Batumelebi

დღეს, 11 მარტს, ადიგენის მერი მუსლიმი თემის წარმომადგენლებს უნდა შეხვედროდა, თუმცა ეს შეხვედრა არ შედგა. ადიგენის მერის, გოჩა ქიმაძის თქმით, შეხვედრა მუსლიმების თხოვნით გადაიდო.

„დღეს არ იქნება შეხვედრა. მუსლიმებმა ითხოვეს, რომ კიდევ ერთი დღე მისცემოდათ კონსულტაციებისთვის.

ნურც ხვალ დაგვირეკავთ, თუკი რაიმე საინტერესო იქნება, პრესკონფერენციას გავმართავთ და იქ ვუპასუხებთ კითხვებს“, – გვითხრა სატელეფონო საუბარში „ბათუმელებს“ ადიგენის მერმა.

შეგახსენებთ, რომ 8 მარტს, ადიგენში მცხოვრებ მუსლიმ მერაბ მიქელაძის კერძო სახლთან, რამდენიმე მართლმადიდებელი სასულიერო პირი და ადამიანების ჯგუფი მიიჭრა. ისინი სიტყვიერ შეურაცხყოფას აყენებდნენ შენობაში მყოფ პირებს. სიტყვები შეიცავდა მუქარასაც.

ამ დრომდე, მომხდართან დაკავშირებით, როგორც „ბათუმელებს“ შს-ში განუცხადეს, გამოძიება არ დაწყებულა.

„ბათუმელები“ ესაუბრა მერაბ მიქელაძესაც, რომელსაც 8 მარტს, საკუთარ სახლში მიუვარდნენ აგრესიული ჯგუფები. მას ასევე ვკითხეთ, ხომ არ დაჰკავშირებია ამ დღეებში მერიიდან ან სხვა უწყებებიდან ვინმე შეხვედრის და მოლაპარაკებების თაობაზე და თავად როგორ ხედავს ამ პრობლემის მოგვარების გზას.

„შეხვედრა აუცილებლად იქნება, მაგრამ დღეს არა მგონია.

მე არანაირი კანონი არ დამირღვევია, ჩემ საკუთრებაში ვლოცულობდი, სადაც შემოგვეჭრა წინამძღვრებთან ერთად (ქრისტიანი) მრევლი. კერძო საკუთრებაში თუ არ შეიძლება ლოცვა, მაშინ სახლებშიც უნდა აგვიკრძალონ ლოცვა?

რა თქმა უნდა, ეს შეუძლებელია“, – ამბობს მერაბ მიქელაძე.

მისი თქმით, დასახლებაში უფრო მეტია ქრისტიანი მოსახლეობაა. თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მუსლიმებს აქ ლოცვის უფლება არ უნდა ჰქონდეთ.

„ჩვენ ყველა ადამიანს პატივს ვცემთ და ვაფასებთ. ამ სახლში ხუთი წელია უკვე ლოცვები სრულდება და არავინ შეგვიწუხებია. ვფიქრობ, ეს რიგითი პროვოკაცია იყო ნიკოლოზის [ნიკორწმინდის წინამძღვარი] მხრიდან. აქ არ ცხოვრობენ მუსლიმები და არ არის საჭირო სამლოცველოო – გვეუბნებოდა ის.

გასულ წელსაც იყო ანალოგიური ინციდენტი და ამიტომ დაიწყო მერიამ ალტერნატიულ მეჩეთზე საუბარი.

ჩვენც ვიფიქრეთ, თუ ამ ადგილზე ასე აღიზიანებთ ჩვენი ლოცვა, მაშინ გადავალთ სადმე ახლო მანძილზე, თუ იქნება რაიმე შემოთავაზება-მეთქი. ოღონდ ეს უნდა გადმოეცათ კერძო საკუთრებაში მუსლიმებისთვის.

თავიდან დაგვპირდნენ, თუმცა შემდეგ თქვეს, არ შეიძლებაო და ვეღარ მოხდა შეთანხმება.

ქრისტიან მეგობრებსაც აქვთ კერძო ეკლესიები, მიდიან და ლოცულობენ, რა პრობლემაა აქ?“- ამბობს მერაბ მიქელაძე.

მაშინ მას ვკითხეთ, თუკი სახელმწიფო საკუთრებაში იქნება მეჩეთი, რა პრობლემას ხედავს ამაში? – მერაბ მიქელაძე ამბობს, რომ ასეთ შემთხვევაში, მას შესაძლოა გარკვეული უფლებები შეეზღუდოს.

„თუნდაც ბავშვებისთვის სწავლება. არ ვიცი, ამის უფლებას მომცემენ თუ არა იმ მეჩეთში, რომელიც სახელმწიფოს საკუთრებაში იქნება. და ჩემს საკუთრებაში არ შეიძლება რომ ვასწავლო?

თან ფონდი ჩამოვაყალიბეთ და ამ ფონდის სახელზე იქნებოდა მეჩეთიც“, – ამბობს მიქელაძე.

მას ვკითხეთ, თუკი მოლაპარაკებებზე შეხვდება მერიას, როგორია მისი მოლოდინი და რა პირობებზე დათანხმდება სახელმწიფოს?

მერაბ მიქელაძე ამბობს, რომ წინასწარ ვერაფერს იტყვის, თუმცა „ყოველთვის სტაბილურობის და მშვიდობისთვის მოვუწოდებთ ყველას“.

მას ვკითხეთ, ხომ არ მიუმართავს გამოძიებისთვის განცხადებით, პირადი შეურაცხყოფისა და მუქარის ფაქტებზე და ხომ არ ყოფილა სხვა ზეწოლები მასზე, გარდა იმისა, რაც კადრებში ჩანდა.

„არა, სხვა მუქარები არ ყოფილა, მაგრამ ამისთვისაც მივმართავ გამოძიებას აუცილებლად“, – ამბობს მერაბ მიქელაძე.

„ქართველებს შორის დაპირისპირება არ ღირს. ურთიერთობებს დაანგრევს, ძალიან ცუდის მომტანი იქნება ეს. არც შენობა და არც სხვა რამ არ უნდა გახდეს ასეთი კონფლიქტის მიზეზი“, – ამბობს სამცხე-ჯავახეთის მუფთი მამუკა ვაშაყმაძე.

მისი თქმით, მომხდარის გამო ორივე მხარე უნდა დაფიქრდეს.

„ის, რაც მოხდა, ამის გამო მუსლიმი თემი შეურაცხყოფილად გრძნობს თავს. რადგან სიტყვიერ დაპირისპირებაში ქრისტიანი სასულიერო პირებიც მონაწილეობდნენ. მე როგორც მუფთი, მივმართავ ადგილობრივ ეპარქიას, რომ დროულად იყოს ასეთი საკითხები განხილული, მსგავსი რამ რომ აღარ განმეორდეს, რადგან მუსლიმ თემსაც შეუძლია პასუხის გაცემა. ამიტომ კარგი იქნება, თუ ეპარქია თავად მოიკითხავს ამ საკითხს“, – ამბობს მუფთი.

მისი თქმით, კონკრეტული პირების მხრიდან ნამდვილად იყო შეურაცხყოფა და მუქარა მერაბ მიქელაძის მისამართით, ამიტომ ეს პრობლემაა და ამაზე შესაბამის უწყებებს რეაგირება უნდა ჰქონდეთ.

შეატყობინა თუ არა ვინმემ შეხვედრის თაობაზე და რაზე აპირებენ მუსლიმები შეთანხმებას, ვკითხეთ სამცხე-ჯავახეთის მუფთს, მამუკა ვაშაყმაძეს.

მისი თქმით, მერთან შეხვედრის თაობაზე ჯერჯერობით არაფერი ისმის.

„მე, პირადად, არავინ შემხმიანებია და არც ის ვიცი, ჩაინიშნა თუ არა რაიმე შეხვედრა“, – ამბობს მუფთი.

მას ვკითხეთ, რა პოზიცია აქვს ამ საკითხზე და მართლა აპირებდა თუ არა სახელმწიფო მუსლიმებისთვის მეჩეთისთვის ადგილი გამოეყო სადმე, მერაბ მიქელაძის საკუთრებაში არსებული ქონების სანაცვლოდ?

„რაც გაჟღერდა, ნამდვილად ასე იყო. მუსლიმთა სამმართველო აპირებდა პასუხისმგებლობის აღებას მეჩეთის მშენებლობაზე, თუმცა მერაბ მიქელაძე ფიქრობს, რომ მეჩეთი კერძო საკუთრებაში უნდა იყოს და არა სახელმწიფო საკუთრებაში. ამიტომ მას სურდა, რომ მეჩეთის მშენებლობის თანხა პირად ანგარიშზე გადარიცხულიყო.

სახელმწიფომ უარი თქვა ამაზე და მიდიოდა დისკუსია, ამიტომ შეჩერდა პროცესი“, – ამბობს მამუკა ვაშაყმაძე.

მისი თქმით, შემოთავაზებული ტერიტორია, ადიგენის ცენტრიდან ფეხით ხუთი წუთის სავალზეა, სოფელ იჯარეთში.

„მე და მერაბი ბავშვობის მეგობრები ვართ. ამიტომ ვთხოვე, რაიმე დაპირისპირება რომ არ მომხდარიყო, წამოსულიყო ამ შემოთავაზებაზე. მაგრამ ვერ გაითვალისწინა რაღაც გარემოებები თუ რატომ მოხდა ასე, ვერ გეტყვით“, – ამბობს მამუკა ვაშაყმაძე.

თუ არიან ხელისუფლების შემოთავაზებაზე თანახმა სხვა მუსლიმები? – ვკითხეთ ვაშაყმაძეს.

„სიმართლე გითხრათ, მუსლიმებს სურთ, რომ მეჩეთი ხელმისაწვდომ ადგილზე იყოს, ადვილად რომ შეძლონ მისვლა. მერაბ მიქელაძე გააკეთებს მეჩეთს თუ სახელმწიფო, რა მნიშვნელობა აქვს. მთავარია, ჩვენ ვილოცოთ.

იქ სამლოცველოს გახსნამ იმიტომ გამოიწვია ხალხის გაღიზიანება, რომ ძირითადად ქრისტიანები ცხოვრობენ. აქ ვის გაუხსენით მეჩეთი და რატომო? – ეს კითხვები ჰქონდა იმ ხალხს.

თავიდან უთანხმოება გააჩინა იმან, რომ ბაირამის ლოცვის დროს, ცენტრალური გზის ერთი მხარე ჩაიკეტა და იყო გარკვეული შეფერხება. იყო ისეთი პარასკევებიც, როცა ძალიან ბევრი ხალხი მოდიოდა სამლოცველოში და აქედან გამომდინარე გადაიზარდა კონფლიქტში“, – გვეუბნება მუფთი.

არასამთავრობო ორგანიზაცია „ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტის“ წარმომადგენლის მაკო ღავთაძის შეფასებით, ის რაც 8 მარტს ადიგენში მოხდა, რელიგიისა და რწმენის თავისუფლების უფლებას უხეშად არღვევს. 

„8 მარტის შემთხვევამ გვაჩვენა, რომ საქართველოში რელიგიისა და რწმენის თავისუფლების მდგომარეობა არის რთულად, მაგრამ სამწუხაროდ, ბოლო პერიოდში, ეს პრობლემები და ეს სისტემური სირთულე სათანადოდ არ ჩანს. 

