Batumelebi

დღეს, 29 აპრილს, დილის 7 საათიდან საჯარო მოხელეების და „ოცნების“ აქტივისტების მობილიზებაა ბათუმის სტადიონთან, სადაც სამარშრუტო მიკროავტობუსებით აჭარიდან თბილისის აქციაზე მიმავალი მმართველი პარტიის მხარდამჭერები იკრიბებიან.

დღეს, საღამოს, თბილისში „ოცნების“ კონტრაქციაა დაანონსებული, რომელიც აქციის – „არა რუსულ კანონს, კი – ევროპას“ – საპირწონედ იმართება.

ადგილზე 15-მდე მიკროავტობუსია. მიკროავტობუსების ნაწილი ბათუმის სამარშრუტო ხაზებიდანაა მოხსნილი.

აქვე იმყოფება აჭარის უმაღლესი საბჭოს წევრი, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარის მოადგილე, ირაკლი ჭეიშვილი.

„მე ვაფინანსებ, თვითონ“ – ასე უპასუხა ირაკლი ჭეიშვილმა „ბათუმელების“ კითხვას, ვინ აფინანსებს მოქალაქეების ტრანსპორტირებას თბილისში.

ადგილზეა ასევე გიორგი გიორგაძე, ბათუმის მერიის შპს-ს თანამშრომელი, სამთავრობო აქტივისტი, რომელიც 2019 წლიდან დღემდე პერიოდულად ჩნდება საპროტესტო აქციებზე და აგრესიულობით გამოირჩევა.

აქციაზე მიმავალი ადამიანების ნაწილს ჟურნალისტებთან საუბარი არ სურს.

„არაფრის გასაპროტესტებლად არ მივდივარ, მივალ უბრალოდ ჩემი პოზიციის დასაფიქსირებლად, ამდენი ორომტრიალი არ შეიძლება, სიმშვიდეა საჭირო. მეწარმეთა კავშირის თავმჯდომარე ვარ, არავის დაფინანსება არ მჭირდება“, – უთხრა ჟურნალისტებს დავით მამულაძემ, რომელიც დღეს აქციაზე წასასვლელად ემზადება.

„ენა, მამული, სარწმუნოება“ რომ დავიცვა, ამისთვის მივდივარ“ – უთხრა ჟურნალისტებს აქციის კიდევ ერთმა მონაწილემ.

„ბათუმელებმა“ ქალაქის სხვადასხვა უბანშიც შენიშნა სამარშრუტო მიკროავტობუსების მობილიზება. „ბათუმელების“ წყაროს ინფორმაციით, რამდენიმე სამარშრუტო მიკროავტობუსი გავიდა „ოცნების ქალაქიდან“, ასევე, თბილისისკენ მიმავალი სამარშრუტო მიკროავტობუსების სიმრავლე შეინიშნება ბათუმი-ახალციხის გზაზე.

დღეს, 29 აპრილს, საქართველოს პარლამენტში რუსული კანონის განხილვა განახლდება, საღამოს კი „ქართული ოცნება“ პარლამენტთან რუსული კანონის მხარდასაჭერად კონტრაქციას გამართავს.

„საზღვაო აკადემიიდან 100 სტუდენტის წაყვანას ცდილობენ. ყოველ შემთხვევაში, გეგმა ასეთია. ბევრმა სტუდენტმა გამოთქვა პროტესტი, თუმცა ზოგიც, სხვადასხვა მიზეზის გამო იძულებულია წავიდეს“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ საზღვაო აკადემიის საინჟინრო ფაკულტეტის სტუდენტი, მიშა განდელიძე.

„ბათუმელებმა“ არაერთი სტუდენტისგან მიიღო მსგავსი ინფორმაცია თუ მტკიცებულება კონფიდენციალურობის დაცვის თხოვნით. მიშა განდელიძე კი თანახმაა საჯაროდ გაახმოვანოს სიმართლე, რაც პირადად იცის. სტუდენტი თვლის, რომ თუ ამ ინტერვიუს შემდეგ მასზე ზეწოლას გადაწყვეტენ, ამასაც გაასაჯაროებს.

როგორც მიშა ამბობს, თბილისში რუსულ მარშზე წასვლის სანაცვლოდ, სტუდენტებს გამოცდებზე ქულების მომატებას და კიდევ სხვა ბევრ შეღავათს ჰპირდებიან. ამავე დროს, მათ ვინც უარს იტყვის, სტუდენტის სტატუსის შეჩერებით და ქულების დაკლებით ემუქრებიან.

„ვინც უარზეა, იმათ აშინებენ, რომ სტატუსს შეუჩერებენ, ქულებს არ დაუწერენ გამოცდებზე, რამდენიმეს პირდაპირ უთხრეს, რომ პრობლემებს შეუქმნიან.

არის თხოვნებიც იმ ლექტორებისგან, ვისთანაც სტუდენტები ახლოს არიან, რომ „მოგიმატებთ ქულას“, რომ „გამოცდის დაწერა არც მოგიწევს“ და მსგავსი დაპირებებია რა.

არის ცოტა, ვისაც ეშინია ზეწოლის და აპირებს წავიდეს აქციაზე. ბევრმა უარი ვთქვით“, – ამბობს მიშა განდელიძე.

მისი თქმით, რუსულ მარშზე სტუდენტების წაყვანას ცდილობენ როგორც აკადემიიდან, ასევე ბათუმის რუსთაველის სახელმწიფო და რობაქიძის უნივერსიტეტებიდანაც.

„ჩემი მეგობრები ბსუ-შიც სწავლობენ და იქაც ვიცი, რომ იგივე სიტუაციაა.

ორშაბათს სასწავლო პროცესი ალბათ არ იქნება აკადემიაში – ამაზეც იყო საუბარი, რომ არც „არებზე“ შეგექმნებათ პრობლემა და არც არაფერზეო.

მით უმეტეს, მომდევნო კვირას, ორშაბათიდან გამოცდები გვეწყება და ამ გამოცდებზეც პრობლემა არ გექნებაო უთქვამთ სტუდენტებისთვის, რადგან ლექტორები ყველა გაფრთხილებულიაო“, – გვეუბნება მიშა.

სტუდენტების წაყვანას რუსულ მარშზე ავტობუსებით გეგმავენ.

„სირცხვილია რასაც აკეთებენ ბათუმის უნივერსიტეტები.

ვიღაცებს ეგონათ, რომ ბათუმელი სტუდენტები ხმას არ ამოიღებდნენ და სამარცხვინოდ გაიყვანდნენ რუსულ მარშზე.

კარგად ვიცით, რომ თბილისში, ვერცერთ უნივერსიტეტში ვერავინ ვერ მოექცევა სტუდენტს ასე და ვხვდებით რატომაც. ბათუმელ სტუდენტებსაც გაგვაჩნია პროტესტის და სიტყვის თავისუფლად დაფიქსირების გამბედაობა.

ბათუმელი სტუდენტების ხმა საქართველოს ევროპულ მომავალს. ჩვენც წავიკითხეთ კანონი და რუსეთის მოწონებულ და შექებულ კანონს მხარს არ დავუჭერთ. არა რუსულ კანონს“-ამბობს მიშა.

___

როგორც ცნობილია, „ქართული ოცნება“ აპირებს 29 აპრილს, თბილისში ჩაატაროს რუსული კანონის მხარდამჭერი მარში. მარშში მონაწილეობისთვის კი მმართველი პარტია აპირებს გამოიყენოს ადმინისტრაციული რესურსი – საჯარო მოხელეებს სამსახურის დაკარგვის შიშით, აიძულებენ მიიღონ მათი ნების საწინააღმდეგო გადაწყვეტილება. ცხადია, არსებობენ ისეთები, ვინც ნებაყოფლობით მიემგზავრება ამ მარშში მონაწილეობის მისაღებად.

