Batumelebi

საავტომობილო გზების დეპარტამენტის ცნობით, ოზურგეთი – გომისმთას საავტომობილო გზის 29-ე კილომეტრზე კლდოვანი მასა ჩამოწვა, რის შედეგადაც ჩაიკეტა გზის სავალი ნაწილი.

„შესაბამისი სამუშაოების გატარებამდე, აღნიშნულ მონაკვეთზე დროებით იზღუდება ყველა სახის ავტოტრანსპორტის მოძრაობა“ – იუწყება დეპარტამენტი დღეს, 22 აგვისტოს.

განახლებული ინფორმაცია: გზების დეპარტამენტის ცნობით, 22 აგვისტოს 13:00 საათის მდგომარეობით, გზაზე მოძრაობა აღდგა. 

შსს-ს ინფორმაციით, „დარიალთან“ მყოფი უკრაინის 65 მოქალაქე ჩარტერული რეისით უკრაინაში დაბრუნდა.

„უკრაინულ მხარეს შორის ხანგრძლივი და მრავალმხრივი მოლაპარაკებების შედეგად, სასაზღვრო გამტარ პუნქტ „დარიალთან“ მყოფი უკრაინის 65 მოქალაქე სამშობლოში ნებაყოფლობით, ჩარტერული რეისით, მესამე ქვეყნის გავლით დაბრუნდა.

შინაგან საქმეთა სამინისტრომ უზრუნველყო უკრაინის მოქალაქეთა გადმოყვანა სასაზღვრო გამტარ პუნქტ „დარიალიდან“ თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში, სადაც მოხდა მათი უკრაინის სამართალდამცავი ორგანოს წარმომადგენლებისთვის გადაცემა. თავის მხრივ, მათ უზრუნველყვეს უკრაინის მოქალაქეთა ბორტზე განთავსება და ჩარტერული რეისით მგზავრობისას მათი თანხლება.

აღსანიშნავია, რომ საქართველოს სახელმწიფო საზღვართან კვლავ რჩება იმ პირთა გარკვეული ნაწილი, რომელთა სამშობლოში ორგანიზებულ, უსაფრთხო და ნებაყოფლობით დაბრუნებაზე ქართული მხარე ინტენსიურად განაგრძობს მოლაპარაკებებს უკრაინულ მხარესთან და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან“-აცხადებს შსს.

რუსეთ-საქართველოს საზღვარზე, ქართულ გამშვებ პუნქტ „დარიალსა” და რუსულ გამშვებ პუნქტ „ზემო ლარსს“ შორის ათობით უკრაინელი იმყოფებოდა გაუსაძლის პირობებში. ისინი რუსეთმა ჯერ დაადეპორტა, შემდეგ კი საქართველოს საზღვართან მიიყვანა და იქ დატოვა.

მათ არ აქვთ უფლება რუსეთში დაბრუნდნენ, თუმცა არც სხვაგან აქვთ წასასვლელი.

_____________

ამ თემაზე:

შსს საზღვარზე ჩარჩენილ უკრაინელებზე განცხადებას ავრცელებს

See more

 

 

„რუსეთი ავად არის ტერიტორიებით. ეს არის ქვეყანა, რომელსაც სჭირს მიწის ავადმყოფობა. მისთვის არ აქვს მნიშვნელობა, სად არის ეს მიწა, რა კავშირი აქვს მასთან“, – ამბობს ანალიტიკოსი ლელა ჯეჯელავა „ბათუმელებთან“.

მას ვთხოვეთ რუსეთის საგარეო მინისტრის, სერგეი ლავროვის განცხადების შეფასება – ლავროვმა თქვა, რომ „კრემლის მიზანი არ ყოფილა რომელიმე ტერიტორიის მიტაცება“, არამედ რუსეთის მიზანი „რუსი ხალხის დაცვა“.

• ქალბატონო ლელა, ალბათ არავის სჯერა იმის, რომ რუსეთს მხოლოდ რუსების დაცვა აინტერესებს სხვის ტერიტორიაზე. რა მოიაზრება ლავროვის ამ განცხადების უკან რეალურად?

სინამდვილეში, რუსეთი არის სახელმწიფო, რომლისთვისაც ღირებულია მიწა და ხალხი არის მხოლოდ საშუალება. მას რუსი ხალხის ბედი რეალურად არ აწუხებს, თორემ მთელი რუსეთი მოსკოვის, პეტერბურგის და ეკატერინბურგის მიღმა რა მდგომარეობაშია, ეს არავისთვის არ არის დაფარული.

ის, რომ ამ სამი წლის განმავლობაში სხვისი მიწების დასაპყრობად მან გაწირა მილიონობით რუსი მოქალაქე, ეს ხომ ყველასათვის თვალსაჩინოა. მისთვის რუსი ხალხი, თავის ტერიტორიაზე თუ სხვის ტერიტორიაზე, მხოლოდ საშუალებაა მისი ავადმყოფური მიდრეკილების, რომ რაც შეიძლება მეტი მიწა დაიპყროს.

ამიტომ ლავროვის ეს წინადადება, რომ თითქოს არ ყოფილა არასოდეს ტერიტორიების დაპყრობა მიზანი, აბსოლუტურად მტკნარი სიცრუეა.

ერთი შეხედვით ჩვენ შეიძლება ეს გავიგოთ, როგორც თავის მართლებაც, რომ სხვის ტერიტორიაზე კი არ შეიჭრნენ, არამედ რუს ხალხს იცავენ, ისე როგორც საქართველოში კი არ შემოიჭრნენ თურმე, დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის და აფხაზეთის მოსახლეობას იცავდნენ.

• აფხაზი და ოსი მოსახლეობა რომ არ ადარდებს ამაზე მეტყველებს გაჩანაგებული ქალაქები და სოფლები, რომელიც ოკუპირებული აქვს…

აფხაზეთზე კი არა, რუსეთზეც კი არ ზრუნავს კრემლი. რუსულ ქალაქებზე, რუსულ სოფლებზე არ ზრუნავს. ეგრეთ წოდებული „გლუბინკა“, რასაც ეძახიან რუსეთში, წარმოუდგენელ სიდუხჭირეში ცხოვრობს. შემთხვევითი კი არ იყო 2008 წლის ომის დროს უნიტაზები რომ მიჰქონდათ რუს ჯარისკაცებს საქართველოდან – მათთვის ეს არის ფუფუნება. ეს არ არის ჩვეულებრივი მოვლენა მათთვის.

ძალიან უხერხულია ამაზე საუბარი, მაგრამ უნდა ვთქვა, რომ რუსეთში გავრცელებული მაღალი ალკოჰოლიზმის ფონზე, ასობით ადამიანი სიცოცხლეს ამთავრებს ე.წ. ჩეჩმაში. მაგრამ ეს ცნობილი ფაქტია და ამაზე თავად რუსი ბლოგერები წერენ.

ამიტომ აფხაზეთზე და ოსეთზე ზრუნვა კი არა, რუსეთი ავად არის ტერიტორიებით – ეს არის ქვეყანა, რომელსაც სჭირს მიწის ავადმყოფობა. მისთვის არა აქვს მნიშვნელობა, სად არის ეს მიწა და რა კავშირი აქვს მასთან.

• ეს დაავადება რუსული იმპერიალიზმიდან მოდის თუ სხვა რამეა კიდევ?

საქმე იმაშია, რომ რუსეთი ისტორიულადაც ეთნიკური და რელიგიური თვალსაზრისით არ არის ჰომოგენური სახელმწიფო. ძალიან სპეციფიკური სახელმწიფოა. თუმცა, ამ ეტაპზე რუსეთი არის სამართალმემკვიდრე საბჭოთა იმპერიისა, რომელსაც მთელმა ცივილიზებულმა სამყარომ ბოროტების იმპერია უწოდა. პრაქტიკულად, რასაც დღეს რუსეთი აკეთებს, არის იმ ბოროტების იმპერიის კონვულსიები.

რასაკვირველია, მცდელობაა საბჭოთა იმპერიის აღდგენის, თუმცა ეს აბსოლუტურად ილუზორულია და უტოპიური – მე ძალიან ხშირად ვამბობ საჯარო გამოსვლებშიც, რომ ვერავინ ვერ დაასახელებს ვერც ერთ ისტორიულ ეპოქაში და ვერც ერთ გეოგრაფიულ გარემოში, რომ დამხობილი იმპერია ოდესმე აღმდგარა.

იმპერიების შექმნას, განვითარებას და შემდეგ გაქრობას აქვს თავისი კანონზომიერებები. შესაბამისად, ის არ უშვებს იმას, რომ იმპერია კვლავ აღდგეს.

100 წლის წინ მოვლენებმა ხომ გვაჩვენა, რომ გაქრა ოსმალეთის იმპერია. ახლა რუსეთის იმპერიის ჯერია – საბჭოთა კავშირის დაშლით არ დასრულებულა ბოროტების ღერძი, რადგან ეს როლი თანამედროვე რუსეთმა იტვირთა.

• იმპერია შესაძლოა ვერ აღდგეს, მაგრამ ფაქტია, რომ რუსეთი ცდილობს პატარა ქვეყნების ჩაგვრის ხარჯზე შეინარჩუნოს გავლენა სხვის მიწებზე, რესურსებზე და ასე შემდეგ. ამის მცდელობა ხომ აქვს საქართველოშიც.

ეს რისკები რასაკვირველია არსებობს, მათ შორის საქართველოსთან მიმართებით, მაგრამ ესეც დროებითი მოვლენაა, რადგან იმ პოსტსაბჭოთა სივრციდან, რომელზედაც გავლენას ავრცელებდა რუსეთი, ძალიან ცოტა ქვეყანაა დარჩენილი, რომელიც ნებაყოფლობით შეიძლება დათანხმდეს მისი გავლენის ქვეშ ყოფნას.

სამწუხაროდ, ეს შესაძლებელი ხდება მხოლოდ კოლაბორაციონისტული ხელისუფლებების ხარჯზე, ისეთი, როგორიც ჰყავს ბელარუსს, საქართველოს, რომლებიც მზად არიან საკუთარ ძალაუფლებას უმსხვერპლონ ამ ქვეყნების სახელმწიფოებრივი და ეროვნული ინტერესები.

მაგრამ ვხედავთ სამხრეთ კავკასიაში მიმდინარე სხვა პროცესებსაც და გარდა ამისა, თვით რუსეთშიც არის უამრავი ნაღმი. რაც უფრო მეტხანს გააგრძელებს რუსეთი უკრაინაში ომს, რომელშიც იფიტება როგორც ეკონომიკურად, ასევე ადამიანური რესურსით და ბევრი სხვა ნიშნითაც, მით უფრო გაიზრდება არსებული უკმაყოფილება რეგიონებში.

ეს გახლავთ მაგალითად თათრეთი, ჩრდილო კავკასია და ციმბირი, სადაც პრაქტიკულად რუსეთის გავლენები უკვე იმდენად შემცირებულია, რომ ვერც კი ვიტყვით, რომ ეს რუსული სახელმწიფოს ორგანული ნაწილია.

ვიცით, რომ ჩინეთის დომინაციაა ციმბირში ძალიან დიდი და ვხედავთ, რომ ამ ომის ფონზე რუსეთი ნელ-ნელა ხდება ჩინეთის პროქსი სახელმწიფო. რუსეთს აღარასოდეს აღარ ექნება და არც ამ ეტაპზე აქვს უკვე შესაძლებლობა იყოს შეერთებული შტატების, ჩინეთის და ევროკავშირის თანასწორი სუბიექტი.

ძალიან ხშირად, დასავლეთის მიდგომები რუსეთის მიმართ ცოტა ნაივური იყო, როცა მათ ჰქონდათ იმედი, რომ რუსეთისგან ოდესღაც დადგებოდა დემოკრატიული სახელმწიფო. მაგრამ ამ ფორმით, როცა რუსეთი კვლავ წარმოადგენს სრულიად განსხვავებული კულტურული, რელიგიური, სრულიად განსხვავებული მსოფლაღქმის მქონე ხალხების არანებაყოფლობით ერთობას, შეუძლებელია, მისგან დემოკრატიული სახელმწიფო დადგეს.

• თუ ჩინეთიც მის დასუსტებას ელის და მხოლოდ ამიტომ გულშემატკივრობს ამ ომში, რატომ არ წყვეტს უკრაინაში ომს, ამას ვერ აანალიზებს?

პუტინი არის ძალაუფლებას ჩაბღაუჭებული ადამიანი და ასე ხდება ავტორიტარულ ქვეყნებში, როცა საკუთარ ძალაუფლებას ბევრად მეტი ფასი აქვს, ვიდრე ქვეყნის ინტერესებს. თორემ, რუსეთის ინტერესები დღეს რომ არის შელახული, ასე არ ყოფილა არასდროს, ისტორიულად.

