Batumelebi

მაღაროელი ტარიელ მიქაცაძე მე-15 დღეა შიმშილობს, ბოლო ორი დღე კი წყალსაც აღარ იღებს. ის დღეს, 3 ივლისს ცუდად გახდა, თუმცა როგორც სხვა მაღაროელები გვეუბნებიან, ტარიელი პროტესტის ნიშნად უარს ამბობს სასწრაფო სამედიცინო დახმარებაზეც.

შიმშილობის შედეგად მას სისხლში შაქრის დონე მკვეთრად დაუვარდა. მაღაროელები შიშობენ, რომ არსებობს კომაში ჩავარდნის საფრთხე, თუმცა როგორც ერთ-ერთი მაღაროელი, ირაკლი ჯიქაძე გვეუბნება, ტარიელი პროტესტის ნიშნად უარს ამბობს ყველანაირ სამედიცინო დახმარებაზე.

მასთან ერთად შიმშილობენ სხვა მაღაროელებიც.

შავლეგ გოგსაძეს, გოგა მოდებაძეს, მირზა ლოლაძეს პირი აქვს ამოკერილი. მირზა ამავდროულად მშრალად შიმშილობს.

სიმონ მიქაცაძე და ჯანიკო ლაბაძე მხოლოდ წყალს იღებენ, ტარიელ მიქაცაძე კი მშრალ შიმშილობაზეა.

„მოვიდა სასწრაფო, პოლიციაც, მაგრამ კანონი ითვალისწინებს, რომ როცა ადამიანი უარს ამბობს რაიმე სამედიცინო ჩარევაზე, სამედიცინო პერსონალს უფლება არ აქვს იძულებით მიაღებინოს რაიმე მედიკამენტი ან გაუწიოს სხვა ტიპის დახმარება.

და ველოდებით ასე, ყველა ერთად მდგომარეობის გაუარესებას. ეს ყოფილა მაგათი კანონი“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ ირაკლი ჯიქიძე.

ტარიელ მიქაცაძე 39 წლისაა. ის 15 წელია რაც მაღაროში მუშაობს და არის სამხედრო რეზერვშიც. ტარიელს მეუღლე და მცირეწლოვანი შვილი ჰყავს. მასთან ერთად მისი ძმაც შიმშილობს.

ჭიათურელი მაღაროელების პროტესტი მას შემდეგ დაიწყო, რაც „ჯორჯიან მანგანეზმა“, რომლის მფლობელობაშია ყველა მაღარო ჭიათურაში, მუშაობა შეაჩერა და თანამშრომლები ნაწილობრივ – 60%-იან ანაზღაურებაზე გადაიყვანა, თუმცა კომპანია დასაქმებულებს არც ამ თანხას უხდის და აღარც სამუშაოების განახლებას აპირებს.

მაღაროელების პროტესტი 4 თვეზე მეტია გრძელდება. ისინი პერიოდულად ჭიათურიდან დედაქალაქში ჩამოდიან და ითხოვენ შეხვედრას ჯანდაცვის მინისტრთან, აწყობენ აქციებს პარლამენტთან და მთავრობის ადმინისტრაციასთან, თუმცა – უშედეგოდ.

პროტესტის ლიდერთა ნაწილი – მერაბ სარალიძე, გიორგი ნეფარიძე, აჩიკო ჭუმბურიძე და თენგო გველესიანი 29 აპრილს დააკავეს. სარალიძესა და ნეფარიძეს პროკურატურა ჯგუფური ძალადობის ორგანიზებას ედავება, ხოლო ჭუმბურიძესა და გველესიანს – მასში მონაწილეობას.

მაღაროელების თქმით, პატიმრობაში შიმშილობს მერაბ სარალიძეც.

პროტესტში მყოფ მაღაროელებს „ჯორჯიან მანგანეზი“ მმართველი კომპანია CMC მაღაროში მუშაობის აღდგენას დაჰპირდა, თუმცა, გარკვეული პირობებით: კომპანიამ გადაჭრით მოითხოვა პროტესტის, პიკეტირების შეწყვეტა და მის მის პირობებზე დათანხმება.

„ტყიბულში „დაალაგეს“ ყველაფერი ხალხი დაიმონეს და სოლიდარობასაც კი აღარ გამოხატავდნენ ჭიათურის პროტესტის მიმართ. შემდეგ აქაც გამოჩნდა ეს კაცი, პაატა მოდელაძე, ჭიათურის საწარმოების ხელმძღვანელის, რუსი ბიზნესმენის, მიხეილ სოცკის მარჯვენა ხელი და გვითხრა, თუ გინდათ მუშაობა, უნდა დაგვემონოთ ჩვენო. არავინ არ არის, არც პრემიერი, არც ხელისუფლება არც პარლამენტი ეგენი თქვენ ვერ გიშველიან და ჩვენი პირობები უნდა მიიღოთო. ამის შემდეგ წამოვიდა ის 7-პუნქტიანი ფურცელი, რომელიც რეორგანიზაციას ითვალისწინებდა.

ჩვენ არ ვეთანხმებოდით ამ პირობებს, თუმცა 3 ათას ხელმოწერას მიაღწიეს, ზოგი დაშინებით, ზოგი შანტაჟით, ხალხი შეცდომაში შეიყვანეს და მოაწერინეს, მაგრამ ახლა ისინიც ნანობენ.

მაღაროები ახლაც მუშაობს, მაგრამ ხალხის მცირე რაოდენობით მუშაობენ. გეგმა იგივე აქვთ და კიდევ დაუმატეს ახლა. დღემდე არ აქვთ დასაქმებულებს გეგმა-გრაფიკი, რა უნდა გამოიმუშაონ და რის მიხედვით აიღებენ ხელფასს.

300 მაღაროელი ვართ, ვინც რეორგანიზაციას ხელი არ მოვუწერეთ, მაგრამ ჩვენს გარდა კიდევ 2 ათასი ადამიანი დატოვეს უმუშევარი.

ამდენი უსამართლობის წინაშე რომ დავდექით, ისევ განვაახლეთ პროტესტი“ – ამბობს ირაკლი ჯიქიძე.

მისი თქმით, მაღაროელების პროტესტით, მათი ჯანმრთელობის მდგომარეობით „ოცნების“ მთავრობის არცერთი წარმომადგენელი არ დაინტერესებულა.

„არც ადგილობრივი თვითმმართველობიდან მოსულა ვინმე. მხოლოდ მაღაროელების ნათესავები, ახლობლები, სასწრაფო და პოლიცია და კომპანიის უსაფრთხოების წარმომადგენელი იყო კიდევ მოსული“-გვეუბნება ირაკლი ჯიქიძე.

მისი თქმით, გარკვეული პერიოდი მათ შიმშილობა და პროტესტიც შეაჩერეს და ელოდნენ დაკავებული მაღაროელების გათავისუფლებას, თუმცა ისინი პატიმრობაში დატოვეს.

„უდანაშაულო ხალხი ისევ დატოვეს პატიმრობაში. ამიტომ არც ჩვენ ვაპირებთ არაფრის ფასად უკან დახევას, რადგან სიმართლის გზაზე ვდგავართ. ჩვენ ვითხოვთ, პირველი რაც არის და უკომპრომისო – დაკავებული მაღაროელების გათავისუფლებას, რადგან 4 მშრომელი ადამიანი დაიჭირეს.

მეორეა, რომ ჩვენ არ ვაღიარებთ ამ უკანონო რეორგანიზაციას და მაღაროელების მასობრივ დათხოვნას და სოცკიმ და მისმა დამქაშებმა საერთოდ უნდა დატოვონ ქალაქი, რადგან ჩვენ ღირსეულად გავაგრძელოთ შრომა-საქმიანობა“ – ამბობს ირაკლი ჯიქიძე.

__________________

მთავარ ფოტოზე: მოშიმშილე მაღაროელები ჭიათურაში

„ურემი ნელა დადის, მაგრამ ისეთი სამართალი დააქვს, ყველას კარებთან მივა“, – ამბობს ნანი წულაია, 21 წლის სინდისის პატიმრის, გიორგი მინდაძის დედა.

სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტს, გიორგი მინდაძეს, დღეს, 3 ივლისს, მოსამართლე ნინო გალუსტაშვილმა 5-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა. გიორგი მინდაძეს ბრალად ედება პოლიციელზე თავდასხმა. პროკურატურის თქმით, გიორგი მინდაძემ 29 ნოემბერს პარლამენტთან პიროტექნიკა ისროლა, რამაც პოლიციელი დააზიანა.

განაჩენის გამოცხადებამდე ნანი წულაიამ სასამართლოსთან მიიტანა მისი შვილის ციხიდან გამოგზავნილი წერილი და ნახატი.

გიორგის ნახატზე სასამართლო სხდომაა ასახული, ცენტრში მოსამართლის მანტიამოსხმული ადამიანი ზის ეშმაკის სახით. გვერდით თვალებახვეული თემიდაა, რომელსაც ერთ ხელში სასწორის პინები, მეორე ხელში კი დოლარის გამოსახულებიანი სიმბოლო უჭირავს.

„გიორგიმ ასე განაცხადა ამ ფოტოზე, ვინც სასამართლოში ერთხელ მაინც შემოსულა, ყველამ იცის რა არის ამ ფოტოზე აღნიშნული, განსაკუთრებით მედია მიხვდება ყველაფერს. გიორგიმ – ამ რვა თვის განმავლობაში იმხელა სიყვარული ვიპოვე, რომელიც იქ ვერ გადმოგეცითო სათითაოდ, ახლა გიხდით მადლობას და მე ვიცი, გარეთ ბევრი ნათესავი მელოდებაო“.

ნანი წულაიას დღეს დაბადების დღე აქვს. შვილის განაჩენის, 5-წლიანი პატიმრობის გამოცხადების შემდეგ, მან ჟურნალისტებთან თქვა, რომ ეს დღე არასოდეს დაავიწყდება:

„მე ახლა ცრემლს ვიშრობ. აწი სულ უნდა ვიცინო და თვითონ აწი დაიწყებენ ტირილს.

არაჩვეულებრივ განწყობაზე ვარ, სრულიად განსხვავებული დაბადების დღე მაქვს. ეს დღე ცხოვრებაში არ დამავიწყდება ალბათ. გიორგიმ კი განიცადა დღევანდელი საჩუქარი, მაგრამ გალუსტაშვილს [მოსამართლე] ეტყობა სურვილი ჰქონდა ეს ბრწყინვალე საჩუქარი გაეკეთებინა ჩემთვის, ეგ ვერასდროს ვერ მიხვდება გიოს და ჩემს დედა-შვილობას. ამას ვერავინ ვერ აუხსნის. მე არ ვიტირებ“.

„ბუნებრივია, ცდილობენ სისტემაში დატოვონ ისეთი ადამიანები, რომლებიც წინააღმდეგობას საერთოდ არ წევენ, ან „ქართული ოცნებისადმი“ ძალიან ლოიალურები არიან.

მორჩილებაა ალბათ ის კრიტერიუმი, რის საფუძველზეც ამ სამინისტროში რჩებიან“, – ამბობს ქეთი ფრუიძე, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ყოფილი თანამშრომელი, რომელიც სამსახურიდან 28 ივნისს, შაბათ დღეს გაათავისუფლეს.

რა მიზანს ემსახურება საგარეოდან თანამშრომლების მასობრივი დათხოვნა. ასევე, ნატოსა და ევროკავშირთან ინტერგაციის სამსახურების გაუქმება?  – ამ თემაზე „ბათუმელები“ ქეთი ფრუიძის გარდა ამავე სამინისტროს კიდევ ერთ ყოფილ თანამშრომელს, მეგი ბენიასაც ესაუბრა, რომელიც ნატოსა და უსაფრთხოების საკითხების მიმართულებით მუშაობდა.

მეგი ბენიამ 17 ივნისს დაწერა განცხადება და წამოვიდა სამინისტროდან.

მეგიც და ქეთიც ორივე იმ პეტიციის ხელმომწერები არიან, რომლითაც საჯარო მოხელეებმა გააპროტესტეს ევროკავშირთან ინტეგრაციის პროცესის შეჩერება, რაც ირაკლი კობახიძემ 28 ნოემბერს დააანონსა.

„მე ჩემით დავწერე განცხადება და წამოვედი. თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მე არ გამათავისუფლებდნენ, რადგან ნატოსთან ინტეგრაციის ჩემი დეპარტამენტი გაუქმებულია. მე არც მათ ე.წ. კონკურსებში ვაპირებდი მონაწილეობას, ამიტომ ვეძებდი სამსახურს და როცა ვიპოვე, წამოვედი. ცოტათი დავასწარი მათ“, – ამბობს მეგი ბენია.

მეგის ვკითხეთ, თუ რა გახდა მისი დეპარტამენტის გაუქმების მიზეზი. ის ამბობს, რომ საგარეო საქმეთა სამინისტროში ფაქტობრივად ყველა სამსახური და დეპარტამენტი გააუქმეს, რომელიც ნატოსა და ევროკავშირში ინტეგრაციაზე მუშაობდა.

„იცით, რომ საქართველოს აქვს ორი ინტეგრაციული მექანიზმი ნატოში, არსებობდა ნატო-საქართველოს არსებითი ღონისძიებათა პაკეტის (SNGP) სამმართველო და წლიური ეროვნული პროგრამა (ANP), რომელიც არის უმნიშვნელოვანესი.

ორივე დეპარტამენტი გაუქმდა და ჩამოყალიბდა ახალი დეპარტამენტი, რომლის მიზნებიც გაურკვეველია.

რაც შეეხება მიზეზებს, მე ჩემს ერთ-ერთ გამოსვლაშიც ვთქვი კიდეც, თუ რა იწვევს ეჭვის საფუძველს და გვაძლევს ჩვენეული დასკვნების გაკეთების საშუალებას, რომ ამ სამსახურების გაუქმებამდე არანაირი კომუნიკაცია არ მომხდარა თანამშრომლებთან, თუ რატომ იყო ეს რეორგანიზაცია საჭირო.

ერთადერთი, რაც გვაცნობეს, თითქოს ძირეული რეფორმაა, რაც სინამდვილეში ასე არ არის, რადგან როცა უსაფრთხოების პოლიტიკის დეპარტამენტი გაუქმდა და შეიქმნა უსაფრთხოების სამმართველო, რა ფუნქციებს შეასრულებს ეს სამმართველო, რა იქნება მისი სამუშაო მიზნები, ეს არ არსებობს.

