Batumelebi

მიხაილო პოდოლიაკი კატეგორიულად ეწინააღმდეგება რუსეთის მიმართ დათმობებს. თუ აგრესორის პირობებს თანხმდები, ის ეცდება თითის ნაცვლად მთელი ხელი მოგაჭამოსო.

პოდოლიაკის თქმით, ასეთ შემთხვევაში რუსეთი ბევრ სხვა პრეტენზიას წამოაყენებს. ამის შესახებ უკრაინის პრეზიდენტის მრჩეველმა „რადიო ნბ“-თან განაცხადა, იუწყება „24-ე კანალი“.

„ნებისმიერი მცირე დათმობა რუსეთს მხოლოდ წაახალისებს სხვა პრეტენზიების წამოყენებაში. თუ თითს დაუთმობთ, შეეცდებიან თქვენი ხელის მოგლეჯას“, – თქვა მიხაილო პოდოლიაკმა.

პოდოლიაკი ასე გამოეხმაურა ევროპაში ბოლო დროს გაჟღერებულ მოსაზრებებს იმის შესახებ, რომ უკრაინამ თავისი ტერიტორიების ნაწილი რუსეთს დაუთმოს. პოდოლიაკის განცხადებით, მისთვის საერთოდ გაუგებარია ომის 83-ე დღეს როგორ გაჩნდა მსგავსი მოსაზრება.

ერთადერთი, რითაც ამის ახსნა შეიძლება – ეს სიჩუმის სურვილია. არიან სახელმწიფოები, რომლებსაც რუსეთთან თანამშრომლობის დაბრუნება და იქ ბიზნესის განახლება სურთ – აცხადებს პოდოლიაკი. „თუმცა, იმისათვის, რომ ომი დასრულდეს, ჩვენ არ გვჭირდება საკუთარი ტერიტორიების დათმობა. ევროპამ ამ ომში სწორედ უკრაინას უნდა მიანიჭოს პრიორიტეტი“.

რუსეთის სამხედრო მაღალჩინოსნები პუტინის ნდობას კარგავენ – ასეთია დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის შეფასება. 19 მაისის განახლებაში, ტვიტერზე, უწყება რუსეთის შეიარაღებული ძალების სარდლობის მდგომარეობაზე წერს და აღნიშნავს, რომ ბოლო კვირებში რუსეთმა თანამდებობიდან გაათავისუფლა სამხედრო მეთაურები, რომლებიც მიიჩნია, რომ უკრაინაში შეჭრის პირველ ეტაპზე წარუმატებლად მოქმედებდნენ.

გაერთიანებული სამეფოს დაზვერვა რამდენიმე სამხედრო მაღალჩინოსანს ასახელებს.

„გენერალ-ლეიტენანტი სერგეი კისელი, რომელიც ელიტური პირველი გვარდიის სატანკო არმიას ხელმძღვანელობდა, თანამდებობას ჩამოაშორეს იმის გამო, რომ ხარკოვის აღება ვერ შეძლო.

თანამდებობა დაკარგა ვიცე-ადმირალმა იგორ ოსიპოვმაც, რომელიც შავი ზღვის ფლოტს მეთაურობდა, სავარაუდოდ, აპრილში, კრეისერ „მოსკვას“ ჩაძირვის შემდეგ.

სავარაუდოდ, პოსტზე რჩება რუსეთის გენშტაბის ხელმძღვანელი ვალერი გერასიმოვი, თუმცა გაურკვეველია, ინარჩუნებს თუ არა ის პრეზიდენტ პუტინის ნდობას“.

ბრიტანეთის დაზვერვა მიუთითებს, რომ გადაბრალებისა და „განტევების ვაცის“ ძიების პრაქტიკა ფართოდაა გავრცელებული რუსეთის სამხედრო და უშიშროების სისტემებში.

უწყება ვარაუდობს, რომ ბევრი ოფიციალური პირი, რომლებიც უკრაინაში შეჭრაში მონაწილეობდნენ, ალბათ, კიდევ უფრო მეტად  ეცდება, რუსეთის მარცხზე პირადი პასუხისმგებლობა თავიდან აირიდოს, ეს მდგომარეობა კი მათ ბრძოლისუნარიანობაზე იმოქმედებს.

„ეს დიდი ალბათობით, მძიმედ დააწვება რუსეთის სარდლობისა და კონტროლის ცენტრალიზებულ მოდელს, რადგანაც ოფიცრები უფრო და უფრო ხშირად ცდილობენ საკუთარ ხელმძღვანელობას გადააბარონ გადამწყვეტი გადაწყვეტილებების მიღება. ასეთ პირობებში რუსეთს ინიციატივის დაბრუნება გაუჭირდება“, – აღნიშნავს დიდი ბრიტანეთის დაზვერვა.

გაერთიანებული სამეფოს თავდაცვა უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებზე ინფორმაციას ყოველდღიურად აქვეყნებს. გუშინდელ, 18 მაისის განახლებაში, უწყება მარიუპოლისთვის ბრძოლებში ჩეჩენი მებრძოლების მონაწილეობაზე წერდა. დაზვერვის ცნობით, ჩეჩნური დანაყოფების გადაადგილებას მარიუპოლში პირადად აკონტროლებდა რამზან კადიროვი, მისი ახლო ნათესავი ადამ დელიმხანოვი კი საველე მეთაურის მოვალეობას ასრულებდა.

მთავარი ფოტო: ვალერი გერასიმოვი, ვლადიმერ პუტინი და სერგეი შოიგუ.

წყარო: hromadske.ua

___________________

დმიტრო კოზაცკი მარიუპოლში 2015 წლიდან მსახურობს. იგი აზოვის პოლკს 2017 წელს შეუერთდა. დმიტრო პირველი მარტიდან მარიუპოლში „აზოვსტალის“ ქარხანას იცავს სხვა უკრაინელ ჯარისკაცებთან ერთად.

10 მაისს დმიტრო კოზაცკიმ ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე ფოტოების სერია გამოაქვეყნა წარწერით – „ჩემი ყველაზე მტკივნეული ფოტორეპორტაჟი აზოვსტალიდან“. ფოტოზე დაჭრილი უკრაინელი სამხედროები არიან ასახულნი. მარიუპოლის მცველების ეს სურათები სწრაფად გავრცელდა მსოფლიო მედიაში.

დმიტროს დედა, ირინა იურჩენკო, მატარებლის გამცილებელია. ყოველ დილით ის შვილს შეტყობინებას უგზავნის, რომ მას ეჭვი არ შეეპაროს – „აზოვსტალში“ არსებულ სიტუაციას თვალს ადევნებენ და განიცდიან.

დმიტროს ყოველთვის პატრიოტული განწყობა ჰქონდა, 2014 წელს მან პოლონეთის უნივერსიტეტში სწავლა მიატოვა და კიევში, მეიდანზე მიმდინარე მოვლენებში ჩაერთო. მალე იგი ეროვნული გვარდიის რიგებში შევიდა, გარკვეული პერიოდის შემდეგ კი – აზოვის პოლკში.

უკრაინული გამოცემა, hromadske ესაუბრა დმიტროსა და დედამისს.

