Batumelebi

ბათუმში დღეს, პირველ დეკემბერს, [დილის 11:00 საათის მონაცემებით], ჰაერში მყარი ნაწილაკების – PM10 და PM2.5 შემცველობის მაჩვენებელი არის ცუდი. ამ მონაცემს აფიქსირებს როგორც ტბელ აბუსერისძის ქუჩაზე, ასევე ბათუმის ცენტრალურ პარკში განთავსებული ავტომატური სადგური.

„24 ნოემბრიდან ზოგიერთ სადგურზე კვლავ გრძელდება ატმოსფერულ ჰაერში მყარი ნაწილაკების (PM10 და PM2.5) კონცენტრაციის ზრდა. აღნიშნული პროცესი, ტრანსსასაზღვრო ხასიათისაა და განპირობებულია სამხრეთ დასავლეთიდან და სამხრეთ აღმოსავლეთიდან მტვრის მასების გავრცელებით.“ – წერია ატმოსფერული ჰაერის ხარისხის პორტალზე.

ამავე პორტალზე ადრე ეწერა, რომ ზოგიერთ სადგურზე ატმოსფერულ ჰაერში მყარი ნაწილაკების კონცენტრაციის ზრდა 6 ნოემბრიდან შეინიშნებოდა. ჰაერში მტვრის ნაწილაკების მატება ბათუმშიც ამ დროიდან ფიქსირდებოდა.

„ატმოსფერულ ჰაერში მტვრის მყარი ნაწილაკების კონცენტრაციის მატება განაპირობა ქვეყანაში უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებამ. სიტუაცია გაუმჯობესდება შესაბამისი მეტეოროლოგიური პროცესების განვითარებისთანავე“, – ამბობს გარემოს ეროვნული სააგენტოს გარემოს დაბინძურების მონიტორინგის დეპარტამენტის  ხელმძღვანელი მარინა არაბიძე. მისი კომენტარი 30 ნოემბერს გარემოს ეროვნულმა სააგენტომ გაავრცელა.

ამ თემაზე: რატომ არის დაბინძურებული ჰაერი – სააგენტოს განმარტება

ატმოსფერული ჰაერის ხარისხის პორტალზე სააგენტოს მიერ მოცემულია ასევე ჯანდაცვითი რეკომენდაციებიც.

ამ რეკომენდაციების მიხედვით:

თუ ჰაერში მტვრის ნაწილაკების შემცველობა არის „ცუდი“, ამ შემთხვევაში:

„ყველამ შეიძლება განიცადოს ზემოქმედება ჯანმრთელობაზე; ხოლო სენსიტიური ჯგუფების წევრები შესაძლებელია განიცდიდნენ უფრო სერიოზულ ზემოქმედებას, ვიდრე მოსახლეობა ზოგადად;

შემდეგმა ჯგუფებმა თავი უნდა აარიდონ გახანგრძლივებულ ან დატვირთულ გარე ფიზიკურ აქტივობას: გულის ან ფილტვის დაავადებების მქონე პირებმა, ბავშვებმა და ხანდაზმულებმა;

ყველა დანარჩენმა უნდა შეამციროს გახანგრძლივებული ან დატვირთული გარე ფიზიკური აქტივობა.“

თუ ჰაერში მტვრის ნაწილაკების შემცველობა არის „დამაკმაყოფილებელი“, ამ შემთხვევაში:

„ჰაერის დაბინძურებისადმი სენსიტიური ჯგუფები შესაძლებელია განიცდიდნენ ზემოქმედებას ჯანმრთელობაზე. თუმცა მთელი მოსახლეობისათვის მავნე ზეგავლენა მოსალოდნელი არ არის.

შემდეგმა ჯგუფებმა უნდა შეამცირონ გახანგრძლივებული ან დატვირთული გარე ფიზიკური აქტივობა: გულის ან ფილტვის დაავადებების მქონე პირებმა, ბავშვებმა და ხანდაზმულებმა“.

„ტრანსასაზღვრო დაბინძურების“ გარდა აღნიშნული ნაწილაკების ჰაერში გაფრქვევის ძირითადი წყაროა სამშენებლო პროცესები, ღია გრუნტი, შეშის ღუმელი, დიზელის ძრავები, მრეწველობის სექტორი, ქარის მიერ მიმოფანტული მტვერი. ასევე, ე.წ. მეორადი მყარი ნაწილაკები წარმოიქმნება სხვადასხვა დამაბინძურებლის ფოტოქიმიური რეაქციის შედეგად.

მტვრის ნაწილაკების გავლენა ჯანმრთელობაზე:

თვალის გაღიზიანება, ასთმა, ბრონქიტი, ფილტვის დაზიანება, სიმსივნე, მძიმე ლითონებით მოწამვლა, უარყოფითი ზემოქმედება გულსისხლძარღვთა სისტემაზე.

„სანამ ეს ადამიანები [ჯანდაცვის სამინისტრო] ჩვენთან დიალოგს აწარმოებენ, ამ პერიოდში უამრავი ბავშვი ეჯაჭვება ეტლს. რამდენიმე ბავშვი დაგვეღუპა 8 თვის განმავლობაში.

ეს არის პროგრესირებადი დაავადება, რომელიც არ გვაძლევს საშუალებას, რომ ჩვენ რაღაცას დაველოდოთ.

ამიტომ ვითხოვთ, რომ დროულად მოხდეს ახალი პრეპარატების შემოტანა,” – თქვა დღეს, 30 ნოემბერს, თბილისში, ჯანდაცვის სამინისტროს წინ გამართულ აქციაზე შშმ ბავშვის მშობელმა თამარ გოგალაძემ.

დღეს ჯანდაცვის სამინისტროსთან დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მხარდასაჭერი აქცია გაიმართა.

დიუშენის კუნთოვანი დისტროფია იშვიათი გენეტიკური დაავადებაა, რომელიც ადრეულ ასაკში იწვევს კუნთების განლევას, ბავშვებს უწევთ ეტლით სარგებლობა, რიგ შემთხვევებში კი დაავადება ისე პროგრესირებს, რომ სიკვდილს იწვევს.

თუმცა უკვე არსებობს სამკურნალო მედიკამენტი, რომელიც დაავადების პროგრესირებას მნიშვნელოვნად აჩერებს. მაგრამ წამალი ძვირადღირებულია და მისი შეძენა მშობლებს დამოუკიდებლად არ შეუძლიათ.

სწორედ ამიტომ მშობლები რვა თვეა ჯანდაცვის სამინისტროსგან ქვეყანაში წამლის შემოტანას ითხოვენ, თუმცა ჯერჯერობით უშედეგოდ.

დღეს გამართულ აქციაზე მშობლებმა მიიყვანეს შვილები და კიდევ ერთხელ მოითხოვეს სამინისტრომ რაც შეიძლება სწრაფად იყიდოს წამალი, რომელიც ბავშვების სიცოცხლის გადასარჩენადაა საჭირო. 

„როცა სახელმწიფომ წინასწარ იცის, რომ ბავშვმა თუ წამალი არ მიიღო – ჩაჯდება ეტლში; თუ შემდეგ წამალი არ მიიღო, მას გაუჭირდება სუნთქვა; თუ შემდეგ არ მიიღო წამალი, მას გაუჩერდება გული – ეს ყველაფერი წინასწარ იცის სახელმწიფომ და ამაზე მეტი კატასტროფა რაღა უნდა იყოს?!

რატომ უნდა დაიწყოს სახელმწიფომ იმაზე ყოყმანი, რომ ამას სჭირდება რესურსი? რა მნიშვნელობა აქვს ვინ არის ხელისუფლებაში? სულ არ აინტერესებთ მშობლებს ვინ არის ხელისუფლებაში, ეგ საერთოდ არ არის მნიშვნელოვანი. სახელმწიფოში ვინც არ უნდა იყოს ხელისუფლებაში, ეს არის პირველი ვალდებულება.

ამიტომ, ეს არ არის თხოვნა, ეს არ არის ხელის გამოწვდენა, ეს არის აუცილებელი საჭიროება, რომელიც უნდა დაკმაყოფილდეს,“ – თქვა დღეს აქციაზე კახა წიქარიშვილმა, დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვის მშობელმა.

აქციაზე მივიდა „ოცნების“ ჯანდაცვის მინისტრი მიხეილ სარჯველაძე. მან მშობლებს სთხოვა, რომ შეხვედრა სამინისტროში გაგრძელებულიყო.

„ორი წელი გავიდა ბატონო მიხეილ დაპირებებში და ერთი ქმედითი ნაბიჯი არ გადადგმულა,“ – უთხრა „ოცნების“ ჯანდაცვის მინისტრს, მიხეილ სარჯველაძეს ერთ-ერთი ბავშვის მშობელმა ზაქრო გვიშიანმა.

„გავიგე, კამერებთან სხვანაირად ნუ ილაპარაკებთ. როგორც აქამდე ყოფილა, შეგვიძლია კიდევ ავიდეთ, ვისაუბროთ“, – შესთავაზა მიხეილ სარჯველაძემ მშობლებს.

„ბატონო მიხეილ, რვაჯერ შევხვდით და ნაბიჯი არ გადაიდგა. შედეგი არ მოიტანა ამ შეხვედრებმა, სწორედ ამიტომ შევიკრიბეთ. ჩვენ არ ვართ ორგანიზატორები ამ შეხვედრის, თქვენი გუნდის დამსახურებაა, თქვენ გაუკეთეთ ამას [აქციას] ორგანიზება.

ამიტომ მოხდა, თქვენი და თქვენი გუნდის უმოქმედობის გამო,“ – უთხრა პასუხად მიხეილ სარჯველაძეს ზაქრო გვიშიანმა.

დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მშობლები ამბობენ, რომ ამერიკულ და ევროპულ ბაზარზე სამი-ოთხი დასახელების წამალია, რომლებიც ბავშვების მკურნალობას სჭირდება.

ჯანდაცვის სამინისტროს კი ის ქვეყანაში არ შემოაქვს.

ჯანდაცვის სამინისტროს წინ გამართულ აქციაზე მშობლები სიტყვით გამოვიდნენ და ამ ფორმითაც სცადეს სამინისტროსთვის ხმის მიწვდენა და დასაბუთება, თუ რატომ უნდა შემოიტანონ ბავშვებისთვის საჭირო მედიკამენტები ქვეყანაში.

„თითოეული ჩვენგანი არ იხდის გადასახადებს იმიტომ, რომ მინისტრებს ყოველ წელს მოემატოთ ხელფასი და კეთილდღეობა იყოს მოსამართლეების უზრუნველყოფილი.

ჩვენ ვიხდით გადასახადებს იმიტომ, რომ საქართველოში ბავშვები არ იყვნენ ელემენტარული საჭიროებების გარეშე, არ იყვნენ სასიცოცხლო სერვისების გარეშე. ჩვენ ვართ სახელმწიფო, ჩვენ ვართ ქვეყანა და ჩვენი გადასახადები უნდა მოხმარდეს, პირველ რიგში, ბავშვებს.

თუ ამას ვერ იგებს მთავრობა, ჩვენ აუცილებლად გავაგებინებთ და აუცილებლად დავარწმუნებთ, რომ მათი ვალდებულებაა ის, რომ ჩვენი თანხები, ჩვენი გადასახადები, პირველ რიგში მოახმარონ ბავშვებს.

ეს არის თითოეული ბავშვის უფლება.

ბავშვებმა მათთვის სასიცოცხლო სერვისები უნდა მიიღონ დაუყოვნებლივ, დაუბრკოლებლად, ყველანაირი დაპირებების გარეშე და ყველანაირი პათოსის გარეშე, რომ სადღაც კუთხეში ჩუმად ვილაპარაკოთ.

გამობრძანდით ისევ და ბავშვებს აუხსენით! დიახ, გევალებათ! ბავშვებს ვერ დაველაპარაკებიო – ჯანდაცვის მინისტრმა თქვა – ეს არის არასწორი. დიახ, გევალებათ, ელაპარაკოთ ბავშვებს, მათი გასაგები ფორმით. მათთვის ასახსნელია რას ჰპირდებით, რას აკეთებთ და რა გევალებათ. დიახ, აქ ბავშვები არიან, მაგრამ ბავშვებს მინისტრი დღეს არ დაელაპარაკა. ერთი სასიცოცხლო, ერთი საიმედო სიტყვა არ უთქვამს და რამდენიმე მშობელს უთხრა, რომ წამოდით და ვილაპარაკოთ სადღაც დახურულ კარს მიღმა.

დღეს მზად ვარ, ყველაფერში ჩავერთო მაქსიმალურად, ჩემი შესაძლებლობები მივმართო იმისთვის, რომ ბავშვებს არ უწევდეთ აქ დგომა იმიტომ, რომ უბრალოდ გადარჩნენ. ბავშვები არ უნდა იბრძოდნენ გადარჩენისთვის. ჩვენ ვართ სახელმწიფო, საზოგადოება და ჩვენ მოვთხოვთ მთავრობას. სახლიდან არაფრის მოტანა არ სჭირდებათ, ჩვენი გადასახადები ჩვენს შვილებს მოახმარონ და გადაარჩინონ ბავშვები,“ – თქვა აქციაზე სიტყვით გამომსვლელმა ერთ-ერთმა მშობელმა.

„ძალიან ცუდ მდგომარეობაში ვართ. გვინდა მივაწვდინოთ მთავრობას, როგორმე გვიშველონ. წაქცეულები ვართ, ვიწვებით, საშინლად იტანჯებიან ჩვენი პატარები. სანამ ეტლში ჩაჯდებიან, იქნებ მოგვაწოდონ ეს მედიკამენტი, რომელიც უკვე აღიარებულია არაერთ ქვეყანაში. რაღაც ეჭვები გაჩენიათ თურმე და არ აღიარებენ საქართველოში ამ მედიკამენტს -ასეთი პასუხი მოგვცეს. როგორ? თუკი ამერიკაში უკეთდება ეს და კარგად არიან ბავშვები, არის დიდი შედეგები, ქართველ ბავშვებზე არ იმოქმედებს ეს უკეთესად? მოგვხედონ, ჩვენ მხოლოდ ამას ვითხოვთ, სხვა არაფერი გვინდა,“ – თქვა აქციაზე ერთ-ერთი ბავშვის მშობელმა აზა თავაძემ.

მშობლები ამბობენ, რომ ჯანდაცვის სამინისტროსთან რვა თვეა მოლაპარაკებებს აწარმოებენ, ამ დროის განმავლობაში კი ბავშვები დაზარალდნენ. იმის გამო, რომ დაავადება პროგრესირებს, რამდენიმე ბავშვი დაიღუპა.

„ეს [დაავადება] არ გვაძლევს საშუალებას, რომ ჩვენ რაღაცას დაველოდოთ. ამიტომ ჩვენ საქართველოში ვითხოვთ, რომ დროულად მოხდეს ახალი პრეპარატების შემოტანა, რაც შეიძლება მალე. კიდევ რამდენიმე თვე დიალოგებში დასაკარგი  დრო არა გვაქვს.

თუ ფიქრობს ჯანდაცვის მინისტრი, რომ ჩვენ ისევ დიალოგზე დავთანხმდებით და ერთსა და იმავეს მოვისმენთ, ძალიან ცდება. იმ შემთხვევაში მივალთ მოლაპარაკებაზე, თუ გვეტყვიან, რომ კი, მომავალი თვიდან მიიღებთ ახალ პრეპარატს,“ – თქვა შშმ ბავშვის მშობელმა თამარ გოგალაძემ.

პარლამენტში მყოფ მილიონერ დეპუტატებზე გააკეთა აქცენტი ერთ-ერთმა მშობელმა გია ყრუაშვილმა.

