From Siberia to the “Georgian Dream’s” Prison — The Case of Anton Chechin

The total number of prisoners of conscience has exceeded 60 in Georgia. But behind the numbers are specific names, and behind those names lie distinct pasts and futures.

Some are accused of group violence, including organized acts; some of attacking law enforcement officers; some of damaging surveillance cameras; and politicians of showing disrespect to Tea Tsulukiani’s Commission. Six individuals, meanwhile, faced criminal charges related to drugs simply for participating in civil protests.

It seems the strategy was precisely to exploit stereotypes, making it easier to build cases against citizens whose guilt society would more readily accept: three young Russian nationals, a young man with tattoos, a 22-year-old accused of using so-called “club drugs,” and an anesthesiologist-resuscitator.

In all these cases, the accused and their lawyers assert that the drugs were planted. At every hearing, regardless of how biased or stereotypical a listener might be, the facts remain:

  • There are no neutral witnesses.
  • No camera footage confirms the seizure of drugs.
  • Drug use is not proven.

Instead, what is evident:

  • Police witnesses repeatedly give identical testimony.
  • There is an anonymous informant whose identity the court does not require to disclose.
  • DNA evidence from the seized drugs consists of saliva and sweat, which the defense claims was collected by police themselves using rubber gloves and then transferred onto the drugs they allegedly planted.

As a result, Nika Katsia, Anastasia Zinovkina, Artiom Gribul, and Anton Chechin face sentences ranging from 8 to 20 years, or even life imprisonment.

Giorgi Akhobadze and Tedo Abramov have been acquitted of the same charges, while the others are awaiting verdicts in the coming days.

“The handwriting, strategy, and approach are so identical that in criminal cases related to drug offenses against protest participants, we could replace person X with person Y and the overall picture would remain unchanged,” says Anton Chechin’s lawyer, Giorgi Chkheidze, in an interview with Netgazeti.

From Siberia to Georgia

Anton Chechin arrived in Georgia in 2022. A 26-year-old photographer and numismatist, Anton hails from Barnaul, Siberia. In Georgia, he met his future wife, Mancho Samkharadze. He left Russia due to repression, opposing Putin’s regime, protesting the war, and later facing persecution. He even organized small one-person protests and filed a collective complaint with the European Court of Human Rights regarding this persecution — a case he recently won against the Russian Federation.

Three years ago, when he found refuge and settled in Georgia, he could hardly have imagined that he would escape Putin only to find himself caught in the “Georgian Dream’s” captivity.

“My activism began in Siberia — I took part in protests against Putin’s regime, the bloody war, and the brutal treatment in prisons. I came to Georgia because of repression. I supported Ukrainians and participated in protests against the ‘Russian Law,’” Anton wrote in a letter sent from prison in January.

For participating in protests in Tbilisi, Anton was initially fined, at a time when society opposed the Russian Law. On November 18, 2024, he was arrested and warned to stay away from demonstrations. But the next time, police attention would cost him much more. “This all very much resembles what happens in Russia,” Anton remarked from his prison cell.

Arrest and Alleged Drug Planting

On the morning of December 3, 2024, while leaving his residence for work, Anton was intercepted. According to his lawyer, he was approached by police without identification, put into a car, and at that moment, a drug was planted in his pocket — a substance later presented as a white powder supposedly seized from the front left pocket of his jacket “he had covered his body with” – “TANTMOSILI” [Tantmosili – ტანთმოსილი, is the word not usually used in everyday spoken Georgian language but rather more older literature form, however every testimony repeats this word razing suspicion].

There is no video of Anton’s detention or search, nor any neutral witness present, as required constitutionally. Police claim the lack of footage is because Anton resisted (“struggled”), making filming impossible. A translator is presented as a neutral witness, which International Transparency – Georgia’s assessments consider a “questionable practice.”

“The translator’s role is to accurately and fully translate testimony or documents. No other participant has authority to take up the role of translator, because other participants might have an interest in the translation. Therefore, we believe the translator cannot perform any duties of other participants, including witnesses,” the organization reviewing Chechin’s case noted.

Anton’s lawyer, Giorgi Chkheidze, insists that Anton did not resist and was instead subjected to improper treatment by police.

“Did someone order you to plant drugs on me?” Anton asked one police witness, Zurab Rushishvili, involved in his search and arrest.

Rushishvili, alongside prosecutor Shmagi Gobejishvili, reacted indignantly. He dislikes all questions from the defense, often rolling his eyes or shaking his head. The prosecutor claims Anton was exerting pressure on the officer.

Prison Violence

Discussions about changing Anton’s pre-trial detention occasionally arise when new circumstances emerge. On June 16, Anton’s lawyer submitted a motion to include documents regarding the violent treatment Anton suffered from prison staff on June into evidences, also requesting a changing of his detention. The judge, however, ruled the circumstances unrelated to the charges and included the documents – addresses to the Public Defender and Special Investigative Service – only as informational.

Anton described the incident himself in a letter:

“I wanted to be moved to a non-smoking cell. I spoke to the prison staff about this… They twisted my arms and tried to remove me from the cell by force without explanation. About 5–6 staff used force to remove me. I was scared and did not understand why. After taking me from the cell, they shouted insults in Russian and Georgian, then inflicted physical pain and threatened that it would hurt more if I spoke. I told them I have a brain tumor and that I was suffering form chest and arm pain and requested medical attention, which they ignored. Afterwards, they placed me in solitary confinement for about 2 hours… I know prison staff in Russia violate prisoners’ rights in exactly the same way,” Anton wrote.

The Public Defender’s Office confirmed the bruising and injuries Anton sustained.

An Audience of Supporters

Anton’s hearings are not widely attended. Mostly, the same few faces appear: Sergey (name changed), a Russian national who travels from a small town in western Georgia; Marina, who closely follows cases of prisoners of conscience who are not ethnically Georgian and may feel isolated; Stanislav, another political exile from Russia; and a few others with similar stories.

“You Georgians are amazing, and believe me, it is painful to see you repeat our mistakes — Russia’s mistakes, Belarus’s mistakes. I have followed and supported protests in Georgia over recent years, including against the agents’ law. These laws are copies of those enacted in Russia, and I know the misfortune they caused there… Please attend court sessions. I know from my experience that having supporters in the courtroom is crucial. Write letters to prisoners. Good always prevails, but you must prepare yourselves for a long struggle. Your strength is in unity. Learn from our mistakes. Believe in your strength and courage. I believe the fight is necessary, regardless of the outcome. Anton believes in victory — he is more optimistic than I am,” Sergey told Netgazeti.

Anton’s Georgian wife, Mancho Samkharadze, watches hearings from the courtroom hallway. She is a witness for the defense and cannot attend the proceedings until she testifies.

“I don’t want to trouble people or ask them to attend Anton’s hearings, but it would make me and him happy. I am very grateful to everyone who comes, including complete strangers,” she says.

Lawyers’ Commitment

“What is happening today in our country and in the courts is unfortunate, but it does not give us the right to give up. Behind us, the lawyers, are people who most deserve freedom. I’m not only speaking about my client but every person unjustly held in prison today,” Anton’s lawyer Giorgi Chkheidze says after a hearing. Like other lawyers, he prepares in advance for every higher court, aiming to achieve a fair outcome for prisoners of conscience.

According to the defense, a verdict in Anton Chechin’s case is expected on September 2.


What is Happening in Georgia

In late fall 2024 and the beginning of winter, massive daily protests erupted across Georgia. The demonstrations were sparked by the ruling Georgian Dream party’s November 28 announcement to “postpone” the country’s EU integration bid until the end of 2028.

By that time, the ruling party had already been accused of massive electoral fraud during the October 26, 2024 parliamentary elections and of unconstitutionally forming a parliament boycotted by all opposition parties. The one-party parliament then proceeded to elect the government and appoint the president — all widely regarded as Georgian Dream-appointed, underscoring their perceived illegitimacy.

The protests, often referred to as the “Georgia Protests,” were met with violent crackdowns. Numerous journalists and citizens sustained physical injuries, and hundreds reported inhumane treatment at the hands of police and in detention, including cases amounting to torture. Journalists were attacked by uniformed, unidentified law enforcement officers during live broadcasts — none of which have been investigated.

Amidst police impunity and tightening repressive legislation, over 60 people have been jailed on criminal charges widely viewed as trumped-up and politically motivated attempts to silence dissent.

Since the late spring of 2025, eight opposition leaders were jailed for refusing to participate in a parliamentary commission purportedly formed to investigate crimes committed by the previous government, which left office in 2012. This commission has been widely criticized as a tool aimed at banning opposition parties. Notably, most opposition leaders summoned had never held high-ranking positions during the previous government’s rule, reinforcing suspicions that the commission’s true goal is to suppress the current opposition rather than investigate past crimes.

One of the main opposition figures, Giorgi Gakharia — who previously served as Interior Minister and Prime Minister under Georgian Dream — has been abroad “on an international business trip” since June, 2025. Meanwhile, an investigation is underway into his role in opening a checkpoint during his tenure as Interior Minister. The investigation involves criminal charges including sabotage, attempted sabotage under aggravating circumstances, aiding hostile activities on behalf of a foreign organization or one under foreign control, and mobilizing funds for actions directed against Georgia’s constitutional order and national security.

These are serious charges that carry potential prison sentences ranging from 7 to 15 years.

So far, two defendants pleaded guilty and sought plea deals but were nonetheless convicted and sentenced to prison without leniency. Only two defendants were acquitted and released in the courtroom.

 

56 000 ლარის ძვირფასეულობის მალულად გადმოტანის ფაქტი სარფის საბაჟოზე

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ცნობით, სარფის საბაჟოზე განსაკუთრებით დიდი ოდენობით საქონლის საბაჟო წესების დარღვევით გადმოტანის ფაქტი გამოავლინეს.

„გამოძიებით დადგენილია, რომ უცხო ქვეყნის მოქალაქემ, საბაჟო გამშვებ პუნქტ „სარფის“ გავლით, მსუბუქი ავტომობილით, საბაჟო კონტროლისგან მალულად, საქართველოს საბაჟო საზღვარზე გადმოიტანა 179 გრამი ძვირფასი ქვებით გაწყობილი ოქროს საიუველირო ნაკეთობები.

საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად ამოღებული ძვირფასეულობის ღირებულება 56 000 ლარს აღემატება“ – წერს საგამოძიებო სამსახური.

გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 214-ე მუხლის მე-2 ნაწილით, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას ხუთიდან შვიდ წლამდე ვადით.

“Your Inaction Raises Doubts and Questions Among the Georgian People” – Kavelashvili’s Open Letter to Trump

Georgian Dream–appointed President Mikheil Kavelashvili addresses US President Donald Trump:

Open Letter
To the President of the United States of America,
His Excellency Mr. Donald Trump

First of all, I would like once again to express my deep respect for you as the leader chosen by the American people. I also wish to reiterate my hope that your presidency will strengthen the United States of America and bring greater prosperity to the American people, as well as more peace, tranquillity, and well-being to the entire world.

As the leaders of the Government of Georgia have repeatedly stated publicly, resetting relations with the United States and renewing the strategic partnership between our two countries from a clean slate is one of the main priorities of Georgia’s foreign policy. I remind you that this strategic partnership was abolished by President Biden’s administration shortly after your election as President of the United States, just weeks before your inauguration, as part of the unfair, harsh, and aggressive policies it pursued toward several sovereign states.

Against this background, I must again regretfully note that your administration has not shown appropriate attention toward Georgia. This comes as a surprise to Georgian society, especially given the complete alignment of values between our governments. On the very issues that your administration highlights today, Georgia’s ruling team spoke out years earlier. Yet, despite this identical worldview, regrettably, instead of your administration, it is the “deep state” that remains active in Georgia, using the same entrenched, heavy-handed methods instilled by USAID, NED, and other similar organizations to stir destabilization and undermine peace. Fortunately, the Georgian people are more united than ever in resisting the “deep state,” a fact our citizens have repeatedly demonstrated over the past four years. It is thanks above all to the wisdom, experience, and determination of the Georgian people that four attempts at revolution organized by the “deep state” in Georgia were thwarted.

It is also noteworthy that in just a few months of your presidency, you have forged close relations with all of Georgia’s neighbours: you successfully facilitated a peace agreement between Azerbaijan and Armenia, you actively cooperate with the Turkish authorities, and you even restored partnership with Vladimir Putin. Yet, amid all this, your administration remains silent about Georgia — something that, as I have already noted, causes bewilderment within Georgian society.

It is said that in the past few months you have changed half the world. Naturally, however, everyone views events from their own perspective, and given that your administration does not show the logical level of attention toward our country, the Georgian people are left with doubts and questions about how free and genuine your administration’s actions truly are when it comes to strengthening peace in the region. Georgian society is deeply concerned about the dominance in Georgia of the “deep state,” focused on war and unrest, while your administration, unfortunately, observes passively.

I remain hopeful that your administration’s approach toward Georgia will change. It is important that, in the perception of the Georgian people, the United States be associated not with the “deep state” but with a strong American President; not with constant attempts at unrest and destabilization but with peace and stability; not with gender and LGBT propaganda but with respect for traditional values.

For my part, as the President of Georgia, I am fully prepared to assist in realizing the declared goal of the Georgian government — to restore the strategic partnership between Georgia and the United States on a clean slate and on the basis of a clear roadmap. Achieving this goal, however, requires the establishment of a fair and considerate approach by your administration toward the Georgian state and the Georgian people.

With deepest respect,
Mikheil Kavelashvili
President of Georgia

ბათუმში დღეს გაზი შეუწყდება 648 აბონენტს

კომპანია „სოკარის“ ცნობით, დღეს, პირველ სექტემბერს, 11:00 საათიდან, ბათუმში გაზმომარაგება შეუწყდება მუხრან მაჭავარიანის, ნევრესტან შალიკაშვილის, ენვერ ხაბაძის, ივანე მესხის, ევგენი მიქელაძის და ივანე ჯავახიშვილის ქუჩებზე მცხოვრებ 648 აბონენტს.

„სოკარის“ განმარტებით, გაზის შეწყვეტის მიზეზი გაზსადენზე დაგეგმილი სარემონტო საექსპლუატაციო სამუშაოებია.

ბუნებრივი გაზის მიწოდება ეტაპობრივად დაიწყება 1-ელ სექტემბერს, 17:00 საათიდან და სრულად აღდგება დღის ბოლომდე. 

კომპანია აბონენტებს მოუწოდებს, დაკეტილ მდგომარეობაში იქონიონ ბინებში არსებული გაზის ონკანები და უყურადღებოდ არ დატოვონ გაზის დანადგარები.

„ქართველ ხალხში თქვენი პასიურობა აჩენს ეჭვს და კითხვებს“ – ყაველაშვილის ღია წერილი ტრამპს

„ქართული ოცნების“ პრეზიდენტი, მიხეილ ყაველაშვილი აშშ-ის პრეზიდენტს, დონალდ ტრამპს ღია წერილით მიმართავს:

„ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტს, მის აღმატებულება ბატონ დონალდ ტრამპს.

პირველ რიგში, მსურს, კიდევ ერთხელ დაგიდასტუროთ ჩემი ღრმა პატივისცემა თქვენდამი, როგორც ამერიკელი ხალხის მიერ არჩეული ლიდერისადმი. კიდევ ერთხელ გამოვთქვამ იმედს, რომ თქვენი პრეზიდენტობა გააძლიერებს ამერიკის შეერთებულ შტატებს და მოუტანს მეტ კეთილდღეობას ამერიკელ ხალხს, აგრეთვე მეტ მშვიდობას, სიმშვიდეს და კეთილდღეობას სრულიად მსოფლიოს.

როგორც საქართველოს მთავრობის ლიდერებმა არაერთხელ საჯაროდ განაცხადეს, ამერიკის შეერთებულ შტატებთან ურთიერთობების გადატვირთვა და ორ ქვეყანას შორის სტრატეგიული პარტნიორობის სუფთა ფურცლიდან განახლება საქართველოს საგარეო პოლიტიკის ერთ-ერთი უმთავრესი პრიორიტეტია.

შეგახსენებთ, რომ აღნიშნული სტრატეგიული პარტნიორობა პრეზიდენტ ბაიდენის ადმინისტრაციამ ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტად თქვენი არჩევის შემდეგ, თქვენ ინაუგურაციამდე რამდენიმე კვირით ადრე გააუქმა იმ უსამართლო, უხეში და აგრესიული პოლიტიკის ფარგლებში, რომელსაც ის არაერთი სუვერენული სახელმწიფოს მიმართ აწარმოებდა.

ამ ფონზე, კიდევ ერთხელ სინანულით უნდა აღინიშნოს, რომ საქართველოს მიმართ თქვენი ადმინისტრაცია არ გამოხატავს სათანადო ყურადღებას, რაც, მთავრობებს შორის სრული ღირებულებითი თანხვედრის ფონზე, ქართული საზოგადოების გაკვირვებას იწვევს.

საკითხებზე, რომლებზეც დღეს თქვენი ადმინისტრაცია ამახვილებს ყურადღებას, წლებით ადრე საუბრობდა საქართველოს მმართველი გუნდი. თუმცა, იდენტური მსოფლმხედველობის მიუხედავად, რამდენად გასაკვირიც არ უნდა იყოს, საქართველოს მიმართ, სამწუხაროდ, თქვენი ადმინისტრაციის ნაცვლად, კვლავაც აქტიურობს „დიპ სტეიტი“, რომელიც USAID-ის, NED-ის და სხვა მსგავსი ორგანიზაციების ხაზით დამკვიდრებული ტრადიციული უხეში მეთოდების გამოყენებით, საქართველოში კვლავაც დესტაბილიზაციის შემოტანას და მშვიდობის დარღვევას ცდილობს.

საბედნიეროდ, „დიპ სტეიტის“ წინააღმდეგ ბრძოლაში ქართველი ხალხი ერთიანია, როგორც არასდროს, რაც ჩვენმა თანამოქალაქეებმა გასული ოთხი წლის განმავლობაში არაერთხელ დაამტკიცეს. „დიპ სტეიტის“ მიერ საქართველოში ორგანიზებული რევოლუციის ოთხი მცდელობა, პირველ რიგში, სწორედ ქართველი ხალხის სიბრძნის, გამოცდილებისა და პრინციპულობის წყალობით აღიკვეთა.

აღსანიშნავია, რომ პრეზიდენტობის რამდენიმე თვის მანძილზე, თქვენ მჭიდრო ურთიერთობები დაამყარეთ საქართველოს უკლებლივ ყველა მეზობელ ქვეყანასთან – წარმატებით შეუწყვეთ ხელი სამშვიდობო შეთანხმების გაფორმებას აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის, აქტიურად თანამშრომლობთ თურქეთის ხელისუფლებასთან, აღადგინეთ პარტნიორობა ვლადიმერ პუტინთანაც კი.

თუმცა, ამ ფონზე, თქვენი ადმინისტრაცია არაფერს ამბობს საქართველოს შესახებ, რაც, როგორც უკვე აღვნიშნე, ქართული საზოგადოების გაკვირვებას იწვევს.

ამბობენ, რომ გასული რამდენიმე თვის მანძილზე თქვენ შეცვალეთ ნახევარი მსოფლიო. თუმცა, ბუნებრივია, მოვლენებს ყველა თავისი გადმოსახედიდან უყურებს და იმის გათვალისწინებით, რომ ჩვენი ქვეყნის მიმართ თქვენი ადმინისტრაცია ლოგიკურ ყურადღებას არ იჩენს, ქართველ ხალხში თქვენი პასიურობა აჩენს ეჭვს და კითხვებს იმასთან დაკავშირებით, თუ რამდენად თავისუფალი და გულწრფელია თქვენი ადმინისტრაციის ქმედებები რეგიონში მშვიდობის განმტკიცების თვალსაზრისით.

ქართული საზოგადოება შეშფოთებულია ომსა და არეულობაზე ორიენტირებული „დიპ სტეიტის“ დომინირებით საქართველოში, რასაც თქვენი ადმინისტრაცია, სამწუხაროდ, პასიურად აკვირდება.

ვიტოვებ იმედს, რომ საქართველოს მიმართ თქვენი ადმინისტრაციის დამოკიდებულება შეიცვლება. მნიშვნელოვანია, ქართველი ხალხის აღქმაში ამერიკის შეერთებული შტატები არა „დიპ სტეიტთან“, არამედ ამერიკის ძლიერ პრეზიდენტთან, არა მშვიდობის დარღვევისა და დესტაბილიზაციის გამუდმებულ მცდელობასთან, არამედ მშვიდობასთან და სტაბილურობასთან, არა გენდერულ და ლგბტ პროპაგანდასთან, არამედ ტრადიციული ღირებულებების პატივისცემასთან ასოცირდებოდეს.

პირადად მე, როგორც საქართველოს პრეზიდენტი, მზად ვარ, მაქსიმალურად შევუწყო ხელი საქართველოს მთავრობის გაცხადებული მიზნის რეალიზებას, სუფთა ფურცლიდან და კონკრეტული გზამკვლევით აღდგეს სტრატეგიული პარტნიორობა საქართველოსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის.

ამ მიზნის მიღწევის აუცილებელი პირობა კი, ქართული სახელმწიფოს და ქართველი ხალხის მიმართ თქვენი ადმინისტრაციის სამართლიანი და გულისხმიერი დამოკიდებულების დამკვიდრებაა.

ღრმა პატივისცემით,

მიხეილ ყაველაშვილი

საქართველოს პრეზიდენტი“.

„მე პოლონეთში ვცხოვრობ, მაგრამ არ გავთხოვილვარ, ცოლი მოვიყვანე“ – ქართველი ემიგრანტი

„პოლონეთში ჩამოვედი 2014 წლის სექტემბერში, მინდოდა აქ მესწავლა. პოლონეთი არ იყო იმ მომენტში ძვირი ქვეყანა სწავლისთვის. გეგმაში მქონდა საქართველოში დაბრუნება, მაგრამ ვერ დავბრუნდი“, – ასე იწყებს ამბის თხრობას გიორგი თავაძე, ემიგრანტი, რომელიც წლებია პოლონეთში ცხოვრობს და ახლა უკვე საინვესტიციო ბანკის თანამშრომელია.

„ბათუმელები“ სავიზო რეჟიმის გაუქმების საფრთხეზე ესაუბრა გიორგი თავაძეს, რომელმაც სცადა „ოცნების“ ამომრჩეველს აუხსნას, რატომ არის ტყუილი, რომ ევროპაში კაცებს ათხოვებენ, ან ვინმე ცდილობს საქართველო ომში ჩაითრიოს.

  • გიორგი, 2014 წელს არ იყო უვიზო მიმოსვლა, ალბათ სასწავლო ვიზით წახვედით, როგორი იყო ვიზის აღების პროცესი?

პოლონეთის საელჩოში საბუთები ჩავაბარე, საკმაოდ რთული პროცედურა იყო. ახლაც ეგრეა, თუ [სასწავლო ან სამუშაო] ვიზის აღებაა საჭირო, ბევრი საბუთის მიტანა გჭირდება. ზოგჯერ განმეორებით გთხოვენ საბუთებს.

უვიზო მიმოსვლა იმიტომაც არის კარგი, რომ შეგიძლია ჩამოხვიდე პოლონეთში, როგორც მინიმუმ გაესაუბრო უნივერსიტეტს, მერე საქართველოში გაიარო ლეგალიზაციის პროცედურა და აიღო ვიზა სწავლისთვის.

პოლონეთი ძალიან მიმზიდველი ქვეყანაა – უამრავი კორპორაციაა, საკმაოდ გამართული კანონმდებლობა აქვს და საკმაოდ ადვილი იყო აქამდე ქართველების დასაქმება სამსახურში. ახლა პოლონეთში დაინიციირებულია საკანონმდებლო ცვლილება, აპირებენ საქართველო ამოიღონ იმ 5 ქვეყნის სიიდან (სომხეთის, ბელარუსის, მოლდოვა, უკრაინის), ვისაც გამარტივებული წესით შეეძლო დასაქმება პოლონეთში.

ეს პრობლემას არ შექმნის იმ ემიგრანტებისთვის, ვინც პოლონეთში ისწავლა, მაგრამ სეზონურ სამუშაოზე ჩამოსულთათვის ბარიერად იქცევა. ბარიერი იქნება იმ ხალხისთვის, ვისაც გრძელვადიანი მუშაობის უფლების მიღება სურს.

  • რა მოგცათ პირადად თქვენ პოლონეთმა, როგორც ევროკავშირის წევრმა ქვეყანამ?

პირველ რიგში, პიროვნულად გამზარდა. აქ ჩამოსვლის პირველივე დღეს მომიწია სწავლა, რომ ყველა ადამიანს გააჩნია თავისი საზღვრები. აქ ძალიან დაფასებულია პირადი სივრცე, რაც, ჩემი აზრით, საქართველოში არ არსებობს.

ფინანსური პასუხისმგებლობა არის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი, რასაც აქ სწავლობ. ვფიქრობ, ქართველების უმეტესობა ამას მაშინ სწავლობს, როცა საზღვარგარეთ მიდის.

აქ დაცულია ადამიანის შრომითი უფლებები. მაგალითად, კანონით აკრძალულია ადამიანი აიყვანოს სტაჟირებაზე თვეობით უხელფასოდ. აქ არსებობს მინიმალური ხელფასის ცნება, მასზე დაბალ ანაზღაურებას დამსაქმებელი ვერ მოგცემს. მაღალი ხელფასის მისაღებად საჭიროა პროფესიონალიზმი – აქ არ გარჩევენ ეროვნების, აღმსარებლობის ან პოლიტიკური შეხედულებების მიხედვით.

არის ძალიან კარგი დაზღვევის პაკეტები – გადაუდებელი სამედიცინო დახმარება თუ გჭირდება, არ გიწევს ფიქრი, სად იშოვო ფული.

დასაქმების ბაზარი მზარდია და მრავალფეროვანი. ვარშავაში და სხვა დიდ ქალაქებში უამრავი საერთაშორისო კომპანია, კორპორაციაა, სადაც დასაქმება შეგიძლია. დაწყებული Google-ით, დამთავრებული Netflix-ით, ყველა კომპანიას აქვს თავისი ოფისი პოლონეთში. ამასთან, კარიერული ზრდის მაღალი შანსიც გაქვს. კარგი კადრი თუ ხარ, კორპორაციები ნადირობენ კარგ კადრებზე.

ეს ჩემთვის კარგი მაგალითია, თუ რატომაა ევროინტეგრაცია მნიშვნელოვანი. ჩემს სამუშაო სფეროზე რომ ვისაუბრო, ვმუშაობ საინვესტიციო ბანკში.

საქართველოში საბანკო მონოპოლია რომ არ იყოს და მსგავსი საინვესტიციო ბანკები არსებობდეს, საქართველოს ეკონომიკა იქნებოდა უკეთესი. სესხებზე გვექნებოდა უფრო ნაკლები საპროცენტო განაკვეთი.

აქ მუშაობა გიჩენს განცდას, რომ ღირსეულად შრომობ და ამ შრომისთვის ღირსეულ ანაზღაურებას იღებ. შეგიძლია გაიზარდო პროფესიულად, პიროვნულად, ამავდროულად მიიღო და დააგროვო დოვლათი.

ეს ქვეყანა ამ შესაძლებლობას არამხოლოდ საკუთარ მოქალაქეებს აძლევს, არამედ აქ ჩამოსულ ემიგრანტებსაც, მათ შორის საქართველოს მოქალაქეებს.

ვარშავაში როცა წამოვედი სასწავლებლად, სწავლის დასრულების შემდეგ საქართველოში დაბრუნება მინდოდა. მქონდა კიდეც მცდელობა – საგარეო საქმეთა სამინისტროში გავიარე გასაუბრება, მაგრამ არ ამიყვანეს. საკმაოდ ოპოზიციურად განწყობილი პიროვნება ვარ. გული დამწყდა, მაგრამ მერე როდესაც აქ დავიწყე მუშაობა, მივხვდი, რომ  აქ დარჩენა იყო უფრო სწორი გადაწყვეტილება.

ამ ქვეყანამ მომცა ყველაფერი, აქ შევხვდი ჩემს მეორე ნახევარს, თუკი რაიმე პოზიტიური ამბავი მოხდა ჩემს ცხოვრებაში, მოხდა პოლონეთში.

2004 წელს გახდა პოლონეთი ევროკავშირის წევრი ქვეყანა და სიკეთის გარდა მეტი არაფერი მოუტანია ამას ქვეყნისთვის. პირველ რიგში, გაიხსნა საზღვრები, შემოვიდნენ კომპანიები, დაბრუნდნენ ემიგრაციაში წასული პოლონელები.

საქართველომ მართლა შეიძლება ბევრი რამ ისწავლოს ამ ქვეყნისგან. ახლა სწორედ ამას უნდა აკეთებდეს. ამ ქვეყანაში არის საქართველოს ძალიან ბევრი ქომაგი. სამწუხაროდ, ჩვენკენ სამეგობროდ გამოწვდილ ხელს, ჩვენ ხელს არ ვუწვდით.

  • „ქართული ოცნება“ საკუთარ ამომრჩეველს აშინებს და აჯერებს, რომ ევროპა რყვნის, რომ იქ „კაცები თხოვდებიან“. რას ეტყოდით იმ ადამიანებს, ვისაც ამის სჯერა.

პროპაგანდასთან ბრძოლის რამდენიმე ხერხი არსებობს. ერთ-ერთი – რასაც გეუბნებიან, ის ყველაფერი გადაამოწმო. თუ შესაძლებლობა აქვს ადამიანს, წავიდეს ევროპაში და ნახოს როგორ ცხოვრობს ხალხი. ან მოუსმინოს იმ ხალხს, ვინც უკვე ცხოვრობს იქ.

მაგალითად, მე ვცხოვრობ პოლონეთში, მე არ გავთხოვილვარ, მე ცოლი მოვიყვანე.

მეორე, ვნახოთ როგორ შეიცვალა ცხოვრება იმ ქვეყნებში, რომლებიც ახლახან გახდნენ ევროკავშირის წევრები. მაგალითად, ავიღოთ ხორვატია. მას შემდეგ, რაც ევროკავშირში გაწევრიანდა, მისი ერთ-ერთი ქალაქი – დუბროვნიკი გახდა ტურისტული თვალსაზრისით ყველაზე მიმზიდველი. მხოლოდ ერთ ქალაქში, დუბროვნიკში წელიწადში იმაზე მეტი ტურისტი ჩადის, ვიდრე მთელ საქართველოში.

ევროკავშირის წევრ ქვეყანაში მცხოვრები ადამიანების შემოსავალი იზრდება. ადამიანი ცხოვრობს უფრო ღირსეულად.

მაქვს კითხვა, რა ჯობია, იჯდე, უსმინო მდინარაძის ან კობახიძის რაღაცა სისულელეებს თუ, მაგალითად, გქონდეს ღირსეული შემოსავალი, იჯდე საკუთარ გერმანულ ავტომობილში ან თქვენი სახსრებით შეძენილ საკუთარ სახლში?

აქ როდესაც ყიდულობ სურსათს ნებისმიერ მაღაზიაში, 100%-ით ხარ დარწმუნებული, რომ გავლილია ყველა პროცედურა და არ მოგწამლავს.

თუ მოგზაურობის სახსრები არ აქვს ადამიანს, შეუძლია ყველაფერი გადაამოწმოს გუგლით ან ხელოვნური ინტელექტის საშუალებით.

ოჯახსა და ტრადიციებზე ლაპარაკობენ. პოლონეთი საკმაოდ ტრადიციული ქვეყანაა. პოლონელებისთვის ოჯახი და ოჯახის წევრები ძალიან ბევრს ნიშნავს. აქვთ ტრადიციული დღესასწაულები, აღდგომა, შობა. ოჯახები იკრიბებიან და ერთად აღნიშნავენ ყველა დღესასწაულს. პოლონეთი ოჯახსა და ოჯახურ ტრადიციებზე ორიენტირებული ქვეყანაა. 97% არის მორწმუნე კათოლიკე.

  • პროპაგანდის კიდევ ერთი ხაზია მშვიდობა. ახლაც, ადგილობრივი არჩევნების წინ, „ქართული ოცნება“ ცდილობს ომზე პროპაგანდით დააშინოს საკუთარი მოსახლეობა.

რომელ ჭკუათმყოფელ ადამიანს შეიძლება ომი უნდოდეს? ვინმეს უნდა ახლა ომში წავიდეს და სანგარში იყოს?   მე მგონი, არავის არ უნდა. მეორე, ვხედავთ თუ არა ევროკავშირის ჩართულობას უკრაინა-რუსეთის ომში? არა, ვხედავთ, რომ ისინი არ არიან, პირიქით, ისინი ეხმარებიან.

რატომ არის ტყუილი ომზე პროპაგანდა. მაგალითად, ცხოვრობ საქართველოში და გინდა გაიგო გეუბნება თუ არა სიმართლეს კობახიძე.

წარმოიდგინე, გაქვს ბევრი ფული, ან კარგი სამსახური. ამ ყველაფერს დათმობ და სანაცვლოდ იომებ? არა.

დემოკრატიული ქვეყნები არ ომობენ ერთმანეთში. როდესაც ქვეყნის ეკონომიკა მაღალია და ვითარდება, იმ ქვეყანას არ უნდა ომი. ომი არის ინვესტიციის გადინება – არავინ არ ჩადებს ფულს არც ერთ ბიზნესში, სადაც ტყვია-წამალი დაფრინავს.

ქვეყნისთვის ყველაზე მთავარი რესურსი ადამიანია, ადამიანის როგორც სიკვდილი, აგრეთვე მისი ემიგრაცია არის პრობლემა.

ბოლოს როდის იომა ევროკავშირმა ან ევროპის მდგრადმა ქვეყანამ? როდის იომა ბოლოს იგივე დიდმა ბრიტანეთმა?

დემოკრატიული ქვეყნები კარგი შემოსავლით, კარგი ეკონომიკით, გამართული სოციალური პოლიტიკით, ფისკალური პოლიტიკით, საგარეო პოლიტიკით, არ მიდიან საომრად. ეს არის ერთგვარი აქსიომა, რომელსაც დამტკიცება არც სჭირდება.

  • როგორ უნდა დაარწმუნო ევროკავშირის სიკეთეში „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველი, რომელსაც პროპაგანდა აჯერებს, რომ „ევროპას ომი უნდა“ ან „ევროპა რყვნის“?

მარტივი მაგალითებით. მაგალითად, მე თუ დღეს უძრავი ქონების შეძენა მომინდება, შემიძლია მივიდე ბანკში, ავიღო დაბალპროცენტიანი კრედიტი. აქ სესხის აღება შემიძლია 3 %-ში. საქართველოში მგონი 12 %-ია ხომ?

შვეიცარიაში იპოთეკური სესხის პროცენტი არის 1%-ზე ოდნავ მაღალი, ყველაზე ცუდ ვარიანტში, გააჩნია ადამიანის კრედიტუნარიანობა როგორია. შვეიცარია არ არის ევროკავშირის წევრი ქვეყანა, მაგრამ ევროკავშირის წევრი ქვეყნის მოქალაქეს შეუძლია იმუშაოს შვეიცარიაში ლეგალურად.

აი, ახლა, მე შემიძლია ჩავალაგო ჩემოდანი და გავფრინდე ევროკავშირის წევრი რომელიმე ქვეყნის კუნძულზე დასასვენებლად. მაგალითად, მადეირაზე.

აქ შეგიძლია დააგროვო დოვლათი და გახდე წარმატებული. აქაური ხელფასით შეგიძლია ღირსეულად იცხოვრო.

ვუსურვებ „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერებსაც და ნებისმიერი პარტიის მხარდამჭერს, რომ დაინახონ ის  სიკეთე, რაც ევროკავშირის წევრობას აქვს ქვეყნისთვის. შესაძლებელია საქართველოსგან მშვენიერი ქვეყანა გამოვიდეს – გამართული, როგორც პოლიტიკური სისტემით, ისე საგარეო თუ სოციალური თვალსაზრისით.

ჩვენ შეგვიძლია ან ავაშენოთ ჩვენი ქვეყანა, ან რეალურად ხელი შევუწყოთ და ის გახდეს რუსეთის ერთ-ერთი ოლქი.

ახალი მონაცემები რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ომში – 1 სექტემბერი

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 082 990 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +850]
  • ტანკი – 11 155 ერთეული [+4]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 229 ერთეული [+17]
  • საარტილერიო სისტემა – 32 248 ერთეული [+49]
  • MLRS – 1 476 ერთეული [+0]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 213 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 422 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 341 ერთეული [+1]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 55 276 ერთეული [+214]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 664 ერთეული [+38]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 60 399 ერთეული [+94]
  • სპეცტექნიკა – 3 952 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 666 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 80 972 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 627 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 910 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 589 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 29 143 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 40 818 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

 

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

ყველაფერი ხეებიდან ჩამოცვენილი ტოტების და ფოთლების ბრალია – რატომ ვერ დასრულდა სპორტდარბაზი

საბოლოოდ ყველაფერი ხეებიდან ჩამოცვენილ ტოტებს, ფოთლებსა და ზამთრის სუსხს დაჰბრალდა. კომპანია, რომელმაც 2022 წელს დასასრულებელი საქმე 2025 წელსაც ვერ დაასრულა, შავ სიაში მოხვედრას გადაურჩა. შპს „ძმები“ შესყიდვების სააგენტოს გადაწყვეტილებით მხოლოდ გააფრთხილეს.

მანამდე კომპანიამ შესყიდვების სააგენტოს განუმარტა:

„ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაოების შესრულება ხდებოდა აჭარაში, რომელიც ხელშეკრულების გაფორმების წელს, დიდი რაოდენობით არსებული ნალექისა და თოვლის გამო განსაკუთრებით დაზარალდა.

ბუნებრივია, სწორი ექსპლუატაციის არქონის პირობებში დაზიანდებოდა შენობის როგორც კედლები, ასევე სახურავი. შემსყიდველი ორგანიზაციის მიერ წარდგენილი ფოტოებით დასტურდებოდა, რომ სახურავი სავსე იყო ხეებიდან ჩამოცვენილი ტოტებით, ფოთლებით და სხვა ნარჩენებით, რაც გადათოვლისა და გაწმენდითი სამუშაოების არ ჩატარების შემთხვევაში ბუნებრივია გამოიწვევდა წყლის შეგუბებას და შესაბამისად კედლების დაზიანებას.

ასევე არ მომხდარა შენობის გარე პერიმეტრის გაწმენდა თოვლისგან და რამდენიმე მეტრის სიმაღლის თოვლის მასა კვირების განმავლობაში აზიანებდა კედლებს, რამაც ხელი შეუწყო კედლების შიდა და გარე მხარეს ნესტისა და ობის გაჩენას.“

სრული განმარტება და სააგენტოს პოზიცია იხილეთ აქ.

ხელვაჩაურში, სოფელ განთიადის სკოლის ნაწილობრივი რეაბილიტაციისა და სპორტული დარბაზის მშენებლობის სამუშაოები აჭარის განათლების სამინისტრომ 2021 წელს შეისყიდა. სკოლაში სამუშაოები ტენდერში გამარჯვებულ კომპანიას 2022 წელს უნდა დაესრულებინა. არაერთხელ ვადის გაგრძელების შემდეგ, 2025 წლის მაისში შესყიდვების პორტალზე ატვირთულ დოკუმენტში შესრულებულ სამუშაოებთან დაკავშირებით ვკითხულობთ:

„2025 წლის 20 მაისს განხორციელდა მონიტორინგი, რის შემდეგაც აღმოჩნდა, რომ გარკვეული სამუშაოები დასასრულებელია. ასევე, სამუშაოების ნაწილი ხარვეზებით არის შესრულებული, კერძოდ: ღია სპორტული მოედნის ლითონის კონსტრუქციები კოროზირებულია, სპორტდარბაზის ფასადიდან და სახურავიდან ჟონავს წყალი, გადასაღებია სპორტდარბაზის შიდა კედლების და ჭერის ნაწილი, სპორტდარბაზის იატაკი ნაწილობრივ დაზიანებულია შემოსული წყლისგან, სპორტდარბაზის ნაწილში გათბობა არ მუშაობს, გაუმართავია კანალიზაციის სისტემა, საქვაბის საკვამლე მილი არ შეესაბამება სტანდარტებს“. 

2025 წლის 21 მაისს, სამუშაოების დაწყებიდან მეოთხე წელს, მინისტრის მოადგილემ, ჯემალ სურმანიძემ კომპანიის დირექტორი გააფრთხილა და ხარვეზის გამოსწორება მოსთხოვა:

„ხელშეკრულების მოქმედების ვადა იწურება 2025 წლის 31 მაისს. შესაბამისად, გთხოვთ, ხუთი დღის ვადაში გამოასწოროთ არსებული ხარვეზები, დაასრულოთ ყველა სამუშაო და წარმოადგინოთ საბოლოო ფორმა-2. ზემოაღნიშნულის შეუსრულებლობის შემთხვევაში, სამინისტროს მხრიდან ცალმხრივად შეწყდება ხელშეკრულების მოქმედება და გატარებული იქნება ხელშეკრულებით და კანონმდებლობით გათვალისწინებული ღონისძიებები“.

შეთანხმება ამჯერადაც დაირღვა.

2025 წლის 30 ივნისს განათლების სამინისტრომ სახელმწიფო შესყიდვების პორტალზე ატვირთა დოკუმენტი ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ, თუმცა, ამ დროისთვის [30 ივნისის მდგომარეობით] პორტალზე შესყიდვას არ აქვს მინიჭებული სტატუსი – „შეწყვეტილი ხელშეკრულება“. სამინისტრომ შექმნილი ვითარების შესახებ, შესაბამისი რეაგირებისთვის შესყიდვების სააგენტოს აცნობა.

რა გაარკვია სააგენტომ?

სააგენტო განმარტავს:

„აჭარის განათლებისა და სპორტის სამინისტროს სახელმწიფო შესყიდვების დეპარტამენტის წევრების 2025 წლის 20 ივნისის მოხსენებითი ბარათის თანახმად, ინსპექტირების ჯგუფის წევრების მიერ 2025 წლის 20 ივნისს ინსპექტირების განხორციელებისას დადგინდა, რომ შემსყიდველი ორგანიზაციის მიერ მიმწოდებლისთვის 2025 წლის 21 მაისს გაგზავნილ წერილში აღწერილი ხარვეზების მცირე ნაწილზე დაწყებული იყო გამოსასწორებელი სამუშაოები, მაგრამ ხარვეზების ძირითადი ნაწილი არ იყო აღმოფხვრილი.

კერძოდ, ღია სპორტული მოედნის ლითონის კონსტრუქციები კოროზირებული იყო, სპორტდარბაზის ფასადიდან და სახურავიდან ჟონავდა წყალი, გადასაღები იყო სპორტდარბაზის შიდა კედლების და ჭერების ნაწილი, სპორტდარბაზის იატაკი ნაწილობრივ დაზიანებული იყო შემოსული წყლისგან, სპორტდარბაზის ნაწილში გათბობა არ მუშაობდა, გაუმართავი იყო კანალიზაციის სისტემა, საქვაბის საკვამლე მილი არ შეესაბამებოდა სტანდარტებს.

მიმწოდებელმა 2025 წლის 24 ივნისის წერილით შემსყიდველ ორგანიზაციას აცნობა, რომ იგი აღიარებდა მის მიერ ხელშეკრულების პირობების დარღვევას და სამუშაოების მიმდინარეობის შეფერხებას, თუმცა ასევე განმარტავდა, რომ აღნიშნული შეფერხებები გამოწვეული იყო გარე ხელისშემშლელი გარემოებებით.“

  • რა დაწერა ინსპექტირებაზე პასუხისმგებელმა კომპანიამ

სააგენტო განმარტავს:

„მხარეთა შორის ხელშეკრულების შესრულებაზე ინსპექტირების განმახორციელებელი შპს „ზაისი და კომპანიის“ 2025 წლის 18 ივლისის №4/28 წერილის თანახმად, შესრულებული სამუშაოების დათვალიერების შედეგად გამოვლინდა, რომ ღია სპორტული მოედნის ლითონის კონსტრუქციები გადასაღები იყო, ცალკეული ადგილები კოროზირებული იყო, სპორტდარბაზის შიდა კედლებისა და ჭერის ნაწილი გადასაღები იყო, იატაკის ნაწილი [კედლებთან] დაზიანებული იყო, სკოლის ადმინისტრაციულ შენობაში და სპორტდარბაზში დასამონტაჟებელი და გასამართავი იყო სამი გათბობის რადიატორი.

კანალიზაციის სისტემა საჭიროებდა დამატებით გაწმენდას. 2025 წლის 18 ივლისის მდგომარეობით სახურავიდან წყლის ჟონვა არ შეინიშნებოდა. სახურავზე სამ ადგილას გლუვი ლითონის ფურცლის შუა ნაწილში დატანებული იყო ჰიდროიზოლაციის ფირი 15X20 სმ ზომის. გათბობის სისტემის საქვაბის საკვამლე მილის ზომები არ შეესაბამებოდა დადგენილ სტანდარტებს.“

სააგენტო გაფრთხილებით შემოიფარგლა:

„მართალია, მიმწოდებელმა არაჯეროვნად შეასრულა ვალდებულებები, თუმცა სააგენტო ითვალისწინებს იმ გარემოებას, რომ შესრულებულ იქნა ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების 97%. ამდენად, სააგენტო მიიჩნევს, რომ ამ ეტაპზე, შპს „ძმების“ შავ სიაში დარეგისტრირებით დაირღვევა თანაზომიერების პრინციპი და მიზანშეწონილია მის მიმართ გაფრთხილების გამოყენება. “

ვრცლად მიმწოდებლ არგუმენტებსა და სააგენტოს პასუხზე წაიკითხეთ აქ. 

ამ თემაზე ვრცლად წაიკითხეთ აქ:

697 934 ლარი დაიხარჯება სპორტდარბაზზე, რომელიც 4 წელია ვერ აშენდა – „ხდება ხოლმე, თუ პატრონი გყავს“ 

განთიადის სკოლის სამუშაოები ვერ დასრულდა – შპს „ძმებს“ ხელშეკრულება შეუწყვიტეს

ამავე კომპანიამ, შპს „ძმებმა“ გარემოს ეროვნულ სააგენტოსთან გაფორმებული ხელშეკრულების ფარგლებში დაიწყო და ვერ დაასრულა სააგენტოს ბათუმის ოფისის მშენებლობის სამუშაოები. ჯამში კომპანიას 1.2 მილიონი გადაუხადეს, მაგრამ ტენდერის პირობები ვერ შეასრულა.

იმავე სამუშაოებისთვის სააგენტოს ახალი ტენდერის გამოცხადება მოუწია თითქმის იგივე თანხით – 1 მილიონ 125 ათას 875 ლარით. დოკუმენტაციით, რაც საჯაროდაა ხელმისაწვდომი, ირკვევა, რომ სააგენტომ საბიუჯეტო სახსრები სათანადოდ ვერ დაიცვა, როცა ამის მექანიზმი ხელშეკრულებაშივე ჰქონდა ჩადებული.

ამ თემაზე დეტალურად წაიკითხეთ აქ:

კომპანიას 1.2 მილიონი გადაუხადეს, მაგრამ ტენდერის პირობები ვერ შეასრულა – მშენებლობა ადლიაში

შპს „ძმები“ 2019 წელს დაფუძნებული კომპანიაა და მას მარად ჯიმშერაძე ფლობს.

„გულდამძიმებული ვემშვიდობები ქართველ ხალხს“ – საფრანგეთის ელჩი შერაზ გასრი საქართველოს ტოვებს

საფრანგეთის ელჩი საქართველოში, შერაზ გასრი X-ზე წერს, რომ საქართველოში მისი დიპლომატიური საქმიანობის ვადა ამოიწურა.

„მივესალმები საქართველოს. მადლობა საფრანგეთის გუნდს მათი მტკიცე ერთგულებისა და ფასდაუდებელი წვლილისთვის ფრანგულ-ქართული მეგობრობის საქმეში. გულდამძიმებული ვემშვიდობები მათ და ქართველ ხალხს. გაუმარჯოს!“ – წერს დიპლომატი X-ზე.

ელჩი შერაზ გასრი საქართველოში დიპლომატიური მისიის შესრულებას 2022 წელს შეუდგა. ის აქტიურად უჭერდა მხარს საქართველოსთვის ევროკავშირის კანდიდატი სტატუსის მინიჭების საკითხს და ამ მიმართულებით ბევრი იმუშავა.

მოგვიანებით ელჩი შერაზ გასრი ღიად აკრიტიკებდა „ქართული ოცნების“ მიერ მიღებულ რეპრესიულ კანონებს, რაც მედიისა და არასამთავრობოს გაქრობას ისახავს მიზნად.

ამ ფონზე წამყვანი ევროპული ქვეყნის დიპლომატი ძალიან ხშირად ხდებოდა „ქართული ოცნების“ თანამდებობის პირების თავდასხმის ობიექტი. სახელისუფლებო გუნდი მის მიმართ განსაკუთრებით კრიტიკული იყო, როდესაც დიპლომატი ბათუმში, მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესზე დასასწრებად ჩამოვიდა.

უკვე ცნობილია ვინ შეცვლის შერაზ გასრის – საფრანგეთის პრეზიდენტმა, ემანუელ მაკრონიმ საქართველოში ახალ ელჩად ოლივიე კურტო დანიშნა.

ქართველებისთვის პოლონეთში დასაქმება გართულდება – ემიგრანტი

„ჩემთვის, ემიგრანტისთვის ცოტა უხერხულია იმაზე ლაპარაკი, როგორ უნდა მოიქცეს ხალხი საქართველოში. ასე თუ ისე, მე უარი ვთქვი ამ პროცესებში მონაწილეობაზე, მაგრამ ევროკავშირის სიკეთეები ყველაზე მაღლა დგას ჩემთვის“, – გვითხრა ნინო მახარაძემ, როცა მას ვკითხეთ, კიდევ რა უნდა გააკეთონ მოქალაქეებმა, როგორ უნდა გააგონონ ხმა ხელისუფალს, რომ საქართველოს ვიზალიბერალიზაციის შენარჩუნებას საფრთხე არ დაემუქროს. ნინო მახარაძე უკვე 3 წელია ოჯახთან ერთად ემიგრაციაშია.

  • ქალბატონო ნინო, რატომ გადაწყვიტეთ წასვლა და რა გამოწვევების წინაშე დაგაყენათ იმ გარემოებამ, რომ შესაძლოა შეჩერდეს ვიზალიბერალიზაცია, რატომ არის მნიშვნელოვანი ჩვენი ქვეყნისთვის, რომ უვიზო მიმოსვლა შევინარჩუნოთ?

უკვე სამი წელია პოლონეთში ვცხოვრობ მეუღლესთან და შვილთან, ცხრა წლის გოგოსთან, ასევე დედასთან ერთად. დასაქმებული ვარ – წამოვედით ლეგალური გზით და ამიტომ ავირჩიეთ პოლონეთი, ყველაზე მარტივი იყო აქ ლეგალურად ცხოვრება, დასაქმება და ასე შემდეგ. თავიდანვე ხანგრძლივად ვაპირებდით დარჩენას – მინიმუმ იქამდე, სანამ ბავშვი სკოლას დაამთავრებს. გადაწყვეტილების ერთ-ერთი, მთავარი მიზეზი იყო ბავშვის მომავალი.

ერთ-ერთ სასტუმროში დასუფთავების მიმართულებით ვმუშაობ. პროფესიით იურისტი ვარ, მაგრამ საქართველოში არც მიცდია, სხვა პროფესიით ვმუშაობდი, ძირითადად მარკეტინგში და მენეჯმენტში. საქართველოში ძალიან რთული იყო სრულყოფილად ცხოვრება იმ შემოსავლით, რაც მქონდა, ოჯახის და შვილის რჩენა.

მიუხედავად იმისა, რომ დაბრუნებას აღარ ვფიქრობთ, მინიმუმ იმიტომ არის მნიშვნელოვანი ვიზალიბერალიზაციის შენარჩუნება, რომ მარტივად შევძლო საქართველოში ჩასვლა, ოჯახის წევრების და მეგობრების ნახვა ან პირიქით, ისინი ჩამოვიდნენ ჩემთან. მაგალითად, ჩემი და წელიწადში მინიმუმ ორ-სამჯერ ჩამოდის, ის საქართველოში ცხოვრობს. პირველი რაც ვიფიქრე, როცა გავიგე, რომ შეიძლებოდა ვიზალიბერალიზაცია შეწყდეს, იყო ის, რომ ძალიან გაგვირთულდება ოჯახის წევრების ნახვა.

ჩემი მეუღლის მშობლებიც ჩამოდიან, მეგობრებიც. ალბათ მეათედი იქნება იმის შანსი, რომ ჩამოვიდნენ სტუმრად ჩვენთან – ვიზის აღება დასჭირდებათ, რაც ძალიან რთულია. ზოგ შემთხვევაში უარსაც კი ეუბნებიან საქართველოს მოქალაქეებს.

  • თქვენ რა პერიოდულობით ახერხებთ ჩამოსვლას საქართველოში?

ვიყავი შარშან, ოქტომბერში. მაქსიმალურად ვარიდებ თავს საქართველოში ჩამოსვლას – არ არის მარტივი ჩვენთვის იმ ყველაფრის ყურება, რაც ხდება საქართველოში. გადაწყვეტილების მიღება მარტივი არ იყო, დამეტოვებინა ადგილი, სადაც 30 წელი ვიცხოვრე და ახალი გარემო შევქმნა სხვა ქვეყანაში, ენის ცოდნის გარეშე, მაგრამ მნიშვნელოვანი იყო იმისთვის, რომ ნორმალურად გვეცხოვრა.

პირველი კულტურული შოკი მქონდა მაშინ, როცა დავინახე ასაკოვანი, პენსიონერი ადამიანები, როგორ ფერადად და მხიარულად გამოიყურებიან აქ, როგორ ზრუნავენ საკუთარ კეთილდღეობაზე და ბედნიერებაზე. გამახსენდა ორივე ბებია და ბაბუა, არცერთი აღარ არის ცოცხალი სამედიცინო სფეროს პრობლემების გამო. გამახსენდა და შემეცოდა ჩვენი წინა თაობები.

მიუხედავად იმისა, რომ არ არის დიდი ხანი, რაც პოლონეთი ევროკავშირის წევრია, აქ მაინც დიდია ევროკავშირის სიკეთეები.

ჩემთვის, როგორც დედისთვის, კიდევ ერთი მიზეზი იყო ის, რომ საქართველოში ძალიან მეშინოდა ბავშვის კვების, რას ჭამდა ჩემი შვილი. თითქმის არანაირი კონტროლი არ არის… თითქმის შეუძლებელი იყო ყოველდღიურად გეყიდა შვილისთვის ყველი, ხორცი.

ჩემთვის ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია და ერთ-ერთი მიზეზიც ეს იყო, რომ აქ ჩამოვედით. ევროკავშირი მკაცრად აკონტროლებს საკვებს, დანამატებს და შედარებით მშვიდად ვარ. შედარებით მეტი შესაძლებლობა მაქვს ხარისხიანი პროდუქტის ყიდვის და ნაკლები სტრესი.

  • ალბათ იცნობთ პოლონეთში მცხოვრებ ქართველებს, რომლებიც გარკვეული ვადით – სამუშაოდ ან სასწავლებლად ჩამოვიდნენ. მას შემდეგ, რაც დაიწყო საუბარი, რომ შესაძლოა შეუჩერდეს საქართველოს ვიზალიბერალიზაცია, როგორ განიხილება ეგ საკითხი ქართველებს შორის?

ჩვენთვისაც არ იყო მარტივი მოსასმენი, ყველას გვეშინია, რომ ჩვენც შეგვექმნება პრობლემები, როგორც საქართველოს მოქალაქეებს, მინიმუმ იმიტომ, რომ პოლონეთისთვის აღარ ვართ სასურველი, არც დასაქმების სფეროში. მე კი ვაპირებ დარჩენას, მაგრამ მინიმუმ 5 წელზე მეტი უნდა იცხოვრო, რომ შეძლო ხანგრძლივად ცხოვრების უფლების მოთხოვნა. 

რა თქმა უნდა, გაცილებით გართულდება დასაქმება ქართველებისთვის. შეიცვალა ის, რომ ტაქსიზე მომუშავე ქართველებს აქაური საცხოვრებელი და მუშაობის უფლების გარეშე აღარ შეუძლიათ იმუშაონ, უნდა ჰქონდეთ პოლონური მართვის მოწმობა, უნდა გადაცვალონ და ვერ ცვლიან, არ აქვთ არანაირი სამართლებრივი დოკუმენტი. დამსაქმებლები აღარ განიხილავენ ქართველებს.

ჩანაცვლება ყოველთვის შეიძლება, ქართველი იქნება თუ უკრაინელი. შესაბამისად, რაც უფრო მარტივია, იმ არჩევანს აკეთებენ. ჩემთვის, როგორც საქართველოს მოქალაქისთვის, ჯერ კიდევ მუდმივი ცხოვრების უფლების გარეშე, პრობლემა იქნება მოგზაურობა. წინა კვირას ვიყავი იტალიაში, ქართული პასპორტით გადავედი, არანაირი კონტროლი არ არის ევროპიდან ევროპაში გადასვლის დროს და დავბრუნდით მშვიდად. მაგრამ თუ ვიზალიბერალიზაცია შეჩერდება, შესაბამისად, დაიწყებენ საბუთების კონტროლს. ჩემთვის უმნიშვნელოვანესია, ახალი შთაბეჭდილებები, ახალი ქვეყანა, ადამიანები.  

ჩემს ძალიან ბევრ მეგობარს არასამთავრობო სექტორში, კარგა ხანია დაეწყოთ პრობლემები – შემოსავალი დაკარგეს ადამიანებმა, ცხოვრება თავზე დაენგრათ. 

  • გარდა საინფორმაციო საშუალებებისა, რითაც ალბათ ძირითადად იგებთ საქართველოში რა ხდება, პირდაპირი კომუნიკაციითაც ფაქტობრივად იცით ყოველდღიურად რა ხდება აქ. თქვენი აზრით, კიდევ რა არის საჭირო იმისთვის, რომ პროტესტის ხმამ შედეგი გამოიღოს?

ადამიანებმა უნდა დაინახონ სრული სურათი. უნდა დაინახონ, რომ მარტო მათი კეთილდღეობა არ არის მნიშვნელოვანი, მნიშვნელოვანია საზოგადოების და მომავლის კეთილდღეობა. ჩემთვის აქედან სურათი არის ორნაირი: ერთი მხარე, რომელსაც დახუჭული აქვს თვალი, სინდისზე ხელი აქვს აღებული და უბრალოდ ცხოვრობს, წყლის დინებას მიჰყვება. „აბა ომი გინდას“ პრინციპით აგრძელებენ ცხოვრებას.

მეორე კატეგორიას სრულად გააზრებული აქვს რა პრობლემის წინაშე დგას ქვეყანა.

ზუსტად ეს არის ყველაზე სტრესული საქართველოში, რომ ორივე მხარეს არის შენი ახლობელი, ვერ ახერხებ ისე გამოხატო აზრი, რომ არ აწყენინო მხარეს, რომელიც „აბა ომი გინდას“ პრინციპით ხმას არ იღებს. მაგრამ თუ არ აწყენინებ, მაშინ რუსეთში მოგიწევს ცხოვრება.

  • ამ მხარისთვის არაფერი იცვლება, როცა ვიზალიბერალიზაციის შეჩერება დგას დღის წესრიგში? – ყველას შეიძლება ჰყავდეს ახლობელი, რომელსაც სასიცოცხლოდ სჭირდება მიიღოს ევროპული სერვისი, პირდაპირ რომ ვთქვათ, გადარჩეს. ამაზე ისინი არ წუხან, არ დარდობენ?

არა. ყოველთვის შეიძლება იმ იდეის გამართლება, რასაც ემხრობა ადამიანი. ამ შემთხვევაში, იდეა არ არის გააზრებული, მაგრამ იდეა ის არის, რომ სახელმწიფოს არ უნდა ომი და უნდა მშვიდად ცხოვრება. ეს ადამიანები მზად არიან ყველაფერზე თვალი დახუჭონ.

მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს უამრავი პრობლემა და თვითონაც დგანან ამ პრობლემის წინაშე, მაინც ეძებენ გამართლების მიზეზს. ადამიანს როცა არ გინდა, ვერ ხედავ და როცა გინდა, ხედავ.

საქართველოში, მიუხედავად იმისა, რომ პოლიციასთან არანაირი შეხება არ მქონია არასდროს, ყოველთვის მქონდა შიში და უნდობლობა მის მიმართ. აქ სანდო და მეგობრული დამოკიდებულება გაქვს – იცი, რომ როცა დაგჭირდება, დაგეხმარებიან და არავინ არაფერს არ მოგიგონებს, არავინ არაფერს ჩაგიდებს, არავინ არავისი მონა არ არის, ყველას შეუძლია დამოუკიდებლად აზროვნება.

ჩემთვის, როგორც ემიგრანტისთვის, ცოტა უხერხულია იმაზე ლაპარაკი, როგორ უნდა მოიქცეს ხალხი საქართველოში – მე ასე თუ ისე, უარი ვთქვი, მონაწილეობის მიღებაზე ამ პროცესებში. მაგრამ ძალიან დიდი სურვილი მაქვს, ვნახო საქართველო ისეთი, როგორიც არის ევროკავშირის ქვეყნები, თუნდაც პოლონეთი, იტალია, ესპანეთი. ყველაფერს აქვს თავისი პლუსი და მინუსი, მაგრამ ევროკავშირის სიკეთეები ყველაზე მაღლა დგას ჩემთვის. 

როგორც აღმოჩნდა, პროპაგანდას ძალიან დიდი ხანია ეწევა ხელისუფლება. მინდა ვუთხრა ადამიანებს, რომ კრიტიკულ აზროვნებას ნუ დაკარგავენ, მოიძიონ ინფორმაცია, შეისწავლონ  საკითხი, უბრალოდ ნუ ენდობიან ადამიანებს, რომლებიც ეუბნებიან, რომ ეს თეთრია და ეს შავი.

საქართველო დგას გზის გასაყარზე. დიდი იმედი მქონდა, რომ არჩევნებზე ეს გადაწყდებოდა. მე და ჩემი მეუღლე ვროცლავიდან წავედით ვარშავაში, ვიმგზავრეთ 6 საათი, ხმა მივეცით… სამწუხაროდ, ისე არ დასრულდა, როგორც ვფიქრობდით.

  • თქვენ ამბობთ, რომ ძალიან მნიშვნელოვანია ბავშვი როგორ გარემოში გეყოლებათ. მოკლედ რომ მოგვიყვეთ, რას სთავაზობს ევროპა ბავშვს. ჩვენი მთავრობის წევრები შვილებს ასწავლიან ევროპაში – არა მხოლოდ უნივერსიტეტის, არამედ სკოლის ასაკის ბავშვებსაც კი ევროპაში უშვებენ განათლებისთვის.

სახელმწიფო, 18 წლამდე ბავშვს ყოველთვიურად უხდის გარკვეულ თანხას იმისთვის, რომ მისი ხარჯები დაიფაროს, მათ შორის საქართველოს მოქალაქეებს, რომლებიც სკოლაში სწავლობენ. სკოლის დაწყების წინ, ყოველ წელს შეგიძლია შეავსო განაცხადი და ამ შემთხვევაშიც გირიცხავენ გარკვეულ თანხას, რომ შეიძინო წიგნები, რვეულები და ასე შემდეგ.

ჩემი შვილი გადადის მეოთხე კლასში. პირველი სამი წელი გაატარა ნიშნების გარეშე, შეჯიბრებითობის გარეშე, ჯანსაღ გარემოში. ყველაზე მთავარი იყო, როგორც აფასებდა მასწავლებელი ბავშვს, ჯგუფში მუშაობა როგორ შეუძლია და როგორ შეუძლია დაეხმაროს სხვებს გამოსავლის მოძებნაში, ან როგორი მეგობრულია.

ვიცით, საქართველოში, როგორი დაძაბულები არიან ბავშვები გაკვეთილზე, რამდენ დავალებას აძლევენ სახლში, როგორი სტრესი აქვთ ამის გამო და ნამდვილად არ მინდოდა, რომ ეს ჩემს შვილს გამოეცადა. არ ვფიქრობ, რომ ეს არის სწორი გზა განათლების მისაღებად.

პოლონეთს არ აქვს ძალიან განვითარებული და დახვეწილი განათლების სისტემა, ჯერ კიდევ ბევრი ლაფსუსია, მაგრამ მიუხედავად ამისა, ცხოვრებისეულ უნარებს, რაც სამომავლოდ უნდა გამოადგეს ბავშვს, დიდ ყურადღებას აქცევენ.

ყველაფერი ისეა მიწოდებული, რომ ბავშვმა თავისი ასაკისთვის შესაბამისად მიიღოს ინფორმაცია. ბავშვებს არ აქვთ სოციალური ქსელები. არ ვფიქრობ, რომ მეოთხე კლასელ ბავშვს სოციალური ქსელი შეიძლება ჰქონდეს და ეს იყოს უსაფრთხო.

მე-3 კლასის შემდეგ ირჩევ განსხვავებულ კლასებს – სპორტით უფრო მეტად გინდა დაკავდე, თუ ჩვეულებრივი საგნები გააგრძელო მე-8 კლასამდე.

მე-8 კლასის შემდეგ იმის მიხედვით ემზადები, უნივერსიტეტში გინდა ჩაბარება თუ პროფესიულ სასწავლებელში, ანუ ძალიან დიდი არჩევანია. არავინ გეუბნება, სკოლას რომ დაამთავრებ, ჩააბარე ეგრევე უნივერსიტეტში. არ არის საჭირო ყველასთვის უმაღლესი განათლების მიღება.

მე, მაგალითად, არასდროს ჩავაბარებდი იურიდიულზე, ჩემი შვილის ადგილას რომ ვყოფილიყავი და მქონოდა ამდენი ინფორმაცია. ზუსტად ამის იმედი მაქვს, რომ ნახავს ყველაფერს, შეაფასებს თვითონ და მიიღებს გადაწყვეტილებას, როგორ ურჩევნია ცხოვრება და იქნება ბედნიერი.

მე, პირადად, პოლონეთში ჩამოსვლის შემდეგ დავიწყე ჩემი თავის და ჩემი სურვილების გაცნობა – მეტი დრო გამიჩნდა საკუთარი თავისთვის.

  • უვიზო რეჟიმის გაუქმების საფრთხეზე საუბრის დროს მთავრობა უკვე ეუბნება ადამიანებს, რომ „მერე რა მოხდა, ვიზით ვივლით“…

როცა არის რაღაც კარგი, რატომ ურთულებენ ადამიანებს ცხოვრებას? უბრალოდ უნდათ, რომ წაიღონ. არ მესმის, რატომ უნდათ გაურთულონ თავისივე მოქალაქეებს ცხოვრება?

მე წარმომავლობით ჭიათურიდან ვარ და ჭიათურელებს და საჩხერლებს არ უყვართ ერთმანეთი, სულ კინკლაობენ. ჩემთვის ალბათ ორმაგად უფრო არასასიამოვნოა ამ საკითხზე ლაპარაკი, მაგრამ ერთი ადამიანის ინტერესს არ უნდა შეეწიროს ქვეყანა.

საქართველო იმსახურებს სამართლიან სასამართლოს და ყველა ადამიანი იმსახურებს იმას, რომ სამართლიანად მოექცნენ. ასე უსამართლოდ არ უნდა აღუკვეთონ თავისუფლება, პირველ რიგში მზია ამაღლობელს, ანდრო ჭიჭინაძეს და უამრავ, უამრავ კარგ ადამიანს – ახალგაზრდებს, რომლებიც, ჩემი აზრით, ძალიან უსამართლოდ არიან ახლა ციხეში. ეს, პირველ რიგში, ძალიან დიდი ტრაგედიაა ქვეყნისთვის და შემდეგ თავად ამ ადამიანებისთვის.

როგორი ამინდი იქნება ორშაბათიდან ბათუმში

გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 31 აგვისტოს 21 საათიდან 1-ელი სექტემბრის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.

იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 8-13 მეტრი წამში.

ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან რაიონებში:

  • დღისით: 27 – 32 გრადუსი სითბო
  • ღამით: 17 – 22 გრადუსი სითბო

მაღალმთიან ზონაში:

  • დღისით: 23– 28გრადუსი სითბო
  • ღამით: 8 – 13 გრადუსი სითბო

ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა კი +27 გრადუსია.

სინოპტიკოსების ცნობით, აჭარაში 2 სექტემბერს მოსალოდნელია უმეტესად უნალექო ამინდი; 3 სექტემბერს კი – უმეტეს რაიონში
ელვა-ჭექა და წვიმა.

 

ბათუმში პარკირების წესის დარღვევის 46 948 შემთხვევა გამოვავლინეთ – მუნიციპალური ინსპექცია

ბათუმის მუნიციპალური ინსპექციის ინფორმაციით, 2025 წელს, ივლისის ჩათვლით,  ბათუმში პარკირების ზედამხედველობის სამსახურმა 46 948 სამართალდარღვევა გამოავლინა. მათ შორის, ყველაზე მეტი, 32 614 – პარკირების საფასურის გადახდის გარეშე დგომა დაფიქსირდა.

ასევე დაფიქსირდა 5264 – ტროტუარზე დგომის შემთხვევა, 4288 – დგომა-გაჩერებისა და სხვა ნიშნების დარღვევა, 3301 – ავტობუსის გაჩერებაზე დგომა, 846 – პარკირების წესის სხვა დარღვევა, 476 – ველობილიკზე არასწორი პარკირება, 159 – შშმ პირის ტრანსპორტისთვის განსაზღვრულ ადგილზე დგომა.

ევაკუაციით საჯარიმოზე გადაუყვანიათ 3177 ავტომობილი.
ჯარიმების ფასები
ბათუმში დადგენილი მოსაკრებლების მიხედვით ჯარიმების ოდენობა ასე ნაწილდება:
  • პარკირების საფასურის გადახდის გარეშე დგომა – ჯარიმა 10 ლარი
  • ტროტუარზე დგომა – 10 ლარი
  • დგომა-გაჩერებისა და სხვა ნიშნების დარღვევა – 10 ლარი
  • ავტობუსის გაჩერებაზე დგომა – 100 ლარი
  • BUS LANE-ზე დგომა – 100 ლარი
  • ველობილიკზე არასწორი პარკირება – 100 ლარი
  • შშმ პირის ტრანსპორტისთვის განსაზღვრულ ადგილზე დგომა – 200 ლარი
  • შშმ პირისთვის მოწყობილ პანდუსზე გადაადგილების შეფერხება – 200 ლარი

ბათუმის საკრებულომ კი, ქალაქში ავტოსატრანსპორ­ტო სა­შუა­ლების სპეციალურ დაცულ სადგომზე გადაყვანისას ტრანსპორტირების ხარჯი 2023 წლის დეკემბრიდან 100 ლარით განსაზღვრა.

ბათუმში პარკირების ადგილების ნაკლებობა უკვე ნებისმიერ სეზონზე სერიოზული პრობლემაა და ხშირად კონფლიქტის მიზეზიც არის.

მიწისქვეშა და მიწისზედა მრავალდონიანი პარკინგების მოწყობას ითხოვს ბათუმის საკრებულოს ოპოზიცია. ამაზე მათ 2024 წლის ბიუჯეტის პროექტის შენიშვნებშიც დაწერეს. ოპოზიციის მოსაზრებით მრავალდონიანი პარკინგების მოწყობა თავად მერიამ უნდა უზრუნველყოს და ისინი ყველასთვის მისაწვდომი უნდა იყოს.

აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ, ერთი მხრივ, ბათუმის მერიაც აღიარებს ქალაქში პარკირების ადგილების ნაკლებობას, როგორც გამოწვევას, თუმცა, მეორე მხრივ, საზოგადოების პროტესტის მიუხედავად საკრებულოსთან ერთად ამტკიცებს სამშენებლო პროექტებს, რომლებიც პარკინგების ადგილების მოწყობას, ბინების რაოდენობის პროპორციულად, არ ითვალისწინებს.

ამ თემაზე ვრცლად: „მაპოვნინე აბა სხვა ადგილი“ – მძღოლი, რომელმაც მანქანა ზებრაზე გააჩერა

რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგები ომში – 31 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 31 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 082 140 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +810]
  • ტანკი – 11 151 ერთეული [+2]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 212 ერთეული [+2]
  • საარტილერიო სისტემა – 32 199 ერთეული [+27]
  • MLRS – 1 476 ერთეული [+0]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 213 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 422 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 55 062 ერთეული [+371]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 664 ერთეული [+38]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 60 305 ერთეული [+83]
  • სპეცტექნიკა – 3 952 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 31 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 666 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 80 712 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 626 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 897 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 588 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 29 118 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 40 751 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

მაკრონმა გაიმეორა, რომ პუტინი „კაციჭამიაა“, მერცმა კი აღნიშნა, რომ პუტინის რეჟიმს უნდა უთხრან – „არა“

 

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

 

მაკრონმა გაიმეორა, რომ პუტინი „კაციჭამიაა“, მერცმა კი აღნიშნა, რომ პუტინის რეჟიმს უნდა უთხრან – „არა“

საფრანგეთის პრეზიდენტმა, ემანუელ მაკრონმა კვლავ გაიმეორა, რომ რუსეთის პრეზიდენტი, ვლადიმერ პუტინი „კაციჭამიაა“.

მანამდე, მაკრონმა პუტინზე ანალოგიური განცხადება აგვისტოს შუა რიცხვებში გააკეთა, რაც მოსკოვში „ვულგარულ შეურაცხყოფას“ შეაფასეს. საპასუხოდ მაკრონმა გუშინ, 29 აგვისტოს ისევ თქვა:

„როდესაც ვამბობთ, რომ ევროპის კარებთან კაციჭამია დგას, მე მჯერა, რომ ეს ასახავს იმას, რასაც ძალიან ძლიერად გრძნობენ ქართველები, უკრაინელები და მრავალი სხვა ხალხი“.

გუშინ, 29 აგვისტოს, საფრანგეთის პრეზიდენტმა თავის საზაფხულო რეზიდენციაში გერმანიის კანცლერს უმასპინძლა. თავის მხრივ ვლადიმერ პუტინთან კონფლიქტზე ფრიდრიხ მერცმაც ისაუბრა. კანცლერის თქმით, პუტინი ყოველდღიურად ესხმის თავს გერმანიის ინფრასტრუქტურას და ცდილობს გავლენა მოახდინოს საზოგადოებრივ აზრზე, მათ შორის სოციალური მედიის საშუალებით.

„პუტინი ჩვენი ქვეყნის დიდ ნაწილში დესტაბილიზაციას ეწევა. ის ყველგან ერევა… ასე რომ, ჩვენ უკვე კონფლიქტში ვართ რუსეთთან“, – დასძინა გერმანიის მთავრობის მეთაური.

„ჩვენ ყველას გვაქვს იმედი, რომ ერთ დღეს რუსებთან კვლავ კარგი მეზობლობა გვექნება. მაგრამ, სამწუხაროდ, დღეს ჩვენ ამისგან ძალიან, ძალიან შორს ვართ. მე ვიტყოდი, რომ ჩვენ უნდა ვუთხრათ „არა“ პუტინის რეჟიმს და ყველაფერს, რაც მისი ნაწილია – ოლიგარქებს, ამ კლეპტოკრატიას, რომელმაც სახელმწიფო მიიტაცა. და ვიბრძოლოთ მის წინააღმდეგ. ვფიქრობ, ამ ავტორიტარული რეჟიმის პირისპირ ჩვენ კიდევ მრავალი წლის განმავლობაში ვიქნებით“.

საფრანგეთისა და გერმანიის ლიდერებმა პირობა დადეს, რომ გააძლიერებენ ზეწოლას რუსეთზე, რათა აიძულონ შეწყვიტოს უკრაინის წინააღმდეგ სრულმასშტაბიანი აგრესია. ისინი უკრაინას „დამატებითი საჰაერო თავდაცვის შესაძლებლობების“ მიწოდებას დაჰპირდნენ. თუმცა არ დაუკონკრეტებიათ, თუ რა სახის იქნება ეს შესაძლებლობები.

რატომ შეფერხდა შუახევის გაზიფიცირების პროგრამა

აჭარის მთავრობამ 2025 წლის ორ კვარტალში შუახევის სოფლების გაზიგიცირებისთვის გათვალისწინებული თანხა 600 ათასი ლარი ვერ აითვისა. პროგრამა წელს ხიჭაურის დასახლების გაზიფიცირებას, ასევე  გოდერძის უღელტეხილის მონაკვეთზე საშუალოწნევიანი გაზსადენის მშენებლობას ითვალისწინებდა.

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს ანგარიშის მიხედვით, რაც სამინისტრომ აჭარის უმაღლეს საბჭოს წარუდგინა, პროგრამის შეფერხების მიზეზი ხულო-ზარზმის გზის სარეაბილიტაციო სამუშაოებია.

„გასსადენის კონტური გასდევს საავტომობილო გზის კონტურს. გზის რეკონსტრუქციის პროფილის ჩამოყალიბება ეტაპობრივად მიმდინარეობს და შესაბამისად განხორციელდება გაზსადენის სამონტაჟო სამუშაოები“ – განმარტავს სამინისტრო.

რაც შეეხება ზოგადად ბიუჯეტის ორი კვარტლის შესრულებას, 2 კვარტალში ხარჯვით ნაწილში ბიუჯეტი 88,1 პროცენტით შესრულდა. შემოსავლების ნაწილში კი გეგმას გადააჭარბეს.

ახალი მონაცემები რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ომში – 30 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 081 330 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +850]
  • ტანკი – 11 149 ერთეული [+6]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 210 ერთეული [+19]
  • საარტილერიო სისტემა – 32 172 ერთეული [+47]
  • MLRS – 1 476 ერთეული [+0]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 213 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 422 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 54 691 ერთეული [+316]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 626 ერთეული [+0]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 60 222 ერთეული [+106]
  • სპეცტექნიკა – 3 952 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 666 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 80 600 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 625 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 878 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 588 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 29 088 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 40 681 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

ზელენსკიმ მიანიშნა, რომ „დრუჟბის“ ბედი დამოკიდებულია უნგრეთის პოზიციაზე

უკრაინამ განაცხადა ახალი რაკეტის, „ფლამინგოს“ წარმატებული გამოცდის შესახებ

 

 

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

„ეს არის სასამართლო სისტემის რეპრესიის იარაღად გამოყენება“ – ევროკავშირის განცხადება

ევროკავშირის წარმომადგენლობა საქართველოში ავრცელებს პრეს-სპიკერის განცხადებას ხელისუფლების გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით შვიდი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციის საბანკო ანგარიშების დაყადაღების თაობაზე.

ევროკავშირი მოუწოდებს საქართველოს ხელისუფლებას, დაუყოვნებლივ გააუქმოს გადაწყვეტილება დამოუკიდებელი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების საბანკო ანგარიშების დაყადაღებასთან დაკავშირებით.

„ეს არის მორიგი თავდასხმა ფუნდამენტურ უფლებებზე და სასამართლო სისტემის რეპრესიის იარაღად გამოყენება – პოლიტიკური დევნის აქტი – ფინანსებზე წვდომის წინასწარ განზრახული აღკვეთის საშუალებით გაგუდვა, რომელიც მიზნად განსხვავებული აზრის ჩახშობას და დასჯას ისახავს.

სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციები არ არიან სახელმწიფოს მტრები, არამედ დემოკრატიული პლურალიზმისა და ანგარიშვალდებულების საყრდენი.

წლების განმავლობაში, საქართველოს აქტიური სამოქალაქო საზოგადოება ქვეყნის ევროპული ინტეგრაციის მამოძრავებელი ძალა იყო, რასაც მისი მოქალაქეებისთვის ხელშესახები სარგებელი მოჰქონდა. ამ ორგანიზაციების მიზანში ამოღება ფუნდამენტურ დემოკრატიულ ღირებულებებს ეწინააღმდეგება და კანდიდატი ქვეყნისგან მოსალოდნელ ძირითად პრინციპებს უთხრის ძირს.

ევროკავშირი მტკიცედ უჭერს მხარს საქართველოს მედეგ და მამაც სამოქალაქო საზოგადოებას, რომელიც ხელისუფლების მხრიდან მზარდი რეპრესიების მიუხედავად კვლავ ემსახურება მოქალაქეებს“ – ნათქვამია განცხადებაში, რომელიც დღეს, 29 აგვისტოს გავრცელდა.

როგორ აისახა პოლონეთში დასაქმებაზე უვიზო მიმოსვლის შეჩერების საფრთხე – ინტერვიუ ემიგრანტთან

ნანო მიქავა უკვე ოთხი წელია ვროცლავში ცხოვრობს. 2021 წელს პოლონეთში მოხალისეობრივი პროგრამით ჩავიდა, ახლა კი ამავე პროგრამის კოორდინატორია ერთ-ერთ არასამთავრობო ორგანიზაციაში. ამბობს, რომ ბოლო დროს ვიზალიბერალიზაციის შესაძლო შეჩერებაზე გავრცელებულმა გაფრთხილებებმა დიასპორაში შიში და უიმედობა გაზარდა – განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც უშუალოდ პოლონეთში საქართველოსთან უვიზო მიმოსვლის შეზღუდვაზე დაიწყეს საუბარი.

ნინო ამბობს, რომ თუ ეს მოხდება, საქართველოს მოქალაქეებს პოლონეთში ჩასვლამდე უნდა ჰქონდეთ სამუშაო ნაპოვნი – „იმიტომ, რომ აქ არალეგალურად ერთი დღეც ვერ გაჩერდები”. 

  • ნანო, მოგვიყევით თქვენზე, როგორ მოხვდით პოლონეთში ემიგრანტად?

ჩემი სახელია ნინო, ვარ 27 წლის. პოლონეთში [ვროცლავში] 2021 წელს ჩამოვედი ევროპის სოლიდარობის კორპუსის პროგრამით. ეს ევროკავშირის მიერ დაფინანსებული ინიციატივაა, რომელიც 18-30 წლის ახალგაზრდებს აძლევს შესაძლებლობას მიიღონ გამოცდილება, განსაზღვრონ პროფესიული გზა და პირადი განვითარება. პროგრამა ძალიან ჰგავს Erasmus+-ს.

მართალია, ეს იყო ჩემი პირველი წასვლა ემიგრაციაში, თუმცა, როგორც ბევრ ქართველს, მეც მყავს ნათესავები და ახლობლები ემიგრაციაში, ამიტომ ჩემთვის ეს გამოცდილება უცხო არ იყო.

მოხალისეობრივი პროექტის შესახებაც მინდა მოგიყვეთ. ეს პროგრამა არა მხოლოდ პოლონეთში, არამედ მთელს ევროკავშირშია. მოხალისეები ძირითადად საგანმანათლებლო დაწესებულებებში — სკოლებსა და ბაღებში, ასევე სხვადასხვა ორგანიზაციებში მუშაობენ. ისინი ეხმარებიან მასწავლებლებს, აზიარებენ საკუთარ ცოდნასა და გამოცდილებას და აქტიურად არიან ჩართულნი თავიანთი ქვეყნის კულტურის, ისტორიისა და ტრადიციების გაცნობასა და გაზიარებაში. პროგრამა სრულად ფარავს მოხალისეთა ყველა ხარჯს. მონაწილეობისათვის არ არის საჭირო სპეციალური ცოდნა ან გამოცდილება. ძალიან დასანანი იქნება თუკი, იმ ყველაფერთან ერთად, რაც ახლა საქართველოში ხდება, თუნდაც მხოლოდ ეს შესაძლებლობა რომ გაუუქმდეთ ქართველ ახალგაზრდებს.

მეც ამ გამოცდილების საშუალებით შევხვდი ახალი კულტურებს, არა მხოლოდ პოლონურს, რადგან მოხალისეობა ითვალისწინებდა იმას, რომ ვეცნობოდი ადამიანებს სხვადასხვა ქვეყნიდან. უფრო მეტი ვისწავლე ევროპული ღირებულებების შესახებ და პრაქტიკაში გამოვცადე, რამდენად მნიშვნელოვანია თავისუფლება, თანასწორობა და სოლიდარობა.

სწორედ ამ გამოცდილებამ დამანახა, რომ ევროპა არა მხოლოდ პოლიტიკური სტრუქტურა ან ეკონომიკა, არამედ ყოველდღიური გამოცდილებაა, რომელიც გვაძლევს განვითარების და საკუთარი ადგილის პოვნას საშუალებას.

პროექტის შემდგომ მივიღე შემოთავაზება სამსახურის, რომ დავრჩენილიყავი პოლონეთში და სწორედ ამ სფეროში გამეგრძელებინა მუშაობა – დავხმარებოდი იმ ადამიანებს, ვინც მომავალში დააპირებდა სხვადასხვა ქვეყნებიდან ასე ჩამოსვლას.

სამწუხაროდ დღეს ისეთი სიტუაციაა, აღარ არის ნათელი როგორ გაგრძელდება ევროკავშირის სხვადასხვა ქვეყნების და საქართველოს თანამშრომლობა თუნდაც ამ პროგრამის კუთხით.

  • თქვენ აზრით, რა მნიშვნელობა აქვს ვიზალიბერალიზაციას საქართველოს მოქალაქეებისთვის და რა ცვლილებებს მოიტანს მისი გაუქმება ქართველებისთვის?

ზოგადად, ამ კონტექსტში ძალიან განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს ვიზალიბერალიზაცია, რომელმაც ჩვენ, საქართველოს მოქალაქეებს, დაახლოებით რვა წლის წინ მოგვცა თავისუფალი გადაადგილების საშუალება ევროპაში. ეს არის არა მხოლოდ სიმბოლური, არამედ ძალიან პრაქტიკული მიღწევაც არის ჩვენთვის. 

ჯანდაცვა ერთ-ერთ მთავარ მიმართულებად რჩება – ვიზალიბერალიზაცია გვაძლევს შესაძლებლობას ეს სერვისი ბევრად მარტივად და ნაკლები ბიუროკრატიული სირთულით მივიღოთ. იგივე ეხება მოკლევადიან სასწავლო პროგრამებსაც.

დღეს საქართველოში თითქმის არ არსებობს ოჯახი, რომელსაც ნათესავი საზღვარგარეთ არ ჰყავს. უმეტესობა წავიდა იმისთვის, რომ საქართველოში მინიმალური საარსებო პირობები შეუქმნას ახლობლებს. როცა ვსაუბრობთ იმის ალბათობაზე, რომ ეს სიკეთე შეიძლება გაუქმდეს, ეს პირდაპირ შეეხება ადამიანების თავისუფლებას და მომავალს. 

და ძალიან ადამიანური მხარე – ეს საშუალებას გვაძლევს, შევხვდეთ მონატრებულ ახლობლებს, ნათესავებს, მეგობრებს. ეს დიდი მიღწევაა 2000-იან და 2010-იან წლებთან შედარებით. მაშინაც გვყავდნენ ემიგრაციაში ნათესავები და კარგად გვახსოვს ვიზის გრძელი რიგები, დაუმთავრებელი საბუთები, ათასი არგუმენტაცია და ძალიან დიდი შრომა, იმისთვის, რომ საზღვარგარეთ წასულიყავი თუნდაც მცირე ვიზიტით. 

ვიღაცები თუ უშვებენ იმას, რომ ვიზალიბერალიზაციის გაუქმება საქართველოს ეკონომიკას წაადგება ან უფრო მეტი კადრი დასაქმდება ქვეყანაში, მაშინ უნდა ვისაუბროთ იმაზეც, რომ საქართველო, ბევრი ასპექტის მიხედვით, ამისთვის არ არის მზად.

მე აღარ ვცხოვრობ საქართველოში, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ჩახედული არ ვარ ქვეყნის საქმეში – ბევრი დეტალი კარგად ვიცი, საქართველოში მყავს ოჯახი, ახლობლები, მეგობრები, ჩემხელა ადამიანები. ამიტომ, თუნდაც მარტო ვიზალიბერალიზაციის საკითხი რომ ავიღოთ და ვთქვათ, რომ ეს იმისთვის იქნება კარგი, რომ საქართველოში დასაქმდება ის ადამიანები, ვინც ახლა ემიგრაციაში არიან, მაშინ მათ უნდა შეექმნათ იგივე მინიმალური პირობები, რაც დღეს აქ აქვთ – ამისთვის კი საქართველო მზად არ არის.

ხშირად ვუსმენ ქუჩის ინტერვიუებს, სადაც ხალხი პასუხობს: „მე არ ვაპირებ არსად წასვლას.“ მგონია, რომ ეს ადამიანები ამ თემაზე არ ფიქრობენ სიღრმისეულად, რადგან პირად პრობლემად განიხილავენ ამ საკითხს. საკითხი ასე არ დგას – აპირებს თუ არა წასვლას [კონკრეტული ადამიანი] – როდის რა პრობლემა შეგვექმნება ოჯახში, სანათესაოში და როდის დაგვჭირდება წასვლა, გვინდა თუ არ გვინდა, თუნდაც ჯანდაცვის კუთხით – არავინ იცის. 

  • პოლონეთი საკმაოდ პოპულარული მიმართულებაა ქართველი შრომითი მიგრანტებისთვის. როგორი განწყობაა დიასპორაში ამ საკითხთან დაკავშირებით? უკვე იგრძნობა ცვლილებების გავლენა სამუშაო ურთიერთობებზე ან დასაქმების პერსპექტივაზე?

 აისახა, სამწუხაროდ. ცოტა ხნის წინ წავიკითხე ინფორმაცია, რომ პოლონეთი ბანს ადებს ვიზის გარეშე შემოსვლას მაღალი რისკის ქვეყნების მოქალაქეებისთვის და მათ შორის იყო საქართველოც. თავისთავად, ეს განპირობებულია მიმდინარე პროცესებით. 

ვიზალიბერალიზაცია მნიშვნელოვანია იმ ქართველებისთვისაც, ვინც აქ გრძელვადიანად ჩამოდიან სამუშაოდ და შემდგომ იღებენ რეზიდენტის საბუთს – ბინადრობის უფლებას. ისინი, ხშირ შემთხვევაში, პირველად სამთვიანი უვიზო მიმოსვლის საშუალებით ჩამოდიან.

თუ ეს აღარ იქნება, მაშინ ეს ავტომატურად ნიშნავს იმას, ადამიანს საქართველოდან უკვე ნაპოვნი უნდა ჰქონდეს სამსახური და ისე უნდა წამოვიდეს, იმიტომ, რომ აქ ერთი დღე არალეგალურ საფუძველზე ვერ გაჩერდები. 

აქედან გამომდინარე, ქართულ დიასპორაში, აქ ვისთანაც მაქვს შეხება, სხვადასხვა სფეროში დასაქმებულ ადამიანებთან, ძირითადად უიმედობაა ამ პროცესებთან დაკავშირებით. ჩემი გამოცდილებაც, სამწუხაროდ, ასეთია, მაგრამ ვცდილობთ, ყველაფერზე უიმედოდ არ ვიყოთ, შინაგანი განწყობა ავიმაღლოთ, რომ რაღაცით შევძლოთ დახმარება და რაღაცის კეთება; თუმცა იმ ადამიანებისთვისაც, უკვე ვინც აქ იმყოფებიან, გადამწყვეტია ვიზალიბერალიზაციის საკითხი. 

პლუს, როდესაც, ქვეყანას ჰქონდა ვიზალიბერალიზაცია და დღეს რაღაცა პირობებიდან გამომდინარე უქმდება, ეს თავისთავად წარმოშობს უნდობლობას იმ ქვეყნის მოქალაქეებში, სადაც შედიხარ. ლოგიკური იბადება კითხვა – რატომ გაუუქმდა ამ ქვეყანას ვიზალიბერალიზაცია, თუკი მაგალითად წინა რვა წელი ჰქონდა? ამიტომ მგონია, ადამიანებმა უფრო ნათელი წარმოდგენა უნდა შეიქმნან იმის შესახებ, რა ცვლილებებთან არის დაკავშირებული ეს ყველაფერი და იმაზე, რაც სამწუხაროდ, მომავალში შეიძლება გველის.

საქართველოსთვის, ბევრი კრიტერიუმიდან გამომდინარე, ევროპისგან და ევროინტეგრაციისგან დაცილება ავტომატურად უდრის სწორედ ჩრდილოეთთან დაახლოებას, რაც უნდა შევაჩეროთ.

თუ ეს მაინც მოხდება, მომავალში აუცილებლად შეიცვლება, მაგრამ საქართველოს ძალიან, ძალიან ბევრი რამის გაკეთება მოუწევს, რომ ისევ იქ დაბრუნდეს, სადაც დღეს, ჯერ კიდევ ვინარჩუნებთ პოზიციას და ეს იქნება უამრავი ადამიანის და ძალიან ბევრი წლის შრომის წყალში ჩაყრა. 

მესაკუთრეს ქონებას ჩამოართმევენ ფარნავაზ მეფე – ფიროსმანის ქუჩების შეერთების გამო – ექსპროპრიაცია ბათუმში

ბათუმში, ფარნავაზ მეფისა და ფიროსმანის ქუჩების შეერთების პროექტის განხორციელების მიზნით, სააქციო საზოგადოება „პოლიგრაფისტს“ მიწის ნაკვეთს და მასზე დამაგრებულ შენობას ექსპროპრიაციით ჩამოართმევენ. დოკუმენტებში წერია, რომ მერია და კერძო მესაკუთრე ვერ შეთანხმდნენ.

აღნიშნული პროექტი ითვალისწინებს ფარნავაზ მეფის ქუჩის გაგრძელებას [გრიბოედოვის ქუჩის გადაკვეთით] და მის შეერთებას ფიროსმანის ქუჩასთან, ჯავახიშვილის ქუჩის გადაკვეთით.

საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის 2025 წლის 20 აგვისტოს ბრძანებით, პროექტი ჩაითვალა აუცილებელი საზოგადოებრივი საჭიროების მქონედ და ბათუმის მერიას მიენიჭა ექსპროპრიაციის უფლება – „პროექტის არეალში მოქცეულ სს „პოლიგრაფისტის“ საკუთრებაში არსებულ 585 კვ.მ. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთიდან 300 კვ.მ მიწის ნაკვეთზე და მასზე განთავსებულ 135.37 კვ.მ. ფართის შენობა-ნაგებობაზე“.

ამავე ბრძანების მიხედვით, „პროექტიდან გამომდინარე, სამი ერთეული უძრავი ქონების [მიწის ნაკვეთების] მესაკუთრეებთან მიღწეულია შეთანხმება და დასრულდა მათ საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების კომპენსაციის საკითხი, ხოლო მოლაპარაკების წარმოების მიუხედავად, ქალაქ ბათუმის მუნიციპალიტეტის მიერ შეთანხმება ვერ იქნა მიღწეული პროექტის ზემოქმედების ქვეშ მოქცეულ, სს ,,პოლიგრაფისტის“ ქონებასთან დაკავშირებით“.

ნახაზი ზემოთ: ფარნავაზ მეფის ქუჩის გაგრძელება ფიროსმანის ქუჩამდე / გრიბოედოვისა და ჯავახიშვილის ქუჩებს შორის მონაკვეთი / ფოტო მერიის დოკუმენტებიდან. ფოტო ქვემოთ: ყვითელი ფერით მონიშნულია „პოლიგრაფისტის“ საკუთრებაში არსებული ნაკვეთი, რომლის ნაწილი [300 კვ.მ] საპროექტო არეალშია მოქცეული
ამავე ბრძანებაში აღნიშნულია, რომ „საკუთრების უფლების, ისევე როგორც სხვა ძირითადი უფლებების, სამართლებრივ გარანტიას წარმოადგენს კონსტიტუცია… საკუთრების, როგორც ძირითადი უფლების გარანტია, პირველ რიგში, ნიშნავს თითოეული მესაკუთრის უფლებას, თავი დაიცვას სახელმწიფოს გაუმართლებელი და სხვა პირების ნებისმიერი ჩარევისგან. თუმცა საკუთრების უფლება არ არის აბსოლუტური უფლება.

საქართველოს კონსტიტუციის მე-19 მუხლი ითვალისწინებს საჯარო ინტერესებისათვის ამ უფლების შეზღუდვას კანონით განსაზღვრულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით.

ამავე მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, აუცილებელი საზოგადოებრივი საჭიროებისათვის საკუთრების ჩამორთმევა დასაშვებია კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ შემთხვევებში, სასამართლოს გადაწყვეტილების ან ორგანული კანონით დადგენილი გადაუდებელი აუცილებლობისას, წინასწარი, სრული და სამართლიანი ანაზღაურების პირობით. ანაზღაურება თავისუფლდება ყოველგვარი გადასახადისა და მოსაკრებლისგან…

თუ ექსპროპრიატორი და ქონების მესაკუთრე ვერ თანხმდებიან ქონების საბაზრო ღირებულებასა და საკომპენსაციო თანხაზე, მაშინ თითოეულ მხარეს უფლება აქვს სარჩელი შეიტანოს სასამართლოში განსჯადობის მიხედვით, საქართველოს სამოქალაქო კანონმდებლობით დადგენილი წესით“.

შესაძლებელია ასევე მინისტრის ბრძანების გასაჩივრებაც „მისი გამოქვეყნების ან ოფიციალური წესით გაცნობის დღიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიაში“.

ბრძანება 2025 წლის 27 აგვისტოს გამოქვეყნდა.

ფარნავაზ მეფის ქუჩის ფიროსმანის ქუჩამდე გაგრძელების [შეერთების] პროექტისთვის ბათუმის მერიას 2025 წლის ბიუჯეტში 572 ათას 159 ლარი აქვს გათვალისწინებული.

ამ ქუჩების შეერთებას ბათუმის მერია 2023 წლიდან გეგმავს.

ვრცლად: ფარნავაზ მეფის ქუჩა ფიროსმანამდე გაგრძელდება – ექსპროპრიაციით ან შეთანხმებით მესაკუთრეებთან

იმავე 2023 წელს ბათუმის ბიუჯეტში 6,4 მილიონი ლარი გაითვალისწინეს იმ კერძო საკუთრების გამოსასყიდად, რომელიც ფარნავაზ მეფისა და ინასარიძის ქუჩების გაგრძელებისთვის, ასევე ადლიისა და კაჩინსკების ქუჩების დასაკავშირებლად იყო საჭირო.

ამ თემაზე:

ფარნავაზ მეფის ქუჩა ფიროსმანამდე გაგრძელდება – ექსპროპრიაციით ან შეთანხმებით მესაკუთრეებთან

„ევროპაში ქართველობა არავისთვის წაურთმევიათ“ – ემიგრანტი პროპაგანდაზე

„იმ ხალხსაც, რომელიც დღეს საჯარო სამსახურებში მუშაობს და ხელს უწყობს ანტიდასავლურ პოლიტიკას, ჰყავთ ემიგრაციაში ოჯახის წევრები; იმ ხალხსაც – ხინკალზე რომ დადიან ევროპიდან გამოგზავნილი, სხვისი მძიმე შრომით ნაშოვნი ფულით და უნდა დაინახონ, სად არის სიმართლე.

როცა ამბობ, რომ „ევროპა მტერია“, „ოსებს ბოდიში უნდა მოუხადო“, რომ „ომი ჩვენ დავიწყეთ“ თურმე, ეს არის სამშობლოს ღალატი“ – ამბობს ზაზა ახვლედიანი, ქართველი ემიგრანტი პოლონეთიდან.

ის წლებია ვარშავაში ცხოვრობს და „ბათუმელებთან“ საუბრობს, თუ რატომ არ უნდა დავკარგოთ ვიზალიბერალიზაცია.

„კობახიძემ თქვა, ვიზალიბერალიზაციის გარეშეც იმკურნალებ, თურქეთში წახვალო. რა თქმა უნდა, თურქეთში შეიძლება იმკურნალო და ტაჯიკეთშიც, მაგრამ რატომ უნდა ვიმკურნალო უფრო ცუდ ადგილას, როცა შემიძლია საფრანგეთში ვიმკურნალო, შვეიცარიაში ან გერმანიაში.

მაგრამ ბევრს თავზე აქვს სამკურნალო, ვინც ფიქრობს, რომ ევროპა ცუდია და ვინმეს ქართველობას ართმევს.

უამრავი ქართველი ცხოვრობს დღეს ევროპაშიც, ამერიკაშიც, მაგრამ ქართველობა არავისთვის წაურთმევიათ. არც კაცზე დაქორწინებული მინახავს რომელიმე და ეს რიტორიკაც ხელოვნურად არის შექმნილი.

ევროპა რომ ჩვენი მტერი არ არის, ეს ფაქტია. ჩვენ რომ დღეს შუქი გვაქვს, გაზი, წყალი, ბევრი ეკლესია, ეს ხომ ევროპის დაფინანსებით არის.

რუსეთი ჩვენი მეზობელია და მაგას ვერ შევცვლით, სამწუხაროდ, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მისი გავლენის ქვეშ უნდა ვიყოთ. რუსეთი, ჩვენ როგორც პარტნიორს არ გველაპარაკება და რაც არ უნდა დავუთმოთ და დავუყვავოთ, რაც არ უნდა ვიძახოთ, რომ ჩრდილოეთთან გვქონდა თურმე ომი და არა რუსეთთან, როგორც „ოცნება“ აკეთებს ამას, მაინც არაფერი შეიცვლება და არც ჩვენი ქვეყნისთვისაა ეს არანაირი სიკეთის მომტანი“ – ამბობს ზაზა ახვლედიანი.

ზაზა ახვლედიანი

მისი თქმით, ევროპასთან დაახლოებას არა მარტო მატერიალური სიკეთეები მოაქვს, ევროპული კულტურა გასწავლის ქვეყანაზე ზრუნვასაც.

„აქ რომ ჩამოდიან ქართველები ტაქსიზე სამუშაოდ, მარტო იმის სწავლა რად ღირს, სასწრაფოს გზა რომ უნდა დაუთმო, წითელზე არ გაიარო, ფარები ჩართო როცა ბნელდება და ასე შემდეგ. სიგარეტის კოლოფს რომ დაჭმუჭნიან და ქუჩაში დააგდებენ, აქ ამას ვეღარ გააკეთებენ.

ელემენტარულზე ვსაუბრობთ ხომ?! მაგრამ ამ ელემენტარულიდან იწყება ხშირად ქვეყანაზე ზრუნვა.

ეს გამოყენებითი კულტურა რუსულია, ევროპაში სხვა კულტურა აქვთ ადამიანებს. სხვანაირად ცხოვრობს აქ ხალხი. დღეს გეგმავს, სამსახურში ათ საათზე კი არ მიდიან, შვიდზე იწყებენ მუშაობას.

ჯერ მუშაობას იწყებენ და მერე სვამენ ყავას, ჩვენთან კი პირიქით“ – ამბობს ზაზა.

მისი თქმით, მძიმეა იმის ყურება, რაც დღევანდელ საქართველოში ხდება.

„ქართული ოცნება“ შემოტრიალდა და აგრესიულად ლაპარაკობენ ევროპაზე, ავიწროებენ არასამთავრობო ორგანიზაციებს, რომლებიც ადამიანებს ადვოკატირებას უწევენ, პოლიცია მაგათთვის მუშაობს  და კორუფციაა ყველგან.

გზა თუ არის გაკეთებული სადმე, ესეც კრედიტით არის გაკეთებული, ვალია და ისევ ქართველმა ხალხმა უნდა გადაიხადოს. ერთი ჰესი ააშენეს და 450 მილიონი თუ რაღაც აქვთ სხვისთვის გადასახდელი.

მინდა მჯეროდეს, რომ ეს ხალხი [„ოცნება“] სპეციალურად არ აკეთებს ამ ყველაფერს, რადგან რასაც აკეთებენ, მხოლოდ პუტინისთვის არის კარგი და არა საქართველოსთვის.

არ ვიცი ვის დავალებებს ასრულებს ივანიშვილი, მაგრამ ეს ხომ ნათელია, რომ რუსეთის სასარგებლოდ კეთდება ყველაფერი და პირდაპირ რუსულ წისქვილზე ასხამენ წყალს.

შეხედეთ, აზერბაიჯანი გადის რუსეთის გავლენებიდან, სომხეთმაც ღიად გამოხატა, რომ ევროპა უნდა და არა რუსეთი. მართალია, იხდის ამის საფასურს და მისი მანქანები ლარსზე დგანან, მაგრამ სამაგიეროდ, ვიზალიბერალიზაციას მიიღებენ და ევროპაში გაიტანს პროდუქციას, სტანდარტებს გააუმჯობესებს.

რუსული ემბარგოს შემდეგ ჩვენც ხომ გამოვასწორეთ ღვინის ხარისხი და გაგვაქვს ევროპაში“ – ამბობს ზაზა ახვლედიანი.

მის თქმით, ევროკავშირს სუვერენიტეტი არცერთი წევრი ქვეყნისთვის წაურთმევია და არც ერთსქესიანთა ქორწინება დაუკანონებია სადმე იძულებით.

„არის ქვეყნები, მაგალითად ჰოლანდია, სადაც შეიძლება დაქორწინდნენ ერთნაირსქესიანი ადამიანები, მაგრამ მაგალითად ესტონეთში, ლიტვაში, ლატვიაში, პოლონეთში ეს არ არის დაშვებული და ევროკავშირის ბევრ სხვა ქვეყანაში.

არც ენა წაურთმევია მათთვის არავის. აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნები საერთოდ ევროზონაშიც კი არ შესულან. მაგალითად უნგრეთს თავისი ვალუტა აქვს მიმოქცევაში, პოლონეთს – თავისი და ასე შემდეგ.

იმ ადამიანებსაც, რომლებიც დღეს საჯარო სამსახურებში არიან და ხელს უწყობენ ანტიდასავლურ პოლიტიკას, პოსტებს რომ დებენ ევროპის საწინააღმდეგოდ, მათაც ჰყავთ ემიგრაციაში ოჯახის წევრები და იმ ხალხსაც, ხინკალზე რომ დადიან ევროპიდან გამოგზავნილი, სხვისი მძიმე შრომით ნაშოვნი ფულით. უნდა დაინახონ, სად არის სიმართლე.

როცა ამბობ, „ევროპა მტერია“, რომ „ოსებს ბოდიში უნდა მოუხადო“, რომ „ომი ჩვენ დავიწყეთ“ თურმე, ეს არის სამშობლოს ღალატი.

მე აფხაზეთიდან ვარ, მაგრამ არ არის აუცილებელი აფხაზეთიდან იყო, რომ მიხვდე, ვინ არის ჩვენი ქვეყნის მტერი. საქართველოს 25%-ი რუსეთს ახლაც ოკუპირებული აქვს. ამიტომ, გინდა სოხუმელი იყავი და გინდა ლაგოდეხელი, უნდა იცოდე, რომ ჩვენი ქვეყნის პირდაპირი მტერი რუსეთია. ეს გამოიხატება როგორც სამხედრო აგრესიით, ისე პოლიტიკური რიტორიკით.

არსად არ გვიჭერს მხარს, აღიარა სეპარატისტული რეგიონები და ჩადგა თავისი სამხედრო ბაზები, დაგვიბომბა ქალაქები. გაუპატიურებს, გკლავს და მეტი რა არის საჭირო კიდევ მტრობისთვის. რა ჰქვია ამას, თუ არა მტრობა.

რატომ ღალატობენ სამშობლოს, ვერ გეტყვით. ალბათ ფიქრობენ, რომ შერჩებათ, ისევე როგორც შერჩა კიტოვანს, იოსელიანს, ასლანიც მოსკოვში გაიქცა…

ივანიშვილი არ ფიქრობს წასვლაზე, არც ძალაუფლების დათმობაზე, რადგან დარწმუნებულია, რომ ვერ დაათმობინებენ ძალაუფლებას, ამიტომ იქცევიან ასე.

ხალხის პროტესტი მნიშვნელოვანია, მაგრამ არ ვიცი არის თუ არა საკმარისი ხელისუფლების შესაცვლელად.

თუმცა, მონღოლები გვმართავდნენ, სპარსელები და გადავრჩით. ამათგანაც დავაღწევთ ალბათ თავს, უბრალოდ, დროა საჭირო“- ამბობს ზაზა ახვლედიანი.

ბათუმში 4 მოზარდი დააკავეს ძალადობის ბრალდებით – ჩხუბი სკვერში

შს სამინისტროს ცნობით, პოლიციამ ბათუმში მომხდარ ჯგუფური ძალადობის ფაქტთან დაკავშირებით 4 პირი დააკავა.

დაკავებულები 17, 16 და 14 წლის მოზარდები არიან.

შემთხვევა გუშინ, 28 აგვისტოს მოხდა ბათუმში, გორგილაძის ქუჩაზე, მერიის წინ მდებარე სკვერში.

დაკავებულნი არიან 2008 წელს დაბადებული ნ.ვ., 2011 წელს დაბადებული უ.ჩ., 2009 წელს დაბადებული ს.კ. და 2008 წელს დაბადებული დ.გ., ორი პირის მიმართ ჯგუფურად ჩადენილი ძალადობის ბრალდებით დააკავეს.

გამოძიებით დადგინდა რომ ბრალდებულებმა, მიმდინარე წლის 28 აგვისტოს, ბათუმში ჯგუფურად, ფიზიკური ძალადობა განახორციელეს ორი პირის მიმართ, რის შემდეგაც შემთხვევის ადგილიდან მიიმალნენ. სამართალდამცველებმა, საქმეზე ჩატარებული ოპერატიული ღონისძიებებისა და საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, დანაშაულში მონაწილე 4 პირი ბრალდებულის სახით დააკავეს.

საქმეზე გრძელდება შესაბამისი საპროცესო და საგამოძიებო მოქმედებები.

შსს-ს ცნობით, მომხდარ ფაქტზე გამოძიება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი პრიმა ნაწილით მიმდინარეობს.

დანაშაული 2 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

ამავე თემაზე: 

ჩხუბი ახალგაზრდებს შორის ბათუმში – გამოძიება ძალადობის მუხლით დაიწყო

„შეწყვიტეთ თავდასხმა სამოქალაქო საზოგადოებაზე“ – ბრიტანეთის საელჩო არასამთავრობოების დაყადაღებაზე

დღეს, 29 აგვისტოს, დიდი ბრიტანეთის საელჩო საქართველოში, არასამთავრობო ორგანიზაციების დაყადაღებას გამოეხმაურა.

ფეისბუქზე გამოქვეყნებულ პოსტში საელჩო მოუწოდებს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას, გააუქმოს რესპრესიული კანონმდებლობა და შეწყვიტოს თავდასხმა სამოქალაქო საზოგადოებაზე.

„დიდი ბრიტანეთი ღრმად შეშფოთებულია, რომ საქართველოს გენერალური პროკურატურის მოთხოვნით, სავარაუდო საბოტაჟის შესახებ გამოძიების ფარგლებში, საბანკო ანგარიშები გაეყინათ შვიდ არასამთავრობო ორგანიზაციას.

გვაშფოთებს ის ფაქტი, რომ ეს შესაძლოა იყოს მათი მხრიდან არა რაიმე უკანონონო ქმედებაზე რეაგირება, არამედ პოლიტიკურად მოტივირებული გადაწყვეტილება, რომლის მიზანია აღნიშნული არასამთავრობო ორგანიზაციების გაჩუმება.

აღნიშნული არასამთავრობო ორგანიზაციების საქმიანობა მოიცავს თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების ხელშეწყობასა და ინფორმაციის თავისუფლებას, სამართლებრივი დახმარების გაწევას საქართველოს მოქალაქეებისთვის, ქალებისა და ბავშვების, შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირებისა და ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა მხარდაჭერას.

მათი დახურვა ზიანს მიაყენებს საქართველოს მოსახლეობას და კიდევ უფრო შეასუსტებს დემოკრატიული დაცვის მექანიზმების არსებობას და ანგარიშვალდებულებას ქვეყანაში.

ასევე, გვინდა აღვნიშნოთ ევროპის საბჭოს არასამთავრობო ორგანიზაციების სამართლის ექსპერტთა საბჭოს ბოლო მოსაზრება, სადაც ნათქვამია, რომ ბოლო პერიოდში არასამთავრობო სექტორის შესახებ მიღებული კანონის განხორციელება „მძიმე და გაუმართლებელ ზიანს მიაყენებს საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებას“ და წინააღმდეგობაშია იმ მრავალ ვალდებულებასთან, რომელიც საქართველომ, როგორც ევროპის საბჭოს წევრმა სახელმწიფომ, იკისრა.

ჩვენ მოვუწოდებთ საქართველოს ხელისუფლებას, გააუქმოს რეპრესიული კანონმდებლობა, შეწყვიტოს თავდასხმა სამოქალაქო საზოგადოებაზე და დაიწყოს დიალოგი ყველა დაინტერესებულ მხარესთან ამ კრიზისიდან გამოსავლის მოსაძებნად“ – ნათქვამია საქართველოში ბრიტანეთის საელჩოს მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

TV Imedi Publishes $3,230 PPE Purchase Records as ‘Evidence’ in ‘State Sabotage’ Allegations Against Georgian NGOs

After the Georgian court froze the bank accounts of seven Civil Society Organizations (CSO/NGO), the ruling party’s propaganda channel, TV Imedi, attempted to portray these organizations as engaged in “state sabotage.” The channel aired documents showing that the CSOs had purchased respirators, protective goggles and other protective items worth 8,700GEL [approximately $3,230].

In a press release, the Prosecutor’s Office explained that the asset freeze was imposed within the framework of an ongoing investigation concerning “acts of sabotage, attempted sabotage under aggravating circumstances, assisting foreign organizations and entities under foreign control in hostile activities, and mobilizing funds for actions directed against Georgia’s constitutional order and the foundations of national security.”

As Political Law Specialist Vakhtang Menabde explained:

“This is not about the so-called foreign agents law, nor about grants, nor about FARA. These are articles on treason. The investigation is proceeding under at least three of the most severe criminal provisions. Do you know what that means? The penalties are as follows: 7–15 years, 15–20 years, 10–20 years, or even life imprisonment.”

The organizations themselves explained that they had bought protective equipment for journalists so they could safely cover the ongoing protests, which were marked by police brutality and violence.

Imedi broadcast procurement documents from five NGOs. According to the report’s author, Sofo Beridze, the documents were “exclusively obtained by Chronika.” The documents concerned purchases made by the Civil Society Foundation, the Institute for Development of Freedom of Information (IDFI), Democracy Defenders, the Georgian Democracy Initiative (GDI), ISFED, and the Social Justice Center.

According to Imedi, these six NGOs spent a total of about 8,700 GEL during the protests on masks, respirators, and other protective gear.

Examples from the documents published by TV Imedi

Georgian Democracy Initiative (GDI):
Spent 3,200 GEL on protective goggles, waterproof jackets, respirators, and masks. The documents listed, for example:

  • 12 masks – 100 GEL
  • 5 sealed protective goggles – 74 GEL
  • 12 thermal waterproof jackets – 1,440 GEL
  • 4 thin black masks – 40 GEL
  • 4 full masks with eye openings – 52 GEL

Social Justice Center:
Spent over 2,000 GEL. Purchases included:

  • 35 bandages – 18.55 GEL
  • 35 bottles of medical alcohol – 94.50 GEL
  • 35 adhesive plasters – 12.95 GEL
  • 100 masks – 224 GEL
  • 22 respirators – 254.10 GEL
  • 15 respirators – 109.50 GEL
  • 2 black aerosols – 22.80 GEL
  • 10 protective caps – 149 GEL
  • 4 protective goggles – 58.40 GEL
  • 16 transparent goggles – 246.40 GEL
  • 35 pepper sprays – 875 GEL

IDFI:
The total amount spent was not specified, but documents showed the purchase of 10 protective masks in two batches of 5, costing 339.40 GEL each.

ISFED:
On May 1, 2024, purchased 18 respirators and 20 protective goggles for just over 1,200 GEL.

Civil Society Foundation and Defenders of Democracy:
Imedi reported that the Foundation spent over 1,200 GEL on protective items for rallies, while Defenders of Democracy spent about 500 GEL on masks.

However, viewers only saw selected portions of the documents during the broadcast. Later, Imedi posted photos of the documents on its Facebook page, but due to poor quality, most were illegible.

NGO responses

Representatives of several organizations stressed that the equipment had been bought for their own staff, who were either participating in or documenting the protests.

Keti Khutsishvili, head of the Civil Society Foundation, responded:

“No, we never supplied protests. I can say confidently that we did purchase protective gear for journalists covering the demonstrations — masks and helmets — so they could work safely. We had every right to do so, especially since journalists were being attacked not only by police but also by individual violent groups.”

Lawyer Lina Gvinianidze also reacted, noting that the items listed by Imedi had been bought for staff safety:

“Most purchases were small — 20 to 30 units. That matches the number of employees who were on the ground documenting severe human rights violations under dangerous conditions. According to Imedi’s own exclusive materials, some organizations spent no more than 500 GEL. Altogether, the five NGOs spent less than 7,000 GEL — even by the propaganda channel’s own numbers.”

Lawyer Giorgi Mshvenieradze mocked the claims on Facebook:

“According to the invoices published by the Russian propaganda channel Imedi, Defenders of Democracy allegedly bought 118 respirators (masks) during the protests. Quite the survival story for the ruling party! If we had bought 50 more, they’d have declared us terrorists.”

Court ruling

On August 27, the Tbilisi City Court granted a Prosecutor’s Office request to freeze the bank accounts of seven NGOs: Civil Society Foundation, ISFED, IDFI, Defenders of Democracy, Georgian Democracy Initiative, Sapari, and the Social Justice Center.

The Prosecutor’s Office claimed that during the spring protests, these organizations had purchased gas masks, goggles, face coverings, pepper spray, and other gear for protest participants, and had also helped pay fines for detained protesters and supported their families. The case was opened following a request from Vato Shakarashvili’s movement “United Neutral Georgia.”

Earlier, in March, under the same “sabotage” investigation, prosecutors also froze the accounts of several other funds, including the Nanuka Zhorzholiani Foundation, Prospheryti, Fund for Each Other 24/7, Shame Movement, and Human Rights House Tbilisi.

In Connection with Pro-EU Protests, Court Freezes Bank Accounts of 7 CSOs Citing Alleged Sabotage

ჩხუბი ახალგაზრდებს შორის ბათუმში – გამოძიება ძალადობის მუხლით დაიწყო

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, დაიწყო გამოძიება ბათუმში მომხდარი ჯგუფურად ცემის ფაქტზე.

შემთხვევა ბათუმში, გორგილაძის ქუჩაზე, მერიის წინ მდებარე ვარდების სკვერში მოხდა 28 აგვისტოს. ჯგუფური დაპირისპირების და ცემის ამსახველი ვიდეოკადრები სოციალურ ქსელებში გავრცელდა.

სოციალურ ქსელებში გავრცელებულ კადრებში ჩანს, რომ ფიზიკური დაპირისპირება ახალგაზრდებს, დიდი ალბათობით თინეიჯერებს შორის მოხდა. კადრებში ჩანს, როგორ ურტყამს რამდენიმე ახალგაზრდა ფეხს წაქცეულს, ასევე, როგორ აჭერს მკლავს ერთი ახალგაზრდა მეორეს ყელზე.

ასევე, ფეისბუქზე გავრცელებული ინფორმაციით, ინციდენტის ერთ-ერთ მონაწილე გოგონას დაპირისპირებისას თანხა მოჰპარეს.

შს სამინისტროში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლით დაიწყო – ძალადობა.

კიევში 23-მდე გაიზარდა რუსეთის დარტყმის შედეგად დაღუპულთა რიცხვი

28 აგვისტოს კიევზე რუსეთის მასშტაბური თავდასხმის შედეგად დაღუპულთა რიცხვი 23-მდე გაიზარდა, მათ შორის ოთხი ბავშვი.

კიევის მერის, ვიტალი კლიჩკოს თქმით, რუსული ტერორისტული თავდასხმის შედეგად 63 ადამიანი დაშავდა. ქალაქის საავადმყოფოებში 35 დაჭრილია, მათ შორის – ექვსი ბავშვი.

კიევის საქალაქო სახელმწიფო სამხედრო ავიაციის სამსახურმა განაცხადა, რომ 28 აგვისტოს საღამოს მდგომარეობით, კიევში რუსეთის თავდასხმის შედეგად 225 საცხოვრებელი შენობა დაზიანდა.

უკრაინის პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ განაცხადა, რომ კიევში საცხოვრებელ კორპუსზე რუსული დარტყმის ადგილზე სამაშველო ოპერაციები დასრულდა, თუმცა დანგრეული შენობების დემონტაჟი გრძელდება. 8 ადამიანი ამ დრომდე დაკარგულად ითვლება.

„რამდენიმე დღეში ჩემ განაჩენს გამოაცხადებენ“ – სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე

სინდისის პატიმრის, რეზო კიკნაძის გვერდზე, ფეისბუქზე, მისი მორიგი მიმართა გავრცელდა. რეზო კიკნაძე წერს, რომ მისი განაჩენის გამოცხადების დღე ახლოვდება.

„რამდენიმე დღეში ჩემ განაჩენს გამოაცხადებენ. მისჯაზე მეტად ის მეწყინება, იმ დღეს ასი ათასობით კაცი რომ არ გამოვიდეს აქციაზე.

განა ჩემი დაჭერის გამო, უსამართლობას რომ არ მოვითმენთ, იმის საჩვენებლად უნდა ვიყოთ ამდენი.

ე.წ. 11-კაციანი ჯგუფის განაჩენით კი ნოემბრის აქციაზე ტყუილად დაჭერილთა საქმეები მთავრდება და თუ ამაზეც არ გამოვიდა ხალხი და გავუტარეთ, მერე ხომ კვლავ იკადრებენ იმავეს და უარესსაც.

არ აქვს მნიშვნელობა წლებს, რომც ჩამოგვაკლონ და თვეები მოგვიწიოს, მაინც არ უნდა ვიყოთ ამით კმაყოფილნი, ვინაიდან 1 დღე არ ვიმსახურებთ აქ ყოფნას.

ძალიან გამიკვირდა მზიას მისჯის შემდეგ მთელი ქვეყანა რომ არ გამოვიდა გარეთ. მოიცა, 2 წელი ტყვეობაში ყოფნა დაიმსახურა? ან თუნდაც ორი დღე? მადლობა ვუთხრათ 5-ის ნაცვლად 2 წელი რომ ჩამსვით-თქო? სულ რომ სასამართლოდან გამიშვან, მაინც არ ვიქნები რამეზე მადლობელი, საერთოდ.

მოკლედ, სანამ მზია ერთი დღე მაინც ციხეში ზის, ნორმალურად ცხოვრების უფლება არ გვაქვს არავის და რითაც დავიწყე იმით დავამთავრებ:

რამდენიმე დღეში ალბათ მომისჯიან, მე კი ის უფრო მეწყინება, თუ დიდი რაოდენობით არ გამოვა ხალხი გარეთ“ – ვკითხულობთ რეზო კიკნაძის ფეისბუქის გვერდზე.

ამავე თემაზე: 

ვინ არის სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე – „როცა გამოვალ, ეგრევე თქვენთან გამოვიქცევი“

როგორი ამინდი იქნება შაბათ-კვირას ბათუმში

გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 29 აგვისტოს 21 საათიდან 30 აგვისტოს 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.

იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.

ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან რაიონებში:

  • დღისით: 27 – 32 გრადუსი სითბო
  • ღამით: 17 – 22 გრადუსი სითბო

მაღალმთიან ზონაში:

  • დღისით: 23– 28გრადუსი სითბო
  • ღამით: 8 – 13 გრადუსი სითბო

ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა კი +27 გრადუსია.

სინოპტიკოსების ცნობით, 31 აგვისტოს და პირველ სექტემბერს მოსალოდნელია უმეტესად უნალექო ამინდი.

ადამიანი, რომელმაც გარდაცვლილი კოლეგა არ დააფასა, როგორ უნდა მესაუბროს როლზე? – ტიტე კომახიძე

ბათუმის დრამატული თეატრის მსახიობი, ტიტე კომახიძე ოთო ქათამაძის გარდაცვალების შემდეგ ამ თეატრის და აჭარის კულტურის სამინისტროს ქცევაზე წერს.

მსახიობის შეფასებით, კაცს, რომელსაც თეატრის მომავალი ანდეს, „სამძიმრის წერილიც კი არ დაუწერია თავისი სახელით თეატრის გვერდზე“.

აჭარის კულტურის სამინისტროს კი „თავის მინისტრ-მოადგილეებით ეტყობა, არ ეცალათ – ფორტეპიანოს გაკვეთილები ჰქონდათ და ექვს ხელში „მაცადინობდნენ“.

მსახიობ ტიტე კომახიძის სოციალურ მედიაში გამოქვეყნებულ პოსტს უცვლელად გთავაზობთ:

„დღეს ოთია გავაცილეთ. გავაცილეთ იქ, სადაც ყველას მოგვიწევს ადრე თუ გვიან წასვლა. მაგრამ საკითხავია, გამცილებელი თუ გვეყოლება, ცრემლს ან თბილ სიტყვას თუ გამოიმეტებენ ჩვენთვის… ოთიას არც ერთი არ დაჰკლებია.

მაკვირვებენ ადამიანები, ვისაც ჩვენი ბედი „აბარიათ“. მათ ალბათ ასე ჰგონიათ, თორემ ბედის გამგებელი ზემოთ, ცაში ზის და ზუსტად იქიდან დასცინის ამ პატარა არსებებს, თავი ამა ქვეყნის ბატონ-პატრონებად რომ წარმოუდგენიათ.

ისინი კი, როგორც ძველი მარიონეტი, რომელიც შეკეთებას აღარ ექვემდებარება, ისე მოისროლეს ნაგავსაყრელზე.

