Batumelebi

რუსეთის უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, ექსპრეზიდენტი დიმიტრი მედვედევი, აგვისტოს ომს სოციალურ ქსელ X-ში გამოეხმაურა და დაწერა, რომ მათი ხალხისა და ქვეყნის „ინტერესები იმ მახინჯი სააკაშვილის [მიერ განხორციელებული] დარბევის შემდეგ“ დაიცვეს.

მედვედევმა უკრაინაში მიმდინარე ომი 2008 წლის საქართველოს ომს შეადარა, რა დროსაც კიდევ ერთხელ გააჟღერა რუსული პროპაგანდის უცვლელი მესიჯი – ომი მიხეილ სააკაშვილმა დაიწყო.

მოსკოვის პოზიციით, 2008 წლის 8 აგვისტოს საქართველო თავს დაესხა სამხრეთ ოსეთს. რუსეთმა კი, რომელიც „ოსი ხალხის დასაცავად დადგა“, სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის დამოუკიდებლობა აღიარა.

საქართველოს ამჟამინდელი მთავრობა იზიარებს რუსეთის ამ ნარატივს, რომ აგვისტოს ომი საქართველოს იმჟამინდელი პრეზიდენტის „ავანტიურის“ შედეგია და ახლახან დააანონსა, რომ ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ აგვისტოს ომს „სამართლებრივად შეაფასებს“.

„2008 წელს ჩვენ დავიცავით ჩვენი ხალხი და ჩვენი ქვეყნის ინტერესები იმ შეშლილი სააკაშვილის [მიერ განხორციელებული] დარბევის შემდეგ. მიმდინარე საომარი კამპანია ასევე დასრულდება რუსეთის უპირობო გამარჯვებით“, – დაწერა მედვედევმა.

7 აგვისტოს, 16 წელი გავიდა საქართველოში რუსეთის შეიარაღებული ძალების შემოჭრიდან და 2008 წლის „აგვისტოს ომის“ დაწყებიდან. ომი 5 დღე გაგრძელდა, რის შემდეგაც საქართველომ დაკარგა კონტროლი კოდორის ხეობასა და ახალგორის რაიონზე.

შეგახსენებთ, რომ 2023 წლის აპრილის სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილებით, რუსეთმა 130 მილიონამდე ევრო უნდა გადაიხადოს ომის დროს დაზარალებული 24 000-მდე საქართველოს მოქალაქის სასარგებლოდ.

კომპენსაცია ნაწილდება სამხრეთ ოსეთის ქართულ სოფლებში და „ბუფერულ ზონაში“ მშვიდობიანი მოსახლეობის მკვლელობის, ძარცვის, არაადამიანური და დამამცირებელი მოპყრობის, სამხედრო ტყვეების წამების ადმინისტრაციული პრაქტიკის და სხვა მსხვერპლთა მიმართ.

როგორი ემზადება ოპოზიცია ხელვაჩაურში არჩევნებისთვის? – „ბათუმელები“ ამ თემაზე ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში ოპოზიციური პარტიების წარმომადგენლებს ესაუბრა.

ოპოზიციის წარმომადგენლებს ვკითხეთ, დაიწყეს თუ არა ამომრჩევლებთან შეხვედრები, რაზე აკეთებენ აქცენტს ამ შეხვედრებისას, ყველაზე მეტად რა ტიპის პრობლემები იკვეთება და როგორ აპირებენ მუშაობას არჩევნების კიდევ უფრო მოახლოებისას.

„თუ თქვენ გადახედავთ ჩვენს გვერდს ფეისბუქზე, ნახავთ, რომ შეხვედრები მოსახლეობასთან არც კი გაგვიწყვეტია. „კარდაკარ“-ის პრინციპით დავდივართ ყველა ოჯახში, ყოველდღიურად ვმოძრაობთ“ – გვითხრა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ხელვაჩაურის ორგანიზაციის თავმჯდომარემ, მიშა ბოლქვაძემ.

„წინა დღეს კაპრეშუმში ვიყავით. წყლის, გზის პრობლემა აღმოჩნდა. სადაც პრობლემებია, ჯერ, სანამ არის რუსული ოცნება ხელისუფლებაში, „ლაივებით“ ვახსენებთ მათ ამ პრობლემების შესახებ.

ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ მოსახლეობასთან ახლოს ვიყოთ და მათ პრობლემებს ვიცნობდეთ. 16 წლიდან ვარ ხელვაჩაურის რეგიონულ ორგანიზაციაში (ახალგაზრდული ორგანიზაციიდან მოყოლებული) და ზეპირად ვიცი ყველა სოფელში და ყველა ოჯახში ვის რა უჭირს. მნიშვნელოვანია ის, რომ ჩვენი ქვეყნიდან არ უნდა გარბოდნენ მოქალაქეები. ხელისუფლების ცვლილების შემდეგ ევროკავშირის დოვლათი აქ უნდა შემოვიტანოთ და შეიქმნას სამუშაო ადგილები. პირველ რიგში დასაქმების პრობლემაა.

21 საუკუნეში წყლისა და გაზიფიცირების პრობლემაცაა რამდენიმე სოფელში, ჯერ კიდევ. ასევე, გზების, გარეგანათების… ეს ყველაფერი გამოიწვია კორუფციამ, რაც არსებობს ზოგადად ჩვენს ქვეყანაში და განსაკუთრებით – აჭარის რეგიონში. კიდევ უფრო განსაკუთრებით კი – ხელვაჩაურში“, – გვეუბნება მიშა ბოლქვაძე.

ჩვენ მას იმ სამი ძირითადი პრობლემის დასახელება ვთხოვეთ, რომელიც, მისი აზრით, ხელვაჩაურის მოსახლეობას აწუხებს.

„წყლის მომარაგების პრობლემა – სასმელი წყალიც კი არ აქვს მოსახლეობას, მითუმეტეს, რომ ზაფხულია. ისე ხდება პროექტების მომზადება, რომ არ საზღვრავენ – წყლის დებეტი იქნება, არ იქნება… ისე კეთდება წყლის ჭავლები და ჭაბურღილები, რომ წყალი არც კი ამოდის, ესაა პრობლემა. პროექტების მომზადების დროსაც ძალიან ბევრი ხარვეზია და ეს იწვევს იმას, რომ საბოლოოდ მოსახლეობას წყალი არ მიეწოდება. მხოლოდ კაპრეშუმში და ორთაბათუმში არ არის ეს პრობლემა, ახალშენშიც იგივე პრობლემაა, თხილნარში, ახალსოფელში… ხელვაჩაურის სოფლების 60 პროცენტში არის სასმელი წყლის პრობლემა.

მოუწესრიგებელი შიდა სასოფლო გზები – ჯერ კიდევ არის ადგილები, სადაც სასწრაფო სამედიცინო დახმარებაც კი ვერ მიდის, სამწუხაროდ. სოფლის მხარდაჭერის პროგრამა რამდენიმე წელი გაუქმებული ჰქონდათ. აი, ამ სოფლის მხარდამჭერი პროგრამით ყოველწლიურად რომ ბეტონის საფარი შეეძინათ და დაეგოთ, დღეს არ იქნებოდა შიდა გზების პრობლემა. ბოლო წლებში გააგრძელეს ეს პროგრამა, მაგრამ არ არის საკმარისი თანხა, რომ ყველა სოფელში და ყველა ოჯახთან მივიდეს გზა.

მუნიციპალური ტრანსპორტი და სამარშრუტო ხაზები რაც იყო, თითქმის ყველა გაუქმებულია. სამება, ხეყრუ, ზედა ახალშენი, ორთაბათუმის სოფლები… ყველა სოფელი მიკროავტობუსის გარეშეა დარჩენილი, რაც არასწორმა პოლიტიკამ გამოიწვია.

მაგალითად, ისეთი პროგრამა გვქონდა, რომ საბავშვო ბაღებში ბავშვების გადაყვანას ემსახურებოდა ტრანსპორტი, რაც ბიუჯეტიდან ფინანსდებოდა და უნაზღაურებდნენ ამ სატრანსპორტო კომპანიას. წინა წლებში ადგნენ და გააუქმეს. მერის პასუხი კი იცით რა იყო? – ყველა ოჯახში არის მანქანაო და ყველა ოჯახში თუ არაა, მეზობელი ჩამოუვლის და წაიყვანს მეზობელი ბავშვსო. აი, ეს იყო პასუხი, რაც, მგონი, დაცინვაცაა მოსახლეობის. მეზობელს რატომ და როგორ უნდა ელოდოს დილით ბავშვი ან 5-10 კილომეტრი როგორ უნდა ატარონ ხელით? ყველას არ აქვს ტაქსის დაქირავების საშუალება.

ერთი კვირის წინ ვიყავი განთიადში, „კარდაკარ“-ზე და იქაც იგივე პრობლემა იყო ზუსტად. მუნიციპალური ტრანსპორტი აუცილებელია და არის ბიუჯეტში ამის საშუალება. ათეულობით ერთეულ მანქანებს იძენენ ყოველწლიურად, ამის ნაცვლად შეიძინონ მუნიციპალური ტრანსპორტი და როგორც ქალაქშია სამარშრუტო ხაზები, შესაძლებელია, ისე მოეწყოს ხელვაჩაურის სოფლებშიც“, – ამბობს მიშა ბოლქვაძე.

როგორც მიშა ბოლქვაძემ გვითხრა, თავად იქნება ხელვაჩაურის „ნაციონალური მოძრაობის“ პარტიის შტაბის უფროსი და შტაბს უკვე დაწყებული აქვს აქტიური წინასაარჩევნო მუშაობა.

„მოსახლეობა ჩვენთან შეხვედრებისგან არ იკავებს თავს, ერთადერთი, ვინც სოციალურად ჰყავთ დასაქმებული, მიბმული ბიუჯეტზე და ეუბნებიან – „შენ ჩემი უნდა იყო და თუ დაგინახავ სადმე ოპოზიციის შეხვედრაზე, ლაივში ან ა.შ., გაგიუქმებთ დახმარებასო, ისინი ფოტოს გადაღებას ერიდებიან. გვეუბნებიან, ვიცით, ვის უნდა მივცეთ ხმა, არ ვაძლევთ მთავრობას ხმას, უბრალოდ ფოტო არ გადამიღოთ, არ მინდა, რომ გამოვჩნდეო.

