Batumelebi

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტრომ ორი გაფიცული თანამშრომლის წინააღმდეგ დისციპლინური წარმოება დაიწყო. ეს ინფორმაცია სამინისტროს ნაერთი ბიუჯეტის განყოფილების უფროსმა, ლელა მიქელაძემ დაგვიდასტურა. მან გვითხრა, რომ 17 დეკემბერს ჩაბარდა წერილი, რომლითაც აცნობეს, რომ სამსახურში უნდა გამოცხადდეს. გარდა ამისა, მას ჩააბარეს ბრძანება მის მიმართ ადმინისტრაციული წარმოების დაწყების თაობაზე.

დისციპლინური წარმოება დაიწყეს  სამინისტროს ეკონომიკური ანალიზის განყოფილების უფროსი სპეციალისტის, სალომე აბაშიძის წინააღმდეგაც, ისიც გაფიცული იყო. მან ინფორმაცია დაგვიდასტურა, თუმცა ჩვენთან დამატებით დეტალებზე საუბარი არ ისურვა.

ლელა მიქელაძე 2 დეკემბერს გაიფიცა, მან  გადაწყვეტილების შესახებ მინისტრის მოადგილეს აცნობა. გაფიცვის შესახებ 2 დეკემბერს დაწერა ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე სალომე აბაშიძემაც.

ლელა მიქელაძის ინფორმაციით, ზეპირი შეტყობინების შემდეგ მინისტრის მოადგილისგან არ მიუღია რაიმე ინფორმაცია, განმარტება, რომ ზეპირი შეტყობინება გაფიცვის დასაწყებად არ იქნებოდა საკმარისი და მის მიმართ შეიძლება ადმინისტრაციული წარმოება დაწყებულიყო. არც მაშინ და არც შემდეგ დღეებში ლელას სამინისტროდან არავინ შეხმიანებია, თუნდაც ზეპირი განმარტების მისაცემად.

„17 დეკემბერს ჩამბარდა წერილი, რომელიც 9 დეკემბრით იყო დათარიღებული. მწერდნენ, რომ აღნიშნული არ წარმოადგენს გაფიცვას და ხვალ გამოცხადდით სამსახურშიო, წერილის ჩაბარებიდან მეორე დღესვე გავედი. ამავე დღეს ჩამბარდა ბრძანება. კურიერმა ზუსტ მისამართზე არ მომიტანა წერილი, მიუხედავად იმისა, რომ მასთან მქონდა მიმოწერა, სადაც დავუზუსტე ჩემი მისამართი. მეორეც  წერილიც არ მომიტანა, მე არ ვალდებული ვირბინოო მიპასუხა. შემდეგ დავრეკე კანცელარიის უფროსთან და ვთხოვე მისამართების დაზუსტება, რომ ჩემთან გამოგზავნილი წერილები ჩამბარებოდა“.

ლელა მიქელაძეს ჩაბარდა წერილი სამსახურში გამოცხადების მოთხოვნაზე და ბრძანება დისციპლინური წარმოების შესახებ. გვიყვება, რომ სამსახურში მისვლისთანავე, მისი გამოცხადების შესახებ კურატორ მოადგილეს აცნობა: „დაბრუნდიო, მკითხა. სხვა არაფერი უთქვამს. არანაირი სხვა სახის ზეწოლა, ან ზეპირი რაიმე გაფრთხილება ჩემს მიმართ არ ყოფილა.“

სხდომა, რომელზეც ლელა მიქელაძის და სალომე აბაშიძის მიმართ დაწყებულ დისციპლინურ წარმოებასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ, 26 დეკემბერს უნდა გაიმართოს.

ლელა ამბობს, რომ გათავისუფლება სასჯელის მძიმე ფორმაა, რაც, მისი აზრით, ვერ უნდა გამოიყენონ, რადგან ამ დრომდე ყოველთვის მაღალ შეფასებას იმსახურებდა. წელს კი დეპარტამენტის უფროსმა 2024 წლის მუშაობის შეფასებისას 3 ქულა დაუწერა, ამ დრომდე 3 ქულა არასდროს დაუწერიათ: „რა ვიცი, ყველაფერია მოსალოდნელი.“

სასჯელის ფორმა შეიძლება იყოს გაფრთხილებაც, რამდენიმე გაფრთხილების შემთხვევაში საჯარო მოხელეს შეიძლება ხელფასიც დაუქვითონ.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, არაოფიციალურად გააფრთხილეს ის თანამშრომლებიც, რომლებიც გაფიცულები არ იყვნენ, თუმცა საჯარო სტრუქტურებიდან აქციებზე დადიოდნენ არასამუშაო საათებში და ისინიც, ვისი უფროსკლასელი შვილები აქციაზე იმყოფებოდნენ. საჯარო მოხელეებს უთხრეს, რომ იანვრიდან რეორგანიზაციები იგეგმება და მანამდე თავს მაინც და მაინც აქციებზე სიარულით ნუ გამოიჩენენ.

„გომელაურის მაგნიტსკის სიაში შეყვანის მთავარი გზავნილი, სინამდვილეში გომელაურს არ ეხება. მთავარი გზავნილი ბიძინა ივანიშვილს ეხება. გომელაურის დასანქცირება და ამ სიაში შეყვანა ნიშნავს იმას, რომ ივანიშვილის გარშემო წრე დაავიწროვეს ამერიკელებმა, მას უთხრეს, რომ შემდეგი ის არის“, – ამბობს თინა ხიდაშელი „ბათუმელებთან“.

ყოფილი თავდაცვის მინისტრის შეფასებით, „ოცნება“ უბრალოდ გარდაუვალის გადავადებას ახდენს, სალომე ზურაბიშვილის როლის გაძლიერება კი ამ კრიზისის დაძლევაში ძალიან მნიშვნელოვანია.

• ქალბატონო თინა, რით იყო საინტერესო თქვენთვის პრეზიდენტის გამოსვლა?

ვფიქრობ ძალიან მნიშვნელოვანია პრეზიდენტის გააქტიურება იმ ფონზე, როცა პრინციპში, რაღაც ეტაპი დასრულდა. ყველა ელოდებოდა ეუთოს დასკვნას, ყველა ამაზე ლაპარაკობდა შინ თუ გარეთ, გამოქვეყნდა ეუთო-ოდირის დასკვნა, სადაც არ არსებობს ერთი აბზაციც კი, რომელიც პოზიტიურით იწყება და მთავრდება.

• თუმცა ეს დასკვნა სხვანაირად თარგმნა ირაკლი კობახიძემ…

იმის შემდეგ, რაც ევროკავშირის სამი დიდი ქვეყნის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ მატყუარა ეძახა, არავითარი მნიშვნელობა აღარ აქვს, რას და როგორ თარგმნის კობახიძე.

მას მუდმივად გაახსენებენ, რომ იტალიის, ესპანეთის და რუმინეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროებმა მატყუარა უძახეს.

ამიტომ პრეზიდენტის გააქტიურება მნიშვნელოვანია. იმ ერთადერთ სახელმწიფო ინსტიტუციას, რომელსაც ნდობა აქვს შერჩენილი და ხალხი უსმენს, ვის მიმართაც ლეგიტიმაციაზე კითხვები არ არის, მასზეც სპეციფიკური ზეწოლა მოდის, თუ შეიძლება ასე ითქვას საზოგადოებისგან, რომ ერთგვარი ლიდერის ფუნქცია აიღოს ამ პროცესში და დაეხმაროს ამ პროცესს სწრაფი მოგვარებისთვის.

კონფლიქტის, ამ სამოქალაქო სიმძიმის სწრაფად მოცილებისთვის.

ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, როცა თქვა, რომ იწვევს ბიძინა ივანიშვილს სასაუბროდ არჩევნების დანიშვნაზე. ეს არის მთავარი ფუნქცია, რაც მან უნდა შეასრულოს.

• ხედავთ ამის პირობებს, რომ შეიძლება მართლაც დაინიშნოს არჩევნები?

29 დეკემბრამდე ეს ძალიან რთული წარმოსადგენია, იმდენად სიშლეგის ფაზაშია შესული „ოცნება“, მაგრამ უბრალოდ გარდაუვალის გადავადებას ახდენს ირაკლი კობახიძე.

გარდაუვალია არჩევნები, ის აუცილებლად იქნება.

• თქვენ ფიქრობთ, რომ მიტაცებული ძალაუფლებით ვერ დარჩება „ოცნება“ ხელისუფლებაში?

ხელისუფლებაში ვერ დარჩება, როგორც კი საქართველო იქნება იზოლირებული. იზოლირებული საქართველო არის მათი ვერგადარჩენის ფორმულა.

ძალიან სამწუხარო, უმძიმესი იქნება ყველა ჩვენგანისთვის, მაგრამ მათ სხვა შესაძლებლობა და არჩევანი აღარ დატოვეს.

საქართველო არ არის აზერბაიჯანი. ივანიშვილს თუ ჰგონია, რომ ალიევი თუ მოახერხებს მეც მოვახერხებ, ეს ასე არ იქნება. საქართველოს არ აქვს საკუთარი რესურსი, რითაც გამოკვებავს ამ სისტემას.

• თუმცა დაიწყეს რეპრესიული კანონების მიღება და ამუშავება. ფიქრობთ, რომ ეს ვერ იმუშავებს?

არა, როგორ ვერ იმუშავებს, თუმცა ძალიან მოკლე სიცოცხლე ექნება.

მე, მაგალითად, ყველაზე ცუდი სცენარი ასე წარმომიდგენია, რომ თუ 7 იანვრამდე გვაცლიან, მერე ყაველაშვილი საგანგებო მდგომარეობას გამოაცხადებს. ჩვენ, რა თქმა უნდა, არ დავემორჩილებით ამ საგანგებო მდგომარეობას იმიტომ, რომ არალეგიტიმური აქტი იქნება და დაიწყებს რეპრესიებს.

ასეთია ჩემგან დანახული ცუდი სცენარი.

• ამ შემთხვევაში რა არის ჩვენი მთავარი რისკი?

ძალიან საინტერესო ფრაზებს ამბობენ, მაგალითად იმას, რომ „აქციების რესურსი ამოწურეს, რადგან ორგანიზატორები დააკავეს“. მიუხედავად იმისა, რომ ამ აქციებს კონკრეტული ორგანიზატორები არ ჰყავს. ამ ფრაზაში ჩანს მათი ხედვა.

ამიტომ, თუ ამ სცენარის განხორციელება დაიწყეს, რასაც მე ვამბობ, რა თქმა უნდა, ჩვენ ყველას დაგვაპატიმრებენ. იმ ადამიანებს, ვინც ვართ ინფორმაციის მატარებელი, აზრის გამავრცელებლები, განსაკუთრებით უცხოეთთან კომუნიკაციაში.

მაგრამ, იმ იზოლაციის პირობებში, რაც საქართველოს წინ ელოდება, ისინი უბრალოდ ვერ გაძლებენ. ბოლომდე გაძალიანდებიან, მაგრამ იმას, რაც აუცილებლად მოხდება, უბრალოდ გადაავადებენ და ეს იქნება ბევრი ტრაგედიის ფონზე.

• თუ რეპრესიების გზით წავლენ, ეს უფრო არ გააბრაზებს ადამიანებს?

რა თქმა უნდა, ისინი აუცილებლად ჩამოიშლებიან, როდესაც ინსტიტუციური სისტემა გაწყდება. მაგალითად, თავდაცვის მინისტრ ირაკლი ჩიქოვანს ნერვები უმტყუნებს, რადგან ოდესღაც ის კარგი კაცი იყო, ამ მოძრაობის ნაწილი იყო და სამართლიანობისთვის იბრძოდა.

არიან იქ ისეთი ადამიანები, რომლებსაც დღეს ეს აღარ აწუხებთ, მაგრამ მათი წარსული აუცილებლად დაქაჩავთ, რამდენადაც სისტემა უდანაშაულო ადამიანებს დააკავებს.

ეს რაღაცნაირად ერთმანეთთანაა გადაბმული.

• რა არის ახლა მოქალაქეების მთავარი გამოწვევა?

გაძლება. უნდა გავძლოთ. უნდა ჩავანაცვლოთ ერთმანეთი. ჩვენ ყველა ადამიანები ვართ, შეიძლება დავიღალოთ, მაგრამ ერთი-ორი დღე დავისვენებთ და მერე ისევ ამოხეთქავს. გუშინდელი დღე იყო იდეალური. ეს უნდა ვაჩვენოთ მუდმივად. ეს არ უნდა გაჩერდეს.