ამ პირობებში გამოაცხადეს ე.წ. კონკურსები, რომელშიც მე არ ვაპირებდი მონაწილეობას და არც სამართლებრივ დავას სხვათა შორის, რადგან კანონმდებლობა და სასამართლო პრაქტიკა არ არის დასაქმებულზე ორიენტირებული, ამიტომ აბსოლუტურად უარი ვთქვი ყველაფერზე“, – გვეუბნება მეგი ბენია.

შეიცვალა თუ არა მათ მიმართ ხელმძღვანელობის დამოკიდებულება მას შემდეგ, როცა ევროინტეგრაციის მხარდამჭერ პეტიციას მოაწერეს ხელი და იყო თუ არა საყვედური ამის გამო მათ მიმართ, – ვკითხეთ ქეთის და მეგის.

ქეთი ფრუიძის თქმით, მათზე პირდაპირი ზეწოლის ფაქტები ნაკლებად იყო, „რადგან მაინც დიპლომატიური უწყებაა და ასეთი საკითხებიც მეტ-ნაკლებად დიპლომატიური უნარ-ჩვევების ფარგლებში ტარდება“.

„თუმცა ის ტონი, რაც ჩვენ მიმართ იყო, აბსოლუტურად განსხვავებული იყო პეტიციის ხელმოწერის შემდეგ.

მაღალი ხელმძღვანელობიდან წამოვიდა ბრალდებები, რომ ჩვენ თანამშრომლების ნაწილი დავაბულინგეთ, რომ მოეწერა ხელი პეტიციაზე. ეს წარმოუდგენელია, რადგან მე ხუთწლიანი სტაჟი მაქვს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და იქ არიან ადამიანები, რომლებიც 20-25 წელია მუშაობენ. მე როგორ უნდა დამებულინგებინა ამხელა სტაჟის მქონე დიპლომატები?

ჩვენ ერთი სიტყვაც არ გვითვამს ხელმოწერაზე ვინმესთვის, მიუხედავად იმისა, რომ მე და მეგი ვიყავით ერთ-ერთი წამომწყებები ამ პეტიციის და შემდეგ შემოგვიერთდნენ სხვებიც.

ეს ერთიანობა სამინისტროში მოხდა იმის ნიადაგზე, რომ სწორ დროს სწორ ადგილას აღმოვჩნდით, რადგან აღმაშფოთებელი იყო კობახიძის ის განცხადება: შეურაცხყოფილად ვიგრძენით ყველამ თავი – საგარეო საქმეთა სამინისტროს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მიმართულება ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციაა და ჩვენი კონსტიტუციის 78-ე მუხლიც გვეუბნება, რომ ჩვენ, საჯარო მოხელეებმა, სახელმწიფომ ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ  ამისთვის“, – ამბობს ქეთი ფრუიძე.

მეგის თქმით, მას აქვს შსს-ში მუშაობის გამოცდილებაც და კარგად იცნობს ძალოვან სტრუქტურებს, სადაც საგარეოსგან განსხვავებით ბევრად ხისტია მიდგომა.

„როცა ხელი მოვაწერეთ პეტიციაზე, მეორე დღეს საგარეომ დადო განცხადება, სადაც გვიწოდა „საბოტაჟნიკები“ და სხვადასხვა რამ, მაგრამ საგარეო უწყება არ არის პოლიციური რეჟიმის სისტემა, სადაც სულ სხვანაირია დაშინება ან გამოძახების ფორმატი. ეს აქ უნდა გააკეთონ შენი უშუალო ხელმძღვანელის დავალებით. ჩემი უშუალო ხელმძღვანელი და ნატოში ინტეგრაციის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი ამას არ იზამდა არავითარ შემთხვევაში. მათი საშუალებით ამას ვერ გააკეთებდნენ. მე არ მახსოვს ჩემ გარშემო და არც ჩემ მიმართ მსგავსი რამ. იყო ფაქტები, მაგალითად, სასწავლო შვებულებას როცა ვითხოვდი არ მომცეს და მომიწია პირადი შვებულების აღება. თუმცა, ის, რაც მესმის სხვა საჯარო სტრუქტურებში, ბევრად მძიმეა.

იმდენად რთულ ვითარებაში ვართ დღეს ქვეყანაში, რომ ყველაფერი უკვე შედარებითია“, – ამბობს მეგი.

ქეთის თქმით, ევროინტეგრაციის შეჩერების შემდეგ, ღია პროტესტით წავიდა ელჩების ნაწილი. „ამ დღეებში კი 40-მდე თანამშრომელს მიუვიდა გათავისუფლების შესახებ წერილები.

„ეს არის ერთგვარი სადამსჯელო ღონისძიება, რომელსაც ექნება მსუსხავი ეფექტი სხვა საჯარო მოხელეებისთვის, რომ ასეთი წინააღმდეგობა აღარ გაბედონ. თუმცა ამ პროცესში რამდენიმე ისეთი თანამშრომელიც მოჰყვა, რომელიც არ იყო პეტიციაზე ხელმომწერი და ალბათ ისინიც მიაყოლეს, ვინც არ იყო მათთვის სასურველი. გამოიყენეს ეს მომენტი.

ბუნებრივია, ცდილობენ სისტემაში დატოვონ ისეთი ადამიანები, რომლებიც წინააღმდეგობას საერთოდ არ წევენ, ან „ქართული ოცნებისადმი“ ძალიან ლოალურები არიან.

მორჩილება არის ალბათ ის კრიტერიუმი, რის საფუძველზეც სამინისტროში რჩებიან ადამიანები. ალბათ პროევროპული განწყობის ადამიანებიც რჩებიან, მაგრამ ესენი ხმამაღლა არ საუბრობენ და მზად არიან ამ რეჟიმში გააგრძელონ მუშაობა“, – გვეუბნება ქეთი ფრუიძე.

მიზეზებზე საუბრობს მეგიც.

„40-მდე ადამიანი გაათავისუფლეს ცენტრალური აპარატიდან, საქართველოს საელჩოებსა და საკონსულოებში საზღვარგარეთ, 1-ელი აგვისტოდან გაათავისუფლებენ დაახლოებით 20-მდე ადამიანს. ამას ემატება ევროკავშირის და ნატოს საინფორმაციო ცენტრის გაუქმება და ამის შემდეგ, ვის, სად გადაანაწილებენ და ვინ დარჩება, რთული სათქმელია. ძალიან მასშტაბური წმენდაა და რაც მთავარია ხაზგასმით მინდა აღვნიშნო, რომ აბსოლუტურად ყველა, ვინც ახლა ამ ეტაპზე არის გათავისუფლებული, ყველა პეტიციაზე ხელმომწერია“, – გვეუბნება მეგი.

როგორ ფიქრობთ, ისინი ვინც რჩებიან სამინისტროში, რის სანაცვლოდ ტოვებენ მათ? – ვკითხეთ ქეთის და მეგის.

„ალბათ საკუთარ ღირებულებებზე უარის თქმის სანაცვლოდ“ – ამბობს ქეთი ფრუიძე.

მეგიც დაახლოებით იგივეს გვეუბნება – „პირადი კომფორტის სანაცვლოდ“.

„სავარაუდოდ, კარგად გრძნობს ეს ხალხი იქ თავს, თავისი პირადი კომფორტის სანაცვლოდ. მეტი პასუხი აქ არ არის. თუმცა ჩემი, ქეთის და იმ ადამიანების პირადი პოზიციაა, რომლებიც ბოლომდე დადგნენ ამ ღირებულებებზე, რომ ამ გათავისუფლებებზე უფრო მნიშვნელოვანი არის ის, თუ რომელ სამსახურებს აუქმებენ და რა შტატებს ტოვებენ.

მაგალითად, საერთაშორისო სამართლის დეპარტამენტი, სადაც ქეთი მუშაობდა, არ არის გაუქმებული, არც სამმართველოა გაუქმებული და არც შტატი. მიზანი იყო ქეთის მოშორება. ამ ფაქტორებს – ევროკავშირის და ნატოს მიმართულებით კიდევ ემატება ის, რომ მათთვის ეს მიმართულებებიც არაპრიორიტეტული ხდება.

საერთოდ არ არის პრიორიტეტში და სამინისტროს სტრუქტურა ისეთი ფორმით არის ჩამოყალიბებული, რომ ამ ქვეყანამ ალბათ იზოლაციონისტური პოლიტიკა უნდა გაატაროს, რადგან რადიკალურად შემცირებულია შტატების რაოდენობა იმ მიმართულებებზე, რომლებიც ევროინტეგრაციაზე მუშაობდნენ. ეს მიმართულებები უკვე ან დაკნინებულია ან საერთოდ გაუქმებული. მათ შორის ჩემი სამსახური, რომელიც ნატოში ინტეგრაციაზე მუშაობდა“, – ამბობს მეგი ბენია.

ქეთი ფრუიძეც მიიჩნევს, რომ საგარეოში დაწყებული საკადრო წმენდა ბევრ კითხვას აჩენს.

„ცხადია, იზოლაციონისტური საგარეო პოლიტიკაა ეს და სტრატეგიულად არამომგებიანი საქართველოსთვის. სად მივდივართ და როგორ, ჩემთვის ამ პროგნოზების გაკეთება ახლა რთულია“, – ამბობს ქეთიც.

საგარეო საქმეთა მინისტრის ყოფილი მოადგილე დავით დონდუა წერდა, რომ სამინისტროში წამოწყებული ცვლილებები ინსტიტუციური მეხსიერების წყალში გადაყრაა. ის ასევე საუბრობს იმაზე, რომ სამინისტროდან უშვებენ მათ, ვინც პროფესიული პრინციპების და სამშობლოს ინტერესების ერთგული დარჩა.

ეთანხმებით მის შეფასებას? – ვკითხეთ მეგი ბენიას და ქეთი ფრუიძეს.

ქეთის აზრით, შეაფასო იმ ადამიანების მოტივაცია, ვინც დარჩა სისტემაში, საკმაოდ დელიკატური საკითხია, რადგან სისტემაში დარჩენის სხვადასხვა მოტივაცია არსებობს.

„ვინც იქ დარჩა, არის რაღაც ნაწილი იმ ადამიანების, რომლებსაც მე არ ვთვლი მაგალითად სამშობლოს ინტერესების მოღალატეებად. შესაძლოა მათ სხვა გზა არ აქვთ. ან შესაძლოა ამ საკითხის სერიოზულად გაცნობიერების მასშტაბი არ არის  ისეთი, როგორც უნდა იყოს. არ ვიცი ზუსტად, ვის რა მოტივაცია აქვს. ვფიქრობ, ამის განსჯა ჩემი მხრიდან არასწორია“, – მიიჩნევს ქეთი.

მეგი კი სისტემაში მყოფ სამი კატეგორიის ადამიანებზე საუბრობს.

„ერთი, რომელსაც ყველაფერი ფეხებზე ჰკიდია, მეორე, რომელსაც საერთოდ არ აინტერესებს არაფერი და მესამეა, რომელიც ფიქრობს, რომ ალბათ რუსეთთან სჯობს. ოპორტუნისტები არიან.

და არიან ერთეულები, რომლებიც არ მინდა მოიხარშონ ამათთან ერთად – ისინი ნებისმიერ დროს მზად არიან დატოვონ სისტემა, მაგრამ ხომ გესმით, ქვეყანაში როგორი სოციალურ-ეკონომიკური ფონია. მე გამიმართლა და ვიშოვე სამსახური, რომელიც საერთოდ არანაირ შეხებაში არ არის ჩემ სფეროსთან. იძულებული ვიყავი, რომ დავთანხმებულიყავი. თან ყველაფერი დაიხურა – კვლევითი ცენტრები იქნება, არასამთავრობოები თუ სხვა. ძალიან ცუდ მდგომარეობაშია ხალხი. ეს ადამიანები ვერ მისცემენ თავს უფლებას, რომ ერთი დღე შემოსავლის გარეშე დარჩნენ.

მთელ სამინისტროში შეიძლება 5 ადამიანი იყოს ასეთი, ვისზეც მე ახლა ვსაუბრობ და როგორც კი სამსახურს იშოვიან, იმ დღესვე დატოვებენ იქაურობას, რადგან გულწრფელად გული ერევათ იმაზე, რაც იქ ხდება.

დანარჩენებზე რა მოგახსენოთ, მათ სინდისზე თავად არიან პასუხისმგებელი“, – ამბობს მეგი.

მეცხრე თვეა ქვეყანაში პროტესტია. ხალხი ითხოვენ „ოცნების“ ხელისუფლების გადადგომას. თქვენ როგორ ხედავთ ამ ქვეყნის ევროპის გზაზე დაბრუნების შესაძლებლობას? – ორივე მიიჩნევს, რომ პროტესტი უნდა გაგრძელდეს და ელოდებიან უფრო ქმედით ნაბიჯებს ევროპისგან.

„ჩემი, როგორც რიგითი მოქალაქის აზრია, რომ პროტესტი არავითარ შემთხვევაში არ უნდა შეწყდეს. ის კანონები, რასაც წამდაუწუმ იღებს ავტორიტარული ხელისუფლება, ზუსტად იმისკენ არის მიმართული, რომ გაგვაჩუმონ და დაგვაშინონ. მაქსიმალურად ცდილობენ ავტორიტარიზმის კონსოლიდაციას, მაგრამ რამდენად მოახერხებენ, შიდა თუ გარე ფაქტორების გამო, ამაზე პროგნოზის გაკეთება მიჭირს.

ჩემი ბრძოლა არ დაწყებულა საგარეო სისტემაში. მე, მაგალითად, რუსული კანონის საწინააღმდეგო აქციებზეც ვიდექი და კინაღამ მოვიწამლე იმ ნივთიერებებით, რასაც  მშვიდობიანი დემონსტრანტების წინააღმდეგ ისროდნენ. სისტემის შიგნით ბრძოლა ორი წლის წინ დავიწყე, რასაც მოჰყვა ის, რომ აღარ მომცეს არანაირი წინსვლის შესაძლებლობა.

