Batumelebi

დღეს, 13 აგვისტოს, ბათუმში, სასტუმრო „L ბაკურში“ ხანძარი გაჩნდა.

ადგილზე მობილიზებულია სახანძრო სამსახური.

ხანძარი, სავარაუდოდ, შენობის ბოლო სართულზე გაჩნდა.

საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურის ცნობით, ხანძრის შედეგად არავინ დაშავებულა. სამსახურის ცნობით, 13:50 საათის მონაცემებით, ხანძარი ლიკვიდირებულია.

ხანძრის გამომწვევი მიზეზი ამ დროისათვის უცნობია.

ნახეთ „ბათუმელების“ პირდაპირი ჩართვა:

ბათუმში, ვარშანიძის ქუჩაზე, ხეები დააბეტონეს.

მერიის გამწვანების სამსახურის ინფორმაციით, ინფორმაციის მიღების შემდეგ ისინი დაუკავშირდნენ მუნიციპალურ ინსპექციას.

„მე როგორც გადმომცეს, ინფორმაცია მიწოდებული აქვს მუნიციპალურ ინსპექციას და რეაგირება იქნება.

ვინ ჩააბეტონა ხეები, ვერ გეტყვით, არ მაქვს ამაზე ინფორმაცია. როგორც ვიცი, კერძო საკუთრებაშია ტერიტორიის გარკვეული ნაწილი და ორი ხე იყო მხოლოდ ქალაქის ნაწილში“ – ამბობს ბათუმის მერიის გამწვანების სამსახურის უფროსი, თამაზ სალუქვაძე.

„ბათუმელები“ ესაუბრა მუნიციპალურ ინსპექციასაც. მათი განცხადებით, ხეები კერძო პირმა დააბეტონა, რის გამოც უკვე გააფრთხილეს.

„აღნიშნულ პირს მიეცა შესაბამისი მითითება და ამ ეტაპზე მიმდინარეობს ხეების ბეტონის საფარისგან გამოთავისუფლება“ – გვითხრეს მუნიციპალურ სამსახურში.

_____________

მთავარი ფოტო: TV-პირველი.

საბერძნეთში, ატიკის რეგიონში, ათენის მახლობლად, ტყის ძლიერი ხანძარია, ათასობით ადამიანია ევაკუირებული ხანძრის საფრთხის გამო.

საქართველოს საელჩო საბერძნეთში ტყის ხანძართან დაკავშირებით საქართველოს მოქალაქეებს განცხადებით მიმართავს:

„ძვირფასო თანამემამულეებო! ატიკის ტერიტორიაზე, კერძოდ ვარნავას, როდოპოლის, სტამატასა და ამიგდალეზაზე არსებულ ხანძართან დაკავშირებით გაცნობებთ შემდეგს:

საელჩოს მუდმივი კომუნიკაცია აქვს საბერძნეთის კლიმატური კრიზისებისა და მოქალაქეთა უსაფრთხოების სამინისტროსთან. ამასთან, როგორც მოგეხსენებათ, საელჩოში 24 საათის განმავლობაში ფუნქციონერბს ცხელი ხაზი (+306952220000), რომელზეც ამ დრომდე არ შემოსულა რაიმე შეტყობინება საქართველოს მოქალაქეების მხრიდან.

საელჩოს ცხელი ხაზი განთავსებულია როგორც საელჩოს, ისე საკონსულოს ვებგვერდებზე.

ამასთან, საჭიროების შემთხვევაში მოგიწოდებთ, დაემორჩილოთ საბერძნეთის შესაბამისი უწყებების მიერ გავრცელებულ მითითებებს, მათ შორის, გამოცხადების შემთხვევაში ევაკუაციის მოთხოვნებს.

აქვე მიგითითებთ შემდეგ ტელეფონის ნომრებს: საბერძნეთის პოლიცია – 100, სახანძრო სამსახური – 199, სასწრაფო დახმარება – 166. შეგახსენებთ, რომ უწყვეტ რეჟიმში მოქმედებს საელჩოს ცხელი ხაზი +306952220000″ – წერია განცხადებაში.