• რეპრესიები ხალხს არ შეაშინებს?

არა მგონია, რომ ამან ხალხი შეაშინოს. მე მგონია, რომ ყოველ დაპატიმრებულზე რამდენიმე ათასით გაიზრდება ხალხის რაოდენობა.

• სანქცირების ეფექტი როგორია, რას გვაჩვენებს. ჩვენ ვნახეთ რომ მაგნიტსკის სიაში მოხვდა გომელაური, მაგრამ ვიცე-პრემიერად დანიშნეს.

ეს თამაშია, გასაგებია. ასე ითამაშა პუტინმაც თავის დროზე, როცა მაგნიტსკის სიაში მოხვედრის შემდეგ ორდენზე წარადგინა კადიროვი. ზუსტად იმავე გზას გადიან.

ასევე ჩვენი ისტორიიდანაც შეგვიძლია გავიხსენოთ პრემიერ-მინისტრად დაწინაურებული ვანო მერაბიშვილი და მერე სამ კვირაში დასრულებული „ნაციონალური მოძრაობის“ რეჟიმი. ეს არის აგონიის ერთგვარი გამოვლინება.

ვისთან დგას ჯიბრში, ვის ეჯიბრება, ვის რას უმტკიცებს. ანუ ირაკლი კობახიძე აშშ-ს ეუბნება, რომ მიიღო გამოწვევა და აბა ახლა ვნახოთ, ვინ ვის დაამარცხებს? ამერიკას, რომელთან კონკურენციასაც ჩინეთმა ვერ გაუძლო.

გომელაურის მაგნიტსკის სიაში შეყვანის მთავარი გზავნილი სინამდვილეში გომელაურს არ ეხება, მთავარი გზავნილი ბიძინა ივანიშვილს ეხება. გომელაურის დასანქცირება და ამ სიაში შეყვანა ნიშნავს იმას, რომ ივანიშვილის გარშემო წრე დაავიწროვეს ამერიკელებმა, მას უთხრეს, რომ შემდეგი ის არის.

როგორც კი ივანიშვილის ფინანსური რესურსი ჩაიკეტება, სახელისუფლებო სისტემის კვებაც დასრულდება. ჯალათების კვება დასრულდება და ეს არის უმოკლესი გზა წარმატებისკენ.

შეიძლება ივანიშვილს ჯერ კიდევ არ სჯერა, რომ დაასანქცირებენ, მაგრამ მას აუცილებლად დაასანქცირებენ.

• იმ მოლოდინის გაჩენა „ქართული ოცნების“ ამომრჩევლებში, რომ ტრამპი მოვა და 20 იანვრიდან რაღაცები დალაგდება, რამდენად რეალურია?

კობახიძე გუშინდელს მერე ხომ აღარ ამბობენ ამას, შეცვალა გზავნილები. იმიტომ, რომ როგორც ჩანს მანაც წაიკითხა ის ინტერვიუ, რომელიც ჩვენ ყველამ წავიკითხეთ, ტრამპის მომავალი უსაფრთხოების მრჩეველთან, რომელმაც თქვა და შავით თეთრზე დაიწერა გაზეთებში, რომ ყველა გადაწყვეტილება, რომელსაც ბაიდენის ადმინისტრაცია იღებს, გადის შემთანხმებელ კომისიას, რომელიც ორ პრეზიდენტს შორის პერიოდში მუშაობს.

და კობახიძემაც მყისიერად შეცვალა რელსები.

• რა გამოდის, რომ „ოცნება“ ხალხის დაღლას ელოდება, რომ აღარ გამოვა ქუჩაში?

რაციონალურად ამის მოლოდინი არ უნდა ჰქონდეთ, მაგრამ ამის იმედი აქვთ.

იმიტომ, რომ კობახიძე მუდმივად ამაზე პედალირებს. გუშინ რომ ამბობდა 3 000 კაცი გამოვიდაო, ეს  გათვლილია იმ ხალხისთვის, ვინც ფიზიკურად ამას ვერ ხედავს.

სასწაული ხდებოდა გუშინ თბილისში, საოცრება იყო და ეს ემოცია ტელეეკრანიდან შეიძლება ასე არ გადადის, ამიტომ კობახიძე ამაზე პედალირებს.

ეს ვეღარ გაჩერდება, რადგან ხელისუფლება არ ჩერდება. ხელისუფლება არ ჩერდება და რეპრესიის ტალღები ერთმანეთს მოსდევს – ხან იჭერენ ქუჩაში, ხან სცემენ, ხან ოფისებში მოდიან, ხან სახლებში, ხან მშობლებს ურეკავენ, ეს უკურეაქციას იწვევს.

__

მთავარი ფოტო: ედო მჟავანაძე, თინა ხიდაშეელი ბათუმის აქციაზე.

28 ნოემბრის შემდგომ აქციებზე პოლიციელების მიერ დაკავებული არაერთი პირი აცხადებს, რომ სპეცრაზმელებმა მათი ნივთები მოიპარეს. აქციებზე დაკავებული პირების ნივთების უკანონოდ მისაკუთრებაზე დღეს განცხადება გააკეთეს იმ არასამთავრობო ორგანიზაციებმა, რომლებიც დაკავებულთა უფლებებს იცავენ.

დღეს, 23 დეკემბერს, გამართულ ბრიფინგზე საიას თავმჯდომარემ, ნონა ქურდოვანიძემ განაცხადა, რომ წამებისა და სხვა უკანონო მოპყრობის გარდა, აქციაზე დაკავებულთა მიმართ გამოიკვეთა პირადი ნივთების მისაკუთრების არაერთი შემთხვევა.

„არაერთი დაკავებულის ინფორმაციით, დაკავების შემდგომ მათ ჩამოართვეს, მიისაკუთრეს, პირადი ნივთები, მათ შორის, ტელეფონები, ყურსასმენები, ჩანთა, ლეპტოპი, სახლის და მანქანის გასაღებები, პირადობის მოწმობები, საფულე…

ზოგიერთი დაკავებულის განმარტებით, სამართალდამცავები მათ სთხოვდნენ ტელეფონის პაროლს, უარის შემთხვევაში კი ძალადობდნენ მათზე. იყო შემთხვევები, როდესაც მობილური ტელეფონი დაკავებულს ჩამოართვეს განყოფილებაში, თუმცა გათავისუფლების შემდგომ ამ პირს არ დაუბრუნეს ნივთები.

ნივთების ჩამორთმევაში გარკვეულ შემთხვევებში მონაწილეობდნენ სპეცრაზმის თანამშრომლები – განყოფილებებსა თუ დროებით მოთავსების იზოლატორებში დაკავებულების გადაყვანისას, შესაბამისი დოკუმენტაცია როცა ფორმდებოდა, იქ არ იყო აღნიშნული ის ნივთები, რომლებიც მათ უკანონოდ და თვითნებურად ჩამოართვეს თუ გადაუყარეს.

აღსანიშნავია, რომ უმეტეს დაკავებულს ნივთები არ ჩამორთმევია კანონმდებლობით დადგენილი წესით და ისინი ცალკეულმა სამართალდამცავებმა კანონსაწინააღმდეგო გზით მიისაკუთრეს ან დაკავებულთა დასჯის მიზნით გადაყარეს, რათა მათ აღარ ჰქონოდათ ნივთების დაბრუნების შესაძლებლობა.

ზოგიერთი დაზარალებულის განცხადებით, მათ პირადი ნივთები და ტელეფონები ჩამოართვეს სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისათვის საშიში მუქარით. ზოგ შემთხვევაში დაზარალებულებმა შეძლეს მათი ტელეფონის ლოკაციის დადგენა. ზოგ შემთხვევაში ეს ლოკაცია მაგალითად გორში დაფიქსირდა, იყო შემთხვევები, როდესაც ლოკაცია დადგინდა ისეთ ადმინისტრაციულ შენობებთან, როგორიც არის პარლამენტი“.

ნონა ქურდოვანიძის განცხადებით, ამის შესახებ დაზარალებულებმა უკვე აცნობეს სპეციალურ საგამოძიებოს სამსახურს, თუმცა მათი მხრიდან ამ დრომდე არავითარი რეაგირეა არ მომხდარა: ამ დრომ არც ერთი ასეთი ფაქტი არ არის გამოძიებული და დაზარალებულ ადამიანებს ნივთებს არ უბრუნებენ.

არასამთავრობოების განცხადებით, მათი სამართლებრივი დახმარების ქსელი მომსახურებას უწევს 400-ზე მეტ დაზარალებულს.

მაიკლ კარპენტერმა, აშშ-ის ეროვნული უშიშროების საბჭოს ევროპის მიმართულების უფროსმა დირექტორმა „ამერიკის ხმასთან“ ინტერვიუში განაცხადა, რომ ახლა სასწორზე დევს საქართველოს დემოკრატია.

„სასწორზე საქართველოს დემოკრატია დევს. მართლაც, ახლა სასწორზე ქვეყნის მომავალი დევს. ის, რასაც ქუჩებში ვხედავთ, შემაძრწუნებელია – ძალადობა, მთავრობის მიერ დაფინანსებული მოქმედი პირების გამოყენება, ე.წ. ტიტუშკები, რომლებიც დემონსტრანტებს, ჟურნალისტებსა და სტუდენტებს სცემენ. ეს შემაძრწუნებელია.

ყველაფერი, რისკენაც საქართველო წლების, ათწლეულების განმავლობაში მიისწრაფოდა: მომავალი ევროკავშირში, ნატოში, უსაფრთხოება, კეთილდღეობა, ევროპასა და დასავლეთთან ინტეგრაცია – ეს ყველაფერი ახლა სასწორზე დევს. ყველაფერი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას. შევზღუდეთ ჩვენი ყველანაირი ფინანსური მხარდაჭერა, შევაჩერეთ სტრატეგიული პარტნიორობა“, – განაცხადა მაიკლ კარპენტერმა ინტერვიუში.

ჯერ კიდევ 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე, ივლისში, კარპენტერმა განაცხადა, რომ საქართველოს მთავრობა არასწორ გზას დაადგა ატლანტიკური ინტეგრაციის პერსპექტივის თვალსაზრისით.

„დიდი ხანია მხარს ვუჭერთ საქართველოს სუვერენიტეტს, ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, მონაწილეობა მივიღეთ ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიების 60-ზე მეტ რაუნდში საქართველოს მხარდასაჭერად. გულახდილად ვამბობ, შეშფოთების საგანია და სევდის მომგვრელი, როცა ვხედავთ გზიდან ასეთ გადახვევას“ – თქვა მან.

ამავე თემაზე: კარპენტერი: საქართველოსთან არსებული ყველა პროგრამა გადახედვის პროცესშია

 

„ჩემმა ბებია-ბაბუამ, მშობლებმა ქვეყანა რუსული ოკუპაციის გამო დატოვეს. მე ამის გაკეთებას არ ვაპირებ“, – ამბობს სალომე ზურაბიშვილი მედიასთან. ის ერთადერთი ხელისუფალია, რომელსაც დღეს ხალხი აღიარებს, თუმცა ემუქრება „ქართული ოცნების“ არალეგიტიმური ხელისუფლება.

როგორ შეიძლება განვითარდეს პროცესები სალომე ზურაბიშვილის ირგვლივ და რაზეა დამოკიდებული პროტესტის ძალა? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ მე-9 მოწვევის პარლამენტის ვიცე-სპიკერს [„ქართული ოცნება“], იურისტს, თამარ ჩუგოშვილს ესაუბრა.

• ზურაბიშვილს ევროპარლამენტში გამოსვლის შემდეგ პოლონელმა ჟურნალისტმა ჰკითხა, ხომ არ ეშინია საქართველოში დაბრუნების. როგორ ფიქრობთ, რა შეიძლება მოხდეს ყაველაშვილის ინაუგურაციის შემდეგ, რა ელოდება სალომე ზურაბიშვილს?

პირველ რიგში, სალომე ზურაბიშვილია მათთვის („ოცნებისთვის“) ნომერ პირველი პრობლემა – იმიტომ, რომ ის არის ერთადერთი პირი, რომელსაც ხალხი აღიარებს ლიდერად.