შიშის ფაქტორი არის, რა თქმა უნდა, ოღონდ იცის იმ ხალხმა, არჩევნებზე მათმა პოზიციამ ხელისუფლება რომ უნდა შეცვალოს. არა მგონია შიგნითაც ადამიანებმა შიშის ფაქტორის გამო გააფერადონ 41 ნომერი. არჩევნებს ელოდება ყველა, როგორც მე ვხვდები.

2020 წელს მაჟორიტარობის კანდიდატი ვიყავი – ხულო, შუახევი, ქედა, ხელვაჩაურის. 2021 წელს კი მერობის კანდიდატი ვიყავი და მსგავსი ერთსულოვნება, ახლა რასაც ვხედავ საზოგადოებაში და სოფლებში, არ მინახავს. „ოცნების“ კოორდინატორიც კი იძახის, რომ ავიღო უნდა ხელფასი, თუმცა არ ვუჭერ ამათ მხარსო“,- ამბობს მიშა ბოლქვაძე.

მისი თქმით, მალე ექნებათ საარჩევნო პროგრამა, რომელიც უშუალოდ აჭარის მოსახლეობაზე იქნება მორგებული: „ჯერ დამუშავების პროცესში ვართ. 15 აგვისტოს შემდეგ უკვე ღიად ვისაუბრებთ, ფლაერიც დამზადდება ამ დროში და აგვისტოს ბოლოდან უკვე მოსახლეობაში გასატანი და მედიებისთვის გასაცნობი საარჩევნო პროგრამაც მზად გვექნება“.

მიშა ბოლქვაძის თქმით, მუშაობენ კოორდინატორების აყვანაზე, რომელთანაც გამართავენ შეხვედრებს:

„გვინდა მათ ავუხსნათ, რომ ყველა მოქალაქეს, მეზობელს, ნათესავს, მეგობარს ესაუბრონ და აუხსნან, რომ გამოცხადდნენ არჩევნებზე, ეს არის მთავარი. მთავარია მოსახლეობა მივიდეს არჩევნებზე და დარწმუნებული ვართ, რომ იქ მისული ადამიანი 41 ნომერს აღარ დაუჭერს მხარს. ვეღარ დააშინებენ ამ ხალხს, გამორიცხულია.

ყველა მესამე ოჯახიდან ადამიანი წასულია სამუშაოდ ევროპაში – პოლონეთში, გერმანიაში, ჰოლანდიაში, ჩეხეთში… ევროკავშირის ქვეყნებში. თუნდაც აგერ თურქეთია ხომ ჩვენი მეზობელი, ნატოს წევრი ქვეყანა და აი, მედიკამენტიც რომ არის ელემენტარული, ეს ხალხი იქ გარბის. ან ჯანდაცვაში თუ რამე სჭირდება ადამიანს, გაჰყავთ ევროპაში სამკურნალოდ, საოპერაციოდ. ამ ხალხმა დაინახა, რას ნიშნავს ევროკავშირი.

ხალხმა დაინახა, რომ რუსეთს უნდა მხოლოდ ჩვენი დამონება, ტერიტორიების დაპყრობა, ევროკავშირი კი ფინანსურადაც, ყველანაირად ცდილობს, რომ ჩვენს მოქალაქეებში განათლება ამაღლდეს, კარგი თავდაცვა, ჯანდაცვა გვქონდეს და ა.შ. კარგად ჩანს ეს ჩვენს სოფლებში, მოქალაქეების განწყობაში. ჩვენ დამატებით იმას ვუხსნით, რომ ხელისუფლება რომ აშინებს მათ, თითქოს ევროკავშირთან დაახლოება რუსეთთან ომს გამოიწვევს, სინამდვილეში ევროკავშირის წევრობა ნიშნავს იმასაც, რომ ჩვენი ქვეყანა იქნება დაცული.

ვეუბნები – ევროკავშირის რომელიმე ქვეყანაში რომელიმე კვადრატული მეტრი გადმოუწევიათ, გადაუწევიათ, რომელიმე მოქალაქე მოუტაცებიათ, ტანკი შეუგორებიათ ევროკავშირის ქვეყნებში? არა, რა თქმა უნდა. როცა გავხდებით ევროკავშირის წევრები, ჩვენც დაცული ვიქნებით და სწორედ ეს არ უნდა რუსეთს, რომ დაცულები ვიყოთ-მეთქი.

კარგად ჭრის „იმედის“ დეზინფორმაცია, აშანტაჟებენ ხალხს. ასაკით შუახნის ზემოთ ვინც არის, მათ აქვთ ომის შიში ძირითადად, ახალგაზრდებში ეს ხედვა საერთოდ არ არის. შუახნის ხალხმა რუსული აგრესიაც რომ იცი და გამოვლილი აქვთ, უფრო აშინებთ ეს და ასევე, უფრო ზედა სოფლებშია ეს განწყობები, ქალაქთან მიბმული სოფლებში – ნაკლებად“, – გვითხრა მიშა ბოლქვაძემ ინტერვიუს დასასრულს.

სამი დღის წინ გაიხსნა პარტია „ლელოს“ ოფისი ხელვაჩაურში. როგორც ხელვაჩაურში „ლელოს“ შტაბის წევრი, ნოდარ თურმანიძე გვეუბნება, ოფისი ჯერ აქტიურ წინასაარჩევნო მუშაობის პროცესზე გადასვლისთვის მზად არ არის. „ჯერ გვინდა სრულად მოვამზადოთ ოფისი, რათა მერე შეუფერხებლად დავიწყოთ ჩვენი საქმე“ – გვეუბნება ნოდარ თურმანიძე.

მისი თქმით, ჯერჯერობით ისიც არ არის გადაწყვეტილი, თუ ვინ იქნება „ლელოს“ ხელვაჩაურის შტაბის ხელმძღვანელი.

„მოსახლეობასთან შეხვედრა ჯერ არ დაგვიწყია. ვინც ჩვენი ხალხია, ჯერ მათთან გვაქვს კონტაქტი. ვმუშაობთ, ვფიქრობთ, ერთი-ორი კვირა დაგვჭირდება შტაბის საბოლოო ჩამოსაყალიბებლად და შემდეგ უკვე აქტიურად დავიწყებთ მოსახლეობასთან შეხვედრებს.

ჩვენ გვაქვს ჩვენი პროგრამა და ვიმუშავებთ მისი მიხედვით. დანარჩენი, პრობლემებზე ხალხს რომ ვკითხავთ, შემდეგ გვეცოდინება და ჩვენც მერე გიპასუხებთ თუ ხალხს რა პრობლემები აქვს. ჩვენ ჩვენს პროგრამას გავაცნობთ მოსახლეობას, როცა მათთან შესახვედრად გავალთ.

მოსახლეობასთან შესახვედრად ყველანაირ საშუალებას გამოვიყენებთ. „კარდაკარ“-ის პრინციპიც გვექნება და კოორდინატორებიც გვეყოლება“, – გვეუბნება ნოდარ თურმანიძე და დასძენს, რომ მოსახლეობისგან მოსმენილ პრობლემების ნუსხას აუცილებლად გააცნობენ „ლელოს“ ცენტრალურ ოფისსაც.

„ზოგიერთ თემში გვაკლია კოორდინატორები და სწორედ ამას ვაკომპლექტებთ ახლა. აგვისტოს ბოლოსთვის ეს საკითხი სრულად უნდა გვქონდეს გადაჭრილი“ – გვითხრა მან.

„მოსახლეობასთან შეხვედრები უკვე დავიწყეთ და მათ „კარდაკარ“-ის პრინციპით ვხვდებით. ვეცნობით მათ პრობლემებს და ჩვენს პოლიტიკურ გეგმას ვაცნობთ მოსახლეობას. ჯერ სრულად არ დაგვიფარავს ხელვაჩაურის სოფლები, მხოლოდ ზოგიერთ მათგანში ვიყავით“, – ამბობს ნესტან დიდმანიძე, პარტიიდან – „გახარია საქართველოსთვის“ ხელვაჩაურის საკრებულოს წევრი.

მისი თქმით, სამუშაო ბევრი აქვთ, რადგან მასშტაბური შეხვედრების დაწყებას მოსახლეობასთან ამის შემდეგ გეგმავენ.

„ბევრთან ვართ მისასვლელი. მაგალითად, მე სოფელ მარადიდში ვცხოვრობ და აქ უკვე ვიყავი რამდენიმე ოჯახთან.

ხელვაჩაურში მცხოვრები მოსახლეობის პრობლემები იმის მიხედვით განსხვავდება, თუ რომელ სოფლებში ცხოვრობენ ისინი. მაგალითად, ჩემი თემის მოსახლეობას სულ სხვა პრობლემები აქვს და სხვა სოფლებში ცოტა განსხვავებული პრობლემებია – დავუშვათ წყლის მომარაგების, მოსაცდელები არ არის, განათება არ არის და ა.შ“, – გვითხრა ნესტან დიდმანიძემ.

მისი თქმით, პარტიას „გახარია საქართველოსთვის“ ერთი რეგიონული შტაბი აქვს აჭარაში, რომელიც უკვე გაიხსნა და დაიწყო მუშაობა.

„გვაქვს შიდაპარტიული კონსულტაციები დავალებებთან და ჩვენს განაწესებთან დაკავშირებით“, – გვეუბნება ინტერვიუს ბოლოს ნესტან დიდმანიძე მათი წინასაარჩევნო სამზადისის შესახებ ხელვაჩაურში.

ამავე თემაზე:

საქართველოდან ემიგრაციაში ყოველწლიურად ათასობით ადამიანი გაედინება სხვადასხვა ქვეყანაში. კვლევები მოწმობს, რომ ასეთი ძლიერი ემიგრაციული ნაკადები ქვეყანაში არსებულ მძიმე სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის შედეგია – დაბალანაზღაურებადი სამსახურები, უმუშევრობა. შშმ პირებისთვის ამ ვითარებას კიდევ უფრო ამძიმებს მათი საჭიროებების სისტემური გაუთვალისწინებლობა და ამის შედეგად სხვადასხვა აუცილებელ სერვისებზე ხელმიუწვდომლობა.

