Batumelebi

საქართველოს სტატისტიკის ეროვნულმა სამსახურმა, 2024 წლის საყოველთაო აღწერასთან დაკავშირებით დღეს, 2025 წლის 26 აგვისტოს დამატებითი მონაცემები გაავრცელა, სადაც საქართველოს და უცხოეთის მოქალაქეებია გამიჯნული.

საქსტატის მონაცემებით, საყოველთაო აღწერით აღრიცხული მოსახლეობის რიცხოვნობიდან სულ მცირე 93,4 პროცენტი, ანუ 3 მილიონ 657 ათასი ადამიანი საქართველოს მოქალაქეა, ხოლო არა უმეტეს 6,6 პროცენტი, ანუ 257 ათასი ადამიანი – ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრები უცხო ქვეყნის მოქალაქე.

საქსტატის წინასწარი მონაცემებით, 2024 წლის 14 ნოემბრის მდგომარეობით, საქართველოს მოსახლეობის რიცხოვნობამ მთლიანობაში [უცხოელების ჩათვლით] 3 მილიონ 914 ათასი კაცი შეადგინა, საიდანაც 2 მილიონ 78 ათასი [53 პროცენტი] ქალია, ხოლო 1 მილიონ 836 ათასი [47 პროცენტი] – კაცი.

„საერთაშორისო მეთოდოლოგიის მიხედვით, აღწერას დაექვემდებარა ქვეყანაში მუდმივად მცხოვრები საქართველოს ყველა მოქალაქე, ასევე ქვეყნის ტერიტორიაზე მყოფი უცხო ქვეყნის მოქალაქეები და მოქალაქეობის არმქონე პირები, რომლებიც ქვეყანაში ცხოვრობდნენ 12 თვეზე მეტი ხნის განმავლობაში“, – აცხადებს საქსტატი.

საქსტატის განცხადებით „ამ ეტაპზე მიმდინარეობს აღწერის შედეგად მიღებული პირველადი მონაცემების დამუშავება და ვალიდაცია, სხვადასხვა სახის ადმინისტრაციულ მონაცემთა წყაროს საფუძველზე… აღწერის დეტალური [საბოლოო] შედეგები კი გამოქვეყნდება 2026 წლის ივნისში.

აღწერის წინასწარი შედეგები პირველად 2025 წლის 25 ივნისს გამოქვეყნდა. „საქსტატი გამოხატავს მზადყოფნას, პერიოდულად მიაწოდოს საზოგადოებას ინფორმაცია, მონაცემთა დამუშავების პროცესის მიმდინარეობის შესახებ“, – განაცხადა საქსტატმა დღეს, 2025 წლის 26 აგვისტოს.

„საქართველოს 2024 წლის მოსახლეობისა და სასოფლო-სამეურნეო აღწერა ჩატარდა 2024 წლის 14 ნოემბრიდან 31 დეკემბრის პერიოდში. აღწერამ მოიცვა ქვეყნის მთელი ტერიტორია, ოკუპირებული ტერიტორიების გარდა. მოსახლეობის გამოთვლის მომენტად [აღწერის კრიტიკული მომენტი] განისაზღვრა 2024 წლის 13-14 ნოემბრის შუაღამის 12 საათი, რომლის მიხედვითაც განხორციელდა ფაქტების რეგისტრაცია“, – აღნიშნულია საქსტატის განცხადებაში.

ამ თემაზე:

„ნეტგაზეთისა“ და „ბათუმელების“ დამფუძნებელი და დირექტორი,  მზია ამაღლობელი აზერბაიჯანელ და უკრაინელ ჟურნალისტებთან ერთად ვაცლავ ჰაველის ადამიანის უფლებათა პრემიის ფინალისტთა სიაშია.

მზია ამაღლობელთან ერთად ფინალისტთა სიაში არიან უკრაინელი ჟურნალისტი მაქსიმ ბუტკევიჩი და აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი ულვი ჰასანლი.

ვაცლავ ჰაველის პრემიის მიზანია ევროპასა და მის ფარგლებს გარეთ ადამიანის უფლებათა სფეროში სამოქალაქო საზოგადოების გამორჩეული ქმედებების აღიარება.

„მზია ამაღლობელი 2000 წლიდან პიონერი ქართველი ჟურნალისტია და დამოუკიდებელი მედია საშუალებების „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ თანადამფუძნებელი.

მიუხედავად იმისა, პოლიტიკურად მოტივირებული პატიმრობისა და მკაცრად მოპყრობისა, რაც საპროტესტო აქციების დროს ძალადობის გამოაშკარავებას მოჰყვა, მისმა გაბედულმა ქმედებებმა ხელი შეუწყო მედიის მიმართ რეპრესიებსა და პოლიტიკურ ძალადობაზე ყურადღების მიპყრობას, რაც მიზნად ისახავდა საქართველოს დემოკრატიული მომავლის უზრუნველყოფას.

მისმა დაპატიმრებამ და შემდგომმა განაჩენმა 2025 წელს იგი პრესის თავისუფლებისა და სახელმწიფო რეპრესიების წინაშე მდგრადობის სიმბოლოდ აქცია, რაც ხაზს უსვამს ჟურნალისტების სასიცოცხლო როლს ადამიანის უფლებების დაცვაში“, – ვკითხულობთ მზია ამაღლობელზე პრემიის ფინალისტთა შესახებ გამოქვეყნებულ ინფორმაციაში.

პრემიის ფინალისტია უკრაინელი ჟურნალისტი, მაქსიმ ბუტკევიჩი, ადამიანის უფლებათა დაცვის ცენტრის „ზმინასა“ და „ჰრომადსკე რადიოს“ თანადამფუძნებელი, პაციფისტი, რომელიც რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ მოხალისედ ჩაეწერა და ქვეყნის დასაცავად იბრძოდა, სანამ ტყვედ არ ჩავარდა. მან ორ წელზე მეტი გაატარა რუსეთში, პატიმრობაში, სანამ 2024 წლის ოქტომბერში ტყვეთა გაცვლის დროს გაათავისუფლებდნენ.

ჰაველის პრემიის აზერბაიჯანელი ფინალისტი კი ჟურნალისტი ულვი ჰასანლია, დამოუკიდებელი მედიაორგანიზაციის, „აბზას მედიის“ დირექტორი. 2025 წლის ივნისში ჰასანლის ცხრა წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა და ამჟამად მძიმე პირობებში იმყოფება ციხეში, სადაც ის შიმშილობს და სამარტოო საკანშია.

ვაცლავ ჰაველის სახელობის ადამიანის უფლებათა პრემია 2013 წელს დააარსა ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ, ვაცლავ ჰაველის ბიბლიოთეკასა და „ქარტა 77“ ფონდთან ერთად.

დაარსების დღიდან ჰაველის პრემია გადაეცათ: მარია კორინა მაჩადოს (ვენესუელა), ოსმან კავალას (თურქეთი), ვლადიმერ კარა-მურზას (რუსეთი), მარია კალესნიკოვას (ბელარუსი), ლუჯაინ ალჰათლოულს (საუდის არაბეთი), ერთობლივად ილჰამ ტოჰტის (ჩინეთი) და ადამიანის უფლებების ახალგაზრდულ ინიციატივას (ბალკანეთი), ოიუბ ტიტიევს (რუსეთი), მურატ არსლანს (თურქეთი), ნადია მურადს (ერაყი), ლუდმილა ალექსეევას (რუსეთი), ანარ მამადლის (აზერბაიჯანი) და ალეს ბიალიაცკის (ბელარუსი).

ვაცლავ ჰაველის სახელობის ადამიანის უფლებათა პრემია გაიცემა ცერემონიაზე, რომელიც იმართება სტრასბურგში, საპარლამენტო ასამბლეის შემოდგომის სესიის ორშაბათს, როგორც წესი, სექტემბრის ბოლოს ან ოქტომბრის დასაწყისში. პრიზის მფლობელის სახელს აცხადებს საპარლამენტო ასამბლეის პრეზიდენტი.

• მზია ამაღლობელის საქმე – მოკლედ 

6 აგვისტოს მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა „ნეტგაზეთისა“ და „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, მზია ამაღლობელს 2- წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა.

პოლიციელზე თავდასხმის ბრალდება, რითაც პროკურატურა მზია ამაღლობელს ედავებოდა, გადაკვალიფირდა სისხლის სამართლის 353-ე მუხლის პირველ ნაწილზე: პოლიციელის მიმართ წინააღმდეგობა საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვისთვის ხელის შეშლის, მისი საქმიანობის შეწყვეტის ან შეცვლის მიზნით, აგრეთვე, აშკარად უკანონო ქმედებისთვის მისი იძულება, ჩადენილი ძალადობით ან ძალადობის მუქარით – ისჯება ჯარიმით ან შინაპატიმრობით ვადით ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორიდან ექვს წლამდე.

მზია ამაღლობელმა სასამართლოს დასკვნითი სიტყვით 4 აგვისტოს მიმართა. მან თქვა, რომ მისთვის მიუღებელი და შეურაცხმყოფელია პროკურატურის შეთავაზება საპროცესო შეთანხმებაზე.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაშია. მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობდა მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების სამართლებრივი საფუძველი, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა უკანონო პატიმრობაში დატოვა.

მზია ამაღლობელს პატიმრობაში მხედველობა მკვეთრად დაუქვეითდა.

ბათუმის აეროპორტში დღეს, 26 აგვისტოს, თვითმფრინავი, რომელიც ასრულებს თელავივი-ბათუმის რეისს, პირველი მცდელობისას ვერ დაჯდა.

თვითმფრინავი ამ წუთებში [14:10 სთ.] ზღვის თავზე მანევრირებს.

განახლება:

თვითმფრინავი მეორე მცდელობისას [დაახლოებით 14:16 სთ-ზე] დაჯდა ბათუმის აეროპორტში.

————————

თელავივი-ბათუმის რეისი ბათუმის აეროპორტში 10 აგვისტოს მხოლოდ მესამე მცდელობისას დაჯდა. მაშინ „ბათუმელებს“ ბათუმის აეროპორტში უთხრეს, რომ „ეს იყო ჩვეულებრივი პროცედურული ამბავი ოპერირების ნაწილში“.

„საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია“ დღეს, 26 აგვისტოს, განცხადებას ავრცელებს თვითმმართველობის არჩევნებთან დაკავშირებით და აცხადებს, რომ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების მიერ მიღებული რეპრესიული კანონების გამო, ქარტია ვეღარ გაუწევს მონიტორინგ მედიების მიერ საარჩევნო საკითხების გაშუქებასთან დაკავშირებით.

