ბათუმელები
ბათუმში, ფრიდონ ხალვაშის გამზირზე ერთმანეთს სამი ავტომანქანა შეეჯახა, დაშავდა ერთი ადამიანი, ის საავადმყოფოში გადაიყვანეს.
ადგილზე მობილიზებული იყო პოლიცია და სასწრაფო დახმარების ჯგუფი. დაშავებული 40 წლამდე კაცია.
შინაგან საქმეთ სამინისტროს ინფორმაციით დაწყებულია გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 276-ე მუხლით, რაც ტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოების ან ექსპლუატაციის წესის დარღვევას გულისხმობს.
სამ თვეში ჯარიმებისა და საურავების სახით ბათუმის ბიუჯეტში პროგნოზით გათვალისწინებულზე ორჯერ მეტი, 6 მილიონ 480 500 ლარი შევიდა, მერია 3 მილიონ 500 000 ლარის ამოღებას ვარაუდობდა. გეგმა 185. 2 პროცენტით შესრულდა.
პირველი კვარტლის ანგარიშში არ იძებნება დეტალური ინფორმაცია კონკრეტულად რა ჯარიმებმა გააორმაგა თანხა, თუმცა რთული გამოსაცნობი არ არის, რომ დიდი წილი საგზაო წესის დარღვევით გამოწვეულ ადმინისტრაციულ ჯარიმებზე მოდის. ამის დადასტურება სახელმწიფო ხაზინის ყოველთვიური ანგარიშიდანაც შეიძლება.
ფინანსთა სამინისტროს ხაზინის ანგარიშის მიხედვით 2026 წლის პირველ კვარტალში სახელმწიფო ბიუჯეტში „სხვა შემოსავლები“ მნიშვნელოვნად სწორედ ჯარიმებით გაზარდა. მათ შორის კი ყველაზე დიდი შენატანი საგზაო წესის დარღვევით გამოწვეული და ადმინისტრაციული ჯარიმებისგან დაფიქსირდა.
საგზაო წესების დარღვევისთვის 2026 წლის პირველ კვარტალში, ქვეყნის მასშტაბით, 79,7 მილიონი ლარი ამოიღეს, რაც წინა წლის იგივე პერიოდის შედეგებთან შედარებით ორჯერ მეტია.
სახელმწიფო ხაზინას უკვე გამოქვეყნებული აქვს 4 თვის მონაცემებიც, რომლის მიხედვითაც ბიუჯეტში საინქციების, ჯარიმებისა და საურავების სახით ასახულია 154 მილიონ 912 789 ლარი. აქედან 108 მილიონ 264 051 ლარი საგზაო მოძრაობის წესების დარღვევის გამო გამოწერილმა ჯარიმებმა შეადგინა.
უბილეთოდ მგზავრობის გამო დაკისრებული ჯარიმებიდან კი ბიუჯეტში 1 მილიონ 111 632 ლარი შევიდა. ავტომობილის გაჩერების წესების გათვალისწინებული
მოთხოვნების დაუცველობისათვის ბიუჯეტში 14 მილიონ 202 485 ლარი გადაუხდიათ.
ჯარიმებიდან შესული თანხა ბიუჯეტში „სხვა შემოსავლების“ ნაწილში აისახება. პირველ კვარტალში ბათუმის ბიუჯეტის სხვა შემოსავლების ნაწილში 28 მილიონ 713 900 ლარი შევიდა, პროგნოზი 25 მილიონ 750 000 ლარი იყო.
სხვა შემოსავლების წილი ადგილობრივი ბიუჯეტის მთლიან შემოსულობებში 32.5%-ს შეადგენს.
საერთო ჯამში ბათუმის მუნიციპალიტეტის 2026 წლის 3 თვის ბიუჯეტის ფაქტიურმა შემოსულობებმა 88 მილიონ 296 500 ლარი შეადგინა.
შემოსულობებიდან 22 მილიონ 559 000 ლარი გადასახადების სახით მიღებულ შემოსავლებზე მოდის, ანუ შემოსულობების – 25.5%. 36 მილიონ 505 800 ლარი გრანტები და ფინანსური დახმარებაა. 28 მილიონ 713 000 ლარი კი არასაგადასახადო შემოსავლები.
ბათუმის მერიაში ჯერ ისევ არ აქვთ პასუხი კითხვაზე დაიწყება თუ არა 2026 წელს ე.წ. „იაფი სახლის“ მშენებლობა.
„2026 წლის ბიუჯეტის პროექტში 100 ათასი ლარი გათვალისწინებულია ე.წ. იაფი სახლის პროგრამისთვის. ამ ეტაპზე მიმდინარეობს მისამართების შერჩევა, რის შემდეგაც განხორციელდება პროექტის შესყიდვა“ – ეს პასუხი 2026 წლის აპრილში მივიღეთ.
ერთი თვის შემდეგ მერიაში ისევ არ იციან სად და როდის დაიწყება „იაფი სახლის“ მშენებლობა და არც პროექტის შესყიდვაზე გამოუცხადებიათ ტენდერი.
ამის პარალელურად ჯერ ისევ არ დაწყებულა ბიზნესმენ გალიფ ოზთურქითვის ჩამორთმეული კორპუსების საცხოვრებელ ბინებად გადაკეთების პროცესი, როგორც ამას მთავრობა დაჰპირდა უსახლკაროებს.
საუბარია ბათუმში, გოგოლის ქუჩაზე უკანონოდ აშენებულ კორპუსებზე, რომლებიც ბიზსნესმენ გალიფ ოზთურქს ჩამოართვეს.
სხვადასხვა ჯგუფი, მათ შორის, უსახლკაროდ დარჩენილი ოჯახები პერიოდულად აქციებს მართავენ და ამ კორპუსებში არსებული ბინების სოციალურად დაუცველი ოჯახებისთვის გადაცემას ითხოვენ.
მერიის ინფორმაციით ამ კორპუსების საცხოვრებლად მომზადებისთვის განაშენიანების დეტალური გეგმის შესყიდვას გეგავენ, „რადგან კორპუსები აშენებულია ყოველგვარი წინასწარი კვლევების გარეშე, შესაბამისად განაშენიანების პარამეტრები არასტანდარტულია“.
2024 წელს მერიამ „იაფი სახლის“ მშენებლობის ადგილად ე.წ. გოროდოკის დასახლება დაასახელა, მერიის შესაბამისმა სამსახურმა, საქალაქო ინფრასტრუქტურისა და კეთილმოწყობის სამმართველომ, ბაზრის კვლევაც კი ჩაატარა.
დოკუმენტების მიხედვით, მერიას ვოლსკის ქუჩაზე, #13-ში, 200 ოჯახზე გათვლილი კორპუსი უნდა აეშენებინა, თუმცა მშენებლობა ამ დრომდე არ დაწყებულა.
„იაფი სახლის“ პროგრამის ფარგლებში ბინები ბოლოს მერიამ 2023 წელს გაანაწილა. ამის შემდეგ მოქალაქეებმა პროგრამაში მონაწილეობისთვის განაცხადების შეტანა დაიწყეს, ამის პარალელურად მერიამ შეცვალა პროგრამის კრიტერიუმები, ხოლო ზოგი დეტალი დააზუსტა.
თეთრიწყაროს რაიონული სასამართლოს მოსამართლე ვლადიმერ ხუჭუა პორტუგალიაში, ქალაქ ლისაბონში გამართულ ევროპის ადმინისტრაციული მოსამართლეების ასოციაციის [AEAJ] გენერალურმა ასამბლეამ ასოციაციის წევრად აირჩია, ის დამოუკიდებელი და ეფექტიანი სასამართლოების საკითხებზე არსებულ სამუშაო ჯგუფს შეუერთდება.
ღონისძიება დემოკრატიული ინსტიტუტებისა და ადამიანის უფლებათა ოფისის [OSCE-ODIHR] და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების პარტნიორობით გაიმართა.
ასამბლეის ფარგლებში შეხვედრაში მონაწილეობდნენ სამართლის ექსპერტები და სხვადასხვა ქვეყნების მოქმედი მოსამართლეები.
ევროპელმა მოსამართლეებმა ვლადიმერ ხუჭუას კანდიდატურას ერთხმად დაუჭირეს მხარი.
მოსამართლის განცხადებით ეს გადაწყვეტილბა „დიდ პატივთან ერთად დიდი პასუხისმგებლობაა მისთვის და საერთშორისო ფორმატების საშუალებით, მნიშვნელოვან ძალისხმევას მიმართავს ქართული მართლმსაჯულების განვითარებისთვის.“
მოსამართლე ბიულეტენების გაჟონვის საქმეზე: შეიცავს სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნებს
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 23 მაისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ამ თემაზე:
„მარიუპოლმა და აზოვსტალმა მასწავლა – სიკვდილი ყველაზე საშინელი რამ არ არის“ – ვოლინა
უკრაინის თავდაცვის მინისტრი ამბობს, რომ უკრაინამ პირველი მართვადი საჰაერო ბომბი შექმნა
ქობულეთის შემოვლითი გზა, ქობულეთისა და ჩაქვის სატრანსპორტო კვანძებს შორის 14 მაისიდან ჩაკეტილია. გზაზე სახიდე გადასასვლელის დაზიანებულ სადეფორმაციო ნაკერებს ცვლიან. გზის ჩაკეტვის გამო საცობებია ციხისძირსა და ჩაქვი-მახინჯაურის გვირაბებს შორის მონაკვეთში.
გზების დეპარტამენტის ინფორმაციით, გზა 28 მაისს უნდა გაიხსნას. სამუშაოების მიმდინარეობის ადგილზე კი „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ ამ დროისთვის გზის გახსნა მოესწრება, თუმცა, ყველაფერი მაინც ამინდზეა დამოკიდებული.
„სპეციალური მექანიზმი უკვე დამონტაჟებულია და დღეს [22 მაისს] ბეტონს ჩავასხამთ. ბეტონის გაშრობას 4 დღე დასჭირდება და 27-28 მაისისთვის გზის გახსნა მოესწრება, თუმცა, ეს მაინც ამინდზეა დამოკიდებული. უამინდობის [წვიმის] შემთხვევაში შესაძლოა გზის გახსნა გადავადდეს“, – გვითხრეს ადგილზე დასაქმებულებმა.
სადეფორმაციო ნაკერი აუცილებელი ელემენტია, რომელიც ხიდის/ესტაკადის ცალკეულ სექციებს შორის მოძრაობის საშუალებას იძლევა და ამით მის სტრუქტურულ მთლიანობას ინარჩუნებს. ასეთი ლითონის ელემენტები იცავს ბეტონის კონსტრუქციას დაბზარვისგან და ხიდს აძლევს მოქნილობას ტემპერატურის ან დატვირთვის ცვლილების დროს.
ქობულეთის შემოვლითი გზაზე დაზიანებული სადეფორმაციო ნაკერები 2025 წლის ნოემბერში სქელი ლითონის ნაჭრით დაფარეს. ამ მონაკვეთში ტრანსპორტის მოძრაობის მაქსიმალური სიჩქარე კი, 50 კილომეტრ საათამდე შეზღუდეს.
ქობულეთის შემოვლით გზაზე სახიდე გადასასვლელის სადეფორმაციო ნაკერების შეცვლის სამუშაოები დაბა ჩაქვისა და სოფელ ზედა აჭყვის ადმინისტრაციულ საზღვართან მიმდინარეობს.
აღნიშნული სახიდე გადასასვლელი ერთ-ერთი ყველაზე გრძელია საქართველოში. მისი სიგრძე 1 180 მეტრია.
ამჯერად კი ქობულეთის შემოვლით გზაზე დაშვებული მაქსიმალური სიჩქარე 90 კმ/საათიდან 70 კმ/საათამდეა შემცირებული.
დაგეგმილია, რომ ქობულეთის შემოვლითი ორზოლიანი გზა ოთხზოლიან მაგისტრალად გადააკეთონ. გზის მოდერნიზებაზე მუშაობა გზების დეპარტამენტმა მისი სრულად გახსნიდან 5 წლის შემდეგ, 2023 წელს დაიწყო.
პროექტზე გარემოს ეროვნულმა სააგენტომ დადებითი გარემოსდაცვითი გადაწყვეტილება უკვე გასცა, რაც იმას ნიშნავს, რომ საავტომობილო გზების დეპარტამენტს შემდეგ ეტაპზე გადასვლის შესაძლებლობა უკვე აქვს.
პროექტის განხორციელების მიზნით, მშენებელი კომპანიის შესარჩევად, ტენდერი უნდა გამოაცხადონ.
ქობულეთის შემოვლითი გზის ჩაკეტვის გამო „ძველი“ გზა ჩაქვის ტერიტორიაზე მანქანებს თავისუფლად ვეღარ ატარებს, რის გამოც გზაზე საცობებია.
რა თანხა დაიხარჯება ქობულეთის შემოვლით გზაზე სადეფორმაციო ნაკერების შეცვლაზე ამ დროისთვის ინფორმაცია არ გვაქვს.
ქობულეთის შემოვლითი გზა ქობულეთისა და ჩაქვის სატრანსპორტო კვანძებს შორის 28 მაისამდეა ჩაკეტილი. ჩაკეტილია ასევე ხუცუბნისა და კვირიკეს კვანძები.
ამ თემაზე:
„დასრულდება ავტობანის მშენებლობა“ – „ოცნების“ შეუსრულებელი საარჩევნო დაპირება
დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მხარდამჭერ კამპანიაში „მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს“ ათეულთა კლუბიც ერთვება.
ამის შესახებ ეროვნული ჯილდოს მფლობელი პედაგოგი, ლადო აფხაზავა წერს ფეისბუქზე.
„ჩვენ, მასწავლებლები ვზრდით მომავალ თაობებს – სიტყვით, ცოდნით, სიყვარულით, ოღონდ უფრო მეტად, მაგალითებით.
დღეს დიუშენის სინდრომით დაავადებულ ბავშვებს ყველაზე მეტად ჩვენი თანადგომა სჭირდება. თითოეულ ჩვენთაგანს შეუძლია თუნდაც მცირედ ხელის გაწვდენით, წვეთ-წვეთობით ავავსოთ სიკეთის ფიალა.
65 ათასამდე მოქმედი მასწავლებელია საქართველოში, გავიღოთ მცირედი ბავშვებისთვის,“- ნათქვამია განცხადებაში. იდეის და განცხადების ტექსტის ავტორი მასწავლებელი ირმა გორდელაძეა.
ათეულთა კლუბს მითითებული აქვს ანგარიშის ნომრებიც, სადაც ბავშვების დახმარების მსურველებს შეუძლიათ თანხა ჩარიცხონ.
საქართველოს ბანკი – GE04BG0000000470581300
მიმღები: ვ. ა.
ლიბერთი ბანკი – GE73LB0711104473817440
მიმღები: ვ.ა
დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მხარდამჭერად 20 მაისს მარათონი დაიწყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა კლუბმა, რომლებმაც ამ დროისთვის [22 მაისი, 20:00 საათი] ნახევარი მილიონი ლარის შეგროვება შეძლეს.
საქველმოქმედო კამპანია ისევ გრძელდება.
საქართველოში დიუშენის დაავადების მქონე ასამდე ბავშვი ცხოვრობს, რომლებსაც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი მედიკამენტები ესაჭიროებათ. ბავშვები და მშობლები ერთ თვეზე მეტია აქციას მართავენ თბილისში, მთავრობის კანცელარიის ეზოში და მოითხოვენ, სახელმწიფომ უზრუნველყოს ბავშვებისთვის საჭირო მედიკამენტების შემოტანა.
„ქართული ოცნების“ ხელისუფლება ჯერ-ჯერობით უარს ამბობს წამლების შემოტანაზე.
ბათუმში, გიორგი ბრწყინვალეს #63-ში, ორი ოჯახის კომერციული ფართობების შესასვლელები მერიამ ისე გაყიდა, რომ ამ შენობების მესაკუთრეებს არაფერი გაუგიათ. ამ კომერციული ფართობების მესაკუთრეები აცხადებენ, რომ მერიამ ისინი „ოცნების“ მთავრობის მინისტრის მოადგილის, გიორგი მანველიძის ოჯახის ბიზნესპარტნიორის სასარგებლოდ დაჩაგრა.
კომერციული ფართობების მესაკუთრეების თქმით, ამ მიწის ნაკვეთების დარეგისტრირებას თავადაც ცდილობდნენ, როცა პარლამენტმა დაამტკიცა კანონი თვითნებურად დაკავებული მიწის დაკანონების შესახებ, თუმცა უშედეგოდ – მერიამ არც უარი უთხრა და არც დაურეგისტრირა. 2024 წლის სექტემბერში კი მიწა სხვა პირს მიჰყიდეს.
დოკუმენტების მიხედვით, მერიამ სადავო მიწა ასმათ არძენაძეს მიჰყიდა. თუმცა, კომერციული ფართობების მესაკუთრეები ამბობენ, რომ ასმათ არძენაძე მათთან არასოდეს გამოჩენილა. ტელეფონით შეეხმიანა და ადგილზეც მივიდა მყიდველის სიძე, სამშენებლო ბიზნესის ერთ-ერთი მფლობელი, ბექა თვალაძე.
„გვემუქრება აქედან გაგყრით, გადაგწვავთ, იმდენ ჯარიმებს დავაწერინებ თქვენზე, დამიჩოქებთ, რომ თქვენი საკუთრება ვიყიდოო“, – გვიყვება ლამარა აბაშიძე, ერთ-ერთი მესაკუთრე და დასძენს, რომ მუქარა შეუსრულეს კიდეც.
მესაკუთრეებმა იციან ისიც, რომ ბექა თვალაძე ბათუმში სახელისუფლებო გავლენების მქონე ოჯახის, მანველიძეების პარტნიორია და ამიტომაც ახერხებს საჯარო სტრუქტურებში საქმის ისე მოგვარებას, როგორც თავად სურს.
ბექა თვალაძე აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილის, გიორგი მანველიძის ძმის ბიზნესპარტნიორია. ოფიციალური დოკუმენტების მიხედვით, ბიზნესპარტნიორები არიან მინისტრის მოადგილის ძმის, ბექა მანველიძის და ბექა თვალაძის ცოლებიც – მათ სამშენებლო ბიზნესი აქვთ და წლებია კორპუსებს აშენებენ ბათუმსა და თბილისში.
გიორგი ბრწყინვალეს #63-ში მდებარე მცირე ზომის მიწის ნაკვეთები ბათუმის მერიამ საპრივატიზებო ობიექტების ნუსხაში 2024 წელს შეიტანა, ფასი განსაზღვრა და საკრებულოს თანხმობაც მიიღო.
როცა მიწის ნაკვეთების საპრივატიზებო ობიექტების ნუსხაში შეტანასა და აუქციონის წესით მათ გასხვისებაზე საკრებულოს თანხმობა მოითხოვეს, მერიაში კარგად იცოდნენ, რომ ამ კონკრეტული ადგილით სარგებლობენ მოქალაქეები, რომლებსაც გასაყიდი მიწის ნაკვეთების გასწვრივ კომერციული შენობები აქვთ და კარგად იცოდნენ ისიც, რომ თუ ამ მიწას სხვა იყიდდა, ისინი საკუთარი ქონებას სათანადოდ ვეღარ გამოიყენებდნენ.
როგორც მოგვიანებით გაირკვა, სწორედ ეს უნდა ყოფილიყო მყიდველის უპირატესობაც, კერძო მესაკუთრეები კუთხეში უნდა მიემწყვდია, რომ უფრო მარტივად მიეღო თანხმობა შეთავაზებაზე, რომელიც მათთვის მომზადებული ჰქონდა. მისი გეგმა მესაკუთრეებისგან კომერციული ობიექტების სასურველ ფასად გამოსყიდვა და აქ კორპუსის მშენებლობაა.
როგორც ამ ოჯახებში გვიყვებიან, ეს კომერციული ფართობები არის მათი ერთადერთი საარსებო წყარო. ერთ ოჯახს მაღაზია აქვს, სადაც თავად მუშაობენ, მეორე მესაკუთრე კი კომერციულ ფართობს აქირავებს.
საჯარო რეესტრის ამონაწერის მიხედვით, ლამარა აბაშიძის კომერციული ფართობის წინ მერიამ გაასხვისა 23 კვ.მეტრი, ანზორ ძირკვაძის საკუთრების წინ კი 41 კვ. მეტრი და 64 კვ.მეტრი მიწის ნაკვეთები.
მათივე მონათხრობით, ანზორ ძირკვაძემ და მისმა მეზობელმა ლამარა აბაშიძემ, როგორც ფაქტობრივმა მოსარგებლეებმა, მერიას არაერთხელ მიმართეს, რომ მათი შენობების წინ არსებული მიწის ნაკვეთები ისევე დაეკანონებინათ, როგორც ეს სხვებმა გააკეთეს. მათ კარგად იციან, რომ ქალაქში ასეთი მაგალითების პოვნა მრავლად შეიძლება.
ასეთი მაგალითების პოვნა, როცა თვითნებურად დაკავებული ფართობები უპრობლემოდ დაიკანონეს, მრავლად შეიძლება საჯარო მოხელეების, დეპუტატების ქონებრივ დეკლარაციებშიც. გიორგი ბრწყინვალეს #63-ში კომერციული ფართობების მესაკუთრეებმა იგივე უფლებით ვერ ისარგებლეს.
„მერიაში აგვიხსნეს, რადგან ორნი ხართ, ორი საკადასტრო ერთეულია საჭიროო. ნახაზები მოგვთხოვეს, ნახაზიც გავაკეთეთ. თუმცა, პროცესი მაინც გააჭიანურეს, ხან პანდემიის მიზეზით, ხან სხვა მიზეზით. ჩვენ ვაგროვებდით იმ დოკუმენტებს, რასაც მერია ითხოვდა. ყოველდღე ველოდით პასუხს მერიისგან“, – გვიყვება ანზორ ძირკვაძე.
2024 წელს, სექტემბერში ანზორ ძირკვაძეს უცნობმა პირმა დაურეკა:
„მოულოდნელად რეკავს ვიღაც ბექა თვალაძე და მეუბნება, შენი მაღაზია ვიყიდე, გვერდითა ტერიტორიაც ვიყიდე, მოვალ და გადავწვავ მაქაურობასო. გადავირიე კაცი, როგორ იყიდე ჩემი კერძო საკუთრება ისე, რომ მე არაფერი გამიგია-მეთქი. ავდექი და წავედი მერიაში, სადაც მანამდე არაერთხელ მივმართეთ მე და ჩემმა მეზობელმა, სწორედ იგივე ფართობების დაკანონების მიზნით“, – გვიყვება ანზორ ძირკვაძე.
ლამარა აბაშიძის თქმით, მუქარების შემდეგ მისი კომერციული ფართობის წინ ძველი მანქანა ჩააყენეს და შესასვლელი ჩაუკეტეს:
„ჩემი ფართობი გავაქირავე, როგორც კი დაინახა ბექა თვალაძემ, რომ დამქირავებელმა ავეჯის შეტანა დაიწყო, მოვიდა და შესასვლელი გადაკეტა. მანქანა ჩააყენა. ჩემი კლიენტი წავიდა, შეთანხმება გამიუქმა, რადგან ამ ფართობში ვერ იმუშავებდა“.
მოქალაქეები გვიყვებიან ასევე, რომ ბექა თვალაძის ადგილზე მისვლისა და მუქარების შემდეგ, 30 წუთში მათთან მუნიციპალური ინსპექციის წარმომადგენლები მივიდნენ და ჯარიმები დაუწერეს.
მუნიციპალური ინსპექციის უფროსის, დავით მჭედლიძის 2026 წლის 20 აპრილის შეტყობინებით, ლამარა აბაშიძეს უნებართვო რეკონსტრუქციასთან დაკავშირებით ჯარიმა გამოუწერეს და მუნიციპალურ ინსპექციაში დაიბარეს. 15 მაისს კი მითითება მისცეს მის მეზობელს, ანზორ ძირკვაძეს.
ოფიციალური დოკუმენტის მიხედვით, ანზორ ძირკვაძეს მერიასთან 2019 წელს შეთანხმებული ესკიზი დაურღვევია და ამ დარღვევაზე მერია პასუხს ექვსი წლის შემდეგ სთხოვს. საინტერესოა, რას აკეთებდა მერია 2019 წლიდან დღემდე, რატომ არ მოსთხოვა პასუხი ანზორ ძირკვაძეს დარღვევაზე, ვიდრე ამ ადგილით ბექა თვალაძე არ დაინტერესდა?
რატომ დაიწყო მერიამ ადმინისტრაციული წარმოება 2019 წელს ჩადენილ სამართალდარღვევაზე 2026 წელს?
ასევე საინტერესოა, კიდევ ხომ არ დაურღვევია კანონი ვინმეს ამავე ქუჩაზე, ერთი კვარტლის მოშორებით, მაგალითად გიორგი ბრწყინვალის #42-ში? – საინტერესოა რა რეაგირება აქვს მერიას ამ საქმეზე? დაიბარეს დამრღვევი მერიაში ადმინისტრაციული წარმოების ფარგლებში ისევე, როგორც ლამარა აბაშიძე?