ამაში დიდ წილად დამსახურება აქვს ხელისუფლებას, რომელიც სრულ კონტროლს ახორციელებს ან ცდილობს, რომ ჰქონდეს სრული კონტროლი რელიგიურ სფეროზე და სწორედ ამ ფუნქციას ასრულებს რელიგიის საკითხთა სახელმწიფო სააგენტროც. 

ამიტომ ეს რაღაც „სიჩუმე“ რომელიც აღარ დარჩა სიჩუმედ, ამ შემთხვევამაც გვაჩვენა, რომ არის სწორედ რეპრესიული პოლიტიკის შედეგი“-ამბობს მაკო ღავთაძე. 

მისი თქმით, ამ კონკრეტული ადამიანების და მუსლიმების დევნა არ დაწყებულა 8 მარტს, არამედ ერთ წელზე მეტია მიდის სახელმწიფოს და საქართველოს ეკლესიის მხრიდან ორგანიზაბული დევნა ამ ადამიანების. 

„და ის, რომ საზოგადოებამ დევნის შესახებ მხოლოდ ახლა შეიტყო, არის იმ პოლიტიკის შედეგი, როცა სახელმწიფო ცდილობდა ყველანაირად მოეგუდა პრობლემა, რომ ზედაპირზე არ გამოჩენილიყო. 

ამას ადასტურებს ადიგენის მერის განცხადებებიც, სადაც ამბობს, რომ რაღაც მოლაპარაკებები იყო ამ საკითხზე მუსლიმებთან და თან მოლაპარაკებები იმაზე, თუ როგორ დაჩაგრონ ადამიანები და როგორ შეუზღუდონ მათ კონსტიტუციური უფლება. 

აი, ამ მოლაპარაკებაში იყო შესული სახელმწიფო და არის სავარაუდოდ დღემდე, თუ როგორ ათქმევინონ ადამიანებს იძულებით უარი საკუთარ ფუნდამენტურ უფლებებზე  და თავიანთ საკუთრებაზე“-ამბობს მაკო ღავთაძე. 

მისი შეფასებით, ადიგენის მუნიციპალიტეტში არ ყოფილა პირველი შემთხვევა, როცა სახელმწიფო ცდილობს შეზღუდოს მუსლიმთა უფლებები. 

„იყო მოხეს შემთხვევა, ჭელაში როცა მოხერხეს მინარეთი და ცემეს მუსლიმები, ასევე სოფელ ადიგენში იყო მცდელობა რომ მუსლიმებს არ ჰქონოდათ სასაფლაო და მსგავს შემთხვევებს ყოველთვის აორგანიზებდა ის კონკრეტული სასულიერო პირი, რომელიც ფიგურირებს 8 მარტის ინცინდეტში და ასევე მასთან დაკავშირებული ადამიანები. 

გამოდის, რომ მათ აქვთ სრული კონტროლი რეგიონში ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა მაგალითად რა ვითარება უნდა იყოს სკოლებში, მუსლიმებს რა უფლებები უნდა ჰქონდეთ, ისტორიული მეჩეთი დაუნგრიონ თუ წაართვან, მეჩეთი როგორ უნდა გამოიყურებოდეს და ასე შემდეგ. 

სოფელ კიკიბოში და  სხვა მუსლიმებით დასახლებულ სოფლებში ყველა გეტყვით, როგორ წაართვეს მიწები მუსლიმ მოსახლეობას, რომელიც ამ ხალხის ერთადერთი შემოსავალი იყო“-ამბობს ღავთაძე. 

სახელმწიფოსა და ეკლესიის მიდგომები, რომ იქ ქრისტიანული უბანია და არ შეიძლება მუსლიმური სამლოცველო ფუნქციონირებდეს, მაკო ღავთაძის შეფასებით არის უკანონო და როცა ამას მერიიის წარმომადგენლები აკეთებენ, ჩადიან სამოხელეო დანაშაულს. 

„არავის აქვს უფლება ადამიანებს შეუზღუდოს ლოცვა, შეკრება და განუსაზღვროს როგორი უნდა იყოს ის ადგილი, სადაც ადამიანები ლოცვისთვის შეიკრიბებიან. 

ამიტომ, ის განცხადებები, რასაც მერი და სასულიერო პირები აკეთებენ, არის სრულიად უკანონო. 

ლოცვა არის ადამიანის რწმენის და რელიგიის თავისუფლების ნაწილი და ეს უფლება არის ხელშეუხებელი. 

ამიტომ ასეთი განცხადებები, გარდა იმისა, რომ არის დანაშაულის შემწყნარებლობა, დანაშაულში თანამონაწილეობა, ასევე შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ არის პირდაპირი წაქეზებაც მსგავსი შემთხვევების“ – გვეუბნება მაკო. 

მისი თქმით, საკულტო ნაგებობები სწორედ კერძო საკუთრებებში უნდა შენდებოდეს და არა სახელმწიფო ტერიტორიებზე, – „ეს არის კანონიერი“. 

 „ფაქტობრივად მუსლიმ თემს არაფერი დაუტოვა საკუთრებაში სახელმწიფომ, ყველაფერი სახელმწიფო ბალანსზეა და მუსლიმთა სამმართველოზე არის დროებითი სარგებლობის წესით გადაცემული, რომელიც ნებისმიერ დროს შეუძლია წაართვას. ეს არის სწორედ რელიგიურ თემზე ზეწოლის ბერკეტი“-ამბობს ღავთაძე. 

მას ვკითხეთ, როცა პოლიცია, სახელმწიფო ამბობს, რომ „იქ არაფერი ხდება“ ანუ ადიგენში არ არსებობს დაპირისპირების რაიმე მიზეზი, ამით სახელმწიფო ცდილობს მიაჩუმათოს საარჩევნო წელს კონფლიქტი თუ თავს არიდებს გამოძიებას, რადგან ამ საქმეში მართლმადიდებელი სასულიერო პირები ფიგურირებენ?

„ალბათ ორივე. ერთი მიზანი იქნება, რომ არ წარმოაჩინოს იმ სიმძიმით ეს კონფლიქტი რაც რეალურად არის და მეორე, სახელმწიფოს რომ სურდეს, პრობლემის მიჩუმათემა, მაშინ არ მოხდებოდა მსგავსი კონფლიქტებიც.  ამიტომ მგონია, რომ ამ ყველაფერში საპატრიარქოსთან ერთად, სახელმწიფოც მონაწილეობს, რომ აჩვენონ ადამიანებს ვის ხელშია ძალაუფლება. 

თუმცა, არ უნდათ ეს ყველაფერი საზოგადოებამ ნახოს იმ ფორმით, რაც ნახა, რადგან არ მგონია, რომ ამ ყველაფერს ვინმე გულგრილად შეხედავდა და რწმენასთან დააკავშირებდა იმ ტერმინოლოგიას ან ქცევას, რაც ვნახეთ და მოვისმინეთ. 

ეს ადამიანები დაუსჯელები არიან წლებია, მუსლიმების დევნის შემთხვევებშიც და სხვა მასშტაბური ძალადობრივი ქმედების გამოც, რაც ვნახეთ 5 ივლისს მაგალითად.  

მე არ ვიცი მუსლიმები საბოლოოდ რას დათანხმდებიან და რას არა, რომც დათანხმდნენ, ეს იქნება იძულება, ამიტომ ეს არის ცალსახად დევნა და ძალადობა სახელმწიფოს მხრიდან ამ ადამიანებზე და კონსტიტუციის აბუჩად აგდება და იმის წამოწყება, რომ ადამიანებმა დათმონ საკუთრება და წავიდნენ იქ, სადაც არ გამოჩნდებიან 

ანუ თუ გახდები უხილავი ვიღაცისთვის, მაშინ შეიძლება მისაღები იყო. 

თუმცა, არც იმის მჯერა, რომ რაიმე საკუთრების გადაცემას აპირებდა მერია მუსლიმებისთვის, რადგან ჩვენ გვინახავს მსგავსი შემთხვევები და ეს არის კარგად დაცდილი ტაქტიკა დროის გაყვანის.

იგივე სცენარი გაითამაშეს მოხეშიც, როცა რელიგიის სააგენტომ თითქოსდა ძველი მეჩეთის წარმომავლობის დადგენის მიზნით რაღაც კომისია შექმნა და ეს კომისია 4 წელი ამუშავა, ისე რომ შედეგი არ დაიდო.  

დიდი ალბათობით იგივე სცენარი იყო აქაც და თუ განიხილავდნენ ამ საკითხს, ესეც არის მიუღებელი და უკანონო“-ამბობს მაკო ღავთაძე. 

___

ნახეთ, რა ხდებოდა ადიგენში 8 მარტს მერაბ მიქელაძის სახლთან:

ადიგენში პარასკევის ლოცვის ჩაშლას გუშინ, 10 მარტს ბათუმში მუსლიმი თემი აქციით გამოეხმაურა და ხელისუფლებას მოუწოდა აღკვეთოს მუსლიმების ჩაგვრისა და დისკრიმინაციის ფაქტები.

აქცია ბათუმის ისტორიულ მეჩეთთან გაიმართა:

„ეკონომიკის მინისტრმა, ჯაბა ფუტკარაძემ აქციის მონაწილეებს უთხრა, რომ არ აქვს სამართლებრივი საფუძველი, 3-წლიანი ხელშეკრულებებით გადასცეს პლაჟი. თუმცა დავიშალეთ იმ პირობით, რომ ამ საკითხზე აჭარის მთავრობის თავმჯდომარეს დაელაპარაკება,“ – ამბობს უფლებადამცველი თამაზ ბაკურიძე, რომელიც პლაჟის მოიჯარეების დახურულ შეხვედრას დაესწრო აჭარის მთავრობაში.

დღეს, 11 მარტს, აჭარის მთავრობის ადმინისტრაციის შენობასთან ბათუმის სანაპირო ზოლზე დასაქმებულმა, პლაჟის მოიჯარეებმა საპროტესტო აქცია გამართეს. მათი მოთხოვნაა აუქციონი არ ჩატარდეს, ქონება აუდიტმა შეაფასოს და 3 წლის ვადით მათთან პირდაპირ გაფორმდეს იჯარის ხელშეკრულებები. აქციის შემდეგ რამდენიმე მოიჯარეს აჭარის მთავრობის ადმინისტრაციაში აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრი, ჯაბა ფუტკარაძე შეხვდა:

„მინისტრის თქმით, მხოლოდ პანდემიის დროს დაუშვეს გამონაკლისი, რადგან მაშინ სხვა მოცემულობა იყო. მოიჯარეებმა მას უთხრეს, რატომ გადასცეს მაშინ პირდაპირი ხელშეკრულებებით პლაჟი, მაგალითად, ბიზნესმენ პაპუნაიშვილს? მინისტრმა თქვა, რომ მას კონკრეტული ვალდებულებები ჩაუწერეს. მოიჯარეებმა მინისტრს უთხრეს, რომ მათაც შეუძლიათ ვალდებულებების შესრულება.

რამდენიმე დღე მოიჯარეები დაელოდებიან აჭარის მთავრობის პოზიციას,“ – გვითხრა თამაზ ბაკურიძემ.