ცალსახად ვამბობდი, რომ რუსული კანონი შემაფერხებელი იყო საქართველოს ევროინტეგრაციის გზაზე. თუმცა უკვე იმდენად გაუარესდა ყველაფერი, იგივე დემოკრატიული ინსტიტუციების, ადამიანის უფლებათა მდგომარეობის თუ პოლიტიკური რიტორიკის თვალსაზრისით, ბრძოლის სხვა მეთოდს ვერ ვხედავ, გარდა იმისა, რომ ვიდგე აქციებზე, ვილაპარაკო ხმამაღლა და ვაკრიტიკო ისინი ამ ყველაფრის გამო.

გარდამტეხი, ძირეული ცვლილებები როდის მოხდება, ან რა ფაქტორები იქონიებს ამაზე გავლენას, არ ვიცი. ერთადერთი, რის გამოც საქართელო ჯერ კიდევ რჩება საერთაშორისო რადარში, არის ზუსტად ეს უწყვეტი პროტესტი“, – ამბობს ქეთი ფრუიძე.

მის პოზიციას იზიარებს მეგიც.

„რაც დაგვრჩენია არის ის, რომ აქციებზე ვიაროთ აქტიურად. იმ დღეს როცა ვერ მივდივარ, გულისფანცქალით ვხსნი ხოლმე ტელეფონს, გავიგო რუსთაველი გადაიკეტა თუ არა. მგონია, რომ როცა რუსთაველი არ გადაიკეტება, დასრულებულია ყველაფერი. თუმცა, მხოლოდ რუსთაველზე დგომით ძალიან რთულია ბრძოლის მოგება, ამიტომ ვფიქრობ, რომ მნიშვნელოვანია საერთაშორისო წნეხი და უფრო ქმებითი ნაბიჯების გადადგმა.

ის, რაც ახლა შეუძლია ოპოზიციას, მათ უნდა ჰქონდეთ უფრო მკაფიო და მჭიდრო ურთიერთობა საერთაშორისო პარტნიორებთან. იმის ჩვენება და დემონსტრირება, თუ რას ნიშნავს მათთვის, მათი ინტერესებისთვის საქართველოს დაკარგვა. ვისურვებდი, ეს იყოს წინა პლანზე.

________________

მთავარ ფოტოზე: ქეთი ფრუიძე და მეგი ბენია

საბერძნეთში, კუნძულ კრეტაზე ძლიერი ხანძარი მძვინვარებს.

დღეს, 3 ივლისს, კრეტის სამხრეთ სანაპიროზე გაჩენილი ხანძრის გამო სასტუმროებიდან ტურისტებისა და მოსახლეობის, 1500-ზე მეტი ადამიანის ევაკუაცია გახდა საჭირო.

ხანძრის ჩაქრობას ართულებს ძლიერი ქარი, რის გამოც ცეცხლი მთის ფერდობებზე ტყეებს მოედო.

ბერძნულ მედიაში ინფორმაცია არ ვრცელდება მსხვერპლის შესახებ, თუმცა არის შემთხვევები, როცა რამდენიმე ადამიანის საავადმყოფოში გადაყვანა გახდა საჭირო კვამლის შესუნთქვის გამო.

ხანძარს კრეტაზე ასობით მეხანძრე აქრობს.

დღეს, 3 ივლისს, ერთიანი ეროვნული გამოცდები დაიწყო.

აბიტურიენტები პირველ გამოცდას ქართულ ენასა და ლიტერატურაში აბარებენ.

გამოცდების ეროვნული ცენტრის ინფორმაციით, 2025 წლის გამოცდებისთვის სულ 80 000 აპლიკანტი დარეგისტრირდა.

მათ შორის:

• ერთიანი ეროვნული გამოცდებისათვის 39 000-ზე მეტი აბიტურიენტი;
• სტუდენტთა საგრანტო კონკურსში მონაწილეობის სურვილი 2 400-ზე მეტმა სტუდენტმა გამოთქვა;
• საერთო სამაგისტრო გამოცდისათვის რეგისტრაცია 10 000-ზე მეტმა მაგისტრატობის კანდიდატმა გაიარა;
• მასწავლებლისა და მასწავლებლობის მსურველთა გამოცდებისათვის დარეგისტრირდა 24 300-ზე მეტი აპლიკანტი.

ცენტრის ინფორმაციით, 2025 წლის გამოცდები ტრადიციულად ორ სესიად ჩატარდება.

ერთიანი ეროვნული გამოცდები 22 ივლისს სახვითი და გამოყენებითი ხელოვნების გამოცდით დასრულდება.

მასწავლებლის გამოცდებზე დარეგისტრირებულები საგამოცდო პროცესში 8 ივლისიდან ჩაერთვებიან.

10 ივლისს ჩატარდება სტუდენტთა საგრანტო კონკურსი, სამაგისტრო გამოცდას კი მაგისტრატობის კანდიდატები 21-22 ივლისს ჩააბარებენ.

სამოქალაქო ჯგუფი „მთა თავისუფლებისთვის“ 3 ივლისს, 5 საათზე, თბილისში, ფილარმონიიდან რუსთაველის გამზირზე მარშს აანონსებს გზავნილით – „ქვეყნის დემოკრატიული მომავლის სადარაჯოზე“.

ეს ჯგუფი აერთიანებს მთის მოყვარულებს, მთამსვლელებს, მოთხილამურეებს, გიდებსა და მთის მოსახლეობას.

„მარშით გავივლით ფილარმონიიდან რუსთაველამდე, სადაც ჩვენი თემის პრეზენტაციას წარვადგენთ და შევუერთდებით საერთო ბრძოლას,“ – აღნიშნულია ჯგუფ -„მთა თავისუფლებისთვის“ მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

___________________

ფოტოზე: სამოქალაქო ჯგუფის „მთა თავისუფლებისთვის“ მარში თბილისში 2025 წლის აპრილში/facebook

„ქართული ოცნების“ პარლამენტმა გახარიას პარტიის წევრებს მანდატები შეუწყვიტა „არასაპატიო მიზეზით სხდომების გაცდენის გამო“.

პარლამენტის წევრის უფლებამოსილება შეუწყდა გახარიას პარტიის ყველა წევრს: გიორგი გახარიას, თეონა აქუბარდიას, ანა ბუჩუკურს, ლევან გოგიჩაიშვილს, ზაზა თავაძეს, ბექა ლილუაშვილს, ნათია მეზვრიშვილს, ბერდია სიჭინავას, კახაბერ ქემოკლიძეს, როინ ქოჩორაშვილს, დიმიტრი ცქიტიშვილს და ზვიად ძიძიგურს.

2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების ოფიციალური შედეგების მიხედვით, პარტიამ – „გახარია – საქართველოსთვის“ 12 მანდატი მოიპოვა, თუმცა გახარიას პარტიას, მსგავსად ბარიერგადალახული სხვა ოპოზიციური პარტიებისა, მანდატები არ გამოუყენებია და პარლამენტში არ შესულა.

ამავე დროს, სხვა ოპოზიციური პარტიებისგან განსხვავებით, გახარიას პარტიას საპარლამენტო სია არ ჩაუხსნია, რაც იმას ნიშნავს, რომ გახარიას პარტიის სხვა წევრებს, რომლებიც სიაში პირველი 12 წევრის მერე მოდიან, შეუძლიათ პარლამენტში შევიდნენ.

იურისტი საბა ბრაჭველი ფეისბუქზე ეხმიანება „ოცნების“ ახალ საკანონმდებლო ცვლილებებს. საუბარია კანონში გზის გადაკეტვის საფუძვლით დაჯარიმების გასაჩივრების მექანიზმში ცვლილებასა და კანაფის ან მარიხუანის შეძენა-შენახვა-მოყვანასთან დაკავშირებით სასჯელის გამკაცრებაზე.

„ბათუმელები“ სრულად, სტილის დაცვით გთავაზობთ იურისტის კომენტარს.

„არის კანონები, რომლებსაც ქოცები მხოლოდ თქვენს დასაშინებლად იღებენ და კანონები, რომლის გამოყენებასაც მართლა აპირებენ. გუშინ მიღებულ საკანონმდებლო ცვლილებებში ორივეს მაგალითი გვხვდება.

პირველის მაგალითი გზის გადაკეტვის ჯარიმის გასაჩივრების ცვლილებაა. როგორც გახსოვთ, თებერვალში ახალი წესი შემოიღეს, შსს-ს მაქსიმალურად ბევრი ჯარიმა რომ დაეწერა და რუსთაველის გადაკეტვა შეჩერებულიყო. მაშინ ვვარაუდობდით, რომ შსს ამდენი ჯარიმის პროცესინგს ვერ აუვიდოდა და ჯარიმების გადახდა დროში გაიწელებოდა. ეს ასეც მოხდა და თებერვლის შემდეგ ჯარიმების ჯერ მხოლოდ მცირე ნაწილია სასამართლოში გადაფორვარდებული.

ამიტომ, მაშინ ვამბობდით, რომ ამ ცვლილებას რუსთაველზე არანაირი გავლენა არ უნდა მოეხდინა – ერთი შსს-ის ბუღალტერიაში გაჭედვის გამო, მეორე იმიტომ, რომ პირბადეებით გზის გადაკეტვა მთელ ამ შრომას წყალში ყრიდა, და მესამე – ბოლოს და ბოლოს, ვისაც ჯარიმას დაუწერდნენ, ფონდები უნდა მიხმარებოდნენ.

მესამე ნაწილი შეიცვალა, რადგან ფონდები დააყადაღეს და იმ ერთში, რომელიც მუშაობს, ბიზნესი ფულის გადარიცხვას არ ჩქარობს. თუმცა, პირველი ორი ძალაშია და რუსთაველის გადაკეტვაც გრძელდება.

პროგნოზის მსგავსად, ასევე ვერ იმუშავა დაშინებამ იმის შესახებ, რომ ადამიანებს მასიურად 30 და 60 დღით გაუშვებდნენ იზოლატორებში – რადგან ჯამურად მთელ ქვეყანაში სულ რამდენიმე ასეული ადგილია და ამხელა პატიმრობები თვითონ არ აწყობთ.

ახლა რა შეცვალეს? შსს ადგა და ჯარიმების ბუღალტერია, რაც თებერვლის შემდეგ ჰქონდა შეტენილი, სასამართლოს გადაულოცა. ამ წვალების მოშორება ალბათ ახალი მინისტრის ერთ-ერთი მოთხოვნაც იყო. პრაქტიკაში მხოლოდ ის იცვლება, რომ ვისაც გასაჩივრებულ ჯარიმაზე ჩემსავით შსს-ს პასუხს ელოდით, პირდაპირ სასამართლო დაგიკავშირდებათ, ხოლო ამიერიდან ვისაც დაგჭირდებათ გასაჩივრება – საჩივარი სასამართლოში უნდა ჩააბაროთ.

ამრიგად, ეს ცვლილება დამაშინებლად ჟღერს, მაგრამ შესაკრებთა გადანაცვლებით ჯამი არ იცვლება. თუ აქამდე ბუღალტერია და ბექლოგი შსს-ს ჰქონდა შეტენილი, ახლა ადმინისტრაციული სამართალდარღვევების განმხილველ შვიდ მოსამართლეს ექნება. რამდენად სწრაფად შეძლებენ იმის დაპროცესებას, რაც შსს-ს თვეები არ გამოუვიდა, მაგას ერთად ვნახავთ.

ანალოგიურად, დამაშინებლად ჟღერს 30-დღიანი პატიმრობა ჯარიმების გადაუხდელობის გამო და შეიძლება, საჩვენებლად, ვინმეზე გამოიყენონ კიდეც, მაგრამ მასიურად ამხელა პატიმრობებს ვერც ახლა აწევენ. მოკლედ, ეს ცვლილებები მხოლოდ თქვენი დაშინების მორიგი მცდელობაა, თორემ მათთვის, ვინც რუსთაველზე პირბადით გადის, არაფერი იცვლება.

მეორე ცვლილების – იმ კანონის მაგალითი, რომლის გამოყენებასაც ნამდვილად აპირებენ – სისხლის სამართლის მართლმსაჯულებაში შემავალი ცვლილებებია. მატერიალურ კოდექსში ხომ ცალკე შემოიტანეს 6 (ექვს) წლამდე ციხე ხუთი გრამი მარიხუანას ფლობისთვის, მაგრამ საპროცესო კოდექსში კიდევ უარესი ქნეს. ახალი ცვლილებებით სრულად საიდუმლოვდება საკვანძო მოწმეების ვინაობა, რომელსაც ბრალდება და გამამტყუნებელი განაჩენი შეიძლება დაეყრდნოს.

კერძოდ, იმ პირ(ებ)ის ვინაობა, ვინც გამოძიებასთან თანამშრომლობს, შეიძლება დაიფაროს გამოძიების ყველა მასალაში, საპროცესო დოკუმენტში, სამართალწარმოების ნებისმიერ ეტაპზე.

მისი ვინაობა არსად არ მიეთითება, შეუძლებელი იქნება მისი ამოცნობა, სასამართლო დარბაზში დაკითხვა.

ეს ნიშნავს, რომ გამამტყუნებელი განაჩენი შეიძლება დაეყრდნოს ისეთ მთავარ მტკიცებულებას – მოწმის ჩვენებას, ვისი ვინაობაც არავინ იცის პროკურორის და მოსამართლის გარდა, ვისი გამოკვლევის უფლება დაცვის მხარეს არ მისცემია და დაცვის მხარეს ელემენტარულად იმის გადამოწმებაც კი არ შეუძლია, ერთ ცრუ მოწმეს ხომ არ იყენებენ ყველა საქმეში (რაშიც აქამდე შსს არაერთხელ გამოუჭერიათ).

ეს არ არის ნარკოპოლიტიკის გამკაცრება, ეს არის სისტემის შემზადება ნარკოტიკების მასიური ჩადებებისთვის, რომელსაც ვეღარც ჟურნალისტები გააშუქებენ, ვეღარც კამერები გადაიღებენ და ახლა უკვე – ვეღარც თვითონ დაცვის მხარე გამოიკვლევს სათანადოდ.

ეს არის ქოცების მართლმსაჯულება და ვისაც ეს წესები მოგწონთ, ამავე კანონებით განსჯა მისურვებია.

ხოლო ჩვენ, ვინც საღამოობით სუფთა ჰაერზე ვიკრიბებით, ეს ტრადიცია პირბადეებით უნდა გავაგრძელოთ და, შეძლებისდაგვარად, მარტოებმა არ ვიაროთ ხოლმე. დანარჩენი უცვლელია“ – წერს საბა ბრაჭველი.