პუტინმა მთლიანად დაკარგა რუსეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მონაპოვარი, პეტრე პირველის მიერ გაჭრილი ფანჯარა ევროპაში და გავლენები ბალტიის ზღვაზე, რაც მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. რაც ახლა ხდება კავკასიაში, სადაც უკვე მკაფიოდ გამოიკვეთა ამერიკის გეოსტრატეგიული ინტერესები ზანგეზურის დერეფანში – რუსეთი პრაქტიკულად კარგავს გავლენას სამხრეთ კავკასიაზე და უკრაინის ომიც მას ეკონომიკურად ფიტავს. ძალიან სერიოზული დეფიციტი აქვთ ბიუჯეტში უკვე.

• თქვენ იცით, რომ უკრაინის ომის შემდეგ რუსეთის ძალიან ბევრი მოქალაქეა შემოსული ქვეყანაში და ვხედავთ, როგორ მოიკიდეს მათ ფეხი თითქმის ყველა ქალაქში. აქვთ სალონები, რესტორნები, კაფეები, სოციალური სივრცეები, საბავშვო ბაღები და საერთოდ არ ცდილობენ ინტეგრაციას. არ სწავლობენ ქართულს და არ გამოხატავენ პატივისცემას ჩვენი სახელმწიფოებრიობის მიმართ. რა ტიპის საფრთხეს უქმნიან ისინი ჩვენს ქვეყანას?

მე არ ვარ დარწმუნებული, რომ ხვალ ეს ადამიანები რუსეთმა არ გამოიყენოს საქართველოს წინააღმდეგ. თქვენ გახსოვთ, რა უძღოდა აფხაზეთში და ოსეთში რუსეთის შეჭრას. რუსული პასპორტების დარიგებით დაიწყო ხომ ეს პროცესი. უნდა იცით, რომ ამ ტიპის პასპორტებით დღეს საქართველოში ძალიან ბევრ ადამიანი ცხოვრობს.

ეს მძლავრი იარაღია რუსეთისთვის, რომელიც ნებისმიერ დროს შეუძლია ყველგან აამოქმედოს. აქედან გამომდინარე, ლავროვის გზავნილი ჩვენთვის პრობლემაა. მით უმეტეს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების პირობებში, რომელიც კოლაბორაციაშია რუსეთთან. ძალიან სერიოზულად უნდა დაგვაფიქროს და დაგვანახოს ის რისკები, რომლის წინაშეც ნებისმიერ მომენტში შეიძლება დადგეს საქართველო.

გარდა ამისა, თითოეული მოქალაქის შეგნებაზეა დამოკიდებული, რომ არ შევიდეს კომუნიკაციაში რუსებთან და არ ელაპარაკოს მათ ენაზე, მიუხედავად იმისა, რომ რუსული ენა ბევრმა იცის საქართველოში. ასეთ შემთხვევაში იძულებული გახდებიან მიიღონ ის მოთხოვნები, რასაც ყველა ნორმალური ქვეყანა უყენებს რეზიდენტებს და ჩვენც უნდა მოვიქცეთ ასე. აბა ჩაბრძანდით სომხეთში და ნახავთ რუსულ ენაზე თუ გიპასუხებთ ვინმე.

• მაგრამ ფაქტია, რომ საქართველოში ელაპარაკებიან რუსებს რუსულად. თუმცა ისინი უკვე იმდენად ბევრნი არიან, კომუნიკაციის გარეშეც შეუძლიათ ცხოვრება. 

ქართული ენა ნებისმიერ შემთხვევაში დასჭირდებათ სახელმწიფოსთან ურთიერთობისას. მაგალითად, აფთიაქში, სუპერმარკეტებში, კლინიკებში.

• ჩვენ ვხედავთ, რომ ამ ობიექტებშიც რუსულად ესაუბრებიან მათ.

ბანკებში, აფთიაქებში რუსულ ენაზე რომ დაიწყეს ქვითრების ამორტყმა, აი ეს არის კოლაბორაცია და ეს არის სახელმწიფო ინტერესების უგულებელყოფა.

აბა ნახეთ ახალგაზრდობა თუ შედის კომუნიკაციაში რუსულად? არა. არც ერთ შემთხვევაში. მათ უფრო ჰყოფნით მოქალაქეობრივი შეგნება და ბევრად უკეთ წარმოადგენენ ამ ქვეყნის ეროვნულ ინტერესებს. საშუალო თაობას, რომელსაც საბჭოთა კავშირში ცხოვრების გამოცდილება აქვს, ჯერ კიდევ ვერ ამოუღია ცნობიერებიდან, რომ რუსული ენა იყო დომინანტი და ყველასთვის სავალდებულო პოსტ-საბჭოთა სივრცეში.

საქართველოში აქამდე არ გვყოლია „ბიდლოს“ ცნობიერების ფენა, რასაც დღეს ვხედავ, სამწუხაროდ. ბოლო პერიოდში ფორმირდება საზოგადოების ასეთი ნაწილი და ეს არის ძალიან შემაშფოთებელი – ამ ტიპის საზოგადოება პატივს სცემს მხოლოდ შიშველ ძალას. ამ ტიპის საზოგადოებას დაკარგული აქვს საკუთარი თავის პატივისცემა, ქვეყნის ინტერესებზე ლაპარაკი ზედმეტია, საკუთარი ინტერესების დაცვის უნარი არ აქვს.

• „ქართული ოცნება“ ხომ ამ პოლიტიკას ეწევა ბოლო წლებია – აკნინებენ სამშობლოსთვის ბრძოლას, გმირობას. ეს არის მიზეზი თუ სხვა რამეა კიდევ?

როგორც ჩანს, ჩვენმა საზოგადოებამ დაიწყო მხოლოდ თვითგადარჩენის ინსტინქტით ცხოვრება და ჩათვალა, რომ მეტი არ არის საჭირო. სწორედ აქედან მოდის ის ძალიან დიდი აგრესია, დაუფარავი ზიზღი მათ მიმართ, ვინც ჯერ კიდევ საკუთარი თავის პატივისცემა შეინარჩუნა და წარმოუდგენელი სიძულვილი იმათ მიმართ, ვინც ქვეყნის ინტერესებზე ფიქრობს და ლაპარაკობს.

პრორუსებიც გვყოლია, ევროსკეპტიკოსებიც ქვეყანაში, მაგრამ ამ ტიპის ცნობიერება ადრე არ შემიმჩნევია. ამ 13 წლის განმავლობაში, „ქართულმა ოცნებამ“ რეალურად შეძლო ჩვენი საზოგადოების დიდი ნაწილის მენტალური ოკუპაცია.

• გარდა იმისა, რომ დიდი ალბათობით ვკარგავთ ვიზალიბერალიზაციას, შესაძლოა დავკარგოთ კანდიდატის სტატუსიც და ევროსაბჭოდანაც კი შეიძლება გამოგვაძევონ. ასეთი იზოლაციის პირობებში, რუსული პროპაგანდით და რუსული ხელისუფლებით, რამდენად შევძლებთ სახელმწიფო ინტერესების დაცვას?

იმ საზოგადოებას, რომელსაც ჯერ კიდევ შეგვრჩა აზროვნების უნარი და საკუთარი თავის პატივისცემა, უნდა გავიაზროთ, რომ ის ნაწილი, რომელზედაც ახლა ჩვენ ვსაუბრობდით, არასოდეს არ შეწუხდება იმით, რომ საქართველოს გამოაგდებენ ევროსაბჭოდან. პირიქით, ჩათვლის, რომ ამით საქართველო გახდა უფრო მეტად დამოუკიდებელი, რადგან ეს პროპაგანდით მოწამლული, ინტოქსირებული ადამიანები არიან, ოკუპირებული ტვინებით და მათი შეცვლა ამ ეტაპზე შეუძლებელი მგონია.

ვფიქრობ, იმ ნაწილმა ვისაც ჯერ კიდევ შეგვრჩა პატივისცემა საკუთარი თავის, უნდა გავაცნობიეროთ, რომ ეს ხელისუფლება უნდა გაუშვათ და ეს უნდა გახდეს ჩვენი არსებობის მთავარი ამოცანა. ამის გარეშე არაფერი გამოვა.

• ხალხის ამ ნაწილს, ვისზეც საუბრობთ, აქვს „ოცნების“ გაშვების საკმარისი რესურსი?

ადამიანს, რომლის სიცოცხლესაც საფრთხე ემუქრება, ხომ ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ თავი გადაირჩინოს. ადამიანი, რომელიც ავადაა, ყველაფერს მიმართავს – ტრადიციულ მედიცინას, არატრადიციულს, ყველაფერს იყენებს იმისთვის, რომ სიცოცხლე გადაარჩინოს.

ან ცეცხლი რომ უკიდია, რა ჭურჭელიც აქვს ხელში, იმით იწყებს წყლის დასხმას, ხომ? ამიტომ ახლა ზუსტად ამ ტიპის აზროვნება გვჭირდება.

არც იმაზე ფიქრის დროა, ეს პოლიტიკოსები მოგვწონს თუ არა. ვინ კარგია და ვინ უკეთესია, ვინ ცუდი. ყველა, ვისაც წარმოგვიდგენია ის საფრთხე, რაც ამ ქვეყანას ემუქრება, ის, რომ რეალურად იფერფლება ეხლა ამ ქვეყნის დამოუკიდებლობა, სუვერენიტეტი, თავისუფლება, – ყველაფერი, ამას არ გვაპატიებს შთამომავლობა.

ეს შეგვიძლია პროტესტით, უწყვეტი პროტესტით. არა ისე, 200 კაცი რომ დგას მოედანზე, არამედ ძალიან მძლავრი პროტესტით უნდა შევძლოთ. მჯერა, რომ ეს შესაძლებელია, თუ მოვიკრებთ ძალებს და ბოლომდე გავაცნობიერებთ რა საფრთხე გვემუქრება. ვფიქრობ, სანამ ბოლომდე არ გადაეკეტება ადამიანებს ჟანგბადი და სუნთქვის შესაძლებლობა აქვთ, მანამდე ვერ აცნობიერებენ ამ საფრთხეებს.

• ჟანგბადის გადაკეტვა რა იქნება ამ ქვეყნისთვის?

თუნდაც ის, რომ პოლონეთში ვეღარ წავლენ სამუშაოდ, როცა სამუშაო ვიზების გაცემა შეწყდება.

ეს იქნება ვიზალიბერალიზაციის შეჩერებაც. ვფიქრობ, ევროპის ქვეყნების მკაცრ საემიგრაციო პოლიტიკას აუცილებლად ექნება შედეგი. უნდა გაგრძელდეს რუსეთის სანქციები და „მეგობარი აქტი“, რომელსაც დიდი იმედით ვუყურებ, ბრიტანეთის მიერ დაანონსებული სანქციებიც უნდა ამუშავდეს და არ უნდა მიეცეს რეექსპორტის შესაძლებლობა რუსეთს.

ავტომანქანების რეესპორტი თუ აღარ ექნებათ რუსეთში, საქართველოს ეკონომიკა ძალიან მძიმე დღეში აღმოჩნდება. მგონი, საკუთარი სტომაქი მაინც აიძულებს მასას, გააცნობიეროს, რომ რაღაც ისე ვერ არის.

თბილისში პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ შენახვის და სოციალური ქსელის მეშვეობით გავრცელების ფაქტზე ერთი პირი დააკავეს.

პროკურატურის ცნობით, გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებული მის მობილურ ტელეფონში, ფოტო და ვიდეო მასალის სახით, უკანონოდ ინახავდა დაზარალებულის ინტიმური შინაარსის მქონე პირადი ცხოვრების საიდუმლოს, რაც მიმდინარე წლის 19 აგვისტოს უკანონოდ გაავრცელა სოციალურ ქსელ Tik-tok-ში, ხოლო 20 აგვისტოს instagram-ის მეშვეობით გადაუგზავნა დაზარალებულის ძმას.

„დაკავებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 157-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილითა და მეორე ნაწილით (პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ შენახვა და გავრცელება ინტერნეტის, მათ შორის სოციალური ქსელის მეშვეობით) წარედგინება, რაც სასჯელის სახედ და ზომად 8 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს“ – წერს პროკურატურა.

ცალ-ცალკე ქოცებზე მეტი ხმა არც ერთს არ აგიღიათ. უმრავლესობა მხოლოდ მაშინ ხართ, როცა ოთხივე ერთიანდებით. ერთის გამოკლებაც კი ნიშნავს, რომ საერთო მთავრობას ვეღარ ქმნით და მაშინ,

რომელი ახალი მთავრობის მოსაყვანად მოგვიწოდებთ, რომ ქუჩაში გამოვიდეთ და თავი გავწიროთ? იმ მთავრობის, რომელსაც თქვენვე ვერ აყალიბებთ?

დღეს, 21 აგვისტოს, 20 წლის სინდისის პატიმრის, ზვიად ცეცხლაძის წერილი გავრცელდა.

წერილს ახალგაზრდული მოძრაობა „დაფიონი“ ავრცელებს.