„2012 წლის შემდეგ პირველად, საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია არ გაუწევს მონიტორინგს წინასაარჩევნო პერიოდში მედიასაშუალებების მიერ არჩევნებთან დაკავშირებული საკითხების გაშუქებას პოლიტიკური მიკერძოების გამოსავლენად და პროფესიულ სტანდარტებთან მისი შესაბამისობის დასადგენად.

„ქართული ოცნების“ მიერ მიღებულმა რეპრესიულმა კანონებმა და მის მიერ მედიის მიმართ გატარებულმა დამაზიანებელმა პოლიტიკამ მსგავსი საქმიანობის განხორციელება წელს შეუძლებელი გახადა.

„ქართული ოცნების“ მეცადინეობით ქარტიამ დაკარგა წვდომა იმ დასავლელი დონორების ფინანსებზე, რომელთა მხარდაჭერითაც ქარტია წლების განმავლობაში ახორციელებდა მედიამონიტორინგის მასშტაბურ და კომპლექსურ პროექტებს.

მედიაკონტენტის მონიტორინგი, რომელიც იძლევა არჩევნების სამართლიანობის შესაფასებლად საყურადღებო ინფორმაციას, მნიშვნელოვანია თავად მედიასაშუალებებისთვისაც, შეცდომების დასანახად და სამომავლოდ მათი გამოსწორებისთვის.

საერთაშორისო ექსპერტების ხელშეწყობით შემუშავებული მეთოდოლოგიის გამოყენებით, საარჩევნო კონტენტის მონიტორინგი ქარტიამ პირველად 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს განახორციელა, ხოლო ბოლოს – 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ.

წინა მუნიციპალური არჩევნების დროს, 2021 წელს, ქარტია დააკვირდა ახალი ამბების გაშუქებას და პოლიტიკური ტოკშოუებს ექვს ნაციონალურ ტელეარხზე და ცხრა ონლაინ მედიასაშუალებაში.

ამ ეტაპისთვის ქარტია მოხალისეობრივ საწყისებზე განაგრძობს საბაზისო ფუნქციების შესრულებას, მათ შორის, მოქალაქეთა განცხადებების განხილვას პროფესიული სტანდარტების დარღვევაზე, თუმცა, ის პროექტების განხორციელებას და საზოგადოებისა და ჟურნალისტური თემისათვის ამ და სხვა საჭირო სერვისების მიწოდებას ვეღარ ახერხებს“ – ნათქვამია ქარტიის განცხადებაში.

„თხილის კარგი მოსავალი გვაქვს და ველოდებით, რომ ექსპორტი წელს საკმაოდ გაიზრდება – მინიმუმ 130 მილიონ დოლარამდე. ჩვენი პროდუქციის 80 პროცენტი კი ევროკავშირის ბაზარზე გადის“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ თხილის მწარმოებელთა ასოციაციის თავმჯდომარე, ბიზნესმენი მერაბ ჭითანავა.

საქსტატის მონაცემებით, 2024 წელს საქართველოდან 100,7 მილიონი აშშ დოლარის თხილია გატანილი.

„ნორმალურად მიდის მოსავლის აღება, ჯერჯერობით ექსპორტი არ დაწყებულა ჩვენთან, სექტემბერში აქტიურდება ეს პროცესი. შესაბამისად, პოზიტიურად ვუყურებთ და ველოდებით, რომ ჩვენი ექსპორტი, წელს საკმაოდ გაიზრდება – მინიმუმ 130 მილიონზე გავა მაჩვენებელი. ვფიქრობთ, რომ ეს კარგი წელია, მაღალი ფასებია თხილზე და ფერმერების გააქტიურებასაც გამოიწვევს მომავალი სეზონისთვისაც,“ – ამბობს მერაბ ჭითანავა.

მისივე თქმით, თხილის ფასი ჯერ არ დარეგულირებულა, თუმცა ყოველდღიურად მატულობს: „ჩვეულებრივად იყიდება თხილი და ხარისხიანი თხილის ფასი დღეს 6-7 ლარია, გააჩნია რა პროდუქციაზეა საუბარი. უხარისხო თხილი კი, სადღაც 5,5-6 ლარის ფარგლებშია“.

მერაბ ჭითანავას ევროკავშირის მიერ საქართველოსთვის უვიზო რეჟიმის შესაძლო გაუქმებაზეც ვკითხეთ – თუ რა პრობლემების წინაშე შეიძლება დადგეს თხილის ექსპორტიორები.

„რაც შეეხება თქვენს შეკითხვას, გეტყვით, რომ ჩვენი თხილის 80% გადის ევროკავშირის ბაზარზე. შესაბამისად, ჩვენ ინტენსიურად გვაქვს კომუნიკაცია ევროპის ბაზართან. რაც უფრო მარტივად იქნება ჩვენი ექსპორტი, მით უკეთესია, ორი აზრი ამაზე არ არსებობს.

რა თქმა უნდა, ახლა კარგი იქნება ჩვენთვის ეგ [უვიზოს გაუქმება]-მეთქი, ვერ გეტყვით, მაგრამ ნამდვილად ვფიქრობ, რომ ეს არ დადგება. რამდენადაც ვიცი, რაღაც ფორმით ეს საკითხი გადაიდო და პრობლემას არ წარმოადგენს, ჩვეულებრივად გრძელდება უვიზო რეჟიმი, როგორც იყო,” – ამბობს მერაბ ჭითანავა.

მერაბ ჭითანავას ვკითხეთ, როგორ აისახება უვიზო რეჟიმის გაუქმება თხილის ექსპორტზე და რა მნიშვნელობა აქვს ქართული ბიზნესისათვის ევროპულ ბაზარს.

“ძალიან ძნელია მომავალზე საუბარი. ადრე არ გვქონდა უვიზო მიმოსვლა და ვმოძრაობდით, იმიტომ რომ გაცემა არ იყო პრობლემა… ერთადერთი მოცემულობა რაც არის, ისაა, რომ ევროპის ბაზარი არის ჩვენი საექსპორტო ძირითადი ბაზარი და მასთან ურთიერთობა არის ჩვენთვის მნიშვნელოვანი. ეს ფაქტია.

[უვიზო რეჟიმი] კომფორტია და რა ვიცი, ვაჭრობის შესაძლებლობაა, კომუნიკაციის შესაძლებლობაა, მიმოსვლის შესაძლებლობაა“, – აცხადებს მერაბ ჭითანავა.

მერაბ ჭითანავას თქმით, ქართული თხილის ძირითადი ბაზრები იტალია და გერმანიაა. ქართული თხილი ჩინეთშიც გადის, თუმცა, ჩინეთი ევროპის ბაზრის ალტერნატივა „არავითარ შემთხვევაში არ იქნება“.

ამავე თემაზე:

„გული მიჩუყდება, აქ, საფრანგეთში როცა მეუბნებიან, ძალიან ლამაზია თქვენი საქართველოო,“ – გვიყვება საფრანგეთის ქალაქ ნანტში მცხოვრები ინგა ცეკვაშვილი, რომელიც ემიგრაციაში 2018 წელს წავიდა.

ინგა ცეკვაშვილს უვიზო მიმოსვლის შესაძლო გაუქმების საფრთხეზე ვესაუბრეთ – „ოცნების“ არალეგიტიმური მთავრობა ევროკომისიის რეკომენდაციების გათვალისწინებას არ აპირებს, მას ვადა დემოკრატიის გზაზე დასაბრუნებლად 2025 წლის აგვისტოს ბოლომდე აქვს.

საფრანგეთის ქალაქი ნანტი, სადაც არაერთი ქართველი ემიგრანტი ცხოვრობს, თბილისთან ჯერ კიდევ 1979 წელს დაძმობილებული ქალაქია, თუმცა „ქართული ოცნების“ ანტიკონსტიტუციური მთავრობის „რეპრესიების გამო“ ნანტმა თბილისთან მეგობრობა 2025 წელს შეაჩერა.

„ერთი ლამაზი ხიდია, „თბილისის ხიდი“ ჰქვია გაჩერებასაც. ამასწინათ ამომიგდო ფეისბუქმა სტატია – დროებით წყვეტს ნანტი თბილისთან ურთიერთობასო. ძალიან გული დამწყდა, ეს რომ ჩავიკითხე. მაშინ გავიაზრე, რომ რაღაც არ მიდის კარგად და ძალიან ცუდადაა საქმე,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ საფრანგეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი, ინგა ცეკვაშვილი.

„იცით, რა მინდა გითხრათ? როცა ამბობენ, რომ ეს მთავრობის პასუხისმგებლობაა, თავისთავად, მთავრობის პასუხისმგებლობა, მაგრამ ხალხს გვაქვს პასუხისმგებლობა. შენ უნდა დაიცვა შენი აზრი, შენი სიტყვის თავისუფლება, უნდა დაიცვა შენი უფლებები. ხალხი არ არსებობს სახელმწიფოს გარეშე და არც სახელმწიფოა ხალხის გარეშე. ეს ერთმანეთზეა დამოკიდებული,“ – მიიჩნევს მოქალაქე ინგა ცეკვაშვილი.

როგორ შეიცვლება ცხოვრება, თუ უვიზო მიმოსვლას ევროკავშირი საქართველოსთან შეაჩერებს?

„მგონი, აღარ არსებობს საქართველოში ოჯახი, რომელსაც ერთი წევრი მაინც არ ჰყავს საზღვარგარეთ.

უვიზო რეჟიმის დროს სამ თვეში ერთხელ მაინც ახერხებენ ემიგრანტები ოჯახის წევრების ნახვას. უვიზო მიმოსვლა თუ აღარ იქნება, მაშინ ისევ საქართველოში უნდა დარჩნენ, ვინც ახლა ემიგრაციაშია და ევროპაში ვეღარ წამოვიდნენ, ან აქ დარჩნენ და წლობით ისევ ვეღარ ნახონ შვილები.

ეს ხდებოდა წლების წინ, რამდენი ასეთი ისტორია გვახსოვს?

მე საფრანგეთში მოქალაქეობის მიღებას ველოდები ახლა და ამიტომ ვერ ვახერხებ ჩამოსვლას 2018 წლის მერე.

შვილი აქ გავაჩინე, საფრანგეთში, ფეხმძიმე ვიყავი, როცა საქართველო დავტოვე. საფრანგეთი, აშშ-სგან და სხვა ქვეყნებისგან განსხვავებით, მოქალაქეობას არ ანიჭებს ბავშვს, რომელიც აქ იბადება.