„მთელი ზაფხულის სეზონი ვწვალობთ, რომ გადავიხადოთ ბიუჯეტის გადასახადი, ეს ჩვენი ლუკმა-პურის ფულია, რომელსაც ვკარგავთ… აუქციონი არ უნდა ჩატარდეს, ბევრი უცხოელია დაინტერესებული ამით. დაინტერესება დიდია: რუსი მოვიდა, ბელარუსი,“ – ამბობს პაატა ბაკურიძე, რომელიც პლაჟის ერთ-ერთი მოიჯარეა და დღეს, 11 მარტს, საპროტესტო აქციაზე გამოვიდა.

„გასულ წელს ზღვის დაბინძურება არ იყო რეალური, მაგრამ ბევრი აღარ დადიოდა საბანაოდ. ეს აისახა ჩვენზე. აუქციონზე არარეალურ თანხას ითხოვენ. ჩვენ მონაწილეებს ხომ ვერ ვხედავთ, შესაძლოა, ხელოვნურად იმატებს ფასი. რამდენიმე წელია ვიღებ იჯარით ფართს და ამაზე ვმუშაობ, უფასოდ არაფერს არ ვითხოვთ – შეაფასოს აუდიტმა ქონება და ისე გადმოგვცენ, ისევ დროებით სარგებლობაში,“ – უთხრა პაატა ბაკურიძემ „ბათუმელებს“.

„მთავრობამ კეთილი ინებოს და მცირე, საშუალო ბიზნესის განვითარებაზე იზრუნოს, ეს ხალხი დაიზარდა ამ პლაჟზე, იმდენი წელია მუშაობენ, მათ სჭირდებათ სტაბილური გარემო, აუქციონს არ ეთანხმებიან, რადგან აუქციონში ვინც მეტს გადაიხდის, იმისაა იჯარა. იქ სპეციფიკურობა არ არის გათვალისწინებული, მოვა ვინმე ივან ვასილევიჩ პეტროვიჩი, რომელმაც არ იცის ადგილობრივი ინფრასტრუქტურისთვის რა არის საჭირო,“ – მიიჩნევს ნოდარ ცინცაძე.

„სხვებისგან განსხვავებით, ჩვენ ვინარჩუნებთ ფასს, ჩვენ არ ვახდევინებთ ვინმეს 50 ლარს ერთ შეზლონგში, დაახლოებით 30 მოიჯარე ვართ და დასაქმებული გვყავს ძალიან ბევრი ადამიანი,“ – აღნიშნა ჯაბა გოხიძემ.

საკრებულოს ოპოზიცია ქობულეთის მერს უხარისხოდ შესრულებული სამუშაოების ჩაბარებაში ადანაშაულებს, მერი კი მათ „დესტრუქციულ ძალას“ და „განულებულ უსაქმურებს“ უწოდებს.

ქობულეთის მერიის არაეფექტურ მუშაობაზე ცოტა ხნის წინ სახელმწიფო აუდიტმაც გამოაქვეყნა ვრცელი დასკვნა.

ქობულეთის საკრებულოს ოპოზიციონერი წევრი, სოლომონ ბაჯელიძე აცხადებს, რომ ქობულეთის მერიის შენობის გარემონტებული ნაწილი მერიამ უკვე ჩაიბარა, „გაფორმებულია მიღება-ჩაბარების აქტები, თუმცა შესრულებული სამუშაოები უხარისხოა“.

სოლომონ ბაჯელიძემ შესრულებული სამუშაოების ფოტოებიც გადმოგვიგზავნა, სადაც ხარვეზებია ასახული. მისი თქმით, ფოტოები 4 დღის წინ არის გადაღებული.

საკრებულოს წევრის ინფორმაციით, მერიის შენობის სხვა ნაწილის გასარემონტებლად ახალი ტენდერი გამოაცხადეს.

„300 000 ლარია გამოყოფილი. ორი სხვადასხვა კომპანიაა, უკვე დახარჯულია 200 000 ლარი. გაფორმებულია მიღება-ჩაბარების აქტები, უკვე დასრულებულია 200 000 ლარის სამუშაოები, რაც  უხარისხოდაა შესრულებული. როდესაც მერია ადმინისტრაციის შენობის ასეთ უხარისხოდ შესრულებულ სამუშაოებს იბარებს, წარმოვიდგინოთ ქობულეთის მასშტაბით როგორი დამოკიდებულება ექნებათ. ქობულეთში არ არსებობს ტენდერი, რომელიც უხარისხოდ შესრულებული არ იქნება. ამას მოჰყვება „ატკატი“ „ოცნების“ ჩინოვნიკებისთვის. აქცენტს ვაკეთებ უკვე შესრულებულ სამუშაოებზე, მაგრამ რასაც ვაკვირდები, ახლა რაც კეთდება, ისიც უხარისხოდ კეთდება“, – ამბობს საკრებულოს წევრი.

ქობულეთის მერი, ლევან ზოიძე აცხადებს, რომ საკრებულოს წევრს „ხალხი შეცდომაში შეჰყავს“.

„არაერთხელ მითქვამს და კიდევ ვამბობ და მოვუწოდებ დესტრუქციულ ძალებს, განულებულ უსაქმურებს, რომ დოკუმენტაცია წაიკითხონ ზუსტად. ზუსტად გააკეთონ დასკვნები და ხალხი ნუ შეჰყავთ შეცდომაში. ჩვენ ვახორციელებთ ადმინისტრაციული შენობის რეაბილიტაციას სამ ეტაპად. სარეაბილიტაციო სამუშაოების ნაწილს მოვრჩით 2023 წელს, გავაგრძელეთ სამუშაოები – გამოყოფილი გვაქვს 100 ათას ლარზე მეტი. წელს შიდა სამუშაოებს მოვრჩებით და, რა თქმა უნდა, ჩვენი გუნდი გააგრძელებს შენობის რეაბილიტაციას. შემდეგ ეტაპზე დავიწყებთ გარე ფასადის რეაბილიტაციას. ასე რომ, მოვუწოდებ მათ სიმშვიდისკენ, არამხოლოდ ამ შენობის რეაბილიტაციას მივიყვან ბოლომდე, არამედ ბევრ ინფრასტრუქტურულ პროექტს განვახორციელებ“, – განაცხადა ლევან ზოიძემ.

რაც შეეხება დეფექტების გამოვლენას სამუშაოების ჩაბარების შემდეგ, მერი ამბობს, რომ მერია დასრულებულ სამუშაოებს ექსპერტიზის დასკვნის საფუძველზე იბარებს:

„ასეთი დასკვნის საფუძველზე ჩავიბარეთ ჩვენ წინა წელს დასრულებული სამუშაოები, რომლებშიც დაახლოებით 200 ათას ლარამდე დაიხარჯა… იმ სამუშაოებს, რომლებიც უკვე დასრულდა, არანაირი ხარვეზი არ აქვს“.

მერმა განმარტა ასევე, რომ ნებისმიერ კონტრაქტორთან დადებული ხელშეკრულება გარკვეულ ვადაში, ხარვეზის გამოვლენის შემთხვევაში, ხარვეზის გასწორებას ითვალისწინებს.

სახელმწიფო აუდიტი წერს, რომ 2021-2022 წლებში [აუდიტის პერიოდში] ქობულეთის მერიის შპს-ებში გამოვლინდა ხელფასების შეუთანხმებლად ზრდის ფაქტები. გარდა ამისა, აუდიტის ინფორმაციით, დოკუმენტებისა და მოპოვებული ინფორმაციის ანალიზის შედეგად გამოვლინდა, რომ ა(ა)იპ − ქობულეთის სანდასუფთავების ბუღალტერი საბიუჯეტო თანხების გადარიცხვისას თანამშრომლების ხელფასებისა და მომსახურე ფიზიკური თუ იურიდიული პირების საბანკო ანგარიშების ნაცვლად, მიუთითებდა საკუთარ საბანკო ანგარიშს. შესაბამისად, 28 შემთხვევაში მის ანგარიშზე უკანონოდ ჩაირიცხა ბიუჯეტის კუთვნილი 24 112 ლარი.

მერის ინფორმაციით, „ქობულეთის სანდასუფთავების“ ბუღალტერი სამსახურიდან გაათავისუფლეს, მითვისებული თანხა კი ბიუჯეტში დააბრუნებინეს.

ზემოთ მითითებულ შესყიდვებთან დაკავშირებულ  დოკუმენტებს „ბათუმელები“ შეისწავლის, ამ თემაზე მასალას მოგვიანებით გამოვაქვეყნებთ.

„ხელისუფლებას მინდა მივმართო: ერთი თვის შემდეგ, როცა მარხვა დასრულდება, თქვენ აუცილებლად მოხვალთ მეჩეთში სადღესასწაულო ლოცვაზე, ამას მუდმივად აკეთებთ,“ – თქვა დღეს, 10 მარტს, ბათუმის მეჩეთთან გამართულ საპროტესტო აქციაზე გამოსვლისას ჰურიე აბაშიძემ, – „მოხვალთ და თვალებში ჩახედავთ ამ ადამიანებს, ეტყვით, რომ ტოლერანტული სახელმწიფო გვაქვს, რომელიც აღიარებს ყველა ადამიანის რელიგიას და გამოხატვის თავისუფლებას.

თუმცა თქვენ თუ ამ ერთ თვეში ამ საკითხს ვერ მოაგვარებთ, ინდივიდუალურად მე, როგორც მუსლიმ მოქალაქეს, მგონია, რომ თქვენ ამ მეჩეთში არ შეგესვლებათ“, – თქვა მან.

საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა ბათუმში ხელისუფლებას კონსტიტუციის დაცვა მოსთხოვეს, რომელიც რელიგიის თავისუფლებას და თანასწორობას იცავს.

8 მარტს, ადიგენის ცენტრში მუსლიმებს კერძო საკუთრებაში პარასკევის ლოცვაზე მიუვარდნენ. „გამოდი, გამოეთრე გარეთ“, „გაგიხევ სახეს, დედას ვფიცავ თუ არ დაგტოვო კოჭლი“, – ასე მიმართავდა შენობაში მყოფ პირს, ერთ-ერთი კაცი, რომელსაც სასულიერო პირის სამოსი ეცვა. სახლის გარეთ, ათობით პოლიციელი და ადამიანების დიდი ჯგუფი იდგა, მათ შორის იყვნენ მართლმადიდებელი სასულიერო პირებიც.

ბათუმის საპროტესტო აქციაზე სამართალდამცავ ორგანოებსაც მიმართეს – ამ დრომდე 8 მარტს მომხდარი დაპირისპირებაზე გამოძიება არ დაწყებულა.

ბათუმის ახალი მეჩეთის იმამმა შეკრებულებს მოუწოდა, სიმშვიდე შეინარჩუნონ და პროვოკაციას არ აჰყვნენ:

„ჩვენი უფლება და თავისუფლება, რომელიც გაგვაჩნია, ეს არის ჩვენი ღირსება.

საუკუნეების განმავლობაში მუსლიმები და ქრისტიანები ვიცავდით ამ ქვეყანას, ჩვენი წინაპრები იბრძოდნენ თავისუფლებისთვის, რაც მოგვიტანეს დღემდე. დღეს ვიღაც ამ თავისუფლების წართმევას ცდილობს. მე მოგმართავთ თქვენ, რომ შევინარჩუნოთ სიმშვიდე. ჩვენ ვართ ერთიანი, ვიღაც ცდილობს, ჩვენს შორის შუღლის ჩამოგდებას. გთხოვთ, ნუ აუყვებით პროვოკაციებს, შევინარჩუნოთ სიმშვიდე.