და ვაი, რომ ეს ნაგავსაყრელი ჩემი, ჩვენი – ბათუმელების, ოთიას თეატრი აღმოჩნდა. 

სადაც გადიდგულებულ-გადიდკაცებულები გარდაცვლილსაც კი ეჯიბრებიან, გარდაცვლილის შურისძიებას ცდილობენ და ვითომდა არ დაფასებით საზოგადოებაში ვერ ჩნდებიან, უკანასკნელი ვალი რომ მოიხადონ.

ან ვის ჭირდება თქვენი გამოჩენა? წააგეთ, ბატონებო, დიახ – ოთიასთან წააგეთ ბრძოლა. სწორედ თქვენი უყურადღებობით, ცივი გულით, გაყინული ტვინით, ამპარტავნებით და მიცვალებულთან ჯიბრით.

არ ვიცი, რა იქნება ხვალ… როგორ უნდა დავჯდე რეპეტიციაზე იმ ადამიანთან, რომელსაც თეატრის მომავალი ანდეს და რომელსაც საერთოდ არ აინტერესებს, როგორ ხარ შენ – მსახიობი, კოლეგა?

როგორ უნდა ჩამხედოს თვალებში და მესაუბროს როლზე, თეატრზე, შემოქმედებაზე ადამიანი, რომელმაც საკუთარი გარდაცვლილი კოლეგა არ დააფასა? (ვის რაში სჭირდება მაგის დაფასება?)

არც ავადმყოფობის დროს მოუკითხავს და არც გარდაცვალების შემდეგ – არ ჩამოსულა, სამძიმრის წერილიც კი არ დაუწერია თავისი სახელით თეატრის გვერდზე.

ვერა, კოლეგებო, ვერ ვიქნები ამ ადამიანის თანაზიარი.

გამაგდებს თეატრიდან? კი ბატონო, გამაგდოს, კიდევ ერთი „გაგდებული მსახიობი“ შევემატები „გაგდებულების გუნდს“. მაგრამ ის, რაც დღეს ბათუმის თეატრში მოხდა… რა დავარქვა, არ ვიცი. სახელსაც კი ვერ ვუძებნი.

გადირექტორებული სამხატვრო ხელმძღვანელი არ დასწრებია ოთიას სამგლოვიარო ცერემონიას (როცა ყველა ყოფილმა ხელმძღვანელმა პატივი მიაგო ოთოს). მადლობა გიორგი თავაძეს უდიდესი სიყვარულისთვის, მადლობა თქვენ, ანდრო ენუქიძე, ამ ყურადღებისა და გვერდში დგომისთვის.

„ნადირექტორალი“ და მოადგილედ აღმოცენებული ყოფილი ბუღალტერი, უაზრო მზერით (დღეს გამოჩნდა და ნეტა საერთოდ არ გამოჩენილიყო), ვერც იაზრებდა, რა ხდებოდა.

და ბოლოს – აჭარის კულტურის სამინისტრო თავის მინისტრ-მოადგილეებით საერთოდ არ გაჰკარებია თეატრს.

სამძიმარზე ხომ აღარაფერს ვამბობ… ეტყობა, არ ეცალათ – ფორტეპიანოს გაკვეთილები ჰქონდათ და ექვს ხელში „მაცადინობდნენ“.

ოთია კი წავიდა მშვიდად, თავისი კოლეგა-მეგობრების გარემოცვაში.

მადლობა ყველას, ვინც დღეს ჩვენი თეატრის გვერდით იდექით და პირველ რიგში ოთოს ოჯახის გვერდით.

ეს სიყვარული თუ გადაგვარჩენს, სხვა არაფერი. თორემ ისინი…? იმათ ჯერ წინ აქვთ ყველაფერი. ყველას კართან ჩაიმუხლავს ერთ დღეს სიკვდილი და მერე?“ – წერს სოციალურ ქსელში მსახიობი ტიტე კომახიძე.

___

გუშინ, 28 აგვისტოს, ბათუმში მსახიობი და რეჟისორი, 41 წლის ოთო ქათამაძე დაკრძალეს. ოთო ქათამაძეს ანევრიზმა გაუსკდა და ერთი კვირის განმავლობაში ის ბათუმში, „მედცენტრში“ ჰყავდათ მოთავსებული. საზოგადოების ფინანსური მხარდაჭერის შემდეგ ოთო ქათამაძე თურქეთის ერთ-ერთ კლინიკაში გადაიყვანეს, სადაც ის გარდაიცვალა.

ოთო ქათამაძე დგამდა სპექტაკლებს, ასრულებდა როლებს, წერდა სცენარებს. ის ასევე აქტიური მოქალაქე იყო და პროევროპული აქციების მხარდამჭერი.

ტიტე კომახიძე

რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგები ომში – 29 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 29 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 080 480 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +850]
  • ტანკი – 11 143 ერთეული [+4]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 191 ერთეული [+6]
  • საარტილერიო სისტემა – 32 125 ერთეული [+61]
  • MLRS – 1 476 ერთეული [+2]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 213 ერთეული [+1]
  • თვითმფრინავი – 422 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 54 375 ერთეული [+414]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 626 ერთეული [+28]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 60 116 ერთეული [+109]
  • სპეცტექნიკა – 3 952 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 28 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 666 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 80 018 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 625 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 831 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 588 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 29 005 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 40 547 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

კიევში 23-მდე გაიზარდა რუსეთის დარტყმის შედეგად დაღუპულთა რიცხვი

ზელენსკიმ მიანიშნა, რომ „დრუჟბის“ ბედი დამოკიდებულია უნგრეთის პოზიციაზე

უკრაინამ განაცხადა ახალი რაკეტის, „ფლამინგოს“ წარმატებული გამოცდის შესახებ

 

 

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

ივანიშვილი საბოლოოდ უარს ამბობს ევროპაზე – კომენტარი ორგანიზაციების დაყადაღებაზე

სასამართლომ პროკურატურის მოთხოვნით 27 აგვისტოს დააყადაღა 7 არასამთავრობო ორგანიზაციის ანგარიში, სისხლის სამართლის წესით მიმდინარე გამოძიების ფარგლებში.

ეს მოხდა ევროკომისიისათვის ოფიციალური ანგარიშის წარდგენის ბოლო ვადამდე 4 დღით ადრე. მიმდინარე წლის ივნისში ცნობილი გახდა, რომ ევროკომისია განიხილავდა საქართველოსათვის უვიზო რეჟიმის შეჩერების საკითხს. ამის თავიდან ასარიდებლად ევროკომისიამ გასცა რვა რეკომენდაცია, რომელთა შესრულების შესახებ განახლებული ინფორმაცია საქართველოს მთავრობამ უნდა წარადგინოს 2025 წლის 31 აგვისტოს.

რას ნიშნავს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების მიერ არასამთავრობო ორგანიზაციების ანგარიშების დაყადაღება მაშინ, როდესაც ევროკომისია ითხოვს რეპრესიების შეწყვეტას და რეპრესიული კანონების გაუქმებას?

„ახლების“ ერთ-ერთი ლიდერი, გიორგი კირთაძე „ბათუმელებთან“ აფასებს არასამთავრობოების დაყადაღებას.

  • ბატონო გიორგი, რას ნიშნავს 7 არასამთავრობო ორგანიზაციის ანგარიშის დაყადაღება?

არასამთავრობო ორგანიზაციების ანგარიშების დაყადაღება ნიშნავს იმას, რომ დიდი ალბათობით მოხდება ბრალის წარდგენა ამ ორგანიზაციის რომელიმე თანამშრომლებისთვის. ამასთან მნიშვნელოვანია კონტექსტი – რა დროს კეთდება ეს.

ევროკავშირისგან აგვისტოს ბოლომდე აქვს რეჟიმს დრო მიცემული რეკომენდაციების შესასრულებლად.

რა რეკომენდაციებია ეს? პოლიტიკური მართლმსაჯულების წინააღმდეგ უნდა იქნეს ქმედითი ნაბიჯები გადადგმული, დემოკრატია უნდა დაბრუნდეს ქვეყანაში და ასე შემდეგ.

სწორედ ამ დროს, რეჟიმი აკეთებს ამას – აყადაღებს 7 არასამთავრობო ორგანიზაციის ანგარიშს.

ეს ნიშნავს ძალიან ცალსახა პასუხს ბიძინა ივანიშვილისგან ქართველი ხალხისა და დასავლელი პარტნიორებისადმი, რომ ის ბოლომდე ამბობს უარს ამ ქვეყნის ევროპულ მისწრაფებაზე.

ივანიშვილი თავიდან ბოლომდე აპირებს ჩვენი საგარეო ვექტორის გადართვას რუსეთის მხარეს, რაც კატასტროფამდე მიიყვანს ამ ქვეყანას.

თაობების ბრძოლას, რომელიც შეეწირა რუსული ჭაობიდან თავის დაღწევას და ევროპასთან, ანუ ნორმალურ ცხოვრებასთან ახლოს მისვლას, ივანიშვილი ერთი ხელის მოსმით აფუჭებს.

ხშირად ვამბობთ ხოლმე, რომ აი, კიდე რა უნდა გააკეთოს ივანიშვილმა, რომ ყველამ დავინახოთ რა გზაზე დგას? აგერ ეს არის მორიგი ძალიან მკვეთრი ნაბიჯი ივანიშვილის მხრიდან ევროკავშირისკენ მიმავალი გზის საბოტაჟის.

  • არასამთავრობოების ანგარიშების დაყადაღება ხომ არ არის ერთგვარი განაცხადი „ქართული ოცნების“ მხრიდან, რომ ცდილობენ, პირიქით, იზოლაციაში მოაქციონ ქვეყანა?

თქვენ „ოცნებას“ ამბობთ, ჩემთვის კი ეს ხალხი მართლა რეჟიმის წარმომადგენლები არიან. ეს არის მართლა რუსული რეჟიმი ამ ქვეყანაში.

ისინი დგამენ მხოლოდ იმ ნაბიჯებს, რაც შედის ჩვენი ისტორიული მტრის, იმპერიალისტი რუსეთის ეროვნულ ინტერესებში, რაც პირდაპირ შეუთავსებელია ჩვენი ქვეყნის ეროვნულ ინტერესთან.

რატომ არის ჩვენთვის მნიშვნელოვანი ევროკავშირში ინტეგრაცია?

თავისუფლება და დემოკრატია თუ გვინდა და ეს იყო ყოველთვის ქართველი ხალხის მოთხოვნა, ამისი დაცვა შესაძლებელია მხოლოდ ევროკავშირთან და ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, ჩვენს დასავლელ პარტნიორებთან მჭიდრო თანამშრომლობით. ეს მოიტანს იმას, რომ ნორმალურად ვიცხოვრებთ ამ ქვეყანაში, სტაბილურობის განცდა გვექნება, გრძელვადიანი პერსპექტივით მშვიდობა გვექნება. უკეთესი ხელფასი, პენსია, განათლება, ჯანდაცვა გვექნება. ეს არის ქართველი ხალხის ეროვნული ინტერესი, ოღონდ ამის საპირისპირო ამბავია რუსეთის ეროვნული ინტერესები, ამ რუსეთის, რა ფორმაციის რუსეთიც ახლა ჩვენ გვყავს მეზობლად.

ფაქტია, რომ ივანიშვილი ერთი-ერთზე ატარებს მის პოლიტიკას.

სხვა არაფრით არ იხსნება, რატომ დააყადაღებინა არასამთავრობოების ანგარიშები მაინც დღეს ივანიშვილმა და მაგალითად, ეს არ გააკეთეს 3 სექტემბერს.

გიორგი კირთაძე

გააკეთეს მაშინ, როცა 31 აგვისტომდე გვაქვს ვადა რეკომენდაციების შესრულების. ეს არის საბოტაჟი ევროკავშირისკენ მიმავალი გზის, ქვეყნის იზოლაციისკენ წაყვანის.

იზოლაციისკენ წაყვანა პირდაპირ ნიშნავს იმას, რომ ვიქნებით ძალიან მოწყვლადები, ვიქნებით დამოკიდებული იმაზე, რას დაგვიგეგმავს კრემლი ჩვენს ქვეყანაში.

მაგრამ მე დარწმუნებული ვარ, რომ საბოლოოდ ეს არ გამოუვათ, როგორც არ გამოუვიდათ სხვებს. ბოლოსდაბოლოს საბჭოთა კავშირიც დაინგრა, ხომ?!

საქართველოს მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ჩამოყალიბებულია იმ რწმენაში, რომ მას შეუძლია იცხოვროს უკეთ და ეს უკეთ ცხოვრება არის დასავლურ სამყაროსთან ჩვენი აქტიური ურთიერთობით.

ჩემი აზრით, მზად არის ხალხი იმისთვის, რომ ამ სიკეთისთვის არა მხოლოდ რაღაცა ოცნებები და სურვილები ჰქონდეთ, არამედ იბრძოლონ კიდეც. იბრძოლონ მშვიდობიანად, ქუჩის პროტესტით და ამის შედეგებს ყველანი კარგად ვნახავთ.

შორს ვარ იმ აზრიდან, რომ ივანიშვილს შეუძლია ამ ქვეყნის მოსახლეობის დიდ უმრავლესობას მოუგოს. ვერ მოუგებს.

ჭოროხის დელტა, რომლის დაცვაზეც მთავრობამ უნდა იზრუნოს, მთავრობისგანაა დასაცავი

ჭოროხის დელტას ტერიტორია, რომელსაც უმნიშვნელოვანესი როლი აქვს ველური სახეობების შენარჩუნებაში და რომლის დაცვაც ხელისუფლების ვალდებულებაა, თანდათან ხელისუფლებისგან დასაცავი ხდება.

საფრთხის წინაშეა არა მხოლოდ ჰაბიტატებისთვის საჭირო ბუნებრივი გარემო, არამედ „გრძელვადიან პერსპექტივაში, შესაძლოა, ჭოროხის დელტის ფიზიკურ არსებობასაც შეექმნას საფრთხე“ – ზღვის მიერ სანაპირო ზოლის ეროზიის გამო.

მთავარი მიზეზი ჭოროხიდან ხრეშის ამოღებაა, რის აკრძალვაზეც ბოლო რამდენიმე წელია საუბარია ყველა შესაბამის კვლევაში. სპეციალისტთა დასკვნებით ჭოროხის ისედაც შემცირებული ნატანი მხოლოდ ზღვის სანაპიროს დაცვას უნდა მოხმარდეს.

ჭოროხის დელტა და „ზურმუხტის ქსელი“

ბათუმში არის ათკილომეტრიანი „სამიგრაციო ძაბრი“, რომელიც მსოფლიოში მესამე ადგილზეა მექსიკის და ისრაელის შემდეგ გადამფრენ ფრინველთა რაოდენობის მიხედვით. აჭარის ცას ყოველწლიურად ევრაზიიდან აფრიკისკენ გადამფრენი, მილიონზე მეტი მტაცებელი ფრინველი გადაუფრენს.

ამ სამიგრაციო ძაბრის ნაწილია სწორედ ჭოროხის დელტაც, რომელიც თავის მხრივ შედის „ზურმუხტის ქსელში“. „ზურმუხტის ქსელი“ კი პანევროპული ეკოლოგიური ქსელია, რომელიც ევროპის ბიომრავალფეროვნების შენარჩუნებას ემსახურება.

„აჭარაში გადამფრენ ფრინველებზე დაკვირვების სეზონი დაიწყო… რეგიონი ყოველწლიურად უფრო და უფრო მეტ ტურისტსა და ამ დარგით დაინტერესებულ მეცნიერს იზიდავს მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან“ – დაწერა რამდენიმე დღის წინ აჭარის კურორტებისა და ტურიზმის დეპარტამენტმა.

თუმცა, ზოგადად ზურმუხტის ქსელი საქართველოში და მათ შორის ჭოროხის დელტაც, სახელმწიფოს მხრიდან ფაქტობრივად მართვის გარეშეა დატოვებული. „ზურმუხტის ქსელის“ ტერიტორიის [ჭოროხი დელტას-GE0000054] მართვის გეგმის“ შედგენაში კი ბიუჯეტიდან 2021 წელს 36 000 ლარია გადახდილი. ეს „მართვის გეგმა“ კი, როგორც „ბათუმელებმა“ გაარკვია, უკვე მეოთხე წელია არც კი ამოქმედებულა.

ბათუმი. გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონის ტერიტორიის ნაწილი და ჭოროხის შესართავი

„ჭოროხის დელტის ზურმუხტის ტერიტორიის მართვის გეგმა შემუშავდა სახელმწიფო ტენდერის ფარგლებში 2021 წელს, თუმცა ამ ეტაპისთვის დოკუმენტი არის სამუშაო ვერსიის სახით. საჯარო განხილვის ჩატარება დაგეგმილია საკანონმდებლო საფუძვლების, კერძოდ ბიოლოგიური მრავალფეროვნების შესახებ კანონის მიღების შემდგომ. შესაბამისად, გეგმაში გაწერილი ამოცანებისა და ქმედებების აღსრულება ამ ეტაპზე არ ხორციელდება“ – მოგვწერეს „ბათუმელებს“ 2025 წლის 27 აგვისტოს საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროდან.

სამინისტრო ასევე გვწერს, რომ „ზურმუხტის ტერიტორიების მართვაზე პასუხისმგებელი ორგანოები დადგინდება ბიოლოგიური მრავალფეროვნების კანონის მიღების შემდეგ. ჭოროხის დელტას ტერიტორიის მართვის ორგანოდ მოიაზრება ბათუმის მერიაც, ვინაიდან აღნიშნული ზურმუხტის ტერიტორია მდებარეობს ქალაქ ბათუმის მუნიციპალიტეტის საზღვრებში“.

საქართველოს არალეგიტიმურმა პარლამენტმა მთელი რიგი ანტიდემოკრატიული და ანტიკონსტიტუციური კანონები დაჩქარებული წესით მიიღო, მაშინ როცა, წლებია საუბარი მიდის „ბიოლოგიური მრავალფეროვნების შესახებ“ კანონის მიღების აუცილებლობაზე, თუმცა კანონის პროექტი უკვე მეორე წელია პარლამენტშია და ხუთი კომიტეტიდან ჯერ მხოლოდ ორის დასკვნა დევს. ამასთან, კანონპროექტში მითითებულია, რომ ის [მიღების შემთხვევაში] სრულად მხოლოდ 2029 წლიდან ამოქმედდება. ამ კანონის მიღების ვალდებულება კი, საქართველოს ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულებით აქვს აღებული.

დაჩქარებული წესით მიღებული ანტიდემოკრატიული კანონების, „ქართული ოცნების“ ანტიდასავლური პოლიტიკისა და „ოცნების“ მთავრობის რეპრესიების გამო კი ქვეყანა ევროპასთან უვიზო რეჟიმის დაკარგვის რეალური საფრთხის წინაშე დგას.

„ბიოლოგიური მრავალფეროვნების შესახებ“ კანონის მიღება, გარდა იმისა, რომ ვალდებულებაა, უპირველეს ყოვლისა მნიშვნელოვანია თავად ზურმუხტის ქსელის დასაცავად და ბიომრავალფეროვნების კონსერვაცია-შენარჩუნების თვალსაზრისით. ამ კანონის მიღებით ცვლილებები უნდა შევიდეს მთელ რიგ სხვა კანონებში, რომელმაც ამ ქსელთან დაკავშირებით არაერთი საკითხი უნდა დაარეგულიროს – ნადირობიდან დაწყებული, სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვებისა თუ მშენებლობების ჩათვლით.

სამინისტროს ინფორმაციით, „2025 წლის მდგომარეობით საქართველოში ზურმუხტის ქსელი შედგება 66 დამტკიცებული ტერიტორიისგან. ზურმუხტის ტერიტორიების საერთო ფართობი შეადგენს 1 307 501 ჰექტარს, რაც საქართველოს საერთო ტერიტორიის 18,75 პროცენტს შეადგენს. დაგეგმილია ქსელის შემდგომი განვითარება და მართვისა და მმართველობის ინსტრუმენტის გაძლიერება“.

აღნიშნულის მიუხედავად ეს „ინსტრუმენტი“ რეალურად არ არსებობს. მეტიც, ჭოროხის დელტას შემთხვევაში, „ოცნების“ პრემიერმა ირაკლი კობახიძემ 2025 წლის 17 მარტის განკარგულებით სამინისტროს „ზურმუხტის ქსელის“ საზღვრების კორექტირებაც კი დაავალა – გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონის ტერიტორიაზე „საინვესტიციო პროექტის წარმატებით განხორციელების მიზნით“. ყოფილი პოლიგონის ტერიტორია კი მთლიანად ჭოროხის დელტის საზღვრებშია მოქცეული.

ჭოროხის დელტის ზურმუხტის ტერიტორიის საზღვრების გადახედვაზე საუბარია ზემოთ აღნიშნული დოკუმენტის [მართვის გეგმის] რეკომენდაციებშიც, თუმცა, არა შემცირების, არამედ გაფართოების კუთხით.

„მოცემულ მართვის გეგმაში წარმოდგენილი გვაქვს გასწორებული საზღვრები. ზურმუხტის ტერიტორიის ძველი საზღვრები შემოფარგლავდა დელტის მხოლოდ ნაწილს, თუმცა იგივე ჰაბიტატები წარმოდგენილია მდინარის ზედა ნაწილშიც, საიდანაც დელტა იწყებს ფორმირებას. შესაბამისად, წარმოდგენილი ჰაბიტატების დაცვის გაუმჯობესებისთვის ტერიტორიის საზღვარი გაფართოვდა და გადაიწია მდინარე ჭოროხისა და მახოს შესართავამდე.“ – აღნიშნულია „მართვის გეგმაში“.

ჭოროხის დელტას განახლებული საზღვარი „მართვის გეგმიდან“

„არაშენდ[ებ]ა“ – ხიდი ჭოროხზე ზღვის შესართავთან

ჭოროხის დელტაში – ბიომრავალფეროვნების შენარჩუნებისთვის ამ უმნიშვნელოვანეს ადგილში ყოველთვის იყო არასასურველი ჩარევა – აქ იყო სამხედრო პოლიგონი, ახლოსაა აეროპორტი, მრავალი წელია და დღემდე მოქმედებს არასტანდარტული ნაგავსაყარი, გადის ბათუმი-სარფის ავტომაგისტრალი, აქვე ააშენეს ქალაქის საკანალიზაციო წყლების გამწმენდი ნაგებობა, ჭოროხის მიმართულებით გაგრძელდა ბულვარი [როგორც გონიოს ასევე ბათუმის მხრიდან], ჭოროხის შესართავთან იგეგმებოდა ხიდის მშენებლობაც.

გაგრძელდება თუ არა ბათუმის სანაპიროზე გზა და ბულვარი გონიოს მიმართულებით? აშენდება თუ არა ახალი ხიდი მდინარე ჭოროხზე ზღვის შესართავთან? როგორ განვითარდება გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონის ტერიტორია? – ამ კითხვებთან დაკავშირებით მუნიციპალური განვითარების ფონდში 2019 წელს „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ პასუხები ყოფილი პოლიგონის განვითარების ტექნიკურ-ეკონომიკური დასაბუთების მომზადდების შემდეგ ექნებოდათ.

ვრცლად: ბულვარის გაგრძელება და ყოფილი პოლიგონის განვითარება – რას აპირებს მთავრობა

ჭოროხის შესართავთან ხიდის საკითხზე ამჯერად გარემოს დაცვის სამინისტროს ვკითხეთ. სამინისტროს ინფორმაციით, მდინარის შესართავთან ხიდის მშენებლობა ამ დროისთვის არ განიხილება.

„მდინარე ჭოროხის შესართავთან არსებული ზურმუხტის ქსელის საზღვრებში ხიდის მშენებლობაზე გარემოსდაცვითი შეფასების სფეროში ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გაცემული არ არის. აქვე გასათვალისწინებელია, რომ შესაბამისი საქმიანობებისთვის [მათ შორის, ხიდის მშენებლობა] გარემოსდაცვითი შეფასების სფეროში გადაწყვეტილება/დასკვნა მიიღება კოდექსით დადგენილი შესაბამისი პროცედურის [სკრინინგის/სკოპინგის/გზშ] განხორციელებით.“ – მოგვწერეს სამინისტროდან.

„დამატებით გაცნობებთ, რომ მითითებული ზურმუხტის ქსელის საზღვრიდან დაახლოებით 200 მეტრში, საერთაშორისო მნიშვნელობის E-70 საავტომობილო გზის ბათუმის შემოვლითი – სარფის [თურქეთის საზღვარი] მონაკვეთის მშენებლობის პროექტის ფარგლებში, მდინარე ჭოროხზე დაგეგმილია სახიდე გადასასვლელის მოწყობა“ – აღნიშნულია სამინისტროს წერილში.

აქ სამინისტრო გულისხმობს ზურმუხტის ქსელის სტანდარტულ საზღვარს, რომელიც ე.წ. გონიოს ხიდიდან ზემოთ დაახლოებით ნახევარ კილომეტრში გადის. თუმცა, თუ „მართვის გეგმის“ დოკუმენტში მოყვანილი რეკომენდაცია იქნება გათვალისწინებული და ზურმუხტის ქსელის ტერიტორია გაფართოვდება, მაშინ ბათუმი-სარფის ავტობანის ახალი ხიდი უშუალოდ ამ ქსელის საზღვრებში მოექცევა.