წერილის შინაარს გთავაზობთ უცვლელად.

„სამწუხაროდ, ოპოზიცია ერთობის ეტალონი არასდროს ყოფილა, მაგრამ ის, რაც დღეს ხდება, ძალიან მძიმეა…

ვხედავთ ოპოზიციის შიგნითვე განსხვავებული აზრი როგორ იდევნება. ეს მეტყველებს იმაზე, რომ არ გაგვაჩნია პოლიტიკური კონსტრუქციულობის კულტურა (რაც ჩვენთვის, პოლიტიკურ პარტიებს თავიანთი მაგალითით უნდა ესწავლებინათ).

როგორც მოქალაქეს, მიჩნდება მნიშვნელოვანი შეკითხვა – შესწევს ძალა ოპოზიციას, რომ შექმნას სიცოცხლისუნარიანი კოალიციური მთავრობა?

ქუჩაში გამოსული, როდესაც ვითხოვდი მთავრობის ცვლილებას, არსებული ხელისუფლების ალტერნატივად წარმომედგინა კოალიციური მთავრობა. მწამდა, რომ არსებულ ხელისუფლებას ნებისმიერი სხვა მთავრობა აჯობებდა და მწამდა, რომ ქვეყანაში არსებული უკიდურესად მძიმე სიტუაცია აიძულებდა ოპოზიციას, გაერთიანებულიყო (ამ უკანასკნელში კი მძიმედ შევცდი).

მაშინ, როდესაც მთლიანი ოპოზიციის არსებობა კითხვითი ნიშნის ქვეშ დგას, საქართველოს სუვერენიტეტს კი საფრთხე ემუქრება, ოპოზიცია ახერხებს, რომ მტერი საკუთარ რიგებში ეძიოს – ოთხი ოპოზიციური ცენტრი ორ ნაწილად იყოფა და ჯანსაღი დისკუსიის ნაცვლად ერთმანეთს ლანძღავს, თუმცაღა არც ერთ მათგანს სრულფასოვანი სამოქმედო გეგმა არ წარმოუდგენია.

ამ ორად გაყოფილი ცენტრებიდან ერთ-ერთმა საკუთარი თავი მარტივ მამრავლებადაც კი დაშალა, რომ უფრო მეტნი გამოჩენილიყვნენ, მაგრამ თავად ეს მარტივი მამრავლებიც ვერ თანხმდებიან ერთმანეთში და კონკრეტული თარიღის თაობაზე ჩხუბობენ.

ჩემთვის, როგორც ოპოზიციურად განწყობილი მოქალაქისთვის, ეს უკიდურესად შეურაცხმყოფელია. ერთობის არარსებობაშიც თითოეული თქვენგანი სხვას ნებისმიერს დაადანაშაულებს, მაგრამ არა საკუთარ თავს. პასუხისმგებლობა კი ყველას ერთნაირად გეკისრებათ.

მიპასუხეთ ერთ კითხვაზე – ცალ-ცალკე ქოცებზე მეტი ხმა არც ერთს არ აგიღიათ. უმრავლესობა მხოლოდ მაშინ ხართ, როცა ოთხივე ერთიანდებით. ერთის გამოკლებაც კი ნიშნავს, რომ საერთო მთავრობას ვეღარ ქმნით და მაშინ, რომელი ახალი მთავრობის მოსაყვანად მოგვიწოდებთ, რომ ქუჩაში გამოვიდეთ და თავი გავწიროთ? იმ მთავრობის, რომელსაც თქვენვე ვერ აყალიბებთ?

ჩემი ციხეში ყოფნა მხოლოდ და მხოლოდ ჩემს პასუხისმგებლობად მიმაჩნია, მაგრამ რას იტყვით იმ 19-20 წლის ბავშვებზე, რომლებიც მხოლოდ იმიტომ სხედან ციხეში, რომ ოპოზიციური პარტიები არ ერთიანდებიან საერთო მტრის წინააღმდეგ. გრძნობთ პასუხისმგებლობას ამ ადამიანების ბედზე?“, – წერს სტუდენტი ზვიად ცეცხლაძე.

„მადლობა ღმერთს, რომ რუსი მშვიდობისმყოფელები გორში შემოვიდნენ, თორემ მიშას ხულიგნები მთელ ქალაქს ძარცვავდნენ“, – თქვა გორის საკრებულოს თავმჯდომარემ, დავით რაზმაძემ „ნიუ-იორკ თაიმსთან“ ინტერვიუში.

რას ფიქრობენ აგვისტოს ომისგან დაზარალებული გორელები საკრებულოს პრორუსი თავმჯდომარის განცხადებაზე ამერიკულ მედიასთან?

„ბათუმელებმა“ დავით რაზმაძის განცხადების შეფასება გორელ მურაზ რომელაშვილს სთხოვა – მისი ორი შვილი, ტანკისტი ძმები – გიორგი და გელა რომელაშვილები 2008 წლის აგვისტოს ომში გმირულად დაიღუპნენ.

„ჩემთვის ეს არის მიუღებელი!

ეს ხომ პირველი შემთხვევა არ არის, არა?! მოსწონს ამ კაცს რუსები და რა გავაკეთო. მან ძალიან კარგად იცის, რაც მოხდა და როგორც მოხდა“, – ამბობს მურაზ რომელაშვილი „ბათუმელებთან“.

ამ თემაზე ვესაუბრეთ ლია ჩლაჩიძესაც, ერგნეთის ომის მუზეუმის დამაარსებელს, რომელსაც რუსმა ოკუპანტებმა სახლ-კარი გადაუწვეს.

„არ ვიცი რა ვთქვა, თავზარდამცემი იყო ეს ჩემთვის, როცა ვნახე საკრებულოს თავმჯდომარის ინტერვიუ და წუხელვე მივწერე.

დავით რაზმაძე საკრებულოს თავმჯდომარეა უკვე მესამედ თუ მეოთხედ. ყოველთვის ჰქონდა „ქართული ოცნების“ მხარდაჭერა, მაგრამ ასე ღიად პრორუსული განცხადებები აქამდე არ მომისმენია. ახლა რა დაემართა, არ ვიცი. ალბათ კიდევ უნდა საკრებულოს თავმჯდომარეობა და თავს აწონებს პატრონებს.

თუ ასეთი განწყობა აქვს რუსების მიმართ, რომ „მშვიდობისმყოფელები“ დაუძახოს, მე რაღა ვთქვა მაშინ, როდესაც 9 აგვისტოს სახლში დავბრუნდი და დაფერფლილი დამხვდა სახლ-კარი, ყველაფერი. ზუსტად ეს მივწერე დავით რაზმაძეს წუხელ, მაშინ ჩემი სახლი და მთელი სოფელი რომ გადაწვეს რუსებმა, ისინი „მიშას ხულიგნები“ იყვნენ თუ რუსი „მშვიდობისმყოფელები“-მეთქი.

გაუგონარია ეს. აღშფოთებული ვარ“, – გვითხრა ლია ჩლაჩიძემ.

მისი თქმით, გორის საკრებულოს თავმჯდომარე განსაკუთრებით ბოლო პერიოდში გააქტიურდა რუსული ნარატივების გავრცელებაში.

„ამ ბოლო დროს, ძალიან დაიწყო „ქართული ოცნების“ ნარატივების გაჟღერება სხვადასხვა ფორმით და ეს მე არ მომწონდა. დღეს გამოუქვეყნეს უამრავი რაღაც, რაც მანამდეც უთქვამს თურმე და ესეც დავალება იყო „ოცნების“ თუ რა იყო, არ ვიცი.

მეც ვიყავი „ოცნების“ წევრი თავის დროზე, მაგრამ ბევრი დარტყმა მივიღე მათგან, როგორც მორალურად, ასევე სხვა მხრივ, რადგან ვხედავდი მათ პრორუსულ განწყობებს და წამოვედი მათგან.

დავით რაზმაძე არ არის მართალი. როგორ შეიძლება ამაზე არ გქონდეს ადეკვატური პასუხი, გორელი იქნები თუ სამტრედიელი, არ აქვს მნიშვნელობა.

ევროპის ყველა სასამართლომ გაამართლა საქართველო და თქვეს, რომ ომი დაიწყო რუსებმა. ჩვენ რატომ ვიდანაშაულებთ თავს, წულუკიანის კომისიის არ იყოს, არ ვიცი.

როგორ შეიძლება ისე გძულდეს შენი ქვეყანა, რომ მთელი მსოფლიო ოკუპანტს ეძახის რუსეთს და შენ „მშვიდობისმყოფელი“ ეძახო.

წნევამ ამიწია, ეს რომ წავიკითხე. როგორ შეიძლება გმირების გაუფასურება.

მე ეროვნულ მუზეუმში საპატიო ადგილზე მაქვს ანწუხელიძის სურათი და ცრემლებით ვყვები ამ კაცის გმირობის ამბავს. როგორ შეიძლება ანწუხელიძე გამოიყვანო დამნაშავედ ამ ომში.

არ შეიძლება ამის მშვიდად ყურება. ესენი უნდა წავიდნენ, წაშავდნენ. როგორმე უნდა მოიყაროს ერთად თავი ეროვნულმა ადამიანებმა, რომლებიც საქართველოს მომავალს არ დაუკარგავენ.

აი, ასეთი ხალხი კი, 50 წლით კიდევ უკან გვხევენ“, – ამბობს ლია ჩლაჩიძე.

„ბათუმელები“ ესაუბრა გორის საკრებულოში „ნაციონალური მოძრაობის“ ფრაქციის თავმჯდომარეს, ბექა ქორჩილავას.

მისი თქმით, საკრებულოს ოპოზიცია ამ განცხადებების გამო, დავით რაზმაძის იმპიჩმენტის საკითხს დააყენებს.

„ეს არის მორიგი ანტისახელმწიფოებრივი და სამარცხვინო განცხადება, საკრებულოს მოქმედი თავმჯდომარისგან. რასაც იძახის ბიძინა ივანიშვილი, კობახიძე და „ქართული ოცნების“ სხვა  ჩინოვნიკები, იმას ახმოვანებენ დღეს გორის მუნიციპალიტეტში. ერთ-ერთი მთავარი გამხმოვანებელია დავით რაზმაძე, რომელიც 2008 წლის ომში ადანაშაულებს ჩვენს სამხედროებს, ჩვენს გმირებს, ჩვენს მშვიდობიან მოქალაქეებს.

ეს არის სამარცხვინო რამ და გორელების შეურაცხყოფაა.

ამიტომ, ფრაქცია „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ დავიწყეთ გორის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში პროცედურული საკითხები, დავით რაზმაძის იმპიჩმენტთან დაკავშირებით“, – ამბობს ბექა ქორჩილავა.

მისი თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ ამ მოწვევის საკრებულო მალე დაასრულებს მუშაობას, პროცედურულად მაინც შესაძლებელია თავმჯდომარის იმპიჩმენტის დაწყება.

„შემდეგ სამანდატო-საპროცედურო და ეთიკის კომისია იმსჯელებს, ანუ პროცედურულად შესაძლებელია. „ქართული ოცნების“ პირობებში, ძნელია, ზოგადად, სამართალს მიაღწიო, მაგრამ ჩვენს ხელთ არსებულ ყველა ბერკეტს გამოვიყენებთ, რომ ეს სირცხვილი ჩამოვირეცხოთ გორმა და გორელებმა.

ეს კაცი „ნაციონალური მოძრაობის“ ხელისუფლებაში ყოფნის დროს იყო ერთ-ერთი გულმხურვალე მხარდამჭერი „ნაციონალური მოძრაობის“ და მიხეილ სააკაშვილის სადღეგრძელოები აქვს დალეული.

მერე, როცა ხელისუფლება შეიცვალა, რაზმაძემაც შეცვალა „პლასტინკა“, როგორც იტყვიან და გახდა „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერი.

2017 წლიდან გორის საკრებულოს წევრი ვარ და ეს კაცი მუდმივად იყო დაკავებული წინა ხელისუფლების ლანძღვით და ზოგადად, ანტისახელმწიფოებრივი განცხადებები ამ ადამიანის მხრიდან პირველი შემთხვევა არ არის.

ლანძღავდა ევროკავშირს, ვიზალიბერალიზაციის შეჩერებაზე ჰქონდა დიდი განცხადებები, „ევროკავშირი დაინგრესო“ ამბობდა და ზოგადად, ევროპულ ოჯახში საქართველოს ინტეგრაციის მომხრე არ იყო.

მე შინდისიდან ვარ. ძალიან მტკივა გული იმაზე, რომ აგვისტოს კვირეულზე ამოდიან სოფელ შინდისში, იქ მოჩვენებითად ცრემლებს ღვრიან და იქიდან, მემორიალიდანვე განცხადებას აკეთებენ, რომ ჩვენმა სახელმწიფომ დაიწყო ომი.

ეს არის სამარცხვინო და მინიმუმ პოლიტიკური პასუხისმგებლობა უნდა აიღოს ამ ადამიანმა და დაუყოვნებლივ დატოვოს თანამდებობა.