• „გაუძლებს თუ არა ბუნკერი – დიდი კითხვის ნიშნის ქვეშაა“ 

მე სამხედრო ვარ და ქალაქის თავდაცვისთვის ვემზადებოდით, მაგრამ არ ველოდი მარიუპოლთან ასეთ ვითარებას. ჩვენ ველოდით, რომ ისინი აღმოსავლეთის მხრიდან, ე.წ. დპრ-დან [თვითგამოცხადებული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკა] ან ზღვიდან მოვიდოდნენ. არ ვფიქრობდით, რომ ასე დაანგრევდნენ ქალაქს.

მარტიდან „აზოვსტალში“ ვართ და თუ მარიუპოლი 90-95 პროცენტით არის განადგურებული, ქარხანა საძირკვლამდე გაანადგურეს. აქ ისეთი ღრმა ორმოებია ჭურვებისგან, არ არსებობს შანსი, რომ რაღაც შენობა მაინც გადარჩეს.

რუსი სამხედროები ყოველ დღე მუშაობენ გარკვეული ციკლით: ჯერ იწყება საავიაციო დაბომბვა, შემდეგ – გემებიდან, ამის შემდეგ კი ტანკებიდან ისვრიან. ეს გაუთავებელი საშინელებაა. დაბომბვებს შორის შესვენებები მხოლოდ მაშინ იყო, როცა მშვიდობიანი მოსახლეობის ევაკუაცია ხდებოდა, საღამოს კი ისევ გრძელდებოდა.

გაუძლებს თუ არა ბუნკერი, ეს კითხვის ნიშნის ქვეშაა.

ვყოფილვარ თავშესაფრებში, რომლებიც ავიაბომბმა გახვრიტა. როცა სამოქალაქო პირების ევაკუაციისას, თავიდან ვერ ვახერხებდით გამოყვანას სროლების გამო. გადავწყვიტეთ მათთან დავრჩენილიყავით, ცოტა დაგვეცადა. და სწორედ იქ ჩამოვარდა საჰაერო ჭურვი. მან ნაწილობრივ გაარღვია თავშესაფრის კონსტრუქცია, კიბეები ჩაინგრა, ბომბისგან გაჩენილი ღრმულით გამოვიყვანეთ ხალხი. ვფიქრობ, თავშესაფრები აშენებულია ისე, რომ გაეძლო ერთი დარტყმისთვის, მაგრამ არ იყო გამიზნული მუდმივი დარტყმებისთვის.

• „უკანასკნელი ტკივილგამაყუჩებელი“

პირადად მე მოტივაციას და ძალას მაძლევს ფიქრი ყველა ჩვენგანის უკეთეს მომავალზე, გამარჯვებაზე. ასევე, სასიამოვნოა, რომ მარიუპოლისა და აზოვსტალის მცველები იქცნენ სიმტკიცის სიმბოლოდ არა მხოლოდ უკრაინაში, არამედ მსოფლიოში. იმედი მაქვს, რომ ჩვენ სხვა ჯარისკაცებიც გვიყურებენ და ეძლევათ ბრძოლის მოტივაცია.

მგონია, რომ მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ სამხედროების თავგანწირვაზე საუბარი, არამედ მათ ახლობლებსა და მშობლებზეც. ძნელი წარმოსადგენია, რას გრძნობენ მშობლები, როცა 2-3 კვირის განმავლობაში არ შეუძლიათ შვილებთან დაკავშირება. ესეც გამბედაობის მაგალითია.

დედას იშვიათად ვურეკავ, მაგრამ მესიჯებს ყოველდღე ვუგზავნით ერთმანეთს, როცა დაკავშირების საშუალება მაქვს. მას ესმის, რომ მე არ მჭირდება ტელეფონში წუხილი ან ტირილი. დედაჩემი ნამდვილი სამხედროა, ყოველთვის ცდილობს მხარდაჭერას.

• „ვფიქრობდით, წავსულიყავით ცოცხალი დერეფნით „აზოვსტალამდე“ 

მარიუპოლში, ბინის აივნიდან „აზოვსტალი“ და მის თავზე კვამლი ჩანდა. ამიტომაც სულ ვლანძღავდი ქარხანას. ახლა ვლოცულობ ამ ციხესიმაგრეზე, რომელიც ჩვენი მებრძოლების სიცოცხლეს ინახავს.

ყოველ დილას ვწერ შვილს SMS შეტყობინებას და რამდენჯერმე ვშლი. სულ ვცდილობ ზუსტი სიტყვები ვიპოვო, რომ არ დავასევდიანო, ტექსტს ხელახლა ვკითხულობ და მეშინია არ დავწერო ზედმეტი ასოც კი. მინდა იცოდეს, რომ ჩვენ მათზე, ყველა იქ მყოფზე ვღელავთ.

„აზოვსტალი“ ყველაზე ცხელი წერტილია, რადგან იბრძოდე იარაღის, დაცვის, წამლების, საკვების გარეშე და ამავე დროს ანადგურებდე მტერს – ნამდვილი გმირობაა. იქ მყოფი სამხედროების ნათესავებთან ერთად ვფიქრობდით წავსულიყავით ცოცხალი დერეფნით „აზოვსტალამდე“, მაგრამ არსებობს საფრთხე, რომ ამან შეიძლება სიტუაცია გაამწვავოს, რადგან ცოცხალი დერეფანი შეიძლება გახდეს რუსული აგრესიის ფარი.

ვისურვებდი, რომ ხელისუფლებამ გამოიყენოს ყველა ბერკეტი და ძალისხმევა ჩვენი სამხედროების გასაყვანად. ისინი არავის მტრები არ არიან, არც ნაცისტები, უბრალოდ უყვართ უკრაინა. ისინი არიან თავიანთი სახელმწიფოს პატრიოტები და ოჯახების დამცველები. მარიუპოლი აკავებს შეტევას.

• „ყოველი ჩვენგანი თავის ფრონტზეა“ 

საკმაოდ პატრიოტული ოჯახი ვართ, ამიტომ არ ყოფილა საუბარი, რომ მას მარიუპოლი დაეტოვებინა. თავიდანვე უნდოდა იქ ცხოვრება, არ ნანობდა გადასვლას.

ფართომასშტაბიან შემოჭრამდე ორი დღით ადრე ტელეფონით ვისაუბრეთ, საბუთების შეგროვება და ყველაფრის მომზადება მთხოვა, მაგრამ ამისთვის მნიშვნელობა არ მიმინიჭებია.

24 თებერვალს დასვენების დღე მქონდა. მახსოვს დილის 5:45 წუთზე ჩემი შვილის ეს საშინელი ზარი:- „დედა, ახლა ეს ჩემოდანი გჭირდება, პანიკის გარეშე, ჩაალაგე და გააფრთხილე ჩვენები, რომ ჩავიდნენ თავშესაფარში. უკრაინის ყველა ქალაქს ბომბავენ“.

პირველი რამდენიმე წამი ისტერიკაში ვიყავი, მერე კი ძალა მოვიკრიბე და ყველა ჩემს ნაცნობს დავურეკე ტელეფონით.

ქალიშვილი კიევში იყო და მთხოვა, არ გავსულიყავი სამსახურში, მაგრამ დმიტრომ მითხრა, რომ ყველა ჩვენს ფრონტზე ვართ. დიმა – მარიუპოლში, მე უნდა ვიყო აქ და ადამიანებს გამგზავრებაში დავეხმარო.