საქართველოდან 2022 წელს 54 509 ადამიანი წავიდა ემიგრაციაში, მათ შორის იყო ალექსი წეველიძე, შშმ პირთა უფლებებზე მომუშავე ორგანიზაცია „უსინათლოთა ხმის“ დამფუძნებელი. ის გერმანიაში წასვლის ერთ-ერთ ძირითად მიზეზად, საქართველოში სოციალური და უსაფრთხოების გარანტიების არარსებობას ასახელებს: „როდესაც არ არის სხვა გამოსავალი, არ არსებობს გარანტიები, არ არსებობს კანონი – სხვა გზა არ არის“.

„ევროპაში, კერძოდ გერმანიაში ვიმყოფები მესამე წელია, 2022 წლის იანვარი რომ დადგა, მაშინ წამოვედი… საქართველოში, ინფრასტრუქტურულად, ჩემთვის გადაადგილება საფრთხის შემცველი იყო. არ მყავდა პერსონალური ასისტენტი, მე კი არა, ზოგადად, არ არსებობდა ასეთი ინსტიტუტი, ახლა დაიწყეს საპილოტე რეჟიმში [პროგრამა]… და ახლაც არ არის გამართული; ასევე, მიზეზი იყო საკანონმდებლო ხარვეზები და ჯანდაცვისა და განათლების სერვისების არარსებობა, რომლებიც ადამიანის განვითარებისა და ცხოვრებისთვის არის ძალიან მნიშვნელოვანი“, – ჰყვება ის.

ალექსი წეველიძე ამბობს, რომ ამ საკითხებზე ხმამაღლა საუბრისა და მათ მოგვარებაზე პასუხისმგებელი პირების საჯარო მხილების გამო, ის ირიბად არაერთხელ გამხდარა დევნის ობიექტი: „ვმუშაობდი შშმ პირთა საკითხებზე, TV12-ზე მიმყავდა გადაცემა „შენ შეგიძლია მეტი“, – შშმ აბრევიატურით, რომელიც ორიენტირებული იყო სწორედ იმ პრობლემების გაშუქებაზე, რომელიც ეხებოდა შშმ პირებს…

როდესაც მე ვსვამდი ლეგიტიმურ კითხვებს, ეს აღიზიანებდა სხვადასხვა ინსტიტუტში მოკალათებულ იმ პირებს, ვისი კომპეტენციაც ეს იყო და ვისაც ეს გადაწყვეტილება უნდა მიეღო. ამის გამო, პირდაპირ არა, მაგრამ ირიბი გზებით იყო მითითებები, რომ გავჩუმებულიყავი, თორემ განსხვავებული აზრის გამო შესაძლებელი იყო შემქმნოდა რაიმე ტიპის პრობლემები. არ ვიცი რას გულისხმობდნენ. ჩემთვის  ნებისმიერი ტიპის პრობლემის შექმნა საფრთხისშემცველია”.

ალექსი ამბობს, რომ შშმ პირთა უფლებებზე საუბარი თავიდან უსინათლოთა კავშირიდან დაიწყო, რომლის წევრობიდანაც იგი საბოლოოდ გარიცხეს კიდევაც; დღეის მდგომარეობით, ამ ორგანიზაციაში არსებულ კორუფციულ სქემებზე სასამართლო მსჯელობს, ამ საქმეზე პროკურატურამ მოკვლევა 2023 წელს დაიწყო. უსინათლოთა კავშირის წევრები მანამდე 10 წელზე მეტი უშედეგოდ ითხოვდნენ  გამოძიების დაწყებას.

„უსინათლოთა კავშირიდან გამრიცხეს, ააგორეს შავი პიარი, ორგანიზაციის დელეგატებმა და გამგეობის სხდომამ შეიმუშავა აქტი, რომ გავირიცხე და არანაირი აპელაციის საშუალება მე შიგნით არ მომეცა. ეს გარიცხვის დოკუმენტი მე შევიტანე თბილისის საქალაქო სასამართლოში, სადაც უარი მითხრეს სარჩელის განხილვაზე. მაშინ გადავწყვიტე, რომ საქართველოში არ იყო გარემო, სადაც მე შემეძლო მეპოვა სიმართლე“, – ჰყვება ის.

ალექსი ამბობს, რომ შშმ ადამიანებისთვის საქართველოში არაადაპტირებული გარემო, ერთ-ერთი ყველაზე ხელშესახები პრობლემაა, რომელიც სერიოზულად ართულებს ცხოვრებას, როგორც სხვადასხვა სერვისებსა თუ სოციალურ ცხოვრებაზე ხელმისაწვდომობის მხრივ, ისე პირდაპირ უსაფრთხოების თვალსაზრისით:

„საქართველოში ყველგან საფრთხის შემცველია შშმ პირებისთვის გადაადგილება, უსაფრთხოს ნუ დაარქმევს ნურავინ, თუ სადმე 100-მეტრიანი ბილიკი გააკეთეს რელიეფის სისწორიდან გამომდინარე, მაგრამ იქ მდგარ ხეს, ან საკანალიზაციო ჭას ვერ აუარეს გვერდი. ეს არის [სახელმწიფო] ინსტიტუტებში მოკალათებული არაკომპეტენტური პირების ბრალი…”

მინდა მივმართო ჩვენს სახელმწიფოში იმ ხალხს, ვისაც პირდაპირ ევალება ადამიანის უფლებების დაცვა… ეს [გერმანიაში] არის გარემო ყველასთვის და ყველაზე მორგებული, აქ ადამიანები თავად კი არ ერგებიან გარემოს, აქ გარემო ერგება ყველას ინდივიდუალურად, მიუხედავად მისი წარმომავლობისა და შესაძლებლობისა.

ნახეთ, როგორ მოძრაობს უსინათლო გერმანიის ერთ ჩვეულებრივ სოფელში და თქვენ გააკეთეთ შედარება ჩვენს პრემიუმ ქალაქებთან, ე.წ. მეგაპოლისი რომ არის აშენებული და ამით თავს იწონებენ დღევანდელი მთავრობის წარმომადგენლები, საჯარო მოხელეები. ყველა მათგანი ან ცხოვრობდა ან ერთხელ მაინც არის ნამყოფი – ბერლინში, მიუნჰენში, ევროპის პატარა ქალაქებსა, თუ სოფლებში“, – ამბობს ალექსი წეველიძე, „ბათუმელებისთვის“ გამოგზავნილ ვიდეოში, რომელიც გერმანიაში მატარებლით მგზავრობისას, შვილის დახმარებით ჩაწერა. 

ბათუმში უსინათლოთა ბილიკი პირველად 2015 წელს, 855 გრძივ მეტრზე დაიგო. მომდევნო წლებში, ყოველი ახალი  დაქტილური ბილიკის სიგრძე რამდენიმე ათას მეტრამდე დაგრძელდა. დღეს ქუჩებისა და ტროტუარების მოწყობის პროექტებში გათვალისწინებულია ადაპტირებული ბილიკების ჩაშენება, თუმცა უსინათლო და მცირედმხედველი მოქალაქეები ამბობენ, რომ ეს ბილიკები დამოუკიდებლად და უსაფრთხოდ გადაადგილების საშუალებას მაინც არ იძლევა – ბევრგან ადაპტირებული ბილიკი დაზიანებულია, მოულოდნელად წყდება, ზედ მანქანებია პარკირებული ან/და სხვა სახის ხელოვნური ბარიერია შექმნილი. 

ალექსი ემიგრაციაში მეუღლესთან და 11 წლის შვილთან ერთად იმყოფება. ლუკას მხედველობის დაქვეითება აქვს და იმისთვის, რომ წერა-კითხვა გამართულად შეძლოს, დამხმარე ხელსაწყოები ესაჭიროება.

ალექსი ამბობს, რომ სხვადასხვა დამხმარე საშუალება ლუკას ოჩხამურის საჯარო სკოლაში სწავლის პერიოდშიც მიუტანეს, თუმცა ზოგი მათგანი გაუმართავი აღმოჩნდა, ზოგი კი არასწორად იყო შერჩეული და ლუკას საჭიროებას არ ერგება. ამის შესახებ “ბათუმელები”, 2021 წელსაც წერდა, ლუკა მეორე კლასში იყო.

„ჩემი შვილის საკითხი, რასაც მე ვებრძოდი, არის ის, რომ კომპეტენცია აკლია იმ პირებს [სახელმწიფო] ინსტიტუტებში, ვინც ამას უნდა აკეთებდეს. მშობელს უწევს იმაზე ფიქრი, თუ როგორ იყოს სკოლა ადაპტირებული და მორგებული თავის შვილზე. ხუთჯერ მოუტანეს ჩემ შვილს წიგნის წამკითხველი აპარატი, ზოგი გაუმართავი იყო, ზოგი შეუსაბამო ლუკას საჭიროებისთვის.”

სოფელში, რეგიონის ნებისმიერ პერიფერიაში დაბადებული ბავშვი იმიტომ უნდა ჩავიდეს დედაქალაქში, რომ მას ადგილზე არ აქვს ზოგადი განათლების მიღების საშუალება. ეს მარაზმია. 21-ე საუკუნეში ისეთი მდგომარეობა არ უნდა იყოს ქვეყანაში, სადაც პრეტენზიებია მაღალ იდეალებზე, ეკონომიკურ წინსვლაზე და იმ სერვისებზე, რაც ჩვენ ფურცელზე გვაქვს დაწერილი (რომელიც რეალობაში როგორც საჭიროა ისე არ ფუნქციონირებს).

ზოგადად შშმ თემში არსებული პრობლემები აქ არ იგრძნობა. როდესაც ლუკა სკოლაში დარეგისტრირდა იმ ქალაქში, სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ და გაიარა ინტეგრაციის კურსი, განათლების სამინისტრომ პირველი შემოწმების შემდეგ, შეაფასა მისი საჭიროებები, გვითხრა, რომ ლუკას შესთავაზებდნენ საუკეთესო სერვისს და ასეცაა.

დღეს ლუკა იმ სკოლაში, სადაც უნდა დადიოდეს. დადის მანქანით, მას არავინ ეუბნება, რომ საიდანღაც არის ჩამოსული, მიღებულია ისე როგორც იქნება ადგილობრივი პიროვნება… სკოლაშიც სერვისები ისეთია, არ მაქვს შიში, რომ ლუკაზე ან მერხი ვერ იქნება მორგებული, ან წიგნი ვერ ექნება სწორად დაჭერილი… განათლების მიღების რომელიმე ეტაპზე, რაიმე პრობლემა შეექმნება.  ფაქტობრივად, მე ამ საკითხზე ფიქრი არ დამჭირვებია”, – ამბობს ალექსი წეველიძე. 

