Batumelebi

უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლის, ვალერი ზალუჟნის ინფორმაციით, 10 ოქტომბერს, რამდენიმე საათში, რუსეთმა უკრაინაში 75 რაკეტა ისროლა.

„ტერორისტი ქვეყანა, რუსეთის ფედერაცია მასირებულ სარაკეტო და საავიაციო დარტყმებს განაგრძობს უკრაინის ტერიტორიაზე. იყენებს დამრტყმელ დრონებს.

დილით აგრესორმა უკვე 75 რაკეტა გაუშვა. მათგან 41 ჩვენმა საჰაერო თავდაცვის სისტემამ გააუვნებლა.

შეიარაღებული ძალები ყველაფერს აკეთებენ ჩვენი მოქალაქეების დასაცავად“, – წერს ვალერი ზალუჟნი ტელეგრამზე და დასძენს, რომ თავდასხმა ამ დრომდე გრძელდება.

სარაკეტო თავდასხმა მთელი უკრაინის მასშტაბით დღეს დილიდან დაიწყო. რამდენიმე აფეთქება მოხდა დედაქალაქში, კიევში, სადაც მედიის ცნობით, წინასწარი ინფორმაციით, 8 ადამიანი დაიღუპა და 24 დაშავდა.

სარაკეტო თავდასხმებისა და აფეთქებების შესახებ იუწყებიან ნიკოლაევში, ლვოვში, ჟიტომირში, დნეპრში, ტერნოპოლსა და ხმელნიცკში.

როგორც „უნიანი“ წერს, 8 ოქტომბერს ყირიმის ხიდის აფეთქების შემდეგ, რუსი პროპაგანდისტების ნაწილი უკრაინის მისამართით მუქარებით გამოვიდა – ისინი უმაღლეს რადაზე თავდასხმით და ბირთვული იარაღის გამოყენებით იმუქრებოდნენ.

ვლადიმერ პუტინმა ყირიმის ხიდის აფეთქებაში რუსეთის სპეცსამსახურები დაადანაშაულა და მომხდარს „ტერაქტი“ უწოდა, დიმიტრი მედვედევმა კი დასძინა, რომ პასუხი ტერაქტზე ერთადერთი შეიძლება იყოს – „ტერორისტების სრული განადგურება“.

ყირიმის ხიდის აფეთქება, რუსეთის მარცხი ფრონტზე და „ნაწილობრივი მობილიზაცია“ – სულ უფრო მეტ უკმაყოფილებას აჩენს კრემლისა და ვლადიმერ პუტინის მიმართ; რუსეთში იზრდება ეჭვი, შეუძლია თუ არა პუტინს მიაღწიოს უკრაინის დაპირებულ „დენაციფიკაციას“; ისმის ბრალდებები სპეცსამსახურებისა და თავდაცვის უწყებისადმი – ამან კი შესაძლოა პუტინის რეჟიმი სერიოზულად შეარყიოს – მიიჩნევს აშშ-ის ომის კვლევის ინსტიტუტი (ISW).

ინსტიტუტის უახლეს ანგარიშში ნათქვამია, რომ ყირიმის ხიდზე თავდასხმა რუსეთის ბოლოდროინდელ სამხედრო წარუმატებლობასთან და „ნაწილობრივი მობილიზაციის“ პრობლემებთან ერთად, ომის მომხრე ნაციონალისტური საზოგადოების მხრიდან, უკვე კრემლისა და რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმერ პუტინის პირდაპირ კრიტიკას იწვევს.

„ზოგიერთმა სამხედრო ბლოგერმა ტელეგრამში გააკრიტიკა პუტინი იმის გამო, რომ მან ვერ შეძლო პირდაპირი რეაგირება მნიშვნელოვან მოვლენებზე და დასძინა, რომ რთულია პუტინის გარშემო გაერთიანება, როდესაც მისი ძალაუფლება საიდუმლოებებს ეყრდნობა.

სხვებმა აღნიშნეს, რომ პუტინი მუდმივად უყურადღებოდ ტოვებდა ისეთ ინციდენტებს, როგორიც იყო „მოსკვას“ ჩაძირვა ან „აზოვსტალის“ მებრძოლების გაცვლა. ზოგიერთმა სამხედრო ბლოგერმა ისიც კი განაცხადა, რომ პუტინმა შური უნდა იძიოს ქერჩის ხიდის აფეთქების გამო, წინააღმდეგ შემთხვევაში, მისი სიჩუმე „სისუსტედ“ აღიქმება.

ამ საზოგადოების მხრიდან პუტინის პირდაპირი კრიტიკა უპრეცედენტოა. სამხედრო ბლოგერები და ნაციონალისტური ჯგუფები პუტინის მიზნებს ღიად უჭერენ მხარს და ამ დრომდე წარუმატებლობაზე პასუხისმგებლობას რუსეთის სამხედრო მეთაურობას ან თავდაცვის უწყებას აკისრებდნენ,“ – წერენ ინსტიტუტის ანალიტიკოსები.

როგორც ISW-ი აღნიშნავს, ომის მომხრეთა ბანაკისგან ასეთი კრიტიკა შესაძლოა მეტყველებდეს იმაზე, რომ ამ საზოგადოებას უკვე ეჭვი ეპარება – შეუძლია კი პუტინს უკრაინის „დენაციფიკაციის“ დაპირების შესრულება.

ინსტიტუტის ცნობით, რუსი ნაციონალისტების, პროპაგანდისტებისა და ჩინოვნიკების სხვა ნაწილი უკრაინაში მარცხში სპეცსამსახურებსა და თავდაცვის უწყებას ადანაშაულებენ, რამაც გრძელვადიან პერსპექტივაში, ასევე შესაძლოა შეარყიოს პუტინის რეჟიმი.

ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ კრიტიკის ფონზე, პუტინი სამხედრო მეთაურების გადაადგილებას განაგრძობს, სავარაუდოდ იმისთვის, რომ საკუთარი პასუხისმგებლობა მათზე გადაიტანოს.

„კრემლმა განაცხადა, რომ არმიის გენერალმა სერგეი სუროვიკინმა საკუთარ თავზე აიღო მთელი „სპეციალური სამხედრო ოპერაციის“ მეთაურობა. ომის მომხრეთა ნაციონალისტური საზოგადოება სუროვიკინის დანიშვნას ენთუზიაზმით შეხვდა და იმედი გამოთქვა, რომ თავისი სისასტიკით ცნობილი სუროვიკინი საკმარისი იქნება ომის ტრაექტორიის შესაცვლელად.

პუტინს არ შეუძლია იმ ერთადერთი რამის გაკეთება, რასაც მისგან ელექტორატი მოითხოვს – ომის მოგება. უმაღლესი მეთაურების გადაადგილება ვერ მოაგვარებს სისტემურ პრობლემებს, რომლებიც სამხედრო აგრესიის დაწყების დღიდან უშლის ხელს რუსეთის ოპერაციას, ლოგისტიკას, თავდაცვის წარმოებას და მობილიზაციას. „განტევების ვაცები“ კრიტიკას პუტინს მხოლოდ დროებით ააცილებენ,“ – მიიჩნევს ISW-ი.