მაგრამ მე იმდენად დამეხმარა საფრანგეთი, როგორც სახელმწიფო და ხალხი, არ ვიცი, როგორ აღვწერო…

საქართველოდან გამოვექეცი მარტოხელა დედის სტატუსს, წამოვედი, ვიდრე მარტოხელა დედა გავხდებოდი,“ – გვიყვება ინგა ცეკვაშვილი და აღწერს, რამდენი სირთულის გადალახვა მოუწია საფრანგეთში ჩამოსულს, როცა არც ფრანგული იცოდა და ფეხმძიმე ქალი თავშესაფარს ითხოვდა.

ემიგრანტის თქმით, საქართველოდან ახლობლების მხრიდან ფსიქოლოგიურ ძალადობას გაერიდა:

„ფიზიკური ანგარიშსწორების საფრთხე არ მქონია, მაგრამ შესაძლებელია, ესეც ყოფილიყო… დეტალებზე საუბარი არ მინდა. ფსიქოლოგიური ძალადობა იყო, სირცხვილის განცდა, არ მინდოდა მე და ჩემი შვილი მუდმივად დაცინვის მსხვერპლი ვყოფილიყავით, მე გამოვერიდე იქაურობას…

დრო გავიდა და ურთიერთობაც გავაგრძელეთ ოჯახთან და ახლობლებთან: მართალია, მე ვერ ჩავედი საქართველოში, რადგან სტატუსს ველოდები, მაგრამ დედაჩემი ორჯერ იყო ჩამოსული ჩემთან. უვიზო რომ ამოქმედდეს, დედა ვეღარ ჩამოვა ჩემთან?

ჩამოსვლისთანავე აქ ძალიან დამეხმარნენ ფიზიკურად, მორალურად, ფსიქოლოგიც დამინიშნეს, მათ შორის, ორსულობის პერიოდში. ძალიან ჰუმანური ხალხი არიან ფრანგები, ძალიან ყურადღებიანი და მზრუნველი. ჩამოსვლისთანავე დავიწყე ფრანგული ენის შესწავლა, დამასაქმეს კიდეც: საბავშვო ბაღში ანიმატორად ვმუშაობდი, მერე ძიძად ვიმუშავე, სახლების დალაგებაზეც ვმუშაობდი…

განათლებით იურისტი ვარ და ახლა მინდა, თუ მოქალაქეობა მივიღე, ჩემი პროფესიით დავიწყო მუშაობა,“ – გვითხრა ინგა ცეკვაშვილმა.

ემიგრანტის დაკვირვებით, „ქართული ოცნების“ მთავრობა მანიპულირებს, როცა, მაგალითად, ლგბტქ პროპაგანდაზე საუბრობს – საფრანგეთში მცხოვრები ქართველები ხშირად იგებენ ამბებს გაღარიბებული საქართველოდან, სადაც ბავშვებსაც კი უწევთ სიღარიბესთან გამკლავება:

„მთავრობას ეს გეი პროპაგანდა თუ ასე ძალიან აინტერესებს, მაშინ ჯერ სხვა რამით უნდა დაინტერესდეს, ხომ? ჯერ მშიერი ბავშვებით დაინტერესდეს, ესაა დაღუპვა,“ – აღნიშნა ინგა ცეკვაშვილმა „ბათუმელებთან“.

რას ნიშნავს ევროპა თქვენთვის? – ესეც ვკითხეთ სოციალურ ქსელში გასაუბრების დროს ემიგრანტს.

„უბრალოებას და თავისუფლებას… საფრანგეთი ჩემთვის უფრო მანერებია – უბრალო და კულტურული მანერები, გულისხმიერება, თავაზიანობა, ასევე დისტანცია – ზედმეტად არავინ არასდროს შეგაწუხებს.

ევროპა არის ჩემთვის ყურადღებით მოსმენა. შეიძლება, ვიღაც ვერ დაგეხმაროს, მაგრამ მოგისმენს. ეს დიდი შველაა.

მინდა, ჩემს საქართველოშიც ასეთი ადამიანები ვნახო,“ – დაგვემშვიდობა ინგა ცეკვაშვილი.

„ათობით ადამიანი პირად თავისუფლებას იმიტომ ვწირავთ, რომ ერთი ვარსკვლავი, ლურჯ მშვიდობისფერ დროშაზე ჩვენი ქვეყნის სახითაც ამოიქარგოს“, – სინდისის პატიმარი ზვიად ცეცხლაძე ციხიდან წერილს ავრცელებს და საქართველოში ევროკავშირის ელჩს მიმართავს.

„საქართველო, შენი გემი ევროპისკენ დაძრულია!“ –  არც თუ ისე შორეულ წარსულში ეს სიტყვები გახდა შემართების ის მამოძრავებელი ძალა, რომელმაც დღეს მე აქ, ამ რეალობაში მომახვედრა.

თანამედროვე ევროპის ისტორია, რომელშიც დღეს თქვენ იმყოფებით, მრავალ სოციალურ, ეკონომიკურ თუ პოლიტიკურ ქვაკუთხედს აერთიანებს, რომელიც ერთმნიშვნელოვნად არასდროს ყოფილა მხოლოდ დადებითი და სიკეთის მომტანი. შეცდომა ინდივიდის და შეცდომა სოციუმის, მრავალ წარმატებას თან სდევდა კეთროვანი მეგზურის სახით.

თავისუფლება ინდივიდის თუ თავისუფლება სოციუმის, არცთუ ისე მრავალკუთხოვან ტრადიციას ქმნის დასავლეთში. სწორედ ამგვარ ბრძოლებში, მრავალი ჩაგრულის ბრძოლის ისტორია აყალიბებდა დასავლური აზროვნების კულტურას.

თაობათა მძიმე და უსამართლო ბრძოლებს ეწირებოდნენ ერთეული ინდივიდები და ამავე ინდივიდების მიერ შექმნილი სოციალური წრეები, რომლებიც გაბატონებულ კლასებს ებრძოდნენ, მრავალი თავგანწირვის – ბრძოლის თავდადებული მაგალითებით,  რომელთაც სწამდათ, რომ თავისუფლების გარეშე ცხოვრებას თავისუფლების მოპოვების გზაზე სიკვდილი სჯობდა.

როდესაც კაცობრიობა პირველი მსოფლიო ომის ქარცეცხლში გაეხვა, მისი დასასრული ზოგისთვის თავისუფლების საბოლოო გამარჯვებად იქნა აღქმული, რომლის დასასრულს თან ახლდა ევროპაში ახალი დემოკრატიების ჩასახვა და ძველი მონარქიების ნგრევა, მაგრამ მალევე აღმოცენდნენ ახალი სისტემები, რომლებმაც მთლიანად უგულებელყვეს მანამდე არსებული მონაპოვარი – ადამიანი.

ახალმა სისტემებმა პირველი მსოფლიო ომის შემდგომ წარმატებით მიითვისეს ადამიანის სასიცოცხლო ყველა ასპექტი. სოციალურ-ეკონომიკური და პირადი ცხოვრების მოსპობით მიღებულმა განუსაზღვრელმა ძალაუფლებამ, მოიპოვა საყოველთაო მორჩილება. როცა ევროპელთა ერთი ნაწილი (მცირე) თავის ნუგეშს იყო მიცემული და ამგვარ მოვლენებს ერთი ინდივიდის ახირებებს აბრალებდა, მეორე ნაწილი მყარი და დამანგრეველი ძალის მქონე სოციუმს აყალიბებდა. მაშინ “ცივილურმა ევროპამ” კონტინენტური ევროპის ნაწილზე მძიმე კომფორმიზმით (მეტიც, თანამონაწილეობის გზით) გზა გაუხსნა ფაშიზმის აყვავებას, რომლის შემდგომი საფრთხეების არიდებაც არაერთი სიცოცხლის მოსპობის ფასად დაუჯდათ.

„საქართველო, შენი გემი ევროპისკენ დაძრულია!“. ეს გემი მძიმე და მძლავრ ზღვაზე არა დღეს, არამედ „აიეტისა და ფარტაძის“ დროსაც იდგა, მაგრამ ზღვა, რომელიც შორი იყო და გადაულახავი ჩანდა. დაახლოვდა, როდესაც ჩვენ მივიღეთ ვიზალიბერალიზაცია.

პირველად კი ამ გემს შტორმიან ზღვაში საბა გაჰყვა, მაგრამ მაშინდელმა ევროპამ არ დაუშვა ჩვენი პატარა გემი თავის ნავსაყუდელში.

ევროპა – ეს იდეაა თავისუფლებისა.

ევროპამ მიაღწია მრავალ სოციალურ და ეკონომიკურ აღმასვლას, რითაც შეძლო „ადამიანის“ წინ წამოწევა, მაგრამ როცა ევროპაში დანტემ შექმნა „ღვთაებრივი კომედია“, ეს ევროპული იდეალები ჩვენთან უკვე გააზრებული იყო „ვეფხისტყაოსნის“ სახით.

როდესაც ევროპული იდეა დგას ისეთ საწყისებზე, როგორიცაა ათენის დემოკრატია, რომის სამართალი და ქრისტეს მორალი, რომლის ქვემდებარედ უნდა მივიჩნიოთ საქართველოსთვის ზურგის შექცევა?!

მთელმა კაცობრიობის ისტორიამ მხოლოდ ერთი ცივილიზაცია შექმნა, რომლის საფუძველიც დასავლური აზროვნების კულტურაა და ჩვენც ვართ ამ ცივილიზაციის თანაავტორები, თუნდაც იმით, რომ გვყავდა რუსთაველი, ვაჟა, ილია და დღეს ყოვლად დაუშვებელია ამ მემკვიდრეობით დავეშვათ ფსკერზე.

„საქართველო, შენი გემი ევროპისკენ დაძრულია!“ – ამ სიტყვების გაჟღერებისას ხომ ნათელი იყო ჩვენი ქვეყნის მოსახლეობის პორტრეტი, ის, რომ ამ მოსახლეობის ნაწილი „საბჭოთა საქართველოში“ არის დაბადებული? ნუთუ ეს არ არის ერის ტრამვა?! განა რთულია ამ მძიმე იარების დანახვა, რაც გაგვაჩნია და რაც ასე გვიშლის ხელს ამ გემზე ნიჩბის მოსასმელად?!

ჩვენი აწმყო, როგორც წარსული, ჰგავს დავითისა და გოლიათის შერკინებას.

ათობით ადამიანი პირად თავისუფლებას იმიტომ ვწირავთ, რომ ერთი ვარსკვლავი, ლურჯ მშვიდობისფერ დროშაზე ჩვენი ქვეყნის სახითაც ამოიქარგოს, მაგრამ ის „იზოლაციის“ პერსპექტივა რას გვიქადის, თუ არა რკინის ფარდის მიღმა აღმოჩენას, სადაც ერთხელ უკვე პირისპირ მარტონი დავრჩით ჩრდილოეთისა და აღმოსავლეთის ბოროტ ძალებთან.