„როცა ქვეყანაში და პარლამენტში 50% მილიონერია, მათი ოჯახისთვის ღვთის სამსახურია, რომ თითო მილიონერმა თითო-ოროლა ბავშვს გაუწიოს დახმარება და უპატრონოს, როდესაც მშობლებს არ გააჩნიათ იმხელა სახსრები, რომ თავიანთ შვილებს მიხედონ. ჩვენ ჩვენი უბედურება გვყოფნის და ამ უბედურებაში მთავრობამ უნდა მიიღოს და დადოს ლომის წილი.

სამწუხარო ის არის, რომ ჩემი შვილი 18 წლის ხდება და რომ გახდება 18 წლის, იმ რეაბილიტაციის კურსების პროგრამიდანაც ამოირიცხება. აქვე ბენზინი რომ გადამასხან და დამწვან, რომ ჩემს შვილს ეშველოს რამე, მე მზად ვარ ამისთვის ხელს მოვაწერ, ჩემს კი არა, ამ ბავშვებს – ყველაზე ვარ წამსვლელი. ამ ეტაპზე ეს ისეთი მტკივნეული თემა არის, რომ ამას ვერავინ ვერ მიაფუჩეჩებს. ეს არ არის შიმშილი, ეს არ არის სოციალური რაღაცა, ეს არის, როდესაც შენი შვილი გიყურებს, როგორი ვაჟკაცი ხარ და როგორ იცავ მის სიცოცხლეს. არ არსებობს აქ უკან დახევის არც ერთი ნაბიჯი,“ – თქვა აქციაზე გია ყრუაშვილმა.

დღესვე მშობლებმა შეადგინეს პეტიცია, რომელსაც ხელს ყველა ბავშვის მშობელი მოაწერს და შემდეგ პარლამენტში შეიტანენ.

მშობლები პარლამენტს მიმართავენ გამოინახოს ბიუჯეტში შესაბამისი თანხები, რომლითაც ბავშვებს სიცოცხლის გადასარჩენად აუცილებელ მედიკამენტებს შეუძენენ.

გარემოს ეროვნული სააგენტო ჰაერში მტვრის მყარი ნაწილაკების მატებასთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს.

„ატმოსფერულ ჰაერში მტვრის მყარი ნაწილაკების კონცენტრაციის მატება განაპირობა ქვეყანაში უდაბნოს მტვრის მასების გავრცელებამ. სიტუაცია გაუმჯობესდება შესაბამისი მეტეოროლოგიური პროცესების განვითარებისთანავე“, – ამბობს გარემოს ეროვნული სააგენტოს გარემოს დაბინძურების მონიტორინგის დეპარტამენტის  ხელმძღვანელი მარინა არაბიძე. მის კომენტარს გარემოს ეროვნული სააგენტო ავრცელებს.

„ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში, საქართველოს ტერიტორიაზე ატმოსფერულ ჰაერში მყარი ნაწილაკების (PM10 და PM2.5) მომატებული კონცენტრაცია კვლავ შეინიშნება, რაც განპირობებულია სამხრეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან მტვრის მასების გავრცელებით.

როგორც იცით, ბოლო პერიოდში არ დაფიქსირებულა ნალექი წვიმის ან თოვლის სახით, ასევე არ დაფიქსირებულა ქარი, რამაც განაპირობა დაბინძურების შენარჩუნება.

საქართველოს ტერიტორიაზე უდაბნოს მტვერის მასების  გავრცელება წლის განმავლობაში პერიოდულად ფიქსირდება.

სიტუაციის გაუმჯობესება დამოკიდებულია შესაბამისი მეტეოროლოგიური პროცესების (წვიმა, თოვლი, ქარი) განვითარებაზე”,- ამბობს მარინა არაბიძე.

გარემოს ეროვნული სააგენტოს ცნობით, უწყება ატმოსფერული ჰაერის ხარისხის უწყვეტ მონიტორინგს 18 ავტომატური სადგურის საშუალებით ახორციელებს.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური ეხმაურება უკრაინის სამხედრო დაზვერვის მიერ გამოქვეყნებულ რუკის სქრინს, რომელზეც საქართველო მონიშნულია, როგორც ადგილი, სადაც რუსეთის შეიარაღებული ძალების კომუნიკაციის ტერმინალების ქსელებია განთავსებული.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური ამბობს, რომ ეს ინფორმაცია არასწორია და ახლა ცდილობს გაარკვიოს რატომ გავრცელდა მსგავსი ინფორმაცია.

„ვრცელდება არასწორი ინფორმაცია, თითქოს უკრაინის დაზვერვის მასალებით საქართველოს ტერიტორიაზე არსებობს რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების სპეციალური უსაფრთხო კომუნიკაციის ტერმინალების ქსელები.

თავის მხრივ, არანაირი მსგავსი ინფორმაცია არ მიგვიღია უკრაინის საგარეო დაზვერვის სამსახურიდანაც. ამ უკანასკნელმა, გავრცელებულ განცხადებაში, მიუთითა ასეთი ქსელების უკრაინასთან, ფრონტის ხაზზე და აფრიკის კონტინენტზე არსებობის შესახებ.

ამავე დროს, განცხადებასთან ერთად გამოქვეყნებულ ფოტოზე დატანილმა ლოკაციამ დატოვა მათ მიერ გახმოვანებული ინფორმაციის არასწორი ინტერპრეტაციის სივრცე საქართველოს შესახებ.

ჩვენ პროაქტიულად ვცდილობთ გავარკვიოთ, რით იყო გამოწვეული, მათივე განცხადებისგან განსხვავებული ისეთი მასალის გავრცელება,“ – ვკითხულობთ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის განცხადებაში.

გუშინ, 29 ნოემბერს, უკრაინის სამხედრო დაზვერვამ გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომლის თანახმადაც უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო დაზვერვის დირექტორატის დანაყოფებმა, ტექნიკური დაზვერვის ოპერატიულ მეთოდებთან ერთად, გამოავლინეს რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების სპეციალური დაცული კომუნიკაციის ტერმინალების ქსელები უკრაინასთან ფრონტის ხაზზე და აფრიკის კონტინენტზე.

უკრაინის სამხედრო დაზვერვამ ამ ინფორმაციას თან დაურთო ორი ფოტოსქრინი, რომელ ფოტოებზეც ასახულია ის ადგილები, სადაც, დაზვერვის ინფორმაციით, რუსეთის არმიის საკომუნიკაციო ტერმინალებია.

ორიდან ერთ სქრინზე წითლად მონიშნულია საქართველო.

უკრაინის სამხედრო დაზვერვას გავრცელებულ ინფორმაციაში არ განუმარტავს, რატომ მოხვდა საქართველოს ტერიტორია ამ ფოტოსქრინზე.

„რაც არ უნდა მალონ ეს პროტესტი, პროტესტი თავის თავს ვერ დამალავს. რაც უფრო დიდხანს მოითმენენ ისინი ამ ყველაფერს, მით უფრო მეტად და ძლიერად გაანადგურებს ეს მათ პიროვნულად,“ – ამბობს ყოფილი საჯარო მოხელე სალომე მაჭარაშვილი. ის ერთ-ერთია იმ ასეულობით საჯარო მოხელეთა შორის, რომლებიც პროტესტის გამო საჯარო სამსახურიდან დაითხოვეს.

„საჯარო მოსამსახურეთა დამოუკიდებელი პროფკავშირების კონსტიტუციის 78-ე მუხლის“ მონაცემებით, პროევროპული პროტესტის გამო ქვეყანაში 800-დან 1200-მდე საჯარო მოხელე გაათავისუფლეს. გათავისუფლებულების დაახლოებით 20 %-მა შეძლო კერძო სექტორში დასაქმება.

რამდენად შეიძლება ბიზნესში დასაქმების იმედად საჯარო სამსახურში თამამი განცხადებების გამოხატვა? – „ბათუმელები“ საჯარო სამსახურებიდან გათავისუფლებულ 3 ადამიანს ესაუბრა, რომლებიც კერძო სექტორში დასაქმდნენ.

• „რაც არ უნდა მალონ, პროტესტი თავს ვერ დამალავს“

„ახალი შესაძლებლობის კარი ყოველთვის გაიღება, მაგრამ არა საკუთარი ღირებულებების და ფასეულობების დათმობის ხარჯზე,“ – თავდაჯერებულობა ეტყობა სალომე მაჭარაშვილს, რომელიც 2025 წლის მარტში გაათავისუფლეს თბილისის მერიიდან. ბოლო 6 წელი იგი მუნიციპალური სერვისების სააგენტოში მენეჯერულ პოზიციას იკავებდა.

სალომე მაჭარაშვილი სამსახურიდან მას შემდეგ გაუშვეს, როცა ევროინტეგრაციის კურსის შეჩერება პეტიციაზე ხელმოწერით გააპროტესტა. იგი პროტესტს ღიად აფიქსირებდა.

„სააგენტოდან გათავისუფლების შემდეგ კერძო კომპანიაში დავსაქმდი პროექტების ხელმძღვანელის თანამდებობაზე. დაახლოებით 5-6 თვეში ვიპოვე ახალი სამსახური,“ – ამბობს სალომე მაჭარაშვილი.

იგი იმ სირთულეებზე გვესაუბრება, რის გამოც საჯარო მოხელეებს გაჩუმება უწევთ. ყოფილი საჯარო მოხელე მოგვიყვა იმ გზის შესახებ, რომლის გავლაც მოუწია ბიზნესში დასაქმებამდე:

„საჯარო სექტორი ისედაც არ გამოირჩევა მაღალი ხელფასით, ძირითადად მოტივაციის ხარჯზე მუშაობენ ადამიანები და ეკონომიკური სიდუხჭირე, რაც არის ქვეყანაში, ასახულია საჯარო მოხელეებზეც. საჯარო მოხელეებსაც აქვთ ფინანსური ვალდებულებები, ოჯახების მიმართ პასუხისმგებლობა, რაც საკმაოდ დიდი წნეხია, რომ გააჩუმონ.

18-წლიანი უწყვეტი თანამშრომლობის შემდეგ ძალიან რთულია კერძო სექტორში გადასვლა. 38 წლის ვარ. მთელი ჩემი ცხოვრების გააზრებული 18 წელი – ჩემი ცხოვრების მთელი ეს ეტაპი უკავშირდება თბილისის მერიას. თანაც, ეხებიან შენს კომპეტენციას – თურმე, გასაუბრება ვერ გაიარე, შემდეგ კი შენს ადგილზე ნიშნავენ ადამიანს, რომელსაც საერთოდ არ აქვს ცოდნა სამშენებლო სამართლის მიმართულებით, კანონმდებლობის გაცნობა ახლა დაიწყო და ჯერ კიდევ არაა სრულად ჩართული მოქალაქეთა კონსულტაციაში.

სამშენებლო სექტორი საკმაოდ სპეციფიკური მიმართულებაა. ძალიან მნიშვნელოვანია ის სპეციფიკური ცოდნა და გამოცდილება, რომელიც მქონდა. ვფიქრობ, ამ კუთხით გამიმართლა: ისეთ დროს შევხვდი დამსაქმებელს, როდესაც კომპანიას ჰქონდა ჩემნაირი რესურსის საჭიროება და მეც ამ დროს ვიყავი თავისუფალი და სამუშაოს მაძიებელი,“ – გვიყვება სალომე მაჭარაშვილი.

ანაზღაურების კუთხით როგორია სხვაობა? – ვეკითხებით ყოფილ საჯარო მოხელეს.

„ბევრად მაღალია ჩემი ხელფასი კომპანიაში,“ – გვპასუხობს სალომე მაჭარაშვილი.

სალომე მაჭარაშვილის თქმით, საჯარო მოხელეებში პროევროპული განწყობა საკმაოდ მაღალია, მაგრამ დიდი ნაწილი სიჩუმეს ამჯობინებს. რა არის გამოსავალი, თუ პროტესტის გამოხატვის გამო საჯარო მოხელეს გათავისუფლება ელის?

„გამოწვევა საკმაოდ რთული, თუნდაც სამსახურის მოძებნა, თუმცა არის ღირებულებები და ფასეულობები, რომელიც კონსტიტუციით და კანონმდებლობით ავალდებულებს საჯარო მოხელეს, თუ რას, ვის უნდა ემსახურებოდეს, ვის წინაშე არის ანგარიშვალდებული. ეს ფუნდამენტური პრინციპი და ღირებულებებია და ამ პრინციპების დაცვა ყველგან მნიშვნელოვანია, განსაკუთრებით კი, საჯარო სამსახურში. შეუძლებელია, ამ საკითხთან კონფლიქტში იყო და შინაგანად არ ნადგურდებოდე. მე ასეთ საჯარო მოხელეებს ვუსურვებდი მეტ სითამამეს, გამბედაობას და თავისუფლებას. ჩემი აზრით, გამოსავალი ყოველთვის არსებობს.

ახალი შესაძლებლობის კარი ყოველთვის გაიღება, მაგრამ არა საკუთარი ღირებულებების და ფასეულობების დათმობის ხარჯზე,“ – მიიჩნევს სალომე მაჭარაშვილი.

მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანაში ავტორიტარიზმია, კვალიფიციური საჯარო მოხელე მაინც იპოვის სამსახურს, შიში უსაფუძვლოა?

„ნეპოტიზმის ნიშნები, ზოგადად, კერძო სექტორში ბევრად უფრო ნაკლებია, გამომდინარე იქიდან, რომ ბიზნესი უყურებს საკუთარ დანახარჯს: ადამიანური რესურსის დანახარჯს რა სარგებელი მოაქვს კომპანიისთვის? კომპანიის კეთილდღეობა პირდაპირ არის მიბმული ამ საკითხებზე. ამიტომაც, ბიზნესი ფიზიკურად ვერ შეინახავს და არ შეინახავს ისეთ რესურსს, ვისაც არ მოაქვს სარგებელი.

შესაბამისად, კვალიფიკაცია ძალიან მნიშვნელოვანია.

საჯარო მოსამსახურეებს – საუბარი მაქვს გამოცდილ საჯარო მოხელეებზე, რომლებსაც უამრავი სწავლება და ტრენინგი აქვთ გავლილი – დისციპლინის, პასუხისმგებლობის მიმართულებით ბევრად დიდი უპირატესობა გააჩნიათ კერძო სექტორთან მიმართებით. პასუხისმგებლობა და დისციპლინა ნებისმიერი კომპანიისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია,“ – ამბობს ყოფილი საჯარო მოხელე.

ამ თემაზე საუბრის დროს, ყოფილი საჯარო მოხელე თავის დაკვირვებას გვიზიარებს – ჩემი აზრით, მაინც მიადგებიან ამჟამად მდუმარე საჯარო მოხელეებს, რომლებსაც პროტესტი აწუხებთო.

„რაც არ უნდა მალონ ეს პროტესტი, პროტესტი თავს ვერ დამალავს. რაც უფრო დიდხანს მოითმენენ ისინი ამ ყველაფერს, მით უფრო მეტად და ძლიერად გაანადგურებს ეს მათ პიროვნულად. მე მჯერა, რომ საჯარო დაწესებულებებში ძალიან ბევრი კეთილსინდისიერი ადამიანი მუშაობს, რომელსაც აქვს ღირებულებები, იცის ქვეყნის ფასი, იცის, რას უნდა ემსახუროს საჯარო სამსახურში. მათ რეალურად უნდა გააცნობიერონ, რა რისკების შემცველია ეს დუმილი. მჯერა, რომ რაღაც მომენტში, რაღაც კონკრეტულ ნიშნულზე მივა საკითხი ისევ ამოხეთქავს…“ – გვიყვება სალომე მაჭარაშვილი.

ყოფილ საჯარო მოხელეს „ოცნების“ პარლამენტის დეპუტატის, მარიამ ლაშხის კომენტარზეც ვკითხეთ: „თუ ვინმეს აქვს იმის განცდა, რომ ჰყავს რუსი ხელისუფალი, ამ რუსი ხელისუფლისაგან არც ხელფასი არ უნდა აიღოს,“- ამბობს „ქართული ოცნების“ დეპუტატი.

„მარიამ ლაშხს ვურჩევდი, გადაეხედა საჯარო სამსახურის შესახებ კანონისთვის, კონსტიტუციისთვის, რომელიც ასე გათელეს ბოლო თვეების და ბოლო წლის განმავლობაში და კარგად გადაიკითხოს, რეალურად ვინ არის ხელფასის წყარო, ვის უნდა ემსახურებოდეს საჯარო მოხელე და განსაკუთრებით ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოში დასაქმებული ადამიანები,“ – ბრაზს ვერ მალავს სალომე მაჭარაშვილი.

• „წამოვედი შემოსავლების სამსახურიდან, ბუღალტრად დავსაქმდი… მნიშვნელოვანია კომფორტის ზონიდან გამოხვიდე“

„თუ შიშს და ზეწოლას დაემორჩილები, შენ უკვე დაგიმორჩილეს,“ – თავის ამბავს გვიყვება ნოდარ წიწრიაშვილი. იგი შემოსავლების სამსახურის ყოფილი თანამშრომელია.

ნოდარ წიწრიაშვილი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტში მუშაობდა 2014 წლიდან. მან საჯარო სამსახური თავად დატოვა 2025 წლის ივნისის დასაწყისში.

„სიტუაცია ძალიან აღარ მომწონდა და ამიტომ წამოვედი. ვხედავდი, უკვე როგორ ვრჩებოდი გვერდით, მაგალითად, შეხვედრებზე ჩემი ადგილი აღარ იყო, დაწინაურების საშუალება გააქრეს, არც შვებულებაში გამიშვეს, ხელფასი დამაკლეს…

ვმონაწილეობდი და ახლაც ვმონაწილეობ პროევროპულ საპროტესტო აქციაში. პირდაპირ არასდროს არაფერი არ უთქვამთ, მაგრამ ეს უკავშირდებოდა პოლიტიკას: ჩვენს ევროპულ გზას.

ავდექი და წამოვედი. ბუღალტრად დავსაქმდი ერთ-ერთ კომპანიაში. 500 ლარით ნაკლები მაქვს ხელფასი, მაგრამ მიღირს.

მნიშვნელოვანია, კომფორტის ზონიდან გამოხვიდე. თუ დაემორჩილები უკანონობას, მორჩილი ხდები და მანდ მთავრდება ყველაფერი. შიშს არ უნდა მისცე საშუალება, რომ დაგიმორჩილოს.

მნიშვნელოვანია, მებრძოლი ხასიათი გამოავლინო მაგ დროს. შენ თავს უნდა უთხრა, რომ რაღაც გამოვა და აუცილებლად გამოვა. უნდა გარისკო. თუ შიშს და ზეწოლას დაემორჩილები, უკვე დაგიმორჩილეს. ეს არის ბრძოლა შენ თავთან, შენს შიშებთან. ეს შიში უნდა გადალახო,“ – მიიჩნევს ნოდარ წიწრიაშვილი.

ყოფილი საჯარო მოხელეს საკუთარი დაკვირვების გაზიარება ვთხოვეთ: რამდენად შეიძლება დუმილს შეჩვეული საჯარო მოხელეები ისევ გააქტიურდნენ?

ნოდარ წიწრიაშვილის აზრით, „ოცნების“ მთავრობამ საჯარო სექტორში შეძლო გარდატეხის შეტანა მორჩილებისკენ, ხოლო ვინც ამ კრიტიკულ სიტუაციაში გაჩუმდა, გაჩუმებული დარჩება. ყალბი მოლოდინის შექმნა არ მიყვარსო – ამბობს ყოფილი საჯარო მოხელე.

„სამსახურს როგორ ვერ იშოვი, მაგრამ რთულია, მით უფრო, როცა შვილები გყავს, მაგალითად, სარჩენი. ამ დროს რთულია გარისკო, თუმცა ჩემმა ერთმა მეგობარმა, რომელსაც შვილები ჰყავს, გარისკა და წამოვიდა, სამსახურიც იშოვა…

ყველა ვერ რისკავს, ყველას არ შეუძლია ეს.

თუ ამ რთულ მომენტში გაიმარჯვებს ღირსება – ძლევ შიშს. თუ შიში გიმორჩილებს – ეგუები მორჩილებას.

ეს შიში რეალურია, რომ აი, სხვა სამსახურს ვერ იშოვი, რადგან დღევანდელ საქართველოში მართლაც ძალიან რთულია ნორმალური სამუშაოს პოვნა… სხვა ადამიანებს იმას მოვუწოდებ, რომ უბრალოდ არ ჩავარდნენ სასოწარკვეთილებაში. მე ამ დროს ძალიან მეხმარებოდა რუსთაველის ქუჩაზე გასვლა, ადამიანებთან დალაპარაკება….

დღეს აღარ მაქვს საჯარო მოხელეებთან კომუნიკაცია, თავს ვარიდებ. ვიცი, რომ ყველა ადამიანი თავისებურად განიცდის, რაც ქვეყანაში ხდება, მაგრამ ადამიანებში შიში უფრო დომინანტური ფაქტორია – მოახდინეს გავლენა ადამიანებზე, იციან, რა შიში მოქმედებს ადამიანზე, ამ ყველაფრის აქტივირება მოახდინა მთავრობამ.

როცა ადამიანი დაშინდება და მის ფსიქოლოგიაში მოხდება გარდატეხა, ჩემი აზრით, იმ ადამიანმა უკვე მიიღო გადაწყვეტილება და დაექვემდებარა წნეხს.

სამწუხაროდ, ეს კრიტიკული ეტაპი ჩვენ უკვე გავიარეთ. აღარ უნდა გვქონდეს ილუზია. ეს ძალიან მტკივნეულია,“ – გვითხრა ნოდარ წიწრიაშვილმა.

• „სამუშაო სივრცეშიც შესაძლებელია საჯარო მოსამსახურემ დააფიქსიროს სამოქალაქო პოზიცია“ 

თაია მახარაშვილი თბილისის მერიაში კომუნიკაციის მენეჯერის პოზიციაზე მუშაობდა. იგი 2024 წლის დეკემბერში გაათავისუფლეს. ემოციურად ამოვისუნთქეო – ყოფილი საჯარო მოხელე იხსენებს გათავისუფლების მომენტს და შემდეგ ქრონოლოგიურად გვიყვება, როგორ იცვლებოდა პროტესტზე „ოცნების“ რეჟიმის რეაგირება საჯარო სექტორში:

„ბოლო 11 წელია საჯარო სამსახურში ვიყავი. პირველად ალბათ 2019 წელს გავედი აქციაზე, როგორც საჯარო სექტორში დასაქმებული პირი. ეს იყო სარალიძის მკვლელობა. ამ საქმის გამოძიებას მოჰყვა მაშინ საპროტესტო აქციები. მაშინ პროტესტის გამოხატვას სამსახურში არანაირი რეაქცია არ მოჰყოლია. რა თქმა უნდა, ინფორმირებული იყვნენ, მაგრამ არავინ იმჩნევდა.

შემდეგ იყო 2020 წლის აქციები და გავრილოვის ღამე, როცა უკვე მერიაში პროტესტის გამოხატვის მიმართ განწყობები შეიცვალა, თუმცა სიტყვიერად არც მაშინ არავის არაფერი უთქვამს. რამდენჯერმე მითხრეს: ამ ყველაფერს აკონტროლებდნენ და ინფორმაციას აწვდიან „ზევით“. არ ვიცი, პარტიას აწვდიდნენ, თუ ვის.

შემდეგ უკვე იყო რუსული კანონი, საპროტესტო აქციები 2023 წელს, როცა მითხრეს, წლის ბოლოს შეიძლება შეწყვეტილიყო ჩემთან ხელშეკრულება. საბოლოოდ, ხელშეკრულება არ შეუწყვეტიათ, კანონი გაიწვიეს და მივიღეთ კანდიდატის სტატუსი. რაღაცნაირად დამაიმედებელი განწყობა გაჩნდა საჯარო სამსახურებში: იქნებ რაღაც შეიცვალოს.

2024 წელს ისევ შემოაბრუნეს რუსული კანონი, რაზეც უკვე ძალიან მწვავე იყო ჩვენი პროტესტი. 2024 წლის 30 ნოემბერს კი, საჯარო განცხადებით შევუერთდით სხვა საჯარო სამსახურებს. რამდენიმე დღეში ვიღებ ინფორმაციას, რომ უნდა ჩამოვშორდე ჩემ საქმიანობას, ამიკრძალეს მედიასთან ურთიერთობა, რასაც წლების განმავლობაში რუტინულად ვაკეთებდი.

გასული წლის 27 დეკემბერს გამათავისუფლეს… სიმართლე გითხრათ, ემოციურად ეს ჩემთვის იყო ამოსუნთქვა. შეიძლება არ იყო მუქარა, ღია შევიწროება და ასე შემდეგ, მაგრამ ვიცოდი, რომ თუნდაც სოციალურ ქსელს მიკონტროლებდნენ, ყოველთვის განცდა მქონდა იმის, რომ რაც არ უნდა მეთქვა, აუცილებლად მიდიოდა სადღაც, ვიღაცამდე, აი, ეს განცდა მომშორდა,“ – გვითხრა თაია მახარაშვილმა.

ემოციური ამოსუნთქვის პარალელურად ყოფილი საჯარო მოხელეს ფინანსური პრობლემები დაეწყო. რამდენიმე თვე საჯარო სამსახურიდან პროტესტის გამო გათავისუფლებულს ფონდები ეხმარებოდნენ, შემდეგ კი, კერძო სექტორში დასაქმდა. ის ერთ-ერთი საგანმანათლებლო პროექტის კოორდინატორია.

„მიხარია, რომ სწორი სამოქალაქო პოზიციის მქონე ადამიანების გვერდით მიწევს ამჟამად მუშაობა. ეს ჩემთვის გადამწყვეტია. მქონდა ისეთი შემოთავაზებები, რასაც უბრალოდ იმიტომ არ დავთანხმდი, ვიცოდი, რომ კომპანიის ხელმძღვანელობას ჰქონდა ჩემგან განსხვავებული სამოქალაქო პოზიცია. იმის მერე, რაც ჩვენ გადავიტანეთ საჯარო სამსახურში, ვფიქრობ, ეს დისკომფორტი ისევ აღარ უნდა შევუქმნა ჩემ თავს იმ საბაბით, რომ დასაქმებული ვიყო,“ – გვიყვება თაია მახარაშვილი.

თაია მახარაშვილი „საჯარო მოსამსახურეთა დამოუკიდებელი პროფესიული კავშირის კონსტიტუციის 78-ე მუხლის” თანადამფუძნებელი და გამგეობის წევრია.

„პროტესტს ვერ გამოვხატავ იმიტომ, რომ გამათავისუფლებენ და უმუშევარი დავრჩები“ – რამდენად რეალურია საჯარო მოხელეების ეს შიში? – ვკითხეთ მას.

„გამიჭირდება არ დავეთანხმო. გამიჭირდება, თამამად ვუთხრა ვინმეს, რომ იოლია ამ გადაწყვეტილების მიღება. მე, პირადად, ძალიან გამიმართლა. თუ გავითვალისწინებთ ამ ქვეყანაში არსებულ ეკონომიკურ მდგომარეობას და დასაქმების ბაზარს, ვერ ვიტყვი, რომ იოლია დასაქმება. დასაქმების ბაზარი მაღალკვალიფიციური პროფესიონალებისთვის მით უმეტეს საკმაოდ მწირია და არ იძლევა დიდ შესაძლებლობებს. შესაბამისად, ვისაც საბანკო ვალდებულებები აქვს, მათთვის ამ გადაწყვეტილების მიღება რთულია.

ბიზნესიც, მე როგორც ვაკვირდები, საკმაოდ დიდი წნეხის ქვეშ არის. გამიგია, ვთქვათ, ყოფილი საჯარო მოსამსახურეებისგან, რომ ბევრგან იბლოკებიან კერძო სექტორშიც.

და მაინც ვფიქრობ, რომ თუ ისინი წამოსვლას ვერ ახერხებენ საჯარო სამსახურიდან, ყველა საჯარო მოსამსახურეს შეუძლია, ვიდრე მუშაობს, ჰქონდეს თავისი სამოქალაქო პოზიცია და დააფიქსიროს ეს პოზიცია. სამუშაო სივრცეში რაღაც დოზით ამას ყველანი ყოველთვის ვახერხებდით და ვერ ვიტყვი, რომ ამის შესაძლებლობა არ არის.

თუმცა ეს ფონი, რაც ჩვენ მასობრივ გათავისუფლებებს მოყვა, რა თქმა უნდა, მათზე ახდენს გავლენას. ამის გამო უფრო იკავებენ თავს,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ თაია მახარაშვილმა.

კითხვაზე – რა შემთხვევაში შეიძლება გააქტიურდეს ისევ საჯარო სექტორი, თაია მახარაშვილი ასე გვპასუხობს:

„არის რაღაც, რაც შეიძლება აიტანოს ადამიანმა გარკვეული დოზით და გაჩუმდეს, ვერ გაბედოს, მაგრამ არის მდგომარეობა და ბოლო ერთი წელია ზუსტად ეს მდგომარეობა გვაქვს, რომ უბრალოდ თუ გაქვს ღირსება, თუ გაქვს ნამუსი, არ ვიცი საერთოდ როგორ უნდა გაჩერდე? მე, პირადად, ალბათ თავად დავწერდი განცხადებას და წამოვიდოდი…

გასული წლის 28 ნოემბერს, როცა მოვისმინეთ ირაკლი კობახიძის განცხადება, ველოდი, რომ ამას საჯარო მოსამსახურეების ძალიან დიდი ნაწილი ვერ აიტანდა და უპასუხოდ არ გაატარებდა. მაგრამ ვერ მივიღეთ ის შედეგი, რაც უნდა ყოფილიყო. როგორც კი პეტიციაზე ხელმოწერა დაიწყო და 240 ადამიანამდე ავედით, დაიწყო სერიოზული ზეწოლა, რომ სხვებს არ მოეწერათ ხელი.

საჯარო სექტორში ბევრია პარტიული აქტივისტი, „ოცნების“ მომხრეები. ისინი ცდილობდნენ მსგავს სიტუაციაში, ასე ვთქვათ, მტრული გარემოს შექმნას ხელმომწერის მიმართ, მაგალითად, ერთ სამუშაო ოთახში პეტიციაზე ხელმომწერს აღარ ესალმებოდნენ. საშინლად მძიმე ფონი შეიქმნა. ამას ვინც უყურებდა, განსხვავებული აზრის მიუხედავად, უკვე გადაიფიქრა პეტიციაზე მოეწერა ხელი.

მაინც ვფიქრობ, რომ შეიძლება რომელიმე ერთ გადაწყვეტილებას – ჩვენ უკვე ყველაფერს ველოდებით „ქართული ოცნებისგან“ – მოჰყვეს ისევ რაღაც და იფეთქოს ერთიანად პროტესტმა. ამის შესაძლებლობა ყოველთვის არსებობს საჯარო სექტორში.

ქვეყანაშიც არსებობს ამის შესაძლებლობა, რომ ერთმა გადაწყვეტილებამ მთლიანად ჩამოშალოს სისტემა. უბრალოდ, ეს ჯერჯერობით არ მომხდარა,“ – გვითხრა თაია მახარაშვილმა.

___

ამავე თემაზე: 

28 ნოემბერს უწყვეტი, პროევროპული პროტესტის ერთი წლის თავზე, ქართველმა ემიგრანტებმა მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში საპროტესტო აქციები მოაწყვეს.

საზღვარგარეთ მცხოვრები ქართველები შეიკრიბნენ სიდნეიში, ჰააგაში, ტალინში, ვენაში, კიოლნში, ჰანოვერში, ვაშინგტონში, ფრანკფურტში, პარიზში, ოსლოში, ბუდაპეშტში და კიდევ ერთხელ გააპროტესტეს „ქართული ოცნების“ გადაწყვეტილება თქვას უარი საქართველოს ევროპულ პერსპექტივაზე.

მსოფლიოს სხვადასხვა ქალაქში გამართული აქციების ამსახველ ფოტო მასალას მოძრაობა „ქარები“ აქვეყნებს. სწორედ „ქარების“ მიერ იყო ინიცირებული კამპანია სახელწოდებით „მე ვარ ქართველი, მე ვარ ევროპელი“.

გთავაზობთ ფოტოებს იმ ქალაქებიდან, სადაც საქართველოს მოქალაქეებმა საპროტესტო აქციები გამართეს.

პოლონეთმა საქართველო ამოიღო იმ ქვეყნების სიიდან, რომლის მოქალაქეებსაც გამარტივებული წესით შეუძლიათ პოლონეთის ტერიტორიაზე სამუშაო ნებართვის მოპოვება.

საქართველოს მოქალაქეებს, 2018 წლიდან შეეძლოთ პოლონეთში გამარტივებული წესით დასაქმება. სწორედ გამარტივებული წესების გამო, ათასობით საქართველოს მოქალაქისთვის პოლონეთში დასაქმება სოციალური სიდუხჭირისგან თავის დაღწევის საშუალებად იქცა. პირველი დეკემბრიდან კი ამის შესაძლებლობა აღარ ექნებათ.

რა იქნება ახლა, რა იცვლება და როგორ მოუწევთ სამუშაო ნებართვის მიღება მათ, ვისაც პოლონეთში დასაქმება სურს  ამ თემაზე „ბათუმელები“ ვალერიან ქარჩავას ესაუბრა, MigraMate-ის დამფუძნებელსა და გენერალურ დირექტორს, ევროკავშირის სამართლის მაგისტრს.

• ბატონო ვალერიან, პირველი დეკემბრიდან საქართველოს მოქალაქეები ვეღარ დასაქმდებიან უცხოელისთვის სამუშაოს მინდობის განაცხადის საფუძველზე პოლონეთში. რას ნიშნავს ეს? რა იცვლება და რთულდება ამით პოლონეთში საქართველოს მოქალაქეებისთვის?

ეს ძალიან მნიშვნელოვანი ცვლილებაა, რომელსაც ჩვენ დიდი ხანია ყურადღებით ვადევნებთ თვალს. ეს ცვლილება 2025 წლის 25 ნოემბერს გამოქვეყნდა პოლონეთის საკანონმდებლო მაცნეში.

რას ეხება ეს კანონი? ეს არის პოლონეთის ოჯახის, შრომისა და სოციალური პოლიტიკის მინისტრის 2025 წლის 21 ნოემბრის დადგენილება. ამ დადგენილებით, საქართველო ამოიღეს იმ ქვეყნების სიიდან, რომლის მოქალაქეებსაც პოლონეთში გამარტივებული წესით დასაქმება შეეძლოთ.

ახალი დადგენილების  მიხედვით საქართველოს მოქალაქეები ვეღარ ისარგებლებენ ამ გამარტივებული მექანიზმით, რომელიც საქართველოს მოქალაქეებს აძლევდა საშუალებას, გაიოლებული გზით ჰქონოდათ წვდომა პოლონეთის შრომის ბაზარზე.

აღნიშნული მექანიზმის შემოღების დღიდან, ჩამონათვალში ექვსი ქვეყანა იყო, რომლთა მოქალაქეებსაც პოლონეთში გამარტივებული წესით დასაქმების უფლება ჰქონდათ. პირველ ჯერზე ამოიღეს რუსეთი, ახლა კი საქართველო. დარჩა სომხეთი, ბელარუსი, მოლდოვა და უკრაინა.

• რას ნიშნავს ეს საქართველოს მოქალაქეებისთვის?

საქართველოს მოქალაქეებისთვის უბრალოდ დასრულდება გაიოლებული წვდომა პოლონეთის შრომის ბაზარზე. აუცილებელი იქნება სამუშაო ნებართვის მოპოვება, ისევე როგორც სხვა დანარჩენი სახელმწიფოების მოქალაქეებისთვის.

1-ელი დეკემბრიდან დამსაქმებელმა უნდა მოაწესრიგოს დოკუმენტაცია, გააკეთოს განაცხადი შრომის ნებართვაზე. საქართველოს მოქალაქე ვერ იქნება განმცხადებელი. ჯერ დამსაქმებელმა უნდა გამოხატოს სურვილი, შეიტანოს განაცხადი შრომის ნებართვაზე და შემდეგ ელოდოს ნებართვას.

არსებული პრაქტიკის გათვალისწინებით, ეს პროცესი შეიძლება გაიწელოს რამდენიმე თვე, გააჩნია ქალაქს. ჩვენ გვაქვს შემთხვევები, როდესაც ლოდინის დრო 3-4 თვეს აღწევს. მოკლედ, სამუშაო ნებართვის მიღების პროცესი გაცილებით დიდი ხანი გაგრძელდება, ვიდრე აქამდე ხდებოდა ე.წ. დამსაქმებლის დეკლარაციის (განაცხადის) დარეგისტრირებისას, როცა პროცესს კანონით 7 დღე სჭირდებოდა (ზოგ შემთხვევბში, რამდენიმე დღით მეტი).

• როგორ შეეხება ახალი ცვლილება მათ, ვინც უკვე მუშაობს პოლონეთში და აქვს დროებითი ცხოვრების და მუშაობის ნებართვა?

რა შეიცვლება 1-ელი დეკემბრიდან მათთვის, ვინც უკვე მუშაობს პოლონეთში და აქვს დროებითი ბინადრობის და მუშაობის ნებართვა? ამ ეტაპზე მათთვის არაფერი არ შეიცვლება. ანუ ვისაც უკვე აქვს ე.წ. „კარტა პობიტუ“ სამსახურის საფუძველზე, ამ ადამიანებისთვის არაფერი იცვლება. უბრალოდ, სამომავლოდ რომ დასჭირდეთ გამარტივებული მექანიზმით დასაქმება დამსაქმებლის მიერ დარეგისტრირებული დეკლარაციის საფუძველზე, ამას ვერ შეძლებენ.

საყურადღებოა ასევე ის თუ, რა შეიცვლება საქართველოს იმ მოქალაქეებისთვის, რომლებიც უკვე მუშაობს პოლონეთში დარეგისტრირებული დამსაქმებლის დეკლარაციის საფუძველზე და ჯერ არ აქვთ „კარტა პობიტუ“ (ბინადრობის ნებართვა).

ახალი დადგენილების მესამე პარაგრაფში ნათქვამია, რომ საქართველოს მოქალაქეს, რომელიც დასაქმდა დამსაქმებლის მიერ დარეგისტრირებული დეკლარაციის საფუძველზე 2025 წლის 1-ელ დეკემბრამდე,  შეუძლია სამუშაოს გაგრძელება დეკლარაციაში მითითებული პირობებით, მისი ვადის ამოწურვამდე.

მაგალითისთვის, თუ დამსაქმებელმა დაარეგისტრირა დეკლარაცია საქართველოს მოქალაქისთვის 2025 წლის პირველ დეკემბრამდე და სახელმწიფო ორგანომ  გასცა ამ რეგისტრაციის დამადასტურებელი დოკუმენტი, ამ დეკლარაციის საფუძველზე შეუძლია გააგრძელოს მუშაობა. განაცხადი შეიძლება დარეგისტრირდეს მაქსიმუმ 24 თვის ვადით.

აღსანიშნავია ასევე ისიც, რომ ამ დადგენილების ძალაში შესვლამდე (2025 წლის 1-ელ დეკემბრამდე) დაწყებულ და დაუსრულებელ საქმეებზე კვლავ ვრცელდება ამ დრომდე არსებული ნორმები. ანუ, თუ პოლონელმა დამსაქმებელმა შეიტანა განაცხადი საქართველოს მოქალაქის დასაქმების შესახებ დეკლარაციის დასარეგისტრირებლად პირველ დეკემბრამდე და პროცესი პირველი დეკემბრის შემდეგაც მიმდინარეობს, აღნიშნულ პროცესს ახალი კანონი არ შეეხება.

საბედნიეროდ, ეს ერთი დადებითი მხარე მაინც აქვს ამ დადგენილებას.

სამწუხარო კი ისაა, რომ პირველი დეკემბრიდან პოლონელი დამსაქმებლები ვეღარ დაარეგისტრირებენ ახალ დეკლარაციას და საქართველოს მოქალაქეებისთვის სამუშაო ნებართვის მისაღებად უფრო გრძელი და რთული გზის გავლა მოუწევთ.

საქართველოს მოქალაქეს, რომელსაც სურს, რომ იმუშაოს პოლონეთში, ჯერ უნდა მოიპოვოს სამუშაო ნებართვა დამსაქმებლის მეშვეობით. სამუშაო ნებართვის მოპოვების შემდეგ, ამ ნებართვის საფუძველზე, შესაძლებელია სამუშაო D ტიპის ვიზის აღება პოლონეთის საკონსულოში. D ტიპის სამუშაო ვიზა ეს არის ეროვნული ვიზა, რომელიც 90 დღეზე მეტი ვადით გაიცემა ერთ წლამდე.

ამის შემდეგ საქართველოს მოქალაქეს შეეძლება ჩამოვიდეს პოლონეთში და დაიწყოს მუშაობა ამ ნებართვისა და სამუშაო ვიზის საფუძველზე. სხვა გზა პოლონეთში ლეგალურად სამუშაოდ ჩამოსასვლელად უბრალოდ აღარ იქნება.

პოლონეთში ჩამოსვლის შემდეგ, რა თქმა უნდა,  შესაძლებელი იქნება ბინადრობის და შრომის ნებართვის მოპოვება. ეს სულ სხვა პროცედურაა და აქ ცუდი არის ის, რომ დღესდღეობით ეს პროცესი ძალიან დიდ ხანს გრძელდება.

პოლონეთში შემოსვლის შემდეგ, როცა საქართველოს მოქალაქეს ექნება აქ მუშაობის ნებართვა, უკვე შეიძლება ლეგალური გზების პოვნა ლეგალურად მუშაობის და ბინადრობის ნებართვის მოსაპოვებლად, მაგრამ პოლონეთში სამუშაოდ ჩამოსვლა იქნება გაცილებით რთული.

ხოლო მეორე პრობლემა არის ის, რომ უკვე აქაურ დამსაქმებლებს აღარ ექნებათ სურვილი და მოტივაცია დაასაქმონ საქართველოს მოქალაქე, რადგან ეს მეტ ბიუროკრატიასთან და ხანგრძლივ ლოდინთან იქნება დაკავშირებული.

მაშინ როცა შეუძლიათ მარტივად დაასაქმონ მაგალითად სომხეთის, ბელარუსის, მოლდოვის ან უკრაინის მოქალაქეები, რატომ აირჩევენ ხანგრძლივ ბიუროკრატიას (მაგრამ, რა თქმა უნდა, ეს არ არის ერთადერთი გადამწყვეტი ფაქტორი საქართველოს მოქალაქის დასაქმების გადაწყვეტილების მიღებისას)?

არის კიდევ ერთი ფაქტორი, გაზრდილი მოსაკრებელი, რომელიც ასევე პირველი დეკემბრიდან შედის ძალაში პოლონეთში.

პირველი დეკემბრიდან იზრდება სახელმწიფო მოსაკრებელი შრომის ნებართვის გაცემისთვის. ამ დრომდე იყო 100 ზლოტი და ხდება 400 ზლოტი.

ანუ ერთის მხრივ, რთულდება საქართველოს მოქალაქის ლეგალურად დასაქმება პოლონეთში და მეორეს მხრივ იზრდება მოსაკრებელი.

გარდა ამისა, ცუდი პრაქტიკის გამო, პოლონელი დამსაქმებლები უფრო სიფრთხილით მოეკიდებიან საქართველოს მოქალაქისთვის სამუშაოს ნებართვის მოპოვების საკითხს. ვგულისხმობ იმას, რომ საქართველოს მოქალაქეები იღებდნენ სამუშაო ნებართვებს გამარტივებული წესით, დამსაქმებლის განაცხადის/დეკლარაციის სახით, ჩადიოდნენ პოლონეთში ამ დოკუმენტის საფუძველზე უვიზო მიმოსვლის ფარგლებში და შემდეგ აღნიშნულ დამსაქმებელთან არ იწყებდნენ მუშაობას.

რომელი დოკუმენტის საფუძველზეც   ჩამოდიოდნენ  პოლონეთში, იმ დოკუმენტით გათვალისწინებულ პირობებს არ ასრულებდნენ, არ მუშაობდნენ, არ იწყებდნენ მუშაობას. ზოგ შემთხვევაში ეს პოლონელი დამსაქმებლის ბრალეულობითაც ხდებოდა.

აი ეს ცვლილებები შედის ძალაში 2025 წლის 1-ელი დეკემბრიდან.

თუ რას ნიშნავს ეს ყველაფერი პოლიტიკურად, ეგ უკვე სხვა საკითხია.

თავდაპირველად იმ ქვეყნების ჩამონათვალიდან, რომელთა მოქალაქეებსაც პოლონეთში გამარტივებული წესით დასაქმება შეეძლოთ, ამოიღეს რუსეთი, ახლა ამოიღეს საქართველო. დარჩა სომხეთი, ბელარუსი, მოლდოვა და უკრაინა. ეს რა სურათსაც გვაძლევს, თავად მკითხველმა შეაფასოს.

ეს იყო პოლიტიკურად დანაშაულებრივი, ქართული საზოგადოების ნების პირდაპირი შეურაცხყოფა და საქართველოს კონსტიტუციის 78-ე მუხლის აშკარა დარღვევა – ასე აფასებენ საქართველოში მოქმედი არასამთავრობო ორგანიზაციები გასული წლის 28 ნოემბერს „ოცნების“ პრემიერის ირაკლი კობახიძის მიერ გახმოვანებულ გადაწყვეტილებას, ევროკავშირთან მოლაპარაკებების შეჩერების თაობაზე.

არასამთავრობო ორგანიზაციებმა ერთობლივი განცხადებით გასული წლის 28 ნოემბრიდან დაწყებული უწყვეტი პიროტეტის პარალელურად ქვეყანაში განვითარებული მოვლენები შეაჯამეს:

„ამ ერთი წლის განმავლობაში „ქართულმა ოცნებამ“ წარმოუდგენელი რეპრესიები მოუწყო საკუთარ ხალხს, რომელსაც მხოლოდ ქვეყნის სიყვარული ამოძრავებს:

• 160-მდე მოქალაქის წინააღმდეგ დაიწყეს სისხლის სამართლის საქმის გამოძიება;
• 300-მდე აქციის მონაწილე გახდა წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის მსხვერპლი;
• 600-ზე მეტი ადამიანი დააკავეს ადმინისტრაციული წესით;
• 1000-ზე მეტი მოქალაქე დაჯარიმდა პოლიტიკური მოტივებით;
• 400-მდე შემთხვევაა ჟურნალისტების დაპატიმრების, ცემისა და შევიწროების;
• მიიღეს ანტიდემოკრატიული კანონები, რომლებიც პრაქტიკულად აიძულებს სამოქალაქო ორგანიზაციებს,  შეწყვიტონ ფუნქციონირება.

დღეს ბიძინა ივანიშვილის ხელისუფლება ყოველდღიურ რეჟიმში:

• აპატიმრებს პოლიტიკური პარტიების ლიდერებს და აპირებს ოპოზიციური პარტიების აკრძალვას;
• დევნის სამოქალაქო საზოგადოებას და სჯის სოლიდარობას და თანაგრძნობას;
• ცლის სახელმწიფო ინსტიტუტებს პროფესიონალებისა და კეთილსინდისიერი მოხელეებისგან;

ორგანიზაციების შეფასებით, ამ ყველაფერმა საქართველო საერთაშორისო იზოლაციაში მოაქცია, უკიდურესად გაუარესდა ურთიერთობები ევროკავშირთან და ამერიკის შეერთებულ შტატებთან.

„ოცნების ხელისუფლება ყოველდღე შეურაცხყოფას აყენებს დასავლელ პარტნიორებს და დეზინფორმაციას ავრცელებს მათ ლიდერებზე. მაგრამ ამ მძიმე პირობებში კარგად გვახსოვს ილია ჭავჭავაძის სიტყვები: „თავისუფლება ადამიანისა სხვა არა არის რა, რომ ბოროტისთვის სრულად შეკრულ იყოს და სიკეთისათვის უხვად გზაგახსნილი“.

ორგანიზაციების განცხადებაში ასევე ვკითხულობთ:

„ზუსტად ერთი წლის წინ, ბიძინა ივანიშვილის ხელისუფლებამ საქართველოში ევროპული განვითარების გზა ჩაკეტა. 2024 წლის 28 ნოემბერს „ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ საჯაროდ განაცხადა, რომ ევროკავშირთან წევრობაზე მოლაპარაკებების გახსნა დღის წესრიგიდან ამოღებულია.

ამ ნაბიჯით ივანიშვილის მთავრობამ გაწირა ქართული სახელმწიფო და ქართველი ხალხი, მარტო დატოვა ქვეყანა რუსული საფრთხის პირისპირ და მოწყვიტა დასავლეთის იმ სამყაროს, რომლისკენაც საუკუნეებია მივისწრაფით.

რუსეთის პოლიტიკური წრეები მიესალმნენ „ქართული ოცნების“ გადაწყვეტილებას, რადგან ეს არის პუტინისტური რუსეთის ინტერესების სრული გამეორება. თუმცა ამ ნაბიჯს არ შეურიგდა ქართული ხალხი, რომელიც  უკვე ერთი წელია, დაუღალავად იბრძვის ჩვენი ქვეყნის ევროპული მომავლის გადასარჩენად. სწორედ ამიტომ ქართველი ხალხი არ გატყდა.

ქართველ საზოგადოებას არ სურს ცხოვრება რუსული ავტორიტარიზმის პირობებში. ჩვენი ერი კვლავ დგას დამოუკიდებლობის, ღირსებისა და ევროპული მომავლის სადარაჯოზე. ჩვენი ვიბრძვით, რომ საქართველო დაუბრუნდეს განვითარების ევროპულ გზას, სადაც დაცულია ყველა მოქალაქის უფლება, ვერც ერთი ძალა ვერ მოიპარავს ხალხის არჩევანს, არავის დააპატიმრებენ პოლიტიკური ნიშნით, ევროპული მომავალი იქნება უზრუნველყოფილი რეალური, არა მოჩვენებითი არჩევანით“.

___

სამეგრელო-ზემო სვანეთის რწმუნებულის ადმინისტრაციის უფროსი, ლაშა გვასალია, ზუგდიდის რაიონულმა სასამართლომ 500 ლარით დააჯარიმა, „დროას“ წევრის – მარიამ სიჭინავას და ზუგდიდელი სხვა აქტივისტების არაერთგზის შეურაცხყოფისთვის.

როგორც მარიამ სიჭინავა „ბათუმელებთან“ ამბობს, შემთხვევა რამდენიმე თვის წინ მოხდა, თუმცა პოლიცია საქმეს არ იძიებდა.

რამდენად სამართლიანია საჯარო მოხელის 500 ლარით დაჯარიმება, მაშინ როცა, აქტივისტებს ტროტუარზე დგომის გამო ადმინისტრაციულ პატიმრობას უსჯიან  ან 5 000 ლარით აჯარიმებენ? – ვკითხეთ მარიამ სიჭინავას.

მისი თქმით, რა თქმა უნდა, საქმე გვაქვს შერჩევით სამართალთან.

„ბუნებრივია, შერჩევითი სამართალია, რადგან ჩვენ ჯერ კიდევ შარშან, იანვრის თვეში გვქონდა მსგავსი შემთხვევა ამ კაცთან, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ პოლიციას მივმართე განცხადებით, მიეღოთ შესაბამისი ზომები იმ საქმეზე. ახლა, უბრალოდ, ვაიძულეთ, რადგან ყოველდღე ვეკითხებოდით: რა ხდება?, მიმდინარეობდა თუ არა გამოძიება.

ამ ყოველდღიურმა კითხვებმა, როგორც ჩანს, ძალიან შეაწუხათ და მიიღეს ზომები. თუმცა უნდა აღვნიშნო, რომ თვითონ პოლიციელებიც შეურაცხყოფილნი იყვნენ, რადგან ლაშა გვასალია ისე იქცეოდა, თავისუფლად შეიძლებოდა მისი დაკავება 173-ე მუხლით, რაც გულისხმობს პოლიციელის კანონიერი მოთხოვნისადმი დაუმორჩილებლობას:

ფაქტის ამსახველ ვიდეოში თვალნათლივ ჩანს, რომ ის პოლიციელის რამდენიმე მოწოდებას, ჩაჯდეს მანქანაში, არ დაემორჩილა. პოლიციელებს მოუწიათ ძალის გამოყენებით ჩაესვათ გვასალია მანქანაში.

ამიტომ, იძულებულები გახდნენ, რომ ახლა დაეჯარიმებინათ“, – ამბობს მარიამ სიჭინავა.

ზუგდიდში საპროტესტო აქციები, ისევე როგორც ქვეყნის სხვადასხვა ქალაქში მას შემდეგ დაიწყო, რაც 28 ნოემბერს „ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა, ირაკლი კობახიძემ გამოაცხადა, რომ აჩერებდნენ ევროინტეგრაციის პროცესს.

მარიამ სიჭინავა ამ აქციების მუდმივი მონაწილეა.

________________

მთავარი ფოტო: აქტივისტი მარიამ სიჭინავა და სამეგრელო-ზემო სვანეთის რწმუნებულის ადმინისტრაციის უფროსი ლაშა გვასალია.

არაბული Eagle Hills-ის პროექტი რომ ჭოროხის დელტაში დაცულ ტერიტორიას შეეხება საქართველოს გარემოს დაცვის სამინისტროში „ბათუმელებს“ ფაქტობრივად დაუდასტურეს.

სამინისტროში აცხადებენ, რომ საჭიროების შემთხვევაში „განისაზღვრება ზურმუხტის ქსელის ტერიტორიის მცირე ნაწილისთვის [სადაც დაგეგმილია განაშენიანება] საკომპენსაციო ღონისძიებების განხორციელების საკითხი.“

კრწანისის პარკისა და გონიოს მიმდებარე ტერიტორიებზე Eagle -Hills-ის საინვესტიციო პროექტების ხელშეწყობის მიზნით, საქართველოს მთავრობის 2025 წლის მარტის განკარგულებით, გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს დაევალა „საჭიროებიდან გამომდინარე „ზურმუხტის ქსელის“ ფარგლებში დაცული საზღვრების კორექტირებისთვის შესაბამისი ღონისძიებები განახორციელოს“.

„ბათუმელებმა“ სამინისტროდან წერილობით გამოითხოვა ინფორმაცია, კონკრეტულად რა ღონისძიებები გატარდა ან/და ტარდება „ზურმუხტის ქსელის“ ფარგლებში დაცული საზღვრების კორექტირებისთვის.

„განაშენიანების პროექტებს ესაჭიროება სტრატეგიული გარემოსდაცვითი შეფასების [სგშ] პროცედურა. ქვეყნის ბიომრავალფეროვნების მდგრადი მართვის და დაცვის სახელმწიფო პოლიტიკის გათვალისწინებით, გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო, ეროვნული და საერთაშორისო კანონმდებლობის მოთხოვნების დაცვით, უზრუნველყოფს სგშ-ს პროცედურების ჩატარებას გონიოსა და კრწანისის ტერიტორიებზე განსახორციელებელ პროექტებთან დაკავშირებით.

სგშ-ს მიზანს კი გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობაზე უარყოფითი ზემოქმედების მინიმუმამდე შემცირება წარმოადგენს“, – მოგვწერეს სამინისტროდან.

რაც შეეხება კონკრეტულად ჭოროხის დელტას, რომელიც „ზურმუხტის ქსელის“ დაცული ტერიტორიაა, სამინისტრო გვწერს, რომ პროექტის განხილვისას შეაფასებენ მოსალოდნელ ზემოქმედებას და ამასთან გაითვალისწინებენ იმ საერთაშორისო ხელშეკრულებებს, რომლებსაც მიერთებულია საქართველო.

„ჩატარდება შეფასება გონიოს ტერიტორიაზე დაგეგმილი პროექტის მოსალოდნელი ზემოქმედების შესახებ „ჭოროხის დელტას“ ზურმუხტის ტერიტორიაზე [GE0000054]. საჭიროების შემთხვევაში, განისაზღვრება ზურმუხტის ქსელის ტერიტორიის მცირე ნაწილისთვის [სადაც დაგეგმილია განაშენიანება] საკომპენსაციო ღონისძიებების განხორციელების საკითხი.

სამინისტრო პროექტების განხილვისას იხელმძღვანელებს ეროვნული კანონმდებლობის მოთხოვნებითა და იმ საერთაშორისო გარემოსდაცვითი ხელშეკრულებებით, რომელზეც მიერთებულია საქართველო. გონიოსა და კრწანისის ტერიტორიაზე უმსხვილეს საინვესტიციო პროექტებთან დაკავშირებული ყველა საჭირო შეფასება და გადაწყვეტილებების მიღება სწორედ ზემოაღნიშნული მოთხოვნების დაცვით განხორციელდება“, – გვწერს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო.

რა მოიაზრება საკომპენსაციო ღონისძიებებში – სამინისტრო არ აკონკრეტებს.

სამინისტროს ასევე ვთხოვდით მოეწოდებინა „ინფორმაცია ჭოროხის დელტაში „ზურმუხტის ქსელის“ ფარგლებში დაცული საზღვრების შესახებ 2025 წლის 17 მარტის მდგომარეობით და იგივე საზღვრები კორექტირების შემდეგ – დღევანდელი მდგომარეობით [შესაბამისი ნახაზებით და ჭოროხის დელტაში „ზურმუხტის ქსელის“ ფარგლებში დაცული ტერიტორიის ფართობის მითითებით – საზღვრების კორექტირებამდე და კორექტირების შემდეგ].

თუ აღნიშნული საზღვრების კორექტირება არ მომხდარა, მოგვწერეთ დაახლოებით რამდენი კვ/მ-ით შემცირდება „ზურმუხტის ქსელის“ ფარგლებში დაცული ტერიტორია ჭოროხის დელტაში“, – მივწერეთ სამინისტროს.

სამინისტრომ ზემოთ აღნიშნული ინფორმაცია „ბათუმელებს“ არ მიაწოდა.

Eagle Hills-ის პროექტი გონიოსა და კრწანისში

Eagle Hills-თან გაფორმებულ საინვესტიციო ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც თბილისსა და აჭარაში 6,6 მილიარდი დოლარის დეველოპერული პროექტები უნდა განხორციელდეს და ახალი საცხოვრებელი და ტურისტული ინფრასტრუქტურა შეიქმნას, კომერციული საიდუმლოს სტატუსი აქვს მინიჭებული.

„ქართული ოცნება“ ირწმუნება, რომ პროექტს ნაკლი არ აქვს, ხელშეკრულების გასაიდუმლოება კი სტანდარტული პრაქტიკაა.

პოლიტოლოგ ლელა ჯეჯელავას დაკვირვებით, საქმე ივანიშვილის მორიგ ტრიუკსა და აფერასთან გვაქვს. მას არ სჯერა, რომ არაბული ქალაქები მართლაც აშენდება საქართველოში.

ვრცლად: „ივანიშვილი ატარებს დიდ ტრიუკს, რომ პროექტი რაღაც ეტაპზე ჩაიშალოს“ – ინტერვიუ

საქართველო არაა ერთადერთი ქვეყანა ევროპაში, სადაც Eagle Hills საინვესტიციო პროექტებს გეგმავს, ახორციელებს ან მოლაპარაკებებს აწარმოებს. როგორც აღმოჩნდა, ინვესტიციის ირგვლივ კითხვებს სხვა ქვეყნებშიც სვამდნენ.

ვრცლად: Eagle Hills-ის სამშენებლო პროექტების ბედი ევროპის ქვეყნებში

Eagle Hills-თან გაფორმებული კონტრაქტის ფარგლებში წარმოშობილი პოტენციური დავა ბრიტანული სამართლით განიხილება. ამის შესახებ ირაკლი კობახიძემ განაცხადა.

ვრცლდ: კობახიძე: Eagle Hills-თან პოტენციური დავები ბრიტანული სამართლით გადაწყდება ციურიხის არბიტრაჟში

კომპანია „იგლ ჰილს საქართველო“ თბილისში 2025 წლის 28 აპრილს დარეგისტრირდა. ამ კომპანიის დირექტორია ორმაგი [ეგვიპტე, არაბთა გაერთიანებული საამიროები] მოქალაქე ჰიშამ მოჰამედ იბრაჰიმ სოლიმანი. კომპანიის 100 პროცენტი წილის მფლობელი/დამფუძნებელი კი იყო შპს „ჯაონა ინვესთმენთ“ [არაბთა გაერთიანებული საამიროები].

„იგლ ჰილს საქართველოს“ მეწილე, კომპანიის დაფუძნებიდან ხუთ თვეში, 2025 წლის სექტემბერში შეიცვალა და ამჯერად 100 პროცენტი წილის მესაკუთრეა შპს „იგლ ჰილს დეველოპმენტ ჰოლდინგს ლიმიტედი“ [არაბთა გაერთიანებული საამიროები].

„იგლ ჰილს საქართველომ“ საჯარო რეესტრს 2025 წლის 18 ნოემბერსაც მიმართა, თუმცა რეესტრმა წესდებისა და იურიდიული მისამართის ცვლილების რეგისტრაციაზე მოთხოვნა დაუხარვეზა. 20 ნოემბერს კომპანიამ ხარვეზი აღმოფხვრა და ცვლილებები დაარეგისტრირა.

„ოცნების“ მთავრობის განცხადებით, „იგლ ჰილს საქართველოს“ წილის 33 პროცენტის მესაკუთრე საქართველო გახდება, ამ კომპანიას კი გონიოს ყოფილი პოლიგონისა [260 ჰექტარი] და კრწანისის ტყეპარკის [590 ჰექტარი] ტერიტორიები გადაეცემა საინვესტიციოდ. რეესტრის ბოლო ამონაწერებით ეს ტერიტორიები ჯერ სახელმწიფოს საკუთრებაშია.

განახლება: საჯარო რეესტრის 2025 წლის 2 დეკემბრის ამონაწერით, „იგლ ჰილს საქართველოს“ 66,67%-ს ფლობს შპს „იგლ ჰილს დეველოპმენტ ჰოლდინგს ლიმიტედ“ [არაბთა გაერთიანებული საამიროები], ხოლო 33,33%-ს ფლობს საქართველო [წილის მმართველად დარეგისტრირებულია საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო].

„ოცნება“ ყოფილი პოლიგონის განვითარებაზე

„ოცნების“ ხელისუფლება ბოლო რამდენიმე წელია საუბრობს გონიოში ყოფილი პოლიგონის ტერიტორიის განვითარებაზე, მოამზადეს კონცეფციებიც, თუმცა დღემდე ეს ტერიტორია განაღმულიც კი არ არის.

მიუხედავად ამისა, „ოცნებას“ 2016 წელს სხვა არაბი ინვესტორები ადგილზეც ჰყავდათ მიყვანილი.

ვრცლად: ინვესტორი დანაღმულ ზღვისპირეთში – რა ელის გონიოს ყოფილ პოლიგონს

2017 წელს გონიოს ყოფილ პოლიგონზე მთავრობამ საინვესტიციო კონცეფციაც მოამზადა, თუმცა ეს კონცეფცია განსხვავდება „იგლ ჰილს საქართველოს“ მიერ ამჯერად წარმოდგენილი რენდერისგან.

2019 წელს თავდაცვის სამინისტროში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ „ტერიტორიის თითქმის ნახევარი უკვე განაღმულია, „კლიმატური პირობებიდან გამომდინარე რთულია სამუშაოები და, შესაბამისად, განაღმვის პროცესი გრძელდება“.

გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონი რუსეთის ჯარმა 2005 წელს ისე დატოვა, რომ ტერიტორია არ გაუნაღმია. 2010 წლის თებერვალში გონიოს პოლიგონზე ჯართად შეგროვებულ ტანკსაწინააღმდეგო ნაღმს ბილვანიძეების ოჯახის სამი წევრი ემსხვერპლა. თავდაცვის სამინისტროში მაშინ განაცხადეს, რომ ყოფილი პოლიგონის განაღმვა, სავარაუდოდ, 2010 წლის ბოლომდე დასრულდებოდა.

2021 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების წინ „ქართულმა ოცნებამ“ გონიოს ყოფილი პოლიგონის განვითარებაზე მორიგი გეგმა დააანონსა, თუმცა, არჩევნების შემდეგ ამ ადგილის „განვითარება“ არავის გახსენებია.

 ვრცლად: „გონიოს ახალი ქალაქი კაზინოებითა და ბანკებით“ – რა მოუვიდა დაპირებას, რაზეც დღეს მთავრობა დუმს

ახალი არაბული ინვესტიციის დაანონსების შემდეგ კი გონიოს ყოფილი პოლიგონის განაღმვის სამუშაოების გაგრძელება კვლავ დღის წესრიგში დადგა და საქმეში თავდაცვის სამინისტროსთან ერთად ცენტრი „დელტაც“ ჩართეს.

ვრცლად: როგორ გეგმავს „დელტა“ გონიოს პოლიგონის განაღმვას

ჭოროხის დელტა „ზურმუხტის ქსელში“

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ინფორმაციით, „ზურმუხტის ქსელი“ არის პან-ევროპული ეკოლოგიური ქსელი, რომელიც ემსახურება ველური ფაუნისა და ფლორის საერთაშორისოდ მნიშვნელოვანი სახეობებისა და მათი ჰაბიტატების [საცხოვრებელი გარემოს] გრძელვადიან გადარჩენას, საერთო საფუძველზე, რომელსაც ყველა ქვეყანა იზიარებს.

ზურმუხტის ქსელის ჩამოყალიბება „ევროპის ველური ბუნებისა და ბუნებრივი ჰაბიტატების დაცვის კონვენციის [ბერნის კონვენცია, 1979] აუცილებელი მოთხოვნაა და ერთ-ერთი მთავარი მექანიზმია.

საიტი უზრუნველყოფს ბერნის კონვენციით დაცული საფრთხის წინაშე მყოფი [მათ შორის მიგრირებადი] სახეობების დაცვასა და გრძელვადიან გადარჩენას…

საქართველო-ევროკავშირის ასოცირების ხელშეკრულების XXVI დანართის მიხედვით, „ბუნებრივი ჰაბიტატებისა და ველური ფაუნისა და ფლორის კონსერვაციის შესახებ“ [№92/43/EEC] დირექტივის მეექვსე მუხლის შესაბამისად, ლიცენზიის გაცემამდე საქმიანობის განმახორციელებელი ვალდებულია წარმოადგინოს ე.წ შესაბამისობის შეფასება, [ე.ი. ზურმუხტის ქსელზე ზეგავლენის შეფასება]. “

ჭოროხის დელტა სახელმწიფოს მხრიდან ფაქტობრივად მართვის გარეშეა დატოვებული.

„ზურმუხტის ქსელის“ ტერიტორიის [ჭოროხი დელტას-GE0000054] მართვის გეგმის“ შედგენაში სახელმწიფო ბიუჯეტიდან 2021 წელს 36 000 ლარია გადახდილი. ეს „მართვის გეგმა“ კი, როგორც „ბათუმელებმა“ გაარკვია, უკვე მეოთხე წელია არ ამოქმედებულა.

ამ თემაზე ვრცლად:

დღეს, 28 ნოემბერს, ზუსტად ერთი წელი სრულდება, რაც საქართველოში პროევროპული აქცია უწყვეტად იმართება. საპროტესტო აქცია დღესაც გაიმართება თბილისსა და საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში.

პროევროპული აქციის მონაწილეები ბათუმში დღესაც საკონსტიტუციო სასამართლოსთან შეიკრიბებიან. შესაძლოა, გაიმართოს საპროტესტო მსვლელობაც. აქცია საღამოს 7 საათზე დაიწყება.

„უკვე 1 წელია ბათუმში არც ერთი დღე არ ყოფილა პროტესტის გარეშე. ვინც ყოველდღე ვერ ახერხებთ ან დიდი ხანია აქციაზე არ ყოფილხართ, დღეს ერთ-ერთი ისეთი დღეა, როცა გარეთ ბევრი უნდა ვიყოთ, როგორც 1 წლის წინ ვიყავით,“ – აღნიშნულია აქციის ანონსში.

პროევროპული აქციის მონაწილეები, პირველ რიგში, სინდისის ტყვეების გათავისუფლებას ითხოვენ. აქციის უცვლელი მოთხოვნაა ანტიკონსტიტუციური, არალეგიტიმური ხელისუფლების გადადგომა და საპარლამენტო არჩევნების ხელახლა ჩატარება დემოკრატიულ და სამართლიან გარემოში.

პროევროპული აქცია 2024 წლის 28 ნოემბერს დაიწყო, როცა „ოცნების“ მთავრობის პრემიერმა განაცხადა, რომ აჩერებს ევროინტეგრაციის კურსს.

ფოტოზე: 1-ელი დეკემბერი, 2024 წელი, საპროტესტო აქცია ბათუმში. ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

ამ თემაზე:

ბათუმის შემოვლით გზაზე ერთი თვის განმავლობაში შეზღუდვები დაწესდება. შეზღუდვები 27 ნოემბრის საღამოს დაიწყო. საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტის ინფორმაციით მიზეზი აღნიშნულ გზაზე გვირაბების ელექტრო და მექანიკური სისტემების მონტაჟის სამუშაოებია.

„სამუშაოების ჩატარების მიზნით, გზის კმ 92–კმ 105 მონაკვეთზე [ბათუმის შემოვლითი გზა] 2025 წლის 27 ნოემბრიდან ავტოტრანსპორტის მოძრაობა დროებით შეიზღუდება ღამის საათებში: ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით – 00:00 სთ-დან 07:00 სთ-მდე, ხოლო შაბათ–კვირას – 02:00 სთ-დან 07:00 სთ-მდე

შეზღუდვის ზემოაღნიშნული რეჟიმი ამოქმედდება 27 ნოემბრის ღამის 00:00 საათიდან და იმოქმედებს ერთი თვის განმავლობაში“.

„შეზღუდვის რეჟიმის მოქმედების პერიოდში ფოთი-სარფის მიმართულებით მოძრავი ავტოტრანსპორტი იმოძრავებს სენაკი-ფოთი-სარფის საავტომობილო გზის 92-ე კმ-ზე არსებული მახინჯაურის სატრანსპორტო კვანძის გამოყენებით, ქალაქ ბათუმის გავლით და დაუკავშირდება სენაკი-ფოთი-სარფის საავტომობილო გზას 109-ე კმ-ში.

ხოლო, სარფი-ფოთის მიმართულებით ავტოტრანსპორტი იმოძრავებს პირიქით“ – აცხადებს დეპარტამენტი.

ამავე თემაზე:

2025 წლის 28 ნოემბერს ზუსტად ერთი წელი სრულდება, რაც საქართველოში უწყვეტი საპროტესტო აქციები დაიწყო. აქციების რამდენიმე მონაწილეს ერთი კონკრეტული ამბის, ეპიზოდის, დიალოგის გახსენება ვთხოვეთ, რაც ყველაზე მეტად დაამახსოვრდათ ამ ერთი წლის განმავლობაში.

უწყვეტი პროტესტიდან ყველას თავისი მთავარი, ერთგვარად გარდამტეხი ამბავი აქვს.

• „ჩაპლინის ფილმივით ვუყურებდი პროცესს ფანჯრიდან. მაშინ გავიაზრე, რომ შინაგანი რწმენა უმთავრესია… “

„მთავარია შინაგანი რწმენა, რომ მართალი ხარ. თუ ეს რწმენა გაქვს, ვერაფერს დაგაკლებენ, ციხეშიც თავისუფალი იქნები,“ – თავის დაკვირვებას გვიზიარებს ბათუმის პროევროპული აქციების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე, რუსა ვარშალომიძე.

რუსა პოლიტიკური პატიმრების ერთ-ერთ სასამართლო სხდომას იხსენებს:

„ზუსტი თარიღი არ მახსოვს, მაგრამ თბილისის საქალაქო სასამართლოში მივედი 11 დაკავებული ბიჭის პროცესზე დასასწრებად… იმ დღესაც ხალხმრავლობა იყო. მიხაროდა, ამდენი ადამიანი დადის სინდისის პატიმრების პროცესებზე-მეთქი.

მივადექი ანატოლი გიგაურის პროცესს. დაწყებული იყო პროცესი. ვეღარ შევიდოდი. იქვე დავდექი და კარზე დატანილი ფანჯრიდან ვუყურებდი პროცესს. ხმა არ მესმოდა, მაგრამ ანატოლის თითოეულ სიტყვას ვგრძნობდი. ეს ადამიანი თავის სათქმელს გადმოსცემდა უხმოდ. მეგონა, რომ ჩაპლინის ფილმს ვუყურებდი. გიგაური იყო პერსონაჟი, მოსამართლე მანტიაში გახვეულიყო და იჯდა. მოსამართლე, რა თქმა უნდა, ბრჭყალებში. ვხედავდი პატარა დარბაზს, რომელიც ცარიელი იყო, გამოყოფილი ადგილიდან საუბრობდა ბრალდებული, ვისი ხმაც მე არ მესმოდა…

მალე დასრულდა პროცესი. დარბაზიდან გამოდის გამწარებული ჩვენი თანამებრძოლი – ია მელითაური. ჩვენ ხომ პროცესებზე მხოლოდ სოლიდარობის გამო დავდივართ… დღესაც სოლიდარობის გამო ვიყავი, მაგალითად, ზურა ჭავჭანიძის პროცესზე. არავის არ ჰქონია მოლოდინი, რომ გაუშვებდნენ.

კართან ვდგავარ გაშეშებული, თავჩახრილი, რომ დამაგვიანდა. უცებ ჩემთვის უცნობი მანდატური მოდის: იქეთ გადადით! – ამას ისეთი ტონით ამბობს, რომ მსგავსი ტონით როცა მომმართავენ, იმასაც არ ვაკეთებ, რაც სავალდებულოა. ზურგზე მადებს ხელს რაღაცნაირად, მქაჩავს და წინ მივდივარ, გაოგნებული ვუყურებ, მაგრამ უკიდეგანოდ მშვიდი ვარ. დაჟინებული ვუყურებ ამ კაცს და იქვე სკამზე ვჯდები. ეს კაცი იწყებს წარმოუდგენელი სიტყვებით ჩემს ლანძღვას. ეს ყველაფერი იმდენად არაადეკვატურია და მე არ მეკუთვნის, არ მოდის ჩემამდე, ვისხლეტ.

ხმაურზე სხვა მანდატურებიც მორბიან, მაგრამ ვერ ხვდებიან, რაშია საქმე. ეს კაცი ყვირის უკვე. მე ვზივარ სკამზე ჩუმად.

ცოტა მომბეზრდა ამ კაცის ლანძღვის მოსმენა და ყურსასმენს ვიკეთებ. ეს კაცი უარესად აყვირდა და მანდ უკვე გამეცინა. მივხვდი, რომ გავიმარჯვე იმ კონკრეტულ მომენტში. მერე გავიგე, რომ ეს კაცი დავით მატიაშვილი იყო, მანდატურების უფროსი. არ მიჩივლია მაშინ და არც კადრების ამოღება მომითხოვია.

მერე განვაზოგადე, რომ ასეა სისტემაც: პროტესტს ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით. ჩემი ეს ისტორია იმდენად პრიმიტიულია, რომ ვერავის მოვუყევი აქამდე, მაგრამ სისტემა გვებრძვის, მათ შორის, ფსიქიკის დაზიანებით, ემოციური გამოფიტვით. დამუშავებული აქვთ ადამიანების რეაქციები და მანიპულირებენ. ჩვენ, სამწუხაროდ, ამ მანიპულაციების მსხვერპლი რაღაც შემთხვევაში ვხდებით… ადამიანები ვართ.

სასამართლოს ფოიეში ვდგავარ, სადაც მოსაცდელია, სკამებია, მინდა დავჯდები, დაველოდები, ან იქვე ვიდგები, მაგრამ ასე მოეხასიათა, ჩათვალა, რომ მის ხელშია ძალაუფლება და შეუძლია გამოავლინოს. ჩემი აზრით, ეს არის კომპლექსების, ძველი ტრავმების გამოვლენა, მათ შორის, ბავშვობისდროინდელი კომპლექსების, რომელსაც შემდეგ მთელ ქვეყანას ანთხევენ…

მაგრამ სისტემა აგონიაშია, როცა წყლის ჭავლს აქციის მონაწილე ცეკვით ხვდება, ან მოსამართლეს სინდისის პატიმრები – ღიმილით,“ – გვითხრა რუსა ვარშალომიძემ.

რუსა ვარშალომიძე მიიჩნევს, რომ წინააღმდეგობა ეპოქალური პერიოდია და ამ ეტაპის გადალახვის გარეშე ვერ ვიქცევით „შემდგარ საზოგადოებად“.

„თუ გვინდა, რომ გრძელვადიან პერსპექტივაში ჯანსაღ საზოგადოებად ვიქცეთ, ჩვენ ბევრად უარესი პერიოდი გველის. ჩვენ ამის რესურსი გვაქვს, მაგრამ ეს რესურსი ინდივიდუალურია. თუ ამის კონსოლიდაცია ვერ მოხერხდა, მარცხისკენ წავალთ, მაგრამ თუ შევძლებთ გაფანტული, ინდივიდუალური ძალების გაერთიანებას, გამარჯვება გარდაუვალია,“ – მიიჩნევს რუსა ვარშალომიძე.

• „იცით, ჩემს პოსტერზე რა ეწერა?“ 

ზუგდიდელ აქტივისტს ცაბუნია ვართაგავას ყველაზე მკაფიოდ 2025 წლის 9 აპრილის აქცია ახსოვს ზუგდიდში. „ოცნების“ ადგილობრივ მთავრობას ზუგდიდსა და საქართველოს სხვა ქალაქებშიც მოქალაქეები 9 აპრილის მემორიალთან საპროტესტო გზავნილებით დახვდნენ.

„ზუგდიდის უწყვეტი აქციიდან უამრავი დასამახსოვრებელი ამბავი მახსოვს: ჯარიმები, დაჭერები, ვერდაჭერები, როცა დასაჭერად ჩვენს თანამებრძოლს ხელს ჰკიდებდნენ და იმდენი ადამიანი შემოვეკვრებოდით გარს, ვეღარ მიჰყავდათ, მაგრამ ყველაზე მძაფრი ალბათ 9 აპრილი იყო. დღე, როდესაც ყველაზე მძაფრად ვიგრძენი, რის გამკეთებელი იყო ადგილობრივი პოლიცია, თუ ბრძანებას მიიღებდა,“ – გვიყვება ცაბუნია ვართაგავა.

,,ბოლო წამამდე გულუბრყვილოდ მეგონა, რომ რამდენიმე ასეული პოლიციელი 9 აპრილს დაღუპულთა მემორიალთან პატივის მისაგებად მივიდა. რეალობას მაშინ ჩავხედე თვალებში, პოსტერი რომ ძალის გამოყენებით ჩამომაწევინეს. მერე ყველაფერი ერთმანეთში აირია: ჩემ გვერდით მდგომ გოგონას მუშტები ურტყეს და ისე გაიყვანეს „უსაფრთხო” ადგილისკენ, ჩემი ორსული მეგობარი ანჯღრიეს, ჩვენი აქციის მონაწილე ქალი დაბლა დააგდეს, საბოლოო ჯამში კი ორ ნაწილად დაგვყვეს და ცალ-ცალკე ქუჩებით გაგვრეკეს.

სიტყვა „გაგვრეკეს“ შემთხვევით არ მიხსენებია. სამხარეო პოლიციის უფროსი რუსულ-მეგრულად სწორედ ამ ბრძანებას გასცემდა – „დავაი, დორაი” [მიდი, გარეკე].

ნახევარ საათში პოლიციელები გაბრუნდნენ და წავიდნენ. მერიის თანამშრომლებმა სოციალურ ქსელში დასადები ფოტოები გადაიღეს და წავიდნენ. ფოტოების გადაღებამდე ჩვენი გაფენილი ევროკავშირის და უკრაინის დროშები გადაუმალავთ, თუმცა, ერთ-ერთ ფოტოზე მაინც გამოუჩნდათ, მათ მისვლამდე მისული სხვადასხვა სკოლის მოსწავლეების მიტანილი თითო-თითო ტიტა თაიგულად შეუკრავთ და სანთლები მოუხსნიათ, რომ ფოტოზე ლამაზად გამოჩენილიყო.

ჩვენ 9 აპრილის მემორიალთან მაინც დავბრუნდით, ჩალურჯებებით და შეურაცხყოფილები. ერთ-ერთი მონაწილისთვის სასწრაფოს გამოძახება გახდა საჭირო. მთავარი ემოცია შემდეგ წამოვიდა, როცა ამ ყველაფრის გადააზრება დავიწყე: ჩვენი ქვეყნის პოლიცია რომ 9 აპრილს თავისივე მოქალაქეებს არბევს მემორიალთან. ამაზე ცუდი არც ვიცი, რა უნდა დაგვემართოს, როგორც ერს.

მაგრამ მე პოსტერი ისე მქონდა ჩაბღუჯული, ხელი არ გამიშვია: დაიჭმუჭნა, დაიფლითა და რომ გავშალე, წარწერა მაინც იკითხებოდა. იცით, ჩემს პოსტერზე რა ეწერა?: „მერცხალი რომ კიდეც მოჰკლა, მაინც მოვა გაზაფხული…”

• „ეს იყო რაღაც ბარიერის გარღვევა – მაუწყებელზე გაისმა ხალხის ხმა“ 

„ყველაზე დასამახსოვრებელი მაინც 30 ნოემბერი იყო, როცა პირველი შეხლა-შემოხლა მოხდა საზოგადოებრივ მაუწყებელთან. ეს იყო წინააღმდეგობის გაფართოების მაგალითი,“ – გვიყვება გოტა ჭანტურია, მოძრაობა „საზმაუს მარშის“ ერთ-ერთი ლიდერი.

გოტა ჭანტურია ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ წინააღმდეგობის პროცესში მნიშვნელოვანია ე.წ. ხელისუფალს ძალაუფლების ბერკეტები გამოაცალო, „ოცნების“ ანტიკონსტიტუციური ხელისუფლების ერთ-ერთი საყრდენი კი, პროპაგანდაა.

„ეს ყველაფერი ძალიან ემოციური იყო იმ გაგებით, რომ იქვე ვიყავი და მთხოვეს დახმარება – რუპორის პრობლემა არსებობდა. მე პატარა რუპორი მქონდა და ის მივიტანე. ამ მოულოდნელობასაც თავისი ეფექტი ჰქონდა. ემოციური იყო, რომ ფაქტობრივად მთელი საქართველო მაშინ რამდენიმე საათით საზოგადოებრივ მაუწყებელს იყო მიჩერებული და უყურებდა.

მართლა პირველად გაისმა მაუწყებელში სიმართლის ხმა. ეს იყო რაღაც ბარიერის გარღვევა. ამაღელვებელი განწყობა იყო. ამაყი ვიყავი.

საზოგადოებრივ მაუწყებელსაც ნიღაბი ჩამოვხსენით იმიტომ, რომ ის დიდი ხანი ცდილობდა შეფარული პროპაგანდა ეწარმოებინა, მაგალითად, „Post TV“-გან და „იმედისგან“ განსხვავებით. დიდი ხანი ახერხებდა საზოგადოებრივი მაუწყებელი საზოგადოების კრიტიკას და რისხვას ასცდენოდა.

ეს იყო გამარჯვების დღეც, როცა ჩვენ მართლაც დაგვითმეს მაუწყებლის ეთერი. წლების მანძილზე პირველად გაისმა საზოგადოებრივ მაუწყებელზე ხალხის ხმა. ძალიან მრავალფეროვანი იყო ეს ხმები: სხვადასხვა შეხედულების, ასაკის, სოციალური სტატუსის ადამიანები საუბრობდნენ.

ერთია, ამ პროტესტმა აჩვენა ის, რომ პროტესტი არაა მხოლოდ რუსთაველზეა, პროტესტი საყოველთაოა. მეორეა ის, რომ შემოიტანა სოციალური თემატიკა, პროტესტის შინაარსი გაფართოვდა. ფაქტობრივად, ძალიან მნიშვნელოვანი საპროტესტო კერა გაჩნდა,“ – გვითხრა გოტა ჭანტურიამ.

• „სულ მეხსომება, როდესაც გზის გადაკეტვისთვის დაწესებული პატიმრობის მიუხედავად, ადამიანები არ წყვეტდნენ გზაზე გადასვლას“ 

წინააღმდეგობაზე საუბრის დროს ყოფილი საჯარო მოხელე, ნატო ბოლქვაძე, პირველ რიგში საჯარო მოხელეების უპრეცედენტო გამბედაობაზე ამახვილებს ყურადღებას:

„საჯარო სამსახურის ისტორიაში პირველად საჯარო მოხელეებმა ღიად, მასშტაბურად და კოორდინირებულად დაგმეს მმართველი პარტიის ქმედება პეტიციების მეშვეობით. ეს მოხდა იმ ფონზე, რომ არ არსებობს პროფესიული კოლექტიური მეხსიერება, სადაც საჯარო სამსახური ასე მკაფიოდ გამიჯვნოდა მმართველ პარტიას და ასე ღიად დაეცვა სახელმწიფოს, ქართველი ხალხის პოზიცია.

ეს არის ისტორია, რომელიც კიდევ მეტად თავისუფალ და დამოუკიდებელ საჯარო სამსახურს შექმნის მომავალში,“ – დარწმუნებულია საჯარო მოხელე, რომელიც პროტესტის გამოხატვის შემდეგ სამსახურიდან გაათავისუფლეს.

„ქართულმა ოცნებამ“ ყველას გათავისუფლება, ცხადია, ვერ შეძლო და ამ ადამიანების ნაწილი კვლავ რჩება საჯარო სამსახურში. ასევე, დღეს ჩვენ გვყავს სისხლის სამართლის წესით დაკავებული მოქმედი საჯარო მოხელე, თორნიკე თოშხუა.

მოქმედ მოხელეთა განწყობის გასაგებად მოგიყვანთ ერთ მაგალითს: რამდენიმე დღის წინ, ჩემს კოლეგა მოქმედ საჯარო მოხელეებთან ვსაუბრობდი და როდესაც სამსახურში დარჩენა-წამოსვლაზე დავიწყეთ მსჯელობა, მაშინ ჩემმა ერთმა მოქმედმა კოლეგამ თქვა: მე შემიძლია წამოვიდე, მაგრამ როგორ დავუტოვოთ სისტემა მათ? ამით ხომ ხელს შევუწყობ პარტიის მიერ საჯარო სამსახურის მისაკუთრებასო,“ – გვიყვება ნატო ბოლქვაძე.

უშუალოდ საპროტესტო აქციებიდან რომელი მომენტი იყო ყოფილი საჯარო მოხელისთვის მნიშვნელოვანი?

„განსაკუთრებით ემოციური იყო, როცა ვხედავდი როგორ აბიჯებდნენ ადამიანები საკუთარ შიშებს.

ერთ ჩემს კოლეგას გავიხსენებ, როდესაც კიდევ უფრო მძიმე რეპრესიული კანონმდებლობა ამოქმედდა, რომლითაც გზის გადაკეტვისთვის, პირბადის ტარებისა და სხვა ქმედებებისთვის დააწესეს პატიმრობა, მახსოვს, შიდა ჩატში საუბრისას ჩემი კოლეგა, რომელიც პროტესტის აქტიური მონაწილე იყო მისი დაწყების დღიდან, გვწერდა, მეშინია გამოსვლა და ვტირი, რომ მეშინია და ვერ გამოვდივარო….

ამის მიუხედავად, მეორე დღიდან ეს ადამიანი ისევ ჩვენთან ერთად იდგა.

სულ მეხსომება ამბავი, როდესაც გზის გადაკეტვისთვის დაწესებული პატიმრობის მიუხედავად, ადამიანები არ წყვეტდნენ გზაზე გადასვლას და ყოველდღე ვხედავდი სრულიად ახალ და უცხო სახეებს, რომლებიც ღიად, სახის დაუფარავად გადადიოდნენ გზაზე და მათი შეურიგებელი გამბედაობით ჯიუტად იცავდნენ პროტესტის კონსტიტუციით გარანტირებულ უფლებას. ისინი უბრალოდ დიდებული ადამიანები არიან.

განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია ტროტუარზე მყოფი ადამიანებსა და გზაზე გადასულებს შორის ემოციური კავშირი ტროტუარიდან და პირიქით – გზიდან, როდესაც გზაზე გადასულებს ტროტუარზე მყოფნი ამხნევებდნენ შეძახილებით, ხოლო გზიდან გადმოსვლის შემდეგ მათი სხეულებით, ქოლგით, დროშით თუ სხვა საშუალებით იფარავდნენ, რათა პოლიციას არ მისცემოდა საშუალება, ეს ადამიანები ამოეცნო და დაეკავებინა.

როდესაც ამ ამბებს გავიხსენებ, პირველი, რასაც ვიფიქრებ, ალბათ იქნება, რომ ადამიანებმა გავიაზრეთ, რომ დღევანდელი ჩრდილი გუშინ დარგული ხის შედეგია, ხვალინდელი ჩრდილისთვის კი, დღეს არის ხის დარგვა აუცილებელი. სწორედ ამიტომ, გვაქვს უპრეცედენტო ხანგრძლივობისა თუ მასშტაბის პროტესტი, რასაც გასული 1 წლის განმავლობაში ვხედავთ და მძიმე რეპრესიული კანონების მიუხედავად, დასრულებას პირი არ უჩანს,“ – გვითხრა ნატო ბოლქვაძემ.

• „თურმე ძალიან მდიდარი ადამიანი ვარ“

„ხელი გაუშვით, ჩემი შვილია“ – ეს ფრაზა ერთ დედას ეკუთვნის აქციიდან, მაგრამ ვინც დღეს გარეთ დგას და ბრძოლას აგრძელებს ყველა ის „დედაა“, რომელიც მის „შვილს“ ხელს არ უშვებს“, – ერთ-ერთ საპროტესტო აქციას იხსენებს ჟურნალისტი ნინია კაკაბაძე.

„გარდამტეხი თავად 28 ნოემბერი იყო, ალბათ. ამის შემდეგ ერთნაირად მძიმე პერიოდია, „ოცნება“ უკან არ იხევს და რაც დრო გადის, მეტად ვშორდებით იმ მომავლის იდეას, რომლისკენაც ამდენი წელია მივბობღავთ.

ორი რამეა, რაც გვაძლებინებს. პირველი და მთავარია ერთმანეთი, ერთად დგომა, ერთმანეთისთვის ბრძოლა… ეს არის სწორედ ის მთავარი ფაქტორი, რაც ამ უკანასკნელ წელს შევიძინეთ – ერთმანეთი! თურმე ძალიან მდიდარი ადამიანი ვარ. იმაზე გაცილებით მეტი მეგობარი, ახლობელი მყავს, ვიდრე ოდესმე წარმოვიდგენდი.

მიუხედავად ყველაფრისა, ყველას გვქონია სისუსტის მომენტები, ყველას გვიფიქრია – წავიდე, სანამ დამიჭერენ, გავჩუმდე, ჩემთვის გავაგრძელო ცხოვრება… მაგრამ ამის უფლებას ის პოლიტიკური ტყვეები არ გვაძლევენ, რომლებიც ციხეში არ გატყდნენ.

უკლებლივ ყველა მათგანი არის სიმტკიცის ისეთი მაგალითი, რომელიც არასდროს მოგვცემს დანებების უფლებას,“ – ამბობს ნინია კაკაბაძე.

• „გამთენიისას სპეცრაზმი დაიძრა მელიქიშვილის მიმართულებით…“ 

„გამთენიისას ილია ჭავჭავაძის გამზირიდან სპეცრაზმი დაიძრა მელიქიშვილის მიმართულებით,“ – საჯარო მოხელე არჩილ მამულაშვილი, რომელიც დღესაც პროევროპული აქციის მონაწილეა, გასული წლის 19 ნოემბრის დილას იხსენებს:

„ჯენზის თაობას რომ ეძახიან, აქციის მონაწილე ბიჭი ეუბნება გოგოს: „ვიაროთ, თორემ თუ დამიჭირეს, ხომ ნახე ქაცარავას რა უქნეს?!“. იქვე მესმის ბიჭების საუბარი: „ნახე, ფორმებს ამოსაცნობი ნიშნებიც კი არ აქვთ. ცემით რომ მოგკლან, ვერც გაიგებენ ვინ იყო…“

სიამაყით მეკუმშება გული, იმაზე ფიქრით, თუ ეს ბავშვები რამხელა შიშის გადალახვას ახერხებენ, სანამ პროტესტის საჯაროდ გამოხატვას გადაწყვეტენ, თან ბოღმა მახრჩობს, რომ მომავალი თაობა საკუთარი ძალოვანი სამსახურებით ასე დააშინეს.

ჩემ მიერ გაკეთებული ეს ჩანაწერი ერთი სამასსამოცდამეხუთედია იმ ამბებიდან, რის მოყოლასაც ვისურვებდი ყველას გასაგონად. ბოლო ერთი წელი სავსეა მსგავსი ემოციური ამბებით,“ – გვეუნება არჩილ მამულაშვილი.

იგი ამბობს, რომ მისთვის პროტესტი 26 ოქტომბერს დაიწყო, როცა არჩევნებში „ოცნებამ“ საქართველოში 53,9% მიიღო, საზღვარგარეთ კი – 13.5%

„ამ მოცემულობის რაციონალური ახსნა არ არსებობს. ყველაზე ცხადად ამ გარემოებამ გააჩინა კითხვა არჩევნების ლეგიტიმურობის შესახებ.

სამწუხაროდ, დღეს უფრო მეტი საფუძველი გააჩნია ამ კითხვებს, რადგან „ოცნების“ მიერ საარჩევნო კოდექსში შეტანილი ცვლილებით, ემიგრანტების არჩევნებში მონაწილეობის უფლება ძალიან ეფემერული გახდა – ყველას გვესმის, რომ უმეტეს შემთხვევაში ემიგრანტებისთვის საქართველოში არჩევნებისთვის დროებით დაბრუნება შეუძლებელი იქნება.

პროტესტში პირველ რიგში იმის გამო ვმონაწილეობ, რომ ვერ ვეგუები შექმნილ სიტუაციას. „ქართული ოცნების“ მიერ საკუთარ ხალხთან აღმართული ყრუ კედელი და შემოთავაზებული უსამართლო რეალობა არჩევანის საშუალებას არ მიტოვებს, გარდა პროტესტისა.

მწამს, დაუშვებელია მრავალი თაობის ისტორიული არჩევანი -დემოკრატია და საქართველოს ევროპული მომავალი სათუო გახდეს. ეს გზა ადვილი არასდროს ყოფილა. დღეს რუსთაველზე დგას ის ხალხი, ვისთანაც ყოველდღიური კონტაქტი მაძლევს მომავლის იმედს, გონიერი, უშიშარი და ერთიანი სამოქალაქო საზოგადოება, რომელიც ასე აკლდა ჩვენს ქვეყანას ყოველთვის.

ამ ხალხისთვის, ამ იდეისთვის ღირს ბრძოლა საქართველოს გამარჯვებამდე და ყოველთვის – გამარჯვებიის დასაცავად,“ – ამბობს არჩილ მამულაშვილი.

• „სასამართლოს ფოიეში გამომელაპარა ერთი პოლიციელი…“

„რამდენი ახალი კანონიც მიიღეს, იმდენი ახალი კანონი ქართველმა ხალხმა რუსულ რეჟიმს გადაახია თავზე. მთავარი ამბავი არის ის, რომ ივანიშვილის დაჯგუფებამ ვერ შეძლო პროტესტი მოეკლა. ერთი წლის თავზეც კი, ადამიანები პროტესტს აგრძელებენ და ეს არ არის მარტო პროტესტი, ეს არის წინააღმდეგობა,“ – გვითხრა ზუგდიდელმა აქტივისტმა მარიამ სიჭინავამ, რომელსაც ყველაზე მნიშვნელოვანი დღის ან მომენტის გახსენება ვთხოვეთ წინააღმდეგობის ერთი წლიდან.

თავდაპირველად მარიამ სიჭინავას გაეღიმა, ჩემს დაკავებებსა და უთვალავ ჯარიმებში საინტერესო არაფერიაო, პაუზის შემდეგ კი, სასამართლოს ფოიეში პოლიციელთან გასაუბრება გაიხსენა:

„სასამართლოს ფოიეში ვიჯექი და გამომელაპარაკა ერთ-ერთი პოლიციელი: ახალ კანონებს გადახედეო. ვკითხე, რა კანონებს-მეთქი და აი, რაც ასკ-ის 174-ე მუხლს – შეკრება-მანიფესტაციის მუხლს ეხებაო. ეგრევე ამოვიღე ტელეფონი, ჩავსქროლე, გადავხედე ამ კანონებს. თავი რომ ამოვწიე ტელეფონიდან, ვუთხარი: ამ კანონებს ჩვენ ყველას დავარღვევთ-მეთქი.

როცა ჩვენ ამის გაკეთება დავიწყეთ უკვე დეკემბრის მიწურულს, ფაქტობრივად ნიჰილიზმი იყო უკვე აქციაზე – არა მარტო რეგიონებში, ცენტრშიც. გვინდოდა რაღაც, რაც იქნებოდა ამ პროტესტისთვის ახალი სუნთქვა.

შიშის გრძნობა არ ყოფილა.

ამბავი, რაც ამ ახალი კანონების მიღება-დარღვევას მოჰყვა, დაიწყო ზუგდიდიდან და დაიწყო ქალების პროტესტით, როდესაც ზუგდიდში სამმა ქალმა ყაველაშვილის ხელმოწერილი კანონების მიღების მეორე დღიდან დავიწყეთ დემონსტრაციულად ამ კანონების დარღვევა და ეს იყო წინააღმდეგობის მაჩვენებელი. ეს იყო ბალაკლავის აკრძალვა.

თუ სწორად მახსოვს, 27 დეკემბერს ღამე მოაწერა ხელი და 28 დეკემბერს აქციაზე ძალიან დემონსტრაციულად დავარღვიეთ ეს კანონი, მიუხედავად იმისა, რომ მაშინ ჩვენთან კომუნიკაციაში შემოვიდნენ ზუგდიდის პოლიციის მაღალჩინოსნები და გვთხოვეს, მოგვეხსნა ეს ნიღბები. მოვიდნენ ფორმის გარეშე და გვითხრეს, რომ ჩვენი დაჯარიმება მოუწევდათ იმ შემთხვევაში, თუ არ მოვიხსნიდით და ამის გაკეთება არ უნდოდათ, მაგრამ იძულებულები იქნებოდნენ, ეს გაეკეთებინათ.

ჩვენი პასუხი იყო, რომ: „იცით, რა არი? ჩვენ ჩვენს საქმეს ვაკეთებთ და თქვენ თქვენი საქმე გააკეთეთ.“

პოლიციელები მაინც ცდილობდნენ იმ ხაზის დაცვას, რაც აი, პატარა ქალაქის სპეციფიკაა: ყველა ერთმანეთს ვოცნობთ და არსებობს წითელი ხაზები. მათი გზავნილი იყო, მოიხსენით, თორემ ამის გაკეთება მოგვიწევს,“ – გვიყვება მარიამ სიჭინავა.

სამოქალაქო აქტივისტი დარწმუნებულია, რომ პროტესტში ჩართული ჯგუფების ერთიანობის გარეშე არაფერი გამოვა.

„2019 წლიდან აქტიურად ვარ ამ პროტესტში ჩართული და ნებისმიერ დროს მზად ვართ ემოციურად იმისთვის, რომ დაგვაკავებენ. ეს ჩვენმა ოჯახის წევრებმაც იციან. სხვათა შორის, მამაჩემს უკვირს კიდეც, ამდენი ხანი გარეთ როგორ ვარ, როგორ არ დამიჭირეს სისხლის სამართლის მუხლით.

ნაწილ-ნაწილ იშლება ეს ქვეყანა. ფიზიკურ თავისუფლებაზე მეტად ქვეყნის დაკარგვა უფრო საშიშია ჩემთვის, იმიტომ, რომ 10 წლის შვილი მყავს, რომლის მომავალიც მინდა ამ ქვეყანაში იყოს. ვხვდები, რომ თუ ჩვენ არ ვიბრძოლებთ, მართლა შეუძლებელი გახდება, რომ ჩვენმა შვილებმა ამ ქვეყანაში მიიღონ განათლება, იცხოვრონ თავისუფლად.

შეუძლებელია ადამიანებმა გააგრძელონ თავისუფლად ცხოვრება, თუ „ოცნების“ რეჟიმი გააგრძელებს არსებობას,“ – დასძინა მარიამ სიჭინავამ „ბათუმელებთან“.

• „დაბადების დღეზეც აქციაზე წამოვედი – პირად ცხოვრებაზე მეტია ეს ბრძოლა“ 

„8 მარტს ჩავნიშნეთ ქალთა მარში ბათუმში. 8 მარტს ჩემი დაბადების დღეცაა,“ – გვიყვება ლარა ქარცივაძე, ბათუმელი სტუდენტი, რომლის განსაკუთრებული, ემოციური შეძახილიც – „არ იქნება სამართალი, არ იქნება მშვიდობა“ – ბათუმის საპროტესტო მსვლელობების დროს ყველას მოუსმენია.

„დაბადების დღეზეც აქციაზე წავედი, იმ დღეს 20 წლის გავხდი, მარშიც წავიყვანე და მთელი მარშის პერიოდში ვფიქრობდი ერთ რამეზე: რუსული ზეგავლენის მარწუხებმა როგორ იმოქმედა საზოგადოების ემპათიის ხარისხზე… იმ საღამოს ჩვენმა მედროშემაც [ზურაბ ჭავჭანიძემ] გულით მომილოცა დღეობა, მთელი ყუთით მომიტანა თავისი ხელნაკეთი ნივთები და დამასაჩუქრა: ყუთში ჩაელაგებია ყვავილები, ფერადი გულები, დროშები…

მოქალაქეობრივი პასუხისმგებლობის ზღვარმა იმდენად აიწია ჩემში, რომ პირადი მოთხოვნები, პირადი ცხოვრება აღარ არის პრიორიტეტი ჩემს ცხოვრებაში.

დაბადების დღეზე მაინც დარჩენილიყავი სახლშიო, იმ დღეს დედამ ტელეფონში მითხრა. ვუთხარი, რომ ვერ გავჩერდებოდი. არც უკითხავს სად ვიყავი, როცა დარეკა, რუპორის ხმა ისმოდა, მსვლელობა გვქონდა… დედას ესმის ჩემი.

8 მარტის მარში ეძღვნებოდა მზია ამაღლობელს, რომელიც ამ დრომდე უკანონო პატიმრობაშია. მზია ჩემთვის მართლა ავტორიტეტია. ვცდილობ, ცხოვრებაში სწორი ავტორიტეტები მყავდეს,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ ლარა ქარცივაძემ.

ხელვაჩაურის საკრებულოში დღეის მდგომარეობით 2 ფრაქციაა, ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილეთა რაოდენობა კი ჯამში 8-მდე გაზარდეს.

ფრაქციის თავმჯდომარის მოადგილის ხელფასი თვეში 2 628 ლარია.

2025 წლის 4 ოქტომბრამდე ხელვაჩაურის საკრებულოში 3 ფრაქცია, შესაბამისად – ამ ფრაქციების 3 თავმჯდომარე და ფრაქციის თავმჯდომარის 3 მოადგილე იყო.

„ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თანამდებობის პირთა და საკრებულოს აპარატის საჯარო მოსამსახურეების თანამდებობათა რანგირების განსაზღვრისა და თანამდებობრივი სარგოების დამტკიცების შესახებ“ დადგენილებაში ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულომ ცვლილება 2025 წლის 21 ნოემბერს შეიტანა. ცვლილებები ძალაში 2025 წლის 26 ნოემბრიდან შევიდა.

ახალი ცვლილებით საკრებულოში თანამდებობის პირთა და აპარატის საჯარო მოსამსახურეთა რაოდენობა, ჯამში 27-ის ნაცვლად 31-ით განისაზღვრა:

ხელვაჩაურის საკრებულოში, თავმჯდომარის ჩათვლით, სულ 26 წევრია. ახალი ცვლილების მიხედვით ხელფასს 19 წევრი იღებს.

ხელვაჩაურის საკრებულოს თავმჯდომარის ხელფასი 5 986 ლარია. მას სამი მოადგილე ჰყავს – პირველი მოადგილის ხელფასი 4 672 ლარია, დანარჩენი ორი მოადგილის კი, თითოეულის – 4 234 ლარი.

საკრებულოში 2 ფრაქციაა: „ქართული ოცნება დემოკრატიული საქართველო“ და „ხალხის ძალა“.

ხელვაჩაურის საკრებულოში ფრაქციის თავმჯდომარის ხელფასი 3 066 ლარია.

_____________________________

მთავარი ფოტო: ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულო / 21.11.2025

მზია ამაღლობელის ადვოკატების მიმართვის შემდეგ სახალხო დამცველმა საქმისწარმოება უკვე დაიწყო. საქმე მზია ამაღლობელის მიმართ სათანადო მკურნალობის უზრუნველყოფას ეხება.

• მზია ამაღლობელი გამოცემების – „ბათუმელების“ და „ნეტგაზეთის“ თანადამფუძნებელი და დირექტორია. ის უკანონო პატიმრობაშია თითქმის 11 თვე. საიამ 2025 წლის 24 ნოემბერს მიმართა შესაბამისი კვლევების და მკურნალობის უზრუნველყოფის მიზნით იუსტიციის მინისტრს და სახალხო დამცველს. მზია ამაღლობელის მხედველობა სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში მოთავსების შემდგომ საგრძნობლად გაუარესდა და საგანგაშო ნიშნულზეა.

საიამ მიმართა საქართველოს იუსტიციის მინისტრს, პაატა სალიას, დაუყოვნებლივ უზრუნველყოს სათანადოდ აღჭურვილ სამედიცინო დაწესებულებაში [„ნიუ ჰოსპიტალის  ოფთალმოლოგიის ეროვნული ცენტრი“ ან „კავკასიის სამედიცინო ცენტრი“] მზია ამაღლობელისათვის შესაბამისი  მაღალტექნოლოგიური გამოკვლევების ჩატარება ორივე თვალზე და კვლევების გათვალისწინებით დაიგეგმოს მკურნალობა მხედველობის შესანარჩუნებლად. საიამ ასევე მიმართა საქართველოს სახალხო დამცველს, ლევან იოსელიანს, დაუყოვნებლივ წერილობით შეაფასოს: სახელმწიფოს მხრიდან დაცულია თუ არა მზია ამაღლობელის სათანადო სამედიცინო მკურნალობის მიღების უფლება.

დღეს, 27 ნოემბერს, იუსტიციის სამინისტროს პრესცენტრში „ბათუმელებს“ ვერ უთხრეს, რა რეაგირება მოჰყვა მზია ამაღლობელის ადვოკატების მიმართვას.

რაც შეეხება სახალხო დამცველს, აქ გვითხრეს, რომ უკვე დაიწყეს საქმისწარმოება და შესაბამისი სამედიცინო დოკუმენტაცია გამოითხოვეს.

„უკვე გამოთხოვილი გვაქვს სამედიცინო დოკუმენტაცია. მოგეხსენებათ, ჩვენ მკურნალობის პროცესში უშუალოდ მონაწილეობას ვერ ვიღებთ, თუმცა სახელმწიფო ვალდებულია, ადეკვატური სამედიცინო მომსახურება გაეწიოს პატიმარს. შესაბამისად, ვნახავთ, დოკუმენტაცია გამოთხოვილია, წარმოდგენილიც არის განცხადებით. ჩვენთან დასაქმებულია ექიმი, ჩვენი ექიმი შეაფასებს ამ დოკუმენტაციას და შემდგომში მოხდება რეაგირება. თუ ჩავთვლით, რომ არაადეკვატური სამედიცინო მომსახურება ეწევა, შესაბამისი წინადადებით მივმართავთ უწყებას და რეკომენდაცია გვექნება, რომ გაეწიოს ადეკვატური სამედიცინო მომსახურება.

გარდა ამისა, ქალბატონი მზიას მონახულებაც იგეგმება ამ დღეებში, ან ამ კვირაში. საჭიროების შემთხვევაში ექიმებსაც გავესაუბრებით, ვინც უშუალოდ პენიტენციურ სისტემაში მას მკურნალობას უწევს,“ – გვითხრა ელენე ღუდუშაურმა, სახალხო დამცველის მოადგილემ.

სახალხო დამცველის მოადგილის განმარტებით, მათ საქმისწარმოების დაწყებამდე გამოითხოვეს მზია ამაღლობელის სამედიცინო დოკუმენტაცია საჯარო განცხადებების მოსმენის შემდეგ, თუმცა ჯერ პენიტენციური სამსახურიდან დოკუმენტაცია არ მიუღიათ.

შესაძლებელია სახალხო დამცველმა მოითხოვოს მზია ამაღლობელის შესაბამისი სამედიცინო ტექნიკით აღჭურვილ კლინიკაში გადაყვანა?

„აღჭურვილობის ნაწილს და კლინიკებს რა აღჭურვილობა აქვს და რა – არა, მაგას, სამწუხაროდ, ჩვენ ვერ ვამოწმებთ… შესწავლის შედეგად შეიძლება გამოვკვეთოთ, რომ რაღაც სამედიცინო მომსახურება არ ჩაუტარდა. რომელ პროვაიდერში წაიყვანონ და სად გაუწიონ ეს ადეკვატური მკურნალობა, ამაზე მითითებას ვერ გავცემთ.

ჩვენ პროვაიდერები შესწავლილი არ გვყავს. ვის რა აღჭურვილობა და რომელი კვლევის აპარატურა აქვს, ამას ვერ გეტყვით. თუმცა, თუ გამოიკვეთა საჭიროება, რომ კონკრეტული კვლევა უნდა ჩაუტარდეს და არ არის ჩატარებული, ამასთან დაკავშირებით წინადადებით მივმართავთ უწყებას და მერე გადაწყვეტილებას უკვე უწყება იღებს სამოქალაქო სექტორის კლინიკაში გადაყვანის თაობაზე,“ – უთხრა ელენე ღუდუშაურმა „ბათუმელებს“.

სახალხო დამცველს „მზია ამაღლობელის საქმეზე“ გადაწყვეტილების მისაღებად რამდენიმე დღე დასჭირდება.

ამ თემაზე: