კომპანია „სოკარის“ ცნობით, 4 ნოემბრის 23:00 საათიდან 5 ნოემბრის 10:00 საათამდე ბათუმის მუნიციპალიტეტში გაზის მიწოდება 15 078 აბონენტს შეუწყდება.
„სოკარის“ ცნობით, გაზის შეწყვეტის მიზეზი გაზსადენზე დაგეგმილი სარემონტო საექსპლუატაციო სამუშაოებია.
გაზი შეწყდება შემდეგ ქუჩებზე:
პეტრე ბაგრატიონის ქუჩა
გენერალ ასლან აბაშიძის ქუჩა
აეროპორტის გზატკეცილი
ანატოლი კაჭარავას ქუჩა
დავით აღმაშენებლის ქუჩა
ფრიდონ ხალვაშის ქუჩა
პარმენ რურუას ქუჩა
ჟიული შარტავას ქუჩა
ტბელ აბუსერიძის ქუჩა
გიორგი ლეონიძის ქუჩა
გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩა
ლადო გუდიაშვილის ქუჩა
ხახულის ქუჩა
„სოკარის“ ცნობით, ბუნებრივი გაზის მიწოდება ეტაპობრივად დაიწყება 5 ნოემბრის 10:00 საათიდან და სრულად აღდგება დღის ბოლომდე.
კომპანია „სოკარ ჯორჯია გაზი“ აბონენტებს მოუწოდებს, დაკეტილ მდგომარეობაში იქონიონ ბინებში არსებული გაზის ონკანები და უყურადღებოდ არ დატოვონ გაზის დანადგარები.
სააპელაციო სასამართლომ სინდისის პატიმრების, დანიელ მუმლაძისა და გურამ ხუტაშვილის საქმე განიხილა. მოსამართლე მანუჩარ კაპანაძემ მათი სასჯელი 3-3-წლიანი პატიმრობა ძალაში დატოვა.
დაცვის მხარე მსჯავრებულებთან მიმართებით მოითხოვდა სისხლის სამართლის კოდექსის 50-ე მუხლის მე-5 ნაწილის გამოყენებას. მარტივად რომ ვთქვათ, სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე მანუჩარ კაპანაძეს შეეძლო სასჯელის ერთი მესამედი პირობით მსჯავრად ჩაეთვალა. საამისოდ ყველა პირობას აკმაყოფილებდა სინდისის ორივე პატიმარი.
23 წლის დანიელ მუმლაძესა და 26 წლის გურამ ხუტაშვილს პირველ ინსტანციაში, მოსამართლე ლილი მსხილაძემ 3-3 წელი მიუსაჯა.
ორივე მათგანს 2024 წლის დეკემბერში რუსთაველის გამზირზე სამეთვალყურეო კამერების დაზიანებას ედავებოდნენ. ბრალდებულები დაკავების დღიდან აღიარებდნენ დანაშაულს, თანამშრომლობდნენ გამოძიებასთან და ამბობდნენ, რომ ზარალს აანაზღაურებდნენ, თუმცა, თვეობით ლოდინის მიუხედავად, მათ საპროცესო ხელშეკრულება არ გაუფორმეს.
„ყველა სხდომა [საქალაქო სასამართლოში] ემსახურებოდა საპროცესო შეთანხმების მოლოდინს ბრალდების მხრიდან“, — თქვა სააპელაციო სასამართლოში დანიელის ადვოკატმა, ომარ ფურცელაძემ.
აქამდე არც ერთი მათგანი ნასამართლევი არ ყოფილა. გურამის ოჯახი სოციალურად დაუცველია. დანიელი მცირეწლოვანი ბავშვის მამაა და ოჯახის ერთადერთი მარჩენალი იყო დაპატიმრებამდე.
ლალი მსხილაძემ განაჩენის გამოცხადებამდე განაცხადა, რომ „ქვეყანაში სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართულმა ძალადობრივმა ქმედებებმა სისტემატური სახე მიიღო“ და ეს დაასახელა მან საპროცესო შეთანხმებაზე უარის თქმისა და შეღავათების არგამოყენების მიზეზად დანიელისა და გურამის მიმართ.
ეს პირველი განაჩენი იყო 2024 წლის 26 ოქტომბრის არჩევნებისა და ირაკლი კობახიძის განცხადების შემდეგ სინდისის პატიმრების საქმეებში.
2 ნოემბერს თბილისში, რუსთაველის გამზირზე მიმდინარე საპროტესტო აქციის დასრულების შემდეგ დააკავეს აფხაზეთიდან დევნილი 71 წლის აზა ჩილაჩავა. დაკავების შემდეგ ის დიღმის იზოლატორში გადაიყვანეს.
იზოლატორში მყოფი დევნილი ქალი გვიან ღამით მოინახულა მისმა ადვოკატმა მარიკა არევაძემ.
“შემაძრწუნებელი სანახავი იყო, როგორ მოჰყავთ ბებო და გისოსებს მიღმა მის გულზე ჩანს წარწერა “გაგრა”! აზა მხნედ არის, უშიშრად, როგორც სჩვევია. დაიწყო შიმშილობა, ბევრი თხოვნის მიუხედავად აზრი ვერ შევაცვლევინეთ (შიმშილობა წყლის გარეშე),” – დაწერა ფეისბუქზე იზოლატორიდან გამოსვლის შემდეგ ადვოკატმა.
შსს-ს ამ დრომდე განმარტება არ გაუკეთებია რატომ დააკავა აფხაზეთიდან დევნილი 71 წლის ქალი. ასევე უცნობია აზა ჩილაჩავას წინააღმდეგ საქმე ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევის კოდექსითაა დაწყებული, თუ სისხლის სამართლის კოდექსით.
აზა ჩილაჩავა სავარაუდოდ დაკავებულია პროტესტში მონაწილეობის გამო, რუსთაველის გამზირზე გზის გადაკეტვისათვის.
საპროტესტო აქციაზე გზის გადაკეტვა „ქართულმა ოცნებამ“ დანაშაულად 17 ოქტომბერს აქცია.
„ქართული ოცნების“ ერთპარტიულმა პარლამენტმა, რომლის ლეგიტიმურობას საქართველოს მოქალაქეების ნაწილი და ოპოზიცია არ აღიარებს, „შეკრებებისა და მანიფესტაციის შესახებ“ კანონში შეიტანა ცვლილებები, რითაც გზის სავალი ნაწილის ხელოვნურად გადაკეტვა ან აქციაზე პირბადით ყოფნა პირველ ჯერზე, 15-დღემდე ადმინისტრაციული პატიმრობით ისჯება.
განმეორებითობის შემთხვევაში კი სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხი დგება.
აზა ჩილაჩავა ერთხელ უკვე დააკავა პოლიციამ, მიმდინარე წლის 21 ოქტომბრის საღამოს. ის საპროტესტო აქციაზე სამედიცინო პირბადით იმყოფებოდა. დაკავებისას აზა ჩილაჩავამ პოლიციელებს განუმარტა, რომ სამედიცინო პირბადე ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო ეკეთა.
22 ოქტომბერს გაიმართა აზა ჩილაჩავას სასამართლო პროცესი, რომელზეც მოსამართლე თორნიკე ქოჩქიანმა მას სიტყვიერი გაფრთხილება მისცა.
აზა ჩილაჩავა უკანასკნელი ერთი წლის განმავლობაში საქართველოში მიმდინარე საპროტესტო აქციების აქტიური მონაწილეა.
მთავარი ფოტო: პოლიცია აკავებს აზა ჩილაჩავას. ფოტოს ავტორი: მოსე
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 3 ნოემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 144 830 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 160. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 321 ერთეული [+5]
ჯავშანტექნიკა – 23 531 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 34 207 ერთეული [+45]
MLRS – 1 534 ერთეული [+0]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 235 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 428 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 77 435 ერთეული [+383]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 918 ერთეული [+1]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 66 411 ერთეული [+121]
სპეცტექნიკა – 3 989 ერთეული [+2]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 2 ნოემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
668 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
94 367 უპილოტო საფრენი აპარატი
634 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 812 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 608 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 999 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
45 512 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ბათუმში, ხიმშიაშვილის ქუჩის დასაწყისში პირველ ნოემბერს ხმაური იყო: მოსახლეობის ნაწილი ბიზნესმენს დაუპირისპირდა. ადგილზე მისულმა მუნიციპალურმა ინსპექციამ კი, ბიზნესმენ ილია ქამადაძეს, რომლის კომპანიაც ხიმშიაშვილის ქუჩაზე კონკრეტულ მიწის ნაკვეთს ფლობს, გაფრთხილება მისცა.
ბიზნესმენი ილია ქამადაძე განმარტავს, რომ ბათუმში არსებული პარკირების პრობლემის გათვალისწინებით, ფასიანი ავტოსადგომის მოწყობას აპირებს, მაგრამ რამდენიმე ადამიანი ამის საშუალებას არ აძლევს არგუმენტით: „სკვერს ვერ დავთმობთ“.
მიწის ნაკვეთი ქალაქის ცენტრშია, ზღვასთან ახლოს.
„სინამდვილეში, სკვერი არაფერ შუაშია, სკვერის ხარჯზე კონკრეტულმა ადამიანებმა ავტოსადგომები მოაწყვეს, ჩემს ნაწილშიც შემოიჭრნენ, ახლა ამ ადგილსაც აქირავებენ და ფულს იღებენ… ბათუმის მერიის ქონების მართვის სამსახურში მითხრეს, საერთოდ წაგართმევთ მაგ მიწასო, ვერ დაგისახელებთ მის ვინაობას, არ ვიცი სახელი და გვარი, მაგრამ ჰყავს მოწმეებიც ამ შემთხვევას,“ – მოუყვა ბიზნესმენი ილია ქამადაძე „ბათუმელებს“.
ირკვევა, რომ ბათუმში, სადაც მერიის უმოქმედებობის გამო პარკირების მწვავე პრობლემაა, მით უმეტეს, ქალაქის ტურისტულად აქტიურ ზონაში, ბათუმის მერია ბიზნესმენს ფასიანი ავტოსადომის მოწყობის საშუალებას არ აძლევს.
რას ამბობს მოსახლეობა?
„2007 წელს ვიყიდე ხიმშიაშვილის ქუჩაზე ბინა იმ პირობით, რომ არსებობდა სარეკრეაციო ადგილი, სკვერი და ავტომანქანების გასაჩერებლი ადგილი. ახლა ისე გამოდის, რომ არც მწვანე საფარი რჩება და არც ავტოსადგომი,“ – ამბობს ხიმშიაშვილის #9 ა-ში მცხოვრები თიკო გიორგაძე.
ამ მისამართზე კომპანია „მერკურმა“ ააშენა 9-სართულიანი კორპუსი. ამ კომპანიის მესაკუთრე ილია ქამადაძე იყო. თიკო გიორგაძის თქმით, ბიზნესმენმა ილია ქამადაძემ მანიპულაციურად მიითვისა მიწის ნაკვეთი ხიმშიაშვილის ქუჩაზე.
„2400 კვადარტულ მეტრზე არსებობდა მშენებლობის ნებართვა შპს „მერკურის“, ამ კომპანიისგან შევიძინე ბინა… თუ ის ფასიან ავტოსადგომს მოაწყობს, ვიწრო ზოლი დარჩება კორპუსის გარშემო, სახანძროს მანქანაც ვერ შემოვა.
ქამადაძე კი ამბობს, სხვები აქირავებენ ამ ადგილსო, მაგრამ მე არ ვიცი, ვინ რას აქირავებს. კორპუსთან არის სკვერი და ავტომანქანების გასაჩერებლი ადგილიც. ჩვენ ამის დაცვას ვითხოვთ,“ – გვითხრა თიკო გიორგაძემ.
ბათუმი, ხიმშიაშვილის #9 ა-ში მდებარე კორპუსის ეზო [მარჯვნივ] და კომპანიის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთი [მარცხნივ], რომელიც ბიზნესმენმა ბოძებით შემოსაზღვრახიმშიაშვილის ქუჩაზე მდენარე ამ 9-სართულიანი კორპუსის ეზოსთან სურდა ბიზნესმენს ფასიანი ავტოსადგომის მოწყობა
„ეს ფართობი თავიდან ამხანაგობას ეკუთვნოდა, რაც ზედმეტი კი არ იყო, არამედ სასიცოცხლოდ აუცილებელი… გააყალბა ხელმოწერები და მიისაკუთრა ეს ნაკვეთი,“ – ამბობს ლაშა ცქიტიშვილი, რომელიც ხიმშიშვილის #9 ა-ში მდებარე კორპუსის ამხანაგობის თავმჯდომარეა.
მიწის ნაკვეთი, რომლის ფართობი დაახლოებით 1100 კვადრატული მეტრია, წლებია „ნიუ ლაინის“ საკუთრებაა [ამ კომპანიის მესაკუთრეა ილია ქამადაძე].
რა ადასტურებს იმას, რომ ილია ქამადაძემ მიწის ნაკვეთი მიისაკუთრა? თუ ეს ასე მოხდა, წლების განმავლობაში რატომ არ მიმართა ამხანაგობამ პროკურატურას, ან რატომ არ დაიწყო სამოქალაქო დავა კომპანიის წინააღმდეგ?
„დაახლოებით 600 კვადრატი ჩამოაჭრა ამხანაგობას და 500 კვადრატული იყიდა აუქციონის წესით… ახლა 9-სართულიან კორპუსს სამი სადარბაზოთი გვრჩება მხოლოდ 600 კვადრატული მეტრი.
ინფორმაცია არ ჰქონდა ხალხს, რომ ასე მოხდა… ჩემი ამოცანა იყო და არის არა ვინმეს დასჯა, არამედ ის, რომ ეს სივრცე შევინარჩუნოთ… მცდელობები იყო, რომ ბათუმის მერიას მოეგვარებია ეს პრობლემა, ქამადაძეს შესთავაზეს ალტერნატიული ფართიც, მაგრამ უარი განაცხადა. ახლა როცა ის შეტევაზე გადმოვიდა, ნახევარი ეზო პარალიზებულია, ჩვენ აუცილებლად დავიწყებთ სამართლებრივ დავას.
ჩვენ გვქონდა პირობა ბათუმის საკრებულოს დეპუტატისგან, ირაკლი დევაძისგან, რომელიც ჩვენი უბნის დეპუტატია, რომ ნოემბრის ბოლომდე ის ამ ბიზნესმენს კონკრეტულ შეთავაზებას გაუკეთებდა, მაგრამ არ დაგველოდა,“ – გვითხრა ლაშა ცქიტიშვილმა.
მოსახლეობის თქმით, ბიზნესმენმა თაღლითურად მიითვისა საერთო სარგებლობის ეზო, თუმცა წლების განმავლობაში არ დაუწყიათ დავა სასამართლოში, მათ არც პროკურატურისთვის მიუმართავთ.
რას ამბობს ბიზნესმენი?
„ერთი დოკუმენტი მაჩვენონ, ან გაასაჯაროვონ, რომ მე ვინმეს რამე მივითვისე. ასეთი რამ ბუნებაში არ არსებობს. ეს ტყუილი და ცილისწამებაა,“ – ამბობს ილია ქამადაძე, კომპანია „ნიუ ლაინის“ მესაკუთრე.
ბიზნესმენი განმარტავს, რომ მან წლების წინ იყიდა ხიმშიაშვილის ქუჩაზე მიწის ნაკვეთი 2400 კვადრატული მეტრი, აქედან 1800 კვადრატული მეტრი დაუთმო საცხოვრებელ კორპუსს თავისი საერთო სარგებლობის ადგილით, ხოლო 600 კომპანიის საკუთრებად დატოვა.
2018 წელს კი, ილია ქამადაძეს აუქციონის წესით შეუძენია 580 კვადრატული მეტრი მიწის ნაკვეთი პირობით. პირობის მიხედვით, ბიზნესმენს აქ უნდა მოეწყო რომელიმე აქედან: საგამოფენო დარბაზი, უნივერსალური მაღაზია, სავაჭრო ცენტრი, სილამაზის სალონი, ოფისი.
„2018 წელს მოსახლეობამ ამ ვალდებულების შესრულებაშიც შემიშალა ხელი,“ – გვიყვება ილია ქამადაძე, – „მაშინ ბათუმის მერიაში დამპირდნენ, სხვა მიწის ნაკვეთს მოგცემთო და შემომთავაზეს მიწის ნაკვეთი პუშკინის ქუჩაზე, ის 30%-ით მეტია, რაც ხიმშიაშვილის ქუჩაზე შევიძინე აუქციონის წესით, მაგრამ მისი ღირებულება ბევრად ნაკლებია, ვიდრე ზღვასთან ახლოს…
საბოლოოდ, ბათუმის მერიაში ვალდებულება უფლებით შემიცვალეს. ბოლომდე ვერ გავიგე, რის უფლება მაქვს.
ჩემი შეთავაზება იყო, რომ მოვაწყობდი ფასიან ავტოსადგომს, მაგრამ მერიამ უარი მითხრა“, – ამბობს ილია ქამადაძე.
2024 წლის 28 აპრილს ბათუმის მერიის ქალაქგანვითარების და ურბანული პოლიტიკის სამსახური საპასუხო წერილში აღნიშნავს:
„ბათუმში მასიური მშენებლობების და მწვანე საფარის სიმცირის, ასევე ქალაქში სატრანსპორტო საშუალებების შედეგად მომატებული მავნე გამონაბოლქვის საფუძვლით მიზანშეწონილად არ იქნა მიჩნეული ბათუმში, ხიმშიაშვილის #9 ა-ში კერძო ავტოსადგომის მოწყობა. უფლებამოსილი სამსახურის განმარტებით, სასურველია არსებულ ტერიტორიაზე მოეწყოს სრულფასოვანი სკვერი სკამებით, განათებით და საბავშვო ატრაქციონით“, – აღნიშნულია ბათუმის მერიის წერილში.
ბიზნესმენი ჰყვება, რომ ფასიანი ავტოსადგომი თვითნებურად მოაწყვეს თავის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზეც
„…სინამდვილეში, რამდენიმე პირმა იქ მოაწყო ფასიანი ავტოსადგომი, მათ შორის, 6 მეტრით შემოვიდნენ ჩემს ნაკვეთში, ანუ ერთი რიგი მანქანებისა ჩემს ნაკვეთშია… შეგიძლიათ მოიკითხოთ, რამდენად ქირავდება ადგილი მანქანის გასაჩერებლად, სხვებს კი, ეუბნებიან, რომ აი, თითქოს სკვერს ვაუქმებ.
ჩემი შვილი ცხოვრობს ამავე კორპუსში და ეზოში ვერ შეჰყავს საკუთარი ავტომანქანა, პულტს არ აძლევს ამხანაგობის თავმჯდომარე, ადგილი არ არისო. ვინ ეკითხება ამხანაგობის თავმდომარეს ჩემი საცხოვრებელი კორპსუსის ეზოში გავაჩერებ თუ არა ავტომანქანას? ამხანაგობას შეუძლია დაადგინოს წესი, როგორ ვისარგებლო ავტოსადგომით, მაგრამ საერთოდ არ შემიშვას ეზოში?
ეს ავტოსადგომი მოსახლეობისთვის კი არაა, არამედ იმისთვის, რომ გააქირავონ.
როცა ავაშენეთ ეს კორპუსი 2000-იან წლებში, სკვერი ჰქონდა კორპუსს წინ და უკანაც, ახლა ყველა მხრიდან ავტოსადგომია. უკან მხარეს საერთოდ გაუქმებულია სკვერი, მოწყობილია ავტოსადგომი.
მე არავის დავპირებივარ, რომ ჩემს მიწის ნაკვეთს დავუთმობდი. თუ ვინმეს დავპირდი თუნდაც საუბრის დროს, მითხრას,“ – ამბობს ილია ქამადაძე.
ბიზნესმენი ყურადღებას ამახვილებს იმაზეც, რომ თვითნებურად ავტოსადგომისთვის ამ კორპუსის გარშემო იყენებენ სახელმწიფო მიწის ნაკვეთსაც, რაზეც მერია რეაგირებას არ ახდენს.
„ალბათ სარგებელს იღებს ვიღაც [მერიაში], აბა, ტყუილად რატომ უნდა შეუწყოს ხელი?“ – კითხულობს ბიზნესმენი, რომელიც მუნიციპალური ინსპექციის გაფრთხილების გასაჩივრებას აპირებს.
რატომ არ გაასაჩივრა ბიზნესმენმა ბათუმის მერიის 2024 წლის გადაწყვეტილება, რომლითაც ილია ქამადაძეს ფასიანი ავტოსადომის მოწყობაზე უარი უთხრეს?
„რა აზრი აქვს გასაჩივრებას? სად უნდა გავასაჩივრო, რომელ სასამართლოში? ვერ ხედავთ, რა ხდება? ისეთი რამეები ხდება, თმები ყალყზე დაგიდგება.
მაინც გავასაჩივრებ და მივყვები კანონს. თუ ჩალითაა მართლაც დახურული ეს ქვეყანა, მეც დავიხურავ.
მე არც გუშინ მიცდია ამ ნაკვეთის შემოღობვა, შემოღობვა სხვა რამეა. მე მხოლოდ ბოძების ჩასობა ვცადე, რომ შევზღუდო ჩემს ტერიტორიაზე შესვლა. რა უფლებით მიკრძალავს ამას მერია, რომელი კანონის საფუძველზე? როცა ეს შეკითხვები დავსვი, ზედამხედველობის სამსახურის ერთ-ერთი განყოფილების უფორსმა, გელა შანიძემ პირდაპირ დედაზე მაგინა, მერე მემუქრებოდა, 20 ათასი ლარით დაგაჯარიმებო. ვუთხარი, რაც გინდათ, ის გააკეთეთ, მე კანონს დავემორჩილები მხოლოდ-მეთქი.
ბოლოს გაფრთხილება მომცეს, რასაც გავასაჩივრებთ,“ – გვითხრა ილია ქამადაძემ.
„კორპუსის მშენებლობა არ სრულდება, გვატყუებენ, მივმართეთ პროკურატურას და ვითხოვთ რეაგირებას,“ – ამბობს აკაკი წოწონავა. მის მსგავსად ათეულობით სხვა მოქალაქე ბათუმში, გრიგოლ ლორთქიფანიძის #20-ში მშენებარე კორპუსის დასრულებას ელის.
ბინა მყიდველებს 2024 წლის ბოლოს უნდა ჩაბარებოდათ, მაგრამ როგორც მოქალაქეები ჰყვებიან, მშენებლობის აქტიური პროცესი გასული წლის ზაფხულიდან შეწყდა.
27-სართულიან კორპუსს ლორთქიფანიძის #20-ში კომპანია „მჯ გრუპი კონსტრაქშენი“ აშენებს. დაზარალებული მოქალაქეების თქმით, მშენებარე კორპუსთან შეკრებილ მოქალაქეებს კომპანიის რომელიმე წარმომადგენელი დღეს, 2 ნოემბერს არ შეხვდა.
„აღარ გვპასუხობს არავინ ტელეფონზე, გამოვიძახე პოლიცია და ვთხოვე დახმარება. მითხრეს, მოკვლევა დავიწყეთო. შემდეგ შემთხვევით შემხვდა გაყიდვების ოფისში კომპანიის დირექტორი – ალექსანდრე ხაჭაპურიძე და მითხრა, მე თქვენზე ნაწყენი ვარო. აღარ ვიცი, ამას რა დავარქვა.
ჩვენ ყოველთვიურად ვიხდიდით თანხას კეთილსინდისიერად, მაგრამ ვხედავთ, რომ კორპუსში არაფერი კეთდება,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ აკაკი წოწონავა.
კიდევ ერთი დაზარალებული, ხატია თეთრაძე კი, ამბობს, რომ თითქმის ერთი წელია რემონტის დასაწყებად ემზადება, მაგრამ კორპუსის მშენებლობა ფაქტობრივად შეჩერებულია:
„ხელშეკრულება გაყიდვების ოფისში გავაფორმე, გაყიდვების მენეჯერმა გაყიდა ბინები 2023 წელს და მას შემდეგ ვეღარ ვუკავშირდებით. მეც 2023 წელს შევიძინე ბინა მე-18 სართულზე. კორპუსი სულ 27-სართულიანია. ყველა სართული აშენებულია უკვე, თუმცა შიგა სამუშაოები არაა დასრულებული ისე, რომ რემონტი დავიწყოთ,“ – გვითხრა ხატია თეთრაძემ.
კომპანია „ბჯ გრუპი კონსტრაქშენის“ 100%-იანი წილი თამაზ ქორიძეს ეკუთვის, კომპანიის დირექტორი კი, ალექსანდრე ხაჭაპურიძეა.
„ბათუმელებმა“ სცადა კომპანია „მჯ გრუპი კონსტრაქშენის“ გაყიდვების მენეჯერთან დაკავშირებას, თუმცა მან ჩვენს სატელეფონო ზარს არ უპასუხა. კომპანიის პასუხის მიღების შემთხვევაში, ინფორმაცია განახლდება.
—————–
ბათუმში რამდენიმე დაუსრულებელი კორპუსია. არაერთ მისამართზე დაზარალებული მოქალაქეები, რომლებმაც ბინებში ფული უკვე გადაიხადეს, წლებია კორპუსის აშენებას უშედეგოდ ელიან.
„მე ვადანაშაულებ ერის მოაზროვნე ელიტის გულგრილობას. ყველაზე დიდი საფრთხე ტირანი კი არა, ჩვევაში გამჯდარი გაყურსვაა, მზერის აცილებაა.
„ეს ჩემი პრობლემა არ არის“ თქმის ჩვევად ქცევაა,“ – წერს საკუთარ ფეისბუქგვერდზე გოჩა ჯავახიშვილი, საქართველოს ყოფილი საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საფრანგეთსა და მონაკოში. ის ასევე იყო საქართველოს მუდმივი წარმოდგენელი იუნესკოში.
გოჩა ჯავახიშვილი ქართველი დიპლომატის გიორგი წიქარიშვილის დაკავებას ეხმაურება.
გიორგი წიქარიშვილი 2025 წლის 31 ოქტომბერს, გზის გადაკეტვის საბაბით დააკავეს.
დიპლომატი გიორგი წიქარიშვილი გოჩა ჯავახიშვილის ყოფილი სტუდენტია. გთავაზობთ გოჩა ჯავახიშვილის პოსტს:
„…გუშინ ისიც დაუკავებიათ. ჩემი ყოფილი სტუდენტი, ჩემი კოლეგა, წესიერი, გულწრფელი პატრიოტი დიპლომატი. ვიდრე სამსახურიდან დაითხოვდნენ, ნატოს დეპარტამენტში მუშაობდა, მანამდე იყო რამდენიმე მისიაში, საფრანგეთში, რუმინეთსა თუ დიდ ბრიტანეთში, მრჩეველი, კონსული. კარგი ბიჭი, პრინციპული და ღირებულებების ერთგული. თურმე ხაზს იქით გადასცდენია ფეხი და დააკავეს.
რაც არ უნდა თავად მშვიდს, მშვიდობა გინდოდეს ქვეყანაშიც და სამყაროშიც, აუტანელი, ვერგასაძლები ხდება შენს გარშემო ვითარება.
საზოგადოება, რომელიც ამ რაოდენობის სინდისის პატიმრების, ამგვარი მიზეზებით, ასე ძვირფასი რესურსის მქონე ადამიანების ციხეში გამომწყვდევის ფონზე, მაინც ახერხებს ცხოვრების მშვიდად გაგრძელებას. საინტერესოა, რა ღირებულება ამოძრავებს – ტელევიზორიდან მოისმენენ მორიგი დაკავებების ამბავს და უკვე საკუთარ თავთანაც კი ეშინიათ შეშფოთება [აღშფოთებას ვინღა ითხოვს] გამოხატონ. მოხურულ პლედს გაისწორებენ და მთავრობის წევრთა გაუგონარი კორუფციის შესახებ პანდორას ყუთიდან ახალ-ახალი ამბების მოსმენით გააგრძელებენ.
ვიდრე, ჯერ მათ კარზე არ მოუკაკუნებიათ.
შიშით, გაყურსვით კი, თავისუფლება არავის მოუპოვებია. არც სულიერი სიმშვიდე, თუ სინდისი სადმე კიდევ ფეთქავს.
ცხადია, ნებისმიერი პატრიოტის დაპატიმრება მიმძიმებს გულს, მაგრამ შვილივით ახლობელი გიორგის დაპატიმრებამ [სუბიექტურად] განსაკუთრებულად იმოქმედა ჩემზე. დღეს იუბილეს ციხეში ხვდება.
გიორგი წიქარიშვილი 31 ოქტომბრის საღამოს რუსთაველის გამზირზე, წინ გადაუდგა რუსულ ნომრიან ავტომობილს ფოტო: ზურაბ ვარდანაშვილი
სულ მეფიქრება, ემილ ზოლა რომ ცოცხალი იყოს და ის იყოს ქართველი – როგორ ჩამოაყალიბებდა სათქმელს თავის „ჟ’აკუზ“-ში, ვის და რაში დასდებდა ბრალს.
