Batumelebi

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის შეფასებით, უკრაინაში რუსეთის ფართომასშტაბიანი სარაკეტო კამპანიის ეფექტიანობა იკლებს, რადგან მოსკოვმა თითქმის ამოწურა შესაბამისი რაკეტების მარაგი.

უწყება აღნიშნავს, რომ ოქტომბრის შემდეგ რუსეთი გამუდმებით ბომბავს უკრაინის ინფრასტრუქტურას და ამისთვის ძირითადად ფრთოსან რაკეტებს იყენებს.

„ეს არის პირველი მაგალითი იმისა, როგორ ცდილობს რუსეთი განახორციელოს კრიტიკულად მნიშვნელოვანი ქსელების განადგურების სტრატეგიული ოპერაცია, რომელიც ბოლო წლებში მის მიერ მიღებული საომარი დოქტრინის მთავარი კომპონენტია.

რუსეთმა ეს კონცეფცია დაგეგმა იმგვარად, რომ შორსმოქმედ რაკეტებს იყენებს არა სამხედრო, არამედ კრიტიკულად მნიშვნელოვან ეროვნულ ინფრასტრუქტურაზე დარტყმისთვის, რათა მოქალაქეების დემორალიზება გამოიწვიოს და ქვეყნის ხელისუფლებას კაპიტულაცია აიძულოს,“ – წერს დაზვერვა პირველი დეკემბრის რელიზში.

უკვე მიყენებული ზიანის მიუხედავად, უწყების ვარაუდით, ამ სტრატეგიის ეფექტიანობა შესუსტებულია, რადგან რუსეთმა უკვე ამოწურა ტაქტიკური მიზნების გასანადგურებლად საჭირო რაკეტების დიდი ნაწილი.

„გარდა ამისა, ომის მეათე თვეს მისი მატერიალური და ფსიქოლოგიური ეფექტი უფრო ნაკლებია, ვიდრე შეიძლებოდა ყოფილიყო, თუკი რუსეთი ამ სტრატეგიას ომის თავდაპირველ ეტაპზე მიმართავდა,“ – წერს დაზვერვა.

უკვე თვე-ნახევარია რუსეთი ინტენსიურად ბომბავს უკრაინის ქალაქებს. რუსული ფრთოსანი რაკეტებისა და კამიკაძე-დრონების სამიზნე ძირითადად ქვეყნის ენერგოინფრასტრუქტურაა.

აშშ-ის ომის კვლევის ინსტიტუტის ცნობით, რუსეთის არმია ამ დღეებში უკრაინაზე მორიგი მასშტაბური სარაკეტო დარტყმისთვის ემზადება.

სააგენტო Reuters-ის ცნობით, პენტაგონმა უკრაინისთვის ექვსი NASAMS-ის გადასაცემად $ 1,2 მილიარდის კონტრაქტი გააფორმა.

საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსებს კომპანია Raytheon Technologies აწარმოებს.

შეერთებულმა შტატებმა უკრაინისთვის 8 საზენიტო-სარაკეტო სისტემა NASAMS-ის გადაცემაზე ჯერ კიდევ ოქტომბრის ბოლოს გამოაცხადა.

NASAMS – ეს არის საზენიტო-სარაკეტო კომპლექსი, რომელსაც დაბალ და საშუალო სიმაღლეზე მყოფი ნებისმიერი საჰაერო სამიზნის განადგურება შეუძლია, იქნება ეს რაკეტა, თვითმფრინავი თუ დრონი.

კომპლექსი ნორვეგიულმა Norwegian Kongsberg-მა და ამერიკულმა Raytheon-მა შექმნეს.

სისტემის თავისებურებები:

• მოქმედების მანძილი – 2,5-დან 40 კილომეტრამდე;
• მოქმედების სიმაღლე – 30 მეტრიდან 16 კილომეტრამდე;
• რეაგირების დრო – 10 წამი.

NASAMS იყენებს „ჰაერი-ჰაერის“ ტიპის რაკეტას და როგორც სპეციალისტები განმარტავენ, ერთი ასეთი კომპლექსიც კი საკმარისია, რათა უკრაინამ დახუროს ცა მაგალითად, ხარკოვის, უკრაინის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქალაქის თავზე, ორ NASAMS-ს კი კიევის დაცვა შეუძლია.

მას შემდეგ, რაც 10 ოქტომბერს რუსეთის ფედერაციამ უკრაინის ქალაქების მასობრივი დაბომბვა დაიწყო, შეერთებულ შტატებში განაცხადეს, რომ კიევი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის თანამედროვე სისტემებს მიიღებდა. მაშინ აშშ-ის ხელისუფლებას შეიარაღების გადაცემის ვადები არ დაუსახელებია, თუმცა პირობა დადო, რომ ეს რაც შეიძლება მალე მოხდებოდა.

ორი კომპლექსი უკრაინაში 7 ნოემბერს ჩავიდა.

უკრაინის საჰაერო ძალების პრესსპიკერის, იური იგნატის თქმით, რუსეთის სარაკეტო შეტევებისგან დაცვისას NASAMS მთავარ როლს ასრულებს – მას გაშვებული ფრთოსანი რაკეტების 100%-ის განადგურება შეუძლია.

NASAMS-ის ექვსი ახალი კომპლექსი აშშ-ის იმ $3-მილიარდიანი დახმარების პაკეტში შევიდა, რომლის შესახებაც პენტაგონმა ჯერ კიდევ 24 აგვისტოს გამოაცხადა.

ომის კვლევის ამერიკული ინსტიტუტის (ISW) აზრით, რუსი სამხედროები ვერ სწავლობენ წარსული ბრძოლებიდან, ძალებს ნაკლებად სტრატეგიულ მიზნებზე ხარჯავენ და უდიდეს დანაკარგებს განიცდიან.

„რუსეთის მცდელობები ბახმუტთან მიუთითებს, რომ რუსეთის არმიამ ვერ გამოიტანა დასკვნები წარსული კამპანიებიდან, რომელთა დროსაც ძალების დიდი ნაწილი კონცენტრირებული იყო შეზღუდული ოპერატიული ან სტრატეგიული მნიშვნელობის მიზანზე. მაისის შემდეგ რუსები მუდმივად ხარჯავენ საბრძოლო ძალას ბახმუტის გარშემო მცირე დასახლებული პუნქტების აღებაზე,“ – წერენ ინსტიტუტის ანალიტიკოსები უახლეს ანგარიშში.

მათი შეფასებით, ის დანაკარგი, რაც რუსეთმა ბახმუტის გარშემო ექვსთვიანი ბრძოლისას განიცადა, ბევრად აღემატება ნებისმიერ ოპერატიულ უპირატესობას, რომელიც რუსებმა ამ ქალაქის დაკავებით შეიძლება მიიღონ.