_______________

ფოტოზე: საბერძნეთი, ატიკა, 12 აგვისტო – ხანძარი პენტელის მთაზე. ფოტო: ევროპის პრესფოტო სააგენტო. EPA-EFE/GEORGE VITSARAS

დღეს, 11 აგვისტოს, ბათუმის აეროპორტში სტამბოლი-ბათუმის თვითმფრინავი ორი მცდელობის მიუხედავად ვერ დაჯდა.

თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში დაფრენას ამ წუთებშიც [9:50 სთ.] ცდილობს.

„ბათუმელებს“ აეროპორტში არ უპასუხეს.

ინფორმაცია განახლდება.

განახლება: თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში მესამე მცდელობაზე, დაახლოებით 10:00 საათზე დაჯდა.

მთავარი ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

„2008 წლის 7 აგვისტოს, რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა, რომლებიც წინასწარ უკვე განლაგებულნი იყვნენ საქართველო-რუსეთის ჩრდილოეთ საზღვარზე, დაიწყეს მასიური, კოორდინირებული და საქმის მასშტაბებიდან გამომდინარე – წინასწარგათვლილი იერიში საქართველოზე.

რუსეთის ძალებმა გადაკვეთეს საზღვარი სამხრეთ ოსეთში/ცხინვალის რეგიონში და რამდენიმე საათის შემდეგ – აფხაზეთში.

კარგად გათვლილი, ფართომასშტაბიანი თავდასხმა ხორციელდებოდა ხმელეთზე, ზღვაზე და საჰაერო და კიბერ-სივრცეებში.

გენოციდის შეჩერება, რომელიც მოსკოვის მიერ იქნა საქართველოში შემოჭრის მიზეზად დასახელებული, მოგვიანებით სიცრუე აღმოჩნდა,“ – ეს არის ამონარიდი საქართველოში მომხდარ კონფლიქტთან დაკავშირებული ფაქტების დამდგენი დამოუკიდებელი საერთაშორისო მისიის ანგარიშიდან.

2008 წლის 7 აგვისტომდე მომხდარი ფაქტების ანალიზი და მოგვიანებით, თავად რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმერ პუტინის მიერ გაკეთებული განცხადებები, აჩვენებს, რომ რუსეთის ფედერაცია დიდი ხნის განმავლობაში ემზადებოდა საქართველოში შემოსაჭრელად.

2008 წლის 7 აგვისტოს კი გეგმის სისრულეში მოყვანა დაიწყო.

2008 წელს რუსული არმია საქართველოში შემოიჭრა ორივე ოკუპირებული რეგიონიდან – ცხინვალიდან და აფხაზეთიდან. რუს სამხედროებს თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში ოკუპირებული ჰქონდათ საქართველოს დიდი ქალაქები.

ამ სტატიაში ვიხსენებთ ფოთის ოკუპაციას.

„ბათუმელებმა“ ფოთის 33 დღიანი ოკუპაციის შესახებ სურათი ადგილობრივი მცხოვრებლების და იმ ოფიციალური ინფორმაციის საშუალებით აღადგინა, რომელიც 2008 წლის აგვისტოში ვრცელდებოდა.

რუსული ტანკები და რუსი სამხედროები ფოთში 2008 წლის 11 აგვისტოს გამოჩნდნენ. თუმცა მანამდე რამდენჯერმე დაიბომბა ფოთის პორტი.

პირველი ბომბი ფოთის პორტში 8 აგვისტოს ჩამოვარდა. რუსმა სამხედროებმა პორტი Tochka-U/SS-21 ტიპის რაკეტებით დაბომბეს. აფეთქებამ 5 ადამიანი იმსხვერპლა, ათობით დაჭრილი  კი საავადმყოფოში მოხვდა.

სწორედ 8 აგვისტოს გადმოლახეს სოფელ ხურჩასთან საოკუპაციო ხაზი ოკუპირებულ აფხაზეთში დისლოცირებულმა რუსულმა ჯარებმა და დაიწყეს სვლა დასავლეთ საქართველოს ქალაქებისკენ.

პირველი დიდი ქალაქი ზუგდიდი იყო. ზუგდიდში მისულმა რუსმა სამხედროებმა ადმინისტრაციული შენობები დაიკავეს, ადგილობრივ პოლიციას იარაღის დაყრა და ჩაბარება მოსთხოვეს.