ასეთი ადამიანები არიან დღეს „ქართული ოცნების“ სახეები იმ ქალაქში, სადაც ათობით ადამიანი დაიღუპა და ათობით რუსული ბომბი ჩამოცვივდა“, – ამბობს ბექა ქორჩილავა.

დღეს, 21 აგვისტოს, გორში საკრებულოს თავმჯდომარის განცხადების საპასუხოდ საპროტესტო აქცია იგეგმება გორის საკრებულოსთან.

„მოგიწოდებთ! ყველა პოლიტიკური პარტიის წარმომადგენლებს, როგორც ადგილობრივს, ისე ცენტრალურს, სამოქალაქო საზოგადოებას, არასამთავრობო სექტორს, აქტივისტებს, დღეს ყველას გელოდებით გორში! ეს არ არის მხოლოდ გორის სირცხვილი ეს ყველაფერი საქართველოს ღირსებაზე გადის! მნიშვნელოვანია რომ საჭირო და დროული პასუხი გაეცეს ამ არარაობას!“ – ნათქვამია ღონისძიების გვერდზე, ფეისბუქზე.

დღეს, 21 აგვისტოს, „ნეტგაზეთი“ დაუკავშირდა გორის საკრებულოს თავმჯდომარეს, დავით რაზმაძეს, რომელმაც თქვა, რომ მასთან ინტერვიუს დიდი ნაწილი არასწორადაა გაშუქებული და „ნიუ იორკ თაიმსის“ სტატია, რომელიც ომის კორესპონდენტის, სკოტ ანდერსონის მომზადებულია, ცილისწამებაა. ამავე დროს, რაზმაძემ „ნეტგაზეთთან“ დაადასტურა, რომ ომის პროვოცირებაში სააკაშვილი დაადანაშაულა.

გორის საკრებულოს თავმჯდომარე, დავით რაზმაძე 2023 წელსაც მოექცა მედიის ფოკუსში. რაზმაძემ მაშინ იმ შემთხვევებთან დაკავშირებით, როცა რუსი ოკუპანტები საქართველოს მოქალაქეებს იტაცებენ ან კლავენ, თქვა, რომ „მოსახლეობა არ ექვემდებარება ამ ყველაფერს“ და „ვიღაცა რამდენიმე ჭიქას დალევს, მოუნდება იქით [ოკუპირებულ ტერიტორიებზე] გააგრძელოს ქეიფი, ილოცოს … არ შეიძლება!“

რაზმაძის განცხადება ფაქტობრივად მიემართებოდა რუსი ოკუპანტების მიერ გორის მუნიციპალიტეტში მცხოვრები თამაზ გინტურის მკვლელობას – 2023 წლის 6 ნოემბერს რუსმა ოკუპანტებმა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ კირბალში მცხოვრები თამაზ გინტური მოკლეს, ლევან დოთიაშვილი კი გაიტაცეს. შემთხვევა ლომისის ეკლესიასთან მოხდა.

ამავე თემაზე:

რა (არ) თქვა გორის საკრებულოს თავმჯდომარემ NYT-თან ინტერვიუში რუსეთზე და ევროკავშირზე?

See more

______________

მთავარი ფოტო: ლია ჩლაჩიძე/ფეისბუქის გვერდიდან.

„თუ ევროსაბჭოს წევრები აღარ ვიქნებით, ევროსაბჭოსთან დაკავშირებული ადამიანის უფლებების მექანიზმები, რაც არსებობს, ყველაფერი გაჩერდება, მათ შორის, ევროსასამართლო,“ – ამბობს უფლებადამცველი გიორგი ბურჯანაძე, მას ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის 51 დეპუტატის დეკლარაციაზე ვესაუბრეთ, სადაც საუბარია საქართველოს გაძევებაზე.

„…თუ საქართველო ავტორიტარულ კურსს არ შეცვლის,  ჩვენ დავაყენებთ საკითხს საქართველოს დელეგაციის მანდატების გამოწვევის შესახებ არსებითი საფუძვლებით და მოვუწოდებთ ასამბლეასა და მინისტრთა კომიტეტს, დაიწყონ საქართველოს გაძევების პროცესი ევროპის საბჭოს წესდების 3-ე მუხლში ნახსენები ძირითადი პრინციპების სერიოზული დარღვევისთვის”, – ნათქვამია 51 დეპუტატის დეკლარაციაში.

„ეს იქნება უდიდესი რეპუტაციული დარტყმა, როცა ქვეყანა გაძევებულია ევროსაბჭოდან, ან როცა ქვეყანას ამით ემუქრებიან,“ – მიიჩნევს გიორგი ბურჯანაძე.

რომელი ქვეყანა გაუძევებია ამ დრომდე ევროსაბჭოს? – „ბათუმელებმა“ გიორგი ბურჯანაძესთან ინტერვიუ ჩაწერა, ის „სამოქალაქო საზოგადოების ფონდის“ სამართლებრივი მრჩეველია.

• ბატონო გიორგი, რა გზავნილია საქართველოსთვის დეკლარაცია, რომელსაც ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის 51 დეპუტატი ავრცელებს? საუბარია საქართველოს ევროსაბჭოდან გაძევების პროცესის დაწყებაზე: „რეპრესიების ამ გზით საქართველო, როგორც ევროპის საბჭოს წევრი ქვეყანა, არღვევს თავის ვალდებულებებს და ლახავს ასამბლეის ავტორიტეტს,“ – ვკითხულობთ დეკლარაციაში. 

ევროსაბჭოში საქართველო გაწევრიანებულია 1999 წლიდან, შევარდნაძის დროს, როცა ზურაბ ჟვანიას ცნობილი სიტყვები გაჟღერდა. მას შემდეგ ევროსაბჭოს მეშვეობით საქართველოში ადამიანის უფლებების კუთხით ბევრი რამ შეიცვალა – უმეტესად ევროსაბჭოს ეგიდით და ფარგლებში არის მიღებული უამრავი სხვადასხვა დოკუმენტი და დეკლარაცია. დემოკრატიაში და ადამიანის უფლებების კუთხით საქართველოს თუ რამე მიღწევა აქვს, ამაში ევროსაბჭოს ძალიან დიდი დამსახურებაა.

ბოლო რამდენიმე წელიწადია, საქართველოში ადამიანის უფლებების მდგომარეობა მხოლოდ უარესდება, არანაირი პროგრესი და წინსვლა არ გვაქვს. წელს ევროსაბჭომ მიიღო ორი რეზოლუცია საქართველოში ადამიანის უფლებების მდგომარეობის გაუარესებაზე. ევროსაბჭოს ბევრი მოწოდება ჰქონდა ადამიანის უფლებების გაუმჯობესებაზე, მაგრამ სამწუხაროდ, არაფერი გაუმჯობესება არ ყოფილა. პირიქით, გაუარესება მიდის

51 დეპუტატის განცხადება სწორედ იმისკენ არის მიმართული, რომ თუ არ იქნება გაუმჯობესება, ისინი მზად არიან უფრო მეტად მკაცრი ღონისძიებები მიიღონ, რაც მათ ხელშია. უშუალოდ საპარლამენტო ასამბლეის ხელში არის ის, რომ მათ შეუძლიათ მხოლოდ უფლებამოსილების არაღიარება. ეს არის ყველაზე მძიმე, რაც შეიძლება გააკეთონ.

„ქართული ოცნების“ წარმომადგენლები, ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში არ არიან წარმოდგენილი, თუმცა ხვალ და ზეგ მათ კიდევ შეიძლება წარადგინონ წარმომადგენლები. დღევანდელ დეკლარაციაში მითითებულია, რომ რომც მოხდეს ახლიდან წარმოდგენა, ისინი არ აღიარებენ „ქართული ოცნების“ რწმუნებებს და უფლებამოსილებებს საპარლამენტო ასამბლეაში.

ამის გარდა, საპარლამენტო ასამბლეის დეპუტატები დამატებით საუბრობენ იმაზე, რომ მზად არიან განიხილონ შესაძლებლობა: მიმართონ მინისტრთა კომიტეტს, რომ საქართველო გაძევებული იქნას ევროპის საბჭოდან.

ეს პირველი შემთხვევაა საქართველოს ისტორიაში: 26 წელია საქართველო ევროსაბჭოს წევრია და პირველად  ემუქრებიან საქართველოს გაძევებით. ეს არის კარგი ინდიკატორი იმის, რომ ბოლო 26 წლის განმავლობაში საქართველოში ადამიანის უფლებების მდგომარეობა ისე გაუარესებული არასდროს ყოფილა, როგორც დღეს. ასეთი მუქარა არასდროს მოგვისმენია.

• ეს ნიშნავს, რომ ევროსაბჭოს დეპუტატების შეფასებით, საქართველოში დამოუკიდებლობის აღდგენიდან დღემდე პერიოდში დემოკრატია ყველაზე მძიმე მდგომარეობაშია დღეს? 

კი, ყველაზე მძიმე მდგომარეობა არის ახლა და სწორედ ამის გამო კეთდება პირველად ასეთი განცხადება – ჯერ არ მოუწოდებენ, მაგრამ მათ შეუძლიათ, რეზოლუცია მიიღონ, სადაც ამას ჩაწერენ. ასეთი რამ მიღებულია რუსეთთან მიმართებით – 2022 წლის მარტში მინისტრთა კომიტეტმა რუსეთი გააძევა. ამას უძღოდა საპარლამენტო ასამბლეის მიერ მიღებული ასეთი მოწოდება კომიტეტის მიმართ რუსეთის გაძევებაზე. ასე რომ, ამის პრეცედენტი არსებობს. 

• რუსეთის გარდა სხვა რომელიმე ქვეყანა ევროსაბჭოს ამ დრომდე გაუძევებია? 

საბერძნეთი გასული საუკუნის 70-იან წლებში. მაშინ საბერძნეთში იყო ხუნტა, რომელიც შემდეგ დამარცხდა და საბერძნეთი დაუბრუნდა დემოკრატიულ რელსებს. საბერძნეთი შემდეგ ევროსაბჭოშიც გაწევრიანდა და ევროკავშირშიც.

• ევროსაბჭოში 46 წევრი სახელმწიფოა, როგორ მიიღება გადაწყვეტილება ქვეყნის გაძევებაზე?

ამ გადაწყვეტილებას იღებს მინისტრთა კომიტეტი – 46 წევრი სახელმწიფოს საგარეო საქმეთა მინისტრები. მინისტრთა კომიტეტის ორი-მესამედია საჭირო გადაწყვეტილების მისაღებად.

51 დეპუტატი, ვინც ხელს აწერს ამ დეკლარაციას, 24 სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენელია. ეს ძალიან დიდი რიცხვია. ამას დაუმატეთ ისიც, რომ აქ არის წარმოდგენილი 4 დიდი პოლიტიკური ჯგუფი, რომელიც წარმოდგენილი საპარლამენტო ასამბლეაში.

ასე რომ, ეს ძალიან რეპრეზენტატული და დიდი წარმომადგენლობის მქონე განცხადებაა.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ დეკლარაციის ავტორი არის „ალდეს“ ლიდერი ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში – იულიან ბულაი, რომელიც იყო საქართველოში ევროსაბჭოს სადამკვირვებლო მისიის ხელმძღვანელი ოქტომბრის არჩევნებზე.

• რა სახის მანიპულაცია იყო „ოცნების“ არალეგიტიმური პრემიერის, ირაკლი კობახიძის პასუხი საპარლამენტო ასამბლეის დეპუტატების მიმართ: „ითხოვენ ისეთი სტატუსის შეჩერებას, რომელიც ჩვენ გვაქვს შეჩერებული“? 

ეს არის პროპაგანდა. ჯერ ერთი, „ქართულ ოცნებას“ თავისით კი არ მიუღია ეს გადაწყვეტილება, არამედ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ უთხრა, რომ ახალი არჩევნები დანიშნეთ და პოლიტპატიმრები გამოუშვით, თორემ შეგიწყვეტთ უფლებამოსილებასო. იმის გამო, რომ მათ არ დანიშნეს არჩევნები და პოლიტპატიმრები არ გამოუშვეს – თითქოს რაღაც ღირსეული ნაბიჯი იყო მათი მხრიდან და თვითონ დატოვეს. რეალურად ეს იმიტომ გააკეთეს, რომ იცოდნენ, საპარლამენტო ასამბლეა აპრილში მათ შეუწყვეტდა უფლებამოსილებას. ამიტომ თვითონვე შეიწყვიტეს ეს უფლებამოსილება.