ოპოზიციური პარტიების ლიდერებიც მიდიან ხალხთან, საპროტესტო აქციებზე, მაგრამ ერთადერთი, ვისაც ტაშით და ოვაციებით ხვდებიან და სრული აღიარება აქვს, ეს არის სალომე ზურაბიშვილი.

ერთადერთი ადამიანია, ვისაც აქვს ოპოზიციურ ველზე რესურსი, შესაძლებლობა და უნარი იმისა, რომ აი ეს, ძალიან ძლიერი საპროტესტო მუხტი მართოს და საერთაშორისო საზოგადოების მხარდაჭერაც მიიღოს, არის სალომე ზურაბიშვილი. ეს კი „ოცნებისთვის“ ძალიან დიდი პრობლემაა. ამიტომ ყველანაირად ეცდებიან მის ნეიტრალიზებას.

• რა ფორმით?

ყველანაირად ეცდებიან, რადგან ეს არის ხელისუფლება, რომელმაც ბოლო კვირების განმავლობაში ადამიანები აწამა. ხალხი არის ნაწამები. ჟურნალისტები არიან ყველას თვალწინ ნაცემი, სასტიკად გაუსწორდნენ მედიას, ექიმებს, ახალგაზრდებს, მსახიობებს, დაკავებული არიან ადამიანები, რომლებიც პოლიციის ეფექტური კონტროლის ქვეშ იყვნენ და აწამეს.

ეს არის უსასტიკესი, უმძიმესი დანაშაულები, რომელიც შემთხვევით კი არ იყო, დავალებით იყო ჩადენილი და იყო სისტემური.

ამიტომ, ესენი არიან აბსოლუტურად ყველაფერზე წასულები და ჩადენილი აქვთ უმძიმესი კრიმინალი. ყველა სისხლის სამართლის დანაშაულის მონაწილეა, ამიტომ ამ ხალხს გადაკვეთილი აქვს ის ზღვარი, რაზეც იტყვიან, რომ „ეს არ შეიძლება“.

• შეიძლება იმ დონეზეც გადაკვეთონ ზღვარი, რომ სალომე ზურაბიშვილი დააკანონ?

მე მგონი ამაზე ვერ წავლენ, რადგან უბრალოდ ვეღარ შეძლებენ ხალხის მასის გაჩერებას. განა არ იკადრებენ, უბრალოდ, ფიზიკურად ვეღარ შეძლებენ ხალხის მასის მართვას, თუ ასეთ რაღაცას ჩაიდენენ.

ვფიქრობ, გაუჭირდებათ ამის გაკეთება და არა იმიტომ, რომ სინდისი შეუშლით ხელს.

• „ოცნება“ იმუქრებოდა, რომ თუ არ დატოვებს ზურაბიშვილი ორბელიანების სასახლეს, მოუწევდათ მისი გამოყვანა. თქვენ რა მოლოდინი გაქვთ, ძალას გამოიყენებენ, რა პროცესს შეიძლება ველოდოთ?

სიმართლე გითხრათ არ ვიცი, რადგან არა მგონია თვითონ პრეზიდენტმაც ისე წაიყვანოს პროცესი, რომ ფიზიკურად გამოყვანის, ანუ ამ სურათის დადგმის შესაძლებლობა მისცეს „ოცნებას“.

ისინი, რა თქმა უნდა, სადღაც შეიკრიბებიან და დაარქმევენ ინაუგურაციას, რომელსაც არ ექნება არც ხალხის და არც საერთაშორისო აღიარება, რომლის გარეშეც ვერავინ ვერ გახდება ლეგიტიმური თანამდებობის პირი. პრეზიდენტი ზურაბიშვილიც ალბათ სხვა ადგილიდან და სხვა ფორმით გააგრძელებს თავის საქმიანობას. ალბათ პირდაპირ შევა პოლიტიკურ პროცესში.

• ზურაბიშვილი ამბობს, რომ ის აპირებს ხალხის გვერდით დგომას და ხალხიც მას აღიარებს, როგორც ლეგიტიმურ პრეზიდენტს. თავის მხრივ, „ოცნების“ მთავრობა ყაველაშვილს ნიშნავს პრეზიდენტად – ფაქტობრივად ორხელისუფლებიანობა გვაქვს ქვეყანაში, როგორი ბოლო ექნება ამ ყველაფერს?

აი, ახლა უკვე ვართ იმ მდგომარეობაში, როცა ვისაც გამძლეობა ეყოფა, იმის სასარგებლოდ დასრულდება პროცესი. თუ ხალხი ფიზიკურად, ემოციურად გაუძლებს ამ ყველაფერს, გამარჯვება იქნება ხალხის. ეს არ არის მარტივი, მაგრამ მე ისეთ გამძლეობას ვხედავ, რომ ეს უბრალოდ ვერ აორთქლდება, უბრალოდ ვერ წავა.

არალეგიტიმური ხელისუფლების მოლოდინი არის ის, რომ ხალხი საახალწლო განწყობაზე გადაერთვება და თავისით ჩაცხრება ეს პროტესტი, მაგრამ ვერ მოხდება, არ მოხდება ეს, რადგან ყველა ვაპირებთ, რომ ახალ წელსაც გარეთ ვიყოთ, ერთად ვიყოთ ქუჩაში და საერთაშორისო საზოგადოების მხრიდანაც თუ გაგრძელდება მხარდაჭერა, „ქართულ ოცნებას“ მოუწევს ჩანიშნოს ახალი არჩევნები.

თუ ძალით და რეპრესიებით მოერია ხალხს (და იმედი მაქვს, რომ ეს ვერ მოხდება), მაშინ საქართველო იქნება დასავლეთისგან სრულიად იზოლირებული ქვეყანა, დამოკიდებული მხოლოდ რუსეთზე, ჩინეთზე, ირანზე და ამ ქვეყნის ფუნქციონალი იქნება ის, რომ ძალიან დიდი რაოდენობის შავი ფული იტრიალებს კენწეროში მსხდომი ადამიანების ხელში, ხალხი კი იქნება სრულად იზოლირებული და მარტო თავის სიღატაკესთან.

• ზოგიერთი კრიტიკოსის შეფასებით, ქართული სახელმწიფო ადგას „ჩეჩნეთიზაციის გზას“. ამ ყველაფერს რა შეაჩერებს – ფიქრობთ, რომ ზურაბიშვილმა უნდა აიღოს ხელში ლიდერის პოზიცია და რამდენად აქვს მას ამის შესაძლებლობა? 

ახლა ძალაუფლება, ამ ქვეყნის გადარჩენის ძალა ხელში უჭირავთ საქართველოს მოქალაქეებს. ერთ, ცალკე აღებულ ადამიანს, არავის. საქართველოს მოქალაქეები, რომლებიც ძალიან მედგრად დგანან, ძალიან ბევრნი არიან და მკაფიოდ გამოხატავენ თავიანთ პოზიციებს.

რა თქმა უნდა, სასარგებლოა და საჭიროა, რომ პოლიტიკური კალაპოტიც მიეცეს ამ ყველაფერს და პრეზიდენტს ამის კარგი შესაძლებლობა აქვს, რომ ეს პოლიტიკური კალაპოტი შექმნას ამ დინებისთვის. ეს არის ჩვენი ვალდებულებაც, რომ ვისაც არ შეგვიძლია ის უნდა გავაკეთოთ და სალომე ზურაბიშვილს შეუძლია ჩვენზე მეტი, რადგან იმ სტატუსმა, რომელიც მას ამ წლების განმავლობაში ჰქონდა, მისმა პოზიციონირებამ, მისმა სითამამემ, გამბედაობამ და საერთაშორისო ურთიერთობებმა, ძალიან დიდი რესურსი შესძინა.

რა თქმა უნდა, მას შეუძლია დადებითი როლი შეასრულოს და იყოს ლიდერი ამ წინააღმდეგობის მოძრაობის, მაგრამ მისი წარმატება დამოკიდებული იქნება ხალხის აქტიურობაზე. ის მარტო ვერაფერს შეძლებს.

• ფაქტია, რომ დასავლეთს არ ელაპარაკება „ოცნების“ ხელისუფლება. თავის მხრივ, „ოცნება“ სანქცირებულ პირებს აჯილდოებს, ინაუგურაციის შემდეგ კი ღირსების მედლებს დაჰპირდა ძალადობაში ბრალდებულ პირებს. რა არის ეს, რა მდგომარეობაშია „ოცნება“?

ვფიქრობ, ეს ცოტა ისტერიული მოცემულობაა. ალბათ ეს არის ბოლო გაბრძოლება, რადგან მათ სხვა გზა არ აქვთ. ცდილობენ ერთმანეთი გაამაგრონ, რადგან ხედავენ, რომ არიან დაუცველები, რადგან პერსონალურად ხდებიან სანქცირებულები და აღარ უშველით არაფერი. ამიტომ „ოცნება“ ცდილობს რაღაც ნიშან-წყალი გამოავლინოს, რომ თითქოს ამ ხალხის დაცვა შეუძლია და ამისთვის აკეთებს ამ ყველაფერს.

თავის დროზე სააკაშვილსაც დაუჯილდოებია მეგის ქარდავა და ძალიან ნიშანდობლივია, რადგან ხელისუფლების დასასრულის ნიშნებია ეს ჩემთვის, რასაც ესენი ახლა აკეთებენ.

მათ არ აქვთ რესურსი, რომ პოლიტიკური რესურსით მართონ ხალხი. ფორმიან და იარაღიან კაცს მაშინ იყენებს ხელისუფლება, როდესაც ლაპარაკით ვერ აგვარებს პრობლემას. პოლიტიკოსი კი იმიტომ სჭირდება ქვეყანას, რომ ლაპარაკით გადაჭრას საკითხები და არა იარაღით, თავში რტყმით და ადამიანების წამებით.

ამ ხალხს აღარ გააჩნია არანაირი რესურსი, რომ ან ქვეყნის შიგნით აუხსნას რაიმე ხალხს, ან ქვეყნის გარეთ. ყველა, ვინც მათი ყურმოჭრილი მონა არ არის და ავტომატურად არ იმეორებს მათ ნათქვამს, ყველას ეძახიან მტერს, ყველა გამოაცხადეს ნაცებად, ყველას დაარქვეს გლობალური მტერი და ასეთ ხელისუფლებას და თანამდებობის პირებს არ შესწევს უნარი იყონ საზოგადოებაში ან ავტორიტეტი, ან გამაერთიანებელი ან პოლიტიკოსი, რომელსაც ვიღაც გაუწევს ანგარიშს.

იტყუებიან ყოველ ფეხის ნაბიჯზე. როცა შენი ყოველი სიტყვა არის ტყუილი, ვერ გეყოლება ვერც პარტნიორები, ვერც მეგობრები და ის საზოგადოება, რომელსაც შენი სჯერა. ამიტომ, მე ვფიქრობ, რომ მათ ძალიან გაუჭირდებათ.

• ყველაზე პესიმისტური სურათი რომ წარმოვიდგინოთ, რა შემთხვევაში შეიძლება დატოვოს ზურაბიშვილმა ქვეყანა და თუ ასე იქნება, ხომ არ დააზიანებს ეს საპროტესტო მუხტს ქვეყანაში?

პირველ რიგში, მე არ მგონია, რომ ზურაბიშვილი წავა, როცა ის ამბობს, რომ ბოლომდე იქნება ამ პროცესში ჩვენთან. მე ამისი მჯერა და არ მაქვს საფუძველი, რომ არ ვენდო. იმიტომ, რომ ის არც მშიშარაა და არც მხდალი, ბევრი რაღაცისთვის გაუძლია და ბევრის გაძლებაც შეუძლია. და რაც ყველაზე მთავარია, ეს პროცესი არ არის არცერთ ადამიანზე დამოკიდებული. ზურაბიშვილს აქვს დიდი ავტორიტეტი, მაგრამ ეს პროცესი ულიდეროდ მიდის და ხალხი ხედავს, გრძნობს, როგორ უნდა იმოქმედოს, როგორც ერთმა ორგანიზმმა.

საერთოდ უცნობი ადამიანები დგანან და მოქმედებენ სინქრონში იმიტომ, რომ საზოგადოება გრძნობს მთელი სხეულით, ახლა რა არის გასაკეთებელი.

სალომე ზურაბიშვილს შეუძლია ძალიან დიდი როლის შესრულება და დარწმუნებული ვარ, ის არასად არ წავა, მაგრამ მისი ფაქტორი რომც არ იყოს, მაინც ვერ გაჩერდება ეს მოძრაობა, მე ასე ვფიქრობ.