სოფელ ხურჩის მცხოვრები ჯამბულათ ეხვაია იხსენებს, რომ 8 აგვისტოს, როცა რუსული სამხედრო კოლონა სამეგრელოში შემოვიდა, თავიდან ითვლიდნენ ტექნიკას, შემდეგ კი თვლა შეწყვიტეს, რადგან აზრი აღარ ჰქონდა, ბევრი იყო.

„თუმცა მე ვფიქრობ ეს ტექნიკა შემოიყვანეს ფსიქოლოგიური ტერორის მოსაწყობად. ხურჩისწყალზე საოკუპაციო ხაზი რომ გადმოკვეთეს, მდინარე ენგურამდე სანამ მივიდოდა კოლონა, მინიმუმ სამი ბეტეერი მაინც გაუფუჭდათ. ჯართით იყვნენ ფაქტობრივად შემოსული. ჩვენი დაშინება უნდოდათ, რომ ზემოქმედება მოეხდინათ,“ – იხსენებს ჯამბულათ ეხვაია.

ზუგდიდის შემდეგ რუსულმა ჯარმა გზა სენაკისკენ გააგრძელა. ჯერ დაბომბეს, შემდეგ კი შევიდნენ და გაძარცვეს სენაკის სამხედრო ბაზა.

ფოთამდე მისაღწევად რუს სამხედროებს სამი დღე დასჭირდათ.

ფაქტები:

11 აგვისტოს ფოთში პირველი რუსული ტანკი შევიდა. რუსმა სამხედროებმა ფოთში დაარბიეს სამხედრო ბაზა.

რუსი სამხედროები ფოთში 13 აგვისტოს ისევ დაბრუნდნენ. მათ ამ დღეს ფოთის სანაპიროზე ააფეთქეს სანაპირო დაცვის ხომალდები.

რუსებმა ააფეთქეს გერმანელების მიერ საქართველოსთვის ნაჩუქარი სანაპირო დაცვის  ხომალდი „აიეტი“, თანამედროვე სანავიგაციო სისტემებით აღჭურვილი საპატრულო კატარღა „ორბი“  P -205, რომელიც 2007 წელს აშშ-ის მთავრობის დახმარების პროგრამის ფარგლებში სრულად იყო მოდერნიზებული, საპატრულო კატარღა „გრიფი“ P- P-204, რომელიც უკრაინის მთავრობამ გადასცა ქართულ მხარეს და საპატრულო კატარღა P-01 – აშშ-ს მთავრობის მიერ გადმოცემული.

2008 წლის 14 აგვისტოს გამოცემა civil.ge წერდა, რომ ფოთის სამხედრო და სანაპირო დაცვის ბაზებზე რუსი სამხედროები ისევ შევიდნენ. სამხედროებმა ბაზიდან სამხედრო აღჭურვილობა გაიტანეს და გაანადგურეს.

რუსმა სამხედროებმა ასევე გაანადგურეს სანაპირო დაცვის სარადარო დანადგარები. 14 აგვისტოსვე, რუსმა სამხედროებმა მალთაყვაში თავდაცვის სამინისტროს კუთვნილი ორი ობიექტი ააფეთქეს.

რუსი სამხედროები მხოლოდ სტრატეგიული მნიშვნელობის ობიექტებს არ დასხმიან თავს. მაგალითად, 2008 წლის 21 აგვისტოს ააფეთქეს “საქართველოს ბანკის” ბანკომატი, თუმცა მოროდიორებს იქ თანხა არ დახვდათ. ამის შემდეგ დაცხრილეს ის ადგილი, სადაც ბანკომატი იყო განთავსებული.

14 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც დადებული იყო ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმება, ქალაქ ფოთში დამატებითი რუსული ძალები შევიდნენ და საგუშაგო მოაწყვეს.

15 აგვისტოს ფოთში დაბანაკებულმა რუსმა ჯარისკაცებმა, კიდევ ერთხელ მიაკითხეს ფოთის პორტს. გაძარცვეს საქართველოს სასაზღვრო დაცვის შენობები და რუსულ ბომბებს გადარჩენილი რამდენიმე კატერი აფხაზეთის სანაპიროს მიმართულებით წაიყვანეს.