ინსტიტუტის ანალიტიკოსები ფიქრობენ, რომ პუტინის პრობლემებს ვერც ვითარების ესკალაცია გადაჭრის, იქნება ეს ჩვეულებრივი თუ ბირთვული:

„თუ პუტინი მართლაც მზად იქნება გამოიყენოს ტაქტიკური ბირთვული იარაღი უკრაინის წინააღმდეგ, ის ამით მხოლოდ დროებით შეაჩერებს უკრაინელთა კონტრშეტევას. ასეთი შეტევები არ მისცემს საშუალებას რუსეთის არმიას, დაიპყროს უკრაინა და მიაღწიოს თავის მიზნებს, რომლებსაც მისგან რუსი ნაციონალისტები მოითხოვენ.“

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• უკრაინის ძალები შევიდნენ სტელმახოვკაში და განაგრძობდნენ წინსვლას აღმოსავლეთში ლუგანსკის ოლქის მიმართულებით;
• რუსეთის არმია წარუმატებლად უტევდა ბურდაკოვს, ხერსონის ოლქისა და რუსეთის საზღვრებთან და ტერნოვს, ლიმანის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით;
• უკრაინული წყაროების ინფორმაციით, ბახმუტისა და ავდეევკის რაიონებში, უკრაინის არმიამ მტრის 30-მდე შეტევა მოიგერია;
• წარუმატებელი აღმოჩნდა რუსეთის ძალების შეტევა დონეცკის სამხრეთ-დასავლეთში;
• რუსეთის არმიამ ფრთოსანი რაკეტებით დაარტყა ზაპოროჟიეს საცხოვრებელ კვარტალებს;
• უკრაინული წყაროების ცნობით, რუსეთის საოკუპაციო ძალებს საკუთარი ოჯახები ხერსონის ოლქიდან  – ყირიმში, სტარობელკიდან კი ლუგანსკში გადაჰყავთ.

უკრაინელთა შეტევები კვლავაც სერიოზულ ზეწოლას ახდენს რუსეთის ძალებზე როგორც ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ისე ხერსონის ოლქში, სამხრეთში. მიუხედავად ამისა, რუსეთი კვლავაც პრიორიტეტს ანიჭებს თავის შეტევით ოპერაციას დონბასის ცენტრალურ სექტორში, განსაკუთრებით კი ქალაქ ბახმუტთან – ასეთია ვითარება ფრონტზე დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის ინფორმაციით.

„გასული კვირის განმავლობაში რუსეთის ძალებმა დაახლოებით 2 კილომეტრით წაიწიეს წინ ქალაქისკენ ორი მიმართულებით და მიუახლოვდნენ ბახმუტს, რომელიც საარტილერიო თავდასხმებმა უკვე ისედაც ძალიან დააზარალა,“ – წერს უწყება 10 ოქტომბრის რელიზში და იმის ახსნას ცდილობს, რატომ განაგრძობს რუსეთის არმია ჯიუტად ბახმუტთან ოპერაციას, იმ ფონზე, როდესაც ორ ძირითად მიმართულებაზე მის ძალებს სერიოზული საფრთხე ემუქრებათ.

დაზვერვის ინფორმაციით, ბახმუტთან ბრძოლებში, სავარაუდოდ, კერძო სამხედრო დაჯგუფება „ვაგნერის“ ნაწილები და ის სამხედროები მონაწილეობენ, რომლებიც ცოტა ხნის წინ რუსეთის ციხეებიდან გამოიყვანეს.

„რუსეთის მცდელობა, ჯიუტად განაგრძოს შეტევა ბახმუტში იმ ფონზე, როდესაც მის ოპერაციულ ფლანგებს სერიოზული საფრთხე ემუქრება, მიუთითებს იმპერატივზე, მიაღწიონ გარკვეულ ოპერაციულ წარმატებას და ასევე ხაზს უსვამს მოუქნელ ოპერაციულ გეგმას, რომელიც ძირს უთხრის რუსეთის მთავარ სტრატეგიას,“ – ასკვნის უწყება.

რამდენიმე დღის წინ გამოქვეყნებულ ანგარიშში, აშშ-ის ომის კვლევის ინსტიტუტი (ISW) მიუთითებდა, რომ რუსეთის სამხედრო კამპანიის მონაწილეებში ერთიანობა დარღვეულია და სამხედრო მეთაურობის კრიტიკა იმატებს.  ერთ, ომის მომხრეთა  ჯგუფს ქმნიან „ვაგნერის“ დამფუძნებელი ევგენი პრიგოჟინი და ჩეჩნეთის მეთაური რამზან კადიროვი,  რომლებიც საკუთარი რეპუტაციის გადასარჩენად ცდილობენ, დონბასში გარკვეულ ტაქტიკურ წარმატებას მიაღწიონ.

72 წლის ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი ლეონიდ გოზმანი, ორი ადმინისტრაციული პატიმრობის შემდეგ, ერთი კვირის წინ გამოვიდა ციხიდან და მაშინვე დატოვა რუსეთი. Настоящее Время-სთან ინტერვიუში ის პუტინის რეჟიმს სწრაფ კრახს უწინასწარმეტყველებს და ჰყვება იმის შესახებ, როგორ შეიძლება განვითარდეს მოვლენები რუსეთში.

• ადრე ამბობდით, რომ არ გინდოდათ რუსეთის სამუდამოდ ან დიდი ხნით დატოვება, თუმცა სპეციალური დაწესებულებიდან გამოსვლის შემდეგ თქვით, რომ იმ მომენტში ასეთი არჩევანი გქონდათ – ქვეყნიდან წასვლა ან ციხეში სიკვდილი. რა ხდებოდა ამ 30 დღის განმავლობაში, ვიდრე დაკავებული იყავით, რის გამო გაგიჩნდათ შეგრძნება, რომ შეიძლებოდა ციხეში მომკვდარიყავით?

არა იმიტომ, რომ იქ რაიმე განსაკუთრებული ხდებოდა. როდესაც პირველად დამაკავეს, შეიძლებოდა მეფიქრა, რომ უბრალოდ გაფრთხილება სურდათ, თქმა: „მისმინე, სულ გამოშტერდი? უკვე ამდენი ნიშანი მოგეცით და მაინც არ გესმის, აგერ კიდევ ერთი ნიშანი“, მაგრამ როდესაც გამოსვლისას, კარამდეც კი ვერ მივაღწიე, ისე დამიჭირეს მეორედ, უკვე გასაგები გახდა, რომ ჩემთვისაც იმავეს ამზადებდნენ, რაც ილია იაშინსა და ვლადიმირ კარა-მურზას გაუკეთეს, სისხლის სამართლის ბრალდებას რომელიმე სერიოზული მუხლით. ციხე – 20 წელი იქნება თუ 5 წელი – არაა ჩემი ასაკის ადამიანებისთვის.

მე საკმაოდ ჯანმრთელი ვარ, მაგრამ ჩემი ასაკის ჯანმრთელი ადამიანიც კი ვერ გადარჩება რუსეთის ციხეში. ეს გარდაუვალი სიკვდილია. ამიტომაც, როდესაც რაღაც სასწაულით გამომიშვეს (ვფიქრობ, იქ რაღაც დიდი არეულობა აქვთ), არჩევანი, ფაქტობრივად, არ მქონია.

არ მიმაჩნია, რომ ემიგრანტი ვარ, მიმაჩნია, რომ გაძევებული ვარ. ეს გადასახლებაა და არა ემიგრაცია.

• რა სხვაობაა ემიგრაციას, თუნდაც იძულებითსა და განდევნას შორის და განდევნილის როლში რა საქმიანობას აპირებთ?