მე, როგორც სასულიერო პირი, ლიდერი, ყოველ ჩემს გადადგმულ ნაბიჯს ვაკონტროლებ, ყოველ სიტყვას, რაც ამოდის ჩემი პირიდან, რომ არ დავაზიანო ჩემი რელიგია, ხალხი, მე ვერ დავინახე ეს მეორე მხარეს, მაგრამ არ ვაფასებ ქრისტიანებს ერთეული ადამიანით. ვფიქრობ, რომ ეს ხალხი ცდილობს პროვოკაციის ჩამოგდებას,“ – განაცხადა თამაზ მგელაძემ აქციაზე.

მიქელაძეები, ვის სახლთანაც ადიგენში ეს დაპირისპირება მოხდა, ამ დრომდე დუმილს ამჯობინებენ. ადიგენის მერი ამბობს, რომ რადგან სამეზობლო წინააღმდეგია, სახლის მესაკუთრეს თხოვნით მიმართა და ადგილმონაცვლეობაზე დაითანხმა. შეთანხმების დეტალების დასაზუსტებლად შეხვედრა ადიგენში ხვალ, 11 მარტს უნდა გაიმართოს.

ის, რომ მესაკუთრეები, ვისაც ლოცვა დაუშალეს, ამ დრომდე კომენტარს არ აკეთებენ, ბათუმის ახალი მეჩეთის იმამს, თამაზ მგელაძეს აფიქრებინებს, რომ მათი გაჩუმება სცადეს:

„ჯერ კიდევ ველოდებით, რა გაირკვევა ორშაბათს და რა გადაწყვეტილებას მიიღებენ,“ – ამბობს თამაზ მგელაძე და ხაზს უსვამს მესაკუთრის კანონით დაცულ უფლებას:

„ჩემს სახლში მინდა ვილოცებ, მინდა – ვალოცებ. თუმცა თუ საჭირო იქნება და ცუდად უნდა წავიდეს ეს პროცესი, შესაძლებელია შეთანხმება, თუნდაც როცა მეზობლები ამას გმობენ, არ უნდათ შენი იქ ყოფნა…“- მიიჩნევს თამაზ მგელაძე.

აქციის მონაწილეები არც იმას გამორიცხავენ, მომავალი კვირის პარასკევს თავად დაესწრონ ლოცვას ადიგენში, თუ სამართლიანი შეთანხმება არ შედგა.

„ჩვენ ვითხოვდით და ახლავ ვითხოვთ მხოლოდ სამართლიან შეთანხმებას. წინა შეთანხმება არ შედგაო, ამბობენ. იმიტომაც არ შედგა, რომ არ იყო სამართლიანი,“ – გვიყვება აქციის კიდევ ერთი მონაწილე, თემურ ბერიძე.

„სახელმწიფო, რელიგიის სააგენტო და ადიგენის მერიაც მხოლოდ ცალმხრივ პოზიციას აფიქსირებს, მათი მოთხოვნა არის უსამართლო. ხელისუფლება ასეთი კონფლიქტების დროს ხშირად დუმს, მისი როლი არის იმაში, რომ კონფლიქტის პრევენცია მოახდინოს და რეაგირება. სამწუხაროდ, ბოლო პერიოდში, მასიური ხასიათი მიეცა ასეთ დაპირისპირებებს, გვახსოვს ჭალის მინარეთიც, იმის შემდეგ ათამდე ინციდენტი მოხდა,“ – უთხრა თემურ ბერიძემ „ბათუმელებს“.

კიდევ ერთი აქცენტი ჰურიე აბაშიძის აქციაზე გამოსვლიდან ეს იყო:

„თუ დღეს მუსლიმი მოსახლეობის უფლება ირღვევა, ეს არ  არის მხოლოდ ჩვენი პრობლემა, ეს არის ყველა იმ ადამიანის პრობლემა, ვინც სახელმწიფოს ღირებულებებით ცხოვრობს,“ – თქვა ჰურიე აბაშიძემ.

__

2024 წლის თებერვალში ერთი სტანდარტული იმერული ხაჭაპურის საშუალო ფასი 6.83 ლარი იყო. ეს 3.3 %-ით აღემატება წინა თვის მაჩვენებელს, თუმცა წლიურ მაჩვენებელში,  2023 წლის თებერვალთან შედარებით, ხაჭაპურის ფასი 1.5%-ით შემცირდა.

ეს ISET-ის, თსუ-ს ეკონომიკის საერთაშორისო სკოლის „ხაჭაპურის ინდექსის“ ახალი მონაცემია. ISET-ის „ხაჭაპურის ინდექსი“ იმ კალათას იყენებს ინფლაციის დასაანგარიშებლად, რომელიც მხოლოდ იმერული ხაჭაპურის გამოსაცხობად საჭირო ინგრედიენტებს შეიცავს. ესაა: ფქვილი, ყველი, საფუარი, რძე, კვერცხი და კარაქი. ინდექსი მოიცავს გაზის და ელექტროენერგიის ხარჯებსაც. „ხაჭაპურის ინდექსის“ შთაგონების წყარო ჟურნალ Economist-ის „ბიგ მაკის“ ინდექსია – ქვეყანაში ინფლაციის მარტივი და გამჭვირვალე ინდიკატორი.

„თებერვალში ხაჭაპურის ინგრედიენტების უმეტესობაზე ფასები თვიურ ჭრილში გაიზარდა: კარაქი [+4,5%], ყველი [+3,9%], ფქვილი [+3,5%], რძე [+3,4%] და კვერცხი [+0,9%]. გამონაკლისს წარმოადგენდა მხოლოდ საფუარის ფასი, რომელიც 0.9%-ით შემცირდა,“ – აღნიშნულია „ხაჭაპურის ინდექსის“ ახალი მონაცემის შესახებ ISET-ის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაშიო.

ამავე კვლევის მიხედვით, თვიურ ჭრილში ყველაზე მეტად კარაქის ფასი გაძვირდა.

„როგორც წესი, წელიწადის ამ პერიოდში აღნიშნული პროდუქტების ფასების ზრდა გამოწვეულია იმით, რომ ადგილობრივი რძის წარმოება მცირდება და მისი ჩანაცვლება იმპორტირებული რძის ფხვნილით, რძით, კარაქით და სხვა რძის პროდუქტებით ხდება,“ – აღნიშნავენ კვლევის ავტორები.

„სახალხო დამცველისთვის მიუღებელია ნებისმიერი სახის ძალადობა და კონსტიტუციით გარანტირებული რელიგიური თავისუფლების შეზღუდვა,“ – აღნიშნულია განცხადებაში, რომელსაც სახალხო დამცველი დღეს, 9 მარტს ავრცელებს.

ადიგენის ცენტრში მუსლიმებს კერძო საკუთრებაში პარასკევის ლოცვაზე მიუვარდნენ. „გამოდი, გამოეთრე გარეთ“, „გაგიხევ სახეს, დედას ვფიცავ თუ არ დაგტოვო კოჭლი“, – ასე მიმართავდა შენობაში მყოფ პირს, ერთ-ერთი კაცი, რომელსაც სასულიერო პირის სამოსი ეცვა. სახლის გარეთ, ათობით პოლიციელი და ადამიანების დიდი ჯგუფი იდგა, მათ შორის იყვნენ მართლმადიდებელი სასულიერო პირებიც.

ამ შემთხვევაზე სამართალდამცავ ორგანოებს გამოძიება არ დაუწყიათ.

„სახალხო დამცველის აპარატის რეგიონული ოფისის თანამშრომელს კომუნიკაცია ჰქონდა დაპირისპირებაში ჩართულ პირებთან. ამ ეტაპზე მიმდინარეობს ვითარების შესწავლა და ობიექტური, ფაქტობრივი გარემოებების დაზუსტება, რის შემდეგაც, მანდატის ფარგლებში, მოხდება შესაბამისი რეაგირება,“ – აღნიშნულია სახალხო დამცველის განცხადებაში.

„14 წლის ვიყავი პირველად რომ მოვიპარე. ვსეირნობდით მე და დაქალი, როცა გზაში მისი მეგობრები შეგვხდნენ. სიგარეტი არ ჰქონდათ და სიგარეტი ვიყიდოთ, თან წვენები დავითრიოთო. მე ხმას არ ვიღებდი.

წავიდნენ მაღაზიაში, გამოიტანეს რაღაცები და გაიქცნენ. დაქალი მეუბნება, წამო, არ გინდა ჩვენც გავაკეთოთო? მე მეშინია-მეთქი. ძალიან ცუდად მითხრა – „მშიშარა ხარ“. არ ვარ მშიშარა-მეთქი. შევედით მაღაზიაში. დაქალმა [ჯიბეებში] ისე ჩაიდო რაღაცები, რომ ვერავინ შეამჩნია.

მე ხელი მიკანკალებდა, შემეშინდა. ზოგადად, როდესაც რაღაცაზე ვნერვიულობ გული მიჩქარდება და ცალი ხელ-ფეხი მიკანკალებს. ამიტყდა კანკალი, მაგრამ არ შევიმჩნიე დაქალთან, რომ არ დაეცინა ჩემთვის. მისი რეაქციის მეშინოდა. ავდექი და ერთ ჯიბეში წვენი ჩავიდე, მეორეში სხვა რაღაცები. უფრო ფართო შარვლებს ვიცვამდი მაშინ“, – ასე იწყებს თხრობას საკუთარ თავზე 16 წლის ნინო ბათუმიდან [სახელი შეცვლილია].

„როგორ ვგრძნობდი თავს, რომ მოვიპარე? თავიდან მეშინოდა, მერე აღარ… ხელში რაღაც გიჭირავს და გეშინია, რომ ახლა კონსულტანტი პოლიციას გამოიძახებს. ფიქრობ – მაგისთვის მზრდიდა დედა, რომ ასეთი რაღაცები ვაკეთო? დედაჩემი მეცოდებოდა… ჩემი ძმის გამო, ჩემ გამო სამსახურიდან ძალიან ბევრჯერ გაათავისუფლეს. სულ პოლიციაში უწევდა მოსვლა.

სხვები რომ იპარავდნენ, მეც მინდოდა იგივე გამეკეთებინა. უბრალოდ, ვიღებდი და გამომქონდა. ბავშვებს ავყევი. ჩემი აზრით, მაგ საკითხში მეგობრებმა გამაფუჭეს. ვიპარავ, იმიტომ, რომ ჩემს მეგობრებს გავუსწორო, ასეთი სამეგობრო წრე მყავს.

მაღაზიაში რომ შევდივართ, თუ მეც არ გამოვიტან რაიმეს, მერე დაიწყებენ, არაფერი გამოიყოლა და ასეთები“.

ნინო ჰყვება, რომ პირველი ქურდობიდან ერთი კვირის შემდეგ ისევ „გაბედა“ მოპარვა. „ისე აღარ მეშინოდა, თან დედაზეც გაბრაზებული ვიყავი. ჩემი ძმა თუ იპარავს, მე რა ვარ-მეთქი და შემდეგ ეს ჩემს ყოველდღიურ ცხოვრებად გადაიქცა, როგორც ჭამა, ისე. პირველ ჯერზე რომ გამიმართლა, მეგონა სულ გამიმართლებდა.

დიდი ჰუდის შიგნით ვიცვამდი ტოპებს და ვიპარავდი. ძალიან ბევრი ტოპი მაქვს სახლში.