ალექსი ამბობს, რომ საქართველოს, ევროპის ქვეყნების მსგავსად, გამართული სოციალური პოლიტიკა ესაჭიროება. წინააღმდეგ შემთხვევაში ქვეყანას განვითარებაზე პრეტენზია ვერ ექნება.

„ნახონ ევროპის ქვეყნებში როგორ არის დაცული ადამიანების ღირსება… ნებისმიერი ადამიანისთვის, ვინც არ უნდა იყოს ის და და პრობლემაც არ უნდა ჰქონდეს, შესაბამისი პირობები არის შექმნილი“.

სწორედ ამ მიზეზით, ალექსი წეველიძე გერმანიიდან აქტიურად აპროტესტებდა საქართველოში მიღებულ რუსულ კანონს: „საქართველოსთვის იზოლაცია არის დამღუპველი და აქედან გამომდინარე უნდა ვიდგეთ იმ მხარეს, სადაც არის სიმართლე, დემოკრატია, სადაც არის თავისუფლება, რათა ვუთხრათ უარი მონობას, უარი რუსეთს და კი ევროპას“, – თქვა ალექსიმ დრეზდენში, რუსული კანონის საწინააღმდეგო აქციაზე სიტყვით გამოსვლისას.

“ყოველთვის ვფიქრობ ჩემ ქვეყანაში დაბრუნებაზე და არც აქიდან შემიჩერებია ბრძოლა”. 

„ძალიან მტკივნეული მომენტია აქ მოსვლა, ამ მუზეუმის დათვალიერება. ეს არის კერძო ინიციატივა სრულიად, ეს არის ის მეხსიერება, რისი დაკარგვის უფლება არ გვაქვს არც ერთ ჩვენგანს და ძალიან დიდი მადლობა, რომ აქ გაკეთდა ასეთი მუზეუმი.

ეს მეხსიერება, რომლის დავიწყება არ შეიძლება, არც შეგუება არ შეიძლება, ეს არ არის, როგორც ბრძანა ბატონმა პრემიერმა, მოცემულობა. ეს არის ის, რასაც არასოდეს არ შევეგუებით და არ შეგუება ნიშნავს იმას, რომ ყოველდღიურად უნდა ვფიქრობდეთ იმაზე, თუ რა შეიძლება გაკეთდეს.

არა იმისთვის, თუ ომით თუ ძალით როგორ დავიბრუნოთ ეს ტერიტორიები. ამ ტერიტორიების დაბრუნება, უფრო სწორედ გაერთიანება მოსახლეობას, იწყება აქ, ამ სოფლის გაძლიერებით, იწყება იმ ადამიანებით, რომლებიც ჯერ კიდევ აქ ცხოვრობენ და რომელთაც სჭირდებათ მხარდაჭერა, პროგრამები, ახალგაზრდებს ადგილზე დარჩენა, იქით მცხოვრებ ადამიანებს, ეს არიან ქართველები თუ ოსები, არ აქვს მნიშვნელობა, მათთვისაც უნდა გვქონდეს გზავნილები, მათი მომავალი, როგორც ჩვენი მომავალი, არის ევროპაში და ეს იქნება საბოლოო გამაერთიანებელი.

მე მაინტერესებს, როდის იყო ბოლოჯერ, როცა ჩვენმა კულტურის მინისტრმა მიმართა იუნესკოს, რომ დაცული იყოს ჩვენი ეკლესიები გინდათ აფხაზეთში, გინდათ ოსეთში. რა კეთდება ამ მიმართულებით, რა კეთდება ქართული ენისთვის, იმისთვის, რომ აქედან მარტივი რამ, მაგალითად ტრანსპორტი დაინიშნოს. ეს ხომ არ არის ძნელი. სად არის შერიგების მინისტრი?! რა სტრატეგია გვაქვს ჩვენ, რომ გაძლიერდეს ეს რეგიონი?

არ შეიძლება არ გაგახსენოთ ისიც, რომ ეს სოფელი მთლიანად აღდგენილია „უცხო აგენტების“ ფულით. მადლობა მათ“, – განაცხადა ზურაბიშვილმა ჟურნალისტებთან.

___

დღეს 16 წელი გავიდა აგვისტოს ომის დაწყებიდან.

სპეციალური საგამოძიებო სამსახურის ცნობით, ძალადობისა და მუქარის ფაქტზე შინაგან საქმეთა სამინისტროს დაცვის პოლიციის დეპარტამენტის ინსპექტორი დააკავეს.

უწყების ცნობით, გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა სამართალდამცავმა, 2024 წლის 6 აგვისტოს, დუშეთის რაიონის სოფელ ზემო ბულაჩაურში დაზარალებულს სახის და თავის არეში დაზიანებები მიაყენა და დაემუქრა მისი და მისი შვილების სიცოცხლის მოსპობით.

სპეციალურმა საგამოძიებო სამსახურმა, დაზარალებული ქალის მომართვის შემდეგ, გადაუდებელი საგამოძიებო მოქმედებები ჩაატარა, რის შემდეგაც 2024 წლის 7 აგვისტოს სამართალდამცავი დაკავებული იქნა ძალადობისა და მუქარის ბრალდებით.

დანაშაული 3 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

გერმანია მხარს უჭერს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში და მოუწოდებს რუსეთს, შეასრულოს 2008 წლის 12 აგვისტოს და 8 სექტემბრის შეთანხმებით მასზე დაკისრებული ვალდებულებები – წერს გერმანიის საელჩო საქართველოში დღეს, 7 აგვისტოს, ფეისბუქზე.

„დღეს რუსეთის ფედერაციასა და საქართველოს შორის შეიარაღებული კონფლიქტის დაწყებიდან 16 წელი სრულდება.

გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა მხარს უჭერს საქართველოს ეროვნულ სუვერენიტეტსა და მის ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში. სეპარატისტული რეგიონების – აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ცალმხრივი აღიარება რუსეთის ფედერაციისა და სხვა სახელმწიფოების მიერ მიუღებელია.

მოვუწოდებთ რუსეთს, შეასრულოს 2008 წლის 12 აგვისტოს და 8 სექტემბრის შეთანხმებით მასზე დაკისრებული ვალდებულებები“ – ვკითხულობთ საელჩოს განცხადებაში.

_______________

ფოტოზე: პეტერ ფეშერი, გერმანიის ელჩი საქართველოში

ეს დიდი საქმე, აფხაზეთის ომში უგო-უკვლოდ დაკარგული პირების გადმოსვენება, კეთდება უცხოური ორგანიზაციის მხარდაჭერით და დაფინანსებით – განაცხადა დღეს, 6 აგვისტოს, საქართველოს პრეზიდენტმა, სალომე ზურაბიშვილმა.

ზურაბიშვილი ასე გამოეხმაურა ჟურნალისტებთან აშშ-ის მიერ საქართველოს მთავრობის დახმარების შეჩერებას.

„ასეთი მნიშვნელოვანი რამ ხდება, იმ ადამიანების გადმოსვენება, რომლებიც ამდენი წლის მანძილზე არ იყვნენ დაბრუნებულნი თავიანთი ოჯახებისთვის და არ იცოდნენ სად მისულიყვნენ, რომელ საფლავზე ელოცათ. ეს არის ძალიან დიდი საქმე და ეს ძალიან დიდი საქმე კეთდება სწორედ უცხო ორგანიზაციის მიერ, მათი დახმარებით, მხარდაჭერით, დაფინანსებით. ეს „უცხო აგენტები“ ასეთ საქმეებსაც აკეთებენ“ – განაცხადა ზურაბიშვილმა.

დღეს, 6 აგვისტოს, თბილისში, სამების საკათედრო ტაძარში ოკუპირებული აფხაზეთიდან გადმოსვენებულ, 1990-იანი წლებში უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა სამოქალაქო პანაშვიდს გაიმართა. 16 იდენტიფიცირებული პირი, რომელთაგან 7 სამხედრო და 9 მშვიდობიანი მოქალაქეა, შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის აპარატისა და წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტის თანამშრომლობით გადმოასვენეს საქართველოში.

ბათუმში, სასტუმრო „რედისონში“, პარასკევს, 9 აგვისტოს, ნიდერლანდელი რეჟისორის, ჯესიკა გორტერის დოკუმენტური ფილმის – „დმიტრიევის საქმის“ ჩვენება გაიმართება.

ფილმის ჩვენება 18 საათზე დაიწყება და დასწრება თავისუფალია.

გორტერის 2023 წლის ნამუშევარი მოგვითხრობს რუსი ისტორიკოსის, იური დმიტრიევის შრომაზე, ეპოვა 1937-1938 წლებში სტალინური სიებით დახვრეტილი ათასობით ადამიანის ცხედარი კარელიის ტყეებში, რომელთა ბიოგრაფიულ და განაჩენის ცნობებს მკვლევარმა სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის არქივებში საბჭოთა კავშირის დანგრევის შემდეგ მიაკვლია.

საბჭოთა წარსულის გადასააზრებლად და დიდი ტერორის მსხვერპლთა ხსოვნის პატივსაცემად დაუღალავი ბრძოლა ორგანიზაცია „მემორიალის“ წარმომადგენელ იური დმიტრიევს რუსეთის ხელისუფლებამ ჯერ სახელმწიფოს ძირგამომთხრელ საქმიანობაში ჩაუთვალა, შემდეგ – უცხო ქვეყნის ინტერესების გატარებაში, საბოლოოდ კი აბსურდული ბრალდებით დააპატიმრა.

ჯესიკა გორტერის ფილმი არის სისტემაზე, რომელიც არავის პატიობს კეთილსინდისიერებას და მის წინააღმდეგ მოქმედებას; აქტიურად იყენებს ტელევიზიებს პროპაგანდისთვის, ძველ და ახალ დრაკონულ კანონებს – მისადმი კრიტიკულად განწყობილი ადამიანების რეპრესიებისთვის.

ფილმი ქართული სუბტიტრებით რუსულ ენაზე იქნება ნაჩვენები.

კინოჩვენების ორგანიზატორები არიან: „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველო”, „DOCA – დოკუმენტური კინოს ასოციაცია“, KineDok საქართველო” და „ბათუმელები“.