რაც ამ წერილში წერია, არის, რომ თვითონ ხვალ და ზეგ, აი ნებისმიერ დროს, ნებისმიერი სესიის წინ, „ქართულმა ოცნებამ“ შეიძლება ხელახლა გააგზავნოს დეპუტატების სია და თქვას, რომ მათი უფლებამოსილება ცანიო. ეს დეკლარაცია სწორედ იმისთვის არის, რომ მომავალში, ხვალ და ზეგ, „ქართულმა ოცნებამ“ რომ სცადოს პოლიტიკურ ჯგუფებთან დღის წესრიგები დაალაგოს და გადაწყვეტილებები მიიღოს, აი ეს თავიდან იქნას აცილებული.

ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას ხელთ არსებული ბერკეტი სწორედ ეს არის. ამიტომაც, ისინი ახსენებენ „ქართულ ოცნებას“, რომ თუ უფლებამოსილების ცნობის საკითხი დადგება ხვალ და ზეგ, მათ ხელთ არსებულ ყველაზე მძიმე იარაღს „ქართული ოცნების“ მიმართ კვლავ გამოიყენებენ.

• გარდა იმისა, რომ საქართველოს აღარ ჰყავს წარმომადგენლობა საპარლამენტო ასამბლეაში და „ოცნების“ მთავრობას ვეღარც ეყოლება, ამ დეკლარაციაში საუბარია კიდევ უფრო უარეს შედეგზე – გაძევებაზე.

დიახ, დეპუტატები წერენ ორ რამეს: ერთია ის, რომ თუ ხვალ და ზეგ შენ წარმოადგენ სიას და ეცდები, რომ კიდევ გახდე საპარლამენტო ასამბლეის წევრი – ჩვენ ამას არ ვცნობთ. მეორე საკითხია, რომ ევროსაბჭოდან გაგაძევებთო, ოღონდ ამაზე გადაწყვეტილებას თვითონ საპარლამენტო ასამბლეა ვერ იღებს და მინისტრთა კომიტეტს მოუწოდებს, რომ ეს გადაწყვეტილება მიიღოს.

• როგორ აისახება ეს საქართველოზე, ჩვენზე, მოქალაქეებზე, თუ საქართველოს ევროსაბჭოდან გააძევებენ? გაძევების შემთხვევაში საერთოდ ვეღარ მივმართავთ, მაგალითად, სტრასბურგის სასამართლოს? 

ეს იქნება უდიდესი რეპუტაციული დარტყმა, როცა ქვეყანა გაძევებულია ევროსაბჭოდან, ან როცა ქვეყანას ამით ემუქრებიან. ეს ნიშნავს, რომ მათ სერიოზული ადამიანის უფლებების პრობლემები აქვთ.

თუ ევროსაბჭოს წევრები აღარ ვიქნებით, ევროსაბჭოსთან დაკავშირებული ადამიანის უფლებების მექანიზმები, ყველა გაჩერდება, მათ შორის, ევროსასამართლო. ასევე, ციხეების მონიტორინგის უფლებამოსილების მქონე ორგანო წამების პრევენციის კომიტეტი, ასევე რასიზმის და შეუწყნარებლობის კომიტეტი, ვენეციის კომისია, კორუფციის საკითხებზე მომუშავე გრეკო და სხვები.

ყველაზე ხელშესახები და პრობლემური ევროსასამართლო იქნება, სადაც გაძევების შემთხვევაში ახალი საქმეები საქართველოდან ვეღარ შევა. გაძევებამდე ევროსასამართლოში შესული საქმეების განხილვას კი, დაასრულებენ, როგორც ეს ხდება რუსეთის შემთხვევაში.

მიუხედავად იმისა, რომ ამ ეტაპზე ევროსაბჭოს ასამბლეაში არ არიან ქართველი დეპუტატები [ასამბლეა ირჩევს ევროსასამართლოს მოსამართლეებს], ასამბლეა ქართველი დეპუტატების გარეშე აირჩევს საქართველოს მიერ წარგზავნილ მოსამართლეს, თუ იგი დააკმაყოფილებს შესაბამის მოთხოვნებს.

• ევროსასამართლოს მოსამართლეებს ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა არჩევს. როცა ჩვენ ამ ეტაპზე არ გვყავს წარმომადგენლობა ასამბლეაში, როგორ შეარჩევენ მოსამართლეს საქართველოდან?

ლადო ჭანტურიას [მოსამართლე საქართველოდან სტრასბურგის სასამართლოში] თუ არ ვცდები, მომავალი წლის იანვარში გასდის ვადა, ამ ეტაპზე ასამბლეიდან ორი გაძევებული ქვეყანა ვართ: საქართველო და აზერბაიჯანი. ამ შემთხვევაში გადაწყვეტილებას მიიღებენ ამ ორი ქვეყნის წარმომადგენლების გარეშე.

ასევე, ვენეციის კომისიას კი ჰყავს ევროსაბჭოს არაწევრი ქვეყნებიც, მაგრამ წევრობა ავტომატურად განაპირობებს იმ ბენეფიტს, რომ შეგიძლია, ამ შემთხვევაში, ამით ისარგებლო. 

• თქვენი დაკვირვებით, რაზეა გათვლილი ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის დეპუტატების გზავნილი გაძევებაზე? ივანიშვილის არალეგიტიმური ხელისუფლება ვხედავთ, რომ არ ითვალისწინებენ ევროპელი პარტნიორების რეკომენდაციებს. 

ეს არის გათვლილი იმაზე, რომ საქართველოს სახელმწიფო ვალდებულია, დაიცვას ადამიანის უფლებები. იმის გამო, რომ ვიღაც ამას არ ასრულებს, არ ნიშნავს იმას, რომ მათ თავიანთი საქმე არ უნდა აკეთონ, არ მოუწოდონ და არ გამოიყენონ მათ ხელთ არსებული მექანიზმები.

შეიძლება, ვიღაც ამას არასერიოზულად უყურებდეს, მაგრამ დარწმუნებული ვარ – საერთაშორისო და ადგილობრივი წნეხის გათვალისწინებით, საბოლოო ჯამში, ერთ დღესაც მოუწევს ყველას შეასრულოს ვალდებულებები, რომელიც საქართველოს აქვს ადამიანის უფლებების კუთხით.

• რეალურად უშვებთ, რომ უახლოეს მომავალში საქართველო გააძევონ ევროსაბჭოდან? 

მგონია, რომ ეს ნაადრევი ეტაპია, ეს არის პირველადი ეტაპი. გადაწყვეტილებას იღებს მინისტრთა კომიტეტი. ეს არის გაფრთხილება, რომელიც ყურადღებით უნდა იქნას მიღებული.

• მაგრამ არაკონსტიტუციური მთავრობა არც იმ პირობებს ასრულებს, რაც უნდა შეესრულებინა აგვისტოს ბოლომდე უვიზო მიმოსვლის რეჟიმის შესანარჩუნებლად. ამ კუთხით რას ელით? 

უვიზო მიმოსვლის შეჩერებაზე გადაწყვეტილებას იღებს ევროსაბჭო და მას სჭირდება უბრალო უმრავლესობა.

საქართველოს მთავრობას დედლაინი ჰქონდა აგვისტოს ბოლომდე, შემდეგ მომზადდება ანგარიში და სავარაუდოდ ოქტომბერში უნდა იყოს ამ საკითხზე მსჯელობა.

„გუშინდელმა შეხვედრამ აჩვენა, რომ ევროპა ცდილობს, მაქსიმალურად იყოს ჩართული ამ პროცესში, რაც მთავარია, დააზღვიოს ის, რომ შეიძლება გარიგება შედგეს უკრაინის ხარჯზე, ანუ ცეცხლის შეწყვეტა უკრაინის ინტერესების ხარჯზე – ამისგანაც დაზღვევას ცდილობს ევროპა. ევროპის ასეთი მასშტაბური ყოფნა ამ შეხვედრაზე ძალიან მეტყველია ამ თვალსაზრისით,“ – მიიჩნევს პოლიტოლოგი შოთა კაკაბაძე. მას ვაშინგტონში გამართულ მოლაპარაკებაზე ვესაუბრეთ: რა გზავნილია აშშ-ს და ევროპის ერთიანობა პუტინისთვის?

„ყველაფერი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რა გარიგება შედგება რუსეთს და დასავლეთს შორის,“ – ამბობს ანალიტიკოსი.

პოლიტოლოგს ვკითხეთ საქართველოზეც – ამ მოცემულობაში რა იცვლება სამხრეთ კავკასიაში, სადაც სომხეთმა და აზერბაიჯანმა უკვე რუსეთს ზურგი აქციეს?

• ბატონო შოთა, რას აჩვენებს თქვენთვის თეთრ სახლში ევროპელი ლიდერების შეხვედრა? ევროპელი ლიდერების გზავნილებიდან რა იყო თქვენთვის ყველაზე საყურადღებო? 

გამოიკვეთა ის, რომ ევროპის სურვილია, არ დარჩეს მოლაპარაკებების მაგიდის მიღმა.

თუ გახსოვთ, გაზაფხულზე საუდის არაბეთში უშუალო კონტაქტი შედგა რუსულ და ამერიკულ მხარესთან და ევროპა იყო გარეშე. მაშინ გაჩნდა ეს განცდა, რომ არ არიან მოლაპარაკების მაგიდასთან. მგონი, ბელგიის პრემიერ-მინისტრი ამბობდა თავის დროზე, თუ არ ხარ მოლაპარაკების მაგიდასთან, ხარ მენიუში. დაახლოებით, აი, ამის შიში არსებობს ევროპაში, დასავლეთში – არ დარჩეს მოლაპარაკების მაგიდის მიღმა!

გუშინდელმა შეხვედრამ აჩვენა, რომ ევროპა ცდილობს, მაქსიმალურად იყოს ჩართული ამ პროცესში, რაც მთავარია, დააზღვიოს ის, რომ შეიძლება გარიგება შედგეს უკრაინის ხარჯზე, ანუ ცეცხლის შეწყვეტა უკრაინის ინტერესების ხარჯზე – ამისგანაც დაზღვევას ცდილობს ევროპა. ევროპის ასეთი მასშტაბური ყოფნა ძალიან მეტყველია ამ თვალსაზრისით.

გუშინ CNN-თან იყო ფინეთის პრეზიდენტის ინტერვიუ, სადაც მან თქვა, რომ ფინეთმა ძალიან კარგად იცის, რა არის რუსეთი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ფინეთმა გამოიარა დაახლოებით მსგავსი – რუსეთთან ომი, რაც სამ თვეს გრძელდებოდა. განსხვავება ის არის, რომ მაშინ ფინეთი იყო მარტო. დღეს უკრაინას უკან უდგას დასავლეთი, ამ შემთხვევაში დასავლეთ ევროპა, რაც ამ მხრივ მნიშვნელოვანია. მთავარი, რაც გამოიკვეთა, არის ის, რომ რომ უკრაინა არ არის მარტო.

• ეს იმის ხაზგასმაა, რომ უკრაინის ბედი არ არის დამოკიდებული მხოლოდ აშშ-ზე? 

კი, რა თქმა უნდა. ტრამპის ადმინისტრაცია განსხვავდება წინა ადმინისტრაციისგან: ტრამპს აქვს შედარებით არატრადიციული, მოდი, ესე ვთქვათ, ექსტრაორდინარული და არატრადიციული მიდგომა საგარეო პოლიტიკის მიმართ. მას აქვს უფრო მეტად „ბიზნეს-მაინდიდ“ მიდგომა, რაც ნიშნავს იმას, რომ მას სჭირდება, რაც შეიძლება მალე დაინახოს შედეგი და შემდეგ ეს შედეგი გაყიდოს, როგორც შიდა აუდიტორიაში, ასევე გარეთ.

ტრამპი ბევრჯერ იმეორებს, რომ მან შეძლო რამდენიმე ცხელ წერტილში, განსაკუთრებით აფრიკაში, სადაც 30 წელია კონფლიქტი მიმდინარეობდა, ამის უცებ დასრულება. მას აქვს იგივე მიზანი უკრაინაში, რაც შეიძლება მალე დაასრულოს ეს ომი, ან ყოველ შემთხვევაში ცეცხლის შეწყვეტამდე მიიყვანოს. ამიტომ, ისეთი რაღაცები, როგორიც არის, ვთქვათ, ტერიტორიული საკითხები, ყირიმის საკითხი, აღმოსავლეთ უკრაინის საკითხი და ასე შემდეგ, მისთვის მეორეხარისხოვანია ამ ფონზე.

სწორედ აქ შემოდის ევროპა, რომელსაც მოლაპარაკების მაგიდაზე შემოაქვს ასეთი საკითხები: „რას ვშვრებით ყირიმში? რას ვუშვრებით იმ ბავშვებს, რომლებიც აღმოსავლეთ უკრაინიდან მოიტაცეს და ახლა იმყოფებიან რუსეთში?“ – ეს ჩანდა გუშინდელ გზავნილებში.

ტრამპის ადმინისტრაციის ხედვა არის ის, რომ ევროპამ უფრო მეტად უნდა იტვირთოს თავის თავზე თავდაცვის ხარჯები.

• მაკრონი ამბობს, რომ უკრაინის უსაფრთხოების გარანტიები პრაქტიკულად ნიშნავს ევროპული კონტინენტის უსაფრთხოებას. 

ევროკავშირს აქამდე ჰქონდა ფუფუნება, რომ ყოფილიყო ნატოს ქოლგაში, რომელშიც ძირითადად ამერიკის შეერთებული შტატების წილია. ეს საშუალებას აძლევდა ევროკავშირს საკუთარი ფინანსები, მაგალითად, გაეშვა სოციალურ საკითხებზე, ჯანდაცვაზე. ტრამპის ადმინისტრაციის მიდგომაა – დროა, ევროკავშირმა უფრო მეტი ტვირთი აიღოს თავის თავზე და მაქსიმალურად დისტანცირდეს ამერიკის შეერთებული შტატები ამ საკითხებისგან.

ეს გადაწყობა კი, არ არის მარტივი. ერთ და ორ წელიწადში არ მოხდება ევროპისთვის ეს გადაწყობა. ამიტომ მნიშვნელოვანია, რომ ამ გადაწყობის პროცესში, როგორღაც ამერიკის შეერთებული შტატები დარჩეს ჩართული, როგორც უსაფრთხოების გარანტი.

გუშინდელი შეხვედრა ემსახურებოდა იმ მიზანსაც, რომ ეს კავშირი არ გაწყდეს ევროპის კონტინენტს და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის.

• ევროპისთვის აშკარაა, რომ აშშ-ს აქტიური ჩართულობის გარეშე პრაქტიკულად რთული იქნება უსაფრთხოების გარანტიების შექმნა იგივე უკრაინისთვის? 

რა თქმა უნდა. მასშტაბები, რაც აქვს ამერიკის შეერთებულ შტატებს – ფინანსური, ან რასაც თავდაცვაში ხარჯავს, ტექნოლოგიური – იარაღის წარმოების კუთხით და ასე შემდეგ – ამას ვერ დაეწევა ევროკავშირი ასე მარტივად. ამას დასჭირდება დრო.

იგივე თავდაცვითი ფონდის იდეა, რომელიც ევროკავშირმა გააჟღერა, წლებზეა გათვლილი და არა დღეს და ხვალ.

• რას უნდა ელოდეს ამ დროს უკრაინა? ბრიტანეთის პრემიერის კირ სტარმერის თქმით, ტრამპის მზაობა, მიიღოს მონაწილეობა უკრაინისთვის ნატოს მეხუთე მუხლის მსგავსი უსაფრთხოების გარანტიებში, სრულ თანხმობაშია მსურველთა კოალიციის გეგმებთან. 

ამ კუთხით დეტალები ჯერ უცნობია და ნაადრევი იქნება დასკვნების გამოტანა. მე პირადად დასავლეთის ჯარის განლაგება, ან დასავლეთის ჩართულობა სამხედრო თვალსაზრისით კონფლიქტში, ამ ეტაპზე ცოტა წარმოუდგენლად მიმაჩნია.

მაგალითად, ცეცხლი შეწყდა და სამშვიდობო ძალები განლაგდა უკრაინაში, ვთქვათ, ფრანგული, ბრიტანული სამშვიდობო ძალები, მაგრამ ამ სამშვიდობო ძალებს ამერიკის შეერთებული შტატების საჰაერო თავდაცვის გარეშე ძალიან გაუჭირდება ეფექტური ცეცხლის შეწყვეტის კონტროლი, იმიტომ, რომ ცეცხლის შეწყვეტაში იგულისხმება ისიც, რომ თუ ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება დაირღვა, ამ სამშვიდობო ძალების ფუნქცია უნდა იყოს ამ ცეცხლის შეწყვეტის აღკვეთა. ამის კონტროლი ამერიკის შეერთებული შტატების საჰაერო დახმარების გარეშე იქნება ძალიან რთული.

ჯერ ცოტა ნაადრევია რამე კონკრეტულზე საუბარი. ჩემი აზრით, ამ ეტაპზე რაზეც არის ლაპარაკი, ესაა გარანტიები უკრაინისთვის დაახლოებით ისეთი, როგორიც აქვს, მაგალითად, ტაივანს ამერიკასთან: იმ შემთხვევაში თუ ჩინეთი თავს დაესხმება ტაივანს, ამერიკის შეერთებული შტატები პასუხისმგებლობას იღებს, რომ იარაღს მიაწვდის შეზღუდული რაოდენობით, რაც დასჭირდება ტაივანს თავდაცვისთვის.

• თქვენი დაკვირვებით, ამ შეხვედრების შემდეგ რამდენად გაიზარდა ცეცხლის შეწყვეტაზე შეთანხმების პირობა? 

ჩემი აზრით, უკრაინისთვის ამ ეტაპზე რთულია ცეცხლის შეწყვეტაზე დათანხმება. ფაქტია, რომ აღმოსავლეთ უკრაინის ნაწილს უკრაინელები ეფექტურად ვერ აკონტროლებენ, არის ნაწილი, რომელიც რუსეთმა კონსტიტუციით გამოაცხადა თავის ტერიტორიად და რუსეთი ახლა წინაპირობად ასახელებს, ეს ტერიტორიები, მათ შორის, ყირიმი, ოფიციალურად იქნას აღიარებული რუსეთის ტერიტორიადო. ამაზე უკრაინისთვის დათანხმება არის ძალიან რთული. უკრაინის ნებისმიერი ხელისუფლებისთვის ამაზე დათანხმება ფაქტობრივად პოლიტიკური თვითმკვლელობის განაჩენია.

მეორეს მხრივ, ბუნებრივია, უკრაინას ძალიან სჭირდება ცეცხლის შეწყვეტა, იმისთვის, რომ ამოისუნთქოს, მოძლიერდეს და დაიწყოს ხელახალი, შესაძლო მომავალი კონტრშეტევისთვის მზადება. ამ ეტაპზე უკრაინისთვის გამოსავალი შეიძლება იყოს არსებული კონფლიქტის გაყინვა, თუმცა ამავდროულად ამ მოცემულობის აღიარება, როგორც ოკუპაციის და არა, როგორც რუსეთის ტერიტორიის. დაახლოებით ისე, რაც გვაქვს საქართველოში: ჩვენც არ გვაქვს რუსეთთან სამშვიდობო ხელშეკრულება, მაგრამ გვაქვს ცეცხლის შეწყვეტის ხელშეკრულება, რომელსაც რუსეთი არღვევს.

• რა ძალა შეიძლება ჰქონდეს ამ დროს აშშ-ს და ევროპის ერთიანობის დემონსტრირებას? 

სწრაფი, ეგრეთ წოდებული ბლიც-კრიგი რუსეთს არ გამოსდის. ამიტომ, მას აქვს გრძელვადიანი გათვლა. გრძელვადიან გათვლაში იგულისხმება ის, რომ ტრანსატლანტიკურ ერთობაში შეიტანოს განხეთქილება. პუტინის მოლოდინია, ამერიკის შეერთებულ შტატებს და დასავლელ პარტნიორებს შორის შეიძლება წარმოიშვას უთანხმოება.

ამას დაემატება ისიც, რომ შეიძლება 3-4-5-წლიანი კონფლიქტით უბრალოდ გადაიღალონ დასავლეთის ქვეყნები, განსაკუთრებით ისეთი ქვეყნები, რომლებიც ცოტა შორს არიან რუსეთისგან და ვთქვათ, პირადად, ისტორიულად ეს გამოცდილება არ აქვთ, მაგალითად, ესპანეთი, პორტუგალია და ასე შემდეგ. საუბარია ქვეყნებზე, ვისთვისაც ასეთი აქტუალური არ არის რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტი. პუტინის გათვლით, ხანგრძლივ პერსპექტივაში უკრაინას დაფინანსება შეუმცირდება და იძულებული გახდება, დათმობაზე წავიდეს. ამიტომაც არ ჩქარობს რუსეთი ცეცხლის შეწყვეტას.

მეორეს მხრივ, დასავლეთში ძალიან კარგად ესმით, რა არის პუტინის ტაქტიკა და შეძლებისდაგვარად ცდილობენ, რომ ამას დაუპირისპირონ აი, ეს კოორდინაცია, ერთიანი მოქმედება.

• დასავლეთის გათვლაა, რომ რუსეთის რესურსები იკლებს? ეს ერთიანობა რა გზავნილია პუტინისთვის? 

ბუნებრივია, ეს ომი რესურსების გამოფიტვაზეა, მაგრამ ამავდროულად მხარეები ახალ რეალობასაც ერგებიან. მაგალითად, იყო პერიოდი, როდესაც დრონებში აშკარად უკრაინას ჰქონდა უპირატესობა და მან ამ კუთხით მნიშვნელოვნად დაჩაგრა რუსეთი, მაგრამ როგორც სხვადასხვა ექსპერტი ამბობს, ნელ-ნელა ამ რეალობას მოერგო რუსეთი და რუსეთმაც შეიმუშავა საპასუხო ტაქტიკა.

ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ადამიანური რესურსი ბევრად უფრო დიდი აქვს რუსეთს, ვიდრე უკრაინას. ყველაზე მეტად უკრაინას ახლა რაც უჭირს, ეს არის ადამიანური რესურსი… დასავლეთის მიზანია, რომ პირველ რიგში, სასწრაფოდ ცეცხლი შეწყდეს, ოღონდ ისეთ პირობებზე, რომელიც არ იქნება უკრაინისთვის დანებების ან მარცხის ტოლფასი.

დასავლეთისთვის იმედისმომცემია ამ ერთიანობის დემონსტრირება. საბოლოო ჯამში პუტინს ერთადერთი, რაც ესმის, არის ძალის ენა. პუტინთან საუბარი დათმობით არ ჭრის. ეს ერთიანობა აჩვენებს მზაობას, რომ უფრო მტკიცედ დაუდგნენ უკრაინას.

• საქართველოზეც მინდა გკითხოთ – რას შეიძლება ველოდეთ ჩვენ სამხრეთ კავკასიის ბოლო ტენდენციის გათვალისწინებით, როცა სომხეთმა და აზერბაიჯანმა ზურგი აქციეს რუსეთს?

საქართველოს შემთხვევაში ცოტა რთულად არის საქმე იმ თვალსაზრისით, რომ უკრაინისთვის ნატოს წევრობის მაგივრად ხდება რაღაც სხვა ალტერნატივის შეთავაზება. რუსეთის იმ პრეტენზიას, რომ უკრაინა ნატოს წევრი არ გახდეს, აშშ, როგორც ჩანს მიიღებს, როგორც მოცემულობას, ეს კი ავტომატურად ნიშნავს იმას, რომ საქართველოსთვის ნატოში წევრობაც კითხვის ნიშნის ქვეშაა.

მნიშვნელოვანია ისიც, რომ უკვე საუბარია მოლდოვა-უკრაინის გაყოფაზე ევროკავშირში გაწევრების კუთხით: უკრაინას ბლოკავს უნგრეთი, ასევე სლოვაკეთი, მოლდოვის მიმართ კი, ეს პრეტენზიები არ აქვს ამ ორ ქვეყანას, ამიტომ არის საუბარი, რომ შეიძლება მოლდოვა ცალკე პაკეტში განიხილონ და დაჩქარდეს მოლდოვის საკითხი. ეს ასევე ძალიან ცუდი ნიშანი იქნება საქართველოსთვის, იმიტომ, რომ საქართველოს საკითხი კიდევ უფრო გადაიწევს სადღაც უკან.

საქართველოსთვის ბუნებრივად მნიშვნელოვანია, რაზე შეთანხმდებიან რუსეთი და უკრაინა. გუშინ მაკრონმა ინტერვიუს დროს ახსენა ჯერ რუსეთის 2008 წლის ომი საქართველოში და მერე უკრაინა. ეს არაა შემთხვევითი და მიუთითებს იმას, რომ „2008 წლის ომის ქეისი“ არსებობს და ეს არსებობს დასავლეთის მეხსიერებაში.

• ელოდებით, რომ შესაძლოა გაიზარდოს რუსეთის ზეწოლა საქართველოზე? 

ჩემი აზრით, რუსეთის ურთიერთობას საქართველოში ნებისმიერ ხელისუფლებასთან აქვს ძალიან დიდი პრობლემა, რადგანაც არსებობს ოკუპირებული ტერიტორიები. რაც უნდა პრორუსული იყოს ხელისუფლება, ვიდრე ოკუპირებული ტერიტორიების საკითხი არ მოგვარდება, მანამდე გაუჭირდება მას საერთაშორისო სამართლით დიპლომატიური ურთიერთობების აღდგენა რუსეთან.

საქართველოს ხელისუფლებას დასავლეთში ურთიერთობები გაფუჭებული აქვთ და იზოლაციაშია, რუსეთთან ამ ურთიერთობებს ვერ აღადგენენ. რაღაც გაურკვევლობაშია საქართველო.