სხვაობა ისაა, რომ გადასახლებულს არ ეკითხებიან – მას აძევებენ. ჩემთვის არ უკითხავთ, მე სინამდვილეში არჩევანი არ მქონია. მე რომ უფრო ახალგაზრდა ვყოფილიყავი, შეიძლებოდა მეფიქრა, რომ გადავიტანდი რამდენიმე წელიწადს ციხეში, გამოვიდოდი იქიდან და ვიქნებოდი ნელსონ მანდელა ან ჩვენი ქვეყნის ნელსონ მანდელებიდან რომელიმე. რადგანაც მე ასეთი შანსი არ მაქვს, არჩევანი ასეთია – ან სიკვდილი ან წასვლა. არ მიმაჩნია, რომ ეს თავისუფალი არჩევანია, რადგან ჩემთვის უბრალოდ არ უკითხავთ. ესაა სხვაობა. ემიგრაციაა, როდესაც ადამიანები იფიქრებენ, აწონ-დაწონიან და გადაწყვეტენ, რომ მათთვის ასე უკეთესია.

ჯერ არ ვიცი, რას გავაკეთებ. პირველ რიგში, დაბრუნების იმედი მაქვს, ძალიან დიდი იმედი მაქვს ამის. ეგრევე დავბრუნდები, როგორც კი ეს რეჟიმი ჩამოინგრევა. ის კი ძალიან მალე ჩამოინგრევა. არ ვფიქრობ, რომ აქტიურად შევძლებ პოლიტიკურ ბრძოლაში ჩაბმას, რადგან უცხოეთიდან ამის გაკეთება სერიოზულად არ გამოვა. რაც აზრიანად მომეჩვენება, იმაში მივიღებ მონაწილეობას. ისე, ბევრი რამის დაწერა მინდა, რაც რუსეთში ვერ მოვასწარი – იქნებ აქ მოვახერხო.

• ამ 30 დღის განმავლობაში, როდესაც დაკავებული იყავით, ახერხებდით ახალი ამბებისთვის თვალის დევნებას? ძალიან დატვირთული 30 დღე იყო და თუ გეჩვენებათ, რომ ვითარება ფრონტზეც, რუსეთშიც და მსოფლიოშიც ამ ერთ თვეში ამოყირავდა? რა შთაბეჭდილება გაქვთ?

დიახ, რა თქმა უნდა, სრულიად გასაოცარია. მე ზაფხულში ჩამსვეს და შემოდგომაზე გამოვედი. ჩავჯექი რუსეთის ერთ საზღვრებში და გამოვედი რუსეთის ფედერაციის სხვა საზღვრებში. რა თქმა უნდა, ვხუმრობ. რასაკვირველია, ბევრი რამ შეიცვალა. დეტალებში ყველაფერს ვერ ვკითხულობდი, თუმცა ადვოკატი მოდიოდა და მიყვებოდა. როგორც კი გამოვედი, ეგრევე ინტერნეტში შევძვერი და იქიდან რამდენიმე დღე არ გამომიყვია თავი.

• და საბოლოოდ, როდესაც ინტერნეტიდან „გამოძვერით“, რა დასკვნამდე მიხვედით, იმის მიხედვით, რაც ამასობაში მოხდა, როგორ სამყაროში ვართ ახლა?

პირველ რიგში, ჩემი აზრით, უკრაინის გამარჯვება ამ ომში საბოლოოა. სიტუაციის შებრუნების ვერანაირ ვარიანტს ვერ ვხედავ. ჩემი აზრით, უკვე დამთავრებულია. შეიძლება გადაისროლო იქ გაუწვრთნელი ჯარისკაცები და მათ იქ ან დახოცავენ, ან დაასახიჩრებენ; ცხადია, შეიძლება, ისროლო ატომური ბომბი, მაგრამ საერთოში, უკვე ვეღარაფერი შეიცვლება.

გარდა ამისა, ვფიქრობ, ეს უკვე ამ რეჟიმის აგონიის ბოლო სტადიაა: ჩემი აზრით, ეს ის დინოზავრია, რომელიც კუდს იქნევს, რადგან სულს ღაფავს. რატომ? იმიტომ, რომ პირველ რიგში, უკრაინაში გამარჯვების სტრატეგია უკვე აღარ არსებობს. მეორე – იმიტომ, რომ უკვე ნათელია – ინგრევა და ჯოჯოხეთისკენ მიექანება ეკონომიკა. მესამე – იმიტომ, რომ ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩ პუტინს პირველად მოუხდა კამათი თავის მხარდამჭერ გუნდთან. ეს ის ადამიანები არიან, რომლებიც ეუბნებოდნენ: „დასცხე ხოხლებს, დასცხე პინდოსებს“. მაგრამ ის მათთან სახლებში შევიდა და მათი შვილები გამოიყვანა, მათ კი ეს არ უნდათ, არავითარ შემთხვევაში.

ისინი, რა თქმა უნდა, მხარს უჭერენ ამ ომს, მაგრამ სავარძლებიდან. სავარძლებიდან უჭერენ ომს მხარს, მაგრამ ასე – არა. ბრძოლა არ უნდათ. უკვე ნათელია ელიტების უკმაყოფილება. თუ მიაქციეთ ყურადღება, კრემლის დარბაზში, სადაც რუსული მიწების შემოერთება გამოცხადდა, როდესაც უკრაინის მიწები რუსეთს შეუერთეს, იმ დარბაზში არცერთი ბედნიერი სახე არ ჩანდა.

• კმაყოფილი სახეები არ ჩანდა, დიახ.

ერთიც კი. და ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია. ამას უნდა დავაკვირდეთ და არა იმას, რას ამბობს ის. პრინციპში, რასაც ის ამბობდა, მეც კი შემეძლო წინასწარ დამეწერა მისთვის – არაფერი მოულოდნელი. აი, დაკვირვება დამკვირვებლებზე, როდესაც უყურებ, როგორი რეაქცია აქვთ ადამიანებს, ძალიან საინტერესოა. და ეს, რასაკვირველია, ასევე დასასრულია.

• რა მოხდება რუსეთში მას შემდეგ, რაც ბრძოლის ველზე უკრაინა გაიმარჯვებს?

ორ სცენარს ვხედავ. და აჯობებს, უკეთესი სცენარით წავიდეს საქმე უკვე მანამდე, ვიდრე უკრაინა საბოლოოდ გაიმარჯვებს ბრძოლაში  – თუნდაც იმიტომ, რომ ასე ნაკლები ადამიანი დაიღუპება. სცენარი ორია, ჩემი აზრით, რეალისტური და არა ისეთი, რომ მარსელები ჩამოფრინდებიან ან დემოკრატიული რევოლუცია მოხდება.

თუ ავიღებთ რეალურ სცენარებს, პირველი ასეთია: როდესაც და თუ უკრაინელთა დარტყმების ქვეშ დაეცემა ფრონტი, დაიწყება მასობრივი გაქცევები და ამას სახელმწიფოს საბოლოო ნგრევა მოჰყვება.

ვამბობ საბოლოოს, რადგან ის უკვე ისედაც ინგრევა. აი, გუშინ თუ გუშინწინ მომიყვნენ ამბავს, რომელმაც ძალიან გამახარა: ბევრ რუსულ სკოლაში ორშაბათობით დროშის აღმართვა შეწყვიტეს. გახსოვთ ხომ, იყო ასეთი ბრძანება, რომ დროშა უნდა აღემართათ, ჰიმნი ემღერათ და კიდევ რაღაც სისულელეები?