დისკუსიას ფილმის დასრულების შემდეგ „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ ბათუმის ოფისის და სამოქალაქო საბჭოების კოორდინატორი, მალხაზ ჭკადუა გაუძღვება.

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ცნობით, სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო ერთი პირის მიმართ „განსაკუთრებით დიდი ოდენობით გადასახადისათვის განზრახ თავის არიდების ფაქტზე“.

საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, ბრალდებული, უკანონო მატერიალური სარგებლის მიღების მიზნით, საგადასახადო კანონმდებლობის დარღვევით, სისტემატურად ეწეოდა მისი მართვის ქვეშ მყოფი კომპანიის შემოსავლების არასწორ დეკლარირებას, რა გზითაც, მან თავი აარიდა სახელმწიფო ბიუჯეტის კუთვნილ ძირითად გადასახადს 8 810 751 ლარის ოდენობით.

გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 218-ე მუხლის მეორე ნაწილით. რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას 5-დან 8 წლამდე ვადით.

„საზოგადოებამ, რომელიც დღეს ელარჯს წელავს, რესტორნის კარები უნდა დაუკეტოს რუსებს. უნდა შეიგნოს, რომ რუსი მტერია და შეუქმნას მას დისკომფორტი“, – ამბობს უკრაინაში ქართველი მებრძოლი ვანო ნადირაძე. მას „ბათუმელები“ აგვისტოს ომსა და დღეს არსებულ მდგომარეობაზე ესაუბრა.

• ბატონო ვანო, როგორც ვიცით, თქვენ 2008 წლის აგვისტოს ომის დროს სახელმწიფო დაზვერვაში მუშაობდით. რუსეთი ცდილობს ომის დაწყების თარიღად 8 აგვისტო შემოგვაჩეჩოს, ამიტომ მინდა გკითხოთ, რა ხდებოდა, მაგალითად, 7 აგვისტოს და რეალურად როდის დაიწყო ომი, თქვენი შეფასებით?

ომი არც 8 აგვისტოს დაწყებულა და არც 7 აგვისტოს. ომი უფრო ადრე დაიწყო, როცა რუსებმა ჩვენი ჯარისკაცების მანქანა დაცხრილეს და მსხვერპლი იყო, როცა სოფლებს პროვოკაციულად ესროდნენ, ეს უკვე ომის დაწყების ნიშანი იყო.

მაინცადამაინც 7-8 აგვისტოზე რომ აქვთ გამახვილებული ყურადღება, ეს მაღიზიანებს.

• რა ხდებოდა, მაგალითად, 7 აგვისტოს და სად იყავით თქვენ იმ დროს?

ზემო ნიქოზზე გადავდიოდით და იქ უკვე შეინიშნებოდა რუსების მოძრაობები. ბატალიონი „ვასტოკი“ იყო, რომელიც ჩეჩნებით იყო ძირითადად დაკომპლექტებული, კადიროვის ბატალიონი იყო, პირველი ვინც შემოვიდა. მანამდე იყო რამდენიმე დივერსიული სპეცრაზმი, რომელიც  თავდაცვის სამინისტროს სპეცდანიშნულების რაზმებმა გაანადგურეს.

ამიტომ 8 აგვისტოს ომის დაწყების ნარატივი, რა თქმა უნდა, რუსებს აწყობდა, შემდეგ ეს აიტაცა „ქართულმა ოცნებამ“ და დღევანდელ პრეზიდენტს ვიღაც კი აქებს, მაგრამ მე არასდროს არ შევაქებ, რომელიც წლების განმავლობაში გაიძახოდა, რომ საქართველომ დაიწყო ომიო.

საქართველოს არ დაუწყია ომი, ეს იყო წინასწარ გათვლილი ოპერაცია და არა ერთი და ორი დღის. რუსეთი ემზადებოდა ამ ომისთვის.

• 16 წელი გავიდა ამ ომიდან, ამიტომ გვაინტერესებს თქვენი, როგორც სამხედრო პირის შეფასება, რა იყო ეს ომი და ფიქრობდით თუ არა, რომ წლების შემდეგ ჩვენი ქვეყნის ინტერესების დაცვა უკრაინაში მოგიწევდათ?

რა თქმა უნდა, არ ვფიქრობდი, რომ უკრაინაში ვიბრძოლებდი ჩემი ქვეყნის თავისუფლებისთვის, მაგრამ თავის დროზე, როცა უკრაინელები იბრძოდნენ საქართველოში, მაშინ ამბობდნენ უკრაინელები, რომ თუ აქ დღეს ჩვენს ინტერესებს არ დავიცავთ, ხვალ მოგვიწევს ჩვენი თავის დაცვაო.

სამწუხაროდ, ასეც მოხდა.

ამიტომ, ვინც ფიქრობს, რომ დღეს უკრაინაში ვინც ვიბრძვით და ის ბიჭები, ვინც დაგვეღუპნენ, სხვა რაღაცის გამო იბრძოდნენ, ძალიან ცდებიან, რადგან აქ არის ჩვენი სამშობლოს ინტერესი.

წარმოიდგინეთ, დღეს რომ უკრაინისთვის გადაევლო რუსეთს, რა იქნებოდა ჩვენს პატარა საქართველოში, რომელიც ოდესის ოლქისხელაც არ არის.

• ალბათ იცით, რომ საქართველოში, თქვენს თანამებრძოლებს სუს-ში იბარებენ ტერორიზმისა და სახელმწიფო გადატრიალების მუხლით. რაზე მეტყველებს ეს, თქვენი შეფასებით?

ჩემი აზრით, ეს ივანიშვილის წინასაარჩევნო პოპულიზმია. ტრამპი რომ ვიღაცამ დაჭრა და დაიწყეს ლაპარაკი, რეიტინგი აეწიაო, ალბათ ამათაც იფიქრეს, რომ რეიტინგი აეწეოდათ და ჯერ კობახიძეზე დაიწყეს, ვიღაც  ემუქრებაო, მერე ივანიშვილზე, უფრო რეიტინგული იქნებაო…

ეს იყო გათვლა თავიანთ ამომრჩეველზე, რომ უკრაინაში მებრძოლებისგან მტრის ხატი შეექმნათ და მეორე. იმ პერიოდში, როცა ჩვენი ბიჭების დაბარება დაიწყეს სუს-ში, რუსული მედია აწიოკდა, რომ აი, უკრაინაში მებრძოლებს საქართველოს მთავრობა რეპრესიებს უწყობს და აქებდა ამის გამო.

• თქვენ ფიქრობთ, რომ „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველიც პრორუსია და მას მოეწონება ქართველი მებრძოლების დასჯა?

როცა ქვეყანაში მიღებულია რუსული კანონი, როცა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი დადის ირანში და ჰამასის ლიდერის გვერდით დგას, რომელიც მოკლეს და აი, ამ პარტიას და ამ ხელისუფლებას ადამიანი მხარს დაუჭერს არჩევნებში, რა თქმა უნდა, არის პრორუსი.

თუმცა საქართველოში ყოველთვის არსებობდა საზოგადოების ნაწილი, რომელიც იბრძოდა რუსიფიკაციის წინააღმდეგ და იბრძვის დღესაც.

მახსოვს, 78 წელს, გაგანია კომუნისტური რეჟიმის დროსაც, რამდენი სტუდენტი იბრძოდა ენის დასაცავად. ყოველთვის იყო საქართველოში დისიდენტური მოძრაობა, ანტირუსული განწყობა და რუსიფიკაციის წინააღმდეგ ბრძოლა მიდის 200 წელია.

სამწუხაროდ, რუსიფიკაციის წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩნდებიან ორჯონიკიძეები, ფილიპე მახარაძეები, ივანიშვილები, რომლებიც აღმოჩნდებიან ხოლმე ხელისუფლების სათავეში და ამ რუსიფიკაციის დამარცხებას ყოველთვის აფერხებენ.

• როცა უყურებთ ანწუხელიძის წამების კადრებს, იმ გმირების სახელებს, ვინც შეეწირა რუსეთის წინააღმდეგ ბრძოლას, შემდეგ კი გესმით „ქართული ოცნების“ ხელმძღვანელების შეფასებები „მშვიდობაზე“, რა განცდა გიჩნდებათ, როგორ გამოიყურება ჩვენი თავდაცვისუნარიანობა ამ პოლიტიკის ფონზე?

ქართული ჯარი არ ჩანს საერთოდ საზოგადოებაში. გახსოვთ ალბათ ის პერიოდი, ქართველ ჯარისკაცს რომ გაევლო ქუჩაში, როგორი სიამაყით ხვდებოდნენ. დღეს კი ჩანს მხოლოდ პოლიტიკური პოლიცია, რომელიც ივანიშვილს ემსახურება.

მე ისიც არ ვიცი, ღმერთმა დაგვიფაროს და რაღაც რომ დაიწყოს საქართველოს წინააღმდეგ, რა შესაძლებლობა აქვს ქართულ ჯარს, მტერი რომ მოიგერიოს. 2012 წლის შემდეგ ქართულ ჯარზე საერთოდ აღარაფერი არ ისმის.

ამერიკელებთან წვრთნებს რომ ჩაშლი, დახმარების პროექტებს რომ ჩაშლი, იქ უკვე დამთავრებულია ჩვენი ჯარის განვითარების საკითხი.

• რა გვასწავლა თქვენი აზრით აგვისტოს ომმა?

დიდი ვერაფერი, სამწუხაროდ.

ერთი პერიოდი იყო განწყობა, რომ რუსი ჩვენი მტერია, მაგრამ როგორც კი შეიცვალა ხელისუფლება და ღიად რუსული ხელისუფლება მოვიდა საქართველოში, საზოგადოების აზრიც შეიცვალა, რადგან ამ ყველაფრის ფონზე, როცა ჯერ კიდევ ვუწელავთ რუს „ტურისტებს“ ელარჯს ბათუმში თუ სხვა რეგიონებში, ამით სულში ვაფურთხებთ იმ გმირებს, ანწუხელიძეს და სხვებს, აი. მაშინ ვფიქრობ, რომ ყველაფერი დამთავრებულია.

ამ ხელისუფლებამ ისეთ მარწუხებში მოაქცია ხალხის ნაწილი, რომ დეგრადირდა. როცა შენი წარსული აღარ გახსოვს, შენი მომავალი აღარ გახსოვს და მტერს ელოლიავები.