ძაან ბევრჯერ გამოიძახეს პოლიცია. ძალიან შემრცხვა. ანგელოზივით გოგოები ხართ და რას აკეთებთო, გაგვთათხეს, მიწასთან გაგვასწორეს. ვეთანხმებოდი ყველაფერზე. მერე დედას დაურეკეს. ძალიან ბევრ განყოფილებაში ვარ ნამყოფი. დედამ – რატომ აკეთებ, ხომ გატან ფულსო. მერე ფულს აღარ მაძლევდა და უფრო ვიპარავდი.

ტელეფონია ყველაზე ძვირადღირებული ნივთი, რაც მომიპარავს“, – გვეუბნება ნინო.

მას 15 წლის ძმა და 13 წლის და ჰყავს. მოზარდი ოჯახთან ერთად ქირით ცხოვრობს ბათუმში. ნინო ამბობს, ამ ქალაქს ვერ იტანს, რადგან არ არის უბანი, სადაც არ უცხოვრია.

ნინო გვიყვება, რომ დედამისი ერთ-ერთ რესტორანში ორ პოზიციაზე მუშაობს.

„მცხობელი და დამლაგებელია. დილის 10 საათიდან საღამოს 10 საათამდე მუშაობს და თვეში მხოლოდ 2 დღე აქვს დასვენება. სოციალური დახმარებაც გვაქვს და სწვდება დედა ქირას, რა ვიცი…

ხანდახან ძალიან ვერ ვიტან, ნერვებს მიშლის, ხანდახან კი ძალიან მიყვარს. უნდა, რომ სულ სახლში ვიყო. კარგია, რომ მუშაობს, მარტო ვარ, თავისუფალი, რასაც მინდა იმას ვაკეთებ… თან მინდა, რომ ხანდახან ჩემ გვერდით იყოს. ზოგჯერ, როცა მეშინია, დედასთან ვწვები და ეგრევე მეძინება.

ხანდახან დედაჩემის ადგილას წარმოვიდგენ ხოლმე თავს და არ მინდა სამი შვილი, სულ მაგას ვიძახი“, – მეუბნება ნინო და განაგრძობს: „როცა დედამ გაიგო, რომ ვიპარავდი, გაგიჟდა. რატომ მოიპარეო? მე მოპარვისთვის გზრდიო?

ნათესავები დამელაპარაკნენ კარგად, რატომ აკეთებო, არ გინდაო. მერე ყველა ნათესავისგან ფულს ვიღებდი – არ მოიპაროო, ჩაიდე ეს 10 ლარი ჯიბეშიო და რა ვიცი, შემოსავლის წყარო გავხადე მოპარვა.

მამინაცვლამდე არ მისულა ეგ ამბავი. 6 წლის ვიყავი მამინაცვალი რომ გაიცნო დედამ. უფრო გახსნილად მამიკოსთან ვარ. მისი მერიდება, დედიკოსი ეგრე არ მერიდება… თქვენობით ველაპარაკები დღემდე. დედიკოსთან ხანდახან ძალიან უხეში ვარ, მასთან არ შემიძლია ვიყო ასეთი. ჩემგან განსხვავებით, ჩემს დას არ მოსწონს მამინაცვალი.

[მამინაცვალს] ჰყავს შვილი, 19 წლის. ჯარშია და ჩვენთან რჩება. დედამისი იტალიაშია და დედიკოს „ჩაუშვილდასავით“. ძმასავითაა ჩვენთვის.

ისიც იპარავს. ერთხელ მოიპარეს ძალიან ბევრი ფული… ის ყველაფერს გვიყოფს მე და ჩემ დას, ძალიან ვუყვარვართ“.

უბანში ქურდობა რომ იქნება, ეგრევე ჩვენთან მოდის პოლიცია. ან მე ვიყავი ან ჩემი ძმა – ბევრი მოპედი მოიპარა, პოლიციასთან პრობლემები ჰქონდა და მამინაცვალმა ქუთაისში წაიყვანა, ცოტა ხანი ჩემთან იყოსო, მაგრამ მალე ჩამოვა“.

ნინო და მისი და-ძმა ბიოლოგიურ მამას არ იცნობენ. ნინო ამბობს, რომ დედა არ უყვება მის შესახებ.

„ორი წელია ჩემი პატარა და სკოლაში არ დადის. ის ძალიან ჩაკეტილი ბავშვია. გარეთ არ გადის და როცა საღამოს ხალხი არაა, მაშინ მეუბნება გავიდეთო. ხალხთან კონტაქტის ეშინია. მე რომ არ ვყავდე, მოკვდებოდა ალბათ სახლში. ვიპარებით ღამე სახლიდან, ვსეირნობთ და მერე მოვდივართ დილის 6-სკენ, დედას გაღვიძებამდე. თუ გაიღვიძა, მის ყვირილს ვერ გადავურჩებით.

ავტობუსში არ ამოდის, სადმე თუ წავედით, ტაქსით უნდა წავიდეთ, ხალხის რეაქციის ეშინია. არ მოსწონს მისი თავი, არ ვიცი რატომ“.

სკოლაში არც ნინო არ დადის. ის მე-10 კლასის დასრულებამდე ერთი კვირით ადრე, გამოცდების მოახლოების ეტაპზე გამოვიდა სკოლიდან.

„პრინციპის ამბავი იყო, რატომაც წამოვედი სკოლიდან. დირექტორს ამოჩემებული ვყავდი. არ შეიძლებოდა ტოპების ჩაცმა, მაგრამ ვერ ვიცვამდი სხვა ტანსაცმელს. მეგონა, რომ არ მიხდებოდა სხვა. არასდროს არ გამიცდენია სკოლა, სულ დავდიოდი. მინდოდა მისვლა. მიხაროდა. მთლად სწავლის გამოც არა, ბავშვები იყვნენ.

გამოცდების დროს კი შემეშინდა, არ ჩავეტოვებინე კლასში. დირექტორს არ მოვწონდი, ან მე მეგონა ასე. რომ ჩავრჩენილიყავი, შემრცხვებოდა – ჩარჩა ჩვენი კლასელი და დასცინეს სხვებმა.

დედასაც ვუთხარი ეს ყველაფერი და გამოდი თუ გინდა, მე არ გაძალებ გაგრძელებასო“.

ნინო სკოლიდან გამოსვლას არ ნანობს. ამბობს, რომ ტყუილია, როცა ამბობენ – სკოლა მოგენატრება.

როცა სკოლაში ვსწავლობდი არც ერთი მასწავლებელი არ იყო, ვისაც ვენდობოდი და შემეძლო რაიმე გამეზიარებინა, ბავშვებს კი ისედაც ვნახულობო – ამბობს.

ნინომ გვითხრა, რომ ცდილობს „უხეში გოგო“ იყოს, თუმცა სინამდვილეში უხეში არ არის. „არ მინდა ხალხს მშვიდი, წყნარი ბავშვი ვეგონო“.

„იცით რა დაბალი ვიყავი? ახლა ავედი სიმაღლეში. პატარა, თავზე ბანტები მეკეთა სულ და ჭრელა-ჭრულა კაბებს ვიცვამდი. მერე, როცა მოპარვა დავიწყე, ჩაცმულობის სტილიც შევიცვალე. ბავშვივით გამოვიყურებოდი და მინდოდა ცოტა დიდის შეხედულება მქონოდა.

თავიდან მომწონდა ეს ყველაფერი. ხელზე კალმით ვიხატავდით ქურდულ ვარსკვლავებს – ვფიქრობდი, მაგარი ვარ-მეთქი…“

ნინოს თქმით, ახლა უკვე ცდილობს, რომ არაფერი დააშავოს და არ მოხვდეს პოლიციის განყოფილებაში.

„მინდა უცხო ენები ვისწავლო, მსახიობი გავხდე. მინდა მქონდეს ფული და არ ვიყო ყოველთვის ნაქირავებში. არ ვიპარავდე, იმიტომ რომ მრცხვენია. არ შემშვენის, მაგრამ რა მექნა. თან ახლა აღარ მაქვს ეგეთ ხალხთან ურთიერთობა. ისეთი ხალხი გავიცანი, ვინც არ იპარავს“.

ნინო ამბობს, რომ არ უნდა მისი ყოფილი კლასელის, 16 წლის გოგოს ბედი გაიზიაროს: „9 თვის შვილი ჰყავს. ნაქირავებში ცხოვრობენ. ძალიან ცუდ მდგომარეობაში არიან… დედამ დღემდე არ იცის, შეყვარებული რომ მყავს. უკვე სამ წელზე მეტია ერთად ვართ. ისიც იპარავს. მარტო ცხოვრობს ქირით, დედამისი იტალიაშია. არ მუშაობს. ვეხვეწები იმუშავე, ფული გექნება-მეთქი.

დასალევებს იპარავს და კაფეში-ბარში აბარებს ძვირად.

მას ქურდული ვარსკვლავი ახატია მხარზე. [დედას] მსგავსი ბიჭები არ მოსწონს. ჩემი ძმის ძმაკაცები უმეტესად არიან მომპარავები და დედიკოს რომ გააცნო… დედიკოს აქვს, როგორ გითხრათ, ალერგია… ჩემი ძმა რადგან ბევრჯერ იყო განყოფილებაში, ჰგონია, რომ ჩემი ძმის ძმაკაცები აფუჭებენ… ამიტომ კატეგორიულია. მეც წამომცდა, რომ „ზვეზდებიანი“ ბიჭები მომწონს-მეთქი. არ უნდა რომ ჯერ მყავდეს, ჰგონია, რომ მომატყუებს ვინმე, გამომიყენებს. დედასაც მსგავსი რაღაც მოუვიდა…

დედა არსად არ მტოვებს, არავის არ ენდობა, არც მე. ჩემს დაბადების დღეზე გვიან ღამე, ნასვამი მივედი სახლში. ძალიან გაბრაზდა. შენმა დაქალებმა გადაგიხადონ დაბადების დღე, მე არაფრის გადამხდელი არ ვარო. გავიპარე სახლიდან. უკანა ფანჯრიდან გადავედი.

დედამ იტირა და ხმებს მიგზავნიდა, დაბრუნდი შვილო, ვიხუმრეო. ორი დღე გავჩერდი დაქალებთან, მეგონა, რომ ძალიან მეჩხუბებოდა, ისიც მეგონა, რომ დამარტყამდა და არ მინდა შენი ღრიალის მოსმენა-მეთქი. არაო, დაიფიცა, კარგად მოგექცევიო. ჩემთან მოწიეო, რაც გინდა ის გააკეთეო. ეცადა, რომ სახლში მივსულიყავი, მომთაფლა და მივედი მეც.

ჩემი ძმა ძალიან გაბრაზებული იყო, მაგრამ დედამ დაითანხმა არაფერი უთხრაო. დედას ძალიან გაუხარდა [ჩემი დაბრუნება], რაღაცები იყიდეს, რესტორანში წავედით და ასე აღვნიშნეთ. სანთლებიც ჩავაქრე. მარტო საჩუქრების გამო მიყვარს ეგ დღე“ – ამბობს ნინო.

მან გვითხრა, რომ წელს კოლეჯში დაიწყო სიარული, ახლა ნინო კომპიუტერულ მეცნიერებსა და ინგლისურ ენას სწავლობს.