ნეტავ, რა მოსდის სიმართლის თქმის სურვილს, როცა გეშინია.
სიმართლე სახეს იცვლის?
სხვა სიმართლედ გადაიქცევა?
იმასთან როგორ ადაპტირდება, რაც მანამდე ტყუილი გეგონა?
მე ვინ ვარ, არც მწერალი და არც საზოგადო მოღვაწე. აგერ, წელიწადზე მეტია უბრალოდ გოჩა ვარ, არც მანამდე ვყოფილვარ ვინმესგან რაიმეთი გამორჩეული. მაგრამ დიდი სურვილი მაქვს, სათქმელი როგორღაც ამოვღერღო, ჩემი სიმართლე ვთქვა, ყველას გასაგონად დავიღრიალო, თორემ უამისოდ ყოფა აუტანლად მძიმდება.
განა არ ვიცი, რომ ყველა ჩვენთაგანი საკუთარი ჭეშმარიტების კარიბჭესთან ათენ-აღამებს, ვიდრე ის გაეხსნება, მაგრამ ვფიქრობ, ყველამ უნდა თქვას, რა არის მისთვის სიმართლე.
მოქალაქეებო, მეგობრებო, ძმებო და დებო, ერთი და იგივე სამშობლო გვაქვს საპატრონოდ მობარებული. ვიცით, დევი სად წევს და ვიცით, რა უნდა. ბევრი ჩადგა დევის სამსახურში, ნებით თუ უნებლიედ, ზოგი შიშითა და ძრწოლით, ზოგიც შიშითვე შექმნილი სიყვარულითა და იმედით.
ნუთუ პოლიტიკური მიზნის მიღწევა შეუძლებელი იყო ისე, რომ ასეთ სავალალო დღეში არ ჩაგვეგდო ქვეყანა და საკუთარი ხალხი? განა ასე რთულია გამოხვიდე და საკუთარ ხალხს, რომლის ღრსებასა და სიამაყეზე მითებს ქმნი, ღირსებისვე განცდითა და დაცვით დაელაპარაკო, შეეცადო შენი სიმართლე გაუზიარო, დაარწმუნო: შვილო სცდები, აბა, მოდი მომისმინე და გეტყვი იმას, რაც იქნებ არ იცი და უნდა იცოდე. ცივი გულგრილობა წარმოშობს სწორედ დაუმორჩილებლობას და ამბოხს.
ადრეც ვთქვი და გავიმეორებ, მამამ რომ მოზარდ შვილს უსამართლოდ სილა გააწნას, რასაც მოზარდი მოიმოქმედებს, განა ყველაფერი მამის პასუხისმგებლობა არ იქნება?
გოჩა ჯავახიშვილი, საქართველოს ყოფილი საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საფრანგეთსა და მონაკოში
მე არასოდეს ვყოფილვარ და არ ვარ რომელიმე პარტიის წევრი, კიდევ უფრო ნაკლებად იდეოლოგი: მე ამ ქვეყნის გულწრფელად გულშემატკივარი ქართველი მოქალაქე ვარ.
და დღეს ჩემი ერთადერთი ძალა სიტყვის თავისუფლებაა.
ხალხის ისტორიაში არის მომენტები, როდესაც დუმილი თანამონაწილეობად იქცევა.
როდესაც სამართლიანობა მერყეობს, როდესაც შიში მართავს სინდისს, როდესაც სიმართლე მედიის კუნჭულებში ან გამორთული ტელეფონების ფონზე კაფეების ჩურჩულში იმალება, გაბედულება უნდა ვიპოვოთ და ჩვენს სიმართლეზე ვისაუბროთ.
ჩვენ ერთ-ერთ ასეთ მომენტში ვართ.
ჩვენი სამშობლო, დღეს რთულ ისტორიულ მეხსიერებას, წარსულის ჭრილობებსა და თავისუფლების, ღირსების განცდით ევროპული მომავლის იმედს შორის ცოცხლობს. ცხადია, ევროპაში გეოგრაფიულ საზღვრებს ან კონკრეტულ პოლიტიკურ კავშირს კი არა, იმ ღირებულებებს ვგულისხმობ, რომელიც დასავლურ ცივილიზაციადაა ჩამოყალიბებული.
მაგრამ მე ვხედავ საფრთხეს, რომელიც ომზე უფრო ვერაგია: ტყუილის, გულგრილობისა და სიმართლის უარყოფის საფრთხეს.
ჰოდა,
მე ვადანაშაულებ შიშისა და ტყუილის მთესველთ!
მე ვადანაშაულებ მათ, ვინც ერთგულება და მორჩილება ერთმანეთში აურია, პატრიოტიზმი კი სიძულვილთან, რწმენა ბატონობასთან გააიგივა.
მე ვადანაშაულებ ძალებს, რომლებიც ხალხის სახელით საუბრობენ, მაგრამ არასდროს უსმენენ მათ აზრს, მათ ტკივილს. არ ცდილობენ გაიგონ, რატომ იმეტებენ თავს ციხისა და დილეგისათვის, ეცადონ გაიგონ, განა რად უღირთ ასეთი სიმართლე ან სამშობლოს ერთგულება.
მე ვადანაშაულებ ციფ, უტიფარ, უსულგულო გულგრილობას საკუთარი შვილებისა და ხალხისადმი. შვილებს აღარ აქვთ განცდა, რომ მამა მისი დამცველი და ქომაგია, რომ თუნდაც სცდებოდეს შეეცდება საკუთარი ძალით, მკერდითა და ზურგით დაიცვას ხიფათისაგან, დაარიგოს, შეაგონოს. ახალგაზრდებს უიმედობით განწირულის განცდა აქვთ მათი მხრიდან, ვინც მათ უნდა პატრონობდეს, მათზე ზრუნავდეს.
მე ვადანაშაულებ მოსამართლეებს, რომლებიც [რამდენიმე ბედნიერი გამონაკლისის გარდა] პოლიტიკური ქარის მიხედვით მსჯელობენ და ავიწყდებათ, რომ კანონი მაშინაა ძლიერი, როცა სამართლიანია.
მე ვადანაშაულებ მედიას, რომელიც სამართლიანი კითხვების დასმის ნაცვლად ხელისუფლების მაამებელ რიტორიკას იმეორებს.
მე ვადანაშაულებ პოლიტიკურ პარტიებს, რომლებიც პარტიულ ინტერესს ერის ინტერესებზე წინ აყენებენ.
ასევე იმ პოლიტიკოსებსა და სახელმწიფო მოღვაწეებს, რომლებიც თავს მარადიულად თვლიან და ერთი ხელისუფლებიდან მეორეს ბანაკში უბრალოდ, უპრინციპოდ გადადიან.
არადა, სიმართლე უცვლელია ყველა დროში. სიმართლეს დროშა არ აქვს. სიმართლე მუდამ ხალხის წიაღშია და არასოდეს ხელისუფლების მხარეს, რადგან ხელისუფლება თავისი ბუნებით ბოროტი ცდუნებების მიმართ სუსტია, თავისუფლებების მზღუდავი.
ის, ვინც იცის სიმართლე, მაგრამ იტყუება, ძალაუფლებასთან მაამებლობს, უფრო მეტად ღალატობს მას, ვიდრე ის, ვინც მას აკრიტიკებს.
პოლიტიკოსებისგან ტყუილი ნიშნავს იმ ხალხის ღირსების უარყოფას, რომლის მსახურებასაც აცხადებენ.
მე ვადანაშაულებ საზოგადოებრივი აზრის გამხრწნელებს. ვხედავთ, ჩვენს თვალწინ როგორ აზრისგან იცლება კეთილშობილური სიტყვები: თავისუფლება, ევროპა, სუვერენიტეტი, ტრადიცია მნიშვნელობისგან გამოშიგნულ-გამოფიტული მორალური სიცარიელის დასაფარად სლოგანებადღა გამოიყენება.
ვხედავთ, როგორ გამოიყენება რწმენა ფარად, რომელიც საკუთარი შვილების წინააღმდეგ იარაღად გარდაიქმნება.
სამართლიანობას დაგვპირდნენ, მაგრამ შიში მოედო ქვეყანას.
დემოკრატიაზე საუბრობენ, მაგრამ გაქანებული აღებ-მიცემობა და ფეოდალური ბატონობაა ქვეყანაში.
სიმართლისადმი ერთგულებაზე ფიცებს დებენ, მაგრამ ტყუილს აჯილდოვებენ და ახალისებენ.
არა, საზოგადოებრივი დისკურსი არ უნდა იყოს ფარსი. ის მორალურ პასუხისმგებლობად უნდა დარჩეს. თუნდაც ხელისუფლების მომხრე ინტელექტუალებმა უნდა თქვან ის „რაღაც“, რაც არ მოსწონთ. შეუძლებელია ყველაფერი მოსწონდეთ. ყველა მოქალაქემ, პროფესორიდან სტუდენტამდე, მღვდლიდან ჟურნალისტამდე, უნდა დაიცვას მართალი სიტყვა ისე, როგორც საკუთარ სახლს იცავს.
დიახ, მე ვადანაშაულებ ერის მოაზროვნე ელიტის გულგრილობას. ყველაზე დიდი საფრთხე ტირანი კი არა, ჩვევაში გამჯდარი გაყურსვაა, მზერის აცილებაა. „ეს ჩემი პრობლემა არ არის“-ს თქმის ჩვევად ქცევაა.
საკუთარი უმწეობა მტანჯავს. გამბედაობა სხვათა საქმე გახდა, სხვებს ვიმეტებთ თავგანწირვისთვის. მაგრამ ხალხი, რომელიც უსამართლობას შეეჩვია, აღარ არის თავისუფალი. ვეღარ ივარგებს თავისუფალი ქვეყნის მოქალაქედ. ისინი საკუთარი ისტორიის პასიური მაყურებლები ხდებიან.
ვიმეორებ, არასოდეს, არცერთი ხალხი არასდროს გათავისუფლებულა შიშით, არამედ ყოველთვის სიმართლით და მისთვის ბრძოლით.
მე ვადანაშაულებ… ახალგაზრდობისადმი ზიზღს… იმ ქართველი ახალგაზრდებისადმი, ვინც თავისუფლებაზე, ევროპაზე, ღირსებაზე ოცნებობს.
ვისაც ეს ევროპული ღირებულებები კბილებით ჭირავს პროტესტითა და შეუპოვრობით. ვინც მათ გულუბრყვილო უსამშობლოს უწოდებს, რადგან ისინი ახალგაზრდული ჟინით პოლიტიკურ ცინიზმს უარყოფენ.
მათ მიმართ, ვისაც ეუბნებიან, რომ აქ აღარაა მათი ადგილი, რადგან ისე არ ფიქრობენ, როგორც დღევანდელ პოლიტიკურ ელიტას სურს.
მათ, ვინც ქვეყნიდან მიდის, აღარ სჯერათ, რომ აქ მოუსმენენ. მათ ღალატში ადანაშაულებენ, რადგან მათ სხვაგვარად სუნთქვა სურთ.
ახალგაზრდები კი არ ღალატობენ ერს, ეს ძველი ტყუილები, დასმენები, რეპრესიები, სიძულვილის გაღვივება კლავს მას.
არადა, თავისუფალი ახალგაზრდობის გარეშე, არცერთ ერს არ აქვს მომავალი.
მე ვადანაშაულებ… მორალურ დანებებას. ხშირად ამბობენ: „ასეა საქმე, ჩვენ ვერაფერს ვიზამთ.“ არა! არაფერია გარდაუვალი, არც კორუფცია, არც შიში და არც უსამართლობა. ისინი მხოლოდ მაშინ გადარჩებიან, როცა სინდისი დადუმებულია.
გამბედაობა პოლიტიკური სათნოება არ არის: ეს სამოქალაქო მოვალეობაა. სიმართლის დაცვა მხოლოდ პოლიტიკურ ლიდერებზე არ არის დამოკიდებული.
მე ვადანაშაულებ… უსამართლობას ყველა ფორმით, ყველას მიმართ.
სამართლიანობა მიღებული კანონების რაოდენობით არ იზომება, ყველა დიქტატურა საკუთარ ინტერესებზე მორგებულ კანონებს იღებდა მორჩილი უმრავლესობის წყალობით და კანონის სახელით, შემდეგ შიშითა და ძრწოლით განამტკიცებდა მას.
ჩვენ ჯერ არ ვართ დიქტატურაში, რაკი ამას ვწერ და ვამბობ, მაგრამ საფრთხე დიდია, ცდუნება ჰაერში ტრიალებს.
სამართლიანობის გარეშე კი სუვერენიტეტი მხოლოდ ცარიელი სიტყვაა. სიმართლე გვმართებს, მართალი საქართველოსთვის. ჩვენ დღეს ეთიკური სუვერენიტეტი უფრო გვჭირდება, არა მხოლოდ საზღვრების, არამედ სინდისის სუვერენიტეტიც.
კრიტიკულ პატრიოტიზმი გვჭირდება, რომელიც ერის გაუმჯობესებას ისახავს მიზნად და არა არსებულის მოწონებას. სიმართლე გვჭირდება, როგორც სოციალური კავშირის საფუძველი.
მართალია, როცა ვამბობთ, პატარა ქვეყნა გვაქვს უზარმაზარი სულიერებისა და კულტურის ისტორიით, რომელსაც მართლაც შეუძლია ევროპასთან საუბარი არა როგორც მთხოვნელი, არამედ როგორც მორალური პარტნიორი. მაგრამ დღევანდელი საქართველოს გადმოსახედიდან რა პირი გვაქვს, მაღალ იდეალებზე ვისაუბროთ.
მეც ვოცნებობ ისეთ საქართველოზე, სადაც რწმენა არ გამორიცხავს გონიერებას, სადაც ისტორია არ ანადგურებს აწმყოს, სადაც სიტყვები- სამართლიანობა, თავისუფლება და ევროპა არ არის პარტიული დროშები, არამედ საერთო სიკეთე ხალხისათვის გამეტებული.
ეს საქართველო არც მთავრობას ეკუთვნის და არც ოპოზიციას – ის ეკუთვნის იმ ხალხს, ვინც წარსულის გაკვეთილების გააზრებითა და მომავალზე ზრუნვით, ტყუილს უარყოფს და სიმართლეს ითხოვს.
გულის ფიცარზე იწერება სიმართლის მაძიებელთა სასამართლო პროცესებზე წარმოთქმული სიტყვები, როგორც ამ შეუპოვარ ადამიანთა სამოქალაქო ანდერძი: „მარტოს თუ მომიწევს საუბარი, მაინც ვიტყვი. მე თუ გამაჩუმებენ, სხვები ილაპარაკებენ. რადგან სიმართლე არ კვდება: ის გადაეცემა, წიგნიდან წიგნში, შენგან მას და მისგან სხვას, როგორც ცეცხლი, რომელსაც ვერაფერი ჩააქრობს“.
და ერთ დღეს, როცა ტყუილი თავისით დაეცემა, როგორც ძველი ციხესიმაგრის ქვებზე დაყრილი მტვერი, როცა ერთმანეთისთვის გამეტებული ბოღმა-გესლიანი სიტყვები, აქეთ იქით ნაგავივით იქნება მიმოყრილი, ალბათ ეს სიტყვები გაგვახსენდება და მტყუან-მართალსაც ამის მიხედვით განსჯიან: თავისუფლება არ არის ვინმეს ახირება ან კაპრიზი: ის სიცოცხლესავით ბუნებით მინიჭებული ღირებულებაა ღირსეული ცხოვრებისთვის. ვერც ვერანაირი ძალაუფლება ვერ შეძლებს, მართალი, გულწრფელი ხმა ჩაახშოს.
ამიტომ, ჩემო მეგობრებო, ჩემო დებო და ძმებო, სინდისის სახელით იქნება ეს თუ იმ უხილავი რწმენის, მეხსიერების ვალდებულებისა და თუნდაც ქრისტიანული მრწამსის სახელით, ნუ შეგვეშინდება სიმართლის, რადგან მხოლოდ ის აქცევს ერებს დიდებულებად და ადამიანებს თავისუფლებად.
დიახ, მგონია, რომ ემილ ზოლა არ იქნებოდა, არც პრო ან ანტი რუსი და არც პრო ან ანტი ევროპელი, ის იქნებოდა სიმართლის მხარეს, ის დაგმობდა როგორც შეგნებულ და გამიზნულ მანიპულაციებს, ასევე თვითკმაყოფილებას. ის გაგვაფრთხილებდა გარედან თავსმოხვეული გავლენის შესახებ, რომელიც კარგად იყენებს შიდა განხეთქილებებს.
ამავდროულად გააკრიტიკებდა ადგილობრივ ელიტას, რომელიც მოსკოვის შიშს იყენებს საკუთარი ძალადობის დასაფარად.
ზოლა იტყოდა: „დამოუკიდებლობა არ არის დიპლომატიური პოზიცია, ეს არის მორალური პასუხისმგებლობა.
მე მჯერა თავისუფალი, სამართლიანი და ევროპული საქართველოსი. ეს არ იქნება, როგორც შექმნილი ხატით გვემუქრებიან, დასავლეთისადმი უსიტყვო მორჩილება, არამედ ის, რომ ჩვენი ხალხიც თავის სულში ატარებს იმავე ჰუმანისტურ, კულტურულ ღირებულებებსა და რწმენას, როგორც ისინი, რომლებიც თავის დროზე არ დანებდნენ და თავისუფლება მოიპოვეს.
და ნუ დავტოვებთ ერთეულ ადამიანებს მარტოდ, რომლებიც სიმართლეს ამბობენ, რადგან რადგან დუმილი კოლექტიური მარცხია, ხოლო სიმართლის გაჩუმება შეუძლებელია.
ვფიქრობ, ქართველი ზოლა, როგორც პოლიტიკურ ცინიზმს, ასევე გულუბრყვილო იდეალიზმსაც დაუპირისპირდებოდა, ფუჭი იმედიების გაჩენით რწმენის შესუსტებასაც გააკრიტიკებდა.
ის მოძებნიდა „მესამე მორალურ გზას“, რომელიც დაფუძნებული იქნებოდა გამჭვირვალობასა და გონიერების რწმენაზე.
სამყაროში, სადაც დეზინფორმაცია იდეებზე სწრაფად ვრცელდება, სადაც შიში კვლავ პოლიტიკურ ინსტრუმენტად იქცა, ქართველი ზოლა შეგვახსენებდა ამ უნივერსალურ პრინციპს, რომ თითოეული ჩვენთაგანი პასუხისმგებლები ვართ იმაზე, რასაც ვამბობთ სიმართლის რწმენით და იმ დუმილზეც, რომელსაც შეგნებულად ვირჩევთ.
ბოლოს, საქართველო კი არ უნდა გახდეს ევროპული, იგი არის ევროპული, რადგან ვიდრე მას ღონე შესწევს, ამ ღირებულებისათვის იბრძვის.
ვისურვებდი თავად ევროპას აღმოჩნდეს ქართული შემართება და გამბედაობა: სიმართლის ერთგული და შეუდრეკელი მამაცი იყოს შიშის წინაშე.
ღირსეულ, თავისუფლებით ამაყ საზოგადოებას მუდამ ურჩევნია, ინდივიდები ზედმეტი თავისუფლებით სარგებლობდნენ, ვიდრე შიშით დამცირებულნი ხმის ამოღებას ვერ ბედავდნენ.
მგონია, რომ დღეს ევროპელობაში გაჯიუტებული ქართველი გოგო-ბიჭები ევროპისთვისაც ღირებულებების სამაგალითო ერთგულებისა და შეუპოვრობის ლამაზ მაგალითს აჩვენებენ.
კბილებით უჭირავთ ევროპა რუსთაველის გამზირზე. დიახ, აქ გვაქვს ჩვენ ევროპა. ევროპამ უნდა დაინახოს როგორი უნდა იყოს თავად, რომ შეძლოს, წელში გაიმართოს და გადარჩეს.
P.S. მოხუც დედასთან ვარ საოკუპაციო ზოლთან, ჩემს სოფელ ფლავისმანში. აივნიდან ვუყურებ, როგორ მუხლოხოებივით მიიზლაზლენებიან ოკუპანტის სატვირთო, სამხედრო მანქანები იმ მთებზე, სადაც ბავშვობაში ძროხას ვაბალახებდი, ან თხილის საკრეფად მივდიოდი ან მთავარანგელოზობას იკორთის ტაძართან, მოკლე გზებით“.
მთავარ ფოტოზე: გიორგი წიქარიშვილი რუსთაველის გამზირზე, ფოტოს ავტორი: ზურაბ ვარდანაშვილი
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 2 ნოემბრის 21 საათიდან 3 ნოემბრის 21 საათამდე ბათუმსა და მთლიანად აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 8-13 მეტრი წამში.
საახალწლო დღეებში მანათობელი კონსტრუქციებით ბათუმის გაფორმებისთვის მერიის სამმართველომ ტენდერი 976 ათას 60 ლარით გამოაცხადა. ტექნიკური დავალებიდან ჩანს, რომ მერია წელს ახალი კონსტრუქციებისა თუ აქსესუარების შეძენას არ აპირებს და ტენდერში გამარჯვებულს მხოლოდ არსებულის [მათ შორის საახალწლო ნაძვის ხის] მონტაჟი, ზედამხედველობა და შემდეგ მათი დემონტაჟი ევალება.
გამარჯვებულმა ასევე „უნდა უზრუნველყოს საახალწლო ნაძვის ხის ანთების რიტუალის შესაძლებლობა“.
სამონტაჟო სამუშაოები უნდა განხორციელდეს ხელშეკრულების გაფორმებიდან 2025 წლის 25 დეკემბრის ჩათვლით; სადემონტაჟო სამუშაოები – 2026 წლის 15 თებერვლის ჩათვლით;
შემდგომი გამოყენებისათვის ვარგისი, ასევე დაზიანებული [რომელიც ექვემდებარება შეკეთებას შემდგომში გამოყენების შესაძლებლობით] და შემდგომში გამოსაყენებლად უვარგისი ყველა საახალწლო აქსესუარის რაოდენობრივი ჩამონათვალის სამმართვეელოში წარდგენა უნდა მოხდეს 2026 წლის 1-ლი მარტის ჩათვლით;
ამასთან, ყველა დაზიანებული, მაგრამ რემონტს დაქვემდებარებული და შემდგომი გამოყენებისათვის ვარგისი საახალწლო აქსესუარის შეკეთება შემდგომი დასაწყობებით, ტენდერში გამარჯვებულმა 2026 წლის 25 მარტის ჩათვლით პერიოდში უნდა განახორციელოს.
ბათუმის მთავარი საახალწლო ნაძვის ხე ბათუმის მერიამ 2022 წელს 968 387 ლარად, გადაუდებელი აუცილებლობის მოტივით, ტენდერის გარეშე შეისყიდა შპს „აჭარგანათებისგან“.
„აჭარგანათება“ საახალწლოდ ქალაქის მოსართავად გამოცხადებულ ტენდერებს ბოლო რამდენიმე წელია უკონკურენტოდ იგებს. რაც შეეხება საახალწლო ღონისძიებების ორგანიზებას, ბათუმის მერია ცალკე ტენდერს აცხადებს, ან/და სხვადასხვა მომასახურებას გამარტივებული წესითაც შეისყიდის.
მთავარი ფოტო: „ბათუმელების“ არქივიდან
წინა საახალწლო ღონისძიებების ხარჯების შესახებ ინფორმაცია ნახეთ ამ ბმულზე:
თბილისში, რუსთაველის გამზირის გადაკეტვის საბაბით შსს-მ მოქალაქეების დაკავება უკვე სისხლის სამართლის წესით დაიწყო. „ოცნების“ პარლამენტის მიერ მიღებული ახალი, რესპრესიული კანონმდებლობით გზის გადაკეტვა ხელმეორედ უკვე სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას ითვალისწინებს.
რუსთაველის ქუჩის ხელმეორედ გადაკეტვის გამო შსს-მ პროევროპული საპროტესტო აქციის მონაწილე, ზურაბ მენთეშაშვილი დააკავა. მისთვის პოროკურატურას ბრალი ჯერ არ წარუდგენია.
შსს ზურაბ მენთეშაშვილის შესახებ გავრცელებულ ინფორმაციაში წერს, რომ გამოძიება სსკ-ის 347-ე მუხლით დაიწყო, რაც შეკრების ან მანიფესტაციის ჩატარების წესის დარღვევას გულისხმობს. ეს მუხლი ერთ წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
„2025 წლის 31 ოქტომბერს, შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლების მიერ დაკავებულ იქნა მოქალაქე ზურაბ მენთეშაშვილი, რომელიც იმხილება საპროტესტო აქციის დროს გზის განმეორებით გადაკეტვაში. აღნიშნული პირი, 2025 წლის 24 ოქტომბერს ანალოგიური ქმედებისთვის დაკავებული იქნა ადმინისტრაციული წესით და სახდელის სახით შვიდდღიანი პატიმრობა შეეფარდა,“ – აღნიშნულია შსს-ს გაცხადებაში.
—————-
პირველ ნოემბერს კვლავ გადაიკეტა თბილისში რუსთაველის გამზირი, თუმცა შემდეგ პოლიციამ კვლავ აიძულა მოქალაქეები გადასულიყვნენ ტროტუარზე, პარლამენტის შენობასთან და საავტომობილო მოძრაობა აღდგა.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 2 ნოემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 143 670 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +940. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 316 ერთეული [+0]
ჯავშანტექნიკა – 23 525 ერთეული [+4]
საარტილერიო სისტემა – 34 162 ერთეული [+25]
MLRS – 1 534 ერთეული [+0]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 235 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 428 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 77 052 ერთეული [+348]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 917 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 66 290 ერთეული [+121]
სპეცტექნიკა – 3 987 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 2 ნოემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
668 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
94 367 უპილოტო საფრენი აპარატი
634 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 812 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 608 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 999 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
45 512 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ევრონესტის საპარლამენტო ასამბლეა „ქართული ოცნების“ მთავრობას პირდაპირ თვითგამოცხადებულს უწოდებს. რეზოლუციის საპასუხოდ დღეს, პირველ ნოემბერს „ოცნების“ პარლამენტის თავმჯდომარე შალვა პაპუაშვილმა თქვა, რომ „საქართველოს მუდმივმოქმედი საპარლამენტო დელეგაცია მონაწილეობას არ მიიღებს ევრონესტის შემდგომ სესიებში“.
რა ეტაპზე გადადის ევროკავშირის ურთიერთობა „ქართული ოცნების“ მთავრობასთან?
„იმის მაგივრად, რომ ჩვენ ვფიქრობდეთ, რა გავაკეთოთ მეტი ევროკავშირში ინტეგრაციის თვალსაზრისით, რა ახალი მექანიზმები ან ფორმატები შევქმნათ და მეტი ნაბიჯი გადავდგათ, პირიქით უკვე არსებული მექანიზმების ბოიკოტირება ხდება,“ – ამბობს საგარეო საკითხების მკვლევარი ნიკოლოზ ხატიაშვილი.
„ბათუმელებმა“ ნიკოლოზ ხატიაშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი „ჯეოქეისის“ საგარეო და უსაფრთხოების საკითხების მკვლევარია, ყოფილი დიპლომატი.
ბატონო ნიკოლოზ, რა იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი გზავნილი თქვენთვის ევრონესტის საპარლამენტო ასამბლეის ახალ რეზოლუციაში? რეზოლუციაში ევრონესტი „ქართული ოცნების“ მთავრობას „თვითგამოცხადებულს“ უწოდებს.
ევრონესტის საპარლამენტო ასამბლეა ძალიან მნიშვნელოვან როლს თამაშობს საქართველო-ევროკავშირის ინტეგრაციის პროცესში. ეს პლატფორმა დაფუძნებულია აღმოსავლეთ პარტნიორობის ფარგლებში და უკვე 14 წლის განმავლობაში ჩვენი ევროპული ინტეგრაციის პროცესში მუდმივად მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა.
ბევრი საკითხია ასახული ამ რეზოლუციაში: ძირითადი პრობლემები, რაც ქვეყანაში არსებობს და ეს უკავშირდება, როგორც პოლიტპატიმრებს, ისე არჩევნების დემოკრატიულად ჩატარების პრობლემას, ავტორიტარული ტიპის, არადემოკრატიულ კანონმდებლობას, რომელიც ეწინააღმდეგება ევროკავშირის ღირებულებებს. ეს ყველაფერი, რა თქმა უნდა, იმის ანარეკლია, რაც ქვეყანაში ხდება.
სამწუხაროდ, ჩვენ ვერ ვხედავთ რაიმე კონკრეტულ ნაბიჯებს იმისთვის, რომ ეს გამოსწორდეს. ლოგიკურია, რომ ევროკავშირი კონკრეტულ დავალებებს გვაძლევს, რომელიც უნდა შესრულდეს, მაგრამ სიტუაცია პირიქით არის: „ოცნება“ ამას არათუ ასრულებს, ისეთ კანონებს იღებს და ისეთ ნაბიჯებს დგამს, რომელიც უკან ხევს ქვეყანას ევროკავშირთან ინტეგრაციის პროცესში.