გასაგებია, რომ ხელისუფლება რუსულია, მაგრამ როცა საზოგადოება ამას ეგუება, ის დეგრადირებულია. ვერ ვხედავ, რომ დღეს რუსებს დისკომფორტი ექმნებათ საქართველოში.

• ვერ ვიტყვით, რომ ბევრი ეგუება. თვეები იდგა ხალხი რუსული კანონის წინააღმდეგ ქუჩაში…

გავრილოვის ღამე ხომ იყო, ხომ გამოვიდა ხალხი ქუჩაში? დამთავრდა ის პროცესი. რუსულ კანონზე ხომ გამოვიდა ხალხი ქუჩაში, ახლა სად არის ეს ხალხი? დამთავრდა ეს პროცესიც.

ოპოზიციას კი არ აქვს ბრძოლის უნარი. ჩაახშეს ახალგაზრდული მოძრაობაც, რადგან ბრძოლა არ უნდოდათ ქუჩაში.

რუსულმა ხელისუფლებამ კი ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ჩვენი სამომავლო პერსპექტივა შეეჩერებინა. ევროინტეგრაცია, ნატოში გაწევრიანება და ყველაზე მთავარი, ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ საქართველოს თავდაცვისუნარიანობა დაესუსტებინა.

გამოსავალი არის რუსეთის დასუსტება. იმიტომ იღვრება აქ ქართველი მებრძოლების სისხლი. მათ ესმით, რომ ეს ყველაფერი კეთდება სამშობლოსთვის. ამიტომ უკრაინის გამარჯვების ფაქტორი არის ძალიან დიდი.

შეიძლება ვიღაცას ოქტომბერში არჩევნების იმედი აქვს, მაგრამ მე, პირადად, არ მჯერა ამ არჩევნების და საერთოდ არ მჯერა, რომ სამართლიანი არჩევები ჩატარდება.

ჩემი აზრით, გამოსავალი არის რუსეთის დასუსტება, უკრაინის გამარჯვება და ის, რომ საზოგადოების, რომელიც დღეს ელარჯს წელავს, რესტორნის კარები უნდა დაუკეტოს რუსებს.

მოსახლეობამ უნდა შეიგნოს, რომ რუსი არის მტერი, შეუქმნას მას დისკომფორტი და რუსები თვითონ წავლენ. მაგრამ ხელგაშლილი ხვდება საზოგადოება და რომელ გამარჯვებაზე გინდა ილაპარაკო.

• რადგან უკრაინაში ხართ, მინდა გკითხოთ ბრძოლის პროცესზე. როგორც ვიცით, უკრაინამ F-16 საბრძოლო თვითმფრინავების პირველი პარტია მიიღო, რას შეცვლის ეს, რა მოლოდინები გაქვთ?

სახარბიელო არაფერია. სამწუხაროდ, მაგრამ ეს ახალი დახმარება, ვფიქრობ პროცესებს წინ წასწევს. 72 თვითმფრინავი უნდა მივიღოთ კიდევ და ალბათ შემოვა ეტაპობრივად.

• მას შემდეგ, რაც ტრამპი გააქტიურდა აშშ-ში, „ქართული ოცნების“ მხრიდან ხშირად გვესმის განცხადებები, რომ ომი მალე დასრულდება უკრაინაში. ტრამპის გამარჯვების შემთხვევაში კი, შესაძლოა იანვარშიც კი დასრულდეს ომიო, თქვენ რა განცდა გაქვთ?

მაგას უკვე მნიშვნელობა აღარ აქვს, ვინ მოვა აშშ-ში, დემოკრატები თუ რესპუბლიკელები, მეც მაქვს განცდა, რომ ახალ წლამდე მოლაპარაკებების ეტაპზე გადავა.

• ეს მოლაპარაკება რას გულისხმობს თავის არსში, რაზე უნდა მოილაპარაკონ?

დონეცკის და ლუგანსკის ოლქები იქნება ალბათ მოლაპარაკების საგანი. ეს ტერიტორიები უკრაინის მიწაა, მაგრამ მოსახლეობა უფრო რუსულია და ყოველთვის იყო პრორუსულად განწყობილი. ვფიქრობ, დათმობენ კიდევაც.

• ამ ტერიტორიების გარდა რა კომპრომისზე შეიძლება წავიდეს უკრაინა ან რუსეთი?

ზაპოროჟიეს და ხერსონის ოლქს უკრაინა არც ერთ შემთხვევაში არ დათმობს.

პუტინი ცდილობს ისეთი ტერიტორიები აიღოს, სავაჭრო თემა რომ ჰქონდეს მოლაპარაკებების მაგიდასთან.

• თუ ასეთი შედეგით დასრულდება ომი, ნიშნავს ეს უკრაინის დამარცხებას?

ვფიქრობ, კი.

ვფიქრობ, უფრო ადრე უნდა დაწყებულიყო მოლაპარაკებები. ამდენი ხალხი დაიხოცა და არა მგონია მოსახლეობამ ეს მოლაპარაკებები მიიღოს.

თუმცა, მე პოლიტიკოსი არ ვარ და რა მოხდება შემდეგ, ვერ შევაფასებ.

მიუხედავად იმისა, რომ წინასაარჩევნო კამპანია ოფიციალურად 26 აგვისტოს იწყება და ამას კანონდარღვევად ვერ შევაფასებთ, გარკვეული პროექტები და პროგრამები, რომლებსაც „ოცნების“ ხელისუფლება სთავაზობს ამომრჩეველს, საარჩევნოდ მოტივირებული და პრობლემურია: მათ შორის უნდა განვიხილოთ ანაზღაურებადი სტაჟირების პროგრამაც – ასე აფასებენ არასამთავრობო ორგანიზაციები „ოცნების“ ახალ პროგრამას, რომელიც სტუდენტებს და კურსდამთავრებულებს ანაზღაურებად სტაჟირებას სთავაზობს.

სტუდენტების ანაზღაურებადი სტაჟირების შემოდგომაზე დაწყების შესახებ საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა, ირაკლი კობახიძემ, მთავრობის სხდომაზე, 2024 წლის მარტში განაცხადა. სხდომის შემდეგ კი განათლების მინისტრმა, გიორგი ამილახვარმა განმარტა, რომ პროგრამის სამზადისის პროცესში საჯარო უწყებებიდან სტატისტიკა გამოითხოვეს და „კარგი ციფრები მიიღეს“: გამოარკვიეს, რომ საჯარო უწყებებს, ქვეყნის მასშტაბით, 3000-მდე სტუდენტის მიღება შეუძლიათ.

საჯარო უწყებებმა ანაზღაურებადი სტაჟირების დაწყების შესახებ ინფორმაცია საჯარო სამსახურის ბიუროს ვებგვერდზე უკვე გამოაქვეყნეს. სტაჟიორებს ეძებენ, როგორც  სამინისტროები, მერიები და საკრებულოები, ასევე მათზე დაქვემდებარებული ორგანიზაციები.

მათ შორის ზოგი ძალიან მონდომებულია და ერთ სამსახურში 7 სტაჟიორის აყვანასაც კი გეგმავს. მითითებულ ვადებს თუ დავაკვირდებით, სტაჟიორების უმეტესობა, რომლებსაც შეარჩევენ, ინფორმაციას იმის შესახებ, რომ შერჩეულია, არჩევნების წინ მიიღებს. საქართველოს პარლამენტის არჩევნების დღეს, 26 ოქტომბერს კი, სამთავრობო უწყების მოქმედი სტაჟიორი იქნება.

საჯარო სამსახურის ბიუროს ვებგვერდზე გამოქვეყნებული ინფორმაციით, რამდენიმე ასეული კონკურსის ფარგლებში განცხადებების მიღება 8 აგვისტოს უნდა დასრულდეს. შემდეგ, კონკურსი განცხადებების გადარჩევას და შერჩეულ კანდიდატებთან გასაუბრებას ითვალისწინებს. უწყებებმა ძალიანაც რომ მოინდომონ და უჩვეულო ოპერატიულობა გამოიჩინონ, ეს პროცესი დიდი ალბათობით ოქტომბრამდე გაგრძელდება.

კონკურის მიხედვით, რეგიონულ უწყებებში სტაჟირება 4 თვიანია, ხოლო ანაზღაურება 399 ლარი. ცენტრალურ უწყებებში კი სტაჟიორობის მსურველს 598 ლარს შესთავაზებენ. საშემოსავლო და საპენსიო გადასახადების გამოკლებით რეგიონულ უწყებაში სტაჟიორი ხელზე 306 ლარს მიღებს თვეში, ცენტრალურ უწყებაში კი – 459 ლარს.

შესაბამისად, სახელმწიფო უწყებებს 1500 სტუდენტის 4 თვიანი სტაჟირების დასაფინანსებლად რეგიონში 2 მილიონ ლარზე მეტი დასჭირდებათ. ცენტრალურ უწყებაში 1500 სტაჟიორის 4 თვიანი სტაჟირების ასანაზღაურებლად კი 3 მილიონ 570 000 ლარი იქნება საჭირო.

მიუხედავად იმისა, რომ 3000-მდე სტაჟიორი ანაზღაურებად სტაჟირებას წინასაარჩევნო პერიოდში დაიწყებს და არჩევნების დღისთვის უკვე მოქმედი სტაჟიორი იქნება, იურისტები მაინც ერიდებიან ამ პროცესის ადმინისტრაციული რესურსის გამოყენებად შეფასებას, რადგან საარჩევნო კოდექსი შეზღუდვას არჩევნებამდე 2 თვით – ამ შემთხვევაში 26 აგვისტოდან აწესებს.

„არჩევნებამდე 60 დღით ადრე იწყება ოფიციალური წინასაარჩევნო კამპანია. თუმცა, არაოფიციალური კამპანია უკვე დაწყებულია, რადგან მთავრობისა და სხვადასხვა სახელმწიფო უწყებების მიერ მოხდა არაერთი პროექტის ინიციირება. სტაჟირების პროგრამა კი განსაკუთრებით აღსანიშნავია იმ კუთხით, რომ არაოფიციალურ წინასაარჩევნო პერიოდში ხდება გარკვეული ჯგუფებისთვის მისი შეთავაზება. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ სტაჟირება ანაზღაურებადია.