ბატონო ელჩო, მოგმართავთ თხოვნით, დაარწმუნოთ ევროპელი ლიდერები, არ გაგვიუქმონ ვიზალიბერალიზაცია და არ გაგვაძევონ ევროსაბჭოდან.

გაახსენეთ ის თითოეული ახალგაზრდა, რომელიც ევროპის ჰიმნით ეგებებოდა მარბიელ რაზმებს. გაახსენეთ, თუ რაოდენ ღირსეულად ეჭირა ქართველ ქალს ერთიანი ევროპის დროშა და გაახსენეთ, რომ ჩვენი პოლიტიკური საზოგადოების ერთადერთ ჭეშმარიტებად კვლავ  რჩება სიტყვები – „მე ვარ ქართველი და მაშასადამე, ვარ ევროპელი!“ – წერს ზვიად ცეცხლაძე.

ზვიად ცეცხლაძე 2024 წლის 4 დეკემბერს დააკავეს თბილისში. მაშინ როცა მთელს ქვეყანაში პროევროპული საპროტესტო აქციები ახალი დაწყებული იყო.

19 წლის სტუდენტს, ოფიციალური ბრალის მიხედვით, პროკურატურა ჯგუფური ძალადობის ორგანიზებას ედავება. ზვიად ცეცხლაძე ბრალს არ აღიარებს. მეტიც ის დაკავებამდე არ იცნობდა იმ ადამიანებს, ვისთან ერთადაც ჯგუფური ძალადობის ორგანიზებაშია ბრალდებული.

ამავე თემაზე:

ბათუმი[ჭოროხი]-სარფის მაგისტრალური ახალი გზის მშენებლობის პროექტის ზედამხედველობისთვის საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტმა საერთაშორისო ტენდერი გამოაცხადა. საკონსულტაციო მომსახურებისთვის, დღევანდელი გათვლებით, 13,9 მილიონი აშშ დოლარია გათვალისწინებული.

„პროექტი განხორციელდება აზიის განვითარების ბანკის სესხისა და სახელმწიფო ბიუჯეტის თანადაფინანსებით. ზედამხედველობის მომსახურების ვადა 48 თვეა.

დაინტერესებულმა კომპანიებმა წინადადებები ინგლისურ ენაზე აზიის განვითარების ბანკის ვებ-გვერდის მეშვეობით არაუგვიანეს 2025 წლის 22 სექტემბრისა უნდა წარადგინონ. მომსახურების სავარაუდო ღირებულება 13 986 483 აშშ დოლარს შეადგენს.

ბათუმი-სარფის 11.3 კმ-იანი გზა აღმოსავლეთ-დასავლეთის ჩქაროსნული ავტომაგისტრალის მნიშვნელოვანი მონაკვეთია, რომელიც ბათუმის შემოვლით მაგისტრალურ გზას შეუერთდება და საქართველოს საზღვარს თურქეთის რესპუბლიკასთან დააკავშირებს.“ – აცხადებს გზების დეპარტამენტი.

რაც შეეხება ბათუმი [ჭოროხი]-სარფის გზას, ახალი ავტობანი დაიწყება ქალაქის სამრეწველო ზონაში, ფრიდონ ხალვაშის გამზირთან [სადაც სპეციალური საგზაო კვანძით დაუკავშირდება ბათუმის შემოვლით გზას]; აშენდება ახალი ხიდი მდინარე ჭოროხზე; ახალი ხიდიდან გზა გაგრძელდება ახალსოფლისა და ჭარნალის ტერიტორიაზე და 7,6-კილომეტრიანი გვირაბით გამოვა სარფში [ანდრიას ჩანჩქერის მიმდებარედ], სადაც დაუკავშირდება სარფი-ბათუმის არსებულ გზას – აქ დაგეგმილია ზღვის სანაპიროს გამაგრება.

რა თანხაა გამოყოფილი მთლიანობაში ბათუმი[ჭოროხი]-სარფის გზის პროექტისთვის და როდის გამოაცხადებენ ტენდერს უშუალოდ ავტომაგისტრალის მშენებლობაზე, ამ დროისთვის უცნობია. 

„ქართული ოცნების“ 2016 წლის საარჩევნო დაპირებით ეს ავტობანი კარგა ხნის აშენებული უნდა იყოს, თუმცა, „ოცნების“ მთავრობამ ბათუმი-სარფის ავტობანის მშენებლობისთვის საჭირო სესხის ასაღებად [სასესხო შეთანხმების ტექსტის მიღების მიზნით] უცხოურ ორგანიზაციასთან მოლაპარაკებების დაწყებაზე განკარგულება 2025 წლის 24 ივლისს გამოსცა.

ამ თემაზე:

საქართველოში, ბოლო წლებში, სულ უფრო და უფრო მზარდი ანტიდასავლური რიტორიკა ხშირად ასახავს იმ ნარატივებს, რომლებიც წლებია რუსეთში გამოიყენება. სუვერენიტეტის დაცვის ილუზია, „ტრადიციული ღირებულებებით“ მანიპულირება და დასავლეთის დემონიზაცია – ეს თემები ოკუპანტი სახელმწიფოს საინფორმაციო პოლიტიკის საყრდენია, რომელიც დღეს ქართულ პოლიტიკურ რეალობაში უფრო აქტიურად ჟღერს. 

• ანტიდასავლური გზავნილები – რუსული ეკოსისტემის ნაწილი

მედიის განვითარების ფონდი (MDF) 2014 წლიდან აკვირდება ქვეყანაში ანტიდასავლურ პროპაგანდას. ორგანიზაციის კვლევები ადასტურებს, რომ საქართველოში გავრცელებული ანტიდასავლური გზავნილები ხშირად რუსული დეზინფორმაციის ეკოსისტემის ნაწილია, მაგალითად, პროპაგანდა ხშირად წარმოაჩენს დასავლეთს, განსაკუთრებით აშშ-სა და ევროკავშირს, როგორც საქართველოს სუვერენიტეტის წინააღმდეგ მიმართულ ძალას.

ეს გზავნილი ამტკიცებს, რომ დასავლური სახელმწიფოები ცდილობენ გავლენა მოახდინონ საქართველოს შიდა პოლიტიკაზე, კანონმდებლობასა და საგარეო პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებზე, რაც ქვეყნის დამოუკიდებლობას საფრთხეს უქმნის. სწორედ აქ ერთიანდება კრემლისა და “ქართული ოცნების” ნარატივები „ფერადი რევოლუციის“ თეორიის, “მაიდნის” მოწყობისა და ომში ჩათრევის მუქარის შესახებ.

• „ტრადიციული ღირებულებები“ 

კრემლისა და “ქართლი ოცნების” ანტიდასავლურ პროპაგანდაში, კიდევ ერთ საერთო ხაზზე საუბრობს ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტს (IDFI) მეხსიერების და დეზინფორმაციის კვლევების მიმართულების ხელმძღვანელი, ისტორიკოსი ანტონ ვაჭარაძე. მისი თქმით, ორივეგან ერთ-ერთი ძირითადი ხაზი არის „ტრადიციული ღირებულებების“ თემატიკაზე თამაში:

„აი, ამ თემატიკას მრავალი სხვადასხვა ასპექტი აქვს, მასში ერთიანდება როგორც ეს ე.წ. ოჯახური ღირებულებები, იგივე ლგბტ პროპაგანდის წინააღმდეგ ბრძოლა…”. მისივე თქმით, ეს ნარატივი მრავალმხრივია და ხშირად ხელოვნურად წამოწეული ისეთ კონტექსტში, სადაც საზოგადოებას გაცილებით უფრო რეალური პრობლემები აქვს.

• საბჭოთა პროპაგანდის კვალდაკვალ

ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტს (IDFI), რომელიც 16 წელია საქართველოში ანალიტიკურ და ხელისუფლების მაკონტროლებელ საქმიანობას ეწევა, დეზინფორმაციის მიმართულებით არაერთი მნიშვნელოვანი კვლევა აქვს ჩატარებული. ერთ-ერთი მათგანია „ანტიდასავლური პროპაგანდის საბჭოთა საწყისები“, რომელიც 1970-იანი წლების გაზეთ „კომუნისტის” მიხედვით არის ჩატარებული.

ანტონ ვაჭარაძე ამბობს, რომ თანამედროვე ანტიდასავლური ნარატივი, რომელსაც კრემლი აწარმოებს, საბჭოთა პროპაგანდას ეფუძნება, რომელიც ერთ-ერთ ყველაზე დახვეწილ საინფორმაციო მანქანად ითვლება და იყენებდა ამ ჟანრის „საუკეთესო მიღწევებს“, მათ შორის ნაცისტური პროპაგანდის ტექნიკებს: „იქ სპეციალური აგიტაცია-პროპაგანდის განყოფილებები არსებობდა… იყო პირდაპირი ინსტრუქციები, რა უნდა გასულიყო საინფორმაციო ველში და რა არა“, – ამბობს ვაჭარაძე.

• საბჭოთა და თანამედროვე პროპაგანდის დასავლეთის წინააღმდეგ 

საბჭოთა და თანამედროვე კრემლის ანტიდასავლური პროპაგანდის ძირითადი სტრატეგიები ნაწილობრივ ტრანსფორმირდა, თუმცა დასავლეთის აგრესორად,რუსეთის კი მშვიდობისმყოფელად წარმოჩენის სტრატეგია – იგივე დარჩა. მაგალითად საბჭოთა პრესაში აქტიურად იბეჭდებოდა კრიტიკული სტატიები ნატოს გეგმებისა და წვრთნების შესახებ.

„დაუპატიჟებელი სტუმრის უადგილო ჩარევა“ – ეს კარიკატურის მინაწერია გაზეთ „კომუნისტის“ 75 წლის თებერვლის ნომერში. 1970-იანი წლების საბჭოთა პრესისთვის დამახასიათებელი იყო დასავლური სამყაროს, როგორც განხეთქილების შემომტანად და კონფლიქტის წამახალისებელ აქტორად წარმოდგენა.

საბჭოთა პერიოდში ანტიდასავლური პროპაგანდის მთავარი საყრდენი კომუნისტური იდეოლოგია და ანტიკაპიტალიზმი იყო. თანამედროვე რუსულ პროპაგანდაში ეს იდეოლოგიური საფუძველი შეიცვალა და მის საფუძვლად „ტრადიციული ღირებულებები“, გვევლინება. ეს, ძირითადად, ლგბტ თემის დემონიზაციასა და დასავლეთის კულტურული „დეგრადაციის“ ხაზგასმას გულისხმობს. 