16 აგვისტოს 4 ჯავშანტრანსპორტიორი, ერთი ამწე და ათი შეიარაღებული სატვირთო ავტომობილი. აქედან რვა – ურალის ტიპის, ხოლო ორი – კამაზის, ისევ შევიდა ფოთის პორტში.

როცა 14 აგვისტოს რუსი სამხედროები ქალაქში დაბრუნდნენ, ფოთის შესასვლელთან, მეშვიდე კილომეტრზე სამხედრო ბანაკი მოაწყვეს. დაიწყეს სანგრების გათხრა და გამაგრება. მოაწყვეს ბლოკპოსტი.

ფოთელები იხსენებენ, რომ ქალაქში პანიკა იყო. მოსახლეობის ნაწილმა ქალაქი დატოვა. ხოლო ვინც დარჩა, დაიწყო ფიქრი წინააღმდეგობის გაწევაზე.

პირველი დიდი აქცია რუსი ოკუპანტების წინააღმდეგ ფოთელებმა 2008 წლის 21 აგვისტოს მოაწყვეს.

დარეჯან ცხვიტარია 2008 წლის აგვისტოში ფოთის საკრებულოში მუშაობდა, საკრებულოს სოციალურ საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე იყო. დარეჯანი 16 წლის შემდეგ „ბათუმელებთან“ იხსენებს იმ პერიოდს, როცა რუსმა სამხედროებმა ფოთის ოკუპაცია მოახდინეს.

„ძალიან მძიმედ მახსენდება ის პერიოდი, როდესაც ფოთში შემოვიდნენ ტანკები. მეშვიდე კილომეტრზე გამაგრდნენ. არ შემეძლო ოკუპაციასთან შეგუება. მახსოვს, ავიყვანე მანქანა, დავიკავე მიკროფონი ხელში და დავიწყე ქუჩების ჩამოვლა. ყველა ბინასთან მივდიოდი და ხალხს მოვუწოდებდი გარეთ გამოსულიყვნენ, რადგან რუსეთი დაგვესხა თავს და ჩვენი ქალაქის ოკუპაციას ახდენდა.

კუთხე – კუნჭული არ დამიტოვებია ფოთში, ყველგან ვიყავი. დაახლოებით ათი ათასი კაცი გამოვიდა ოკუპაციის გასაპროტესტებლად, წავედით დროშებით მეშვიდე კილომეტრისაკენ, ფოთის შემოსასვლელში ამ ადგილას იყვნენ რუსი სამხედროები ტანკებით.

მივედით ტანკებთან, გაგიჟებული ვიყავი, მგონი ტანკზეც ავედი. ვუყვიროდი რუსებს, აქ რატომ შემოხვედით, რა გინდათ ჩემს ქალაქში-მეთქი.

„სტუმრად მოვედი თქვენთან და თქვენო ასე უხეშად რატომ გვხვდებითო“.

მეთქი – სტუმრები ტანკით და ავტომატით არ დადიან.

იმ დღეს დავიშალეთ, მაგრამ პროტესტი არ შეგვიწყვეტია. 2008 წლის პირველ სექტემბერს, როცა ცოცხალი ჯაჭვი მოეწყო მთელ ქვეყანაში, ფოთი ისევ რუსების მიერ იყო ოკუპირებული. მათ თვალწინ ჩავებით ამ ჯაჭვში,“ – იხსენებს დარეჯან ცხვიტარია.

მისი თქმით, რუსეთი მხოლოდ ერთ შემთხვევაში არ გეომება – „თუ არ შეაწუხებ და მისი მონა გახდები”.

„რაც რუსეთს აწყობს იმას აკეთებს ახლა ხელისუფლება. უომრად, ბომბის გარეშე, ქვეყანა, ტერიტორიები მიითვისა, ლამისაა გორამდე ჩამოვიდეს. რა თქმა უნდა, მიუღებელია ეს [ხელისუფლების პოზიცია] ჩემთვის და რა თქმა უნდა, ვერასდროს ვერ შევეგუებით ამ პოზიციას. მძიმე პოზიციაა. მშვიდობა მონობას თუ უკავშირდება, ასეთი მშვიდობა საერთოდ არ მჭირდება.