„როცა პროტესტი ვითარდება ისე, როგორც ეს ვითარდება  საქართველოში, მცირეა იმის შანსი, რომ აქ ვენესუელა განმეორდეს“, – მიიჩნევს მკვლევარი, კემბრიჯის უნივერსიტეტის მაგისტრატი დავით ჯინჭარაძე. მას ვენესუელას ბოლო პროცესებზე ვესაუბრეთ, როცა დიქტატორმა პროტესტის ჩახშობა შეძლო.

რამდენად შეიძლება იგივე მოხდეს საქართველოში? – მკვლევრის აზრით, ამის შანსი ნაკლებია, რადგან ვენესუელასგან განსხვავებით საქართველოში უკვე არსებობს დემოკრატიის გამოცდილება.

„ხომ ხედავთ, ყველა სექტორი აუჯანყდა „ქართულ ოცნებას. რაც არ უნდა დახატოს ვინმემ, რომ ესაა დაპირისპირება ორ მხარეს შორის, რეალურად დაპირისპირება არსებობს მხოლოდ საქართველოსა და ხუნტას შორის… ახლა გვაქვს მშვიდობიანი პროტესტი და პუტინიზმის დამარცხების ამბიცია დემოკრატიულად და მშვიდობიანად.

ვხედავთ, რომ რუმინეთშიც ჰქონდა რუსეთს გავლენის დამყარების მცდელობა, მაგრამ ეს საკონსტიტუციომ აღკვეთა, სირიაშიც ასადის რეჟიმი დაემხო. ასე, რომ დღევანდელ კონტექსტში რუსული გავლენა არ იმატებს. ვფიქრობ, ამ პროცესის მორიგი, განსხვავებული მაგალითი შეიძლება გახდეს საქართველო, თუ ეს პროცესები სწორად წარიმართა,“ – გვიყვება დავით ჯინჭარაძე.

„ბათუმელები“ ლონდონში მყოფ დავით ჯინჭარაძეს სოციალურ ქსელში ესაუბრა. ის კემბრიჯის უნივერსიტეტის მაგისტრატი და პარტიის „თავისუფლების მოედნის“ წევრია.

• ბატონო დავით, საპროტესტო აქციები საქართველოში ბევრს ახსენებს ვენესუელას შემთხვევას და ხედავს საფრთხეს, აქაც იგივე არ მოხდეს. ვენესუელაში მასშტაბური საპროტესტო აქციების ჩახშობა საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ დიქტატორმა შეძლო. თქვენი დაკვირვებით, რამდენად შეიძლება ვენესუელას მსგავსი სცენარი განმეორდეს საქართველოში? 

ჩემი აზრით, ვენესუელას გეოპოლიტიკური კონტექსტი სხვანაირია. ასევე, ვენესუელას ჩვენთან შედარებით დემოკრატიის ნაკლები გამოცდილება აქვს ახალ ისტორიაში.

მართალია, ვენესუელაში იყო დემოკრატია დაახლოებით 40 წლის განმავლობაში გასული საუკუნის 90-იანებამდე, 98 წლიდან კი იქ მყარდება დიქტატურა. ნიკოლას მადურო ვენესუელას პრეზიდენტია 2013 წლიდან, მაგრამ საერთო ჯამში 25 წელია ეს რეჟიმი გრძელდება. ვენესუელაში ნელ-ნელა მყარდებოდა ავტოკრატია.

ვენესუელასგან განსხვავებით ჩვენ ავტოკრატიული რეჟიმის ამხელა გამოცდილება არ გვაქვს. „ვარდების რევოლუციამდეც“ კი, საქართველოში მედია გაძლიერდა და იყო სამოქალაქო სექტორი. ასევე, „ნაციონალური მოძრაობის“ და „ქართული ოცნების“ მმართველობაში მოსვლის პირველ წლებში არ იყო ჩაბეტონებული ავტოკრატია. ხელისუფლებაში ყოფნის მეორე ვადიდან წავიდნენ ისინი ძირითადად ინსტიტუტების მითვისებისკენ, ვენესუელას შემთხვევაში, როგორც კი მოვიდნენ ეს ძალები ხელისუფლებაში, გამიზნულად ხდებოდა ყველაფერი.

მნიშვნელოვანია ის ფაქტორიც, რომ საქართველოსგან განსხვავებით, ვენესუელაში ხელისუფლებას აქვს ჯარის მაღალი მხარდაჭერა მადუროს მიმართ. ჯერ კიდევ უგო ჩავესმა დაიწყო და შემდეგ მადურომ განაგრძო მის მხარეს ჯარის გადაყვანა. ეს გახდა იქ კონტროლის მთავარი მექანიზმი: ჯარში კონკრეტულ პირებს ჰპირდებოდნენ უკეთეს თანამდებობებს – ჯარი გახდა მადუროს უპირობო მხარდამჭერი და არა ვენესუელას სახელმწიფოსი.

ვენესუელას ჯარს არ ჰქონდა გარე მტერთან ბრძოლის გამოცდილება ბოლო წლებში. ეს ჯარი გამოიყვანეს პროტესტის დასაშლელად: რეზინის ტყვიებს ესროდნენ და წყლის ჭავლს…

ჯარის გამოყვანა ვენესუელაში ბოლო არჩევნების შემდეგ დასჭირდათ, როცა გაყალბება იყო უპრეცედენტო. საგულისხმოა, რომ ვენესუელაშიც 2024 წელს ელექტრონულად ჩატარდა არჩევნები, თუმცა იქ ჩვენგან განსხვავებით არ გამოუყენებიათ გაყალბების ისეთი დახვეწილი მექანიზმები, როგორც ჩვენთან. ვენესუელაში შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანდა, რომ მადურომ პირდაპირ დაიწერა არჩევნების შედეგები. ამან გამოიწვია დიდი პროტესტი, 2 ათასი კაცი დაიჭირეს იმ პერიოდში.

• ვენესუელაც ღარიბი ქვეყანაა და ესეც გამოიყენა მადურომ არჩევნების მოგების ინსტრუმენტად „ოცნების“ მსგავსად. რა არის განსხვავება ამ კუთხით? 

დიახ, ვენესუელაში ნავთობის 80 პროცენტი სახელმწიფოს ეკუთვნის. ნაციონალიზება გაუკეთეს ყველაფერს, საკვების დისტრიბუციასაც კი. მადუროს მხარდამჭერი ვინც იყო, ის სარგებლობდა ამ სერვისით.

ძალიან ღარიბია ვენესუელა, მაგრამ იქ საშუალო კლასი არ არსებობს, ჩვენთან კი, ბიზნესი მთლიანად არ კონტროლდება „ქართული ოცნებისგან“. ვნახეთ კიდეც 1000-ზე მეტმა ბიზნესკომპანიამ როგორ მოაწერა ხელი საერთო განცხადებას „ოცნების“ წინააღმდეგ.

ვენესუელაში არსებობს მდიდარი ხალხი და ძალიან ღარიბი მოსახლეობა. მათ შორის იმდენად დიდია განსხვავება, რომ ღარიბი ზოგჯერ ვენესუელიდან გაღწევას ვეღარ ახერხებს.

საქართველოში არსებობს ევროკავშირის ინვესტიციებიც. ვენესუელაში მხოლოდ ესპანეთი იყო ჩართული რაღაც დონეზე და ცდილობდა სიტუაციის დეესკალაციას. სხვათა შორის, ვენესუელას დღემდე აქვს უვიზო რეჟიმი ევროკავშირთან, რომ მოსახლეობა არ დაისაჯოს.

ვენესუელაში ოპოზიციის ლიდერების წინააღმდეგ პირდაპირ ტერორიზმის მუხლით დაიწყეს გამოძიება. მათი ნაწილი იმალებოდა არგენტინის საელჩოში, რადგან საელჩო არის უცხო ქვეყნის ტერიტორია და იქ მადურო ჯარით ვერ შეიჭრება. პრეზიდენტობის კანდიდატიც გაიქცა ესპანეთში და ამ დრომდე ესპანეთშია. რამდენიმე ლიდერი კი ისევ ვენესუელაში იმალება.

„ქართული ოცნება“ ცოტა სხვანაირად მოქმედებს: მათი შიდა პროპაგანდა დაფუძნებულია ძირითადად სიკვდილის შიშზე, რაც ადამიანების ფუნდამენტური შიშია. რაც არ უნდა პატრიოტი იყოს ადამიანი, არავის უნდა, ბომბი დაეცეს თავზე.

ახლაც „ოცნების“ ტროლ-ბოტები ამაზე მუშაობენ, რომ ოპოზიცია თუ მოვა ხელისუფლებაში, რუსის ჯარი შემოვა. სუსმა დაიწყო კიდეც სიტუაციის დაძაბვა, როცა ფაქტობრივად „ორი გვამის სცენარი“ დადეს. „ოცნების“ სტრატეგია გადის იმაზე, რომ მშვიდობიან დემონსტრანტებს დააბრალოს, ამათგან მოდის საფრთხეო.

„ქართულ ოცნებას“ აწყობს სიტუაცია ისე წარმოჩინდეს, რომ თითქოს ის ებრძვის რადიკალებს. ის თუ მადუროს მსგავსად ჯარს გამოიყვანს, მაშინ ჩამოიშლება მთელი ეს პროპაგანდა, რომ „ოცნება“ თურმე მშვიდობის პარტიაა.

მეორე მომენტიცაა: ჯარი რომ გამოიყვანო, დარწმუნებული უნდა იყო, რომ უკანონო ბრძანების შესრულებაზე ჯარი გამოგყვება საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ. საქართველოში ყველა თაობას აქვს ომის გამოცდილება. ჩვენს ბებიებსა და ბაბუებს აქვთ მეორე მსოფლიო ომის გამოცდილება, მშობლებს – აფხაზეთის ომის, ჩვენ – აგვისტოს ომის. ჯარისკაცებს შორის ზოგი აგვისტოს ომის ვეტერანია, ზოგი ავღანეთში მსახურობდა. ამიტომაც ეს ნაბიჯი „ოცნებისთვის“ ძალიან სარისკოა.

ბევრი განცხადებაა ისეთი, რომ ვიფიქროთ, ივანიშვილი და კობახიძე გაგიჟდნენო, მაგრამ რეალურად არ გაგიჟებულან, ისინი თავიანთ სტრატეგიას მიჰყვებიან. ჩემი აზრით, ამ ეტაპზე ვენესუელის სცენარი არა მგონია ივანიშვილს აწყობდეს. ჩემი აზრით, არც ბელარუსის ან უკრაინის გახსენებაა სწორი. ეს იქნება სრულიად ახალი პროცესი, რაც საქართველოში ხდება.

• უნიკალურია საქართველოს ამბავი? 

დიახ, რაღაც გაგებით უნიკალურია.

ზოგადად, ნაკლებად მჯერა იმის, რომ ჩვენ ვართ განსაკუთრებული, მაგრამ საქართველოს შემთხვევა ბევრი კუთხით არის უნიკალური. ჩვენ უკვე გვაქვს დემოკრატიის გამოცდილება, ახლა გვაქვს მშვიდობიანი პროტესტი და პუტინიზმის დამარცხების ამბიცია დემოკრატიულად და მშვიდობიანად.

ჩვენ ვხედავთ, რომ რუმინეთშიც ჰქონდა რუსეთს გავლენის დამყარების მცდელობა, მაგრამ ეს საკონსტიტუციომ აღკვეთა, სირიაშიც ასადის რეჟიმი დაემხო, ასე რომ, დღევანდელ კონტექსტში რუსული გავლენა არ იმატებს. ვფიქრობ, ამ პროცესის მორიგი, განსხვავებული მაგალითი შეიძლება გახდეს საქართველო, თუ ეს პროცესები სწორად წარიმართა.

• თქვენ ხაზი გაუსვით ბიზნესის პროტესტს საქართველოში. კიდევ რა არის მნიშვნელოვანი ფაქტორი, რის გამოც ვენესუელას სცენარი ჩვენთან არ გამოვა? 

საქართველოში ჩანს, რომ დეცენტრალიზებულია პროცესი. თანაც, ამ პროცესს არ ჰყავს ლიდერი.