ვხედავთ, რომ „ქართული ოცნება“ სხვადასხვა ფორმით ცდილობს დაგვაშოროს ევროპას. „ოცნების“ დასავლეთიდან იზოლაციის მოცემულობაში, არსებითად რას ცვლის ასეთი მწვავე და კრიტიკული რეზოლუცია?
როდესაც შენ ხარ საქართველოსნაირი პატარა ქვეყანა და გაქვს ამბიცია, გახდე ევროკავშირის წევრი, თავი დაიმკვიდრო საერთაშორისო ურთიერთობების სისტემაში, გახდე მნიშვნელოვანი მოთამაშე დასავლურ სამყაროში, მაგრამ ამ დროს დგამ ნაბიჯებს, რომელიც შენ გაზიანებს, რა თქმა უნდა, ეს ძალიან ცუდია. აქ არ არის მარტო ევრონესტზე საუბარი. არსებობს სხვა საპარლამენტო ასამბლეები და საერთაშორისო ორგანიზაციები, რომლებმაც ბოლო პერიოდის განმავლობაში საკმაოდ კრიტიკული ანგარიშები მოამზადეს საქართველოს შესახებ.
ამ დროს „ოცნება“ კრიტიკის მოსმენის ნაცვლად, საუბრობს ბოიკოტირებაზე. ცხადია, ეს ყველაფერი აზიანებს ჩვენს სამომავლო სტრატეგიულ გეგმებს.
ევრონესტი, ასევე, სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციები, ძალიან მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ჩვენი საგარეო პოლიტიკური პრიორიტეტების განხორციელებაში. ევრონესტი ძალიან მნიშვნელოვანი ფორმატია საქართველო-ევროკავშირის ურთიერთობებში, რომელიც გვეხმარება ევროკავშირთან ეკონომიკური, სოციალური და პოლიტიკური ინტეგრაციის მიმართულებით. ძალიან საყურადღებოა ყველა ის რეკომენდაცია, თუ განცხადება, რასაც აკეთებს ევრონესტი.
ამ შემთხვევაშიც ევრონესტმა მოახდინა იმ პრობლემების და გამოწვევების იდენტიფიცირება, რაც ქვეყანაშია და რეალურად, რაც არის დაბრკოლება ევროკავშირში ინტეგრაციის კონტექსტში.
იმის მაგივრად, რომ ვფიქრობდეთ, რა გავაკეთოთ ევროკავშირში ინტეგრაციის თვალსაზრისით, რა ახალი მექანიზმები ან ფორმატები შევქმნათ და მეტი ნაბიჯი გადავდგათ, პირიქით უკვე არსებული მექანიზმების ბოიკოტირება ხდება. ეს, რა თქმა უნდა, დამაზიანებელი გადაწყვეტილება იქნება, როგორც მოკლევადიან, ასევე გრძელვადიან პერსპექტივაში საქართველო-ევროკავშირის ურთიერთობებსა და ინტეგრაციულ პროცესზე.
ამავე რეზოლუციაში, მაგალითად, საუბარია უვიზო მიმოსვლის შეჩერებაზე საქართველოში მიზნობრივი ჯგუფისთვის, რომელიც ამყარებს ავტორიტარიზმს. უნდა ველოდეთ უვიზოს გაუქმებას ივანიშვილის დაჯგუფებისთვის და არა ქვეყნისთვის?
ძალიან მნიშვნელოვანია გაფართოების ანგარიში, რაზეც იქნება დამოკიდებული ევროკავშირის გადაწყვეტილება. უკვე მოვისმინეთ კალასის [ევროკომისიის ვიცე-პრეზიდენტი] განცხადება, რომ რამდენიმე ვარიანტი განიხილება საქართველოს კონტექსტში.
ასევე, ევროკავშირი გაითვალისწინებს იმ რეზოლუციებსაც, რომელიც მიღებული იქნა ბოლო თვეების განმავლობაში, მათ შორის ევროპარლამენტის და ევრონესტის რეზოლუციებს. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით მიიღება კონკრეტული გადაწყვეტილება. არ უნდა გამოირიცხოს უვიზოს შეჩერებაც, თუმცა შესაძლებელია სხვა მექანიზმები ამოქმედდეს. უნდა დაველოდოთ მოვლენებს.
რეზოლუციაში „ოცნების“ მისამართით გამოყენებული ლექსიკა მკაცრია: არჩევნები „გაყალბებულად“ არის შეფასებული, ევრონესტი საუბრობს საქართველოს „თვითგამოცხადებულ მთავრობაზე“. რა ეტაპზე გადადის ევროკავშირის ურთიერთობა „ოცნების“ არალეგიტიმურ მთავრობასთან? შეიძლება ველოდეთ, მაგალითად, კონკრეტული ევროპული ქვეყნების სანქციებს ივანიშვილის მთავრობისთვის?
რეზოლუციის ტექსტი ნამდვილად ძალიან მძიმეა. უბრალოდ, როდესაც ვსაუბრობთ უშუალოდ საპარლამენტო განზომილებაზე, ის უფრო პოლიტიზებულია და ხშირად გვხდება ხისტი განცხადებები, ვიდრე, ვთქვათ, ევროკავშირის აღმასრულებელი სტრუქტურების გადაწყვეტილებები.
ნათლად ჩანს, რომ ევროკავშირი კარგად ხედავს საქართველოში არსებულ სიტუაციას, რომ ქვეყანას ჰყავს პოლიტპატიმრები და ეს არის ძალიან მძიმე დარტყმა დემოკრატიაზე. იქ საუბარი იყო მზია ამაღლობელზეც, რომლის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებას ითხოვს ასამბლეა…
ამ პირობებში წარმოუდგენლად მიმაჩნია, ჩვენ პროგრესი განვიცადოთ ევროკავშირთან ინტეგრაციის კუთხით. ყველამ იცის, რა ღირებულებებზეა დაფუძნებული ევროკავშირი, როგორც ინსტიტუტი და თუ გინდა ამ გაერთიანების წევრი გახდე, შესაბამისი წესებით უნდა იმოქმედო.
როცა უკრაინაში დაიწყო ომი, ევროკავშირში ინტეგრაციის კუთხით საქართველოსთვის შესაძლებლობის ფანჯარა გაიხსნა, ანუ დაჩქარდა ეს პროცესი, ჩვენ მივიღეთ კანდიდატი ქვეყნის სტატუსიც. ევროკავშირი მაქსიმალურად ცდილობს დაგვანახოს, რომ მისი კარი ღიაა საქართველოსთვის, რომ ჩვენგან არის საჭირო შესაბამისი ნაბიჯების გადადგმა და ამ კარში შესვლა. სამწუხაროდ, ბოლო პერიოდში ეს დამოკიდებულება გახდა ცალმხრივი.
ევროკავშირი მაინც მხარს უჭერს საქართველოს ხალხის არჩევანს და ცდილობს, რაღაც ახალი შანსი შექმნას, ან გადატვირთოს ურთიერთობები, რომ ეს ურთიერთობები აღდგეს.
ამ რეზოლუციით ხომ არ ჩანს, რომ ევროკავშირი საერთოდ აღარ განიხილავს ურთიერთობას „ოცნებასთან“? „ოცნებამაც“ პასუხი შეუთვალა ევროპას – ასამბლეას ბოიკოტს ვუცხადებთო.
ევრონესტის განცხადება არ არის ევროკავშირის ოფიციალური პოზიცია. ევრონესტს პერიოდულად ახასიათებს მსგავსი ლექსიკის გამოყენება.
ევროკავშირისგან ჩვენ ჯერ კიდევ ვისმენთ განცხადებებს, რომ, მაგალითად, პოლიტპატიმრებს თუ გაათავისუფლებენ და ანტიდემოკრატიულ კანონებს გაიწვევენ, შესაძლებელია ურთიერთობის აღდგენა. ლეგიტიმაციის კუთხით უშუალოდ ევროკომისიის მხრიდან არ ყოფილა ასეთი პირდაპირი საუბარი.
ბუნებრივია, თუ გაგრძელდება ანტიდემოკრატიული პროცესი, ჩატყდება ეს ხიდი და ევროკომისიაც და სხვა უწყებებიც კიდევ უფრო დაამძიმებენ თავიანთ პოზიციას. ამ ეტაპზე ისინი ჯერ კიდევ ტოვებენ გარკვეულ მონაკვეთს, ლავირების საშუალებას იმისთვის, რომ რაღაც სასიკეთო მოხდეს.
თუმცა, როცა არც პოლიტპატიმრებს ათავისუფლებ, კიდევ უფრო არადემოკრატიულ კანონებს იღებ, უკვე ძალიან საგანგაშო ტენდენციაა.
ევროკავშირი კარგად ხედავს ქართველი ხალხის ნებას. ევროკავშირში გაწევრიანება არ არის კონკრეტული მთავრობის გადაწყვეტილება, ეს არის ქართველი ხალხის ნება, რომელიც ისტორიულ ხასიათს ატარებს. საქართველოს მოქალაქეების დაახლოებით 80% მომხრეა ევროკავშირში ინტეგრაციის, თუმცა ჩვენი ევროპული გზა საუკუნეებს ითვლის. ეს არის ჩვენი ენდემური და ბუნებრივი მდგომარეობა.
ევროკავშირში რაც ხდება, ყოველთვის არის ხალხის ნებაზე დამოკიდებული. შესაბამისად, ევროკავშირი დგას ქართველ ხალხთან. ვფიქრობ, ეს მიდგომა გაგრძელდება შემდგომ პერიოდზეც – ხალხის მხარდაჭერა ევროკავშირის მხრიდან. ჩვენ არაერთხელ მოვისმინეთ განცხადებები კაია კალასისგან, იგივე ევროკავშირის წევრი ქვეყნების ელჩებისგან საქართველოში, ევროკავშირის ელჩისგან, რომ ეს პროცესი გრძელდება და ევროკავშირი უჭერს მხარს საქართველოს საზოგადოებას და ქართველ ხალხს.
„ჩვენ მოვუწოდებთ ევროკავშირის ინსტიტუტებს და წევრ ქვეყნებს, აგრეთვე ადამიანის უფლებების სფეროში მომუშავე ევროპულ და საერთაშორისო ორგანიზაციებს, მტკიცედ დაუდგნენ მხარში საქართველოს ხალხს მათ ბრძოლაში დემოკრატიისა და კუთვნილი ევროპული მომავლის მხარდასაჭერად,“ – აღნიშნულია „ევროპა ნოსტრას“ [ევროპის კულუტურული მემკვიდრეობის დაცვის ორგანიზაციების ქსელი] მიერ 2025 წლის 31 ოქტომბერს გავრცელებულ განცხადებაში საქართველოს შესახებ.
„ევროპა ნოსტრა“ ურყევ სოლიდარობას უცხადებს საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებას, კერძოდ კი, საქართველოს კულტურის მუშაკებს, მემკვიდრეობის
სპეციალისტებსა და მოხალისეებს, რომლებიც მედგრად იცავენ დემოკრატიას, ადამიანის უფლებებს, მათ შორის კულტურულ უფლებებს, კანონის უზენაესობას და გამოხატვის თავისუფლებას.
საქართველო ევროკავშირის წევრობის ოფიციალური კანდიდატი ქვეყანაა 2023 წლის დეკემბრიდან. ბოლო პერიოდში საქართველოში განვითარებულმა პოლიტიკურმა და სამართლებრივმა პროცესებმა, მათ შორის გადაწყვეტილებამ ევროკავშირთან მოლაპარაკებების შეწყვეტის შესახებ და სადავო კანონების მიღებამ, როგორიცაა „კანონი უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“ და „უცხოური აგენტების რეგისტრაციის აქტი“, დიდი ზიანი მიაყენა მემკვიდრეობის უამრავი სპეციალისტის, მოხალისისა და კულტურის სფეროს წარმომადგენლის პროფესიულ საქმიანობასა და ყოველდღიურ ცხოვრებას.
2025 წლის ევროპული კულტურული მემკვიდრეობის სამიტმა, რომელიც წარიმართა დევიზით „მემკვიდრეობა მნიშვნელოვანია ევროპისათვის“, საგანგებო ყურადღება დაუთმო ევროპის საერთო ღირებულებებს. სამიტზე ხაზგასმით აღინიშნა, რომ კულტურა და კულტურული მემკვიდრეობა სასიცოცხლოა ჩვენი საზოგადოებისთვის, რადგან ხელს უწყობს მდგრად განვითარებას, სოციალურ ერთობას და მოქალაქეთა კეთილდღეობას.
ბრიუსელის სამიტზე ჩვენ ნათლად წარმოვაჩინეთ, რომ მემკვიდრეობის დაცვის მექანიზმები მჭიდროდ უკავშირდება ადამიანის უფლებებს, განსაკუთრებით კულტურულ უფლებებს, კანონის უზენაესობასა და კარგი მმართველობის პრინციპებს. დღეს ეს პრინციპები საქართველოში უმოწყალოდ ირღვევა.საფრთხე ემუქრება არა მხოლოდ საქართველოს კულტურულ მემკვიდრეობას, არამედ მისი მოქალაქეებისა და თემების ღირსებასა და სიცოცხლეს.
ქვეყნის მზარდი იზოლაცია, მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს მოქალაქეთა სულ უფრო დიდი ნაწილი მკაფიოდ გამოხატავს პროევროპულ მისწრაფებებს, საფრთხის ქვეშ აყენებს იმ მნიშვნელოვან ევროპულ და საერთაშორისო მხარდაჭერას და თანამშრომლობას, რომელიც აუცილებელია საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დასაცავად. სწორედ ევროპელი და საერთაშორისო პარტნიორების უწყვეტმა მხარდაჭერამ უზრუნველყო რიგი მატერიალური და არამატერიალური მემკვიდრეობის ობიექტის დაცვა საქართველოში. მათ შორის ისეთი ინიციატივის, როგორიცაა „მოქალაქეთა მიერ ცისკარაულის კოშკის რეაბილიტაციის პროექტი ახიელში”, რომელმაც 2024 წელს მოიპოვა ევროპული მემკვიდრეობის ჯილდო / ევროპა ნოსტრას ჯილდო და ასევე გრან-პრი, უმაღლესი ჯილდო, მოქალაქეთა ჩართულობისა და ცნობიერების ამაღლების კატეგორიაში.
ჩვენ ვაფასებთ და მივესალმებით იმ ფაქტს, რომ საქართველოს მედეგი სამოქალაქო საზოგადოება და აქტიური კულტურული თემი არ თმობს დემოკრატიული და ევროპული მომავლის ხედვას. ხელოვანები, კულტურული მემკვიდრეობის სპეციალისტები, მუსიკოსები, მწერლები და კულტურის სხვა მუშაკები, სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებთან ერთად, უკვე თითქმის ერთი წელია, სათავეში უდგანან მშვიდობიანი სამოქალაქო წინააღმდეგობის შთამბეჭდავ მოძრაობას. ისინი იცავენ და ინარჩუნებენ ევროპულ ღირებულებებს — დემოკრატიას, კანონის უზენაესობას და გამოხატვის თავისუფლებას. შედეგად, ისინი სულ უფრო ხშირად ხდებიან პოლიტიკური დევნის, უკანონო დაკავებების, მედიის ცენზურისა და მიზანმიმართული ძალადობის მსხვერპლნი.
შესაბამისად, ჩვენ მოვუწოდებთ ევროკავშირს, ასევე საერთაშორისო საზოგადოებას, ერთმნიშვნელოვნად დაგმოს საქართველოში სამართლებრივი ჩარჩოს მუდმივი გაუარესება, კულტურის მუშაკთა დაკავება, ჟურნალისტებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების ხმის ჩახშობა და საქართველოს მიზანმიმართული იზოლაცია დანარჩენი ევროპისგან.
ეს სამარცხვინო ქმედებები საფრთხეს უქმნის, როგორც ქვეყნის დემოკრატიას, ისე მის უნიკალურ კულტურულ მემკვიდრეობას, რომელიც ევროპის საერთო მატერიალური და არამატერიალური მემკვიდრეობის განუყოფელი ნაწილია,“ – აღნიშნულია „ევროპა ნოსტრას“ მიერ საქართველოს შესახებ გავრცელებულ განცხადებაში.
ბათუმის დრამატული თეატრის დირექტორმა, ნუკრი ქანთარიამ თანამდებობა დატოვა. ინფორმაცია „ბათუმელებს“ აჭარის კულტურის სამინისტროს პრესცენტრში დაუდასტურეს.
საკუთარი სურვილით დატოვა თანამდებობა, თუ გაათავისუფლეს? – ამ და სხვა კითხვებს სამინისტროს პრესცენტრში არ უპასუხეს. აქ მხოლოდ ის გვითხრეს, რომ დღეიდან, 2025 წლის პირველი ნოემბრიდან, ნუკრი ქანთარია ბათუმის თეატრის დირექტორი აღარ არის.
სატელეფონო ზარს არ უპასუხა თავად ნუკრი ქანთარიამ.
ბათუმის დრამატული თეატრის დასი თეატრის დირექტორის, ნუკრი ქანთარიას გადადგომას 2025 წლის სექტემბრიდან ითხოვდა. მსახიობთა თქმით, ამის მიზეზი ის უპატივცემულობაა, რაც თეატრის დირექტორმა, ნუკრი ქანთარიამ მათი კოლეგის – ოთარ ქათამაძის გარდაცვალების შემდეგ გამოიჩინა – ნუკრი ქანთარიამ სამძიმარიც კი არ გამოხატა ოთო ქათამაძის გარდაცვალების შემდეგ.
მსახიობი და რეჟისორი ოთო ქათამაძე პროევროპული საპროტესტო აქციების აქტიური მონაწილე და მხარდამჭერი იყო. მას ამის გამო სიცოცხლეში არაერთი პრობლემა შეუქმნეს ისე, როგორც ბათუმის დრამატული თეატრის დასის სხვა მსახიობებს. 42 წლის ოთო ქათამაძეს ანევრიზმა გაუსკდა. მსახიობის მეგობრები და ოჯახი რამდენიმე დღის განმავლობაში აგროვებდნენ ოთო ქათამაძის თურქეთში გადასაყვანად თანხას. ბოლოს ოთო გადაიყვანეს ერთ-ერთ კლინიკაში, სადაც 24 აგვისტოს ის გარდაიცვალა.
ნუკრი ქანთარია მსახიობებს 2025 წლის 4 სექტემბერს შეხვდა, თუმცა შეხვედრის დაწყებიდან რამდენიმე წუთში მან შეხვედრა დატოვა შეძახილების ფონზე: „წადი“. მსახიობების თქმით, ნუკრი ქანთარიამ სამძიმრის თქმის ნაცვლად, შეხვედრა გასტროლებზე საუბრით დაიწყო, რასაც დასის მხრიდან შეკითხვები მოჰყვა. ნუკრი ქანთარიამ პასუხად შეხვედრა დატოვა.
ამის შემდეგ დასი აჭარის არალეგიტიმური კულტურის მინისტრს, ელისო ბოლქვაძეს შეხვდა. პროტესტის ნიშნად ამ თეატრის მსახიობმა, მაია ცეცხლაძემ 2025 წლის 20 სექტემბერს ნუკრი ქანთარიას კაბინეტის კარი ლენტით გადაღობა.
პარლამენტის ყოფილი წევრი, დეპუტატი „ქართული ოცნებიდან“ – ნუკრი ქანთარია ბათუმის დრამატული თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად კონკურსის გარეშე დანიშნეს 2022 წელს. მისი დირექტორობის პერიოდში არაერთხელ იყო დაპირისპირება მსახიობებსა და მას შორის.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ ნოემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 142 730 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +900. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 316 ერთეული [+6]
ჯავშანტექნიკა – 23 521 ერთეული [+2]
საარტილერიო სისტემა – 34 137 ერთეული [+9]
MLRS – 1 534 ერთეული [+1]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 235 ერთეული [+2]
თვითმფრინავი – 428 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 76 704 ერთეული [+349]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 917 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 66 169 ერთეული [+58]
სპეცტექნიკა – 3 987 ერთეული [+1]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ ნოემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
668 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
94 084 უპილოტო საფრენი აპარატი
633 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 788 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 608 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 974 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
45 448 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ბათუმში მშენებარე ხელოვნური კუნძულისთვის კომპანია „ამბასადორი ბათუმი აილენდი“ ჭოროხიდან ხრეშის ამოღებას კიდევ მინიმუმ ერთი წელი გააგრძელებს. „ოცნების“ მთავრობამ კომპანია ამჯერადაც გაათავისუფლა ლიცენზიისგან და კუბური მეტრი ქვიშა-ხრეშის ამოღების უფლება მისცა. 1 კუბურ მეტრ ქვიშა-ხრეშში კი მხოლოდ 1 ლარს და 30 თეთრს გადაიხდის. „ამბასადორი“ მთავრობის ნებართვით ხრეშს ულიცენზიოდ ჭოროხიდან აქამდეც იღებდა.
სპეციალისტების მტკიცებით, ჭოროხიდან ხრეშის მშენებლობისთვის ამოღება არ შეიძლება და ეს მასალა მთლიანად ბათუმის ნაპირგამაგრებას უნდა მოხმარდეს, რასაც ხელისუფლება წლებია არ ითვალისწინებს. ბათუმის სანაპირო ზოლის დასაცავად და ხელოვნური კვებით პლაჟის შესანარჩუნებლად, ყოველწლიურად მინიმუმ 120 000 კუბური მეტრი ხრეშის შეტანაა აუცილებელი, რისთვისაც ბიუჯეტიდან მილიონობით ლარი უკვე დაიხარჯა და მომავალშიც უნდა დაიხარჯოს.
სამთავრობო და სახელმწიფო სტრუქტურებში ისიც კარგად იციან, რომ ბათუმის სანაპირო ზოლის ზღვისგან დასაცავად ახალი სტრატეგიაა შესამუშავებელი, წინააღმდეგ შემთხვევაში კატასტროფა გარდაუვალია.
„სახელმწიფოებრივი და საზოგადოებრივი ინტერესების გათვალისწინებით… ხელოვნური კუნძულის/ნახევარკუნძულის მოწყობის მიზნით, შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდი“ 12 თვის ვადით გათავისუფლდეს სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვების ლიცენზიისაგან და მიეცეს უფლება, მოიპოვოს 535 800 მ3 სასარგებლო წიაღისეული [ქვიშა-ხრეში] ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის თხილნარის და ჭარნალის ადმინისტრაციული ერთეულების ტერიტორიაზე, მდ. ჭოროხის ჭალა-კალაპოტში“, – წერია „ოცნების“ მთავრობის 2025 წლის 24 ოქტომბრის განკარგულებაში, რომელსაც ხელს ირაკლი კობახიძე აწერს.
ამ განკარგულებით, „ამბასადორი“ ქვიშა-ხრეშს მდინარე ჭოროხის ჭალა-კალაპოტში სამ უბანზე, ჯამში 35,7 ჰექტარ ფართობზე ამოიღებს.
ექსკავატორი ჭოროხის კალაპოტში / 31.10.2025
განკარგულებაში ასევე აღნიშნულია, რომ ლიცენზიისგან გათავისუფლებული „ამბასადორი“ ვალდებულია საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტის მიერ განსაზღვრული პირობები შეასრულოს, ხოლო მოპოვებული სასარგებლო წიაღისეული გამოიყენოს მხოლოდ კუნძულის/ნახევარკუნძულების მშენებლობისთვის.
ასევე, „ამბასადორმა“ „სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვების ლიცენზიისაგან გათავისუფლებისთვის, ამ განკარგულების ძალაში შესვლიდან ერთი თვის ვადაში, საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტში უზრუნველყოს 698 870 ლარის გადახდა“, – წერია განკარგულებაში.
კობახიძის მიერ ხელმოწერილ დოკუმენტში ბოლო პუნქტად წერია, რომ „ძალადაკარგულად გამოცხადდეს საქართველოს მთავრობის 2024 წლის 24 ოქტომბრის №1543 და 2024 წლის 30 დეკემბრის №1930 განკარგულებები.“
მთავრობის 2025 წლის 24 ოქტომბრის განკარგულებიდან.
ამ შემთხვევაში საინტერესო ისაა, რომ ძალადაკარგული განკარგულებებიდან ერთი [N1930] ისევ „ამბასადორის“ ლიცენზიისგან გათავისუფლებას ეხება. ამ განკარგულებით, რაზეც მაშინ „ბათუმელებიც“ წერდა, კომპანიას 371 100 კუბური მეტრი ხრეშის ამოღების უფლება მისცეს.
რაც შეეხება 2024 წლის 24 ოქტომბრის №1543 განკარგულებას, ის საქართველოს მთავრობის ოფიციალურ გვერდზე გამოქვეყნებული ამ დრომდე არ არის.
2024 წელს მთავრობას N1543 განკარგულება გამოქვეყნებული არ აქვს
ირაკლი კობახიძის განცხადებების მიუხედავად, რომ მთავრობის ყველა გადაწყვეტილებას საჯაროდ აქვეყნებენ, „ბათუმელების“ გადამოწმებით აღმოჩნდა, რომ „ოცნების“ მთავრობამ მარტო 2024 წლის 23 ოქტომბრიდან 2025 წლის 3 ოქტომბრამდე პერიოდში, ჯამში, 61 განკარგულება დამალა – ისინი მთავრობის ოფიციალურ ვებგვერდზე არ არის ატვირთული [არაერთი განკარგულება დამალა „ოცნების“ მთავრობამ კობახიძის პრემიერობის დროს, 2024 წლის 23 ოქტომბრამდეც].
თუ გასული წლის N1543 განკარგულებაც „ამბასადორის“ ლიცენზიისგან გათავისუფლებას და მისთვის ხრეშის მოპოვების ნებართვას ეხებოდა. გამოდის, რომ მთავრობამ დამალა რა ოდენობის ქვიშა-ხრეშის ამოღების უფლება მისცა კომპანიას, ამასთან, რამდენი და რისთვის იქნა ამოღებული.
ჭოროხის კალაპოტიდან ხრეშის ამოღებით საფრთხე ექმნება არა მხოლოდ ბათუმის სანაპიროს, არამედ უშუალოდ ჭოროხის დელტას [სადაც „ოცნებამ“ დიდი არაბული ინვესტიციაც დააანონსა]. ამის შესახებ საუბარია დოკუმენტში, რომელიც 2021 წელს მომზადდა, თუმცა მის რეალიზებას ხელისუფლება არ ჩქარობს [ან არც აპირებს]. ეს დოკუმენტი კი – „ჭოროხის დელტის ზურმუხტის ტერიტორიის მართვის გეგმა“ – სახელმწიფოს დაკვეთით შემუშავდა.
გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონი/ჭოროხის დელტა/ბათუმი / 31.10.2025
„… გაირკვა, რომ ჭოროხის დელტის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საფრთხე ზღვის მიერ სანაპირო ზოლის ეროზიაა [ტერიტორიის მიტაცება ზღვის მიერ] რომლის გამოც, გრძელვადიან პერსპექტივაში, შესაძლოა, ჭოროხის დელტის ფიზიკურ არსებობასაც შეექმნას საფრთხე. ამიტომ მნიშვნელოვანია გატარდეს ნაპირსამაგრი ღონისძიებები [შესაბამისი სპეციალისტების ჩართულობით], რათა შეუქცევადი პროცესი შერბილდეს.
გარდა ამისა, კრიტიკულად მნიშვნელოვანია მდინარე ჭოროხიდან ქვიშა-ხრეშის მოპოვებითი სამუშაოების აკრძალვა, რადგან ისედაც შემცირებული ნატანის ფონზე, მაქსიმალურად უნდა მოხდეს არსებული ნატანი მასის ზღვაში ჩადინების უზრუნველყოფა“, – წერია 4 წლის წინ მომზადებულ დოკუმენტში.
„სოფლის მეურნეობასთან დაკავშირებულ მომსახურებაზე გამოცხადებული სახელმწიფო ტენდერის ფარგლებში განხორციელებული შესყიდვების ფასები რიგ იდენტურ მომსახურებაზე მნიშვნელოვნად განსხვავდება ერთმანეთისგან. ამასთანავე, ერთ-ერთ ტენდერში მონაწილე პრეტენდენტს, შეუსაბამოდ შედგენილი ტექნიკური დოკუმენტაციის მიუხედავად, არ მისცეს დისკვალიფიკაცია“ – წერს სახელმწიფო აუდიტი შესაბამისობის დასკვნაში.
ეს დასკვნა 2025 წლის ოქტომბერში გამოქვეყნდა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სსიპ-ის „სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის“ მიერ განხორციელებულ შეყიდვებს და ზოგადად მუშაობის ნაკლოვანებებს განიხილავს.