ხრეშის ამოღება – საფრთხე ჭოროხის დელტისთვის 

ჭოროხის დელტას მართვის გეგმის დოკუმენტში აღნიშნულია, რომ „ჭოროხის დელტაზე საკმაოდ ხშირად იყრება სამშენებლო ნარჩენები, რომელიც ახდენს ჭოროხის დელტისა და მიმდებარე ტერიტორიების ცვლილებას, უკონტროლოდ განთავსებული სამშენებლო ნარჩენები, ანადგურებს ბალახის საფარს, რაც ფრინველისთვის თავშესაფრის როლს ასრულებს და ასევე მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს ადგილობრივ ფლორას.

ასევე, ჭოროხის დელტის ჩრდილო დასავლეთ ნაწილში მდინარიდან ხდება ქვიშა-ხრეშის მოპოვება, რაც მნიშვნელოვნად ზემოქმედებს მდინარის ნაპირებსა და მიმდებარედ არსებულ ჰაბიტატებზე, ხოლო ჰაბიტატის დაკარგვა გრძელვადიან პერსპექტივაში ნეგატიურად აისახება ფრინველთა მრავალრიცხოვნობაზე და მრავალფეროვნებაზე.

ჭოროხის დელტაზე ექსპედიციის დროს… გაირკვა, რომ ჭოროხის დელტის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საფრთხე ზღვის მიერ სანაპირო ზოლის ეროზიაა [ტერიტორიის მიტაცება ზღვის მიერ], რომლის გამოც, გრძელვადიან პერსპექტივაში, შესაძლოა, ჭოროხის დელტის ფიზიკურ არსებობასაც შეექმნას საფრთხე. ამიტომ მნიშვნელოვანია გატარდეს ნაპირსამაგრი ღონისძიებები [შესაბამისი სპეციალისტების ჩართულობით] რათა შეუქცევადი პროცესი შერბილდეს.

გარდა ამისა, კრიტიკულად მნიშვნელოვანია მდინარე ჭოროხიდან ქვიშა-ხრეშის მოპოვებითი სამუშაოების აკრძალვა, რადგან ისედაც შემცირებული ნატანის ფონზე, მაქსიმალურად უნდა მოხდეს არსებული ნატანი მასის ზღვაში ჩადინების უზრუნველყოფა“.

ჭოროხის დელტაში ხრეშის მოპოვება არა თუ აიკრძალა, არამედ არც კი შეჩერებულა და მან ახალი მასშტაბი მიიღო ხელოვნური კუნძულის მშენებლობის პროექტის გამო.

ამავე თემაზე:

ბობოყვათის რეზიდენცია საპატრიარქოს და დაცვის გარეშე დარჩენილი არქეოლოგიური ძეგლები

 

 

აბიტურიენტების 15.83%-მა მათემატიკაში მინიმალური კომპეტენციის ზღვარი ვერ გადალახა

2025 წელს ეროვნულ გამოცდებზე 39 ათასი აბიტურიენტი დარეგისტრირდა. უნივერსიტეტში სწავლის უფლება მოიპოვა 31 700-ზე მეტმა, გამოცდები ვერ ჩააბარა, დაახლოებით 7 300-მა აბიტურიენტმა.

გამოცდების ეროვნული ცენტრის მონაცემებით, წელს აბიტურიენტებმა ცუდი შედეგები დადეს მათემატიკის გამოცდაზე. მინიმალური კომპეტენციის ზღვარი ვერ გადალახა 15.83%-მა.

გამოცდაზე მიღებული მაქსიმალური ქულა მათემატიკაში, ეროვნულ გამოცდებზე არის 51, თუმცა გამსვლელი ქულა არის 11. ეს იმაზე მიანიშნებს, თუ რამდენად დაბალია ბარიერი.

ამის მიუხედავად, აბიტურიენტების დიდი ნაწილი ამ ბარიერსაც ვერ ძლევს.

ცენტრის მონაცემებით, აბიტურიენტების გარკვეული ნაწილი დამატებით საგნად ირჩევს მაგალითად ისტორიას, გეოგრაფიას და არა მათემატიკას. რაც ასევე მეტყველებს იმაზე, რომ მათემატიკა ისევ რჩება აბიტურიენტებისთვის გარკვეულ ბარიერად.

რა უნდა იცოდეს აბიტურიენტმა მათემატიკაში, რომელიც უმაღლესში აბარებს გამოცდას? ან ისეთ სპეციალობაზე აბარებს, რომელიც მათემატიკის ცოდნას საჭიროებს?

ამ თემაზე „ბათუმელები“ მათემატიკის მასწავლებლებს ესაუბრა.

სულხან სოლომონიძე, მათემატიკის მასწავლებელი მიიჩნევს, რომ პროგრამულად პრობლემა არც წელს ჰქონია ტესტებს, უბრალოდ, უფრო მეტი საკითხი მოვიდა მაგალითად ტრიგონომეტრიიდან, ვიდრე მოელოდნენ აბიტურიენტები.

„წელს იყო ბევრი კომენტარი იმაზე, რომ რთული იყო წელს მათემატიკა და უპრეცედენტოდ ბევრი ჩაიჭრა. წინა წლებში მსგავსი შემთხვევა არ ყოფილა. ამ ნაწილში ვეთანხმები მათ, რომ წელს უფრო მეტი ჩაიჭრა, ვიდრე წინა წლებში, მაგრამ არ ვეთანხმები იმ ნაწილში, როცა ამბობენ, რომ რთული იყო პროგრამა ან პროგრამას აცდენილი იყო საკითხები.

წინა წლების და ახლანდელ ტესტებს თუ შევადარებთ, ნახავთ, რომ წელს ტრიგონომეტრიაზე მეტი წილი კითხვები წამოვიდა, ვიდრე წინა წლებში და შეიძლება ეს არ იყო ბევრისთვის მოსალოდნელი.

აქედან გამომდინარე იძახიან, რომ რთული იყო, მაგრამ საერთოდ არ ყოფილა პროგრამას აცდენილი. „მართლა მწვავედ განვიცდი და ვწუხვარ ნებისმიერი იმ აბიტურიენტის გამო, რომლებმაც სამწუხაროდ, ვერ შეძლეს ბარიერის გადალახვა, მაგრამ ეს არის ფაქტი და ვხედავთ რეალობას“, – ამბობს სულხან სოლომონიძე.

სულხან სოლომონიძე/მათემატიკის მასწავლებელი.

მისი თქმით, აბიტურიენტებს ხშირად აქვთ წინასწარი მოლოდინები, რაც იწვევს მათ იმედგაცრუებას.

„პროგრამაზე რომ ვიმსჯელოთ, ტრიგონომეტრია ხომ დევს პროგრამაში, არა? ხომ ველოდით, რომ მოვიდოდა აქედან საკითხები. ამას მართლა ვერ დავაბრალებ კონკრეტულ პედაგოგს ან სისტემას, არავის უთქვამს, რომ ორ კითხვაზე მეტი არ შეგხვდებათ ტრიგონომეტრიიდანო“, – ამბობს სულხან სოლომონიძე.

მას ვკითხეთ, – როცა აბიტურიენტი ვერ ლახავს 11%-იან ბარიერსაც კი, რა ტიპის პრობლემას აჩვენებს ეს?

მისი აზრით, პრობლემა კომპლექსურია, რომელიც იწყება სკოლის დაბალი საფეხურებიდან და გრძელდება წლების განმავლობაში.

„ეს მიუთითებს საბაზისო, ფუნდამენტური ცოდნის კატასტროფულ ნაკლებობაზე. როდესაც მოსწავლეს ელემენტარული არითმეტიკული მოქმედებები უჭირს, მაშინ 11 ქულის აღებაც კი ურთულესი ამოცანა ხდება. პრობლემა არის მოსწავლეების მომზადების დონეში და არა ტესტის სირთულეში.

ტესტი ამოწმებდა ლოგიკურ და ანალიტიკურ აზროვნებას, რაც მათემატიკის მთავარი არსია. ზეპირად დასწავლილი ფორმულებით ფონს გასვლა წელს რთული იყო, საჭირო იყო მასალის გააზრება.

ვფიქრობ, განათლების სისტემამ მეტი აქცენტი უნდა გააკეთოს არა მხოლოდ მასალის მიწოდებაზე, არამედ მოსწავლეებში აზროვნების უნარის განვითარებაზე.

საჭიროა, სკოლამ შეძლოს საგნის სიყვარულის გაღვივება, რათა მათემატიკა არ იყოს მხოლოდ იძულებით ასათვისებელი, მოსაწყენი საგანი. სწორედ ეს არის მთავარი გამოწვევა“, – ამბობს სულხან სოლომონიძე.

მაია ძაძამია, ბათუმის რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორია და ის წლებია ასწავლის მათემატიკას სტუდენტებს.

მაია ძაძამია/ბსუ-ს ასოცირებული პროფესორი

ისიც ეთანხმება აზრს, რომ მათემატიკა არ არის ის საგანი, რომელსაც ერთ ან ორ წელში მომზადების შედეგად ჩააბარებ უმაღლესში.

„მათემატიკის სწავლა არის ხანგრძლივი პროცესი. ერთ ან ორ წელიწადში ამოდენა ცოდნის მიღება შეუძლებელია. ამისთვის არის სკოლა, რომ ეს ყველაფერი 12 წელიწადში უნდა იყოს გაწერილი. ბავშვმა უნდა შეისისხლხორცოს მათემატიკური უნარები, ჩვევები, ცოდნა და მერე შეძლოს ამათი გამოყენება გამოცდაზე.

ბევრს ჰგონია, რომ იმ ერთ წელიწადში და ორ წელიწადში, რასაც ემზადებიან, რაღაც გარკვეულ ცოდნას მიიღებენ, მერე გავლენ გამოცდაზე და ამ ცოდნით რაღაც მიზანს მიაღწევენ. ეს არ ჰყოფნის მათემატიკას.

მაშინ უნდა გქონდეს რაღაცა განსაკუთრებული ნიჭი. არსებობენ ასეთი ფენომენალური ადამიანებიც, რომლებიც ერთ წელიწადში საოცარ შედეგს დებენ, მაგრამ ეს უკვე ადამიანის ტალანტზეა დამოკიდებული. ჩვეულებრივ ადამიანებს, წლების შრომა სჭირდებათ შედეგზე გასასვლელად.

მაგრამ 25-30 ქულამდე შედეგები, ვფიქრობ ნორმალური შედეგია, საშუალო ქულა გამოდის და ამ ცოდნით უნივერსიტეტშიც ძალიან კარგად ისწავლი“, – გვეუბნება ის.

ხშირად გვესმის კომენტარები სფეროში მომუშავე ადამიანებისგან, რომ პირველკურსელებს არ ესმით პროცენტი, ვერ ხსნიან კვადრატულ განტოლებას და ასე შემდეგ, სკოლის რომელი დონის საკითხებია ეს? – ვეკითხებით მაია ძაძამიას.

მინიმალური კომპეტენციის ზღვარი გადალახა, ანუ აიღო 11 ქულა, 84.17%-მა/ naec-ის მონაცემები.

მისი თქმით, პროცენტის გამოთვლას ბავშვები მეექვსე კლასში სწავლობენ, კვადრატული განტოლების ამოხსნას კი მეცხრე კლასში.

„მაგრამ ნახეთ რა ხდება, შეიძლება მეექვსე კლასში მასწავლებელმა ძალიან კარგადაც ასწავლა და იმ ბავშვმაც ძალიან კარგად გაიგო, მაგრამ მერე ამ თემასთან შეხება აღარ ჰქონია. ანუ, რაღაც არის გადასახედი სკოლის პროგრამაში.

ამიტომ, ბავშვობაში მიღებული ცოდნა, რომელიც მერე აღარ ღრმავდება და არ მეორდება წლების განმავლობაში, ვერ იყენებს ადამიანი. სხვადასხვა კლასში უნდა ხდებოდეს ამ ცოდნის გამეორება. თვითონ თუ არ მოისურვა ბავშვმა და თავისით არ დაძებნა ეს ინფორმაცია“, – ამბობს მაია ძაძამია.

ინტერნეტისა და ხელოვნური ინტელექტის ეპოქაში, ბუნებრივია ადამიანები საჭიროებენ ციფრულ უნარებს. ბოლო პერიოდში ყველაზე მოთხოვნად პროფესიებად სახელდება ის მეცნიერებები, რომლებიც ციფრულ ტექნოლოგიებს უკავშირდება.

ამიტომ, რამდენად შეძლებს მათემატიკის 11 ქულაზე ჩაბარების შემთხვევაში სტუდენტი ამ მეცნიერებების კარგად სწავლას და ამ სფეროში განვითარებას? – ვკითხეთ მაიას. მისი აზრით, დაბალი დონის მათემატიკური უნარების შემთხვევაში, სტუდენტებს ციფრული მეცნიერებების კარგად სწავლა გაუჭირდებათ.

ეროვნული გამოცდების მონაცემები მათემატიკაში/naec-2025

„რა თქმა უნდა, გაუჭირდება სწავლა, რადგან ჩვენც ხომ გვყავს ამ მიმართულებებზე სტუდენტები და ძალიან უჭირთ მაგალითად კომპიუტერულ მეცნიერებებზე სწავლა. რამდენიმე სემესტრი უწევთ მათემატიკის სწავლა და ბევრი უნივერსიტეტში სწავლობს მათემატიკას.

ამიტომ, არ ვიცი რამდენად გამოიყენებენ ისინი იმ პროფესიას რასაც სწავლობენ, ვისაც უჭირს უნივერსიტეტში სწავლა“-გვეუბნება მაია ძაძამია.

არის შემთხვევები, როდესაც აბიტურიენტების დიდი ნაწილი მეოთხე საგნად არა მათემატიკას, არამედ ჰუმანიტარულ საგნებს ირჩევს. რამდენად გამართლებულია ეს?

მაია ძაძამიას თქმით, იყო წლები, როცა აბიტურიენტებს ტექნიკურ მიმართულებებზეც შეეძლოთ მათემატიკის სხვა საგნით ჩანაცვლება, თუმცა ეს ბოლო წლებში ასე აღარ არის.

„ტექნიკურ მიმართულებებზე უკვე აღარ შეუძლიათ მათემატიკის ჩანაცვლება. ხელოვნურ ინტელექტზე, ინჟინერიაზე, მათემატიკის და ფიზიკის ჩაბარების გარეშე ვერ მოხვდები“-გვეუბნება ის.

წლების წინ, აბიტურიენტები ეროვნულ გამოცდებზე უნარების ტესტებს აბარებდნენ, თუ ეს მოთხოვნა მიხელ ბატიაშვილის განათლების მინისტრობის დროს გაუქმდა. უნარების გამოცდას ბევრი აბიტურიენტი ვერ აბარებდა და ჩაჭრის მაჩვენებელიც იყო მაღალი.

რამდენად სწორი იყო ამ გამოცდის გაუქმება? – ვკითხეთ მაია ძაძამიას.

მისი აზრით, როცა აბიტურიენტები ზოგად უნარებს სწავლობდნენ, ბევრად მაღალი იყო მათი აზროვნების უნარები.

„როდესაც უნარების გამოცდა ბარდებოდა, საშუალო ქულა მათემატიკაში უფრო მაღალი იყო, რადგან აზროვნებაზე იყო ეს უნარები გათვლილი და მერე ეს მათემატიკაშიც ეხმარებოდათ. როგორც კი უნარები ამოიღეს, საშუალო ქულა წამოვიდა დაბლა.

შესაბამისად, ნაკლები აქვთ საფიქრალი და სააზროვნო აბიტურიენტებს. ვფიქრობ, არ უნდა ამოეღოთ ეს გამოცდა.

დღეს ძალიან დიდი პრობლემაა ის, რომ ბავშვებს უჭირთ ტექსტის გააზრება და ეს უშლის ხელს მათემატიკის სწავლასაც, რადგან ამოცანის პირობებს ვერ იაზრებენ ისე, როგორც საჭიროა.

გამოცდაზეც დაძაბული არიან, დრო აქვთ შეზღუდული და ისე სწრაფად ვერ ახერხებენ ტექსტის გააზრებას. არ არიან მიჩვეული კითხვას და იმიტომ.

ეს არის სერიოზული პრობლემა.

ამიტომ, პირველ რიგში, კითხვასთან და ტექსტის სწორედ გააზრებასთან გვაქვს სამუშაო. ამას სჭირდება სკოლაში, სისტემაში რაღაცების ცვლილება და ბევრი შრომა, რომ ეს პრობლემა გამოსწორდეს“, – ამბობს მაია ძაძამია.

უვიზოს გაუქმება მშობლებს შვილების ნახვას კიდევ უფრო გაურთულებს – ემიგრანტი პოლონეთიდან

ნინო გოჩოლეიშვილი საქართველოდან პოლონეთში წასული შრომითი მიგრანტია. ამჟამად ვროცლავის ერთ-ერთ სასტუმროში მუშაობს დასუფთავების მიმართულებით, ხოლო საღამოობით, როცა დრო აქვს, მუშაობს საკუთარი მანქანით – მიტანის სერვისზე.

მისი ემიგრაციის ისტორია 2012 წელს იწყება – მაშინ, როცა საქართველოს ჯერ კიდევ არ ჰქონდა ევროკავშირთან უვიზო მიმოსვლა და ევროპაში წასვლა დიდ ბიუროკრატიულ და ფინანსურ ბარიერებთან იყო დაკავშირებული. ნინოსთვის ვიზალიბერალიზაცია მხოლოდ გადაადგილების თავისუფლება არ არის – ეს ბევრისთვის სტაბილური შემოსავლის და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან ჯანდაცვის სერვისებზე წვდომაა. ამიტომ დღეს, როდესაც ქვეყანა ვიზალიბერალიზაციის შეჩერების საფრთხის წინაშე დგას, ნინო ამას „კატასტროფას“ უწოდებს – არა მხოლოდ პირად, არამედ ეროვნულ დონეზეც. 

ნინო უკვე ოთხი წელია საქართველოში არ ყოფილა; შვილი დედის სანახავად ევროპაში ჩადის, თუმცა თუ უვიზო მიმოსვლა გაუქმდება, მშობლებსა და შვილებს შორის ისედაც იშვიათი შეხვედრები კიდევ უფრო გართულდება.

  • ნინო, როდის და რატომ წახვედით ემიგრაციაში?

ემიგრაციაში პანდემიის შემდეგ წამოვედი. მანამდეც წავსულვარ ევროპაში სამუშაოდ, ვიზალიბერალიზაციის ფარგლებში – 90 დღით, მივდიოდი, ვმუშაობდი, ვაგროვებდი თანხას და მერე ისევ ვბრუნდებოდი საქართველოში. პირველად 2012 წელს წავედი შვედეთში. იქ ცხრა თვე ვიმუშავე. შემდეგ წავედი გერმანიაში, საფრანგეთში, იტალიაში. ყველგან პატარ-პატარა სამუშაოები მქონდა და გზადაგზა საქართველოშიც ვბრუნდებოდი.

მე ზუგდიდელი ვარ, თუმცა გარკვეული დრო თბილისში ვცხოვრობდი და ვმუშაობდი. პროფესიით ხელოვანი ვარ, ესტრადის მომღერალი, მაგრამ, სამწუხაროდ, ძალიან პატარა ასაკში გავთხოვდი და ჩემი პროფესიით ვერ ვიმუშავე. მოგვიანებით ბევრი სამსახური ვცადე, მიმუშავია მცირე ხნით ხელოვნების მასწავლებლად სკოლაში, შემდეგ ესთეტიკურ ცენტრში მენეჯერად, მიმუშავია მაღაზიაშიც, პრომო გოგონადაც. სადაც მექნებოდა შესაძლებლობა, გზადაგზა ყოველთვის ვმუშაობდი. 

პირველად რომ წამოვედი, მაშინ ჩემს ოჯახს ფინანსურად ცოტა უჭირდა, იმიტომ, რომ ბავშვი მყავდა პატარა, რაღაცა უნდა მეკეთებინა. ვერ ვიტყვი, რომ უკიდურესად მიჭირდა, ნორმალურ სამსახურში ვმუშაობდი, მაგრამ ანაზღაურება, რაც მქონდა, საკმარისი არ იყო. 

 წამოვედი იმისთვის, რომ უკეთესი, სტაბილური შემოსავალი მქონოდა, ოჯახისთვის და პირადი განვითარებისთვის მეტი რესურსი შემეგროვებინა. უფრო უსაფრთხო და თავისუფალ გარემოში მეცხოვრა.

პანდემიამდე ვცადე საჯარო სამსახურში მოხვედრა, მაგრამ პირდაპირ მითხრეს: თუ გახდები პარტიული, გექნება მაღალი ხელფასი, თუ გახდები “ჩამშვები”, მაშინ გექნება კარიერული წინსვლა. ჩემთვის ეს წარმოუდგენელია. ვიღაც შეიძლება იძულებული გახდეს, მსგავს რამეს ხელი მოაწეროს, მაგრამ მე ვერ ვიმუშავებ ისეთ სამსახურში, ვიღაცამ რომ ზევიდან დამიკაკუნოს – იცი რა, შენ ასე უნდა გააკეთო. ამიტომ ვთქვი ასეთ სამსახურზე უარი და ევროპაში წამოსვლა გადავწყვიტე. არ შემიძლია ასეთ გარემოში ცხოვრება, სადაც თავისუფალი ნება არ გაქვს, იქ  ვერ ვიქნები კომფორტულად, მაშინ არ ვიქნები ნინო და ვიქნები ვიღაც სხვა.

ამჟამად პოლონეთში ვარ, ქალაქ ვროცლავში. პანდემიის შემდეგ აქ მოხვედრა მარტივი იყო, საბუთები სწრაფად კეთდებოდა, ამიტომ დავრჩი. უკვე ოთხი წელია აქ ვცხოვრობ და იმ დროიდან საქართველოში აღარ ვყოფილვარ.

  • შეგიძლიათ გაიხსენოთ რამდენად რთული იყო ვიზალიბერალიზაციამდე ევროპაში წასვლა?

ვიზალიბერალიზაციამდე ევროპაში წასვლა ძალიან რთული იყო. მაშინ მომიწია საელჩოში (განცხადებით) შესვლა ვიზაზე – ვიზის მოთხოვნა. მხოლოდ შვედეთის ვიზაზე არ შევსულვარ, ვიყავი იტალიის და რამდენიმე ქვეყნის ვიზაზე შესული. საელჩოში ჩაწერა გრძელდებოდა კვირაობით.

ეს საკმაოდ დიდ თანხებთან არის დაკავშირებული – საჭიროა საბანკო ამონაწერი, რომ ანგარიშზე გაქვს თანხა, საბაჟოზე პრობლემები რომ არ შეგექმნას – ჩემთვის, პირადად, შეუმოწმებიათ ხელზე ფული რამდენი მქონდა. იყო ძლიერი სტრესი და ხანგრძლივი მოლოდინის რეჟიმი.

პირველი მცდელობისას ვიზა არ ჩამირტყეს, როცა ბილეთები წასვლის და წამოსვლისაც ნაყიდი მქონდა. მხოლოდ მეორე ცდაზე მოვახერხე. 

ეს პროცესი სამი თვე გაგრძელდა, იყო სტრესი და ფინანსური დანახარჯები, რომელსაც არავინ გიბრუნებს უარის შემთხვევაში. ჯერ საელჩოში ჩაწერა, რომ იქ მოხვდე, არ იცი, როდის იქნებოდა შენი ჯერი. მხოლოდ ამის შემდეგ იყო შესაძლებელი ბილეთების შეძენა. ახლა ბილეთს 100 ლარად ნახავ, მაშინ ასე არ იყო, წასვლის და დაბრუნების კონკრეტული თარიღით უნდა გეყიდა და გეჩვენებინა. დროც უსასრულოდ იწელებოდა.

დღეს ყველაფერი ბევრად მარტივია – შეგიძლია საღამოს ბილეთი იყიდო და მეორე დღეს გაფრინდე. ამიტომ ვიზალიბერალიზაცია უზარმაზარი მიღწევაა, რომლის დაკარგვაც დიდი საფრთხეა.

  • თქვენი გამოცდილებით, რას ნიშნავს ვიზალიბერალიზაცია რიგითი ქართველისთვის და როგორ აისახება მისი შესაძლო გაუქმება მათ ცხოვრებაზე?

 ვიზალიბერალიზაციის შეწყვეტა ძალიან სერიოზული პრობლემაა. ეს არ ეხება მარტო იმას, რომ ვიღაც წლების განმავლობაში ვერ წავა შვილთან ან ვიღაცას, სიტყვაზე, დედა გარდაეცვლება და მეორე დღეს შეეძლოს წასვლა – ეს ბევრად უფრო სერიოზულად დაგვაზარალებს. იმდენ უკან დაგვწევს, რომ შეიძლება კიდევ 50 წელი დაგვჭირდეს იმისათვის, რომ ისევ მივაღწიოთ იმას, რასაც დღემდე მივაღწიეთ, თუნდაც მხოლოდ ვიზალიბერალიზაციას.

ყველა არ არის წასული ოჯახთან ერთად. ბევრს საქართველოში ჰყავს შვილები, მშობლები, მეუღლე. ჩემ გარშემო 80% ასეა. მე თავად დედა ვარ და წარმოდგენაც არ მინდა, რომ შეიძლება ხელი შემეშალოს და ჩემი შვილი დიდი ხანი ვერ ვნახო. ეს იქნება უმძიმესი რამ ემიგრანტი მშობლებისთვის. 