მე უფრო ველოდები, რომ სომხეთზე იქნება ზეწოლა რუსეთის მხრიდან – სომხეთში მაინც აქვს რუსეთს ჯერ კიდევ შენარჩუნებული თავისი გავლენები, გინდაც სამხედრო ბაზის თვალსაზრისით, ინფრასტრუქტურული პროექტები, რომლის უმრავლესობა რუსეთის კონტროლის ქვეშაა, სომხეთის რკინიგზა და ასე შემდეგ. მომავალი წლის ივნისში სომხეთში არჩევნებია. ამიტომაც, რუსეთი უფრო სომხეთზე გააკეთებს აქცენტს, მით უმეტეს, თუ უკრაინაში ცეცხლის შეწყვეტა დროებით მიიღო.

რუსეთი სომხეთში მაქსიმალურად ეცდება ჰიბრიდული ომის ტაქტიკით სათავისოთ შემოატრიალოს ვითარება.

რამდენად წარმატებული იქნება – ეს ბევრ რამეზეა დამოკიდებული. აქ ირანის ფაქტორიცაა, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების კონტროლს თავის საზღვართან დიდად არ მიესალმება, აქ შემოდის შავი ზღვის როლიც – მოგეხსნებათ, უკრაინა შავის ზღვისპირა სახელმწიფოა. თუ უკრაინის უსაფრთხოებაში შემოვიდა დასავლეთი და შავი ზღვა გახდა დასავლეთის უსაფრთხოების სფეროს ნაწილი, საქართველო, როგორც შავი ზღვის ქვეყანა, მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ამ ყველაფერში – საქართველოს გვერდს ვერ აუვლიან, ის მნიშვნელოვანი ფაქტორია. ყველაფერი დამოკიდებულია იმაზე, რა გარიგება შედგება რუსეთს და დასავლეთს შორის.

• მაგრამ შესაძლოა ზანგეზურის დერეფნით აგვიაროან გვერდი, თუ დასავლეთი ჩათვლის, რომ საქართველო უკვე რუსეთის აგენტია? 

აქ რამდენიმე მნიშვნელოვანია ფაქტორია, მათ შორის, სათანადო ინფრასტრუქტურის მოწყობა, რასაც სჭირდება დრო, ასევე, სომხეთმა თურქეთთან უნდა დაალაგოს ურთიერთობები.

საქართველოს კი უკვე რამდენი ხანია აწყობილი აქვს შუა დერეფანი და გასასვლელი შავ ზღვაზე. შესაბამისად, უფრო იოლია უკვე არსებული ინფრასტრუქტურით ისარგებლო.

ასე რომ, საქართველოს ამ რეგიონში როლი ჯერ კიდევ აქვს, თუმცა რამდენად გრძელვადიანია ეს იმ პოლიტიკიდან გამომდინარე, რასაც ამჟამინდელი ხელისუფლება ატარებს, ეს სხვა ამბავია.

„აი, თუნდაც ჩვენი საგამოფენო სივრცე ავიღოთ გორში. ეს სივრცე სწორედ ევროკავშირის დაფინანსებით გავაკეთეთ ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში. იმ ადგილზე 10-15 წელი სრული ანტისანიტარია იყო, ნაგავი ეყარა და საპირფარეშოდ იყო ქცეული.

ევროკავშირის დახმარებით შენობა დავასუფთავეთ, მოვაწესრიგეთ და ახალგაზრდების განვითარების კერად ვაქციეთ.

მაგრამ ინსტალაციის – „ნაომარი ქალაქი ბოდიშს არ იხდის!“ გამოფენის შემდეგ, გორის მერიამ წერილი მოგვწერა და სამ დღეში შენობის დაცლა მოგვთხოვა“- გვიყვება ოთო გვრიტიშვილი, გორელ ფოტოგრაფთა კლუბის წარმომადგენელი.

„ბათუმელები“ ოთოს ვიზალიბერალიზაციის მნიშვნელობაზე და მისი დაკარგვის საფრთხეზე ესაუბრა.

„ვიზალიბერალიზაცია თუ დავკარგეთ, გარდა იმისა, რომ ადამიანები დაკარგავენ ეკონომიკური განვითარების შესაძლებლობას, დავკარგავთ პიროვნული განვითარების შესაძლებლობასაც.

ახლა, ევროპისგან ჩამოშორება, 50 წლით კიდევ უკან დაგვხევს და თაობები დავკარგავთ განვითარების შესაძლებლობას.

ამ საპროტესტო აქციებმა ისიც აჩვენა, რომ ადამიანების რაღაც ნაწილმა თურმე თანაგრძნობის უნარი დაკარგა.

თუ ევროპულ გზას ჩამოვშორდებით, ეს კიდევ ერთხელ გააჩენს კითხვის ნიშნებს ჩვენს იდენტობაზე. გამოდის, არ ვყოფილვართ ისეთები, რაც წიგნებში გვიწერია, არც რუსთაველის გმირები ვყოფილვართ და არც არავინ. უბრალოდ, ცარიელი სადღეგრძელოები ვართ“ – ამბობს ოთო გვრიტიშვილი.

მისი აზრით, ბოლო პროცესებმა ასევე კარგად აჩვენა, თუ ვინ იბრძვის ამ ქვეყანაში რეალურად სახელმწიფოსთვის და ვინ – პირადი ინტერესებისთვის.

„თავიდან ძალიან ბევრი ადამიანი იდგა ქუჩაში, მერე კი ყველამ დავინახეთ, რომ ბევრი ჩაეხსნა ამ პროცესს. ვიღაცას არ უნდა ფინანსური კეთილდღეობაზე უარის თქმა და განერიდა.

ცალკე „ქართული ოცნება“ ეწევა პროპაგანდას, რომ თითქოს მშვიდობას იცავს.

გორის სოფლებშიც კი სჯერა ამის ხალხს. მათ ფიზიკურად განიცადეს ომის საფრთხე და მესმის, მაგრამ მეორე ვარიანტიცაა, გლეხებთან როცა მიდიან, ისევ იმ ძველ ამბებზე ელაპარაკებიან, – „ეგ ვაშლი რომ გაგქონდათ, ხილი რომ გაგქონდათ რუსეთში, ხომ კარგი იყო?!“ – იმ დროს ახსენებენ. ალბათ ამიტომაც იმუშავა იქ პროპაგანდამ, ომის თემამ და რუსულმა ნარატივებმა, სამწუხაროდ.

ამიტომ, ხშირად უნდა შევხვდეთ ამ ადამიანებს და პირისპირ ველაპარაკოთ, რადგან შავი რომ შავია, ხშირად ამის დამტკიცებაც კი გვიწევს, ისე არიან პროპაგანდით გაჟღენთილი.

„მშვიდობა უნდა იყოს“ გასაგებია, მაგრამ რის ფასად და როგორ, ეს არის გასარკვევი.

ამიტომ, დიალოგს არ აქვს ალტერნატივა და დრო არ უნდა დავიშუროთ ხალხთან შესახვედრად. განსაკუთრებით რაიონებში, სოფლებში უნდა ვიაროთ. ქალაქში კიდე სხვა სიტუაციაა, შედარებით“-ამბობს ოთო გვრიტიშვილი.

მისი თქმით, ხალხი უსმენს გავლენიან, ცნობად ადამიანებს, ამიტომ კარგი იქნება, თუ ასეთი ადამიანები ხშირად გავლენ რეგიონებში და დაელაპარაკებიან ხალხს იმაზე, რომ მშვიდობა და კეთილდღეობა მიიღწევა ევროპასთან ყოფნით და არა რუსეთის გავლენის ქვეშ.

„აი, თუნდაც ჩვენი საგამოფენო სივრცე ავიღოთ გორში. ეს სივრცე სწორედ ევროკავშირის დაფინანსებით გავაკეთეთ ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში. იმ ადგილზე 10-15 წელია, სრული ანტისანიტარია იყო. ეყარა ნაგავი და საპირფარეშოდ იყო ქცეული.

ევროკავშირის დახმარებით შენობა დავასუფთავეთ, მოვაწესრიგეთ და ახალგაზრდებისთვის განვითარების კერად ვაქციეთ.

600 ათასი ევრო გრანტი მოვიპოვეთ და დავიწყეთ პროექტების კეთება მერიასთან ერთად.

ამ დაფინანსებით ფაქტობრივად შეიცვალა ქალაქის ტურისტული ინფრასტრუქტურა. გორის ციხის გარშემო გაკეთდა ბილიკი, ჩავუტარეთ რეაბილიტაცია რუსთაველის მემორიალს, გაკეთდა ეთნოგრაფიული მუზეუმის სახელოსნოები და კიდევ ბევრი რამ“ – გვეუბნება ოთო გვრიტიშვილი.

მისი თქმით, გორი არ არის ის ქალაქი, რომელსაც მხოლოდ სტალინის სახელით უნდა იცნობდნენ.

„ეს ქალაქი სხვა, ღირსეულ ადამიანებთან და სხვა კულტურასთან უნდა ასოცირდებოდეს. მაგალითად იაკობ გოგებაშვილთან, რომელიც აქედან იყო, მერაბ ბერძენიშვილთან, რომელიც გორშია დაბადებული და გაზრდილი. აქ ცხოვრობდა ვაჟა, აქ სწავლობდა და მოღვაწეობდა კირიონ მეორე და რომელი ერთი ჩამოვთვალო.

ამ ხალხით უნდა პოზიციონირებდეს გორი და არა სტალინით მემკვიდრეობით.

ევროკავშირის გაკეთებულმა საქმემ ეს ქალაქი შემოქმედებით რუკაზე სხვანაირად გამოაჩინა და ეს არის ჩვენი, ახალგაზრდა ფოტოგრაფების და იმ სივრცის დამსახურებაც.

დამოუკიდებელი საგამოფენო დარბაზი გვაქვს, რომლის მსგავსი მეორე შეიძლება არ იყოს ქვეყანაში და ახლა, ამ ყველაფერს გვართმევს მერია. ანუ ის, რისი შესაძლებლობაც მოგვცა ევროპამ, გვართმევს გორის მერია, მხოლოდ იმიტომ, რომ არ მოსწონს ჩვენი აქტიურობა და იმის თქმა, რომ „ნაომარი ქალაქი, ბოდიშს არ იხდის“- ამბობს ოთო.

ინსტალაცია – „ნაომარი ქალაქი ბოდიშს არ იხდის“, ახალგაზრდა აქტივისტებმა გასულ წელს, გორის ხელოვნების სახლში გამოფინეს იმის საპასუხოდ, როცა წინასაარჩევნოდ ბიძინა ივანიშვილმა გორში ყოფნის დროს განაცხადა, რომ ოსებს ბოდიში უნდა მოვუხადოთ.

„იმდენად უარყოფითი ემოცია მოჰყვა ამას ადგილობრივ მოსახლეობაში, რომ მათ პარტიულ მომხრეებშიც კი უკმაყოფილება გამოიწვია. ტაშიც კი არ დაუკრეს ამ შეხვედრაზე მყოფმა ხალხმა და აქა-იქ გაისმა მხოლოდ ხმა.

ჩვენ ამ ინსტალაციით ვუპასუხეთ ბოდიშის მოხდას. რა თქმა უნდა ეს არ მოეწონა „ქართულ ოცნებას“ და მესამე დღეს მერიამ მოგვწერა წერილი, რომ სასწრაფოდ სჭირდებოდათ სივრცე და სამ დღეში უნდა დაგვეცალა ის შენობა, რომელიც ჩვენ გავაკეთეთ და ფუნქციურად დავტვირთეთ“-ამბობს ოთო გვრიტიშვილი.

ახლა საქმე სასამართლოშია და გორის ფოტოგრაფთა კლუბი დავას განაგრძობს იმ შენობის შესანარჩუნებლად, რომელიც გორის მერიას წლებია სანაგვედ ჰქონდა ქცეული.

ოთო მიიჩნევს, რომ შენობის წართმევის კიდევ ერთი მოტივი ახალგაზრდა ფოტოგრაფების და აქტივისტების წინააღმდეგობა იყო რუსული კანონის გამოც.

„ჩვენ ვიყავით იმ სარჩელის ხელმომწერებიც, რომელიც სტრასბურგში გაიგზავნა და ბუნებრივია მონიშნული ვიყავით („ოცნების“ მიერ) და ველოდით კიდეც, რომ ეს მოხდებოდა.

გველაპარაკებიან რაღაც გეების ქორწინებაზე და ათას სისულელეზე. თავიდან მართლა ყველას გვეცინებოდა ამ ყველაფერზე, მაგრამ რეალურად, პრობლემაა ის, რომ სიტყვას დააკარგინეს საერთოდ ფასი, ღირსებას დააკარგინეს ფასი, მშვიდობას დააკარგინეს ფასი და ყველაზე დიდი პრობლემაა ის, რომ მეგობრები და ნაცნობები, ოჯახის წევრებიც კი გადაკიდეს ერთმანეთს, მხოლოდ და მხოლოდ იმის გამო, რომ დარჩნენ ხელისუფლებაში და უფრო მეტი ფული იშოვონ.