დიდწილად სწორედ სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში დაგეგმილი პროექტების არამართლზომიერ განხორციელებას და ბიუჯეტის ფულის არაეფექტურ ხარჯვას ეხება ბოლო პერიოდში ყოფილი თანამდებობის პირების წინააღმდეგ დაწყებული სისხლის სამართლის საქმეები, რასაც „ოცნების“ ლიდერები კორუფციასთან ბრძოლას უწოდებენ.
აუდიტის დასკვნაში მიმოხილულია 2022-2023 და ნაწილობრივ 2024 წელს დაფინანსებული პროექტები.
სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ექვემდებარება. ცენტრის საქმიანობის მიზანი სოფლის მეურნეობის განვითარება – სურსათის წარმოების ხელშეწყობა, ახალი ტექნოლოგიების დანერგვა, სურსათის უვნებლობის, ვეტერინარიისა და მცენარეთა დაცვის სფეროში რისკის შეფასების უზრუნველყოფა და ბიოწარმოების განვითარების ხელშეწყობაა.
ცენტრს ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელსაც თანამდებობაზე ნიშნავს და ათავისუფლებს საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი.
ეს ცენტრია სახელმწიფოს მიერ დაფუძნებული შპს „ირმა ჭანტურიას სახელობის ღვინის ლაბორატორიის“ და შპს „ადამ ბერიძის სახელობის ნიადაგის, სურსათისა და მცენარეთა ინტეგრირებული დაცვის დიაგნოსტიკური ცენტრი ანასეულის“ წილების მმართველი.
წინასწარი ანგარიშსწორება
კანონის შესაბამისად, მართლზომიერების პრინციპებიდან გამომდინარე მიზანშეწონილია, რომ წინასწარ ანგარიშსწორებასთან დაკავშირებული პირობები განსაზღვრული იყოს სატენდერო დოკუმენტაციით, რაც პოტენციურ მიმწოდებლებს მისცემს ნათელ წარმოდგენას ანგარიშსწორებასთან დაკავშირებულ საკითხზე და ამან თავის მხრივ შესაძლებელია განაპირობოს კონკურენციის ზრდაც.
დასკვნაში აუდიტი წერს კონკრეტულ მაგალითზე, როცა სხვადასხვა სახის, 380 000 ლარის სავარაუდო ღირებულების, ლაბორატორიული ავეჯის შესყიდვაზე 2023 წელს გამოცხადებული შესყიდვის სატენდერო დოკუმენტაციით არ იყო დადგენილი წინასწარი ანგარიშსწორების პირობები. ამის მიუხედავად, ტენდერში გამარჯვებულ პირთან გაფორმებულ ხელშეკრულებაში წინასწარი ანგარიშსწორების შესახებ ჩაწერეს, სახელშეკრულებო ღირებულების 100%-ის ოდენობით.
გარდა ამისა სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის მიერ სასოფლო-სამეურნეო მომსახურების შესყიდვაზე გაფორმებული ხელშეკრულებების ცვლილებებით, ღირებულებები შემცირდა ისე, რომ არ განსაზღვრულა შემცირებულ სამუშაოთა სახეობები და მოცულობები.
აუდიტი წერს, რომ ცენტრმა ფაქტობრივად შემცირებულ სამუშაოთა მიზანშეწონილობის დოკუმენტური დადასტურება ვერ წარუდგინა.
გარანტია
აუდიტი განმარტავს, რომ წინასწარი ანგარიშსწორების შემთხვევაში მიმწოდებელი ვალდებულია შემსყიდველ ორგანიზაციას წარუდგინოს წინასწარ გადასახდელი თანხის იდენტური ოდენობის გარანტია. გარანტიის მოქმედების ვადა 30 დღით უნდა აღემატებოდეს მიმწოდებელთან გაფორმებული ხელშეკრულების მოქმედების ვადას.
ფინანსური მართვა და კონტროლი მოიცავს დაწესებულების საქმიანობასთან დაკავშირებულ როგორც ფინანსურ, ისე არაფინანსურ პროცესებს და ქმედებებს.
2022 წლის 9 ნოემბერს გამოცხადდა 456 900 ლარის სავარაუდო ღირებულების სამშენებლო-სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შესყიდვის ტენდერი, ქვეყნის მასშტაბით ოთხ სხვადასხვა ადგილზე ერთობლივად, რომელთა დასრულების პერიოდი უნდა ყოფილიყო ხელშეკრულების გაფორმებიდან სამი თვე. ტენდერში მონაწილეობდა მხოლოდ ერთი პრეტენდენტი, რომელსაც ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, სამუშაოების შესრულების პერიოდი გაუხანგრძლივდა 70 დღით.
სამუშაოების შესრულების ვადის გადაწევასთან ერთად, ხელშეკრულების მოქმედება, რომელიც შეადგენდა 2023 წლის 1-ელ ივნისამდე პერიოდს, გახანგრძლივდა 2023 წლის 31 ოქტომბრის ჩათვლით. აღნიშნულ შესყიდვაში გამოყენებულია 100%-იანი წინასწარი ანგარიშსწორება, რაზედაც წარმოდგენილი საბანკო გარანტია მოქმედებდა 2023 წლის 2 ივლისამდე. ხელშეკრულების მოქმედების ვადის გაგრძელების პირობებში, ახალი ვადაგაგრძელებული საბანკო გარანტიის წარმოდგენა არ ყოფილა მოთხოვნილი.
ხელშეკრულების მოქმედების ვადა გაგრძელებულია 2023 წლის 20 მარტის შეთანხმებით. აღნიშნული პერიოდისთვის საერთოდ არ ფიქსირდებოდა სამუშაოების შესრულება. პირველი მიღება-ჩაბარების აქტი 229 626 ლარის ღირებულების სამუშაოების შესრულებაზე გაფორმებულია 2023 წლის 23 მარტს.
კიდევ ერთი მაგალითის მიხედვით, 2023 წლის 3 ნოემბერს გამოცხადდა 398 000 ლარის სავარაუდო ღირებულების სამშენებლო-სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შესყიდვის ტენდერი, ქვეყნის მასშტაბით ოთხ სხვადასხვა ადგილზე ერთობლივად, რომელთა დასრულების პერიოდი უნდა ყოფილიყო ხელშეკრულების გაფორმებიდან ორი თვე.
ტენდერში მონაწილეობდა მხოლოდ ერთი პრეტენდენტი, რომელსაც ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, მისივე წერილობითი თხოვნების საფუძველზე, სამუშაოების შესრულების პერიოდი გაუხანგრძლივდა 60 დღით და ნაცვლად 2024 წლის 27 თებერვლისა, განისაზღვრა 2024 წლის 27 აპრილი.
ცენტრმა აუდიტს ვერ წარუდგინა მიზეზების შესწავლის და მათი ობიექტურობის განსაზღვრის დოკუმენტური მტკიცებულებები. ამ შესყიდვაშიც გამოყენებულია 100%-იანი წინასწარი ანგარიშსწორება. ხელშეკრულება მოქმედებდა 2024 წლის 1-ელ აგვისტომდე, წინასწარი ანგარიშსწორების გარანტია − 2024 წლის 18 აგვისტოს ჩათვლით პერიოდი. შესაბამისად, წარმოდგენილი საბანკო გარანტიის მოქმედების ვადა 30 დღით არ აღემატებოდა ხელშეკრულების მოქმედების პერიოდს.
ფასები
აუდიტის დასკვნის მიხედვით, სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის მიერ სამშენებლო სამუშაოებზე გამოცხადებულ ორ ტენდერში სავარაუდო ღირებულებების განმსაზღვრელი ხარჯთაღრიცხვებით, რიგ შემთხვევებში არმატურის ფასი მნიშვნელოვნად აღემატება ა(ა)იპ − მშენებლობის შემფასებელთა კავშირის მიერ გამოქვეყნებულ სამშენებლო რესურსების სახარჯთაღრიცხვო ფასებს. ამასთანავე, საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო და შესყიდვის სავარაუდო ღირებულებები განსხვავდება.
„აღნიშნულიდან გამომდინარე, ვერ მივიღეთ დასაბუთებული რწმუნება სავარაუდო ღირებულებების განსაზღვრის მართლზომიერებაზე“ – წერს აუდიტი.
შრომითი დასაქმების და ფუნქციების გამიჯვნის საკითხი
აუდიტი ასევე წერს, რომ აუცილებელია სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო- კვლევით ცენტრში შტატით გათვალისწინებულ პოზიციებზე შრომითი ხელშეკრულებებით დასაქმების თავიდან არიდების მიზნით განხორციელდეს საშტატო რიცხოვნობის ოპტიმიზაცია შესაბამის პოზიციებთან მიმართებით.
აუდიტი ფუნქციებისა და ვალდებულებების გადანაწილების პრობლემაზე მიუთითებს:
„ერთ-ერთ დასაქმებულთან 2022 და 2023 წლებში გაფორმებული ხელშეკრულებების მიხედვით, მის ვალდებულებებს წარმოადგენდა ადმინისტრაციული დეპარტამენტის და მის დაქვემდებარებაში მყოფი სტრუქტურული ქვედანაყოფების მიერ უძრავი ქონების აღრიცხვა რეგისტრაციის პროცესის გაანალიზება, ცენტრის მოძრავი ქონების აღრიცხვისა და ელექტრონული საინფორმაციო ბაზების (რეესტრის) წარმოების პროცესის გაანალიზება, ცენტრის ბალანსზე რიცხული გამოუყენებელი და ჩამოწერას დაქვემდებარებული მატერიალური ფასეულობების და მათი ჩამოწერის შედეგად მიღებული მატერიალური ფასეულობების შემდგომი განკარგვის პროცესის გაანალიზება, ცენტრის ბალანსზე რიცხული უძრავ-მოძრავი ქონების ინვენტარიზაციის პროცესის გაანალიზება.
ასევე, ცენტრის ბალანსზე რიცხული სატრანსპორტო საშუალებების, მოძრავი მექანიზმების, აგრეგატებისა და სხვა მოწყობილობების ექსპლუატაციის და მათ მოვლა-შენახვაზე განხორციელებული დანახარჯების აღრიცხვის პროცესის გაანალიზება, ცენტრის მიერ ბიუჯეტის შედგენის და საბიუჯეტო თანხების ხარჯვის პროცესის გაანალიზება“.
აუდიტი წერს, რომ ზემოთ ჩამოთვლილი ინფორმაცია ცენტრმა ვერ წარუდგინა:
„ზემოაღნიშნულ ვალდებულებებთან დაკავშირებით ხელშეკრულების მიხედვით, დასაქმებულს ევალებოდა შესაბამისი დასკვნების მომზადება ცენტრის ხელმძღვანელობისთვის, რაც ცენტრის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი“.
აუდიტი დასკვნაში ასახელებს ასევე რიგ საკითხებს, რომლებთან დაკავშირებითაც აქვს კითხვები, რეკომენდაციები ამ პრაქტიკის შეცვლას მიიჩნევს მიზანშეწონილად. მათ შორის არის საწვავის განაწილების საკითხი.
აუდიტის ინფორმაციით სოფლის მეურნეობის სსიპ- ის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის აქტებში არ არის მითითებული, თუ თვის რომელ დღეებსა და რომელი ტექნიკის საშუალებით შესრულდა კონკრეტული სამუშაოები. კერძოდ, ზოგიერთ აქტში მითითებულია მხოლოდ ტექნიკის დასახელება და არ არის იდენტიფიცირებული მოდელი და სარეგისტრაციო ნომერი, ზოგიერთში კი, სამუშაოს შემსრულებელი ტექნიკაც არ არის მითითებული. შესაბამისად აუდიტმა ვერ დააზუსტა ინფორმაცია დახარჯული საწვავის შესახებ.
ზოგადად სახელმწიფო უწყებებში მძიმე ტექნიკაზე გამოყოფილი საწვავი შესრულებული სამუშაოების აქტების საფუძველზე ჩამოიწერება, რომლებშიც მითითებული უნდა იყოს შესრულებული სამუშაოს დასახელება, მოხმარებული საწვავის ოდენობა და ღირებულება.
აუდიტი ასევე წერს, რომ სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო კვლევით ცენტრში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულ პირებზე 2022-2023 წლებში ფულადი ჯილდოების გაცემა ხორციელდებოდა ზემდგომი თანამდებობის პირების წარდგინებების გარეშე, რაც არ შეესაბამება კანონმდებლობით დადგენილ ნორმას.
„არა მგონია, პუტინს რაიმე, თუნდაც თეორიულად კარგი პერსპექტივა ჰქონდეს. მისი ჩანაცვლება რეჟიმის შიგნითვე საკმაოდ რეალისტურია და ეს საკმაოდ მალე შეიძლება მოხდეს. პუტინის მიერ ძალაუფლების შენარჩუნების შემთხვევაში, რუსეთის პერსპექტივები ძალიან სახიფათოა. ეს, პირველ რიგში, დაკავშირებულია სამხედრო რელსებზე გადასული ეკონომიკის ჩამოშლასთან,“ – ამბობს დიპლომატი გიორგი ბადრიძე. მას რუსეთზე ვესაუბრეთ: რამდენად ჩნდება რუსეთში პოლიტიკური სიტუაციის შეცვლის შესაძლებლობა, განსაკუთრებით აშშ-ს ახალი სანქციების შემდეგ?
დიპლომატს ვკითხეთ რუსეთის საგარეო პოლიტიკაზე, მათ შორის, სომხეთის არჩევნებზე, სადაც უკვე აშკარაა, რომ პუტინი პრორუსი კანდიდატის გაყვანას და ამით სომხეთის ევროპული პერსპექტივის გაქრობას ცდილობს.
„სომხეთში უფრო მეტად გაითვალისწინებენ საქართველოს გამოცდილებას, სადაც რუსეთმა ჯერ სამხედრო შემოჭრა სცადა, მაგრამ შემდეგ არჩევნების გზით უფრო წარმატებული აღმოჩნდა თავისი ხალხის ხელისუფლებაში მოყვანა.
ამ გამოცდილებას სომხეთი ითვალისწინებს და უფრო მედგრად დაუდგება რუსეთს – სომხები უფრო მობილიზებულები იქნებიან. არა მგონია, რომ რუსეთს ადვილი შესაძლებლობა ჰქონდეს ფაშინიანის და სომხეთის პროდასავლური კურსი დაამარცხოს მომავალ არჩევნებში,“ – მიიჩნევს გიორგი ბადრიძე.
რატომ აქვს ამ პროცესში ტრამპს ამჯერად ჩინეთის დახმარების იმედი? – „ბათუმელებმა“ დიპლომატთან, გიორგი ბადრიძესთან ინტერვიუ ჩაწერა. გიორგი ბადრიძე საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი იყო დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებულ სამეფოში.
ბატონო გიორგი, პირველ რიგში მინდა გკითხოთ სამხრეთ კავკასიაზე. როგორ აისახა რუსეთზე ბოლო მოვლენები სამხრეთ კავკასიაში? ფაშინიანი რამდენიმე დღის წინ ამბობდა: „საქართველოს ევროპული პერსპექტივა მნიშვნელოვანია სომხეთისთვისაც“. არსებობს შანსი, რომ რუსეთმა 2026 წლის არჩევნებზე ფაშინიანი დაამარცხოს?
ცხადია, რუსეთი ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ ფაშინიანის ხელისუფლება დაამხოს. ამისთვის პირველი ნაბიჯი გადაიდგა გიუმრიში, როდესაც პრორუსულმა ძალებმა – ნაციონალისტებმა და კომუნისტებმა – გაერთიანებული ძალებით მოიგეს მერის არჩევნები. ეს მერი უკვე დაპატიმრებულია კანონის დარღვევისთვის.
გამოჩნდა აშკარად, რომ სომხეთში უფრო მეტად გაითვალისწინებენ საქართველოს გამოცდილებას, სადაც რუსეთმა ჯერ სამხედრო შემოჭრა სცადა, მაგრამ შემდეგ არჩევნების გზით უფრო წარმატებული აღმოჩნდა თავისი ხალხის ხელისუფლებაში მოყვანა.
ამ გამოცდილებას სომხეთი ითვალისწინებს და უფრო მედგრად დაუდგება რუსეთს – სომხები უფრო მობილიზებულები იქნებიან. არა მგონია, რომ რუსეთს ადვილი შესაძლებლობა ჰქონდეს ფაშინიანის და სომხეთის პროდასავლური კურსი დაამარცხოს მომავალ არჩევნებში.
გიორგი ბადრიძე
სომხეთში ესმით, რომ მათი ევროპული გზა ძალიან მნიშვნელოვნადაა დაკავშირებული საქართველოსთან და მგონი, აქ არაფერი გასაკვირი არ არის. მართალია, დღეს სომხეთს უფრო მეტი არჩევანი აქვს, ვიდრე რამდენიმე წლის წინ – დღეს სრულიად ნათლად გამოჩნდა პერსპექტივა, არამარტო აზერბაიჯანთან სამშვიდობო, გრძელვადიანი სამშვიდობო შეთანხმების დადების, არამედ აქედან გამომდინარეობს თურქეთთან ურთიერთობის ნორმალიზება, რაც განაპირობებს წვდომას დასავლეთის ბაზრებზე.
თუ საუბარია სომხეთის ევროპულ გზაზე, ეს საქართველოს გარეშე წარმოუდგენელია. სომხეთის ერთადერთი შანსი, რომ ევროპულ ოჯახში გაწევრიანდეს, იქნება საქართველოს შემდეგ ან საქართველოსთან ერთად.
რუსეთის ინტერესია საქართველოში არსებული რეჟიმის შენარჩუნება, რომ ბოლომდე არ დაკარგოს კონტროლი მთელ სამხრეთ კავკასიაზე. აზერბაიჯანმა და სომხეთმა ნათლად აჩვენეს, რომ ისინი აღარ განიხილავენ რუსეთს, როგორც ორიენტირს.
რუსეთს სომხეთში ისევ აქვს გიუმრის ბაზა. სამხედრო ინტერვენციის რესურსს შეიძლება განიხილავდეს რუსეთი?
გიუმრის ბაზა არ წარმოადგენს გადამწყვეტ ძალას, რომლის მეშვეობითაც შეიძლება სომხეთზე, მით უმეტეს, სამხრეთ კავკასიაზე კონტროლის შენარჩუნება, თუ პარალელურად ერევანში არ ზის პრორუსული ხელისუფლება.
გიუმრის ბაზას არ აქვს პირდაპირი კავშირი რუსულ სამხედრო ინფრასტრუქტურასთან, ამიტომაც, ძალიან მნიშვნელოვან გეოპოლიტიკური მნიშვნელობის მქონე სამხედრო საშიშროებას არ წარმოადგენს. შეგახსენებთ, რომ საბჭოთა პერიოდში მთელი რეგიონი იყო ურთიერთდაკავშირებული სამხედრო ინფრასტრუქტურით, მაგრამ დღევანდელ რეალობაში ეს ბაზა მნიშვნელოვან, ანგარიშგასაწევ ძალას არ წარმოადგენს. შეიძლება, რა თქმა უნდა, მისი გამოყენება ფართო ინტერვენციის საბაბისთვის, მაგრამ დღეს რუსეთი არ არის იმ მდგომარეობაში, რომ ახალი ფრონტი გახსნას.
გარდა ამისა, სომხეთი პირდაპირ არ ემეზობლება რუსეთს. ამიტომაც, გიუმრის ბაზის მომარაგება პრობლემაა. მეორე საკითხია, როგორ მოიქცევა ივანიშვილის ხელისუფლება – გაუხსნის თუ არა ის გზას რუსეთის ძალებს საქართველოს მეშვეობით გიუმრისთან დასაკავშირებლად, ან სომხეთთან დასაკავშირებლად. აი, სწორედ ეს იქნებოდა მეორე ფრონტის გახსნა, რაზეც საუბრობს „ოცნება“, თუმცა არ მგონია, რუსეთს ჰქონდეს ამის რესურსი უახლოესი წლების განმავლობაში.
რა იცვლება რუსეთში, განსაკუთრებით ტრამპის მიერ დაწესებული ბოლო სანქციების შემდეგ? რამდენიმე დღის წინ CNN-თანინტერვიუში რუსეთის პრეზიდენტის სპეციალური წარმომადგენელი კირილ დმიტრიევიამბობდა: „რუსეთი, აშშ და უკრაინა რეალურად საკმაოდ ახლოს არიან დიპლომატიურ გადაწყვეტილებასთან.“
მიჩვეული ვართ სიცრუეს რუსეთის მხრიდან. აი, პირდაპირ საპირისპიროს აკეთებს რუსეთის ხელისუფლება იმისგან, რასაც ის აცხადებს, მათ შორის, უმაღლეს დონეზე. მაგალითად, წლების წინ იყო პრეზიდენტის განცხადება, რომ რუსეთი არასდროს არ განიხილავს ყირიმის წართმევას უკრაინისთვისო, მაგრამ ვიხილეთ 2014 წლის დასაწყისში რუსეთი გამოუცხადებელი ომით ჯერ ყირიმში, შემდეგ აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონბასში.
შემდეგ ვისმენდით ლანძღვას, პროვოკატორია ყველა, ვინც ამბობს, რომ რუსეთი აპირებს, ან ოდესმე განიხილავს დანარჩენ უკრაინაზე თავდასხმასო და ვიხილეთ ფართომასშტაბიანი ომი. ეს არის რუსეთის ჩამოყალიბებული ქცევის მოდელი, როდესაც ისინი სრულიად მოურიდებლად, არათუ ნიუანსებში, არამედ რადიკალურად იტყუებიან და იმის საწინააღმდეგოს ამბობენ, რასაც აკეთებენ.
იგივე დმიტრიევს აქვს ნათქვამი ინტერვიუში, რომელიც თქვენ ახსენეთ, რომ ტრამპის მიერ შემოღებული პირველი სერიოზული სანქციები თითქოს არანაირ გავლენას არ მოახდენს რუსეთზე. ეს არის აბსოლუტური ტყუილი. ვერავინ დამდებს ბრალს ტრამპის ქომაგობაში, მაგრამ ეს არის პირველი ქმედითი ნაბიჯი, რომელიც მოქმედებს რუსეთის უნარზე, სტაბილურად აწარმოოს სამხედრო შეიარაღება და უზრუნველყოს საომარი კამპანია უკრაინაში. რუსული ენერგოგიგანტები – პირველ რიგში, „როსნეფტი“ – ყველაზე მეტად არიან ის ორგანიზაციები, რომლებსაც ყველაზე დიდი წილი შეაქვთ რუსეთის ბიუჯეტში.
ამას დავამატოთ უკრაინელების მიერ განხორციელებული ძალიან წარმატებული კამპანია ნავთობგადამამუშავებელი საწარმოების წინააღმდეგ. ვიღაცას შეიძლება მოეჩვენოს, რომ ეს მოქმედებს მხოლოდ ბენზინის წარმოებაზე და ზღუდავს ვთქვათ, რუსეთის მოქალაქეების გადაადგილებას, მაგრამ ამან მნიშვნელოვნად შეამცირა რუსეთში ბენზინის გაყიდვა ავტოგასამართ სადგურებზე, ზოგადად ბენზინის მოხმარებაზე.
ნავთობის გაყიდვა არის მეორე ყველაზე დიდი წყარო საბიუჯეტო შემოსავლებისა, რადგან 60-70%-მდეა ბენზინის ფასში ფედერალური და ადგილობრივი გადასახადები. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი დანაკარგია რუსული ეკონომიკისთვის.
შესაბამისად, ეს სანქციები და უკრაინის კამპანია რუსეთის ენერგოობიექტებზე თავდასხმის კუთხით პირდაპირი დარტყმაა რუსეთის უნარზე, გააგრძელოს სამხედრო რელსებზე გადასული ეკონომიკის სტაბილურობა. უმრავლესობის წარმოდგენით რუსეთ-უკრაინის ომი იქნებოდა მოკლე კამპანია, რომელსაც რუსეთი მალე მოიგებდა.
მეორე მხრივ, გვესმოდა ზედმეტად ოპტიმისტური შეფასებები. მე არარეალისტური შეფასება არასდროს გამიკეთებია: ვამბობდი, რომ ეს იქნებოდა ხანგრძლივი, სისხლიანი კონფლიქტი. ჩემი წარმოდგენა ამ ომის დასასრულზე არის ასეთი, რომ დიახ, უკრაინას შეუძლია გამარჯვება, ოღონდ უკრაინის გამარჯვება იქნება არა ფრონტის ხაზის გარღვევა და კრემლის აღება, არამედ რუსეთის ჩაყენება იმგვარ მდგომარეობაში, როდესაც ის უბრალოდ ვეღარ შეძლებს თავისი საომარი მანქანის უზრუნველყოფას ეკონომიკური საშუალებებით.
აქეთკენ მიდის რუსეთი?
ჩვენ ახლა ვხედავთ ნიშნებს, რომ ეს სცენარი შეიძლება სრულიად რეალისტური იყოს და ამას შეიძლება არ დასჭირდეს ათწლეულები, ძალიან დიდი დრო.
პირველ მსოფლიო ომში და ცივ ომშიც რუსეთის იმპერია და საბჭოთა კავშირი დამარცხდნენ სწორედ ეკონომიკურად, შიდა სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის კოლაფსით, როდესაც უბრალოდ ჩამოიშალა მმართველი პოლიტიკური სისტემა და ამგვარად მოხდა მისი დამარცხება.
მთელი დღევანდელი, რუსული პროპაგანდა მიმართულია იმისკენ, რომ აი, თითქოს დასავლეთმა უღალატა რუსეთს და იმიტომ არის გაბრაზებული რუსეთი, თითქოს ამიტომ არ უნდა ნატოს გაფართოება და ასე შემდეგ. ესეც არის ტყუილი – მთელი 90-იანი წლების განმავლობაში რუსეთი სარგებლობდა ათასნაირი დახმარებით, პრივილეგიებით, როგორც პირდაპირი ფინანსური დახმარებით, ინვესტიციებით, ისე ყველაზე პრესტიჟულ, საერთაშორისო კლუბებში გაწევრიანებით, მაგალითად, დიდ შვიდეულში დაამატეს და ასე შემდეგ. ასე რომ, უნდა გაითვალისწინოს მომავალში დასავლეთმა, როდესაც მორიგ რუსულ კოლაფსს მიიღებს, რომ ძალიან ფრთხილად მოეპყრონ მას, ვინც მოიპოვებს ძალაუფლებას მოსკოვში.
არ არის რელევანტური ვარაუდი, რომ რუსეთი გარანტირებულად დასავლეთის მოკავშირე გახდება. არ უნდა დაეხმარონ ფინანსურად და პოლიტიკურად ძალებს, რომლებმაც შეიძლება ისევ ახალი, აგრესიული რუსეთი აღადგინონ.
ამ კოლაფსის საფრთხეს ხედავენ ალბათ რუსეთშიც. განიხილება, ვთქვათ, პუტინის შემცვლელი, თუ არანაირი ცვლილების მოლოდინი არ უნდა გვქონდეს?
ყველაზე რეალისტური სცენარია პუტინის ტექნიკური ჩანაცვლება, ისე რომ არ შეიცვალოს პოლიტიკური სისტემა. უბრალოდ ერთი დიქტატორი ჩანაცვლდება სისტემის შიგნითვე მოძიებული მეორე პერსონით.
ცხადია, საჯაროდ არ საუბრობენ, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, სისტემის ხალხი ამაზე რუსეთში აქტიურად ფიქრობს. პუტინმა დიდწილად თავისი გადაწყვეტილებების მეშვეობით რუსეთი, როგორც სახელმწიფო, რუსული ეკონომიკა და რუსული ოლიგარქიის ინტერესები, მათ შორის, თავად პუტინის გარემოცვის ინტერესებიც, მნიშვნელოვნად დააზარალა.
მე რომ ვიყო რუსი ნაციონალისტი, სერიოზული პრეტენზიები მექნებოდა პუტინის მიმართ. რუსეთს ჰქონდა უზარმაზარი, ენერგომატარებლების გარანტირებული ბაზარი, ჰყავდა პარტნიორები მთელს მსოფლიოში, განსაკუთრებით დასავლეთში, მდიდარი, ყველაზე განვითარებული ქვეყნები წარმოადგენდნენ რუსეთის პარტნიორებს და ამის გამო რუსეთს პატიობდნენ ისეთ პატარ-პატარა „ცელქობებს“ – ჩვენთვის, რა თქმა უნდა, არ იყო პატარა – როგორიც იყო, მაგალითად, 2008 წლის აგრესია, ან 2014 წლის ყირიმის მიტაცება და ასე შემდეგ.