ფსიქოლოგიაში არსებობს ჯგუფის ფორმირების პროცესი: იწყება ფორმირებით, ხდება კონფლიქტი, შემდეგ ჯგუფი ლაგდება და მიიწევს მიზნისკენ. ჩვენ, როგორც წესი, მეორე და მესამე ეტაპზე სულ ვიჭრებოდით – ვხედავდით მიზანს, მაგრამ მიზნისკენ მიმავალ გზაზე ერთმანეთს ისე ვაკრიტიკებდით და ისეთი გარჩევები გვქონდა, რომ მიზნამდე ვეღარ მივდიოდით.

ამჯერად ლიდერი არ ჰყავს ამ პროცესს და ხალხი კოლექტიურად გრძნობს, რა უნდა გააკეთოს. ამას ემატება კრიტიკული მედიის არსებობა. საქართველოში ონლაინმედია განსაკუთრებით ძალიან ძლიერია და ასე მარტივად მას ვერ ჩააქრობენ.

ეს არის მომენტი, როცა რეჟიმი უნდა შესუსტდეს იქამდე, რომ ვეღარ შეძლოს ფუნქციონირება და დაეცეს. ისევ თუ გაგრძელდება ეს საპროტესტო აქციები და კიდევ თუ გამოვლენ ადამიანები ქუჩაში, „ქართული ოცნება“ ეფექტურ კონტროლს ვეღარ შეძლებს. მის ინტერესშია, რომ დიქტატურა დაამყაროს და ყველა ინსტიტუცია აკონტროლოს, სახელმწიფო ინსტიტუტებს აკონტროლებს კიდეც, მაგრამ თუ წინააღმდეგობა გაგრძელდა, ეს მარტივი აღარ იქნება.

• გუშინ დაასანქცირა „ოცნების“ მაღალჩინოსნები დიდმა ბრიტანეთმა, ასევე შს მინისტრი მაგნიტსკის სიაში მოხვდა. რა როლს ასრულებს ამ პროცესში სანქცირება? 

დიახ, ბრიტანეთის სანქცირება იმითაც არის უპრეცედენტო, რომ არამხოლოდ სავიზო შეზღუდვას, არამედ ეკონომიკურ შეზღუდვასაც ითვალისწინებს. ეს არის ის, რაც ხალხს იმედს აძლევს ქუჩაში, ხალხის ყოფნა ქუჩაში კი, ლეგიტიმაციას აძლევს ამ სახელმწიფოებს დაასანქცირონ კონკრეტული პირები. ეს ცირკულარული პროცესია.

ხალხი სულ ამბობს, „ვგმობთ“ და „შეშფოთებული ვართ“ უკვე მოგვბეზრდაო. სალომე ზურაბიშვილი, რომელიც სულ იყო ზედმეტად დიპლომატიური და მოზომილი, ისიც ამბობს, რომ შეშფოთება გასაგებია, მაგრამ შემდეგ რა? ჩვენ რომ ამას ღიად ვეუბნებით ევროკავშირს, ეს ერთგვარი ტესტია ევროკავშირისთვის: 3.7- მილიონიანი მოსახლეობის პატარა ქვეყანა გთხოვს, რომ დემოკრატია გადაარჩინო, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ევროკავშირს ვერ ექნება ამბიცია, რომ რუსეთს თუ ჩინეთს გაუწევს წინააღმდეგობას.

დღეს ხშირად გვესმის, ამერიკა და რუსეთი როგორც დალაგდებიან, ისე იქნებაო, თუმცა რეჟიმების ცვლილების 2 ათასამდე სხვადასხვა წყარო იკვლია ერთმა მეცნიერმა და აღმოჩნდა, რომ რეჟიმი იცვლება არამხოლოდ მაშინ, როცა გეოპოლიტიკური მოცემულობა იცვლება, ან ეკონომიკური ფაქტორი იცვლება, არამედ ცვლილებათა 75 %-ში რეჟიმი ირღვევა ავტოკრატის, დიქტატორის შეცდომების გამო.

შეცდომა დაუშვა კიდევაც ივანიშვილმა, როცა თქვეს, ევროინტეგრაციას ვწყვეტთო და ამ დროს დე ფაქტო ისედაც შეჩერებული იყო ეს პროცესი. შესაძლოა, რუსეთმა მოინდომა პირდაპირ ეს, მაგრამ ეს იყო შეცდომა ივანიშვილისთვის.

როცა დიქტატორი უშვებს შეცდომას, იბადება დემოკრატია. ეს წნეხი ამიტომაც არის საჭირო, რომ შეცდომები გაიზარდოს, ქოცების სისტემაში ჩართული ადამიანები ამ წნეხის პირობებში ნერვიულობას იწყებენ, უშვებენ შეცდომებს და იბადება დემოკრატია.

როცა პროტესტი ვითარდება ისე, როგორც ვითარდება ეს საქართველოში, მცირეა იმის შანსი, რომ აქ ვენესუელა განმეორდეს. ჩვენ უკვე გვაქვს დემოკრატიის გამოცდილება – ხომ ხედავთ, ყველა სექტორი აუჯანყდა „ქართულ ოცნებას“. რაც არ უნდა დახატოს ვინმემ, რომ ესაა დაპირისპირება ორ მხარეს შორის, რეალურად დაპირისპირება არსებობს მხოლოდ საქართველოსა და ხუნტას შორის.

ვინც „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერი იყო, დღეს ისინიც გადიან აქციაზე, შესაძლოა ვიღაცას არც ევროკავშირი ადარდებდეს, მაგრამ იმიტომ დაუჭირეს მხარი „ოცნებას“, რომ, მაგალითად, საუბრობდნენ ადამიანების წამებასა და 7 ნოემბერზე. მას შემდეგ, რაც „ოცნებამ“ აქციაზე დაკავებული ხალხი აწამა, ეს ადამიანებიც გამოვიდნენ ქუჩაში.

„ოცნებას“ უნდა ვუმადლოდეთ იმას, რომ სამოქალაქო დაპირისპირება საერთოდ არ არის საქართველოში.

საქართველოს პოლიტიკური პარტიები და კოალიციები ერთობლივ განცხადებას ავრცელებენ ევროსაბჭოს გენერალური მდივნის, ალან ბერსეს თბილისში ვიზიტთან დაკავშირებით.

„ევროსაბჭოს გენერალური მდივნის ალან ბერსეს 18-20 დეკემბერს საქართველოში ვიზიტი განხორციელდა ქვეყანაში შექმნილი უმძიმესი სისტემური პოლიტიკური კრიზისის ფონზე, რომელიც გამოწვეულია ქართული ოცნების მიერ არჩევნების გაყალბების გზით ხელისუფლების უზურპაციით, დემოკრატიული ინსტიტუტების სრული ჩამოშლით და საქართველოს ევროპული პერსპექტივის მიმართ მიზანმიმართული საბოტაჟით.

საქართველოს მოქალაქეების უწყვეტი, სამართლიანი პროტესტის საპასუხოდ, ხელისუფლებამ ყოველმხრივ დაარღვია ადამიანის ფუნდამენტური უფლებები, მათ შორის წამების აკრძალვის აბსოლუტური და ხელუხლებელი უფლება, ფიზიკურად გაუსწორდა და უკანონო პატიმრობაში ამყოფებს საქართველოს ასობით მოქალაქეს; იყენებს კრიმინალურ, არაფორმალურ დაჯგუფებებს მოქალაქეების დაშინებისა და მათ მიმართ ფიზიკური ანგარიშსწორების მიზნით.

ამასთან, საქართველოს არალეგიტიმურმა პარლამენტმა დაჩქარებული წესით მიიღო საკანონმდებლო ცვლილებები, რომელიც ქვეყანაში საბოლოოდ ამკვიდრებს ავტორიტარულ დიქტატურას და კიდევ უფრო მეტად აძლიერებს რეპრესიული რეჟიმისათვის საჭირო სამართლებრივ მექანიზმებს.

მიუხედავად იმისა, რომ შემაჯამებელ პრესკონფერენციაზე ევროსაბჭოს გენერალური მდივნის მკაფიო განცხადება, რომ საქართველოში მისი ვიზიტი არ ემსახურება არჩევნების ლეგიტიმაციას, რაც თავისთავად მნიშვნელოვანია ქართული ოცნების რუსული პროპაგანდის მხილებისთვის, მიგვაჩნია, რომ ასეთი დროს მისი ვიზიტი და შემაჯამებელი განცხადების შინაარსი იყო არსებითად უპასუხისმგებლო და არ შეესაბამება ევროპის საბჭოს სულისკვეთებას, ამ ინსტიტუციის პრინციპებსა და ღირებულებებს. ეს სრულიად აცდენილია იმ უმძიმეს ვითარებასთან, რომელიც საქართველოში დღეს არის და ლეგიტიმურ კითხვის ნიშნებს აჩენს ამ ვიზიტის რეალურ მოტივებთან დაკავშირებით.

ალან ბერსეს დასკვნითი პრესკონფერენცია შეიცავდა გზავნილებს, რომლებიც არ ემსახურება კრიზისის განმუხტვას, არამედ პირიქით, მეტად ამძიმებს ქვეყანაში შექმნილ ვითარებას და „ქართული ოცნების“ მხრიდან ძალადობის წახალისებას უწყობს ხელს.

ამ უკიდურეს ვითარებაში, სრულიად მიუღებელი და უადგილოა საუბარი ე.წ. „რუსულ კანონში“ რაიმე სახის საკანონმდებლო ცვლილებების გატარების და მის „გაკეთილშობილების“მცდელობაზე ან ამ მიზნით არალეგიტიმური პარლამენტისა და მთავრობის პირობებში, რაიმე ტიპის სამუშაო ჯგუფის შექმნაზე. აღნიშნული კანონი, ისევე როგორც ქართული ოცნების მიერ მიღებული სხვა ანტი-დემოკრატიული და ანტი-ევროპული საკანონმდებლო ცვლილებები არანაირ კორექტირებას არ ექვემდებარება და ისინი უბრალოდ უნდა გაუქმდეს ხელისუფლების ცვლილებისთანავე.

აღნიშნულ საკითხებზე საკმაოდ დეტალურად მიიღო განმარტებები ბატონმა გენერალურმა მდივანმა პოლიტიკურ პარტიებთან შეხვეწებია ფარგლებში. ამის მიუხედავად, მან გააჟღერა სრულიად უკონტექსტო და უპასუხისმგებლო გზავნილები, რაც აჩენს ლოგიკურ ეჭვს მის კეთილსინდისიერებასთან დაკავშირებით.

ჩვენ, საქართველოს პოლიტიკური პარტიები და კოალიციები, გამოვხატავთ ჩვენს ღრმა პატივისცემას ევროსაბჭოს და ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის მიმართ, სრულად ვიზიარებთ მის ფუნდამენტურ ღირებულებებს, ადამიანის უფლებების, დემოკრატიისა და კანონის უზენაესობის დაცვასთან დაკავშირებით. ჩვენ მზად ვართ ვითანამშრომლოთ საბჭოს ინსტიტუტებთან ამ ფუნდამენტური ღირებულებების დაცვის მიზნით, მათ შორის ქვეყანაში არსებული კრიზისის დაძლევის პროცესში. ეს უნდა დაეფუძნოს უკანონოდ დაკავებული პირების უპირობოდ და დაუყოვნებლივ განთავისუფლებას და ახალი არჩევნების ჩატარების გარანტიებს სამართლიან და კონკურენტულ გარემოში.

მოვუწოდებთ ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას და მინისტრთა კომიტეტს განსახილველად დააყენოს საქართველოში ალან ბერსეს ვიზიტისას მისი მოქმედებების კეთილსინდისიერებისა და ევროპის საბჭოს სადამფუძნებლო პრინციპებთან შესაბამისობის საკითხი იანვარში გასამართ საჯარო დებატებზე“ – ნათქვამია განცხადებაში, რომელსაც ფეისბუქზე აქვეყნებს ოპოზიცია და რომელსაც ხელს აწერს ოთხივე კოალიცია, რომლებმაც 26 ოქტომბრის არჩევნებში 5-პროცენტიანი ბარიერი გადალახეს.

ევროპის საბჭოს გენერალური მდივანი ალენ ბერსე აცხადებს, რომ „ქართული ოცნების“ მთავრობასთან შეხვედრებისას მან მიიღო დაპირება რუსულ კანონში ცვლილებების შეტანაზე.