25 თებერვალს ცვლაში გავედი. პირველი საევაკუაციო მატარებელი გვყავდა კიევიდან უჟგოროდში. რთული იყო არა მხოლოდ ფიზიკურად, არამედ ემოციურადაც. ვნახეთ, როგორ გარბიან ადამიანები მატარებლისკენ, როგორ კრავენ კაცები ხელს ბავშვებს და ადიან მატარებელში, როგორ აგდებენ ნივთებს. მე ვაგონ-ლუქსს ვემსახურები, კუპეში ორი ადგილია, მაგრამ მაშინ ჩემს ვაგონში 140 ადამიანი იყო.

მგზავრების უმეტესობა ბოლომდე ჩუმად იყო და როცა უკვე კარპატები [ქედი უკრაინაში] გავიარეთ, ლაპარაკი დაიწყეს, მოდიოდნენ, მეხვეოდნენ, უნდოდათ თავიანთი ამბავი გაეზიარებინათ. ვცდილობდი ყველასთვის მომესმინა, მერე ტუალეტში შევდიოდი და ვტიროდი.

ამ ისტორიებიდან ერთ-ერთმა შემძრა. ერთხელ მატარებელში შშმ კაცი, მისი ცოლი და მათი 19 წლის ქალიშვილი ამოვიდნენ. ჩუმად იყვნენ, ჩემთან მხოლოდ მოხალისე ვიქტორია მოვიდა, რომელმაც ისინი ირპინიდან გაიყვანა. მისი თქმით, ამ ოჯახს ტყეში ელოდნენ.

ოჯახი 5 დღე იჯდა სარდაფში – 15-მეტრიან ოთახში, სადაც 20 ადამიანი იყო. ეს ურჩხულები [რუსი სამხედროები] დადიოდნენ ზევით, გამუდმებით ისროდნენ ავტომატებით იატაკზე და ყვიროდნენ: „აბა, ხახლებო, გვირილაზე ვითამაშოთ?“ – შემდეგ კი სარდაფის ლუქსს მაღლა სწევდნენ და ისროდნენ. სარდაფში ხალხი ყოველ წუთს ემშვიდობებოდა სიცოცხლეს.

როდესაც ოკუპანტები გავიდნენ მოსაწევად ან საჭმელად, ხალხმა გადაწყვიტა სარდაფიდან გაქცევა. გზაში გაიგონეს მათი მიმართულებით სროლის ხმა, მაგრამ მაინც მოახერხეს გამოღწევა.

ეს ოჯახი უჟგოროდამდე დუმდა. შემდეგ კაცი მოვიდა, ჩამეხუტა და ტირილი დაიწყო. „რამდენი გვმართებს ბილეთებისთვის?“ – მკითხა.

„თქვენ არ უნდა გადაიხადოთ, ეს სიცოცხლის ბილეთია, მთავარია, რომ გადარჩით. მხოლოდ ერთს გთხოვთ – ილოცეთ ჩემი შვილისთვის და ყველა ჩვენი ჯარისკაცისთვის, ვინც ახლა ფრონტზეა“ – ეს ვუთხარი.

________________________

გაიგე, როგორ შეგიძლია დაეხმარო hromadske-ეს, რომელმაც ეს მასალა მოამზადა და სხვა უკრაინულ გამოცემებს: 

რატომ უნდა დავეხმაროთ ჟურნალისტებს უკრაინაში – #უკრაინულიმედიისთვის

See more

რუსმა სამხედრომ, ვადიმ შიშიმარინმა, აღიარა, რომ მან  სუმის ოლქში უიარაღო მოქალაქე დახვრიტა.

სასამართლო სხდომის დეტალებს „უნიანი“ ავრცელებს. მას შემდეგ, რაც პროკურორმა მოკლე საბრალდებო დასკვნა წაიკითხა, შიშიმარინმა დაადასტურა, რომ ის დანაშაულს სრულად აღიარებს. მან ასევე განაცხადა, რომ მზადაა ამ საქმეზე ჩვენებაც მისცეს.

გამოძიებამ დაადგინა, რომ ბრალდებულმა 28 თებერვალს სუმის ოლქში, ჩუპახოვკაში, კალაშნიკოვის ავტომატიდან რამდენჯერმე დამიზნებით ესროლა თავში 62 წლის მოქალაქეს, რომელიც ველოსიპედით მიდიოდა და ტელეფონზე ლაპარაკობდა. კაცი ადგილზე დაიღუპა.

შიშიმარინს სასჯელის სახით ემუქრება 10 წლიდან სამუდამო პატიმრობამდე. ის პირველი რუსი სამხედროა, რომელიც უკრაინულმა მართლმსაჯულებამ გაასამართლა.

ვადიმ შიშიმარინი ასევე ერთ-ერთი პირველი სამხედროა, რომელმაც აღიარა, რომ სუმის ოლქში მშვიდობიან მოსახლეობას ესროდა. ამის შესახებ ჯერ კიდევ 4 მაისს წერდა სააგენტო „უნიანი.“

მისი საქმე სასამართლოს 11 მაისს გადაეცა.

21 წლის ვადიმ შიშიმარინი უკრაინაში 24 თებერვლიდან იმყოფებოდა. როგორც მან უკრაინის უშიშროების სამსახურს უთხრა, ომში იმისთვის წავიდა, რომ „დედამისს მატერიალურად დახმარებოდა“. უკრაინელმა სამხედროებმა ის მაშინ შეიპყრეს, როდესაც რუსეთის შეიარაღებული ძალები სუმის ოლქს ტოვებდნენ.

მთავარი ფოტო: ვადიმ შიშიმარინი სასამართლო პროცესზე/სააგენტო „უნიანი“

82-დღიანი მტკიცე წინააღმდეგობის შემდეგ, მარიუპოლის დამცველთა ნაწილმა დატოვა „აზოვსტალი“ – ქარხანა, რომელიც რუსეთის არმიის მიერ დაპყრობილ ქალაქში, უკრაინის ერთადერთ ციხესიმაგრედ რჩებოდა. უკრაინის ხელისუფლება „აზოვსტალიდან“ უკრაინელი სამხედროების რუსეთის კონტროლირებად ტერიტორიაზე გაყვანას „გადარჩენის ოპერაციას“ უწოდებს, რუსეთის ხელისუფლება კი – „კაპიტულაციას“.

განსხვავებული ინფორმაცია ვრცელდება ევაკუირებული სამხედროების რაოდენობაზეც. კრემლის უკანასკნელი ცნობებით, 959 მებრძოლი „ჩაბარდა“, მათ შორის, 80 დაჭრილი. უკრაინული მხარის თქმით კი, „აზოვსტალი“ 264-მა სამხედრომ დატოვა.

უკრაინის გენშტაბმა, რომელმაც მარიუპოლის დამცველებს „ჩვენი დროის გმირები“ უწოდა, გადაწყვეტილება ასე ახსნა: უკრაინის გარნიზონმა „სამხედრო მისია შეასრულა“ და ახლა „უკრაინისა და მთელი მსოფლიოს უმთავრესი ამოცანა მათი გადარჩენაა“.