ამავდროულად IDFI-ს ანტიდასავლური პროპაგანდის საბჭოთა საწყისების შესახებ კვლევაში ვკითხულობთ:„თანამედროვე ანტიდასავლური წარმოდგენების ფესვებს დავინახავთ ასევე 1970-იანი წლების პრესაში დასავლური ცხოვრების სტილის აღწერაზე დაკვირვებისას. საბჭოური პროპაგანდა დასავლურ ცხოვრების სტილს ცალსახად უკავშირებდა ნარკომანიას, ძალადობასა და რასიზმს, ამ უკანასკნელზე განსაკუთრებული ხაზგასმით”.

• ომით მანიპულაცია 

კრემლის ანტიდასავლური პროპაგანდის კიდევ ერთი ცენტრალური ხერხია ომით მანიპულაცია. ნიშანდობლივია, რომ დასავლეთს, ომში ჩამთრევ, ბოროტ ძალად წარმოაჩენს „ქართული ოცნებაც“.

ანტონ ვაჭარაძე ამბობს, რომ ომის თემით მანიპულირება არის კლასიკური საბჭოთა მეთოდი და ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური ინსტრუმენტი ხელისუფლების მაქსიმალურად გასახანგრძლივებლად:

„ქართული ოცნების“ მმართველობის ბოლო სამი წლის განმავლობაში ომის შიშის ნარატივმა საუკეთესოდ იმუშავა, ამის გარშემო შეუძლიათ ახლა ხალხის გაერთიანება და კონტროლი. 17 წლის წინ ვნახეთ ეს საშინელება ჩვენს ქვეყანაში და დღეს ონლაინ რეჟიმში ვუყურებთ კიდევ უფრო დიდ მასშტაბურ საშინელებას უკრაინაში. ამ ომით დაშინებამ, რომ თუ ჩვენ არ ვიქნებით ომი დაიწყება, ესეც ერთ-ერთი საბჭოთა პროპაგანდის მეთოდია. ეს არის მეთოდი ხელისუფლებაში რაც შეიძლება დიდ ხანს ყოფნისთვის“, – ამბობს ის.

ამასთან, აქტიურად გამოიყენება „ომში ჩათრევის“ თემა – სხვადასხვა ინტერვიუდან ამოკრებილი ცალკეული ციტატებისგან იქმნება ნარატივი, თითქოს ხელისუფლების ყველა ოპონენტი ომის მომხრეა და მიზანმიმართულად ითრევს ქვეყანას კონფლიქტში.

IDFI: თანამედროვე რუსული პროპაგანდა, საკუთარ განსაკუთრებულ როლს სხვადასხვა ღირებულების დაცვის კუთხით მუდმივად უსვამს ხაზს, იქნება ეს ქრისტიანობა/ სულიერება, ოჯახი თუ სხვა ასოცირებული ცნებები. ამ მიზნით, 2000-იანი წლებიდან აქტიურად ხორციელდება ე.წ. Русский мир-ის კონცეფციის კულტივირება, რომელიც ყოფილ საბჭოთა და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებს რუსული გავლენისა და ორბიტის ქვეშ მოიაზრებს; რუსეთისთვის ჩარევის უფლებას ითვალისწინებს იმ შემთხვევაში, თუ ეს ქვეყნები რუსეთისთვის მიუღებელ საგარეო კურსს აირჩევენ. რუსეთის შიგნით კი Русский мир-ის კონცეფცია ხაზს უსვამს რუსული ცივილიზაციის, როგორც ტრადიციული ღირებულებებისა და ქრისტიანობის უკანასკნელ ბასტიონის, გამორჩეულობას. Русский мир-ს საქართველოშიც ჰყავს პარტნიორები.

• დასავლეთის დისკრედიტაცია – პროპაგანდის უცვლელი მეთოდი

კიდევ ერთი მსგავსება საბჭოთა და თანამედროვე ანტიდასავლურ პროპაგანდას შორის არის დასავლეთის ცხოვრების პირობების მიზანმიმართული დისკრედიტაცია. IDFI-ს კვლევის მიხედვით, საბჭოთა კავშირში მრავალფეროვანი ნარატივები და ვიზუალური მასალა იქმნებოდა, დასავლეთში არსებული რეალობის შესახებ და პრესის მეშვეობით ვრცელდებოდა. მათი მიზანი იყო დაერწმუნებინა მკითხველი, რომ – დასავლეთში ცხოვრება უარესია, ვიდრე საბჭოთა კავშირში.

მსგავსი გზავნილი დღესაც ისმის „ქართული ოცნების“ ლიდერებისა და სპიკერებისგან. მაგალითად, „ქართული ოცნების” პრემიერ-მინისტრი ირაკლი კობახიძე ამტკიცებს, რომ „საქართველო ევროკავშირის წევრ ათამდე სახელმწიფოსაც კი უსწრებს პრაქტიკულად, ყველა პარამეტრით“; „ოცნების” დეპუტატი ირაკლი ზარქუა ამბობს, რომ „ამერიკა, როგორც დემოკრატიის შუქურა, ჩაფლავდა“; ხოლო “ოცნების” ყოფილი მინისტრი ლევან დავითაშვილის განცხადებით, Heritage Foundation-ის ეკონომიკური თავისუფლების ინდექსში საქართველო ევროკავშირის რამდენიმე ქვეყანას და კანდიდატის სტატუსის მქონე ყველა სახელმწიფოს უსწრებს.

ასეთი განცხადებები, როგორც საბჭოთა პერიოდში, ისე დღეს, მიზნად ისახავს დასავლეთის ღირებულებებისა და განვითარების მოდელის დაკნინებას – ქვეყნის შიდა აუდიტორიის დარწმუნებას, რომ ადგილობრივი სისტემა უფრო წარმატებულია.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი სტრატეგია, რაც თანამედროვე ანტიდასავლურ პროპაგანდას აქვს ინფორმაციის გავრცელების არხების გაფართოებაა, კერძოდ ის, რომ ტრადიციული მედიასთან ერთად გამოიყენება სოციალური ქსელები და ტროლ-ფაბრიკები.

MDF-ის ანგარიშებიდან დასტურდება, რომ დეზინფორმაციის და პროპაგანდის ტექნიკა ხშირად, ვიზუალური და ვიდეო მანიპულაციებია. ასევე დაჭრილი ციტატებისა და კონტექსტიდან ამოგლეჯილი ფრაზების გამოყენება. ასევე, სოციალურ მედიასა და ტრადიციულ მედიაში კოორდინირებული გავრცელება.

IDFI-ის კვლევაში ვკითხულობთ, რომ საბჭოთა კავშირში მედიის საქმიანობას პრესის სააგენტო „ნოვოსტი“ (Агентство печати «Новости») არეგულირებდა, რომელიც 1961 წელს დაარსდა. მისი მიზანი საზღვარგარეთ საბჭოთა პროპაგანდის გავრცელება იყო. დღეს იგი სახეშეცვლილი სახით, როგორც „რია ნოვოსტი“ (РИА Новости), კვლავ ფუნქციონირებს და ეკუთვნის სახელმწიფო კომპანიას „Россия сегодня-ს“. ამ მედიაჯგუფში შედის РИА და „სპუტნიკი“, რომლებიც რუსეთის მთავარ პროპაგანდისტულ არხებია საზღვარგარეთ.

ვაჭარაძის შეფასებით, მნიშვნელობა არ აქვს, ეს ნარატივები პირდაპირი დირექტივით მოდის რუსეთიდან თუ კოპირებით: „ფაქტია, რომ ეს ხდება“. გვერდიგვერდ დალაგებული განცხადებები „პრაქტიკულად იდენტურია“, თუმცა „ამას აქვს კიდევ ადგილობრივი ხასიათიც, ადგილობრივი მარილსაც მოაყრიან ხოლმე“, – ამბობს ის. შემდეგ კი რუსი პროპაგანდისტები – მათ შორის მარგარიტა სიმონიანი – ამ ხაზს საჯაროდ აქებენ, თითქოს საქართველო „ხუთიანზე ასრულებს დავალებას“ „დიფ სთეითთან“ ბრძოლაში.

ანტონ ვაჭარაძე განმარტავს, რომ პროპაგანდისტული ნარატივების გაღრმავების მთავარი საფრთხე, საზოგადოებაში არასწორი წარმოდგენებისა და შთაბეჭდილებების ჩამოყალიბებაა, რაც მას უფრო ადვილად მართვადს ხდის და ასუსტებს ქვეყნის თავდაცვისუნარიანობას. 

„მაშინ, როცა ასეთ ანკესზე არის წამოგებული, ადამიანების დიდი ჯგუფი, გაცილებით უფრო ადვილია მათი მართვა, მათ გადაწყვეტილებებზე ზემოქმედება, მათი ჯიბეების დაცარიელება და ასე შემდეგ. საზოგადოება ხდება მოწყვლადი… ეს ყველაფერი იწვევს თავდაცვის უნარიანობის შესუსტებას ყველა ფრონტზე, მათ შორის საინფორმაციო, განათლების და ასე შემდეგ“. 

წინააღმდეგობის მთავარ გზად ის განათლების დონის ამაღლებას მიიჩნევს: „თუ საერთო განათლების დონე არ წავიდა, აქეთა მხარეს არ არის რესურსი, რომ ამხელა მანქანას დაუპირისპირდეს“.

მისი შეფასებით, დეზინფორმაციასთან ბრძოლა არათანაბარ პირობებში მიმდინარეობს: „იქითა მხრიდან პირდაპირ ისვრიან… არანაირი ეთიკის ნორმები არ აქვთ, ხოლო აქეთ მხარეს ყოველი სიტყვა უნდა იყოს ფაქტებზე დაყრდნობილი“.

სწორედ ეს განაპირობებს, რომ მიუხედავად მცდელობისა, პროპაგანდის მასშტაბი და სისწრაფე ხშირად აჭარბებს სიმართლის გავრცელების შესაძლებლობებს.

სტატია აშშ-ის სამხედრო ძალებში ახალი ტიპის იარაღის დანერგვის შესახებ: „უკვე სამი ათეული წელია ამერიკის სამხედრო ხროვა ცდილობს ბევრი ცხოველის ინსტინქტები და ჩვევები მილიტარისტული მიზნებით გამოიყენოს“. სტატიაში საუბარია სხვადასხვა ცხოველისა თუ ფრინველის – სელაპი, დელფინი, თოლია, ღამურა, სკუნსი – სამხედრო მიზნით გაწვრთნაზე. მაგ.: ფეთქებადი ნივთიერებით დატვირთულ დელფინს უნდა ამოეცნო მოწინააღმდეგის წყალქვეშა ნავი და აეფეთქებინა.