ყველანაირ ზღვარს გადააჭარბა პუტინმა და რუსეთს დააკარგვინა გარანტირებული ბუნებრივი გაზის ბაზარი ევროპის სახით, რომელთანაც ის დაკავშირებული იყო მრავალი მილიარდი დოლარის ფასის მქონე მილსადენების ინფრასტრუქტურით. ახლა ეს ინფრასტრუქტურა პირდაპირ ჯართად იქცა და გახადა დამოკიდებული ჩინეთზე, რომელიც რაღაც დონემდე რუსეთს დღეს ეხმარება, რომ არ ჩამოიშალოს და არ დაეცეს, მაგრამ, მეორე მხრივ, ძალიანაც კმაყოფილია იმით, რომ რუსეთი არის დასუსტებული და იყენებს რუსეთის ამ სისუსტეს.
ჩინეთის ინტერესი სულაც არ ემთხვევა რუსეთის ინტერესს. ჩინეთს კარგად ახსოვს, რამდენი ტერიტორია წაართვა რუსეთის იმპერიამ და უზარმაზარი ინტერესი აქვს რუსეთის ბუნებრივი რესურსებისადმი, რომელიც მის მეზობლად მდებარეობს.
ტრამპს რა მოლოდინი აქვს ჩინეთისგან? აშშ-ს პრეზიდენტის თქმით, სანქციებს ექნება სერიოზული ძალა, მაგრამ მსურს, რომ ჩინეთიც დაგვეხმაროსო.
ტრამპსაც უამრავი არარეალისტური განცხადება აქვს გაკეთებული, მაგრამ ჩინეთისა და შეერთებული შტატების ინტერესები დაკავშირებულია ერთმანეთთან უზარმაზარი მოცულობის საერთო ვაჭრობით. ისინი, რა თქმა უნდა, დარჩებიან მეტოქეებად, უშუალო კონკურენტებად, ოღონდ არ არის აუცილებელი, რომ ეს კონკურენცია გადაითარგმნოს მტრობაში. ამ ზღვარზეა ეს ორი ქვეყანა ბოლო წლების განმავლობაში და თუ ტრამპის ადმინისტრაცია მიაღწევს რაღაც ურთიერთგაგებას სი ძინპინის ჩინეთთან, შეიძლება, კონფლიქტი იქნას აცილებული.
ჩემი აზრით, ჩინეთი ბოლომდე არ გაწირავს რუსეთს, მაგრამ ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ რუსეთი არ აღმოჩნდეს გამარჯვებული ამ ომში – არ აწყობს ჩინეთს რუსეთის გამარჯვება. ჩინეთს აწყობს დასუსტებული რუსეთი, ოღონდ მისი ბოლომდე ჩამოშლა ჩინეთის ინტერესში არ არის. აი, ამაში, არ ვიცი რამდენად დაეთანხმება დასავლური სამყარო, განსხვავებულ პოზიციებზე შეიძლება აღმოჩნდნენ, მაგრამ იმდენად დიდია ჩინეთის ეკონომიკური ინტერესი, ისევე, როგორც შეერთებული შტატებისა, შეიძლება, საშუალო გზა იქნას მონახული.
პუტინს რის იმედი აქვს ამ რეალობაში? მას არ ჰყავს არც ერთი ძლიერი მოკავშირე, ეკონომიკა კი, დღითიდღე სუსტდება…
არა მგონია, პუტინს რაიმე, თუნდაც თეორიული კარგი პერსპექტივა აქვს. ამიტომაც ვამბობ, რომ მისი ჩანაცვლება რეჟიმის შიგნითვე საკმაოდ რეალისტურია და ეს საკმაოდ მალე შეიძლება მოხდეს. პუტინის მიერ ძალაუფლების შენარჩუნების შემთხვევაში, რუსეთის პერსპექტივები ძალიან სახიფათოა. ეს, პირველ რიგში, დაკავშირებულია სამხედრო რელსებზე გადასული ეკონომიკის ჩამოშლასთან. დღეს უზარმაზარი დეფიციტი აქვს რუსულ ბიუჯეტს. ბოლო სანქციების შედეგად კი, საბიუჯეტო შემოსავლების მნიშვნელოვანი და ახალი დეფიციტური ფაქტორები გაჩნდა.
მნიშვნელოვანია აქვე კიდევ ერთი ფაქტორი: ინდოეთი რეალურად განახორციელებს თუ არა თავის განცხადებულ პირობას, რომ აღარ შეისყიდის რუსულ ნავთობს, ამის გარანტიას მე ვერ ვიძლევი, მაგრამ თუ ინდოეთმა ეს პირობა მართლაც შეასრულა, ეს იქნება უზარმაზარი დარტყმა რუსეთისთვის. ჩინური კომპანიებიც უკვე აქტიურად განიხილავენ რუსული ნავთობის შესყიდვის შემცირებას, ან მთლიანად მასზე უარის თქმას.
ეს იქნება პირდაპირ ეკონომიკური კატასტროფის ტოლფასი რუსეთისთვის.
თქვენ ახსენეთ პუტინის ტექნიკურად შეცვლა. ამით რა იცვლება?
პუტინის ფაქტორი დღეს არის იმის წინაპირობა, რომ იგივე დმიტრიევის განცხადებისგან საპირისპიროდ, მას არათუ სამშვიდობო შეთანხმება, ცეცხლის შეწყვეტაც არ შეუძლია. აი, ეს შეიძლება შეიცვალოს.
მაგრამ თუ პუტინს ჩაანაცვლებს ვიღაც სხვა, ყოფილი კაგებეშნიკი, სულ მცირე, შეიძლება ვნახოთ თანხმობა ცეცხლის შეწყვეტაზე.
იგივე ცეცხლის შეწყვეტა პირდაპირ ნიშნავს პირადად პუტინისკენ უზარმაზარი შიდა უკმაყოფილების მიმართვას. ვიდრე ომი მიმდინარეობს, პუტინს შეუძლია აჩვენოს ტელევიზიებიდან თავის მრევლს, რომ განაგრძობს წინსვლას.
ამით გარკვეული სტაბილურობის ელემენტი ნარჩუნდება. მაგალითად, არსებობს კონტრაქტების სისტემა, რომლის მიხედვითაც, 2 მილიონ თუ 2.5 მილიონ რუბლს უხდიან ფრონტის ხაზზე გაწვეულებს.
როგორც კი ეს სისტემა შეწყდება, ანუ საზარბაზნე ხორცად გაგზავნისთვის მოქალაქეების მოსყიდვა, საზოგადოების დიდი ნაწილის უკმაყოფილება პირადად პუტინის წინააღმდეგ იქნება მიმართული. ამას დაამატეთ ასიათასობით ფრონტიდან მობრუნებული ბანდიტი.
თუ პოლიტიკური სიტუაცია არსებითად არ შეიცვლება და მხოლოდ პუტინს ჩაანაცვლებენ, რუსეთი ხომ ისევ იზოლაციაში დარჩება და ეკონომიკა ისევ განაგრძობს კლებას?
თეორიულად პუტინის ჩანაცვლების შემთხვევაში, ვინც თანხმობას განაცხადებს ცეცხლის შეწყვეტაზე, მისი მთავარი პირობა იქნება დასავლეთთან ეკონომიკური სანქციების მოხსნა, პირველ რიგში, სანქციების მოხსნა შეერთებული შტატების მხრიდან. ამან შეიძლება რუსეთის ეკონომიკური ვითარება ოდნავ მაინც შეამსუბუქოს, თუმცა, ზიანი, რომელიც პუტინმა მიაყენა რუსეთის ეკონომიკას, იმდენად სტრუქტურულია, რომ მარტო „როსნეფტისთვის“ ნებართვის აღდგენა ნავთობის გაყიდვაზე, ამ ვითარებას ბოლომდე ვეღარ იხსნის.
რუსების მომავალ თაობებს ექნებათ გადასახადი ის ზარალი, რომელიც პუტინმა მიაყენა თავის ქვეყანას.
ძალაუფლების მონოპოლიზაციის, დიქტატურის გარდა ამ უზარმაზარი ქვეყნის ერთიანობის შენარჩუნების ისტორიულად გამოცდილება არ არსებობს. რუსეთში სხვა მეთოდები უბრალოდ არ იციან. ცხადია, არსებობს დიდი ქვეყნები, სადაც რეგიონებს ძალიან ფართო ავტონომია გააჩნიათ და ამით ერთიანობას არ დამუქრებია რაიმე რისკი, მაგალითად, შეერთებულ შტატები, სადაც თითოეულ შტატს უზარმაზარი დონის, ნამდვილი სუვერენიტეტი აქვს იურიდიულად, ფიზიკურად. კანადაც უზარმაზარი ქვეყანაა, მაგრამ თითოეულ პროვინციას უზარმაზარი ავტონომია აქვს.
რუსეთს კი, არასდროს არ უარსებია ოდნავ მაინც დემოკრატიული სახით. ელცინის დროს იყო პატარა ექსპერიმენტი, მაგრამ 1993 წელსვე აღმოჩნდა, რომ ეს შეუძლებელია ძალის გარეშე: ელცინი ხან საკუთარი სახელმწიფოს დუმას ესროდა ტანკებს და ხან ჩეჩნეთთან ომს მართავდა.
ამიტომაც, არ მგონია, რადიკალურად განსხვავებული, ახალი ხელისუფლება ვიხილოთ რუსეთში, რომელიც რადიკალურად განსხვავებულ, ახალ საგარეო პოლიტიკას განახორციელებს. მთავარი ამოცანაა, რუსეთის მეზობლები აღარ შეეწირონ დასავლეთის მორიგ ილუზიას: შეიძლება რაღაც ახალი, მეგობრული რეჟიმი მოვიდეს მოსკოვში.
საქართველო როგორ უნდა პოზიციონირებდეს ამ დროს, როგორც რუსეთის მეზობელი, როცა „ოცნების“ მთავრობა მუდმივად გვაშინებს – ომი გინდათო?
ის ადამიანები, მათ შორის, „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერები, რომლებიც ამბობენ და ხაზს უსვამენ, რომ აი, რა გინდათ, ომი ხომ არ არის და ესაა მთავარიო, თუ მათი პოზიცია არის ის, რომ მთავარია ომის აცილება, არ უნდა აღმოჩნდეს ისე, რომ ნეიტრალიტეტის ნაცვლად ჩვენ მივიღოლთ რუსეთთან გადაჯაჭვული, რუსეთის მხარეს მდგომი ქვეყანა.
აშკარაა, რომ ივანიშვილის მხრიდან ფსონი დადებულია იმაზე, რომ რუსეთი იმარჯვებს უკრაინაშიც და საერთაშორისო ასპარეზზე, მაგრამ რუსეთი არ იმარჯვებს. ამის გამო საკმაოდ დიდი საფასურის გადახდა მოუწევთ ამ იდეის მხარდამჭერებს, როდესაც რუსეთის მარცხი სააშკარაოზე გამოვა, ისევე, როგორც გერმანიის მოკავშირეებს მოუწიათ ორივე ომის შემდეგ.
_______________
ფოტოზე: რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი. ფოტო: ევროპის პრესფოტო სააგენტო
„ბათუმელები“ იწყებს ახალ პროექტს – „მედიისა და წიგნიერებისკლუბი ბავშვებისა და მოზარდებისთვის“. საბავშვო მედიასკოლასა და წიგნიერების კლუბში „ბათუმელები“ 3 ნოემბრიდან იწყებს მეოთხე, მეხუთე და მეექვსე კლასის ბავშვების მიღებას.
მედიაკლუბის მსმენელები თანამედროვე ტექნიკით აღჭურვილ სტუდიაში შეისწავლიან:
ფოტოჟურნალისტიკის საბაზისო უნარებს
მონტაჟის საბაზისო უნარებს
დრონთან მუშაობას
ამბის ვიზუალური თხრობის უნარებს
ინტერვიუს მომზადებისა და ჩაწერის პრაქტიკას
რედაქციის გამოცდილ ჟურნალისტებთან ერთად ველზე მუშაობის უნარებს
მედიის კლუბში მსმენელები მოამზადებენ ინდივიდუალურ და ჯგუფურ მედიაპროდუქტებს.
შეხვედრები გაიმართება კვირაში ორჯერ, არასასკოლო საათებში
წიგნიერების კლუბში ბავშვები:
გამოიმუშავებენ წიგნის კითხვის უნარებს
გამოიმუშავებენ კრიტიკული აზროვნების უნარებს
გაანალიზებენ მცირე და საშუალო მოცულობის ტექსტებს
ნახავენ და გაარჩევენ კინემატოგრაფისტების მიერ გადაღებულ დოკუმენტურ ფილმებს
ისწავლიან საჯარო გამოსვლისა და აუდიტორიასთან კომუნიკაციის ხერხებს
მონაწილეობას მიიღებენ ბრიტანული მოდელით ორგანიზებულ დებატებში
მედიასკოლა და სამოქალაქო განათლების კლუბში ჩამოყალიბდება 3 ასაკობრივი ჯგუფი: მეოთხე, მეხუთე, მეექვსე კლასის ბავშვებისთვის
შეხვედრები გაიმართება კვირაში ერთხელ, არასასკოლო საათებში
შეხვედრა გაგრძელდება 1.5 საათს (10-წუთიანი შესვენების ჩათვლით).
მედიისა და წიგნიერების კლუბი თვეში ერთხელ სხვადასხვა პროფესიის ადამიანებს უმასპინძლებს განათლების, ბიზნესის, იურისპრუდენციის, სოციალური მეწარმეობის, კულტურის, მენეჯმენტის, არქიტექტურის, სტუმარმასპინძლობის და სხვა სფეროებიდან.
მედიასკოლას „ბათუმელების” თანამშრომლები გაუძღვებიან, წიგნიერების კლუბს – სამოქალაქო განათლების მასწავლებელი, მალხაზ ჭკადუა.
მედიისა და წიგნიერების კლუბში გაწევრიანება ფასიანია, კლუბის დასრულების შემდეგ კი გაიცემა სერტიფიკატები.
პროკურატურის ინფორმაციით, სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების ფაქტზე შემოსავლების სამსახურის უფროსის ყოფილი მოადგილის მიმართ სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ ვლადიმერ ხუნდაძეს პირადი ნაცნობობა აკავშირებდა ბორის გოგიჩაიშვილთან, რომელიც თანამზრახველებთან ერთად გორში უცხოური ბრენდების სასაქონლო ნიშნის გამოყენებით უკანონოდ ახორციელებდა ალკოჰოლური სასმელების – ვისკისა და არყის დამზადებასა და შენახვას.
ალკოჰოლური სასმელების დასამზადებლად საჭირო სხვადასხვა პროდუქციის საქართველოში უსაფრთხოდ შემოსატანად ბ.გოგიჩაიშვილმა დასახმარებლად მიმართა ვლადიმერ ხუნდაძეს, რომლის სამსახურებრივ უფლებამოსილებასაც საბაჟო პროცედურების კონტროლი და ზედამხედველობა წარმოადგენდა.
ვლადიმერ ხუნდაძე ბორის გოგიჩაიშვილს მუდმივად აძლევდა მითითებებს პროდუქციის შემოტანისა და განბაჟების სათანადო დროის შესახებ, ასევე უთითებდა, თუ რა შინაარსით უნდა მომხდარიყო პროდუქციის განბაჟება, რათა საბაჟო პროცედურების გავლის დროს საფრთხე არ შექმნოდათ“ – აცხადებს პროკურატურა.
პროკურატურამ რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის ყოფილ მოადგილეს კობა გაბუნიას, სახელმწიფო – პოლიტიკური თანამდებობის მქონე პირის მიერ სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების ფაქტზე ბრალდება წარუდგინა.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მოადგილის თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში, ბრალდებულის უშუალო დაქვემდებარებაში იყო მუნიციპალური განვითარების ფონდი.
მუნიციპალური განვითარების ფონდმა 2023 წლის თებერვლიდან გამოაცხადა ტენდერები საქართველოს სხვადასხვა მუნიციპალიტეტში 30 საბავშვო ბაღის პროექტირება/მშენებლობის თაობაზე, რომელშიც გამარჯვებულად გამოცხადდა შპს „ლაგი კაპიტალი“.
ბრალდებულისთვის ცნობილი იყო, რომ „ლაგი კაპიტალი“ ხელშეკრულებებით ნაკისრ სამუშაოებს არ ასრულებდა და ფონდისგან ყოველგვარი დასაბუთების გარეშე ითხოვდა საავანსო თანხების გაცემას.
მიუხედავად ამისა, ბრალდებულმა ბოროტად გამოიყენა თავისი სამსახურებრივი უფლებამოსილება და „ლაგი კაპიტალს“, ეტაპობრივად, ავანსის სახით გადაურიცხა 11 200 000 ლარზე მეტი თანხა. ჩარიცხული თანხებიდან „ლაგი კაპიტალის“ ხელმძღვანელი პირები მართლსაწინააღმდეგოდ დაეუფლნენ 9 365 000 ლარს.
შედეგად, პროექტით გათვალისწინებული საბავშვო ბაღები არ აშენებულა.
დაკავებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 332-ე მუხლის მეორე ნაწილით (სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენება სახელმწიფო- პოლიტიკური თანამდებობის მქონე პირის მიერ) წარედგინა.
პროკურატურა ბრალდებულის მიმართ შესაბამისი აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების შუამდგომლობით სასამართლოს კანონით დადგენილ ვადაში მიმართავს“ – წერს პროკურატურა.
უწყების ინფორმაციით, აღნიშნულ საქმეზე სისხლისსამართლებრივი დევნა უკვე დაწყებულია მუნიციპალური განვითარების ფონდის ყოფილი აღმასრულებელი დირექტორისა და ამავე ფონდის 2 თანამშრომლის, ასევე შპს „ლაგი კაპიტალის“ ხელმძღვანელი პირების მიმართ.
შინაგან საქმეთა სამინისტრომ „სტრუქტურული დანაყოფების მოთხოვნის უზრუნველსაყოფად, უპილოტო საფრენი აპარატების [დრონი] შესყიდვაზე“ ტენდერი გამოაცხადა.
შსს სხვადასხვა ზომის 40 დრონში მაქსიმუმ 1 მილიონ 66 ათას ლარს გადაიხდის. ტენდერიც ამ თანხითაა გამოცხადებული.
შესასყიდი დრონები:
მცირე ზომის მაღალი კლასიფიკაციის მქონე – 26 ცალი;
მოზრდილი ზომის – 12 ცალი
დიდი ზომის – 2 ცალი.
„შემოთავაზებული საქონელი უნდა იყოს ახალი, ქარხნული წარმოების, არ უნდა იყოს ექსპლუატაციაში ნამყოფი, უნდა იყოს ვარგისი, არ უნდა გამოავლინოს ხარვეზები, მისი მახასიათებლები სრულ შესაბამისობაში უნდა იყოს ტექნიკურ დავალებაში აღნიშნულ მაჩვენებლებთან“, – აღნიშნულია ტენდერში.
პრეტენდენტს თბილისში უნდა ჰქონდეს სერვისცენტრი. ამასთან, გამარჯვებულმა დიდი ზომის დრონებზე შს სამინისტროს თანამშრომლებს შესაბამისი ტრენინგი უნდა ჩაუტაროს.
ტენდერში წინადადებების მიღება 2025 წლის 26 ნოემბერს დაიწყება და ხუთ დღეში, პირველ დეკემბერს დასრულდება.
გამარჯვებულმა დრონები შსს-ს ხელშეკრულების გაფორმებიდან 70 დღეში უნდა მიაწოდოს [მაგრამ არაუადრეს 2026 წლის 12 იანვრისა].
________________________________
ილუსტრაცია გენერირებულია AI-ის [ხელოვნური ინტელექტი] მიერ.
აჭარის საპატრულოს უფროსი გიორგი ხურცია აღარ არის. ამ ეტაპზე ეს თანამდებობა ვაკანტურია.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს პრესცენტრის ინფორმაციით, გიორგი ხურცია საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტის საზღვრის მართვის და კოორდინირების მთავარი სამმართველოს უფროსად დანიშნეს.
გიორგი ხურცია ბათუმის საპატრულოს უფროსად 2023 წლის ოქტომბრიდან მუშაობდა.
გიორგი ხურცია აქტიურად მონაწილეობდა ბათუმის პროევროპული აქციების მონაწილეების დაჯარიმება-დასჯის პროცესში.
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 31 ოქტომბრის 21 საათიდან 1-ელი ნოემბრის 21 საათამდე ბათუმსა და მთლიანად აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 31 ოქტომბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 141 830 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +970. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 310 ერთეული [+5]
ჯავშანტექნიკა – 23 519 ერთეული [+53]
საარტილერიო სისტემა – 34 128 ერთეული [+39]
MLRS – 1 533 ერთეული [+2]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 233 ერთეული [+1]
თვითმფრინავი – 428 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 76 355 ერთეული [+648]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 917 ერთეული [+37]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 66 111 ერთეული [+118]
სპეცტექნიკა – 3 986 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 ოქტომბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
668 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
93 479 უპილოტო საფრენი აპარატი
633 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 753 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 608 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 912 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
45 303 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
„ოპოზიცია ბოლომდე ვერ აცნობიერებს, რა საფრთხის წინაშე დგას თვითონ კი არა, ეს ქვეყანა მთლიანად. ამ დროს ყველა საკუთარი თავის გადარჩენის პერსპექტივაზე ფიქრობს,“ – მიიჩნევს პოლიტოლოგი ლელა ჯეჯელავა. მას ოპოზიციურ პოლიტიკურ ძალებზე ვესაუბრეთ: რა მეთოდებით ებრძვის ივანიშვილის რეჟიმი ოპოზიციას და რა რესურსია ერთობისთვის?
„მე მგონი, ჩვენი საზოგადოება ძალიან დიდ დროს და რესურსს უთმობს ნაცი-ქოცის დეფინიციას და მათ შორის ზღვრის გავლებას. დღეს საკრებულოების დაკომპლექტებისას, ლანჩხუთის საკრებულოში ძალიან მარტივი სურათი გამოჩნდა: უსპეტაკესი ნაცი ყოფილა ქოცი, ხოლო წმინდა წყლის ნაცები ვართ დანარჩენები… ახლა მივხვდი, რას ნიშნავს გამოთქმა: ნაცი უდრის ქოცს,“ – რეალობის გროტესკულობაზე ამახვილებს ყურადღებას ლელა ჯეჯელავა და შემდეგ გვიყვება იმაზეც, რომ რუსეთში პუტინის მემკვიდრეზე ალაპარაკდნენ.
„რუსეთის ინტერესებში შედის საქართველოში კონტროლირებადი სიტუაცია, ბიძინა ივანიშვილი კი, რეალურად საქართველოში ბოლომდე სიტუაციაზე კონტროლს ვერ ფლობს… ძალიან ღიად საუბრობენ რუსეთშიც პუტინის მემკვიდრის საკითხზე. მთავარია, რომ ჩვენ ამ ცვლილებების ტალღა ისე გავიაროთ, კიდევ უფრო ლამაზად შეფუთული რუსული ბომბონერი არ შეგვრჩეს ხელში,“ – გვიყვება ლელა ჯეჯელავა.
ქალბატონო ლელა, თქვენი აზრით, რატომ ვერ ახერხებს ოპოზიცია ერთობას? ამჯერად ივანიშვილის რეჟიმი პარტიების აკრძალვას იწყებს, რა გამოჩნდა ოპოზიციის ლიდერების რეაქციებით?
საუკუნის კითხვაა: რა ხდება ქართული ოპოზიციის თავს? არ ვიცი, რუსებისგან ეტყობა, ვაი ჭკუისგან შეგვეყარა. ღრმად ვარ დარწმუნებული ერთ რამეში, რომ ყოველთვის შეიძლება ქვეყნის ინტერესების გარშემო გაერთიანება და არ არსებობს დაუძლეველი პრობლემები, როდესაც საქმე ქვეყნის გადარჩენას ეხება. ოპოზიცია ბოლომდე ვერ აცნობიერებს, რა საფრთხის წინაშე დგას თვითონ კი არა, ეს ქვეყანა მთლიანად. ამ დროს ყველა საკუთარი თავის გადარჩენის პერსპექტივაზე ფიქრობს.
მართლა არ მყოფნის ძალა, ვუპასუხო შეკითხვას იმაზე, თუ რა ხდება ოპოზიციაში, თუმცა პარტიების აკრძალვა „ქართულ ოცნებას“ ნამდვილად არ წარმოაჩენს ძლიერად. შალვა პაპუაშვილის ახსნა-განმარტება ნიშნავდა მხოლოდ ერთ რამეს: არ შეგვწევს კონკურენციის უნარი.
აღმოჩნდა, რომ „ოცნებას“ საფრთხეს უქმნის ეს სამი პოლიტიკური ძალა. რეალურადაც ასეა ელექტორალური თვალსაზრისით. შემდგომში თუ რომელიმე პარტიას გაუჩნდება ელექტორალური მხარდაჭერა და ის არ იქნება ნაკურთხი ბიძინა ივანიშვილისგან, ბუნებრივია, ისიც აიკრძალება, ნებისმიერი გამოგონილი მიზეზით.
ყველა დიდი ცვლილება სწორედ ასე იწყება – წინააღმდეგობა ძლიერდება იატაკქვეშეთში. საერთოდ არ არის საჭირო პარტიული რეგისტრაციის ქონა იმისთვის, რომ შედგეს გარკვეული ერთობა.
მგონია, რომ ნელ-ნელა ამას გაიაზრებს ქართული ოპოზიციის ის სპექტრი, რომელიც არსებობს. რაღაც ერთობლივ გადაწყვეტილებამდე, ბუნებრივია, მივლენ. უნდა გავითვალისწინოთ ისიც, რომ ოპოზიციური პარტიების თითქმის ყველა ლიდერი ციხეშია.
მე ყველაზე მეტად მაწუხებს ის, რომ ერთიანმა პროტესტმა ვერ მიიღო სტრუქტურირებული სახე.
Facebook-შიცწერდით, რომეს საპროტესტოენერგიავერტრანსფორმირდებაგამარჯვებად, თუკიყველას და ყველაფერს თავისი სახელი არ დაერქმევა და რომ საზოგადოება თავისი სიმწიფით წინ უსწრებს პოლიტიკურ კლასს… რამდენად შესაძლებელია პოლიტიკური პარტიების ერთობის გარეშე პოლიტიკური წარმატების მიღწევა წინააღმდეგობის პროცესში?
ჩვენ ვხედავთ ინდივიდუალურ თავგანწირვებს, ინდივიდუალურ გმირობას, ინდივიდუალურ მსხვერპლშეწირვას, მაგრამ ჩვენ ვერ ვხედავთ კოლექტიური გონის მოქმედებას.
უნდა გამოჩნდნენ ადამიანები, რომლებსაც აღმოაჩნდებათ გადაწყვეტილებებზე პასუხისმგებლობის აღების უნარი. თუ ასეთი პოლიტიკოსები გამოჩნდებიან, რასაკვირველია, შესაძლებელია მივაღწიოთ წარმატებას.
მე მგონი, ჩვენი საზოგადოება ძალიან დიდ დროს და რესურსს უთმობს ნაცი-ქოცის დეფინიციას და მათ შორის ზღვრის გავლებას. დღეს საკრებულოების დაკომპლექტებისას ძალიან მარტივი სურათი გამოჩნდა: უსპეტაკესი ნაცი ყოფილა ქოცი, ხოლო წმინდა წყლის ნაცები ვართ დანარჩენები.
ახლა მივხვდი, რას ნიშნავს გამოთქმა: ნაცი უდრის ქოცს, ანუ უსპეტაკესი ნაცი უდრის ქოცს. ასე ყოფილა თურმე ეს ამბავი.
ამ რაღაც გამიჯვნების, პირადი წყენების, იდენტობის ძიების პროცესში ძალიან დიდი დროა გაშვებული. ყველაზე მეტად იცით, რაზე მწყდება გული? რომ ამ ნაცი-ქოცი და პარტიულ იდენტობებში საერთოდ დაიკარგა ჩვენი ნაციონალური იდენტობა: რა უნდა ქართველს?
ამ პროცესში პარტიულმა ინტერესებმა დაჩრდილა ჩვენი ეროვნული და სახელმწიფოებრივი ინტერესები. აი, ეს არის მთავარი პრობლემა, რომელიც ვერ გაიაზრეს ჩვენმა პოლიტიკურმა პარტიებმა.
როგორ მოვედით აქამდე? თქვენი დაკვირვებით, რა მეთოდით იმუშავა ივანიშვილმა ოპოზიციასთან, რომ ის დაესუსტებინა და ერთმანეთისთვის დაეპირისპირებინა?
მე მეჩვენება, რომ პოლიტიკურ ოპოზიციას აქვს გარკვეული შიში პასუხისმგებლობის აღების თუნდაც ხელისუფლებაში მოსვლაზე. მათ ვერ დაძლიეს ეს შიში.
მათი სურვილი იყო – როგორც არ უნდა ეწყინოთ – ბიძინა ივანიშვილთან ძალაუფლების გაზიარება. მათთვის ეს იყო კომფორტის ზონა, მაგრამ ბიძინა ივანიშვილმა ეს შესაძლებლობაც მოუსპო. რეალურად დატოვა პოლიტიკის მიღმა.