უკრაინის ხელისუფლება აცხადებს, რომ განზრახული აქვს მარიუპოლის დამცველები რუს სამხედრო ტყვეებში გაცვალოს, თუმცა რუს მაღალჩინოსნებს გაცვლაზე ჯერჯერობით არაფერი უთქვამთ – პირიქით, მათი განცხადებით, უკრაინელი სამხედროები ომის დამნაშავეები არიან და მათ ასეც უნდა მოექცნენ.

რა ბედი ელით „ჩვენი დროის გმირებს“ – ოპერაციის დეტალებზე ჯერჯერობით ბევრი არაფერია ცნობილი. უპასუხოდ რჩება ბევრი კითხვა, მათ შორის – შეთანხმებულია თუ არა გაცვლის მექანიზმი და ვინ არიან ის რუსი სამხედრო ტყვეები, ვის გაცვლასაც უკრაინა „აზოვსტალის“ მებრძოლებში აპირებს.

რა ვიცით და რა არა „აზოვსტალის“ ევაკუაციასა და მისი დამცველების შემდგომ ბედზე – ჩვენ თავი მოვუყარეთ იმ ინფორმაციას, რომელიც 16 მაისის შემდეგ ოფიციალური პირების განცხადებებით თუ უკრაინული და საერთაშორისო მედიის დახმარებით გავრცელდა.

„გადარჩენის ოპერაცია“ თუ „კაპიტულაცია“

16 მაისის დილას რუსულმა წყაროებმა გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ „აზოვსტალის“ მებრძოლები „ჩაბარდნენ“ და რომ დაჭრილებს დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, ნოვოაზოვსკის კლინიკაში გადაიყვანდნენ.

იმავე საღამოს უკრაინის ხელისუფლებამ დაადასტურა, რომ ქარხნიდან 264 ადამიანი გამოვიდა, მათ შორის, 53 დაჭრილი. დაჭრილები თავდაცვის მინისტრის მოადგილის, ანა მალიარის თქმით, ნოვოაზოვსკში გადაიყვანეს, დანარჩენი 211 სამხედრო კი – ელენოვკაში.

დენის პროკოპენკომ, პოლკ „აზოვის“ მეთაურმა, ევაკუაციის პირველ დღეს გაავრცელა ვიდეომიმართვა, რომლითაც უკრაინელებს სთხოვა გაგებით მოკიდებოდნენ ამ გადაწყვეტილებას. მან ყველას შეახსენა, რომ 82 დღის განმავლობაში სწორედ მარიუპოლის დამცველებმა მისცეს შესაძლებლობა უკრაინის არმიას, მოეხერხებინა ძალების მობილიზება, მეტი იარაღისა დახმარების მიღება და თავდაცვის გაძლიერება.

„როდესაც შენ შეასრულე საბრძოლო ამოცანა და ამავე დროს, შეინარჩუნე პირადი შემადგენლობის მაქსიმალური რაოდენობა, ეს არის ჯარების მართვის უმაღლესი საფეხური. მით უმეტეს, როდესაც შენი გადაწყვეტილება დამტკიცებულია უმაღლესი სამხედრო სარდლობის მიერ,“ – განაცხადა დენის პროკოპენკომ.

უკრაინის უმაღლესი რადას დეპუტატის, კირა რუდიკის თქმით, უკრაინამ მიიღო გარანტიები წითელი ჯვრისგან და გაეროსგან, რომ რუსეთის ტერიტორიაზე უკრაინელ სამხედროებს საფრთხე არ დაემუქრებათ.

„ეს იყო ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც ჩვენ ევაკუაციაზე დავთანხმდით, რადგან ჯარისკაცები მზად იყვნენ ბოლომდე მდგარიყვნენ“, –  უთხრა მან The New York Times-ს.

16 და 17 მაისს „აზოვსტალიდან“ უკრაინელი სამხედროების გაყვანის ფოტომასალა სხვადასხვა სააგენტომ გაავრცელა. სააგენტოს ფოტოებში ჩანს ავტობუსები, Z წარწერით, რომლებშიც უკრაინელი სამხედროები იმყოფებიან, მათ შორის დაჭრილებიც.

რა ელით მარიუპოლის დამცველებს?

დაჭრილებისთვის სამედიცინო მომსახურების გაწევა ევაკუაციის ერთ-ერთი პირობა იყო. უკრაინის ხელისუფლების ცნობით, დანარჩენი 211 ადამიანი ოკუპირებულ ოლენოვკაში, გამოსასწორებელი კოლონიის ტერიტორიაზე გადაიყვანეს.

„ეს არის ნამდვილი საკონცენტრაციო ბანაკი, რომელიც რუსეთმა შუაგულ ევროპაში, 21-ე საუკუნეში შექმნა“, – დაწერა მარიუპოლის მერის მრჩეველმა, პიოტრ ანდრიუშენკომ, თავის ტელეგრამარხზე. მისი თქმით, ოლენოვკის კოლონიაში რუსეთის ხელისუფლებას ადამიანები საშინელ პირობებში ჰყავს, საკვებს ყოველ დღე არ აძლევენ და სამედიცინო დახმარებაზეც უარს ეუბნებიან, – „იქ სამხედროების ახლობლები, სამართალდამცველი სტრუქტურების ყოფილი თანამშრომლები, აქტივისტები, ჟურნალისტები და ის ადამიანები ჰყავთ, ვინც უბრალოდ ეჭვი გამოიწვია“, – აღნიშნა მან.

როგორ აპირებს უკრაინის ხელისუფლება გამოიხსნას და უკრაინის კონტროლირებად ტერიტორიაზე დააბრუნოს „აზოვსტალის“ მებრძოლები – გეგმის დეტალები უცნობია. უკრაინის ვიცე-პრემიერის, ირინა ვერეშჩუკის თქმით, უკრაინის ხელისუფლებას განზრახული აქვს, ისინი რუს სამხედრო ტყვეებში გაცვალოს.

თუმცა, როგორც BBC აღნიშნავს, გაცვლის მექანიზმი ჯერჯერობით არ არსებობს. უკრაინის ხელისუფლებას სურდა გაცვლის პროცესი მესამე ქვეყნის, მაგალითად, თურქეთის დახმარებით წარმართულიყო, თუმცა რუსეთი ამის წინააღმდეგია.

„უკრაინელი სამხედროების დამსახურებით, დაზვერვის, ასევე, წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტისა და გაეროს დახმარებით, გვაქვს იმედი, რომ ჩვენი ბიჭების სიცოცხლეს შევინარჩუნებთ. მინდა ხაზი გავუსვა, რომ უკრაინას თავისი გმირები ცოცხლები სჭირდება. ესაა ჩვენი მთავარი პრინციპი და ვფიქრობ, რომ ამას ნებისმიერი ადეკვატური ადამიანი გაიგებს“, –  თქვა უკრაინის პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ თავის მიმართვაში 17 მაისის საღამოს.