მარშის მონაწილეებს ბიძინა ივანიშვილი მიმართავს.

საქართველოში დასაქმებული სოციალური მუშაკების განცხადებით, მათთვის მიუღებელია რუსული კანონი და შესაბამისად, ისინი უარს აცხადებენ, ე.წ უცხოური გავლენის რეესტრში რეგისტრაციაზე.

„ჩვენი პროფესია, სოციალური მუშაობა, დასავლეთის წიაღში წარმოიშვა და ის დღემდე მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე ჰუმანურ, ეთიკურ ადამიანის დამხმარე პროფესიად.

საქართველოში სწორედ დასავლელი დონორების მხარდაჭერით გახდა შესაძლებელი ამ პროფესიის დაფუძნება, განვითარება და საკანონმდებლო რეგულაცია.

ჩვენ ყოველდღიურად ვიბრძვით გასაჭირში მყოფი ჩვენი მოქალაქეების დასახმარებლად, ვშრომოთ ბავშვების, მოხუცების, პრობაციონერების, ბრალდებულების, ძალადობის მსხვერპლთა და სხვათა მხარდაჭერისათვის.

სოციალური მუშაკები უარს ვამბობთ უცხოური გავლენის რეესტრში რეგისტრაციაზე!

#არარუსულკანონს!“-ნათქვამია განცხადებაში, რომელიც დღეს, 27 აპრილს სოციალურ მუშაკთა გაერთიანების გვერდზე განთავსდა.

მართლმადიდებელი სასულიერო პირი, ილია ჯინჯოლავა „ქართული ოცნების“ მხრიდან ევროპის და ევროკავშირის კრიტიკას, ასევე რუსული კანონის განხილვას ფეისბუქში გამოეხმაურა.

„მხოლოდ ჩემს ნათესავებს, ახლობლებს, მეგობრებს, ოჯახის შინაურებს, ასე საჯაროდ მოგმართავთ: თუ თქვენ გსურთ, რომ მე, ილია (ირაკლი) ჯინჯოლავას, ქრისტეს ერთ რიგით მღვდელს, მიწოდოთ აგენტი და უცხო ქვეყნის ინტერესების გამტარის იარლიყო მომაწებოთ, როცა მე რაღაცას მწარედ ვწერ ამის საწინააღმდეგოს, ნუ გეწყინებათ, ნურც ჩემს ოჯახის წევრებს შეაწუხებთ ამის გამო, რომ თითქოს მე „რა დღეში ვარ”…

ეს იარლიყი რომ მარტივი ასატანი არაა და პიროვნულ შეურაცხყოფაზე მეტია, ამას რომ აცნობიერებდეთ, არ იქნებოდით იმ მხარეს, სადაც ხართ.

დიახ, ეს მეც მეხება…

რადგან საჯაროდ ვწერ ამას, აქვე განვმარტავ:

12 წელი მაქვს ევროპაში გატარებული, მათგან მრავალი სიკეთე მიღებული სწავლა-განათლების კუთხით – ჯამში 7 უნივერსიტეტში ნასწავლი, არავის ჩემთვის არასდროს რაიმეს სანაცვლოდ არ გაუწევია ეს დახმარება, არამედ იმისთვის, რომ მომეხმარა ეს საკუთარი ხალხისათვის, რასაც შეძლებისგადვარად ვახერხებ კიდეც დიდ ქალაქ კონსტანტინოპოლში/სტამბოლში და მთელს თურქეთში, მრავალათასიანი ქართული თემისთვის.

სამწუხაროდ, ეს პროცესი, დღევანდელ ხელისუფლებას მიჰყავს სამოქალაქო დაპირისპირებისკენ და ნუ გავხდებით მტრის ინსტრუმენტები იმისთვის, რომ ერთმანეთი ასე მოვიძულოთ“, – წერს სასულიერო პირი.

მისი თქმით, შეუძლებელია საუბრობდე ღირსებაზე და ამავდროულად იყო პარტიული მონა-მორჩილი – „ერთი კაცის ნების უსიტყვოდ ამსრულებელი“.

„შეუძლებელია საუბრობდე სარწმუნოებაზე, რომლის ინსტრუმენტალიზებასაც ახდენ და შენი პარტიული ინტერესების იარაღად გამოყენება გსურს. ამავდროულად რაიმე საერთო გქონდეს ცოცხალ ქრისტეს რწმენასთან, რომელიც ყოველთვის ადამიანის სამსახურში დგას.

შეუძლებელია იყო პატრიოტი ამ ქვეყნისა, საუბრობდე მის სუვერენიტეტზე და შენი თანამემამულეების ძალიან დიდი ნაწილს აცხადებდე აგენტად და უცხო ქვეყნის ინტერესების გამტარად, ახდენდე რა მათ სტიგმატიზირებას – 100 ათასობით ადამიანისა, რომლებიც დასაქმებულნი არიან სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და მედია საშუალებებში, და ამავდროულად მთელი 12 წლის განმავლობაში ერთი მტრული ქვეყნის, რუსეთის აგენტი არ გყავდეს გამოვლენილი და ამაზე საერთოდ არ გქონდეს პრეტენზია და ხმა ამოღებული.

კიდევ ბევრი რამე არის შეუძლებელი თქვენთვის“, – წერს ილია ჯინჯოლავა, სასულიერო პირი.

„საჯარო მოხელეებს აიძულებენ 29 აპრილს, „ქართული ოცნების“ მიერ დაგეგმილ, რუსული კანონის მხარდამჭერ აქციაში მონაწილეობას“ – ამბობს „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრი კახა მიქელაძე.

მან ამის თაობაზე განცხადება დღეს, 27 აპრილს გააკეთა.

„როგორც მეუბნებიან, ეს კეთდება მუქარანარევი თხოვნის ფორმით. მაგალითად, ეუბნებიან თანამშრომლებს: „ჩვენც არ მივესალმებით, მაგრამ ჩემი ხათრით უნდა წამოხვიდე“. როცა კონკრეტული ხელმძღვანელი, მის სტრუქტურაში დასაქმებულ ადამიანებს ასე მიმართავს, თავისთავად ეს შეიცავს იძულებას და მუქარასაც.

ასე ცდილობენ საჯარო და ბიზნეს სექტორში დასაქმებული ადამიანების წაყვანას თბილისში აქციაზე.

გვაქვს ინფორმაცია, რომ საბიუჯეტო ორგანიზაციებს, მაგალითად, მოცეკვავეების წაყვანა სურდათ, მაგრამ უარი მიიღეს მათგან და ახლა ცდილობენ საბავშვო ანსამბლები წაიყვანონ.

თუ ყველა უარს იტყვის, ყველას ვერ გაუშვებენ სამსახურებიდან, ამიტომ ვეუბნებით ამ ადამიანებს, რომ გამოიჩინონ შეუვალობა და პრინციპულობა, როგორც ავლენს ამ დღეებში ქართული საზოგადოება და ვერავის ვერაფერს დააკლებენ.

ჩვენ ვეუბნებით მათ, რომ ჩვენი ქვეყნის, ჩვენი შვილების მომავალია მნიშვნელოვანი და თუ გვინდა თავისუფალ, უსაფრთხო და ისეთ ქვეყანაში ცხოვრება, რომელიც მოქალაქის კეთილდღეობაზე იქნება ორიენტირებული, მაშინ არ უნდა შეუშინდნენ ამ მუქარებს და უნდა ჰქონდეთ საზოგადოების სოლიდარობის იმედიც“, – ამბობს კახა მიქელაძე.

მისი თქმით, აქციაზე წასვლას აიძულებენ მერიის აიპებსა და სიპებში დასაქმებულ პირებსაც:

„ვისაც არ ეშინია, ვხედავთ, რომ ღიად საუბრობენ ამაზე, ვიღაცებს მაინც აქვთ შიში და ანონიმურად გვწერენ, რომ აიძულებენ წასვლას.