ამ თემაზე: ბათუმში 15-სართულიანი სასტუმრო უკანონოდ ააშენეს – მერიაში პროექტიც კი ვერ იპოვეს
მითითებას, რომელიც ანზორ ძირკვაძეს სანებართვო პირობების დარღვევიდან [როგორც ამას მერიის წარმომადგენელი წერს] 6 წლის შემდეგ კომერციულ ობიექტზე მიაკრეს, ხელს აწერს ინსპექციის სპეციალისტი ასლან ბერიძე. მან მითითებაში დაწერა ისიც – მიწის ნაკვეთი დღესდღეობით კერძო საკუთრებას წარმოადგენსო.
ინსპექციამ იგივე მითითებით შეატყობინა ანზორ ძირკვაძეს, რომ 6000 ლარით დააჯარიმა.
საჯარო რეესტრის ამონაწერის მიხედვით, სამი მიწის ნაკვეთი გიორგი ბრწყინვალეს #63-ში ბათუმის მერიამ 2024 წელს უპირობო აუქციონის წესით გაყიდა. ბათუმში არსებული პრაქტიკით, როცა მერიას მცირე ზომის ნაკვეთები გამოაქვს გასაყიდად, მათ ძირითადად მომიჯნავე ობიექტების მეპატრონეები ყიდულობენ. ამჯერად ასე არ მოხდა.
„ბათუმელების“ ინფორმაციით, სამი მცირე ზომის მიწის ნაკვეთი, ჯამში 120 კვ.მეტრი მერიამ, თითო ბიჯით, 227 650 ლარად გაყიდა.
ამ კონკრეტული ქონების გასხვისებასთან დაკავშირებით ბათუმის მერიაში კითხვებზე არ გვიპასუხეს. ვცადეთ ბექა თვალაძესთან დაკავშირებაც, თუმცა უშედეგოდ.
ოფიციალური დოკუმენტების მიხედვით, ბექა თვალაძე ბათუმის ყოფილი ვიცე-მერის, ბაგრატ მანველიძის შვილის, ბექა მანველიძის ბიზნესპარტნიორია. ისინი აფუძნებენ სამშენებლო კომპანიებს და წილებს ინაწილებენ, ისევე, როგორც მათი ცოლები – თამთა ვერძაძე და ლანა აბალოიძე.
მანველიძეების ოჯახის კიდევ ერთი წევრია, აჭარაში „ოცნების“ მთავრობის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე, გიორგი მანველიძე, რომელიც 2025 წელს, ბათუმში, ექსპრემიერ გიორგი გახარიაზე თავდასხმის ერთ-ერთი ფიგურანტი იყო. მათი პარტნიორია ასევე მანველიძეების სამშენებლო ბიზნესთან დაკავშირებული კიდევ ერთი პირი, ანრი გეგუჩაძე.
საჯარო რეესტრის მონაცემებით, ბექა თვალაძე და ბექა მანველიძე შპს „ფორის დეველოპმენტის“ 50-50 პროცენტს ფლობენ, ეს კომპანია 2020 წელს ბექა თვალაძის მეუღლემ თამთა ვერძაძემ დააფუძნა. კომპანიის დირექტორი ბექა თვალაძეა. ეს კომპანია თბილისში, იალბუზის ქუჩაზე, კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ზონაში მრავალბინიან კორპუსს აშენებს.
ბექა თვალაძე და ბექა მანველიძე თანაბრად ინაწილებენ შპს „ფორის დეველოპმენტ 2“ – ის წილებს, ამ კომპანიამ თბილისში ქეთევან დედოფლის გამზირზე ააშენა საცხოვრებელი კორპუსი.
შპს „ბათუსი ჯგუფში“ ბექა თვალაძის პარტნიორი ანრი გეგუჩაძეა. ამ კომპანიამ ბათუმში, ფარნავაზ მეფის ქუჩა, N 120-124 – ში ააშენა კორპუსი.
ბექა თვალაძის მეუღლე თამთა ვერძაძე და ბექა მანველიძის მეუღლე ლანა აბალოიძე ფლობენ შპს „სმარტ ჰაუსს“. სხვათა შორის, ამ კომპანიამ ბათუმის ცენტრში, ზღვიდან ორ კვარტალში, მერიასთან შეთანხმებულ 15- სართულიან კორპუსის 2 სართული უკანონოდ დააშენა. ამაზე „ბათუმელები“ 2022 წელს წერდა.
დოკუმენტებით დგინდება, რომ მუნიციპალურმა ინსპექციამ შპს „სმარტ ჰაუსის“ მიერ სანებართვო პირობების დარღვევა მალევე დააფიქსირა, თუმცა ამით არაფერი შეცვლილა. კომპანიამ გაფრთხილება არ გაითვალისწინა და სამუშაოები კანონდარღვევით გააგრძელა.
დიდი ხნის განმავლობაში აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილის, გიორგი მანველიძის მამა, ბათუმის ყოფილი ვიცე-მერი, ბაგრატ მანველიძე უარყოფდა, რომ ახვლედიანის ქუჩაზე, #3-ში, კორპუსის მშენებლობა სწორედ მის ოჯახთან დაკავშირებულმა კომპანიამ დაიწყო.
ყოფილი ვიცე-მერი აცხადებდა, რომ ამ მისამართზე საკუთრება მიჰყიდა მშენებლობით დაინტერესებულ კომპანიას. მშენებლობით კი მისი შვილის, ბექა მანველიძის პარტნიორის, ავთანდილ გეგუჩაძის კომპანია – „ელიტ ჰაუსი“ იყო დაინტერესებული, რომელმაც ააშენა კიდეც კორპუსი.
კომპანიამ მშენებლობის ნებართვა 2015 წელს ბაგრატ მანველიძის ვიცე-მერობის პერიოდში მიიღო.
ბექა მანველიძის ძმა გიორგი მანველიძე აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილედ დანიშვნამდე აჭარის უმაღლეს საბჭოში „ოცნების“ ფრაქციას ხელმძღვანელობდა. 2021 წელს გიორგი მანველიძემ დეკლარაციაში მნიშვნელოვანი საჩუქრის შესახებ ჩაწერა, მაგრამ არ მიუთითა, ვინ აჩუქა მას 65,6 კვ.მეტრი ბინა ბათუმის ცენტრში, ახვლედიანის ქუჩაზე, #3-ში.
ამონაწერის მიხედვით, ამ კორპუსში გიორგი მანველიძეს ჩუქების ხელშეკრულების საფუძველზე კიდევ 2 ბინა, ჯამში 400 კვ მეტრამდე ფართობი აქვს დარეგისტრირებული.
სხვადასხვა დროს მანველიძეები ბათუმში არაერთი გახმაურებული სკანდალის მონაწილეები იყვნენ.
2025 წლის 15 იანვრის ღამეს „ოცნების“ დეპუტატი დიმიტრი სამხარაძე, ასევე აჭარაში „ოცნების ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის მოადგილე, გიორგი მანველიძე ბათუმში, სასტუმრო „შერატონში“, ჯგუფურად ჯერ თავს დაესხნენ ჟურნალისტ ზვიად ქორიძეს, შემდეგ კი ყოფილ პრემიერ-მინისტრს, პარტია „საქართველოსთვის“ ლიდერს, გიორგი გახარიას, რომელსაც სახის არეში დაზიანებები მიაყენეს.
შემთხვევა 15 იანვარს, 00:00 საათის შემდეგ მოხდა. პოლიციას ამ დრომდე არავინ დაუკავებია.
2020 წელს არჩევნების წინ პარტია „ლელოს“ წევრებს, ალექსანდრე მილორავასა და მიშა ქავთარაძეს სცემეს. ინციდენტი 19 ნოემბერს მოხდა. გავრცელდა ინციდენტის ამსახველი კადრები, რომელშიც რამდენიმე პირის ჩხუბი ჩანს. მიშა ქავთარაძის თქმით, მას და ალექსანდრე მილორავას კომპანია „ელიტჰაუსის“ წარმომადგენელმა, ბექა თვალაძემ და მისმა მეგობრებმა სცემეს.
„აჭარა თაიმსის“ დამფუძნებელი, ჟურნალისტი სულხან მესხიძე ამბობს, რომ დღეს, 22 მაისს, აჭარის პროკურატურაში გამოკითხეს.
პროკურატურის პრესცენტრის ინფორმაციით, გამოძიება პროკურატურას არ დაუწყია ჟურნალისტის პროფესიული საქმიანობის ხელშეშლის მუხლით.
რაც შეეხება სავარაუდო მუქარის და ძალადობის შემთხვევებს – ამ ნაწილში გამოძიება შსს-ს უნდა დაეწყო. ამ უწყებაში ვერ გვითხრეს, დაიწყო თუ არა გამოძიება რომელიმე მუხლით.
საუბარია 2026 წლის 7 მაისს ხელვაჩაურში მომხდარ შემთხვევაზე – სინდისის პატიმრების მშობლები ხელვაჩაურის მერიის მიმდებარედ სინდისის პატიმრების შესახებ გაზეთებს არიგებდნენ, რასაც იქ მყოფი ხელვაჩაურის მერიის თანამშრომლებისგან აგრესია მოჰყვა. ისინი მერიის მიმდებარე ტერიტორიაზე სინდისის პატიმრების მშობლებს დაუპირისპირდნენ, მათ „ბათუმელებისა“ და „აჭარა თაიმსის“ ჟურნალისტებს შეუშალეს ხელი პროფესიულ საქმიანობაში.
„გამომძიებელს დეტალურად მივაწოდე ინფორმაცია ჩემზე განხორციელებული სიტყვიერი და ფიზიკური თავდასხმის შესახებ. ოქმის შედგენის შემდეგ არც ის განმიმარტეს, დაიწყო თუ არა გამოძიება და თუ დაიწყო, რა მუხლებით მიმდინარეობს საქმე. მოკლედ, ჩემი კითხვები უპასუხოდ დარჩა, შესაბამისად, ვერ გავიგე, რა იყო გამოკითხვაზე დაბარების რეალური მოტივი…,“ – წერს ჟურნალისტი სულხან მესხიძე.
გამოძიების დასაწყებად პროკურატურისთვის საკმარისი საფუძველი უნდა იყოს საჯაროდ გავრცელებული ინფორმაცია. სულხან მესხიძე ამბობს, რომ 112-შიც დარეკა და ასევე, წერილობით მიმართა შსს-ს.
„ქართული ოცნების“ მთავრობამ საქართველოს საპატრიარქოს 5 მილიონ 300 ათასი ლარი გამოუყო სარეზერვო ფონდიდან.
მთავრობის განკარგულების მიხედვით, ამ თანხით დაფინანსდება ღონისძიებები, რომლებიც ეძღვნება „საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების 1700 წლისთავს“.
სარეზერვო ფონდიდან 5 მილიონის გამოყოფის განკარგულებას ირაკლი კობახიძემ ხელი 21 მაისს მოაწერა.
მთავრობის ფეისბუქის გვერდზე გავრცელებული ინფორმაციის მიხედვით, აღნიშნული ღონისძიებები 2026 წლის პირველი ივნისიდან მიიღებს „მასშტაბურ სახეს“ და მოიცავს როგორც კულტურულ-საგანმანათლებლო პროგრამას, ასევე სამეცნიერო კონფერენციებს და სტუდენტურ ექსპედიციებს.
„ღონისძიებები სვეტიცხოვლობის დღესასწაულის ჩათვლით გაგრძელდება. 14 ოქტომბერს, დაგეგმილია სიმპოზიუმი თემაზე – ღმერთი, სამშობლო, ადამიანი“- ნათქვამია „ქართული ოცნების“ მთავრობის ფეისბუქის გვერდზე განთავსებულ პოსტში.
ამავე დროს, მთავრობის კანცელარიის წინ, დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული ბავშვების მშობლები და თავად ბავშვები, ერთ თვეზე მეტია, საპროტესტო აქციას მართავენ და წამალს ითხოვენ.
მშობლებს, რომლებიც ღია ცის ქვეშ ათენებენ ღამეებს, პოლიცია არც კარვის გაშლის უფლებას აძლევს და პლედების შეტანასაც კი უკრძალავდა კანცელარიის ეზოში.
დიუშენით დაავადებული ბავშვების წამლის შეძენასთან დაკავშირებით ირაკლი კობახიძემ რამდენიმე დღის წინ აღნიშნა, რომ„ბიუჯეტი ხალხის ფულია“ და „რაციონალურად“ უნდა გაიხარჯოს.
დიუშენით დაავადებული ბავშვებისთვის წამლის შეძენის მოთხოვნით საქართველოს მოქალაქეებმა პეტიციაც გაავრცელეს და ფაქტობრივად ყოველ დღე იმართება საპროტესტო აქცია წამლის მოთხოვნით, ამავე დროს, „ილიაუნის“ სტუდენტებმა ერთ დღეში 300 000 ლარამდე თანხის შეგროვება შეძლეს საქველმოქმედო კამპანიით.
დიუშენით დაავადებული ბავშვების მშობლები საპატრიარქოშიც მივიდნენ. თავდაპირველად, მათ არავინ შეხვდა, თუმცა მოგვიანებით, 19 მაისს, მათ მოახერხეს ახალ პატრიარქთან, შიო მესამესთან შეხვედრა. შეხვედრის შემდეგ მშობლებმა განაცხადეს, რომ საპატრიარქო მათ დაჰპირდა საქველმოქმედო ფონდის დაარსებას, სადაც ყველა დაინტერესებული პირი შეძლებდა თანხების გადმორიცხვას დიუშენით დაავადებული ბავშვების დასახმარებლად.
„ორშაბათს, დილის 11 საათზე ველოდებით განაჩენს… წუხელ დამირეკა, ვნერვიულობ, არ ვიცი, თუ დამასწრებენ განაჩენის გამოცხადებასო,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ ზურაბ ჭავჭანიძის ცოლი, მარინა გორჯელაძე.
ბათუმელი მედროშის, ზურაბ ჭავჭანიძის სისხლის სამართლის საქმის განხილვა უკვე დასრულდა. თბილისის საქალაქო სასამართლოს ჯერ განაჩენი ამ საქმეზე არ მიუღია.
„თავს კარგად ვგრძნობ, მხნედ ვარო, ჯანმრთელობაზე არა მიშავსო, კარგი თანამესაკნე მყავს და ვესაუბრებიო… ხელნაკეთ ნივთებს ამზადებს ისევ: ჯვრებს, საქართველოს დროშებს, ხომ იცით ზურა როგორია, არ მოისვენებს… როგორც ჩანს, აძლევენ შესაბამის ნივთებს და საშუალებას, რომ ეს მაინც აკეთოს.
შიმშილობის შეწყვეტის შემდეგ წინაში მოვიმატე, ამიტომ ვარჯიში დავიწყეო, კიდევ ეს მითხრა,“ – გვითხრა მარინა გორჯელაძემ.
ზურაბ ჭავჭანიძე ბათუმის პროევროპული საპროტესტო აქციის მედროშეა. მას პროკურატურა ედავება სისხლის სამართლის კოდექსის 19-222-ე მუხლის მეორე ნაწილის ა ქვეპუნქტით, რაც გულისხმობს სტრატეგიული და განსაკუთრებული მნიშვნელობის ობიექტის ხელში ჩაგდების მცდელობას ჯგუფურად და სსკ-ის 225-ე მუხლის მეორე ნაწილით, რაც გულისხმობს ჯგუფურ ძალადობაში მონაწილეობას. სასჯელის სახით ეს მუხლი 6 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
ზურაბ ჭავჭანიძის ადვოკატის, ნინო ლომინაძის თქმით, ამ საქმეში მხოლოდ ერთი ვიდეოკადრია, რომელზეც ზურაბ ჭავჭანიძე ჩანს დროშით ხელში.
პროტესტის ნიშნად ზურაბ ჭავჭანიძე ციხეში შიმშილობდა.
ამ თემაზე:
„ადამიანი დროშას სად აფრიალებს, ეზოში თუ გარეთ, ეს დანაშაული ვერ იქნება” – მაია მწარიაშვილი
საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტი 29-30 მაისს, ბათუმში, სასტუმრო „ჰილტონში“ თანამშრომლების შეკრებას გეგმავს „გამოწვევების განსაზღვრისა და სამომავლო გეგმების“ მიზნით.
დაგეგმილია 100 თანამშრომლის ჩამოყვანა და განთავსება „ჰილტონში“, რისთვისაც დეპარტამენტი 17 000 ლარს ითხოვს ბიუჯეტიდან, მხოლოდ კვებისთვის.
მოხსენებით ბარათში, რომელიც საავტომობილო გზების დეპარტამენტის უფროსს მისწერა ამავე დეპარტამენტის ადმინისტრაციული სამსახურის უფროსმა ხარჯების გამოყოფის თაობაზე, წერია, რომ „ჰილტონში“ 100 თანამშრომლის შეკრება და კვება, „ხარჯების დაზოგვის მიზნით“ ხდება.
ამ ბარათის მიხედვით, აქ შეკრებული საჯარო მოხელეების ორ ვახშამსა და ერთ ლანჩში 5900 – 5900 ლარი უნდა დაიხარჯოს ბიუჯეტიდან, მთლიანობაში 17 700 ლარი და ეს მხოლოდ კვებაზე.
ამავე ბარათში არაფერია ნათქვამი, რა უჯდება სახელმწიფო ბიუჯეტს საგზაო დეპარტამენტის 100 თანამშრომლის „ჰილტონში“ განთავსება 2 დღით.
მომსახურების შესყიდვაზე გზების დეპარტამენტმა ხელშეკრულება უკვე გააფორმა შპს „ტურინვესტთან“, რომელიც „ჰილტონის“ მფლობელი კომპანიაა. ამ სასტუმროში ერთი ღამის გათევა, ამ სეზონზე, მინიმუმ 250 ლარი ღირს ერთ ადამიანზე.
აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს პრესცენტრმა დღეს, 22 მაისს „ბათუმელებს“ წერილობით უპასუხა ბათუმის სამშობიარო სახლის აუქციონზე შესაძლოა გატანასთან დაკავშირებით.
„აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს და შპს „ბათუმის სამშობიარო სახლს“ შორის გაფორმებული ხელშეკრულების ვადა გასული წლის დეკემბერში ამოიწურა. ქონების განკარგვასთან დაკავშირებით მიღებული იქნება გადაწყვეტილება,“ – მხოლოდ ეს მოგვწერეს აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროდან. ამ უწყებაში დამატებით დეტალებზე საუბარი არ ისურვეს.
„სამშობიარო სახლის“ პერსონალი ამბობს, რომ მათ რამდენიმე დღის წინ აჭარის ეკონომიკის მინისტრი, ედნარ ნატარიძე შეხვდა და უთხრა, რომ სამშობიარო აუქციონის წესით გასხვისდება. ექიმების თქმით, ასეთ შემთხვევაში სამშობიაროს პროფილი ვერ შენარჩუნდება.
2013 წლიდან 2026 წლამდე აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს სამშობიარო სახლი იჯარით ჰქონდა გადაცემული „ბათუმის სამშობიარო სახლისთვის“. ეს შპს ყოველთვიურად 20 ათას ლარს იხდიდა იჯარის საფასურს. იჯარის თანხა წელს გაიზარდა 83 ათას ლარამდე. „სამშობიარო სახლის“ აქციონერები თანახმა იყვნენ, ეს თანხაც გადაეხადათ ყოველთვიურად, მაგრამ ახალ ხელშეკრულებას სამინისტრო სამშობიარო სახლთან აღარ აფორმებს.
სამშობიარო სახლში ბოლო რამდენიმე წელია აღარ ფუნქციონირებს სამეანო განყოფილება. აქ მხოლოდ საკონსულტაციო განყოფილება და ამბულატორიაა.
ამ თემაზე:
„ამბასადორი აილენდ ბათუმსა“ და „ორიგამი ჰოლდინგს“შორის ხელი მოეწერა ხელშეკრულებას,რომლის ფარგლებშიც „ორიგამი ჰოლდინგი“ 200 მილიონი აშშ დოლარის მოცულობის ინვესტიციას განახორციელებს მულტიფუნქციური კომპლექსის მშენებლობაში, რომელიც „ამბასადორი აილენდ ბათუმის“ ტერიტორიაზე განთავსდება. აღნიშნული ინვესტიცია კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნაბიჯს წარმოადგენს კუნძულის, როგორც მულტიფუნქციური ლოკაციის განვითარების მიმართულებით და მნიშვნელოვნად აძლიერებს მისი, როგორც სწრაფად მზარდი ეკონომიკურ და ტურისტული ჰაბის პოზიციას.
„ორიგამი“ რეგიონის ერთ-ერთ ყველაზე მასშტაბურ და მრავალპროფილურ ჰოლდინგს წარმოადგენს, რომელსაც ოპერირების 18 წლიანი პერიოდის განმავლობაში, არაერთი გამორჩეული პროექტი განუხორციელებია, მათ შორის, ბათუმის ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური პროექტი White Sails. წლების განმავლობაში, „ორიგამი ჰოლდინგს“ საქართველოს მასშტაბით 3,000,000 კვ.მ-ზე მეტი ფართობი აქვს დაპროექტებული, ხოლო სტუმარმასპინძლობის სექტორში მილიონზე მეტ ვიზიტორს მოემსახურა.
აღნიშნული პარტნიორობა აერთიანებს ორ კომპანიას, რომლებსაც მრავალწლიანი გამოცდილება, განვითარების გრძელვადიანი ხედვა და საერთო მიზანი აკავშირებს – შექმნან პროექტები, რომლებიც ხელს შეუწყობს ქვეყნის ურბანულ და ეკონომიკურ წინსვლას.
„ამგვარი პარტნიორობა „ამბასადორი აილენდ ბათუმის“ მასშტაბისა და საინვესტიციო პოტენციალის კიდევ ერთი მნიშვნელოვან დასტურს წარმოადგენს,“ – აღნიშნა „ამბასადორი აილენდ ბათუმის“ გენერალურმა დირექტორმა, გოჩა კამკიამ. „ისეთი ძლიერი ადგილობრივი პარტნიორის ჩართულობა, როგორიცაა „ორიგამი ჰოლდინგი“, ნათლად აჩვენებს იმ სინერგიას, რომელიც ჩვენს პროექტსა და ქართულ ბიზნესსაზოგადოებას შორის არსებობს. ჩვენ ერთად ვქმნით განვითარების ახალ პლატფორმას, რომელიც მნიშვნელოვნად აძლიერებს ბათუმის და სრულად რეგიონის, ახალი ეკონომიკური და ტურისტული ჰაბის როლს.“
დაგეგმილი პროექტი „ამბასადორი აილენდის“ საერთო განვითარების ნაწილი გახდება. კუნძული, როგორც საცხოვრებელი, ბიზნეს, დასასვენებელი და საინვესტიციო დანიშნულების ახალი კერა, ორი ხელოვნური ნახევარკუნძულისა და ერთი ხელოვნური კუნძულის, ზღვაში ფორმირებას ისახავს მიზნად და რეგიონის სანაპირო ზოლის ურბანული განვითარების ახლებურ სტანდარტს ადგენს, სადაც თანამედროვე ჭკვიანი ქალაქი, მდგრადი განვითარების პრინციპების სრული დაცვით ფორმირდება.
დღეს, 22 მაისს, შეკვეთილში, ბიძინა ივანიშვილის სასტუმრო „პარაგრაფის“ შესასვლელთან ბათუმელმა ელექტრომობილებისა და კვადროციკლების მფლობელებმა აქცია გამართეს. ეს ის მოქალაქეები არიან, რომლებიც ბათუმის ბულვარში ტურისტულ სეზონზე ელექტრომობილებს, მოპედებსა და კვადროციკლებს აქირავებდნენ.
ბათუმის მერიამ თვითდასაქმებულ პირებს ბათუმის ბულვარში მუშაობა აუკრძალა, რასაც პროტესტი მოჰყვა. კვადროციკლებისა და მოპედების მფლობელებმა ათზე მეტი საპროტესტო აქცია გამართეს ბათუმში, აჭარის მთავრობის შენობასთან, მერიასთან, თუმცა ამაოდ.
როგორც ისინი ამბობენ, ბათუმის მერიას მხოლოდ ერთი შეთავაზება აქვთ მათთვის, – იმუშაონ ახალი ბულვარის ბოლოს, რასაც მოპედების მფლობელები არ ეთანხმებიან.
ისინი დღეს შეკვეთილში, ბიძინა ივანიშვილის სასტუმროსთან შეიკრიბნენ და მისთვის ხმის მიწვდენას შეეცადნენ.
„მთელი ძალაუფლება ივანიშვილის ხელშია, მას შეუძლია ეს პრობლემა მოგვიგვაროს. ამიტომ ვართ აქ, რომ მივაწვდინოთ ჩვენი ხმა“- უთხრა „ბათუმელებს“ აქციის ერთ-ერთმა მონაწილემ.
„აგვიკრძალეს მუშაობა და გამოგვიშვეს ბულვარიდან. თუ ივანიშვილმა არ უთხრა, ისე ზემდგომები არ გვეხმარებიან. ამდენი ხალხი უმუშევარი დაგვტოვეს და გამოსული ვართ ქუჩაში. თვე-ნახევარია ვეღარ ვმუშაობთ.