ასე რომ ეფიქრათ ჩვენს წინაპრებს, მშვიდობის ფასად რომ თავისუფლება დაეკარგათ და ღირსება წაერთმიათ, მაშინ აქამდე ვერც მოვიდოდა ეს ქვეყანა და იქნებოდა რუსეთის გუბერნია, რასაც ეს ხელისუფლება დღეს აპირებს. ვერ გახდება საქართველო რუსეთის გუბერნია ვერასდროს, არასდროს, იმიტომ, რომ ვისაც ქვეყანა უყვარს და ღირსება გააჩნია, ძალიან მყარად დგანან ფეხზე ასეთი ადამიანები და სხვათა შორის, ცოტანი არ არიან. მშვიდობა მონობის ფასად არ გამოვა,“ – ამბობს დარეჯან ცხვიტარია.

ჟურნალისტი ლაშა ზარგინავა იმ რამდენიმე ჟურნალისტს შორის იყო, ვინც ოკუპირებულ ფოთში დარჩა და იქიდან ავრცელებდა ინფორმაციას ქალაქში არსებული მდგომარეობის შესახებ.

ლაშა ზარგინავას უნიკალურმა ფოტოარქივმა შემოინახა ის ქმედებები, რაც რუსმა სამხედროებმა ოკუპირებულ ქალაქში განახორციელეს.

„მეგონა, რომ ომს აქვს თავისი კანონები, თუმცა უკვე მივხვდი, რომ ომში კანონებს არავინ დაგიდევს. ფოთის მაგალითზე შემიძლია ვთქვა, რომ ჩვენ, აქ მომუშავე თითზე ჩამოსათვლელ ჟურნალისტებს, არაფრის გარანტია არ გვქონდა, ისევე, როგორც ინფორმაციის გადამოწმების საშუალება.

რა ვითარებაში გვიხდებოდა მუშაობა? ეს არ იყო ვითარება, აქ არ არსებობდა იმის საშუალება, რომ მანქანით გადაადგილებულიყავი, არ იყო ტელეფონით სარგებლობის საშუალება, არაფერი არ იყო… სრული იზოლაცია გარესამყაროსთან – აი, რა იყო.

სანამ რუსების ტანკებს, მათ გადადგილებას ვაკონტროლებდი და ისინიც მხოლოდ სიტყვიერი აგრესიით შემოიფარგლებოდნენ, მეგონა, რომ ამის იქეთ აღარ წავიდოდნენ. მაგრამ, როცა დამაყაჩაღეს, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, ფოტოკამერა წამართვეს და ავტომატიდან ცეცხლი გამიხსნეს, მაშინ მივხვდი, რომ უფრო მეტი სიფრთხილე იყო საჭირო. მდგომარეობას ისიც ართულებდა, რომ არავინ იყო იმის მთქმელი, როგორ უნდა გვემოქმედა.

მე, ძირითადად ჩემს კოლეგასთან, ეკა ჩხენკელთან ერთად გადავადგილდებოდი და ფაქტობრივად რუსული შეიარაღების სამიზნეები ვიყავით. ჩვენს თავზე დაფრინავდნენ რუსული ვერტმფრენები, გადაადგილდებოდნენ ტექნიკით და „მარადიორობდნენ“, ფოთიდან მილიონების ქონება ჩვენს თვალწინ გაიტანეს და ჩვენ არაფრის გაკეთება არ შეგვეძლო. ბრაზი მახრჩობდა. დამერწმუნეთ, ეს ძალიან მძიმე სანახავი იყო. რასაც ვაკეთებდით, ვაკეთებდით ინსტინქტით,“ – იხსენებს ლაშა ზარგინავა.

რუსულმა ჯარმა ფოთი 2008 წლის 14 სექტემბერს დატოვა.

2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომში დაიღუპა საქართველოს 412 მოქალაქე, აქედან 170 სამხედრო პირი, 228 სამოქალაქო პირი, 14 პოლიციელი.

საბრძოლო მოქმედებების შედეგად, დაშავდა 1 747 ადამიანი. აქედან 973 სამხედრო, 547 სამოქალაქო და 227 პოლიციელი.

განადგურდა და ნასახლარად იქცა ათობით ქართული სოფელი. დღემდე ოკუპირებულია ქალაქი ახალგორი, რომელიც აგვისტოს ომამდე საქართველოს ხელისუფლება აკონტროლებდა.