„მაშინაც კი, თუ რუსეთის ჯარები განაგრძობენ წინსვლას ბახმუტისკენ და მაშინაც კი, თუ ისინი უკრაინის არმიას ქალაქის დატოვებას აიძულებენ (როგორც ლისიჩანსკში მოხდა), ბახმუტი თავისთავად ძალიან მცირე ოპერატიულ შესაძლებლობებს აჩენს. მეორე მხრივ, რუსების შეტევითი ოპერაცია ბახმუტის გარშემო, რუსეთის არსებულ საბრძოლო ძალის დიდ ნაწილს მოითხოვს და მათი ერთ ადგილას კონცენტრირება პოტენციურად ხელს უწყობს უკრაინელთა კონტრშეტევას სხვა რაიონებში,“ – წერს ISW.

ინსტიტუტი ექსპერტები დღევანდელ ანგარიშში ყურადღებას ამახვილებენ რუსეთში რეპრესიების გაძლიერებაზეც, კერძოდ, „უცხო ქვეყნის აგენტების შესახებ“ კანონში ცვლილებებზე, რომელთა თანახმადაც „აგენტის“ ცნება ფართოვდება და ის უკვე იმ ადამიანებსაც გულისხმობს, ვინც ხელისუფლების აზრით, „უცხოეთის მოთამაშეთა გავლენის ან ზეწოლის ქვეშ“ ექცევა.

ISW-ის შეფასებით, კრემლი ამ გზით მოსახლეობაში ომით გამოწვეული მზარდი უკმაყოფილების ჩახშობას ცდილობს, რადგან საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები აჩვენებს, რომ რუსეთის მოქალაქეები შესაძლოა უკრაინაში რუსეთის ომით ძალიან დაიღალნენ.

რუსული ოპოზიციურმა გამოცემა „მედუზამ“ 30 ნოემბერს დაწერა, რომ მოიპოვა კრემლის მიერ შიდა მოხმარებისთვის შეკვეთილი და მომზადებული საზოგადოებრივი აზრის კვლევის შედეგები, რომლებიც აჩვენებს, რომ გამოკითხულთა 55 % უკრაინასთან მშვიდობიანი ურთიერთობის მომხრეა და მხოლოდ 25% ეთანხმება ომის გაგრძელებას.

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• რუსეთის სახელმწიფო ატომურმა კომპანიამ „როსენერგომ“ ზაპოროჟიეს ატომურ ელექტროსადგურში ახალი დირექტორი დანიშნა;
• რუსეთის ძალები განაგრძობდნენ თავდაცვით ოპერაციას სვატოვო-კრემენაიას ხაზზე;
• რუსეთის არმია ცდილობს, თანდათანობით გაიმაგროს პოზიციები ბახმუტის გარშემო და ავდეევკა-დონეცკის რაიონში შეტევაზე გადავიდეს;
• უკრაინელმა ჩინოვნიკებმა აღიარეს, რომ უკრაინის არმია კინბურნის ნახევარკუნძულზე ოპერაციას ატარებს;
• რუსული და უკრაინული წყაროები იუწყებიან, რომ რუსეთის ხელისუფლება „ნაწილობრივ მობილიზაციას“ ფარულად განაგრძობს.

უკრაინაში ტყვედ ჩავარდნილი რუსი სამხედროს დედა, ირინა ჩისტიაკოვა ვლადიმერ პუტინსა და სერგეი შოიგუს მიმართავს. ის ამბობს, რომ უკრაინელები უკეთ ეპყრობიან მის შვილს, ვიდრე რუსი მეთაურები.

„უკრაინელებს მადლობას ვეტყვი, რომ სიცოცხლე შეუნარჩუნეს. მე ვთხოვ მათ, რომ ჩემი შვილი დამიბრუნონ, მაგრამ თქვენ კანონით ხართ ვალდებული, ის დამიბრუნოთ. თქვენ ჩემი შვილის უფლებები დაარღვიეთ, ჩემი უფლებებიც დაარღვიეთ და მე აუცილებლად ვუჩივლებ რუსეთის ფედერაციას, რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს,“ – ამბობს ირინა ჩისტიაკოვა.

დედამ მხოლოდ ახლახან შეიტყო, რომ მისი შვილი კირილ ჩისტიაკოვი, რომელიც მარტის შემდეგ უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლებოდა, სამხედრო ტყვეა.

„ის ჩემი შვილია და მე მჭირდება, მაგრამ არ სჭირდება პუტინს, არ სჭირდება შოიგუს. ისინი თბილად სხედან. ისინი ხომ სანგრებში არ არიან და არც 8 თვე გაუტარებიათ უკრაინის ციხეში, ნაცისტებთან, როგორც თავად ამბობენ. კითხვა – და რატომაა რომ ნაცისტებისგან ჩვენი ტყვეები ნორმალურ მდგომარეობაში ბრუნდებიან? იქნებ, თქვენ რაღაცას ბოლომდე არ გვეუბნებით და იქ საერთოდ არ არიან ნაცისტები?“

ირინა ჩისტიაკოვა ამ სიტყვებით „სამხედროების დედებისა და ცოლების საბჭოს“ ბრიფინგზე გამოვიდა, მისი ვიდეომიმართვა კი ტელეგრამით გავრცელდა.

„ფარა ვართ? იმისთვის არ გაგვიჩენია შვილები, რომ ვიღაცამ საკუთარი პრობლემები მოიგვაროს… თქვენ აქ შეგიძლიათ დაგვაშინოთ, აღძრათ სისხლის სამართლის საქმეები, მაგრამ როდისმე აუცილებლად დადგება განკითხვის დღე და ის თქვენ ყველას შეგეხებათ, თქვენც ვლადიმირ ვლადიმიროვიჩ! და ნუ დაიჯერებთ, თუ პატრიარქი გეუბნებათ, რომ სიკვდილის წინ სამი წუთი მოინანიებთ და ღმერთი ყველაფერს გაპატიებთ,“ – მიმართავს ჯარისკაცის დედა რუსეთის პრეზიდენტს.

ირინას შვილი კირილ ჩისტიაკოვი სამხედრო სამსახურში 2021 წლის ოქტომბერში გაიწვიეს და ლუგის სამხედრო ნაწილში გაგზავნეს. 2022 წლის თებერვალში კირილი უკრაინაში აღმოჩნდა, ომის დაწყებიდან ერთ თვეში კი უგზო-უკვლოდ დაიკარგა.

დედა ჯარისკაცს ყველგან ეძებდა – ჩავიდა დონეცკში, მარიუპოლში, ერთი კვირა როსტოვის პროზექტურაშიც კი გაატარა, თუმცა შვილს ვერსად მიაგნო.

ირინა ჩისტიაკოვამ მხოლოდ რამდენიმე დღის წინ მიიღო ცნობა, რომ კირილი უკრაინაში ტყვეობაშია.

მთავარ ფოტოზე: კირილ ჩისტიაკოვი დედასთან, ირინა ჩისტიაკოვასთან ერთად

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, 2022 წლის ივლისში საქართველოში 60 ათასზე მეტი უკრაინელი ლტოლვილი იყო ჩამოსული. ომსგამოქცეული უკრაინელების ნაწილმა აჭარას მოაშურა. ლტოლვილების დაბინავება, მათთვის შესაბამისი სერვისების შექმნა, განათლებისა და ჯანდაცვის საკითხების მოგვარება რეგიონის გამოწვევად იქცა.

სამოქალაქო და სახელისუფლებო სექტორი ერთად ცდილობს, მოაგვაროს ყველაზე მნიშვნელოვანი პრობლემები, რაც უკრაინელ ლტოლვილებს აჭარაში აქვთ, მაგრამ დღემდე ბევრი საკითხია გადაუჭრელი და მატერიალური თუ სხვა ტიპის დახმარება, არცთუ იშვიათად, ვერ აღწევს ზოგიერთ უკრაინელ ლტოლვილამდე.

ნატალია მიროშნიჩენკო ბათუმში უკრაინის დიასპორის ხელმძღვანელია. ომის დაწყებამდე მისი საქმიანობა ძირითადად უკრაინის ეროვნულ დღესასწაულებზე ღონისძიებების დაგეგმვით შემოიფარგლებოდა. ღირსშესანიშნავი დღეების აღნიშვნის მიზანი ბათუმში უკრაინელთა მცირერიცხოვანი დიასპორის შეკრება იყო.

გარემოებები შეიცვალა.

24 თებერვალს რუსეთი თავს დაესხა უკრაინას და ბათუმში უკრაინელთა დიასპორის 12 კვადრატული მეტრი ოთახი ახლა ყოველდღე ივსება ომსგამოქცეული ქალებითა და ბავშვებით. დღესასწაულებისთვის აქ აღარავის სცალია. უკრაინელთა ბათუმის დიასპორის ცენტრისთვის ახლა მნიშვნელოვანი ბავშვებისთვის სამოსის, საკვების შეგროვებაა, მათთვის შესაფერისი განწყობის შექმნა და ამისთვის საჭირო გარემოს მოწყობა.

ნატალია მიროშნიჩენკოს ბაზაში ათასზე მეტი უკრაინელი ბავშვია დარეგისტრირებული, რომლებსაც დიასპორის ცენტრი შესაძლებლობის მიხედვით სთავაზობს სხვადასხვა სერვისს:

„ჩვენ ბათუმის მერიის ბაზაზე ვართ. მაისის თვიდან ვცდილობდით ბავშვების მოგონებები ომზე ოდნავ გაგვენეიტრალებინა და მათთვის ისეთი დღეები მოგვეწყო, რაც ცოტა ხნით მაინც გაახალისებდათ. ბოტანიკურ ბაღში, დელფინარიუმში, აკვარიუმში ჩვენს ბენეფიციარებს შეუძლიათ უსასყიდლოდ იარონ. ბათუმის თოჯინებისა და მოზარდ მაყურებელთა თეატრი კვირაში ერთხელ უსასყიდლოდ მართავს სპექტაკლებს უკრაინელი ბავშვებისთვის.

მაისის თვიდან ჩვენთან დარეგისტრირებულ ბავშვებს ასევე შეუძლიათ მიიღონ მონაწილეობა ყველა იმ სპორტულ ღონისძიებაში, რაც ბათუმის ტერიტორიაზე იმართება.

უკრაინელთა დიასპორის ცენტრში გახსნილია ასევე ინგლისური ენის კურსები როგორც დიდებისთვის, ასევე პატარებისთვის. ცენტრში ბავშვებთან მუშაობს არტთერაპევტი და ფსიქოლოგი.

არაერთმა არასამთავრობო ორგანიზაციამ გაგვიწია დიდი დახმარება. ორგანიზაციების დასახელების უფლება არ მაქვს. ბევრს მოჰქონდა სამოსი, ტკბილეული, საკანცელარიო ნივთები სკოლის მოსწავლეებისთვის, ერთჯერადად მათგან თითოეულ ბავშვს გადაეცა 100-ლარიანი ვაუჩერები სხვადასხვა მაღაზიაში სასურველი ნივთების შესაძენად“, – ამბობს ნატალია მიროშნიჩენკო.

მისივე თქმით, ომის დაწყებისთანავე დიასპორის ცენტრს ხშირად მიმართავდნენ ის უკრაინელი ლტოლვილები, რომლებიც აჭარაში ვერსად დაბინავდნენ და ღია ცის ქვეშ დარჩნენ. მათგან ნაწილის დაბინავება მოხერხდა, ზოგი ტურიზმის დეპარტამენტის მიერ გამოყოფილ სასტუმროებში გადანაწილდა, ზოგიც ადგილობრივმა მოსახლეობამ შეიფარა.

აჭარის ტურიზმის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით, 25 თებერვლიდან პირველ აგვისტომდე, აჭარის მთავრობისა და აჭარის ტურიზმის დეპარტამენტის კოორდინაციით, ტურიზმის სექტორის მზარდაჭერით, უკრაინის 1000-მდე მოქალაქე დააბინავეს სასტუმროებში. მომსახურებაში კვებაც შედიოდა.

უკრაინელი ლტოლვილები აჭარაში 22 სასტუმროში გადანაწილდნენ.

ტურიზმის დეპარტამენტი აბინავებდა უკრაინის იმ მოქალაქეებს, რომლებიც ომის დაწყებამდე, 24 თებერვლამდე, შემოვიდნენ აჭარის რეგიონში ტურისტის სტატუსით და ომის გამო ვეღარ დაბრუნდნენ უკრაინაში.

სასტუმროში დაბინავებიდან 6 თვის შემდეგ საქართველოს მთავრობამ მოუწოდა უკრაინელ ლტოლვილებს, დაეტოვებინათ სასტუმროები, სანაცვლოდ კი მათ ყოველთვიურად 300-ლარიან დახმარებას დაჰპირდა. იგულისხმებოდა, რომ ამ ფასად ლტოლვილებს დამოუკიდებლად უნდა მოეძიებინათ საცხოვრისი. თუმცა ბათუმში 2022 წელს ბინის დაქირავების საფასური გაორმაგდა და 300 ლარად ბინის ან თუნდაც ერთი ოთახის დაქირავება კერძო სახლში თითქმის შეუძლებელია.

მთავრობამ მართლაც გამოყო 300-ლარიანი დახმარება უკრაინელი ლტოლვილებისთვის ყოველთვიურად, თუმცა „ბათუმელებმა“ ჩაწერა არაერთი ოჯახი, რომლებმაც დახმარება ვერ მიიღეს, მიუხედავად იმისა, რომ მათ ჰქონდათ თავშესაფრის, საკვების, ჯანმრთელობის პრობლემები და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვნად მიიჩნევდნენ ამ მცირე რესურსსაც.

აჭარაში უკრაინიდან ჩამოსული და თავშესაფრის გარეშე დარჩენილი ათასობით ადამიანის დაბინავება სამოქალაქო სექტორმა უზრუნველყო.

უკრაინის ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრის ხელმძღვანელმა გენო თებიძემ გვითხრა, რომ უკრაინის 5000-ზე მეტი მოქალაქე დაბინავდა ცენტრის დახმარებით ბათუმში, აჭარის მუნიციპალიტეტებში და რეგიონის მიმდებარედაც.

ცენტრის მეშვეობით უკრაინის დაახლოებით 6000-მა მოქალაქემ მიიღო პირველადი დახმარების პროდუქტები, მედიკამენტები და საკვები პროდუქტები.

ცენტრის ხელმძღვანელის თქმით, ომის პირველსავე თვეებში 80 ტონაზე მეტი ჰუმანიტარული დახმარება გაიგზავნა უკრაინაში: ძირითადად მოქალაქეების მიერ შეგროვებული მედიკამენტები და საკვები პროდუქტი.

„როცა ლტოლვილთა ნაკადმა დაიწყო შემოსვლა, მახსოვს, როგორ რეკავდნენ საქართველოს მოქალაქეები, ზოგი სასტუმროს სთავაზობდა ლტოლვილებს დროებით თავშესაფრად, ზოგი საკუთარ ბინას, სახლის ერთ ოთახს, სოფლის დაკეტილ სახლს… და ასე დავაბინავეთ ომსგამოქცეული უკრაინის მოქალაქეები.

მაშინ ემოციური ფონი მაღალი იყო, მოსახლეობაც მეტად განიცდიდა ლტოლვილთა მდგომარეობას, მაგრამ მინდა პირდაპირ მივმართო ჩემს თანაქალაქელებს და, ზოგადად, საქართველოს მოქალაქეებს: ომი გრძელდება, არ დამთავრებულა და ამ ადამიანებს ისევ აქვთ მძიმე, გადაუჭრელი პრობლემები, სჭირდებათ თავშესაფარი, საკვები, მედიკამენტები, ტანსაცმელი. ეს საჭიროებები უცვლელია“, – ამბობს უკრაინის ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრის ხელმძღვანელი.

ბათუმში ოპოზიციური პარტიების  მიერ დაფუძნებულ უკრაინის ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრს ორი მისამართი აქვს: ფარნავაზ მეფის ქუჩა №46 და მელიქიშვილის №25, ორივე მისამართზე დღემდე აგროვებენ საკვებ პროდუქტს, ტანსაცმელსა და მედიკამენტებს უკრაინის მოქალაქეების დასახმარებლად.

ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრში გვითხრეს, რომ მნიშვნელოვანი იყო სხვადასხვა საავადმყოფოს წარმომადგენლების, სააფთიაქო ქსელების მიერ გაწეული დახმარება.

24 თებერვლის შემდეგ ბათუმში 16 უკრაინელი ბავშვი დაიბადა. მშობელთა კონსულტაციებისა და  მშობიარობის სრული ხარჯები უფასო იყო. ამ სერვისს სხვადასხვა კლინიკა სთავაზობდა უკრაინელ დედებს.

ომის პირველ თვეებში „ავერსის“, „ბათფარმასა“ და „დოიჩეფარმას“ აფთიაქები გასცემდნენ ვაუჩერებს მედიკამენტებზე, რაც ასევე მნიშვნელოვანი და დროული დახმარება იყო.

ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრის ხელმძღვანელი, გენო თებიძე მიიჩნევს, რომ ხელისუფლებას შეეძლო მეტი რესურსი გაეღო უკრაინელ ლტოლვილთა დასახმარებლად, რაც მხოლოდ საბიუჯეტო თანხის გამოყოფას არ გულისხმობს.

„გასაგებია, რომ ჩვენი ქვეყნის მწირი ბიუჯეტი არ არის საკმარისი იმისთვის, რომ დავეხმაროთ  ლტოლვილებს ისე, როგორც გვსურს. გასაგებია, რომ 300 ათასზე მეტი საკუთარი ლტოლვილი გვყავს ქვეყანაში, მაგრამ სახელისუფლებო სტრუქტურებს შეეძლოთ კავშირი დაემყარებინათ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, რომლებიც აუცილებლად გაიღებდნენ საკუთარ რესურსს საქართველოში მყოფი უკრაინელი ლტოლვილების დასახმარებლად“, – ამბობს გენო თებიძე.

ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრში გვითხრეს, რომ ბევრი მარტოხელა დედაა უკრაინიდან ჩამოსული შვილებით, რომლებსაც არ აქვთ შესაძლებლობა, შვილები დატოვონ ვინმესთან, მუშაობა რომ შეძლონ.

ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრის ინფორმაციით, ფონდმა „ალილომ“ 60-ზე მეტი ბავშვი ჩამოიყვანა უკრაინიდან, მათ შორის, მეომართა შვილები, რომლებიც რუსულ ბომბებს სარდაფებში ემალებოდნენ. ბავშვებმა სარეაბილიტაციო პერიოდი საქართველოში გაიარეს.

„თიბისი ბანკმა“ გამოყო ასევე თანხა, რაც პროდუქტებს, მედიკამენტებს მოხმარდა და ლტოლვილებზე გადანაწილდა.

სასწავლო წლის დასაწყისში დიდი პრობლემა იყო უკრაინელი მოსწავლეების სასწავლო პროცესში ჩართვა. 2022 წლის მაისის თვიდან ბათუმის მე-7 და მე-3 სკოლებში უკრაინული სექტორები გაიხსნა, თუმცა ეს არ იყო საკმარისი. 2022 წლის სექტემბრიდან აჭარის განათლების სამინისტრომ ბათუმის მე-20 სკოლაში 900 უკრაინელი მოსწავლისთვის გამოყო სასწავლო სივრცე.

კონკურსის წესით მოიძიეს 31 უკრაინელი მასწავლებელი, კოორდინატორი და ფსიქოლოგი. განათლების სამინისტროს ინფორმაციით, აჭარის რეგიონში კერძო და საჯარო სკოლებში სულ 1200 უკრაინელი ბავშვი სწავლობს.

ბათუმში ტარდება ასევე ქართული ენის კურსები 50 უკრაინელი ბავშვისთვის.

ახლახან, ნოემბრის ბოლოს, დასრულდა უკრაინის ზრდასრული მოქალაქეებისთვის ქართული ენის შემსწავლელი რამდენიმეთვიანი კურსი.

ქართული ენის სასწავლო კურსში უკრაინის 500-ზე მეტი მოქალაქე იქნება ჩართული. ბათუმში მცხოვრები უკრაინის მოქალაქეების მხარდამჭერ ღონისძიებებს ახორციელებს „დემოკრატიული ჩართულობის ცენტრების ქსელი“ პროექტის ფარგლებში: „თემის გაძლიერება გენდერული თანასწორობისთვის“ და „ინიციატივა სოციალური ცვლილებებისთვის“ თანამშრომლობით.

როდესაც თვალებიდან წითელი ნაჭერი მოხსნეს, იგორი უზარმაზარი ორმოს წინ იდგა.

ცხედრებს მიწა ჰქონდათ მიყრილი, თუმცა აქა-იქ მაინც ხედავდა სხეულის ნაწილებს – თავებს, ხელებს, ფეხებს.

„გინდა ამათთან?“ – ჰკითხა ერთ-ერთმა სამხედრომ.

ყოფილი ჟურნალისტი იგორ ბონდარენკო რუსებმა მაშინ შეიპყრეს, როდესაც ყირიმის გავლით ოკუპირებული ხერსონის დატოვებას ცდილობდა. 45 წლის იგორს 15 დღე სცემდნენ, აშიმშილებდნენ და აწამებდნენ.

ის თავის ისტორიას გამოცემა Hromadske-ს უყვება.

გატაცება

იგორმა პროფესია დიდი ხნის წინ შეიცვალა, პოლონეთში მძღოლად მუშაობდა. ხერსონში შვებულების გასატარებლად დაბრუნდა, 31 იანვარს. როდესაც ომის პირველი დღეებში რუსებმა ქალაქი დაიკავეს, მიხვდა, ხერსონიდან გასვლა გაუჭირდებოდა, ამიტომ ადგილობრივი „მემარჯვენე სექტორის“ საინფორმაციო პორტალებისთვის მოხალისედ მუშაობა დაიწყო.

„ვიცოდი, მეძებდნენ, მთლად ისე გულმოდგინედ არა, როგორც სხვებს, მაგრამ მაინც. ზოგიერთ სამხედროსთან ჯერ კიდევ ვინარჩუნებდი კავშირს, გარკვეულ ინფორმაციას ვაწვდიდი კოლაბორაციონისტებზე, ვეხმარებოდი ადამიანებს, ვინც იმალებოდა,“ – იხსენებს იგორი, რომელიც ოკუპაციის შემდეგ ძირითადად სახლში იჯდა, გარეთ ნაკლებად გადიოდა ან თუ გადიოდა, ისეთ მარშრუტებს ირჩევდა, რომლებზეც რუსები არ იქნებოდნენ.

ასე იცხოვრა ხერსონში 10 აგვისტომდე და ბოლოს ქალაქის დატოვება გადაწყვიტა. კალანჩაკის საგუშაგოზე რუსეთის სპეცსამსახურებმა გააჩერეს და ტელეფონში უპოვეს მიმოწერა ისეთ ადამიანებთან, ვისაც ФСБ ეძებდა.

ის დღე საგუშაგოზე გაატარა. მეორე დილას ხელები გადაუგრიხეს, თავზე წითელი ნაჭერი ჩამოაცვეს, წებოვანი ლენტი შემოაკრეს და გაურკვეველი მიმართულებით წაიყვანეს.

მგზავრობის დროს იგორი ავტომობილში ჩართული სიმღერების მიხედვით ითვლიდა – 13 სიმღერა – დაახლოებით 40-45 წუთი.

როდესაც დანიშნულების ადგილზე მივიდნენ და ნაჭერი მოხსნეს, იგორი უზარმაზარი ორმოს წინ იდგა. ორმოში ცხედრები ეყარა. მიწა ჰქონდათ მიყრილი, თუმცა აქა-იქ მაინც ხედავდა სხეულის ნაწილებს – თავებს, ხელებს, ფეხებს.

გვერდით ორი მსგავსი თხრილი უკვე ამოევსოთ მიწით.

„გინდა ამათთან?“

„არა“ – უპასუხა იგორმა და ზურგს უკან გასროლის ხმა გაიგონა. მერე ბეჭებში ჩაარტყეს ძლიერად. იგორი წაიქცა.

„კიდევ კარგი ამან მაინც არ ჩაი**ვა,“ – თქვა სიცილით ერთ-ერთმა სამხედრომ.

იგორს ისევ ჩამოაცვეს წითელი ნაჭერი და კიდევ დაახლოებით 30 წუთი მიდიოდნენ იმ ადგილამდე, სადაც ყოფილ ჟურნალისტს 15 დღე უნდა გაეტარებინა.

ტყვეობა

საკანში მარტო იყო. თავზე ისევ ის წითელი ნაჭერი ჰქონდა ჩამოცმული. ბორკილებით ღუმელზე მიაბეს და გააფრთხილეს: „თავიდან ამას მოიხსნი – დაგხვრეტთ. იხმაურებ – დაგხვრეტთ“.

რამდენიმე დღე ასე ღუმელზე მიბმული იწვა. ხან ეჩვენებოდა, რომ სამი დღე გავიდა, ხან – ხუთი. საჭმელი არ მიუტანიათ, მხოლოდ პლასტმასის ბოთლი დაუდგეს ტუალეტის შემცვლელად.

დღისით მიდიოდა კაცი, რომელმაც თავი „ФСБ-ს ოფიცრად“ წარუდგინა, ღამით კი ის, ვისაც იგორი „ჯალათს“ უწოდებს.

„იცით, არსებობენ ადამიანები, რომლებიც სიამოვნებისთვის აწამებენ. ფულს რომც არ უხდიდნენ, ალბათ, მოხალისეობრივად გააკეთებდნენ ამას,“ – ახასიათებს იგორი თავის „ჯალათს“.

პირველი ორი ღამე ის იგორს ელექტროშოკით სცემდა და დროდადრო ელექტროშოკს ყურთან ახლოს მიჰქონდა, ტყვეს მისი ხმა კარგად რომ გაეგონა. როდესაც ფეხებით ცემას იწყებდა, იგორი კუთხეში მოიკუნტებოდა ხოლმე, რომ როგორმე თავი და შინაგანი ორგანოები დაზიანებისგან გადაერჩინა.

„თავიდანვე ვუთხარი თავს – ისინი აუცილებლად გაგტეხენ, ეს უბრალოდ დროის საკითხია. ვიღაც ტყდება ერთ დღეში, ვიღაც ერთ კვირაში, მაგრამ როგორი მტკიცეც გინდა იყო ადამიანი, ოდესღაც აუცილებლად გატყდება, ეს მხოლოდ კინოშია, ვითომ ბოლომდე რომ უძლებენ. სულერთია, მეც გავტყდები, უბრალოდ, იქნებ ისე მოვახერხო, რომ გავტყდე ჩემი პირობებით,“ – იხსენებს იგორი და ჰყვება, რომ იმ დღეების განმავლობაში თავში ათას ლეგენდას ამუშავებდა. იმეორებდა, რაც უკვე ნათქვამი ჰქონდა რუსებისთვის და ფიქრობდა, როგორ გაეგრძელებინა თავისი ისტორია.

იგორი რუსებს ეუბნებოდა, რომ ის ადრე რუსულენოვან ჟურნალისტად და მსახიობად მუშაობდა, თუმცა მერე უკრაინულ ენაზე მუშაობა მოსთხოვეს, ამის გამო სამსახური დაკარგა და მძღოლობა დაიწყო. მოიგონა, რომ უკრაინული არ იცოდა და საერთოდაც, უკრაინის ხელისუფლების მოწინააღმდეგე იყო.

15 აგვისტოს ბორკილები მოხსნეს და გამოუცხადეს, რომ რუსებისთვის უნდა ემუშავა ჟურნალისტად.

„მაგ საქმეს დიდი ხანია შევეშვი ამხანაგო უფროსო,“ – უპასუხა იგორმა. – „მაპატიეთ, მაგრამ უბრალო მძღოლი ვარ“.

„დაჯექი და კიდე ერთი ორი დღე იფიქრე. ორმო ხომ გახსოვს?“ – ჰკითხა კაპიტანმა, რომელსაც რუსები ხან პეტროვიჩს, ხან „ფენიქსს“ ეძახდნენ და ისევ ღუმელზე მიაბა.

მეორე დღეს იგორი თანამშრომლობას დათანხმდა, თუმცა ადექიო, რომ უთხრეს, ისე იყო ნაცემი, ვერ წამოდგა და ოთახში ოთხით გახოხდა.

თანამშრომლობა

იგორს ФСБ-ს კაპიტანმა მოუთხრო, როგორ გამოჰყავდა უკრაინას მებრძოლი კოღოები ბიოლაბორატორიაში, როგორ აპირებდა 8 მარტს რუსეთზე თავდასხმას და დაავალა, ტელეგრამზე პრორუსული პატრიოტული არხი შეექმნა.

ტელეფონი დაუბრუნეს, პლანშეტიც მისცეს. სწორედ ამის შემდეგ გაარკვია იგორმა, რომ ხერსონის ოლქის ქალაქ სკადოვსკში იმყოფებოდა, დელფინარიუმთან ახლოს.

პირველ რიგში ოჯახს მისწერა – „ზღვაზე ვარ, ვისვენებ“ და ტელეგრამში ჯგუფის შექმნაზე ზრუნვა დაიწყო.

„სექტემბრისთვის ჯგუფში სამი „მემარჯვენე“ მეგობარი, და, ცოლი, ორი „ფეესბეშნიკი“ და 1600 ბოტი მყავდა,“ – იხსენებს იგორი, რომელიც 25 აგვისტოს გაათავისუფლეს, თუმცა ხერსონში დარჩენა და ტელეგრამში მუშაობის გაგრძელება უბრძანეს.

მანამდე რუსული დროშის ფონზე დააყენეს და ჩააწერინეს ვიდეომიმართვა, რომელშიც ის „თანხმობას აცხადებდა ეთანამშრომლა რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებულ ძალებთან ტერორისტებთან და ბანდიტებთან ბრძოლაში“.

დროდადრო ФСБ-ს ფოტოებს უგზავნიდა იმის დასტურად, რომ ნამდვილად ხერსონში იმყოფებოდა. სელფებს ქალაქის ნაცნობი ადგილების ფონზე იღებდა.

კურატორს მხოლოდ ერთხელ შეხვდა – 2 სექტემბერს. ის ახალგაზრდა 25-30 წლის კაცი იყო და გუსტავად გაეცნო.

„ალბათ, რომელიმე გენერლის შვილი იყო და 23 თებერვალს დისკოთეკიდან გამოიყვანეს. ეტყობოდა, რომ სულ არ უნდოდა ხერსონში ყოფნა, ერჩივნა მოსკოვში ან პიტერში ყოფილიყო, დაელია, მოეწია და ქალებს შეხვედროდა. თვითონ არ იცოდა, რას აკეთებდა აქ“.

იგორი იხსენებს, რომ უკვე სექტემბერში მიხვდა, რუსებს მისთვის აღარ სცხელოდათ, რადგან უკრაინელთა კონტრშეტევის გამო ხერსონში მათი დარჩენა საეჭვო ხდებოდა.

„მე გამიმართლა, მათთან ძალიან გვიან მოვხვდი. ადრე რომ დავეჭირე, ყველაფერი ბევრად რთულად იქნებოდა,“ – ამბობს იგორი, რომელიც Hromadske-ს თავისი ამბის მოსაყოლად გათავისუფლებული ხერსონის ცენტრში შეხვდა.

ევროკომისიის პრეზიდენტის ვიდეომიმართვიდან ამოღებულია ის ნაწილი, რომელშიც ურსულა ფონ დერ ლაიენი ამბობდა, რომ „უკრაინაში უკვე დაახლოებით 20 ათასზე მეტი მშვიდობიანი მოქალაქე და 100 ათასზე მეტი სამხედრო დაიღუპა“.

ევროკომისიის პრეზიდენტის მიმართვა ტვიტერის ოფიციალურ გვერდზე დღეს გამოქვეყნდა, თუმცა ის ძველ ბმულზე აღარ იძებნება. ურსულა ფონ დერ ლაიენის გვერდზე გამოქვეყნებულია ახალი პოსტი უკვე დარედაქტირებული ვიდეოთი და შესაბამისი ტექსტით.

ევროკომისიის პრეზიდენტი თავის გამოსვლაში ლაპარაკობს იმაზე, როგორ უნდა აიძულოს მსოფლიომ რუსეთი და რუსი ოლიგარქები, აუნაზღაურონ უკრაინას მიყენებული ზიანი.

„რუსეთის სამხედრო აგრესიამ მოიტანა სიკვდილი, განადგურება და ენით აღუწერელი ტკივილი. ჩვენ ყველას გვახსოვს ბუჩის საშინელება. უკრაინაში უკვე დაახლოებით 20 ათასზე მეტი მშვიდობიანი მოქალაქე და 100 ათასზე მეტი სამხედრო დაიღუპა. რუსეთმა პასუხი უნდა აგოს თავისი სასტიკი დანაშაულებისთვის,“ – ამბობდა ევროკომისიის პრეზიდენტი, თუმცა შეცვლილ ვერსიაში ციტატიდან დაღუპულთა შესახებ მონაცემები ამოღებულია.

როგორც „უკრაინსკა პრავდა“ წერს, გამოცემამ ევროკომისიის პრეზიდენტის მიერ დასახელებულ მონაცემებზე მანამდე კომენტარი სთხოვა უკრაინის შეიარაღებული ძალების საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურს, სადაც ჟურნალისტებს უპასუხეს, რომ გენშტაბი ამ რიცხვებს არ ადასტურებს.

„ჩვენ არ შეგვიძლია დავადასტუროთ ეს მონაცემები. აქვე ხაზს ვუსვამთ, რომ უკრაინის არმიის დანაკარგები იმ ტიპის ინფორმაციაა, რომლის გამოქვეყნებაც შეზღუდვებს ექვემდებარება,“ – უთხრა „უკრაინსკა პრავდას“ სამსახურის ხელმძღვანელმა ბოგდან სენიკმა.

ევროკომისიის პრეზიდენტის, ურსულა ფონ დერ ლაიენის განცხადებით, რუსეთის სამხედრო აგრესიის შედეგად უკრაინაში უკვე 20 ათასზე მეტი მშვიდობიანი მოქალაქე და 100 ათასზე მეტი სამხედრო დაიღუპა, ომით გამოწვეულმა ზიანმა კი 600 მილიარდ ევროს მიაღწია.

„რუსეთის სამხედრო აგრესიამ მოიტანა სიკვდილი, განადგურება და ენით აღუწერელი ტკივილი. ჩვენ ყველას გვახსოვს ბუჩის საშინელება. რუსეთმა პასუხი უნდა აგოს თავისი სასტიკი დანაშაულებისთვის,“ – ამბობს ევროკომისიის პრეზიდენტი.

ურსულა ფონ დერ ლაიენი აცხადებს, რომ ბრიუსელი პარტნიორებთან ერთად შეიმუშავებს გაყინული რუსული აქტივების კონფისკაციის გეგმას, რათა რუსეთმა და რუსმა ოლიგარქებმა ზიანის კომპენსაცია სრულად გადაიხადონ.

„რუსეთმა ფინანსურადაც უნდა აგოს პასუხი. რუსეთმა და მისმა ოლიგარქებმა უნდა გადაუხადონ ზიანი უკრაინას და დაფარონ ქვეყნის აღდგენისთვის საჭირო ხარჯები. ჩვენ გვაქვს შესაძლებლობა, ვაიძულოთ რუსეთი, ეს გააკეთოს. ჩვენ უკვე გავყინეთ 300 მილიარდი ევრო რუსეთის ცენტრალური ბანკის რეზერვებიდან და რუსი ოლიგარქების თანხები – 19 მილიარდი ევრო,“ – ამბობს ურსულა ფონ დერ ლაიენი და დასძენს, რომ პარტნიორებთან ერთად ევროკომისია შექმნის სტრუქტურას, რომელიც ამ თანხების მართვაზე იმუშავებს.

მისი თქმით, ევროკომისია ასევე გამოდის ინიციატივით, გაეროს მხარდაჭერით შეიქმნას სპეციალიზებული სასამართლო რუსეთის სამხედრო დანაშაულების გამოსაძიებლად.

ევროკომისიის პრეზიდენტს არ დაუკონკრეტებია, ეყრდნობა თუ არა მსხვერპლისა და სამხედრო დანაკარგების შესახებ მონაცემები უკრაინის ხელისუფლების ინფორმაციას, თუ ეს დამოუკიდებელი საერთაშორისო ორგანიზაციების ან პარტნიორი ქვეყნების გათვლებია.

უკრაინის ხელისუფლებას ომში დანაკარგების შესახებ ინფორმაცია არ გამოუქვეყნებია. ნოემბრის დასაწყისში აშშ-ის შეიარაღებული ძალების გაერთიანებული შტაბების კომიტეტის მეთაურმა, გენერალმა მარკ მილიმ უკრაინის დანაკარგი 100 ათასზე მეტი დაღუპული ან დაჭრილი სამხედროთი შეაფასა.

უკრაინის გენშტაბის მონაცემებით, ომში რუსეთმა 88 880 სამხედრო დაკარგა.

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის დღევანდელი რელიზის ყურადღების ცენტრში რუსეთის რეპრესიული მანქანაა.

პირველი დეკემბრიდან ძალაში შედის ცვლილებები „უცხო ქვეყნის აგენტების შესახებ“ კანონში, რომელიც რუსეთში წლებია რეჟიმის მოწინააღმდეგეთა დევნისთვის გამოიყენება.

„ეს 2012 წლის კანონი „უცხო ქვეყნის აგენტად“ განსაზღვრავს როგორც ფიზიკურ პირებს, ისე ორგანიზაციებს, რომლებიც დაფინანსებას საზღვარგარეთიდან იღებენ. ცვლილებების თანახმად, „აგენტთა წრე“ ფართოვდება და მასში იგულისხმება ის მოქალაქეებიც, რომლებიც უცხო ქვეყნის მოთამაშეთა „გავლენის ან ზეწოლის“ ქვეშ ექცევიან,“ – წერს დაზვერვა 30 ნოემბრის განახლებაში.

რუსეთის იუსტიციის სამინისტროს უფლება ექნება გამოაქვეყნოს „უცხო ქვეყნის აგენტების“ პირადი მონაცემები და მისამართები, რაც ბრიტანეთის დაზვერვის შეფასებით, ამ ადამიანებს აუცილებლად აქცევს დევნისა და ძალადობის ობიექტებად.

„ახალი კანონები კიდევ უფრო აფართოებს რუსეთის ხელისუფლების რეპრესიულ ძალაუფლებას. ეს ტენდენცია, რომელიც ჯერ კიდევ 2012 წლიდან, პუტინის პრეზიდენტის პოსტზე დაბრუნებიდან დაიწყო,  უკრაინაში შეჭრის შემდეგ განსაკუთრებით დაჩქარდა,“ – აღნიშნავს უწყება.

დაზვერვის შეფასებით, კრემლი, სავარაუდოდ, „პრევენციულად“ მოქმედებს და ცდილობს, ყველა გზით აღკვეთოს განსხვავებული აზრი და წინააღმდეგობა ქვეყნის შიგნით, რადგან უკრაინასთან ომი, რომელსაც ჯერ დასასრული არ უჩანს, უფრო და უფრო მეტ გავლენას ახდენს რუსეთის მოქალაქეთა ცხოვრებაზე.

„დოიჩე ველეს“ ინფორმაციით, 2022 წლის აპრილის მონაცემებით, რუსეთში „უცხოეთის აგენტად“ დაახლოებით 400 ორგანიზაცია და ფიზიკური პირია გამოცხადებული. მათ შორის არიან ჟურნალისტები, ადამიანის უფლებათა დამცველები, ხელოვნების სხვადასხვა სფეროს წარმომადგენლები. რუსეთის იუსტიციის სამინისტრო ფიზიკურ და იურიდიულ პირებს ერთიან რეესტრში აღრიცხავს.

ომის კვლევის ამერიკული ინსტიტუტის (ISW) დასკვნით, რუსეთის არმია უკრაინაში ცუდად მომზადებული და ორგანიზებული დროებითი ფორმირებების იმედად დარჩა, რადგან უარი თქვა ბატალიონის ტაქტიკური ჯგუფის კონცეფციის გამოყენებაზე.

ინსტიტუტის ანალიტიკოსები უახლეს ანგარიშში ეყრდნობა დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის ცნობებს, რომელთა თანახმადაც, ბოლო სამი თვეა, რაც რუსეთმა საკუთარი არმიის ამ ფორმით დაკომპლექტება და ფრონტზე განლაგება შეწყვიტა.

ბატალიონის ტაქტიკური ჯგუფის კონცეფციაზე უარის თქმის სავარაუდო მიზეზად დაზვერვამ ბრძოლაში მათი არაეფექტიანობა დაასახელა.

ბატალიონის ტაქტიკური ჯგუფი – ეს არის არმიაში შექმნილი ფორმირება, რომელიც ყალიბდება ბატალიონის ბაზაზე ბრძოლის საწარმოებლად და მოიცავს სატანკო, მოტომსროლელ, ტანკსაწინააღმდეგო, სადაზვერვო, საინჟინრო, ზურგისა და სხვა დანაყოფებს.

ISW-ის შეფასებით, რუსეთის ბატალიონების ტაქტიკური ჯგუფების მდგომარეობა განსაკუთრებით გაუარესდა აპრილიდან, წარუმატებელი შეტევითი ოპერაციების შემდეგ. ანალიტიკოსები წარუმატებელ შეტევებად ასახელებენ კიევის, მარიუპოლის, სევეროდონეცკისა და ლისიჩანსკის ოპერაციებს და აღნიშნავენ, რომ რუსეთმა ამ ტაქტიკური ჯგუფების გაძლიერება და მათთვის საბრძოლო ძალის დაბრუნება ვეღარ შეძლო.

„რამდენიმე მარცხის შემდეგ, რუსეთის არმიამ, სავარაუდოდ, თავისი დარჩენილი ძალები და ახალი პირადი შემადგენლობაც მობილიზებულების ჩათვლით, ცუდად მომზადებული და ორგანიზებული დროებითი ფორმირებების სახით დატოვა,“ – წერს ISW.

ექსპერტები მიიჩნევენ, რომ ამის გამო რუსეთის სარდლობა უკრაინაში ეყრდნობა სწორედ ამ დროებით ფორმირებებს, რომლებშიც დაბალი საბრძოლო განწყობის მქონე მობილიზებულებიც შედიან.

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• 29 ნოემბერს რუსეთის არმიამ უმნიშვნელო წარმატებას მიაღწია ბახმუტის რაიონში, თუმცა სავარაუდოდ, ისეთი ტემპით ვერ მიიწევს წინ, როგორც რუსული წყაროები ამტკიცებენ;
• უკრაინის ძალები განაგრძობდნენ კონტრშეტევას სვატოვოსა და კრემენაიას გარშემო;
• რუსეთის არმიამ შეზღუდული სახმელეთო შეტევები განახორციელა კრემენაიას დასავლეთით დაკარგული პოზიციების დასაბრუნებლად;
• რუსეთის ჯარები საარტილერიო ბრძოლებს აწარმოებდნენ სივერსკისა და ავდეევკის სიახლოვეს, ასევე დონეცკის ოლქის დასავლეთ ნაწილში;
• რუსები განაგრძობდნენ თავდაცვითი პოზიციების გამაგრებას ხერსონის აღმოსავლეთში, იმ დროს, როდესაც უკრაინის არმია განაგრძობდა დარტყმებს რუსეთის ჯარების თავშეყრის ადგილებზე;
• დამოუკიდებელი გამოძიება აჩვენებს, რომ რუსეთმა, ხერსონის დასავლეთ ნაწილიდან ჯარების გაყვანის შემდეგ, ათასობით უკრაინელი პატიმარი რუსეთში გადაიყვანა.

29-30 ნოემბერს ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის საგარეო საქმეთა მინისტრები ბუქარესტში იკრიბებიან. ეს წელს NATO-ს ბოლო მინისტერიალია.

ბუქარესტის შეკრებაზე კიევი, სავარაუდოდ, კვლავაც უკრაინისთვის სამხედრო დახმარების გაზრდას მოითხოვს. როგორც მინისტერიალამდე ორი დღით ადრე უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, დმიტრო კულებამ გამოცემა Politico-ს უთხრა, „თუ NATO იარაღის წარმოებას არ გააფართოებს, უკრაინა რუსეთთან ომში ვერ გაიმარჯვებს“.

კულება ხაზს უსვამს, რომ საჭიროა მომდევნო ბრძოლებისთვის მომზადება და საკმარისი შეიარაღების მომარაგება. „თუ ეს არ მოხდება, ჩვენ ვერ გავიმარჯვებთ – აი, ასე მარტივად,“ – ამბობს კულება.

მისი თქმით, ახლა უკრაინას „ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემები, ტანკები და საწარმოო ხაზები“ სჭირდება.

„ბოლოს, როდესაც მე NATO-ს მინისტერიალს დავესწარი, მხოლოდ ამ ერთ სიტყვას ვიმეორებდი: შეიარაღება, შეიარაღება და შეიარაღება,“ – იხსენებს უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრი. – „ამჯერად, როდესაც ეს საჭიროება კვლავაც მწვავედ დგას, უკვე დავაზუსტებ და ვიტყვი, რომ ჩვენ გვჭირდება ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემები, ტანკები და საწარმოო ხაზები“.

უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრის თქმით, დღეს მსოფლიოში არსებობენ სახელმწიფოები, რომლებსაც აქვთ საჭირო შეიარაღება, თუმცა პოლიტიკური მიზეზების გამო საკმარისი რაოდენობით არ ყიდიან.

„იმის ნაცვლად, რომ მათი იმედი გვქონდეს და დავხარჯოთ თვეები მათ დასარწმუნებლად, სასწრაფოდ უნდა დაიწყოს წარმოება… ჩვენ არ უნდა გავხდეთ დამოკიდებული მესამე ქვეყნებზე, რომლებსაც აქვთ ყველაფერი საწყობებში, მაგრამ გაზიარება არ უნდათ,“ – ამბობს კულება და დასძენს, რომ უკრაინა უზომოდ მადლიერია თავისი პარტნიორების იმ სამხედრო დახმარების გამო, რომელსაც ომის დაწყების დღიდან მათგან იღებს.