მაგრამ ისევ იმ გადაწყვეტილებებს იღებს ოპოზიცია ხშირ შემთხვევაში, რაც ივანიშვილს აწყობს, ამჯერად რა მუშაობს? მაგალითად, ციხიდან გამოსულმა „ლელოს“ ლიდერებმა თქვეს, არჩევნებში მივდივართო.
აქ არის უკვე თვითგადარჩენის ინსტინქტი, რომელიც შიშზეა დაფუძნებული.
რაციონალური გადაწყვეტილებები არ მიიღება შიშზე დაფუძნებით და ეს გვაჩვენა „ძლიერი საქართველოს“ მაგალითმა.
გახარიას შემთხვევაში რა მოხდა, თქვენი აზრით?
გახარია, ჩემი აზრით, დაბრუნდა წიაღში. გახარია ჩაეზიარა ივანიშვილს ძალაუფლებაში, ნუ, მინიმალური დოზით და ფიქრობს, რომ მას ამ ფორმით შეუძლია თავისი წილი ძალაუფლების გაზრდა ცოტათი მაინც.
ამასობაში, ჩვენ შეიძლება სხვა მოვლენების მომსწრენი გავხდეთ: ასპარეზზე შემოდიან ახალი, ღიად პრორუსული პარტიები, ჩვენ ვნახეთ ნინო ბურჯანაძე არაფორმალური საუბრის დროს ლუკაშენკოსთან. როგორც ჩანს, ბიძინა ივანიშვილს რუსეთი ეუბნება, რომ მასზე მეტად საიმედო პარტნიორებიც შეიძლება იპოვოს. ამ პროცესს აქვს ძალიან სერიოზული პერსპექტივა.
რას გულისხმობთ? აქამდე ვერასდროს ვერ მოიკიდეს პრორუსულმა ძალებმა ფეხი პოლიტიკურ ველზე, ახლა რა შეიცვლება?
რუსების ამოცანა, სავარაუდოდ, არის ბიძინა ივანიშვილის ჩანაცვლება ისეთი ფიგურით, რომელსაც დასავლეთში ხელს ჩამოართმევენ. ასეთი არ იქნება არც „პატრიოტთა ალიანსი“, არც „ალტ-ინფო“ და არც აი, ეს ნანა კაკაბაძის პარტია, რასაკვირველია, რომელიც ახლახან შეიქმნა.
რუსეთის ინტერესებში შედის საქართველოში კონტროლირებადი სიტუაცია, ბიძინა ივანიშვილი კი, რეალურად საქართველოში ბოლომდე სიტუაციაზე კონტროლს ვერ ფლობს. გარდა ამისა, აშკარაა, რომ ქვეყანაში ანტირუსული განწყობები გაიზარდა, რეპრესიების მიუხედავად ქვეყანაში პროტესტი არ ცხრება და ქვეყანა არის აბსოლუტურად იზოლაციაში… ამ ვითარებაში, ბუნებრივია, იყოს სერიოზული ფიქრი იმაზე, რომ ბიძინა ივანიშვილი შესაცვლელია ახალი პროექტით. თან, უკვე ძალიან ღიად საუბრობენ რუსეთშიც პუტინის მემკვიდრის საკითხზე.
როგორც ჩანს, რაღაცა ტიპის ტრანსფორმაცია რუსულ პოლიტიკაშიც აუცილებლად მოხდება. ის ვითარება, რომელშიც დღეს რუსეთი აღმოჩნდა, აუცილებლად ითხოვს გადატვირთვას და ეს ჯობია გააკეთოს თავად სისტემამ, ვიდრე რეალურად ეს მოხდება ბუნებრივი პროცესებით და უკმაყოფილებით ხალხში. რუსეთში ეს საუბრები მემკვიდრესთან დაკავშირებით არ არის საფუძველს მოკლებული და არც ძალიან შორი პერსპექტივაა. რუსეთში უკვე ღიად საუბრობენ სხვადასხვა კანდიდატზე.
შესაბამისად, რუსები იფიქრებენ ცვლილებებზე მათი გავლენის ქვეყნებშიც. ცვლილებების ტალღა მოვა ჩვენთანაც. ოღონდ, მთავარია, რომ ჩვენ ამ ცვლილებების ტალღა ისე გავიაროთ, რომ კიდევ უფრო ლამაზად შეფუთული რუსული ბომბონერი არ შეგვრჩეს ხელში.
თქვენ ყურადღება გაამახვილეთ შიშზე, რაც გააქტიურა ივანიშვილმა ოპოზიციის ველზე. რა შიში იყო ეს?
ეს არის ერთმანეთის მიმართ უნდობლობის დათესვა. გარდა ამისა, ყველგან ჰყავდათ საკუთარი საყრდენები ყველა პროდასავლურ პარტიაში. აქ იმუშავა ასევე სხვადასხვა ტიპის ფინანსურმა ინტერესებმა.
ძალიან გროტესკულია ვითარებაა, როდესაც ლანჩხუთის საკრებულოს თავმჯდომარე ხდება ლანჩხუთის პოლიციის ყოფილი უფროსი „ნაციონალური მოძრაობის“ ხელისუფლებაში ყოფნის დროს და ამ დროს ქვეყანაში იკრძალება ლევან სანიკიძე და თინა ბოკუჩავა, რომლებიც ბავშვები იყვნენ მაშინ.
რა ეტაპზე გადადის ივანიშვილის რეჟიმი პარტიების აკრძალვით?
ყველაფერი იქნება იმაზე დამოკიდებული, რამდენად პასუხისმგებლობიანი აღმოჩნდება პარტიებში დარჩენილი ბირთვი და რამდენად შეძლებენ ისინი წინააღმდეგობის მოძრაობის შექმნას არა პარტიული პოზიციებიდან, არამედ ეროვნულ-სახელმწიფოებრივი განმათავისუფლებელი მოძრაობიდან.
ისევ არ ჩანს ერთობის ნიშნები, მაგალითად, „თავისუფლების მოედანმა“ წარმოადგინა 10-პუნქტიანი გეგმა, მაგრამ ის ძირითადად დამოუკიდებლად მოქმედებს…
„თავისუფლების მოედნის“ 10-პუნქტიან გეგმას დიდი ინტერესით გავეცანი, მაგრამ პარტიას ტაქტიკა და სტრატეგია ერთმანეთში არ უნდა ერეოდეს. მაგალითად, რეგიონებში წასვლა არ არის სტრატეგიული მიმართულება, ამას არ სჭირდება დეკლარირება, როგორც სტრატეგიის ნაწილს. მთავარი იყო, ხალხისთვის ეთქვათ 10 სტრატეგიული ნაბიჯი, რომლის გადადგმასაც ისინი აპირებენ ამ რეალობის შესაცვლელად.
საერთოდ ვერ გავიგე, რა გეგმა აქვს ქალბატონ სალომე ზურაბიშვილს, რომელიც დღემდე ამტკიცებს, რომ არის ლეგიტიმური პრეზიდენტი. კი ბატონო, ვაღიარებ, მაგრამ ჩემი აღიარება რომ არ შველის არაფერს, ესეც ხომ ფაქტია? სხვამაც რომ აღიაროს, უნდა დაინახოს რა ფარგლებში ახორციელებს ეს ქალბატონი თავის ლეგიტიმაციას.
ამ დროს ჩვენ გვყავს სინდისის პატიმრები, რომლებიც თავის ფიზიკურ ჯანმრთელობას და უსაფრთხოებას რისკავენ და რისკის ქვეშ დგანან, მათ შორის, თქვენი დამფუძნებელიც. ძალიან მიკვირს, რატომ აძლევენ ოპოზიციური პარტიები ასეთი ფუფუნების უფლებას თავს, რომ ამდენი დრო ტყუილად დაიკარგოს.
ჩვენ უნდა მოვთხოვოთ პოლიტიკურ პარტიებს, გვითხრან, რისთვის უნდა ვიბრძოლოთ ქართველმა ხალხმა, როგორ ვიბრძოლოთ და რა არის ის შედეგი, რომელთანაც უნდა მივიდეთ უახლოეს პერიოდში.
მართლა ძალიან არაორდინალური ვითარებაა ახლა ქვეყანაში, მაგრამ მოდით, დამიტოვეთ უფლება, ძალიან სკეპტიკური არ ვიყო და მქონდეს იმის იმედი, რომ ერთ მშვენიერ დღეს გაუნათდებათ გონება პოლიტიკოსებს და მიხვდებიან, რომ 10 ნაბიჯი იქნება გადასადგმელი თუ 5, ამას ერთად გადადგამენ.
„ოცნების“ მთავრობამ, ირაკლი კობახიძის განცხადების მიუხედავად, რომ „უძრავი ქონების პირდაპირი მიყიდვის პრაქტიკა დასრულდა“, სახელმწიფოს საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონება კერძო კომპანიას სწორედ პირდაპირი წესით მიჰყიდა.
საუბარია განმუხურში, ზღვისპირას, 14 686 კვადრატულ მეტრ მიწის ნაკვეთსა და მასზე მდებარე 16 289 კვადრატულ მეტრ მშენებარე შენობაზე, რომელიც პირდაპირი წესით და პირობებით ამჯერად 950 ათას ლარად მიჰყიდეს შპს „ლაზიკა რეზიდენსს“.
ქონების პირდაპირი მიყიდვის პრაქტიკის დასრულებაზე „ოცნების“ პრემიერმა 2025 წლის 27 ივნისს განაცხადა. კობახიძის ამ განცხადების მიუხედავად, ეს „პრაქტიკა“ მაინც გაგრძელდა. ამ განცხადებიდან რამდენიმე დღეში ერთ-ერთ კერძო კომპანიას პირდაპირი მიყიდვის ფორმით თბილისში 198 კვადრატული მეტრი მიწის ნაკვეთი და შენობა-ნაგებობა გადასცეს.
ამის შემდეგ ათამდე განკარგულება გამოიცა სახელმწიფო ქონების პირდაპირი წესით გაყიდვაზე. მათ შორის: 500 კვ.მ მიწა მიჰყიდეს 1 ლარად საპატრიარქოს ბახმაროში; რვა ერთეული ნაკვეთი [სათიბი] მიჰყიდეს მარნეულში ფიზიკურ პირს, რომლის ვინაობაც განკარგულებაში დამალულია; 118 კვ.მ მიწის ნაკვეთი პირდაპირი წესი მიჰყიდეს კომპანიას თბილისში და სხვ.
„სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების შპს „ლაზიკა რეზიდენსისთვის“ პირდაპირი მიყიდვის ფორმით პრივატიზებისა და შპს „ლაზიკა რეზიდენსის“ საქმიანობის ხელშესაწყობად რიგ ღონისძიებათა განხორციელების შესახებ“ განკარგულებას კი, ირაკლი კობახიძემ ხელი 2025 წლის 23 ოქტომბერს მოაწერა.
პირდაპირი წესით სახელმწიფო ქონების გაყიდვა, როგორც ჩანს, მომავალშიც გაგრძელდება. თუმცა განმუხურის შემთხვევაში 2011 წელს პირდაპირი წესით ერთხელ უკვე გაყიდული ქონება „ოცნების მთავრობამ“ ისევ იმ კომპანიას მიჰყიდა პირობებით, რომელმაც ადრე აღებული ვალდებულებები თავის დროზე არ შეასრულა.
საქმე იმაშია, რომ პირობის დამრღვევმა კომპანია შპს „განმუხურის სასტუმრომ“ უბრალოდ სახელწოდება შეიცვალა და დღეს ის არის შპს „ლაზიკა რეზიდენსი“.
განმუხური, „განმუხურის სასტუმროს“ მიერ დაწყებული მშენებლობა, რომელსაც ეს კომპანია ახალი „ლაზიკა რეზიდენსის“ სახელით გააგრძელებს / ფოტო „ბათუმელები“, 2023 წელი
რა ხდება?
„სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განმუხურში, მეგობრობის ხეივანი №1-ში მდებარე 14686.00 კვ/მ არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი და მასზე განთავსებული შენობა-ნაგებობა №1 [მშენებარე], საერთო ფართით – 16289.69 კვ/მ, პირდაპირი მიყიდვის ფორმით, საპრივატიზებო თანხის – 950 000 ლარის გადახდის სანაცვლოდ, საკუთრებაში გადაეცეს შპს „ლაზიკა რეზიდენსს“ – აღნიშნულია 23 ოქტომბრის განკარგულებაში.
ამ განკარგულებით განსაზღვრული საპრივატიზებო პირობების მიხედვით:
ზემოთ აღნიშნული თანხა „ლაზიკა რეზიდენსმა“ შესაბამისი ხელშეკრულების გაფორმებიდან არაუმეტეს 12 თვის ვადაში უნდა გადაიხადოს;
ხელშეკრულების გაფორმებიდან არაუმეტეს 24 თვის ვადაში კი, კომპანიამ უნდა უზრუნველყოს გადაცემულ უძრავ ქონებაზე ან მის ნაწილზე, პირადად ან მესამე პირის მეშვეობით, არანაკლებ 212 ნომრის მქონე სასტუმროს მშენებლობა, ექსპლუატაციაში მიღება და სასტუმროს ფუნქციონირების დაწყება.
ასევე, ხელშეკრულების გაფორმებიდან ერთი თვის ვადაში 24 871 ლარი კომპენსაცია უნდა გადაიხადოს მინერალური რესურსების ეროვნული სააგენტოს შესაბამის სახაზინო ანგარიშზე.
ამავე განკარგულებით, შპს „ლაზიკა რეზიდენსი“ გათავისუფლდა „სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოსა და შპს „ლაზიკა რეზიდენსს“ [ყოფილი: შპს განმუხურის სასტუმრო“] შორის 2011 წლის 27 მაისს გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული გარკვეული ვალდებულების შეუსრულებლობის, ასევე სხვა ვალდებულების ვადაგადაცილებით შესრულების გამო დაკისრებული პირგასამტეხლოსგან“, ოღონდ იმ პირობით, რომ შპს „ლაზიკა რეზიდენსი“ ამჯერად შეასრულებს იმ საპრივატიზებო პირობებს, რომლებიც ზემოთ აღნიშნული 2025 წლის 23 ოქტომბრის განკარგულებით არის განსაზღვრული.
განმუხური. ადგილი, სადაც შპს „განმუხურის სასტუმრომ“ სასტუმროს მშენებლობა დაიწყო და ვერ დაასრულა / ასევე ამ სასტუმროს რენდერი
2025 წლის განკარგულებით ირკვევა ასევე, რომ თავის დროზე სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონება შპს „განმუხურის სასტუმროს“ პირდაპირი მიყიდვის ფორმით საქართველოს პრეზიდენტის 2011 წლის 18 მაისის განკარგულებით გადაეცა. 2011 წლის განკარგულებაში 2019 წელს შესულა ცვლილებები, რითაც კომპანიას განსხვავებული პირობები დაუდგინეს.
2021 წლის სექტემბერში კი, გარკვეული დარღვევები ახალი პირობებით აპატიეს, თუმცა, პირგასამტეხლო „ნასყიდობის ხელშეკრულებით ნაკისრი საპრივატიზებო პირობების დარღვევის გამო“ მაინც დააკისრეს. სწორედ ეს პირგასამტეხლო აპატიეს „ლაზიკა რეზიდენსს“ უკვე 2025 წლის ოქტომბრის განკარგულებით განსაზღვრული ახალი პირობების შესრულების სანაცვლოდ [2011-19-21 წლების დოკუმენტები „ბათუმელებს“ ამ ეტაპზე არ აქვს, შესაბამისად, დეტალურად ძველ პირობებსა და ცვლილებებს ამ ეტაპზე ვერ განვიხილავთ].
კომპანიის რეგისტრაცია და სახელის ცვლილება
შპს „განმუხურის სასტუმრო“ ზუგდიდში 2011 წლის მაისში დარეგისტრირდა და მისი მესაკუთრე და დირექტორი მიხეილ ჩიქოვანი იყო.
2012 წელს, საჯარო რეესტრის მიხედვით, ამ კომპანიის დირექტორი თეიმურაზ ჩიქოვანია, ხოლო მესაკუთრე – ბესიკ ჩიქოვანი.
2019 წლიდან კომპანიის 5 პროცენტი წილის მესაკუთრედ დაფიქსირებულია ირანის ისლამური რესპუბლიკის მოქალაქე მეჰდი ღოლამიაზნაველე, ხოლო 95 პროცენტის მესაკუთრედ ბესიკ ჩიქოვანი. 2020 წლის იანვრიდან კი ისევ ბესიკ ჩიქოვანია კომპანიის 100 პროცენტის მფლობელი. 2021 წლის ამონაწერში კი მესაკუთრეებად ფიქსირდებიან პაატა გოგოხია [5%] და ბესიკ ჩიქოვანი – ორმაგი მოქალაქე / საქართველო, რუსეთის ფედერაცია [95%].
2024 წლის იანვრიდან „განმუხურის სასტუმროს“ დირექტორია თეიმურაზ ჩიქოვანი, რომელიც ასევე ფლობს კომპანიის 50%-ს. თანამესაკუთრეები არიან ასევე ბესიკ ჩიქოვანი [33,33%] და პაატა გოგოხია [17,17%]. 2024 წლის სექტემბრიდან „განმუხურის სასტუმროს“ შეუცვალეს სახელი და დაარქვეს „ლაზიკა რეზიდენსი“ [მეწილეები და დიროქტორი უცვლელი დარჩა].
ამასთან, თეიმურაზ ჩიქოვანმა პარტია „ქართული ოცნება დემოკრატიულ საქართველოს“, 2020 წელს, 15 000 ლარი შესწირა.
სახელმწიფო ქონება განმუხურში და მისი მესაკუთრეების ცვლილება
განმუხურის მიწის ნაკვეთს რაც შეეხება, რეესტრის მონაცემებით, 14 699 კვადრატული მეტრი შპს „განმუხურის სასტუმროს“ საკუთრებაში 2011 წელს გადაეცა ვალდებულებებით. კომპანიამ ამ ნაკვეთზე სასტუმროს მშენებლობა დაიწყო.
2024 წლის ნოემბრის ამონაწერით აღნიშნული ნაკვეთის მესაკუთრე უკვე შპს „ლაზიკა რეზიდენსია“ [ანუ ყოფილი „განბუხურის სასტუმრო“].
2025 წლის ოქტომბერში ამ ნაკვეთთან დაკავშირების საჯარო რეესტრს სახელმწიფომ მიმართა და რეგისტრაციის გაუქმება მოითხოვა. საჯარო რეესტმა დააკმაყოფილა მოთხოვნა და 13 ოქტომბრის ამონაწერით ნაკვეთის მესაკუთრედ „ლაზიკა რეზიდენსის“ ნაცვლად უკვე ისევ სახელმწიფოა.
სახელმწიფოს საკუთრებაში დაბრუნებულ ნაკვეთზე სახელმწიფომ რეესტრს საკადასტრო გეგმა მოსთხოვა 16 ოქტომბერს, უკვე 23 ოქტომბერს კი „ოცნების“ პრემიერის მიერ ხელმოწერილი ახალი განკარგულებით ნაკვეთი და მშენებერე ნაგებობა ისევ შპს „ლაზიკა რეზიდენსს“ მიჰყიდეს პირდაპირი წესით.
დღეს, 30 ოქტომბერს, საჯარო რეესტრს, განცხადებით მიმართა „ლაზიკა რეზიდენსმა“ სახელმწიფოს მიერ პრივატიზებულ ქონებაზე საკუთრების უფლების რეგისტრაციის მიზნით და გადაიხადა 364 ლარი. საჯარო რეესტმა დღესვე გასცა ამონაწერი, რომლითაც განმუხურის ნაკვეთის მესაკუთრე ისევ „ლაზიკა რეზიდენსია“, თუმცა მას აქვს ვალდებულებებიც:
წყარო: საჯარო რეესტრიგანმუხური. მოწითალო ფერით მონიშნულია ტერიტორია, რომელიც პირდაპირი წესით ერთიდაიგივე კომპანიას მეორედ მიჰყიდეს
განმუხურთან დაკავშირებით მთავრობამ განკარგულება 2024 წელშიც გამოსცა, რომლითაც ამ შემთხვევაში ბიძინა ივანიშვილის კომპანია „ბლექ სი რივიერას“ ნაკისრი ვალდებულებისგან ათავისუფლებდა იმ შემთხვევაში, თუ კომპანია ქვეყნის ბიუჯეტში 500 ათას ლარს გადაიხდიდა.
საუბარია 3 ჰექტარ ტერიტორიაზე, სადაც ივანიშვილის თანაინვესტირების ფონდს, მისივე ინფორმაციით, ჯამურად, 60 მილიონი დოლარის ინვესტიცია უნდა განეხორციელებინა [ეს ტერიტორია „ლაზიკა რეზიდენსის“ ტერიტორიიდან დაახლოებით 1,1 კილომეტრითაა დაშორებული].
საჯარო სამსახურში დასაქმებულ პირებს პირველი ნოემბრიდან მეორე სამსახურში დასაქმება ეზღუდებათ.
ცვლილება შევიდა „კორუფციის შესახებ კანონში“ და როგორც იურისტები აფასებენ, საჯარო სექტორში დასაქმებულთა უფლებრივი მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა.
რა იცვლება
მარტივად, თუ საჯარო სამსახურში ხართ დასაქმებული ან რომელიმე სახელმწიფო სსიპ-ში, სახელმწიფო ორგანოს ან მუნიციპალიტეტის მიერ დაფუძნებულ ააიპ-ში, ან ისეთ საწარმოში, რომლის წილის 50%-ზე მეტს ფლობს სახელმწიფო ორგანო ან მუნიციპალიტეტი, ორ სამსახურში მუშაობა შეეზღუდებათ.
ამავდროულად, 28 ოქტომბერს, „ქართული ოცნების“ პრემიერმა გამოსცა დადგენილება, რომლითაც განსაზღვრა საგამონაკლისო კატეგორიები.
ოღონდ ამ შემთხვევაშიც, თითოეულ პირს სჭირდება წერილობითი თანხმობა დაწესებულების ხელმძღვანელისგან. ნებართვა შეიძლება გაიცეს ერთჯერადად, მაქსიმუმ 1 წლით.
მაგალითად, ექიმმა, რომელიც დასაქმებულია ისეთ საავადმყოფოში, რომელიც თავის მხრივ სახელმწიფო შპს-ა, იმისთვის, რომ სხვა საავადმყოფოშიც იმუშაოს, წერილობითი ნებართვა უნდა აიღოს დამსაქმებლისგან.
მანდატურმა, რომელიც მუშაობს სკოლაში, მეორე სამსახურში სამუშაოდ, ასევე ნებართვა უნდა აიღოს ზემდგომისგან.
ბაღის პედაგოგმა/აღმზრდელმა, მეორე სამსახურში მუშაობის დასაწყებად ასევე ნებართვა უნდა აიღოს დაწესებულების ხელმძღვანელისგან.
იმ შემთხვევაში, თუ დაწესებულების ხელმძღვანელი პირი არ გასცემს თანხმობას, საჯარო სამსახურში დასაქმებულს აქვს უფლება გაასაჩივროს, მაგრამ გასაჩივრება არ აჩერებს ამ გადაწყვეტილების მოქმედებას.
ეს იმას ნიშნავს, რომ თუ უარი მიიღო, პირი მაინც ვერ შეძლებს შეთავსებით სხვა სამუშაოს შესრულებას.
მაკონტროლებელი ორგანო ხდება ანტიკორუფციული ბიურო, რომელსაც შეუძლია დააჯარიმოს ან გააფრთხილოს პირი, რომელიც კორუფციის შესახებ კანონს დაარღვევს.
„ამ ცვლილების შედეგად მკვეთრად მცირდება საჯარო სამსახურთან სხვა სამსახურის შეთავსების შესაძლებლობა,“ – ამბობს ნინო ხუციშვილი, საიას იურისტი.
იურისტი განმარტავს, რას გულისხმობს შეთავსებადობა.
„ეს გულისხმობს იმას, რომ საჯარო მოსამსახურეს შეეძლოს თავისი საჯარო საქმიანობის პარალელურად, არასამუშაო საათებში, სხვა დამატებითი ანაზღაურებადი სამუშაოზე დასაქმდეს.
გარკვეული საზღვრები ამ ცვლილების მიღებამდეც არსებობდა, არ ჰქონდა საჯარო მოსამსახურეს დამატებითი ანაზღაურებადი ან/და სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელების შესაძლებლობა, თუმცა ახლა უფრო გაფართოვდა ეს წრე,“ – განმარტავს იურისტი ნინო ხუციშვილი.
ნინო ხუციშვილი
მისი თქმით, საკანონმდებლო ცვლილება ეხება საჯარო სამსახურში შრომითი ხელშეკრულებით დასაქმებულ პირებსაც.
იურისტის განმარტებით, ახალი კანონი დიდ უფლებამოსილებას ანიჭებს დაწესებულების ხელმძღვანელს.
ფაქტობრივად, ყველა ინდივიდუალურად, პირადი სიმპათიებით მიიღებს გადაწყვეტილებას, რადგან კანონში არ არის ნათლად განმარტებული, რა შემთხვევაში შეიძლება დაწესებულების ხელმძღვანელმა არ მისცეს თანხმობა დასაქმებულს.
„საკმაოდ დიდი რისკია ეს გახდეს ფავორიტიზმის საფუძველი და შეიქმნას არათანაბარი მოპყრობის შემთხვევები, როდესაც ზოგზე გაიცემა თანხმობა და ზოგზე – დაუსაბუთებლად არ გაიცემა. ამ მდგომარეობას ართულებს ის, რომ უარის გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას. პრაქტიკულად, დავის პერიოდში პირი მაინც ვერ შეძლებს საქმიანობის განხორციელებას. ეს რისკები ნამდვილად არსებობს და ძალიან რეალურია,“ – ამბობს ნინო ხუციშვილი.
ანტიკორუფციულ ბიუროს აქვს უფლება, გააკონტროლოს და დააჯარიმოს პირი, თუ ის კანონს დაარღვევს.
„ეს საჯარიმო სანქციები არ არის მცირე. თუ ანტიკორუფციული მონიტორინგის შედეგად გამოავლენს, რომ საჯარო სამსახურში დასაქმებულმა დაარღვია კანონის მოთხოვნები, ის გათავისუფლდება დაკავებული თანამდებობებიდან, მას ორი წლის განმავლობაში აეკრძალება საჯარო სამსახურში დასაქმება და, ამასთან, დაეკისრება იმ ხელფასის ბიუჯეტში დაბრუნება, რაც მიიღო იმ დროის განმავლობაში, როცა კანონით არ ჰქონდა უფლება სხვა სამსახურშიც ემუშავა“, – განმარტავს იურისტი ნინო ხუციშვილი.
თანხობრივად ბიუჯეტში დასაბრუნებელი თანხა განისაზღვრება იმის მიხედვით, თუ რა ხელფასს იღებს დასაქმებული.
მაგალითად, თუ ბაღის მასწავლებლის ხელფასი 600 ლარია, მას ბიუჯეტში ამ თანხის დაბრუნება მოუწევს, თუ მერიაში ან სხვა საჯარო დაწესებულებაში დასაქმებული პირი 1500 ლარს იღებს, კანონის დარღვევის შემთხვევაში, ამ თანხას დააბრუნებს.
„თუ პირველი ნოემბრიდან, როდესაც კანონი იწყებს მოქმედებას, პირი მაინც ასრულებს სხვა შეთავსებით სამუშაოს, გამოვლენის შემთხვევაში, მას მოუწევს აკრძალვის მომენტიდან მიღებული ხელფასის ოდენობის უკან, ბიუჯეტში ჩარიცხვა. ეს ინდივიდუალურია, ვის რამდენი აქვს ხელფასი, მაგის მიხედვით განისაზღვრება საჯარიმო სანქცია. პრაქტიკულად, უკან აბრუნებს ამ პერიოდში მიღებულ თანხას,“ – განმარტავს იურისტი.
იურისტი განსაკუთრებულ აქცენტს აკეთებს იმაზე, რომ ახალი საკანონმდებლო ცვლილება სამმაგი დასჯის ფუნქციას ასრულებს და არაპროპორციულია.
„თუ პირი დაარღვევს ამ კანონს და ამას გამოავლენენ, სამმაგი სანქცია ეკისრება. ერთი მხრივ, ხდება ორწლიანი აკრძალვა საჯარო სამსახურში დასაქმებაზე, მეორე მხრივ ვალდებულია მიღებული ხელფასი უკან დააბრუნოს და ამავდროულად, მას ათავისუფლებენ სამსახურიდან,“ – ამბობს ნინო ხუციშვილი.
აქვს თუ არა რეფორმას დადებითი მხარე? იურისტის განმარტებით, ამ რეფორმის დადებითი მხარე შეიძლება იყოს ის, რომ ერთი და იმავე ადამიანებმა რამდენიმე თანამდებობა არ დაიკავონ საჯარო სამსახურებში.