40 წლის იყო, როცა 7 წლის შვილთან და დედასთან ერთად რუსების მიერ ოკუპირებული გაგრა დატოვა. გაგრის დაცემის შემდეგ ორი თვე დაყო ქალაქში და ქუჩაში მიტოვებული ჯარისკაცების ცხედრებს მარხავდა.

ახლა 71 წლისაა და ისევ რუსეთს ებრძვის. საპროტესტო აქციების დაწყების დღიდან აზა ჩილაჩავა რუსთაველზე დგას და ქვეყნის ევროპული მომავლისთვის იბრძვის.

„მე ვიბრძოლებ ბოლომდე, არ გავჩერდები, ვერ გავჩერდები, უბრალოდ“, – ამბობს აზა „ბათუმელებთან“ და ამ ბრძოლის აუცილებლობაზე გვესაუბრება.

„აფხაზეთში ომი რომ დაიწყო, სადღაც 40 წლის ვიქნებოდი. მეუღლე ომამდე გარდამეცვალა და 7 წლის გოგონას მარტო ვზრდიდი. გაგრა რომ დაეცა, ქალაქიდან გასვლა ვერ მოვასწარი და ორი თვე ოკუპირებულ ქალაქში დავრჩი.

დაღუპული ჯარისკაცები ქუჩებში ეყარა. ერთი ძალიან ახალგაზრდა იყო, ალბათ უცოლშვილო… ჩემი ხელით დავმარხე.

მერე დედაჩემი მოვძებნე და ბინაში რომ დავბრუნდი, სახლში ბოევიკები დამხვდნენ. ვინ ხარო – მკითხეს. ეს ჩემი ბინაა, აქ ვცხოვრობ-მეთქი – ვუთხარი. შენი ბინა საქართველოშია, წადი აქედანო, მითხრეს და გამომაგდეს. დედაჩემს ცოტა ფული და ოქროს სამკაულები ჰქონდა, ყველაფერი წაგვართვეს. კიდევ კარგი, რომ არ მოგვკლეს.

ორი თვე აფხაზმა მეზობლებმა შეგვიფარეს, მაგრამ მერე მითხრეს, უნდა წახვიდეთ, თორემ მოგკლავენო და გამოგვაცილეს.

ასე წამოვედით, სრულიად უყველაფროდ“, – ამბობს აზა ჩილაჩავა.

საკუთარ ქალაქიდან დევნილი აზა და მისი გოგონა დედასთან ერთად წყალტუბოში დასახლდა. გაუსაძლის პირობებში უწევდათ ცხოვრება და თავის გატანა.

„ზურგით დავათრევდი შაქრის ტომრებს და ვყიდდი, რომ თავი გვერჩინა. საკმარისი საკვები არ გვქონდა. ჩემი შვილი სკოლიდან რომ დაბრუნდებოდა და საჭმელს დავუდებდი, მეტყოდა – „დედა, შენც ჭამე“. მე ვატყუებდი, შენს მოსვლამდე ვჭამე-მეთქი. ბავშვს თუ რამე მორჩებოდა, იმით გამქონდა თავი.

ბოლოს თურქეთში წავედი სამუშაოდ და 15 წელი ემიგრაციაში ვიყავი.

თბილისში კუს ტბაზე, პატარა ოთახი ვიყიდე. ახლაც აქ ვცხოვრობთ. მზის შუქიც კი არ აღწევს წესიერად.

ჩემი გოგონა 27 წლის რომ გახდა, მხოლოდ მაშინ მოახერხა უნივერსიტეტში ჩაბარება. გრანტიც მოიპოვა, მანამდე ვერ ვასწავლე.

ახლა ადგა და იტალიაში წავიდა სამუშაოდ. შეეშინდა, თუ ვიზალიბერალიზაცია გაგვიუქმეს, მერე ვეღარ გავაღწევ აქედან და თავი როგორ ვირჩინოთო. სესხები გვაქვს, გადახდა ხომ უნდა.

ასე დავრჩი მარტოდ. თუ უვიზო მიმოსვლა დავკარგეთ, ალბათ ჩემს შვილს ინტერნეტით თუ ვნახავ აწი. ამაზე ძალიან ვდარდობ“, – გვეუბნება აზა ჩილაჩავა.

მან გვითხრა, რომ არ არსებობს დღე, რომ საპროტესტო აქციაზე არ წავიდეს. აზას თქმით, ახლა სწორედ რუსთაველზე დგომაა გადამწყვეტი, რომ ივანიშვილის მიერ მიტაცებული საქართველო გადარჩეს.

„დარბევების დროსაც იქ ვიყავი და ახლაც, ყოველ ღამე ვდგავარ რუსთაველზე. საზმაუს მარშს ვუერთდები და შემდეგ იქიდან მივდივართ რუსთაველზე.

დარბევების დროს, ერთ ახალგაზრდას გადავეფარე და პოლიციელებმა ძირს დამაგდეს, გადამიარეს. ყველაფერი მტკიოდა და რამდენიმე დღე ჩაწოლილი ვიყავი. მერე წამლები მივიღე, ვიტამინებიც დავლიე და ფეხზე დავდექი. ახლა ნაკლებად მიჭირს და ყოველ დღე აქციაზე ვარ.

ერთმა პოლიციელმა ძალიან მომიშალა ნერვები, როცა მითხრა, არ ხარ შენ აფხაზეთიდან, თვალით არ გაქვს ნანახი აფხაზეთიო. მერე აქციის მონაწილეებმა მითხრეს, ბებო, შენ რომ ნერვები მოგიშალა, ეგ ცრუმოწმეაო და ასე ეძახდნენ კიდეც – „ცრუმოწმე, ცრუმოწმე“, – გვიყვება აზა.

აზა ჩილაჩავა იდგა მზია ამაღლობელის მხარდასაჭერ აქციაზე და ფარნებიც აანთო თავისუფალი მედიის მხარდასაჭერად.

„მზიას მხარდასაჭერ აქციაზე მანქანების ზოლში რომ ვიდექი, უკნიდან ვიღაცამ ბოთლი მესროლა და რაღაც მომაძახა. თუმცა სხვა ახალგაზრდა მოვიდა და ჩამეხუტა.

დავდივარ სინდისის პატიმრების სასამართლოებზეც. დღეს მუსელიანცს მიუსაჯეს და ვიტირე. რატომ ტანჯავენ ასე ახალგაზრდებს…

ჩემთან უბანში დევნილები ცხოვრობენ და ზოგი მეუბნება, რომ რუსი მოსწონს. საკუთარი სახლებიდან რომ აყარა, იმათზე მეუბნებიან მომწონსო. არ ვიცი რა სჭირს ამ ხალხს. მოვკვდები და ამას არასდროს ვიტყვი. ყოველთვის ვამბობ, რომ რუსი ჩვენი მტერია.

ვფიქრობ, უფრო შიში აქვთ რუსის, ვიდრე სიყვარული, რადგან ამბობენ – „რას იზამ, ბომბი რომ დაგიშინონო“. აბა რა გინდათ, დავუჩოქოთ, რუსებს მივცეთ ქვეყანა-მეთქი?

იცით, რამდენი ნანობს აფხაზეთში ჩვენს აქეთ წამოსვლას? იმიტომ, რომ უარესი ცხოვრება აქვთ დღეს. თავიანთ ენაზეც კი ვეღარ ლაპარაკობენ ახალგაზრდები. ეგონათ კარგად იცხოვრებდნენ, მაგრამ უარესი მიიღეს. მათაც ასე ატყუებდნენ რუსები.

განა ჩვენი წინაპრები ყოველთვის არ იბრძოდნენ? მაგრამ ის აქვთ ჩაჭედილი ტვინში, რასაც „ოცნება“ იმეორებს.

ამხელა უბნიდან ორი ადამიანი დავდივართ მარტო აქციაზე, წარმოგიდგენიათ? „ჰე, წავიდა მიტინგა“ – ასე მომაძახებენ ხოლმე, დამცინიან.

71 წლის ქალი ვარ და ხალისით დავდივარ აქციაზე, რადგან ვიცი, რომ ჩემი ქვეყნისთვის, ჩვენი ახალგაზრდების მომავლისთვის ვიბრძვი. ქვეყნის ბედი მადარდებს, თორემ ჩემი ცხოვრება ისედაც გაილია. მინდა ახალგაზრდებმა მაინც იცხოვრონ ევროპაში.

ევროპაში გვექნება მშვიდობაც, რადგან ომი მარტო რუსეთს უნდა. ან როდის იყო, რომ ქართველები სადმე ომს ვიწყებდით. ან რა ენა უტრიალდებათ ანწუხელიძის გმირობას რომ აუფასურებენ.

მე ბოლომდე ვიბრძოლებ, არ გავჩერდები, ვერ გავჩერდები, უბრალოდ. ღამეებიც მაქვს ნათენები, მოწამლულიც ვარ გაზისგან, ფეხქვეშაც გამიგდეს პოლიციელმა, მაგრამ სულ ვიძახი, რომ მე ჩემი დრო მოჭმული მაქვს, აქ ახალგაზრდების მომავლისთვის ვდგავარ.

რუსების ხელში ერთი დღე არ მინახავს. ვიბრძვი, რომ ეს ქვეყანა გათავისუფლდეს და ასე ვიქნები ბოლომდე ახალგაზრდების გვერდით.

ისეთ სიკვდილს ვნატრობ, ქვეყნის დარდი რომ არ გამყვეს, რომ გული მქონდეს კმაყოფილი იმით, რომ რუსებს მოვიშორებთ და ვიქნებით ევროპაში. მაშინ გვექნება წესიერი ჯანდაცვა, წესიერი პენსია და წესიერი სასამართლო. არა ისეთი უსამართლო სასამართლო, როგორც დღეს გვაქვს.

არ მინდა შემეშინდეს იმის, ქუჩაში როცა მივდივარ პოლიციელმა დაცვის ნაცვლად თავში არ ჩამარტყას. კარგი ცხოვრება მინდა რომ გვქონდეს.

მეც შემიძლია სახლში ჯდომა, მაგრამ ვერ დავჯდები, ახალგაზრდების გულისთვის ვიბრძვი.

უნდა გამოფხიზლდნენ ადამიანები და გამოვიდნენ საბრძოლველად. ერთი გოგო მეუბნება, ბებო, სულ გხედავ, როგორ დადიხარ აქციაზე და მეც მომეცი მოტივაცია, ვნანობ, რომ ცხრა თვე სახლში ვიჯექი და აწი სულ ვივლიო. ძალიან გამიხარდა, რომ ვიღაცისთვის მაინც ვარ მაგალითი.

ერთ-ერთი აქციის მონაწილეს დაბადების დღე ჰქონდა და ტორტი გავუკეთე. ვუთხარი, როცა გავიმარჯვებთ, უფრო დიდ ტორტს გამოვაცხობ-მეთქი. მჯერა, რომ გავიმარჯვებთ. აუცილებლად.