ამავე თემაზე: 

„გირჩი – მეტი თავისუფლების“ ლიდერი, ზურაბ ჯაფარიძე, მორიგ წერილს ავრცელებს ციხიდან. წერილით, რომელიც მისი ფეისბუქის გვერდზე დღეს, 1-ელ ივლისს, საღამოს გამოქვეყნდა, ზურა ჯაფარიძე მათ მიმართავს, ვინც არსებულ პოლიტიკურ კრიზისში დუმილს ირჩევს.

„ბათუმელები“ სრულად, სტილის დაცვით გთავაზობთ მის წერილს.

„ყველას მოგადგებიან“, „ყველას შეგეხებათზეც“დავწერ ორ სიტყვას.

ხშირად მესმის ეს ფრაზა ბოლო დღეებში TV-დან, მაგრამ განცდა მრჩება, რომ შინაარსი ან არ გვესმის, ან ბოლომდე არ გვაქვს გააზრებული. შესაბამისად, ვისაც მივმართავთ, იმათზეც ნული ეფექტი ექნება. ასეთი განცდა მრჩება, შეიძლება ვცდები.

ამიტომ, ერთხელ მეც ავხსნი და იმ ხალხს მივმართავ – ვინც დღეს დუმს; იქითაა და დუმს იმიტომ, რომ ერიდება საკუთარი პოზიციის საჯაროდ დაფიქსირება; ან აქეთაა და დუმს, რადგან ფიქრობს, რომ საშიში გახდა საჯაროდ პოზიციის დაფიქსირება;

ორივე ბანაკის მდუმარეთ, მოკლედ:

1. ხალხი, რომელთაც ახლა სცემენ, აჯარიმებენ, იჭერენ, აშინებენ, იყო და ჯერ კიდევ არის – თქვენი დაცვის წინა ხაზი. მიუხედავად იმისა, მოგწონთ თქვენ არსებული პოლიტიკური & NGO სპექტრი თუ არა.

ეს ხაზი თუ და რომ გაქრება, თქვენ აღმოჩნდებით სრულიად დაუცველი რუსული ტიპის უსულო და სასტიკი სისტემის წინაშე. მერე ხმის ამოღება, გაცილებით რთული იქნება და რომც იყვიროთ, მშველელი არ იარსებებს.

2. სინამდვილეში, ეს ბოროტება თქვენ უკვე მოგადგათ, უბრალოდ, ამას არ აღიარებთ.

დუმილი რომ გიწევთ „გადარჩენისთვის“, ამაზე ტრაგიკული რა უნდა იყოს? ფიქრის და მეტყველების უნარი არის ის, რის გამოც ადამიანი გქვიათ. ახლა იქეცით პირუტყვებად და ფიქრობთ, რომ ჯერ თქვენამდე არ მოსულა უსამართლობა?!

3. რეჟიმი გახდება გაცილებით რეპრესიული. ეს გარდაუვალია.

თუ ლოიალური არ ხარ, საქართველოში ვერ იარსებებ, პირდაპირი მნიშვნელობით.

ყველა საბიუჯეტო & ნახევრად საბიუჯეტო ორგანიზაციას გაწმენდენ.

ყველა ე.წ. სახელმწიფო კომპანიასაც.

ყველა „ბიზნესს“, ვინც ბიუჯეტიდან იღებს ფულს.

ყველა „ბიზნესს“, რომელსაც რაიმე სახის, თუნდაც უმნიშვნელო ნებართვა სჭირდება სახელმწიფოსგან.

შემდეგ უკვე ყველა ბიზნესს.

შეიძლება ფიქრობთ, რომ გააგრძელებთ ჩუმად ყოფნას და ეს ყველაფერი აგცდებათ. შენგენის ვიზასაც აიღებთ ბოლოსდაბოლოს. აქ ცდებით. ეს არ არის ის მთავარი, რაც „შეგეხებათ“ აუცილებლად.

4. ასეთი რეჟიმი ადამიანს ხრწნის ნაბიჯ-ნაბიჯ.

თქვენი დღევანდელი დუმილი მხოლოდ თქვენი მხრიდან ამ მიმართულებით გადადგმულ პირველ ნაბიჯზე მიუთითებს. მაგრამ ცდებით, როცა გგონიათ, რომ ასე შეძლებთ გაგრძელებას.

დუმილი დღეს არის (ვიღაცებთან მიმართებაში უკვე აღარ) საკმარისი რეჟიმისთვის, ხვალ აღარ იქნება.

ხვალ მოგიწევთ ხმამაღლა გაამართლოთ არამხოლოდ ყველა ის არაადამიანობა, რაც უკვე ჩაიდინა რეჟიმმა, არამედ გაცილებით უარესები, რასაც აწი ჩაიდენს.

ხვალ მოგიწევთ საჯაროდ დაი&ლეოთ თავი და იმ შტერი გოგოსავით (გვარი დამავიწყდა, მონა რომ ეძახეს და იჩივლა) ამტკიცოთ, რომ დიპსტეიტი გვებრძვის.

ხვალ მოგიწევთ თავზე 1 კგ ვაზელინის წასმა და ბიძინას ტ%აკში შეყოფა და მანდაც საშინელ კონკურენციაში იქნებით.

ხვალ უკვე საჯაროდ მოგიწევთ მხარი დაუჭიროთ კრიტიკულად განწყობილების წამებას, გოგოების ცემას და ციხეში ჩასმას, ფეხმძიმე გოგოსთან სახლში შევარდნას, წაქცეულის ჩაწიხვლას და ა.შ.

ხვალ დუმილი ეჭვის საფუძველი იქნება. ხვალ საჯარო დედამო%&ნულობაზე იქნება რეჟიმისგან მოთხოვნა. ამას ნიშნავს – „თქვენც შეგეხებათ“. გარდაუვალია ეს.

5. თქვენი მთავარი პრობლემა ის კი არ იქნება, რომ ბიზნესს აგახევენ (ამასაც იზამენ), ან ის რომ პარიზში ვეღარ წახვალთ უვიზოდ, თქვენი პრობლემა იქნება ის, რომ საკუთარ შვილებს ვერ ჩახედავთ თვალებში.

რა უნდა ასწავლოთ მათ? რომ კობახიძე-პაპუაშვილივით (თალაკვაძესაც არ დავივიწყებდი, ნამეტანი დაუზიანებელი გაქრა) ტრაკი უნდა ლოკონ თუ წარმატება უნდათ ცხოვრებაში? თუ იმას ეტყვით: შვილო, მე იმიტომ ვლოკავ, რომ შენ აქედან გაქცევა შეძლო და იგივე არ მოგიწიოსო? საკუთარი შვილების თვალში ჩმორად გამოჩენა ან შვილების ნაბიჭვრებად აღზრდა – ეს არჩევანი გექნებათ.

ამასაც ნიშნავს ეს „თქვენც შეგეხებათ“. არც პირველი იქნებით, არც უკანასკნელი, ვისაც ეს დამართვია. ვისაც ეგონა არ დაემართებოდა და მაინც ვერ ასცდა.

და არ გიშველით – „მე ხომ პოლიტიკოსი არ ვარ“, „მე ჩემ საქმეს ვაკეთებ“, ვერაფერს ამოეფარებით მერე, ვერც ახლა ეფარებით.

თქვენი დუმილი ყვირის, უბრალოდ თქვენ არ გესმით.

6. რა უნდა გააკეთოთ?

ჯერ პატარა ყვერები უნდა გამოიბათ და ამ ილუზიიდან გამოხვიდეთ, რომ თქვენ არ შეგეხებათ აქაური „კადიროვშინა“.

მერე კი, ყველაფერი გააკეთოთ, რაც შეგიძლიათ ყველაფერი, რაღაც მსხვერპლზეც წახვიდეთ, რომ არ დაკარგოთ შანსი – შვილებს ამაყად ჩახედოთ თვალებში, რომ მათაც არ მოუკლათ ასეთი შანსი.

7. სადღაც მაქვს მოსმენილი: ადამიანები რომ დააყენო და ჰკითხო: მსოფლიო ომის დროს რომ ჩაგსვან, შინდლერი იქნებოდი თუ კონცლაგერის გუშაგიო, 100-დან 100 ამბობს შინდლერს.

რეალობა განსხვავებულია. შინდლერი 1 იყო. გუშაგები, რომლებიც „თავის საქმეს აკეთებდნენ“, ათობით ათასი.

ჩვენ არ გვჭირდება შინდლერი, გრიგოლ ფერაძე გვყავს მაგალითად. და დღესაა, ახლაა ის დრო, როდესაც მორალური არჩევანია გასაკეთებელი. არც ხვალ, არა ერთ თვეში, არა 1 წელში, არამედ დღეს.

და დუმილი დღეს უზნეო, ჩმორის არჩევანია. არჩევანი, რომელიც ხვალ აღარ იარსებებს.

აქვე და ამით დავასრულებ, გამიგრძელდა ისევ, 1-2 უკმაყოფილო მაგრამ მოზომილი პოსტი FB-ზე, 1-2 გასვლა ხალხმრავალ აქციაზე, შეიძლება დასაფასებელია ამ ვითარებაში, მაგრამ არც საკმარისია და არც ხმის ამოღებად გეთვლებათ. ნუ დაემსგავსებით იმ სპორტსმენებს, რუსთაველზე რომ ხალხს აწამებდნენ და „ევროპა კარგია“ პოსტებს დებდნენ.

ადამიანობას კარგავთ, არ არსებობს რამე უფრო ძვირფასი, რაც შეიძლება სასწორის იქეთ პინაზე იდოს.

ამოიღეთ ხმა. გადით ქუჩაში. იბრძოლეთ.

ამ ბრძოლას ათასწლეულებია ვიგებთ. ადრე თუ გვიან, ახლაც მოვიგებთ“ – წერს ზურაბ ჯაფარიძე.

ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი, ზურაბ გირჩი ჯაფარიძე თვეზე მეტია პატიმრობაში იმყოფება. იგი 22 მაისს დააკავეს და 7 თვით პატიმრობა მიუსაჯეს ე.წ. „წულუკიანის კომისიაზე“ გამოუცხადებლობის გამო.

ამავე მიზეზით, „ოცნების“ სასამართლომ პატიმრობა მიუსაჯა ოპოზიციის სხვა ლიდერებსაც. ბოლო მონაცემებით „წულუკიანის კომისიაზე“ გამოუცხადებლობის გამო პატიმრობაშია ოპოზიციის 8 წარმომადგენელი.

კანაფის ან მარიხუანის შეძენა-შენახვა-მოყვანასთან დაკავშირებით სასჯელი მკაცრდება. შესაბამის საკანონმდებლო ცვლილებებს „ქართული ოცნება“ დაჩქარებული წესით განიხილავს.

ცვლილება უნდა შევიდეს სისხლის სამართლის კოდექსში.

კანონპროექტი იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის სხდომაზე „ქართული ოცნების“ დეპუტატმა არჩილ გორდულაძემ წარადგინა და განმარტა, თუ რა სახის ცვლილებები შევა მასში.

გორდულაძის თქმით, ინიცირებული საკანონმდებლო ცვლილებების მიხედვით, სისხლის სამართლის კოდექსში ამოღებული იქნება 273-ე პრიმა მუხლი, რომელიც არეგულირებს მცენარე კანაფის შეძენა-შენახვა-გადაზიდვას, გამომდინარე იქიდან, რომ ეს მუხლი მსუბუქ სანქციებს ითვალისწინებს.

ცვლილებების შემდეგ მცენარე კანაფის ან მარიხუანის ფლობა მოექცევა სისხლის სამართლის კოდექსის სხვა მუხლებში, იმავე რეჟიმში, რაც სხვა ნარკოტიკულ საშუალებებზეა დადგენილი.

„მცირე ოდენობით მცენარე კანაფის, იგულისხმება ნედლი მარიხუანა 10 გრამამდე, გამომშრალი მარიხუანა 5 გრამამდე ფლობის პირველი შემთხვევა გამოიწვევს ადმინისტრაციული წესით პასუხისმგებლობას, ხოლო განმეორების შემთხვევაში შეძენა-შენახვა-გადაზიდვა-გადაგზავნა, მოექცევა 273-ე მუხლის რეგულაციაში, სადაც გათვალისწინებულია სასჯელის სახით ჯარიმა ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა ანდა თავისუფლების აღკვეთა ვადით ერთ წლამდე“, – ასე განმარტა არჩილ გორდულაძემ წარმოდგენილი ცვლილებები.

რაც შეეხება კანაფის ან მარიხუანას ფლობაზე სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობის დაკისრებას, არჩილ გორდულაძე განმარტავს:

„მცენარე კანაფის შემთხვევაში 10-დან 155 გრამამდე, გამომშრალი მარიხუანას შემთხვევაში 5 გრამიდან 70 გრამამდე, ხოლო ნედლი მარიხუანას შემთხვევაში 10-დან 140 გრამამდე, კანონპროექტის მიხედვით, აღნიშნული ოდენობების  შეძენა-შენახვა გამოიწვევს 260-ე მუხლით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას, კერძოდ თავისუფლების აღკვეთას, ვადით 6 წლამდე.

ხოლო უკანონო დამზადება, წარმოება, გადაგზავნა ან გადაზიდვა გამოიწვევს 260 პრიმა მუხლით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას და სასჯელის სახით გათვალისწინებული იქნება თავისუფლების აღკვეთა ვადით 3-დან 7 წლამდე,“ – განმარტა არჩილ გორდულაძემ.

„ქართული ოცნების“ დეპუტატმა ასევე განმარტა, რომ მკაცრდება კანონმდებლობა დიდი ოდენობის კანაფის და მარიხუანას ფლობაზე.

„რაც შეეხება დიდი ოდენობის მცენარე კანაფის, იგულისხმება 155 გრამიდან 750 გრამამდე, ან მარიხუანის გამომშრალის შემთხვევაში 70-დან 250 გრამამდე, ხოლო ნედლი მარიხუანის 140-დან 500 გრამამდე,  შეძენა/შენახვა გამოიწვევს 5-დან 8 წლამდე პატიმრობას, ხოლო დამზადება, წარმოება, გადაზიდვა და გადაგზავნა 6-დან 9 წლამდე პატიმრობას,“ – თქვა არჩილ გორდულაძემ.