მეორე მხრივ, ამ კანონით, საჯარო მოსამსახურეებს თითქმის ყველანაირ საქმიანობაზე სჭირდებათ თანხმობა ან პირდაპირ ეკრძალებათ დასაქმება. ეს შეიძლება განვიხილოთ, როგორც საჯარო მოხელეებისთვის დამატებითი შემოსავლის მიღების სრულად შეზღუდვა, მათ შორის ისეთ საქმიანობაზეც, რაც ხელს არ უშლის პროფესიულ საქმიანობას.
„მაგალითად, პედაგოგიურ საქმიანობაზე უარის თქმის შემთხვევაში, საჯარო მოსამსახურე ვეღარ შეძლებს მის განხორციელებას, რაც გრძელვადიან პერსპექტივაში შეიძლება მისი პროფესიული ზრდის შემაფერხებელიც გახდეს. შესაბამისად, ეს რეგულაციები საჯარო მოსამსახურეებისთვის არის მკვეთრად შემზღუდველი და დადებით მხარესთან შედარებით, უფრო უარყოფითი შეიძლება იყოს მათთვის,“ – განმარტავს იურისტი.
რა წერია კორუფციის შესახებ კანონში და რა დადგენილება მიიღო მთავრობამ
საჯარო მოსამსახურეს (გარდა საქართველოს პრეზიდენტისა, საქართველოს პარლამენტის წევრისა და საქართველოს მთავრობის წევრისა) არ აქვს უფლება, ასრულებდეს რაიმე ანაზღაურებად სამუშაოს.
კანონის მიხედვით, ეს აკრძალვა არ ვრცელდება სამეცნიერო, პედაგოგიური, შემოქმედებით საქმიანობებზე. ოღონდ, საჯარო მოსამსახურეს ამის უფლება მხოლოდ შესაბამისი დაწესებულების ხელმძღვანელის ნებართვით აქვს. ისიც „ერთჯერადად, არაუმეტეს 1 წლით გაცემული წერილობითი თანხმობის საფუძველზე“.
ან საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლებამოსილი პირის/ორგანოს მიერ კონკრეტული საქმიანობის შესაბამისი ვადით. ამასთან, პირს, რომელიც საჯარო სამსახურში მუშაობს, „უმაღლესი განათლების შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული აკადემიური თანამდებობის დაკავება შეუძლია მხოლოდ შესაბამისი დაწესებულების ხელმძღვანელის კონკრეტული საქმიანობის შესაბამისი ვადით გაცემული წერილობითი თანხმობის საფუძველზე.
მსგავსი თანხმობის გასაცემად დაწესებულების ხელმძღვანელს 10-დღიანი ვადა აქვს, იმ შემთხვევაში თუკი თანამშრომლის მოთხოვნას არ დააკმაყოფილებს, ამ უკანასკნელს გასაჩივრება შეუძლია.
„ამ გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას,“ – ნათქვამია კორუფციის შესახებ კანონში შეტანილ ცვლილებეში. ამ ცვლილებებსაც ხელი „ქართული ოცნების“ პრეზიდენტმა, მიხეილ ყაველაშვილმა 29 ოქტომბერს მოაწერა.
ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომლებთან ერთად, სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების ფაქტზე რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის ყოფილი მოადგილე კობა გაბუნია დააკავეს. ის საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის კურატორი იყო.
გამოძიების ფარგლებში პირადი და საცხოვრებელი ბინების ჩხრეკა ჩატარდა დაკავებულ კობა გაბუნიას, რეგიონული განვითარების ყოფილი მინისტრის, ირაკლი ქარსელაძის და სხვა პირების სახლებში – 20 სხვადასხვა ობიექტზე.
საგამოძიებო სამსახურის განმარტებით, მუნიციპალური განვითარების ფონდის ყოფილმა აღმასრულებელმა დირექტორმა დავით ტაბიძემ, ფონდის პროგრამის მენეჯერმა და ამავე სამსახურის პროექტის მენეჯერმა სრულად ითანამშრომლეს გამოძიებასთან – მათ აღკვეთის ღონისძიების სახით სასამართლომ გირაო შეუფარდა.
მუნიციპალური განვითარების ფონდიდან, 30 საბავშვო ბაღის რეაბილიტაციისთვის გამოყოფილი 9 მილიონ 365 801 ლარის თაღლითურად დაუფლებისა და 1 მილიონ 211 ათასი ლარის უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციის ფაქტზე დაკავებულნი არიან შპს „ლაგი კაპიტალის“ ხელმძღვანელი პირები.
ირაკლი კობახიძე, თორნიკე რიჟვაძე და ირაკლი ქარსელაძე ბათუმში რეაბილიტირებულ გმირთა ხეივანს ათვალიერებენ. აქედან მალევე გმირთა ხეივანში მოწყობილი ინფრასტრუქტურა მწყობრიდან გამოვიდა.
გამოძიების მასალების მიხედვით, შპს „ლაგი კაპიტალის“ მიერ 2023 წლის ივლისიდან 2024 წლის მაისამდე პერიოდში ფონდში წარდგენილი ავანსის მოთხოვნები იყო დაუსაბუთებელი და მხოლოდ ნაწილობრივ უზრუნველყოფილი.
საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, ზემოთ დასახელებულმა პირებმა ინფრასტრუქტურის მინისტრის ყოფილი მოადგილის დავალებით სამსახურებრივი მოვალეობა ბოროტად გამოიყენეს და უპირატესობის მინიჭების მიზნით, მიუხედავად იმისა, რომ კომპანიის მიერ 2023 წლის ივლისის თვეში მიღებული ავანსი არ იყო დახარჯული მიზნობრივად, 2023-2024 წლებში შპს „ლაგი კაპიტალზე“ ბაღების რეაბილიტაციისთვის მაინც გასცეს 11 მილიონ 218 380 ლარის დაუსაბუთებელი ავანსი. აქედან 9 მილიონ 365 801 ლარს შპს „ლაგი კაპიტალის“ ხელმძღვანელი პირები თაღლითურად დაეუფლნენ.
გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 332-ე მუხლის პირველი და მეორე ნაწილებით და 180-ე მუხლის მეორე და მესამე ნაწილებით, 194-ე მუხლის მეორე და მესამე ნაწილებით და 362-ე მუხლის მეორე ნაწილით მიმდინარეობს. ეს ბრალდება სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას 9-დან 12 წელამდე ვადით.
მუნიციპალური განვითარების ფონდი მასშტაბურ პროექტებს ბათუმშიც ახორციელებს. კერძოდ, ძველ ბათუმში კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებისა და ისტორიული შენობების ფასადების აღდგენა-რეაბილიტაციის პროცესი დაწყებულია და ჯერ არ დასრულებულა.
პროექტში 119 მილიონი ლარი იხარჯება, სამუშაოები ისე დაიწყო, რომ რეაბილიტაციის პროექტი არავის უნახავს.
ამავე ფონდმა 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე 2 თვით ადრე ბათუმში რეაბილიტირებული ხეივანი პომპეზურად, პრემიერ-მინისტრის თანდასწრებით გახსნა, 2025 წლის ზაფხულში ხეივნის ინფრასტრუქტურა უკვე მწყობრიდან გამოსული იყო.
„ქრისტიანი ადამიანი უნდა იღებდეს ხმას უსამართლობასა და ძალადობაზე… ოქსიმორონია ქრისტიანობის ქადაგების მიჩნევა ზნეობრივ დარღვევად. ეს ყველანაირ საზღვრებს სცდება,“ – მიიჩნევს თეოლოგი მირიან გამრეკელაშვილი, რომელსაც არქიმანდრიტ დოროთე ყურაშვილის საქმეზე ვესაუბრეთ.
ეს ის სასულიერო პირია, რომელმაც ღიად გააკრიტიკა საპატრიარქო ანტიქრისტიანული პოზიციების გამო – მაგალითად, როცა ქუჩაში მშვიდობიან დემონსტრანტებზე ძალადობენ, სასიკვდილოდ იმეტებენ, ამ დროს კი, საპატრიარქო არაფერს ამბობს. არქიმანდრიტი საპატრიარქომ დასაჯა და ქვემო ბეთლემის ტაძრის წინამძღვრობიდან გაათავისუფლა.
„სავარაუდოდ, საპატრიარქოში მიიჩნევენ, რომ დოროთეს ამ გზით შემოეცლება საკუთარი საძმო – გარკვეულ ჯგუფში ის იკავებს ლიდერის პოზიციას,“ – გვიყვება მირიან გამრეკელაშვილი და იხსენებს, ჯერ კიდევ სემინარიაში სწავლის დროს მესმოდა მამა დოროთეს შესახებ, სიმამაცეს ქადაგებდაო:
„დოროთე თავის საძმოში ყოველთვის ასწავლიდა იმას, რომ სიმამაცე და გაბედულება არის საფუძველი ადამიანის სუვერენობისა და, მით უმეტეს, მღვდლის, რომლის მთავარი იარაღიც არის სიტყვა, ხომ? თუ სიტყვის თქმას ვერ ბედავ, მაშინ შენი მღვდლობაც ფორმალობაა. ამას ამბობს მამა დოროთეს საძმოც, ახალგაზრდა მღვდლები და ისინი სრულიად მართლები არიან. ამიტომაც, საპატრიარქო ცდილობს, დოროთეს ეს საძმო შემოაცალოს,“ – ამბობს მირიან გამრეკელაშვილი.
რასთან გვაქვს საქმე, როცა საპატრიარქო პრაქტიკულად ქრისტიანობის ქადაგებას სჯის? – „ბათუმელებმა“ თეოლოგ მირიან გამრეკელაშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა:
ბატონო მირიან, რა გამოჩნდა თქვენთვის არქიმანდრიტ დოროთე ყურაშვილის საქმით? იგი ბეთლემის ტაძრის წინამძღვრობიდან გაათავისუფლეს და გაამწესეს სამების ლავრაში.
საეპარქიო კომისია წმინდა წყლის ფორმალობაა – ეს გამოჩნდა უპირველესად. რეალურად კომისიამ გაიმეორა ფორმალური სასჯელი, რომელსაც თავის დროზე პატრიარქი ილია მეორე იყენებდა ხშირად – ადამიანების გადაყვანა, ასე ვთქვათ, ავთენტური ადგილიდან სამების საკათედრო ტაძარში, რომლის ფორმალურ წინამძღვრადაც ითვლება თავად პატრიარქი.
მაშინ, როდესაც პატრიარქი აქტიური იყო ფიზიკურად, ითვლებოდა, რომ ურჩ სასულიერო პირებს ის მეტ ყურადღებას მიაქცევდა. ეს იყო რაღაცნაირი მამობრივი სასჯელის ფორმა. ეს გაიმეორა მეუფე შიომ, რათა გამოჩენილიყო მაქსიმალურად, როგორც პატრიარქისებრი სასჯელი.
არქიმანდრიტმა დოროთე ყურაშვილმა, სხვათა შორის, დასვა კანონიკური საკითხიც: თუ მას დასჯიან, ვინ იქნება ამ სასჯელის ავტორი? პატრიარქი თუ მოსაყდრე, რომელიც მხოლოდ ფორმალურად, დროებით არის ამ თანამდებობაზე? ამის საპასუხოდ მას მისცეს ისეთი სასჯელი, რომ თითქოს აი, ეს გააკეთა პატრიარქმა.
დოროთე ყურაშვილი ამბობდა წუხანდელი გადაწყვეტილების შემდეგ, ანდრიაჯაღმაიძეს ეკლესიიდან ჩემი განკვეთა სურდა, პატრიარქმა დაიცვა ჩემი მღვდლობაო.
რომ არ დავეთანხმოთ, არ შეიძლება. მხოლოდ მოსაყდრის და მამა ანდრია ჯაღმაიძის გადასაწყვეტი რომ ყოფილიყო, აუცილებლად განკვეთდნენ. შესაძლოა, პატრიარქს ჰკითხეს აზრი იმ მომენტში. ასევე, არსებობენ ადამიანები, რომლებიც პატრიარქის ცოცხალი მეხსიერების ჯაჭვს წარმოადგენენ: ახსოვთ პატრიარქი, რომელ სიტუაციაში რას მოიქმედებდა. მაგალითად, მიქაელ ბოტკოველს შეეძლო ეთქვა, პატრიარქი რას მოიმოქმედებდა, რადგან ის დიდი ხნის განმავლობაში იყო რეფერენტი და აფორმებდა პატრიარქის გადაწყვეტილებებს. შეიძლება, უთხრეს მეუფე შიოს, რომ თუ მივა ეს ამბავი პატრიარქის ყურამდე, რა იქნება კარგი.
მამა დოროთეს ამბავმა კიდევ რაც გამოაჩინა არის ის, რომ პატრიარქის ეპოქა დაგვრჩება სანატრელი.
თქვენი აზრით, რატომარჩიესანდრიაჯაღმაიძემდა თანამოსაყდრე შიომ მიეღოთ ის გადაწყვეტილება, რაც პატრიარქისეული იქნებოდა?
იმიტომ, რომ მამა დოროთეს არაფერი ისეთი არ უთქვამს, რის გამოც, მაგალითად, მისთვის საეკლესიო სასჯელის დადება შეიძლებოდა. მკაცრი სასჯელი იქნებოდა სრულიად უსაფუძვლოდ დასჯა. გადაწყვეტილებაში რაღაც ფრაზები არის ამოკრეფილი, მაგრამ დოროთეს მთავარი გზავნილი რა იყო? – არ სცემოთ ჩვენს მრევლს. ყველამ ვნახეთ, როგორ სცემენ ადამიანებს აქციაზე, აჯარიმებენ, უმოწყალოდ ექცევიან. ამას ეწინააღმდეგება მამა დოროთე. ის არ უმხელიათ სხვა არაფერში.
„იკვეთება დისციპლინური და ზნეობრივი ხასიათის დარღვევები“ – ასეთი ჩანაწერია მცხეთა-თბილისის ეპარქიული კომისიის დასკვნაში.
ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია. მამა დოროთემ თავიდანვე განაცხადა: ისეთმა ფურმა დამწიხლოს, ჩემზე მეტს იწველიდესო. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, ზნეობრივ გადაცდომას, მაგალითად, წამალდამოკიდებულება, ალკოჰოლიზმი, ან რამე მსგავსს, ადგილი არ ჰქონია. მამა დოროთეს ერთადერთ ზნეობრივ გადაცდომად ჩაუთვალეს ის, რომ მან თქვა ეკლესიას გაუხარდა მსხვერპლიო და რადგან „ეკლესია“ ახსენა და არა „საპატრიარქო“ – ეს ჩაუთვალეს კანონიკური ფორმალობის დარღვევად.
დოროთე ყურაშვილს ასევე ჩაუთვალეს დარღვევად ფრაზა: „მე ვწმენდ ეკლესიას სინდისს და ნამუსს, მე ვწმენდ ეკლესიას იმ უნამუსობას, რომელიც ზოგიერთს ჩაუდენია და გაუკეთებია თავისი მდუმარებით თუნდაც“.
ამ ფრაზის გამო დავაჯილდოებდი, პირიქით – ახმოვანებს იმ კრიზისსა და პრობლემებს, რაც ეკლესიაშია და ახმოვანებს ქრისტიანობას, როგორც უნდა იქცეოდეს ქრისტიანი რეალურად: ქრისტიანი ადამიანი უნდა იღებდეს ხმას უსამართლობასა და ძალადობაზე.
ამ ფრაზის დარღვევად მიჩნევა არის აბსურდი, ოქსიმორონია ქრისტიანობის ქადაგების მიჩნევა ზნეობრივ დარღვევად. ეს ყველანაირ საზღვრებს სცდება, მაგრამ სხვა რა გზა დარჩენიათ?
რასთან გვაქვს საქმე, როცა რეალურად ქრისტიანობაზე არქიმანდრიტის ქადაგებას საპატრიარქო მიიჩნევს ზნეობრივ დარღვევად?
საპატრიარქო არის იმ ეტაპზე, რომელიც რაღაცნაირად წამოიწყო მეუფე შიოს ადმინისტრაციამ. ეს არის ეკლესიის სრული, ტოტალური დაქვემდებარება სახელმწიფო აპარატზე.
თავად დოროთე ყურაშვილი ამბობდა: „მე დღეს მსჯის რუსეთის ეკლესია და ბიძინა ივანიშვილი, ეს არის მათი დავალება“.
შემიძლია, მხოლოდ დავეთანხმო მამა დოროთეს.
რუსეთმა თანამოსაყდრის პოზიციაზე დასვა მისთვის სასურველი კადრი. ასეთი რამ მოხდა: ჯერ იყო კომისია ოკუპირებულ ტერიტორიაზე ეკლესიის მისიათა რეგულაციის, სადაც მონაწილეობდა მეუფე ისაია ჭანტურია. რუსებმა უთხრეს საქართველოს საპატრიარქოს, რომ ისაია ჭანტურია გაიყვანეთ და დანიშნეთ მეუფე შიო მუჯირიო, რაც ამათ შეასრულეს.
შემდეგ, როდესაც საქართველოში იმყოფებოდა ილარიონ ალფეევი, არ ვიცი, მას რა უთხრეს იმ დღეს ჩაის სმის დროს, თუმცა ფაქტია, რომ ამის შემდეგ პატრიარქმა განაცხადა, რომ ჩემი მოსაყდრე დღეიდან არის შიო მუჯირიო. მაშინ საქმე ეხებოდა საქართველოს ეკლესიის მონაწილეობა-არმონაწილეობის საკითხს კრეტის საერთო, წმინდა და დიდ კრებაზე…
სავარაუდოდ რუსეთის ეკლესიამ არა მხოლოდ პიროვნება დასვა რაღაც პოზიციაზე, რომელიც მას სურდა, არამედ მოახდინა იდეების ტრანსფერი. ეს მოიცავს გარკვეული ტიპის თვითაღქმის დამკვიდრებას: საქართველოს ეკლესიას – განსხვავებით რუსეთის ეკლესიისაგან – საკუთარი თავი ესმოდა ყოველთვის, როგორც სუვერენული ორგანიზმი: პოლიტიკური თეოლოგიის შიგნით არსებობს გარკვეული მოძღვრება, რომელსაც ეძახიან ინტეგრალიზმს. ამ წარმოდგენის მიხედვით, იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე სახელმწიფო გახდება არაქრისტიანული და დაუპირისპირდება ქრისტიანულ ეკლესიას, ქრისტიანულ ეკლესიას შეუძლია სცადოს სახელმწიფოს ჩანაცვლება სრული სისავსით.
მსგავსი რამ საქართველოს ეკლესიასაც ჰქონდა – მელქისედეკ პირველი იყო პირველი კათოლიკოს-პატრიარქი, რომელმაც დაამკვიდრა საქართველოში ეს მოსაზრება. მელქისედეკ პირველიდან მოყოლებული, საქართველოში ეკლესია თანამშრომლობდა ყველა მთავრობასთან, ყველა მეფესთან და ასე შემდეგ, თუმცა საბოლოოდ მას საკუთარი თავი მაინც ესმოდა, როგორც დამოუკიდებელი ერთეული, რომელიც გადამწყვეტ მომენტში მზად არის შევიდეს სახელმწიფოსთან კონფლიქტში.
როცა ეკლესიის მმართველ პოზიციაზე დადგინდა მეუფე შიო, მან მეხსიერების ეს პლასტი შეცვალა და ცდილობს დაამკვიდროს ე.წ. რუსული მოდელი. რა არის ეს რუსული მოდელი? – რუსული მოდელი გახლავთ პეტრე პირველის შემდეგ დამკვიდრებული მოდელი, რომლის მიხედვითაც ეკლესია არის სახელმწიფო აპარატის დანამატი, სახელმწიფოს მსახური.
როდესაც რუსები საქართველოში შემოვიდნენ, ჩვენ ვამბობთ, რომ ავტოკეფალია გაგვიუქმეს, მაგრამ მათ თავადაც არ ჰქონდათ ავტოკეფალია – რუსეთში ეკლესია იმ დროსაც კი, უკვე გადაქცეული იყო სახელმწიფოს დაქვემდებარებულ ინსტიტუტად და ჩვენ უბრალოდ იმ დროისთვის არსებულ მოდელს დაგვაახლოვეს. დღეს რუსეთში პუტინი რასაც იტყვის, იმას მიჰყვება პატრიარქი კირილი, ხომ? თუ პუტინი იტყვის, რომ ომი გვსურს, კირილიც გაამართლებს ომს, თუ ხვალ შერიგდება რუსეთი უკრაინასთან, კირილი დაამტკიცებს, რომ მშვიდობა არის ის, რისთვისაც ისინი იღვწოდნენ.
ეკლესია რუსეთში მხოლოდ სახელმწიფო სისტემის დანამატია. იქ ეკლესიას არც ჰქონია ტრადიცია, რომ რამე შებედოს თვითმპყრობელს, „სამადერჟავიას“. მეუფე შიო სასულიერო პირად ჩამოყალიბდა მოსკოვში, ის ამას უყურებდა მთელი თავისი მოწაფეობის ასაკი. შესაბამისად, არ არის გამორიცხული, რომ ის მოიხიბლა ამით: ემსახურები სახელმწიფოს, სამაგიეროდ სახელმწიფო გეხმარება, რომ მიაღწიო შენს მიზნებს, გაფინანსებს, დაცული ხარ, ცოტას გაშანტაჟებს, გაშინებს, მაგრამ საბოლოო ჯამში მოგებული ხარ.
თქვენი დაკვირვებით, ამ მოდელის დამკვიდრების მცდელობა საქართველოს საპატრიარქოში პერსონალურად თანამოსაყდრე შიოს უკავშირდება და არა თავად საპატრიარქოს, ან რუსეთის გავლენის გაძლიერებას?
ეს არის რუსეთის განზრახვა, რომელიც მათ სცადეს დაემკვიდრებინათ მეუფე შიოს დახმარებით, ანუ „რასაც უფროსი ძმა სთხოვს“.
ამის მიღმა მოხდა „ციანიდის საქმე“, რომელსაც ახლდა ჭორები გარკვეულ ზნეობრივ საკითხებზე, რომელიც საბოლოო ჯამში სამართლებრივად არ დადასტურდა, მაგრამ შეიქმნა გარკვეული ტიპის მითქმა-მოთქმის ბაზა, რომელზეც შემდეგ უკვე ძალიან კარგად დააფუძნა სახელმწიფომ „სუს-ის კრებსების თემა“. სახელმწიფო სისტემამ მოახდინა ეკლესიის, როგორც მორალური ავტორიტეტის სრული დისკრედიტაცია.
ე.წ. რუსული მოდელი რატომ შეიძლება აწყობდეს საქართველოში მთავრობას, თუ ეკლესია დაკარგავს ავტორიტეტს?
თქვენ აზროვნებთ ქართული სააზროვნო ტრადიციიდან გამომდინარე. ასე მესმის მეც, მაგრამ ამის მიღმა არსებობს რუსული სააზროვნო ტრადიცია, ასე ვთქვათ, პოლიტიკური ფილოსოფია, რომლის მიხედვითაც: სჯობს თუ შენ ხარ თვითმპყრობელი, შენ ირგვლივ მორალური ავტორიტეტები უბრალოდ არ არსებობენ. თუ ისინი იარსებებენ, სულ მოგიწევთ წახვიდეთ გარკვეული ტიპის გარიგებებზე, ან დააშინოთ ისინი, ან მოისყიდოთ. მთავრობას არ სურს შეცვალოს საკუთარი ქმედებები, მაგალითად, აღარ სცემონ, ახალგაზრდებს ქუჩებში და აღარ ჩაიდინონ სისასტიკეები, რასაც სჩადიან ყოველდღიურად.
ამ ლოგიკით, ხომ არ გამოდის, რომ უკან დაიხია საპატრიარქომ, როცა დოროთე ყურაშვილი არ განკვეთა ეკლესიიდან?
დოროთეს განკვეთა მართლაც სკანდალი იქნებოდა ეკლესიის შიგნითაც, ბოლოს და ბოლოს ეპისკოპოსების რაღაც ნაწილიც ხმას გაიღებდა. განკვეთო ადამიანის იმის გამო, რომ ის ქრისტიანობას ქადაგებს, ეს იქნებოდა – სლენგზე რომ ვთქვათ – სინაგლე, უკმეხობა.
ეს უკვე თვით შიოსაც დააზიანებდა, რომელსაც პირველ პირობაზე აქვს პრეტენზია.
სამების ლავრაში დოროთეს განმწესება რას ცვლის, მათ შორის, საპატრიარქოსთვის? არქიმანდრიტს ისევ შეეძლება გამოხატოს კრიტიკული პოზიცია.
ლავრაში ძალიან ბევრი ადამიანია. თუნდაც ის მომენტი, რომელიც დოროთეს ჰქონდა ტაძარში – ერთი ამბიონი და ერთი მქადაგებელი, ეს პრინციპი ლავრაში აღარ იქნება.
გარდა ამისა, სავარაუდოდ საპატრიარქოში მიიჩნევენ, რომ დოროთეს ამ გზით შემოეცლება საკუთარი საძმო – გარკვეულ ჯგუფში ის იკავებს ლიდერის პოზიციას.
ჯერ კიდევ სემინარიაში სწავლის დროს ვიცოდი მამა დოროთეს შესახებ, რომ წარგზავნეს სამხრეთ საქართველოში, სადაც ის მსახურობდა, მოღვაწეობდა და მონასტრის აღმშენებლობის პროცესში მონაწილეობდა. მისი მთავარი აქცენტი შეეხებოდა ერთ-ერთ ქრისტიანულ სათნოებას, რომელიც ყველამ დაივიწყა ფაქტობრივად – სიმამაცე.
სიმამაცე ქრისტიანული მოძღვრების მიხედვით, ერთ-ერთია შვიდი სათნოებიდან, რომელიც აუცილებლად უნდა ახასიათებდეს ჭეშმარიტ ქრისტიანს. დოროთე თავის საძმოში ყოველთვის ასწავლიდა იმას, რომ სიმამაცე და გაბედულება არის საფუძველი ადამიანის სუვერენობისა და, მით უმეტეს, მღვდლის, რომლის მთავარი იარაღიც არის სიტყვა, ხომ? თუ სიტყვის თქმას ვერ ბედავ, მაშინ შენი მღვდლობაც ფორმალობაა.
ამას ამბობს მამა დოროთეს საძმოც, ახალგაზრდა მღვდლები და ისინი სრულიად მართლები არიან. ამიტომაც, საპატრიარქო ცდილობს, დოროთეს ეს საძმო შემოაცალოს.
მეორე ვარიანტია ის, რომ სამების საკათედრო ტაძარი არის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ სახელმწიფოს მხრიდან. იქ ვიდეოსათვალთვალო კამერებია ყველგან და ეს განმარტებულია უსაფრთხოებით, მაგრამ როგორც ვიცით, საქართველოში კამერებს მხოლოდ უსაფრთხოების თვალსაზრისით არ იყენებენ.
სუს–ისკრებსებიც ხომ ამასადასტურებს, რომუსმენენ ყველას საქართველოში, არამხოლოდსასულიერო პირებს.
დიახ და ალბათ ფიქრობენ, რომ ჰეტეროდოქსული სასულიერო პირისთვის სამების ლავრაში გადაყვანა სასჯელი თუ არა, მინიმუმ საფრთხეა. შეიძლება, ფიქრობენ, რომ რაღაც გამოჩნდება ისეთი, რის შედეგადაც მას აიძულებენ დადუმებას.
ეპარქიული კომისიის სხდომის საჯაროობაზეც მინდა გკითხოთ. საპატრიარქომ განმარტა, რომ ჟურნალისტები ვერ დაესწრებიან სხდომას, ეს დაუშვებელიაო. მედიის გარეშე სხდომას დოროთე ყურაშვილი არ დაესწრო. დაირღვეოდა საეკლესიო სამართალი, თუ სხდომა იქნებოდა საჯარო?
საეკლესიო ინსტიტუციას არ აქვს მსგავსი ტრადიცია – საჯარო განხილვები არასოდეს არ ყოფილა, თუმცა იყო კრებები, როცა სახელმწიფოს წარმომადგენლები ესწრებოდნენ ამ კრებებს. მხოლოდ ასეთი ტრადიცია არსებობს, რომ გარედან მოწვეული ექსპერტი საკითხის გასარკვევად შეგიძლია დაპატიჟო.
პატრიარქისეპოქადაგვრჩებასანატრელიო, საუბრის დასაწყისში ახსენეთ თქვენ.გამოუვა საპატრიარქოს ამ მოცემულობაში ე.წ. რუსული მოდელის დამკვიდრება?