4 ოქტომბერს ბევრ ხალხს ველოდები საპროტესტო აქციაზე. ძალიან ბევრი უნდა გამოვიდეთ. მე მაშინ დავმშვიდდები, როცა „ოცნება“ წავა და ეს ქვეყანა აყვავდება. ივანიშვილის გარეშე, რა თქმა უნდა“, – ამბობს აზა ჩილაჩავა.

__________________

მთავარ ფოტოზე: აზა ჩილაჩავა/ფოტო: მარიამ ნიკურაძე.

19 მიწის ნაკვეთი, სამი სახლი, ექვსი ბინა, სამი ავტოფარეხი, 6 ავტომანქანა, 2 მილიონი ლარი ანაბარზე – ეს ვეტერანთა სამახურის უფროსის მოადგილის, ნიკოლოზ კვეზერელის და მისი ოჯახის ქონების არასრული ჩამონათვალია.

ნიკოლოზ კვეზერელი სსიპ ვეტერანების საქმეთა სახელმწიფო სამსახურის დირექტორის პირველი მოადგილეა 2016 წლიდან დღემდე. მან ბოლოს ქონებრივი დეკლარაცია 2025 წლის ივნისში შეავსო.

დეკლარაციის მიხედვით, ქონების ნაწილი, კერძოდ მიწის ნაკვეთი, 653 კვ.მეტრი კოჯორში და 3 გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოდალოში [1912 კვ.მეტრი] მას 2025 წელს შეუძენია. ამ ქონებაში ნიკოლოზ კვეზერელმა 100 000 დოლარი და 48 000 ლარი გადაიხადა.

ქონებრივი დეკლარაციის მიხედვით, 2025 წელს ნიკოლოზ კვეზერელის ოჯახმა 500 000 ლარამდე დახარჯა, მათ შორის არის სესხების მომსახურებაც.

• სახლი, რომლის ფართობიც 2 391.57 კვ. მეტრია

კვეზერელის უძრავ ქონებებს შორის განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს სახლი თბილისში, პიმენ ყურაშვილის ქუჩაზე – მისი ფართობი 2 391.57 კვ. მეტრია [მათ შორის I სართული 971.14 კვ.მ, II სართული 986.36 კვ.მ, მანსარდი 80.02 კვ.მ. სხვენები 225.89 კვ.მ. ტერასა 128.16 კვ.მ, N2 ფართით 35.23 კვ.მ, N3 ფართით 64.08 კვ.მ, N4 ფართით 111.77 კვ.მ] ეს სახლი აშენებულია მიწის ნაკვეთზე, რომლის ფართობიც 5552 კვ.მეტრია.

ნიკოზ კვეზერელი ბოლოს შევსებულ ქონებრივ დეკლარაციაში წერს, რომ მიწის ნაკვეთი პიმენ ყურაშვილის ქუჩაზე 30 000 დოლარად იყიდა 2016 წელს. კვეზერელი მიერ შევსებული მონაცემებით, მას ერთ კვადრატულ მეტრ მიწის ნაკვეთში 5.4 დოლარი აქვს გადახდილი. იქვე შენიშვნის სახით უთითებს, რომ სახლი აშენებულია მესაკუთრის მიერ და მისი ღირებულება 1 მილიონი ლარია. 

ის ფლობს ასევე საცხოვრებელ სახლს და მიწის ნაკვეთს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაშენდაში, სახლის ფართობი 217.4 კვ.მეტრია, მიწის ნაკვეთის ფართობი 5823 კვ.მეტრი. ქონებრივი დეკლარაციის მიხედვით ეს ქონება მას 2022 წელს 10 000 ლარად შეუძენია.

კვეზერელის ოჯახი კიდევ ერთ სახლს ფლობს ბახმაროში, ეს სახლი ნიკოლოზ კვეზერელის მეუღლის, სალომე კვეზერელის სახელზეა დარეგისტრირებული. გარდა ამისა, ნიკოლოზ კვეზერელი და მისი ოჯახი 6 ბინას ფლობს თბილისში, სხვადასხვა მისამართზე.

• მიწის ნაკვეთები

ნიკოლოზ კვეზერელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოდალოში 4 მიწის ნაკვეთს ფლობს, ამ ნაკვეთების ფართობი ჯამში 3521 კვ.მეტრია. გარდა ამისა 2022 – 2023 წლებში მან გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაშენდაში რამდენიმე მიწის ნაკვეთი დაირეგისტრა – მათი საერთო ფართობი 11 ჰექტარზე მეტია.

• მიწის ნაკვეთი 1 ლარად

ნიკოლოზ კვეზერელმა მიწის ნაკვეთი გუდაურში სიმბოლურ ფასად, ნაკისრი ვალდებულების შესრულების პირობით  იყიდა და შემდეგ გაყიდა. მან ამ ნაკვეთთან დაკავშირებით დეკლარაციაში ჩაწერა, რომ  ყაზბეგში, დაბა გუდაურის ტერიტორიაზე – 12 799 კვ.მეტრი მიწა 2019 წელს 1 ლარად შეიძინა. საჯარო რეესტრის ამონაწერის მიხედვით, ეს ნაკვეთი 2025 წლის აპრილში შპს „არპა ჯგუფმა“ ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე დაირეგიტრირა. რეესტრში დარეგიტრირდა გასხვისების პირობაც, რაც ნასყიდობის ფასის გადახდამდე გამყიდველის წინასწარი თანხმობის გარეშე, ქონების იპოთეკით დატვირთვას ან გადაყიდვას ზღუდავდა. 

ნიკოლოზ კვეზერელმა დეკლარაციაში მიუთითა, რომ 2025 წელს მიწის გაყიდვიდან შემოსავლის სახით 150 000 დოლარი მიიღო.

გუდაურში მიწის გაყიდვის შემდეგ, ამავე ნაკვეთის 2025 წლის აპრილის ამონაწერში არის ჩანაწერი, რომლის მიხედვითაც მყიდველს გარკვეული შეზღუდვები ქონების ღირებულების სრულად გადახდამდე ჰქონდა, ახლა ეს ვალდებულება ამონაწერში აღარ ფიქსირდება. შესაბამისად, მომავალ წელს შევსებულ დეკლარაციაში უნდა გამოჩნდეს, ზუსტად რამდენი გადაუხადეს 1 ლარად შესყიდულ მიწაში. 

„არპა ჯგუფის“ ასი პროცენტის მფლობელი ირაკლი ვარშალომიძეა.

გარდა ამისა, ნიკოლოზ კვეზერელმა 2025 წელს 257 კვ.მეტრი მიწის ნაკვეთი შეისყიდა თბილისში, ბარნოვის ქუჩაზე. ამ ქონებას ის რამდენიმე მესაკუთრესთან ერთად ფლობს და როგორც დეკლარაციაშია მითითებული, ქონების მცირე ნაწილი – 44 კვადრატულის 1/3 – შეძენილია 2016 წელს.

• „პორშე“ და სხვა ავტომანქანები

ქონებრივი დეკლარაციის მიხედვით, 2024 წლის ივნისში ნიკოლოზ კვეზერელის შვილმა, ანასტასია კვეზრელემა „თეგეტასთან“ გარიგების საფუძველზე იყიდა ავტომანქანა „პორშე“ [porsche cayenne coupe] 105 000 ევროდ. მალევე მან ეს მანქანა 80 000 ევროდ გაყიდა, 65 000 ევროდ გაყიდა ასევე 2024 წელს 147 182 დოლარად შეძენილი LAND ROVER. დეკლარაციაში მითითებულია, რომ ყიდვა-გაყიდა სამმხრივი გარიგების საფუძველზე განხორციელდა.

ნიკოლოზ კვეზერელის და მისი ოჯახის საკუთრებაშია რამდენიმე ავტომობილი : „მერსედესი“, „ტოიოტა პრიუსი“, „ჰიუნდაი“, „შკოდა“, „მაზდა“, „პობედა“, აგრეთვე სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა – ტრაქტორი, რომელიც ნიკოლოზ კვეზერელს 2024 წელს 62 849 ლარად შეუძენია.

 2025 წელს „Shkoda karoq“ შეუძენია სალომე კვეზრელს 15 000 დოლარად. კვეზერელის მეუღლემ გასულ წელს გაყიდა Mitsubishi Outlander Sportes – 15 000 დოლარად.

• 2.2 მილიონზე მეტი საბანკო ანგარიშებზე

დეკლარაციის შევსების მომენტისთვის საერთო ჯამში ნიკოლოზ კვეზერელს საქართველოს ბანკის ანაბარზე 824 831, 43 აშშ დოლარი ჰქონდა.

გასულ წელს ვეტერანთა სამსახრის უფროსის პირველ მოადგილეს, ნიკოლოზ კვეზერელს ხელფასის სახით 49 946,28 ლარი მიუღია, რაც თვეში 4162 ლარია.

• კომპანიები 

მისივე დეკლარაციის მიხედვით, ნიკოლოზ კვეზერელი და მისი ოჯახი ფლობს თხუთმეტამდე კომპანიას.

მის საკუთრებაშია შპს „საქართველო- რუსეთის საინვესტიციო ჯგუფი“,  შპს „კორეან-ჯორჯიან ინვესტმენტ გრუპ“, შპს „ელმონდ გარდენ-35“, შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 5“, შპს „ოლე 7“, შპს „ოლე 8“, შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 7“,  შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 8“, შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 3“, შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 4“.

ნიკოლოზ კვეზერელი წილებს ფლობს ასევე შპს „ნიუ პეტროლში“ [ 50%] , შპს „დ და კომპანია“ – ში [ 30%]  შპს „მუხა“ – ში [ 40%]

კვეზერელი ფლობს 100%-იან წილს რამდენიმე კომპანიაში. მათ შორის არის „კორეან-ჯორჯიან ინვესტმენტ გრუპი“, „ელმონდ გარდენ-35“, „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს“ სერიები, „ოლე 7“ და „ოლე 8“ და ნაწილობრივ წილს სხვა კომპანიებში, როგორიცაა „ნიუ პეტროლი“ [50%)] და „დ და კომპანია“ [30%].

 2016 წელს ნიკოლოზ კვეზერელს დაუფუძნებია შპს „საქართველო რუსეთის საინვესტიციო ჯგუფი“. დოკუმენტების მიხედვით, ამ კომპანიის მთავარი საქმიანობა სამშენებლო მასალებით ვაჭრობა უნდა ყოფილიღო. კომპანიის დირქტორად მირზა ლიპარტელიანი ფიქსირდება. 2016 წელის შემდეგ ამ კომპანიის ახალი ამონაწერი არ მოუმზადებიათ. 