მიუხედავად იმისა, რომ აგვისტოს ომიდან 16 წელი გავიდა, მცოცავი ოკუპაცია დღემდე გრძელდება. რუსეთი მუდმივად წევს საოკუპაციო ხაზს საქართველოს კონტროლირებადი ტერიტორიისკენ, იტაცებს და კლავს საქართველოს მოქალაქეებს.

ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ცნობით, სარფის საბაჟო გამშვებ პუნქტზე, მებაჟეებმა, უცხო ქვეყნის მოქალაქეების ეჭვის საფუძველზე, როგორც ფიზიკური, ასევე კუთვნილი ბარგის/ხელბარგის დათვალიერების შედეგად, არადეკლარირებული ოქროსა და ვერცხლის ნაკეთობები გამოავლინეს.

შემოსავლების სამსახურის ცნობით, ოქროს ნაკეთობების საერთო წონა – 357,87 გრამი, ხოლო ვერცხლის ნაკეთობების – 60,23 გრამი იყო.

არადეკლარირებული საქონლის საერთო საბაჟო ღირებულებამ 73 798,07 ლარი შეადგინა.

შემოსავლების სამსახურის ინფორმაციით, საქმის მასალები, შემდგომი რეაგირების მიზნით, ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურს გადაეცა.

„ხელფასს ხელზე მიხდიდნენ, შეთანხმებული 8 საათის ნაცვლად კი 12 საათს ვმუშაობდი. როცა წამოვედი, არც ზეგანაკვეთური ამინაზღაურეს და არც დარჩენილი 14 დღის“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ მარი მესტუმრიშვილი, რომელიც ბათუმში, კაფე Fanfan-ში ბარმენად მუშაობდა.

მარი კაფეში ორთვენახევრის განმავლობაში იყო დასაქმებული, დამსაქმებელთან ზეპირი შეთანხმების საფუძველზე. ის დამსაქმებლის მხრიდან შრომითი უფლებების დარღვევაზე საუბრობს.

„ყველაფერი დაიწყო იქიდან, რომ ვეძებდი სამსახურს. ბარმენის პოზიციაზე ვმუშაობ ძალიან ბევრი წელია, თითქმის 8-9 წელი, ამიტომ როცა გამოჩნდა ვაკანსია Fanfan-ში, მივედი უშუალოდ დამსაქმებელთან და მენეჯერთან – სიტყვიერი შეთანხმების საფუძველზე ამიყვანეს სამსახურში.

შეთანხმების მიხედვით, 8 საათი უნდა მემუშავა, თუმცა 12 საათი მიწევდა მუშაობა, დასვენების დღის გარეშე, რადგან სხვა თანამშრომელი, რომელიც ბარში მუშაობდა, ერთ კვირაში გაუშვეს და დავრჩი მარტოდ, სეზონის დასაწყისში.

დიდი ობიექტია და კარგად მუშაობს, ამიტომ რთული იყო მარტო ამხელა საქმის გამკლავება.

დილის 11-12 საათიდან ღამის 1-2 საათამდე ვმუშაობდი. შესვენების საათი საღამოს 7-8 საათისკენ მიწევდა, მაგრამ მაგ დროს იმხელა საცობია ქალაქში, რომ სახლში მისვლას და დასვენებას ვერ ვასწრებდი. ამიტომ ვჭამდი ქუჩაში და ვისვენებდი ქუჩაში, შემდეგ კი ისევ სამსახურში ვბრუნდებოდი“, – ამბობს მარიამ მესტუმრიშვილი.

მისი თქმით, ასეთი მდგომარეობა თვე-ნახევარი გაგრძელდა იმ პირობით, რომ დამსაქმებელი მას შემცვლელს მოუძებნიდა.

„თუმცა ასე არ მოხდა და მე მავალდებულებდა მეპოვა შემცვლელი. მიუხედავად იმისა, რომ ზეგანაკვეთურს ვმუშაობდი, მაინც რვა საათისას მიხდიდა. მეუბნებოდა, ახლა ამოიქოქება სეზონი, შევავსებ სტაფს და გულს არ გატკენ, გადაგიხდიო.