ვგულისხმობდი საეკლესიო ადმინისტრაციას და სახელმწიფოსთან ურთიერთობას. ამ ურთიერთობაში პატრიარქს, ილია მეორეს ყოველთვის ჰქონდა გარკვეული შარმი, ის გამოდიოდა ქართული სააზროვნო ტრადიციიდან, მაგალითად, არ იყო დესპოტი კაცი სასჯელებთან მიმართებით, ასე თუ ისე, პატივს სცემდა ეკლესიის სუვერენიტეტს, ცდილობდა დაეცვა ეკლესია სახელმწიფოს ტოტალური კონტროლისგან. ბოლოს და ბოლოს, საბჭოთა პერიოდის ადამიანი იყო და იცოდა, როგორ გასულიყო ბეწვის ხიდზე, ანუ, როგორ მიეცა ღვთისთვის საღვთო და კეისრისთვის – კეისრისა.
მეუფე შიო, რომელიც არის მოსაყდრის პოზიციაზე, თუ მას გამოუვიდა საკუთარი თავის ინსტალაცია მომავალ პატრიარქად, ჩათვალეთ, რომ ჩვენ გავხდებით რუსეთის ეკლესიის პატარა ეპარქია. მეუფე შიო ეგზარქოსია თავისი ბუნებით და მისწრაფებებით.
ღმერთმა არ ქნას, მაგრამ თუ მეუფე შიო გახდება პატრიარქი, ჩათვალეთ, რომ ჩვენი ეკლესია გახდება ისევ საეგზარქოსო, ანუ 110 წლით დავბრუნდებით უკან.
ამ დღეებში თითქმის ყველა მოქალაქემ მიიღო სმს-ს შეტყობინება, რომ იწურება ქონებრივი დეკლარაციების წარდგენის ვადები და მოქალაქეებმა დროულად უნდა მიიღონ შესაბამისი ზომები, თუ არ უნდათ, რომ დაჯარიმდნენ ქონებრივი დეკლარაციების შეუვსებლობის გამო.
რატომ გახდა ეს საკითხი დღეს განსაკუთრებით აქტუალური და რამ გააჩინა კითხვა – მეკუთვნის თუ არა მე ქონების გადასახადი? ან რატომ მეკუთვნის?
რა შემთხვევაში იხდის ფიზიკური პირი ქონების გადასახადს და რატომ? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ ეკონომისტ რომან გოცირიძეს ესაუბრა, რომელიც ამ თემას ყველაზე აქტიურად ეხმაურება სოციალურ ქსელში.
ბატონო რომან, რატომ გახდა განსაკუთრებით აქტუალური დღეს ქონებრივი გადასახადის საკითხი – ადამიანებს რეპრესიულ გარემოში მორიგი ჯარიმების შიში გაუჩნდათ. რაიმე შეიცვალა ამ მიმართულებით?
შარშან ასეთი აჟიოტაჟი არ იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ვითარება იგივეა, თუმცა ეს განაპირობა რამდენიმე ფაქტორმა.
მოსახლეობის შემოსავლები გაიზარდა, ოღონდ ამ შემოსავლების ზრდა არ ნიშნავს მსყიდველუნარიანობის ზრდას. იმიტომ, რომ მარტო სურსათზე 12%-ით გაიზარდა ინფლაცია. ჯანდაცვაზე – 10%-ით და ასე შემდეგ. შესაბამისად, ხელფასიც იზრდება, მაგრამ ინფლაციის ხარჯზე და უკვე ძალიან ბევრი მოქალაქის წლიურმა შემოსავალმა მიაღწია 40 000 ლარს, რის შემდეგაც ფიზიკური პირი ვალდებულია, შეავსოს ქონებრივი დეკლარაცია და გადაიხადოს გადასახადი.
ზოგს ეგონა, რომ 40 000 ლარი შემოსავალი ეს არის ერთ პირზე, თუმცა კანონი გულისხმობს საოჯახო შემოსავალს. მაგალითად, თუ ოჯახში მუშაობს სამი ადამიანი, შესაძლოა სამივეს წლიური შემოსავალი იყოს 40 ათასზე მეტი ლარი და მოუწიოთ გადასახადის გადახდა, მიუხედავად იმისა, რომ შესაძლოა ეს ოჯახი სიღარიბის ზღვარზე მდგომიც კი იყოს.
ასეთი ოჯახი ბევრია ქვეყანაში და უკვე ძალიან ბევრს შეეხო ეს კანონი.
მეორე ფაქტორია ის, რომ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას უკვე უჭირს ბიუჯეტის შევსება საერთაშორისო იზოლაციის ფონზე, მიუხედავად იმისა, რომ ამ იზოლაციის სუსხი ჯერ კიდევ არ გვიგრძნია ბოლომდე. მომავალ წელს ამ საშინელ კრიზისს ნათლად დაინახავს ქვეყანა, როცა პოლიტიკური პარტიების აკრძალვის და რეპრესიების შემდეგ კიდევ უფრო მეტად მოექცევა ქვეყანა საერთაშორისო იზოლაციაში. ძალიან ცუდი პასუხი მოჰყვება ამას დასავლეთისგან, ქვეყანაში ინვესტიციები გაჩერდება, ბიუჯეტს გაუჭირდება და ხალხი იგრძნობს, რომ დღეს თუ ხვალ მათაც მიადგებიან.
თავად “ქართული ოცნებაც“ გრძნობს ამას, რომ მომავალ წელს გაუჭირდება ბიუჯეტის შევსება და ამიტომაც დაუგზავნა მოქალაქეებს სმს-ები, ყველას, ვისაც ეკუთვნოდა ან არ ეკუთვნოდა დეკლარაციების შევსება.
გუშინ ერთმა დამირეკა და მკითხა, მეც უნდა შევავსო? რადგან უკვე აღარ ვარ დეპუტატი და მეხება თუ არაო. ვუთხარი, რომ ეხება, რადგან ამ დეკლარაციაში 2024 წლის შემოსავლები უნდა აისახოს.
ასევე, ახალი გაფრთხილება გაჩნდა დეკლარაციის შევსებისას, რომელიც აქამდე არ იყო, რომ თუ შევსებისას რაღაც შეცდომა მოგივათ, იცოდეთ, რომ ამას სერიოზული ჯარიმები მოჰყვებაო.
რა ითვლება შემოსავლად და რატომ არ უნდა შეეხოს ეს კანონი, ვთქვათ, ფიზიკურ პირს?
როგორც ვთქვი, იბეგრება ოჯახის წევრების შემოსავლების ჯამი და არა მხოლოდ ოჯახის ცალკე წევრის შემოსავალი. მაშინ, როცა ერთი ადამიანი ხელზე იღებს, ვთქვათ, 32 ათას ლარს, სინამდვილეში ეს რიცხვი კიდევ უფრო ნაკლებია, რადგან დაქირავებულ პირს დამატებით უკავდება 2% საპენსიო ფონდისათვის და 20% საშემოსავლო.
შემოსავლებში ითვლება არა მხოლოდ ხელფასები, არამედ ყველა სახის შემოსავალი, იქნება ეს გაქირავება, ჰონორარები, უცხოეთიდან გადმორიცხვები, ქონების რეალიზება, დივიდენდები და უამრავი სხვა რამ. ფულადი საჩუქარიც შემოსავალში ითვლება.
მაგალითად, თუ 5 ათასი ლარი შეუგროვეს ადამიანს, რომელსაც ჯარიმა დაეკისრა ქუჩის გადაკეტვისათვის, მან ეს ფული უნდა დაამატოს თავის სხვა შემოსავალს. სასაცილოა, მაგრამ ასეა. დაჯარიმებული პირი ამ „ნაზარდის“ გამო შეიძლება გახდეს ქონების გადასახადის გადამხდელი.
დღეს საქართველოში დაახლოებით ერთი მილიონი ადამიანი იღებს ხელფასს დაქირავებით, ნახევარ მილიონამდე არის თვითდასაქმებული, დაახლოებით 200-300 ათასი ოჯახი იღებს უცხოეთიდან ნათესავების მიერ გადმორიცხულ ფულს, ზუსტი რაოდენობა არავინ იცის, მაგრამ ყველა ეს შემოსავალი ჯამდება და თუ გადააჭარბა 40 ათას ლარს, მაშინ იბეგრება მისი უძრავი და მოძრავი ქონება.
უხეში დათვლით, ერთი ოჯახი დაახლოებით 400-600 დოლარს იღებს საშუალოდ თვეში უცხოეთიდან, რაც ერთი შეხედვით არაა საკმარისი იმისთვის, რომ წლიური ჯამი 40 ათასს მიუახლოვდეს, მაგრამ ამ შემოსავალს ემატება სხვა შემოსავლები.
კურიოზია ასევე ის, რომ ფიზიკური პირი თვითონ აფასებს დასაბეგრი საკუთარი ქონების ღირებულებას, მაგრამ თუ ეს არ მოეწონა მთავრობას, მაშინ დაგაჯარიმებს.
მაგალითად, ერთსა და იმავე კორპუსში მცხოვრებმა ორმა პირმა შეიძლება ერთნაირი ფართობის ბინის ღირებულება განსხვავებულად შეაფასოს. ასე შეიძლება მოხდეს ნებისმიერი ქონების შეფასებისას – იქნება ეს სახლი, ბინა, ავტოფარეხი, კომერციული ფართობი, მანქანა თუ სხვა.
შემდეგი კურიოზი ის არის, რომ როცა ეს კანონი შემოიღეს, ანუ 20 წლის წინ, მაშინ მოქალაქეთა 99 პროცენტი ქონების გადასახადს არ იხდიდა, რადგან საშუალო ხელფასი იყო დაახლოებით 200 ლარი, ახლა არის 2000 ლარამდე, ოღონდ ნომინალური და არა რეალური. იმ პერიოდთან შედარებით ფასები გაიზარდა დაახლოებით 3-ჯერ და ქონების გადასახადის გადამხდელი გახდა ლამის ყოველი მეორე ოჯახი.
თუმცა მისმა დიდმა ნაწილმა არც კი იცის ამ გადასახადის არსებობის შესახებ.
იმიტომ კი არ გაიზარდა გადამხდელთა რიცხვი, რომ ხალხი გამდიდრდა, არამედ იმიტომ, რომ ფასები და შემოსავლები გაიზარდა და აქედან გამომდინარე 40-ათასლარიანი ზღვარი ბევრ ოჯახს შეეხო. ისედაც ღარიბი მოსახლეობის დამატებითი დაბეგვრა ერთი მხრივ ფიზიკურად შეუძლებელი ხდება, მეორე მხრივ, სოციალურ აფეთქებას გამოიწვევს. დეკლარაცია 15 ნოემბრამდეა წარსადგენი, მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს კი გადასახადის გადახდის საშუალება არ აქვს.
გარდა ამისა, „ქართული ოცნების“ მმართველობის პერიოდში, ერთი მილიონი საქართველოს მოქალაქე გავიდა ქვეყნიდან, სტატისტიკურად სამუშაო ძალის აქტიური ნაწილი, ძირითადად. უკან დაბრუნდა დაახლოებით 700 000, ძირითადად, პენსიონერები.
შარშან სამ-ნახევარი მილიარდი დოლარი გადმოირიცხა საქართველოში და წელს კიდევ უფრო მეტი. ეს გააცნობიერა ბევრმა, რომ ეს ფული ითვლება იმ შემოსავალში, რომელმაც თუ მიაღწია 40 000 ლარს, მაშინ ქონების გადასახადის გადახდა უწევს.
შესაძლებელია, რომ ეს მექანიზმი გამოიყენონ რეპრესიებისთვის და კიდევ უფრო მეტად დაასუსტონ ის მოქალაქეები, რომლებიც პროტესტში იმყოფებიან? ფიქრობთ, რომ იქნება შერჩევითი მიდგომა?
შესაძლებელია, ვინაიდან მოსახლეობის უდიდესმა ნაწილმა არც კი იცის, რომ გადასახადის გადამხდელია და შეიძლება, ხვალ-ზეგ მიადგეს იმ ნიშნით, ვინც არ არის ხელისუფლების მომხრე. მაგრამ საინტერესოა ის არის, რომ აღშფოთებას უკვე ვეღარ მალავენ „ქართული ოცნების“ მომხრეებიც კი. ბევრი პირადშიც მწერს ამაზე.
ვინაიდან ეს კანონი მოძველდა, მე ორჯერ მქონდა ინიციატივა პარლამენტში, ჯერ კიდევ ქუთაისის პარლამენტშიც და მაშინ მთავრობა დამეთანხმა, რომ სწორი ვიყავი და ბევრი მთხოვდა, რომ არ შევშვებოდი ამ საკითხს.
მაშინ მთავრობამ თქვა – ამას შევცვლი, ოღონდ, ფიზიკურ პირებთან ერთად იურიდიული პირების გადასახადის რეფორმასაც გავაკეთებო. აიჩემეს რაღაც ესტონური მოდელი, მიწასთან დაკავშირებით და ახლა თავს იმართლებენ, ბევრ ფულს დავკარგავთ ადგილობრივ ბიუჯეტშიო.
სინამდვილეში, ადგილობრივ ბიუჯეტში ქონების გადასახადიდან რა შემოსავლებიც შედის, 90% ეს იურიდიული პირების ქონების გადასახადიდანაა. არავითარი კავშირი იურიდიული პირების და ფიზიკური პირების გადასახადს ერთმანეთთან არა აქვს და იმის გამო, რომ იურიდიული პირების გადასახადის რეფორმაც გვინდაო, ამ რეფორმას აფერხებენ.
საწარმოების ქონების გადასახადის დაბეგვრა ჩვენთან ისეთია, რაც არის მთელ მსოფლიოში, აპრობირებული სქემაა და ამაზე უკეთესს ვერ გამოიგონებ, როგორც აღრიცხვისთვის, ისევე ადმინისტრირებისთვის. ერთადერთი, მაღალია განაკვეთი, რადგან საშინლად გაიზარდა ფასები ქონებაზე.
ვხედავთ, რომ ბევრ პარლამენტარს უზარმაზარი ქონება აქვს დაგროვებული – აქვთ ათეულობით ბინა, აგარაკები, მიწები. ისინიც იმავე გადასახადს იხდიან ქონებაზე, რასაც, ვთქვათ, ის მოქალაქე, რომელსაც 40 ათასი ლარი გამოუვიდა წლიური შემოსავალი და ერთი ბინა აქვს?
დიახ, ეს ადამიანებიც პროცენტულად იმდენივეს იხდიან, რასაც სხვები.
40 000-დან 100 000-მდე – ქონების 0.2%. შემოსავალი 100 000-ს თუ გადააჭარბებს – ქონების 0.8%, მაგრამ იმ დეპუტატებს და სხვებს, ვისაც უზარმაზარი ქონება უფიქსირდებათ დეკლარაციაში, ეს არის ქონების მეათედი, დანარჩენი გადამალული აქვთ.
აგერ, 6.5 მილიონი დოლარი მაგიდაზე დაუდეს ადამიანს (ღარიბაშვილს). ორი ოქროს ზოდი იყო და ამ ქონების გადასახადს გადაიხდის ახლა ის? ყველას ზოდებში არ აქვს შენახული ქონება, ბევრს ბიტკოინებში აქვს გადატანილი და ვერც მიაგნებ, სამწუხაროდ. უზარმაზარი ქონებები აქვთ ასევე უცხოეთში შეძენილი და გადაფორმებული სხვებზე.
სხვათა შორის, თუ ქონების გადასახადი ადეკვატური იქნება და არა 0.8%-ი, როგორც დღეს არის და რომელიც ძალიან მაღალია, არც მდიდრები შეეცდებიან ქონების გადამალვას.
აქ არ ვგულისხმობ ხელისუფლებასთან დაკავშირებულ პირებს, რომლებმაც კორუფციით და ტენდერებით იშოვეს დიდი ფული. აგერ, შევხედოთ მოსამართლეების აგარაკებს. რატომ არ უნდა დაიბეგროს? უნდა დაიბეგრონ, რა თქმა უნდა, მოპარულია თუ არაა მოპარული, ქონების გადასახადი მთელ მსოფლიოში არსებობს და ამით იხდიან მერე ბიუჯეტიდან პენსიებს და ასე შემდეგ, მაგრამ ეს უნდა იყოს მიბმული სოციალურ და ეკონომიკურ მდგომარეობასთან.
ლეგალიზების შემთხვევაში, ბიუჯეტში ორჯერ მეტი შევა. ამიტომ, რაც უფრო დაბალი იქნება გადასახადი, უფრო მეტი შემოვა შეძლებული ადამიანებიდან, ხოლო ღარიბ ადამიანებს არ უნდა მოუწიოს ამხელა გადასახადის გახდა. რაღაც კატეგორია რომ უნდა გათავისუფლდეს ქონების გადასახადისგან, ეს ფაქტია.
ჩვენთან გადამხდელთა რაოდენობა გაიზარდა არა მარტო შემოსავლების ზრდიდან გამომდინარე, არამედ შემოსავალმა დაკარგა ფასი. ინფლაციის გამო 40 000 კი არა, 120 000 უნდა იყოს დღეს ზღვარი, მარტო ფასების ზრდა რომ იყოს კრიტერიუმი.
როგორ ფიქრობთ, გაჩნდება წინააღმდეგობა ხალხში ამ გადასახადების გამო, რა მოლოდინი გაქვთ თქვენ?
შეიძლება ითქვას, მთელი ქვეყანა ბომბზე ზის, რადგან ხვალ შესაძლოა ყოველ მეორეს მიადგეს ხელისუფლება და საშინელი ჯარიმები დააწესოს ამ გადასახადების გადაუხდელობის გამო და გააკოტროს მოსახლეობა.
ამიტომ, სასწრაფოდ უნდა აუწიოს ზღვარი 100 000-მდე, ხალხმა ცოტა რომ ამოისუნთქოს. „ოცნებაც“ ხედავს, რომ უზარმაზარი უკმაყოფილებაა დაგროვილი ხალხში. მანამდეც ამჩნევდნენ ამას, მაგრამ მთავარი მაინც არის შიში მომავალი ბიუჯეტის, რომელსაც ვეღარ შეავსებენ იზოლაციის პირობებში.
„ამბასადორი აილენდ ბათუმის“ ხელოვნური კუნძულის ტერიტორიაზე სსიპ „ტექნიკური და სამშენებლო ზედამხედველობის სააგენტომ“ მრავალფუნქციური კომპლექსის მშენებლობის ნებართვა გასცა. ნებართვის საფუძველზე მოცემულ ტერიტორიაზე ულტრათანამედროვე მრავალფუნქციური შენობის მშენებლობა დაიწყება, რომელიც თავის არსით, ისტორიულ მნიშვნელობას ატარებს, რადგან კუნძულის ტერიტორიაზე პირველ შენობა-ნაგებობას წარმოადგენს და მომხმარებლებს უკვე აქვთ შესაძლებლობა შეიძინონ მათთვის სასურველი საცხოვრებელი და საინვესტიციო უძრავი ქონება. აღნიშნული მრავალფუნქციური ნაგებობა აერთიანებს: საცხოვრებელ აპარტამენტებს, სასტუმროს, ღია და დახურულ აუზებს, ფიტნეს ცენტრებს, გასართობ-გამაჯანსაღებელ სივრცეებს, ბრენდულ ბუტიკურ მაღაზიებს და ვერტოდრომს.
კუნძულის პროექტს „ამბასადორი ჯგუფი“ სხვადასხვა საერთაშორისო კომპანიასთან თანამშრომლობით ახორციელებს. „ამბასადორი აილენდ ბათუმი,“ რომელიც ორი ხელოვნური ნახევარკუნძულისა და ერთი ხელოვნური კუნძულის 84 ჰექტარზე, ზღვაში ფორმირებას ისახავს მიზნად, მდგრადი განვითარებისა და ჭკვიანი ქალაქის პრინციპების სრული დაცვით ვითარდება.
პროექტის 26 ჰა მიწის ფართობი უკვე მიღებულია ექსპლუატაციაში. „სამშენებლო და ტექნიკური ზედამხედველობის სააგენტოს” მიერ შავი ზღვის აკვატორიაში ხელოვნური კუნძულის პროექტის პირველ ფაზას, დასავლეთ ნახევარკუნძულის 26 ჰექტრის ექსპლუატაციაში მიღებას საფუძვლად დაედო პროექტის შესაბამისობის შესახებ სამხარაულის ეროვნული ბიუროს საექსპერტო დასკვნა, რომელიც როგორც ადგილობრივი, ისე უცხოელი სპეციალისტების ჩართულობით მომზადდა.
ამბასადორი აილენდის პროექტს, როგორც ტურისტული, ასევე რეგიონისთვის მნიშვნელოვანი ეკონომიკური დანიშნულება გააჩნია, რაც ბათუმსა და ზოგადად საქართველოს, მსოფლიოს ახალ საინვესტიციო რუკაზე მოახვედრებს.
საქართველოს სტატისტიკის სამსახურის ინფორმაციით, 2025 წლის მესამე კვარტალში [ივლისი-აგვისტო-სექტემბერი] ვიზიტორების ყველაზე დიდი რაოდენობა – 567.1 ათასი რუსეთის ფედერაციიდან დაფიქსირდა. ეს ვიზიტორების ჯამური რაოდენობის 26.1 პროცენტია. მეორე ადგილზე იყო თურქეთი 16.5%-იანი წილით, ხოლო მესამეზე – სომხეთი 11.8%-იანი წილით.
შესაბამისად, მესამე კვარტალში ყველაზე მეტი ვიზიტი განხორციელდა რუსეთის ფედერაციის [664.6 ათასი], თურქეთისა [430.0 ათასი] და სომხეთის [329.3 ათასი] მოქალაქეების მიერ.
საქსტატის ინფორმაციით, „საერთო ჯამში 2025 წლის მესამე კვარტალში საქართველოში 3 მილიონი საერთაშორისო არარეზიდენტი მოგზაური შემოვიდა, რაც 6.6 პროცენტით მეტია წინა წლის ანალოგიური პერიოდის მაჩვენებელზე. შემოსულთაგან 40.7 პროცენტი 31-50 წლის მოგზაური იყო“.
სტატისტიკის სასამსახური
2025 წლის მესამე კვარტალში საერთაშორისო ვიზიტების უმრავლესობა განხორციელდა თბილისსა და აჭარის ა/რ-ში, შესაბამისად, 1 306.3 ათასი და 1 274.4 ათასი ვიზიტი.
2025 წლის მესამე კვარტალში განხორციელებული ვიზიტებისას გათეული ღამეების საშუალო რაოდენობამ 6.3 ღამე შეადგინა, რაც 2024 წლის III კვარტალში დაფიქსირებულ მაჩვენებელზე [6.2 ღამე] 2.1 პროცენტით მეტია. განხორციელებული ვიზიტების 73.3 პროცენტი წარმოადგენდა განმეორებითი ხასიათის ვიზიტს.
2025 წლის პირველ ორ კვარტალში – იანვრიდან ივნისის ჩათვლით კი, საქართველოში რუსეთის ფედერაციის 770 714 მოქალაქე შემოვიდა – ასეთია შს სამინისტროს ოფიციალური სტატისტიკა. 2025 წლის პირველ კვარტალში რუსეთიდან საქართველოში საზღვრის 271 988 კვეთა დაფიქსირდა, მეორე კვარტალში კი – 498 726.
სტატისტიკის თანახმად, ამავე პერიოდში, რუსეთის 535 048 მოქალაქემ დატოვა საქართველოს საზღვარი.
დღეს, 30 ოქტომბერს, ბათუმის ახალმა საკრებულომ მუშაობა დაიწყო. პირველ სხდომაზე ბათუმის საკრებულოს ახალ თავმჯდომარედ ივანე მაისურაძე აირჩიეს.
ივანე მაისურაძე ყოფილი კალათბურთელია, ის საკრებულოში არჩევამდე აჭარის სპორტის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე იყო.
ბათუმის ახალ საკრებულოში 25 წევრია. აქედან 15 წევრი პროპორციული წესითაა არჩეული, ხოლო – 10 მაჟორიტარულით.
საკრებულოში თითო მანდატი აქვთ – „ლელოს“, „გახარია საქართველოსთვის“ და „გირჩს“. 22 მანდატს კი ,,ქართული ოცნება” ფლობს.
საკრებულოს ახალ თავმჯდომარედ ივანე მაისურაძის არჩევას მხარი „ქართული ოცნების“ 22-მა დეპუტატმა დაუჭირა.
ახალი საკრებულოს პირველ სხდომას ესწრებოდნენ “ლელოდან” და “გირჩიდან” ახლადარჩეული წევრები. თუმცა „ლელოს“ წევრმა ვაჟა დარჩიამ და „გირჩის“ წევრმა გიორგი მასალკინმა კენჭისყრაში მონაწილეობისგან თავი შეიკავეს. რაც შეეხება „გახარია საქართველოსთვის“ წარმომადგენელს, საკრებულოში სიის პირველი ნომერი, ჯემალ ანანიძე მოხვდა, თუმცა მან პირველივე სხდომაზე წერილობითი განცხადებით მიმართა და მანდატზე უარი თქვა.
ჯემალ ანანიძე საქართველოს პარლამენტის დეპუტატი იქნება გახარიას პარტიიდან.
საკრებულოს სხდომა
„მისასალმებელია, რომ ჩვენი ქალაქი თანამედროვეობაშიც ინარჩუნებს ისტორიულ მემკვიდრეობას და თამამად მიაბიჯებს მომავლისკენ, სადაც თითოეული მოქალაქის კეთილდღეობა უმნიშვნელოვანესი პრიორიტეტია“, – თქვა ივანე მაისურაძემ საკრებულოს თავჯდომარედ არჩევის შემდეგ.
მას შემდეგ, რაც ივანე მაისურაძე „ქართული ოცნების“ დეპუტატებმა საკრებულოს თავმჯდომარედ აირჩიეს, ახალმა თავმჯდომარემ მოადგილეები დაასახელა.
საკრებულოს თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ ნატალია ზოიძე, ხოლო მოადგილეებად ირაკლი თავდგირიძე და ლევან ცხოიძე „ქართული ოცნების“ დეპუტატებმა ისევ ერთხმად აირჩიეს.
2025 წლის 4 ოქტომბერს საქართველოში ჩატარდა ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები, რომელშიც ოპოზიციის უმეტესი ნაწილი არ მონაწილეობდა.
არჩევნების შედეგად ქვეყნის მასშტაბით აირჩიეს მერები და საკრებულოები. არჩეულმა მერებმა მუშაობა 29 ოქტომბერს დაიწყეს, დღეს კი საკრებულოები შეიკრიბნენ.
აკაკი გვიანიძე ტოვებს პარტიას – „გახარია საქართველოსთვის“. პარტიული პოლიტიკის დასრულების შესახებ მან ფეისბუქპოსტში დაწერა.
აკაკი გვიანიძე პარტიიდან „გახარია საქართველოსთვის“ ბათუმის საკრებულოს წევრი იყო. საკრებულოს წინა მოწვევის მანდატი დღეს, 30 ოქტომბერს, ამოიწურა.
აკაკი გვიანიძე ფეისბუქში წერს, რომ პირადი განცხადების საფუძველზე ტოვებს გახარიას პარტიის საპარლამენტო სიასაც.
„დიდი პატივი იყო მემსახურა საკრებულოში ჩვენი ქალაქისა და თანაქალაქელების ინტერესების სასიკეთოდ, რისთვისაც მადლობას ვუხდი ამომრჩეველსა და გუნდს, რომელმაც ამის შესაძლებლობა მომცა. ამ ეტაპისთვის ვემშვიდობები პარტიულ პოლიტიკასაც და პირადი განცხადების საფუძველზე ვტოვებ საპარლამენტო სიას.
ვაპირებ მეტი დრო დავუთმო სწავლის გაგრძელებასა და პედაგოგიურ საქმიანობას.
წარმატებას ვუსურვებ იმ ადამიანებს, ვის გვერდითაც ამ წლების განმავლობაში ვიბრძოდი მართალი საქმისთვის. ვრჩები აქტიურ მოქალაქედ და სამოქალაქო საზოგადოების ნაწილად,“ – წერს აკაკი გვიანიძე.
————–
პარტია „გახარია საქართველოსთვის“ პარლამენტში 2025 წლის 28 ოქტომბერს შევიდა. გახარიას პარტიაში განაცხადეს, რომ პარლამენტის ბოიკოტმა და მანდატებზე უარის თქმამ „ოცნების“ ბოროტების მანქანა ვერ შეაჩერა და ქვეყნისთვის დამაზიანებელი გადაწყვეტილებების პრევენცია ვერ შეძლო.
2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების ოფიციალური შედეგების მიხედვით, გახარიას პარტიამ პარლამენტში 12 მანდატი მოიპოვა.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 ოქტომბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 140 860 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +960. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 305 ერთეული [+2]
ჯავშანტექნიკა – 23 514 ერთეული [+3]
საარტილერიო სისტემა – 34 089 ერთეული [+25]
MLRS – 1 531 ერთეული [+1]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 232 ერთეული [+2]
თვითმფრინავი – 428 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 75 707 ერთეული [+340]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 880 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 65 993 ერთეული [+128]
სპეცტექნიკა – 3 986 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 ოქტომბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
668 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
93 479 უპილოტო საფრენი აპარატი
633 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 753 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 608 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 912 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
45 303 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.