„მთავრობამ გასცა დაპირება იმის თაობაზე, რომ შეცვლის „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ კანონის“ შინაარსს. შეიქმნება სამუშაო ჯგუფი საქართველოსა და ევროპის საბჭოს წარმომადგენლების მხრიდან, მათ შორის ვენეციის კომისია იქნება ჩართული და მოხდება იდენტიფიცირება იმ ცვლილებების, რომელიც უნდა განხორციელდეს კანონმდებლობაში,“ – თქვა სამდღიანი ვიზიტის შემაჯამებელ პრესკონფერენციაზე ევროპის საბჭოს გენერალურმა მდივანმა, ალენ ბერსემ.

ალენ ბერსემ იმედი გამოთქვა, რომ მსგავსი ცვლილებები შევა სხვა კანონებშიც, რომლებიც არ შეესაბამება ევროპის საბჭოს.

„ვიმედოვნებ, რომ ამგვარი პროცესები შეიძლება განხორციელდეს ასევე სხვა მიმართულებით, როგორიც არის თანასწორობა, დისკრიმინაციის აღმოფხვრა, საარჩევნო რეფორმები… ბოლო დროინდელი კანონები ნამდვილად არ მოდის შესაბამისობაში ევროპის საბჭოსა და კონვენციის მოცემულობასთან.

ჩვენ მივიღეთ გარკვეული დაპირებები.

ევროსაბჭოს, როგორც მოგეხსენებათ, აქვს სამოქმედო გეგმა 2024-27 წლებისთვის, ეს არის ევროსაბჭოს მიერ მომზადებული გეგმა, რომელიც შემდგომ მინისტრთა კომიტეტისთვის არის დამტკიცებული. ეს არის კონკრეტული სამოქმედო გეგმა საქართველოსთვის და ეს გეგმა არის მთავარი ინსტრუმენტი იმისთვის, რომ ჩვენ დავეხმაროთ საქართველოს თავისი ევროპული სულისკვეთების განხორციელებაში,“ – თქვა ალენ ბერსემ.

დღის მეორე ნახევარში ალენ ბერსეს განცხადებას გამოეხმაურა “ქართული ოცნების” პრემიერი ირაკლი კობახიძე.

ევროპის საბჭოს გენერალური მდივნის ალენ ბერსეს განცხადების მიუხედავად, რომ „ოცნების“ მთავრობასთან შეხვედრებისას მიიღო დაპირება რუსულ კანონში ცვლილებების შეტანაზე, ირაკლი კობახიძე კანონის შეცვლის გარანტიას არ იძლევა.

„ჯერ უნდა შედგეს დისკუსია. იქნებ დისკუსიის პროცესში დგინდება ის, რომ კანონი არის თავიდან ბოლომდე კარგი, რას ვშვებით მაშინ, მაინც უნდა შევცვალოთ?! რა თქმა უნდა, ასეთ პირობებში კანონის შეცვლა არ შეიძლება. ჯერ უნდა დასაბუთდეს პუნქტობრივად, რა არის კარგი, რა არ არის კარგი. ასე რომ ჯერ უნდა დავიწყოთ დისკუსია, მერე ვთქვათ, შეიცვლება თუ არა და მერე ვთქვათ, რომ შეიცვლება, რა შეიცვლება“, — განაცხადა კობახიძემ.

მან მადლობა გადაუხადა ევროპის საბჭოს გენერალურ მდივანს და თქვა, რომ ის პირველი ევროპელია, რომელიც მზად არის დისკუსიისთვის.

„თუ ხალხი მოწოდებულია, რომ არ დათმოს თავისუფლება და „ოცნების“ პროპაგანდასაც დაუპირისპირებს სიმართლეს, გრძელვადიან პერსპექტივაში აუცილებლად დამარცხდება სიცრუე, რადგან საბოლოო ჯამში, არც ერთ ადამიანს არ უნდა იცხოვროს სიცრუეში“, – ამბობს კახა გოგოლაშვილი, რონდელის ფონდის ევროპული კვლევების ცენტრის დირექტორი.

რას ეჭიდება დასავლეთის მიერ სანქცირებული „ქართული ოცნება“? – ამ თემაზე ესაუბრა მას „ბათუმელები“.

• ბატონო კახა, დღეს საქართველოში ხალხი ითხოვს – გაათავისუფლონ დაკავებული ადამიანები, დაისაჯონ წამებაში მონაწილე პირები და დაინიშნოს ახალი არჩევნები. რა ეტაპია კიდევ გასავლელი იმისთვის, რომ „ოცნების“ სიჯიუტე დასრულდეს და მან მიიღოს ეს მოცემულობა?

კარგად გვესმის, რომ ამ ეტაპზე „ქართული ოცნება“ ცდილობს აისხლიტოს ყველანაირი პასუხისმგებლობა, ყველანაირი კრიტიკა და ჩვენ ამას კარგად ვხედავთ „ოცნების“ მიერ კონტროლირებად ტელეარხებსა თუ სოცმედიაში, სადაც სრულიად განსხვავებულ რეალობაზე ლაპარაკობენ.

ეგრეთ წოდებული პრემიერ-მინისტრისა თუ სხვა მაღალი თანამდებობის პირების გამოსვლებში არის მცდელობა, მოსახლეობა დაარწმუნონ, რომ თითქოს მართავენ პროცესს, თითქოს მილევადია საპროტესტო მუხტი და ასე შემდეგ. ეს არ არის ის პოზიცია, რომელთანაც შეიძლება დიალოგის დაწყება, აი ამ მოთხოვნების დაკმაყოფილების მიზნით.

საერთაშორისო მცდელობები გრძელდება, მაგრამ ჩვენ ვხედავთ, რომ ევროკავშირის წარმომადგენლებთან, თუ გნებავთ საპარლამენტო დელეგაციების წარმომადგენლებთან, რომლებიც აქ ჩამოდიან, მთავრობას პრაქტიკულად არანაირი დიალოგი არ აქვს. არ ელაპარაკებიან.

რაც შეეხება ევროსაბჭოს გენერალური მდივნის ჩამოსვლას, ვიცით, რომ ის არ ჩამოსულა თავისი სახელით. ის ჩამოვიდა ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ბიუროს გადაწყვეტილებით.

ზოგიერთი პოლიტიკური პარტიის წარმომადგენელიც ამბობს, რომ გენერალური მდივნის ჩამოსვლა არაფერს ნიშნავს, მაგრამ სინამდვილეში ის წარმოადგენს ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეას, კონკრეტულად ბიუროს, რომელიც უფლებამოსილია ასეთ საკითხებში ჩაერთოს ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის სახელით. ამიტომ ვფიქრობ, რომ გენერალური მდივნის ვიზიტს აქვს გარკვეული მნიშვნელობა, რადგან ის წაიღებს ინფორმაციას საპარლამენტო ასამბლეაში და შესაძლოა განხორციელდეს ზეწოლა „ოცნების“ ხელისუფლებაზე საპარლამენტო ასამბლეის მხრიდან.

• რა ფორმით?

შეიძლება გამოსცენ რეზოლუცია და გააფრთხილონ „ოცნების“ ხელისუფლება, რომ უნდა ჩატარდეს ახალი არჩევნები, უნდა გამოუშვან აქციებზე დაკავებული ადამიანები და ასე შემდეგ, რომ წინააღმდეგ შემთხვევაში, შეიძლება დაკარგოს საქართველომ ხმა ევროპის საბჭოში.

• ევროკავშირი შეთანხმდა, რომ „ქართული ოცნების“ მაღალჩინოსნებს გაუუქმებენ დიპლომატიურ პასპორტებს და ამას დაემატა მეორე განცხადებაც, რომ ამის პარალელურად მათ უნდა შეუჩერდეთ უვიზო რეჟიმიც. არც ეს შეაჩერებს ივანიშვილის ხელისუფლებას?

ძნელი სათქმელია. საქმე იმაშია, რომ „ქართული ოცნება“ მზად იყო ამ გართულებებისთვის. ფსიქოლოგიურადაც მზად იყვნენ და პოლიტიკურადაც, რადგან როგორც ვხედავთ, ყველა ინფორმაციის მიწოდება მოსახლეობისთვის რაღაც უცნაურად ხდება, ყველაფრის ნიველირებას ცდილობენ, რა ზიანიც მიადგათ.

მაგრამ აქ არის ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომელზეც ნაკლებად ამახვილებენ ხოლმე ყურადღებას. რეალურად ქვეყანა „დასანქცირდა“, რადგან  დახმარებების შეჩერება არის პრივილეგიის შეჩერება. რეალურად, თავისი ეფექტით სანქციებთან გათანაბრებულია ამ ათეული მილიონი დახმარების შეჩერება და არა მარტო მთავრობისთვის, მთელი ქვეყნისთვის.

• ამისთვისაც მზად იყვნენ, რომ შეიძლება ეკონომიკა ჩამოიშალოს?

ეკონომიკა ასე სწრაფად არ ჩამოიშლება, თუმცა ეს ზიანს აყენებს საქართველოს განვითარებას. მაგალითად, თავდაცვის სექტორმა ვერ მიიღო 30 მილიონი, რომელიც ევროკავშირმა შეაჩერა. ეს ხომ თავდაცვას აზიანებს. ესენი ამბობენ, „არა უშავს, ჩვენ გამოვუყოფთ“, მაგრამ ჩვენ ხომ განვითარება გვჭირდება.

ეს მარტო თავდაცვას არ ეხება, დახმარებების შეჩერება აისახება ყველა სფეროზე, რადგან ყველა დარგს ეხება. მცირე ბიზნესს და უამრავი მიმართულებით არის შეჩერებული. ვეღარ მოხერხდება რეფორმების განხორციელებაც, მაგრამ ამათ ალბათ არც რეფორმები აინტერესებთ. იმის თქმაც, რომ „ჩვენ გამოვყოფთ“, მხოლოდ ბაქიბუქია და მეტი არაფერი.

ხომ ხედავთ, როგორი ინფლაციაა ქვეყანაში და ეს ყველაფერი არის გადასათვლელი რეალურ მდგომარეობაში.

• „ოცნება“ ელოდება ეუთო-ოდირის დასკვნას. ოპოზიციამაც მიმართა ეუთო-ოდირს და სპეციალური მისიის გამოგზავნა მოითხოვა. თუ ეუთოს დასკვნა იქნება ნეგატიური, ამის მიუხედავადაც შეძლებს ივანიშვილი ძალაუფლების შენარჩუნებას?

ივანიშვილის ხელისუფლება ძალიან გამოიწრთო მანიპულაციებში.

იშვიათი შემთხვევაა, ეუთო-ოდირმა პირდაპირ დაწეროს, რომ არჩევნები გაყალბდა. მაგალითად, ბელარუსის შემთხვევაში ეს დააფიქსირეს. მაგრამ იმას დაწერენ, რომ ჩვენ შევამჩნიეთ დარღვევები, რომ არჩევნები არ ასახავს რეალურ შედეგებს.

• თუ ის მუხლები იქნება, ვთქვათ, ხაზგასმული, რაზეც დავობდა საქართველოს პრეზიდენტი და ასევე, 34 დეპუტატი, ესეც იქნება არგუმენტი, რომ ჩატარდეს ახალი არჩევნები?

დიახ, რა თქმა უნდა, აუცილებლად, ამაზეა საუბარი.

გამომდინარე იქიდან, რომ შესაძლოა ეუთოს დასკვნა არ იყოს ცალსახად ამაზე ჩამოყალიბებული, რომ დარღვევებმა იმდენად იმოქმედა შედეგებზე, რომ ხელისუფლება სხვა უნდა ყოფილიყო და ახლა სხვაა, „ოცნება“ შეეცდება მანიპულირებას.

ამიტომ აქ არის ხალხის პროტესტი მნიშვნელოვანი, ასევე საერთაშორისო აქტორებზეა დამოკიდებული, როგორ შეძლებენ ისინი ამის მხარდაჭერას.

ნებისმიერ შემთხვევაში – გაყალბდა თუ არ გაყალბდა არჩევნები, საკმარისი საფუძველი არსებობს, იქიდან გამომდინარე, რომ რამდენჯერმე დაირღვა კონსტიტუცია. ამიტომ პოლიტიკური კრიზისი მაინც სახეზეა.

რატომ გამოდის კობახიძე და ყოველ დღე აცხადებს, რომ მილევადია ეს მუხტი, რომ „პრაქტიკულად აღარ არის“, ხალხი აღარ გამოდის აქციებზე და ასე შემდეგ, ეს ყველაფერი კეთდება იმისთვის, რომ შემდეგ თქვან, არ არის ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი და რატომ უნდა ჩავატაროთ ახალი არჩევნები?