ყოველ შემთხვევაში, მოახერხებენ თუ ვერა ბათუმის კრიტიკული მასის წაყვანას 29 აპრილის აქციაზე, ამ ადამიანებისგან ხელისუფლება მაინც მიიღებს უარყოფით დამოკიდებულებას, რადგან „ქართული ოცნება“ აკეთებს იმას, რაც ჩვენი ქვეყნის სუვერენიტეტს აყენებს საფრთხის ქვეშ“, – ამბობს კახა მიქელაძე.

სტუდენტების იძულებით წაყვანაზე „ბათუმელებსაც“ არაერთი მოქალაქე გვწერს და გვიგზავნის მტკიცებულებებს, რომ ბათუმის საზღვაო აკადემიის და ბსუ-ს სტუდენტებს აიძულებენ შეუერთდნენ რუსულ მარშს თბილისში, რომელიც „ქართულმა ოცნებამ“ დაგეგმა.

„აქტიურად ეწევიან აგიტაციას, მიმართავენ სხვადასხვა გზას – დაშინებას, რომ შეუჩერებენ სტუდენტის სტატუსს, ან პირიქით – დაეხმარებიან შუალედურებზე, გამოცდებზე და ასე შემდეგ, რომ დაითანხმონ „რუსულ მარშში“ მონაწილეობაზე.

„სირცხვილია, თუ როგორ მდგომარეობაში აყენებენ სტუდენტებს. ვფიქრობ, აუცილებლად მოუწევთ ამ იძულებაზე პასუხის გაცემა მათ, რადგან რუსულ მარშზე ჩვენი ადგილი არ არის“, – გვწერს ერთ-ერთ სტუდენტი, რომლის ვინაობასაც ამ ეტაპზე არ ვასახელებთ.

___

ნახეთ ამერიკელი სენატრების გაფრთხილება საქართველოს ხელისუფლებას:

სანქციები და ურთიერთობების გადახედვა —

14 სენატორი კობახიძეს

კანონპროექტის გაწვევისკენ მოუწოდებს

„აჭარის განათლებისა და კულტურის სამინისტრო უზრუნველყოფს 29 აპრილს თბილისში გამართულ მიტინგზე წამსვლელთა ტრანსპორტირებას. მსურველები ჩაეწერეთ ინდირა ლაზიშვილთან,“ – ეს განცხადება ბათუმის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სამუსიკო სკოლის სამივე სართულზე, ყველაზე გამოსაჩენ ადგილას დღეს, 26 აპრილს იყო გამოკრული.

სამუსიკო სასწავლებელში მისულ „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ განცხადება დირექციამ გამოაკრა.

„ჩვენ პედაგოგები [მიგვყავს]. თუ მშობელი ხართ და თბილისში გინდათ წასვლა „ოცნების“ ოფისში მიდით და იქიდან წაგიყვანენ,“ – უთხრეს სამუსიკო სასწავლებელში მისულ „ბათუმელებს“.

რატომ გასცა განათლების სამინისტრომ მსგავსი დავალება და რა ფინანსებით უზრუნველყოფს მასწავლებლების თბილისში ტრანსპორტირებას? – ამ კითხვებით მიმართა „ბათუმელებმა“ აჭარის განათლებისა და კულტურის სამინისტროს.

„მსგავსი დავალება, რომ სკოლაში, კონსერვატორიაში განთავსდეს, არ გამიცია არც მე და არც სამინისტროს სახელით არავის არ გაუცია. თუმცა, რატომ გაჩნდა ეს წარწერა მე ამას აუცილებლად გავარკვევ“, – უთხრა „ბათუმელებს“ აჭარის განათლების მინისტრმა მაია ხაჯიშვილმა.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა სამუსიკო სკოლის დირექტორს, ნინო ჩაიძეს. მან დაადასტურა, რომ განცხადება ნამდვილად იყო გამოკრული, თუმცა თქვა, რომ უკვე გამოცვალა.

„იცით რა, შეცდომა არის დაბეჭდვაში გაპარული. ჩვენ გამოვცვალეთ. არასწორად იყო და შეცვლილია ტექსტი უკვე. არასწორად ჩავწერეთ სამინისტრო, გადმოჰყვა ტექსტს. ჩვენ არავის არსად წაყვანას არ ვაპირებთ. არაპოლიტიკური სასწავლო დაწესებულება ვართ. თუკი ექნებოდა ვინმეს სურვილი [აქციაზე წასვლის] სკოლის დირექცია რომ ყოფილიყო საქმის კურსში,“ – განმარტავს „ბათუმელებთან“ ნინო ჩაიძე.

ნინო ჩაიძეს ვკითხეთ, სხვა რომელიმე პარტიას რომ ეთხოვა მსგავსი განცხადების გამოქვეყნება სასკოლო დაწესებულებაში, თუ დასთანხმდებოდა.

ამ კითხვის პასუხად დირექტორმა გვითხრა: „ახლა თქვენ რა კითხვებს მისვამთ. ჩვენ ვართ სამუსიკო სკოლა, ნუ გავიწყდებათ, თქვენ არ ესაუბრებით რაღაცა ისეთ დაწესებულებას, სადაც ეგეთი კითხვებით მომმართავთ. თქვენი კითხვები სხვა შინაარსის უნდა იყოს. ძალიან გთხოვთ შინაარსი გააკონტროლეთ და ისე გამესაუბრეთ“.

აჭარის განათლების მინისტრს ვკითხეთ, აპირებს თუ არა სამართლებრივ რეაგირებას, სამუსიკო სკოლაში გამოკრულ განცხადებაზე.

„დიახ, დავბრუნდები და გავარკვევ საკითხს,“ – გვითხრა მაია ხაჯიშვილმა.

ნახეთ სტატია როგორ უნდა მოიქცეს საჯარო მოხელე ან მასწავლებელი, თუ მას აქციაში მონაწილეობას აიძულებენ

„რუსული კანონი, თავისი შინაარსით ეწინააღმდეგება ყველა იმ ღირებულებას, რომელიც დღემდე წვალებით მოვიტანეთ და ასევე დიდი წვალებით ვცდილობთ, ბოლომდე მივიტანოთ ევროპის კარამდე. შესაბამისად, რა თქმა უნდა, ვერ მექნება ჯანსაღი დამოკიდებულება ისეთი კანონის მიმართ, რომელიც უდიდეს საფრთხეს უქმნის ჩემი ქვეყნის ევროპულ მომავალს“ – ამბობს მარიამ ჯვართავა, სამოქალაქო აქტივისტი ბათუმიდან.

მარიამმა გვითხრა, რომ შვებულება აიღო, რომ თბილისში, საპროტესტო აქციებზე ჩასულიყო. მან „ბათუმელებს“ წერილობით მოაწოდა მოსაზრება, თუ რატომ ეწინააღმდეგება რუსულ კანონს:

„ამ კანონის მიღების შემთხვევაში, ჩვენი ქვეყანა სამუდამოდ დაემშვიდობება დიდ ევროპულ ოჯახს და მის სიკეთეებს.

მე პირადად წლების მანძილზე ბევრ არასამთავრობო ორგანიზაციასთან მქონია შეხება და მათი სიკეთეები საკუთარ თავზე მაქვს გამოცდილი. ვარ ძალადობის მსხვერპლი ქალი და სწორედ ამ ორგანიზაციების ტრენინგების დახმარებით მივხვდი, თუ როგორ უნდა დავიცვა თავი, თუ მსგავსი შემთხვევა განმეორდება.