იმდენად გადავგვარდით, რომ მზია ამაღლობელის ამბავზეც კი მათი მომხრეები გაიძახოდნენ – „დასაჭერია, აბა რა“. ქალს კაცმა ხელის დარტყმაზე როგორ უნდა უჩივლო? აი, ასეთი რაღაცის ნორმალიზებას ეწევიან.

საკუთარი ოჯახის წევრები რომ დააბეზღა ერთმა კომუნისტმა, ასეთი ხალხი მივიღეთ ხელისუფლებაში. მეტი გადაგვარება რა გინდა. ევროპის დაკარგვაზეც აღარ არის უკვე საქმე, ადამიანური ღირსების დაკარგვაზეა საუბარი“ – ამბობს ოთო.

მისი თქმით, ბრძოლა, რომელსაც დღეს ვხედავთ ქუჩებში, არ უნდა გაჩერდეს.

„ქუჩა იქნება, შენობა თუ სხვა სივრცე, ყველგან, ყველგან უნდა გაგრძელდეს ბრძოლა.

ხალხში უნდა გავიდეთ, პირდაპირი მნიშვნელობით და ველაპარაკოთ სხვა ადამიანებს ამ ბრძოლის მნიშვნელობაზე.

თუმცა დღეს, ისეთ სამყაროში ვართ, რომ მარტო არაფერი გამოდის და გარედანაც გჭირდება მხარდაჭერა. ამიტომ გვჭირდება სწორი საგარეო პოლიტიკა. უნდა ვაჩვენოთ ყველას, როგორ ძალადობს სისტემა ხალხზე, ახალისებს მოძალადეებს და ღირსებით ორდენებით აჯილდოებს.

ამიტომ ძალიან სწორი იყო პოლიციელების და მოსამართლეების დასანქცირება რაღაც დონეზე, მაგრამ თუ ეს პროტესტი გაჩერდა, თუნდაც ერთი დღით, ჩათვალეთ, რომ მთელი ეს 265-დღიანი ბრძოლა წყალში ჩაიყრება და ძალიან ცუდ შედეგებს მივიღებთ.

ავტორიტარიზმი გვაქვს უკვე ქვეყანაში და თუ ეს პროტესტი გადატეხეს, მერე შეიძლება კიდევ 20 წელი დარჩნენ ხელისუფლებაში“ – ამბობს ოთო გვრიტიშვილი.

მისი თქმით, ის, რაც დღეს ხდება ჩვენს ქვეყანაში, უკვე ისტორიაა და მას რუსეთის მეხოტბეები, სხვანაირად ვერ გადაწერენ.

„ჩვენ არ ვცხოვრობთ იმ დროში, როცა ერთი ან ორი მემატიანე აღწერდა ისტორიას. საბედნიეროდ, ციფრული მეხსიერების ეპოქაში ვართ და სულ რომ გადაწერონ სასკოლო სახელმძღვანელოები და წიგნები, ფაქტებს ვერაფერს უზამენ.

საბჭოთა კავშირმაც კი ვერ წაშალა სრულად ის წინააღმდეგობა, რასაც საქართველოს გასაბჭოების პერიოდში დააწყდა და ვერც დღევანდელ წინააღმდეგობას წაშლიან. ყველას ნამოქმედარი და ნათქვამი იწერება ციფრულ ისტორიაში“-ამბობს ოთო გვრიტიშვილი.

ამავე თემაზე:

„აქ ადამიანები შიშით იღვიძებენ, კალაძისნაირები კი უკვე ცხოვრობენ ევროპაში“ – მასწავლებელი

See more

პოლონეთი გეგმავს მიიღოს საკანონმდებლო ცვლილება, რომლის მიხედვითაც საქართველოს მოქალაქეები დაკარგავენ პოლონეთში გამარტივებული წესით დასაქმების უფლებას.

პოლონეთში დღეს მოქმედი კანონმდებლობით საქართველო იმ 5 ქვეყანას შორისაა, რომლის მოქალაქეები მარტივად, ნაკლები ბიუროკრატიით საქმდებიან პოლონეთში.

პოლონურ მედიაში გამოქვეყნებული სტატისტიკის მიხედვით, 2024 წელს 76 671 სამუშაო ნებართვა გაიცა საქართველოს 47 086 საქართველოს მოქალაქეზე, რაც იმას ნიშნავს, რომ შესაძლოა ერთმა და იგივე პირმა წლის განმავლობაში სამსახური გამოიცვალა და განმეორებით მიიღო მუშაობის ნებართვა. 

შესაბამისმა უწყებებმა ჯამურად 6 560 დამსაქმებელი/ორგანიზაცია აღრიცხეს, რომლებმაც 2024 წლის განმავლობაში საქართველოს 47 086 მოქალაქე დაასაქმეს.  

„დასაქმების პროცესის გართულება გამოიწვევს საქართველოს მოქალაქეებისთვის სამუშაოს მოძიების მნიშვნელოვნად გართულებას. პოლონელი დამსაქმებლისთვის აღარ ვიქნებით საინტერესო.

იზრდება იმის შანსი, რომ საქართველოს მოქალაქეები დადგებიან არალეგალური დასაქმების რისკის ქვეშ.

გართულებული პროცედურა უფრო დიდ რესურს და დროს მოითხოვს როგორც დამსაქმებლისგან ასევე კანდიდატისგან,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ ვაჟა გაფრინდაშვილი, პოლონეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი. ის აქტიურად ეხმარება საქართველოდან ჩასულ ემიგრანტებს სხვადასხვა ბიუროკრატიული პროცედურის გავლაში.

პოლონეთში დასაქმება 2015 წელს გაადვილდა. მაშინ პოლონეთის შრომისა და სოციალური პოლიტიკის მინისტრის განკარგულებით, სომხეთის, ბელარუსის, საქართველოს, მოლდოვის და უკრაინის მოქალაქეებისთვის გამარტივდა დასაქმების წესები.

ახლა კი ამ შესაძლებლობას საფრთხე ემუქრება.

როგორც პოლონური მედია წერს, საქართველოს ამოღება იმ ქვეყნების სიიდან, რომლის მოქალაქეებსაც მარტივად შეეძლოთ პოლონეთში დასაქმება, უკავშირდება საერთო დისკუსიას, რომელიც მიმდინარეობს ევროკავშირში, საქართველოსთვის უვიზო რეჟიმის შეზღუდვასთან დაკავშირებით.

• რა უპირატესობა აქვს ამჟამად საქართველოს მოქალაქეებს და რას დაკარგავენ

იმისათვის რომ უცხოელი, არაევროკავშირის წევრი ქვეყნის მოქალაქე (შვეიცარიისა და ნორვეგიის მოქალაქეების გამოკლებით) პოლონეთში დასაქმდეს, მას ესაჭიროება სამუშაო ნებართვა (Zezwolenie na Pracę Typu A).

დასაქმების გამარტივებული წესის წყალობით, დამსაქმებელი საშუალოდ 2 კვირის ვადაში აკეთებდა სეზონური სამუშაოს ნებართვას (oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi) პოლონეთში, რომელიც 12-24 თვის განმავლობაში იყო აქტიური.

ამ წესის წყალობით საქართველოს მოქალაქეები პოლონეთში ლეგალურად ცხოვრობენ და მუშაობენ, მათ არ უწევთ წლობით ოჯახების მიტოვება და საჭიროების შემთხვევაში საქართველოშიც მარტივად ბრუნდებიან.

• რას ითვალისწინებს ახალი კანონპროექტი და რა ვადაში შეიძლება მიიღონ

ახალი კანონპროექტი, რომლითაც 2015 წლის განკარგულებაში ცვლილებები უნდა შევიდეს, პოლონეთის ოჯახის, შრომის და სოციალური პოლიტიკის სამინისტროს შემუშავებული ბრძანებაა. ეს კი ნიშნავს იმას, რომ ბევრად უფრო ადვილად მიიღებენ ამ ბრძანებას და შესაბამისად, რეგულაციები შეიცვლება.

„ეს ბრძანება თუ შევა ძალაში საქართველოს მოქალაქეები ამოიშლებიან იმ ქვეყნების სიიდან, რომლებსაც ეკუთვნით გამარტივებული პროცედურები. მომავალში, პოლონეთში მუშაობის დასაწყებად, საქართველოს მოქალაქეებს მოუწევთ სრული პროცედურის გავლა, ეს პროცედურები გრძელვადიანია, ძვირი და მოითხოვს უფრო მეტ ბიუროკრატიას.

ჩვენ ჩავითვლებით როგორც მესამე ქვეყნების მოქალაქეები (მაგ.: ინდოეთი, ნეპალი), რომელთათვისაც მოქმედებს მხოლოდ სრული და გრძელი პროცედურები.

ამასთან, ჯერჯერობით არ არის ინფორმაცია, აქამდე გაცემულ სეზონური სამუშაოს ნებართვებს რა ბედი ეწევა.

აქამდე გაცემული მუშაობის უფლებები თუ გაუქმდება, შეიძლება დადგეს ხალხი ლეგალური სტატუსის დაკარგვის საშიშროების წინაშე, რამაც ასევე, შესაძლოა, გამოიწვიოს სახელმწიფო ჯანმრთელობის დაზღვევის დაკარგვა, ბინის დაქირავება გახდეს პრობლემური, ასევე პრობლემა გახდება რეგისტრაცია ადგილობრივ სამოქალაქო რეესტრში, შეუძლებელი იქნება საბანკო მომსახურებით სარგებლობა,“ – ამბობს ვაჟა გაფრინდაშვილი.

ახალი ცვლილებებით, გამარტივებული წესით სეზონურ სამუშაო ნებართვას მიიღებენ სომხეთის, ბელარუსის, მოლდოვისა და უკრაინის მოქალაქეები. ამ სიიდან ამოიღებენ საქართველოს.

ეს ნიშნავს, რომ საქართველოს მოქალაქეებს აღარ შეეძლებათ პოლონეთში ლეგალურად მუშაობა მხოლოდ განცხადების საფუძველზე და ასევე აღარ ისარგებლებენ სეზონურ სამუშაოზე უპირატესი წესებით.

პოლონური მედია ავრცელებს შრომისა და სოციალური პოლიტიკის სამინისტროს კომენტარს. სამინისტრო ასე ხსნის ცვლილებების მოტივს:

„საქართველოში პოლიტიკური ვითარების განვითარებისა და ორმხრივი ურთიერთობების მდგომარეობის გათვალისწინებით, ასევე ევროკავშირის დონეზე უვიზო რეჟიმის შეზღუდვაზე მიმდინარე განხილვების ფონზე, მიზანშეწონილად ჩაითვალა საქართველოს მოქალაქეებისთვის უპირატესი წესების გაუქმება, რომლებიც ეხებოდა დასაქმების უფლებას პოლონეთის ტერიტორიაზე“.

ამასთანავე, სამინისტრო განმარტავს, რომ დაგეგმილი ცვლილება შეამცირებს იმ უცხოელთა რაოდენობას, ვინც მუშაობს პოლონეთში, ისევე როგორც იმ დამსაქმებელთა რაოდენობას, ვინც მათ ასაქმებდა.

სარფის საბაჟოზე, თურქეთის მხარეს არსებული ტექნიკური გაუმართაობის გამო მგზავრები უკმაყოფილებას გამოთქვამენ.

თურქული მედიის თანახმად, სარფის საბაჟო გამშვებ პუნქტზე ტექნიკური შეფერხების მიზეზი თურქეთის მხარეს დაზიანებული სამგზავრო ესკალატორებია.

სარფის სასაზღვრო გამშვებ პუნქტზე მომუშავე თურქი ოფიციალური პირები თურქულ მედიასთან ესკალატორების მწყობრიდან გამოსვლის მიზეზად მძიმე ტვირთს ასახელებენ, რომელსაც საზღვარზე თვითდასაქმებულები აწყობენ.

„როგორც ირკვევა, მგზავრები და მოვაჭრეები ხშირად ათავსებენ მოძრავ ბილიკებსა და კიბეებზე იმაზე მძიმე ტვირთს, ვიდრე დასაშვებია, რაც ტექნიკური გაუმართაობის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია.

გარდა ამისა, დაფიქსირდა შემთხვევები, როცა ესკალატორები შეგნებულად დააზიანეს. ოფიციალურ პირების ცნობით, ზოგიერთ პირს შეგნებულად გამოჰყავს მწყობრიდან ეს სისტემები, რათა შემდეგ მგზავრებს მძიმე ბარგის ტარებაში ფული გამოართვან, რაც მათთვის შემოსავლის წყაროა,“ – წერს თურქული მედია.

სარფის საბაჟოს სერვისებით წლის განმავლობაში მილიონობით მოქალაქე სარგებლობს.

სარფის საბაჟოდან პერიოდულად არაერთი ვიდეო ვრცელდება, რომელიც საბაჟოზე არსებულ გრძელ რიგებს ასახავს.