სამართლებრივი კუთხით რომ შევაფასოთ, კამპანია ოფიციალურად არ არის დაწყებული. შესაბამისად, არ არის ამოქმედებული შეზღუდვები, რაც გულისხმობს ადმინისტრაციული რესურსების არამიზნობრივად გამოყენებას, როდესაც სახელმწიფო ცდილობს იმგვარი პროექტებისა და  პროგრამების მიღებას, რომელიც ამომრჩევლის ნებაზე გავლენას მოახდენს“, – განმარტავს ორგანიზაცია „სამართლიანი არჩევნების“ იურისტი თათია ქინქლაძე.

საარჩევნო კოდექსით გათვალისწინებული „წამმზომი ჯერ ჩართული არ არის“, თუმცა ამომრჩევლის გულის მოსაგები პროექტები დაანონსებული და დაფინანსებულია. იურისტი ამ პროექტებს „საარჩევნოდ მოტივირებულს და პრობლემურს უწოდებს“.

„არაოფიციალურად კამპანია მიმდინარეობს და ეს გარკვეული ფორმით წარმოადგენს ადმინისტრაციული რესურსის არამიზნობრივად გამოყენებას.  ჩვენ ანგარიშშიც გვქონდა არაერთი პროექტისა თუ პროგრამის შესახებ, რომელიც საარჩევნოდ იყო მოტივირებული. რაც შეეხება ოფიციალურ წინასაარჩევნო პერიოდს, ეს დაიწყება 26 აგვისტოდან და მაშინ უკვე პასუხისმგებლობის ზომებიც გათვალისწინებულია.

აქ მნიშვნელოვანია ის გარემოება, რომ სახელმწიფოს უნდა ჰქონდეს სისტემური პოლიტიკა, როგორ განხორციელდეს სოციალური პროგრამები – სოციალური დახმარების გაცემა. მაგრამ როდესაც წინასაარჩევნო პერიოდი ახლოვდება და ვუყურებთ, რომ მსგავსი პროგრამები, პროექტები აქტიურდება და იზრდება, რა თქმა უნდა, მიგვაჩნია, რომ ეს საარჩევნოდ მოტივირებული და პრობლემურია. ხელისუფლებას აქვს არგუმენტი, რომ ფორმალურად კანონი არ დაურღვევია, თუმცა ეს პროექტები არის საარჩევნოდ მოტივირებული“, – ამბობს თათია ქინქლაძე.

საქართველოს იურისტთა ასოციაციაც [საია] წლებია აკვირდება, როგორც წინასაარჩევნო გარემოს, ასვე საარჩევნო პროცესს. საიას იურისტის, ნიკა ოდიკაძის შეფასებით, ჩვენ ახლა თვალს ვადევნებთ ცუდ პრაქტიკას, რაც კანონდარღვევა არ არის, თუმცა ზრდის ალბათობას, რომ ახლად დასაქმებულმა პირმა, სტაჟიორმა მადლიერება დამსაქმებლის მიმართ საარჩევნო ურნასთან გამოხატოს:

„ჩვენ ჯერ ვერ ვისაუბრებთ საარჩევნო კანონმდებლობის დარღვევაზე, თავისთავად არც სტაჟირების წინააღმდეგი ვართ – თავი რომ დავანებოთ საარჩევნო კონტექსტს, ამაში შეიძლება ცუდი არაფერია. თუმცა, ზოგადი ტენდენციის გათვალისწინებით, მმართველი პარტიის მიერ არჩევნებამდე რამდენიმე თვით ადრე მასშტაბური ინფრასტრუქტურული თუ სოციალური პროექტების დაინიიცირება-განხორციელებას ჩვენ მივაკუთვნებთ ცუდი პრაქტიკის მაგალითს.

არჩევნებამდე მცირე ხნით ადრე ამგვარი გადაწყვეტილებების მიღება ხელისუფლების მხრიდან ზრდის იმის ალბათობას, რომ ახლად დასაქმებულმა პირმა მმართველი პარტიის მიმართ მადლიერება გამოხატოს საარჩევნო ურნასთან. ეს არის ძალიან ცუდი მაგალითი საერთო კონტექსტი გათვალისწინებით.

ამგვარი ინიციატივები ეწინააღმდეგება კოპენჰაგენის დოკუმენტს, რომელიც პირდაპირ მოუწოდებს სახელმწიფოებს, დაიცვან ზღვარი სახელმწიფოსა და პოლიტიკურ პარტიებს შორის, ეს უნდა იყოს გამიჯნული. ცხადია, სახელმწიფო ვერ შეაჩერებს ფუნქციონირებას და რაღაც ტიპის სოციალური პროექტები იქნება, თუმცა ჩვენ ახლა ნამდვილად თვალს ვადევნებთ ტენდენციას, როდესაც საარჩევნო წლის და განსაკუთრებით ბოლო წლების განმავლობაში, ვიხილეთ არაერთი პროექტი, რომელიც პირდაპირ გათვლილია ამომრჩევლის გულის მოგებაზე – ეს იქნება ამნისტიის საკითხები, ვალების ჩამოწერა და ასე შემდეგ. სტაჟირების ამ პროგრამასაც ჩვენ ამ კონტექსტში განიხილება და ვთვლით, რომ სახელმწიფომ თავი უნდა შეიკავოს ამ ტიპის გადაწყვეტილებებისგან.“

11 მარტს, როცა განათლების მინისტრმა, გიორგი ამილახვარმა ბრიფინგზე ანაზღაურებადი სტაჟირების შესახებ დააანონსა, თქვა ისიც, რომ მთავრობა მოლაპარაკებებს კერძო სექტორთანაც აწარმოებს ახალგაზრდების დასაქმების მიზნით. ჯერჯერობით უცნობია, რომელმა ბიზნესმენებმა გამოთქვა პროგრამაში ჩართვის სურვილი.

ეს ბათუმის, ქობულეთის და ციხისძირის პლაჟების სხვადასხვა წლებში გადაღებული ფოტოებია.

ცნობილია, რომ ძველ ბათუმში ცალკე იყო შემოღობილი პლაჟი ქალებისათვის და ქალები და კაცები ცალ-ცალკე ბანაობდნენ ზღვაში.

„ჩვენთვის „ლადა“ უნდათ, მათთვის კი „მერსედესი“ – ასე შეგვიჯამა სალომე გორგილაძემ თავისი შეფასება ბიძინა ივანიშვილისა და „ოცნების“ წინასაარჩევნო ნარატივზე. სალომე პედაგოგია, ზაფხულობით გიდად მუშაობს და ინგლისურში ამეცადინებს სტუდენტებს.

ყოველდღიურად ბევრ ადამიანთან აქვს შეხება და ამიტომაც მოსაზრებებს ყოველთვის არგუმენტებით ასაბუთებს, განსაკუთრებით კი განათლების სფეროზე საუბრისას სალომე ამბობს, რომ საქმე ძალიან ცუდად არის.

„ოცნების“ 12-წლიანი მმართველობისა და 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების ნარატივზე საუბრისას სალომეს „ლადა“ შემთხვევით არ უხსენებია, ის რუსული წარმოების ავტომანქანაა. ამომრჩევლები, რომლებსაც საკუთარი ნება მკაფიოდ აქვთ გამოხატული, რომ ევროპასთან ინტეგრაცია სურთ, აცხადებენ, რომ „ოცნებას“ რუსეთისკენ მივყავართ, მაგრამ „თავად თავით არ ეშვება“ და „საკუთარი თავისთვის მერსედესი“ სურს.

ამიტომაც ირჩევენ ევროპულ სკოლებს თავიანთი შვილებისთვის, ყიდულობენ სახლებს, ბინებს ევროპაში, მიდიან სამკურნალოდ, სამოგზაუროდ, ევროპულ ბანკებში ინახავენ დანაზოგებს. თუნდაც ქონებრივ დეკლარაციებზე თვალის გადავლებით ცხადი ხდება, რომ „ოცნება“ ფულს ევროპაში ხარჯავს, ევროპაში მიდის დასასვენებლად, ევროპაში მკურნალობს, ევროპულად იცვამს, ევროპულ განათლებას ირჩევს შვილებისთვის.

სალომე „ოცნების“ 12-წლიან მმართველობას უკუსვლის პერიოდს უწოდებს „დემოკრატიასა და განათლებაში“. ასევე ამბობს, რომ მიუხედავად დაპირებისა, არც უსაფრთხოების განცდა აქვს: „გვეუბნება მე აქ ვიქნები და იქნება მშვიდობაო, რომლის გარანტიც ვერაფრით ვერ არის თავად, არც თავდაცვა გვივარგა, არაფერი არ გვივარგა“.

„ოცნების“ დამფუძნებელი, მმართველი პარტიის საპატიო თავმჯდომარე, მილიარდერი ექს-პრემიერი ბიძია ივანიშვილი „ოცნების“ ხელისუფლების მეთორმეტე წლისთავზე ამომრჩეველს მშვიდობას ჰპირდება და ისევ 41-ის არჩევას სთხოვს. თან გვეუბნება, რომ ომი გვექნება, მას თუ არ ავირჩევთ. გარდა ამისა, ივანიშვილი აცხადებს, რომ მნიშვნელოვანი ცვლილებებისთვის საკონსტიტუციო უმრავლესობა სჭირდება. ეს მნიშვნელოვანი ცვლილებები კი მართლმადიდებლობის, როგორც „ქართული სახელმწიფოს თვითმყოფადობის საყრდენის მისიის მკაფიოდ ასახვაა კონსტიტუციაში“, ოპოზიციის გაუქმება და ლგბტ თემის შეზღუდვაა.

2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის ბიძინა ივანიშვილი თავად ეხმარება „ოცნებას“ წინასაარჩევნო კამპანიის წარმოებაში – ესწრება ამომრჩეველთან შეხვედრებს რეგიონებში, მართალია შუშის მიღმა, თუმცა სიტყვითაც გამოდის ამ შეხვედრებზე და პარტიული სიის პირველ ნომრადაც ჩაეწერა.

მმართველი პარტიის ლიდერები ამჯერად, წინასაარჩევნო კამპანიის ფარგლებში დაგეგმილ შეხვედრებზე არაფერს ამბობენ დასაქმებაზე, ხელფასების ზრდაზე, ეკონომიკის გაძლიერებაზე, ასაგუგუნებელ ქარხნებზე.