ვიღებდი ინფორმაციას ისეთ საკითხებთან დაკავშირებით, რაც სკოლებში არ ისწავლება და ხშირ შემთხვევებში, ოჯახისგანაც ვერ იღებ ამ ინფორმაციას.

არსებობს უამრავი პროექტი, რომელიც ეხმარება შშმ პირებს, ონკოპაციენტებს, უმცირესობაში მყოფ ადამიანებს და სხვებს ცნობიერების ამაღლებაში, შესაბამისად, ამ კანონის მიღების შემთხვევაში, უამრავ სერვისზე იქნება ხელმიუწვდომლობა და ბოლოს გავხდებით ისეთივე სახელმწიფო, როგორც არის ჩვენი მეზობელი რუსეთი.

ევროკავშირი პირდაპირ გვეუბნება, რომ ამ კანონის მიღების შემთხვევაში მათ ხელი შეეშლებათ საქმიანობაში და იმ პროექტების და დაფინანსებების განხორციელებაში, რასაც წლებია უკვე დიდი სარგებელი მოაქვს ჩვენი ქვეყნისთვის და ხალხისთვის.

დიდი ხანია უკვე ვიცით, რომ ახლანდელი მთავრობა და მათი ლიდერი გამოირჩევა განსაკუთრებულად მეგობრული ურთიერთობით რუსეთთან, შესაბამისად მათი ერთობლივი მიზანია, საქართველო ისევ დაბრუნდეს რუსეთის „დიდ ოჯახში“ და დავკარგოთ თავისუფალი და დემოკრატიული სახელმწიფოს წოდება.

სანამ ჩვენს ქვეყანაში არ დასრულდება რუსული მმართველობა, მანამდე მოგვიწევს ჩვენ ბრძოლა და მინდა ყველამ იცოდეს, რომ ჩვენ არ დავიღლებით და აუცილებლად გავიმარჯვებთ.

ეს კანონი, რა თქმა უნდა, გამიზნული ქმედებაა ევროინტეგრაციის გზაზე მყოფი ქვეყნის შეფერხების. ამაში ვინმეს ეჭვი ეპარება? ჯერ იყო შარშანდელი მცდელობა გაეტანათ ეს კანონი და ისევ ჩვენი, ხალხის ძალისხმევით მოხდა კანონის უკან გაწვევა. წელს ისევ შემოაბრუნეს.

ადამიანი, რომელიც სულით და ბუნებით არის მონა, ვერასოდეს შეიგრძნობს თავისუფლების გემოს და ვერასოდეს გამოვა კომფორტის ზონიდან. მისთვის მცირედიც კი საკმარისია. მთავარია ულუკმაპუროდ არ დარჩეს, თორემ საკუთარ ქვეყანას დაუფიქრებლად გაყიდის ორი კაპიკის გულისთვის.

ევროპა ყოველთვის იყო ჩვენი მიზანი.

ჯერ კიდევ როდის თქვა ზურაბ ჟვანიამ „მე ვარ ქართველი და მაშასადამე ვარ ევროპელი“. ჩვენ გვყავდა უდიდესი ილია და აკაკი, რომელთა სიტყვებით აქციების პოსტერები გადაჭრელებული იყო. ჩვენ სულით ევროპელები ვართ და არასოდეს შევეგუებით რუსობას.

თუ გაქრება კრიტიკული მედია, გაქრება სიტყვის თავისუფლება და გავხდებით ჩრდილოეთ კორეა, ან თუნდაც რუსეთი, სადაც მიზანმიმართულად ხდება ტვინის გამორეცხვა და ხალხის დაჯერება, რომ თითქოს ევროპა და ამერიკა „ხიხიაა“ და ჩვენ ვართ ის ძალა, რომელიც ქვეყანას უნარჩუნებს სტაბილურობას და სიმყარეს.

გაქრება ყველა ის დახმარება, რასაც ვიღებთ სხვადასხვა სეგმენტის ადამიანები: შშმ პირები, ონკოპაციენტები, ძალადობის მსხვერპლი ქალები, ლგბტ ადამიანები და სხვა. ჩვენთვის გაქრება ყველანაირი შესაძლებლობა, რაც გვაძლევს საშუალებას ვრეალიზდეთ, როგორც ადამიანები და გარკვეული ადგილი დავიმკვიდროთ საზოგადოებაში.

სამსახურში ავიღე შვებულება და ერთი კვირით წავედი თბილისში, აქციებზე. ეს იყო მყისიერი გადაწყვეტილება. მიუხედავად იმისა, რომ ბათუმშიც იმართებოდა მშვიდობიანი მსვლელობა, მე მინდოდა ჩემს ბევრ მეგობართან ერთად დამეფიქსირებინა საკუთარი პოზიცია იმ ადგილიდან, სადაც 35 წლის წინ იდგა დეიდაჩემი, ჩემი ბევრი ნათესავი ჩემს ასაკში და ზუსტად იგივე ბრძოლაში იყვნენ ჩაბმულნი, რომელშიც ახლა ჩვენი თაობა ვართ.

გული მწყდება, რომ ასეთი ისტორია მეორდება და ისევ იმ მტერთან გვიწევს ბრძოლა, ასევე მინდოდა, ჩემი პოსტერით მიმეწვდინა ხმა მათთვის, ვინც ჯერ კიდევ ვერ გარკვეულა, რა ხდება და ჯერ კიდევ სვამს კითხვას – „რა არის ეს რუსული კანონი?“

აქციაზე დგომა ახლა ნიშნავს იმას, რომ შენთვის სულერთი არ არის ქვეყნის მომავალი, რომ შენ მზად ხარ აჩვენო მთავრობას და შენი ქვეყნის მოქალაქეებს, რომ შენი სიტყვა არის თავისუფალი, შენი ქმედებები არის თავისუფალი და შენ ხარ თავისუფალი. რომ შენთვის არ არის სულერთი 9 აპრილს საკუთარი ქვეყნისთვის დაღუპული გმირები.

ჩვენ გმირთა მოედანზე პატივი მივაგეთ დაღუპულთა სულებს და დავიფიცეთ, რომ ბოლომდე ვიბრძოლებთ, არ დავნებდებით და არ შევშინდებით. ჩვენ ყველანი იქ ვიდექით საკუთარი ქვეყნისთვის და იმის დასანახად, რომ არასოდეს შევეგუებით რუსეთს და მის მმართველობას, რადგან ჩვენი თაობა დაიბადა თავისუფალ და დამოუკიდებელ სახელმწიფოში. არა რუსულ კანონს !” – ამბობს მარიამ ჯვართავა.

• რა ხდება?

მმართველმა პარტიამ მიცემული პირობა დაარღვია და ე.წ. რუსულ კანონის ჩაგდებიდან ერთი წლის შემდეგ კანონპროექტი ისევ დააბრუნა. „ქართული ოცნების” მიერ 3 აპრილს დარეგისტრირებულ კანონპროექტში „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“, გასულ წელს „ხალხის ძალის“ მიერ ინიციირებული და საპარლამენტო უმრავლესობის 76 დეპუტატის მხარდაჭერილი კანონისგან განსხვავებით, ტერმინი „უცხოური გავლენის აგენტი“ ჩანაცვლებულია „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლით“.

კანონპროექტი გრანტის მიმღებ ორგანიზაციებს — „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლის”, ხოლო მათ შორის აშშ-ს, ევროკავშირსა და საერთაშორისო ფონდებს, რომლებიც გრანტებს გასცემენ საქართველოში, „უცხოური ძალის” სტატუსებს მიანიჭებს.

საქართველოს საერთაშორისო პარტნიორებმა, აშშ-ის, ევროკავშირისა და ევროპის საბჭოს ჩათვლით, შეშფოთება გამოთქვეს საქართველოს ხელისუფლების მიერ შარშან „უპირობოდ“ გაწვეული კანონპროექტის ხელახალი ინიციირების გამო. დასავლელი პარტნიორები საქართველოს მოუწოდებენ, უარი თქვას აღნიშნული კანონის მიღებაზე, რადგან ის ხელს შეუშლის საქართველოს ევროპულ პერსპექტივას.