შემოსავალი არ მაქვს. სესხები, პრობლემები მაქვს, ამიტომ ვარ იძულებული, რომ გამოვიდე გარეთ და მივაწვდინოთ ხმა [ივანიშვილს].
ჩვენ არაფერი დაგვიშავებია.
ისეთ ადგილზე გვთავაზობენ მუშაობას, იქ არ მოვა ტურისტი. თანაც ერთ ლოკაციაზე, რომ 200 მოპედი ჩამოაწყო, იქნება ხმაური და უსიამოვნება“- ამბობს აქციის მონაწილე.
ივანიშვილის დახმარების იმედით მოვიდა „პარაგრაფთან“ პაატა საგინაძეც. ისიც ელექტრომოპედების გამქირავებელია.
„ბათუმის ბულვარში აგვიკრძალეს მუშაობა და ივანიშვილს ვთხოვთ დახმარებას, ოჯახში ლუკმა პური რომ შევიტანოთ. ხელის შეშლა ძალიან ცუდი ვარიანტია. 8 წელია ვმუშაობთ ბულვარში და ახლა გაუფრთხილებლად რომ შეგვიწყვიტეს ტურისტული სეზონის წინ მუშაობის უფლება და გარეთ გამოგვიშვეს, ეს ძალიან ცუდია. გვაქვს ბანკები და ამას გადახდა ხომ უნდა.
ერთკილომეტრიან მონაკვეთზე რომ 300 მოტოციკლი, სამაკატი, სუვენირები, წვენები – ყველა ერთად განთავსდება, იქ იქნება ქაოსი და ხმაური. ერთმანეთსაც ხელს შევუშლით. ეს არ იქნება იერ-სახის დამახინჯება?
გვქონდა შეთავაზებაც, რომ ბავშვებს აღარ დავსვამთ მოპედებზე, სიჩქარესაც მოვაკლებთ, მარტო მოპედებს დავიტოვებთ და სხვა ტექნიკას შევამცირებთ-მეთქი, მაგრამ მაინც ყველაფერზე წინააღმდეგი არიან“- ამბობს პაატა საგინაძე.
აქციის მონაწილეების თქმით, ბათუმის ბულვარში 300 თვითდასაქმებული მუშაობდა მოპედების გაქირავებაზე და ახლა ყველა შემოსავლის გარეშე დარჩა.
მოპედების გამქირავებლებს ვკითხეთ, თუ რა გზა გაიარეს, სანამ ივანიშვილის სასტუმროსთან მოვიდოდნენ. მათი თქმით, არაერთი აქცია გამართეს მთავრობის და მერიის შენობებთან, თუმცა მათ ხმა არავინ შეისმინა.
თუ „ოცნების“ მთავრობა და მერია არ ისმენთ თქვენს ხმა, რატომ ფიქრობთ, რომ ივანიშვილი მოგისმენთ?- ვკითხეთ მათ.
„შეიძლება არ მივიდა მის ყურამდე ჩვენი გასაჭირი, იმედია ნახავს ამ პროტესტს და დაგვეხმარება“- მიიჩნევს პაატა საგინაძე.
ჯუმბერ შევარდნაძეც თვითდასაქმებულია. ისიც ივანიშვილის სასტუმროსთან დგას და ელოდება როდის გამოიჩენს ივანიშვილი მათ მიმართ ყურადღებას.
„ჩვენ გვინდა, რომ კანონიერად ვიმუშაოთ და ჩვენი ოჯახები გადავარჩინოთ. ყველას გვაქვს ბანკი, ლომბარდი და ამ ყველაფერმა ჩვენზე იმოქმედა. თან არ გვისმენენ. ერთი და ორი კაცის ახირება იყო ეს ყველაფერი როგორც გვეუბნებიან, ჩვენ ვაკეთებდით იმდენს, რომ ოჯახი გვერჩინა. ეს არის ჩვენთვის დიდი დარტყმა, სეზონის წინ რომ აგვიკრძალეს მუშაობა, არ შეიძლება ხალხთან ასეთი მიდგომა.
ჩვენ არც იარაღით ვარ მოსული და არც დანა-ხანჯლით, საჭიდაო მოედანზე კი არ ვართ, გვინდა, რომ ჩვენი ხმა გაიგონონ“- ამბობს ჯუმბერ შევარდნაძე.
მისი თქმით, დღეს ისედაც მძიმე სოციალურ მდგომარეობაა ყველა სფეროში და კიდევ 300 ადამიანის უმუშევრად დატოვება, კიდევ უფრო გაამწვავებს მდგომარეობას.
„ხალხს უნდა დაეხმარონ, ყველა სფეროში გაჭირვებაა. ზოგი პენსიაზეა დამოკიდებული, ზოგი სოციალურზე, დასასვენებლადაც კი არ გავსულვართ ამდენი წელია, იმდენს ვშოულობდით, რომ პურის ფული გვქონდეს“- ამბობს ის.
ბიძინა ივანიშვილი „ქართული ოცნების“ საპატიო თავმჯდომარეა მხოლოდ, ოფიციალურად იგი თანამდებობის პირი არ არის, თუმცა პროტესტში მყოფი მოქალაქეები მიიჩნევენ, რომ სწორედ ის იღებს გადაწყვეტილებებს, ამიტომ იმედს იტოვებენ, რომ ივანიშვილის მათ ხმას შეისმენს და კვლავ მიეცემათ ბათუმის ბულვარში მუშაობის უფლება.
ნახეთ „ბათუმელების“ პირდაპირი ჩართვის ჩანაწერი აქციიდან:
საპატრიარქოს ეზოში მანქანის შევარდნის საქმეზე პროკურატურამ ერთ პირს ბრალდება წარუდგინა. ბრალდებულს ხულიგნობას და ნივთის დაზიანებას ედავებიან.
„2026 წლის 20 მაისს ბრალდებული რელიგიური შეუწყნარებლობის მოტივით, ავტომანქანით შეიჭრა საპატრიარქოს რეზიდენციის ტერიტორიაზე, სადაც დააზიანა ე.წ. „შლაგბაუმი“, შესასვლელი კარი და ეზოში მდგომი ავტომანქანა.
ავტომანქანის დაზიანების შემდგომ, იგი ეზოში მყოფ პირებს ემუქრებოდა, ძალადობის მუქარით გამოხატავდა საზოგადოებისადმი აშკარა უპატივცემულობას და არღვევდა საზოგადოებრივ წესრიგს.
ბრალდებულის ქმედების შედეგად დაზარალებულებს 9350 ლარის ოდენობის მატერიალური ზიანი მიადგათ,“ – აღნიშნულია პროკურატურის მიერ დღეს, 22 მაისს გავრცელებულ ინფორმაციაში.
ბრალდებულს ბრალდება წარედგინა სსკ-ის 187-ე მუხლის პირველი ნაწილით [სხვისი ნივთის დაზიანება] და 239-ე მუხლის მესამე ნაწილით [ხულიგნობა].
„მიმდინარე გამოძიების ფარგლებში ბრალდებულის მიმართ ფსიქიატრიული ექსპერტიზა დაინიშნა,“ – აღნიშნულია პროკურატურის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.
ბრალის დადასტურების შემთხვევაში, დაკავებულს 7 წლამდე თავისუფლების აღკვეთა ელის.
______________
ამ თემაზე:
საპატრიარქოს ეზოში მანქანა შევარდა – დაზიანებულია ჭიშკარი და შლაგბაუმი
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 22 მაისის 21 საათიდან 23 მაისის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან მუნიციპალიტეტებში:
მაღალმთიან ზონაში:
ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა +18 გრადუსია.
სინოპტიკოსების ცნობით, 24 მაისს მოსალოდნელია უმეტესად უნალექოდ, მომდევნო 2 დღეს კი კვლავ იწვიმებს.
_______________
ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ამ თემაზე:
„მარიუპოლმა და აზოვსტალმა მასწავლა – სიკვდილი ყველაზე საშინელი რამ არ არის“ – ვოლინა
უკრაინის თავდაცვის მინისტრი ამბობს, რომ უკრაინამ პირველი მართვადი საჰაერო ბომბი შექმნა
The German Ambassador to Georgia, Peter Fischer, will soon complete his mission. The ambassador says that during his 40-year diplomatic career, Georgia has differed from other countries in one important way: apart from Georgia, in none of the countries where he worked did he witness a “backslide.”
Batumelebi interviewed Peter Fischer. We spoke with him about the rhetoric of the “Georgian Dream,” German-Georgian relations, the possible suspension of the visa-free regime, and other important issues.
Ambassador Fischer also told us that Germany’s next ambassador to Georgia will be a woman.
So, it’s true that I enjoy Georgia, I still do enjoy Georgia. To sum up my mission, well, there was a change. I’ve been here for four years and the first two years, being the German ambassador, Germany being traditionally one of the leading partners and friends of Georgia, I was kind of best friends with everyone, including everyone that is in the Georgian Dream and in the government.
I know almost all of them personally quite well and we got along well. We spoke German with many of them. We looked back on a 30-year very deep and broad partnership and even more than 30 years before, a traditional friendship between the two countries. And Georgia was on the path towards the European Union. That was and still is the main framework of my job here as German ambassador. And this was a very good path and something very important to us. Who joins the EU, who doesn’t join – it is essential to Germany. So we were looking at a bright future together and we were aligned, we were in friendship, in partnership and we were working together on a common goal.
It culminated in the European Union awarding the candidate status to Georgia in December 2023. I was on the stage with the entire government on Freedom Square, European hymn played, everyone was celebrating, everyone was happy.
I remember all the Georgian Dream leaders patted me on the back — “Yes, candidate status, what an important step.”
And then in early 2024, everything turned. We started seeing a hostile rhetoric against the West, against the EU, against Germany, against the representatives of the EU, including myself.
We started seeing laws that are contradictory to European Union legislation — in other words, we started seeing concrete actions which are not compatible with the goal of joining the EU, which are actually objectively contradictory. And we started seeing violations of civil rights, human rights in Georgia… and a general atmosphere of intimidation. So it changed in early 2024.
Basically, the first half of my stay was very productive and on a positive agenda and the second half of my stay was with a quite troubled agenda and the loss of our alignment and a damage to the friendly relations.
I think it’s unsuccessful. I wonder who actually believes this.
Does anybody really believe the German ambassador has so much influence and is doing a personal agenda here to undermine Georgia? It’s very unbelievable and, of course, it’s completely false and not true.
I’m a professional diplomat. I articulate the position of the government of the Federal Republic of Germany. Among all those attacks, the government of the Federal Republic of Germany has in writing many times stated that I am merely articulating our policy, our position, our opinion, our concerns – our concerns as friends of Georgia.
I guess we’re speaking about a narrative and the Georgian Dream has developed this narrative, which I think is also completely false, it’s invented narrative about a ‘Global War Party’, about a ‘Deep State’, ‘Liberal Fascism’ running this conspiracy against Georgia. And it’s invented, it’s false. I’ve spoken about this many times.
I’ve been working for the German government for 40 years. I never saw the ‘Deep State’. And you know, who is the ‘Deep State’? Can we have a name? Can we have a face? How can this ‘Deep State’ be so influential in the USA, then it moved to the EU, now it’s in UK, it’s moving around? We never see it.
The facts are different. The facts are that the European Union and its member states have been really good friends and partners to Georgia. We are not interfering into internal affairs. We certainly don’t promote violence or anything like that.
The Georgian Dream pushes this narrative and a little old diplomat like me just serves to support the narrative. So they take whatever they find and they say “that’s proof of our narrative, of our conspiracy theory”.
And they even go so far as — as in American English you talk about “throwing someone under the bus”, to make them a victim, – to make the German ambassador to Georgia, to throw them under the bus for their narrative. And I don’t think it’s a very smart policy. I don’t think it’s in the best interest of Georgia to pick on the German ambassador in this way, to slander the German ambassador in this way, because, just to repeat, Germany has been a friend and Germany will continue to be a friend.
I think it is intended to intimidate people, to have this chilling effect. I think diplomats are here to do their job, to be professional, to represent their country. I don’t know how it affects other diplomats.
Let’s put it this way: it’s no fun to see the President, the Prime Minister, the President of the Parliament, all kinds of members of Parliament, all kinds of backbenchers all the time saying “you’re a liar and you’re support violence” and things like that. It’s no fun.
Much worse than the intimidation of diplomats is the intimidation of Georgian citizens that we witness. That’s the first thing.
My successor is going to be a woman and she’s going to be a professional diplomat just like me. And I’m very confident that all the friends of Georgia, all the friends of the European Union in Georgia will support her and be kind and friendly and generous to her as so many Georgians have been to me. It’s really overwhelming – the support that I receive even on the street from strangers every day.
Yes, that’s certainly possible. The EU sanctions require a unanimous decision and Hungary was the leader in vetoing such proposals which were on the table of the European Council. So it’s certainly possible.
In Georgia, many people always say, “Why don’t you do this sanction, that sanction?” – It’s a very extraordinary measure to sanction people in another country for actions taken in another country. We don’t have jurisdiction here. However, in extraordinary circumstances there is what we call a legal base. And we have three legal bases as EU to sanction citizens of other countries.
The first is violation of human rights. The second is support for the Russian war of aggression against Ukraine. And the third is so-called FIMI: Foreign Information Manipulation and Interference. And we have sanctioned people who promote Russian aggressive foreign information manipulation and interference. So those three legal bases exist. And with the Hungarian change of government, the possibility exists that the EU will try to use those three legal bases.
First of all, again, that’s a false narrative. No Georgian has ever said “cancel the visa-free”, right, to me.
Second point: we want Georgians to travel visa-free to Germany and other EU countries. We consider Georgia a friend, a candidate. We like it that Georgian people can come to our countries without a visa for three months as visitors and exercise the friendship and deepen our relations in this way.
But the visa-free also comes with some conditions. I don’t want to go in all the technical details now, but those are known. You can find the agreement on the internet – it says the conditions. If Georgia is in violation of the conditions, then the European Union is required to examine whether the exemption from the requirement to have a visa — that’s what you have, you don’t have visa-free, you are exempted from the requirement based on certain conditions — then we are required to examine whether that can stay or cannot stay.
As things stand, Germany wants Georgia to remain visa-free. I think that’s the really important message. No one is lobbying to take away this possibility from the vast majority of Georgian people that come to our countries for good purposes and to enjoy. We want that.
So, normally our sanctions implemented against other countries or people, organizations in other countries are EU sanctions. National sanctions are a great, great exception. There’s a reason for that, but I won’t go into it. It’s only interesting for lawyers. Normally it’s EU sanctions. As I said, in the EU we have a legal base called FIMI: Foreign Information Manipulation and Interference. So that could happen.
These TV stations that we’re talking about, to me are not, you know, TV stations that give information. I don’t watch them, but I monitor them. To me they are propaganda channels. They are political fighting machines. They give very little news, actually. It’s always a politicized statement. And there is a great coincidence in terms of content and in terms of timing with Russian narratives: anti-liberal, anti-West, anti-EU, anti-Germany. So, perhaps FIMI will come. I don’t know. That’s up to the 27 member states to decide.
Now, recently Imedi has been sanctioned by the European Parliament for violating the rules covering media inside the European Parliament. Of course, if Imedi goes to the German Parliament and violates German national rules or does something else illegal in Germany, then we will oblige them to follow the rules.
That’s very unlikely because of the legal situation where sanctions, which are an economic instrument which interdict economic activity, are usually taken only at the EU level. So that’s something that is not for our national level.
And I should say something else about this whole discussion. Imedi and other TV stations now say, “It’s a sanctioning of free speech,” right?! They say: “If you don’t allow us to do whatever we want, you’re undermining free speech and the free media.” That’s something in English we call it a red herring. It’s like a fake argument.
Free speech is a right of the people, of non-state organizations against the state. We call them freedom rights, freedom of the citizens and of civil society. The government doesn’t have free speech protection. The government says what it wants anyway. And these channels push pro-government propaganda. So for them to say “our free speech is being limited” is just turning the free speech rights on its head and it’s, again, it’s an argument to fool the people.
It tells us a lot. So, the Georgian government is making two arguments about the EU. First, “by 2030 we will be best prepared. And until 2028 we don’t want to talk with the EU because they’re blackmailing us, we don’t want this kind of pressure, and we will be best prepared”. That’s a fundamental misunderstanding or, again, a claim aimed to mislead the public. Because to join the EU, you have to adopt the EU legislation. That’s just the way it is. If you don’t like the EU legislation, just abandon the project, please – save everybody a lot of time. That’s a big project, so you have to work continuously, you have to talk to the European Commission all the time about any legislation and make sure it’s aligned, it’s the same as our legislation. And to say that, “we are doing everything right — our building code, our traffic laws, our environmental laws are all going into the direction of the EU” — is pointless because the laws governing democracy and rule of law and freedom of the media are the fundamental areas. So if you don’t get those right, the other more technical areas don’t matter.
So being ready by 2030 is already misleading. Because in the fundamental areas, Georgia is moving away. And who is the referee for that? The European Commission. If you don’t accept the referee, you’re also being unrealistic about joining the EU.
And another argument: “we will be ready by 2030 and by 2030 the EU will be ready for us”. That’s what the Georgian government is saying, “We hope that by then the European Union will change and will become more like us.” And “here the hope is that Hungary and AfD and their allies will help us to get in”. I have, two arguments: First of all, that won’t happen by 2030. Won’t happen. And second of all, even if it did happen, it wouldn’t be the same EU. It would be a different EU without many of the advantages that would be advantages for Georgia if it joined.
Why won’t it happen? I’m a civil servant, I’m politically neutral. But I’m also a citizen and I will give you my educated evaluation, my educated analysis that by 2030 and even beyond there will not be a Chancellor of Germany from the AfD. We have a strong, very super strong majority in the middle of society that does not share the views of AfD, right? And we will be able to form governments without AfD and certainly not with AfD leadership. Hungary — well, it just disappeared as a great ally. Now, so it won’t happen because AfD won’t take the government in Germany and Hungary is disappeared. And you need unanimity to join the EU. We have right-wing populist movements in some European countries, but in some European countries not – all. There’re many countries that will never allow the EU to go in such a direction.
Now, second argument: even if it did happen, what is the AfD’s policy on EU and European enlargement? Let me go into some detail because this really kind of shows an answer when you ask what is behind this policy of saying “AfD is our partner and the most popular party in Germany”. And Imedi, when they quote German politicians, they are always AfD politicians that I don’t even know.
AfD is against enlargement. AfD says “no enlargement.” “No more new members.” So you can’t say AfD will help me to join. AfD says “I don’t want you to join.” What sense does that make? Makes no sense. AfD wants a different Europe. AfD is against the freedom of movement of labour. One of the big advantages for Georgia would be to join the EU, people can go freely to find jobs in the EU. So they’re against that.
The AfD is against the solidarity mechanisms that we have in the EU. They’re against the agricultural policy. Georgia has agriculture, could benefit from support for its agricultural sector. Just like many other European countries where agriculture is in difficult situations, mountainous regions, things like that. AfD is against the structural and cohesion funds that we have for new members that are peripheral regions that have structural challenges. The European Union supports these regions in the far end of Portugal, Greece, Spain, the Eastern countries bordering the outside the EU.
The AfD is against the external shock funds. After COVID, the EU helped many countries that had difficulties to recover economically after COVID, after the financial crisis. We have funds where we provide solidarity for natural catastrophes, which will become more in the times of climate change, by the way. AfD is against it. AfD is for cancelling Erasmus – Thousands of Georgian students have gone to Europe on Erasmus exchange programs.
Perhaps. And certainly they’ve gone with German scholarships, I happen to know all of them that went. So AfD is against Erasmus. They’re against the Euro. Some AfD members even propose “Dexit”— “Germany should leave the EU”. And some even say “should leave the NATO”. The main thing, the main platform of the AfD is “foreigners out.” They don’t like foreigners. Ans some Georgians have said “they mean us Georgians?” And I say, “Don’t hold your breath.” They think you are foreigners just like they think people from let’s say Nigeria or Syria or Afghanistan are foreigners. “Germany for the Germans” — that’s a big motto of AfD.
They want to stop development aid. We have a giant development portfolio here. According to AfD, “keep the German money in Germany”. They would also give less scholarships. We have a giant scholarship program, German Academic Exchange Program with Germany. AfD would definitely reduce that. And some of your most prominent politicians have been beneficiaries of our scholarships.
AfD is against providing visa liberalization for third countries. I’m not in the AfD, but I’m pretty sure that if you ask them, they would say, “Yes, stop this visa liberalization,” also because we have a lot of overstayers from Georgia, we have some criminals from Georgia. AfD says “kick all those foreigners out.”
And then we also come to an issue about the AfD — our internal security service, we call them Office for the Protection of the Constitution, wrote a big report saying that the AfD can be considered a right-wing extremist organization. We’re a rule-of-law country, the AfD took the state to court and the court suspended — has said that the Office for the Protection of the Constitution has to suspend this definition until further clarification by a court. And that’s proper legal procedure, everyone can challenge such a thing. But why did the Office for the Protection of the Constitution come to this? Because in great parts of the AfD they are racist: “Germany for the Germans,” “Germany for white people,” “Germany is not for black or brown people, not for migrants, not for people who came to our country and became citizens”.
There are people in the AfD that are for “remigration” — “send them all back”. What do we call this? We call this kind of “nativist” politics. There’s an original German population — and that happens in other countries too — and for AfD, they should be calling the shots and nobody else should be around, which is completely unrealistic because German reality is already different and the German future is also different because of democracy.
So, if Georgia bets on the AfD to help you to join the EU, that’s a 100% contradiction. Really, if I was a Georgian citizen, I would ask that question to myself and to my government: “How can you tell me AfD is going to help me to get into Europe when AfD will get rid of the Europe that we know?
It will just be what their vision is, a Europe of the Nations, and so there will be no EU, then we can stop talking about EU integration.” So, that’s a question.
For what we call ODA – Official Development Assistance, approximate just to say a round number is 2 billion Euros. That’s just Official Development Assistance. Some of it is grants, some of it is preferential loans, some of it is in-kind, training, that kind of things – in our development cooperation. We’ve done so many things together. Along with USA, we were traditionally number one partner of Georgia. When I came, the then Prime Minister said, “You’re our biggest helper in development assistance. Thank you, Germany.”
Prime Minister Gharibashvili. We know what happened to him.
Big parts of the electrical grid here in Georgia were financed by German soft loans — loans that people say “Ah, it’s just a loan, we pay it back.” It’s a loan you can’t get at the bank, so it’s still much better, right? It’s a gift from the German people.
The water supply, almost the water in Batumi is from Germany. The National Parks, your system of National Parks, your forest protection program — Germany, still ongoing.
Vocational training — we have a huge investment in vocational training. Germany financed and wrote the handbook for vocational training for Georgian wine makers. Such a big deal for Georgia — German. With pleasure, in partnership, in friendship.
Private sector development — the laws around business. I meet all the time Georgian business people who say, “Oh, I went to Germany for a training as a business person.” And there’s more.
And don’t forget, we also have a Goethe Institute here for 40 years doing cultural cooperation with Georgians. Always partnership projects where both sides bring something in and create something artistic, some art, some culture.
We have an office of German Academic Exchange Service, we give hundreds of scholarships, different types, to Georgians. And just to repeat, some of your leading politicians were beneficiaries of that.
We have the political foundations here that have been helping Georgia with like workers’ rights, women’s rights, minorities’ rights, helping with legislation.
We’ve done a lot. 2 billion is just for ODA, plus the cultural, plus the scholarships — not counting private money, of course, it’s impossible to calculate because we’re not a communist country that keeps tabs on everything.
That support was all built on the premise that Georgia and Germany are moving in the same direction into what the Georgians call Euro-Atlantic integration. That’s why we did it. And now it’s going to be less because that premise is very questionable now.
What’s our interest in Georgia? First of all, we have an old traditional relationship that goes way back. Every Georgian knows we were the first in 1918 to recognize Georgia, we were the first in 1992 to accredit an ambassador. So what’s our interest? After the historical friendship came the 1990s – Germany had great empathy and sympathy for all the countries that fell out of the Soviet Union, that were liberated from communist rule. Don’t forget, half of our country was occupied by the Soviet Union, half of our country had a communist government. So we were right at the frontier. We experienced it ourselves — in a slightly different way, East Germany was not part of the Soviet Union, but it was controlled by the Soviet Union. And we had a great sympathy for Georgia.
Maybe a symbolic moment was when our then Foreign Minister Hans-Dietrich Genscher, who was one of the architects of German unity, flew here 1992 to see his friend Eduard Shevardnadze, who was President of Georgia and who together called and Gorbachev, and Genscher and Shevardnadze, they were architects of German unity. This was a kick-off.
And then the newly independent sovereign Georgia said to us, “We want partnership from you in three things: build up a democracy — Western style, liberal, build a market economy, and Euro-Atlantic integration.” And we said all those three things we had to do ourselves after the Second World War. With all those three things we got big support from our friends in the West and we were successful in all of those.
So yes, that’s the framework for our partnership. And now, Georgia applied to the EU, not the EU to Georgia. The EU is the basis for us for our peace, freedom and prosperity.
After the attack on Ukraine, we said, let us deprioritize any concerns we have about further enlargement and let’s go with energy and with confidence and enlarge now quickly. Europe is under threat and the bigger this Union becomes — of peace, freedom, prosperity — the better for us. It’s so simple.
What’s our interest? – If our neighbour is doing well, that’s good for us. And if Georgia joined the EU — which it can, which is tangible, right? It’s still open and I believe it’s possible — then Georgia could be the anchor on the other side of the Black Sea, in the Southern Caucasus, for peace, freedom and prosperity. That would be good for us. That is our interest here.
We speak about opportunity costs — what could be, what is and what are the risks. So what could be: Georgia could be the anchor for good development of the Black Sea region and the Southern Caucasus, turning it from a fragmented space with risks, with a bad environment — sustainability — turning it into a zone of connectivity, of peace and prosperity. That’s our interest.
And for a long time our interests were aligned. And now I’m sorry to say they’re not anymore. They appear not to be. And that’s quite bad. And I have to say Germany didn’t do it, the EU didn’t do it, Georgia chose another path.
No. I don’t think so. The EU are 27 states and I can’t speak for the whole EU. I don’t believe they would turn a blind eye. Certainly, Germany would not. Human rights are essential. We are bound — as, by the way, is Georgia — by several international agreements that we have signed, like Georgia did: the UN Convention on Human Rights, the European Convention on Human Rights. So we have an obligation, a legal obligation to protect human rights everywhere in the world.
Germany also has an obligation that arises out of our own history. We were gross human rights violators — that’s even an understatement. And people fled Germany and tried to find a safe haven. So, the answer is no. Connectivity and transit in the Black Sea, Southern Caucasus region is important, but it’s not that important.
Germany is not going to sell its values for a few kilometres of highway and for a couple of more containers moving around.
It’s also important not to overestimate the Middle Corridor. And that brings me to the point: you know, in foreign policy we sometimes speak about value-driven foreign policy or interest-driven foreign policy. And it’s actually not a contradiction, it’s always a balance. But it’s possible to pursue our interests — and we do pursue our interests, we have contributed to Georgian infrastructure, we will continue to contribute to Georgian infrastructure. Also, we’re one of the main shareholders in the international financial institutions — and pursue our values: Defend human rights, speak out, protest, whatever.
And in the end, our interests are best served when our values are met. We think that freedom, human rights are good for human development, are good for the economy, are good for business. And we think that the opposite is not so good for business and certainly for German business. I mean, German companies don’t like to invest in authoritarian countries — or they invest less than in free countries.
Oh, this I don’t know.
So, Mr. Gakharia made a claim for asylum based on political persecution in Georgia. That’s his right under our constitution, as is the right of any person in the world and it goes back to our history: many people had to flee from Germany under Nazi rule and some had a hard time finding a safe haven.
I don’t know the details of his case. It’s under consideration. I know it hasn’t been decided.
I would not say that Germany is a safe haven for GD officials. Any individual can claim asylum, but the cases are considered by independent courts. And we’ll see what the outcome is. The court has to decide that the person is politically persecuted or persecuted for other reasons in his home country and it’s a danger to go back.
I actually don’t. I don’t know anything about whether he’s in Germany or not. I wouldn’t find out because, as you know, any Georgian can enter Germany without a visa for three months. After three months, if he were in Germany — which, again, I don’t know — he would have to change his status. If it was medical treatment, yes, people come for medical treatment, they stay longer. So I really know nothing about whether he’s in Germany or not. And the embassy wouldn’t find — we wouldn’t find out, that would be with the local authority in Germany. But I really know nothing about whether he’s in Germany or not.
Georgia wasn’t the hardest in any way. I mean, one of the things — I’ve been to many countries also well outside Europe. And Georgia is easy because it’s a European civilization. Georgians are European, so it’s really easy to get along with people and to live here. It’s been a great pleasure and lots of fun.
Now, believe it or not, I dealt with human rights issues in many countries. I was in Singapore, I dealt with human rights issues. I was in China, I dealt with human rights issues. I was in Israel, I had to deal with human rights issues. I was in United Arab Emirates, I dealt with human rights issues. And even in the USA, I dealt with human rights issues. There was a German man, he was on what the US call Death Row — he had a death sentence — in Virginia. And I remember going with my boss, the ambassador, to speak to the Governor whether he can be sent to Germany to serve the rest of his sentence – because we don’t have the death penalty, and we consider it a violation of human rights, cruel and inhuman punishment. This man spent 29 years in jail in the USA and then he was released on parole and deported to Germany. So even in the USA I dealt with human rights issues.
Now there’s two main differences to Georgia. First, those were individual cases. And none of the countries that I was in went from a good situation to a bad situation — so where the development was bad, so-called backsliding. China’s not a democracy, UAE’s not a democracy, Singapore has its system of government — that was never a question, we don’t challenge countries’ self-governance, we challenge human rights violations…
But here in Georgia, it’s — when I came, as I said in the beginning of the interview, everything was going forward, positive, and then it started going bad. That’s the first difference.
Second difference: none of those countries were an EU candidate. Georgia is an EU candidate. Georgia applied. And as an EU candidate, for me as a member state ambassador, it is not only my right, it is my duty to address issues where you no longer conform with the European Union – And some of the human rights violations that happen here, are not. So it is my duty and my task to mention and criticize violation of human rights and democratic backsliding. And if you don’t accept that, you haven’t understood what the EU is about or you’re not serious about the EU.
And by the way, we also accept in Germany if we get criticized for individual human rights violations.
Well, first of all, that’s for the Georgians to decide, right?! I have my opinion and I will tell you, but the main point: Georgian citizens should decide their own future.
Now, the world is in turmoil and Georgia is a small country. Personally I see three sort of general options for Georgia. One is to join the EU. I would call it a golden future. Look at all the other member states that joined—they all had a very positive development. And they feel safer and more protected in a world where Great Power politics is attempting a comeback, where some powers seem to think that the Rule of Force, the Rule of Power is preferable to the Rule of Law, where you can settle conflicts with the military rather than with peaceful means and negotiations.
We always say, all European countries are small. That’s part of the reason we have the EU — that as a unit, we are better able to protect ourselves and to defend our interests. So, number one: join the EU, golden future.
Second: You can stay a small country in the Southern Caucasus. Some people say “we’ll be a second Dubai, we’ll be a second Switzerland” — that’s quite hard to achieve, but why not if that’s the choice of the Georgian people? Okay. But you would probably be a country without any market integration, so you stay a small country, a small market — which is relevant for economics and business — and a country without a political alignment, which is relevant for security and sort of a feeling of safety.
Third option is you’re a small country in the Southern Caucasus, no market integration, no alignment, and you stay below — from a German perspective — our standards for human rights and democracy. If the Georgian people decide that’s what they want or that’s the way it turns out, can also be — we will still have relations but they will be very reduced. Georgia will not be so interesting under those circumstances.
Now, the international situation: Germany rejects this trend towards “Rule of Force against Rule of Law”. We don’t want to live in a world where people settle their conflicts with the military. We don’t want to live in a world where people change borders by force. It came into vogue, seems to be coming into vogue with some people, but it’s also showing its limits right now. One of the limits that is very clear to us as German government is that Russia is losing. Russia is not winning. Russia is losing in Ukraine, Russia is losing in the economic sphere, Russia is losing the ideological competition and so are some others — these limits are being shown.
Personally, I’m so happy that I’m a citizen of the European Union. I have great confidence in the future of the EU. I wouldn’t trade my EU citizenship for anything else. I don’t need to go to California or South Africa or, you know, what people talk about — Australia… I will stay in the EU. We are really a lesson from history — that this Rule of Power, nationalism, militarism, solving things with military means is a bad solution. That’s our lesson from history in the EU. We built the EU — yes, it’s complicated, it’s slow, it’s sometimes cumbersome — people say “Ah, I wish we could, you know, just decide for ourselves, we always have to speak with everyone in the EU and discuss and discuss” — but it’s the best solution we’ve found to the issues.
We are a big unit, we are 450 million people, we are giant market, we have all the cultural diversity, we have freedom, we have prosperity. Sure, there’s challenges, but I think looking at the world, I’m confident that the EU is best placed to meet the challenges. Our model is attractive.
I think the future of Georgia is open. I don’t think the course has been finally determined. I don’t think the course against the EU is fixed. Why? Because in my impression, Georgians want to be part of Europe. Georgians dream about a European future. Some know exactly what it means to join the EU and what it entails, others just say, “You know, I’m Georgian, therefore I’m European.”
And so many Georgians tell me, “What’s the alternative for us? We’re not Russians, we’re not Turks, we’re not Iranians or Azeris. We can be friends with Armenia, but is that enough? is that a shoulder we can put our head on?” Perhaps, not sufficiently. There’s the old saying — that some people say goes back to Abraham Lincoln, the former US President — “you can fool some of the people some of the time but not all of the people all of the time”. That’s the short version of the statement. So, if the population really wants Europe, in the end through many challenges, I believe they will get Europe. And our offer is there for you. The candidate status remains. I think the future is open. It’s challenging but it’s open.
I’m about to retire — it’s not a secret, I’m 66 years old. It’s a federal law that people born in my year have to retire this year. And so I’m looking forward to it. I’ve been a diplomat for more than 40 years now and I enjoyed it very much, but after 40 years it’s enough, right? Why should I continue for 50 or forever?
I’m going back to Berlin, which is my hometown. I’ve been there since the age of five, I went to school there, I went to university there. We have a very beautiful Belle Époque apartment — it’s under conservation protection, you know, we live in a monument — in a wonderful neighbourhood. I have many friends there. I’m going back to the European Union, which I love — all the European countries are close to me.
Georgia has been my seventh foreign posting. I mentioned some of the countries. I have family in the USA, I have family in Latin America. And I’ve stayed connected to people in all seven countries and I met very wonderful people in Georgia. I will take many good friends from Georgia — I won’t physically take them, I will keep them in my heart and they will stay.
And I have a great admiration also for the many Georgian people that are showing great courage and dignity in the face of adversity now, in the face of intimidation. So, Georgia will stay close to my heart.
Someone recently said they ‘can’t wait for me to leave and for this episode to be finished’. For me, Georgia was not just an episode. I care about the European future of Georgia. I think it will come, it’s there for you to take. There’s some work that needs to be done but it’s graspable. I don’t want Georgia to miss the opportunity. I don’t want the EU to miss the opportunity with Georgia. I don’t want the Georgian people to be betrayed out of this opportunity—for someone to fool them and say, “You know, we’re taking you into the EU” when actually they’re not. That’s why I’ll be watching Georgia from my retirement, my comfortable retirement – from my easy chair. And I do look forward to coming back and meeting Georgian friends in Berlin and elsewhere.
Journalist: Irma Dimitradze
რა არის დამოუკიდებლობა? – დამოუკიდებლობის ციფრულ მუზეუმში, მაგალითად, ნოე ჟორდანიას შეგიძლიათ დაუსვათ ეს შეკითხვა, ცხადია, ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებით.
„როდესაც 1918 წლის 26 მაისს ვაცხადებდი საქართველოს დამოუკიდებლობას, ვიცოდი, რომ ეს იყო ჩვენი ხალხის ბედისწერის წყვეტის მომენტი,“ – გპასუხობთ ნოე ჟორდანია, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პირველი პრემიერ-მინისტრი და დამოუკიდებლობის ერთ-ერთი მთავარი არქიტექტორი, – „დამოუკიდებლობა არ არის მხოლოდ ფორმალური აქტი – ეს არის ხალხის უფლება, თავად განსაზღვროს თავისი მომავალი. ჩვენ ვთქვით: „პატარა ხალხსაც აქვს უფლება იცხოვროს…“
დამოუკიდებლობის ციფრულ მუზეუმში დამოუკიდებლობასა თუ პატრიოტიზმზე შეკითხვები ასევე სხვა ისტორიულ ფიგურებს შეგიძლიათ დაუსვათ, მაგალითად მარო მაყაშვილს ჰკითხოთ: რა არის პატრიოტიზმი? რისთვის გასწირა თავი?
აქვეა ზვიად გამსახურდია, მერაბ კოსტავა, ილია ჭავჭავაძე…
საზოგადოებრივმა მოძრაობამ – „ერთი ხალხი – ერთი საქართველო“ შექმნა პროექტი „დამოუკიდებლობის მუზეუმი“. პროექტზე სამოქალაქო აქტივისტმა და პოლიტიკოსმა დავით ჯინჭარაძემ იმუშავა.
დამოუკიდებლობის ციფრულ მუზეუმში შეგიძლია გაეცნოთ საქართველოს ისტორიას – ისტორიკოსი რუსუდან კობახიძე მოგიყვებათ დამოუკიდებლობის პირველ წლებს, გასაბჭოების პერიოდს, რა ხდება დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ…
პლატფორმაზე გაეცნობით ასევე საქართველოს დროშის წარმოშობის ისტორიას. აქვე შეგიძლიათ თქვენი ფანჯრებიდან გადმოფენილი დროშის ფოტო, ან ვიდეო ატვირთოთ.
„თქვენს მიერ გამოგზავნილი დროშებით 26 მაისს საზეიმო ინსტალაციასაც გავხსნით.
ერთ დღეს ამ მუზეუმს რეალობად ვაქცევთ, დღეს კი, ის ონლაინ არის ხელმისაწვდომი. რეჟიმის პირობებში, თვით დამოუკიდებლობა, მშვიდობა და თავისუფლება კვლავ დასაცავი გვაქვს. ამიტომ, სანამ ფიზიკური მუზეუმი შეიქმნება, ჩვენ დამოუკიდებლობის ციფრული მუზეუმი შევქმენით, სადაც შეგიძლიათ დამოუკიდებლობის ისტორიას გაეცნოთ და წარსულს გაესაუბროთ კიდეც ხელოვნური ინტელექტის საშუალებით,“ – ამბობს დავით ჯინჭარაძე.
ამ პლატფორმაზე იპოვით კიდევ ერთ საინტერესო კატეგორიას: „პირველი რესპუბლიკის იუმორი“. აქ ნახავთ, მაგალითად, პირველი რესპუბლიკის დროს არსებული სატირული ჟურნალში „ეშმაკის მათრახში“ [1907-1921] გამოქვეყნებულ სხვადასხვა მასალას, მათ შორის, ამ გამოცემის ბოლო ნომერს, რომელიც იმ პერიოდს დაემთხვა, როცა საბჭოთა რუსეთმა საქართველოს დამოუკიდებლობა აღიარა. მალევე რუსეთმა ტრადიციულად აღებული პირობები დაარღვია და საქართველოში შემოიჭრა.
ბათუმში, რუსთაველის ქუჩაზე მდებარე სამშობიარო სახლი შეიძლება აუქციონზე გაიყიდოს. ამის შესახებ „ბათუმის სამშობიარო სახლის“ აქციონერი ექიმები საუბრობენ, რომლებსაც, მათივე თქმით, აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრი პირადად შეხვდა და განუცხადა, რომ სამშობიარო სახლს აუქციონზე გაასხვისებენ.
„ჩვენ ვართ 110 პარტნიორი, ათწლეულებია შევინახეთ ეს შენობა, ისტორია და სამშობიაროს პროფილი,“ – გვეუბნება „ბათუმის სამშობიარო სახლის“ დირექტორი და ერთ-ერთი აქციონერი, ნანა შერვაშიძე, – „თუ სამშობიარო სახლი აუქციონით გასხვისდება, ნაკლები შანსია, ან საერთოდ არ არსებობს იმის შანსი, რომ სამშობიაროს პროფილი შენარჩუნდეს“.
სამშობიაროს თანამშრომლების თქმით, როგორც მას ეკონომიკის მინისტრმა შეხვედრაზე უთხრა, შენობა მინიმუმ 23 მილიონად გაიყიდება აუქციონზე – აუდიტის დასკვნით ამ ფასადაა შეფასებული ბათუმში, რუსთაველის ქუჩაზე, პრესტიჟულ უბანში მდებარე 3596 კვ. მეტრი მიწის ნაკვეთი ისტორიული, ორსართულიანი შენობით.
ექიმებს ეჭვი აქვთ, რომ ინვესტორს, რომელიც ამ თანხას გადაიხდის სამშობიაროს შენობაში, ინვესტიციის სხვა მიზანი ექნება:
„შენობა და ტერიტორია არ იძლევა იმის საფუძველს, რომ აქ მრავალპროფილური კლინიკა მოეწყოს და, მათ შორის, იყოს სამეანო განყოფილება. ჩვენ მოვითხოვეთ ზურაბ პატარაძესთან შეხვედრა და იმედი გვაქვს, რომ ის მოაგვარებს ამ პრობლემას,“ – დასძენს ნანა შერვაშიძე „ბათუმელებთან“.
ეს უძრავი ქონება აჭარის და ეკონომიკის სამინისტროს საკუთრებაა. შენობა სამინისტროს 2013 წლიდან იჯარით აქვს გადაცემული ქონება „ბათუმის სამშობიარო სახლისთვის“. ეს კომპანია სამშობიარო სახლის რამდენიმე ძველმა თანამშრომელმა შექმნა. „სამშობიარო სახლი“ სამინისტროს იჯარის თანხას უხდიდა – ყოველთვიურად 20 ათას ლარს.
აჭარის ეკონომიკის სამინისტროსთან გაფორმებულ იჯარის ხელშეკრულებას ვადა 2026 წლის პირველ იანვარს გაუვიდა. ახალი იჯარის ხელშეკრულება აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს „ბათუმის სამშობიარო სახლთან“ ამ დრომდე არ გაუფორმებია. სამედიცინო პერსონალის თქმით, სამხაურაულის ექსპერტიზამ რუსთაველის ქუჩაზე მდებარე ისტორიული სახლის იჯარის საფასური თვეში მინიმუმ 83 ათასი ლარით განსაზღვრა.
„ჩვენ ამ ფასის გადახდაზეც ვიყავით თანახმა, მაგრამ სამინისტროსგან მაინც უარია,“ – ამბობენ ექიმები.
ჯერ-ჯერობით აუქციონი ბათუმის სამშობიარო სახლზე გამოცხადებული არ არის.
„ბათუმელები“ დაუკავშირდა აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს პრესცენტრს, თუმცა ინფორმაცია ამ დრომდე არ მიგვიღია. ამ უწყებაში ასევე ვიკითხეთ: თუ სამშობიაროს აუქციონზე გასხვისებას გეგმავს სამინისტრო, იქნება თუ არა აუქციონის პირობა სამშობიაროს პროფილის შენარჩუნება? – პასუხის მიღების შემთხვევაში მასალა განახლდება.
რუსთაველის ქუჩაზე მდებარე სამშობიარო სახლში ამ ეტაპზე მხოლოდ საკონსულტაციო და ამბულატორიული განყოფილებები მოქმედებს, სამეანო განყოფილებას მუშაობა 2022 წლიდან შეჩერებული აქვს.
„სამშობიარო სახლის“ აქციონერების თქმით, სამეანო განყოფილების სარემონტო ხარჯები დაახლოებით 2 მილიონი ლარია, რის საშუალებაც არ აქვთ. მათი თქმით, უკვე ნახევარი მილიონი ლარი დახარჯეს საკონსულტაციო და ამბულატორიული განყოფილებების მოსაწესრიგებლად, ასევე 400 ათასი ლარი დასჭირდათ საბანკო გარანტიისთვის.
აქციონერებმა, რომლებიც მართავენ ბათუმის სამშობიაროს და არ არიან უძრავი ქონების მესაკუთრე, 2017 წელს ქვეიჯარის ხელშეკრულებით შემოიყვანეს „მრავალპროფილური სამშობიარო სახლი“. ამ კომპანიას 1 მილიონ 200 ათასი ლარის ინვესტიცია უნდა ჩაედო სამშობიარო სახლში. ქვემოიჯარესთან კონტრაქტი 2026 წლამდე გაფორმდა, თუმცა მას 2024 წელს დაუტოვებია ბათუმის სამშობიარო სახლი. მრავალწლიანი სასამართლო დავა „ბათუმის სამშობიარო სახლს“ და ქვემოიჯარე კომპანიას შორის მორიგებით დასრულებულა.
„მან არ შეასრულა ვალდებულებები… ჩვენ რაღაც დავთმეთ, რომ 2024 წელს გასულიყვნენ, წესით, 2026 წლამდე შეეძლოთ დარჩენა,“ – ამბობს ნანა შერვაშიძე.
ამ თემაზე:
ბათუმში მართვის მოწმობის უფლების მისაღებად პრაქტიკული საგამოცდო მარშრუტი N1 შეიცვალა.
ამასთან, შსს-ს მომსახურების სააგენტოს ინფორმაციით „22 მაისიდან მართვის უფლების მისაღები პრაქტიკული გამოცდის პირველი ეტაპის [მოედანი] წარმატებით ჩაბარებისთანავე, კანდიდატებს ეძლევათ შესაძლებლობა, პრაქტიკული გამოცდის მეორე ეტაპზე გასასვლელად სასურველი დრო ყოველგვარი ლოდინის გარეშე, სააგენტოს სტრუქტურულ ერთეულში დაჯავშნონ“.
სააგენტოს განცხადებით ცვლილების მიზანი „მართვის უფლების მისაღები გამოცდის პროცესის გაუმჯობესებაა“.
ახალი საგამოცდო მარშრუტი N1 ბათუმში: მომსახურების სააგენტოს ტერიტორია-სულხან-საბა ორბელიანის ქუჩა – ჟიული შარტავას ქუჩა – პუშკინის ქუჩა – დემეტრე თავდადებულის ქუჩა – ბაგრატიონის ქუჩა – ჟიული შარტავას ქუჩა – სულხან-საბა ორბელიანის ქუჩა – მომსახურების სააგენტოს ტერიტორია.
აღსანიშნავია, რომ ბათუმში, ილია ჭავჭავაძის ქუჩა ერთ-ერთი რთული მონაკვეთია ავტომანქანების გადაადგილების კუთხით. ამ ცენტრალურ ქუჩაზე ქალაქის მერიამ მოძრაობა ჯერ ცალმხრივი გახადა და მეორე ზოლში მხოლოდ ბასლაინი დატოვა. შემდეგ კი მოძრაობა ორმხრივი გახადა, თუმცა ბასლაინიც დატოვა.
ბათუმში N1 საგამოცდო მარშრუტის ცვლილების პარალელურად, საქართველოში გამარტივდა მართვის მოწმობის აღებაც. ამის შესახებ 21 მაისს გახდა ცნობილი.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს მომსახურების სააგენტოს ინფორმაციით, ცვლილებები შევიდა მინისტრის ბრძანებაში, რომელიც სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის უფლების მისაღებ გამოცდებს ეხება.
ამ თემაზე ვრცლად:
მართვის მოწმობის მისაღებ გამოცდაზე მეტი შეცდომის დაშვების უფლება გექნებათ – ახალი ცვლილებები
მართვის მოწმობის აღება გამარტივდა. ინფორმაცია ამის შესახებ დღეს, 21 მაისს გახდა ცნობილი.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს მომსახურების სააგენტოს ინფორმაციით, ცვლილებები შევიდა მინისტრის ბრძანებაში, რომელიც სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის უფლების მისაღებ გამოცდებს ეხება.
სააგენტოს ინფორმაციით, განხორციელდა შემდეგი ცვლილებები:
ანუ, ცვლილებამდე არსებული წესით, მე-12 მსუბუქი შეცდომა ავტომატურად გამოცდის შეწყვეტას [მძიმე შეცდომას] ნიშნავს.
ახალი წესით, კანდიდატს 14 მსუბუქი შეცდომის დაშვების უფლება ექნება, მე-15 შეცდომა კი გამოცდის შეწყვეტას გამოიწვევს.“
სააგენტოს ინფორმაციით, „სატრანსპორტო საშუალების მართვის უფლების მისაღები გამოცდის პროცესის გაუმჯობესების მიზნით ბათუმსა და გორში მარშრუტების ცვლილება განხორციელდა“.
ახალი საგამოცდო მარშრუტი N1 ბათუმში: მომსახურების სააგენტოს ტერიტორია-სულხან-საბა ორბელიანის ქუჩა – [გენერალ ასლან აბაშიძის ქუჩის პატარა მონაკვეთი] – ჟიული შარტავას ქუჩა – პუშკინის ქუჩა – დემეტრე თავდადებულის ქუჩა – ბაგრატიონის ქუჩა – ჟიული შარტავას ქუჩა – [გენერალ ასლან აბაშიძის ქუჩა] – სულხან-საბა ორბელიანის ქუჩა – მომსახურების სააგენტოს ტერიტორია. [ამ დრომდე არსებულ მარშრუტში შედიოდა ილია ჭავჭავაძისა და ტბელ აბუსერიძის ქუჩები და არ იყო თავდადებულის ქუჩა. ძველი მარშრუტი შეგიძლიათ იხილოთ ამ ბმულზე.]
გერმანიის ელჩი საქართველოში, პეტრე ფიშერი მალე თავის მისიას დაასრულებს. ელჩი ამბობს, რომ მისი 40-წლიანი დიპლომატიური კარიერის განმავლობაში საქართველო სხვა ქვეყნებისგან იმით განსხვავდება, რომ საქართველოს გარდა, არც ერთი ქვეყანაში, სადაც ის მუშაობდა, არ მომხდარა „უკუსვლა“.
„ბათუმელებმა“ ინტერვიუ ჩაწერა პეტერ ფიშერთან. მას „ოცნების“ რიტორიკაზე, გერმანია-საქართველოს ურთიერთობაზე, უვიზო რეჟიმის შეჩერებასა და სხვა მნიშვნელოვან საკითხებზე ვესაუბრეთ. ელჩმა ფიშერმა ასევე გვითხრა, რომ საქართველოში გერმანიის შემდეგი ელჩი ქალი იქნება.
სიმართლეა, რომ ძალიან ნასიამოვნები ვიყავი საქართველოში ყოფნით და ახლაც მსიამოვნებს აქ ყოფნა.
ჩემი მისიის შესაჯამებლად ვიტყვი, რომ ნამდვილად მოხდა ცვლილება. მე აქ ოთხი წელი დავყავი. პირველი ორი წლის განმავლობაში, როგორც გერმანიის ელჩი – ქვეყნისა, რომელიც საქართველოს ერთ-ერთი წამყვანი პარტნიორი და მეგობარია – ყველასთვის საუკეთესო მეგობარი ვიყავი, მათ შორის „ქართული ოცნებისა“ და მთავრობის წევრებისთვის.
თითქმის ყველას საკმაოდ კარგად ვიცნობ, კარგად ვეწყობოდით ერთმანეთს. ბევრ მათგანთან გერმანულადაც კი ვსაუბრობდი. ჩვენ უკან გვქონდა 30-წლიანი ძალიან ღრმა და ფართო პარტნიორობა, ხოლო მანამდე კიდევ უფრო ხანგრძლივი, ტრადიციული მეგობრობა ორ ქვეყანას შორის.
საქართველო ევროკავშირისკენ მიმავალ გზაზე იყო. ეს იყო და დღესაც რჩება ჩემი საქმიანობის მთავარ ჩარჩოდ. ეს იყო ძალიან კარგი გზა და ძალიან მნიშვნელოვანი რამ. გერმანიისთვის არსებითია, ვინ უერთდება ევროკავშირს და ვინ – არა. ასე რომ, ჩვენ ერთად ნათელ მომავალს ვუყურებდით, ვიყავით თანხვედრაში, მეგობრობასა და პარტნიორობაში და ვმუშაობდით საერთო მიზნისთვის.
ამ ყველაფრის კულმინაცია იყო 2023 წლის დეკემბერში საქართველოსთვის ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის მინიჭება. მე თავისუფლების მოედანზე მთავრობასთან ერთად ვიდექი სცენაზე, ისმოდა ევროკავშირის ჰიმნი, ყველა ზეიმობდა, ყველა ბედნიერი იყო. მახსოვს, „ქართული ოცნების“ ლიდერები მხარზე ხელს მადებდნენ და მეუბნებოდნენ: „არის! კანდიდატის სტატუსი! მნიშვნელოვანი ნაბიჯია!“
2024 წლის დასაწყისში ყველაფერი შეიცვალა. ჩვენ დავინახეთ მტრული რიტორიკა დასავლეთის, ევროკავშირისა და გერმანიის წინააღმდეგ, ასევე ევროკავშირის წარმომადგენლების, მათ შორის ჩემ წინააღმდეგაც. დაიწყო ისეთი კანონების მიღება, რომლებიც ეწინააღმდეგება ევროკავშირის კანონმდებლობას – სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ჩვენ დავინახეთ კონკრეტული ქმედებები, რომლებიც შეუთავსებელია ევროკავშირში გაწევრიანების მიზანთან. ჩვენ ასევე დავინახეთ სამოქალაქო და ადამიანის უფლებების დარღვევები და დაშინების ზოგადი ატმოსფერო.
გარდატეხა 2024 წლის დასაწყისში მოხდა – თუ პირველი ნახევარი ძალიან პროდუქტიული და პოზიტიური იყო, მეორე ნახევარი აღმოჩნდა პრობლემური დღის წესრიგით, ჩვენი ინტერესების თანხვედრის დაკარგვითა და მეგობრული ურთიერთობების დაზიანებით.
ვფიქრობ, ეს წარუმატებელი სტრატეგიაა. მიკვირს, საერთოდ ვის სჯერა ამის.
ნუთუ ვინმეს სჯერა, გერმანიის ელჩს იმდენად დიდი გავლენა აქვს, რომ შეუძლია პირადი დღის წესრიგით იმოქმედოს საქართველოს წინააღმდეგ? ეს დაუჯერებელია და, რა თქმა უნდა, სიცრუეა. მე პროფესიონალი დიპლომატი ვარ. მე ვახმოვანებ გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის პოზიციას.
ამ თავდასხმების ფონზე, გერმანიის მთავრობამ წერილობით არაერთხელ დაადასტურა, რომ მე ჩვენს პოლიტიკას, პოზიციას, აზრსა და წუხილებს გამოვხატავ – როგორც საქართველოს მეგობარი.
საქმე გვაქვს გარკვეულ ნარატივთან, რომელიც „ქართულმა ოცნებამ“ შეიმუშავა. ეს არის გამოგონილი ნარატივი „გლობალური ომის პარტიის“, „დიფსთეითის“ და „ლიბერალური ფაშიზმის“ შესახებ, რომლებიც თითქოს შეთქმულებას აწყობენ საქართველოს წინააღმდეგ.
ეს სიცრუეა.
მე 40 წელია გერმანიის მთავრობაში ვმუშაობ და არანაირი „დიფსთეითი“ არ მინახავს. ვინ არის ეს „დიფსთეითი“? შეუძლიათ სახელი დაგვისახელონ? ან სახე გვაჩვენონ? როგორ შეიძლება ეს ჯგუფი ასე გავლენიანი იყოს აშშ-ში, მერე გადავიდეს ევროკავშირში, მერე დიდ ბრიტანეთში და მას ვერავინ ხედავდეს? ფაქტები სხვას ამბობს. ფაქტია, რომ ევროკავშირი და მისი წევრი ქვეყნები საქართველოს ნამდვილი მეგობრები და პარტნიორები არიან.
ჩვენ არ ვერევით შიდა საქმეებში და არ ვუწყობთ ხელს ძალადობას. თუმცა „ქართული ოცნება“ ამ ნარატივს ავითარებს, ერთი ჩემნაირი, „ბებერი დიპლომატი“ კი მათ ამ ნარატივის გასამყარებლად სჭირდებათ. ისინი იყენებენ ყველაფერს, რასაც იპოვიან და ამბობენ, რომ ეს მათი შეთქმულების თეორიის მტკიცებულებაა.
ისინი იქამდეც კი მივიდნენ, რომ – როგორც ამერიკულ ინგლისურში ამბობენ – „ავტობუსის ქვეშ შემაგდეს“ (გამწირეს), რათა გერმანიის ელჩი მსხვერპლად ექციათ საკუთარი ნარატივისთვის. არ ვთვლი, რომ ეს ჭკვიანური პოლიტიკაა. არ ვფიქრობ, რომ საქართველოს ინტერესებში შედის გერმანიის ელჩზე ასეთი თავდასხმები და ცილისწამება – ვიმეორებ, გერმანია იყო, არის და იქნება საქართველოს მეგობარი.
ამ თავდასხმების მიზანი სწორედ დაშინება და მსუსხავი ეფექტის შექმნაა. თუმცა, დიპლომატები აქ თავისი საქმის გასაკეთებლად და ქვეყნის წარსადგენად არიან.
არ ვიცი, როგორ მოქმედებს ეს სხვა დიპლომატებზე, მაგრამ ვიტყვი ასე: სასიამოვნო ნამდვილად არ არის, როცა პრეზიდენტი, პრემიერ-მინისტრი, პარლამენტის თავმჯდომარე თუ სხვა დეპუტატები მუდმივად გეუბნებიან, რომ მატყუარა ხარ და ძალადობას უჭერ მხარს. ეს არ არის სახალისო.
თუმცა, უნდა ითქვას, რომ დიპლომატების დაშინებაზე ბევრად უარესი ისაა, რასაც საქართველოს მოქალაქეების მიმართ ვხედავთ.
რაც შეეხება ჩემს შემცვლელს, ის ქალი იქნება და იქნება ისეთივე პროფესიონალი, როგორიც მე ვარ.
დარწმუნებული ვარ, რომ საქართველოსა და ევროკავშირის ყველა მეგობარი მას მხარს დაუჭერს და მის მიმართ იქნებიან კეთილგანწყობილები, მეგობრულები და გულუხვები, ზუსტად ისეთები, როგორიც უამრავი ქართველია ჩემს მიმართ.
ის მხარდაჭერა, რასაც მე ვიღებ, მართლაც უზარმაზარია – უცხოებისგანაც კი, როცა ყოველდღიურად ქუჩაში გავდივარ.
დიახ, ეს ნამდვილად შესაძლებელია. ევროკავშირის სანქციებს ერთხმად მიღებული გადაწყვეტილება სჭირდება და უნგრეთი იყო ლიდერი იმ წინადადებებზე ვეტოს დადებაში, რომლებიც ევროპულ საბჭოში განიხილებოდა. ასე რომ, ცვლილება შესაძლებელია.
საქართველოში ბევრი მეკითხება: „რატომ არ აწესებთ ამა თუ იმ სანქციას?“ ადამიანის დასანქცირება სხვა ქვეყანაში იქ ჩადენილი ქმედებებისთვის დიდი გამონაკლისია. ჩვენ აქ იურისდიქცია არ გვაქვს. თუმცა, განსაკუთრებულ გარემოებებში არსებობს სამართლებრივი საფუძველი.
ევროკავშირს სამი ასეთი საფუძველი აქვს სხვა ქვეყნის მოქალაქეების დასასანქცირებლად: პირველი – ადამიანის უფლებების დარღვევა; მეორე – უკრაინის წინააღმდეგ რუსეთის აგრესიული ომის მხარდაჭერა; და მესამე – ე.წ. FIMI (უცხოური საინფორმაციო მანიპულირება და ჩარევა). ჩვენ უკვე დავასანქცირეთ ადამიანები, რომლებიც რუსულ აგრესიულ პროპაგანდასა და უცხოურ საინფორმაციო მანიპულაციას ეწეოდნენ.
სამი საფუძველი არსებობს და უნგრეთის ხელისუფლების ცვლილებასთან ერთად, ევროკავშირს, შესაძლოა, გაეხსნას გზა მათ გამოსაყენებლად.
ესეც მცდარი ნარატივია. არცერთ ქართველს ჩემთვის არ უთქვამს, რომ უვიზო რეჟიმი უნდა გაუქმდეს.
მეორე პუნქტი: ჩვენ გვინდა, რომ ქართველებმა იმოგზაურონ გერმანიასა და ევროკავშირის სხვა ქვეყნებში უვიზოდ. ჩვენ საქართველოს მეგობრად და კანდიდატად მივიჩნევთ. მოგვწონს, რომ საქართველოს მოქალაქეებს შეუძლიათ სამი თვით ჩამოვიდნენ ჩვენს ქვეყნებში ვიზის გარეშე, როგორც სტუმრები და გააღრმაონ ჩვენი ურთიერთობები.
მაგრამ უვიზო მიმოსვლას თავისი პირობები აქვს. თუ საქართველო არღვევს ამ პირობებს, მაშინ ევროკავშირი ვალდებულია განიხილოს, უნდა დარჩეს თუ არა ძალაში ეს საგამონაკლისო შეღავათი – მნიშვნელოვანია აღვნიშნოთ, რომ თქვენ უვიზო მიმოსვლა კი არ გაქვთ, არამედ საგამონაკლისო შეღავათი ვიზის ვალდებულებისგან.
დღევანდელი მდგომარეობით, გერმანიას სურს, რომ საქართველომ შეინარჩუნოს უვიზო რეჟიმი. ეს არის მთავარი გზავნილი.
არავინ ლობირებს იმას, რომ ეს შესაძლებლობა წაერთვათ საქართველოს მოქალაქეების აბსოლუტურ უმრავლესობას, რომლებიც ჩვენთან კეთილი მიზნებით ჩამოდიან. ჩვენ გვსურს მათ ეს შესაძლებლობა შეინარჩუნონ.
ჩვენ მიერ სხვა ქვეყნების, პირების თუ ორგანიზაციების წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები ევროკავშირის დონის სანქციებია. ცალკეული ქვეყნის მიერ დაწესებული სანქციები დიდი გამონაკლისია. როგორც ვთქვი, ევროკავშირში გვაქვს სამართლებრივი საფუძველი სახელწოდებით FIMI (საინფორმაციო მანიპულირება და ჩარევა). ასე რომ, ეს შეიძლება მოხდეს.
ამ ტელეარხებს, რომლებზეც ვსაუბრობთ, არ ვუყურებ, მაგრამ ვამონიტორინგებ. ჩემთვის ესენი პროპაგანდისტული არხები და პოლიტიკური საბრძოლო მანქანებია. ისინი რეალურად ძალიან ცოტა ახალ ამბავს აშუქებენ და რასაც აშუქებენ, ყოველთვის პოლიტიზებული განცხადებებია. არსებობს დიდი თანხვედრა რუსულ ნარატივთან შინაარსობრივადაც და დროშიც.
ეს ანტილიბერალური, ანტიდასავლური, ანტიევროპული და ანტიგერმანული განწყობებია. ასე რომ, შესაძლოა FIMI-ს მექანიზმი ამუშავდეს. არ ვიცი, ეს 27 წევრი ქვეყნის გადასაწყვეტია.
ახლახან „იმედი“ ევროპარლამენტმაც დაასანქცირა ევროპარლამენტში მედიის წესების დარღვევის გამო. რა თქმა უნდა, თუ „იმედი“ გერმანიის პარლამენტში წავა და ეროვნულ წესებს დაარღვევს, ან სხვა რაიმე უკანონობას ჩაიდენს გერმანიაში, ჩვენ მათ წესების დაცვას ვაიძულებთ.
ეს ნაკლებად სავარაუდოა – სანქციები, რომლებიც ეკონომიკური ინსტრუმენტია და ზღუდავს ეკონომიკურ საქმიანობას, ჩვეულებრივ მხოლოდ ევროკავშირის დონეზე მიიღება. ეს არ არის ჩვენი ეროვნული დონის კომპეტენცია.
კიდევ ერთს ვიტყოდი ამ დისკუსიაზე: „იმედი“ და სხვა არხები ახლა ამბობენ, რომ ეს არის „სიტყვის თავისუფლების დასანქცირება“. ამბობენ: „თუ არ გვაძლევთ უფლებას ვაკეთოთ ის, რაც გვინდა, ამით სიტყვის თავისუფლებასა და თავისუფალ მედიას უთხრით ძირსო“. ეს არის ე.წ. „წითელი ქაშაყი“ (ყურადღების გადამტანი ცრუ არგუმენტი).
სიტყვის თავისუფლება არის ხალხის და არასამთავრობო ორგანიზაციების უფლება სახელმწიფოს წინაშე. ამას ჩვენ „თავისუფლების უფლებებს“ ვუწოდებთ – მოქალაქეებისა და სამოქალაქო საზოგადოების თავისუფლებას. მთავრობას სიტყვის თავისუფლების დაცვა არ სჭირდება, ის ისედაც იმას ამბობს, რაც უნდა. ეს არხები კი სამთავრობო პროპაგანდას ავრცელებენ.
ამიტომ, მათი მხრიდან თქმა, რომ „ჩვენი სიტყვის თავისუფლება იზღუდება“, არის სიტყვის თავისუფლების უფლების თავდაყირა დაყენება და ხალხის მოტყუების მცდელობა.
ეს ბევრ რამეს გვეუბნება. საქართველოს მთავრობას ევროკავშირზე ორი არგუმენტი აქვს: პირველი – რომ 2030 წლისთვის ჩვენ („ქართული ოცნება“) ვიქნებით საუკეთესოდ მომზადებულები, ხოლო 2028 წლამდე არ გვინდა ევროკავშირთან საუბარი, რადგან ისინი გვაშანტაჟებენ. ეს არის ფუნდამენტური გაუგებრობა ან საზოგადოების განზრახ შეცდომაში შეყვანა.
ევროკავშირში გასაწევრიანებლად თქვენ უნდა მიიღოთ ევროკავშირის კანონმდებლობა. ეს ასეა და მორჩა. თუ არ მოგწონთ ევროკავშირის კანონმდებლობა, გთხოვთ, უარი თქვით ამ პროექტზე და ყველას დრო დაზოგეთ. ეს დიდი პროექტია და მუდმივ მუშაობას მოითხოვს ევროკომისიასთან, რათა კანონმდებლობა თანხვედრაში იყოს. იმის თქმა, რომ „ჩვენ ყველაფერს სწორად ვაკეთებთ – საგზაო თუ გარემოსდაცვით კანონებს ევროკავშირისკენ ვცვლით“, აზრს მოკლებულია, თუ დემოკრატიის, კანონის უზენაესობისა და მედიის თავისუფლების კანონებს არ გამოასწორებთ.
ამიტომ, 2030 წლისთვის მზადყოფნაზე საუბარი მცდარია, რადგან ფუნდამენტურ საკითხებში საქართველო ევროკავშირს შორდება. ვინ არის აქ არბიტრი? ევროკომისია. თუ არბიტრს არ აღიარებთ, ევროკავშირზე საუბარი არარეალურია.
მეორე არგუმენტი: „ჩვენ 2030-ში მზად ვიქნებით და ევროკავშირიც მზად იქნება ჩვენთვის“. საქართველოს მთავრობა ამბობს: „იმედი გვაქვს, მანამდე ევროკავშირი შეიცვლება და ჩვენ დაგვემსგავსებაო“ – იმედი აქვთ, რომ უნგრეთი, AfD და მათი მოკავშირეები დაეხმარებიან გაწევრიანებაში.
აქ ორი მომენტია: პირველი – ეს არ მოხდება 2030 წლისთვის. არ მოხდება. და მეორე – ეს რომც მოხდეს, ეს აღარ იქნება ევროკავშირი. ეს იქნება სულ სხვა გაერთიანება იმ უპირატესობების გარეშე, რაც საქართველოს სჭირდება.
რატომ არ მოხდება? – ჩემს ანალიზს გეტყვით:
2030 წლისთვის და არც შემდეგ, გერმანიის კანცლერი AfD-დან არ იქნება. ჩვენი საზოგადოების ძალიან დიდი უმრავლესობა AfD-ს შეხედულებებს არ იზიარებს. ჩვენ შევძლებთ მთავრობის ფორმირებას AfD-ს გარეშე. უნგრეთი კი, ხედავთ, როგორც („ქართული ოცნების“) დიდი მოკავშირე ახლახან გაქრა. AfD ვერ შექმნის გერმანიაში მთავრობას, ხოლო უნგრეთი დაკარგულია – გაწევრიანებისთვის კი ერთსულოვნებაა საჭირო.
არიან მემარჯვენე პოპულისტები ზოგიერთ ქვეყანაში, მაგრამ ბევრ სხვა ქვეყანაში ისინი საერთოდ არ არიან და ეს ქვეყნები არასოდეს დაუშვებენ ევროკავშირის ასეთ ტრანსფორმაციას.
ახლა მეორე არგუმენტი – რომც მოხდეს ეს, როგორია AfD-ს პოლიტიკა გაფართოებაზე? მოდით, დეტალურად ვთქვათ, რადგან ეს აჩვენებს პასუხს თქვენს კითხვაზე, თუ რა დგას იმ პოლიტიკის უკან, როცა აცხადებენ, რომ AfD მათი პარტნიორია.
AfD გაფართოების წინააღმდეგია. ისინი ამბობენ: „არანაირი გაფართოება, არანაირი ახალი წევრები“. როგორ შეიძლება თქვა, AfD დამეხმარება გაწევრიანებაში, როცა ის ამბობს – „არ მინდა, რომ გაწევრიანდე“?
AfD-ს სხვა ევროპა უნდა. ისინი მუშახელის თავისუფალ გადაადგილებას ეწინააღმდეგებიან, რაც საქართველოსთვის ერთ-ერთი დიდი სიკეთე იქნებოდა. წინააღმდეგი არიან სოფლის მეურნეობის პოლიტიკის – საქართველო ხომ სწორედ ამ სფეროში მიიღებდა დიდ დახმარებას. ზუსტად ისე, როგორც ევროკავშირის ბევრი სხვა ქვეყანა, სადაც სოფლის მეურნეობა რთულ სიტუაციაში, მთიანი რეგიონებია და ა.შ.
AfD წინააღმდეგია სტრუქტურული ფონდების, რომლებიც ახალ წევრებს, პერიფერიულ და განვითარებად რეგიონებს ეხმარება: ევროკავშირი ეხმარება ასეთ რეგიონებს უკიდურესი პორტუგალიიდან საბერძნეთამდე, ესპანეთამდე, აღმოსავლეთ ქვეყნებს ევროკავშირის საზღვართან… AfD-ს უნდა „ერასმუსის“ გაუქმება. ათასობით ქართველი სტუდენტი წავიდა ევროპაში ამ პროგრამით.
შესაძლოა.
გერმანული სტიპენდიებით კი ნამდვილად ბევრი წასულა, თითქმის ყველას ვიცნობ. AfD ევროს წინააღმდეგია, ზოგიერთს გერმანიის ევროკავშირიდან (“Dexit”) და ნატოდან გამოსვლაც კი უნდა. AfD-ს მთავარი ლოზუნგია „უცხოელები გარეთ“. მათ უცხოელები არ უყვართ.
ზოგიერთი ქართველი ამბობს: „ნუთუ ჩვენ, ქართველებსაც გვგულისხმობენო?“ და მე ვპასუხობ: მათთვის თქვენ ზუსტად ისეთივე უცხოელები ხართ, როგორც ნიგერიელები, სირიელები ან ავღანელები. „გერმანია გერმანელებისთვის“ – ეს მათი მთავარი დევიზია.
AfD-ს, რომ ჰკითხოთ, გეტყვიან: „შეწყვიტეთ ეს ვიზალიბერალიზაციაო“, მით უმეტეს, რომ გვყავს ბევრი ვადის გადამცილებელი და კრიმინალი საქართველოდან. AfD ამბობს – „გაყარეთ ყველა უცხოელი“.
ასე რომ, თუ საქართველო AfD-ზე ამყარებს იმედს ევროკავშირში მოსახვედრად, ეს 100%-იანი წინააღმდეგობაა.
ოფიციალური განვითარების დახმარების (ODA) ფარგლებში, დამრგვალებული ციფრი რომ ავიღოთ, ეს არის დაახლოებით 2 მილიარდი ევრო. ეს მხოლოდ ოფიციალური განვითარების დახმარება.
ნაწილი არის გრანტი, შეღავათიანი სესხი, ტრენინგი და ა.შ. აშშ-სთან ერთად, ჩვენ საქართველოს ნომერ პირველი პარტნიორი ვიყავით. როცა ჩამოვედი, მაშინდელმა პრემიერმა მითხრა: „თქვენ ჩვენი ყველაზე დიდი დამხმარე ხართ განვითარებაში, მადლობა გერმანიას“.
პრემიერ-მინისტრი ღარიბაშვილი. ჩვენ ვიცით, რა მოუვიდა მას…
საქართველოს ელექტროგადამცემი ქსელის დიდი ნაწილი გერმანული შეღავათიანი სესხებით დაფინანსდა – ხალხი ხან ამბობს, ეს ხომ სესხიაო, მაგრამ ეს ისეთი სესხია, რასაც ბანკში ვერ აიღებ, – ეს გერმანელი ხალხის საჩუქარია.
წყალმომარაგება – ბათუმის წყალი თითქმის მთლიანად გერმანიის დამსახურებაა.
ეროვნული პარკების სისტემა, ტყის დაცვის პროგრამა – გერმანისგანაა და ჯერ კიდევ მიმდინარეობს.
პროფესიული განათლება – ჩვენ უზარმაზარი ინვესტიცია ჩავდეთ ამაში. გერმანიამ დააფინანსა და დაწერა პროფესიული განათლების სახელმძღვანელო ქართველი მეღვინეებისთვის. ეს ხომ ძალიან დიდი ამბავია საქართველოსთვის – ის გერმანულია!
ჩვენ ამას სიამოვნებით, მეგობრობით ვაკეთებდით. კერძო სექტორის განვითარება. არ დაგავიწყდეთ გოეთეს ინსტიტუტი, რომელიც 40 წელია აქ არის. გვაქვს გერმანიის აკადემიური გაცვლის სამსახური (DAAD), რომელიც ასობით სტიპენდიას გასცემს. კიდევ ერთხელ ვამბობ – თქვენი ზოგიერთი წამყვანი პოლიტიკოსი ამ სტიპენდიების ბენეფიციარი იყო.
ჩვენი პოლიტიკური ფონდები ეხმარებოდნენ საქართველოს შრომითი უფლებების, ქალთა და უმცირესობების უფლებების დაცვაში. ეხმარებოდნენ კანონმდებლობაში. ასე რომ უამრავი რამ გაგვიკეთებია, 2 მილიარდი ევრო – ეს მხოლოდ ოფიციალური დახმარებაა, რასაც ემატება კულტურა, სტიპენდიები; რა თქმა უნდა არ ითვლება კერძო ინვესტიციები და ამას ვერც დავთვლით.
ეს ყველაფერი იმაზე იყო აგებული, რომ საქართველო და გერმანია ერთი მიმართულებით მიდიან – ევროატლანტიკური ინტეგრაციისკენ. ახლა დახმარება შემცირდება, რადგან ეს საფუძველი დღეს ძალიან საეჭვო გახდა.
რა არის ჩვენი ინტერესი საქართველოში? პირველ რიგში, ჩვენ გვაქვს ძველი, ტრადიციული ურთიერთობა.
ყველა ქართველმა იცის, რომ ჩვენ ვიყავით პირველები 1918 წელს, ვინც საქართველო აღიარა და პირველები 1992 წელს, ვინც ელჩის აკრედიტაცია მოახდინა.
რა არის ჩვენი ინტერესი? – ისტორიული მეგობრობის შემდეგ მოვიდა 1990-იანები, გერმანიას ჰქონდა დიდი თანაგრძნობა იმ ქვეყნების მიმართ, რომლებიც საბჭოთა კავშირიდან გამოვიდნენ და კომუნისტური რეჟიმისგან გათავისუფლდნენ. არ დაგავიწყდეთ, ჩვენი ქვეყნის ნახევარიც ოკუპირებული იყო საბჭოთა კავშირის მიერ. ჩვენი ქვეყნის ნახევარს კომუნისტური მთავრობა ჰყავდა. ჩვენ ეს თავად გამოვცადეთ – შეიძლება ცოტა განსხვავებულად, რადგან აღმოსავლეთ გერმანია ევროკავშირის ნაწილი არ იყო, მაგრამ საბჭოთა კავშირი აკონტროლებდა. ამიტომ გვქონდა დიდი სიმპათია საქართველოს მიმართ.
შეიძლება ითქვას სიმბოლური მომენტი იყო, როდესაც ჩვენი მაშინდელი საგარეო საქმეთა მინისტრი ჰანს-დიტრიხ გენშერი, რომელიც გერმანიის გაერთიანების ერთ-ერთი არქიტექტორია, 1992 წელს აქ ჩამოფრინდა თავისი მეგობრის, ედუარდ შევარდნაძის სანახავად. მათ ერთად დაურეკეს გორბაჩოვს და გენშერი და შევარდნაძე იყვნენ გერმანიის გაერთიანების არქიტექტორები.
ეს იყო დასაწყისი და შემდეგ დამოუკიდებლობამოპოვებულმა საქართველომ გვითხრა: „ჩვენ თქვენგან პარტნიორობა გვინდა სამ რამეში: დასავლური ტიპის ლიბერალური დემოკრატიის მშენებლობაში, საბაზრო ეკონომიკის შექმნასა და ევროატლანტიკურ ინტეგრაციაში“.
ჩვენ ვუპასუხეთ, რომ ამ სამი რამის მიღწევა ჩვენც თავად მოგვიწია მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მაშინ ჩვენმა დასავლელმა მეგობრებმა დიდი მხარდაჭერა აღმოგვიჩინეს და წარმატებით მოვახერხეთ ეს, ამიტომ, დიახ – ეს არის ჩვენი პარტნიორობის ჩარჩო.
რაც შეეხება ევროკავშირს – საქართველომ მიმართა ევროკავშირს და არა პირიქით. ჩვენთვის ევროკავშირი არის მშვიდობის, თავისუფლებისა და კეთილდღეობის საფუძველი. უკრაინაზე თავდასხმის შემდეგ ჩვენ ვთქვით: მოდი, გვერდზე გადავდოთ ყველა ეჭვი გაფართოებაზე და სწრაფად გავფართოვდეთ. ევროპა საფრთხის ქვეშაა და რაც უფრო დიდი იქნება ეს კავშირი, მით უკეთესი ჩვენთვის.
თუ ჩვენი მეზობელი კარგად არის, ეს ჩვენთვისაც კარგია. თუ საქართველო შეუერთდება ევროკავშირს – რაც სრულიად რეალურია ხომ? ეს შესაძლებლობა ჯერ კიდევ ღიაა და მჯერა მიღწევადია – მაშინ საქართველო იქნება მშვიდობის, თავისუფლებისა და კეთილდღეობის „ღუზა“ შავი ზღვის მეორე მხარეს, სამხრეთ კავკასიაში. ეს არის ჩვენი ინტერესი.
ეს ნიშნავს შავი ზღვის რეგიონის გარდაქმნას ფრაგმენტირებული და სარისკო სივრციდან სტაბილურობისა და კავშირების ზონად. დიდ ხანს ჩვენი ინტერესები თანხვედრაში იყო. სამწუხაროდ, ახლა ასე აღარ ჩანს. უნდა ვთქვა – ეს გერმანიას ან ევროკავშირს არ გაუკეთებია, საქართველომ აირჩია სხვა გზა.
ევროკავშირი 27 სახელმწიფოა და ყველას სახელით ვერ ვისაუბრებ, მაგრამ არ მჯერა, რომ ისინი თვალს დახუჭავენ. გერმანია ამას ნამდვილად არ გააკეთებს. ადამიანის უფლებები არსებითია. ჩვენ, ისევე როგორც საქართველო, შებოჭილი ვართ საერთაშორისო შეთანხმებებით: გაეროს ადამიანის უფლებათა კონვენციით, ევროპული კონვენციით. ჩვენ გვაქვს სამართლებრივი ვალდებულება, დავიცვათ ადამიანის უფლებები მთელ მსოფლიოში.
გერმანიას ამის ვალდებულება საკუთარი ისტორიიდან გამომდინარეც აქვს – ჩვენ თავად ვიყავით ადამიანის უფლებების უხეში დამრღვევები და ხალხი გერმანიიდან სწორედ თავშესაფრის საძიებლად გარბოდა. ასე რომ, პასუხია – არა. ტრანზიტი და კავშირები მნიშვნელოვანია, მაგრამ არა იმდენად, რომ გერმანიამ ღირებულებები რამდენიმე კილომეტრ ავტომაგისტრალზე ან რამდენიმე კონტეინერის გადაზიდვაზე გაცვალოს.
ასევე მნიშვნელოვანია, რომ „შუა დერეფნის“ მნიშვნელობა არ გავაზვიადოთ. საბოლოო ჯამში, ჩვენი ინტერესები მაშინ არის საუკეთესოდ დაცული, როცა ჩვენი ღირებულებები სრულდება.
ჩვენ გვჯერა, რომ თავისუფლება და ადამიანის უფლებები კარგია ეკონომიკისთვის, ბიზნესისა და განვითარებისთვის. გერმანულ კომპანიებს არ უყვართ ავტორიტარულ ქვეყნებში ინვესტირება.
ეს მე არ ვიცი.
ბატონმა გახარიამ მოითხოვა თავშესაფარი პოლიტიკური დევნის საფუძველზე. ეს მისი უფლებაა ჩვენი კონსტიტუციით, ისევე როგორც მსოფლიოს ნებისმიერი ადამიანის. ეს ისევ ჩვენს ისტორიას უკავშირდება: ნაცისტური რეჟიმის დროს ბევრს მოუხდა გერმანიიდან გაქცევა და ზოგს უჭირდა უსაფრთხო ადგილის პოვნა.
მე არ ვიცი მისი საქმის დეტალები, ის განხილვის პროცესშია და გადაწყვეტილება ჯერ არ არის მიღებული. მე არ ვიტყოდი, რომ გერმანია არის „უსაფრთხო ნავსაყუდელი“ „ქართული ოცნების“ ჩინოვნიკებისთვის. ნებისმიერ ინდივიდს შეუძლია მოითხოვოს თავშესაფარი, მაგრამ საქმეს დამოუკიდებელი სასამართლო განიხილავს. სასამართლომ უნდა დაადგინოს, ნამდვილად იდევნება თუ არა ადამიანი პოლიტიკურად თავის ქვეყანაში და არის თუ არა იქ დაბრუნება მისთვის სახიფათო.
ნამდვილად არ ვიცი.
როგორც იცით, ნებისმიერ ქართველს შეუძლია გერმანიაში უვიზოდ შესვლა სამი თვით. სამი თვის შემდეგ, ის თუ იქ არის, მოუწევდა სტატუსის შეცვლა. თუ ეს სამედიცინო მკურნალობაა – დიახ, ჩამოდიან სამკურნალოდ და რჩებიან უფრო დიდხანს. ასე რომ, მე ნამდვილად არაფერი ვიცი იმის შესახებ, არის ის გერმანიაში თუ არა.
საელჩო ამას ვერც გაიგებდა, ეს ადგილობრივი ორგანოების კომპეტენციაა გერმანიაში.
საქართველო არ ყოფილა ყველაზე რთული. საქართველოში მუშაობა ადვილია, რადგან ეს ევროპული ცივილიზაციაა. ქართველები ევროპელები არიან – აქ ხალხთან ურთიერთობა და ცხოვრება მარტივი და სასიამოვნოა.
რაც შეეხება ადამიანის უფლებებს, მე ვიყავი სინგაპურში, ჩინეთში, ისრაელში, არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში. აშშ-შიც კი მქონია შეხება ამ საკითხთან. იყო ერთი გერმანელი ვირჯინიის შტატში, რომელსაც სიკვდილი ჰქონდა მისჯილი. მახსოვს, ჩემს უფროსთან ერთად გუბერნატორთან მივედით, რათა გვეთხოვა მისი გერმანიაში გადმოყვანა სასჯელის მოსახდელად – ჩვენ სიკვდილით დასჯა არ გვაქვს და მას სასტიკ და არაადამიანურ სასჯელად მივიჩნევთ.
ამ კაცმა აშშ-ის ციხეში 29 წელი გაატარა, შემდეგ კი პირობითად გაათავისუფლეს და გერმანიაში მოახდინეს მისი დეპორტაცია. ასე რომ, აშშ-შიც კი მქონდა შეხება ადამიანის უფლებებთან.
თუმცა, საქართველოსთან ორი მთავარი განსხვავებაა: პირველი – არცერთი ის ქვეყანა, სადაც ვიყავი, არ გადასულა კარგი მდგომარეობიდან ცუდზე, ანუ იქ არ მომხდარა ე.წ. „უკუსვლა“. ჩინეთი არ არის დემოკრატია, არც საამიროებია, სინგაპურს თავისი სისტემა აქვს – ეს კითხვის ნიშნის ქვეშ არასდროს დამდგარა, ჩვენ არ ვერევით ქვეყნების თვითმმართველობის ფორმაში, ჩვენ ვაპროტესტებთ უფლებების დარღვევას.
საქართველოში კი, როცა ჩამოვედი, ყველაფერი პოზიტიურად მიდიოდა და მერე დაიწყო გაუარესება. ეს არის პირველი განსხვავება.
მეორე განსხვავება: არცერთი ის ქვეყანა არ ყოფილა ევროკავშირის კანდიდატი. საქართველო არის კანდიდატი. საქართველომ თავად გამოთქვა სურვილი და როგორც წევრი ქვეყნის ელჩს, მე მაქვს არა მხოლოდ უფლება, არამედ ვალდებულებაც, რომ ვისაუბრო იმ საკითხებზე, სადაც თქვენ აღარ შეესაბამებით ევროკავშირს.
ამიტომ ჩემი მოვალეობაა გავაკრიტიკო ადამიანის უფლებების დარღვევა და დემოკრატიული უკუსვლა. თუ ამას არ იღებთ, ესე იგი არ გესმით, რას ნიშნავს ევროკავშირი ან არ ხართ სერიოზულად განწყობილი ამ პროცესის მიმართ.
სხვათა შორის, ჩვენ გერმანიაშიც ვიღებთ კრიტიკას, როცა ადამიანის უფლებების ცალკეულ დარღვევაზე მიგვითითებენ.
პირველ რიგში, ეს ქართველების გადასაწყვეტია. მე მაქვს ჩემი აზრი, მაგრამ მთავარია, რომ საქართველოს მოქალაქეებმა თავად განსაზღვრონ საკუთარი მომავალი. მსოფლიო არეულია, საქართველო კი პატარა ქვეყანაა.
მე, პირადად, სამ ძირითად გზას ვხედავ საქართველოსთვის:
პირველი – გაწევრიანება ევროკავშირში. ამას მე „ოქროს მომავალს“ ვუწოდებ. შეხედეთ სხვა წევრ ქვეყნებს – ყველას ძალიან პოზიტიური განვითარება ჰქონდა. ისინი თავს უფრო დაცულად გრძნობენ სამყაროში, სადაც „დიდი ძალების“ პოლიტიკა დაბრუნებას ცდილობს და სადაც ზოგი ფიქრობს, რომ ძალისმიერი მეთოდები სჯობს კანონის უზენაესობას. ჩვენ ყოველთვის ვამბობთ – ყველა ევროპული ქვეყანა პატარაა, სწორედ ამიტომ გვაქვს ევროკავშირი, რომ ერთად უკეთ დავიცვათ ჩვენი ინტერესები.
მეორე გზა – შეგიძლიათ დარჩეთ პატარა ქვეყნად სამხრეთ კავკასიაში. ზოგი ამბობს „მეორე დუბაი“ ან „მეორე შვეიცარია“ ვიქნებითო – ამის მიღწევა ძალიან რთულია, მაგრამ თუ ეს ხალხის არჩევანია, კი ბატონო. თუმცა, ასეთ შემთხვევაში იქნებით ქვეყანა ბაზრის ინტეგრაციის გარეშე. ეს ბიზნესისთვის ცუდია. და პოლიტიკური მოკავშირეების გარეშე – რაც უსაფრთხოებისთვისაა ცუდი.
მესამე გზა – ხართ პატარა ქვეყანა სამხრეთ კავკასიაში, ბაზრისა და მოკავშირეების გარეშე: რჩებით ადამიანის უფლებებისა და დემოკრატიის იმ სტანდარტების ქვემოთ, რაც ჩვენთვის მისაღებია. თუ ქართველი ხალხი ამას აირჩევს, ჩვენ მაინც გვექნება ურთიერთობა, მაგრამ ის იქნება მინიმალური და საქართველო აღარ იქნება ასეთი საინტერესო.
გერმანია უარყოფს ძალისმიერ პოლიტიკას. ჩვენ არ გვინდა სამყარო, სადაც საზღვრებს ძალით ცვლიან. ახლა ჩანს, რომ რუსეთი აგებს. ის აგებს უკრაინაში, აგებს ეკონომიკურად და იდეოლოგიურადაც.
მე, პირადად, ძალიან ბედნიერი ვარ, რომ ევროკავშირის მოქალაქე ვარ და მჯერა ევროკავშირის მომავლის. ჩემს მოქალაქეობას სხვა არაფერში გავცვლიდი.
არ მჭირდება არც კალიფორნია და არც ავსტრალია.
ევროკავშირი არის ისტორიული გაკვეთილი იმისა, რომ ნაციონალიზმი და მილიტარიზმი ცუდი გამოსავალია. დიახ, ევროკავშირი რთული მექანიზმია, ნელია, ზოგჯერ ბიუროკრატიული, მაგრამ ეს საუკეთესო გამოსავალია, რაც კი გვიპოვია. ჩვენ ვართ 450 მილიონი ადამიანი, გვაქვს გიგანტური ბაზარი, კულტურული მრავალფეროვნება, თავისუფლება და კეთილდღეობა.
ვფიქრობ, საქართველოს მომავალი ღიაა. არ მიმაჩნია, რომ კურსი საბოლოოდ განსაზღვრულია. ჩემი შთაბეჭდილებით, ქართველები ოცნებობენ ევროპულ მომავალზე. ბევრმა ქართველმა მითხრა: „რა არის ჩვენთვის ალტერნატივა? ჩვენ არ ვართ რუსები, არც თურქები, ირანელები ან აზერბაიჯანელები. სომხეთთან მეგობრობა კარგია, მაგრამ არის ეს საკმარისი საყრდენიაო?“ ალბათ – არა.
არსებობს ძველი გამონათქვამი, რომელსაც აბრაამ ლინკოლნს მიაწერენ: „შეგიძლია მოატყუო ზოგიერთი ადამიანი გარკვეული დროით, მაგრამ ვერ მოატყუებ ყველა ადამიანს მუდმივად“. ასე რომ, თუ მოსახლეობას მართლა უნდა ევროპა, მჯერა, რომ ბევრი გამოწვევის მიუხედავად, ისინი მას მიიღებენ.
ჩვენი შეთავაზება ძალაშია, კანდიდატის სტატუსიც რჩება. მომავალი ღიაა, თუმცა რთული.
დიახ, როგორც იცით, პენსიაზე გავდივარ, 66 წლის ვარ. ჩვენთან კანონია, რომ ჩემს წელს დაბადებულები წელს უნდა გადადგნენ. ამას მოუთმენლად ველი. 40 წელზე მეტია დიპლომატი ვარ, ძალიან ვისიამოვნე ამ პროფესიით, მაგრამ 40 წელი საკმარისია, რატომ უნდა გავაგრძელო სამუდამოდ?
ვბრუნდები ბერლინში, ჩემს მშობლიურ ქალაქში. იქ 5 წლიდან ვცხოვრობდი, იქ დავამთავრე სკოლა და უნივერსიტეტი. გვაქვს ძალიან ლამაზი „ბელ ეპოკის“ პერიოდის ბინა, რომელიც კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია, არაჩვეულებრივ უბანში. იქ ბევრი მეგობარი მყავს. ვბრუნდები ევროკავშირში, რომელიც ძალიან მიყვარს.
ეს ჩემი მეშვიდე მისია იყო საზღვარგარეთ. მყავს ოჯახის წევრები აშშ-ში, ლათინურ ამერიკაში. შვიდივე ქვეყანაში შევინარჩუნე კონტაქტები ხალხთან და საქართველოშიც ბევრი საოცარი ადამიანი გავიცანი.
საქართველოდან ბევრ კარგ მეგობარს „წავიყვან“ – ფიზიკურად არა, რა თქმა უნდა, ჩემს გულში მეყოლებიან. დიდ პატივს ვცემ იმ უამრავ ქართველს, რომელიც დღეს დიდ სიმამაცესა და ღირსებას იჩენს დაშინებისა და სირთულეების ფონზე. საქართველო ყოველთვის ჩემს გულთან ახლოს დარჩება.
ვიღაცამ ახლახან თქვა – სულმოუთქმელად ველოდებით მის წასვლას და ამ „ეპიზოდის“ დასრულებასო. ჩემთვის საქართველო მხოლოდ „ეპიზოდი“ არ ყოფილა. მე ვზრუნავ საქართველოს ევროპულ მომავალზე. მჯერა, რომ ის მოვა, ის თქვენს ხელთაა. ამისთვის მუშაობაა საჭირო, მაგრამ მიზანი მიღწევადია.
მე არ მინდა, რომ საქართველომ ეს შანსი გაუშვას. არ მინდა, რომ ევროკავშირმა გაუშვას შანსი საქართველოსთან მიმართებით. არ მინდა, რომ ქართველი ხალხი ვინმემ მოატყუოს და უთხრას – „ევროკავშირში მიგვყავხართო,“ როცა სინამდვილეში ასე არ არის.
პენსიაში ყოფნისას, ჩემი კომფორტული სავარძლიდან, თვალს მივადევნებ საქართველოს. იმედი მაქვს, კიდევ ჩამოვალ აქ და შევხვდები ქართველ მეგობრებს ბერლინშიც და სხვაგანაც.
აჭარის უმაღლეს საბჭოში დავით გაბაიძის ნაცვლად მინურ პაქსაძე შევა. იმისთვის რომ ეს ცვლილება მომხდარიყო პარტიული სიიდან 8 დეპუტატობის კანდიდატი ამოიღეს.
„ქართულმა ოცნებამ“ აჭარის უმაღლეს საარჩევნო კომისიას (უსკო) მიმართა და პარტიული სიით წარდგენილი 8 კანდიდატისათვის, 19 ნომრიდან 26 ნომრის ჩათვლით, საარჩევნო რეგისტრაციის გაუქმება მოითხოვა.
უსკომ პარტიას მოთხოვნა უკვე დაუკმაყოფილა.
ეს ცვლილება იმიტომ გახდა საჭირო, რომ „ოცნებას“ აჭარის უმაღლეს საბჭოში მინურ პაქსაძე შეეყვანა.
პარტიული სიით, რომელშიც 2024 წლის 26 ოქტომბრის არჩევნებში, უმაღლესი საბჭოს წევრობის კანდიდატების ვინაობაა მოცემული დეპუტატობა მე-19 ნომერს, ასლან ლორთქიფანიძეს უწევდა.
შემდეგ რიგითობა ასე მოდიოდა – რაულ ბოლქვაძე, დურსუნ ბერიძე, თეა ფხაკაძე, მამუკა კაკაბაძე, ოთარ ფედიჩკინი, ლია გოგიტიძე და ელიზბარ ზოიძე.
მინურ პაქსაძე, რომელიც უახლოეს სხდომაზე უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი გახდება, პარტიულ სიაში 27-ე ნომრად იყო შეყვანილი.
მინურ პაქსაძე უმაღლეს საბჭოში დავით გაბაიძის ნაცვლად შევა.
აჭარის უმაღლეს საბჭოში დავით გაბაიძისათვის დეპუტატის უფლებამოსილება შეწყვეტის შესახებ დღეს, 21 მაისს, იმსჯელეს.
დავით გაბაიძე „აჭარის წყლის ალიანსის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ დანიშნეს.
აჭარის უმაღლეს საბჭოში ამ ცვლილებას პარტიის მიერ მიღებული პოლიტიკური გადაწყვეტილება უწოდეს.
ცოტნე ანანიძე, რომელიც უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარედ ორი თვის წინ დანიშნეს, ამბობს, რომ ცვლილებაზე პარტიაში იმსჯელეს.
„ქართულმა ოცნებამ“ მიმართა აჭარის უმაღლეს საარჩევნო კომისიას უმაღლესი საბჭოს წევრის უფლებამონაცვლეობასთან დაკავშირებით. ამ გადაწყვეტილება, რომელსაც საფუძვლად უდევს პირველ რიგში ხულოს მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის ინტერესი. მინურ პაქსაძე იქნება მომავალი წევრი და აგრეთვე დელეგატი ხულოს მუნიციპალიტეტის,“ – თქვა ცოტნე ანანიძემ.
მინურ პაქსაძეს უმაღლესი საბჭოს წევრად უახლოეს სხდომაზე დაამტკიცებენ.
ამავე თემაზე:
დავით გაბაიძემ აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის პოსტი დატოვა
ქუთაისის 36-ე საჯარო სკოლის მასწავლებელი ნატალია თურქაძე, რომელიც სკოლის დირექტორმა ყოფილი მოსწავლეებისგან საჩუქრის მიღების მოტივით სამსახურიდან გაათავისუფლა, სასამართლომ გაამართლა.
ნატალია თურქაძემ დირექტორის ბრძანება სასამართლოში გაასაჩივრა. ქუთაისის საქალაქო სასამართლომ აღნიშნულ საქმეზე გადაწყვეტილება 20 მაისს გამოაცხადა.
„ვითხოვდი დირექტორის ბრძანების ბათილად ცნობას. სასამართლომ ჩემი მოთხოვნა დააკმაყოფილა. დირექტორს დაევალა ჩემი სამსახურში აღდგენა და ნაცდური ხელფასის ანაზღაურებაც“- ამბობს ნატალია თურქაძე „ბათუმელებთან“.
მას ამ ეტაპზე არ აქვს ინფორმაცია, აპირებს თუ არ სკოლის დირექტორი ამ გადაწყვეტილების გასაჩივრებას სააპელაციო სასამართლოში, თუმცა როგორც ნატალია თურქაძე ამბობს, ის საკუთარი უფლებების ბოლომდე დაცვას გეგმავს.
მასწავლებელმა გვითხრა, რომ აპირებს სასამართლო გადაწყვეტილების საფუძველზე დაუბრუნდეს სკოლას, სადაც 2015 წლიდან მუშაობდა და ბავშვებს კომპიუტერულ ტექნოლოგიებს ასწავლიდა.
საქმე ეხება გასული წლის შემთხვევას. ნატალია თურქაძის თქმით, 2025 წლის ბოლოს, როდესაც მე-12 კლასელებმა სკოლა დაასრულეს, მისი სადამრიგებლო კლასის კურსდამთავრებულებმა, გამოსაშვებ ბანკეტზე, სიურპრიზად გააჟღერეს, რომ ყოფილ დამრიგებელს იტალიის საგზურს აჩუქებდნენ. ნატალია თურქაძე იტალიაში შვებულებაში ყოფნისას, 7 ივლისს გაემგზავრა.
მიუხედავად იმისა, რომ სკოლის დირექტორმა იმთავითვე იცოდა საჯარო საჩუქრის შესახებ, ფაქტიდან 7 თვის შემდეგ მან ჩათვალა, რომ მასწავლებელმა ამ საგზურის მიღებით შელახა სკოლის იმიჯი და სწორედ ეს გახდა ნატალია თურქაძესთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის საფუძველი.
სკოლის დისციპლინურმა საბჭომ არ გაიზიარა სკოლის დირექტორის ბრალდება, მაგრამ დირექტორმა მაინც მიიღო ერთპიროვნული გადაწყვეტილება და მასწავლებელი სამსახურიდან გაათავისუფლა, რასაც სკოლაში პროტესტი მოჰყვა.
ამ თემაზე:
„საბჭომ დარღვევა არ დაადგინა, დირექტორმა კი მაინც გამათავისუფლა სკოლიდან“ – მასწავლებელი
ბათუმის მუნიციპალური ინსპექცია მე-III კლასის მსუბუქი ჰიბრიდული ავტომობილების შეძენას გეგმავს.
სამი ერთეული ასეთი მანქანის შესასყიდად მუნიციპალურმა ინსპექციამ ელექტრონული ტენდერი 223 ათას 200 ლარით გამოაცხადა.
„შემოთავაზებული ავტომობილები უნდა იყოს ახალი, არაუადრეს 2026 წლის გამოშვების, მარცხენა საჭიანი, ექსპლუატაციაში არმყოფი (გარბენი არაუმეტეს 200კმ), ნივთობრივად და უფლებრივად უნაკლო და განბაჟებული.
ამასთან, მიმწოდებელმა საკუთარი ხარჯებით უნდა უზრუნველყოს ავტომანქანების შემსყიდველზე გადაფორმება.
შემოთავაზებული სატრანსპორტო საშუალებების ფერი უნდა შეთანხმდეს შემსყიდველთან“ – აღნიშნულია ტენდერში.
ბათუმის მუნიციპალური ინსპექცია, რომელიც ახალი მანქანების შეძენას გეგმავს, მის საკუთრებაში არსებული მანქანებისთვის ქალაქში პარკირების ადგილებს ზოგჯერ ვერ პოულობს, თუმცა არასწორი პარკირებისთვის სხვებს აჯარიმებს.
ამ თემაზე: მუნიციპალური ინსპექცია ისევ წვალობს მანქანის გასაჩერებელი ადგილის საპოვნელად | ფოტოამბავი
მუნიციპალური ინსპექცია პარკირებისა და ტრანსპორტის ზედამხედველობის სამსახურის მიერ გამოვლენილი სამართალდარღვევების შესახებ სტატისტიკურ მონაცემებს თავის ფეისბუქგვერდზე პერიოდულად აქვეყნებდა, თუმცა ასეთი სტატისტიკა ამ სამსახურს 2025 წლის ივლისის შემდეგ აღარ გამოუქვეყნებია:
ბათუმის მუნიციპალური ინსპექცია ბოლო რამდენიმე თვეა თავის ფეისბუქგვერდზე ძირითადად „უნებართვო“ და „უსახური“ კაფე-ბარების ნგრევის შესახებ აქვეყნებს ინფორმაციას.
ამ თემაზე: რა დარჩა ბათუმის მერიას დასანგრევი – „უნებართვო კაფე-ბარების“ დემონტაჟისთვის 170 ათასი ლარი იხარჯება
„ბათუმელებმა“ სახელმწიფო შესყიდვების პორტალზე შეისწავლა საბიუჯეტო ორგანიზაციების მიერ მსუბუქი მანქანების შესყიდვები. აღმოჩნდა, რომ 2013 წლის იანვრიდან 2025 წლის ჩათვლით პერიოდში ბიუჯეტის ფულით სულ ცოტა 175 მილიონ 292 ათასი ლარის მსუბუქი ავტომანქანაა შეძენილი.
2026 წელს კი, 7 მაისის მდგომარეობით უკვე ნაყიდი ავტომანქანების ფასები, ასევე კონსოლიდირებული თუ ჩვეულებრივი ტენდერების სავარაუდო ღირებულებები რომ შევაჯამოთ, მსუბუქი და სპეციალიზებული ავტომანქანების შესაძენად 36 მილიონზე მეტი ლარია გათვალისწინებული.
ამ თემაზე ვრცლად:
„ოცნებამ“ 175 მილიონი ლარის ავტომანქანები იყიდა – წელს 36 მილიონზე მეტს დახარჯავს
ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, ქრთამის აღების ბრალდებით საჯარო მოხელეები დააკავეს.
„თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, სოფელ ჯორჯიაშვილის ადმინისტრაციულ ერთეულში მერის წარმომადგენელმა და ამავე ერთეულის მთავარმა სპეციალისტმა, წინასწარი შეთანხმებით, მოქალაქისგან ქრთამი აიღეს, რის სანაცვლოდაც შეჰპირდნენ მფარველობას სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე უცხოელი ტურისტებისთვის საკემპინგე სივრცის მოწყობაში.
მოპოვებულია დანაშაულის ამსახველი აუდიო და ვიდეომასალა, ნივთმტკიცებად ამოღებულია თანხაც“ – აცხადებს საგამოძიებო.
გამოძიება სსკ-ის 338-ე მუხლის მე-2 ნაწილით მიმდინარეობს, რაც სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთას 7-დან 11 წლამდე ვადით ითვალისწინებს.
ამავე წყაროს ინფორმაციით, დააკავეს ვირტუალური აქტივის მომსახურების არარეგისტრირებული პროვაიდერის მენეჯერი.
„ბრალდებული, საქართველოს ეროვნულ ბანკში სავალდებულო რეგისტრაციის გარეშე, ონლაინპლატფორმის გამოყენებით ახორციელებდა უკანონო სამეწარმეო საქმიანობას.
ის ვირტუალური აქტივისა და ნაღდი ფულის კონვერტაციას ახდენდა, რითაც ხელს უწყობდა ქვეყანაში საერთაშორისო უკონტროლო ფინანსური ნაკადების მოძრაობას.
ამ გზით, მან მილიონობით ლარის ღირებულების ვირტუალური აქტივის ტრანზაქცია შეასრულა. ჩატარებული ჩხრეკის შედეგად, ნივთმტკიცების სახით ამოღებულია დიდი ოდენობით ფულადი თანხა, ფულის მთვლელი აპარატები, კომპიუტერული ტექნიკა, რვა მობილური ტელეფონი, ათეულობით საბანკო და სიმ-ბარათი, ასევე საქმისათვის მნიშვნელოვანი დოკუმენტაცია“.
მათივე ინფორმაციით, გამოძიება სსკ-ის 192-ე მუხლის პირველი ნაწილით მიმდინარეობს, რაც თავისუფლების აღკვეთას 3 წლამდე ვადით ითვალისწინებს.
ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, სამეგრელო-ზემო სვანეთის რეგიონში აფთიაქის ხელმძღვანელი, ფარმაცევტი და ექიმი დააკავეს.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ ერთ-ერთ მუნიციპალიტეტში, ორ სხვადასხვა ადგილას მოქმედი აფთიაქიდან, სისტემატურად, შესაბამისი ნებართვისა და რეცეპტის გარეშე ხდებოდა სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული ფსიქოტროპული მედიკამენტების რეალიზაცია. აფთიაქის ხელმძღვანელს დახმარებას უწევდა ერთ-ერთი კლინიკის ექიმი-ნევროლოგი.
ნივთმტკიცების სახით ამოღებულია დიდი ოდენობით სხვადასხვა დასახელების ფსიქოტროპული მედიკამენტი და თანხა“ – აცხადებს საგამოძიებო სამსახური.
მათი ინფორმაციით, გამოძიება სსკ-ის 192-ე მუხლის მე-2 ნაწილისა და 25-192-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტებით მიმდინარეობს, რაც სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთას 3-დან 5 წლამდე ვადით ითვალისწინებს.
კრეატიულმა სააგენტო „სუპერმარკეტმა“ დიზაინისა და რეკლამის პრესტიჟული ორგანიზაციის, D&AD-ის სპეციალური ჯილდო, „ხის ფანქარი“ მიიღო ნამუშევრისთვის – „მზია ამაღლობელი – სიმართლეში ბრალდებული“, კატეგორიაში – ჟურნალ-გაზეთების დიზაინი.
„სიმართლეში ბრალდებული“ არის „სუპერმარკეტის“ მიერ მომზადებული გაზეთის სპეცნომერი, რომელიც გამოცემა „ბათუმელების“ ისტორიას წლების განმავლობაში გამოქვეყნებული სტატიების სათაურების მიხედვით ასახავს და ეხმიანება მზია ამაღლობელის, „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებლის უკანონო პატიმრობის საქმეს.
D&AD-ის ვებგერდზე ვკითხულობთ:
„სიმართლეში ბრალდებული“ არის გაზეთის სპეციალური გამოცემა, რომელიც შექმნილია დამოუკიდებელ მედიასაშუალებებთან, „ბათუმელებთან“ და „ნეტგაზეთთან“ ერთად.
გამოცემა ეხმიანება ჟურნალისტ მზია ამაღლობელის დაპატიმრებას, რომელიც 21 წელზე მეტია კორუფციასა და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებაზე წერს.
გამოცემა მთლიანად სათაურებისგან შედგება — 100-ზე მეტი სათაურისგან, რომლებიც ქრონოლოგიურად, სამი მთავრობის მიხედვითაა დალაგებული. მინიმალისტური, მონოქრომული განლაგება მკაფიო კანონზომიერებას ავლენს: მთავრობები იცვლება, რეპორტაჟის სტანდარტი – არა“.
ეს არ არის „სუპერმარკეტის“ პირველი ჯილდო „სიმართლეში ბრალდებულისთვის“.
წელს, 2026 წლის მაისში, სააგენტო „სუპერმარკეტმა“ მიიღო რამდენიმე ჯილდო ბაქოს საერთაშორისო ფესტივალზე, Baku Flames-ზე, მათ შორის:
ასევე, „სუპერმარკეტმა“ ნამუშევრისთვის – „მზია ამაღლობელი – სიმართლეში ბრალდებული“ – Epica Awards-ის ვერცხლის ჯილდო მიიღო გამოცემის დიზაინის კატეგორიაში.
შემოქმედებითი ინდუსტრიის საერთაშორისო ფესტივალ Ad Black Sea-ზე კი „სუპერმარკეტი“ კატეგორიაში – საუკეთესო დიზაინი, პრინტი და პოსტერი, გახდა ოქროს მედლის მფლობელი გამოცემისთვის – „სიმართლისთვის ბრალდებული“.
ამავე თემაზე:
“ბათუმელების” სპეცგამოშვება მზია ამაღლობელზე Epica Awards-ის ვერცხლის მფლობელი გახდა
„თევზჭერის ექსკლუზიური უფლება ფოთში მხოლოდ 5 კომპანიას აქვს, რომელიც მთავრობამ აუქციონის გარეშე გაუგრძელა. სანაცვლოდ მათ მმართველ გუნდს 1.4 მილიონზე მეტი შესწირეს“- ამბობს „საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველო“.
ვინ მართავს რეალურად ფოთის სტრატეგიულ ეკონომიკურ სექტორებს და რა ტიპის კავშირები არსებობს მსხვილ ბიზნესსა და მმართველ პოლიტიკურ ელიტას შორის?
ამ თემაზე „საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველომ“კვლევა ჩაატარა, რომელიც საჯაროდ გამოქვეყნებული ინფორმაციისა და სახელმწიფო მონაცემთა ბაზების [საჯარო რეესტრი, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტო და სხვა] ანალიზის საფუძველზეა მომზადებული.
დოკუმენტი მოიცავს ოთხ ძირითად მიმართულებას:
თევზჭერა და შავი ზღვის რესურსების ათვისება: ლიცენზიების განაწილების პრაქტიკა და მმართველი გუნდის დონორი კომპანიების ექსკლუზიური უფლებები;
საზღვაო ინფრასტრუქტურა, პორტები და ტერმინალები: თავისუფალი ინდუსტრიული ზონისა (FEZ) და ტერმინალების მფლობელთა კავშირები მაღალი რანგის პოლიტიკურ ფიგურებთან და ოფშორულ კომპანიებთან;
სამშენებლო და ინფრასტრუქტურული სექტორი: სახელმწიფო შესყიდვები და ინტერესთა შეუთავსებლობის რისკები მმართველ რგოლებში;
კვების პროდუქტების წარმოება: მსხვილი აგრო-სამრეწველო ჯგუფების პრივილეგირებული ურთიერთობა სახელმწიფო ინსტიტუტებთან და საგადასახადო შეღავათები.
ეკონომიკური რესურსების განაწილება ფინანსური და პოლიტიკური ჯგუფების მიხედვით.
„კვლევაში წარმოდგენილი მონაცემები შეგვიძლია დავაჯგუფოთ იმ ძირითადი ფინანსური, პოლიტიკური და ნათესაური კავშირების მიხედვით, რომლებიც აკონტროლებენ ქალაქ ფოთის სტრატეგიულ აქტივებს.
„გამჭვირვალობა-საქართველოს“ ინფორმაციით შავ ზღვაში თევზჭერის სტრატეგიულ ლიცენზიებს 5 კომპანია ფლობს. ამ კომპანიების მფლობელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი მმართველი პოლიტიკური ჯგუფის შემწირველია და ყველა მათგანს სახელმწიფომ თევზჭერის ექსკლუზიური ლიცენზიები 2036 წლამდე გაუგრძელა;
თევზჭერის ლიცენზიების მფლობელი კომპანიების წარმომადგენლებმა პოლიტიკური შეწირულობების სახით 1 488 100 ლარი გაიღეს, ყველაზე მეტი – 1 282 000 ლარი მმართველ პარტიას მისცეს.
პოლიტიკურ შემწირველებს შორის ყველაზე მეტი გაიღო წიწილაშვილების ოჯახმა, მამა-შვილის – გურამ და დავით წიწილაშვილების ჯამური პოლიტიკური შეწირულება 410 000 ლარია.
დავით წიწილაშვილი თევზჭერის სექტორის გარდა, ფლობს და მართავს 28 სხვა კომპანიის წილებს [მათ შორის, ისეთ გავლენიან ლოგისტიკურ კომპანიებში, როგორიცაა შპს „ლოჯისტექსი“, შპს „ესპერანსი“, შპს „მეტალ ტრეიდი“, შპს „ფელინ გლობალი“ და სხვა];
შპს „დრომონის“ 67% წილს ფლობს სულხან პაპაშვილი, რომლის ბიზნესპარტნიორია დავით წიწილაშვილი. სულხან პაპაშვილი, ძმასთან ლაშა პაპაშვილთან ერთად Forbes-ის 100 ყველაზე მდიდარ ქართველს შორისაა. იგი სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის ყოფილი უფროსია.
ორი ლიცენზიანტი კომპანიის მფლობელებს შორის არის „ქართული ოცნების“ დეპუტატი, გიორგი ხახუბია და მისი ოჯახის წევრები.
თევზჭერის სექტორის წამყვან ფიგურებს [დავით წიწილაშვილი, ალექსანდრე თავაძე], სხვადასხვა ბიზნესწილების მეშვეობით, უკავშირდება რუსული გავლენებით გამორჩეული ბიზნესმენი ხვიჩა მაქაცარია, რომელიც Forbes-ის მდიდარ ქართველთა სიაში მე-9 ადგილს იკავებს. თევზჭერის ლიცენზიის მქონე შპს „გეოფიშ კომპანის“ დამფუძნებელია მასთან დაკავშირებული შპს „გუგოლპლექსი“.
ხვიჩა მაქაცარია დავით წიწილაშვილის ბიზნესპარტნიორიცაა [„აქვამარინი“].
თევზჭერასთან ერთად, ტვირთების გადაზიდვის [შპს „ინვესტ გრუპ ჯორჯია“] და სატერმინალო სფეროში [შპს „ფოთი ტრანსტერმინალი“] წარმოდგენილია კახაბერ ლატარია, რომელიც ხახუბიების ბიზნესპარტნიორია შპს „აისბერგი 2“-ში.
ამ ჯგუფში ერთიანდებიან პარლამენტის წევრები, ყოფილი მერები და მაღალჩინოსნები, რომლებიც ფოთში უმსხვილეს სტრატეგიულ ბიზნესებს ფლობენ.
ა) გოდერძი ჩანქსელიანი („ქართული ოცნების“ პარლამენტის წევრი) და მისი ოჯახი:
გოდერძის ჩანქსელიანი ფლობს შპს „ბევრილი ჯგუფის“ 70% წილს. ეს კომპანია გადაამუშავებს მარცვლეულს, აქვს საწყობები და წისქვილი ფოთში. კომპანიის გენერალური დირექტორი და 29.84%-ის მფლობელია მისი ძმა, ნერუ ჩანქსელიანი. „ბევრილს“ აქვს შვილობილი კომპანიები: „ბევრილი ბეიქერ ჯგუფი“, „ბევრილი რიეთეილ ჯგუფი“ (მინი მარკეტები ფოთში), „ბევრილი თრეიდინგ ჯგუფი“ და „გრუზბელი“.
კორუფციის რისკები: სახელმწიფომ ჩანქსელიანის კომპანიებს („ბევრილი ჯგუფი“ და „გრანდე ჯგუფი“) საგადასახადო შეთანხმების საფუძველზე ჯამში 5.4 მილიონი ლარის გადახდა აპატია (შეუმცირა 160 000 ლარამდე).
არსებობს დეპუტატის მხრიდან ინტერესთა შეუთავსებლობის, უკანონო საჩუქრის მიღებისა და ქონების დამალვის ნიშნები. ძმებმა ჩანქსელიანებმა ჯამში 113 230 ლარი შესწირეს „ოცნებასა“ და სალომე ზურაბიშვილს.
ბ) გოჩა ენუქიძე („ქართული ოცნების“ პარლამენტის წევრი):
შპს „ფოთპეტროლის“ 40%-ს ფლობს „იბერკომპანი ჰოლდინგი“, რომლის მფლობელია დეპუტატი გოჩა ენუქიძე. კომპანია ფლობს ლარნაკას ქუჩაზე მიწას (690 კვ.მ), რომელიც იჯარით აქვს აღებული „გალფს“ („სან პეტროლიუმ ჯორჯია“). გოჩა ენუქიძემ 160 000 ლარი შესწირა „ოცნებას“, 60 000 – სალომე ზურაბიშვილს, 60 000 – „ენმ“-ს.
გ) გიორგი ხახუბია („ქართული ოცნების“ პარლამენტის წევრი) და მისი ოჯახი:
შპს „აისბერგი 2“: თევზის გადამამუშავებელი საწარმო, ფლობს თევზჭერის 1 ლიცენზიას. მფლობელები: კახაბერ ლატარია (25%), ეკატერინე ხურცია (25%), დეპუტატი გიორგი ხახუბია და მაკა ხახუბია (25%), თურქული კომპანია (25%). კომპანიასთან დაკავშირებულმა პირებმა ჯამში 893 100 ლარის შეწირულება გაიღეს (702,000 ლარი – „ქართულ ოცნებას“);
შპს „სათნოს“ 100% წილის მფლობელია ეკატერინე ხურცია (დეპუტატ გიორგი ხახუბიას სიდედრი). იგი მართავს ნავთობბაზებს, საბაჟო საწყობებს და სერვის ობიექტებს.
დ) მამუკა მერკვილაძე (რუსეთში ქართული დიასპორის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტი, შვეიცარიის საელჩოში საქართველოს ინტერესების სექციის ყოფილი ხელმძღვანელი):
შპს „ფოთი ტრანსტერმინალი“: ფლობს 9 ჰექტარ ტერიტორიას (წლიურად 80 ათასი კონტეინერი, $15 მლნ ინვესტიცია). 50%-ს ფლობს ყაზახური „PTC HOLDING“, 35%-ს – მამუკა მერკვილაძე, 10%-ს კახაბერ ლატარია;
შპს „ფოთი ქარ ტრანზიტი“ და „ფოთი ტრანზიტი“: 100% და 95% წილებით მერკვილაძის საკუთრებაა;
შპს „ინვესტ გრუპ ჯორჯია“: გადაზიდვების მომსახურება. მფლობელები: მ. მერკვილაძე (35%), ყაზახური „PTC HOLDING“ (50%). ფლობს 88 243 კვ.მ მიწას;
მერკვილაძე ასევე ფლობდა 35% წილს ბალდის კანიონის სკანდალურ პროექტში.
ე) ფოთის ყოფილი მერები და მაღალჩინოსნები:
გოჩა კურდღელია (ყოფილი მერი) არის შპს „კავკასიან მეტალს ტერმინალის“ დირექტორი და 15% წილის მფლობელი (რომლის 85%-ს კვიპროსული ოფშორი ფლობს, დაკავშირებული ავსტრიისა და მონაკოს მოქალაქეებთან). ასევე ფლობს 3.5%-ს შპს „მეტალექსში“ (შავი და ფერადი ლითონები). მან ჯამში 120 000 ლარი შეწირა პარტიებს;
ვახტანგ ალანია (ყოფილი მერი) არის შპს „სოფმარში“ (საერთაშორისო სატვირთო გადაზიდვები) დირექტორი;
ჯემალ ინაიშვილი (ყოფილი პარლამენტარი, ფოთის პორტის ყოფილი უფროსი): სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი შპს „მედლოგ ფოთში“ (რომლის 80%-ს შვეიცარიული „მედლოგ ეს.ეი“ ფლობს).
კვლევამ აჩვენა, რომ სტრატეგიული დარგების – ნავსადგურების, ტერმინალების, ტვირთების გადამზიდი კომპანიების, საწყობებისა თუ ნავთობპროდუქტებით მოვაჭრე კომპანიების მნიშვნელოვანი ნაწილის მმართველობაში ჩართულები არიან ან წარსულში იყვნენ მოქმედი და ყოფილი თანამდებობის პირები თუ მათი ოჯახის წევრები.
ამ ნაწილში ფიგურირებენ ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ირაკლი ღარიბაშვილი, „ქართული ოცნების“ დეპუტატი, გოჩა ენუქიძე, ფოთის ყოფილი მერი, გოჩა კურდღელია, რუსეთში ქართული დიასპორის ვიცე-პრეზიდენტი და რუსეთში შვეიცარიის საელჩოს საქართველოს ინტერესების სექციის ყოფილი ხელმძღვანელი, მამუკა მერკვილაძე და სხვები. ეს მიუთითებს იმაზე, რომ სახელმწიფო რესურსებზე წვდომა ხშირად პოლიტიკური გავლენების შედეგია.
ფოთში შექმნილი ახალი საზღვაო ნავსადგურის მფლობელები „ქართული ოცნების“ მნიშვნელოვანი დონორები არიან. „პეის ჯორჯიას“ დირექტორმა, მფლობელებმა და მასთან დაკავშირებული კომპანიების წარმომადგენლებმა ჯამში 1 146 340 ლარის შეწირულება გაიღეს. ჯგუფი ფოთში განკარგავს 264 534 კვ.მ ტერიტორიას. ირაკლი კობახიძის განკარგულებით მათ სიმბოლურ ფასად, 49 წლის ვადით გადაეცათ ზღვის ფსკერზე არსებული 5 239 კვ.მ მიწა.
ფოთის თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაშია რეგისტრირებული ბიძინა ივანიშვილის დეიდაშვილისა და „ქართულ ოცნებასთან“ დაახლოებული ბიზნესმენის, უჩა მამაცაშვილის ბიზნესპარტნიორის, ვახტანგ კარიჭაშვილის კომპანია შპს „კ და ქართული სპირტი“, რომელიც ალკოჰოლური სასმელების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მწარმოებელია საქართველოში.
ფოთის სტრატეგიულ ეკომონომიკურ სექტორებში აღსანიშნავია რუსული კავშირების მქონე პირთა წარმომადგენლობა. სამი მათგანი რუსეთის მოქალაქეა, ექვსი პირი კი საქართველოსა და რუსეთის ორმაგ მოქალაქეობას ფლობს. ამ ჯგუფში შედის ტერმინალები, რომელთა საბოლოო ბენეფიციარები რუსეთის მოქალაქეები ან ოფშორულ ზონებში რეგისტრირებული კომპანიები არიან.
შპს „ჩენელ ენერჯი (ფოთი) ლიმითედ – საქართველო“: ფლობს ნავთობის ტერმინალებს (აქტივები: 60 მლნ ლარი 2020 წელს). კომპანიის 75%-ს ფლობს გიბრალტარული ოფშორული კომპანია, რომლის საბოლოო ბენეფიციარი იყო დავით იაკობაშვილთან დაკავშირებული „Petrocas Energy International“, რომლის 49%-ს სანქცირებული რუსული „როსნეფტი“ ფლობდა 2022 წლამდე. კომპანია ასევე ფლობს წილს შპს „ფოთი ტერმინალ ჰოლდინგში“ ვირჯინიის კუნძულების ოფშორთან ერთად.
შპს „ფოთის მარცვლეულის ტერმინალი“ (PGT): 50%-ს ფლობს ვირჯინიის კუნძულებზე რეგისტრირებული TOWER CAPITAL TRADING, რომლის საბოლოო მფლობელები რუსეთის მოქალაქეები ალექსეი ჩემერიჩკო და მარატ შაიდაევი არიან.
სს „ფოთი სტორიჯ სოლუშენს“: ტვირთის დასაწყობება/შენახვა. სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარეა რუსეთისა და საქართველოს ორმაგი მოქალაქე, ჯანი მიხაილოვი (იგი ასევე მართავდა სააქციო საზოგადოება „რუსელოისს“, რომლის გაკოტრების საქმე მიმდინარეობს ამჟამად რუსეთში. ეს კომპანია მოიპოვებდა მანგანუმს თერჯოლაშიც. მიხაილოვი ფლობს უძრავ ქონებას რუსეთში).
შპს „ფოთის ლოგისტიკური პარკი“ ეწევა სატერმინალო მომსახურებას, ფლობს 22 891 კვ.მ მიწას. კომპანიის 49%-ს ფლობს სენ კიტსისა და ნევისის (და სავარაუდოდ, რუსეთის) მოქალაქე ანდრეი ბარანოვი.
შპს „ფოთის თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა“: დაარსდა 2008 წელს არაბული RAKIA-ს მიერ. 2017 წელს 75% ჩინურმა CEFC China Energy-მ შეიძინა (ხელმძღვანელი დააკავეს). ამ პერიოდში მმართველ კომპანიაში მრჩევლად მუშაობდა ირაკლი ღარიბაშვილი. კომპანიის გაკოტრების შემდეგ, 2025 წელს სახელმწიფომ 100%-იანი წილი დაიბრუნა.
„ვისოლ ჯგუფი“ (ძმები ფხაკაძეები):
შპს „მპ დეველოპმენტი“: სამეთვალყურეო საბჭოში არიან Forbes-ის სიაში მყოფი ლევან და სოსო ფხაკაძეები. კომპანია ფოთში ფლობს 2 682 კვ.მ ფართობის მქონე სავაჭრო ცენტრს „ფოთი მოლი“. ჯგუფთან დაკავშირებულ პირებს 207 700 ლარი აქვთ შეწირული.
უჩა მამაცაშვილის პარტნიორები:
შპს „კ და ქართული სპირტი“: მდებარეობს ფოთის ინდუსტრიულ ზონაში. საქართველოში ალკოჰოლის უმსხვილესი მწარმოებელი. 80%-ს ფლობს ვახტანგ კარიჭაშვილი (მამაცაშვილის პარტნიორი, უკრაინის მიერ სანქცირებული). კომპანიის დირექტორებმა და კარიჭაშვილის სხვა კომპანიებმა ჯამში 557 000 ლარი შესწირეს „ოცნებას“.
სააქციო საზოგადოება „ნიკორა“:
შპს „კორიდა“: ხორცპროდუქტების მწარმოებელი ფოთში. მიღებული აქვს 224 932 ლარის ტენდერები.
კაჭარავა-ჭიორელის ჯგუფი:
ამ ჯგუფს ფოთში რამდენიმე მსხვილი ბიზნესი გააჩნია: შპს „აისბერგი ფოთი“ (სასაწყობო-სამაცივრე, 70% ბ&ჯ, 30% ყაზახეთის მოქალაქე იგორ მარტინოვი); შპს „ამერიქენ მონოლით“; შპს „რეალ ტრანსი“ (სატვირთო გადაზიდვები ფოთი-თბილისი-ერევანი-ბაქო); შპს „ვიტამინი 2017“ (ბანანისა და ხილის მსხვილი იმპორტიორი). ლევან კაჭარავასა და ლევან ჭიორელს პოლიტიკური შეწირულებების სახით 290 000 ლარი აქვთ გაღებული.
ამ ჯგუფში შემავალი კომპანიები დიდწილად სახელმწიფო შესყიდვებზე არიან დამოკიდებულნი.
შპს „პრაიმ ბეტონმა“ 2012 წლიდან მიიღო 72 901 804 ლარის ღირებულების კონტრაქტები. სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია თავდაცვის ძალების ყოფილი მაღალჩინოსნის მეუღლე.
შპს „გზა მშენებელი 13“-მა მიიღო 36 429 600 ლარის კონტრაქტები. კომპანიის მფლობელები „ქართული ოცნების“ შემწირველები არიან.
შპს „ტოტალმა“ მიიღო 12 985 565 ლარის ხელშეკრულებები.
სახელმწიფო რესურსებზე წვდომა მიუთითებს პრივილეგირებული ჯგუფების არსებობაზე. კომპანიების უმრავლესობა, მმართველი პარტიის სასარგებლოდ გაღებული სოლიდური შეწირულებების სანაცვლოდ, ხელისუფლებისგან განსაკუთრებულ ლოიალობასა და ექსკლუზიურ პრივილეგიებს (ლიცენზიები აუქციონის გარეშე 2036 წლამდე, მილიონობით ლარის საგადასახადო პატიება) იღებს.
პოლიტიკური ლოიალობა, როგორც ბიზნესის პირობა. ფოთში მოქმედი ბიზნესის უდიდესი ნაწილი პოლიტიკურ სიმპათიებს იმის მიხედვით იცვლის, თუ რომელი პარტიაა ხელისუფლებაში და შეწირულებებსაც სწორედ ამ ნიშნით აკეთებს. იდენტიფიცირებულმა პირებმა და კომპანიებმა გაიღეს 5 396 370 ლარის ოდენობის შეწირულება.
„ქართულმა ოცნებამ“, მისმა სატელიტმა „ხალხის ძალამ“ და ასევე 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე მათ მიერ მხარდაჭერილმა კანდიდატმა, სალომე ზურაბიშვილმა მიიღეს 4 671 980 ლარი (საერთო მოცულობის დაახლოებით 86,5%). „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამაც“ პოლიტიკური შეწირულება მაშინ მიიღო, როდესაც ეს პარტია მმართველობაში იყო (2012 წელი).
რუსული/ოფშორული გავლენები და გამჭვირვალობის დეფიციტი: რუსეთის 3 მოქალაქე, რუსეთისა და საქართველოს ორმაგი მოქალაქეობის მქონე 6 პირი და ასევე ერთი რუსული კომპანია ფლობენ სტრატეგიულ ტერმინალებს.
სხვადასხვა სექტორში წარმოდგენილია მნიშვნელოვანი რუსული კავშირების მქონე პირები. 7 მსხვილი კომპანიის მფლობელები დაკავშირებული არიან კვიპროსში, გიბრალტარსა და ვირჯინიის კუნძულებზე რეგისტრირებულ ოფშორებთან, რაც ართულებს მათი რეალური მესაკუთრეების იდენტიფიცირებასა და საზოგადოებრივ კონტროლს.
ოლიგოპოლია და ურთიერთდაკავშირებული ქსელები: თევზჭერის, ლოგისტიკისა და პორტების სექტორში მოქმედი კომპანიები ერთმანეთთან და მმართველ გუნდთან არიან გადაჯაჭვულები (მაგ. წიწილაშვილების, ხახუბიების, პაპაშვილის, მაქაცარიასა და პეის ჯგუფის ქსელები).
თანამდებობის პირების ბიზნეს-ინტერესები: ყოფილი თუ მოქმედი პოლიტიკოსები (დეპუტატები: გოდერძი ჩანქსელიანი, გოჩა ენუქიძე, გიორგი ხახუბია. ჯემალ ინაიშვილი; ყოფილი მერები: გოჩა კურდღელია, ვახტანგ ალანია; რუსეთში ქართული დიასპორის ყოფილი ხელმძღვანელი მამუკა მერკვილაძე) უშუალოდ მონაწილეობენ სტრატეგიული დარგების მართვაში. მათი აქტივობა ადასტურებს, რომ ბიზნესში წარმატებას ხშირად ხელისუფლებისადმი ლოიალობა განაპირობებს.
„ჩვენთვის მარტივი იქნებოდა, აგვეღო ეს 50 მილიონი და დაგვეხარჯა. მაგრამ მეორე მხარეს დგას პასუხისმგებლობა გადასახადების გადამხდელთა მიმართ, რადგან ეს ხალხის ფულია“ – განაცხადა „ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ, დიუშენით დაავადებული ბავშვების სიცოცხლისთვის აუცილებელი მედიკამენტების შესყიდვაზე.
რატომ გაახსენდა კობახიძეს ახლა, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტი ხალხის ფულია და რა თქვა მან ამით რეალურად? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ პოლიტიკოს ცოტნე კობერიძეს ესაუბრა.
ბიუჯეტი 30 მილიარდია დაახლოებით და მეტიც და მაშინ დანარჩენი თანხების ხარჯვასაც ასეთივე პასუხისმგებლობით და რაციონალურობით უნდა მიუდგნენ. თუ რაციონალურობით მივუდგებით, უამრავი ხარჯია, რომელიც ფიზიკურად გაუმართლებელია და მე რომ მკითხოთ, უამრავი კულტურული თუ სხვა ტიპის ღონისძიებებია, რომელიც რეალურად პარტიული აპარატის დასაქმების და დაფინანსების ნაწილია.
აქედან გამომდინარე, ასეთი არგუმენტის მოყვანა ძალიან არასწორი და უცნაურია, განსაკუთრებით მაშინ, როცა „რაციონალურობაზეა“ საუბარი.
თუ მედიკამენტი ბავშვს ვნებს, არ აქვს მნიშვნელობა 50 მილიონი ღირს თუ 10 ლარი, სახელმწიფომ არ უნდა შემოიტანოს ასეთი მედიკამენტი, მაგრამ თუ ეს არგუმენტი არ არსებობს და მხოლოდ ის არის არგუმენტი, რომ „50 მილიონი ზედმეტია ბავშვებისთვის“, ეს პოზიცია უკვე ამორალურია.
რამდენი მილიონი იქნებოდა მაშინ გამართლებული? – თუ ამ წამლის ყიდვა შესაძლებელია და გამართლებულია და მაინც შევდივართ კალკულაციაში, სხვა უამრავი 50 მილიონის ხარჯია, რომელიც, ჩემი აზრით, უფრო მეტადაც გაუმართლებელია, ვიდრე წამლის ყიდვა.
ზოგადად, ჩვენთან არ არის იმის კულტურა, რომ იმაზე მიდიოდეს საუბარი ბიუჯეტის ფული ვისი ფულია.
არ მახსენდება შემთხვევა, რომ პრემიერ-მინისტრს ესაუბრა, მათ შორის საგადასახადო პოლიტიკაზე, ამით ამოკრეფილ ფულზე და მერე ხარჯვით ნაწილზე. ეს ფილოსოფია ამათგან არ იგრძნობა.
არანაირი ლიბერტარიანული მთავრობა ჩვენ არ გვყავს, რომ მცირე მთავრობაზე და მცირე ხარჯვით ნაწილზე ილაპარაკონ და ახლა გაახსენდათ ეს ფილოსოფია, ადამიანები წამალს რომ ითხოვენ?
ზუსტად, რომ ხალხის ფულია ბიუჯეტი და ახლა არის ის იშვიათი შემთხვევა, როცა ხალხი თვითონ ითხოვს რაღაც კონკრეტული მიმართულებით დაიხარჯოს საბიუჯეტო ფული. ამიტომ ამ ხალხს უპასუხო იმ არგუმენტით [რაც კობახიძემ განაცხადა], ძალიან გაუმართლებელი და ამორალურია.
მაშინ თქვან, რამდენად უღირთ ადამიანის სიცოცხლე. მხოლოდ იმიტომ თუ ამბობ წამლის ყიდვაზე უარს, რომ თანხა გებევრება, რამდენად მორალურია ეს, რომ არ გიღირდეს ამ ფულის დახარჯვა ადამიანის სიცოცხლისთვის?! წარმოუდგენელი ამბავია.
ამერიკის შეერთებული შტატები, ერთი ჯარისკაცი რომ გადარჩეს, მილიონებს ხარჯავს. შეიძლება ეს სხვა ტიპის ამბავია, მაგრამ ჯამში ხომ ადამიანის სიცოცხლეზეა საუბარი. ერთი ადამიანის სიცოცხლეს უფრთხილდება და ცდილობს არ დაინანოს ფული.
ჩვენს შემთხვევაში ბავშვებზე ვსაუბრობთ და თუ ფიქრობ, რომ ეს წამალი უშველის, რა კალკულაციაზეა აქ საუბარი.
ჩემთვის გაუმართლებელი ხარჯია, მაგალითად, ვიღაც ხელოვანის ჩამოყვანა ბიუჯეტის ფულით; ასეთი გაუმართლებელი ხარჯია ავტოპარკები, რომელიც ახლდება ხოლმე ყოველ წელიწადს; გაუმართლებელი ხარჯია პარლამენტარების ხელფასის იქეთ კიდევ სხვა უამრავი გაუმართლებელი ხარჯი არსებობს.
ცხადია. ასეთი ტიპის პირდაპირი დემოკრატია ჩვენ არ გვაქვს, მაგრამ თბილისის საკრებულოში რომ ვიყავი, იქ შემოიტანეს საკითხი, რომ თბილისის მუნიციპალიტეტმა დააფინანსოს რაღაც ასაკის ზემოთ ადამიანებისთვის აუზი და ეს გადაფუთული იყო იმით, რომ ჯანმრთელობისთვის კარგია.
ვიღაცამ აუზში რომ იჭყუმპალაოს, ჯანმრთელობის არგუმენტით, მაგაში უნდა დაიხარჯოს მილიონი და ბავშვს, რომ წამალი სჭირდება, აქ ითხოვენ „არგუმენტებს“.
ათასი დღესასწაულებია: „თბილისობა“, „მცხეთობა“ და ასე შემდეგ, ჭიქები რომ მიუჭახუნონ ვიღაცებმა ერთმანეთს, ამისთვის იხარჯება კოლოსალური თანხები. ეს არის რაციონალური ხარჯვა და ბავშვის წამალი არა?!
ერთი „თბილისობის“ თანხამ შეიძლება გადაარჩინოს ეს ბავშვები.
ზოგადად, მე რასაც ვუყურებ, ცდილობენ მტრად შერაცხონ და დეჰუმანიზაცია მოახდინონ იმ ადამიანების, რომლებიც პროტესტს ხმამაღლა გამოხატავენ.
თუ მათთან არ ხარ თაყვანისცემის რეჟიმში, იქნები მათი მტერი და ოპოზიციაში გიდგებიან.
სხვა შემთხვევაში, როგორ უნდა თქვა, რომ ბავშვი ადამიანი არ არის?! პირიქით, ბავშვი ისეთი ტიპის მოცემულობაა, როცა სახელმწიფოს ბევრად მეტი პასუხისმგებლობა აკისრია მათ წინაშე. ბავშვს ხომ ვერ ეტყვის – „წადი, შენს თავს მიხედე“.
თუ მშობელი არღვევს ბავშვის უფლებებს, აქაც კი სახელმწიფო შემოდის მეურვეობის ნაწილში. ასე მარტივად არ არის აქ საქმე და თუ სახელმწიფოს ისეთი ანარქისტული პოზიცია აქვს, რომ ყველაფრის ნებაყოფლობით დაფინანსებით მოხდეს, მაშინ გვითხრას და მთელი რიგ ხარჯებს ჩამოვუწერთ, რომელიც გასაუქმებელია და ის ხარჯები რომ გაუქმდება და მოქალაქეს მეტი ფული რომ დარჩება, მერე მარტივად შევძლებთ ბავშვებს დავეხმაროთ.
ბიუჯეტი რომ ხალხის ფულია, ამაზე ახლა კი არ უნდა ვსაუბრობდეთ, წლების წინ უნდა გვქონოდა ამაზე საუბარი, მაგრამ სამწუხაროდ, უფროსი თაობის საბჭოთა გამოცდილებამაც მიგვაჩვია ამას, რადგან მაშინ ცენტრალიზებული იყო ეს სისტემა და ადამიანები ვერ იაზრებდნენ, რომ ბიუჯეტის ფული მოქალაქეებისგან აკრეფილი ფულია და არაფერი გვჭირს სახვეწარი.
როცა ხელისუფლება გეუბნება, რომ ხმა მომეცი იმიტომ, რომ მე ის გავაკეთე, ეს დავაფინანსე, სულ უნდა გვქონდეს განცდა, რომ ეს ჩვენი ფულია სინამდვილეში და არა იმ პოლიტიკოსის. იმ პოლიტიკოსსაც იმიტომ უხდი ხელფასს, რომ მას ევალება თვალყურის დევნება ამ ფულის ეფექტურ კონტროლზე.
ამ ხელფასების გარდა, ამ პოლიტიკოსებს სხვა, შავი ბიუჯეტიც გააჩნიათ და ვნახეთ როგორ გაათეთრეს ერთ დღეში მილიარდამდე ლარი ერთ ჯიხურში. ის რომ ჩამოვწეროთ, რამდენი მილიონები ნახეს მათი ყოფილი მინისტრების სახლებში, რამდენი ძვირადღირებული საათი უპოვეს და რამდენ მილიონს სთხოვდნენ თორნიკე რიჟვაძეს მისატანად, იმ წამლის ღირებულებაზე ბევრად მეტს ვიპოვით.
როცა საკუთარი ჯიბის ფულად ხედავ ბიუჯეტს, მერე ეს კომპლექსი გაქვს. ხალხი რომ ხმას აძლევდა თავიდან, ეგონათ, რომ მის მილიარდებს მოიტანდა ხალხის დასახმარებლად და არა იმიტომ, რომ ბიუჯეტის ფულს ისე შეხედავდა, როგორც საკუთარს.
წამალზე თუ არ მიაკითხე სახელმწიფოს, აბა რაზე უნდა მიაკითხო.
თავდაცვაზე იხარჯება ბიუჯეტის 3%-ი და დანარჩენი 90%-ი რედისტრიბუცია ხდება ვიღაც ჯგუფებზე, საზოგადოების ხარჯზე. თუ ვიღაც ფიქრობს, რომ „ერისიონი“ უნდა დააფინანსოს სახელმწიფომ, მაშინ ჩემთვის ცეკვაზე უფრო მნიშვნელოვანი ბავშვის წამალია.
მშობელს რომ მაგას ეტყვი, რამდენად რაციონალურია შენი შვილის გადარჩენა, მერე სხვების შვილებიც მოვლენო, პირველ რიგში ეს ემპათიის ნაკლებობის ბრალია და არა იმის, ბიუჯეტს როგორ უყურებ. სიცოხლის გადარჩენისთვის ყველა ხარჯი, რა თქმა უნდა, რაციონალურია.
ეს ნიშნავს, რომ ემპათიის უნარი აქვთ დაკარგული და არ შეუძლიათ საკუთარი თავი წარმოიდგინონ სხვა ადამიანების პერსპექტივაში. არ შეუძლიათ იმ მშობლის, იმ ბავშვის თვალით შეხედონ სამყაროს და აღიქვან პერსპექტივა.
თუ ეს უნარი არ გაგაჩნია პოლიტიკოსს, ეს საქმე საშენო არ არის, რადგან პოლიტიკაში გიწევს სხვების მაგივრად გადაწყვეტილებების მიღება და უნდა შეგეძლოს რაღაც სხვების პერსპექტივით აღიქვა. ისეთი კანონის მიღება გიწევს, რომელიც ეხება ქალსაც, კაცსაც, ბავშვსაც, უნდა გქონდეს გამოცდილების დანახვის უნარი.
ამ უნარის დაქვეითება არის პრობლემა პოლიტიკაში, რაც ახლა არსებობს და რასაც ახლა ვუყურებთ.
სხვისი სახელით ის თუ შეუძლიათ გადაწყვიტონ, რა კარგია კონცერტი, იმიტომ რომ ენდორფინს იღებ, ადამიანის ტრაგედიას როგორ ვერ აღიქვამ?! მაგრამ ფიქრობს, რომ კონცერტი ხმებს მოუტანს და ურჩევნია 10 000-ისთვის ფოჩიანი კანფეტები იყიდოს, ვიდრე ერთი ბავშვის სიცოცხლე გადაარჩინოს.
ეგ ყველაფერი იქამდეა დაყვანილი, ხვალ ან ზეგ, თვითონ ხელისუფლება როგორ იხეირებს. ამაში საზოგადოების ბრალიცაა, რადგან ერთ გზას რომ გააკეთებენ ეს უხარიათ და აღარ იმჩნევენ სხვა პრობლემებს.
სანამ საზოგადოება ცხვირში არ მოსცხებს ხელისუფლებას, მანამდე ასე დაუწყებენ საუბარს. როცა უნდათ „ხალხის ფულს“ მოიმიზეზებენ, როცა უნდათ, არა.
მე, პირადად, არცერთი „თბილისობა“ არ მგონია ღირდეს ერთი ადამიანის სიცოცხლის ფასად.
აქაც ხომ ის არგუმენტი აქვთ, რომ საახალწლო სოფელი არის ბავშვებისთვის, სანტა-კლაუსი არის ბავშვებისთვის და არიან ბავშვები, რომლებმა ჯერ ჯანმრთელობის პრობლემა უნდა მოიგვარონ, ნაძვის ხე რომ ნახონ და ამათ იმაზე დაგვიწყეს ლაპარაკი, თითქოს თითო ლარს უფრთხილდებიან. ეს არის არაგულწრფელობა.
ხელისუფლება ცდილობს დაგანახოს, რომ პროტესტით რაიმეს მიღწევა აზრი არ აქვს. ჯიბრში ჩაუდგნენ პროტესტს და უნდათ რომ გადატეხონ. შენ უნდა მეხვეწო, – ეს პოზიცია უჭირავთ.
საზოგადოება არ უნდა გატყდეს, ჩვენც უნდა ვანახოთ, რომ სხვის პრობლემას არ ვივიწყებთ, არ გვაქვს მოკლე მეხსიერება. ამას თუ არ ვაჩვენებთ, ხელისუფლება უბრალოდ გათამამდება უფრო მეტადაც.
რუსეთში, სამარის ოლქში, სიზრანში, ნავთობგადამამუშავებელ ქარხანაში ხანძარი გაჩნდა.
რუსული არხები ტელეგრამზე წერენ, რომ სამარის ოლქის გუბერნატორმა რეგიონში დრონების საფრთხის შესახებ დაახლოებით დილის 4 საათზე განაცხადა, მოკლე ხანში კი რეგიონში დაიხურა საჰაერო სივრცე ფრენებისთვის.
სამარის გუბერნატორი ტელეგრამზე წერს, რომ უკრაინული დრონების თავდასხმის შედეგად 2 ადამიანი დაიღუპა. თავის განცხადებაში ის ასევე წერს, რომ ქალაქში, არსებულ ვითარებაში, აკრძალულია ფოტო/ვიდეო გადაღება და მასალის გავრცელება.
ტელეგრამ არხი Astra ადგილობრივ მოსახლეობაზე დაყრდნობით წერს, რომ სიზრანში ძლიერი ხანძარია. გაფრთხილების მიუხედავად, ინტერნეტში ხანძრის ამსახველი არაერთი ფოტო და ვიდეო მასალა ვრცელდება, რომლებზეც კვამლის ღრუბელი და ხანძარი ჩანს ადგილობრივ ნავთობგადამამუშავებელ ქარხანაში.
სიზრანის ნავთობგადამამუშავებელი ქარხანა უკრაინული დრონების სამიზნე არაერთხელ გახდა.
ეს ქარხანა ყოველწლიურად 7-დან 8,9 მილიონ ტონამდე ნავთობს ამუშავებს და რუსეთის შეიარაღებულ ძალებს ამარაგებს.
ამავე დროს, დღეს, 21 მაისს, დილით, „როსავიაცია“ რუსეთში რამდენიმე აეროპორტის დახურვის შესახებ იუწყება, მათ შორის სარატოვში, ნიჟნი ნოვგოროდში, პენზაში, მახაჩკალასა და კალუგაში.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცნობით, გურიაში განზრახ მკვლელობის ბრალდებით ერთი პირი დააკავეს.
გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოხნარში, ურთიერთშელაპარაკების ნიადაგზე, ცივი იარაღის გამოყენებით ერთი პირი დაჭრა და შემთხვევის ადგილიდან მიიმალა.
მიყენებული დაზიანების შედეგად ახალგაზრდა მამაკაცი შემთხვევის ადგილზევე გარდაიცვალა.
პოლიციამ მკვლელობაში ბრალდებული ცხელ კვალზე დააკავა.
გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 108-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც 15 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 21 მაისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ამ თემაზე:
რუსეთში, სამარის ოლქში მდებარე ნავთობის ქარხანაში ხანძარია
„მარიუპოლმა და აზოვსტალმა მასწავლა – სიკვდილი ყველაზე საშინელი რამ არ არის“ – ვოლინა
უკრაინის თავდაცვის მინისტრი ამბობს, რომ უკრაინამ პირველი მართვადი საჰაერო ბომბი შექმნა
რას ფიქრობს ხალხი ბათუმში „ოცნების“ ახალ ინიციატივაზე – შექმნას შს სამინისტროში სპეციალური სამმართველო, რომლის ძირითადი ფუნქციაც საჯარო სივრცეში, მათ შორის ფეისბუქზეც, სიძულვილის ენისა და შეურაცხყოფის მონიტორინგი და კონტროლი იქნება? – ნახეთ „ბათუმელების“ ქუჩის გამოკითხვა.