გორდულაძის თქმით, „გადაისინჯება საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილება“.

ცნობისათვის, 2019 წლის 30 ივლისს, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლომ ისტორიული გადაწყვეტილება გამოაცხადა, რომლის მიხედვითაც მარიხუანის მოხმარება ლეგალური გახდა.

„ლიბერალურმა მიდგომებმა პირიქით გაზარდა მარიხუანას მოხმარება. საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილებები საერთოდ შეუსაბამო არის 2025 წელს არსებულ რეალობასთან.

რაც შეეხება კულტივაციას, გადაისინჯება საკონსტიტუციოს გადაწყვეტილება, მცენარე კანაფის მოყვანასა და კულტივაციასთან დაკავშირებით და მასზე გავრცელდება იგივე სანქციები, რაც ნარკოტიკული საშუალებების შემცველი სხვა მცენარეების კულტივაციაზე არსებობს.

კერძოდ, პროექტით მოხდება საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილების დაძლევა და სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობის საწყისი ოდენობით, ანუ 155 გრამამდე მცენარე კანაფის მოყვანისათვის ასევე დადგინდება პატიმრობა, რომელიც არ უნდა იყოს 6 წელზე მეტი. ასევე დაემატება ალტერნატიული სანქციები, როგორიც არის საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა ან შინაპატიმრობა,“ – განმარტა არჩილ გორდულაძემ.

„ქართული ოცნების“ დეპუტატს ერთპარტიულ საპარლამენტო კომიტეტზე მისივე თანაპარტიელმა ჰკითხა, თუ რა იგულისხმა „საკონსტიტუციოს გადაწყვეტილების გადასინჯვაში“.

„კიდევ ერთხელ რომ ავხსნათ, როდესაც საკონსტიტუციო სასამართლომ იმსჯელა, მაგალითად, თავისუფლების აღკვეთის გაუქმებასთან დაკავშირებით, მაშინ ის საშუალება მარიხუანა, რომელიც არსებობდა უკანონო ბრუნვაში, იყო გაცილებით უფრო ნაკლები ზიანის შემცველი.

არ ვამბობ, რომ ზიანის შემცველი არ იყო და შეგვიძლია ფართოდ გავაკრიტიკოთ საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებები, მაგრამ ამ შემთხვევაში თავს შევიკავებ. რა თქმა უნდა, იყო ადამიანის სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისთვის საშიში, მაგრამ კიდევ უფრო მეტად მომატებულია ახლა ეს საფრთხე, იმიტომ, რომ უკანონო ბრუნვაში არსებობს ე.წ. ჰიბრიდული ჯიშები, გავრცელებულია მეტად, რომელიც კიდევ უფრო მეტი ზიანის მომტანია ადამიანის ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის და არა მხოლოდ ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის. შესაბამისად, ამიტომაც ხდება ამ გადაწყვეტილების გადახედვა და თუ საკონსტიტუციო სასამართლოში გასაჩივრდება, რა თქმა უნდა, ჩვენ მზად ვართ ბოლომე დავიცვათ აღნიშნული პოზიცია“, – თქვა არჩილ გორულაძემ.

საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსში შესატანი ცვლილებები „ქართული ოცნების“ პარლამენტმა პირველი მოსმენით უკვე მიიღო.

ცნობისათვის, 2018 წელს ბიძინა ივანიშვილს ჰქონდა იდეა, ქვეყანას ეწარმოებიან მარიხუანა სამედიცინო/კოსმეტიკური მიზნებისთვის.

ივანიშვილის თქმით,  მარიხუანას წარმოებითა და ექსპორტზე გატანით შესაძლოა ქვეყნის ბიუჯეტში მილიარდი დოლარი ან უფრო მეტი შემოსულიყო.

„ქართულ ოცნებას“ ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში ახალი ცვლილებები დაჩქარებული წესით შეაქვს.

ცვლილებები შეეხება ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის: 166-ე, 173-ე, 173-ე მე-16 პრიმა და 174-ე პრიმა მუხლებს.

ეს სწორედ ის მუხლებია, რომლებიც ხშირად გამოიყენება საპროტესტო მოძრაობაში ჩართულ ადამიანებთან მიმართებით.

ცვლილებების მიღების შემდეგ, თუ აღნიშნული მუხლების დარღვევის მიზეზით დაჯარიმებული პირი შესაბამის ჯარიმას არ გადაიხდის, ქმედების განმეორებით ჩადენის შემთხვევაში, მის მიმართ ადმინისტრაციული სახდელის სახით ჯარიმა აღარ იქნება გამოყენებული, არამედ მას ადმინისტრაციული პატიმრობა შეეფარდება. პირს პატიმრობა შეეფარდება არანაკლებ ამ მუხლების შესაბამისი ნაწილით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული პატიმრობის მაქსიმალური ვადის ნახევრით.

აღნიშნული ცვლილება გავრცელდება გარდა იმ შემთხვევისა, თუ სახეზე არ იქნება ადმინისტრაციული პატიმრობის გამოყენების შეუძლებლობის საფუძვლები. კერძოდ, ადმინისტრაციული პატიმრობა არ შეიძლება შეეფარდოს ორსულ ქალს, დედას, რომელსაც ჰყავს 12 წლამდე ასაკის ბავშვი, 18 წლის ასაკს მიუღწეველ პირს, მკვეთრად ან მნიშვნელოვნად გამოხატული შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირს.

ასევე ცვლილება შედის ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის საქმეზე დადგენილების გასაჩივრების წესშიც.

კერძოდ, თუ სამართალდარღვევათა კოდექსით გათვალისწინებული სამართალდარღვევა სახდელის სახით ითვალისწინებს ადმინისტრაციულ პატიმრობას სხვა სახის სახდელთან ერთად და ამასთანავე, ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის საქმის განხილვა და სახდელის შეფარდება ადმინისტრაციული ორგანოს კომპეტენციაა, ასეთ შემთხვევაში ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული დადგენილება ჯარიმის დაკისრების თაობაზე არ გასაჩივრდება ზემდგომ ადმინისტრაციულ ორგანოში (ზემდგომ თანამდებობის პირთან) და გასაჩივრდება უშუალოდ სასამართლოში.

ამასთან, დასახელებული დადგენილების სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში, სასამართლოს მიერ მიღებული დადგენილება ძალაში შევა დადგენილების გამოტანისთანავე, ხოლო დადგენილების გასაჩივრება არ შეაჩერებს მის აღსრულებას.

__________

იქთიოლოგი არჩილ გუჩმანიძე გარემოს ეროვნული სააგენტოს განცხადებას ეხმაურება შავ ზღვაში თევზ ფუგუს ახლო ნათესავის – ვერცხლისფერი მუცელეკლიანის (Lagocephalus sceleratus) გავრცელების შესახებ. თევზი შხამიანია და საფრთხეს წარმოადგენს ადამიანის ჯანმრთელობისთვის.

ინფორმაციის მედიაში გავრცელების შემდეგ გარემოს ეროვნულმა სააგენტომ განაცხადა, რომ შავი ზღვის აკვატორიაში ადამიანის ჯანმრთელობისათვის საშიში სახეობები არ ფიქსირდება  და გავრცელებული ინფორმაცია საქართველოს შავი ზღვის აკვატორიაში საშიში სახეობების არსებობის შესახებ „სიმართლეს არ შეესაბამება“.

დღეს, 1-ელ ივლისს, არჩილ გუჩმანიძე ფეისბუქზე გამოეხმაურა სააგენტოს და განცხადებას არაკომპეტენტური უწოდა.

„ამ სფეროში ჩემი საქმიანობის (მათ შორის სააგენტოში) 24 წლის განმავლობაში მსგავსი არაკომპეტენტური და უპასუხისმგებლო განცხადება არ შემხვედრია და აი, რატომ:

• წარმოგიდგენთ მდინარე ჩაქვისწყლის შესართავთან ამ თევზის მოპოვების ფოტოს, რომელიც არ იცის და არც გაუგონია სააგენტოს, მაქვს მისი მოპოვების ვიდეოკადრებიც, რომელზეც მეთევზეცაა ასახული და რადგან იმ პირმა, ვინც ეს კადრები მომაწოდა, მთხოვა მისი სახე არ გამომეჩინა, მე სამეცნიერო ეთიკის დაცვით ამ კადრებს არ ვასაჯაროებ, მაგრამ თუ სააგენტო მეტ პასუხისმგებლობას არ გამოიჩენს, მომიწევს ამ კადრების ტელევიზიაში მიტანა, მეთევზის სახის დაბურვა და მისი ისე გამოქვეყნება;
• საინტერესოა რამდენიმე დღის წინ ამ თევზის პოვნის შესახებ ოკუპირებული აფხაზეთის გარემოსდაცვითი სტრუქტურების და მედიის მიერ გაკეთებული განცხადებები, სირცხვილია, რომ ოკუპირებული აფხაზეთის გარემოსდაცვითი და საკუთარი მოსახლეობის მიმართ პასუხისმგებლობა ბევრად მაღალია, ვიდრე ჩვენთან;
• სააგენტო თავის ოფიციალურ განცხადებაში წერს, რომ მათი მონიტორინგის შედეგად „ამ დრომდე საქართველოს სანაპირო წყლებში ადამიანის ჯანმრთელობისათვის საშიში სახეობები არ დაფიქსირებულა“. არადა,  საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროზე 10-მდე სახეობის შხამიანი ანუ ადამიანისათვის საშიში თევზი გვხდება, მათ შორისაა მასიური სახეობებიც, მათ შორისაა დედამიწის ზომიერ სარტყელში ყველაზე შხამიანი თევზიც, რომელიც იშვიათად ლეტალურია, მათ შორის სააგენტოს მიერ ე.წ. მონიტორინგის შედეგად რამდენიმე ხნის უკან ოფიციალურად გამოქვეყნებულ ფოტოზეც იყო ერთ-ერთი შხამიანი თევზი ასახული.

ერთი წლის წინ აჭარის ტურიზმის დეპარტამენტმა გამოსცა ძალზედ კარგი წიგნი (მე თანაავტორი გახლავართ)  თევზეულის კულინარიაზე, სადაც ერთი თავი შხამიან, ადამიანისათვის საშიშ თევზებს და მათთან მოპყრობის წესებს ეძღვნება.

გასაგებია, რომ სამეცნიერო ლიტერატურას თქვენ არ ეცნობით, მაგრამ იქნებ კულინარიის წიგნი მაინც წაიკითხოთ, რომ ასეთი აბსურდები აღარ გაგეპაროთ.

გთხოვთ, გამოიჩინოთ მეტი გარემოსდაცვითი პასუხისმგებლობა და პირველ რიგში პასუხისმგებლობა საკუთარი მოსახლეობის მიმართ, ნუ შეგყავთ საზოგადოება შეცდომაში. თითქოსდა სახელმწიფო ინტერესების დაცვაში გადაზრდილი მარაზმი აზიანებს პირველ რიგში მოსახლეობას, თავად სახელმწიფოს და შემდეგ ინსტიტუციის ავტორიტეტს, რომლის ფორმირებაშიც მეც მიმიძღვის ჩემი მოკრძალებული წვლილი“ – წერს არჩილ გუჩმანიძე ფეისბუქზე.

იქთიოლოგი არჩილ გუჩმანიძე ბიოლოგიის დოქტორია, ასოციაცია „ფლორა და ფაუნას“ გამგეობის თავმჯდომარე. იგი წლების განმავლობაში მუშაობდა გარემოს დაცვის სააგენტოში.

ხელვაჩაურში, სოფელ განთიადის სკოლის ნაწილობრივი რეაბილიტაციისა და სპორტული დარბაზის მშენებლობის სამუშაოები ტენდერში გამარჯვებულმა კომპანია შპს „ძმებმა“ კვლავ ვერ დაასრულა, ხელშეკრულების ვადების არაერთხელ გაგრძელების მიუხედავად.

2025 წლის 30 ივნისს განათლების სამინისტრომ სახელმწიფო შესყიდვების პორტალზე ატვირთა დოკუმენტი ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ, თუმცა, ამ დროისთვის [30 ივნისის მდგომარეობით] პორტალზე შესყიდვას არ აქვს მინიჭებული სტატუსი – „შეწყვეტილი ხელშეკრულება“.

ტენდერისთვის შესაბამისი სტატუსის მინიჭების პარალელურად, წესით,  სამინისტრომ უნდა მიმართოს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს, რათა კომპანია „შავ სიაში“ შეიტანონ, რის შემდეგაც მას გარკვეული ვადით სახელმწიფო შესყიდვებში მონაწილეობა აეკრძალება.

ხელვაჩაურში, სოფელ განთიადის სკოლის ნაწილობრივი რეაბილიტაციისა და სპორტული დარბაზის მშენებლობის სამუშაოები აჭარის განათლების სამინისტრომ 2021 წელს შეისყიდა. სკოლაში სამუშაოები ტენდერში გამარჯვებულ კომპანიას 2022 წელს უნდა დაესრულებინა, თუმცა დღემდე არ დაუსრულებია.

ამ თემაზე „ბათუმელებმა“ სტატია 14 ივნისს გამოაქვეყნა, ბოლო ცვლილების მიხედვით, რაც ხელშეკრულებაში შეიტანეს, კომპანიას ხარვეზების გამოსასწორებლად და სამუშაოების საბოლოოდ ჩაბარებისთვის ვადა 20 ივნისამდე ჰქონდა.

ამ თემაზე: 97 934 ლარი დაიხარჯება სპორტდარბაზზე, რომელიც 4 წელია ვერ აშენდა – „ხდება ხოლმე, თუ პატრონი გყავს“ 

2025 წლის 20 ივნისს აჭარის განათლების სამინისტროს ინსპექტირების ჯგუფმა ობიექტი შეამოწმა და აჭარის განათლების მინისტრის პირველ მოადგილეს, ჯემალ სურმანიძეს აცნობა:

„2025 წლის 20 ივნისს ინსპექტირების ჯგუფის წევრები განმეორებით ვიმყოფებოდით ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ განთიადის საჯარო სკოლის რეაბილიტაციისა და სპორტული დარბაზის მშენებლობის მიმდინარეობის მოსანახულებლად… აღმოჩნდა, რომ სამინისტროს მიერ შპს „ძმებთან“ 2025 წლის 21 მაისს გაგზავნილ წერილში აღწერილი ხარვეზების მცირე ნაწილზე დაწყებულია გამოსასწორებელი სამუშაოები, მაგრამ ხარვეზების ძირითადი ნაწილი აღმოუფხვრელია.