ხელფასს ძირითადად ხელზე მიხდიდა. თითქმის ყველა დასაქმებულს ხელზე აძლევს ხელფასს, ან უბრალოდ მისი პირადი ანგარიშიდან ურიცხავს და არა კომპანიის ანგარიშიდან. ეს, როგორც ვიცი, კანონდარღვევაა“, – ამბობს მარი.

„არც ხელფასი ეწერა დანიშნულებაში და არც ჰონორარი. გადმორიცხვით, მხოლოდ ე.წ „თიფის“ თანხებს გვირიცხავდა, ხელფასს კი ხელზე გვაძლევდა. ყველა თანამშრომელს ასე უხდიდა“, – გვითხრა მარიმ.

მისი თქმით, დამსაქმებელთან კონფლიქტი მას შემდეგ დაიწყო, როცა თვე-ნახევრის შემდეგ ბარში ახალი თანამშრომლები დაამატეს.

„როდესაც დაგვემატა შემცვლელი თანამშრომლები ბარში, დაიწყო კონფლიქტი ჩემსა და ბარმენებს შორის, რადგან მოიყვანა სრულიად გამოუცდელი და უპასუხისმგებლო კადრები, რომლებიც პასუხისმგებლობით არ ეკიდებოდნენ ამ საქმეს.

ვმუშაობდით ცვლაში. მაგალითად, თუ მე დილის ცვლაში ვმუშაობდი, ვამზადებდი აბსოლუტურად ყველაფერს, რომ საღამოს ცვლას შეფერხების გარეშე ემუშავა.

საღამოს ბარი ძალიან დატვირთულია, ბევრი სტუმარი ჰყავს და არ არის იმის დრო, რომ ბარის მუშაობის პარალელურად შავი საქმეც აკეთო.

საღამოს ცვლას ძალიან ორგანიზებულად ვახვედრებდი ბარს, რომ რაიმე დისკომფორტი არ შეჰქმნოდათ და ზედმეტი საქმე არ ეკეთებინათ. შესაბამისად, მეც ვითხოვდი იმავეს შემცველებისგან, მაგრამ ეს არ კეთდებოდა.

ვუთხარი დამსაქმებელს, რომ ძალიან არაკომფორტული იყო ასე მუშაობა და თუ ეს პრობლემები არ მოგვარდებოდა, დავტოვებდი სამსახურს. მთელი თვე ვაფრთხილებდი, მაგრამ მაინც არაფერი გამოსწორდა“, – ამბობს მარი მესტუმრიშვილი.

მან Fanfan-ში მაისიდან 14 ივლისის ჩათვლით იმუშავა. თუმცა დამსაქმებელმა, როგორც მარი ამბობს, არ აუნაზღაურა 14 დღის ნამუშევარი, ასევე ზეგანაკვეთური, სამსახურიდან წასვლის შემდეგ.

„ერთ-ერთი ბოლო კამათის დროს, ძალიან გავბრაზდი და წამოვედი.

შეთანხმების მიხედვით, ხელფასი უნდა აგვეღო თვეში ორჯერ – თვის შუა რიცხვებში და თვის ბოლოს. ამიტომ როცა წამოვედი, 1-ელი ივლისიდან 14 ივლისის ჩათვლით, ანაზღაურება რაც მეკუთვნოდა, არ გადამიხადეს. არც ის დაპირებული ზეგანაკვეთური მომცეს, რომელსაც მისვლის დღიდან მპირდებოდნენ.

ძალიან პატიოსნად ვშრომობდი და ვიყავი საუკეთესო თანამშრომელი. ეს დამსაქმებლისგანაც არაერთხელ მომისმენია.

დამსაქმებელს, დათო დანელიას და მის მეუღლეს დაბლოკილი ვყავარ ყველა საკომუნიკაციო ქსელში, შესაბამისად, მათთან დალაპარაკებას ვერ ვახერხებ.

მენეჯერი კი მეუბნება, რომ ეს მას არ ეხება.

შემომითვალა, მოვიდეს ობიექტზე და დამელაპარაკოსო, მაგრამ არ მივედი, რადგან ვიცი, რით სრულდება ხოლმე მისი „დამელაპარაკოს“.

ფოტო კაფე „ფანფანის“ ფეისბუქის გვერდიდან

მისი თქმით, ყოფილი დამსაქმებელი მის მეგობრებსაც კი დაემუქრა.