• დიახ, პატრიოტული აღზრდა.

ზუსტად. მითხრეს, რომ ბევრ პროვინციულ ქალაქში ამის გაკეთება შეწყვიტეს – უბრალოდ შეწყვიტეს და მორჩა. ეს მიხეილ გორბაჩოვის სიტუაციას მაგონებს, როდესაც ის, თავისი მმართველობის ბოლო პერიოდში, გამოსცემდა უამრავ ბრძანებას, რომლებსაც ყურადღებას აღარავინ აქცევდა. საერთოდ აღარავინ. სახელმწიფო იშლებოდა. ახლაც ზუსტად იგივე ხდება. თუმცა მიხაილ სერგეევიჩის დროს (მე დიდი პატივისცემითა და მადლიერებითა ვარ მის მიმართ გამსჭვალული, თუმცა ეს ფაქტია) იყო სტრუქტურები, რომლებსაც შეეძლოთ ძალაუფლება გადაებარებინათ. ვგულისხმობ სახელმწიფო ძალაუფლებას, პარტიულ ხელისუფლებებს ყოფილ სოციალისტურ რესპუბლიკებში და იმ გუნდს, რომელიც იქმნებოდა და შეიქმნა ბორის ელცინის გარშემო.

სხვათა შორის, იგივე მოხდა 1917 წელსაც, მონარქიის დაცემის შემდეგ: სახელმწიფო დუმა, რომლისგანაც ამას ცოტა თუ ელოდა, უცებ იქცა უმაღლეს სახელმწიფო ძალაუფლებად ქვეყანაში და რაღაც დროის განმავლობაში ამ ფუნქციას ასრულებდა კიდეც.

ჩვენ ახლა ფედერალურ დონეზე ასეთი სტრუქტურები არ გვაქვს, საერთოდ არა. ამიტომაც სახელმწიფოს ჩამოშლა ნიშნავს, რომ გაჩნდება უამრავი, ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი შეიარაღებული ფორმირება, რომლებიც ერთმანეთს დაუწყებენ ბრძოლას. ისინი ტერიტორიული ნიშნით შეიქმნება – ერთი ოლქი მეორე ოლქის წინააღმდეგ, ერთი გუბერნატორი მეორე გუბერნატორის წინააღმდეგ. ნაწილობრივ ეს იქნება გაურკვეველი სამხედრო ფორმირებები: შოიგუს ერთგული სამხედროები, ზოლოტოვის ერთგული სამხედროები, კადიროვის ბანდფორმირებები, პრიგოჟინის ბანდფორმირებები და ასე შემდეგ. ეს იქნება სრულიად საშინელი სურათი, ველურად ბევრი სისხლი. ღმერთმა არ ქნას, მაგრამ ასეთი რამ შეიძლება მოხდეს.

• და კადიროვსა და პრიგოჟინს სურთ ასეთი სცენარი? ჩვენ ვხედავთ, რომ ბოლო დროს ისინი ძალიან აქტიურად ჩნდებიან მედიასივრცეში. ნათელია, რაღაც დამატებითი პოპულარობის მოხვეჭას ცდილობენ.

ვფიქრობ, მათ ეს არ უნდათ, მაგრამ ამისთვის მზად არიან. მათ სხვა რამ სურთ: მათ სურთ თავის მხარეს გადაქაჩონ უმაღლესი მთავარსარდალი და ტახტთან უფრო ახლო ადგილი დაიკავონ. უმაღლესი მთავარსარდალი კი, ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩ პუტინი, ისე იქცევა, როგორც ივან გროზნი, რომელიც ოპრიჩნინას ქმნიდა. კადიროვის ფორმირებები, პრიგოჟინის ფორმირებები – ეს ის ბრძოლისუნარიანი ოპრიჩნიკები არიან, რომლებსაც ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩი ქმნის.

მაგრამ არსებობს მეორე სცენარიც, უფრო სასიკეთო. მე და თქვენ ახლა ყველაზე საშინელი ვარიანტი განვიხილეთ. უფრო უკეთეს სცენარს მე ვუწოდებდი „სასახლის გადატრიალებას“. როცა ვამბობთ „სასახლის გადატრიალებას“, წარმოგვიდგენია, სათუთუნე, შარფი, მონარქის მკვლელობა და სხვ. სულაც არაა აუცილებელი. ის შეიძლება უსისხლოც იყოს.  გადატრიალება – ეს უბრალოდ მმართველის ხელისუფლებიდან ჩამოშორებაა და ის მშვიდობიანად შეიძლება მოხდეს. მე სწორედ ამ მშვიდობიან გზას მივესალმებოდი.

თუ ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩთან დაახლოებული ადამიანები მისი უმაღლესი გარემოცვიდან, ისინი, ვისაც ის რაღაცნაირად, ადამიანურად ენდობა (მაქვს წარმოდგენა კონკრეტულ გვარებზეც, თუმცა ამას ახლა მნიშვნელობა არ აქვს) მივლენ მასთან და ეტყვიან: „ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩ, ან ვალოდია, ჩვენ – ტრ**ში ვართ, ერთ კვირაში ჩამოგვკიდებენ, შენც და ჩვენც. მოდი, ასეთი ვარიანტი: შენ ავად გახდი, შენ დაიღალე, გასაგებია. ჩვენ შენ „ელბასის“ ტიტულს განიჭებთ, ერის მამად გაცხადებთ, კიდევ რამე ასეთი, სამხედროებით ვარტყამთ ალყას შენს სასახლეს გელენჯიკში, რომ იქ არავინ შეგაწუხოს და შენ ადგილას, დაჯდება ვასია. ვასიას ყველა ვიცნობთ, ვასია დამჯერი არარაობაა, რაც ნიშნავს, რომ თვითონ არც არაფერს გააკეთებს. ვასიას ჩვენ დავავალებთ, რომ ნელ-ნელა უკან დაიხიოს, გამოიყვანოს ჯარები უკრაინიდან, ეცადოს მოელაპარაკოს დასავლეთს და ასე შემდეგ. მოდი, მოვიქცეთ ასე“.

ის, რა თქმა უნდა, შეიძლება არ დათანხმდეს, რადგან მას საბოლოოდ არავისი სჯერა და ალბათ, იმედი მაქვს, შემდეგ სცენარი უფრო გამკაცრდება.

მმართველი პრეზიდენტის ხელისუფლებიდან ჩამოშორება – ესაა შედარებით სასიკეთო სცენარი, რადგან ის ვასია, რომელიც მის ადგილას დაჯდება, რა თქმა უნდა, შეიძლება სრული ნაძირალა და კიდევ უფრო უცნაური ადამიანიც კი იყოს, ვიდრე ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩია.

• და ნამდვილი სახელი გაქვთ?

არა. ნებისმიერი ვინმე შეიძლება იყოს. ეგაა სწორედ საქმე, ხომ გესმით.

• სულერთია?

აბსოლუტურად. თუ მედვედევი შეიძლება იყოს პრეზიდენტი, ეს ნიშნავს, რომ შეიძლება იყოს ნებისმიერი. ვინც უნდა იყოს ეს ვასია, როგორი ნაძირალა და იდიოტიც გინდა იყოს, ის რუსული ელიტისთვის მთავარ საკითხს გადაწყვეტს: ესაა იზოლაციიდან გამოსვლა, სანქციების მოხნა, შესაძლებლობა – ისარგებლონ მთელი თავისი მოხვეჭილი ქონებით.