კერძოდ: ღია სპორტული მოედნის ლითონის კონსტრუქციები კოროზირებულია, სპორტდარბაზის ფასადიდან და სახურავიდან ჟონავს წყალი, გადასაღებია სპორტდარბაზის შიდა კედლების და ჭერების ნაწილი, სპორტდარბაზის იატაკი ნაწილობრივ დაზიანებულია შემოსული წყლისგან, სპორტდარბაზის ნაწილში გათბობა არ მუშაობს, გაუმართავია კანალიზაციის სისტემა, საქვაბის საკვამლე მილი არ შეესაბამება სტანდარტებს.

ამასთანავე, 2025 წლის 20 ივნისს გადის ხელშეკრულების მოქმედების ვადა და საჭიროა მიღებული იქნას შესაბამისი გადაწყვეტილება“.

ამას დაემატა კონტროლის ჯგუფის მოხსენებითი ბარათი, სადაც აჭარის განათლების მინისტრს, მაია ხაჯიშვილს სწერენ:

„მიმწოდებელს 2023 წლის 9 თებერვალს მიეცა პირველი წერილობითი გაფრთხილება ვადაგადაცილებაზე. მეორე გაფრთხილება მიეცა 2025 წლის 28 ივლისს, ხოლო 2025 წლის 21 მაისს ასევე წერილობით ეცნობა არსებული ხარვეზების გამოსწორების და სამუშაოების დროულად დასრულების შესახებ. 2025 წლის 20 ივნისის მდგომარეობით ხარვეზები არაა გამოსწორებული სრულად, რაც დასტურდება ინსპექტირების ჯგუფის 2025 წლის 20 ივნისის მოხსენებითი ბარათით. შესაბამისად, მიზანშეწონილია შეწყდეს ხელშეკრულების მოქმედება, სამუშაოების არაჯეროვნად შესრულების გამო“.

პირველი შემთხვევა არ არის, როცა ეს კომპანია ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ პირობებს ვერ ასრულებს.

ამავე კომპანიამ, შპს „ძმებმა“, გარემოს ეროვნულ სააგენტოსთან გაფორმებული ხელშეკრულების ფარგლებში დაიწყო და ვერ დაასრულა სააგენტოს ბათუმის ოფისის მშენებლობის სამუშაოებიც. ჯამში კომპანიას 1.2 მილიონი გადაუხადეს, მაგრამ ტენდერის პირობები ვერ შეასრულა.

იმავე სამუშაოებისთვის სააგენტოს ახალი ტენდერის გამოცხადება მოუწია თითქმის იმავე თანხით – 1 მილიონ 125 ათას 875 ლარით. დოკუმენტაციით, რაც საჯაროდაა ხელმისაწვდომი, ირკვევა, რომ სააგენტომ საბიუჯეტო სახსრები სათანადოდ ვერ დაიცვა, როცა ამის მექანიზმი ხელშეკრულებაშივე ჰქონდა ჩადებული.

ამავე თემაზე: კომპანიას 1.2 მილიონი გადაუხადეს, მაგრამ ტენდერის პირობები ვერ შეასრულა – მშენებლობა ადლიაში

შპს „ძმები“ 2019 წელს დაფუძნებული კომპანიაა და მას მარად ჯიმშერაძე ფლობს. საჯარო რეესტრის ამონაწერის მიხედვით, კომპანიის წილები დაყადაღებულია შემოსავლების სამსახურის მოთხოვნის საფუძველზე. როგორც ჩანს, კომპანიას საგადასახადო დავალიანებაც აქვს.

„ამ ტიპის დოკუმენტის არსებობა ან მომავალში შექმნა ავტომატურად ნიშნავს, რომ ქვეყანა თავის სუვერენიტეტს თმობს და კარგავს გარანტირებულ უფლებას ამ ტერიტორიებზე“, – ამბობს კონფლიქტოლოგი გიორგი კობერიძე რუსეთის მხრიდან ჟენევის მოლაპარაკებებში აფხაზეთის და დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის ცალკე მხარედ ჩართვაზე.

რა პროცესებს იწყებს რუსეთი საქართველოს სახელმწიფოებრიობის წინააღმდეგ და ეგულება თუ არა მოკავშირედ ამ პროცესში „ქართული ოცნება“? – „ბათუმელები“ გიორგი კობერიძეს ამ თემაზე ესაუბრა.

• მოსკოვი ითხოვს, რომ ოფიციალური თბილისი ჟენევის დისკუსიების ფარგლებში დაეთანხმოს შერიგების გზავნილებს აფხაზეთისა და დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მიმართ და გადადგას პრაქტიკულ ნაბიჯები, რაც, რუსეთის განცხადებით, დაეხმარება „სტაბილიზაციას რეგიონში“. რუსული მხარის მტკიცებით, ეს განპირობებულია იმით, რომ კვლავ არსებობს თბილისის მხრიდან სამხედრო ძალის გამოყენებით ამ რეგიონების დაბრუნების რისკები. რის საფუძველზე საუბრობს რუსეთი რისკების გაზრდაზე, მაშინ, როცა „ოცნების“ მთავრობა მუდმივად „მშვიდობაზე“ საუბრობს?

ამ პროცესში რუსეთის მთავარი მიზანია საქართველოს სახელმწიფოებრიობის იმდენად დასუსტება, რომ მან პრაქტიკულად დაკარგოს თავისი სუვერენული უფლება, თავად გადაწყვიტოს, როგორ აღადგინოს საკუთარი ტერიტორიული მთლიანობა.

ხაზს ვუსვამ, რომ საქართველოს სახელმწიფოს უფლებაა, საკუთარ ტერიტორიაზე აწარმოოს თავდაცვითი ომი, ან ანტიტერორისტული ოპერაცია ნებისმიერი შეიარაღებული ძალების წინააღმდეგ, რომელიც არ ექვემდებარება საქართველოს კონტროლს.

ამაზე ოფიციალურად უარის თქმა, ოფიციალურად იმის გაკეთება, რომ ქვეყანამ საკუთარ თავზე აიღოს ყოველგვარი თავდაუსხმელობა და მსგავსი რამ, მანიშნებელია ორი რამის:

პირველი, რომ ქვეყანამ საკუთარი სუვერენული უფლება დათმოს და მეორე – ეს არის ოკუპირებული ტერიტორიების აღიარების წინაპირობა, რომ თითქოს ეს ტერიტორიები ცალკე ერთეულებია, არ არის ოკუპირებული და საქართველომ უნდა გადადგას აღიარებისკენ მიმავალი ნაბიჯები.

ასეთი ნაბიჯები არა მარტო საქართველოს, ნებისმიერი ქვეყნის სუვერენიტეტს შელახავდა, რადგან ნებისმიერი ქვეყნის ერთ-ერთი გარანტირებული უფლებაა, საკუთარ ტერიტორიაზე გამოიყენოს ძალა უსაფრთხოების მიზნით, თუკი საჭიროდ ჩათვლის.

• რუსეთი წლებია მუშაობს იმაზე, რომ ჟენევის ფორმატში აფხაზეთი და დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთი დასვას როგორც კონფლიქტის მხარე საქართველოს პირისპირ. ამით რუსეთი ცდილობს ოკუპანტის როლი მთლიანად გააქროს ამ კონფლიქტიდან?

მე უფრო შორსაც წავიდოდი – ჩემი აზრით, ეს არის არა გვერდზე გადგომის საკითხი, არამედ მიეცეს შესაძლებლობა ელაპარაკოს არა საქართველოს, არამედ სამ სახელმწიფოს. შესაბამისად, მისი მიზანიც ეს არის, რომ შეეძლოს ნებისმიერი რამის რეგულირება, როგორც მთავარმა მომრიგებელმა ამ სამ „სახელმწიფოს“ შორის.

ფაქტობრივად, ეს იქნება საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის საბოლოო, ოფიციალური დაშლა, თუკი შეძლებს ე.წ. კონფედერაციული წარმონაქმნის შექმნას. ეს კატასტროფა იქნება ჩვენი ქვეყნისთვის, რადგან ეს მისცემს რუსეთის ჯარებს ლეგიტიმაციას ოკუპირებულ ტერიტორიებზე.

რა შავბნელ მიზანსაც არ უნდა ემსახურებოდეს ეს (რადგან რუსეთს საქართველოსთან მიმართებაში კარგი მიზანი არ გააჩნია), ყველა ამ მიზნის შესასრულებლად საჭიროა, რომ ეს ორი ოკუპირებული ტერიტორია წარმოადგენდეს მხარეს.

განა იმიტომ, რომ კონტროლი არ აქვს რუსეთს მათზე, მიზანია საქართველოს სახელმწიფოებრიობის სრული დისფუნქციონალიზაცია და იმდენად დეგრადირება, რომ ვერაფერზე წინააღმდეგობა ვეღარ გასწიოს და ნებისმიერი რუსული აქტივობა გახდეს ლეგალური საქართველოს მთელს ტერიტორიაზე.

• რუსეთის საგარეოს ამავე განცხადებაში ნათქვამი იყო, რომ „თბილისმა, სოხუმისა და ცხინვალის წინააღმდეგ ძალის გამოუყენებლობის გარანტია უნდა უზრუნველყოს შესაბამისი იურიდიულად სავალდებულო დოკუმენტის სახით.“ ანუ კაპიტულაციას გვთავაზობენ?

კაპიტულაციის მუხლია, რადგან აძლევ ლეგიტიმაციას საოკუპაციო ძალას, ესე იგი თმობ სუვერენიტეტს. მინიმალურ ლეგიტიმაციას ამ შემთხვევაში, მაგრამ შემდგომი აქტივობებისთვის ეს ლეგიტიმაცია იქნება აბსოლუტურად განგრძობადი.

სხვათა შორის, რუსეთი ამას ითხოვდა ადრეც, 2008 წლის ომის შემდეგ ძალიან მალევე დაიწყო ამაზე საუბარი, თავიდან საერთაშორისო ორგანიზაციების გავლით ითხოვდა ამ ყველაფერს და ეს მაშინვე პრობლემა იყო.

დღეს რუსეთი თვლის, რომ ისეთი გავლენა აქვს ქართულ პოლიტიკურ ელიტაზე, შეუძლია კიდევ ერთხელ, მაგრამ ამჯერად უფრო ღიად და ხისტად, პირდაპირ დააყენოს ეს საკითხი.

ამ ტიპის დოკუმენტის არსებობა ან მომავალში შექმნა ავტომატურად ნიშნავს, რომ ქვეყანა თავის სუვერენიტეტს თმობს და კარგავს გარანტირებულ უფლებას ამ ტერიტორიებზე.

ეს პრეცედენტულია. რადგან თუკი შენ ამ აქტს აღიარებ, რა, მოტივაცია აღარ ექნება რუსეთს, რომ იგივე პრობლემები სხვა ტერიტორიებთან მიმართებით არ გაგიჩინოს ქვეყნის შიგნით? ეს ნაღმები მას ძალიან მარტივად შეუძლია შექმნას და აამუშაოს.

თუ ქვეყანა, რომელიც საკუთარ სუვერენიტეტს დათმობს და ომში დამარცხების შემდეგ კაპიტულაციის კიდევ ერთ მუხლს, ანუ ყველაზე მძიმე მუხლს იკისრებს – დაკარგული ტერიტორიების სუვერენიტეტს აღიარებს, რუსეთსაც ექნება მოტივაცია, რომ მან გაიმარჯვა და შეუძლია კიდევ ერთი პრობლემა, ნაღმი შეგიქმნას ქვეყანაში.

• რუსეთი აყენებს საკითხს, რომ თითქოს საქართველო ხელს უშლის ოკუპირებული ტერიტორიების ჰუმანიტარულ ჯგუფში მუშაობას გაეროში. რომ „უკიდურესად პოლიტიზებული რეზოლუცია“ აქვს იძულებით გადაადგილებულ პირებზე. მაშინ როცა თავად მოსკოვი მხარს არ უჭერს დევნილების შინ დაბრუნების რეზოლუციას. პუტინმა ასევე განცხადა, რომ აფხაზეთში, ყოველი მეორე თუ მესამე, რუსეთის მოქალაქეა. რა მიზნები აქვს ამ ყველაფერს?

რუსეთის საბოლოო მიზანი სამხრეთ კავკასიის სრული კონტროლია და სამხრეთ კავკასიის გასაღები არის საქართველო. საქართველოს კონტროლით ის გააკონტროლებს სამხრეთ კავკასიას.

რუსეთისთვის ერთ-ერთი სერიოზული მეტოქეა საქართველო, რადგან არ არსებობს რეგიონში, მათ შორის ჩრდილოეთ კავკასიაშიც ისეთი ქვეყანა, ან პოლიტიკური ერთეული, იმდენად დიდი პოტენციური პოლიტიკური მიმზიდველობა რომ ჰქონდეს, როგორც საქართველოს აქვს.

ნათელია, რომ საქართველოს მსგავსი მეტოქის ბოლომდე დაჩოქება რუსეთის ამოცანა და მიზანია.

რუსეთს ჯერ კიდევ პეტრე პირველიდან აქვს მისწრაფება ზღვებზე და საზღვაო ტერიტორიების ათვისებაზე. შესაბამისად, რუსეთის მხრიდან გაკეთებული განცხადებები და ქმედებები აფხაზეთთან მიმართებით არის ანექსიის დაწყების პროცესი.

ამ პროცესში რუსეთს სჭირდება საქართველოს გამოფიტვა და გამოშიგვნა, რომ ყოველგვარი წინააღმდეგობა იყოს დაჩლუნგებული, ყოველგვარი პრეტენზია მომსპარი, რომ ეს პროცესები წაიყვანოს წინ, ეტაპობრივად, რა თქმა უნდა.

ერთ ღამეში სოხუმის და ცხინვალის ანექსიას ვერ მოახდენს, მაგრამ პროცესზეა აქ საუბარი. პროცესის დაწყებაა ეს მისთვის, ამიტომ მნიშვნელოვანია, რომ ეს ყველაფერი გააკეთოს იმ ფორმით, რომ საქართველოში ყველა ჩუმად დარჩეს, ყველას მოტივაცია ჰქონდეს ჩამკვდარი, რაიმე წინააღმდეგობა არ გასწიონ და გააკეთოს ეს ყველაფერი გარკვეული მორჩილების ან გარკვეული სუვერენიტეტის დათმობის ხარჯზე. შემდეგ, დანარჩენ საქართველოს კიდევ უფრო მეტი ულტიმატუმებით და მუქარებით დაელაპარაკება.