„მეც მითვლიდა, რომ ვერსად დავსაქმდები და გარდა იმისა, რომ კუთვნილ ხელფასს არ მაძლევს, ჩემი პიროვნების გაშავებითაა დაკავებული“, – ამბობს მარი.

მისი თქმით, აქამდე, სადაც კი უმუშავია, ყველგან ჰქონდა წერილობითი კონტრაქტი, თუმცა Fanfan-ში უთხრეს, რომ ყველა ზეპირი კონტრაქტებით მუშაობდა.

„რა თქმა უნდა, ჩემი საქმე მიყვარს, მაგრამ გასართობად არავინ მუშაობს. მეც მჭირდებოდა ეს სამსახური, ამიტომ დავთანხმდი ასეთ პირობებს. იმ პერიოდში, ვერ ვნახე ალტერნატივა.

არსებობს ვიდეო ჩანაწერები და ყველას შეუძლია ნახოს, როგორ ვმუშაობდი. ჩემ საქმეს პატიოსნად ვასრულებდი. გარდა ამისა, ბევრი სქრინი მაქვს, სადაც ვესაუბრები დამსაქმებელს ხელფასზე და შრომით პირობებზე“, – ამბობს მარი.

როგორც მარი ამბობს, მან საკუთარი უფლებების დაცვის მიზნით უკვე მიმართა ადვოკატს და შრომის ინსპექციასაც.

„გავიარე კონსულტაციები იურისტთან, ადვოკატთან, შრომის ინსპექტორთან და ვემზადები სარჩელის შესატანად“, – გვეუბნება ის.

„ბათუმელები“ კომენტარისთვის Fanfan-ის მფლობელს, დათო დანელიასაც ესაუბრა.

მისი თქმით, ყოფილი თანამშრომელი შინაგანაწესს არღვევდა და სამსახურიდანაც მათთან შეთანხმების გარეშე წავიდა.

დათო დანელია არ აღიარებს მესტუმრიშვილის ვალს და ამბობს, რომ მან სამუშაო დამსაქმებელთან შეთანხმების გარეშე მიატოვა.

„მაგას 14 დღე რომ ემუშავა ჩვენთან, მიიღებდა 1050 ლარს, რადგან ჰქონდა 2100 ლარი ხელფასი.

5 სამუშაო დღე გააცდინა, სამი დღე გაიპარა სამსახურიდან, შუა მუშაობაში მიატოვა ობიექტი. მიზეზი არ აკლდა.

სამსახურიდან რომ მიდიხარ და ბარმენი რომ ხარ, ბარი უნდა აღწერო და ისე უნდა წახვიდე, გონივრული ვადა უნდა მოგვცეს წასვლაზე“, – ამბობს დათო დანელია.

მას ვკითხეთ, აფრთხილებდა თუ არა ყოფილი თანამშრომელი წასვლაზე? ან მუშაობდა თუ არა ზეგანაკვეთურს და აუნაზღაურდა თუ არა ეს თანხა?

დანელია ამბობს, რომ აფრთხილებდა მესტუმრიშვილი და თანხმობაც ჰქონდა წასვლაზე.

„ვერ დახურა ნახევარი თვე, გაიპარა. შიდაგანაწესით, ჩვენ გვაქვს უფლება, რომ თუ წელი არ დაგვიმთავრა, ვერ აიღებს ხელფასს.

ყოველდღიურად დაგვიანება ჰქონდა.

1000-იდან 200 ლარი ავანსად მქონდა მიცემული. ბარი რომ აღვწერეთ 400 ლარი იყო დანაკლისი და ეს 4 ადამიანზე ნაწილდება.

აქ ხელს აწერენ მოსვლა-წასვლაზე და ყველა საათია აღწერილი. ისჯება იმ დღეების გამო, რომელიც გაგვიცდინა“, – გვეუბნება ის.

მას ვკითხეთ, რატომ უხდის თანამშრომლებს ხელფასს ხელზე და არა ბანკის მეშვეობით?

დათო დანელია ამბობს, რომ არაფერს მალავს, რადგან „ესეც ოფიციალურია“.

„ჩვენ ვიხდით გადასახადს. წერია ყველა გაცემა, ბუღალტერი და ფინანსური მენეჯერი წერს ამ ხელფასებს“, – გვეუბნება ის.