თავდაცვის მინისტრის მოადგილის, ანა მალიარის თქმით, სამხედროების გადარჩენის სხვა ფორმულა უბრალოდ არ არსებობდა, – „ახლა მიმდინარეობს გადარჩენის ოპერაცია, ეს ძალიან მგრძნობიარე თემაა, ამიტომ ყველა დეტალს ვერ გავასაჯაროებთ, რადგან ნებისმიერმა ინფორმაციამ შეიძლება ეს პროცესი დააზიანოს.“

„ჩვენ ვიბრძოლებთ თქვენთვის ყველა ფრონტზე ისეთივე ერთგულებით, როგორც თქვენ იცავთ სახელმწიფოს“ – ასეთი იყო უკრაინის გენშტაბის მიმართვა მარიუპოლის დამცველებისადმი.

რამდენი სამხედროა დარჩენილი „აზოვსტალში“ – უკრაინის ხელისუფლება აცხადებს, რომ მათი რაოდენობა იცის, თუმცა ამ ინფორმაციას არ აკონკრეტებს.

როგორც BBC აღნიშნავს, მანამდე ცნობილი იყო, რომ ქარხანაში 600-დან 1000-მდე ადამიანი იმყოფება, უფრო ადრე კი ვრცელდებოდა ცნობები დაახლოებით 2 000 ადამიანზე. ცნობილია ისიც, რომ „წითელი ჯვრისა“ და გაეროს დახმარებით, „აზოვსტალიდან“ 500 მოქალაქის გაყვანა მოხერხდა.

რას ამბობს რუსეთი

კრემლის გეგმები უცნობია. რუსეთის პრეზიდენტის პრესსპიკერმა, დიმიტრი პესკოვმა განაცხადა, რომ სამხედროებს საერთაშორისო კანონების მიხედვით მოექცევიან, თუმცა უარი თქვა ეპასუხა კითხვაზე, მიიჩნევიან თუ არა აზოვსტალის მებრძოლები სამხედრო ტყვეებად ან სამხედრო დამნაშავეებად.

ვიაჩესლავ ვოლოდინმა, დუმის სპიკერმა, „ნაცისტი დამნაშავეები“ უწოდა „აზოვსტალის“დამცველებს. ის საჯაროდ დაეთანხმა დეპუტატ ანატოლი ვასერმანის ინიციატივას, მიიღონ კანონი, რომელიც მათ გაცვლას აკრძალავს – „ისინი არიან სამხედრო დამნაშავეები და ყველაფერი უნდა გავაკეთოთ, რომ სასამართლოს წინაშე წარსდგნენ“.

დუმა ამ კანონპროექტის განხილვას 18 მაისს აპირებს, 26 მაისს კი, რუსეთის უზენაესი სასამართლო გეგმავს განიხილოს მოთხოვნა აზოვის პოლკის ტერორისტულ ორგანიზაციად აღიარების შესახებ.

„ეს პოლიტიკური განცხადებები გათვლილია შიდა პროპაგანდაზე და შიდაპოლიტიკურ პროცესებზე, ჩვენი მხრიდან შეგვიძლია ვთქვათ, რომ მოლაპარაკების პროცესიც და თვითონ ოპერაციაც გრძელდება“, – ასე უპასუხა რუსეთის დეპუტატების განცხადებებს უკრაინულ მედიასთან თავდაცვის მინისტრის მოადგილემ, ანა მალიარმა.

აზოვის პოლკს რუსეთი ომის დაწყების პირველივე დღეებიდან იყენებდა თავისი საომარი პროპაგანდის ნაწილად და იმის არგუმენტადაც, რომ ამ ომით მას უკრაინის „დენაციფიკაცია“ სურს.

„აზოვსტალის“ ბლოკადა

რატომ დათანხმდა რუსეთი „აზოვსტალიდან“ მებრძოლების გაყვანას – ამ შეკითხვაზე ექსპერტებს რამდენიმე ვარაუდი აქვთ. აშშ-ს ომის კვლევის ინსტიტუტის მკვლევრები მიუთითებენ, რომ„რუსეთს სურს, რაც შეიძლება მალე გამოაცხადოს მარიუპოლის სრულად დაკავების შესახებ“. ინსტიტუტის კვლევაში გამოთქმულია ვარაუდიც, რომ კრემლი შესაძლოა დღეს დათანხმდა მოლაპარაკებების პირობებს, თუმცა ხვალ უარი თქვას უკრაინელი სამხედროების გაცვლაზე. სწორედ ამის მანიშნებელია რუსეთის დუმის დეპუტატთა განცხადებები.

სამხედრო ექსპერტი სერგეი გრაბსკი „ნოვოე ვრემიასთან“ ამბობს, რომ რუსეთმა დაინახა, თუ რამხელა დანაკარგებად უჯდებოდა „აზოვსტალის“ აღების მცდელობები – „რუსები, სავარაუდოდ, მიხვდნენ, რომ უპერსპექტივო იყო შემდგომი თავდასხმები და რესურსის ხარჯვა, ამიტომაც წავიდნენ ამ მოლაპარაკებებზე“.

რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა მარიუპოლი ჯერ კიდევ მარტის დასაწყისში დაიკავეს, თუმცა ამ დრომდე ვერ შეძლეს „აზოვსტალის“ აღება. ქარხანაში გამაგრებული უკრაინელი მებრძოლები, არაერთი მოთხოვნის მიუხედავად, არ ნებდებოდნენ და ბრძოლას განაგრძობდნენ.

აქტიური ბრძოლები „აზოვსტალის“ ასაღებად 18 მარტიდან დაიწყო. რუსეთი გამუდმებით ბომბავდა საბჭოთა დროის უდიდეს მეტალურგიულ კომპლექსს, 11 ათას კვადრატულ კილომეტრზე გადაჭიმულ ტერიტორიას, რომლის მიწისქვეშა გვირაბებიც უკრაინელი სამხედროებისა და მშვიდობიანი მოქალაქეების თავშესაფრად იქცა.

ამ ხნის განმავლობაში არაერთხელ გავრცელდა ინფორმაცია ქარხნის ტერიტორიაზე შეფარებული მოქალაქეებისა და დაჭრილი სამხედროების უმძიმესი მდგომარეობის შესახებ. „აზოვსტალის“ დამცველებიც და მათი ახლობლებიც სამხედროების დაუყოვნებლივ ევაკუაციას ითხოვდნენ.

უკრაინის გენერალურმა შტაბმა ევაკუაციის პირველი ეტაპის შემდეგ კიდევ ერთხელ შეახსენა ყველას, თუ ვინ იცავდა 82 დღის განმავლობაში „აზოვსტალს“.

• პოლკი „აზოვი“
• უკრაინის ეროვნული გვარდიის მე-12 ბრიგადა
• საზღვაო ქვეითი ძალების 36-ე ბრიგადა
• მესაზღვრეები
• პოლიციელები
• მოხალისეები
• ტერიტორიული თავდაცვის ძალები

„ისინი იცავდნენ პოზიციებს „აზოვსტალში“ და ამით ხელს უშლიდნენ მოწინააღმდეგეს დაეკავებინა ზაპოროჟიე, გასულიყო დონეცკის ადმინისტრაციული საზღვრებიდან. მათმა წინააღმდეგობამ უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს კრიტიკულად მნიშვნელოვანი დროის მოგების საშუალება მისცა“, – აღნიშნა გენშტაბმა.

თავად „აზოვსტალის“ დამცველთა ინფორმაციით, მათ, ამ სამი თვის განმავლობაში, გაანადგურეს 6 ათასი სამხედრო, მათ შორის ერთი გენერალი, 78 ტანკი და 100 ერთეულზე მეტი ჯავშანტექნიკა.

საერთაშორისო მედია წერდა, რომ რუსეთისთვის მარიუპოლი მთავარი საპორტო ქალაქი და სამხედრო და პოლიტიკური თვალსაზრისით სტრატეგიული ადგილია – ამიტომაც იბრძოდა რუსეთი ასე გამეტებით ქალაქის სრულად ასაღებად. გავლენიანი ამერიკული გამოცემა Washington Post-ის მიხედვით, – „მარიუპოლის დაკავება მოსკოვს საშუალებას მისცემს შექმნას „ხიდი“, რომელიც მის მიერვე დაპყრობილ ყირიმთან დააკავშირებს“.

საერთაშორისო მედია დღეს უკვე „აზოვსტალის“ დამცველთა ბედზე მსჯელობს. ვრცელ სტატიაში, რომელიც მარიუპოლის მებრძოლების ევაკუაციას ეხება, გავლენიანი ამერიკული გამოცემა The New York Times-ი აღნიშნავს:

„და მაინც, სამხედროების ბედმა შესაძლოა პოლიტიკური პრობლემები შეუქმნას ბატონ ზელენსკის, რომლის პოპულარობაც ამ ომის განმავლობაში, როგორც მის სამშობლოში, ისე საერთაშორისო არენაზე, რადიკალურად გაიზარდა.

ბატონი პუტინიც შესაძლოა უხერხულობის წინაშე აღმოჩნდეს, თუკი ტყვეებს გაათავისუფლებს – თუნდაც გაცვლის მათ – ის ხომ მუდმივად ცდილობდა „აზოველები“ ნაცისტებად გამოეყვანა, მათი რეპატრიაცია კი მის ამ ნარატივს მთლიანად დაანგრევს.

ბევრმა უკვე გამოთქვა შეშფოთება, რომ მარიუპოლის უკანასკნელ დამცველებს, როგორც რუსეთის ტყვეებს, შესაძლოა, მძიმე ბედი ელოდეთ – თუმცა დიდი ალბათობით, ერთადერთი ალტერნატივა მეტალურგიულ ქარხანაში გარდაუვალი სიკვდილი იყო“.

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვა 18 მაისის განახლებაში მარიუპოლის შესახებ ცნობებს აქვეყნებს და ქალაქისთვის ბრძოლებში ჩეჩენი მებრძოლების გამოყენებაზე წერს. დაზვერვის ცნობით, ჩეჩნური დანაყოფების გადაადგილებას მარიუპოლში პირადად აკონტროლებდა რამზან კადიროვი, მისი ახლო ნათესავი ადამ დელიმხანოვი კი საველე მეთაურის მოვალეობას ასრულებდა.

„უკრაინის წინააღმდეგობის დასაძლევად, რუსეთი ფართოდ იყენებდა დამხმარე ძალებს. მათ შორის ჩეჩნურ დანაყოფებს, რომლებიც სავარაუდოდ, რამდენიმე ათასი მებრძოლისგან შედგებოდა და მთლიანად მარიუპოლსა და ლუგანსკზე იყო მიმართული“, – წერს ბრიტანეთის დაზვერვა.

უწყების ცნობით, ჩეჩნური დანაყოფები შედგება როგორც ცალკეული მოხალისეებისგან, ისე ეროვნული გვარდიის წევრებისგან, რომლებიც, როგორც წესი, ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეთაურის, რამზან კადიროვს ძალაუფლების გამყარებაზე ზრუნავენ.

„რამზან კადიროვი, სავარაუდოდ, პირადად აკონტროლებდა ჩეჩნური დანაყოფების მოქმედებას, მისი ახლო ნათესავი ადამ დელიმხანოვი კი მარიუპოლში, სავარაუდოდ, საველე მეთაურის ფუნქციას ასრულებდა“.

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის ვარაუდით, საომარ მოქმედებებში ასეთი ძალების გამოყენება მიუთითებს რესურსების ნაკლებობაზე. შესაბამისად, სამხედრო სარდლობა ვერ ახერხებს კოორდინირებულ მოქმედებას, რაც, თავის მხრივ, ხელს უშლის რუსეთის სამხედრო ოპერაციებს.

„მიუხედავად იმისა, რომ რუსეთის ჯარებმა მარიუპოლი ალყაში ჯერ კიდევ ათი კვირის წინ მოაქციეს, უკრაინის მტკიცე წინააღმდეგობამ შეასუსტა რუსეთის შესაძლებლობა, სრული კონტროლი დაემყარებინა ამ მნიშვნელოვან ქალაქზე და რუსეთი მნიშვნელოვან დანაკარგებამდე მიიყვანა“, – აღნიშნავს უწყება.

მარიუპოლი რუსეთის სამხედრო ძალებმა ალყაში ჯერ კიდევ მარტის დასაწყისში მოაქციეს და მისი შესასვლელები დაბლოკეს. ერთადერთი ადგილი, რომელიც რუსეთის ჯარმა ვერ აიღო, „აზოვსტალის“ ქარხანა იყო. ქარხანაში გამაგრებული უკრაინელი მებრძოლები დანებებაზე უარს ამბობდნენ.

არაერთხელ გავრცელდა ინფორმაცია ქარხნის ტერიტორიაზე შეფარებული მოქალაქეებისა და დაჭრილი სამხედროების უმძიმესი მდგომარეობის შესახებ. მშვიდობიანი მოსახლეობის ნაწილის ევაკუაცია მარიუპოლიდან ომის დაწყებიდან თითქმის სამი თვის შემდეგ მოხერხდა.

16 მაისს ცნობილი გახდა, რომ „აზოვსტალის“ ქარხნიდან 250-ზე მეტი ადამიანი რუსეთის კონტროლირებად ტერიტორიაზე გაიყვანეს, მათ შორის, 53 მძიმედ დაჭრილი მებრძოლი.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს წარმომადგენლის, იგორ კონაშენკოვის თქმით, „აზოვსტალში“ მყოფმა 250-ზე მეტმა მებრძოლმა იარაღი დაყარა და რუსეთს ტყვედ ჩაბარდა.

უკრაინის ვიცე-პრემიერი, ირინა ვერეშჩუკი აცხადებს, რომ 52 დაჭრილ უკრაინელ მებრძოლს, რომლებიც რუსეთმა „აზოვსტალიდან“ მის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე გადაიყვანა, გამოჯანმრთელების შემდეგ რუს სამხედროებში გაცვლიან.

მთავარი ფოტო: ადამ დელიმხანოვი და რამზან კადიროვი/twitter

უკრაინული მხარის ინფორმაციით, მხოლოდ 16 მაისს, 24 საათის განმავლობაში დასავლეთ უკრაინის საზღვრები ევროკავშირის ქვეყნებისა და მოლდოვისკენ თითქმის 73 ათასმა ადამიანმა და 18 ათასზე მეტმა ავტომობილმა გადაკვეთა.

მათ შორის 19 ათასმა გადაკვეთა საზღვარი პოლონეთთან, დანარჩენები კი სლოვაკეთში, უნგრეთში, რუმინეთსა და მოლდოვაში გადავიდნენ.

უკრაინის საზღვრის დაცვის დეპარტამენტის ინფორმაციით, ბოლო დღეებში უკრაინაში დაბრუნებული მოქალაქეების რაოდენობის ზრდის ტენდენცია გამოიკვეთა – მათი ცნობით მხოლოდ ბოლო 24 საათში თითქმის 41 ათასზე მეტი ადამიანი დაბრუნდა უკრაინაში.

სხვადასხვა ქვეყნებიდან რომ ბრუნდებიან კიდეც უკრაინის მოქალაქეები უკრაინაში, ამას გაეროს სტატისტიკური მონაცემებიც ადასტურებს. მათი ინფორმაციით, 28 თებერვლიდან 16 მაისის შუალედში უკრაინაში დაბრუნდა 1 820 500 უკრაინელი. თუმცა ორგანიზაცია იქვე განმარტავს, რომ ეს მხოლოდ საზღვრის კვეთის, მოქალაქეთა ქვეყანაში შესვლის მაჩვენებელია და არ ნიშნავს აუცილებლად იმას, რომ ეს მოქალაქეები საბოლოოდ დაბრუნდნენ ქვეყანაში და ისევ არ გადაადგილდებიან:

„უკრაინაში მუდმივად ცვალებადი მდგომარეობაა და საბოლოო ტენდენციებზე საუბარი ნაადრევია, სწორედ ამიტომ ეს რიცხვი არ აკლდება ლტოლვილთა საერთო რაოდენობას მანამ, სანამ მეტი ინფორმაცია არ დაგროვდება საზღვრისპირა გადაადგილებების შესახებ“, – წერია გაეროს განმარტებაში.

გამოცემა BBC გაეროს მონაცემებზე დაყრდნობით წერს, რომ ომის დაწყებიდან დღემდე უკრაინაში 13 მილიონმა ადამიანმა დატოვა საკუთარი სახლი.

მათ შორის 6 მილიონზე მეტი ადამიანი გადავიდა უკრაინიდან მეზობელ ქვეყნებში.

6, 5 მილიონამდე ადამიანი კი უკრაინის ტერიტორიაზე იძულებით გადაადგილდა.

უკრაინელი ლტოლვილები ძირითადად დასავლეთის საზღვარს კვეთენ, თუმცა ძირითადად პოლონეთში გადადიან.

გაეროს ბოლო მონაცემებით უკრაინიდან 6, 2 მილიონი ადამიანი გადავიდა სხვადასხვა ქვეყანაში, კერძოდ:

პოლონეთში – 3,376,992

რუმინეთში – 919,574

რუსეთში – 850,534

უნგრეთში – 610,076

მოლდოვაში – 464,294

სლოვაკეთში – 424,027

ბელორუსში – 27,308

ბრიტანული გამოცემა იუწყება, რომ ჩეხეთის რესპუბლიკამ 16 მაისის მდგომარეობით 345 202 უკრაინელ ლტოლვილს მისცა დაჩქარებული ვიზა.

გერმანიის განცხადებით კი, 14 მაისის მდგომარეობით ქვეყანაში 700 000-ზე მეტი უკრაინელი იყო ჩასული, მათგან 40% ბავშვია.

პუტინი აცხადებს ასევე, რომ რუსული ჯარები მარიუპოლიდან ევაკუაციაში „დაეხმარნენ“ 140 000 მშვიდობიან უკრაინელ მოქალაქეს. მისი მტკიცებით რუსეთში წასვლა უკრაინელებისთვის არ დაუძალებიათ.

28 მარტის მონაცემებით, საქართველოში 20 ათასზე მეტი უკრაინელი ლტოლვილი იყო შემოსული, რის შემდეგაც ეს რიცხვი სავარაუდოდ გაიზარდა.

მინიმუმ შვიდმა ავტობუსმა, რომლებშიც ჩაბარებული უკრაინელი მებრძოლები იმყოფებოდნენ, პრორუსული შეიარაღებული ძალების თანხლებით დატოვეს აზოვსტალის ფოლადის ქარხანა, იუწყება „როიტერსი“. სააგენტომ ეს ინფორმაცია საქართველოს დროით 18:50 საათზე გაავრცელა.

“როიტერსის” ცნობით, არ იყო დაჭრილი ზოგიერთი უკრაინელი მებრძოლი, რომელიც ავტობუსით გადაიყვანეს.

დღეს, 17 მაისის დილას უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალურმა შტაბმა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ “აზოვსტალიდან” ამ დროისთვის 264 ადამიანი რუსეთის კონტროლირებად ტერიტორიაზეა გაყვანილი და შემდგომში მათი გაცვლა მოხდება.

გენშტაბის ცნობით, 211 მებრძოლი ჰუმანიტარული დერეფნით ქარხნის ტერიტორიიდან ოლენივკაში გადაიყვანეს, საიდანაც შემდეგ უკრაინის კონტროლირებად ტერიტორიებზე დააბრუნებენ “გაცვლის პროცედურებით”. ოლენივკა რუსეთის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიაა.

ასევე, ამავე ინფორმაციის თანახმად, აზოვსტალიდან ევაკუირებულია 53 მძიმედ დაჭრილიც.

---

მთავარი ფოტო: როიტერსი

ომის დასრულების შესახებ სამშვიდობო მოლაპარაკებები უკრაინასა და რუსეთს შორის შეჩერებულია. სტამბოლში შეხვედრის შემდეგ პროგრესი მოლაპარაკებების პროცესში არ ყოფილა.

უკრაინული მედიის, 24-ე კანალის ცნობით, ამის შესახებ პრეზიდენტის აპარატის უფროსის მრჩეველმა, მიხაილო პოდოლიაკმა განაცხადა. მისი თქმით, რუსეთთან მოლაპარაკების პროცესი რთულია და დამოკიდებულია იმაზე, თუ როგორ განვითარდება მოვლენები უკრაინაში.

პოდოლიაკმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ უკრაინა მზადაა კონსტრუქციული დიალოგისთვის და შეუძლია პოზიციების ჩამოყალიბება მოლაპარაკებებისას.

პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მრჩეველი აღნიშნავს, რომ მოლაპარაკებების პროცესს არეგულირებს ვოლოდიმირ ზელენსკი და ადეკვატურ შეფასებებზე დაყრდნობით სწორედ ის განსაზღვრავს, თუ რა განიხილება ან რა შეიძლება განიხილებოდეს მოლაპარაკებებისას.

პოდოლიაკის თქმით, რუსეთს არ ესმის, რომ ვითარება უკრაინაში სულაც არ არის ისეთი, როგორც თავიდან კრემლს წარმოედგინა, არ ცვლიან დირექტივებს და აგრძელებენ აქტიურ შანტაჟს.

პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსმა მრჩეველმა დასძინა, რომ რუსები ცხოვრობენ სამყაროში, სადაც თითქოს „უკრაინაში ნაციზმია“. „თუმცა მთელმა მსოფლიომ უკვე გაიგო, რომ დღეს არსებობს მხოლოდ რუსული ნაციზმი“, – ამბობს პოდოლიაკი.