ნათელია ის ფაქტი, რომ რუსეთისთვის არც აფხაზეთში და არც ცხინვალში ქართველების დაბრუნება არ განიხილება. ნათელია ისიც, რომ ის ამ ტერიტორიებს საქართველოსთვის არც მოიაზრებს.  აფხაზი და ოსი მოქალაქეებისთვის არც საქართველოს მოიაზრებს. იგივე ოჩამჩირის საკითხიც, რასაც დიდი ამბები მოჰყვა თავის დროზე სოხუმში, პრინციპში დაკავშირებულია იმასთან, რომ რუსეთს უნდა ოჩამჩირე გახადოს კოლონიური ერთეული, სადაც ჩაასახლებს რუს მოსახლეობას, შექმნის რუსულ ბიზნესებს და, რაც მთავარია, ოჩამჩირის საზღვაო ბაზას გახდის მის საზღვაო ერთეულად.

რუსეთის საბოლოო მიზანია, რომ საქართველო იყოს ძალიან სუსტი, ტერიტორიებზე ჰქონდეს დე ფაქტო ანექსია, რომ დე იურე ანექსიაც მოახდინოს და მიიერთოს ოფიციალურად. მაგრამ ამისთვის სჭირდება გარკვეული პროცესები, გზები და ამ პროცესის ნაწილია ეს განცხადებებიც.

მე არ ვიტყოდი იმას, რომ შანსი არაა მიიერთოს-მეთქი, რადგან წარმოუდგენელი ამბები უკრაინასთან მიმართებით, სრულიად რეალისტურად იქცა. მეტიც, შეგახსენებთ, რომ 2022 წელს, როცა საოკუპაციო ხელისუფლება ატარებდა არჩევნებს, მაშინ სხვათა შორის ერთ-ერთი საკითხი იყო ცხინვალის რუსეთთან მიერთება.

პირველი საბოლოო შედეგი უნდა იყოს კონტროლი სამხრეთ კავკასიაზე. ამისთვის ის ცდილობს სომხეთშიც არიოს სიტუაცია. აზერბაიჯანელი მოქალაქეების დარბევაც ვიხილეთ ჩვენ რამდენიმე დღის წინ ეკატერინბურგში და სხვადასხვა ქალაქში. ამით ის ცდილობს სიგნალები გამოუგზავნოს აზერბაიჯანს, სომხეთს და უთხრას – „თქვენ ვერ გახვალთ ჩემი გავლენის სფეროდან“.

ამას სერიოზული დაძაბულობა მოჰყვა აზერბაიჯანსა და რუსეთს შორის. სულ რამდენი დღის წინანდელი ამბავია, ხომ?! და მთელ ამ პროცესში, იგივე სოხუმი და ცხინვალი თამაშობს ერთ-ერთ მნიშვნელოვან როლს, რომ მოხდეს საქართველოს სახელმწიფოებრიობის ჩამოშლა.

ეს პირველი ვარიანტი შემაძრწუნებელია, რომ რუსეთის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ყოფნას მიეცეს რაიმე ლეგიტიმაცია. ამ ტერიტორიებს შეიძლება მიეცეს მხარედ წარმოჩენის შესაძლებლობა, რადგან მაშინ ისინი იტყვიან, რომ რუსეთი მათი მოწვეული მხარეა ამ კონფლიქტში.

ამ შემთხვევაში არ გამოვრიცხავ, რომ მის მხრიდან იყოს ღია ულტიმატუმი საქართველოსთან მიმართებით.

ამ სცენარების გარდა, ჩვენ შეგვიძლია ვნახოთ ისეთი მახინჯი სცენარებიც, როგორიცაა კონფედერაციული წარმონაქმნი. ამაზე დიდი ხანია საუბრობს რუსეთი, რომ საჭიროა მსგავსი „ერთობა“, სადაც აფხაზეთს და დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთს ვეტოს უფლება ექნებათ და, შესაბამისად, საქართველოს მისწრაფებებს ნატოსა და ევროკავშირისკენ ხელს შეუშლის. აქ დამთავრდება ჩვენი სწრაფვა თავისუფალი სივრცისკენ. ორივე მხარეს შეუძლია „მშვიდობის“ გარანტორად რუსული არმიის შემოყვანაც მოითხოვოს.

• როგორ ფიქრობთ, რამდენად გაბედავს ივანიშვილი, „ქართული ოცნება“, რომ ხელი შეუწყოს რუსეთს ამ მიზნის მიღწევაში?

ნელა მიმდინარეობს ეს პროცესი. „აბა, ომი გინდა?“ – „თუ მშვიდობა გინდა, ჩვენ ვართ მშვიდობის გარანტიები“ და ასეთი ნარატივები, პრაქტიკულად საკუთარი მოსახლეობის დემილიტარიზაციაა, საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგობის ნებისმიერი უნარის ჩახშობისკენ მიმართული პროცესი. ამას შესაძლოა წინ უძღოდეს რუსეთთან ურთიერთობის აღდგენა, რუსეთთან სავაჭრო ან პოლიტიკურ კავშირებში კიდევ უფრო მეტად შესვლა და ჩაფლობა; ნეიტრალიტეტის ოფიციალურად გამოცხადება, მსგავსი სამართლებრივი დოკუმენტის მიღება და ძალის გამოუყენებლობის აღიარება.

რა თქმა უნდა, ეს არ იქნება ერთ ღამეში დამდგარი პროცესი და შეიძლება არც დადგეს ეს პროცესი, თუ რაღაც მომენტში „ოცნება“ მიხვდება, რომ ეს გზა დამღუპველია.

ეს ძალიან შავბნელი პროცესია, მაგრამ რუსეთის მცდელობაა, რომ ეს ყველაფერი განახორციელოს და ამას ვხედავთ ჩვენ.

ორი უბედურება შეიძლება მოხდეს. პირველი – თუკი რუსეთი იქნება წარმატებული საქართველოს ხელისუფლების სრულ მარიონეტად ქცევაში, ან პირიქით, თუკი ვერაფერი გააწყო საქართველოსთან, მაშინ შესაძლოა იგივე შედეგის მიღწევის მცდელობა სხვა გზებით სცადოს.

• მაგალითად?

პუტინმა თქვა, რომ აფხაზეთში რუსეთის მოქალაქეები არიანო და მან რუსული პასპორტების დარიგებისთვის დიდი ძალისხმევა გაიღო. ახალგაზრდების დიდი ნაწილი წაიყვანა კიდეც რუსეთში და ბევრი მათგანი ფრონტის ხაზზე კვდება უკრაინაში. რუსეთის სამსახურში ჩააყენა და კლავს. ამიტომ თუ ამ ტერიტორიების კოლონიზაციას მოახდენს რუსეთი, განსაკუთრებით აფხაზეთში ზღვის გამო, ეს გაზრდის რუსეთის მხრიდან ულტიმატუმის ენას.

რუსეთი საქართველოსთან მიმართებით ვერაფერს იზამს იმ შემთხვევაში, თუკი რუსეთი უკრაინაში დამარცხდება – გეოპოლიტიკურ გადანაწილებას ვადევნებთ ახლა ჩვენ თვალს და ამ თამაშის ნაწილი იქნება კავკასიის რეგიონი.

• თქვენ ახსენეთ აფხაზეთში პასპორტების დარიგება. მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, მაგალითად ბათუმში, ბოლო 10 წელში, მოსახლეობის რაოდენობა 53%-ით არის გაზრდილი. ამ აღწერაში შეიყვანეს საქართველოში მყოფი უცხოელებიც. ბათუმის მაგალითზეც კარგად ჩანს, რუსეთის რამდენად ბევრი მოქალაქეა ქვეყანაში შემოსული, განსაკუთრებით რეპროდუქციული ასაკის მოსახლეობა. ხომ არ იქნება ეს ახალი ნაღმი საქართველოს წინააღმდეგ?

ყირიმში როცა დაიწყეს მოქმედება რუსებმა, იგივე არგუმენტი ჰქონდათ. შესაბამისად, რუსეთის მხრიდან მსგავსი რიტორიკა არახალია, ეს რუსული მიდგომაა, რომელიც მუშაობს.

ამ ეტაპზე, როცა რუსეთი მძიმე მდგომარეობაშია უკრაინაში, ამ თემის გამწვავების მცირე შანსია, თუმცა საფრთხეა ის, რომ რუსეთის მოსახლეობა საქართველოში ისე ცხოვრობს, როგორც სახელმწიფო სახელმწიფოში. ისინი ცალკე არიან, თავიანთი ბარები, გასართობი ცენტრები, ბიზნესები აქვთ, ცალკე ავითარებენ ეკონომიკას, არ ხდება მათი ინტეგრირება ქართულ საზოგადოებაში. ეს ძალიან საშიშია.

ბევრ მათგანს შესაძლოა არ ჰქონდეს პროპუტინული განწყობა, მაგრამ, შესაძლოა ძალიან ბევრსაც ჰქონდეს. ოკუპანტი მეზობლის მხრიდან 10 და 100 ათასობით ადამიანის ჩამოსახლება საქართველოს ტერიტორიაზე, რომლებსაც არ გააჩნიათ ერთგულება საქართველოს სახელმწიფოსადმი, არის კატასტროფული შეცდომა.

მოგვიანებით ეს შესაძლოა გახდეს პოლიტიკური ან სხვა ტიპის თავის ტკივილი საქართველოსთვის, რადგან ისიც კი არ ვიცით, აღიარებენ თუ არა საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას. მინიმალურია იმ ადამიანთა რიცხვიც, ვინც საქართველოშია და რუსეთის პუტინისგან გათავისუფლებას ითხოვს.

ძალიან საინტერესო განცხადება გააკეთა ლუკაშენკომ – თუ მე აღარ ვიქნები, რუსეთის მხრიდან აგრესიის შანსი გაიზრდებაო.

• მაგას ხომ „ქართული ოცნებაც“ ამბობს?

„მე არ ვიქნები მაშინ რუსები მოვლენ“, – თუ შენ ამას ამბობ, შენ ხარ რუსი და იმიტომ არ მოდის და არა იმიტომ, რომ შენი გენიალური დიპლომატიური შედეგებით მივიღეთ ეს ყველაფერი.

რუსები დიდი რაოდენობით რომ შევიდნენ ყაზახეთში, მათ მაშინვე შემოჰკრეს განგაშის ზარი. არც შესული რუსების ინტეგრაცია მოახდინეს მარტივად და არც სახლობის უფლება გასცეს. 100-ათასობით რუსია ახლა ყაზახეთში, რომლებსაც ბინადრობის უფლება არ აქვთ.

ფინეთმა საზღვარი ჩაუკეტა მოგვიანებით, ნაწილი წავიდა ლატვიაში და ახლა ისიც აღარ უშვებს, მოლდოვაშიც და სერბეთშიც ყველა მიხვდა, რომ ამის გაგრძელება არ შეიძლებოდა.

საქართველოს კარი კი რუსებისთვის ღიად რჩება, რაც სერიოზული პრობლემაა.

მათ ქართული ენის სწავლის საჭიროებაც კი არ უდგათ, რადგან პრაქტიკულად ყველასთან მათ ენაზე ურთიერთობენ. ეს არის კოლონიური ელიტა. ყველაფრის ფასები მათი ჩამოსვლის შემდეგ გაორმაგდა, რადგან საშუალო ქართველზე მეტი შემოსავალი აქვთ და რაც მეტი იქნება რუსი, მით უფრო გაიზრდება ფასები.

ეს არის არა მხოლოდ პოლიტიკურად, არამედ სოციალურად და ეკონომიკურადაც მძიმე საკითხი. რაც მეტი წელი გავა, სიტუცია კიდევ უფრო მეტად დამძიმდება, რადგან ეს ადამიანები შექმნიან ეკონომიკურად დაწინაურებულ ელიტურ ჯგუფებს, რომლებიც თავად გადაწყვეტენ რა და როგორ უნდა იყოს.

მით უმეტეს, პრორუსულ ხელისუფლებას მათი გამოყენების საშუალება ექნება თუ მათ მოგვიანებით დაურიგებს მოქალაქეობას და ჩვენ გვეყოლება ადამიანები, რომლებიც რუსეთის სასარგებლოდ ხმის მიცემას შეძლებენ.

• ბოლოს მაინც გკითხავთ წულუკიანის კომისიაზე. ჩვენ ვხედავთ რას აკეთებს ის, რა კითხვებს სვამს აგვისტოს ომთან დაკავშირებით, რას ედავებიან ქართველ გენერლებს. რა შეიძლება გააკეთოს ამ კომისიამ ისეთი, რითაც დაეხმარებიან პუტინის ამ მიზნებს, რაზეც ჩვენ ვისაუბრეთ?

დაეხმარება ყველაფერში საქართველოს დადანაშაულება. არა მარტო წინა ხელისუფლების, არამედ ნებისმიერი ოპოზიციური ჯგუფის, მათ შორის მათი ყოფილი პრემიერის, გახარიასი, რომელიც დაადანაშაულეს ჩორჩანას საგუშაგოს გახსნის ეპიზოდში.

დადანაშაულება ნიშნავს, რომ საქართველოს მხრიდან გადადგმული ნებისმიერი ნაბიჯი ტერიტორიული მთლიანობის დაცვისათვის, შესაძლოა, გახდეს დანაშაულის საკუთარ თავზე აღების საფუძველი. თუ შენ ხარ დამნაშავე, მაშინ ყველაფერზე პასუხისმგებელიც შენ გამოდიხარ. ეს ყველა შემდგომ მანკიერ პროცესს ეხმარება.

დღეს, პირველ ივლისს, პარტია „ახალის“ ლიდერს, ნიკა გვარამიას 8 თვით მიუსაჯეს პატიმრობა. მას 2 წლით აეკრძალა საჯარო სექტორში თანამდებობის დაკავებაც.

გადაწყვეტილება თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლემ, ჯვებე ნაჭყებიამ მიიღო.