მას შემდეგ, რაც საქართველოში გავლენიან და ცნობილ რამდენიმე ქალს ფარული კადრები გაუვრცელეს, ზოგს კი ამით დაემუქრნენ – ფარული კადრების გავრცელებით დაშანტაჟების შემთხვევებმა იმატა. ამ ტიპის დანაშაულის ჩადენა კი ძირიტადად „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ დაიწყო.

„კაცი პარტნიორ ქალს ინტიმური ფოტოების გავრცელებით ემუქრებოდა“ – ეს სპეციალური საგამოძიებო სამსახურის ერთ-ერთი ბოლო ინფორმაციაა იმაზე, რომ პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის ბრალდებით კაცი დააკავეს.

რა ხდება, როცა ქალის დამორჩილებას ფარულად გადაღებული კადრებით ცდილობენ? – „ბათუმელები“ უზენაესი სასამართლოს რამდენიმე განჩინებას გაეცნო 2023 წლიდან დღემდე: საქმეებს, რომლებიც პირადი ცხოვრების, პირადი საიდუმლოს ხელყოფას ეხება, ასევე ადევნებას, რომელიც 2017 წლიდან გახდა სისხლის სამართლის წესით დასჯადი.

„…ანასგან ფარულად, ავტომანქანის სალონში დაამონტაჟა თავისი მობილური ტელეფონი და ჩართო ტელეფონის ვიდეოკამერა… მან უკანონოდ გადაიღო ვიდეოჩანაწერი, რომელშიც აღბეჭდილი იყო ანასთან სექსუალური კავშირის დამყარების ფაქტი,“ – ვკითხულობთ უზენაესი სასამართლოს 2024 წლის 15 იანვარს მიღებულ განჩინებაში, ერთ-ერთ ბოლო საქმეში, რომელიც ქალებზე ამ ფორმით ძალადობას ეხება: ინტიმური კადრების უკანონოდ მოპოვება და მისი გავრცელებით შანტაჟი.

ამ კატეგორიის საქმეებში მსხვერპლი ძირითადად ქალია – მოძალადის ცოლი, ან ყოფილი ცოლი. „ანას საქმეში“ კი [სტატიაში სახელები შეცვლილია], რომელსაც ვიდეო ფარულად ავტომანქანაში გადაუღეს, ბრალდებული კაცი მოსამართლეებმა გაამართლეს.

• ანას ამბავი – როგორ გაამართლეს მოსამართლეებმა ფარული კადრების გადამღები კაცი

ანას თანასოფლელ ზურასთან ჰქონია ურთიერთობა და ერთ დღეს მანქანითაც გაჰყვა. პროკურატურის ვერსიით, კაცმა ქალი ტყეში წაიყვანა და ავტომანქანის სალონში ქალს ფარულად ვიდეო გადაუღო. მას ბრალი სსკ-ის 157-ე პრიმა ერთი მუხლის მიხედვით წარუდგინეს, რაც გულისხმობს პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფას, კერძოდ, პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ მოპოვებას და შენახვას.

ეს მუხლი სასჯელის სახით 4-დან 7 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს, მაგრამ ბრალდებული ზურა მოსამართლემ გაამართლა – მთავარი არგუმენტი სამივე ინსტანციის სასამართლოში ის იყო, რომ თავდაპირველად, გამოძიებისთვის მიცემული ჩვენებისგან განსხვავებით, ანამ თქვა, რომ მისი ნებით გადაუღეს ვიდეო.

პროკურორ ზაზა ცქვიტარიას უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეებისთვის მიუწერია, რომ ამ საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებები „უტყუარად ადასტურებენ ზ.გ.-ს ბრალეულობას“ და განაჩენის დადგენისას სასამართლოებს უნდა ეხელმძღვანელათ დაზარალებული ქალის გამოძიებასთან დაფიქსირებული პოზიციით.

„…ადამიანის შიშველი სხეულის გამოსახულების და მისი სქესობრივი აქტის ამსახველი ფოტო/ვიდეო მასალა წარმოადგენს იმგვარ ინფორმაციას, რომელიც, როგორც წესი, დაფარულია გარეშე პირთათვის და განეკუთვნება ადამიანის განსაკუთრებულად დაცულ პირად საიდუმლოებას. ქმედების ამ მუხლით კვალიფიკაციისათვის, პირველ რიგში, აუცილებელია დადგინდეს რა შემთხვევაში ითვლება პირადი ცხოვრების საიდუმლოს მოპოვება უკანონოდ. განსახილველი საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, ინფორმაციის უკანონოდ მოპოვება გულისხმობს პირის წინასწარი ნებართვის გარეშე, მისგან მალულად, ამგვარი ინფორმაციის ასახვას ან აღბეჭდვას ფოტო/ვიდეო ან სხვა მასალაზე. დაზარალებულმა ა. ნ–მ პირველი ინსტანციის სასამართლო სხდომაზე დაკითხვისას განმარტა, რომ მისთვის ცნობილი იყო ზ. გ–ს მიერ სურათების გადაღების ფაქტი,“ – აღნიშნავს უზენაესი სასამართლო.

საინტერესოა, რომ პროკურატურის ვერსიაში, რომელიც დაზარალებულად ცნობილი ქალის ჩვენებას ეყრდნობა, საუბარია ავტომანქანის სალონში ფარულად დამონტაჟებულ მობილურ ტელეფონზე, სასამართლოსთვის მიცემულ ჩვენებაში კი, ნებაყოფლობით ფოტოების გადაღებაზე.

• უკანონოდ კადრებს საქართველოში ცოლებსაც უღებენ 

უზენაესი სასამართლოს მიერ 2023 წელს მიღებული ერთ-ერთი განჩინების მიხედვით, დავითი ინტიმური ხასიათის ფოტოებსა და ვიდეოებს ცოლს უღებდა, შემდეგ კი, გამოქვეყნების მუქარით ქალს ფულს სძალავდა. პროკურატურის ეს ვერსია ბათუმის საქალაქო სასამართლომ არ გაიზიარა, რადგან ამ შემთხვევაშიც დაზარალებულად ცნობილმა ქალმა სასამართლოში დუმილი არჩია.

სასამართლომ დავითი დამნაშავედ მხოლოდ შემაკავებელი ორდერის პირობების დარღვევის ნაწილში მიიჩნია. სასჯელის ზომად მსჯავრდებულს მოსამართლემ განუსაზღვრა ჯარიმა – 2500 ლარი. განაჩენის მიღებამდე ბრალდებული სასამართლოს 12 ათასი ლარი გირაოს სანაცვლოდ ჰყოლია გათავისუფლებული.

პროკურატურის ვერსიით, დათოს ნათიასგან საერთო ჯამში დაახლოებით 4000 ლარი მიუღია.

ფარული კადრების საქმე განიხილა ხელვაჩაურის რაიონულმა სასამართლომაც – ქალს თავისი დის პარტნიორმა აბაზანაში ფარულად გადაუღო ვიდეო და გაუვრცელა. ამ შემთხვევაში ბრალდებულ სულხანს 4 წლით თავისუფლების აღკვეთა შეუფარდეს, თუმცა მას სასჯელი სააპელაციო სასამართლომ შეუმსუბუქა 2 წელსა და 6 თვემდე.

ხელვაჩაურის სასამართლომ სულხანი დამნაშავედ მიიჩნია, სსკ-ის 157-ე მუხლის მიხედვით [პირადი ცხოვრების ამსახველი ინფორმაციის ან პერსონალური მონაცემების ხელყოფა], ასევე 157-ე მუხლის პრიმა ერთი ნაწილის მიხედვით [პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფა].

ეს იყო პირადი ცხოვრების ხელყოფა, თუ პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფა? – ამ საკითხზე უზენაესმა სასამართლომ იმსჯელა.

„პირის ბანაობის ამსახველი ვიდეოჩანაწერი და შიშველი სხეულის ფოტო წარმოადგენს არა პირადი ცხოვრების საიდუმლოს, არამედ პირადი ცხოვრების ამსახველ ინფორმაციას,“ – დაასკვნა უზენაესმა სასამართლომ.

შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2023 წლის სტატისტიკის მიხედვით, 2023 წელს პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის 197 შემთხვევა დაფიქსირდა. ამ მუხლით [157-ე პრიმა ერთი] გათვალისწინებული დანაშაული 2022 წელთან შედარებით 50 %-ით გაზრდილია. 

რაც შეეხება ადევნებას და უკანონო თვალთვალს [სსკ-ის 151 მუხლის პრიმა ერთი] – 2023 წელს 118 ფაქტი დაფიქსირდა, 2022 წელს – 115. 

• ქალი ყოფილ ქმარს შეურიგდა, მას ყოფილი პარტნიორი აედევნა და უთვალთვალებდა 

საქმის მასალების მიხედვით, გიორგის, რომელიც თბილისში ცხოვრობს, სოციალურ ქსელში გაცნობილ მაიასთან 3 წელი ჰქონდა ურთიერთობა, შემდეგ კი, ქალი ქმარს შეურიგდა.

„…ტელეფონის საშუალებით სისტემატურად ამყარებდა არასასურველ კომუნიკაციას და სთხოვდა შეხვედრას, შერიგებასა და სასიყვარულო ურთიერთობის აღდგენას, წინააღმდეგ შემთხვევაში კი, ემუქრებოდა მისი პირადი ცხოვრების ამსახველი ინფორმაციის გავრცელებით,“ – აღნიშნულია პროკურატურის დადგენილებაში.

ქალს ტელეფონის ნომერი შეუცვლია და მისამართიც, სადაც ოჯახთან ერთად გადასულა, თუმცა გიორგი მასთან დაკავშირებას მაინც ახერხებდა. „უკავშირდებოდა მ.-ს ახლობლებს და ატყობინებდა მისი ყოფილი პარტნიორის ურთიერთობის შესახებ, რის შედეგადაც მ.-ს უწევდა ცხოვრების წესის მნიშვნელოვნად შეცვლა, განიცდიდა ფსიქიკურ ტანჯვას,“ – ეს პროკურატურის ვერსიაა.

გიორგის გამოძიება ადევნების და უკანონო თვალთვალს ედავებოდა [სსკ-ის 151-ე მუხლის პრიმა ერთი], კონკრეტულად კი, ტელეფონის საშუალებით არასასურველი კომუნიკაციის დამყარებასა და სხვა განზრახ ქმედებებს, რომლებიც სისტემატურად ხორციელდებოდა, იწვევდა დაზარალებულის ფსიქიკურ ტანჯვას და მას ცხოვრების წესის მნიშვნელოვნად შეცვლას აიძულებდა.

თბილისის საქალაქო სასამართლომ გიორგი დამნაშავედ მიიჩნია და ის 10 ათასი ლარით დააჯარიმა. ეს მუხლის სასჯელის სახით ითვალისწინებს ჯარიმას, ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით 120-დან 180 საათამდე, ან თავისუფლების აღკვეთას 2 წლამდე ვადით.

მას შემდეგ, რაც სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა, გიორგის უზენაესისთვის მიუმართავს – ის გამამართლებელ განაჩენს ითხოვდა.

გიორგის ვერსიით, მაია ამბობდა, რომ სიმსივნით იყო დაავადებული, მისგან ფული ისესხა და „ყველანაირი ხერხით ცდილობდა“ ეს თანხა – 1500 ლარი უკან არ დაებრუნებინა.

უზენაესი სასამართლოსთვის მიუმართავს პროკურორს ბაქარ შიოშვილსაც: „გ.-ს მიმართ დანიშნული სასჯელი არის ზედმეტად ლმობიერი,“ – იწერებოდა პროკურორი.

„საკასაციო სასამართლო სრულად იზიარებს სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებას,“ – ჩაუწერიათ უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეებს განჩინებაში.

• კაცი ქორწინებაში მყოფ ქალს აედევნა – მას 1.6 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს 

ზუგდიდში მცხოვრებ ხატიას, რომელსაც 3 არასრულწლოვანი შვილი ჰყავს, ახალგაცნობილი კაცი – მერაბი აედევნა. პროკურატურის ვერსიით, კაცი ქორწინებაში მყოფ ქალს მასთან დაქორწინებას აიძულებდა.

ამ შემთხვევაში სასამართლოსთვის ჩვენება მიუცია დაზარალებულად მიჩნეულ ქალს. ხატიას თქმით, მერაბი თავდაპირველად ზუგდიდის ერთ-ერთ სოფელში გაიცნო, როცა სამარშრუტო ტაქსიდან ჩამოვიდა. მისთვის მერაბს ავტომანქანა გაუჩერებია და სახლამდე გაყვანა შეუთავაზებია.

„…რამდენიმე წლის შემდეგ მ.-ს სახლის მოპირდაპირე მხარეს კვლავ შეხვდა მას, რომელმაც ხელები მაღლა აღაპყრო, პირჯვარი გადაიწერა და თქვა, მადლობა ღმერთს, რომ შენი თავი შემახვედრაო.

დაზარალებულის განმარტებით, იმ დღიდან დაიწყო მ.-მ მასზე ადევნება. მან იცოდა მისი დღის განრიგი და ყველგან ხვდებოდა. ყოველდღე სახლიდან გასვლისა და შემოსვლის დროს ხვდებოდა ქუჩაში, მაგრამ ამისთვის დაზარალებულს ყურადღება არ მიუქცევია, ცხოვრობდა სოფელ ახალსოფელში, მაგრამ, მ.-ს გამო, შეიცვალა საცხოვრებელი ადგილი და ამჟამად ცხოვრობს ზუგდიდში… მ.-ს მიზანი იყო მისი ცოლი ან საყვარელი გამხდარიყო და მისთვის პრობლემას არ წარმოადგენდა ის ფაქტი, რომ იყო გათხოვილი და სამი შვილის დედა. მას შემდეგ, რაც მ-მ უთხრა, ჩემი უნდა გახდეო, შეეშინდა და მეუღლეს უამბო აღნიშნულის თაობაზე…

სამუშაო ადგილზე მიდიოდა მ. და თანამშრომლების მეშვეობით უგზავნიდა ჩირს, ლობიანს, დაბადების დღეზე ტორტიც მიართვა და მის თანამშრომელს უთხრა, თუ არ გამოართმევდა, ყელს გამოიჭრიდა და თავს მოიკლავდა.

…შემაკავებელი ორდერის მოქმედების ვადის გასვლისთანავე, კვლავ გამოჩნდა და დაიწყო თვალთვალი. მ. მას ასევე უგზავნიდა მობილურ ტელეფონზე შეტყობინებებს, რაც წარუდგინა გამომძიებელს. ყოველივე ამის ნიადაგზე მას შეელახა ჯანმრთელობა და დღემდე მკურნალობს,“ – აღნიშნულია განჩინებაში დაზარალებული ქალის მონათხრობი.

ზუგდიდის რაიონული სასამართლოს გადაწყვეტილებით, მერაბი დამნაშავედ მიიჩნიეს ადევნების და უკანონო თვალთვალის ნაწილში, მას 1 წლით და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. ეს მუხლი 2 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

მერაბი გამართლდა ქორწინების იძულების ბრალდების ნაწილში.

მას შემდეგ, რაც სააპელაციო სასამართლომ განაჩენი უცვლელი დატოვა, პროკურორ შორენა გვილავას უზენაესი სასამართლოსთვის მიუმართავს. მან მ.-სთვის „სამართლიანი სასჯელის შეფარდება“ მოითხოვა და მისი დამნაშავედ ცნობა ქორწინების იძულების ნაწილშიც.

უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეების შეფასებით კი, ქორწინების იძულება არ დასტურდება.

„დაზარალებულმა ხ-მ ჩვენების მიცემისას აღნიშნა, რომ მ. მას უთვალთვალებდა და უთხრა, რომ „მისი უნდა გამხდარიყო“, თუმცა დაზარალებულს არ განუმარტავს, რაში გამოიხატებოდა ქორწინების იძულება, რა ფსიქოლოგიური თუ მით უმეტეს ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა მას… დაზარალებულ ხ. ხ-ას სასამართლოში ჩვენების მიცემისას არ უხსენებია მ. ჯ-ს მიერ ქორწინების იძულების გარემოება, კერძოდ, რომ ეუბნებოდა მისი გამხდარიყო, წინააღმდეგ შემთხვევაში ნახავდა რა დაემართებოდა.

საკასაციო სასამართლო ეთანხმება სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებას როგორც მ. ჯ.-ს ქმედების კვალიფიკაციის, ისე სასჯელის განსაზღვრის ნაწილში,“ – ვკითხულობთ უზენაესი სასამართლოს განჩინებაში.

ეკა ბესელია: „ხელისუფლება არათუ სჯის დამნაშავეს, თავად არის ეჭვმიტანილი“ 

„მე ვერ დავინახე სხვაობა: თუ წინა ხელისუფლების დროს ეს ფარული ბრძოლის საშუალება იყო, ჩვენი ხელისუფლების პერიოდში ეს კიდევ უფრო გამძაფრდა და აგრესიულად გამოჩნდა,“ – საკუთარ ხედვას გვიზიარებს ეკა ბესელია, პარლამენტის ყოფილი წევრი „ქართული ოცნებიდან“, რომელსაც ფარული კადრების გავრცელების პრობლემაზე ვესაუბრეთ და ვკითხეთ: ცნობილი ქალების ინტიმური კადრების გავრცელების შემთხვევები ხომ არ უკავშირდება პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის გაზრდილ მაჩვენებელს?

ეკა ბესელია ერთ-ერთი პოლიტიკოსი ქალია, ვისაც პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრები 2019 წელს გაუვრცელეს და ეს მას შემდეგ მოხდა, როცა ის „ოცნებას“ და სასამართლოს გავლენიან ფიგურებს დაუპირისპირდა. პარტია „სამართლიანობისთვის“ ლიდერი მიიჩნევს, რომ „ვიდრე ხელისუფლება თავად არის ეჭვმიტანილი“, მნიშვნელობას კარგავს კანონის ჩანაწერი და ვერც კონკრეტულ შედეგზე გავალთ, რადგან ეს ახალისებს ადამიანებს.

„ყველა ასეთი შემთხვევა ახალისებს ამ კატეგორიის დანაშაულს, რადგან ხელისუფლება, რომელიც განსაკუთრებით შეუვალი უნდა იყოს მსგავს შემთხვევებში, არათუ არ სჯის დამნაშავეს, პირიქით, ეჭვმიტანილია,“ – კატეგორიულია ეკა ბესელია.

ეკა ბესელიას დაკვირვებით, განსაკუთრებით ქალი პოლიტიკოსების დასამორჩილებლად ყველაზე ხშირად ამ მეთოდს იყენებენ, რადგან ჯერ კიდევ არსებობს საყრდენი საზოგადოებაში „გენდერული სტერეოტიპების“ სახით.

„ეს არის დაახლოებით იგივე, რომ მოკლა ადამიანი, ამის ტოლფასია,“ – გვიყვება ეკა ბესელია. – „წარმოუდგენელი ძალისხმევა სჭირდება ადამიანს, რომ ამ მდგომარეობიდან დაუბრუნდე აქტიურ რეჟიმს.

ძალიან ბევრი ადამიანი მწერდა იმ დღეებში და პირად მიმოწერაში საკუთარ გამოცდილებას მიზიარებდა. ჩემთვის მკაფიოდ გამოჩნდა, რომ ეს სისტემური პრობლემა იყო.

რასაც ვაკვირდები პოლიტიკაში, ყველაზე ამაზრზენი მეთოდი, რასაც იყენებენ ქალის გასანეიტრალებლად, არის ქალის გენდერული ნიშნით დამორჩილების მცდელობა, რომ ის ქალია და საზოგადოებაში ჯერ კიდევ არსებობს გარკვეული სტერეოტიპული შეხედულებები ქალის პირად ცხოვრებაზე. ჩემი მაგალითი ალბათ ყველაზე მკაფიო მაგალითია ამის, მაგრამ დუმილი გამოსავალი არ არის. ეს არის საშუალება, გაგანეიტრალონ.

როგორც კი ეს გავაცნობიერე შოკური მდგომარეობიდან გამოსვლის შემდეგ, ვიპოვე ძალა, რომ მეთქვა: მე არანაირ ზეწოლას არ დავემორჩილები,“ – გვითხრა ეკა ბესელიამ.

ჯერ კიდევ პარლამენტის წევრი იყო ეკა ბესელია, როცა მისი ინიციატივით „სისხლის სამართლის კოდექსში“ ცვლილება შევიდა და „პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფა“ მძიმე კატეგორიის დანაშაული გახდა.

კადრების გავრცელების შემდეგ ეკა ბესელია ამბობდა, რომ კადრები, რომელიც „ოცნების“ ხელისუფლების დროს გავრცელდა, წინა ხელისუფლების დროსაა ჩაწერილი და მაშინ იგივე კადრების გავრცელება ვერავინ გაბედა. ბესელიამ მაშინ ხაზი გაუსვა იმასაც, რომ უმრავლესობის წევრებსაც აშანტაჟებენ და „შანტაჟის მოჯადოებული წრე უნდა გაირღვეს“.

ვინ აგო პასუხი ამ შემთხვევიდან 5 წლის თავზე?

„ვითხოვდი და დღემდე ვითხოვ, რომ გამოვლინდეს პირველწყარო: ვინ იყო დამგეგმავი, ორგანიზატორი. ეს არ გამოვლინდა – როგორც ჩანს, სასამართლოს კლანი მიდის სახელისუფლებო შტოებთან.

ამ მასშტაბის გავრცელებას და დანაშაულის ჩადენას კერძო პირები ვერ შეძლებენ ხელისუფლების გარეშე, ეს გამორიცხულია. თუ კერძო პირები ახერხებენ მსგავსი მასშტაბის დანაშაულის ჩადენას, გამოდის, რომ საერთოდ მოშლილია ქვეყანაში უსაფრთხოების სისტემა. მეორეა კონტექსტი: როცა მქონდა კონფლიქტი ჩემსავე პარტიასა და სასამართლოსთან, მაშინ ჩნდება ეს უკანონო ჩანაწერი.

მე ვიცოდი ამ ჩანაწერის შესახებ, რადგან წინა ხელისუფლების რამდენიმე პირი გაასამართლეს ამ ჩანაწერის განხორციელებისთვის და ეს ჩანაწერი იდო სასამართლოში, ხელმისაწვდომი იმ პირთათვის, ვისაც ძალაუფლება აქვთ.

დააპატიმრეს 19 ახალგაზრდა, რომლებსაც აღმოაჩნდათ ეს უკანონო ჩანაწერები. შემდეგ მე თვითონ დამჭირდა ჩარევა, რომ ეს ახალგაზრდები გაეთავისუფლებინათ და ვითხოვე, ყველასთან გაეფორმებინათ საპროცესო შეთანხმება – არ შეიძლება, ბავშვები ამის გამო ციხეში გაეშვათ. ორგანიზატორთაგან არავინ დაისაჯა.

ამ მეთოდს იყენებენ ამ დრომდე. ბევრი გააჩუმეს კიდეც, რადგან ვხედავთ ყველა, რომ პირველწყარო არ ისჯება, არ აჩვენებს სახელმწიფო, რომ ამ საკითხში შეუვალია,“ – ამბობს ეკა ბესელია „ბათუმელებთან“.

უფლებადამცველს ვუთხარით სასამართლოს დასაბუთების მთავარ არგუმენტზეც, როცა პირადი ცხოვრების კადრების გავრცელება პოლიტიკოსს და ცნობილ ადამიანებს არ ეხება: ძალადობის მსხვერპლი ქალები მსგავსი კატეგორიის დანაშაულზე ხშირად დუმილს ამჯობინებენ. მოსამართლეები კი წერენ, რომ მათ ხელში მტკიცებულება აღარ რჩებათ.

„სადაც არ გაჩუმდნენ და ხმა ამოიღეს, სადაც ძლიერი იყო მტკიცებულებები, იქ რა გააკეთეს? იქ რატომ მოხდა კომპრომისების დაშვება?“ – შეკითხვები აქვს ეკა ბესელიას მოსამართლეებთან.

პოლიტიკოსს საზოგადოების რეაქცია აფიქრებს, განსაკუთრებით, „სუსის ცნობილი ფაილების სკანდალის“ შემდეგ:

„ამას არ მოჰყვა მასობრივი გამოსვლები, რომ პასუხისმგებლობის საკითხი დამდგარიყო… ეს იყო ცუდი სიმპტომი, თითქოს ყველა შეეჩვია, რომ ეს შეიძლება ნორმად იქცეს, რაც ძალიან სახიფათოა.

მსხვერპლთა დაცვის მექანიზმების და ეკონომიკური გაძლიერების გარდა, საჭიროა, ძლიერი საზოგადოება, რომელიც არ პატიობს, პასუხს სთხოვს ხელისუფლებას ასეთ ფაქტებზე. ეჭვიც კი საკმარისია ასეთ დროს, რომ ხელისუფლება თავად შეიძლება იყოს მონაწილე ადამიანების პირადი ცხოვრების თემებით მანიპულირებაში,“ – გვითხრა ეკა ბესელიამ.

____

„ბათუმელებმა“ სტატია მოამზადა USAID სამართლის უზენაესობის პროგრამის მხარდაჭერით. პროგრამას ახორციელებს აღმოსავლეთ-დასავლეთის მართვის ინსტიტუტი (EWMI) ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) მხარდაჭერით.

სტატიის შინაარსზე სრულად პასუხისმგებელია „ბათუმელები“ და მასში გამოთქმული მოსაზრებები შესაძლოა არ ასახავდეს ზემოთ ნახსენები საერთაშორისო ორგანიზაციების შეხედულებას.

დღეს, 8 მარტს, ადიგენის ცენტრში, იუსუფ მიქელაძის საკუთრებასთან დაპირისპირება მოხდა.

„გამოდი, გამოეთრიე გარეთ“, „გაგიხევ სახეს, დედას ვფიცავარ თუ არ დაგტოვო კოჭლი“ – ასე მიმართავდა შენობაში მყოფ პირს, ერთ-ერთი კაცი, რომელსაც სასულიერო პირის სამოსი ეცვა.

სახლის გარეთ, ათობით პოლიციელი და ადამიანების დიდი ჯგუფი იდგა, მათ შორის იყვნენ მართლმადიდებელი სასულიერო პირებიც.

„ბათუმელებმა“ სიტუაციაში გარკვევის მიზნით, სახლის მეპატრონესთან იუსუფ მიქელაძესთან დაკავშირება სცადა, თუმცა ამ დროისთვის მისი ტელეფონი გამორთულია. ინფორმირებული პირების თქმით, ის ამ დროისთვის პოლიციაში იმყოფება გამოკითხვაზე.

ხულოს მუფთის ასლან აბაშიძის თქმით, იუსუფ მიქელაძის საკუთრებაში ბოლო წლებია ადიგენში მცხოვრები მუსლიმები იკრიბებიან და პარასკევის ლოცვას აღავლენენ. თუმცა გარკვეული პირები, მათ შორის ადგილობრივი მღვდელი ცდილობს, რომ „კონფლიქტი გააჩინოს ქრისტიან და მუსლიმ მოსახლეობას შორის“.

„ადიგენში ხდება ეს ამბავი, ცენტრში. ეს მღვდელი კი ნიკოლოზია. ძალიან ცუდად იქცევა, იგინება, იარაღით დადის. წინა კვირას დაემუქრა სახლის მეპატრონეს და მოძალადეა ვიღაც. ცემითაც ემუქრება მუსლიმებს და ასე შემდეგ. სამცხე-ჯავახეთში მუსლიმები ვერ იქნებიანო ამბობს.

რაზმავს ხალხს, თავიდან 9-10 კაცი აიყოლა, ძალოსნები მოჰყავდა, შემდეგ ნელ-ნელა მოამატა მხარდამჭერები.

დღეს უკვე მობილიზება გააკეთა ხალხის, გასულ პარასკევსაც გააკეთა იგივე.

ჩვენ დიალოგით გვინდოდა საქმის გადაწყვეტა, ჩაერია ადიგენის მერი და სამცხე-ჯავახეთის მუფთი მამუკა ვაშაყმაძეც. არეგულირებდნენ სიტუაციას. ჩვენ ყველა შესაბამისი უწყება ჩავაყენეთ საქმის კურსში, აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარესაც გავაგებინეთ, პარლამენტის წევრ, ანზორ ბოლქვაძესაც და ასე შემდეგ“, – ამბობს ასლან აბაშიძე.

„ბათუმელები“ შს სამინისტროს დაუკავშირდა და ჰკითხა, რა ხდება ადიგენში. თუმცა უწყებაში დაპირისპირების ფაქტს უარყოფენ. „არანაირ დაპირისპირებას ადგილი არ ჰქონია“, – აცხადებს შს სამინისტროს პრესცენტრი.

___________________

მთავარი ფოტო: დაპირისპირება მუსლიმების სალოცავთან

ქალთა მოძრაობა 8 მარტთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს და მოითხოვს, შეიცვალოს გაუპატიურების დეფინიცია კანონში.

ქალთა მოძრაობის განცხადებით, საქართველოში, სადაც სექსუალური ძალადობა გენდერული ძალადობის ყველაზე ფარული ფორმაა, საქართველოს კანონმდებლობა აცდენილია საერთაშორისო სტანდარტებს და საუკეთესო პრაქტიკას.

„წლებია, ქალთა მოძრაობა ვითხოვთ, შეიცვალოს გაუპატიურების მოძველებული დეფინიცია (სსკ-ის 137-ე მუხლი) და, სტამბოლის კონვენციის შესაბამისად გაუპატიურებად განისაზღვროს მსხვერპლის სხეულში სექსუალური ხასიათის შეღწევა მისი თანხმობის გარეშე.

დღემდე საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით გაუპატიურებად ითვლება ისეთი ძალადობრივი ქმედება, რომელიც მიიღწევა ძალის გამოყენებით, იძულებით ან მუქარით.

პრაქტიკა ცხადყოფს, რომ არსებული განმარტება დაუსჯელს ტოვებს სექსუალური ძალადობის ბევრ შემთხვევას. ქალთა საკითხებზე მომუშავე საერთაშორისო ორგანიზაციები მოუწოდებენ საქართველოს, გაატაროს სქესობრივი დანაშაულების რეფორმა, მაგრამ პარლამენტი ჯიუტად თავს არიდებს ამ რეკომენდაციის შესრულებას“- წერია ქალთა მოძრაობის განცხადებაში.

მოძრაობის განცხადებით, გაუპატიურების მუხლის ცვლილება არის უფლებრივი საკითხი და არ უნდა იყოს გამოყენებული პოლიტიკური სპეკულაციებისთვის.

„ჩვენთვის გაუგებარია, რატომ არ სურს საქართველოს პარლამენტს კანონით დაიცვას ადამიანები გაუპატიურებისაგან.

მიუხედავად იმისა, რომ სამართალდამცავებმა გაიარეს არაერთი ტრენინგი და სპეციალიზაცია, პარლამენტი აჯანჯლებს სქესობრივი დანაშაულების რეფორმის გატარებას და ამით აბრკოლებს მართლმსაჯულების განხორციელებას. დღემდე ვერ მოვისმინეთ ვერც ერთი არგუმენტი მმართველი პარტიისაგან, თუ რატომ არ იცავს საკუთარ მოქალაქეებს ამ მძიმე დანაშაულისაგან“.

ქალთა მოძრაობა მოითხოვს:

„დასრულდეს სქესობრივი დანაშაულების დაუსჯელობა; შეიცვალოს გაუპატიურების დეფინიცია (სსკ-ის 137-ე მუხლი) და, სტამბოლის კონვენციის შესაბამისად, გაუპატიურებად განისაზღვროს მსხვერპლის სხეულში სექსუალური ხასიათის შეღწევა მისი თანხმობის გარეშე. თანხმობა უნდა განისაზღვრებოდეს, როგორც თავისუფალი, ნებაყოფლობითი და ნამდვილი და მისი არარსებობა უნდა დადასტურდეს კონტექსტისა და გარემოებების გამოძიებით“.

______________________________

ამავე თემაზე: დაზიანების გარეშე გაუპატიურება ფაქტობრივად არ დგინდება – რატომ უნდა შეიცვალოს კანონი

პროკურატურის ინფორმაციით, სასამართლომ „ქურდული სამყაროს“ წევრობასა და ,,ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერაში ბრალდებული 10 პირი დამნაშავედ ცნო.

„სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ საზღვარგარეთ მყოფი ,,კანონიერი ქურდის“ დავალებით და დისტანციურად მონაწილეობით, „ქურდული სამყაროს“ წევრებმა თბილისში „ქურდული გარჩევა“ მოაწყვეს, სადაც ფინანსური დავა განიხილეს და ერთ-ერთ მოდავე მხარეს 80 000 ლარის გადახდა დააკისრეს.

სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ,,კანონიერ ქურდობაში“ ბრალდებულს სასჯელის სახით 10 წლით, ,,ქურდული სამყაროს“ წევრობაში ბრალდებულ 3 პირს – 8 წლით, ხოლო 5 პირს – 7 წლითა და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა განესაზღვრათ.

რაც შეეხება ,,ქურდული სამყაროს“ წევრობის ფაქტზე კიდევ ერთ ბრალდებულს, სასამართლოს გადაწყვეტილებით, მისი ქმედება გადაკვალიფიცირდა ,,ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერად და სასჯელის სახით 3 წლით და 6 თვით თავისუფლება აღკვეთა განესაზღვრა“, – წერს პროკურატურა.

მათივე ინფორმაციით, დასაბუთებული განაჩენის მიღების შემდგომ ბრალდების მხარე სასამართლოს გადაწყვეტილებას აღნიშნულ პირთან მიმართებაში სააპელაციო წესით გაასაჩივრებს.