მისივე განმარტებით, უკრაინასა და რუსეთს შორის მოლაპარაკებების პროცესი შეჩერებულია სტამბოლის შეხვედრებისას პროგრესის არარსებობის გამო. თუმცა პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ ნებისმიერი ომი მოლაპარაკების გზით უნდა დასრულდეს.

პოდოლიაკმა 3 მიზეზი დაასახელა, რის გამოც უკრაინამ შეაჩერა მოლაპარაკება რუსეთთან:

„რუსეთს არ სურს მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებისა და ამ პროცესებში საკუთარი, უკიდურესად  უარყოფითი როლის გაცნობიერება.

კრემლს არ ესმის, რომ ომი აღარ მიდის რუსეთის წესების, გრაფიკის გეგმების მიხედვით.

უკრაინის პროფესიონალური წინააღმდეგობა მხოლოდ იზრდება, ამიტომ რუსეთი ვერც ერთ მიზანს ვერ მიაღწევს“, – განმარტავს პოდოლიაკი.

რუსეთი, თავის მხრივ, უკრაინას მოლაპარაკებებიდან გასვლაში ადანაშაულებს. რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე, ანდრეი რუდენკო ამტკიცებს, რომ უკრაინა „ფაქტობრივად გამოვიდა მოლაპარაკებებიდან“.

მის სიტყვებს პროპაგანდისტული მედია RIA Novosti-ც ციტირებს. მინისტრის მოადგილემ ასევე დასძინა, რომ კიევიდან მათ არ მიუღიათ პასუხი „რუსეთის ხელშეკრულების პროექტზე“.

___

• რა არის ცნობილი უკრაინასა და რუსეთს შორის მოლაპარაკებების შესახებ

უკრაინა ომის შეჩერებას დიპლომატიური გზით რუსეთის სრულმასშტაბიანი შეჭრის დაწყებიდან ცდილობს.

კიევი ბელორუსის საზღვარზე რუსებთან მოლაპარაკებების რამდენიმე რაუნდს დათანხმდა.

მოგვიანებით, სტამბოლში, თურქეთის შუამავლობით, გაიმართა შეხვედრა უკრაინისა და რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრებს დიმიტრი კულებასა და სერგეი ლავროვს შორის.

მარტის ბოლოს – აპრილის დასაწყისში კი უკრაინის და რუსეთის დელეგაციები შეხვდნენ ერთმანეთს სტამბოლის აზიურ ნაწილში.

კიევმა მოსკოვს თავისი წინადადებები გააცნო, რომლის მიხედვითაც იგი დათანხმდა მესამე ქვეყნების უსაფრთხოების გარანტიებს ნატოს კურსის დატოვების სანაცვლოდ.

უკრაინის ოკუპირებული ტერიტორიების საკითხი ზელენსკისა და პუტინის მოლაპარაკებით უნდა გადაწყდეს.

ყირიმთან დაკავშირებით უკრაინამ რუსეთს შესთავაზა გაყინოს ანექსირებული ყირიმის სტატუსი 10-15 წლით და ამ პერიოდში გაიმართოს მოლაპარაკებები.

უკრაინაში ხელშეკრულების დამტკიცებამდე რეფერენდუმი უნდა ჩატარებულიყო. მის ხელმოწერას კი წინ უნდა უძღოდეს რუსეთის ჯარების გაყვანა უკრაინის ტერიტორიიდან, მაგრამ კრემლმა კიევის წინადადებებს არ უპასუხა.

24-ე კანალი წერს, რომ რუსეთ-უკრაინის მოლაპარაკების პროცესი გაართულა კიევის რეგიონში რუსების სისასტიკემ.

ზელენსკი აფრთხილებს კრემლს, რომ უკრაინა დატოვებს მოლაპარაკებებს, თუ რუსეთი ხერსონში ფსევდორეფერენდუმს ჩაატარებს და მარიუპოლში მოსახლეობას გაანადგურებს. გარდა ამისა, ზელენსკიმ თქვა, რომ მოლაპარაკებები რომ განახლდეს, ამისთვის რუსეთმა ჯერ თავისი ჯარები 24 თებერვლის პოზიციებზე უნდა დააბრუნოს.

ამერიკული გამოცემა The Wall Street Journal-ი დიპლომატებზე დაყრდნობით იუწყება, რომ გაეროს გენერალური მდივანი ანტონიო გუტერეში რუსეთისთვის სანქციების შემსუბუქებას განიხილავს, თუ ის უკრაინიდან მარცვლეულის ექსპორტს განბლოკავს.

The Wall Street Journal-ზე დაყრდნობით ამ ინფორმაციას უკრაინული გამოცემა უნიანიც ავრცელებს.

გუტერეში ამჟამად მოლაპარაკებებს აწარმოებს რუსეთთან, თურქეთთან და სხვა ქვეყნებთან, მოლაპარაკებების მიზანი უკრაინული საკვები პროდუქტების ექსპორტის განბლოკვაა მსოფლიო ბაზრებზე, რათა ქვეყნებმა თავიდან აიცილონ სურსათის გლობალური დეფიციტი.

ამერიკული გამოცემა წერს, რომ დიპლომატების თქმით, თურქეთმა გამოთქვა მზადყოფნა შეთანხმებებში მონაწილეობის მისაღებად.

უკრაინული მარცვლეულის ექსპორტის განბლოკვის სანაცვლოდ, გუტერეში რუსეთს მსოფლიო ბაზარზე რუსული და ბელორუსული კალიუმის დაბრუნებას სთავაზობს.

როგორც The Wall Street Journal-ი წერს, რუსეთისა და უკრაინის წარმომადგენლებმა გაეროში კომენტარის გაკეთებაზე უარი განაცხადეს. გაეროს უშიშროების საბჭო კი ჯერჯერობით ვერ იღებს რეზოლუციას, რომელიც რუსეთს დაავალდებულებს უკრაინის საზღვაო პორტების გახსნას, რადგან რუსეთის ფედერაციის წარმომადგენლები, სავარაუდოდ, ვეტოს დაადებენ მას.

„ქვეყნები, რომლებიც უკრაინულ მარცვლეულზე არიან დამოკიდებული, ზეწოლას განახორციელებენ მოსკოვზე, რათა ამ უკანასკნელმა პროდუქტის მიწოდება მინიმუმ შეზღუდული რაოდენობით დაუშვას გემებით – კერძოდ კი საერთაშორისო ორგანიზაციების, ნეიტრალური ან რუსეთის მიმართ მეგობრული ქვეყნის დროშით“, – წერს The Wall Street Journal-ი .

უკრაინის შეფასებით, ქვეყნიდან დაახლოებით 100 მილიონი დოლარის ღირებულების მარცვლეული მოიპარეს ოკუპანტებმა და გაიტანეს რუსეთის ფართომასშტაბიანი შეჭრის შემდეგ.

მანამდე კი უკრაინის დაზვერვამ განაცხადა, რომ უკრაინიდან მოპარული მარცვლეულის მნიშვნელოვანი ნაწილი ხმელთაშუა ზღვაშია – რუსეთის დროშის ქვეშ მცურავ მშრალ სატვირთო გემებზე.