ნიკა გვარამიაც ე.წ. „თეა წულუკიანის საგამოძიებო კომისიაზე“ არმისვლისთვის გაასამართლეს.

ნიკა გვარამია ბრალდებულია სისხლის სამართლის კოდექსის 349-ე მუხლით, რაც საქართველოს პარლამენტის დროებითი საგამოძიებო კომისიის მოთხოვნის შეუსრულებლობას გულისხმობს. პროკურატურა მას „ქართული ოცნების“ ერთპარტიულ პარლამენტში შექმნილი, „ნაციონალური მოძრაობისა“ და მისი ლიდერების საქმიანობის შემსწავლელი კომისიის სხდომაზე გამოუცხადებლობას ედავება. კომისიის თავმჯდომარე თეა წულუკიანია.

კომისიაზე გამოუცხადებლობის გამო გვარამიას აღკვეთის ღონისძიების სახით 30 000-ლარიანი გირაო ჰქონდა შეფარდებული, რომელიც მან არ გადაიხადა, რის შემდეგაც პროკურატურამ მისთვის შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიების, 30 000-ლარიანი გირაოს პატიმრობით შეცვლა მოითხოვა, რაც მოსამართლე ჯვებე ნაჭყებიამ დააკმაყოფილა.

აღნიშნული ბრალდებით უკვე დაკავებულნი არიან ოპოზიციის სხვა ლიდერები: „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ ორი ლიდერი – ზურაბ გირჩი ჯაფარიძე და ნიკა მელია; ირაკლი ოქრუაშვილი; „ლელოს“ ლიდერები: მამუკა ხაზარაძე და ბადრი ჯაფარიძე; „სტრატეგია აღმაშენებლის“ ლიდერი გიორგი ვაშაძე და გივი თარგამაძე.

„დისიდენტობასთან არის დაკავშირებული და თავისუფლების სიმბოლოა. სხვაგვარად არ ვიცი, რატომ შეიძლება იყოს აკრძალული ჯინსი,“ – ამბობს ყოფილი ომბუდსმენი უჩა ნანუაშვილი, რომელსაც ვკითხეთ: როცა აკრძალული ნივთების ჩამონათვალში არაა, მაგალითად, ჯინსის ტანსაცმელი, მაგრამ ამას მაინც კრძალავს ციხის ადმინისტრაცია, ეს რას აჩვენებს, რასთან გვაქვს საქმე?

უჩა ნანუაშვილის დაკვირვებით, რეპრესიული რეჟიმის პირობები აისახება ციხეზეც, სადაც კანონი კი არაა გადაწყვეტილებების მიღების საფუძველი, არამედ ძალის დემონსტრირება და დაშინება.

„ციხეში პირობების გამკაცრებაც უფრო მეტად რეპრესიული რეჟიმების დროს ხდება. მაქსიმალურად იღებენ თვითნებურ გადაწყვეტილებებს: პატიმრებს ეუბნებიან, ჩვენზე ხართ დამოკიდებული, რასაც გვინდა, იმის უფლებას მოგცემთ, რა წიგნს წაიკითხავთ, ან რა ნივთს მიიღებთ, ამასაც ჩვენ განვსაზღვრავთ“, – გვიყვება უჩა ნანუაშვილი.

„ბათუმელები“ ამ თემაზე უჩა ნანუაშვილს ესაუბრა. ის ყოფილი სახალხო დამცველია და „დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტის“ ხელმძღვანელი.

• ბატონო უჩა, რა დასაბუთებით არ შეუძლია პატიმარს ჯინსის ტანსაცმელი ეცვას? როგორ მუშავდება მსგავსი აკრძალვები, რა პრაქტიკა გვაქვს? 

ცალკეული დებულებებით არის განსაზღვრული აკრძალული ნივთების კონკრეტული ჩამონათვალი, რომელსაც მინისტრი გამოსცემს, პატიმრობის კოდექსში მსგავსი მითითება არ არის – რა სახის ტანსაცმელია ნებადართული.

ამ დებულებებში არანაირი ჩანაწერი არ არის, რომ მაინცადამაინც ჯინსის ტანსაცმელი არ შეიძლება. არ მახსოვს, ადრე იყო თუ არა რაიმე ჩანაწერი, მაგრამ გარკვეული პერიოდი მახსოვს, რომ ჩვეულებრივად შეიძლებოდა ჯინსის ტარება სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში. შემდეგ ვიღაცამ ჩათვალა, რომ აღარ უნდა ყოფილიყო ჯინსი ხელმისაწვდომი. მიიჩნევა, რომ ჯინსი საბჭოთა კავშირის დროს აკრძალული ტანსაცმელია.

• როგორც თავისუფლების სიმბოლო? 

დიახ, როგორც დისიდენტობასთან დაკავშირებული და თავისუფლების სიმბოლო. სხვაგვარად არ ვიცი, რატომ შეიძლება იყოს აკრძალული ჯინსი.

• თუ არ არის პატიმრებისთვის აკრძალული ნივთების სიაში, რა დასაბუთებით უზღუდავენ პატიმარს ჯინსების ტარებას? 

თუ დაწესებულების ადმინისტრაცია ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს უარს ეუბნება ჯინსის ტანსაცმელზე, ეს უარი უნდა იყოს დასაბუთებული. იქ არის მითითება უსაფრთხოების რისკებსა და იმაზე, რომ დაწესებულების ნორმალურად ფუნქციონირებას არ უნდა შეეშალოს ხელი. ადმინისტრაციამ უნდა დაასაბუთოს, როგორ ხედავს უსაფრთხოების რისკს.

წინააღმდეგ შემთხვევაში ეს შეზღუდვა არის კანონის დარღვევა, რომელიც უნდა გასაჩივრდეს შიდა მექანიზმებით. ასევე, სახალხო დამცველის ჩართვა აუცილებელია. ბევრი მექანიზმის გამოყენება შეიძლება, რომელიც ფორმალურად თუ არაფორმალურად არსებობს.

დებულებები დეტალურად განსაზღვრავს იმ ნივთებს, რომელთა შეტანაც დაწესებულებაში აკრძალულია. არსებობს გამონაკლისები, მაგალითად, როცა კონკრეტული ნივთი სჭირდება ბრალდებულს ან მსჯავრდებულს სარეაბილიტაციო პროგრამისთვის, ამ შემთხვევაშიც შესაძლებელია ადმინისტრაციამ დაუშვას ამ საჭირო ნივთის შეტანა.

როცა დეტალურადაა განსაზღვრული რის შეტანა არ შეიძლება, გაუგებარია, ეს შეზღუდვა საიდან მოდის.

ზოგადად, ბოლო წლებში ბევრი რამ შეიცვალა პატიმრების უფლებების ნაწილშიც, მაგალითად, 2023 წლის ცვლილებებით დაწესდა ლიმიტი ამანათებზე – მანამდე პატიმრებს ულიმიტოდ შეეძლოთ ამანათის მიღება. ასევე, პრაქტიკულად აიკრძალა საფოსტო ამანათები, არადა, ძალიან ბევრი შემთხვევა იყო, როცა პატიმრის ოჯახი სასჯელაღსრულებითი დაწესებულებიდან შორს ცხოვრობდა და საფოსტო ამანათებით სარგებლობდნენ.

წინა წლებში მსგავსი პრობლემების მოგვარებაში აქტიურად იყო ჩართული სახალხო დამცველი – ითვალისწინებდნენ კიდეც ჩვენს წერილებს და პრობლემები მეტ-ნაკლებად გვარდებოდა. მაშინ გაცილებით სხვა გარემო იყო, ვიდრე ახლა. დღეს კიდევ უფრო მეტად გამკაცრებულია პირობები. დღეს საკვები პროდუქტის გაგზავნა, ასევე, მხოლოდ სადღესასწაულო დღეებშია შესაძლებელი.

იყო შემთხვევები, როცა, მაგალითად, ლიტერატურის შეტანა შეზღუდეს – ეთნიკური უმცირესობის წარმომადგენელს არ შეატანინეს წიგნი აზერბაიჯანულ ენაზე. გასაგებია, რომ შესაძლოა ადმინისტრაცია ვერ ფლობს ენას, თუმცა ამის გარკვევაც შესაძლებელია, რას ეხება ესა თუ ის წიგნი. ადმინისტრაციამ არ უნდა უთხრას პატიმარს მხოლოდ ბლანკეტური უარი – მას უნდა ჰქონდეს დასაბუთება.

• როცა აკრძალული ნივთების ჩამონათვალში არაა, მაგალითად, ჯინსის ტანსაცმელი, მაგრამ ამას მაინც კრძალავს ადმინისტრაცია, ეს რას აჩვენებს, რასთან გვაქვს საქმე? 

ეს მიუთითებს მართვის სტილზე: როცა მმართველობა დემოკრატიასა და ადამიანის უფლებებზეა ორიენტირებული, იქ კანონის მიხედვით იღებენ გადაწყვეტილებებს – ამ შემთხვევაში ყველა პატიმარი თანასწორია. როცა ასე არ არის, სისტემა მაქსიმალურ ჩაკეტილი ხდება და მონიტორინგიც სუსტია. რეალურად სახელმწიფო დღეს ამ სისტემას იყენებს საკუთარი მიზნებისთვის.

ციხეში პირობების გამკაცრებაც უფრო მეტად რეპრესიული რეჟიმების დროს ხდება. მაქსიმალურად იღებენ თვითნებურ გადაწყვეტილებებს: პატიმრებს ეუბნებიან, ჩვენზე ხართ დამოკიდებული, რასაც გვინდა, იმის უფლებას მოგცემთ, რა წიგნს წაიკითხავთ, ან რა ნივთს მიიღებთ, ამასაც ჩვენ განვსაზღვრავთ.

ეს აჩვენებს, რომ სხვა მეთოდებით მართავენ დაწესებულებებს. როდესაც პატიმრების უფლებების დაცვაა მნიშვნელოვანი, სტანდარტები ეფუძნება კანონებს, როცა ასე არ ხდება და შიდა სტრუქტურებს იყენებენ მართვისთვის – იერარქიებს და სუბკულტურებს, ამ დროს მართვის მეთოდი არის დაშინება, პატიმრების მაქსიმალური შეზღუდვა, რომ პატიმარს არ შეეძლოს რეაბილიტაცია. არც რესოციალიზაცია არ უნდა შეეძლოს მას – ყველაფერი დამოკიდებული უნდა იყოს ადმინისტრაციასა და სისტემაზე – მინიმალური საკითხების გადაწყვეტაც კი.

ჟურნალისტი, ტელეწამყვანი თეონა ბაკურიძე ფეისბუქზე წერს, რომ მისი საჩივრიდან 5 წლისა და 4 თვის შემდეგ აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებელი იძულებული გახდა, მისთვის კომპენსაცია გადაეხადა და ეს შეუძლებელი იქნებოდა, რომ არა არასამთავრობო ორგანიზაციების დახმარება.

5 წლისა და 4 თვის თავზე აჭარის საზოგადოებრივ მაუწყებელს მოუხდა კომპენსაციის გადახდა.

მიზეზი უკანონო გათავისუფლებაა..

მაგრამ, ახლა ჩემზე არ ვწერ, ახლა არასამთავრობოებზე ვწერ:

ჩემი ინტერესების დაცვა დაიწყო სოციალური სამართლიანობის ცენტრი• Social Justice Center, დიდი მადლობა Tamta Mikeladze [თამთა მიქელაძე, სოციალური სამართლიანობის ცენტრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი]

გარკვეული პერიოდის შემდეგ გააგრძელა „საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველომ“.

სრულიად უსასყიდლოდ, დღე და ღამე იშრომა ძალიან კომპეტენტურმა ანა ბერძენიშვილმა [„გამჭვირვალობის“ იურისტი] იმისთვის, რომ პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიკერძოებული გადაწყვეტილება ვეღარ დაეტოვებინა ძალაში მეორე და მესამე ინსტანციას, ეს უბრალოდ შეუძლებელი გამხდარიყო.

იარა საქალაქოში, სააპელაციოში, წერა-იკითხა-აგზავნა წინ და უკან დოკუმენტები. დამეხმარა ბოლომდე – აღსრულების ნაწილშიც კი.

რისთვის გააკეთა ეს? ჩემი, როგორც ჟურნალისტის უფლებების დაცვისთვის, ადამიანისთვის ვინც უკანონოდ გაათავისუფლეს, ვისაც სიცრუე დააბრალეს…

ხვალ შეიძლება თქვენ დაგჭირდეთ უფასო იურიდიული დახმარება, მაგრამ მათ ეს, შესაძლოა, უბრალოდ ვეღარ გააკეთონ.

რატომ?

მიზეზი ივანიშვილია, რომელსაც სურს დაგტოვოთ დაუცველები, უკანონობის პირისპირ.

ისე, რომ ვეღარც თქვენს ხმას გაიგებს ვინმე.

ჩემი მაგალითი ალბათ უმცირესია, იმასთან რასაც არასამთავრობოები აკეთებენ ხალხისთვის“ – წერს თეონა ბაკურიძე.

თეონა ბაკურიძე სასამართლოში ითხოვდა სამსახურიდან გათავისუფლების უკანონოდ ცნობას, დისკრიმინაციის ფაქტის დადგენას, განაცდური თანხის ანაზღაურებას და სამსახურში აღდგენას.

თეონა ბაკურიძე „აჭარის ტელევიზიის“ მთავარი საინფორმაციო გამოშვების წამყვანი იყო, როცა 2020 წელს სამსახურიდან გაუშვეს, მას შემდეგ, რაც ამ ტელევიზიის დირექტორს – ნათია კაპანაძეს იმპიჩმენტი მოუწყვეს. მაშინ, როცა ტელევიზიაში კრიტიკულად განწყობილ ჟურნალისტებს საქმიანობის უფლება წაართვეს და გაჩნდა შეფასება „პოლიტიკურ ზეწოლაზე“, სასამართლოში 9 სარჩელი შევიდა.

აჭარის ტელევიზიაში ცვლილებები 2019 წლის გაზაფხულზე დაიწყო — იმ პერიოდიდან, როდესაც დირექტორი, ნათია კაპანაძე თანამდებობიდან გადააყენეს. მაშინ ნათია კაპანაძემ აღნიშნული დაუკავშირა ხელისუფლების მიერ ტელევიზიის გაკონტროლების სურვილს.

ამავე თემაზე: