„ქართული ოცნება“ გენდერული თანასწორობის მრავალი გამოწვევის დაძლევის ნაცვლად, თავად იყენებს გენდერულ სტერეოტიპებს, დეზინფორმაციას და შეურაცხყოფას, როგორც ძალაუფლების გამყარების იარაღს,“ – აღნიშნულია „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ მიერ დღეს, 8 მარტს გავრცელებულ განცხადებაში.
8 მარტს ქალთა საერთაშორისო დღე აღინიშნება. საია დღეს გამოქვეყნებულ განცხადებაში მიმოიხილავს, როგორ გაუარესდა ბოლო წლებში ქალთა უფლებების დაცვის მდგომარეობა საქართველოში, როცა „ქართული ოცნება“ პრობლემების მოგვარების ნაცვლად თავად იყენებს გენდერულ დეზინფორმაციას, როგორც ძალაუფლების გამყარების იარაღს.
„დღემდე ეფექტიანი გამოძიების გარეშე რჩება 2024-2025 წლებში საპროტესტო აქციების ქალი მონაწილეების წინააღმდეგ პოლიციის მხრიდან გენდერულად მოტივირებული შეურაცხყოფისა და ძალადობის გამოყენების შემთხვევები. ამასთან, 2025 წელს ადმინისტრაციული და სისხლის სამართლის წესით დაკავებულმა არაერთმა პირმა, მათ შორის, ქალებმა, განაცხადეს, რომ დაკავების შემდგომ მათ იძულებით სრულად აშიშვლებდნენ პირადი ჩხრეკის/დათვალიერების საბაბით. აღნიშნული პრაქტიკა ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სტანდარტებს და მიზნად ისახავს დაკავებულების ჩაყენებას მოწყვლად, ღირსების შემლახავ, დამამცირებელ მდგომარეობაში.
მაშინ, როდესაც გენდერულად მოტივირებულ ძალადობაზე სახელმწიფოს რეაგირების ერთ-ერთი მთავარი რგოლი, პოლიცია, თავად ავლენს სექსისტურ, შეუწყნარებელ დამოკიდებულებას ქალების მიმართ, რასაც დაუსჯელობით ახალისებს და მხარს უჭერს სახელმწიფო, ძირს ეთხრება სახელმწიფო მექანიზმებისადმი ისედაც მყიფე ნდობას ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთა მხრიდან, ხალისდება ძალადობისა და უთანასწორობის ზოგადი გარემო.
ამასთან, ანტიგენდერული, დისკრიმინაციული ნარატივები კვლავ აქტიურად გამოიყენება ავტორიტარული ტენდენციების გამართლებისათვის. 2025 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ კანონმდებლობიდან ტერმინი „გენდერი“ სრულად ამოიღო. საკანონმდებლო ცვლილებები ეფუძნება მცდარ, დეზინფორმაციულ ნარატივს, თითქოს „უცხოური გავლენისა და მათი წარმომადგენლების აქტიური ლობირებით, მიზანმიმართულად ხდებოდა ხელოვნური ტერმინის – „გენდერის“ დანერგვა”.
სინამდვილეში, სტამბოლის კონვენციის მიხედვით, ტერმინი „გენდერი” გულისხმობს სოციალურად კონსტრუირებულ როლებს, ქცევას, საქმიანობას ან მახასიათებლებს, რომლებსაც საზოგადოება შესაფერისად მიიჩნევს ქალის ან მამაკაცისათვის. გარკვეული როლები ან სტერეოტიპები ხელს უწყობს არასასურველ და საზიანო პრაქტიკას და ქალთა მიმართ ძალადობისადმი მიმღებლობას. სტამბოლის კონვენციის განმარტებითი ანგარიშის მიხედვით, ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობა გააზრებული უნდა იყოს გენდერულ ჭრილში, რაც უნდა იქცეს ძალადობის მსხვერპლთა დაცვასა და მხარდაჭერაზე მიმართული ღონისძიებების საფუძვლად.
კანონმდებლობიდან გენდერის ცნების გაქრობა არ არის მხოლოდ ტერმინოლოგიური ცვლილება და ძირს უთხრის გენდერული ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლის კუთხით წლების განმავლობაში გაწეულ ძალისხმევას, ქმნის საფუძველს ძალადობის თუ უთანასწორობის გენდერული პერსპექტივის გაუთვალისწინებლობის, სოციალური და კულტურული ფაქტორების უგულებელყოფისთვის, რაც პრობლემებთან სისტემურ და საფუძვლიან ბრძოლას მნიშვნელოვნად ართულებს.
ამასთან, კვლავ ძალაშია „ქართული ოცნების“ მიერ, 2024 წლი სექტემბერში მიღებული ჰომოფობიური/ტრანსფობური კანონები, რომლებიც სიძულვილის შემცველ ნარატივებს და გენდერული იდენტობისა და სექსუალური ორიენტაციასთან დაკავშირებულ დეზინფორმაციულ ნარატივებს ეფუძნება, სხვა საკანონმდებლო ინიციატივების მსგავსად, სხვა კანონების მსგავსად, მიღებულია დემოკრატიული ჩართულობის, ექსპერტების და საზოგადოების სხვა ჯგუფების მონაწილეობის გარეშე და შეუთავსებელია ადამიანის უფლებებთან.
ამის პარალელურად გამოწვევად რჩება ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობასთან დაკავშირებული არაერთი საკითხი, რაც არსებითი თანასწორობის მიღწევის გზაზე დაბრკოლებას წარმოადგენს.
მიუხედავად უფლებადამცვლეთა მიერ წლების განმავლობაში გაწეული ადვოკატირებისა, საქართველოს კანონმდებლობა, რიგ შემთხვევებში კვლავ შეუთავსებელია სტამბოლის კონვენციის სტადარტებთან.
ამის ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითს გაუპატიურების საკანონმდებლო განმარტება წარმოადგენს, რომელიც ნაცვლად თანხმობის არასებობისა, კვლავ ძალადობის კომპონენტზე აკეთებს მითითებას.
გამოწვევას წარმოადგენს ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობის საქმეებზე სამართალდამცავი პირების არასაკმარისი და არაეფექტიანი რეაგირება, გენდერული ნიშნით ჩადენილი დანაშაულების ყოველმხრივი გამოძიებისა და დაზარალებულების ეფექტიანი დაცვის ნაკლებობა, კანონის არასწორი განმარტების გამო გენდერის ნიშნით ჩადენილ დანაშაულებზე რისკის შეფასებასა და შემაკავებელი ორდერის გამოცემაზე უარის თქმა.
პრობლემურია ქალთა მიმართ და ოჯახში ძალადობის კუთხით, ერთი მხრივ, საინფორმაციო კამპანიების ნაკლებობა საზოგადოებსითვის, მეორე მხრივ, კვალიფიკაციის ამაღლების პროგრამები პროფესიონალთათვის. წლების განმავლობაში პრობლემას წარმოადგენს სხვადასხვა ინსტიტუციას შორის კოორდინირებული მუშაობა ძალადობის სხვადასხვა ფორმის, მათ შორის, ადრეული ქორწინების გამოვლენისა და აღკვეთის მიზნით.
ამასთან, გამოწვევად რჩება ქალების საზოგადოებრივ, პოლიტიკურ და ეკონიმიკურ ცხოვრებაში მონაწილეობა. გაეროს ეკონომიკური, სოციალური და კულტურული უფლებების შესახებ კომიტეტის მიერ 2026 წლის თებერვალში გამოქვეყნებული დასკვნითი შეფასებებში კომიეტეტი შეშფოთებას გამოხატავს საზოგადოებაში გენდერული სტერეოტიპებისა და ქალთა მიმართ დისკრიმინაცის, გამო, და აღნიშნავს, რომ ეს იწვევს ქალებისთვის ზრუნვისა და შინ შრომის არაპროპორციულად დიდი, აუნაზღაურებელი ტვირთის დაკისრებას, რაც აფერხებს მათ სრულ და თანაბარ მონაწილეობას შრომის ბაზარზე და ზღუდავს მათ წარმომადგენლობას გადაწყვეტილებების მიმღებ პოზიციებზე.13 კომიტეტი ასევე შეშფოთებულია ქალთა კონცენტრაციით ნაკლებად ანაზღაურებად დასაქმების სექტორებში, რაც ხელს უწყობს ანაზღაურებაში გენდერით განპირობებული სხვაობის არსებობას.14 კომიტეტმა ასევე შეშფოთება გამოთქვა ქალების სიღარიბის შედარებით მაღალი მაჩვენებლის გამო.
ფართოდ გავრცელებულ პრობლემად რჩება სამუშაო ადგილზე ქალების სექსუალური შევიწროება. შემაშფოთებელია, რომ კვლევების მიხედვით, სექსუალური შევიწროების შემთხვევათა უმეტესობა შეტყობინების გარეშე რჩება.
ზემოთ განხილული გამოწვევების ფონზე, „ქართული ოცნება” სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ მიმართული ქმედებებითა და კანონმდებლობით კიდევ უფრო ზღუდავს ქალებისა და გოგოების შესაძლებლობას, მიიღონ იურიდიული დახმარება და ისარგებლონ მსარდამჭერი სერვისებით. სამოქალაქო სივრცის განადგურება ასევე ზღუდავს ინფორმირებულობის გაზრდის კუთხით სამოქალაქო საზოგადოების საქმიანობის შესაძლებლობას და გენდერული თანასწორობისათვის ადვოკატირებას “უცხოური გავლენის იდეოლოგიის ლობირებად” წარმოაჩენს. აღნოშნული ცხადყოფს, რომ ავტორიტარული ძალაუფლების კონსოლიდაციის პრაქტიკებს ის არასაკმარისი პროგრესიც კი ეწირება, რომელიც ქვეყანას ქალთა უფლებების დაცვის კუთხით 2024 წლამდე ჰქონდა,“ – აღნიშნულია საიას მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.
დღეს, 8 მარტს, თავდაცვის ყოფილი მინისტრი თინა ხიდაშელი და „სოვლაბის“ მკვლევარი გიორგი კანდელაკი თბილისის საქალაქო სასამართლოში მაგისტრი მოსამართლის წინაშე აძლევენ ჩვენებას.
უცნობია, რა თემაზე მოითხოვა სუსმა თინა ხიდაშელის, გიორგი კანდელაკის გამოკითხვა. მათ მაგისტრ მოსამართლესთან გამოკითხვაზე თანხმობა განაცხადეს.
სუსმა გამოკითხვაზე ასევე დაიბარა ოპოზიციონერი პოლიტიკოსები გუბაზ სანიკიძე და გივი თარგამაძე. „ტვ პირველის“ ცნობით, გივი თარგამაძე საზღვარგარეთ იმყოფება — ამის შესახებ ტელეკომპანიას თარგამაძის ოჯახის წევრმა განუცხადა. გუბაზ სანიკიძე კი, სასამართლოში გუშინ გამოიკითხა.
სუს-ში „ნეტგაზეთის“ ზარებს არ უპასუხეს, თუმცა სამთავრობო ტელეკომპანია „იმედს“ განუცხადეს, რომ „ბოლო დღეების განმავლობაში სხვადასხვა პირის მიერ, საჯაროდ, არაერთი ინფორმაცია გახმოვანდა საქართველოში სხვა ქვეყნების მხრიდან კადრების რეკრუტირების შესახებ და მათ შორის, იყო დადანაშაულება თუ მინიშნებები ტერორიზმის მიმართულებით“.
სუს-ის თანახმად, დაწყებულია გამოძიება და „განცხადებების ავტორებს დაესმებათ კითხვები ყველა მიმართულებით, მათ შორის, საშუალება მიეცემათ, გამოძიების ფარგლებში მაინც მიუთითონ რაიმე კონკრეტული ფაქტის შესახებ”.
ცოტა ხნის წინ, თინა ხიდაშელის ორგანიზაცია „სამოქალაქო იდეამ” გამოაქვეყნა კვლევა, რომელიც ეხება ქართულ-ირანული ურთიერთობების ტენდენციებს. კვლევაში საუბარია ირანული ნავთობის იმპორტიორ კომპანიებსა და მათ კავშირებზე საქართველოში, მათ შორის, საჯარო და პოლიტიკური თანამდებობის პირებთან. კვლევის მიხედვით, 2022-2025 წლებში საქართველოში რეგისტრირებულმა 72-მა კომპანიამ ირანული ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების იმპორტი განახორციელა. აღნიშნული კომპანიებიდან ნაწილი დაკავშირებულია „ქართული ოცნების” შემომწირველებთან, მათ შორის პარლამენტის წევრებთან.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 8 მარტამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 273 290 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +930. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 742 ერთეული [+5]
ჯავშანტექნიკა – 24 157 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 38 059 ერთეული [+55]
MLRS – 1 673 ერთეული [+3]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 322 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 435 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 349 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 164 416 ერთეული [+2 558]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 403 ერთეული [+19]
გემი/ნავი – 30 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 82 101 ერთეული [+289]
სპეცტექნიკა – 4 083 ერთეული [+3]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
„ფაქტია, რომ „ქართული ოცნების“ ქმედებების შედეგად საქართველო მუდმივად ხვდება რუსეთთან და ირანთან საერთო ნავში, რაც პირდაპირ ეწინააღმდეგება საქართველოს ეროვნულ ინტერესებს გამორიცხულად იმისა, დათმო თუ არა „ოცნებამ“ ჩვენი ქვეყნის რეალური საგარეო პოლიტიკური სუვერენიტეტი, თუ ეს მათი არაადეკვატური პოლიტიკის შედეგია… რუსეთთან ერთად და ჩვენ ვხვდებით ნავში, რომელიც ძალიან მალე ჩაიძირება,“ – მიიჩნევს საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალისტი, გიორგი მელაშვილი. მასთან საუბარი თბილისში, ირანის საელჩოში გახსნილ სამძიმრის წიგნში „საქართველოს წარმომადგენლის“ ჩანაწერით დავიწყეთ, რასაც შემდეგ უკვე განაწყენებული ისრაელის საელჩოს განცხადება მოჰყვა.
დღეს, 7 მარტს, პოლიტიკოსები და მკვლევრები – თინა ხიდაშელი, გუბაზ სანიკიძე და გიორგი კანდელაკი ირანთან დაკავშირებული განცხადებების გამო სუს-ში გამოკითხვაზე დაიბარეს. რაზე მიანიშნებს სუსში დაწყებული გამოძიება?
„ბათუმელებმა“ გიორგი მელაშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი „ევროპულ-ქართული ინსტიტუტის“ ხელმძღვანელი, თავისუფალი უნივერსიტეტის ლექტორი და საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალისტია.
ბატონო გიორგი, თქვენი აზრით, რა გათვლებით აწყობს ივანიშვილს ირანის მხარდაჭერა? საქართველოში ირანის ელჩის, სეიედ ალი მოჯანის ცნობით, „საქართველოს მთავრობისა და ხალხის პატივცემულმა წარმომადგენელმა“ თბილისში, ირანის საელჩოში გახსნილ სამძიმრის წიგნში ჩანაწერი გააკეთა, სადაც სამძიმარია გამოხატული ირანის სულიერი ლიდერის დაღუპვის გამო. ამას მოჰყვა ისრაელის საელჩოს განცხადება, ეს არის სწორედ ბრძოლა მკვლელი რეჟიმის წინააღმდეგო.
„ქართული ოცნების“ საგარეო პოლიტიკა, ბოლო პერიოდში განსაკუთრებით, გამოირჩევა სრულიად არაადეკვატური და არაკომპეტენტური შეფასებებით. რა თქმა უნდა, არავინ არ სთხოვდა საქართველოს, რომ პირდაპირ ჩართულიყო რაიმე ტიპის სამხედრო ოპერაციებში. ჩვენ ეს შეთქმულების თეორია არაერთხელ გაგვიგია „ქართული ოცნებისგან“. როგორც ჩანს, იგივე ნარატივში მოქმედებენ ახლაც.
მსგავს ვითარებაში ჩვენ გვმართებდა განსაკუთრებული დიპლომატიური სიფრთხილე და სიფხიზლე, რაც, მგონი, არავისთვის საკამათო არ უნდა ყოფილიყო. „ქართული ოცნების“ პოლიტიკის შედეგად ჩვენ მივიღეთ სიტუაცია, როდესაც ირან-ისრაელის დაპირისპირებაში „ოცნებამ“ მოახერხა და გამოიწვია ისრაელის გადამტერება – ბოლო პერიოდის განცხადებები ამაზე მეტყველებს. ამავდროულად, ისეთი შთაბეჭდილება შექმნეს, რომ მხარს უჭერენ აიათოლების სრულიად კაციჭამია რეჟიმს.
გიორგი მელაშვილი
ამ დაპირისპირებაში, როდესაც ირანი წინააღმდეგ მოქმედებს შეერთებული შტატებისა და ისრაელის ერთობლივი კოალიცია, შექმნა შთაბეჭდილება, რომ ხარ ირანის მხარეს, ამას უნდა განსაკუთრებული არაკომპეტენტურობა, ან სრული არაადეკვატურობა, რაც „ქართულმა ოცნებამ“ გამოიჩინა ზუსტად ამ კონფლიქტის დროს.
არ უშვებთ, რომ პრაგმატული გათვლა ჰქონდეს ივანიშვილს?
პრაგმატული გათვლა ქართული სახელმწიფოსთვის, საქართველოს ეროვნული ინტერესებისთვის იქნება ორივე მხარის არგადამტერება.
რასაც ბოლო პერიოდში ვაკვირდებით, არის ზუსტად ის დისბალანსი, როდესაც „ქართული ოცნება“ ახერხებს ჩვენს ისტორიულ მოკავშირეებთან ურთიერთობების გაფუჭებას და სრულიად გაუგებარ, ავტორიტარულ და საქართველოს ინტერესების წინააღმდეგ მოქმედ რეჟიმებთან ურთიერთობების დათბობის მცდელობას. მე სპეციალურად ვიყენებ სიტყვას „მცდელობა“, რადგან არც ამ რეჟიმებთან არ გამოსდით მაინცდამაინც კარგი ურთიერთობა. მაგალითად, რუსეთთან მათ ურთიერთობას არანაირი რეალური სარგებელი საქართველოსთვის არ მოუტანია.
იგივე ეხება ირანს. ძალიან კარგად გვახსოვს, ცოტა ხნის წინ, როგორი ინტენსივობით ცდილობდა „ქართული ოცნების“ პროპაგანდა „3+3“ ფორმატის მხარდაჭერას და როგორ ცდილობდნენ იმას, რომ იქნებ რამენაირად საქართველოში საზოგადოებრივი აზრი ამ ფორმატისადმი დადებითად განეწყოთ. კარგად ვნახეთ, რომ ისრაელისა და შეერთებული შტატების ჯერ კიდევ შარშანდელი დარტყმების შედეგად ეს ფორმატი არის სრულიად დისკრედიტირებული. მგონი, „ქართული ოცნების“ განსაკუთრებული ფანატიკური მიმდევრებიც კი, ამ „3+3“ ფორმატს აღარ უყურებენ ისეთი აღფრთოვანებით, როგორც ამას ამბობდნენ ცოტა ხნის წინ.
საქმე იმაშია, რომ არანაირად არ აწყობს ქართულ სახელმწიფოს ის ქმედებები, რაც „ქართულმა ოცნებამ“ განახორციელა ბოლო პერიოდში. ერთადერთი ახსნა, რაც ამ ყველაფერს აქვს, ეს არის პოლიტიკური ძალაუფლების შენარჩუნების მცდელობა ყველაფრის, მათ შორის, საქართველოს ეროვნული ინტერესების შეწირვის ფასად.
„ოცნება“ ცდილობს საკუთარი ძალაუფლება შეინარჩუნოს და მზად არიან, ნებისმიერ ავტორიტარულ ძალასთან, რომელსაც არ აინტერესებს დემოკრატია, არ აინტერესებს ფუნდამენტური უფლებები, არ აინტერესებს სიტყვის თავისუფლება, დაამყარონ კომუნიკაცია. ამ კავშირების მეშვეობით ცდილობენ, დააბალანსონ დასავლეთთან გაფუჭებული ურთიერთობები.
ეს ხომ არ აჩვენებს, რომ სუვერენიტეტი, რომელსაც ხშირად დემაგოგიურად ახსენებს „ქართული ოცნება“, რეალურად აღარ გვაქვს საგარეო ურთიერთობებში და „ოცნება“ მოქმედებს ისე, როგორც კრემლი თვლის საჭიროდ?
დანამდვილებით არ ვიცით, იღებს თუ არა „ოცნება“ პირდაპირ ბრძანებებს კრემლიდან. ფაქტია, რომ მისი ქმედებების შედეგად საქართველო მუდმივად ხვდება რუსეთსა და ირანთან საერთო ნავში, რაც პირდაპირ ეწინააღმდეგება საქართველოს ეროვნულ ინტერესებს, მიუხედავად იმისა, დათმო „ქართულმა ოცნებამ“ ჩვენი ქვეყნის რეალური საგარეო პოლიტიკური სუვერენიტეტი, თუ ეს მათი არაადეკვატური პოლიტიკის შედეგია.
შედეგი არის ერთი და იგივე: საქართველო, საკუთარი ეროვნული ინტერესების წინააღმდეგ, მუდმივად ხვდება არა დასავლურ ბანაკში, რომელიც ჩვენთვის გრძელვადიანი უსაფრთხოებისა და სტაბილურობის ერთადერთი გარანტორი, არამედ გაუგებარ „რუხ ზონაში“, სადაც ჩვენი ისტორიული ოპონენტები არიან რუსეთთან ერთად. ჩვენ მათთან ერთად ვხვდებით ნავში, რომელიც ძალიან მალე ჩაიძირება.
პოლიტიკოსები და მკვლევრები – თინა ხიდაშელი, გუბაზ სანიკიძე და გიორგი კანდელაკი, ირანთან დაკავშირებული განცხადებების გამო სუს-ში გამოკითხვაზე დაიბარეს. ეს რაზე მიანიშნებს?
ჩვენ დავინახეთ „ქართული ოცნების“ რიტორიკის ცვლილება: გუშინ თბილისის მერი, რომელსაც საერთოდ არ ეხება საგარეო პოლიტიკურ თემებზე განცხადებების გაკეთება – ალბათ ჯობდა, რომ დიდთოვლობისთვის მიეხედა – ამბობდა, რომ ეს ადამიანები არიან მოღალატეები. კალაძე პირდაპირ მათ დაპატიმრებას, გასამართლებას ითხოვდა. სუსის დღევანდელ განცხადებაში უფრო ფრთხილად და ადეკვატურად იქცევა. ისინი საუბრობენ, რომ ეს ადამიანები არიან დაბარებულები კონკრეტული ფაქტების შესახებ ინფორმაციის მისაწოდებლად. ეს უფრო მისაღებია, რა თქმა უნდა.
ჩვენი მეზობელი აზერბაიჯანის უსაფრთხოების სამსახურმა აღკვეთა ირანული დივერსიული ჯგუფების ქმედებები საკუთარ ტერიტორიაზე, საქართველოში კი იბარებენ იმ ადამიანებს, რომლებიც ცდილობენ, მონიტორინგი გაუწიონ ირანის გავლენებს საქართველოში. ეს კონტრასტი ძალიან კარგად აჩვენებს პრიორიტეტებს – მაშინ, როცა აზერბაიჯანი ირანულ გავლენებს ებრძვის, საქართველოში ვნახეთ, რომ ჯერ თბილისის მერმა მოითხოვა ამ გავლენებთან მებრძოლი ადამიანების დაპატიმრება, ახლა კი ვხედავთ, რომ ისინი დაიბარეს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში. ეს, რა თქმა უნდა, მათ საქმიანობაზე წნეხის გატარების მცდელობად უნდა შევაფასოთ.
წესით, ეს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურს აქამდე უნდა გაეკეთებინა: იმის ნაცვლად, რომ სახელმწიფო რესურსი იხარჯებოდეს პოლიტიკური ოპონენტების დევნაზე, ციხეში ჩასმაზე, საქმეების გამოგონებაზე, სახელმწიფო უსაფრთხოების რესურსი უნდა იხარჯებოდეს სწორედ ჩვენდამი მტრულად განწყობილი ქვეყნების გავლენების შეკავებაზე. ამას, სამწუხაროდ, ჩვენ ვერ ვხედავთ.
საითკენ მიდის პროცესი ირანში – ირანის პრეზიდენტმა დღეს დაბომბვების გამო ბოდიში მოუხადა სპარსეთის ყურის ქვეყნებს.
ამერიკის შეერთებული შტატებისა და ისრაელის დარტყმების შედეგად განადგურებულია ირანის სარაკეტო პოტენციალის უდიდესი ნაწილი. ახლა ირანი ვეღარ ისვრის იმ რაოდენობის ამუნიციას, რაც მანამდე ჰქონდა, კონფლიქტის პირველ დღეებში. ირანისთვის არანაირი აზრი აღარ აქვს დამატებით დაპირისპირებას გინდა აზერბაიჯანთან, გინდა სპარსეთის ყურის არაბულ ქვეყნებთან. შესაბამისად, ცდილობენ, საკუთარი უუნარობა შეფუთონ კეთილ ნებაში და ამავდროულად იქნებ მოახერხონ ურთიერთობები შეინარჩუნონ სპარსეთის ყურის სახელმწიფოებთან.
არ არის გამორიცხული, რომ ირანში მიმდინარეობს შიდა ბრძოლა ძალაუფლებისთვის. შეიძლება, ირანის პრეზიდენტი ცდილობს, ამერიკელებს საკუთარი თავი მოაჩვენოს, როგორც უფრო ადეკვატური ლიდერი – იქნებ დაითანხმოს ტრამპის ადმინისტრაცია ე.წ. ვენესუელის სცენარზე, როდესაც არაადეკვატური ლიდერი ჩანაცვლება შედარებით უფრო ადეკვატური პირველი პირით, რეჟიმის სრული განადგურების გარეშე.
ტრამპი ამბობს, რომ არ დაუშვებს გარიგებას ირანთან…
ტრამპი თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში მკაცრად აკრიტიკებდა ობამას მიერ დადებულ შეთანხმებას ირანთან. ამიტომ მისთვის სუსტი ხელშეკრულების დადება არის ერთგვარი პოლიტიკური სუიციდიც კი.
ტრამპი ეცდება, მაქსიმალისტურად მიაღწიოს ამერიკის გაცხადებულ ამოცანებს.
როგორც შეერთებულმა შტატებმა, ასევე ისრაელმა, რაც თავიდანვე განაცხადეს, მთავარი ამოცანა რეჟიმის მიერ ბირთვული შეიარაღების შექმნის პოტენციალის სრული განადგურებაა. თუ რეჟიმი ჩანაცვლდება უფრო ადეკვატური მმართველობით, ეს ერთგვარი დამატებითი ბონუსია, რომელიც კარგი იქნება ირანელი ხალხისთვის.
აიათოლაზე პირველ დღეს განხორციელებული თავდასხმა გვაჩვენებს, რომ ერთ-ერთი ამოცანა იყო რეჟიმის მმართველი იერარქიის განადგურება, რომელიც უნდა ჩანაცვლდეს ირანელებისთვის უფრო მისაღები მმართველით. ვნახოთ, როგორ განვითარდება მოვლენები. ჯერ კიდევ პირველ და მეორე ფაზაში ეს სამხედრო დაპირისპირება – ირანის საჰაერო თავდაცვის სისტემებს ანადგურებენ… სარაკეტო პოტენციალს, სამხედრო მრეწველობას და კონკრეტულ სამხედრო სამიზნეებს.
ამ ყველაფერს უნდა მოჰყვეს მესამე ეტაპი. საბოლოო ჯამში მივიღებთ შედარებით სტაბილურ ირანს ახალი მმართველობით, ან მკვეთრად დასუსტებულ ირანს, რომელიც შეიძლება შევადაროთ სირიას ალ-ასადის რეჟიმის დამხობამდე.
ევროპარლამენტში გაიმართება დებატი საქართველოს შესახებ, ასევე მიიღებენ რეზოლუციას: ელენე ხოშტარიას და სხვა პოლიტიკური პატიმრების შესახებ. უნდა ველოდოთ ახალ სანქციებს? – ევროკომისიამ საქართველოში დიპლომატიური პასპორტების მფლობელებისთვის უვიზო მიმოსვლა უკვე შეაჩერა.
ევროკავშირის პოზიცია თავიდანვე თანმიმდევრული იყო. მათ არ სურდათ საქართველოს მოსახლეობის დასჯა „ქართული ოცნების“ ქმედებების გამო. ამიტომა, მივიღეთ გაწელილი პროცესი, რომელიც ამ ეტაპზე დასრულდა უვიზო მიმოსვლის შეჩერებით საქართველოს სერვის და დიპლომატიური პასპორტებისთვის. იმ შემთხვევაში, თუ „ქართული ოცნება“ გააგრძელებს ანტიდასავლურ რიტორიკასა და პოლიტიკას, რა თქმა უნდა, ამას მოჰყვება დამატებითი ქმედებები ევროკავშირის მხრიდან.
ინდივიდუალური სანქციები დაბლოკა ვიქტორ ორბანმა, ზუსტად ამიტომ დადგა საფრთხის ქვეშ მთლიანად საქართველოს მოსახლეობა. თუმცა, შეიძლება ეს სიტუაცია აპრილში შეიცვალოს – ვიცით, რომ აპრილში უნგრეთში არჩევნებია და ბოლო მონაცემებით ვიქტორ ორბანის მხარდაჭერა მაინცდამაინც მაღალი არ არის. იმ შემთხვევაში, თუ ევროპულ საბჭოში ორბანის ვეტო აღარ იქნება, რა თქმა უნდა, ევროკავშირს გაუმარტივდება საერთო საგარეო პოლიტიკის წარმოება, მათ შორის, „ქართული ოცნების“ რეჟიმთან მიმართებით.
იმედია, უვიზო რეჟიმის გაუქმებამდე საქმე არ მივა და მოვახერხებთ არსებული კრიზისის დაძლევას გაცილებით უფრო ნაკლები დანაკარგებით, თუმცა „ქართული ოცნების“ არაადეკვატური საგარეო პოლიტიკის გათვალისწინებით, სამწუხაროდ, ვერაფერს ვერ გამოვრიცხავთ.
რაც შეეხება დიპლომატიური პასპორტების გაუქმებას: ევროპარლამენტის დებატს როგორ უნდა დაესწრონ „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლები, ვისაც დიპლომატიური პასპორტები გაუქმდა?
მათ მოუწევთ ვიზების აღება. აქამდე მათ ჰქონდათ შედარებით ლმობიერი რეჟიმი და ნაწილს შეეძლო ევროკავშირის ქვეყნებში შესვლა ჩვეულებრივი პასპორტებით. ახლანდელი რეგულაციით კი, მათ მოუწევთ ვიზის აღება. როგორც ვიცით, ევროპარლამენტი მდებარეობს ბრიუსელსა და სტრასბურგში. შესაბამისად, მათ მოუწევთ ბელგიის, ან საფრანგეთის ვიზების მიღება.
არსებულ რეგულაციაში არის პირდაპირი ჩანაწერი, რომელიც ავალდებულებს დიპლომატიური და სერვის პასპორტების მფლობელებს, გამოიყენონ აღნიშნული დოკუმენტები ევროკავშირში შესასვლელად. თუ აღმოჩნდება, რომ მათ ეს პასპორტი ჰქონდათ, შემდეგ შეიძლება ცხოვრების ბოლომდე ე.წ. მგზავრობის აკრძალვაც კი მიიღონ.
რა პოლიტიკური მნიშვნელობით გამოირჩევა ევროპარლამენტის მორიგი რეზოლუცია? აქამდე არაერთი კრიტიკული რეზოლუცია გვინახავს.
ამ რეზოლუციებზე შენდება შემდგომი ნაბიჯები, რასაც ახლა ვხედავთ წინა რეზოლუციების გამო – იგივე დიპლომატიური და სერვის პასპორტების გაუქმებას.
ევროპარლამენტის რეზოლუციებში რაც იწერება, შემდეგ ევროპული საბჭო, ევროკომისია მის აღსრულებას იწყებს. „ქართულ ოცნებას“ ჰქონდა ილუზია, რომ ევროპარლამენტის რეზოლუციები არ არის სავალდებულო შესასრულებლად. ეს მართლაც ასეა, მაგრამ ამ რეზოლუციებზე დაყრდნობით შემდგომში უკვე იქმნება ისეთი ტიპის პოლიტიკა, რომლის აღსრულება სავალდებულოა. ევროპარლამენტი არის გაფრთხილება, რომელსაც შემდეგ მოჰყვება კონკრეტული ქმედებები.
ევროპარლამენტი არანაირად არ არის გამოთიშული საერთო ევროპულ პოლიტიკას. ევროპარლამენტში არიან ის პოლიტიკური ძალები, რომლებიც არიან ევროკომისიაში, ევროპულ საბჭოში. შესაბამისად, ევროპარლამენტი ძალიან კარგად გვაჩვენებს, საითკენ მიდის ევროპული პოლიტიკა საბოლოო ჯამში.
მაგალითად, გერმანიაში არსებობს ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია, რომელსაც ჰყავს ამჟამად პრემიერ-მინისტრი. ქრისტიან-დემოკრატიული პარტია ევროპის სახალხო პარტიის წევრია, რომელიც ევროპარლამენტში ყველაზე დიდი პარტიაა. ამავდროულად, მათ ჰყავთ კანცლერი, რომელიც ევროპულ საბჭოშია წარმოდგენილი, ევროპის სახალხო პარტიის წარმომადგენელია ევროკომისიის პრეზიდენტი.
იგივე პოლიტიკური ძალები არიან ევროკავშირის ძალაუფლების სხვადასხვა შტოში. რა თქმა უნდა, თუ არსებობს კონსენსუსი ევროპის სახალხო პარტიაში პარლამენტის დონეზე, ეს ნიშნავს, რომ არსებობს გარკვეული გადაწყვეტილებები ევროკომისიის და ძალიან დიდი ალბათობით, ასევე, ევროპული საბჭოს დონეზე.
მთავარი ფოტო: ირაკლი კობახიძის ვიზიტი ირანში, პრეზიდენტ იბრაჰიმ რაისის დაკრძალვის ცერემონიალზე. 2024 წელი
ქვაფენილის ასფალტის საფარით ჩანაცვლების გამო, ბათუმში, დემეტრე თავდადებულის ქუჩის მონაკვეთში შეიზღუდება ტრანსპორტით მოძრაობა 8 მარტიდან 15 მარტის ჩათვლით.
„საგზაო ინფრასტრუქტურის სარეაბილიტაციო სამუშაოების გამო, 8 მარტიდან 15 მარტამდე, სატრანსპორტო მოძრაობა შეიზღუდება დემეტრე თავდადებულის ქუჩაზე, ვახტანგ გორგასლის ქუჩიდან სტეფანე ზუბალაშვილის ქუჩამდე მონაკვეთში. შეზღუდვა დაკავშირებულია ქვაფენილიანი ქუჩების რეაბილიტაციის მიმდინარე პროექტთან,“ – აღნიშნულია ბათუმის მერიის მიერ დღეს, 7 მარტს გავრცელებულ ინფორმაციაში.
ბათუმში 15 ქუჩაზე ქვაფენილის აყრასა და ასფალტბეტონის დაგებაზე მერიამ ტენდერი 6 432 351 ლარით გამოაცხადა. პირობის მიხედვით სამუშაოები 2027 წლის ივნისამდე უნდა დასრულდეს.
ბათუმში, 8 მარტს, მუნიციპალური ავტობუსებით მგზავრობა ქალებისთვის უფასო იქნება. ინფორმაციას დღეს, 7 მარტს ბათუმის მერია ავრცელებს.
„ბათუმის მერია გაცნობებთ, რომ 8 მარტს, ქალთა დღეს, მუნიციპალური ტრანსპორტი ქალ მგზავრებს უფასოდ მოემსახურება,“ – აღნიშნულია ბათუმის მერიის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.
„მარიამი რომ გადარჩეს და სუნთქვა შეძლოს, თვეში მინიმუმ 1500 ლარის მედიკამენტი გვჭირდება. მთავრობა არაფერში არ გვეხმარება, იქნებ თქვენ, ადამიანები დაგვეხმაროთ,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ თამუნა ჭეიშვილი. იგი 1 წლის და 3 თვის მარიამის დედაა.
თამუნა გვიყვება, რომ მარიამი თანდაყოლილი გულის მანკით დაიბადა, უკვე სამი ოპერაცია ჩაუტარდა და პერიოდულად ჟანგბადის აპარატის გამოყენება სჭირდება, ბავშვმა სუნთქვა რომ შეძლოს.
„ამ წლის ნოემბრამდე მარიამმა უნდა მიიღოს ორი წამალი, ერთის გამოწერა 425 დოლარი ჯდება, მეორე ჩვენს აფთიქებშიც არის და 204 ლარი ღირს, ნოემბერში გვეტყვიან, როგორ გაგრძელდება მკურნალობა,“ – ამბობს თამუნა ჭეიშვილი, – „მედიკამენტები ჩვენით უნდა ვიყიდოთ, სახელმწიფო არ გვეხმარება. მარიამს ორი ოპერაცია აქ ჩაუტარდა, მესამე კი, თურქეთში. თურქეთში ოპერაციაც არ დაგვიფინანსეს. სმს მომივიდა ტელეფონზე, არ ვაფინანსებთო და მიზეზი აღარ გამირკვევია, რატომ თქვეს უარი. ალბათ მეტყოდნენ, რომ აქაც ტარდება ოპერაცია, მაგრამ აქ შედეგი ვერ ვნახეთ. ხალხის დახმარებით წავიყვანეთ მარიამი თურქეთში.
სახელმწიფომ მანამდე დაგვიფინანსა ოპერაცია, მაგრამ მხოლოდ ბავშვის ექიმთან ერთი მიყვანა და ანალიზები 330 ლარი ჯდება,“ – გვიყვება თამუნა ჭეიშვილი.
თურქეთში, სამედიცინო კლინიკა „მედიპოლის“ მიერ გაცემული სამედიცინო ცნობით, მარიმს გულის თანდაყოლილი დაავადება აქვს, ჟანგბადის დაბალი შემცველობით. ეს ცნობა 2026 წლის 27 იანვარსაა გაცემული.
თამუნა ჭეიშვილის ოჯახი რუსთავში ცხოვრობს.
„უფროსი გოგო მყავს, ლიზი, მას თვალზე აქვს პრობლემა და ცალი ფეხი მოკლე აქვს. შესაბამისი მკურნალობა სჭირდება… მე ვეღარ ვმუშაობ, დედაც მოსავლელია. ჩემი მეუღლე მუშაობს პროფილაქტიკაში — თუ სამუშაოა, დღეში 30 ლარს უხდიან. აგროვებს, რომ ქირა მაინც გადავიხადოთ. 3 წელია ქირაში ვცხოვრობთ.
ყოველდღე იმ ფიქრით ვიღვიძებ, როგორ შევძლო, რომ ჩემს შვილებს არაფერი მოაკლდეთ, მაგრამ ძალა აღარ მყოფნის. ყველაზე მტკივნეული ის არის, როცა შრომა გინდა, მაგრამ ვერ ახერხებ, დახმარებას ითხოვ და კარს გიხურავენ… კეთილი ადამიანების იმედი ისევ მაქვს, სახელმწიფო ვალდებულია მოგვხედოს,“ – აღნიშნა „ბათუმელებთან“ თამუნა ჭეიშვილმა.
მარიამ წიკლაურის დახმარება შესაძლებელია მითითებულ ანგარიშებზე:
„2026 წლის თებერვალში ერთი სტანდარტული იმერული ხაჭაპურის მომზადების საშუალო ღირებულება 8.05 ლარამდე გაიზარდა, რაც 1.6%-ით აღემატება 2026 წლის იანვრის მაჩვენებელს და 14.3%-ით 2025 წლის თებერვლის მაჩვენებელს,“ – აღნიშნულია 2026 წლის თებერვლის „ხაჭაპურის ინდექსში“.
ეს ISET-ის, თსუ-ს ეკონომიკის საერთაშორისო სკოლის „ხაჭაპურის ინდექსის“ ახალი მონაცემია. ISET-ის „ხაჭაპურის ინდექსი“ იმ კალათას იყენებს ინფლაციის დასაანგარიშებლად, რომელიც მხოლოდ იმერული ხაჭაპურის გამოსაცხობად საჭირო ინგრედიენტებს შეიცავს. ესაა: ფქვილი, ყველი, საფუარი, რძე, კვერცხი და კარაქი. ინდექსი მოიცავს გაზის და ელექტროენერგიის ხარჯებსაც. „ხაჭაპურის ინდექსის“ შთაგონების წყარო ჟურნალ Economist-ის „ბიგ მაკის“ ინდექსია – ქვეყანაში ინფლაციის მარტივი და გამჭვირვალე ინდიკატორი.
ახალი მონაცემების მიხედვით, ყველაზე მეტად გაიზარდა ყველის ფასი [+2.8%], შემდეგ მოდის საფუარი [+2.2%] და ფქვილი [+1.9%], ხოლო რძის ფასი მხოლოდ უმნიშვნელოდ გაიზარდა [+0.1%].
კარაქის ფასი 4.4%-ით შემცირდა, კვერცხის – 1.9%-ით. კარაქის ფასის მნიშვნელოვანი ვარდნის მიუხედავად, სხვა ძირითადი ინგრედიენტების – განსაკუთრებით კი ყველის, რომელსაც ხაჭაპურის ხარჯებში შედარებით მაღალი წილი უჭირავს – ფასების ზრდამ გადაფარა ეს კლება და თვიურ ჭრილში ხაჭაპურის ინდექსის 1.6%-იანი ზრდა განაპირობა.
წლიურ ჭრილში კი, ინგრედიენტების უმეტესობის ფასები მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ყველის ფასები 18.1%-ით გაიზარდა, კვერცხი [+16.7%], ფქვილი [+11.9%], კარაქი [+6.1%] და საფუარი [+3.9%]. რძის ფასი წლიურად 2.0%-ით შემცირდა.
„2026 წლის თებერვალში დაფიქსირებული ზომიერი ყოველთვიური ზრდის მიუხედავად, ძირითადი ინგრედიენტების ფასების ძლიერი წლიური ზრდა ფასებზე მუდმივ ზეწოლაზე მიუთითებს. რძის ფასები, სავარაუდოდ, მომდევნო თვეებში სეზონურ კლების ტენდენციას მიჰყვება. გასათვალისწინებელია აღდომის ეფექტიც – 23 თებერვალს დაიწყო დიდი მარხვა – რაც იმას ნიშნავს, რომ შესაძლოა რძისა და რძის პროდუქტების ფასები კიდევ უფრო შემცირდეს, რადგან ყველსა და სხვა რძის პროდუქტებზე მოთხოვნა, როგორც წესი, ამ პერიოდში მცირდება,“ – აღნიშნულია ISET-ის ახალ შეფასებაში.
ირაკლი კობახიძის განკარგულებით, 2025 წლის 30 დეკემბრიდან მუშაობს კომისია სურსათის ფასებზე. ქვეყანაში არსებულ მაღალ ფასებზე პირველად ირაკლი კობახიძემ 24 დეკემბერს განაცხადა. ირაკლი კობახიძემ მაღაზიებში სურსათზე ფასების ზრდა სუპერმარკეტებისა და დისტრიბუტორების ქსელებს გადააბრალა. ამის შემდეგ პარლამენტმა შექმნა კომისია ამ საკითხის შესასწავლად, ხოლო სუს-მა მოკვლევა დაიწყო.
სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემებით, 2026 წლის თებერვალში, წლიურად, სურსათის და უალკოჰოლო სასმელების ფასი 9.5 %-ით გაიზარდა.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 7 მარტამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 272 360 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 010. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 737 ერთეული [+3]
ჯავშანტექნიკა – 24 151 ერთეული [+3]
საარტილერიო სისტემა – 38 004 ერთეული [+44]
MLRS – 1 670 ერთეული [+1]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 322 ერთეული [+2]
თვითმფრინავი – 435 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 349 ერთეული [+1]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 161 858 ერთეული [+1 868]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 384 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 30 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 81 812 ერთეული [+170]
სპეცტექნიკა – 4 080 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
უკრაინაში დაღუპული ქართველი მებრძოლი, მამუკა კეკელია, საქართველოშიჩამოასვენეს
ადვოკატ ბექა ბასილაიას ოკუპირებული დონეცკის სასამართლომ დაუსწრებლად მკაცრი რეჟიმის კოლონიაში 14 წლით პატიმრობა მიუსაჯა, უკრაინაში მიმდინარე რუსეთის ომში უკრაინის მხარეს ბრძოლის გამო.
„ნეტგაზეთის“ ჟურნალისტს, მარიამ ძიძარიას და „ტაბულას“ ჟურნალისტს მარიამ კუპრავას შსს გზის ხელოვნურად „გადაკეტვას“ ედავება.
ორივე ჟურნალისტი პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდა რუსთაველზე.
მარიამ ძიძარიას შემთხვევაში საუბარია 31 იანვარს გამართულ „შაბათის მარშზე“, რომელსაც ნეტგაზეთის ჟურნალისტი აშუქებდა. აქციის გაშუქებისას მარიამს ეკეთა ჟურნალისტის დამადასტურებელი ე.წ. ბეიჯი ანუ საიდენტიფიკაციო ნიშანი, ასევე სამხრე ნიშანი (PRESS) და თან ჰქონდა კამერა.
7 თებერვლის „შაბათის მარშს“ აშუქებდა „ტაბულას“ ჟურნალისტი, მარიამ კუპრავაც.
პროფესიული საქმიანობის შესრულების მიუხედავად მარიამ ძიძარიას და მარიამ კუპრავას შსს-მ მაინც შეუდგინა ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი. ორივე ჟურნალისტის საქმეზე სასამართლომ უნდა იმსჯელოს.
დღეს, 6 მარტს, „მედიაჩექერის“ ცნობით, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის მოსამართლე დავით მაკარაძემ ასევე განიხილა ფოტოგრაფ გიორგი თარხნიშვილის საქმე, რომელსაც შინაგან საქმეთა სამინისტრო 2025 წლის 18 დეკემბერს, პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას, ტროტუარზე დგომით ფეხით მოსიარულეთათვის დაბრკოლების შექმნას ედავება.
გიორგი თარხნიშვილის ადვოკატის თქმით, მათ სასამართლოში წარადგინეს საბუთები, რომ გიორგი თარხნიშვილი ჟურნალისტია. ქუდზეც აწერია – PRESS, დიდი ფოტოკამერა უჭირავს ხელში. ეს ყველაფერი ამტკიცებს, რომ პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდა და შსს-ს წარმოდგენილ ვიდეოშიც ჩანს, რომ ფოტოს ან ვიდეოს იღებს“, – თქვა თარხნიშვილის ადვოკატმა, გიორგი ტაბატაძემ „მედიაჩეკერთან“.
მოსამართლემ გიორგი თარხნიშვილის საქმეზე განაჩენის გამოცხადება გადადო.
„გზის გადაკეტვის საქმეები“ 174-ე პრიმა მუხლის მეათე ნაწილით განიხილება. აღნიშნული მუხლის დარღვევა გამოიწვევს ადმინისტრაციულ პატიმრობას 15 დღემდე ვადით, ხოლო თუ სამართალდამრღვევი ორგანიზატორია – 20 დღემდე ვადით.
ეს მუხლი „ოცნებამ“ დაჩქარებული წესით განიხილა და 2025 წლის 10 დეკემბერს, მესამე მოსმენით მიიღო. 2026 წლის დასაწყისიდან დღემდე ამ მუხლით განხილულ საქმეებზე სასამართლომ მოქალაქეთა ნაწილს სიტყვიერი შენიშვნა მისცა, რამდენიმე მოქალაქეს კი ადმინისტრაციული პატიმრობა შეუფარდეს.
„დასრულდება ირანის საკითხი და უფრო ადვილად იქნება რუსეთის დაყოლიება შესაძლებელი, ჩემის აზრით, ვინაიდან მას მნიშვნელოვანი მოკავშირე დააკლდება“, – მიიჩნევს გადამდგარი გენერალი ვახტანგ კაპანაძე. სამხედრო ანალიტიკოსს ვესაუბრეთ, როგორც უკრაინის ფრონტის სიახლეებზე, ისე ირანზე.
„ამდენი ხანია ისევ პოკროვსკიზე ვლაპარაკობთ. რუსეთი ვერ მიიწევს წინ, ძალიან დიდ დანაკარგს ნახულობს თითოეულ კილომეტრზე. გასაგებია, რომ მთელი მსოფლიოს ყურადღება გადატანილია ირანის მიმართულებაზე, მაგრამ ვერც ამით ვერ სარგებლობს რუსეთი. არ აქვს რუსეთს გარღვევის წინსვლა.
დიდი ალბათობით არის მზადება უკვე გაზაფხული-ზაფხულის კამპანიისთვის, რომელიც მარტის ბოლოდან შეიძლება დაიწყოს რუსეთმა. ამისთვის ხდება გარკვეული გადაჯგუფებები, გარკვეული ოპერატიული პაუზის აღება, როტაციები და ასე შემდეგ,“ – გვიყვება გადამდგარი გენერალი.
რას შეიძლება მიაღწიოს რუსეთმა ომის გაგრძელებით? – „ბათუმელებმა“ გადამდგარ გენერალ ვახტანგ კაპანაძესთან ინტერვიუ ჩაწერა. ის სამხედრო მეცნიერებათა დოქტორია და საქართველოს გენერალური შტაბის უფროსი ორჯერ იყო. ვახტანგ კაპანაძე ანალიტიკური ორგანიზაცია „ჯეოქეისის“ მრჩეველია.
ბატონო ვახტანგ, ისრაელი ირანში ოპერაციის ახალ ფაზაზე საუბრობს. რას გულისხმობს ეს ახალი ფაზა?
ზუსტად ისე მიმდინარეობს ეს პროცესი, როგორც უკვე გავაჟღერე თქვენთან ინტერვიუში და ზოგადად, როგორც ხდება კამპანიის დიზაინის ჩამოყალიბება: ჯერ იყო პირველი – მოსამზადებელი ფაზა; შემდეგ მეორე ფაზა, რაც იყო ინიციატივის ხელში აღების ფაზა და მესამე ფაზაზე გადადის ახლა. ეს არის ძირითადი ფაზა. მას შემდეგ, რაც დაბომბილია ჰაერსაწინააღმდეგო საშუალებები, საპასუხო დარტყმის საშუალებები შემცირებულია, უნდა განხორციელდეს უფრო გეგმაზომიერი და მეთოდური დამუშავება არსებული საფრთხეებისა. ასევე, უნდა მოხდეს ახლად აღმოჩენილი მიზნების დაზიანება.
დიდი ალბათობით უკვე გამოჩნდება თვითმფრინავები, საფრენი აპარატები, რომლებიც უფრო დაბალ სიმაღლეზე იფრენენ, უფრო მეტი სიმძლავრის ბომბები და რაკეტები გადააქვთ, რადგანაც მათ მიმართ საფრთხე მცირდება და იქნება მცდელობა – საბოლოოდ იქნას განადგურებული ირანის დარტყმითი შესაძლებლობები.
ძირითადი დარტყმები არის მიმართული უკვე სამხედრო წარმოების ინფრასტრუქტურაზე, სადაც ხდებოდა რაკეტების და სხვა საბრძოლო შესაძლებლობების წარმოება. ბალისტიკური რაკეტების საფრთხეებია და პოტენციალი, რომლითაც ირანი ეხმარებოდა პროქსი მხარდამჭერებს: ჰეზბოლა, ჰამასი, ჰუსიტები. აქ არ არის მხოლოდ მარტო ბირთვულ საფრთხეებზე საუბარი. ბირთვული საფრთხეები 12-დღიანი ომის დროს შეამცირეს, მაგრამ ახლა არის მიზანი საბოლოო განულებაზე, რომ ერთხელ და სამუდამოდ ირანმა ვეღარ შეძლოს ბირთვული საფრთხეებით მანიპულირება.
რა ჩანს ირანი საპასუხო რეაქციით? დრონებით იერიში იყო ნახიჩევანის ტერიტორიაზეც. რა ლოგიკით შეიძლება აწყობდეს ირანს მეზობლებთან ურთიერთობის დაძაბვა?
ვერ გეტყვით, რასთან არის ეს დაკავშირებული. ახლო აღმოსავლეთთან გასაგებია – ეს არის დარტყმები სუნიტურ ქვეყნებზე, მცდელობა, აიძულოს ისინი ზემოქმედება მოახდინონ ამერიკაზე და ეს საბრძოლო დაპირისპირება შეწყდეს.
მაგრამ დარტყმის განხორციელება ისეთ მეზობლებთან, როგორიცაა, მაგალითად, აზერბაიჯანი ან თურქეთი და შემდეგ განცხადება: „იცით, ჩვენ ამას არ ვახორციელებთ“, ნიშნავს იმას, რომ შეიარაღებულ ძალებს ვეღარ აკონტროლებ.
ირანი აცხადებს, რომ დეცენტრალიზებულია და გადაწყვეტილებები მიიღება ჰორიზონტალურ დონეზე. შეიძლება გქონდეს გარკვეულ დანაყოფში მიზნების ჩამონათვალი და თუკი დაიკარგება კავშირი ზემდგომთან, მას ჰქონდეს დავალება, განახორციელოს მიზნებზე დარტყმა, მაგრამ დეცენტრალიზებული აღსრულება არ ნიშნავს დეცენტრალიზებული კონტროლის არარსებობას. ასეთი ქმედებები და განცხადებები ირანის შეიარაღებულ ძალებს მიიყვანს ქაოსამდე, თუკი ცენტრალიზებულად არ იქნება განხორციელებული მართვა. თუ ეს მართვა მოიშალა, არ გამოვრიცხავ, აღნიშნული დანაყოფები თავისი ინიციატივით განახორციელებენ დარტყმებს.
თურქეთის იძულება, ჩაერთოს ამ დაპირისპირებაში, არ ვიცი, რამდენად აწყობს ირანს და რამდენჯერ უნდა ისროლოს ფეხში. ის, რომ გადაიკიდა მთელი ახლო აღმოსავლეთი და სუნიტური კოალიცია იქმნება, ეს ერთი.
ის, რომ ნატო უკვე განიხილავს მეხუთე მუხლის ამუშავების შესაძლებლობას, ვინაიდან თურქეთი ნატოს წევრი ქვეყანაა, ეს რამდენად სჭირდება ირანს, არ მესმის.
თურქეთი არ არის არც ბელგია და არც ლუქსემბურგი – თურქეთი არის ნატოს მეორე ქვეყანა სიმძლავრით, მეორე შეიარაღებული ძალების მქონე ქვეყანა და თუ უნდა ირანს სახმელეთო ოპერაცია, მიიღებს თურქეთის სახით. ამერიკასთან და ისრაელთან ერთად თუ იმოქმედებს თურქეთი, ძალიან მძიმე მდგომარეობაში ჩავარდება ირანი.
რამდენად განიხილება აგრესიის საფრთხე ამ დროს საქართველოზე?
სიფრთხილეს თავი არ სტკივა გამომდინარე არსებული ვითარებიდან და იმ უკონტროლობისგან, რაც შეიმჩნევა ირანის შეიარაღებულ ძალებში. შესაბამისად, საქართველომ უნდა გადადგას ნაბიჯები, რათა მეზობელ ქვეყნებთან ერთად ჩამოაყალიბოს საჰაერო სივრცის უსაფრთხო დაცვის ერთიანი სისტემა.
ზელენსკი ამბობს, რომ აშშ-მ უკრაინას სთხოვა დახმარება ახლო აღმოსავლეთში ირანის დრონების თავდასხმის მოსაგერიებლად. ეს რაზე მიუთითებს?
უკრაინას შეუძლია კონსულტანტები და ექსპერტები გააგზავნოს. ფაქტია, რომ „შაჰედებთან“ დაპირისპირებაში ყველაზე ეფექტური და იაფი, შესაფერისი საშუალებებით ბრძოლის გამოცდილება გააჩნია უკრაინას.
უკრაინას შეუძლია დრონსაწინააღმდეგო დრონების მიწოდებით დახმარება აღმოუჩინოს ახლო აღმოსავლეთს, რომელიც ძალიან ძვირადღირებულ ჰაერსაწინააღმდეგო საშუალებებს ხარჯავს დრონების წინააღმდეგ. ყველაზე გამოცდილი ირანულ დრონებთან ბრძოლაში არის უკრაინა. ასევე, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ დუბაიში ჩამოგდებული დრონი აღმოჩნდა „გერან-2“, ანუ იგივე „შაჰედის“ რუსული ვარიანტი.
ტრამპი ამბობს, რომ კვირები გაგრძელდება ეს საბრძოლო მოქმედებები. ეს ნიშნავს იმას, რომ შეუმცირდება უკრაინას დასავლეთიდან სამხედრო აღჭურვილობის მიწოდება?
პირველ ეტაპზე, რა თქმა უნდა, იქნება გარკვეულწილად შემცირება, ვიდრე აღდგება მიწოდების სისტემა, მაგრამ გრძელვადიან პერსპექტივით არა მგონია, რომ ამან დიდი გავლენა მოახდინოს უკრაინის შეიარაღებაზე.
უკრაინა ამ შეიარაღებას იღებს პარტიებად, რაც განსაზღვრულია შესაბამისი დოკუმენტაციით და თანხებით, რომელსაც დასავლეთი იხდის. არა მგონია, რომ ეს შეფერხება გაგრძელდეს დიდხანს.
ზელენსკის თქმით, სამმხრივი მოლაპარაკებების განახლებისთვის – უკრაინა, რუსეთი, აშშ – საჭირო სიგნალები ჯერ არ არის. ელოდებით მოლაპარაკებების განახლებას ცეცხლის შეწყვეტაზე?
არ სცალიათ ახლა მოლაპარაკებებისთვის. დასრულდება ირანის საკითხი და უფრო ადვილად იქნება რუსეთის დაყოლიება ჩემის აზრით, ვინაიდან მას მნიშვნელოვანი მოკავშირე დააკლდება.
თუმცა მანამდე ტრამპი ისევ ზელენსკის მოიხსენიებს „დაბრკოლებად“ შეთანხმების მიუღწევლობაში – პუტინი მზად არის თანამშრომლობისთვისო.
კი, პუტინი მზად არის თანამშრომლობისთვის, თუ მთელი უკრაინა მისი იქნება, ასე რატომაც არ იქნება თანამშრომლობისთვის მზად?!
ტრამპის სიტყვებს და ქმედებას ცოტა გავმიჯნავდი ერთმანეთისგან. ის მუდმივად ზელენსკის კრიტიკით გამოდის და ამ დროს საქმე კეთდება უკრაინის სასიკეთოდ და რუსეთის საწინააღმდეგოდ. რეალურად რუსეთი ძალიან მძიმე დარტყმებს იღებს, როგორც სანქციებით, ისე მოკავშირეების გამოკლებით. ამიტომაც, მე გავმიჯნავდი ერთმანეთისგან ტრამპის განცხადებებს და საქმეს.
რა ხდება უშუალოდ ფრონტის ხაზზე უკრაინაში, რა იცვლება?
დიდი არაფერი არ შეცვლილა. უკრაინელები აგრძელებენ წინსვლას მცირე მანძილით. ეს ეხება ძირითადად გულიაეპოლის მიმართულებას ზაპოროჟიეს რაიონში, ფაქტია, რომ რუსების აქტივობა შემცირებულია.
დიდი ალბათობით, არის მზადება უკვე გაზაფხული-ზაფხულის კამპანიისთვის, რომელიც მარტის ბოლოდან შეიძლება რუსეთმა დაიწყოს. ამისთვის ხდება გარკვეული გადაჯგუფებები, გარკვეული ოპერატიული პაუზის აღება, როტაციები და ასე შემდეგ.
რუსებს ძირითადად შეტევები აქვთ ისევ სევერსკის რაიონში, მაგრამ დიდი წინსვლა არ აქვთ.
თუ ცეცხლი არ შეწყდება, ომი გაგრძელდება და გაზაფხული-ზაფხულის კამპანიისთვის, რომელი მიმართულება შეიძლება გაააქტიუროს რუსეთმა, რა აწყობს ამ გადასახედიდან?
ისევ სევერსკის მიმართულება, რომლითაც პირდაპირ გადის სლავიანსკიზე უფრო მოკლე მანძილით, თუმცა ამ ტერიტორიაზე არის საკმაოდ რთული რელიეფი.
ასევე, შეიძლება, მეორე დარტყმა იგივე სლავიანსკი-კრამატორსკის მიმართულებაზე განხორციელდეს სამხრეთ-დასავლეთის მიმართულებიდან, მაგრამ ამ შემთხვევაში რუსებს უწევთ კონსტანტინოვკის, დრუჟკოვკის და სხვა დასახლებული პუნქტების გავლა, ვიდრე მივლენ კრამატორსკამდე. მოკლედ, ეს ორი მიმართულება იქნება ალბათ მნიშვნელოვანი რუსებისთვის, ვინაიდან მთავარი შემაკავებელი ფაქტორი დონბასში არის კრამატორსკ-სლავიანსკის აგლომერაცია.
ვფიქრობ, რომ ტრამპი მოიცლის და ისევ მიუბრუნდება მოლაპარაკებების საკითხს. მე არ გამოვრიცხავ ცეცხლის შეწყვეტას, იმას, რომ ცეცხლის შეწყვეტა მოხდეს ამ წელს, თუმცა მაინც, არაფერია გამორიცხული..
ამ მოცემულობაში, რაშიც არის რუსეთი, მას აქვს სამხედრო წარმატების მიღწევის რესურსი?
არც სამხედრო კუთხით და არც პოლიტიკური კუთხით არ უნდა აწყობდეს რუსეთს ომის გაგრძელება, მაგრამ კიდევ ერთხელ ვიძახი: ნურასოდეს ნუ იტყვი ნურასოდეს რუსეთთან დაკავშირებით. ძალიან რთულია იმის თქმა, რუსეთს რა აწყობს. ფაქტია, რომ რესურსების თვალსაზრისით რუსეთს უჭირს.
ამდენი ხანია ისევ პოკროვსკზე ვლაპარაკობთ. რუსეთი ვერ მიიწევს წინ. რუსეთი ძალიან დიდ დანაკარგს ნახულობს თითოეულ კილომეტრზე. ახლა მთელი მსოფლიოს ყურადღება გადატანილია ირანის მიმართულებაზე, მაგრამ ვერც ამით ვერ სარგებლობს რუსეთი. არ აქვს რუსეთს გარღვევის წინსვლა და აქტიური წინსვლა.
რამდენად ძლიერდება ამასობაში უკრაინა?
დასავლეთის მხარდაჭერის გარდა, უკრაინა თვითონ აქტიურად ავითარებს თავის შესაძლებლობებს. უკრაინას აქვს თავისი წარმოების არა მარტო დრონები, არამედ ბალისტიკური რაკეტები. ბალისტიკურ რაკეტაც აქვს და ფრთოსან რაკეტებიც. ბორბლებიან პლატფორმებზე თვითმავალი საარტილერიო დანადგარით – „ბოგდანათი“, ომში მყოფი უკრაინა უფრო საარტილერიო საშუალებებს უშვებს, ვიდრე საფრანგეთი მთლიანად.
ამ ტიპის საარტილერიო საშუალებებს უფრო მეტს უშვებს უკრაინა, ვიდრე მთელი მსოფლიო. ამას დაუმატეთ კიდევ დახმარება და უცხოეთში წარმოებული ტექნიკა. უკრაინული სისტემები იგივე ბრიტანეთში იქმნება, სკანდინავიის ქვეყნებშიც იწარმოება უკრაინისთვის და უკრაინელების მონაწილეობით შედარებით იაფი საბრძოლო საშუალებები.
უახლოეს პერსპექტივაში შეიძლება ველოდოთ იმას, რომ იმ დონეზე გაიზარდოს უკრაინის დარტყმითი შესაძლებლობები, რომ მოლაპარაკებების გარეშეც თავად უკრაინამ იძულებული გახადოს რუსეთი, უკან დაიხიოს? შესაძლებელია, შეძლოს რუსეთის ტერიტორიაზე ამ მასშტაბის დარტყმები?
არ გამოვრიცხავ ამას, მაგრამ ეს ალბათ უფრო საშუალოვადიან პერსპექტივაში.
ეს არ ნიშნავს, რომ უკრაინა შეძლებს თავის ტერიტორიების მთლიანად გათავისუფლებას. ეს უკვე გრძელვადიანი პერსპექტივაა.
ევროკავშირის წარმომადგენლობა საქართველოში იუწყება, რომ ევროკომისია საქართველოს დიპლომატიური, სამსახურებრივი და ოფიციალური პასპორტების მფლობელებისთვის უვიზო მიმოსვლას აჩერებს.
„ახლა მათ შენგენის ზონაში ოფიციალური მიზნით შესვლისას ვიზა უნდა ჰქონდეთ. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ვიზის შეჩერების ახალი, გაძლიერებული მექანიზმი გამოიყენება. ეს გადაწყვეტილება წევრი სახელმწიფოების თანხმობის შემდეგ იქნა მიღებული“ – ვკითხულობთ განცხადებაში.
ვიზის შეჩერების მექანიზმი ამოქმედდა საქართველოს მიერ უვიზო რეჟიმის ფარგლებში დემოკრატიისა და ფუნდამენტური უფლებების ძირითად სფეროებში აღებული ვალდებულებების მიზანმიმართული და განგრძობადი დარღვევის საპასუხოდ.
„2024 წლის ოქტომბრიდან საქართველოს ხელისუფლების ქმედებებმა, მათ შორის საპროტესტო აქციების მონაწილეების, ოპოზიციონერი პოლიტიკოსების და დამოუკიდებელი მედიის წინააღმდეგ მიმართულმა რეპრესიულმა ზომებმა უარყოფითად იმოქმედა საქართველოში არსებულ ვითარებაზე და რიგი ფუნდამენტური უფლებისა და საერთაშორისო სამართლებრივი სტანდარტის დარღვევა გამოიწვია.
საქართველომ ასევე უარი თქვა ევროკავშირის სავიზო პოლიტიკასთან თანხვედრაზე, რაც უვიზო მიმოსვლის შენარჩუნების აუცილებელი პირობაა.
კომისია მიიჩნევს, რომ საქართველოს ხელისუფლების ქმედებები ძირს უთხრის იმ პრინციპებს, რომელზეც ვიზა ლიბერალიზაციაა დაფუძნებული“ – წერს ევროკავშირის წარმომადგენლობა.
ასევე ამისა, ევროკავშირის წარმომადგენლობის ცნობით, ევროკომისიამ დღეს მიიღო სახელმძღვანელო პრინციპები წევრი სახელმწიფოების საკონსულო უწყებებისა და საზღვრის დაცვის წარმომადგენლებისთვის, რათა წევრ სახელმწიფოებს უვიზო მიმოსვლის შეჩერების შესახებ გადაწყვეტილების ეფექტიან განხორციელებაში დაეხმაროს.
სახელმძღვანელო პრინციპების რეკომენდაცია ითვალისწინებს ევროკავშირის გარე საზღვრების გადამკვეთი ყველა საქართველოს მოქალაქის უფრო მკაცრ შემოწმებას: საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ევროკავშირში ოფიციალური და დიპლომატიური მიზნებისთვის მოგზაურობისას დიპლომატიური ან სამსახურებრივი პასპორტი უნდა გამოიყენონ. ამის შეუსრულებლობამ შესაძლოა ევროკავშირში შესვლის აკრძალვა გამოიწვიოს.
წევრმა სახელმწიფოებმა ასევე უნდა უზრუნველყონ, რომ საქართველოს ყველა მოქალაქე შემოწმდეს ეროვნულ და ევროპულ მონაცემთა ბაზებში, როგორიცაა სავიზო საინფორმაციო სისტემა (Visa Information System), შენგენის საინფორმაციო სისტემა (Schengen Information System) და სხვა საჯარო მონაცემთა ბაზები. შესვლა/გასვლის სისტემა (Entry/Exit System), რომელიც ევროკავშირში გასული წლის ოქტომბრიდან ეტაპობრივად ამოქმედდა, უსაფრთხოების შემოწმების დამატებით დონეს უზრუნველყოფს.
გარდა ამისა, როდესაც საქართველოს დიპლომატიური, სამსახურებრივი და ოფიციალური პასპორტების მფლობელები შენგენის ვიზაზე განაცხადს შეიტანენ, წევრ სახელმწიფოებს რეკომენდაცია ეძლევათ, ჩაატარონ საფუძვლიანი შემოწმება – მათ შორის, გასაუბრება ჩაატარონ და ამ განმცხადებლებისგან დამატებითი დოკუმენტები მოითხოვონ. თუ განმცხადებლების მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის სანდოობასთან დაკავშირებით ეჭვი გაჩნდება, წევრმა სახელმწიფოებმა ვიზების გაცემაზე უარი უნდა თქვან.
უვიზო მიმოსვლის დროებითი შეჩერება ძალაში შევა დღეს, 6 მარტს და 12 თვის განმავლობაში — 2027 წლის 6 მარტამდე გაგრძელდება.
„თუ საქართველოს ხელისუფლება არ მოაგვარებს მმართველობასა და სამართლის უზენაესობასთან დაკავშირებულ საკითხებს, კომისიას შეუძლია შეჩერება 24 თვემდე ვადით გააგრძელოს. კომისიას ასევე შეუძლია გადაწყვიტოს ამ ზომის საქართველოს ყველა მოქალაქეზე გავრცელება. ამ დროის განმავლობაში, სიტუაციის გამოსწორება საქართველოს ხელისუფლებაზეა დამოკიდებული. კომისია მტკიცედ მოუწოდებს საქართველოს ხელისუფლებას, რომ ამ პროცესში კონსტრუქციულად ჩაერთოს“ – ნათქვამია განცხადებაში.
ბათუმის მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლის დირექტორი თამარ მესხიძე თანამდებობიდან გაათავისუფლეს.
როგორც „ბათუმელებთან“ თამარ მესხიძემ აღნიშნა, ის 2026 წლის 27 თებერვალს გაათავისუფლეს. ბრძანება აჭარის კულტურის სამინისტრომ გამოსცა.
რა იყო გათავისუფლების საფუძველი, რა ეწერა ბრძანებაში? – ვკითხეთ თამარ მესხიძეს. ყოფილმა დირექტორმა დეტალებზე არ ისაუბრა, თუმცა აღნიშნა, რომ თანამდებობა საკუთარი სურვილით არ დაუტოვებია.
მას ასევე ვკითხეთ, გათავისუფლებამდე ხომ არ იყო მასთან თანამდებობის დატოვებაზე საუბარი. „დანარჩენი დეტალები თქვენ გაარკვიეთ“, – გვითხრა მან.
ბათუმის მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლის დირექტორის მოვალეობას 2 მარტიდან ლალი ცეცხლაძე ასრულებს, ახალი ხელმძღვანელის დანიშვნამდე.
_________________
ფოტოზე: თამარ მესხიძე/დირექტორის კაბინეტი ბათუმის მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლეში.
დღეს, 6 მარტს, რუსული ტყვეობიდან 300 უკრაინელი ჯარისკაცი და ორი მშვიდობიანი მოქალაქე გაათავისუფლეს.
ამის შესახებ უკრაინის პრეზიდენტი, ვოლოდიმირ ზელენსკი წერს სოციალურ ქსელებში.
„კიდევ 300 უკრაინელი დამცველი რუსული ტყვეობიდან სახლში ბრუნდება. დღეს ასევე გაათავისუფლეს ორი უკრაინელი მშვიდობიანი მოქალაქე.
მათ შორის არიან უკრაინის შეიარაღებული ძალების, ეროვნული გვარდიის და ჩვენი სასაზღვრო სამსახურის ჯარისკაცები. რიგითები, სერჟანტები და ოფიცრები. ისინი იცავდნენ უკრაინას სხვადასხვა რაიონში: დონეცკში, ლუგანსკში, ხარკოვში, ზაპოროჟიეში, ხერსონსა და მარიუპოლში. მათი უმეტესობა ტყვეობაში ერთ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდა, ზოგი კი 2022 წლიდან“ – წერს ზელენსკი.
გათავისუფლებულებს შორის, ჯარისკაცებისა და სერჟანტების გარდა, ოფიცრებიც არიან. უკრაინული მედიის ცნობით, მათგან ყველაზე ახალგაზრდა 26 წლისაა, ყველაზე უფროსი კი – 60-ის.
ასევე გუშინ, 5 მარტს, უკრაინაში რუსეთის ტყვეობიდან 200 სამხედრო დაბრუნდა.
ტყვეების გაცვლა რუსეთსა და უკრაინას შორის ჟენევის შეთანხმების შესაბამისად მოხდა.
ფოტო: უკრაინის შეიარაღებული ძალები/facebookფოტო: უკრაინის შეიარაღებული ძალები/facebookფოტო: უკრაინის შეიარაღებული ძალები/facebookფოტო: უკრაინის შეიარაღებული ძალები/facebook
პროკურატურის ცნობით, ზუგდიდის რაიონულმა სასამართლომ თოთხმეტი და თექვსმეტი წლის ასაკს მიუღწეველი პირების მიმართ, ძალადობის გარეშე ჩადენილი გარყვნილი ქმედების ფაქტებზე ბრალდებული დამნაშავედ ცნო.
„სასამართლო პროცესზე წარდგენილი მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ ბრალდებულმა, რომელიც ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში ერთ-ერთ საჯარო სკოლაში ფიზკულტურის მასწავლებლად მუშაობდა, 2024-2025 წლებში, თოთხმეტი და თექვსმეტი წლის ასაკს მიუღწეველი ხუთი მოსწავლის მიმართ ნდობის, ავტორიტეტული და გავლენიანი მდგომარეობის გამოყენებით, ძალადობის გარეშე გარყვნილი ქმედება ჩაიდინა“ – წერს პროკურატურა.
ბრალდებული 2025 წლის 12 ივნისს დააკავეს. მას ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 141-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტით (ძალადობის გარეშე სრულწლოვანის გარყვნილი ქმედება დამნაშავისთვის წინასწარი შეცნობით თექვსმეტი წლის ასაკს მიუღწეველი პირის მიმართ ნდობის, ავტორიტეტული ან გავლენიანი მდგომარეობის გამოყენებით – ექვსი ეპიზოდი) და 141-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ვ“ და „ზ“ ქვეპუნქტებით (ძალადობის გარეშე სრულწლოვანის გარყვნილი ქმედება დამნაშავისთვის წინასწარი შეცნობით თოთხმეტი წლის ასაკს მიუღწეველი პირის მიმართ ნდობის, ავტორიტეტული ან გავლენიანი მდგომარეობის გამოყენებით – ორი ეპიზოდი) წარედგინა და აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეეფარდა.
ზუგდიდის სასამართლომ ბრალდებული სრულად ცნო დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებებში და სასჯელის სახედ და ზომად 11 წლით თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა.
აშშ-ის პრეზიდენტმა, დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ მას სურს ირანის ხელისუფლების შეცვლა და ჰყავს ირანის ლიდერობის კარგი კანდიდატები.
ამის შესახებ პრეზიდენტმა ტრამპმა NBC News-თან სატელეფონო ინტერვიუში განაცხადა.
„ჩვენ გვინდა მივიდეთ და ყველაფერი გავასუფთაოთ. ჩვენ გვინდა, რომ მათ ჰყავდეთ კარგი ლიდერი. ჩვენ გვყავს რამდენიმე ადამიანი, რომლებიც, ვფიქრობ, კარგად გაართმევენ თავს ამ ამოცანას“ – თქვა ტრამპმა.
მას არ დაუსახელებია ამ ადამიანების ვინაობა, მაგრამ აღნიშნა, რომ აშშ ზომებს იღებს მათ გადასარჩენად.
ტრამპმა უარი თქვა კონკრეტული სახელების დასახელებაზე, მაგრამ აღნიშნა, რომ აშშ იღებს ზომებს სიაში შემავალი პირების გადარჩენის უზრუნველსაყოფად.
ინტერვიუში ტრამპმა ასევე მიანიშნა, რომ ამჟამად ირანში სახმელეთო შეჭრა არ განიხილება.
„ეს დროის კარგვაა. მათ ყველაფერი დაკარგეს. მათ ფლოტი დაკარგეს. მათ ყველაფერი დაკარგეს, რისი დაკარგვაც შეიძლებოდა“, – თქვა ტრამპმა და დასძინა, რომ აშშ-სა და ისრაელის დარტყმების ტემპი და ინტენსივობა გაგრძელდება.
ირანზე ისრაელისა და აშშ-ის საჰაერო შეტევები უკვე მეშვიდე დღეა გრძელდება. პირველ მარტს ცნობილი გახდა, რომ მოკლულია აიათოლა ალი ხამენეი – ირანის სულიერი, სამხედრო და პოლიტიკური ლიდერი, რომელიც ირანს 1989 წლიდან მართავდა. ის იყო რიგით მეორე ლიდერი, რომელიც ქვეყანას ისლამური რევოლუციის შემდეგ ჩაუდგა სათავეში.
_______________
ფოტოზე: დონალდ ტრამპი. ფოტო: ევროპის პრესფოტო სააგენტო. EPA/YURI GRIPAS
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 6 მარტის 21 საათიდან 7 მარტის 21 საათამდე ბათუმსა და მთლიანად აჭარაში მოსალოდნელია ღრუბლიანი ამინდი, წვიმა.
მთაში მოსალოდნელია თოვა.
იქროლებს დასავლეთის მიმართულების ქარი 12-17 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლში:
დღისით: 8 – 13 გრადუსი სითბო
ღამით: 1 – 6 გრადუსი სითბო
მთიან მუნიციპალიტეტებში:
დღისით: 4 – 9 გრადუსი სითბო
ღამით:0 – 5 გრადუსი სითბო
მაღალმთიან ზონაში:
დღისით: 1 – 6 გრადუსი სითბო
ღამით: 5 – 10 გრადუსი ყინვა
ზღვის ღელვა 4 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა +9 გრადუსია.
სინოპტიკოსების ცნობით, კვირას, 8 მარტს ღამით წვიმაა მოსალოდნელი, დღისით და მომდევნო 2 დღეს კი მოსალოდნელია უმეტესად უნალექო ამინდი.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 6 მარტამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 271 350 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +950. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 734 ერთეული [+7]
ჯავშანტექნიკა – 24 148 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 37 960 ერთეული [+45]
MLRS – 1 669 ერთეული [+2]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 320 ერთეული [+1]
თვითმფრინავი – 435 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 349 ერთეული [+1]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 159 990 ერთეული [+1909]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 384 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 30 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 81 642 ერთეული [+208]
სპეცტექნიკა – 4 080 ერთეული [+1]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
ვაშინგტონში ბოლო ვიზიტის დროს უკრაინის პრეზიდენტმა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს Tomahawk-ის ტიპის ფრთოსანი რაკეტები სთხოვა, თუმცა უარი მიიღო. ამის შესახებ უკრაინის პრეზიდენტმა ამერიკულ გაზეთ „The Independent“-თან ინტერვიუში განაცხადა. პრეზიდენტ ზელენსკის თქმით, უკრაინა იძულებული გახდა, საკუთარი შორი მოქმედების რაკეტები შეექმნა.
როგორც გამოცემა აღნიშნავს, ზელენსკიმ მაშინ სცადა თეთრი სახლის ხელმძღვანელი დაერწმუნებინა, რომ ევროპისთვის მიეყიდა შორ მანძილზე მოქმედი Tomahawk-ის რაკეტები, რათა უკრაინას მათი მიღება შესძლებოდა.
თუმცა მისი მცდელობები საბოლოოდ ჩაიშალა. ახლა კი ამ რაკეტებს დიდი ოდენობით იყენებენ ირანის წინააღმდეგ. ზელენსკის თქმით, ირანის წინააღმდეგ რაკეტების გამოყენების რაოდენობის შესახებ მან სხვადასხვა შეფასება ნახა.
„2000? ზუსტად არ ვიცი, რამდენი იყო პირველი ორი დღის განმავლობაში. იცით, რამდენი ვთხოვე შეერთებულ შტატებს? – 200. მინიმუმ 100 ვთხოვე“, – თქვა ზელენსკიმ.
უკრაინის პრეზიდენტის თქმით, კიევი დიდი ბრიტანეთისგან ახლა იღებს Storm Shadow-ის ტიპის ფრთოსან რაკეტებს და ფრანგულ SCALP-ს, რომლებმაც უკვე დაამტკიცეს საკუთარი ეფექტურობა. დანარჩენი შორი მოქმედების იარაღს კი უკრაინა ექსკლუზიურად აწარმოებს.
„ჩვენ დიდი ბრიტანეთიდან ვიღებთ „Storm Shadows“-ს და ეს გვეხმარება. ის ძალიან კარგი იარაღია. ასევე, საფრანგეთიდან ვიღებთ SCALP-ებს, წარსულში კი შეერთებული შტატებისგან ATACMS-ებს ვიღებდით შეზღუდული რაოდენობით. მაგრამ სულ ესაა. 200 ან 250 კილომეტრზე მეტი დიაპაზონის მქონე სხვა არაფერი მიგვიღია სხვა ქვეყნებიდან. არასდროს.
შორი მანძილის – 500-1000 კილომეტრი და მეტი შესაძლებლობების – ყველა ეს უკრაინაში შემუშავდა“, – ირწმუნება ზელენსკი.
აქამდე დიდმა ბრიტანეთმაც აღნიშნა, რომ უკრაინული FP-5 Flamingo-ს ტიპის ფრთოსანი რაკეტა ამერიკულ Tomahawk-ზე უფრო მძლავრი და ეფექტურია. Flamingo-ს მოქმედების რადიუსი 3000 კმ-ს აღწევს – ორჯერ მეტი, ვიდრე მისი ამერიკული ანალოგი – და მისი ტვირთამწეობაც ორჯერ მეტია – ერთ ტონა ასაფეთქებელ ნივთიერებით.
განათლების სამინისტრომ კიდევ ერთი ახალი შპს – „საგანმანათლებლო რესურსები‘‘ დააფუძნა, რომლის ფუნქციაც სასკოლი ფორმების შეძენა და შემდგომი რეალიზაცია იქნება.
შპს-ს მიხეილ ყუფარაძე უხელმძღვანელებს, რომელიც პარლამენტის გარდა, შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სასწავლო ცენტრში მუშაობდა.
„ახალ სტრუქტურულ ერთეულს მნიშვნელოვანი ფუნქცია ეკისრება, სასკოლო დაწესებულებების მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის კუთხით.
ზოგადი განათლების სისტემის რეფორმის ფარგლებში მომავალი სასწავლო წლიდან სკოლებში დაწყებით საფეხურზე, I–VI კლასებში სავალდებულო ხდება სასკოლო ფორმა და სწორედ „საგანმანათლებლო რესურსების‘‘ ერთ-ერთი ძირითადი ფუნქციაა აღნიშნული ფორმების შეძენა და შემდგომში რეალიზაცია.
ამასთანავე, სკოლების მომარაგება ყველა საჭირო ინვენტარითა და რესურსით, მათ შორის, სახელმძღვანელოებითა და ლაბორატორიების აღჭურვილობით‘‘- ნათქვამია სამინისტროს პრესრელიზში.
ამავე წყაროში არაფერია ნათქვამი, რა დაუჯდება სახელმწიფო ბიუჯეტს ახალი შპს-ს შენახვა და რამდენი იქნება მისი წლიური დაფინანსება.
ბათუმის მერიის ქალაქგანვითარებისა და ურბანული პოლიტიკის სამსახურის უფროსი არჩილ გირკელიძე იქნება. მან სამსახურის უფროსის თანამდებობაზე გამოცხადებულ კონკურსში მიიღო მონაწილეობა. საკონკურსო კომისიის ოქმის მიხედვით ის გამარჯვებულად გამოაცხადეს და შესაბამისი სამსახურის უფროსის თანამდებობაზე უკვე დანიშნეს.
მერიის ინფორმაციით, „არჩილ გირკელიძეს აქვს მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის მართვის მიმართულებით. განათლება მიღებული აქვს ჩესტერის უნივერსიტეტში 2010–2011 წლებში. ბაკალავრის ხარისხი მიიღო ფინანსებსა და ბიზნესის ადმინისტრირებაში კავკასიის უნივერსიტეტში, 2005–2009 წლებში.
აქვს 15 წლამდე სამუშაო გამოცდილება სხვადასხვა მიმართულებით. მისი სამუშაო გამოცდილება მოიცავს როგორც საჯარო, ასევე კერძო სექტორს“.
„ბათუმელების“ ინფორმაციით, არჩილ გირკელიძე რამდენიმე კომპანიის დამფუძნებელი ან თანადამფუძნებელია, თუმცა ამ დროისთვის მას წილები კომპანიებში უკვე გასხვისებული აქვს.
კერძოდ, არჩილ გირკელიძე შპს „B.G.C.“- ის ერთ-ერთი დამფუძნებელია, ის კომპანიის 50 პროცენტს ფლობდა. ეს კომპანია 2011 წელს მას რევაზ ბჟალავასთან ერთად დაუფუძნებია. 2025 სექტემბერში მან კომპანიის თავისი წილები უსასყიდლოდ დაუთმო ელდარ კახაძეს და მასვე გადააბარა კომპანიის დირექტორის თანამდებობაც.
2023 წელს არჩილ გირკელიძეს დაუფუძნებია შპს „პი ენ ჯი სტუდიო“, ის თავად ფლობდა კომპანიის ასივე პროცენტს და დირექტორის თანამდებობასაც იკავებდა. 2025 წლის სექტემბერში მან კომპანიის წილების ასივე პროცენტი უსასყიდლოდ გადასცა ელდარ კახიძეს და დირექტორის თანამდებობაც მასვე გადააბარა.
არჩილ გირკელიძე არის ასევე შპს „სფარქს ქოფის“ თანადამფუძნებელი. ეს კომპანია 2025 წლის მაისში ოთხმა პირმა დააფუძნა, თანადამფუძნებლები კომპანიის წილებს თანაბრად ინაწილებდნენ, 2025 წლის სექტემბერში არჩილ გირკელიძემ ამ კომპანიის წილებიც უსასყიდლოდ დათმო.
ბათუმის მერიის ქალაქგანვითარებისა და ურბანული პოლიტიკის სამსახურის ყოფილმა უფროსმა გიორგი წანაწყენიშვილმა თანამდებობა გასული წლის ნოემბერში დატოვა. ის დაბრუნდა საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროში სამუშაოდ, სადაც ბათუმის მერიაში დასაქმებამდე მუშაობდა.
ამ დრომდე სამსახურის უფროსის მოვალეობას გიორგი კილაძე ასრულებდა.
ქაოსური განაშენიანება და მასთან დაკავშირებული პრობლემები ბათუმის მთავარი გამოწვევაა, რომლის მოგვარებასაც მერია თავს დღემდე ვერ ართმევს, ცათამბჯენებზე ნებართვების გაცემას კი აგრძელებს.
გაცემული სამშენებლო ნებართვების რაოდენობა ქალაქში ამ გამოწვევების პარალელურად იზრდება.
2025 წელს ბათუმის ბიუჯეტში სანებართვო მოსაკრებლის სახით 5 მილიონამდე ლარი შევიდა. ბათუმს არც უკანონო მშენებლობები აკლია. სამაგიეროდ, უკვე 20 წელზე მეტია მერია ასეულობით ლარს ხარჯავს ბიუჯეტიდან ინფრასტრუქტურის მოსაწესრიგებლად, თუმცა უშედეგოდ. ქალაქში დაუძლეველი გამოწვევების ჩამონათვალშია კანალიზაციის, პარკინგის ადგილების, ეზოების და ასე შემდეგ პრობლემები.
ასევე, ბათუმს ისევ არ აქვს განაშენიანების რეგულირების გეგმა.
საფეხბურთო კლუბი „გონიოს“ თავის ბაზაზე საბავშვო საფეხბურთო აკადემიას ხსნის. აკადემიის გენერალურ მენეჯერად პორტუგალიელი ბრუნო ფერნანდეში მოიწვიეს, შეიკრიბა სამწვრთნელო შტაბიც, ქართველი და პორტუგალიელი მწვრთნელებით.
აკადემიამ უკვე გამოაცხადა მიღება ბავშვებისთვის, ვისაც ფეხბურთელობა სურს. კლუბის ინფორმაციით, ვარჯიშები 10 მარტიდან დაიწყება.
„საფეხბურთო კლუბი „გონიო“ უნდა გახდეს ადგილი, სადაც ქართველი ბავშვების ნიჭი და ევროპული პროფესიონალიზმი ერთმანეთს შეხვდება,“ – ასეთია გონიოს ბავშვთა აკადემიის გზავნილი.
კლუბის ინფორმაციით, ერთი წლის განმავლობაში, ნებისმიერი ბავშვისთვის სწავლა უფასო იქნება. აკადემია ეძებს ტალანტებს, რომლებსაც გზას გაუხსნის ევროპული საფეხბურთო სივრცისაკენ.
„მე და ჩემი მეგობრები 90-იანებში გაზრდილი ბავშვები ვართ, რომლებიც ფეხბურთით ცხოვრობდნენ. ქუჩაში მიპოვეს ფეხბურთის თამაშის დროს. მერე ჩემით ვცადე – ბათუმიდან თბილისში წავედი, ჩემი სახსრებით ვიცხოვრე. გამომიძახეს საქართველოს 15-წლამდელთა და შემდეგ 17-წლამდელთა ნაკრებში. მერე ოჯახური პირობების გამო მომიწია ბათუმში დაბრუნება. თითქმის მსგავსი ისტორია აქვს ჩემს მეგობარ დავით დოლიძეს. კარგი მონაცემები ჰქონდა, კარგად თამაშობდა, მაგრამ ჩვენი ოცნება ფეხბურთელობაზე ოცნებად დარჩა.
როცა გავიზარდეთ, გადავწყვიტეთ სხვა ბავშვების ოცნებები აგვეხდინა. შევქმენით გონიოს ბავშვთა საფეხბურთო აკადემია და ხაზგასმით ვამბობ, აქ სწავლა ყველა ბავშვისათვის იქნება უფასო,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ საფეხბურთო აკადემიის მენეჯერმა რუსლან პაშკოვმა.
რუსლან პეშკოვის თქმით, ბავშვთა საფეხბურთო აკადემიის ჩამოყალიბების იდეა დავით დოლიძეს გაუჩნდა, საფეხბურთო კლუბ „გონიოს“ პრეზიდენტს.
„დავითმა თავისი პირადი ფინანსები ჩადო ამ აკადემიაში. ასევე ეხმარებიამ მისი მეგობრებიც. ასევე დიდი წვლილი მიუძღვის ირაკლი ბერიძეს, რომელიც ჩვენი ტექნიკური დირექტორია. სამწვრთნელო შტაბიც და ყველა, ვინც აქ ვართ, ფეხბურთზე შეყვარებული ერთი დიდი ოჯახია,“ – ამბობს აკადემიის მენეჯერი.
ვის შეუძლია მონაწილეობა და რას სთავაზობს აკადემია ბავშვებს – კლუბის გზავნილები
ნებისმიერ ბავშვს, თუ მას უკვე შეუსრულდა 9 წელი, შეუძლია მიმართოს აკადემიას და უფასოდ ისწავლოს.
საფეხბურთო აკადემიაში სწავლა 9-დან 17 წლამდე ასაკის ბავშვებს და მოზარდებს შეეძლებათ. ყველა მათგანი უფასოდ ისწავლის.
გონიოს აკადემიას სამი ღია სტადიონი აქვს – გონიოში, ახალსოფელსა და ჭარნალში.
„ძალიან დიდი გეგმები გვაქვს. გვინდა დავამატოთ ერთი სტადიონი – ე.წ. მანეჟი, გადახურული, ხელოვნური სტადიონი, რომ ზამთრის პირობებშიც, როგორც უფროსმა გუნდმა, ისე ჩვენი აკადემიის ბავშვებმა ივარჯიშონ,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ საფეხბურთო აკადემიის მენეჯერმა რუსლან პაშკოვმა.
რუსლან პეშკოვის თქმით, აკადემიაში მისულ ბავშვებს დახვდებათ პროფესიონალი სამწვრთნელო შტაბი და გარემო, სადაც პროფესიონალებად ჩამოყალიბდებიან.
აკადემიის აღსაზრდელებთან პორტუგალიელი მწვრთნელები იმუშავებენ, ქართველ მწვრთნელებთან ერთად.
მისი თქმით, სწორედ ამის ნიშანია ის, რომ საფეხბურთო აკადემიის მენეჯერად ბრუნო ფერნანდეში მოიწვიეს. ცნობილი პორტუგალიელი ფეხბურთელი, პორტუგალიის ჩემპიონი, თასის მფლობელი და UEFA-ს თასის მფლობელი საფეხბურთო კლუბ „პორტუსთან“ ერთად.
„ჩვენი ამბიცია: ევროპული სტანდარტი გონიოში. ჩვენი მიზანი მარტივია – შევქმნათ გარემო, სადაც ქართველი ნიჭიერი ბავშვები ევროპული ფეხბურთის სულს ეზიარებიან. ბრუნო ფერნანდეშს ჩამოაქვს ის ცოდნა და დისციპლინა, რომლითაც პორტუგალიამ მსოფლიოს უამრავი ვარსკვლავი აჩუქა,“ – ასეთია საფეხბურთო აკადემიის გზავნილი მომავალი პატარა ფეხბურთელებისადმი.
საფეხბურთო აკადემიის მენეჯერის, რუსლან პეშკოვის თქმით, აკადემია, გარდა იმისა, რომ ბავშვებს უფასოდ ასწავლის, ყველა პირობას შეუქმნის, რომ ქვეყნის ფარგლებს გარეთ გავიდნენ.
„გვინდა მაქსიმალურად გავუმარტივოთ ბავშვებს ყველაფერი. მოვიდა ბავშვი ვარჯიშზე, დაიწყო ვარჯიში, მერე რა ხდება?
ქართულ საფეხბურთო რეალობაში მერე ყველაფერი მშობელზეა დამოკიდებული.
ჩვენ გვინდა ეს ყველაფერი შევცვალოთ. ბავშვს, რომელიც იქნება წარჩინებული, მონდომებული, მონაცემები ექნება და ნიჭით დაჯილდოებული, ყველანაირ პირობას შევუქმნით. შეეძლებათ წასვლა უცხოეთში შეკრებებზე. გვყავს როგორც ქართველი, ისე უცხოელი აგენტები, რომლებიც ამ ყველაფერს უზრუნველყოფენ – შეხვედრებს, სინჯებზე წასვლას და პერსპექტივის გახსნას.
ამასთან, რაც ყველაზე დიდი პრობლემა იყო ბავშვთა ფეხბურთში – ბავშვებს, რომლებიც აკადემიებში თამაშობენ, უფროს გუნდში გადასვლის პრობლემა ჰქონდათ სულ და ეს პრობლემაც გადაჭრილია ჩვენთან. გვყავს ორი გუნდი, რომელთაგან ერთი რეგიონულ ლიგაშია, ის იბრძვის და ჩვენ უნდა დავეხმაროთ, რომ გადავიყვანოთ მეოთხე ლიგაში.
ასევე გვყავს ჩვენი ძირითადი გუნდი. საფეხბურთო აკადემიის მიზანია, მინიმუმ სამ წელიწადში, აღსაზრდელებიდან ერთი – პირველი მერცხალი, ჩვენს გუნდს შეუერთდეს,“ – ამბობს რუსლან პეშკოვი.
გონიოს საფეხბურთო აკადემიაში სწავლა 10 მარტიდან დაიწყება.
პროკურატურის ცნობით, ოზურგეთის რაიონულმა სასამართლომ დამამძიმებელ გარემოებაში მეუღლის განზრახ მკვლელობისთვის ბრალდებული დამნაშავედ ცნო.
„სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ 2025 წლის 22 აგვისტოს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭანიეთში ბრალდებულმა ქალისა და მამაკაცის თანასწორობის შეუწყნარებლობის გამო, მეუღლეს სიცოცხლისთვის სახიფათო დაზიანება მიაყენა, რომელიც მიღებული დაზიანების შედეგად ადგილზე გარდაიცვალა“ – წერს პროკურატურა.
სამართალდამცველებმა ბრალდებული იმავე დღეს დააკავეს. მას ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა 109-ე მუხლის „თ“ და „კ“ პუნქტებით (განზრახ მკვლელობა დამამძიმებელ გარემოებაში, ჩადენილი ქალისა და მამაკაცის თანასწორობის შეუწყნარებლობის გამო, ოჯახის წევრის მიმართ) წარედგინა.
ოზურგეთის რაიონულმა სასამართლომ ბრალდებული სრულად ცნო დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებაში და სასჯელის სახედ და ზომად 18 წლით თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა.
სურსათის ეროვნული სააგენტოს ინფორმაციით, აჭარასა და გურიაში ფრინველთა არალეგალური სასაკლაოები გამოვლინდა.
„ბათუმის აგრარული ბაზრის მიმდებარე ტერიტორიაზე გამოავლინეს ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ თხილნარში მცხოვრები ფიზიკური პირი ზ. გ, რომელსაც ცხოველების სადგომში კუსტარულად ჰქონდა მოწყობილი ფრინველთა სასაკლაო, სადაც ჰიგიენური ნორმების უხეში დარღვევით კლავდა ფრინველს.
გარდა ამისა, პირი საქმიანობდა ეკონომიკურ საქმიანობათა რეესტრში რეგისტრაციისა და სააგენტოს სავალდებულო აღიარების გარეშე.
ფრინველთა არალეგალური სასაკლაო გამოავლინეს ასევე გურიის რეგიონული სამსახურის ინსპექტორებმაც ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში.
მეწარმეები კანონმდებლობის შესაბამისად დაჯარიმდნენ და საწარმოო პროცესი შეუჩერდათ“- აცხადებს სააგენტო.
არასამთავრობო ორგანიზაცია „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“ ინფორმაციით, თბილისის საქალაქო სასამართლომ ნინოწმინდის პანსიონის ყოფილი აღსაზრდელების სასარგებლოდ სახელმწიფოს კომპენსაციის გადახდა დაავალა.
სასამართლომ გადაწყვეტილება ორგანიზაციის „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“ (PHR) სარჩელის საფუძველზე მიიღო.
ორგანიზაცია პირველი ინსტანციის სასამართლოში 11 ყოფილი ბენეფიციარის ინტერესებს წარმოადგენდა და თითოეული მათგანისათვის 100,000 ლარის ოდენობის კომპენსაციას ითხოვდა.
სასამართლოს გადაწყვეტილებით, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს თითოეული მოსარჩელის სასარგებლოდ 30 000 ლარის გადახდა დაევალა.
„საქმის განხილვა, კომპენსაციის ოდენობის განსაზღვრის ნაწილში ერთ წელზე მეტხანს გაგრძელდა, მიუხედავად იმისა, რომ PHR-მა სასამართლოში სარჩელი გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის 2024 წლის გადაწყვეტილებიდან რამდენიმე თვეში შეიტანა.
აღნიშნულ პერიოდში, გადაწყვეტილების დროულად მიღების მოთხოვნით, PHR-მა სასამართლოს ოთხჯერ მიმართა.
PHR-ის პოზიციის თანახმად, მიყენებული ზიანის სრულად ანაზღაურება პრაქტიკულად შეუძლებელია, ვინაიდან ვერანაირი თანხა ვერ იქნება ძალადობისა და არასათანადო მოპყრობის ექვივალენტური. თუმცა, კომპენსაცია უნდა იყოს ღირსეული და შეესაბამებოდეს კონკრეტულ გარემოებებს, მათ შორის ყოფილი აღსაზრდელების ასაკს, მათ განსაკუთრებულ მოწყვლადობას, ძალადობის ფორმებსა და ხანგრძლივობას.
გაეროს ბავშვის უფლებათა კომიტეტის შეფასებით, პანსიონში არსებული პრაქტიკა, რიგ შემთხვევებში, უთანაბრდებოდა წამებასა და არაადამიანურ მოპყრობას.
განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება იმ გარემოებას, რომ ბავშვები იმყოფებოდნენ სახელმწიფოს ზრუნვის ქვეშ, რაც სახელმწიფოს მხრიდან დაცვისა და მხარდაჭერის მომეტებულ ვალდებულებას წარმოშობდა“- აცხადებს PHR-ი.
მათივე ინფორმაციით, PHR-მა კომპენსაციის ოდენობის ნაწილში საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება სააპელაციო წესით გაასაჩივრა. „ამავდროულად, დაკისრებული თანხის ოდენობა სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრა ფინანსთა სამინისტრომაც“.
არასამთავრობო ორგანიზაცია „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ შეფასებით, „ვაზისა და ღვინის შესახებ“ კანონში შეტანილი ცვლილებები კორუფციის რისკებს ზრდის და მცირე მარნების თვითნებურად შევიწროების დამატებით საფრთხეებს აჩენს.
ცვლილებები 4 მარტს, მეორე მოსმენით მიიღეს კანონში.
„კანონპროექტი მნიშვნელოვნად ზრდის ღვინის ეროვნული სააგენტოს ძალაუფლებას, რომელსაც უკვე არა მხოლოდ მაკონტროლებლის ფუნქცია ექნება, არამედ ბაზარზე დაშვების მარეგულირებელიც ხდება“- აცხადებს „გამჭვირვალობა“.
ამ ცვლილებების მიხედვით, სამეწარმეო ვენახის გაშენებაზე სავალდებულო თანხმობა იქნება საჭირო.
„ეს კანონპროექტის ყველაზე არსებითი ცვლილებაა. კანონს ემატება ახალი ტერმინი – „თანხმობა ვენახის გაშენებაზე“.
სამეწარმეო ვენახის (ვენახი, რომლის მოსავალიც კომერციული მიზნით გამოიყენება) გაშენება მხოლოდ ღვინის ეროვნული სააგენტოს მიერ გაცემული თანხმობის საფუძველზე იქნება შესაძლებელი.
ამჟამინდელ რედაქციაში კი წერია, რომ სამეწარმეო ვენახის გაშენება თავისუფალია, სავალდებულოა მხოლოდ „ნებადართული ვაზის ჯიშების“ გამოყენება. ახალი რედაქციით, ჯიშის დაცვა საკმარისი არ არის, საჭიროა სააგენტოს ნებართვაც“- წერს „გამჭვირვალობა-საქართველო“.
ორგანიზაციის შეფასებით, ამ ცვლილებებით იკვეთება შემდეგი რისკ-ფაქტორები:
კანონი არ ადგენს თანხმობის გაცემის ან უარის თქმის წინაპირობებს – ყველა კრიტერიუმი გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის ბრძანებით განისაზღვრება, რომელიც კანონით შეზღუდული არ არის. მინისტრს შეუძლია ნებისმიერი წესი დაადგინოს და ნებისმიერ დროს შეცვალოს თავისი შეხედულებისამებრ.
კანონი არ ადგენს გადაწყვეტილების მიღების პროცედურებს, ვადებს, გამჭვირვალობის ვალდებულებებს ან გასაჩივრების მექანიზმს.
განმარტებით ბარათში ნათქვამია, რომ „თანხმობა გაიცემა უფასოდ“, მაგრამ ეს კანონის ტექსტით არ არის გამყარებული და ნებისმიერ დროს შეიძლება შეიცვალოს.
ასევე, ორგანიზაციის შეფასებით, მცირე მარნების ვალდებულებები იზრდება.
აქამდე კანონი ათავისუფლებდა ტექნოლოგიური პროცესების აღრიცხვისა და შეტყობინების ვალდებულებისგან იმ მწარმოებლებს, რომლებიც წელიწადში 1500 ლიტრზე ნაკლებ ღვინოს აწარმოებდნენ (საოჯახო მარნები).
ახალი ცვლილებით, აღრიცხვიანობისა და ბიუროკრატიული ანგარიშგების ვალდებულება გავრცელდება ყველაზე, მათ შორის მცირე, საოჯახო მარნებზეც.
„გამჭვირვალობა-საქართველოს“ შეფასებით, გამონაკლისის გაუქმება ათასობით საოჯახო მარანს ბიუროკრატიული ტვირთის ქვეშ აქცევს. ისინი ვალდებულები იქნებიან აწარმოონ რთული ტექნოლოგიური აღრიცხვა და აგზავნონ შეტყობინებები სააგენტოში.
„დღეს ქართული მაღალი ხარისხის ღვინო, რომლითაც გაითქვა ქვეყანამ სახელი, მნიშვნელოვანწილად სწორედ მცირე მარნების მიერ იწარმოება და ამ პირობებში ალოგიკური და ზიანის მომტანი იქნება რეგულაცია, რომელიც ამ მცირე მეღვინეობებს დაუმძიმებს მდგომარეობას და გაურთულებს დიდ ინდუსტრიულ მეღვინეობებთან კონკურენციას.
გარდა ამისა, ეს ზრდის რისკს, რომ მარეგულირებელმა ორგანომ ეს ვალდებულებები გამოიყენოს მცირე მწარმოებლების შერჩევითი კონტროლისა და შევიწროებისთვის“ – მიიჩნევს ორგანიზაცია.
ამავე წყაროს ცნობით, აქამდე დაშვებული იყო, რომ ადგილწარმოშობის დასახელების ღვინის (მაგ: წინანდალი, მუკუზანი) წარმოებისას, 15%-მდე ყურძენი ყოფილიყო სხვა ქვეზონიდან ან მიკროზონიდან.
ცვლილების შემდეგ, 100% ყურძენი მკაცრად უნდა მოდიოდეს კონკრეტული ადგილწარმოშობის ზონიდან. 15%-იანი გამონაკლისი უქმდება.
როგორც „გამჭვირვალობა-საქართველო“ წერს, კანონპროექტის მომზადების ეტაპზე არ ჩატარებულა კვლევა, თუ რამდენ მწარმოებელს შეიძლება შეეხოს ეს შეზღუდვა და რამდენად რთული იქნება მათთვის საკუთარი წარმოების ახალ რეგულაციებთან შესაბამისობაში მოყვანა.
„თუ ზოგიერთი მწარმოებელი წლების მანძილზე სარგებლობდა 15%-იანი შეღავათით, ახალი, უფრო მკაცრი ნორმა (რომელიც ძალაში დაუყოვნებლივ შედის) ადმინისტრაციული სასჯელის შერჩევით იარაღად შეიძლება იქცეს.
„გამჭვირვალობა-საქართველო“ მიიჩნევს, რომ ზემოაღნიშნული ცვლილებები აჩენს არაერთ ლეგიტიმურ და პასუხგაუცემელ შეკითხვას, რომლებზეც კანონპროექტის ავტორებს არ უმსჯელიათ.
„მაგალითად, მეწარმის ფუნდამენტური უფლების გაუმჭვირვალე შეზღუდვა:
რატომ იზღუდება მეწარმის ფუნდამენტური უფლება – აწარმოოს და გაყიდოს პროდუქტი – ისეთი ბუნდოვანი მიზნით შემოღებული ნებართვით, რომლის გაცემის კრიტერიუმები, ვადები, გასაჩივრების წესი და გამჭვირვალობის სტანდარტი კანონით (თუნდაც ჩარჩოს დონეზე) საერთოდ არ არის დაწესებული?
როდესაც სააგენტო ირგებს საერთაშორისო პრაქტიკისთვის შეუსაბამო ფუნქციებს და ყველა გადაწყვეტილება მინისტრის ერთპიროვნულ ბრძანებას არის მინდობილი, რა ანტიკორუფციული მექანიზმი გვიცავს იმისგან, რომ ეს გაუმჭვირვალე პროცედურები ბაზრის მოთამაშეების შერჩევითი კონტროლისა და შევიწროებისთვის არ იქნეს გამოყენებული?
რას ემსახურება მცირე, საოჯახო მარნებისთვის დაწესებული გამონაკლისის გაუქმება და რთული ტექნოლოგიური აღრიცხვიანობის დავალდებულება? ხომ არ შექმნის ეს არაპროპორციული ტვირთი მცირე მწარმოებლების ბაზრიდან განდევნის ან მათი ჩრდილოვან ეკონომიკაში გადასვლის საფრთხეს?
თუკი განმარტებით ბარათში მითითებულია, რომ ვენახის გაშენებაზე ნებართვა გაიცემა „უფასოდ“, რატომ არ არის ეს უმნიშვნელოვანესი ჩანაწერი პირდაპირ ასახული კანონის ტექსტში, რათა გამოირიცხოს მომავალში მინისტრის ბრძანებით მევენახეებისთვის დამატებითი მოსაკრებლების დაწესება?“ – წერს „გამჭვირვალობა“.
„ოცნების“ შემწირველების ახალდაფუძნებულმა კომპანიამ ბათუმში, გაგარინისა და ხახულის ქუჩებს შორის სამი მიწის ნაკვეთი იყიდა, რომელთა ფართობიც ჯამში 10 ჰექტარია, 107 586 კვ.მეტრი.
შემსყიდველი კომპანია შპს „ ბათუმი ლენდმარკი“ თენგიზ წულაიამ და კახა დევაძემ 2026 წლის 17 თებერვალს დააფუძნეს და წილებს თანაბრად ინაწილებენ.
თენგიზ წულაია ყოფილი პარლამენტარის, ივლიანე წულაიას ძმა და ბიზნესპარტნიორია. ივლიანე წულაია 2016-2020 წლებში საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი იყო „ქართული ოცნებიდან“. მან, როგორც ბიზნესმენმა, ფეისბუქზე სტატუსით დაუჭირა მხარი რუსულ კანონს.
არაერთი წყაროს თანახმად, ივლიანე წულაია არის ასევე თბილისის მერის, კახა კალაძის ახლო მეგობარი და მეჯვარე. ის ფლობს 2 ათეულზე მეტ სამშენებლო კომპანიას ან კომპანიის წილებს, რომლებიც მაღალბიუჯეტიან სამშენებლო პროექტებს ახორციელებენ, ასევე, მის საკუთრებაშია „არქი ჯგუფში“ შემავალი არაერთი სამშენებლო კომპანია.
შპს „ ბათუმი ლენდმარკის“ კიდევ ერთი დამფუძნებელი და მეწილე, კახა დევაძე, სამშენებლო კომპანია „ნექსთის“ და მასთან დაკავშირებული კომპანიების დამფუძნებელი და მფლობელია.
2016- 2025 წლებში თენგიზ წულაიამ „ოცნებას“ სხვადასხვა არჩევნების დროს 165 000 ლარი შესწირა. კახა დევაძის შენატანი კი „ოცნების“ ბიუჯეტში 220 000 ლარია 2021 წლიდან დღემდე.
10 ჰექტარი და მასზე დამაგრებული შენობა-ნაგებობები ბათუმში საქართველოს რკინიგზამ 59 მილიონ 742 497 ლარად გაყიდა. არასასოფლო-სამეურნეო მიწის ნაკვეთები გაგარინისა და ხახულის ქუჩებს შორის მდებარეობს, ადრე მას „ბათუმის სატვირთო ეზოს“ უწოდებდნენ.
ქონება ელექტრონულ აუქციონზე უშუალო მესაკუთრემ სს საქართველოს რკინიგზის კომპანია შპს „ჯიარ ქონების მართვამ“ გაიტანა.
სამივე მიწის ნაკვეთის საწყისი ფასი, ჯამურად, 59 მილიონ 712 497 ლარი იყო – 1 კვ.მეტრი 551 ლარი, თითოეულის ბიჯი კი – 10 000 ლარი.
107 586 კვ.მეტრი ფართობში შპს „ლენდმარკმა“ თითო ბიჯით მეტი გადაიხადა. აუქციონის პირობების მიხედვით, მყიდველს შეუძლია, გამყიდველის წინასწარი წერილობითი თანხმობის პირობებში, ნასყიდობის საფასური იპოთეკური სესხით დაფაროს.
ამ უფლების გამოსაყენებლად მყიდველმა წერილობით უნდა მიმართოს გამყიდველ ორგანიზაციას ნასყიდობის დარჩენილი საფასურის გადახდის ვადის გასვლამდე ნებისმიერ დროს, თუმცა არაუგვიანეს 45 კალენდარული დღით ადრე.
ერთ-ერთი პირობაა ასევე შესაბამისი ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმებიდან არაუმეტეს 6 თვის განმავლობაში, სარეალიზაციო უძრავი ქონებით შპს „ჯიარ ქონების მართვის“ მიერ უსასყიდლოდ სარგებლობის შესაძლებლობა.
გარდა ამისა, შეძენილი ქონების ნასყიდობის ფასის სრულად დაფარვამდე მყიდველი არ არის უფლებამოსილი გამყიდველის წინასწარი თანხმობის გარეშე, შესყიდულ მიწაზე არსებული შენობა-ნაგებობა ან/და სხვა ქონება დაანგრიოს.
სააუქციონო პირობების სრულად შესრულებამდე უძრავ ქონებაზე რაიმე შენობა-ნაგებობის განთავსების შემთხვევაში, უძრავი ქონების მყიდველი ვალდებულია შესაბამისი პროექტი სს „საქართველოს რკინიგზას“ წინასწარ შეათანხმოს.
შპს „ჯიარ ქონების მართვა“ 2009 წელს დაფუძნებული კომპანიაა, რომლის 100%-იანი წილის მფლობელია სს „საქართველოს რკინიგზა“. ეს კომპანია უზრუნველყოფს „საქართველოს რკინიგზისთვის“ არაპროფილური უძრავ-მოძრავი ქონების მართვას და შემოსავლის მიღებას.
კომპანიების დამფუძნებლების ბიზნეს მიმართულებებს თუ გავითვალისწინებთ, სავარაუდოდ, ამ ადგილს კორპუსების ასაშენებლად გამოიყენებენ. ჯერ უცნობია, კომპანია ათივე ჰექტარს ერთიანი კონცეფციით დააგემარებს, თუ დაყოფს.
მიწის ნაკვეთები შპს „ჯიარ ქონების მართვამ“ განმეორებით აუქციონზე გაყიდა.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 5 მარტამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 270 400 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +900. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 727 ერთეული [+4]
ჯავშანტექნიკა – 24 142 ერთეული [+7]
საარტილერიო სისტემა – 37 915 ერთეული [+41]
MLRS – 1 667 ერთეული [+0]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 319 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 435 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 348 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 156 431 ერთეული [+1941]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 384 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 30 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 81 434 ერთეული [+210]
სპეცტექნიკა – 4 079 ერთეული [+1]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
დღეს, 4 მარტს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში ნაფიცმა მსაჯულებმა გამამტყუნებელი ვერდიქტი მიიღეს ხელვაჩაურში მკვლელობის საქმეზე.
მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა მკვლელობაში ბრალდებულს სასჯელის სახით მიუსაჯა წლით 13 წლით თავისუფლების აღკვეთა.
ნაფიცმა მსაჯულებმა ვერდიქტი დაახლოებით ღამის თორმეტის ნახევარზე გამოაცხადეს.
————
საუბარია 2025 წლის 3 ივნისს ღამით ხელვაჩაურში მომხდარ მკვლელობაზე – სოფელ ერგესა და აჭარისწყალს შორის მდებარე ტერიტორიაზე, დაახლოებით ღამის 3 საათზე, ავტომანქანაში მყოფი ბესო ბოლქვაძე ავტომატიდან მრავალჯერადი გასროლით ჩაცხრილეს, ავტომანქანა კი მდინარეში გადააგდეს. 33 წლის ბესო ბოლქვაძეს 5 ტყვია ესროლეს.
2025 წლის 14 ივნისს მკვლელობის საქმეზე წარსულში ნასამართლევი ორი პირი: 1989 წელს დაბადებული გოგი ბ. და 1993 წელს დაბადებული თამაზ შ. დააკავეს. გოგი ბ.-ს განზრახ მკვლელობა ედება ბრალად, და ასევე ცეცხლსასროლი იარაღის უკანონოდ შეძენა-შენახვა. თამაზ შ.-ს კი გამოძიება დანაშაულის შეუტყობინებლობას ედავება. მის საქმეს ნაფიცი მსაჯულები არ განიხილავენ.
ბესო ბოლქვაძე ხელვაჩაურში, სოფელ ერგეში ცხოვრობდა და სოფელ აჭარისწყალთან – იქ, სადაც ჰესის აშენების შედეგად დაგუბდა წყალი – ტურისტებზე კატერს აქირავებდა. ერგეში მცხოვრებ ბესო ბოლქვაძეს მეზღვაურ ნიკა კოკობინაძესთან ერთად კატერების გასაქირავებელი ადგილი დაახლოებით 2 წლის წინ მოუწყვია. ამ პირებს ბიზნესი, ანუ ადგილი, სადაც კატერი ქირავდებოდა, დარეგისტრირებული არ ჰქონდათ.
მოკლული კაცის ოჯახის წევრები ამბობენ, რომ ბესო ბოლქვაძე აპირებდა ბიზნესის რეგისტრაციას და მის გაფართოებას, რადგან საქმე მომგებიანი გამოდგა. დაღუპულის ოჯახის წევრების თქმით, მას ე.წ. „ქურდული სამყაროს“ ჩართულობით ბიზნესის დათმობას აიძულებდნენ.
___________________
მთავარ ფოტოზე გამოყენებული ილუსტრაცია შექმნილია ხელოვნური ინტელექტის, chatgpt-ის გამოყენებით.
„ეს მიუთითებს ადამიანის უფლებების მზარდ კრიზისზე, სადაც საკანონმდებლო კლიმატი კიდევ უფრო მკაცრი ხდება…
როდესაც ვსაუბრობთ აღქმების საკითხზე, ეს უფრო მეტად აჩენს რისკს იმისა, რომ ამის მიზანი არის რეალურად გამოხატვის თავისუფლების სისხლისსამართლებრივი რეგულირება, რომ აი, განსხვავებულ აზრს ეშინოდეს იმისა, რომ ამ აზრის გამოხატვის შემდეგ მასზე შეიძლება სისხლის სამართლის რეპრესია განხორციელდეს,“ – მიიჩნევს თამარ ონიანი, „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ ხელმძღვანელი.
მას „ქართული ოცნების“ მორიგ რეპრესიულ კანონზე ვესაუბრეთ, რომლის მიხედვითაც ნებისმიერი პირი შეიძლება დააპატიმრონ, თუ მისი კონკრეტული ქმედება მიმართულია „კონსტიტუციური წყობილების ან კონსტიტუციური ორგანოების არალეგიტიმურობის შესახებ აღქმის დამკვიდრებისკენ“.
ქალბატონო თამარ, რა ეტაპზე გადადის ბრძოლა საქართველოში დემოკრატიის გადასარჩენად, როცა „ოცნება“ ცდილობს დაპატიმრებით შეაშინოს ყველა, ვინც არ აღიარებს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების ლეგიტიმაციას? ფეისბუქგვერდზე დღეს წერდით, რომ „ძალადობრივი კანონშემოქმედების მიზანი წარსულშიც და ახლაც სამოქალაქო ცხოვრებიდან აქტიური ადამიანების განდევნაა და პირდაპირი მნიშვნელობით დევნაც ემატება“.
ამ საკითხთან დაკავშირებით, რომელიც ეხება სისხლის სამართლის კოდექსში ინიციირებულ ცვლილებებს ექსტრემიზმთან მიმართებით, ჩვენ გავაკეთეთ შეფასება.
ეს საკითხი არის პრობლემური. რეალურად, სისხლის სამართლის კოდექსში სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულები მოწესრიგებულია და მთელი თავი ეთმობა ამას კოდექსში. ეს იცავს კონსტიტუციურ წყობილებას, სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოების და ეროვნული უსაფრთხოების საფუძვლებს. რეალურად ეს ნორმები ფარავს ისეთ ქმედებებს, როგორიცაა, მაგალითად, კონსტიტუციური წყობილების ძალადობრივი შეცვლა, სახელმწიფო გადატრიალება, აჯანყება, ხელისუფლების მიტაცება, ძალადობისკენ საჯაროდ მოწოდება და ასე შემდეგ. ამრიგად, ეს საკითხები, რაც სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართულ ძალადობრივ და ორგანიზებულ საფრთხეებს მიემართება, ისედაც დარეგულირებულია.
რეალურად, ამ ცვლილებებით შემოთავაზებული მუხლს, რომელიც არეგულირებს ხელისუფლების არაღიარებას, არალეგიტიმურობის აღქმის დამკვიდრებას ან მასობრივი დაუმორჩილებლობისკენ სისტემურ მოწოდებასთან დაკავშირებულ ქმედებებს, ისეთი ნორმატიული შინაარსი აქვს, რომ ეს აჩენს, ჩვენი შეფასებით, ნორმატიული დუბლირების საფრთხეს. ნორმატიული დუბლირება კი, ყველა ასეთ შემთხვევაში ნიშნავს იმას, რომ ეს სისხლისსამართლებრივი რეპრესიის გაფართოების რისკია.
თუ ხსენებული ქმედებები შეიცავს ძალადობის რეალურ და უშუალო, კონკრეტულ საფრთხეს, ეს, როგორც ზემოთ აღვნიშნე, უკვე რეგულირებულია სისხლის სამართლის კოდექსში ცალკე თავით და თუ ეს ქმედებები არ შეიცავს ძალადობის რეალურ, უშუალო და კონკრეტულ საფრთხეს, გამოდის, რომ მათი კრიმინალიზაცია რეალურად სცდება სახელმწიფო უსაფრთხოების კლასიკურ დაცვას და გადადის უკვე პოლიტიკური გამოხატვის რეგულირების სფეროში.
ანუ გვაქვს რეალობა, როდესაც პოლიტიკური გამოხატვისთვის, ანუ სიტყვის თავისუფლებისთვის, თუკი ის არ აჩენს ძალადობის რეალურ, უშუალო და კონკრეტულ საფრთხეს – რაც რეგულირებულია უკვე ისედაც სისხლის სამართლის კოდექსში – ადამიანები სისხლის სამართლის წესით დაისჯებიან და ეს არის გამოხატვის თავისუფლებაში, ამ ფუნდამენტურ უფლებაში ისეთი ჩარევა, რომელიც ამ კონსტიტუციურ თანაზომიერების პრინციპს, რა თქმა უნდა, ვერ გადის.
როცა საუბარია „არალეგიტიმურობის შესახებ აღქმის დამკვიდრებაზე“ და ეს უნდა მიემართებოდეს კანონმდებლობის მასობრივ დარღვევას, საქართველოს ხელისუფლების ორგანოებისადმი მასობრივი დაუმორჩილებლობისკენ მოწოდებას… რამდენად მკაფიოა ახალი მუხლის ჩანაწერი?
თქვენს შეკითხვაზე ერთადერთი პასუხი მაქვს მხოლოდ და მხოლოდ: ამ ნორმის გარკვეული ასპექტები არის ბუნდოვანი.
ზოგადად, რეპრესიული კანონმდებლობისთვის დამახასიათებელი მთავარი ნიშანი არის ბუნდოვანება.
ბუნდოვანება არის განსაკუთრებით პრობლემური სისხლისსამართლებრივი ნორმებისთვის, როდესაც ადამიანმა რეალურად არ იცის, მისთვის საკმარისი სიცხადით შეცნობადი არ არის, რა ნაბიჯები უნდა გადადგას იმისთვის, რომ გაიგოს მისი ქმედება სისხლის სამართალს დაექვემდებარება თუ არა. ყველა კანონმორჩილი მოქალაქის ინტერესია ის, რომ არ გახდეს სისხლისსამართლებრივი მექანიზმების სამიზნე.
როდესაც ჩვენ ვსაუბრობთ ძალადობრივ კანონშემოქმედებაზე, აქ ჩვენ მხოლოდ და მხოლოდ ამ ნორმების მიერ თანაზომიერების პრინციპის დარღვევაზე, ან ნორმების დუბლირებაზე არ ვსაუბრობთ. ჩვენ ვსაუბრობთ ამ ნორმების განუჭვრეტელობაზე. მათ შორის, ინიციირებული ცვლილებები პოლიტიკური გაერთიანებების შესახებ კანონმდებლობაში, რაზეც ასევე გვქონდა შეფასება, გარკვეული ბუნდოვანებით ხასიათდება და ეს აჩენს საბოლოო ჯამში დასკვნას, რომ ბუნდოვანება რეპრესიული კანონშემოქმედების ერთ-ერთი მთავარი ნიშანია.
სისხლის სამართლის კოდექსს უკვე დაცული აქვს სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულები.
როდესაც ვსაუბრობთ აღქმების საკითხზე, ეს უფრო მეტად აჩენს რისკს იმისა, რომ ამის მიზანი არის რეალურად გამოხატვის თავისუფლების სისხლისსამართლებრივი რეგულირება, რომ აი, განსხვავებულ აზრს ეშინოდეს იმისა, რომ ამ აზრის გამოხატვის შემდეგ მასზე შეიძლება სისხლის სამართლის რეპრესია განხორციელდეს.
გამოხატვის თავისუფლების მთელი შინაარსობრივი კომპონენტი ნიშნავს იმას, რომ ადამიანს უნდა ჰქონდეს როგორც სიტყვის თავისუფლება, ასევე თავისუფლება ამ სიტყვის თქმის შემდეგ, თუ ეს არ შეიცავს ძალადობის აშკარა, კონკრეტულ საფრთხეს. ეს არის ტესტი, რომელიც ჩვენს კონსტიტუციაშია ინტეგრირებული; ეს არის ტესტი, რომელიც ყველა დემოკრატიული სახელმწიფოს კონსტიტუციურ წესრიგში, საერთაშორისო ხელშეკრულებებით გარანტირებული უფლებების ნაწილში მოიაზრება.
არ შეიძლება გამოხატვის თავისუფლების კრიმინალიზება, თუ ის არ გულისხმობს კონკრეტულ, უშუალო საფრთხეს.
რასთან გვაქვს საქმე პრაქტიკულად, როცა ხელისუფლების ლეგიტიმურობა მყარდება სისხლისსამართლებრივი მექანიზმებით?
რეალურად ეს არის მცდელობა, რომ ხელისუფლების ლეგიტიმურობის დაცვის მიზნით სისხლის სამართლის მექანიზმები იყოს გამოყენებული, რაც ჩვენი შეფასებით, კიდევ ერთხელ მიუთითებს ქვეყანაში ადამიანის უფლებების კრიზისზე.
არცერთ საკანონმდებლო ინიციატივას ჩვენ არ განვიხილავთ იზოლირებულად. ყველა ეს ინიციატივა, ყველა ეს ცვლილება მოქმედებს უკვე არსებულ შემზღუდველ საკანონმდებლო მარეგულირებელ კლიმატში, რომელშიც ვართ. ეს კლიმატი არის საკმაოდ მკაცრი უკვე, ეს კლიმატი არის საკმაოდ განუჭვრეტელი ბუნების, ეს კლიმატი არის რეპრესიული, მაგალითად, ვხედავთ, რომ ადამიანებს ტროტუარზე დგომისთვის აპატიმრებენ.
ამიტომაც, არცერთი საკანონმდებლო ცვლილება იზოლირებულად ვერ იქნება განხილული არსებული ადამიანის უფლებების კრიზისიდან. ეს მიუთითებს ადამიანის უფლებების მზარდ კრიზისზე, სადაც საკანონმდებლო კლიმატი კიდევ უფრო მკაცრი ხდება.
ჩვენი შეფასებით, რეალურად ეს ცვლილებები საფრთხეს უქმნის დემოკრატიული პლურალიზმის საყრდენებს ქვეყანაში. ეს საყრდენები, რა თქმა უნდა, უპირველესად გადის თავისუფალ აზრზე, ვინაიდან ოპოზიციური აზრის და კრიტიკის დევნა რეალურად არღვევს თავისუფალ საზოგადოებრივ დისკურსს და ასეთი დროს, რა თქმა უნდა, დემოკრატიული სახელმწიფოს ფუნდამენტური პრინციპები ფუნქციური ვეღარ არის. როდესაც ეს საყრდენები იშლება, ეს არის საგანგაშო.
რა გამოსავალი არსებობს ამ დროს, უკვე ახალი კანონის ამოქმედების შემდეგ მოქალაქისთვის, რომელიც თვლის, რომ ძალაუფლების მიტაცებას არ უნდა შეეგუოს და მის თვალში „ქართული ოცნების“ ხელისუფლება არალეგიტიმურია?
ზოგადად ვერცერთი უფლება ვერ იქნება გარანტირებული, თუ მას არ ახლავს უფლების დაცვის საშუალება.
ნებისმიერი ადამიანისთვის უპირველესი დაცვის გარანტია უნდა იყოს თავისი უფლებებისთვის არსებობდეს უფლების დაცვის მექანიზმი… თუ ვინმე ჩათვლის, ან იქნება მსხვერპლი ასეთი საკანონმდებლო რეგულირების, რა თქმა უნდა, მას მოუწევს, რომ სცადოს სამართლის პოვნა ჯერ ადგილობრივ მექანიზმებში და თუ ამას ვერ შეძლებს, შემდეგ უკვე საერთაშორისო მექანიზმებით ისარგებლოს, როგორც ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს, ისე გაეროს სახელშეკრულებო ორგანოების სახით.
მამუკა ვასაძე, ანუ უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის პალატის ერთ-ერთი მოსამართლე, რომელმაც მზია ამაღლობელის საჩივარი განსახილველად არ მიიღო, ყოფილი გენერალური პროკურორის, ოთარ ფარცხალაძის მეგობარია. მამუკა ვასაძემ ამის შესახებ 2019 წელს თავად განაცხადა პარლამენტში, როდესაც უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატი იყო.
ოთარ ფარცხალაძე ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა 2023 წელს დაასანქცირა და ღიად აღნიშნა, რომ ფარცხალაძე რუსეთის სასარგებლოდ მუშაობს. ოთარ ფარცხალაძე დაასანქცირა დიდმა ბრიტანეთმაც.
„ქართული ოცნების“ ხელისუფლება ყოფილ მთავარ პროკურორს დღეს უკვე ლევან ჯანგველაძის მკვლელობის ორგანიზებას ედავება. ჯანგველაძე 2025 წლის 14 მარტს თბილისის ცენტრში, ჭავჭავაძის გამზირზე მოკლეს.
მამუკა ვასაძე ფიგურირებს ვანო მერაბიშვილის საკნიდან გაყვანის საქმეშიც. მაშინ ის გენერალური პროკურორის მოადგილე იყო.
„2014 წლის იანვარში თქვენ დაინიშნეთ პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილის უფროსად. ამას წინ უძღოდა ოთარ ფარცხალაძის გადადგომა და მერაბიშვილის სკანდალური განცხადება, რომ უკანონოდ გაიყვანეს საკნიდან და მასზე ზეწოლა განახორციელეს. მომხდართან დაკავშირებით არასამთავრობო ორგანიზაციებმა, სახალხო დამცველმა და მაშინდელმა პარლამენტის თავმჯდომარემაც კი განაცხადეს გამოძიების დაწყების აუცილებლობაზე. ისინი პროკურატურას მოუწოდებდნენ, დაეწყო გამოძიება. როცა გავრცელდა ინფორმაცია დანაშაულის შესახებ, რატომ არ დაიწყეთ გამოძიება?“ – ეს კითხვა ვასაძეს ოთარ კახიძემ დაუსვა, რომელიც მაშინ ევროპული საქართველოს ერთ-ერთი ლიდერი იყო.
ამის საპასუხოდ ვასაძემ თქვა, რომ მის დეპარტამენტში „შესაბამისი კორესპონდენცია“ არ შესულა.
„მიუხედავად იმისა, რომ ვალდებული იყავით გამოძიება დაგეწყოთ დანაშაულის შესახებ გავრცელებულ ინფორმაციაზე, ეს გამოძიება არ დაიწყეთ და ახლა არსებობს ეჭვი და ვარაუდი, რომ თქვენი მეგობარი [ოთარ ფარცხალაძე] გარეული იყო ამ დანაშაულში. სწორედ ამის გამო არ დაიწყეთ გამოძიება“, – განაცხადა მაშინ კახიძემ.
განჩინებაში, რომელსაც მამუკა ვასაძეც აწერს ხელს, წერია, რომ „მზია ამაღლობელის დაკავების შემდეგ, მის მიმართ უკანონო მოპყრობის ფაქტი საქმეში წარმოდგენილი არც ერთი მტკიცებულებით არ დასტურდება“.
ეს სიცრუეა.
მზია ამაღლობელის სისხლის სამართლის საქმეში მინიმუმ რამდენიმე ვიდეომტკიცებულებაა, სადაც ჩანს დაკავებული ჟურნალისტის მიმართ პოლიციელების მხრიდან დამამცირებელი და უკანონო მოპყრობა.
მამუკა ვასაძესთან ერთად მზია ამაღლობელის საჩივრის განსახილველად მიღებაზე უარი კიდევ ორმა მოსამართლემ თქვა – ლევან თევზაძემ [თავმჯდომარე] და მერაბ გაბინაშვილმა.
„გამოძიება ახლა ამ მიმართულებით უნდა მუშაობდეს: გასაგებია მკვლელების მოტივი, მაგრამ ვინც ამათ ხელი დააფარა, მას რა მოტივი ჰქონდა?“ – ამბობს ადვოკატი თორნიკე მიგინეიშვილი. იგი წყნეთის ყოფილი პოლიციის უფროსის, დიმიტრი ქვაჭრელიშვილის ინტერესებს იცავს.
პატიმრობაში მყოფმა დიმიტრი ქვაჭრელიშვილმა თქვა, რომ თბილისის პოლიციის ყოფილ უფროსს, სულხან თამაზაშვილს ინფორმაცია ჰქონდა, თუ ვინ იყო ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობის დამკვეთი. ნიკო კვარაცხელიას საქმე მისი მკვლელობიდან 5 წლის შემდეგ, 2026 წლის თებერვალში ისევ გააქტიურდა. კერძოდ, პროკურატურამ განაცხადა, რომ ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობის შემკვეთები ე.წ. კანონიერი ქურდის შვილები, ძმები კაკულიები და ბუსა ჟვანია [ყოფილი პრემიერის, ზურაბ ჟვანიას შვილი] იყვნენ. პროკურატურის ამ განცხადების შემდეგ დიმიტრი ქვაჭრელიშვილმა თქვა, რომ მზად იყო, გამოძიებისთვის მიეწოდებინა მის ხელთ არსებული ინფორმაცია ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობის საქმეზე.
ყოფილმა პოლიციელმა, დიმიტრი ქვაჭრელიშვილმა გამოძიებას დეტალურად უამბო, რა ხდებოდა ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობაში ბრალდებულების, აკო ჭელიძისა და გიორგი კავილაძის დაკავების ღამეს წყნეთის პოლიციის განყოფილებაში, 2021 წელს.
კერძოდ, მისი ჩვენების თანახმად, ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობაში ბრალდებულებმა, დაკავების ღამეს, წყნეთის პოლიციაში, სამართალდამცავებს დეტალურად უთხრეს, რატომ მოკლეს ნიკო კვარაცხელია, სად იმალებოდნენ, რა იყო მათი ფინანსური სარგებელი და ა.შ.
ადვოკატ თორნიკე მიგინეიშვილის თქმით, წყნეთის პოლიციის ყოფილი უფროსი ამბობს, რომ მის მიერ დაკავებულმა აკო ჭელიძემ და გიორგი კავილაძემ თავიდანვე დაასახელეს ძმები კაკულიები და ბუსა ჟვანია. ეს მოისმინა სულხან თამაზაშვილმაც და მეტიც, მან აღიარებითი ჩვენების ვიდეოც გადაიღო.
არსებული ინფორმაციით, ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობის საქმეზე გამოძიებას სულხან თამაზაშვილი არ გამოუკითხავს. თავად თამაზაშვილმა განაცხადა, რომ წყნეთის პოლიციის ყოფილი უფროსი ცრუმოწმეა, მისი მხრიდან „დანაშაულის ჩაფარცხვაზე საუბარი კი არასერიოზულია“.
რატომ უნდა გამოეკითხა გამოძიებას სულხან თამაზაშვილი? – „ბათუმელებმა“ დიმიტრი ქვაჭრელიშვილის ადვოკატთან, თორნიკე მიგინეიშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა.
ბატონო თორნიკე, რა იყო მნიშვნელოვანი სულხან თამაზაშვილის კომენტარში? მან თქვა, რომ ფარცხალაძეს საერთოდ არ იცნობს, ხოლო ქვაჭრელიშვილი ცრუ მოწმეაო.
პირველ რიგში, მინდა აღვნიშნო, რომ არც თავად დიმიტრი ქვაჭრელიშვილი საუბრობს ფარცხალაძესთან უშუალო კომუნიკაციაზე. საუბარია იმაზე, რომ სულხან თამაზაშვილი იყო ოთახში გასული, სადაც ვიღაცას მიმართავდა მამის სახელით [„ანზორიჩი“]. რეალურად, ეს იყო თუ არა ოთარ ფარცხალაძე, ეს უნდა დაადგინოს გამოძიებამ.
იმ კონკრეტულ მომენტში იქ იმყოფებოდა სულხან თამაზაშვილი, გადიოდა და ესაუბრებოდა ტელეფონზე ვიღაცას. ეს არის ფაქტი. აი, ამ ფაქტთან დაკავშირებით რა აქვს სათქმელი თამაზაშვილს – ეს უნდა მოვისმინოთ.
მეორე და მნიშვნელოვანი რაც არის – ასეთ დროს საუკეთესო თავდაცვა არის, ჟარგონულად რომ ვთქვათ, გააშავო ის ადამიანი, ვინც შენზე საუბრობს და სამართლებრივად რომ ვთქვათ, მისი ჩვენება ეჭვქვეშ დააყენო.
როცა შენ უწოდებ ქვაჭრელიშვილს ცრუ მოწმეს, ადამიანს, რომელიც გამსახურდიას დროიდან მუშაობდა სახელმწიფო სტრუქტურებში, ედავებიან ქრთამის მიღებას ისე, რომ არც ფულია ამოღებული, არც პირდაპირი მოწმე ჰყავთ, არც ვიდეოა გადაღებული და არც ექსპერტიზაა ჩატარებული, საქმეს არ იცნობ, არც მისი გამომძიებელი ყოფილხარ, არც მისი ხელმძღვანელი ყოფილხარ და საუბრობ, რომ ეს ადამიანი არის ცრუმოწმე, ასეთ დროს, რა თქმა უნდა, ეჭვს ბადებს ის, რომ შესაძლოა, შენ საკუთარი თავის გადარჩენის ან ვიღაცის წინააღმდეგ საქმის არდაწყების გამო, კიდევ უფრო მეტ აბსურდზე საუბრობდე.
თორნიკე მიგინეიშვილი
სულხან თამაზაშვილის იქ ყოფნა არ იყო პრობლემა.
ეს ისეთი მნიშვნელოვანი საქმე იყო, საერთოდ ყველა მანდ უნდა ყოფილიყო მობილიზებული.
პრობლემა არის ის, რომ ადამიანები ასახელებენ, გითითებენ კონკრეტულ გარემოებებს, სახლებს, თარიღებს და ასე შემდეგ. პრაქტიკულად რამდენიმე საგამოძიებო მოქმედებაა საჭირო და უკვე საქმე გაქვს გახსნილი.
როდესაც ამას არ აკეთებდი წლების მანძილზე; როცა ხუთი წლის განმავლობაში საქმე გაუხსნელია, იმიტომ, რომ წყნეთის პოლიციის განყოფილებიდან წაყვანილი ადამიანების ჩვენებები საქმიდან გაქრა, ან მათ ჩვენებებში კორექტირებები შევიდა და ასე შემდეგ, ან დუმილის უფლება გამოაყენებინეს – ამ დროს არის მთავარი ეჭვები, რომ შენი იქ ყოფნა კი იყო ლეგიტიმური, მაგრამ შემდგომში შენი მოქმედებები ხომ არ არის უკანონო?!
ამას მე ვერ ვიტყვი. ამას ვერ იტყვის ვერც ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფი.
დიმიტრი ქვაჭრელიშვილი ამბობს ფაქტებს, ამბობს, რომ იქ იყო ეს პიროვნება – სულხან თამაზაშვილი და ამ ადამიანის მითითებით იღებდნენ ვიდეოს, რომელსაც ალბათ კიდევ უფრო მაღალი თანამდებობის პირებს უგზავნიდნენ.
ეს გარემოებები, თუ ვის უგზავნიდნენ ამ ვიდეოს, გამოძიებამ უნდა დაადგინოს.
ამის დადგენა არის საკმაოდ მარტივი, მათ შორის, ინტერნეტ ტრაფიკების ამოღებით, სატელეფონო ანძების ამოღებით, მოწმეების მოკითხვით, ვინ იმყოფებოდა იმ დღეს იქ, ვის რა მოვალეობა ჰქონდა, ამ ადამიანების გამოკითხვით სხვადასხვა დროს, ოღონდ სწრაფად არის ეს გასაკეთებელი. თუ ეს ერთი თვის მერე მოხდება და ეს ხალხი ისევ მაღალ თანამდებობებზე იქნებიან, ერთმანეთში დაალაგებენ ჩვენებებს და, რა თქმა უნდა, ამას უკვე შემდეგ აზრი აღარ ექნება.
ობიექტური გამოძიებისთვის აუცილებელია, რომ გამოიკითხოს სულხან თამაზაშვილი?
რა თქმა უნდა, ეს არის პირველი, რაც უნდა გაკეთდეს.
როდესაც ვიღაც იძლევა ჩვენებას არა კონკრეტულად შენს წინააღმდეგ, არამედ იმ ფაქტებზე საუბრობს, სადაც შენ ფიგურირებ, როგორც წესი, გამოძიებამ მეორე მხარესაც უნდა მოუსმინოს.
გამოძიებამ უნდა დაადგინოს ობიექტური ჭეშმარიტება. იქნებ საერთოდ არ იყო სულხან თამაზაშვილი იქ და სხვა ალიბი აქვს? იქნებ ამბობს, რომ იმ დღეს საერთოდ შვებულებაში იყო, ან სადღაც, უცხოეთში ისვენებდა?
რა თქმა უნდა, გამოძიებამ უნდა მოისმინოს მეორე მხარის პოზიცია, არგუმენტები, მტკიცებულებები, ასევე, თუნდაც სატელეფონო კავშირებთან დაკავშირებით დააზუსტოს დეტალები და უკვე ამის შემდგომ დაგეგმოს საგამოძიებო მოქმედებები.
რა არის დიმიტრი ქვაჭრელიშვილის ვერსია კონკრეტულად სულხან თამაზაშვილთან დაკავშირებით?
ფაქტი არის ის, რომ დიმიტრი ქვაჭრელიშვილი ამბობს, რომ ეს ისტორია იცოდა თამაზაშვილმა, მურადაშვილმა, სირაძემ და ეს ისტორია მათ მოისმინეს ისევე, როგორც მოისმინა დიმიტრიმ.
რა უნდა გაეკეთებინა ამ ხალხს, ვინ აძლევდა მათ მითითებას, ვინმე აძლევდა თუ არა საერთოდ, თუ თავისივე ინიციატივით აკეთებდა – ეს უკვე აღარ იცის დიმიტრიმ. მან იცის ფაქტი, რომ ისტორია ამ ადამიანებისთვის [მათ შორის, სულხან თამაზაშვილისთვის] ცნობილი იყო და ეს ერთად მოისმინეს, ვიდეოც გადაიღეს. დანარჩენი უკვე რა როგორ გააკეთეს და ვისთან ჰქონდათ კომუნიკაცია, ეს გამოძიებამ უნდა დაადგინოს.
ჩვენ მაქსიმალურად ვეცადეთ, რომ გამოძიების ფარგლებში მიცემული ჩვენება ყოფილიყო ფაქტებზე დაყრდნობით და არა მოსაზრება, რომ „აი, თქვენ რას ფიქრობთ, რატომ შეიძლება ეს გაეკეთებინათ?“ – ამაზე პასუხი არ გაუცია დიმიტრის. აქ არ არის მნიშვნელოვანი დიმიტრი ქვაჭრელიშვილი რას ფიქრობს. მნიშვნელოვანია მხოლოდ ფაქტები.
შესაბამისად, კიდევ რომ არ გაწელილიყო პროცესი და დიდი ჩვენება არ გამოსულიყო, მან იმ ფაქტებზე ისაუბრა, რაც დანამდვილებით იცოდა. მიუთითა, რომ მისი მოადგილე ამირან ნაჭყებია ასევე დაადასტურებდა კონკრეტულ გარემოებებს.
მე რა ინფორმაციაც მაქვს, ამირან ნაჭყებია ჯერჯერობით გამოკითხული არ არის ამ საქმესთან დაკავშირებით.
ჩვენ არ ვართ მხარე. როგორც მოწმე, ისე ვიყავით ამ პროცესში და ამიტომ მოკლებული ვართ შესაძლებლობას, რომ არაოფიციალურად ან ოფიციალურად ინფორმაცია გვქონდეს, ამ საქმის ირგვლივ რა კეთდება.
რა შეკითხვა გაქვთ სულხან თამაზაშვილთან?
ჩვენ ნაკლებად. სავარაუდოდ შეკითხვები ექნება კვარაცხელიების ოჯახს.
როგორც საზოგადოების რიგით წევრს, ისე გვაქვს ჩვენც კითხვა – თუ შენ ეს ისტორია იცოდი მინიმუმ ვერსიის დონეზე მაინც, რატომ არ არის ეს ვერსია გამოძიებაში? აი, პატაკი მაინც რატომ არ არის, რომ „მე ამ ხალხმა ეს ისტორია მომიყვა და ახლა იმავეს არ ჰყვებიან“? ეს არის წმინდა ადამიანური და ინტერესის დონეზე შეკითხვა, რომელიც არა მარტო ქვაჭრელიშვილს, არამედ, როგორც რიგით მოქალაქეს, ისე მაქვს და ალბათ ნებისმიერ ადამიანს, ვისთვისაც ახლა თუნდაც ეს ინტერვიუ იწერება. რატომ, რა უნდა ყოფილიყო მოტივი?
ზოგადად, ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობის საქმეში მთავარი არის მოტივი: რატომ შეიძლებოდა თუნდაც კაკულიებს, ან სხვას მოეკლა ახალგაზრდა ადამიანი. თუ დავუშვებთ იმ ვერსიას, რომელიც უკვე ფართოდ არის გავრცელებული და რაც გენერალურმა პროკურატურამაც გააჟღერა, მაღალი თანამდებობის პირებს რა მოტივი ჰქონდათ, როცა თავიდანვე არ გახსნეს დანაშაული? – ეს არის ახლა დასადგენი.
გამოძიება ახლა ამ მიმართულებით უნდა მუშაობდეს – გასაგებია მკვლელების მოტივი, მაგრამ ვინც ამათ ხელი დააფარა, მას რა მოტივი ჰქონდა?
თქვენ რა ვერსია გაქვთ? რა შეიძლება ყოფილიყო მაღალი თანამდებობის პირების, მათ შორის თამაზაშვილის მოტივაცია, რომ დაეფარა დამნაშავე?
ალბათ გენერალურ მოტივზე შემიძლია საუბარი და კონკრეტულად თამაზაშვილზეც არ ვისაუბრებ. არ ვიცი ეს ადამიანი რა როლში იყო. ეს გამოძიებამ უნდა დაადგინოს. მე, როგორც რიგით მოქალაქეს, მაქვს მოსაზრება, რომ შეიძლება იყოს გავლენების ამბავი – ვიღაც შენზე გავლენიანი ადამიანი გაიძულებს, რომ ასე მოიქცე.
შეიძლება იყოს პირადი ინტერესით მოქმედებაც, იმიტომ რომ შეიძლება არსებობდეს სხვა საქმეები, სადაც შენი უკანონო მოქმედებებია დაფიქსირებული და ეს ხალხი დაგეხმარება, ვისაც ახლა შენ უნდა დაეხმარო.
თავად დიმიტრი ქვაჭრელიშვილს რა ვერსია აქვს, რატომ შეიძლება აწყობდა სულხან თამაზაშვილს დანაშაულის მიჩქმალვა?
ვერსია არ აქვს, უბრალოდ აქვს მოსაზრება ის, რომ ყველამ ვიცით და ეს არის კაკულიების სტატუსი, რომელ კატეგორიის ხალხში აქვთ მათ სტატუსი.
ალბათ ეს ადამიანი [ოთარ ფარცხალაძე] იყო მაღალი რგოლი, რომელსაც ჰქონდა ასევე კავშირები შავ სამყაროსთან და კავშირები, ძალიან დიდი გავლენა მაშინდელ პროკურატურასთან. როცა დანაშაული ხდება, იქიდან ამ ყველაფერს სჭირდება დაფარვა ანუ უმოქმედობა.
რა ეტაპზეა დიმიტრი ქვაჭრელიშვილის საქმე სასამართლოში?
ეს საქმე არის ძალიან მნიშვნელოვანი. სააპელაციო სასამართლოს ეტაპზეა საქმე. შესავალი სიტყვები უკვე ვთქვით და მოწმეები იკითხება. მათ შორის, იკითხება გენერალური ინსპექციის ყოფილი უფროსის მოადგილე, ადამიანი, რომელიც საკმაოდ მაღალი თანამდებობის პირია – დავით მინდიაშვილი, რომლის დაკითხვაც არ დააკმაყოფილა პირველმა ინსტანციამ. ანუ ეს ადამიანი პირველში არ დაიკითხა და ახლა იკითხება.
ამ საქმეში არაერთი დარღვევაა: ბრალი აბსურდულია, მერე მოტივებზე არის საუბარი და ძალიან წამყვანი როლი იკვეთება ფარცხალაძის, რომელმაც დაავალა უკანონო იარაღების რეგისტრაცია დიმიტრი ქვაჭრელიშვილს, მან უთხრა უარი ამ ყველაფერზე და ამას მოჰყვა მერე ეს დევნა. ეს არის კავშირი ზუსტად ნიკო კვარაცხელიას მკვლელობასთან — რომ თუ შენ ეს ადამიანი გავალებს რაღაცას და შენ მას არ უსრულებ, ვნახეთ, როგორ დამთავრდა ქვაჭრელიშვილის ამბავი.
ბათუმში, ივანე მესხის ქუჩის მეორე ჩიხში მცხოვრებ ადამიანებს დატბორილ ქუჩაზე უწევთ ცხოვრება. ტბორის გამო ქუჩაზე ფეხით გადაადგილებაც შეუძლებელია.
მოქალაქეების თქმით, ივანე მესხის ჩიხს არ აქვს საკანალიზაციო და სანიაღვრე არხები, უბანში არ დგას სანაგვე ურნები, არ მოძრაობს მუნიციპალური ტრანსპორტი.
„აქ ბავშვი როგორ გაივლის, როცა ჩვენც ვერ დავდივართ“- ამბობენ „ბათუმელებთან“ საუბარში ამ ქუჩაზე მცხოვრებები.
„მე პირადად, სამსახური მივატოვე ამ გზის გამო. საკუთარი ავტომანქანა არ მყავს და ფეხი სულ სველი მქონდა. ამის გამო დავტოვე სამუშაო.
მუნიციპალური ავტობუსი იქეთა უბანში დადის, ერთ საათით ადრე უნდა გახვიდე, რომ სამსახურში მიხვიდე. თუ ცოტა შორს ცხოვრობ, ორი საათით ადრე გიწევს ავტობუსამდე გასვლა. მგზავრობაც გაგვიძვირეს, რაც მოდის, ის ავტობუსებიც გადატვირთულია“- გვეუბნება ამ ქუჩაზე მცხოვრები მოქალაქე.
ასე იტბორება ივანე მესხის ქუჩა წვიმის დროს/ფოტო: „ბათუმელები“.
მოქალაქეების თქმით, პრობლემაა ტაქსის გამოძახებაც, რადგან მოუწესრიგებელი და დატბორილი ქუჩის გამო, არავის უნდა მოსვლა.
„რომ მცოდნოდა აქ უნდა მოვსულიყავი გავაუქმებდი გამოძახებასო“- ასე გვეუბნებიან ტაქსის მძღოლები.
ივანე მესხის ქუჩა, მეორე ჩიხი
მთავრობის პასუხისმგებლობაა ეს. გზა გაგვიძვირეს, ხელფასები ცოტაა, პროდუქტები ძვირი. მარტო გვპირდებიან და არაფერს აკეთებენ“- გვეუბნება კიდევ ერთი აქ მცხოვრები.
მოქალაქეები ამბობენ, რომ დაპირებას ყველა არჩევნების წინ იღებენ, თუმცა ამაოდ.
მოქალაქეების თქმით, გარდა იმისა, რომ ყველა გაწვიმებაზე ქუჩა იტბორება და ფეხით გადაადგილება შეუძლებელია, მოშლილი ინფრასტრუქტურა აზიანებს ავტომანქანებსაც.
„აქ ცხოვრება ძალიან რთულია“ – გვეუბნებიან მოქალაქეები.
მოქალაქეები ივანე მესხის ქუჩიდან.
„ბათუმელები“ დაუკავშირდა ბათუმის მერიის კეთილმოწყობის სამსახურს და ჰკითხა, რატომ ვერ მოხერხდა ამ წლების განმავლობაში ივანე მესხის ქუჩის მეორე ჩიხის რეაბილიტაცია და კონკრეტულად რა სამუშაოებია დაგეგმილი ამ ქუჩაზე.
ასევე, დავინტერესდით, არის თუ არა 2026 წლის მუნიციპალურ ბიუჯეტში აღნიშნული ქუჩის რეაბილიტაციის ხარჯები გათვალისწინებული?
ამ და სხვა კითხვების პასუხად ბათუმის მერიიდან მოგვწერეს, რომ „ივანე მესხის ქუჩის რეაბილიტაცია უკვე დაწყებულია“.
„რაც შეეხება, ივანე მესხის მეორე ჩიხს, რეაბილიტაციის პროექტის მომზადება და შესაბამისი სამუშაოების დაწყება მიმდინარე წელს იგეგმება.
მუნიციპალურ ტრანსპორტთან დაკავშირებით, მიმდინარეობს სატრანსპორტო სქემებისა და მარშრუტების გადახედვა, რათა ეტაპობრივად, შესაძლებელი გახდეს ქალაქის სხვადასხვა ტერიტორიაზე მუნიციპალური ტრანსპორტის მოძრაობის უზრუნველყოფა.
რაც შეეხება ნაგვის ურნებთან დაკავშირებულ საკითხს, ადგილობრივმა მოსახლეობამ განცხადებით უნდა მიმართოს სანდასუფთავების სამსახურს, რის შემდეგაც შესაბამის ლოკაციებზე განხორციელდება ნაგვის ურნების განთავსება“ – მოგვწერეს ბათუმის მერიიდან.
________________
მთავარ ფოტოზე: ივანე მესხის ქუჩა, მეორე ჩიხი. ფოტო: „ბათუმელები“.
„ენა-მეტყველების მიმართულებით ქვეყანას 1600 სპეციალისტის საჭიროება აქვს. ილიაუნი უშვებს ამ სპეციალისტებს, ამ დროისთვის 65 სპეციალისტია ბაზარზე და ყველა დასაქმებულია. აი, ასეთ მოთხოვნად მიმართულებაზეც კი განგვისაზღვრეს ხუთი ადგილი“, – ამბობს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის კანცლერი ქეთევან დარახველიძე.
ქეთევან დარახველიძეს „ბათუმელები“ „ოცნების“ განათლების მინისტრთან შეხვედრის დეტალებზე და უნივერსიტეტის მომავალ სტრატეგიაზე ესაუბრა.
ქალბატონო ქეთევან, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის წარმომადგენლები ახლახან შეხვდით გივი მიქანაძეს. რა ითქვა ამ შეხვედრაზე და თუ მოისმინეთ რაიმე გონივრული არგუმენტი მისი მხრიდან?
სამინისტროს ოფიციალური არგუმენტია ის, რომ უნდათ „დედა უნივერსიტეტის“ გაძლიერება, რის შედეგადაც თბილისში ერთი მსხვილი მულტიპროფილური უნივერსიტეტი უნდა ჩამოყალიბდეს. თუმცა, არ წარმოუდგენიათ არცერთი კვლევა, სტატისტიკური მონაცემი თუ აკადემიური დასაბუთება, რაც დაადასტურებდა, რომ ილიაუნის პროგრამების გაუქმება ავტომატურად გამოიწვევს თსუ-ს გაძლიერებას.
ერთი ინსტიტუცია არ უნდა ვითარდებოდეს სხვა წარმატებული უნივერსიტეტის დასუსტების ხარჯზე. ეს პროცესი ორი უნივერსიტეტის ინტერესების უსაფუძვლო დაპირისპირებას ჰგავს. ძლიერი საგანმანათლებლო გარემო იქმნება ჯანსაღი კონკურენციით, მრავალფეროვნებით და არა ხელოვნური მონოპოლიზაციით.
ეს შერჩევითი მიდგომა არ არის?
პოლიტიკური დეფინიციით უნივერსიტეტებს შორის იერარქიის დაწესება ეწინააღმდეგება ევროპულ საუნივერსიტეტო მოდელს, რომელიც ეფუძნება ინსტიტუციურ ავტონომიას, აკადემიურ თავისუფლებას, თანასწორობასა და ჯანსაღ კონკურენციას.
თუ ერთს „დედად“ აცხადებ განათლების პოლიტიკაში, სხვებს ავტომატურად მეორეხარისხოვნად წარმოაჩენ, რაც შერჩევითი მიდგომის პრეცედენტს ქმნის.
ეს სრულიად არათავსებადია ევროპულ პრაქტიკასთან. ვერაფრით ვერ ავუხსნით ჩვენს ევროპელ პარტნიორებს, რომ ჩვენ, ბუნებრივად და დიდი აკადემიური სულისკვეთებით წარმატებული უნივერსიტეტი, რომელიც მათთან წლებია თანამშრომლობს ორმაგ და ერთობლივ პროგრამებში, გაცვლებში, კვლევებში, ახლა მეორე და მესამეხარისხოვანი ვხდებით, რადგან წამოგვეწია „დედა უნივერსიტეტის“ გაძლიერების მითითება.
მესამეხარისხოვანი როლი განგვესაზღვრა ტრადიციულ პროფილშიც – მხოლოდ პედაგოგიური. გამონაკლისი დაუშვეს STEM-ის პროგრამები მიმართულებით, მაშინ როცა „ილიაუნის“ პოტენციალი ძალიან დიდია. მას გააჩნია ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ადამიანური რესურსი. ჩვენ ნამდვილად არ გვაქვს საერთაშორისო მასშტაბით აღიარებული კადრების დეფიციტი. პირიქით, არაერთი მიმართულებით სწორედ ჩვენთან არიან კონცენტრირებული მაღალი კვალიფიკაციისა და H-ინდექსის მქონე სპეციალისტები.
მიქანაძეს რა არგუმენტი ჰქონდა ამაზე?
არ წარმოუდგენიათ არც აკადემიური შეფასება, არც ხარისხის ცენტრის ან სამინისტროს წერილობითი ახსნა, თუ რატომ უქმდება ჩვენ მიერ მოთხოვნილი პროგრამები, რაც ჩავთვალეთ, რომ უნიკალურია ან ორმაგი ხარისხის დიპლომს იძლევა ევროპულ უნივერსიტეტებთან თანამშრომლობით.
არც ბაზრის მოთხოვნის ანალიზია ჩვენთვის სრულყოფილი არგუმენტი, რომელიც აჩვენებდა, რომ პროგრამები არაეფექტიანია ან არ არის საჭირო.
მაგალითად, მასწავლებლის მომზადების მიმართულებით ქვეყანას დიდი და მზარდი საჭიროება აქვს, მათ მიერვე შესწავლილ შრომის ბაზრის მოთხოვნის შესაბამისად – 1260 ადგილი წელიწადში. ასევე, teachers.jobs.ge – პორტალზე ფიქსირდება კიდევ მეტი საჭიროებაო.
ამ დროს, თუნდაც პედაგოგიკის მიმართულებით, „ილიაუნს“ კვოტების 13%-ი განესაზღვრა, როცა სოხუმის უნივერსიტეტს 31%-ი მისცეს, ქუთაისის უნივერსიტეტს კი – 19%-ი.
ანუ რა პროფილიც დაგიტოვეს, იმაშიც კი დააკლეს „ილიაუნს“ ადგილები?
დიახ, რაც დაგიტოვეს, იმაშიც ჩაგვჩეხეს და შეგვიკვეცეს.
თუ „ტრადიციებით“ განგვისაზღვრეს მიმართულებები, „ილიაუნის“ ტრადიციები არის პედაგოგიკა და უცხო ენები. 90-იან ან 70-იანებში ამ ორ ინსტიტუციას ჰქონდათ ცენტრალური როლი, ამ გადაწყვეტილებით კი კიდევ უფრო ქვემოთ ჩასწიეს მისი როლი.
ამაზე რა პასუხი ჰქონდა მიქანაძეს, რატომ გავაკეთეთ ასეო?
გადახედა მის თანმხლებ პირებს და თქვა – „ასე გამოვიდაო?“
ქვეყანას აქვს ძალიან მკაცრი საჭიროება ადიქციის, ენა-მეტყველების, კლინიკური ფსიქოლოგიის, სოციალური მუშაკების სპეციალისტების მიმართულებით, რაც დასტურდება საერთაშორისო კვლევებით და პრობლემების თემატური შესწავლით.
ენა-მეტყველების მიმართულებით ქვეყანას აქვს 1600 სპეციალისტის საჭიროება. „ილიაუნი“ უშვებს ამ სპეციალისტებს, მასიურ რაოდენობას ვერ ვასწავლით, მაგრამ ვუშვებთ ძალიან კარგ სპეციალისტებს. ამ დროისთვის 65 სპეციალისტია ბაზარზე და ყველა დასაქმებულია, მაგრამ საჭიროება არის 1600 სპეციალისტის.
აი, ასეთ მოთხოვნად მიმართულებაზე განგვისაზღვრეს ხუთი ადგილი.
შრომის ბაზარი თუ იკვლიეს, ამის შესახებ ხომ უნდა სცოდნოდათ. ამაზე რა პასუხი ჰქონდათ?
ბაზარი რომ იკვლიო, უნდა გამოჰკითხო პროფესიული ასოციაციები, პროფესიული ორგანიზაციები, რომლებიც ასეთი სპეციალისტების დაქირავებაზე მუშაობენ. მშობელი ან მასწავლებელი ვერ მოგაწვდის სრულყოფილ ინფორმაციას.
თემატური ჩაღრმავება არ მომხდარა შშმ პირებთან, ენა-მეტყველებასა და ფსიქიკურ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით. ეს სფეროები უნდა გამოეკვლიათ თემატურად, ამას შრომის ბაზარი ვერ გამოავლენს, ძალიან სპეციფიკურია.
ამიტომ არ შეიძლება უმაღლესი განათლების დაგეგმარება შრომის ბაზარზე, ცალსახად. ეს უნდა იყოს მრავალმხრივი, მრავალინსტრუმენტიანი და ყველა პროფესიაზე მოთხოვნა უნდა იყოს გათვალისწინებული.
რა პროფესიის შესწავლა უნდა ადამიანს, ამას შრომის ბაზრით ვერ განსაზღვრავ.
გასაგებია, რომ პოლიტიკურ გადაწყვეტილებას იღებენ, მაგრამ რატომ ანგრევენ ქვეყნისთვის მნიშვნელოვან სივრცეებს? ეს კითხვა დავსვით ამ შეხვედრაზეც.
რომ გამოვრიცხოთ სუბიექტურობა, მართლა უნიკალურ პროგრამებს სთავაზობს „ილიაუნი“ გარკვეული მიმართულებებით. ვკარგავთ ეროვნული მნიშვნელობის უნიკალურ და ხარისხიან პროგრამებს. ანადგურებენ ისეთ პროგრამებს, როგორიცაა: სიცოცხლის შემსწავლელი, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები, ეკოლოგია, გარემოსდაცვითი მეცნიერებები, ბიოქიმია, ბიომედიცინა… ეს მიმართულებები სჭირდება ქვეყანას, იმისთვის, რომ შეაფასოს, მაგალითად, სატყეო მიმართულებები და მხოლოდ „ილიაუნს“ ჰყავს ამ სფეროს სპეციალისტები და აქვს ექსპერტიზა საქართველოში.
ქვეყანას რომ სჭირდება ფრინველების, ცხოველების და ცხოველის და ადამიანის ზემოქმედების შესწავლა, ამაზე მუშაობს „ილიაუნი“, რადგან ძალიან ბევრი ვირუსია, კოვიდი გავიარეთ, მაგალითად და კარგად ვიცით, რომ ღამურადან ადამიანზე გადასული ვირუსი როგორი მომაკვდინებელია. ამ ყველაფერს „ილიაუნი“ სწავლობს რეგიონში.
ასევე, შავი ზღვის კვლევებზე ვმუშაობთ, გარემოს ზემოქმედებას ვსწავლობთ… ხომ გახსოვთ, რა ტრაგედია მოხდა შოვში?! ეს ყველაფერი სჭირდება სახელმწიფოს.
თქვენ ამბობთ, რომ ეს არის უნიკალური პროგრამები, რომელიც მხოლოდ „ილიაუნს“ აქვს. რატომ უნდათ მაშინ ამ ყველაფრის გაქრობა – მოისმინეთ პასუხი ამაზე?
„ჩვენ კვლევებს ხომ არ გიკრძალავთო“ – ასეთი პასუხი იყო.
კვლევამდე რომ მივიდეთ, უნდა არსებობდეს პროგრამა, არსებობდნენ სტუდენტები, პროფესორები, ამ კვლევებში უნდა ჩაიდოს ფული. ეს არის ცოცხალი, ყოველდღიური, ახალი კადრების მომზადების პროცესი და როგორ შეიძლება ქვეყანაში განათლების პოლიტიკის მიმღებმა პირმა ამაზე გვიპასუხოს – „კვლევას არ გიკრძალავთ“.
თუ რაღაცაზე კითხვას ვსვამთ და გვჭირდება ლეგიტიმური პასუხი, „ერთი ქალაქი ერთი უნივერსიტეტის“ პრინციპია – ასე გვპასუხობენ.
თუ ეს პრინციპი არ აქვთ დაცული, მაშინ „დედა უნივერსიტეტს სჭირდებაო“. თუ ეტყვი, რომ უნიკალური პროგრამები გაქვს, მაშინ „შრომის ბაზარი“ მოაქვთ მიზეზად ან რესურსების ოპტიმიზაციას გისახელებენ. აი ამ „არგუმენტში“ ვიკარგებით. ლაბირინთში ვართ. ასეთ პასუხებს განათლების პოლიტიკაში სამაგისტრო პროგრამის კურსდამთავრებულიც კი არ იძლევა.
აშკარად, გამოკვეთილად გეუბნება, რომ თსუ უნდა გავაძლიერო და იქ უნდა გადავიტანოთ ეს თქვენი უნიკალური პროგრამებიო.
ეს ნიშნავს, რომ რეალური მიზანი ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის გაუქმებაა და არა ის, რომ რაიმეს გაუმჯობესება სურთ?
დიახ, მიზანია „ილიაუნის“ ეტაპობრივი დასუსტება, დაშლა და გაქრობა. შემდეგ ალბათ პედაგოგიურ პროფილიც აღარ დაუტოვებენ.
რა ბერკეტი დარჩა „ილიაუნს“ იმისთვის, რომ წინააღმდეგობა გაუწიოს „ოცნების“ ხელისუფლებას და როგორ ხედავთ ამ პროცესების დასასრულს, რა ვერსიებს განიხილავთ უნივერსიტეტში?
ბერკეტებზე საუბარი ახლა მიჭირს. ისევ შეიკრიბება საუნივერსიტეტო საზოგადოება. თუ მე მეტყვის აკადემიური საზოგადოება, რომ მივდივართ სამართლებრივი გზით, ცხადია, წავალთ სამართლებრივი გზით.
მეორე გზა არის მოლაპარაკება. გუშინაც დავწერე, რომ მზად ვართ კიდევ შევხვდეთ (მიქანაძეს), ამ 180 პროგრამაზე ველაპარაკოთ და რაღაც გამოსავალი ვნახოთ.
შეუძლებელია და არ შეიძლება ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული უნივერსიტეტის ასე დაშლა. ეს არ შედის სახელმწიფო ინტერესებში. არც იმ 17 000 სტუდენტი და 3 000 თანამშრომლის და მათი ოჯახის წევრების ინტერესებში, რადგან ეს ეხება საქართველოს, ქვეყნის ევროპულ მომავალს.
თუკი „ოცნება“ უკან არ დაიხევს, რამდენად შესაძლებელია, რომ „ილიაუნმა“, როგორც დამოუკიდებელმა უმაღლესმა სასწავლებელმა ისე გააგრძელოს არსებობა და შეძლოს იმ პროგრამების შენარჩუნება, რაზეც ვისაუბრეთ?
ცხადია, ეს შეთავაზება ჩვენ შეგვიძლია გავაკეთოთ, მაგრამ ჩვენ შეგვიძლია დავრჩეთ ისევ სახელმწიფო უნივერსიტეტად და შევინარჩუნოთ ჩვენი დამოუკიდებელი პროფილები.
სახელმწიფო დიდად არც აქამდე გვაფინანსებდა, სადღაც 6-8%-ის ფარგლებში მერყეობს ეს დაფინანსება – აქ შედის კვლევის კომპონენტის დაფინანსება და სტიპენდიები სტუდენტებისთვის. ჩვენ მზად ვართ თვითდაფინანსებით შევინარჩუნოთ ჩვენი დამოუკიდებელი პროფილები და მოვიზიდოთ სტუდენტები.
თუმცა „ილიაუნის“ სამართლებრივი სტატუსის შეცვლაც სახელმწიფოს დისკრეციაა და დარწმუნებული ვარ, ამაზეც ექნებათ უარი.
ამიტომ, ჩვენ სხვა არანაირი ბერკეტი არ გაგვაჩნია და ამ ეტაპზე ვინარჩუნებთ აკადემიურ საუბარს, სტუდენტებს თავიანთი პროტესტი აქვთ, აკადემიურ საზოგადოებას თავისი პროტესტი ექნება. არსებობს ჩვენი უფლებების დაცვის სამართლებრივი გზაც.
დანარჩენ შემთხვევაში, მთელი პასუხისმგებლობა პირდაპირ ეკისრებათ გადაწყვეტილების მიმღებ პირებს და ისტორია შეაფასებს, როგორი იყო ეს გადაწყვეტილება.
Georgia’s Supreme Court has declined to consider the appeal of Mzia Amaglobeli, co-founder and director of the independent media outlets Batumelebi and Netgazeti.
Under Georgia’s legal system, a Supreme Court decision to declare an appeal inadmissible means the court will not review the merits or substance of the case, and the appellate court’s decision remains final.
As a result, the legal dispute is effectively concluded. The rulings by the lower courts against Mzia Amaglobeli now carry full legal force and can no longer be appealed within Georgia.
The Criminal Chamber of the Supreme Court—judges Levan Tevzadze, Merab Gabinashvili, and Mamuka Vasadze—made the decision without holding an oral hearing, meaning no session took place with the parties present.
Amaglobeli’s lawyers petitioned the Supreme Court to overturn the Kutaisi Court of Appeals’ verdict, issue an acquittal, and review the legality of several procedural rulings in the case.
Simultaneously, prosecutors requested the Supreme Court to amend the appellate court’s ruling and strengthen the charges against Amaglobeli. The prosecution specifically sought her conviction under Article 353¹ (1) of the Criminal Code and a harsher sentence.
Mzia Amaglobeli, the co-founder and director of Batumelebi and Netgazeti, has been held in unlawful detention for more than a year. She was arrested on the night of January 11–12, 2025—initially on administrative charges for placing a sticker, followed by criminal charges for slapping Batumi police chief Irakli Dgebuadze during a protest.
For the slap, prosecutors charged Amaglobeli with “attacking a police officer,” an offense punishable by four to seven years in prison under the Criminal Code, with no lighter penalty available.
On August 6, 2025, Batumi City Court Judge Nino Sakhelashvili reclassified the charge to the lesser offense of resisting a police officer under Article 353 of the Criminal Code. Although this article allows for non-custodial penalties, Amaglobeli received a two-year prison sentence.
Her trial at Batumi City Court occurred amid disinformation campaigns by the ruling Georgian Dream party and the presentation of police officers as false witnesses.
During her arrest, Amaglobeli was subjected to degrading and inhuman treatment; however, the Prosecutor’s Office declined to investigate. In protest, she undertook a 38-day hunger strike following her detention, during which her eyesight deteriorated significantly
On November 18, 2025, the Kutaisi Court of Appeals upheld the Batumi City Court’s verdict, sentencing Amaglobeli to two years in prison. The appellate panel—judges Nikoloz Margvelashvili (rapporteur), Marina Siradze, and Nana Jokhadze—heard arguments from Amaglobeli’s lawyers seeking her acquittal and release, while the prosecution called for a harsher sentence of four to seven years.
Mzia Amaglobeli’s case is currently under review at the European Court of Human Rights in Strasbourg. In January 2026, the Georgian Young Lawyers’ Association (GYLA), representing Mzia Amaglobeli before the European Court of Human Rights (ECHR), announced that the Court had registered a second application on her behalf concerning her administrative detention and related proceedings. Amaglobeli’s legal team has submitted two applications to the ECHR. The first has already passed the communication stage, with both the authorities and Amaglobeli’s representatives submitting their written observations.
The Clooney Foundation for Justice, which monitored Mzia Amaglobeli’s trial, stated in its January 16 TrialWatch Fairness Report that her trial and conviction violated her right to a fair trial and constituted an abuse of process. The report, grading the proceedings ‘D’, cited multiple breaches of international law that undermined the fairness of the case. Key violations included denying Amaglobeli access to a lawyer after her arrest, confining her in a glass cabin that hindered communication with her defense, and excluding key defense witnesses and video evidence. The situation was exacerbated by the judge’s last-minute reclassification of charges and by prejudicial statements from senior officials, which breached Amaglobeli’s right to the presumption of innocence.
“The criminal proceedings against Mzia Amaglobeli revealed serious violations of international human rights standards, undermining the fairness of her detention, trial, and conviction for an offense she had not even been charged with,” said Sir Nicolas Bratza, former President of the European Court of Human Rights and TrialWatch expert.
Mzia Amaglobeli is an award-winning journalist and laureate of numerous international honors, including the Press Freedom Hero Award, Courage and Responsibility Award, Free Media Award, and the 2025 Sakharov Prize. On December 16, 2025, while still imprisoned, she received the European Union’s highest human rights honor alongside Belarusian journalist Andjey Pochobut, who is also incarcerated. Amaglobeli is recognized as the first female journalist political prisoner in Georgia since the Soviet era, and her case has been widely regarded as politically motivated.