მსგავსი კანონის მიღებამ რუსეთში სრულად გააქრო დამოუკიდებელი სამოქალაქო ორგანიზაციები და მედიასაშუალებები. დროთა განმავლობაში რუსეთი აღნიშნულ კანონს სულ უფრო ამკაცრებდა და ის ამჟამად ვრცელდება ფიზიკურ პირებსა და ნებისმიერ ადამიანზე, რომელიც რაიმე ფორმით იღებს ფულს დასავლეთისგან.

თელავის საკრებულოს იურიდიული კომისიის თავმჯდომარე, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ წევრი ლევან ბერძენაშვილი რუსული კანონს უკვე საჯაროდ ეწინააღმდეგება და ამბობს, რომ თუკი „ქართული ოცნება“ ამ კანონს უკან არ გაიწვევს, ის პარტიასაც დატოვებს და თანამდებობასაც.

ლევან ბერძენაშვილის განცხადება რუსულ კანონთან დაკავშირებით, დღეს 26 აპრილს გავრცელდა.

„მინდა პოლიტიკური განცხადება გავაკეთო, რომელიც ეხება ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებს.

როგორც თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ყოფილი ლექტორი, როგორც თქვენი შვილების დამცველი, ცალსახად ვეწინააღმდეგები ამ კანონის ბოლომდე გატანას და მიღებას.

ვინაიდან, თეთრი სახლი, ევროკავშირი, მოგვიწოდებს, 425 ხმით 25-ის წინააღმდეგ, ევროკავშირის ლიდერი ქვეყნის წარმომადგენლები გვეუბნებიან, რომ თუ ამ კანონს მიიღებთ, შესაძლოა დაკარგოთ ვიზალიბერალიზაცია, დაკარგავთ კანდიდატის სტატუსს, დაკარგავთ ყველაფერს, რაც ევროპას უკავშირდება.

ამიტომ, მე ცალსახად ვემიჯნები ამას და უმორჩილესად ვთხოვ საქართველოს პარლამენტს, მთავრობას, რომ ეს კანონი გაითხოვოს უკან. და თქვენს წინაშე ვდებ ფიცს, თუ ეს არ მოხდება, დავტოვებ პარტიას „ქართულ ოცნებას“, დავტოვებ ფრაქცია „ქართულ ოცნებას“ და დავტოვებ თანამდებობას, ამას გპირდებით.

უმორჩილესად ვთხოვ საქართველოს მთავრობას, ნუ დაარღვევენ საქართველოს კონსტიტუციას, ნუ წახვალთ ანტიკონსტიტუციური გზით და ნუ უღალატებთ თქვენს ქვეყანას. გთხოვთ, რომ ეს კანონი უკან გაიწვიოთ“, – განაცხადა ლევან ბერძენაშვილმა საკრებულოს სხდომაზე.

მმართველმა პარტიამ მიცემული პირობა დაარღვია და ე.წ. რუსულ კანონის ჩაგდებიდან ერთი წლის შემდეგ კანონპროექტი ისევ დააბრუნა. „ქართული ოცნების” მიერ 3 აპრილს დარეგისტრირებულ კანონპროექტში „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“, გასულ წელს „ხალხის ძალის“ მიერ ინიციირებული და საპარლამენტო უმრავლესობის 76 დეპუტატის მხარდაჭერილი კანონისგან განსხვავებით, ტერმინი „უცხოური გავლენის აგენტი“ ჩანაცვლებულია „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლით“.

კანონპროექტი გრანტის მიმღებ ორგანიზაციებს — „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლის“, ხოლო მათ შორის აშშ-ს, ევროკავშირსა და საერთაშორისო ფონდებს, რომლებიც გრანტებს გასცემენ საქართველოში, „უცხოური ძალის“ სტატუსებს მიანიჭებს.

საქართველოს საერთაშორისო პარტნიორებმა, აშშ-ის, ევროკავშირისა და ევროპის საბჭოს ჩათვლით, შეშფოთება გამოთქვეს საქართველოს ხელისუფლების მიერ შარშან „უპირობოდ“ გაწვეული კანონპროექტის ხელახალი ინიციირების გამო. დასავლელი პარტნიორები საქართველოს მოუწოდებენ, უარი თქვას აღნიშნული კანონის მიღებაზე, რადგან ის ხელს შეუშლის საქართველოს ევროპულ პერსპექტივას.

მსგავსი კანონის მიღებამ რუსეთში სრულად გააქრო დამოუკიდებელი სამოქალაქო ორგანიზაციები და მედიასაშუალებები. დროთა განმავლობაში რუსეთი აღნიშნულ კანონს სულ უფრო ამკაცრებდა და ის ამჟამად ვრცელდება ფიზიკურ პირებსა და ნებისმიერ ადამიანზე, რომელიც რაიმე ფორმით იღებს ფულს დასავლეთისგან.

1951 წლის დეკემბერში შუახევის სოფელ ლომანაურიდან 12 ოჯახი გადაასახლეს შუა აზიაში. ქალები, ბავშვები, ავადმყოფი მოხუცები – საბჭოთა რეჟიმმა არავინ დაინდო და მკაცრ ზამთარში გაუყენა უდანაშაულო ადამიანები მათთვის უცნობ და რთულ გზას.

სტალინის ბრძანებით შუა აზიაში ასახლებდნენ მათ, ვისაც სისტემა ხალხის მტრად და პარტიისთვის მიუღებლად ჩათვლიდა. ხალხის მტერი იყავი მაშინაც, თუკი შენი წინაპარი მეზობელ სახელმწიფოში ცხოვრობდა. მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება პირდაპირი დანაშაული ჩადენილი არ გქონდა, თურქეთში მცხოვრებთან ნათესაური კავშირი უკვე დანაშაული იყო. სწორედ თურქეთში მცხოვრები ნათესავები გახდა ლომანაურში მცხოვრები 9 ოჯახის „დანაშაული“. თუმცა ოფიციალური დოკუმენტი, რის გამო გადაასახლეს ადამიანები, ოჯახებს არასდროს მიუღიათ.

ოჯახების გაუბედურებაში უბადლო სისტემამ არ დაინდო არავინ – არც ბავშვები და არც ასაკოვანი ადამიანები.

სოფელ ლომანაურში დღემდე ახსოვთ ორი ამბავი რეპრესიებზე, რომელმაც ათეულობით ადამიანის ცხოვრება სამუდამოდ შეცვალა.

1938

1938 წლის 3 მარტს სოფელ ლომანაურიდან 9 კაცი გაიქცა თურქეთში.

მუსტაფ ბერიძე, მურთაზხ ქამადაძე, ემინ ბერიძე, შაქირ ბერიძე, ინუს ფუტკარაძე, დემურალ ბერიძე, ისუფ ბერიძე, ალი ფუტკარაძე, რეჯებ ბერიძე – ეს ლომანაურელი კაცები თურქეთში გაექცნენ იმ სტალინურ რეპრესიებს, რომელიც 1937 წელს დაიწყო.

თუმცა თითოეულ მათგანს საქართველოში დარჩა ოჯახი, სტალინური რეპრესიების სისასტიკე კი სწორედ გაქცეულების ოჯახის წევრებს დაატყდათ თავს.

1951 წლის დეკემბერში, სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დადგენილებით სოფელ ლომანაურიდან, სადაც იმ დროისათვის 45 კომლი ცხოვრობდა, 12 ოჯახი გადაასახლეს.