ვიზალიბერალიზაციის შეწყვეტა ქვეყანას ეკონომიკურადაც დააზარალებს. ტურიზმზე, ბიზნესზე, კულტურულ გაცვლებზე, განათლებაზე – ყველაფერზე იმოქმედებს. უამრავი ადამიანი დღეს ევროპიდან იწყებს მცირე ბიზნესს საქართველოში. ეს კავშირები რომ შეწყდეს, პირდაპირი ზიანი იქნება ქვეყნის განვითარებისთვის.

და კიდევ, სადაც ყველაზე მნიშვნელოვანია ვიზის და დროის ფაქტორი – სამედიცინო სერვისები. ძალიან ბევრი ქართველი ვიცი საფრანგეთში და ევროპის სხვადასხვა ქვეყანში, რომლებმაც მიიღეს უმაღლესი ხარისხის სამედიცინო დახმარება უფასოდ. მე, პირადად, წინა თვეს გავიკეთე ოპერაცია და ერთი ცენტი არ დამიხარჯავს. 

ღმერთმა დაგვიფაროს, რომ შეჩერდეს. მათთვის ვინც [სტატუსის] მოლოდინის რეჟიმშია და ელოდება საბუთს – იქნება კატასტროფა, იქნება გადეპორტება. ეს გაართულებს ქართველების დასაქმებას, არავის უნდა არალეგალი მუშახელი.  ახლაც ერიდებიან ქართველების დასაქმებას – განსაკუთრებით ახალჩამოსულებს ან მათ, ვისაც საბუთები წესრიგში არ აქვთ. ბევრი ამ ეტაპზე მხოლოდ მოლოდინის რეჟიმშია, სანამ დოკუმენტებს მოაწესრიგებს.

ჩემი შვილი უკვე დიდია, მსახიობია და მუშაობს. ყოველდღე ვესაუბრებით ონლაინ, მაგრამ ფიზიკურად შეხვედრა არ არის ადვილი. ბოლო ოთხ წელიწადში სულ ხუთჯერ შევხვდით ერთმანეთს. წარმოიდგინეთ, მისი აქ ჩამოსვლა გაცილებით ნაკლები ხარჯია, ვიდრე ჩემი ერთი კვირით საქართველოში წასვლა. ამიტომ მაქსიმალურად ვცდილობ, შვილი აქეთ ჩამოვიყვანო. აი, მაგალითად, სადღაც სექტემბერი-ოქტომბრის თვეში ჩამოდის გასტროლებით იტალიაში, რომში და მე ჩავდივარ იქ, რომ ვნახო, ცოტა ხანი ვიყო მასთან ერთად.

  • თქვენ ირგვლივ როგორი განწყობები აქვთ ქართველ ემიგრანტებს ამ საკითხზე?

ძალიან ბევრი ქართველი, ბიჭებიც და გოგოებიც – ტაქსიზე მუშაობენ. რამდენიმემ უკვე დატოვა ქვეყანა, რადგან საბუთები არ ჰქონდა წესრიგში. აქ რაღაცები უკვე შეიცვალა ქართველი ემიგრანტებისთვის.

ბევრი უბრალოდ იმისთვის წამოვიდა, რომ ბანკის ვალი დაფაროს, სახლი არ დაკარგოს ან ოჯახი არჩინოს. ახლა წარმოიდგინეთ, ამ ადამიანებისთვის როგორი დარტყმა იქნება, თუკი ვიზალიბერალიზაციასაც დაკარგავენ. ეს ხალხი 24 საათი შრომობს – სიტყვასიტყვით. და ყველა ძალიან შეწუხებულია ამით.

  • როგორ ფიქრობთ, რას ნიშნავს ვიზალიბერალიზაციის შეჩერება ქვეყნისთვის და ქართველი ხალხისთვის?

ეს არის კატასტროფა – სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით. მეც შეიძლება პოლიტიკაში კარგად ჩახედული არ ვიყო, მაგრამ კარგისა და ცუდის გარჩევა ნამდვილად შემიძლია.

 ამიტომაც ვარ ქვეყნიდან წასული. ზოგჯერ ჩემი სახლის სუნი, ჩემი მიწა, ჩემი ცა მენატრება, მაგრამ წასვლა უკეთესის იმედით გადავწყვიტე და როცა ვხედავ, რაც ხდება ჩემს ქვეყანაში, აი გული მეგლიჯება.

დღეს მთავრობა ამ გზებით ძალაუფლების შენარჩუნებას ცდილობს. თუმცა ვამბობ, რომ ეს არ არის ჩემი მთავრობა, ეს არ არის ჩემი პრეზიდენტი. ეს არის  დეგრადაცია, ადამიანების დამონება და დაჩაჩანაკება. თუ შეიძლება არსებობდეს ქვეყნისთვის ყველაზე საშინელი სცენარი, ზუსტად ამას აკეთებს დღევანდელი ხელისუფლება მის ხალხთან მიმართებით. ქვეყნის ევროპული კურსი და ჩვენი სტრატეგიული მომავალი ერთი ადამიანის ინტერესებს ეწირება – მისი ძალაუფლების შენარჩუნების სურვილს, ფინანსურ ინტერესებს.

პოლიტპატიმრებად ქცეული ჩვენი ახალგაზრდების ნათელი მომავალი ეწირება „ქართული ოცნების“ იდეოლოგიას. 

ეს არ არის დემოკრატია. ეს არის ის, რასაც ვერასდროს ვიფიქრებდით – რომ ამ მდგომარეობამდე მივიდოდა ჩვენი ხალხი და ქვეყანა. საცოდავი ჩვენი ქვეყანა.

ახლო მომავალში საქართველოში დაბრუნებაზე ვფიქრობდი. დღეს, გულახდილად გეუბნებით, ბოლო დროს განვითარებულმა მოვლენებმა ყველაფერი შეცვალა. რაც ყოველდღე ხდება ჩემს ქვეყანაში, რასაც ვუყურებ, იმდენად მძიმეა, მუდმივად სტრესში ვარ, ბევრი ტირილი, ბევრი ნერვიულობა… და სიმართლე გითხრათ, ახლო მომავალში კი არა, შორეულ მომავალშიც ვერ ვფიქრობ საქართველოში დაბრუნებაზე. ეს ძალიან მტკივნეულია ჩემთვის.

ალბათ არც პოლონეთშიც გავჩერდები დიდი ხანი. როგორც კი საბუთებთან დაკავშირებულ პროცესებს დავამთავრებ და სხვა სტატუსს მივიღებ, აი მაშინ ვფიქრობ უფრო თბილ მხარეს გავეშურო საცხოვრებლად.

  • საქართველოში შრომის და ცხოვრების ფასებს როგორ აფასებთ?

საქართველოში ჩვეულებრივი მოქალაქეებისთვის ხელფასი და ცხოვრების ხარჯები ერთმანეთთან შეუთავსებელია. ამიტომაც არის ყოველ მეორე ოჯახში ემიგრანტი, რომელიც რაღაცას აგზავნის საქართველოში.

მე დედა მყავს საქართველოში, მედიცინის სფეროში მუშაობს, ძალიან დაბალ ხელფასზე. ყველამ კარგად ვიცით, ვის აქვს დღეს საქართველოში მაღალი ხელფასები – ხელისუფლებასთან დაკავშირებული ადამიანები გამდიდრდნენ კი არა, პირდაპირ მილიონერები გახდნენ. 

დედაჩემი 72 წლისაა და მასაც უფიქრია ემიგრაციაში წამოსვლაზე. არაერთხელ უთქვამს ახლაც, ამ ასაკში. დღესაც დამატებით მუშაობს – ჩაწოლილ ქალბატონს უვლის. მთელი ცხოვრება ექთნად იმუშავა და ახლა მაინც დამატებითი შრომა უწევს, რადგან მისი ძირითადი შემოსავალი საკმარისი არ არის.

ევროპაში კი ექთნებს საკმაოდ მაღალი ხელფასები აქვთ, თითქმის იმხელა, როგორიც ექიმებს. მე შვედეთში მყავს ახლობელი, უფროს ექთნად მუშაობს, ოპერაციებშიც იღებს მონაწილეობას და 10 ათას ლარზე მეტი აქვს თვეში ხელფასი. 

იქ არ არსებობს „ზემოდან ყურება“. უფროსიც, მენეჯერიც, ჩვეულებრივი მუშაც – ყველა ადამიანურად გექცევა. აფასებენ იმას, რასაც აკეთებ. 1000 მადლობასაც გეტყვიან შენი შრომისთვის. საქართველოში კი ამის ძალიან დიდი დეფიციტია.

გათავისუფლება პროტესტის გამო აჭარის ტურიზმის დეპარტამენტიდან – რა დაადგინა ომბუდსმენმა

აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტმა 2024 წლის დეკემბრის ბოლოს პროევროპული აქციების მონაწილე თანამშრომელი თამარ ლომაძე სამსახურიდან გაუშვა. დათხოვნის ოფიციალურ მიზეზად დეპარტამენტმა შრომითი ხელშეკრულების ვადის ამოწურვა დაასახელა.

ფაქტი სახალხო დამცველმა შეისწავლა და დაადგინა, რომ „თამარ ლომაძესთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა სავარაუდოდ კრიტიკული პოზიციების საჯაროდ გამოხატვას უკავშირდება“.

თამარ ლომაძე აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტში 2016 წლიდან მუშაობდა. 2023-24 წლებში კი იყო შიდა ტურიზმის სტიმულირებისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის თანამშრომელი.

თამარ ლომიძის სახელს უკავშირდება დეპარტამენტის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პროექტი – „გამომყევი აჭარაში“, რომელშიც საქართველოში მცხოვრები ინფლუენსერები მონაწილეობენ.

თამარ ლომაძე „ბათუმელებთან“ საუბარში ამბობს, რომ პროექტის სახელი, მასში მონაწილეობის წესები, პირობები, თავად მოიფიქრა.

თამარ ლომაძე სამსახურიდან 2024 წლის 31 დეკემბერს გაათავისუფლეს, შრომითი ხელშეკრულების ვადის გასვლის საფუძვლით.

თამარ ლომაძემ სახალხო დამცველს 2025 წლის 14 მარტს მიმართა, განსხვავებული მოსაზრების ნიშნით, სავარაუდო დისკრიმინაციასთან დაკავშირებით.

თამარ ლომიძის თქმით, ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტიდან „ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, სოციალურ ქსელებში გამოქვეყნებული პოსტებისა და საპროტესტო აქციებში მონაწილეობის გამო გაათავისუფლეს“.

2024 წლის 28 ნოემბერს, „ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ თქვა, რომ „მიიღეს გადაწყვეტილება 2028 წლის ბოლომდე დღის წესრიგში არ დავაყენოთ ევროკავშირთან მოლაპარაკების გახსნის საკითხი“. ამ განცხადებას ქვეყანაში უწყვეტი საპროტესტო აქციები მოჰყვა, რომელიც დღემდე გრძელდება.

თამარ ლომიძის განმარტებით, სწორედ ამ საპროტესტო აქციებში მონაწილეობის და მისი სოციალურ ქსელში აქტიურობის გამო გაათავისუფლეს საჯარო სამსახურიდან. მანამდე კი არაერთი გაფრთხილება მიიღო.

„2024 წლის 29 ნოემბერს დეპარტამენტის ხელმძღვანელისგან [თინათინ ზოიძისგან] მიიღო შეტყობინება, რომ „მოზომილად და გააზრებულად“ მოქცეულიყო. ხოლო 2024 წლის 28 დეკემბერს მისწერა, რომ სოციალურ ქსელებში აქტიურობას მორიდებოდა. 2024 წლის 30 დეკემბერს დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა შეხვედრა სთხოვა, სადაც იყო საუბარი, მათ შორის, აქციებზე სიარულთან დაკავშირებითაც,“ – ვკითხულობთ სახალხო დამცველის მოკვლევაში.

თამარ ლომიძის თქმით, თინათინ ზოიძემ მას განუმარტა, რომ „აქციაზე სიარული პოლიტიკურ განაცხადს წარმოადგენდა“. ასევე, დაინტერესდა, ხელშეკრულების ვადის გაგრძელების შემთხვევაში, კვლავ გააგრძელებდა თუ არა აქციებზე სიარულს.

რატომ გაუშვა აჭარის ტურიზმის და კურორტების დეპარტამენტმა სამსახურიდან კადრი, რომელმაც პოპულარული პროექტის წარმატებაში დიდი როლი შეასრულა? – ამ კითხვაზე „ბათუმელებმა“ დეპარტამენტიდან პასუხი ვერ მიიღო.

დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა თინათინ ზოიძემ გვითხრა, რომ სახალხო დამცველისადმი მიწერილი პასუხით გვეხელმძღვანელა.

სახალხო დამცველისათვის მიცემულ განმარტებაში, კი აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტის ხელმძღვანელი კი ასე ხსნის თამარ ლომიძის გათავისუფლებას: „შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტა განაპირობა იმ გარემოებამ, რომ სამსახურის მიერ დაკისრებული ამოცანების მოცულობა შემცირდა და აღნიშნული პოზიციის შენარჩუნების საჭიროება აღარ არსებობდა“.

სახალხო დამცველმა თამარ ლომიძის სამსახურიდან გაშვების ფაქტი სამართლებრივად შეაფასა და დაადგინა, რომ „საქმის ფაქტობრივი გარემოებებისა და მხარეთა შორის არსებული სამართლებრივი ურთიერთობის მრავალმხრივი ანალიზის შედეგად, სახალხო დამცველი მიიჩნევს, რომ მოცემულ შემთხვევაში, დისკრიმინაციული მოპყრობა ვერ დგინდება“.

თუმცა, იქვე სახალხო დამცველი ვრცლად მიმოიხილავს ფაქტობრივ გარემოებებს და წერს:

„მიუხედავად იმისა, რომ საქმის მასალები, დისკრიმინაციის დადგენის შესახებ, დასაბუთებული დასკვნის გაკეთების შესაძლებლობას არ იძლევა, სახალხო დამცველი მიიჩნევს, რომ დასახელებული გარემოებების ერთობლიობა, კერძოდ: ის რომ მხარეთა შორის შრომითი ურთიერთობა მრავალწლიანი და განგრძობითი იყო; დეპარტამენტის ხელმძღვანელის მხრიდან განმცხადებლის მიერ შესრულებული სამუშაო დადებითად ფასდებოდა, რასაც მიმოწერისას კმაყოფილების გამოხატვისა თუ მადლობის გადახდის არა ერთი ფაქტი მოწმობს, საქმის მასალებით დასტურდება, რომ განმცხადებელი ხელისუფლების ქმედებების მიმართ თავის კრიტიკულ დამოკიდებულებას ღიად გამოხატავდა, რაც მოპასუხის მხრიდან შენიშვნისა თუ თავშეკავებისკენ მოწოდების საგანი არაერთხელ გახდა.

დამხმარე ამოცანების შესასრულებლად კადრის დაქირავების საჭიროების არ არსებობა დღის წესრიგში მას შემდგომ დადგა, რაც განმცხადებელმა ქვეყანაში განვითარებულ მოვლენებთან დაკავშირებით კრიტიკული პოზიციის გამოხატვა აქტიურად დაიწყო – სერიოზულ და საფუძვლიან კითხვის ნიშნებს აჩენს შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის მოტივთან დაკავშირებით და თანასწორობის სტანდარტებთან მისადაგებისა და მოპასუხისთვის ანტი-დისკრიმინაციული დებულებების განმარტების საჭიროებას წარმოშობს,“ – ვკითხულობთ სახალხო დამცველის მოკვლევაში.

სახალხო დამცველი წერს, რომ საქმის კონტექსტში ყურადღება უნდა დაეთმოს იმასაც, რომ განმცხადებელი კრიტიკულ დამოკიდებულებას ქვეყნის პოლიტიკურ მოვლენებთან, მათ შორის – ხელისუფლების მოქმედებებთან დაკავშირებით ღიად და საჯაროდ გამოხატავდა.

„განსაკუთრებით საყურადღებოა ის, რომ კრიტიკული პოზიციების გამოხატვის ფონზე, განმცხადებელს დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა თავშეკავებისკენ რამდენჯერმე მოუწოდა, კერძოდ: 2024 წლის 29 ნოემბერს დეპარტამენტის ხელმძღვანელისგან მიიღო შეტყობინება, რომ „მოზომილად და გააზრებულად“ მოქცეულიყო, ხოლო 2024 წლის 28 დეკემბერს ღიად განუცხადა, რომ სოციალურ ქსელებში აქტიურობას მორიდებოდა. აღნიშნული შინაარსის გზავნილები ნეიტრალურ და არაფორმალურ რჩევებად ვერ შეფასდება, რამდენადაც მოცემული კონტექსტი ცხადად მიანიშნებს, რომ განმცხადებლის ქმედებების მიმართ არსებობდა აშკარა დისკომფორტი/მიუღებლობა.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ როგორც განმცხადებელი განმარტავს, სოციალურ ქსელებში იმ პერიოდში გაზიარებული პოსტები მხოლოდ აქციების თემატიკის იყო. შესაბამისად, ხელმძღვანელის თავშეკავებულობისკენ მოწოდებაც სწორედ ამ პოსტებს მიემართებოდა.

სახალხო დამცველის შეფასებით, ხელმძღვანელის მხრიდან თავშეკავებულობისკენ მოწოდება იმ აქტივობებთან მიმართებით, რომლებიც კონსტიტუციით დაცულ გამოხატვის თავისუფლებას განეკუთვნება, რთულია სამუშაო ეთიკის დაცვის ჩვეულებრივ მოთხოვნად შეფასდეს.

შესაბამისად, მოცემული ფაქტობრივი გარემოება ქმნის ეჭვს, რომ შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა დროებითი კადრის საჭიროების არ არსებობას კი არა, არამედ კრიტიკული პოზიციების საჯაროდ გამოხატვას უკავშირდება.

ძალზე მნიშვნელოვანი და ყურადსაღებია ის გარემოებაც, რომ მოპასუხის მიერ დასახელებული სამართლებრივი არგუმენტი – სამუშაოს მოცულობის შემცირება და დამხმარე ამოცანების საჭიროების გაქრობა – დღის წესრიგში სწორედ მას შემდგომ დგება/დროში ემთხვევა იმ პერიოდს, როდესაც განმცხადებელი ხელისუფლების ქმედებებთან მიმართებით კრიტიკული პოზიციის საჯაროდ დაფიქსირებას აქტიურად იწყებს,“ – ვკითხულობთ სახალხო დამცველის მოკვლევაში.

სახალხო დამცველი მიმოიხილავს ზოგად კონტექსტსაც. კერძოდ, 2024 წლის დეკემბრის თვიდან არა ერთმა საჯარო მოხელემ თუ შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულმა პირმა განაცხადა, რომ სოციალურ ქსელში პოზიციის საჯაროდ დაფიქსირებისა თუ პეტიციებზე [ევროკავშირთან მოლაპარაკებების გახსნის 2028 წლამდე შეჩერებაზე,საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით] ხელმოწერის გამო – შრომითი ურთიერთობა შეუწყდათ. გათავისუფლებულები შრომითი ურთიერთობის დასრულების საფუძვლად უმეტესწილად ხელშეკრულების ვადის გასვლასა და რეორგანიზაციას მიუთითებენ.

მიუხედავად იმისა, რომ, ფორმალურად, შრომითი ხელშეკრულებების შეწყვეტა კანონით განსაზღვრულ საფუძვლებს ეფუძნება, შემთხვევების რაოდენობა, ქრონოლოგიური თანმიმდევრობა და საერთო მახასიათებლები დასაქმებულთა სისტემური დისკრიმინაციის ეჭვს აჩენს.

„გარემოებების ერთობლიობა სახალხო დამცველს აფიქრებინებს, რომ რეალურად, განმცხადებელთან [თამარ ლომაძესთან] შრომითი ურთიერთობის დასრულებაც, შესაძლოა, მიზანმიმართულ, პოლიტიკურად ან სხვა მოტივით ნაკარნახევ, ინსტიტუციური წმენდის ფარგლებში ექცეოდეს,“ – ვკითხულობთ მოკვლევაში.

სახალხო დამცველი კიდევ ერთხელ ხაზს უსვამს საჯარო სამსახურში გამოხატვის თავისუფლების დაცვის მნიშვნელობას და მოპასუხეს განუმარტავს, რომ პოლიტიკურ თუ სხვა საკითხზე ღიად გამოხატული სამოქალაქო პოზიციის გამო პირთა სამსახურიდან გათავისუფლება ეწინააღმდეგება ადამიანის ფუნდამენტურ უფლებებს და საფრთხეში აგდებს დემოკრატიული ინსტიტუტების გამართულ ფუნქციონირებას.

ამასთან, საქმეში არსებული გარემოებების გათვალისწინებით, რომლებიც დისკრიმინაციული მოპყრობის მიმართულებით საფუძვლიან ეჭვს ქმნის, სახალხო დამცველი მოპასუხეს [თინათინ ზოიძეს, აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტის ხელმძღვანელს] მოუწოდებს, მხედველობაში მიიღოს ზემოაღნიშნული შეფასებები და შრომით ურთიერთობებში მონაწილეობისას თავი შეიკავოს იმგვარი პრაქტიკისგან, რაც დასაქმებულთა კრიტიკული გამოხატვის გამო ანგარიშსწორების მცდელობად შეიძლება იყოს აღქმული. არსებითია, რომ შრომითი ურთიერთობის გაგრძელებასთან ან/და შეწყვეტასთან დაკავშირებით მიღებული გადაწყვეტილება მხოლოდ ობიექტურ, სამუშაო პროცესთან დაკავშირებულ საჭიროებებს ეფუძნებოდეს და არა დასაქმებულის მიერ გამოხატულ პოზიციას.

ამავე თემაზე: 

„მკითხეს, კიდევ ვივლიდი თუ არა აქციებზე“ – აჭარის ტურიზმის დეპარტამენტის თანამშრომელი

რეჟისორსა და მსახიობს, ოთო ქათამაძეს დღეს დაკრძალავენ

42 წლის ასაკში გარდაცვლილ მსახიობს, რეჟისორსა და დრამატურგ ოთარ [ოთო] ქათამაძეს დღეს, 28 აგვისტოს დაკრძალავენ.

ოთარ ქათამაძის გამოსვენება მოხდება ბათუმის დრამატული თეატრიდან, სადაც მსახიობთან გამოთხოვების ცერემონია გაიმართა.

ოთო ქათამაძე 24 აგვისტოს თურქეთის ერთ-ერთ კლინიკაში გარდაიცვალა, სადაც მსახიობი მძიმე დიაგნოზით შეიყვანეს.

მას ანევრიზმა გაუსკდა და რეანიმაციაში იყო მოთავსებული. მოგვიანებით სამკურნალოდ თურქეთში გადაიყვანეს, თუმცა მისი გადარჩენა ვერ მოხერხდა.

მსახიობ ოთო ქათამაძეს დღეს დაკრძალავენ

ოთო ქათამაძე არაერთი პიესის ავტორია. გამოცემული აქვს პიესების კრებულიც.

იყო არაერთი ფესტივალისა და პროექტის ავტორი.

2004-2006 წლებში ასევე იყო თბილისის თეატრალური სარდაფის მსახიობი.

ოთო ქათამაძე ბათუმის დრამატული თეატრის სცენიდან გაასვენეს.

პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ გავრცელება, ადევნება, მუქარა – დაკავებულია ერთი პირი

პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონო მოპოვების, გავრცელების, სქესობრივი კავშირის იძულების, ადევნების და მუქარის ფაქტებზე ერთ პირს ბრალდება წარუდგინეს – ინფორმაციას პროკურატურა ავრცელებს.

უწყების ცნობით, ჩატარებული გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა უკანონოდ მოიპოვა დაზარალებულის პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ამსახველი ფოტო და ვიდეო მასალა, რომლის გავრცელების მუქარით რამდენჯერმე აიძულა დაზარალებულს მასთან სქესობრივი კავშირი დაემყარებინა.

„ბრალდებული ელექტრონული საშუალებების გამოყენებით სისტემატურად აკონტროლებდა დაზარალებულის გადაადგილებას, ჩაცმულობას, მეგობრებთან ურთიერთობას და არასასურველ კომუნიკაციას ამყარებდა მასთან. გარდა აღნიშნულისა, ბრალდებული დაზარალებულს და მისი ოჯახის წევრს სიცოცხლის მოსპობით დაემუქრა.

ასევე ინტერნეტის გამოყენებით, რამდენიმე პირსა და დაზარალებულს შორის არსებული ინტიმური ურთიერთობის შესახებ ინფორმაცია გაავრცელა.

დაკავებულს ბრალდება სისხლის სამართლის კოდექსის 157 პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით (პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ გავრცელება), 139-ე მუხლის პირველი ნაწილით (სქესობრივი კავშირის იძულება), 151 პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით (ადევნება) და 151-ე მუხლის პირველი ნაწილით (მუქარა) წარედგინა, რაც სასჯელის სახედ და ზომად 7 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს“ – წერს პროკურატურა.

ბრალდებულს აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეეფარდა.

Exit mobile version