ვფიქრობ, ქვეყნის ბედი ნაკლებად აღელვებთ, ვიდრე საკუთარი ციხესიმაგრე ესპანეთში. დაე, კიდევ ერთი ორასი ათასი კაცი გაწყდეს, რა პრობლემაა, მაგრამ აი, ციხესიმაგრე ესპანეთში დაენანებათ. იმის შანსი, რომ ჩააკითხონ ცოლს, საყვარელს, ძაღლს ესპანეთში ან იტალიაში, ეს უდავოდ მნიშვნელოვანია. და ეს ვასია ამას გააკეთებს. ეს კი ნიშნავს საერთო ლიბერალიზაციას ქვეყანაში. სხვათა შორის, სასახლის გადატრიალება არაა აუცილებელი ამით დასრულდეს, ის შეიძლება დასრულდეს გარდამავალი სამხედრო დიქტატურის ფორმირებით, რაღაც იმის მსგავსით, როგორიც 1917 წლის შემდეგ გენერალ ლავრ კორნილოვის შეუმდგარი მმართველობა, შეუმდგარი დიქტატურა იყო.

ესეც შეიძლება, მაგრამ ეს იქნება გარდამავალი დიქტატურა და დროთა განმავლობაში, ჩვენ ნორმალურ ცხოვრებას დავუბრუნდებით. ესაა შედარებით მშვიდი სცენარი.

• 7 ოქტომბერს ვლადიმერ პუტინი 70 წლის გახდა. ჩვენ ძალიან ცოტა ვიცით რუსეთის დღევანდელ პრეზიდენტზე. შეგიძლიათ ივარაუდოთ, როგორ გაატარებდა ის ამ დღეს?

არა, მე მასთან პირადი ნაცნობობის პატივი არ მქონია – მე მაქვს მხოლოდ პატივი, ვიყო მისი ერთ-ერთი პერსონალური მტერი, ოპონენტი და ა.შ. ჩემთან დაკავშირებული ყველა გადაწყვეტილება მისგან თავის დაქნევას მოითხოვდა, ის ჩემს საქმეებს იცნობდა, მე ეს ვიცი. რა თქმა უნდა, მე მას ისე არ ვიცნობ რომ ვთქვა, როგორ გაატარებს ის საკუთარ დაბადების დღეს. ეს არცაა მნიშვნელოვანი, მნიშვნელოვანია, სხვა რამ: დავინახოთ არა ის, თუ როგორი ადამიანია, არამედ ის, რაც გააკეთა – დიდი გზის ეტაპები.

ნახეთ: 1992 წელს ის 40 წლისაა, კაგებეში წარუმატებელი კარიერით, აშკარად წარუმატებელით ერთი მხრივ, თუმცა მეორე მხრივ, ყველა გზა ღიაა, ფანტასტიკური დროა, რათა მის წინაშე ყველა კარი გაიხსნას. 2002 წელი – 50 წლისაა. დიდი ქვეყნის პრეზიდენტია, პლანეტის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი, მაგრამ, მის კისერზე უკვე ჩეჩნეთის ომი და საშინელი ამბებია: აფეთქებები, სახლების აფეთქებები. მე არ ვამტკიცებ, რომ ეს მან ჩაიდინა, მაგრამ ეს მოხდა. მის კისერზე უკვე ბევრი რამაა, მაგრამ ბევრ ადამიანს ჯერ კიდევ რჩება იმედი.

2012 -ში 60-ისაა. მას შეეძლო გამხდარიყო პატივსაცემი ავტორიტეტული ვეტერანი, მაგრამ არჩია კონსტიტუციის სული დაერღვია და დაბრუნებულიყო. და ახლა მის კისერზე უკვე სისხლია, ბევრი სისხლი, დემონსტრაციების დარბევა, მოღალატეები, მეხუთე კოლონა. და უკვე აღარავის აქვს იმედი და უკვე გასაგებია, რომ ეს ჩიხია.

და ახლაც: ომი, მასობრივი მკვლელობები, სრული იზოლაცია, ქვეყნის მორალური კრახი, ქვეყნის ეკონომიკური კრახი. და წინ ჯოჯოხეთია, მეტი არაფერი.

• ამ სიტყვების შემდეგ, ცოტა ხანი პაუზაა საჭირო. მე ვიკითხე, როგორ შეიძლება პუტინმა გაატაროს ეს დღე, რადგან კრემლში განაცხადეს, რომ არანაირი ზეიმი მის 70 წლის იუბილესთან დაკავშირებით არ იქნებოდა. თქვეს, რომ ახლა ზეიმის დრო არაა. ჯერ კიდევ ერთი კვირის წინ უკანონო ანექსიას აღნიშნავდნენ, სხვათა შორის, ძალიან ფართოდაც. როგორ ფიქრობთ, რა შეიცვალა მათ ლოგიკაში ამ ერთ კვირაში: ეს საომარი მოქმედებებია (თუმცა კონტრშეტევა ჯერ კიდევ მანამდე დაიწყო), თუ არ უნდათ, ზედმეტად შეახსენონ პუტინს, რომ უკვე პენსიონერია? რა შეიძლება იყოს არგუმენტი?

ეს, რა თქმა უნდა, საინტერესო ისტორიაა. ის ასაკს არ მალავს, ცნობილია, რომ 70 წლისაა, მაგრამ მაინც ცდილობს ახალგაზრდობა ითამაშოს. ეს არასწორია. ასეთ სიტუაციაში, მაგალითად, რონალდ რეიგანი აჩვენებდა, რომ ის ჯანმრთელი ადამიანი იყო, მაგრამ 40 წლის კაცად არ მოჰქონდა თავი. ფრანკლინ რუზველტი ეტლით დადიოდა და დიდი პრეზიდენტი იყო. მან კი ვერ შეძლო (ეს, ვფიქრობ, ადამიანური პრობლემაცაა და არამხოლოდ პოლიტიკური) გადასულიყო ახალ ეტაპზე, მას ეს როგორღაც არ გამოუვიდა.

რაც შეეხება იმას, რატომ არ აღნიშნავენ. პირველ რიგში, მინდა შეგახსენოთ, რომ ხმაურიანად არც არასდროს აღუნიშნავთ მისი დაბადების დღე, ეს არც მომხდარა. შესაძლოა, მას ეს უბრალოდ არ მოსწონს. ბოლოს და ბოლოს, ის მეფეა, არ სურს – არ აკეთებს. დაბადების დღეებზე, ზოგჯერ თავის საუკეთესო მეგობართან, სერგეი შოიგუსთან ერთად სადღაც ტაიგაში მიდიოდა ხოლმე. საერთო ჯამში, მას ეს ნამდვილად არ უყვარს.

კი, მეც გავიგე, რომ ისინი დსთ-ს ლიდერების მოწვევას აპირებდნენ 70 წლის იუბილეზე. თუ ნამდვილად აპირებდნენ ამას (არ ვარ დარწმუნებული, რადგან ეს შეტყობინებები მაშინ მოდიოდა, როდესაც ჯერ კიდევ ვიჯექი), მაშინ ეს დამარცხების აღიარებას ნიშნავს. არ მგონია, რომ ის კარგ განწყობაზე იყო.

მთავარ ფოტოზე: ლეონიდ გოზმანი, მოძრაობა „მემარჯვენე ძალთა კავშირის“ პრეზიდენტი.

წყარო: Настоящее Время

თარგმანი: თამარ რუხაძე

უკრაინული მედია, ქვეყნის თავდაცვის სამინისტროზე დაყრდნობით ავრცელებს ინფორმაციას, რომლის თანახმადაც დღეს, 9 ოქტომბერს, უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა ხელში ჩაიგდეს რუსული საჰაერო-თავდაცვის სისტემა – Тор М2, რომლის ღირებულებაც დაახლოებით 24 მილიონი დოლარია.

სოციალურ ქსელებში გავრცელდა ვიდეო, რომელზეც ჩანს, თუ როგორ ჩაიგდეს ხელში უკრაინელმა სამხედროებმა V-სიმბოლოიანი რუსული საჰაერო-თავდაცვის სისტემა – Тор М2.

„იშვიათი ნადავლი. რუსული Тор М2 წარმატებით გადაეცა უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს ლენდ-ლიზის პროგრამის ფარგლებში“, – ნათქვამია უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს შეტყობინებაში.

უკრაინული მხარის თანახმად, რუსეთის არმიაში საზენიტო-სარაკეტო სისტემა „Тор“ წარმოდგენილია, როგორც საჰაერო-თავდაცვის უნივერსალური საშუალება. ზოგადად, ამ კომპლექსის მახასიათებლები საკმაოდ მაღალია. თეორიულად, მას შეუძლია გაანადგუროს ყველა ტიპის საჰაერო სამიზნე, გარდა ბალისტიკური რაკეტებისა.

მისი ღირებულება დაახლოებით 24 მილიონი დოლარია.

უკრაინის თავდაცვის ინფორმაციით, მათ „ბონუსად მიიღეს“ ასევე БМ-21 „გრადის“ ტიპის ჭურვები.

„მსოფლიოს მეორე არმია“ აქტიურად აგრძელებს „გადაჯგუფებას“ და იმდენად სწრაფად, რომ [უკრაინის] შეიარაღებულ ძალებს უზარმაზარი საჩუქარი დაგვიტოვეს. ახლა გრადის ყველა ჭურვი გამოყენებული იქნება იმისათვის, რომ ვერც ერთმა მტერმა ვეღარ იოცნებოს უკრაინის მიწაზე მოსვლა“, – აღნიშნავენ სამხედროები.

ეს არ არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ოკუპანტი ქვეყნის არმია უკანდახევისას თუ გაქცევის დროს ტოვებს სამხედრო აღჭურვილობასა და საბრძოლო მასალებს.

გასულ თვეში Forbes-ი წერდა, რომ სრულმასშტაბიანი ომის დაწყებიდან დღემდე უკრაინამ, მხოლოდ დოკუმენტურად დადასტურებული მონაცემებით, ნადავლის სახით, რუსეთისგან „მიიღო“ თითქმის 400 ტანკი, 700 ერთეული ჯავშანტექნიკა და 170 საარტილერიო სისტემა. ეს გაცილებით მეტია, ვიდრე პარტნიორი ქვეყნების მიერ მიწოდებული დახმარება.

___

ამავე თემაზე:

წყარო: Ukrainska Pravda
ჟურნალისტ ევგენი რუდენკოს საავტორო სვეტი

ალბათ, პუტინის გარდა ძნელად თუ მოიძებნება მსოფლიოში ვინმე, ვის სიკვდილსაც ახლა ამდენი ადამიანი ნატრობს.

სასწაული, რომელიც კაცობრიობას აპოკალიფსისგან გადაარჩენს, ბევრის ოცნებაში სხვადასხვაგვარად გამოიყურება: პუტინი უკურნებელი სენისგან კვდება ან ნაინსულტარ ნაინფაქტარი ძალაუფლებას კარგავს.

ან იქნებ ავტოავარიაში იღუპება? იქნებ, წარმოუდგენლად უაზრო რამ ემართება ბუნკერში? რატომაც არ შეიძლება, აბაზანაში ფეხი აუსრიალდეს და თავი ჩამოარტყას? არ გაათავისუფლებს მსოფლიოს „რუსული სამყაროს“ სიგიჟისგან?

მაგრამ ასეთი დასასრული ზედმეტად კარგი იქნებოდა კრემლის შეშლილი ბატონისთვის, არა?

კილირ გუნდიანევმა, რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურმა და უკრაინის წინააღმდეგ ომში პუტინის ერთ-ერთმა მთავარმა მხარდამჭერმა, სასულიერო პირებსა და მრევლს მოუწოდა, ორი დღე ილოცონ დიქტატორისთვის, რომელიც 70 წლის იუბილეს აღნიშნავს.

რუსეთს არ აქვს არცერთი სოციოლოგიური სამსახური, რომელიც დანამდვილებით იტყოდა, რამდენი ადამიანი დალევს პუტინის ჯანმრთელობის სადღეგრძელოს, თუმცა რამდენიც გინდა იყვნენ, მაინც შეიძლება, იუბილარის დღეგრძელობის სურვილებს შევუერთდეთ.

მეტხანს იცოცხლე, ვლადიმერ პუტინ! რათა მეტის ნახვა მოასწრო.

როგორ გიღალატებენ ერთმანეთის მიყოლებით და მშიშარასა და „ლუზერს“ გიწოდებენ.

როგორ აღარ შეეშინდებათ შენი.

როგორ დაგცინებენ სახეში და გადააფურთხებენ შენ ზურგს უკან.

როგორ შეგიძულებს მილიონობით რუსი, რადგან უკრაინის განადგურებას შეჰპირდი, მაგრამ ვერ შეასრულე. დიდებაზე ელაპარაკებოდი, მაგრამ სირცხვილისა და დამცირებისთვის გაწირე.

როგორ იშლება შენი ფსევდოიმპერია, როგორ იკუმშება და პატარავდება.

იცოცხლე დიდხანს, რათა იგრძნო ტკივილი და შიში სასოწარკვეთილებისგან.

იმისგან, რომ ყველაფერი ამაო იყო.

იმისგან, რომ შენი ილუზორული სამყარო მირაჟივით აორთქლდა უკრაინის ბრძოლის ველებზე.

იმისგან, რომ შესძულდი საკუთარ შვილებსაც, რადგან სამუდამოდ გაუფუჭე უზრუნველი ცხოვრება.

იმისგან, რომ შენმა შეპყრობილმა მრევლმა შენვე გადაგცა ანათემას.

იცოცხლე მეტხანს, რათა გააცნობიერო, რომ საბჭოთა კავშირის ნგრევა, რასაც შენ უდიდესი გეოპოლიტიკური კატასტროფა უწოდე, მხოლოდ დასაწყისი იყო.

რომ ბოლოს როგორმე გაიგო, კიევი – „რუსთა“ ქალაქების დედაა და არა „რუსეთის“ ქალაქების.

რომ „ში“ და არა „ზე“.

რომ უკრაინა იყო და იქნება. და აუცილებლად იქნება, როდესაც აღარც შენ იქნები და აღარც შენი მოჩვენებითი იმპერია.

ვიქნებით!

და შენ, ვლადიმერ – შენ არა.

უკრაინის უსაფრთხოებისა და თავდაცვის საბჭოს მდივანი ოლექსი დანილოვი ყირიმის ხიდზე ხანძარს ფეისბუქპოსტით ეხმაურება.

„დილა მშვიდობისა უკრაინა“ წერს დანილოვი და ვიდეოკოლაჟს აქვეყნებს – კოლაჟის ერთ ნაწილში ჩანს ხანძარი ყირიმის ხიდზე, მეორეში კი 1962 წლის ცნობილი ვიდეო, რომელშიც ამერიკელი ვარსკვლავი მერილინ მონრო პრეზიდენტ ჯონ კენედის დაბადების დღეს სიმღერით ულოცავს – Happy Birthday, Mr. President (დაბადები დღეს გილოცავთ, ბატონო პრეზიდენტო).

უკრაინული და რუსული მედიის ცნობით, დღეს, 8 ოქტომბერს, ყირიმის ხიდზე ძლიერი ხანძარია. სოციალურ ქსელებში ხანძრის ამსახველი არაერთი ვიდეო და ფოტო გავრცელდა.

კრემლისტური მედიის ცნობით, ოფიციალური ვერსიით, ცეცხლი გაუჩნდა სატვირთო მატარებლის საწვავის ავზს, თუმცა სოციალურ ქსელებში თვითმხილველების მიერ გამოქვეყნებული არაერთი ვიდეოკადრიდან ჩანს, რომ ხიდზე რკინიგზის ხაზის გარდა დაზიანებულია საავტომობილო გზის ნაწილიც.

7 ოქტომბერს, რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი 70 წლის გახდა.

ჩეჩნეთის მეთაური რამზან კადიროვი და კერძო კომპანია „ვაგნერის“ მფლობელი ევგენი პრიგოჟინი, რომელსაც „პუტინის მზარეულს“ უწოდებენ, ეცდებიან, გარკვეულ წარმატებას მიაღწიონ დონეცკის ბრძოლებში და ამით რუსულ საინფორმაციო სივრცეში საკუთარი პოპულარობა და რეპუტაცია შეინარჩუნონ.

ასეთ დასკვნამდე მიდიან აშშ-ის ომის კვლევის ინსტიტუტის (ISW) ანალიტიკოსები.

ინსტიტუტის უახლოეს ანგარიშში ნათქვამია, რომ 6-7 ოქტომბერს რუსეთის ძალები თანდათანობით მიიწევდნენ წინ ბახმუტისა და ავდეევკის რაიონში, სავარაუდოდ, სწორედ „ვაგნერისა“ და კადიროველების დახმარებით.

ISW-ის ცნობით, ლიმანში მარცხის შემდეგ პრიგოჟინმა 1 000 თავისი სამხედრო გაგზავნა ლისიჩანსკის პოზიციების გასამაგრებლად, კადიროვს კი ცოტა ხნის წინ დონეცკის სეპარატისტული რესპუბლიკის გმირის წოდება მიანიჭეს.

ინსტიტუტის ანალიტიკოსები კრემლში სავარაუდო განხეთქილების შესახებაც წერენ და მაგალითად მოჰყავთ გამოცემა The Washington Post-ის ცნობა, რომლის თანახმადაც რუსეთის პრეზიდენტის უახლოესი გარემოცვის ერთ-ერთმა წევრმა, ბოლო კვირების განმავლობაში, არაერთხელ გამოხატა უკმაყოფილება პირადად პუტინთან ომში დაშვებული შეცდომების გამო და სამხედრო კამპანიის წარმოების მისეულ მიდგომებს არ დაეთანხმა.

ISW აღნიშნავს, რომ მას ამ ინფორმაციის დადასტურება ან უარყოფა არ შეუძლია, თუმცა დასძენს, რომ ზოგიერთი რუსი სამხედრო ბლოგერის ინფორმაციით, კრემლში ორი დაჯგუფება ჩამოყალიბდა – ერთი კადიროვისა და პრიგოჟინის, რომელიც დანაკარგების მიუხედავად ომის გაგრძელებას ემხრობა და მეორე, ხელისუფლების გარკვეული წარმომადგენლებისგან შემდგარი ჯგუფის, რომელსაც საკუთარი თავისა და ქონების გადასარჩენად დასავლეთთან მოლაპარაკება სურს, თუმცა ამის პუტინისთვის პირდაპირ თქმას ვერ ბედავს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროსადმი მზარდ კრიტიკაზე წერს დღეს დიდი ბრიტანეთის დაზვერვაც. უწყების ცნობით, უკრაინაში რუსეთის არმიის წარუმატებლობის ფონზე, სულ უფრო მეტი საჯარო ფიგურა უერთდება სერგეი შოიგუს უწყების კრიტიკას.

ბრიტანეთის დაზვერვა მთავარ კრიტიკოსებს შორის რამზან კადიროვს, ევგენი პრიგოჟინს, კრემლის პროპაგანდისტ ტელეწამყვანებს, პოპ-ვარკვლავებს და ულტრანაციონალისტურად განწყობილ სამხედრო ბლოგერებს ასახელებს.

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• უკრაინის შეიარაღებული ძალები განაგრძობდნენ კონტრშეტევას კრემანაია-სვატოვოს გზის გასწვრივ ლუგანსკის ოლქის დასავლეთ ნაწილში;
• რუსეთის ძალები განაგრძობდნენ თავდაცვითი პოზიციების გამაგრებას ხერსონის ოლქის ჩრდილოეთით;
• რუსეთის ძალები განაგრძობდნენ სახმელეთო შეტევებს დონეცკის ოლქში;
• რუსეთის საოკუპაციო ძალები კვლავაც აიძულებენ მობილიზაციას ახლად ანექსირებულ ტერიტორიებზე მცხოვრებ უკრაინის მოქალაქეებს.

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვის ცნობით, რუსეთისთვის ომი კვლავაც წარუმატებლად გრძელდება, ქვეყანაში კი უფრო უფრო მეტი საჯარო ფიგურა უერთდება რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს კრიტიკას.

„კრიტიკოსებს შორის იყვნენ ჩეჩნეთის ლიდერი რამზან კადიროვი, კერძო სამხედრო კომპანია „ვაგნერის“ მფლობელი ევგენი პრიგოჟინი, სახელმწიფოს პროპაგანდისტი ტელეწამყვანები, პოპ-ვარკსვლავები და და ულტრანაციონალისტურად განწყობილი სამხედრო ბლოგერების აქტიური ნაწილი,“ – წერს უწყება 8 ოქტომბრის რელიზში.

დაზვერვის შეფასებით, კადიროვი და პრიგოჟინი „ომის მომხრეთა“ ბლოკის არაფორმარულ მეთაურებად განიხილებიან; მათი კრიტიკა დაფუძნებულია ესკალაციისადმი მიმართულ არგუმენტებზე; მათდამი გარკვეული ნდობა კი, სავარაუდოდ, არსებობს იმის გამო, რომ უკრაინაში აქტიურად არიან წარმოდგენილნი ჩეჩნური დანაყოფები და „ვაგნერის“ ნაწილები.

„კრიტიკა კვლავაც კონცენტრირებულია უმაღლეს სამხედრო ხელმძღვანელობაზე და არა უმაღლეს პოლიტიკურ ხელმძღვანელობაზე, თუმცა ის ნამდვილად წარმოადგენს რუსეთის ისტებლიშმენტთან უთანხოების საჯაროდ გამოხატვის ტენდენციას, რომლის უკან შებრუნებაც რუსეთისთვის ძალიან რთული იქნება,“ – აღნიშნავს უწყება.

7 ოქტომბერს ამერიკულმა გამოცემამ The Washington Post-მა დაზვერვის წყაროებზე დაყრდნობით გაავცელა ინფორმაცია, რომ რუსეთის პრეზიდენტის უახლოესი გარემოცვის ერთ-ერთმა წევრმა, ბოლო კვირების განმავლობაში, არაერთხელ გამოხატა უკმაყოფილება პირადად პუტინთან ომში დაშვებული შეცდომების გამო და სამხედრო კამპანიის წარმოების მისეულ მიდგომებს არ დაეთანხმა.

გამოცემის ცნობით, პუტინის გარემოცვა ომში რუსეთის ბოლოდროინდელი დანაკარგებითაც შეშფოთებულია.

კიდევ ერთი მსგავსი ინფორმაცია გაავრცელა რუსულმა გამოცემა „მედუზამ“, რომ ვლადიმერ პუტინი აღარ გადის კონსულტაციებს მინისტრებთან უკვე მიღებული გადაწყვეტილებების შედეგებზე და მათ არც საკუთარ გეგმებს ანდობს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროსადმი პუტინის დაკარგული ნდობის შესახებ წერდა აშშ-ის ომის კვლევის ინსტიტუტიც (ISW), რომლის შეფასებითაც, კრემლს უკვე საკუთარი პროპაგანდისტებიც აკრიტიკებენ, ვლადიმერ პუტინი კი მზარდი კრიტიკის ფონზე, „განტევების ვაცს“ ეძებს და ეს ადამიანი სავარაუდოდ თავდაცვის მინისტრი სერგეი შოიგუ იქნება.

უკრაინული და რუსული მედიის ცნობით, დღეს, 8 ოქტომბერს, ყირიმის ხიდზე ძლიერი ხანძარია.

სოციალურ ქსელებში ხანძრის ამსახველი არაერთი ვიდეო და ფოტო ვრცელდება.

რუსული მედიის ცნობით, ოფიციალური ვერსიით, ცეცხლი გაუჩნდა სატვირთო მატარებლის საწვავის ავზს, თუმცა სოციალურ ქსელებში თვითმხილველების მიერ გამოქვეყნებული არაერთი ვიდეოკადრიდან ჩანს, რომ ხიდზე რკინიგზის ხაზის გარდა დაზიანებული გზის ნაწილიც.

ამ დროისთვის ხიდზე მოძრაობა შეჩერებულია.

უკრაინულ მხარეს ყირიმის ხიდზე გაჩენილი ხანძრის შესახებ ჯერ ოფიციალური განცხადება არ გაუკეთებია.

ყირიმის, იგივე ქერჩის საავტომობილო და სარკინიგზო ხიდი, რომელიც რუსეთს ოკუპირებულ ყირიმთან აკავშირებს, 2016-2018 წლებში ააშენა რუსეთმა და ის 3,5 მილიარდი დოლარი დაჯდა. მისი სიგრძე დაახლოებით 18 კილომეტრია.

რუსეთის პრეზიდენტის უახლოესი გარემოცვის ერთ-ერთმა წევრმა, ბოლო კვირების განმავლობაში, არაერთხელ გამოხატა უკმაყოფილება პირადად პუტინთან ომში დაშვებული შეცდომების გამო და სამხედრო კამპანიის წარმოების მისეულ მიდგომებს არ დაეთანხმა – ამერიკული გამოცემა The Washington Post-ის ცნობით, ასეთი ინფორმაცია აქვთ შეერთებული შტატების დაზვერვის სამსახურებს და ის გამოცემას კონფიდენციალურმა წყარომ დაუდასტურა.

WP წერს, რომ წყარო პუტინის გარემოცვის წევრის ვინაობას არ ასახელებს, თუმცა დაზვერვამ ეს ინფორმაცია იმდენად მნიშვნელოვნად მიიჩნია, რომ ის პრეზიდენტ ბაიდენისთვის მიწოდებულ ანგარიშში შეიტანეს და სხვა მაღალი თანამდებობის პირებსაც გადასცეს.

„ეს კრიტიკა ადასტურებს არეულობას რუსეთის ხელისუფლებაში ომის მართვასთან დაკავშირებით, რომელიც რუსეთისთვის კატასტროფულად წარუმატებლად მიმდინარეობს და რომელმაც აიძულა პუტინი, ბრძოლის ველზე დანაკარგების შესავსებად, გასულ თვეში სასოწარკვეთილი ნაბიჯი გადაედგა და ასობით ათასი სამხედროს მობილიზაციაზე ბრძანება გაეცა.

ერთ-ერთი წყაროს ცნობით, უკმაყოფილება, რომელიც პუტინის უახლოესი გარემოცვის წევრმა გამოხტა უკავშირდებოდა იმას, რასაც ის სამხედრო მოქმედებების არაეფექტიან მართვად და სამხედრო კამპანიაში დაშვებულ შეცდომებად მიიჩნევდა,“ – წერს The Washington Post-ი და დასძენს, რომ დაზვერვის ინფორმაციით, პუტინის გარემოცვა ომში რუსეთის ბოლოდროინდელი დანაკარგებითაც შეშფოთებულია.

დღეს რუსულმა გამოცემა „მედუზამ“ გამოაქვეყნა მასალა კონფიდენციალურ წყაროებზე დაყრდნობით, რომ ვლადიმერ პუტინი აღარ გადის კონსულტაციებს მინისტრებთან უკვე მიღებული გადაწყვეტილებების შედეგებზე და მათ არც საკუთარ გეგმებს ანდობს. პუტინის გარემოცვაში კი მისდამი დამოკიდებულება უარესდება.

ვლადიმერ პუტინი დღეს 7 ოქტომბერს 70 წლის გახდა, საკუთარი ცხოვრების მესამედი მან ხელისუფლებაში გაატარა.

უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი მიიჩნევს, რომ ვლადიმერ პუტინი სიცოცხლეს ვერ შეინარჩუნებს, თუ კი რუსეთის ფედერაცია მიმდინარე ომში ბირთვულ იარაღს გამოიყენებს.

ზელენსკიმ ეს ავსტრალიურ Lowy Institute-სთან ინტერვიუში განაცხადა.

„მე ვფიქრობ, რომ რუსეთის ლიდერს ძალიან უყვარს საკუთარი ცხოვრება. და ვფიქრობ, მას ესმის, რომ ბირთვული იარაღის გამოყენების შემდეგ ის ვეღარ შეძლებს სიცოცხლის გადარჩენას. ამაში დარწმუნებული ვარ“, – განაცხადა ზელენსკიმ.

ზელენსკიმ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მსოფლიო არასოდეს აპატიებს ბირთვული იარაღის გამოყენებას არც პუტინს და არც რუსეთს.

6 ოქტომბერს ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტმა, ჯო ბაიდენმა განაცხადა, რომ ბირთვული „არმაგედონის“ რისკები 1962 წლის კუბის კრიზისის შემდეგ ყველაზე მაღალ ნიშნულზეა.

ბაიდენის თქმით, პუტინი „არ ხუმრობდა“, როცა ტაქტიკური ბირთვული იარაღის შესაძლო გამოყენებაზე საუბრობდა. აშშ-ის პრეზიდენტმა აღნიშნა, რომ „ცდილობენ გამოიცნონ“, როგორი იქნება ომის დასრულების პუტინისეული გზა.