• ფუტკარაძეების ოჯახის ამბავი

43 წლის იყო ინუს ფუტკარაძე, როცა თანასოფლელებთან ერთად 1938 წელს თურქეთში გაიქცა. ინუს ფუტკარაძის ამბავი, ვრცლად აღწერა მისმა შვილიშვილმა, ნოდარ ფუტკარაძემ დოკუმენტურ ფაქტებზე დაყრდნობით დაწერილ წიგნში „მშობლის ნაამბობი“. ისტორიები საბჭოთა რეპრესიებზე მას მამამ, ზიქრი ფუტკარაძემ უამბო.

„მამა თურქეთში უდავოდ სიკვდილს გაექცა. ბევრი ამბობს: ინუს ფუტკარაძეს თურქეთში გაქცევის მიზეზი ნამდვილად არ ჰქონდა, საკმაოდ ხანში შესული იყო და არავინ არ დაიჭერდაო. ეს ვარაუდო მისაღები არაა. მაშინ მამა 43 წლის იყო, ხოლო ორჯერ მეტი ხსნის, 70-80 წლის ხალხის დახვრეტა იშვიათი როდის იყო?

მამამ თურქეთს შეაფარა თავი, მაგრამ ოჯახის დანარჩენი წევრები უარეს დღეში აღმოვჩნდით. უშიშროებამ გააასმაგა ჩვენი თვალთვალი. პატარა შეცდომაც შეიძლება სიცოცხლის ფასად დაგვჯდომოდა. გააქტიურდა აგენტურა. ფარულად გვამოწმებდნენ, ხომ არ გვქონდა რაიმე კავშირი თურქეთში გადახვეწილ ოჯახის წევრებთან“, – ჰყვება ზიქრი ფუტკარაძე.

მისი მონათხრობის მიხედვით, მამისგან, ინუს ფუტკარაძისგან სამჯერ მიიღო წერილი თურქეთიდან. თუმცა არც ერთხელ არ უპასუხია მისთვის, რადგან საბჭოთა უშიშროება გამუდმებით უთვალთვალებდა და დიდი იყო საფრთხე, რომ მის ოჯახს საშინელი რეპრესიები შეეხებოდა.

1949 წელს, უბედური შემთხვევის შედეგად, წელის მოტეხილობით სარეცელს მივეჯაჭვე. ჩემი მრავალრიცხოვანი ოჯახი მხოლოდ მოხუცების, პატარა ბავშვებისა და ჩემი ჩათვლით, ავადმყოფების ამარა დარჩა. შრომისუნარიანი მხოლოდ ჩემი მეუღლე ზეინაბი იყო.

ჩემ თავზე დატრიალებულმა უბედურებამ რეპრესიების შიში უფრო გამიქარწყლა. ვფიქრობდი, რომ ავადმყოფების, მოხუცებისა და ჩვილი ბავშვებისგან შემდგარ რვასულიან ოჯახს ხელს არავინ ახლებდა, მაგრამ თურმე მწარედ ვცდებოდი…

1951 წლის 25 დეკემბრის საღამოს ჩვეულებრივ დროზე დავწექით დასაძინებლად. გათენებამდე ორ საათზე მეტი იყო დარჩენილი, როდესაც კარზე კაკუნის ხმამ გაგვაღვიძა“.

ზიქრი ფუტკარაძის ნაამბობის მიხედვით, მათ ოჯახში შეიარაღებული რუსი ჯარისკაცები მივიდნენ, ოჯახის ყველა წევრს ერთ დიდ ოთახში მოუყარეს თავი და გააცნეს დოკუმენტი, რომლის თანახმადაც „სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დადგენილებით ზიქრი ფუტკარაძის ოჯახს მიესაჯა საქართველოდან გადასახლება“.

ოჯახს მოსამზადებლად რამდენიმე საათი მისცეს. კითხვა, თუ რა დანაშაულის გამო ასახლებდნენ რვასულიან ოჯახს, სამუდამოდ უპასუხო დარჩა.

„მეზობლებს შეეტყოთ ჩვენი გადასახლების ამბავი. დიდი თუ პატარა ჩვენკენ მოემართებოდა. ძნელი საყურებელი იყო შორიდან ქვითინით მომავალი ქალები და დამნაშავესავით თავდახრილი კაცები. ეზოში მოსვლისთანავე ხმამაღლა ატირდებოდნენ, რასაც ჩვენი ოჯახის წევრების გოდება შეუერთდებოდა და ყველანი ერთად არამიწიერ უბედურებას ვგლოვობდით“, – იხსენებს ზიქრი ფუტკარაძე.

ლომანაურიდან ზიქრი ფუტკარაძის რვასულიანი ოჯახი ბათუმში ჩაიყვანეს, რკინიგზის სადგურში ვაგონებში ჩასვეს და შუა აზიაში გაამგზავრეს.

მგზავრობა აუტანელ პირობებში ორ კვირას გაგრძელდა. ფუტკარაძეების ოჯახმა დანიშნულების ბოლო პუნტში ჩასვლისას აღმოაჩინა, რომ სამხრეთ ყაზახეთის ოლქში, ილიჩევსკის რაიონში გადაესახლებინა ისინი საბჭოთა რეჟიმს.

ოჯახმა გადასახლებაში 2 წელი გაატარა.

1953 წლის 5 მარტს სტალინი გარდაიცვალა.

„დიადი ბელადის გარდაცვალებით უდიდესი უბედურება დაატყდა თავს საბჭოთა კავშირის ხალხებს – დაიწყო პარტიული ორგანიზაციის მდივანმა. გლოვობს მთელი ქვეყანა. ვიგლოვოთ ჩვენც. ყველამ ერთად დავდგეთ და ვიტიროთო. ჩვენც დავდექით და ავტირდით.

ჩასახლების პირველი დღიდან დაწყებული, დღე არ გავიდოდა, პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ან სტალინისთვის წერილი არ გაგვეგზავნა. როგორც უდანაშაულოები სამშობლოში დაბრუნებას ვითხოვდით, მაგრამ პასუხის ღირსად არ ჩავუთვლივართ. იმ დღეს კი პარტიის დავალებით ვიდექით და ყველანი სტალინის სიკვდილს ვგლოვობდით,“ – ასე მოუყვა წლების შემდეგ შვილს ზიქრი ფუტკარაძე სტალინის სიკვდილის ამბავს.

სტალინის სიკვდილიდან სამ თვეში, 1953 წლის ივნისში გადასახლებულებს ცნობა მიუვიდათ, რომ სახლში დაბრუნება შეეძლოთ. საბოლოოდ მშობლიურ შუახევში დაბრუნება ზიქრი ფუტკარაძის ოჯახმა 1953 წლის დეკემბერში შეძლო.

• როგორ ახსოვთ სოფელ ლომანაურში სტალინური რეპრესიები

„1951 წლის დეკემბერი იყო მგონი. პატარა ვიყავი, დედაჩემი მოვიდა – ჩვენს მეზობელს ასახლებენო. ვკითხე – სად ასახლებენ-მეთქი და ყაზახეთშიო. მათ ჰყავდათ ჩემი ტოლი გოგო. დედაჩემს ვთხოვე ის მოვიდეს, სახლში მარტო ვერ გავჩერდები, მეშინია-მეთქი. არა შვილო, იმასაც ასახლებენო. მათ ოჯახში მწოლიარე ავადმყოფი ჰყავდათ. ციგაზე დააკრეს ეს ქალი. ოჯახის უფროსი წელმოტეხილი კაცი იყო, უჭირდა სიარული, ისიც წაიყვანეს.

საცალფეხო გზა იყო ჩასავლელი, გაღმა ცენტრალურ გზაზე მანქანები ელოდებოდათ. რაც შეეძლოთ მეზობლები დაეხმარნენ, ჩაუტანეს საჭმელი – რაც დასჭირდებოდათ. ტანსაცმელი ბევრი არ ჰქონდათ. ტანზე რაც ეცვათ, იმით წავიდნენ. ზიქრი და ბარათალ ფუტკარაძეები იყვნენ,“ – იხსენებს მიხეილ ფუტკარაძე, სოფელ ლომანაურის მცხოვრები.

ლომანაურიდან შუა აზიაში 12 ოჯახი გაასახლეს.

„ლომანაური სოფელ დღვანის საკრებულოში შედის. დღვანის საკრებულოს სოფლებიდან ყველაზე მეტი სწორედ ლომანაურიდან გაასახლეს, რადგან აქაურებმა 1936-37 წლებში არსებულ წყობილებას ვერ გაუძლეს და გაიქცნენ თურქეთში.

მაშინ მათ თავს უშველეს, ციხეში მოხვედრას გადარჩნენ, თუმცა ალბათ არ იფიქრეს იმაზე, თუ რა დაემართებოდათ მათ ოჯახებს,“ – ამბობს მიხეილ ფუტკარაძე.

სოფელ ლომანაურში მცხოვრები სონია ბერიძეც რეპრესირებული ოჯახის შთამომავალია. სონიას სამი ბიძა იმ 9 ადამიანში იყო, რომელიც 1938 წელს თურქეთში გაიქცა.

„1938 წელს, როცა რეპრესიები აქტიურ ფაზაში იყო შესული, ბიძაჩემებმა გაიგეს, რომ რაიონში დგებოდა სიები იმ ხალხის, ვინც არ იზიარებდა საბჭოთა ხელისუფლების იდეოლოგიას.

გაიგეს ისიც, რომ ასეთი ხალხი ექვემდებარებოდა გადასახლებას ან დაპატიმრებას. რადგან ადრიანად გაიგეს და მიხვდნენ, რომ ვერ გაიტანდნენ თავისას, აშკარა სიკვდილს ან გადასახლებას წასვლას არჩიეს ემიგრაციაში გაქცევა.

ბიძაჩემებმა, სამმა ძმამ – იუსუფ, მუსტაფა და ემინ ბერიძეებმა ცოლები დატოვეს და წავიდნენ. მათ ცოლ-შვილს მერე ბაბუაჩემმა უპატრონა.

რეპრესიები ყველას ოჯახს შეეხო. 1951 წლის ზამთარში ყველა აყარეს და შუა აზიაში გადაასახლეს. 1954 წელს დაბრუნდნენ, სტალინის სიკვდილის შემდეგ.

ჩამოვიდნენ აქ და ზოგს სახლი აღარ დახვდა. დაშალეს და სახელმწიფო დაწესებულებებისთვის სხვადასხვა სოფლებში წაიღეს მასალა. მეზობელმა სოფლებმა მხრებით მოიტანეს მასალები და ისე აუშენეს სახლები გადასახლებიდან დაბრუნებულებს,“ – იხსენებს სონია ბერიძე.

„არა რუსულ კანონს“ – ამ პლაკატების გამოქვეყნების შემდეგ დღეს, 26 აპრილს, ქობულეთის საკრებულოს სხდომაზე ოპოზიციას „ქართული ოცნების“ წევრები თავს დაესხნენ. უმრავლესობის წევრებმა ოპოზიციას პლაკატები წაართვეს და დაუხიეს, მიაყენეს ფიზიკური და სიტყვიერი შეურაცხყოფა.

„არა რუსულ კანონს კი არა, დაახვიეთ აქედან, წადი მოშორდი აქედან, გამოგიქნევ სახეში… დამთავრდა თქვენი პოზიციების გამოხატვები. შენ მოღალატე შენ, შენ ვიგინდარავ შენ,“ – ისმის „ქართული ოცნების“ უმრავლესობის წევრის მიმართვა ლაშა კომახიძის ფეისბუქლაივში, რომელიც ასახავს დაპირისპირებას სხდომაზე.

ლაშა კომახიძე ქობულეთის საკრებულოს წევრია „ერთიანი ნაციონალი მოძრაობიდან“. მისი თქმით, თავდაპირველად მათ აგრესიულად გიორგი გოგიტიძემ მიმართა, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ ხელმძღვანელმა.

„მე ვისარგებლე რეგლამენტით გათვალისწინებული უფლებით და გავაკეთე განაცხადი: „არა რუსულ კანონს“. დახიეს ჩვენი ფურცლები, შეურაცხყოფა მოგვაყენეს სიტყვიერი, დარბაზიდან როცა გამოვყავდი დაცვის პოლიციას, უკნიდან მომეპარა და კისრის არეში დამარტყა გელა შაქარიშვილმა, სხვებს წყალი შეასხეს, ბოთლებს გვესროდნენ…

თავდაპირველად აგრესიულად მოგვმართა გიორგი გოგიტიძემ, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარემ. საკრებულოს თავმჯდომარე ფსკერზეა დასული, მოვუწოდებდი, რომ სწორად წარმართა სხდომა, მაგრამ არაფერი გააკეთა.

ახლაც გრძელდება მასკარადი საკრებულოში, სხდომა გააგრძელეს, მაგრამ ჩვენ იქ აღარ დავბრუნდებით,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ ლაშა კომახიძემ, ქობულეთის საკრებულოს წევრმა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობიდან“.

„არ მაქვს უფლება ვუღალატო ჩემს ქვეყანას და ყოველდღე, უნივერსიტეტის შემდეგ, მივდივარ პარლამენტთან. ვისაც ოდნავ მაინც გადარდებთ თქვენი ქვეყანა, თქვენი შვილები და თქვენი თანამოქალაქეები უბრალოდ არ უნდა გაჩუმდეთ“ – ამბობს ნათია ჭელიძე, სტუდენტი ხულოდან, რომელიც თბილისში სწავლობს და საქართველოს პარლამენტთან რუსულ კანონს აპროტესტებს.

ნათიამ „ბათუმელებს“ წერილობით მოაწოდა მოსაზრება, თუ რატომ ეწინააღმდეგება რუსულ კანონს:

„კანონის წაკითხვის შემდეგ მივხვდი, თუ რატომ ეძახდნენ ამ კანონს რუსულს. ეს კანონი დასავლური ქვეყნებიდან დაფინანსებულ სამოქალაქო ორგანიზაციებსა და დამოუკიდებელ მედიას აგენტებად და მოღალატეებად აცხადებს და იმაზე მეტად იძლევა კერძო სექტორში შეჭრის საშუალებას, ვიდრე ეს საჭიროა.

ვიღაც ჩემს სახლში რომ შემოიჭრას და ანგარიში მომთხოვოს ჩემს ფინანსებზე, მაშინ ჩემი მშობლებიც აგენტები გამოდიან? ამ ორგანიზაციების ფინანსებს და ანგარიშებს რაც შეეხება, თავისი ნორმების ფარგლებში ისედაც ღია და გამჭვირვალეა და ის პროპაგანდა, რასაც დღეს მთავრობა ეწევა, ნიშნავს რუსეთისკენ სვლას, რომელსაც ჩვენი ქვეყნისთვის არაფერი კარგი არ გაუკეთებია.

წარმოუდგენელია, რომ ორგანიზაცია, რომელიც ჩვენს უფლებებს იცავს, ან მედია, რომელიც ხალხის პრობლემებს აშუქებს, შევრაცხოთ უცხოური ინტერესის გამტარებად. ანუ ამ კანონით, ვინც ამ საქმეს ემსახურება, ცხადდება აგენტად, მოღალატედ, მტრად, ხოლო მთავრობა, რომელიც თვითონაც იღებს დასავლეთიდან დაფინანსებას – არა.

რისი გამჭვირვალობაც ქართველ ხალხს გვაინტერესებს არის ის, თუ სად მიდის ჩვენი ფული, მაშინ როცა ჩვენი პრობლემები ამდენი წლის განმავლობაში მოუგვარებელი რჩება?

რა პრობლემები შეიძლება შექმნას ამ კანონმა? აღარ გვეყოლება მედია, რომელიც ჩვენს პრობლემებს გააშუქებს. აღარ გვექნება თავისუფალი აზრის გამოხატვის შესაძლებლობა, როგორც მოხდა რუსეთში. ჩვენი ქვეყანა დარჩება დაუცველი და ყველაფერი, რაც ამდენი წლის განმავლობაში ჩვენს წინაპრებს უკეთებიათ – ჩამოინგრევა.

2008 წლის აგვისტოს ომში ჩემი ძალიან ახლობელი ადამიანი, მერაბ ჭელიძე რუსეთმა მოკლა. მერაბს იმიტომ არ გაუწირავს თავისი სიცოცხლე, რომ მე და ზოგადად, მომავალ თაობას, რუსეთში გვეცხოვრა, რუსული კანონებით. ჩვენს მთავრობას ეს ადამიანები მხოლოდ აგვისტოში ახსენდება და ამ კანონის ინიციირებაც კი ამ ადამიანების შეურაცხყოფას ნიშნავს.

ქვეყანა, რომელმაც ამდენი რამ დაგვიშავა, ამდენი ძვირფასი ადამიანი წაგვართვა, ამ კანონის მერე გახდება ჩვენი ერთადერთი „მეგობარი“ და ეს იქნება ყველაზე მძიმე ტრაგედია ჩვენი ქვეყნის ისტორიაში.

ამ კანონის მეორედ ინიციირება არის ქართველი ხალხისთვის სახეში შეფურთხება. ევროკავშირიც გვეუბნება, რომ ამ კანონით ვერანაირად ვეღარ შევალთ ევროკავშირში.

ეს კანონი არ ემსახურება საქართველოს ინტერესებს და ქართველი ხალხის არჩევანს. მთავრობის წევრებს და იმ 83 დეპუტატს, რომლებმაც ამ კანონს მხარი დაუჭირეს, ცხადია, აქვთ პირადი ინტერესები, რის გამოც შეუძლიათ მესამეჯერაც დააინიციირონ იგივე კანონი.

რუსული კანონის მეორედ ინიცირება არაფერს არ ემსახურება გარდა იმისა, რომ არ გავხდეთ ევროკავშირის წევრი ქვეყანა. როცა მოსახლეობა გეუბნება, რომ არ უნდა რუსული კანონი, როცა ევროკავშირი გეუბნება, რომ ამ კანონის მიღებით ვერაფრით ვეღარ შევალთ ევროკავშირში და შენ მაინც მეორეჯერ აინიციირებ – ღალატობ საკუთარ ქვეყანას და ხალხს. 

ძალიან მძიმე შედეგი დადგება თუ სამოქალაქო საზოგადოება და კრიტიკული მედია აღარ იარსებებს. გამოვა, რომ ამ მთავრობას არავინ არ გააკრიტიკებს, ყველა გავხდებით რუსული ინტერესების მატარებელი მთავრობის მონა.

ცოტა უცნაურია, მაგრამ რაც თბილისში ჩამოვედი, ყველაზე ხშირად სადაც დრო გამიტარებია უნივერსიტეტის შემდეგ, პარლამენტის ეზოა. სულ პროტესტის გრძნობა მქონდა რეგიონში ცხოვრების დროსაც, როცა ადამიანების მძიმე ყოფას ვუყურებდი მთაში. მეც ამ მძიმე ყოფის ერთ-ერთი მონაწილე ვარ, რომელსაც ყველაზე კარგად ესმის რა აწუხებს რეგიონში და სოფლად მცხოვრებ ადამიანებს და ისიც, რომ ეს მძიმე ყოფა კი არ უმჯობესდება პირიქით, უარესობისკენ მიდის.

ევროკავშირმა ძალიან ბევრ ადამიანს შეუმსუბუქა ეს ყოფა. ახალგაზრდებს ცნობიერება გაუზარდა, მიზნები და სურვილები გაუჩინა, რომ მათ სოფლებს იქეთ არსებობს სამყარო უამრავი შესაძლებლობებით, რომელიც აუცილებლად უნდა ნახონ და მერე თავადაც შეიტანონ წვლილი ამ ყველაფრის გაუმჯობესებაში.

ცოტა იმედგაცრუებულიც ვარ, იმიტომ რომ საქართველოში სტუდენტობა ძალიან რთულია და არც ისეთია, როგორც ჩემს წარმოდგენებში იყო. არავინ ხელს არ გიწყობს. გიწევს მუშაობა იაფ მუშახელად, რომ დაიკმაყოფილო მინიმალური საცხოვრებელი პირობები და ბოლოს ისე გღლის ეს ყოფა, ერთადერთი რაც გინდება, ამ ქვეყნიდან გაქცევაა. არაფერი არ ფასდება ამ ქვეყანაში ღირსეულად. ზუსტად ამ პრობლემების მოგვარების და მძიმე ყოფის გაუმჯობესების გარანტია ჩემთვის ევროპა და ევროკავშირი.

ამიტომაც, რაც არ უნდა იმედგაცრუებული და დაღლილი ვიყო, არ მაქვს უფლება ვუღალატო ჩემს ქვეყანას და ზუსტად ამიტომაც ყოველდღე უნივერსიტეტის შემდეგ მივდივარ პარლამენტთან. ვისაც ოდნავ მაინც გადარდებთ თქვენი ქვეყანა, თქვენი შვილები და თქვენი თანამოქალაქეები უბრალოდ არ უნდა გაჩუმდეთ და ნებისმიერი ფორმით გააპროტესტოთ“. 

• რა ხდება?

მმართველმა პარტიამ მიცემული პირობა დაარღვია და ე.წ. რუსულ კანონის ჩაგდებიდან ერთი წლის შემდეგ კანონპროექტი ისევ დააბრუნა. „ქართული ოცნების” მიერ 3 აპრილს დარეგისტრირებულ კანონპროექტში „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“, გასულ წელს „ხალხის ძალის“ მიერ ინიციირებული და საპარლამენტო უმრავლესობის 76 დეპუტატის მხარდაჭერილი კანონისგან განსხვავებით, ტერმინი „უცხოური გავლენის აგენტი“ ჩანაცვლებულია „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლით“.

კანონპროექტი გრანტის მიმღებ ორგანიზაციებს — „უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებლის“, ხოლო მათ შორის აშშ-ს, ევროკავშირსა და საერთაშორისო ფონდებს, რომლებიც გრანტებს გასცემენ საქართველოში, „უცხოური ძალის“ სტატუსებს მიანიჭებს.

საქართველოს საერთაშორისო პარტნიორებმა, აშშ-ის, ევროკავშირისა და ევროპის საბჭოს ჩათვლით, შეშფოთება გამოთქვეს საქართველოს ხელისუფლების მიერ შარშან „უპირობოდ“ გაწვეული კანონპროექტის ხელახალი ინიციირების გამო. დასავლელი პარტნიორები საქართველოს მოუწოდებენ, უარი თქვას აღნიშნული კანონის მიღებაზე, რადგან ის ხელს შეუშლის საქართველოს ევროპულ პერსპექტივას.

მსგავსი კანონის მიღებამ რუსეთში სრულად გააქრო დამოუკიდებელი სამოქალაქო ორგანიზაციები და მედიასაშუალებები. დროთა განმავლობაში რუსეთი აღნიშნულ კანონს სულ უფრო ამკაცრებდა და ის ამჟამად ვრცელდება ფიზიკურ პირებსა და ნებისმიერ ადამიანზე, რომელიც რაიმე ფორმით იღებს ფულს დასავლეთისგან.