ამიტომ აუცილებელია, მოსახლეობამ დემონსტრირება მოახდინოს ამის, რადგან ის რეალურად ქუჩაშია.

თუნდაც ის, რომ არც ერთი ოპოზიციური პარტია არ შევიდა პარლამენტში, პოლიტიკური კრიზისი უკვე არის, ამას ემატება ხალხის პროტესტიც.

პარლამენტს ამ მდგომარეობაში არ აქვს შესაძლებლობა, კვალიფიციური უმრავლესობით მიიღოს ნებისმიერი გადაწყვეტილება და ასეთი პარლამენტი როგორ შეიძლება იყოს ქმედუნარიანი.

• „ოცნება“ ცდილობს ტრამპის ინაუგურაციამდე გაწელოს ეს პროცესები. თუმცა, როცა არჩევნების შედეგები გასაჩივრებულია, როცა ასეთი მასობრივი გამოსვლებია ქვეყანაში, როცა ხალხი არ აღიარებს ხელისუფლებას, რამდენად რეალურია ტრამპის ადმინისტრაციისგან რაიმე ისეთი ნაბიჯები, რაც შესაძლოა აწყობდეს ივანიშვილის ხელისუფლებას?

აბსოლუტურად სწორი შენიშვნაა.

ტრამპის ადმინისტრაცია შეხედავს იმას, თუ რა მდგომარეობაა საქართველოში, როგორ აფასებს ამ მდგომარეობას პარტნიორი ევროპა და თუნდაც მისი მეზობელი კანადა, დემოკრატიული სამყარო მთლიანობაში. რა თქმა უნდა, ის ვერ იტყვის, რომ ხსნის ყველა სანქციას, რომ ხსნის ყველა პრეტენზიას „ქართული ოცნების“ მიმართ. ის ვერ გააკეთებს ამას იმის ფონზე, როცა ყველა მისი პარტნიორი და საქართველოს მოსახლეობა დიამეტრულად საწინააღმდეგოს ფიქრობს.

„ოცნება“ ცდილობს, არ ჩამოეშალოს საკუთარი რეიტინგი თავისივე ამომრჩევლებში და ცდილობს. დაარწმუნოს ისინი, რომ 20 იანვრისთვის ყველაფერი გაირკვევა, რომ ეს მუხტი ჩაქრება, რომ არავითარი პრობლემა აღარ იქნება, რომ თითქოს ევროპა არ არის ავტონომიური, სუვერენული და თითქოს გადაწყვეტილებებს იღებს აშშ,, მაგრამ ეს არის აბსურდი და უცოდინარობა, ვინც ამას ქადაგებს.

ამერიკისთვის უფრო მნიშვნელოვანია ევროპასთან თანამშრომლობის შენარჩუნება და პარტნიორობის გაგრძელება, ვიდრე საქართველოში აი, ამ დიქტატორული მმართველობის მხარდაჭერა და მფარველობა.  მაშინ, როცა ევროპარლამენტში დეპუტატების 4/5 სრულიად ერთსულოვანია იმაში, რომ ჩატარდეს ახალი არჩევნები საქართველოში.

• ევროპარლამენტში გამოსვლის შემდეგ სალომე ზურაბიშვილს უთხრა კიდეც ევროპარლამენტის პრეზიდენტმა რობერტა მეცოლამ, რომ ჩვენ არ ვართ მარტო, რომ გვხედავენ, ესმით და ჩვენთან არიან.

აუცილებლად იქნება ამ საკითხში ევროპის ერთიანობა. ორბანსა და ფიცოს არანაირი გავლენა არ აქვთ ევროკავშირზე და იყენებენ ამ ტექნიკურ შეზღუდვას, რომელიც ევროკავშირს  საგარეო უსაფრთხოების პოლიტიკის გადაწყვეტილებებთან მიმართებაში გააჩნია. ესეც ვერ იმუშავებს ამ შემთხვევაში, რადგან კონსენსუსი არ გამოდის, მაინც გადავლენ სანქციების ცალმხრივად გამოყენებაზე და აქ ევროპამ უნდა აჩვენოს თავისი ერთიანობა.

• ბათუმში, აქციაზე ერთ-ერთმა ექიმმა სპეცრაზმელებს ჰკითხა, აქციის მონაწილეების სადისტური ცემის გამო, თქვენი ოჯახის წევრებს ექიმებმა უარი რომ უთხრან მკურნალობაზე, რა აზრის იქნებითო. ასეთი დამოკიდებულების მიუხედავად, ფაქტია, რომ პოლიციას არ აქვს დისკომფორტი აქციის მონაწილეების მიმართ ძალის გამოყენებაზე. რა შემთხვევაშია მოსალოდნელი პროტესტი პოლიციელებს შორის? რადგან ამ დღეებში არ დარჩენილა თითქმის არც ერთი სფერო, რომელიც არ გაემიჯნა „ოცნების“ ანტიევროპულ პოლიტიკას, გარდა ძალოვანი უწყებებისა.

თუ სხვა ინსტიტუტებში ვერ ჩაკლა ბოლომდე დემოკრატიის სიყვარული და თავისუფლების სულისკვეთება რეჟიმმა, პოლიციაში ეს ვერ მოხერხდა, რადგან, როგორც ჩანს, ძალიან სერიოზულად იმუშავეს მათთან. ამას დაემატა პროპაგანდა, მატერიალური დაინტერესებაც, არ დაიშურეს თანხები, სხვათა შორის, ჩვენი ჯიბიდან ამოღებული თანხები, რომ შეუქმნან განსაკუთრებული პირობები და პრაქტიკულად, შექმნეს ისეთი სიტუაცია, რომ ისინიც ჩააბეს ამ ანტისახელმწიფოებრივ მოქმედებებში.

დროთა განმავლობაში შეიძლება მივიდეს გარკვეული ნაწილი იქამდე, რომ მათ არ შეასრულონ დანაშაულებრივი მითითებები, მაგრამ მყისიერად ეს ვერ ჩამოიშლება.

იყო ცალკეული განცხადებები, როცა ცალკეულმა პირებმა დატოვეს თანამდებობები პოლიციაში, მაგრამ „ოცნება“ სწრაფად რეაგირებს ასეთ ბზარზე და ცდილობს მაშინვე ამოავსოს, რადგან ისინი ხალხისგან დასაცავად აშენებენ ციხესიმაგრეს და ამაში არიან გამაგრებული. მაგრამ რამდენი ხანი ისხდებიან ამ ციხესიმაგრეში?

საუბარია იმაზე, ვინ მეტ ხანს გაძლებს, რადგან კრიზისი ეს არის დაძაბულობა და სტრესი. თუ ხალხი მოწოდებულია, რომ არ დათმოს თავისუფლება და „ოცნების“ პროპაგანდასაც დაუპირისპირებს სიმართლეს, გრძელვადიან პერსპექტივაში აუცილებლად დამარცხდება სიცრუე, რადგან საბოლოო ჯამში, არც ერთ ადამიანს არ უნდა იცხოვროს სიცრუეში.

და იმ რეჟიმის მიმართ, რომელმაც დაარღვია ადამიანის ფუნდამენტური უფლებები, გამოავლინა საკუთარი თავი, როგორც ანტიდემოკრატიულმა, პრორუსულმა ძალამ, არ შეიძლება დემოკრატიულ სამყაროს ჰქონდეს სიმპათიები.

შაბათს, 21 დეკემბერს, 19:00 საათზე, ბათუმის ბულვარის კოლონადებთან ტურიზმის სფეროში დასაქმებულთა მარში გაიმართება.

„ტურიზმის და სტუმარმასპინძლობის სფეროს საქართველოს ეკონომიკაში უდიდესი ადგილი უკავია. აჭარის რეგიონისთვის, არსებული მასშტაბის და განვითარების გათვალისწინებით, ამ სექტორს კიდევ უფრო დიდი მნიშვნელობა აქვს. სხვა ინდუსტრიებთან ერთად, ტურიზმის სფეროს წარმომადგენლები ვამაყობთ იმით, რომ ვართ ჩვენი ქვეყნის არაოფიციალური ელჩები მის საზღვრებს გარეთ და საუკეთესო მასპინძლები უცხოელი ტურისტებისთვის საქართველოში.

ტურიზმის ინდუსტრია დაფუძნებულია ღიაობაზე, ნდობასა და კავშირებზე. მრავალი წელია, ჩვენი სფერო ყველა მარკეტინგული პოზიციონირების დროს, განსაკუთრებულად უსვამს ხაზს საქართველოს უსაფრთხო და დემოკრატიულ გარემოს, რაც ბოლო პერიოდის მოვლენებმა რეალობასთან სრულიად შეუსაბამო სიცრუედ აქცია.

დღეს მთელი ქვეყნის და ჩვენი ინდუსტრიის ევროპული მომავალი დიდი რისკის წინაშეა,“ – ნათქვამია ტურიზმის სფეროს მანიფესტში, რომელიც დღეს, 19 დეკემბერს გამოქვეყნდა.

შაბათს დაგეგმილ მარშში მონაწილეობას მიიღებენ ტურიზმისა და სტუმარმასპინძლობის ინდუსტრიის წარმომადგენლები.

„ამ ინდუსტრიის შემადგენელი ყველა რგოლის წარმომადგენელი გაგვაერთიანა ქვეყანაში ავტორიტარიზმის დამყარების რისკმა, დემოკრატიული პრინციპების უარყოფამ, ქვეყნის ევროპული მომავლის დაკარგვის საშიშროებამ და მწვავე პოლიტიკურმა კრიზისმა, რომლის შედეგებიც უდიდეს ზიანს მოუტანს საქართველოს ეკონომიკას და ინდუსტრიაში დასაქმებულ ასი ათასობით ადამიანს როგორც მოკლე, ისე გრძელვადიან ჭრილში.

ტურიზმის და სტუმარ-მასპინძლობის ინდუსტრიის წარმომადგენლები ვაპროტესტებთ ქვეყნის ევროინტეგრაციის პროცესის შეჩერებას და მის იზოლაციას დემოკრატიული სამყაროსგან, მშვიდობიანი მოქალაქეების არაკანონიერ დაკავებას, ძალადობას და მათ მიმართ არაადამიანურ მოპყრობას ძალოვანი სტრუქტურების მხრიდან.

მოვითხოვთ, დაუყოვნებლივ გათავისუფლდნენ უკანონოდ დაკავებული მოქალაქეები, დაინიშნოს ახალი არჩევნები და მიეცეს ქვეყანას საშუალება, დაიბრუნოს სტაბილური და ევროინტეგრაციისთვის ხელსაყრელი გარემო,“ – ნათქვამია მანიფესტში.

 

 

საქართველოს პრეზიდენტმა, სალომე ზურაბიშვილმა პოლონურ მედიასთან ინტერვიუში განაცხადა, რომ მისთვის საქართველოს დატოვების საკითხი არ დგას.

„საქართველოს დატოვების საკითხი არ დგას. მე აქ ვარ. და როგორც ვახსენე, არ მინდა, ვგულისხმობ ვხედავ… არა მიზეზს, მაგრამ რაღაც მინიშნებებს, რომ შეიძლება გავხდე… არ ვიცი, ტიხანოვსკაია ან ვენესუელის პრეზიდენტი, რომელიც მათ აღიარეს, რაც ემიგრაციაშია და გავიგე, რომ დღეს ასევე შესაძლებელია სახაროვის პრემია მიიღოს.

მე ეს არ მინდა, რა სარგებლობა აქვს მხარდაჭერას, როდესაც ყველაფერი დასრულდება? მე მხარდაჭერა მჭირდება ახლა, ჩემს ქვეყანაში, ჩემს ხალხთან ერთად“ – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა ინტერვიუში.

 

ოთხი ოპოზიციური პარტია ეუთო/ოდირს მიმართავს და საქართველოში სპეციალური მისიის გამოგზავნას სთხოვს. როგორც დღეს, 19 დეკემბერს, გაერთიანებულ საინფორმაციო ცენტრში გამართულ ბრიფინგზე გახდა ცნობილი, ეუთო/ოდირისათვის გასაგზავნ წერილზე ოთხივე ოპოზიციურმა პარტიამ ერთად იმუშავა.

„დავასრულეთ ერთობლივი წერილი, რომელიც გაეგზავნება ეუთო/ოდირს.

ამ წერილში ჩვენ ვთხოვთ ეუთო/ოდირს, რომ აამუშაოს „მოსკოვის მექანიზმი“, რომელიც პირველად გამოყენებული იქნა 1991 წელს, რაც გულისხმობს იმას, რომ ეუთო/ოდირმა უნდა გამოაგზავნოს საქართველოში სპეციალური მისია, რომელიც შეისწავლის კანონდარღვევებს და მიტაცებულ არჩევნებს.

რომ სამომავლოდ ჩვენ გვქონდეს თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების ჩატარების [შესაძლებლობა] ამ ქვეყანაში,“ – განაცხადა ოთხი ოპოზიციური პარტიის ბრიფინგზე „კოალიცია ცვლილებისთვის“ წევრმა გიორგი ბუტიკაშვილმა.

მისივე თქმით, ამავე მისიამ აუცილებლად უნდა შეისწავლოს „ქართული ოცნების“ მიერ საკუთარი მოქალაქეების წინააღმდეგ გამოცხადებული ტერორი.

„[მისიამ უნდა] შეისწავლოს ასევე ის ძალადობრივი ფაქტები, რომელსაც რუსული რეჟიმი საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ ახორციელებს. წერილს თან ახლავს საიას რეპორტი, სადაც წვრილად არის ახსნილი ის ძალადობა, ის ტერორიზმი, რომელიც ივანიშვილმა მოუწყო საკუთარ მოსახლეობას, თუ როგორ გამოუცხადა ომი ივანიშვილმა ქართველ ხალხს, ვინაიდან მას სძულს ქართველები, ისევე როგორც სძულდა სტალინს. ამ წერილში ფაქტობრივი მასალაა, რომელიც სულ მალე იქნება ეუთო/ოდირის მეილებზე გაგზავნილი,“ – თქვა გიორგი ბუტიკაშვილმა.

მისივე თქმით, ევროპული კოალიცია აგრძელებს ერთობლივ მუშაობას იმისათვის, რომ საქართველო დაუბრუნდეს ევროპულ გზას.

___

• რა ხდება

საქართველოში მიმდინარეობს მასშტაბური პროტესტი, რომელმაც არა მარტო თბილისი, არამედ საქართველოს სხვა ქალაქებიც მოიცვა.

პროტესტი გამწვავდა 28 ნოემბერს ირაკლი კობახიძის განცხადების შემდეგ, რომ „ქართული ოცნება“ ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესს 2028 წლის ბოლომდე აჩერებს.

28 ნოემბრიდან დღემდე ათასობით ადამიანი გამოდის საპროტესტო აქციებზე თბილისში, ბათუმსა და საქართველოს სხვა ქალაქებში.

დაკავებულია და სასტიკად ნაცემი ასობით ადამიანი, მათ შორის, მედიის წარმომადგენლები, სახელოვნებო სივრცის წარმომადგენლები. არაიდენტიფიცირებადი პირები ჯგუფურად თავს ესხმიან ქუჩებში მოქალაქეებსა და მედიის წარმომადგენლებს.

სახალხო დამცველის 19 დეკემბრის მონაცემებით, 28 ნოემბრიდან 16 დეკემბრის ჩათვლით სახალხო დამცველის წარმომადგენლებმა დროებითი მოთავსების იზოლატორებსა და კლინიკებში მოინახულეს 362 პირი. მათგან არასათანადო მოპყრობაზე მიუთითებდა 227 პირი, ხილული დაზიანებები აღენიშნებოდა 158 პირს.

ევროკავშირის წევრი სამი ქვეყანა – რუმინეთი, იტალია და ესპანეთი – საგანგებო განცხადებებით გამოეხმაურა „ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრის, ირაკლი კობახიძის განცხადებას, თითქოს ამ ქვეყნებმა მხარი არ დაუჭირეს სანქციებს.

16 დეკემებრს ევროკავშირი შეთანხმდა, რომ აუცილებელია, საქართველოს დიპლომატიური პასპორტის მქონე პირებს შეუჩერდეთ უვიზო რეჟიმი.

ირაკლი კობახიძის ტყუილს, თითქოს სანქციებს მხარი არ დაუჭირა, პირველი რუმინეთი გამოეხმაურა.

რუმინეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებით, ირაკლი კობახიძემ არასწორად წარმოაჩინა ბუქარესტის პოზიცია ევროკავშირის შიდა დისკუსიაში საქართველოსთან დაკავშირებით მისაღები ზომების შესახებ.

„ღრმად იმედგაცრუებულნი ვართ [კობახიძის] არჩევანით, არასწორად წარმოაჩინოს შიდა დისკუსიები ევროკავშირის შიდა დონეზე. გამოვიყენებთ ამ შესაძლებლობას, რათა გავიმეოროთ ჩვენი ძლიერი შეშფოთება საქართველოს მთავრობის მიერ ევროკავშირში გაწევრიანების დიალოგთან დაკავშირებით მიღებული გადაწყვეტილებისა და ლეგიტიმური პროტესტის წინააღმდეგ ძალადობრივი რეპრესიების გამო“, — ვკითხულობთ განცხადებაში.

რუმინეთის შემდეგ ირაკლი კობახიძის განცხადება უარყო იტალიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომაც. იტალიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ხაზგასმით აღნიშნა განცხადებაში, რომ მათ მხარი დაუჭირეს კაია კალასის, საგარეო და უსაფრთხოების საკითხებში ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენელის შეთავაზებულ სანქციებს.

„იტალიამ მხარი დაუჭირა კაია კალასის შეთავაზებულ ზომებს, მათ შორის სანქციებს, რომელთა დაბლოკვაც სხვა წევრებს შორის კონსესუსის არქონის გამო შედგა. იტალიამ მხარი დაუჭირა დიპლომატიური პასპორტის მქონეთათვის უვიზო რეჟიმის გაუქმებასაც.

იტალია იმეორებს, რომ ევროკავშირი ქართველი ხალხის გვერდით უნდა იდგეს და იმედოვნებს, რომ გადაიხედება ოფიციალური თბილისის ბოლო გადაწყვეტილებები, რომლითაც ევროპული გზა გადაკეტეს“, — ნათქვამია განცხადებაში.

17 დეკემბერს რუმინეთისა და იტალიის მსგავსად, ესპანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომაც გამოაქვეყნა განცხადება, რომლითაც უარყო ირაკლი კობახიძის სიტყვები, რომ თითქოს ესპანეთი იყო ერთ-ერთი იმ ხუთ ქვეყანას შორის, ვინც მხარი არ დაუჭირა სანქციებს.

„ესპანეთმა ძალიან ნათლად გამოხატა შეშფოთება საქართველოში სამოქალაქო უფლებების შესახებ და სავარაუდო სადეზინფორმაციო კამპანიებზე. ჩვენ სრულად დავუჭირეთ მხარი გუშინ მიღებულ გადაწყვეტილებებს. დეზინფორმაცია საფრთხეა ჩვენი დემოკრატიებისთვის და მას ყოველთვის შევეწინააღმდეგებით“, — ვკითხულობთ ესპანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

• რა მოხდა

ირაკლი კობახიძემ 17 დეკემბერს საგანგებო ბრიფინგზე მადლობა გადაუხადა ევროკავშირის წევრ ხუთ ქვეყანას – უნგრეთს, სლოვაკეთს, იტალიას, ესპანეთსა და რუმინეთს, რომლებმაც კობახიძის ვერსიით „ქართველი ხალხის მხარდამჭერი პოზიცია დააფიქსირეს ევროკავშირის საბჭოზე“.

„ჩვენ გვაქვს კონკრეტული ინფორმაცია 5 ქვეყანაზე, თუმცა უნდა ვიფიქროთ, რომ იმ ქვეყნების ჩამონათვალი, რომლებიც სანქციების წინააღმდეგ წავიდნენ, კიდევ უფრო ფართოა, რაც ჩვენთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. ჩვენ გავაგრძელებთ კონსულტაციებს ყველა ქვეყანასთან, რომელიც მხარს უჭერს ქართველ ხალხს“, – თქვა ირაკლი კობახიძემ.

ცნობილია, რომ უნგრეთი და სლოვაკეთი არ უჭერს მხარს სანქციების დაწესებას „ქართული ოცნების“ მაღალჩინოსნებისათვის. ხოლო იმ სამმა ქვეყანამ, რომელიც კობახიძემ ასევე მხარდამჭერად წარმოაჩინა საგანგებო განცხადებები გააკეთეს და ხაზგასმით დაწერეს, რომ ისინი დგანან ქართველი ხალხის გვერდით.

მოგვიანებით, X-ის მომხმარებელმა კონტრიბუტორებმა კობახიძის განცხადება რუმინეთზე, ესპანეთსა და იტალიაზე დეზინფორმაციად მონიშნეს, რამაც სხვა მომხარებლების მაღალი რეიტინგი დაიმსახურა და “ქართული ოცნების” პრემიერის პოსტს შენიშვნის სახით დაერთო.

დღეს, 18 დეკემბერს, საქართველოს პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი ევროპარლამენტში სიტყვით გამოვიდა.

მან ქვეყანაში არსებულ პოლიტიკურ კრიზისზე და „ქართული ოცნების“ არალეგიტიმური ხელისუფლების მიერ სახელმწიფო ინსტიტუციების მიტაცებაზე ისაუბრა.

„ეს არის ძალიან მშვიდობიანი მოძრაობა და მასშტაბური სამოქალაქო დაუმორჩილებლობაც“, – განაცხადა მან ქვეყანაში არსებულ მდგომარეობაზე საუბრისას.

„მმართველი პარტია რუსულ გზას დაადგა. ერთ მხარეს არის ხალხი და მეორე მხარეს – ერთი პარტია. ხალხს სურს ევროპული მომავალი და ახალი, სამართლიანი არჩევნები“, – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა.

ევროპარლამენტში სიტყვით გამოსვლისას ზურაბიშვილმა „ქართული ოცნების“ მიერ საგარეო კურსიდან გადახვევა 1921 წლის საბჭოთა ოკუპაციას შეადარა.

„ეს გადამწყვეტი დროა საქართველოსთვის. არის დღეები და მომენტები, თავს ისე ვგრძნობთ, თითქოს 1921 წელში ვართ და ყველაფერი მეორდება“, – განაცხადა მან.

საქართველოს პრეზიდენტმა ევროპარლამენტში გამოსვლისას მოითხოვა აქტიური ნაბიჯების გადადგმა „ქართული ოცნების“ წინააღმდეგ.

„სანამ თბილისში ევროპული დროშები იკრძალება, ქართველები კვლავ ელოდებიან მკაცრ ზომებს ბრიუსელიდან და ვაშინგტონიდან. და იმედი მაქვს, ჩვენ არ მოგვიწევს უფრო ღრმა კრიზისის ლოდინი, რათა ევროპამ იმოქმედოს. რა შეუძლია ევროპას? უპირველეს ყოვლისა, პოლიტიკური მხარდაჭერა. ჩვენ გვჭირდება მუდმივი პოლიტიკური ყურადღება უმაღლესი საფეხურებიდან, რადგან ქართველებმა უნდა იცოდნენ, რომ მარტო არ არიან და თქვენი ზურგი გვაქვს“, – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა.

სალომე ზურაბიშვილმა ევროპარლამენტში ილაპარაკა „ქართული ოცნების“ მიერ კონსტიტუციის ხელყოფაზე და არალეგიტიმურად არჩეულ მთავრობაზე და პრეზიდენტზეც.

ზურაბიშვილმა ასევე განაცხადა, რომ საქართველოს მოქალაქეები, რომლებიც იცავენ თავიანთ ევროპულ მომავალს, მოქმედებას ელიან ბრიუსელიდან და აშშ-დან. „ჩვენ გვჭირდება მეტი მხარდაჭერა, მეტი ვიზიტი“, – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა.

სალომე ზურაბიშვილმა ილაპარაკა კრიტიკულ მედიაზეც, რომელიც რუსული რეჟიმის სამიზნეა.

საქართველოს პრეზიდენტი ევროპარლამენტს თითქმის ერთი საათის განმავლობაში მიმართავდა. ზურაბიშვილს გამოსვლას ევროპარლამენტარები ხანგრძლივი ტაშით შეხვდნენ.