ასევე, მისი მეუღლე სალომე კვეზერელი ფლობს 60%-იან წილს კომპანიებში – „ვაშლის ბაღები შინდისში“ და „შინდისის ბაღი“.

რეესტრის მონაცემებით, ნიკოლოზ კვეზრელის და მისი ოჯახის საკუთრებაში არსებული კომპანიები ჰექტრობით მიწის ნაკვეთს ფლობენ ან საიჯარო ხელშეკრულებებით სარგებლობენ.

მაგალითად  შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს“- თან დაკავშირებულ კომპანიებს რამდენიმე ქვეიჯარა აქვთ გაფორმებული – სახელმწიფო ქონებით რამდენიმე ათეული მიწის ნაკვეთით სარგებლობენ, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისში. 

შპს „ჯოჯიან ფრუიტ გარდენს 3“ –  ქვეიჯარის ხელშეკრულების საფუძველზე სარგებლობს სახელმწიფოს მიწის ნაკვეთით სოფელ შინდისში – კომპანიას ქვეიჯარით აქ 5 ჰექტარი აქვს აღებული. ხუთი ჰექტარი ფართობი აქვს ქვეიჯარით „ჯოჯიან ფრუიტ გარდენ 4“ -საც.

საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში შპს „ოლე 8“-ს დარეგისტრირებული აქვს 6 ჰეტარზე მეტი, ეს ქონება იპოთეკით არის დატვირთული. 3 ჰექტარზე მეტს „ოლე 7“ ფლობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ არაშენდაში და ასე შემდეგ …

ნიკოლოზ კვეზერელის კომპანია შპს „ჯორჯიან ფრუთ გარდენს 8“ გორში, სოფელ შინდისში ფლობს 4 ჰექტარზე მეტს.

• სახელმწიფო სუბსიდია სოფლის მეურნეობის დარგში – ვაშლის ბაღები

შპს „ვაშლის ბაღები შინდისში“ იმ კომპანიების ჩამონათვალშია, რომლებმაც სოფლის მეურნეობის პროგრამის ფარგლებში სახელმწიფოსგან დაფინანსება მიიღეს. სააგენტოს მონაცმებით, ნიკოლოზ კვზერლის ცოლის კომპანიამ 2023 წელს სახელმწიფო სუბსიდიიდს სახით 350 000 ლარი მიიღო.

2019 წელს სახელმწიფო სუბსიდია სოფლის მეურნების პროგრამის ფარგლებში მიიღო შპს „ნუშის ბაღებმაც“, რომლის 33. 3 პროცენტს ნიკოლოზ კვეზერელი ფლობდა, შემდეგ კი გაასხვისა, იგივე კომპანიაში 33.4% პროცენტის მფლობელი იყო გიორგი მღებრიშივილი, საგანგებო სიტუაციების სამსახურის ყოფილი ხელმძღვანელი.

„უვიზო მიმოსვლის რეჟიმის შეჩერება ძალიან დიდი უკუსვლა იქნება… ხალხს უნდა ესმოდეს, რომ მთავრობა ემსახურება ხალხს და არა ხალხი ემსახუროს მთავრობას“ – ამბობს საფრანგეთში მცხოვრები ლაშა ხუბაშვილი. ის დოქტორანტია და მესამე წელია გრენობლში სწავლობს სამოქალაქო ინჟინერიას და ენერგეტიკულ პოლიტიკას.

ლაშა ხუბაშვილს ვკითხეთ, რას ფიქრობს უვიზო მიმოსვლის შესაძლო შეჩერებაზე – „ოცნების“ არალეგიტიმურ მთავრობას ევროკომისიამ კონკრეტული პირობების შესასრულებლად და დემოკრატიულ გზაზე დასაბრუნებლად ვადა 2025 წლის აგვისტოს ბოლომდე მისცა, თუმცა „ქართული ოცნება“, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს არაკონსტიტურ ხელისუფლებას, ევროკავშირის რეკომენდაციების გათვალისწინებას არ აპირებს.

როგორ აისახება საქართველოზე ევროპისკენ მიმავალი გზის ჩაკეტვა?

„არ ვიცი, საიდან დავიწყო, რამდენ რამეს დავკარგავთ. პირველ რიგში, დავკარგავთ სერიოზულ კავშირებს“, – გვიყვება ლაშა ხუბაშვილი, „- უვიზოს გაუქმების შემთხვევაში შესაძლოა შეუძლებელიც კი გახდეს, მაგალითად, მოკლევადიანი ვიზიტები, კვლევებისთვის აქ ჩამოსვლა, კონფერენციები. საქართველოში ისედაც ძალიან ცუდი მდგომარეობაა კვლევების მიმართულებით და უვიზო მიმოსვლის გაუქმება ამ მდგომარეობას კიდევ უფრო გააუარესებს. საქართველოში ამ კუთხით არც ტექნიკური და მატერიალური რესურსებია სამწუხაროდ და არც გონებრივი.

მახსოვს, როცა ჩამოვედი და დამჭირდა ხანგრძლივი ვიზა უკვე სასწავლო მიზნით, მოთხოვნის გაკეთებამდე მარტივად ჩამოვედი საფრანგეთში და შემდეგ მივმართე შესაბამის სამსახურს, ჩემი ჯგუფელები კი, მაგალითად, ინდოეთიდან, ან სხვა ქვეყნებიდან ორი თვის დაგვიანებით ჩამოვიდნენ ვიზის პრობლემიდან გამომდინარე. მე ლექციებს ვესწრებოდი მანამდე ჩვეულებრივად.

ხშირად ჩამოდიან სტუდენტები საქართველოდან საფრანგეთში კონფერენციებზე, ლაბორატორიებში კვლევების ჩასატარებლად, ან დასასწრებად. ეს არის განათლების მიღების ძალიან დიდი საშუალება – უვიზოს გარეშე, ეს ყველაფერი უბრალოდ ზღაპარი იქნება.

ტექნიკურად გართულდება მინიმუმ ვიზის მიღება. როცა, მაგალითად, ვინმეს ევროპის ამა თუ იმ ქვეყანაში კონფერენციაზე უნდა დასწრება, დღეს შეიძლება უბრალოდ ბილეთი იყიდო და გაფრინდე, დაესწრო კონფერენციას და უკან დაბრუნდე. ვიზის მოთხოვნას კი, რამდენი პროცედურა ახლავს? პლუს დამატებით თანხაა საჭირო, რადგან ვიზის მომსახურება ფასიანია.

ეს დიდი თანხა არ არის, მაგრამ სტუდენტს შესაძლოა ამის თანხაც არ ჰქონდეს. ამიტომაც, იგივე კონფერენციაზე დასწრებაც შესაძლოა ქართველმა სტუდენტმა ვეღარ შეძლოს“, – გვითხრა ლაშა ხუბაშვილმა და დასძინა, საქართველოში ტექნიკურ უნივერსიტეტში მივიღე უმაღლესი განათლება, ინჟინრად მუშაობაც კი დავიწყე, მაგრამ შემდეგ პროფესიული უხერხულობა ვიგრძენიო:

„ერთ-ერთ დიდ კომპანიაში ვმუშაობდი საქართველოში მთავარი ინჟინრის პოზიციაზე. კონკრეტულ სიტუაციაში შევეჩეხე პრობლემას, რომ საინჟინრო გადაწყვეტილებაში არ ვიყავი კომპეტენტური, ამ დროს მთავარი ინჟინერი მერქვა. გადავწყვიტე, რომ უნდა მომეძიებინა ცოდნა. თავდაპირველად გერმანიას დავუკავშირდი“ – გვითხრა ლაშა ხუბაშვილმა.

საფრანგეთში მცხოვრები ქართველი დოქტორანტი ყურადღებას ამახვილებს ემიგრაციის კიდევ ერთ მხარეზე:

„ერთია ხილული, იურიდიული მხარე, მოგზაურობა იქნება ეს, თუ სწავლა ევროპაში, პროფესიული განვითარება, ბიზნესის მიმართულება, მაგრამ მეორეა არაოფიციალური მხარე: საქართველოში, სავარაუდოდ, ყოველი მესამე ოჯახიდან ვიღაც ემიგრანტია, რომ თავი გადაირჩინოს. ჩამოდიან სამკურნალო მიზნებით და ითხოვენ ლტოლვილის სტატუსს. ისინი ძალიან რთულ გზას, დამოკიდებული არიან სრულიად უცხო ადამიანების კეთილ ნებაზე. ისინიც ვეღარ მიიღებენ ამ სიკეთეს.

ახლაც, როცა თქვენ გესაუბრებით, მესიჯი მომწერეს საქართველოდან, გრენობლში კარგი კლინიკები თუ არის, რომელს გვირჩევდიო.

იგივე ბიზნესმენმა, ვისაც ბიზნესი აქვს საქართველოში, ბიზნესპარტნიორს ევროპაში უნდა მიწეროს, ორი თვე მაინც დამჭირდება, ვიზა უნდა ავიღო, მერე შეიძლება ჩამოვიდე და შეგხვდეო,“ – აღნიშნა ლაშა ხუბაშვილმა.

ვის ეკისრება პასუხისმგებლობა ამ რეალობაზე და რა შეიძლება შევცვალოთ?

„ეს დაკავშირებულია ჩვენი პოლიტიკოსების გადაწყვეტილებასთან. „ქართული ოცნება“ მიუთითებს რაღაც საფრთხეებზე, რომელიც სინამდვილეში არ არსებობს საქართველოსთვის, მაგალითად ლგბტქ პროპაგანდა. სინამდვილეში ევროპა ითხოვს იმას, რომ არ იყოს დისკრიმინაცია, ჩაგვრა.

ევროპასთან დაშორება ამ კუთხითაც იქნება ცუდი, რომ უფრო მეტად ამუშავდება ანტიდასავლური პროპაგანდა – ადამიანები საკუთარი თვალით ნაკლებად ნახავენ, როგორ ცხოვრობენ სინამდვილეში ევროპელები. სიმართლის დანახვა კიდევ უფრო რთული გახდება.

პასუხისმგებლობა, რა თქმა უნდა, ხელისუფლებაში მყოფ ადამიანებს ეკისრებათ.

მინდა, ოპტიმისტად დავრჩე. ვფიქრობ, რომ ჩვენი ქვეყანა გადარჩება – ბევრი მსგავსი სირთულე გადაგვიტანია. ადამიანებმა სწორად უნდა გაანალიზონ, რა ხდება სინამდვილეში. გამოსავალი ესაა,“- მიიჩნევს ლაშა ხუბაშვილი.