ამავე დროს საპარლამენტო უმრავლესობამ დაამტკიცა რუსული კანონი, რაც მომავალში „ოცნების“ ხელისუფლების „ოცნების“ ახდენას შეუწყობს ხელს და გააჩუმებს ყველას, ვინც  ხელისუფლებას აკრიტიკებს.

ამ ყველაფრის გათვალისწინებით ამომრჩეველი, რომელიც ჩვენ ქუჩაში გამოვკითხეთ, უკან გვიბრუნებს რიტორიკულ კითხვებს:

„როგორ გამდიდრდა ჩვენი ხელისუფლება ამომრჩევლის გაღარიბების ფონზე, როგორ აიშენეს „ოცნების“ მაღალჩინოსნებმა მილიონიანი სახლები, როგორ დაირეგისტრირეს სახელმწიფო მიწის ნაკვეთები და ტყეები საკუთრებაში. არ უნდა შევიმჩნიოთ მოგზაურობები, ძვირადღირებული უნივერსიტეტები ევროპაში მათი შვილებისთვის, ჩარტერული რეისები, აქსესუარები, სამკაულები. ბოლოს და ბოლოს ბევრი მათგანი ერთი რიგითი ამომრჩევლის მთელი წლის ხელფასზე გაცილებით მეტს ერთ აქსესუარში იხდის“.

არადა პოლიტიკაში შემოსვლის პირველივე წელს, როცა ბიძინა ივანიშვილი უხვად გასცემდა დაპირებებს, მკაფიოდ ამბობდა: „ვერცერთი ჩინოვნიკი ვერ მიიღებს განცხრომას ხელისუფლებაში ყოფნით. ეს იქნება ძალიან დიდი პასუხისმგებლობა, ვერცერთი ჩინოვნიკი ვერ იცხოვრებს უფრო კარგად, ვიდრე იცხოვრებს საშუალო მოსახლე საქართველოსი… მათ ექნებათ დიდი განცდა, რომ საქართველოს მოსახლეობა უხდის ფულს და ვალდებული არიან თქვენს წინაშე.“

არჩევნებიდან 12 წლის თავზე კი ყველაფერი პირიქით მოხდა – დაიწყო „ოცნების“ ჩინოვნიკების გამდიდრების, მილიონიანი სახლების, ძვირადღირებული ავტომანქანების, ნახევარ მილიონად ღირებული საათების შეძენის, ჩარტერული რეისების, ტყეების და სხვა სივრცეების საკუთრებაში დარეგისტრირების ისტორიები.

ასევე „ხეირი ნახა“ „ოცნებასთან“ დაახლოებულმა ბიზნესმა. რომელიც ხან „ოცნების“ დამფინანსებელია და ხან „ოცნების“ კანდიდატი, თანამშრომლობა და სარგებელი ორმხრივია. ხშირად, იმითაც აღარავინ ინტერესდება, რა პირობებში უწევთ ამ ბიზნესთან მუშაობა რიგით დასაქმებულებს.

თუმცა ამომრჩევლის გამოკითხვისას მეტწილად, სოციალური ფონი უკანა პლანზე ინაცვლებს, როცა საუბარი რუსეთთან დაახლოებას ეხება.

„სამწუხაროდ, უკვე მრავალი წელია ივანიშვილი და მისი მთავრობა გვთავაზობს მხოლოდ ერთს და ეს ერთი არის რუსკი მირი“, – ამბობს რომა დოლაბერიძე. ის არასამთავრობო ორგანიზაცია „საზოგადოებრივი განვითარების აკადემიის“ პროგრამების ხელმძღვანელია და უკვე წლებია მთავრობის სტრუქტურების მუშაობას აკვირდება, ესწრება სხდომებს, სწავლობს ბიუჯეტის ხარჯვას, იკვლევს რამდენად ასრულებენ თვითმმართველობის ორგანოები საზოგადოებასთან ანგარიშვალდებულების კანონით გათვალისწინებულ მოთხოვნას.

„როგორც ივანიშვილი, ასევე ოცნება ამ მიმართულებით ხედავენ საკუთარ თავს – არა ევროპა, დემოკრატიული სამყარო, ადამიანის უფლებები, თავისუფლება, არამედ ოლიგარქები, საქმეების ჩაწყობის სამყარო. ასეთია რუსკი მირი… „ოცნება“ ივანიშვილის დიქტატით ირჩევს რუსკი მირს და ჩვენ ისეთივე სიცრუეში აღმოვჩნდებით და ქართული საზოგადოებაც იქნება იმ სიცრუის, სიღარიბის, კორუფციის, ჩაწყობების, მაფიის და ასე შემდეგ საზოგადოება.

რუსკი მირი მცირე ჯგუფისთვის არის კარგი, „ოცნების“ ჩვეულებრივი ბაბლისთვისაც კი რუსკი მირი ძალიან ცუდია. ისევ რუსკი მირის შემქმნელები მათი შვილებისთვის არჩევენ დასავლურ სივრცეში ყოფნას, უნივერსიტეტები, სკოლები, სახლები და ასე შემდეგ. ჩვენმა პრორუსულმა პოლიტიკოსებმა კარგად იციან, რომ რუსეთი არის სიბნელე. ამ ნაწილში უნდათ ბიზნესის კეთება, შავი ფულის მოძრაობა, რაც უფრო ადვილია.“

14 აგვისტოს, გორში, ამომრჩეველთან შეხვედრისას ივანიშვილმა თქვა ისიც, რომ  მას შემდეგ, რაც აგვისტოს ომის “გაჩაღებისთვის” ნაციონალურ მოძრაობას  გაასამართლებს, “ბოდიში უნდა მოვიხადოთ” იმის გამო, რომ ამ პარტიამ 2008 წელს ცეცხლის ალში გახვია ჩვენი ოსი დები და ძმები.

ოპოზიციამ მის ამ განცხადებას სახელმწიფოს ღალატი უწოდა.

პროკრემლისტური პოლიტიკური პარტიის ლიდერმა, მამუკა ფიფიამ, 4 აგვისტოს, ქალაქ თელავიდან ვიდეომიმართვა გაავრცელა რუსულ ენაზე, სადაც იგი რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინსა და საქართველოს პრემიერ-მინისტრს ირაკლი კობახიძეს მოუწოდებს, გააერთიანონ რუსეთი და საქართველო დასავლეთთან ბრძოლაში, რომელსაც, მისი თქმით, „რუსული ცივილიზაციის განადგურება სურს“.

ამ მიმართვაში ფიფია იმეორებს საქართველოს მთავრობის დეზინფორმაციასაც, რომ დასავლეთი „ცდილობს ომის უფსკრულში გადაჩეხოს საქართველო“.

მამუკა ფიფია ქართული წარმოშობის რუსი ბიზნესმენია, რომელიც რუსული პროპაგანდისტული მედია გადაცემების ხშირი სტუმარია. მას, როგორც წესი, საქართველოსთან დაკავშირებული პროპაგანდისტული მესიჯების გასაჟღერებლად იწვევენ.

ფიფია ასევე მოუწოდებს საქართველოს მთავრობას, რომ დაიწყოს მოლაპარაკებები რუსეთთან არამხოლოდ დიპლომატიური ურთიერთობების სწრაფად აღდგენის მიზნით, არამედ სამხედრო-პოლიტიკური სივრცის შესაქმნელადაც. „სხვა გზა არ გვაქვს გარდა იმისა, რომ შევქმნათ საერთო სივრცე ყველა გაგებით. საერთო ეკონომიკური, კულტურული, საინფორმაციო, სამხედრო-პოლიტიკური სივრცე“, – თქვა ფიფიამ მიმართვაში.

ფიფიამ საგანგებოდ აღნიშნა, რომ მიმართვას ავრცელებენ გეორგიევსკის ტრაქტატის მორიგ წლისთავზე, ერეკლე II-ის მშობლიურ ქალაქ თელავიდან:

„პატივცემულო რუსეთის პრეზიდენტო და პატივცემულო საქართველოს პრემიერ-მინისტრო, დღეს, 4 აგვისტოს, გეორგიევსკის ტრაქტატის მორიგ წლისთავზე, ჩვენ პოლიტიკური პლატფორმა „სოლიდარობა მშვიდობისთვის” მოგმართავთ ქართული ქალაქი თელავიდან, ერეკლე მეორეს მშობლიური ქალაქიდან”.

ფიფიამ თქვა, რომ საქართველომ „საიმედო დაცვა დესტრუქციული გარე აგრესიისგან“ რუსეთისგან უნდა მიიღოს.

„რუსეთს აიძულეს გადამწყვეტი დაპირისპირება გაერთიანებულ დასავლეთთან, რომელმაც გადაწყვიტა რუსული ცივილიზაციის განადგურება. დასავლეთი ცდილობს ომის უფსკრულში გადააგდოს საქართველოც.

…საქართველომ და რუსეთმა უნდა დაძლიონ უთანხმოება და გაერთიანდნენ ყოველგვარი წინაპირობის გარეშე… სხვა გზა არ გვაქვს გარდა იმისა, რომ შევქმნათ საერთო სივრცე ყველა გაგებით – საერთო ეკონომიკური, კულტურული, საინფორმაციო, სამხედრო-პოლიტიკური სივრცე. ამის გარეშე შეუძლებელია გრძელვადიანი მშვიდობის, განვითარებისა და კეთილდღეობის პირობების უზრუნველყოფა“, – თქვა ფიფიამ. 

ფიფიას არ გამორჩენია საქართველოში, ოქტომბერში დაგეგმილი არჩევნები და რუსული პროპაგანდის უცვლელი მესიჯი, გარე ძალების მიერ დაგეგმილი გადატრიალების შესახებ.

„მივმართავთ ორი ქვეყნის ხელისუფლებას, დაიწყონ პირობების მომზადება კეთილმეზობლური ურთიერთობების აღდგენისთვის, მოსკოვსა და თბილისს შორის სტრატეგიული ალიანსის სწრაფად აღდგენის პერსპექტივით. დროა აღვადგინოთ უსაფრთხოების საერთო სივრცე“, – თქვა მან მიმართვის ბოლოს.

ფიფიას არ უხსენებია აგვისტოს ომი და რუსეთის მიერ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაცია.

ზუსტად ორ დღეში, 2024 წლის 7 აგვისტოს, 16 წელი სრულდება აგვისტოს ომიდან.

___

ამავე თემაზე: