Batumelebi

„ვოქსის“ კორპუსში, 23-ე სართულზე ხანძრის ჩასაქრობად მეხანძრე-მაშველები ფეხით ავიდნენ და „შლანგებიც თავად აჭიმეს“, როგორც ეს საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურში გვითხრეს. მეხანძრისთვის ნაკლებია საფრთხე, თუ ხანძრის ქრობის დაწყება შენობის გარე პერიმეტრიდან იქნება შესაძლებელი, მით უმეტეს მაშინ, თუ მაღლივ შენობას მხოლოდ ერთი კიბე აქვს – ასეთ შემთხვევაში დაკვამლიანების რისკი მაღალია.

18 დეკემბერს „ვოქსის“ კორპუსში ხანძარი 23-ე სართულზე, რესტორანში გაჩნდა. მაღალი იყო რისკი ხანძრის ქვედა სართულებზეც გავრცელებისა. მეხანძრეები გარე პერიმეტრიდან ხანძრის კერას ვერ მისწვდნენ და ვერც სახანძრო კიბე გამოიყენეს. სცადეს, თუმცა მალევე მიხვდნენ, რომ 40- მეტრიანი სახანძრო კიბე, რომელიც მაქსიმუმ მეთერთმეტე სართულს სწვდება, 23-ე სართულზე ხანძრის ჩასაქრობად გარე პერიმეტრიდან სამუშაოდ არ გამოდგებოდა.

რა მოხდება, თუ ხანძარი 55-ე სართულზე გაჩნდება, რა რესურსით შეძლებს სამაშველო სამსახური ხანძრის ჩაქრობას? – ჩვენი ინფორმაციით, ბათუმში საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურს ორი სახანძრო კიბე აქვს. ერთი ძველი – 30-მეტრიანი და 40-მეტრიანი გასაშლელი კიბე, რომელიც გასულ წელს საგანგებო სიტუაციების სამსახურს საქართველოში იაპონიის საელჩომ აჩუქა.

ბოლო წლებში ბათუმში ძირითადად მაღლივი საცხოვრებელი კორპუსები შენდება, მათგან უმეტესობას არ აქვს დაცული სახანძრო უსაფრთხოების მოთხოვნებიც კი. მერია პროექტებზე ნებართვების გაცემისას უსაფრთხოების ნორმებს უგულებელყოფდა, რადგან არ იყო ამოქმედებული საქართველოს მთავრობის 41-ე დადგენილება, იგივე უსაფრთხოების რეგლამენტი, რომელიც სახანძრო უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ მოთხოვნებს აწესებს.

ამაზე გუშინ, 19 დეკემბერს, ბათუმის ვიცე-მერმაც ისაუბრა.

რა რესურსია ბათუმში მაღალ სართულებზე ხანძრის ქრობისთვის და რა საჭიროებები აქვს საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურს ბათუმში მაღალ სართულებზე უსაფრთხოდ მუშაობისთვის? – ამ კითხვებზე სამსახურში არ გვიპასუხეს. გვითხრეს, რომ ინფორმაცია უნდა გამოვითხოვოთ.

ბათუმის მერიაში კი არ გვიპასუხეს კითხვაზე, ხომ არ დაგეგმავს მუნიციპალიტეტი ბათუმისთვის 40 მეტრზე მაღალი სახანძრო კიბის შესყიდვას, რომელსაც შემდეგ სახანძრო სამსახურს გადასცემს… მსგავსი კიბის საჭიროება ორი დღის წინ დადგა მწვავედ დღის წესრიგში, მოსახლეობა კი შესაბამისი სახანძრო კიბის არქონის გამო „ვოქსზე“ მოდებული ცეცხლის გაჭიანურებით ჩაქრობაზე პასუხს სწორედ მერიისგან ითხოვდა. იმავე კითხვაზე არც ბათუმის საკრებულოში გვიპასუხეს.

სპეციალისტების განმარტებით, შესაბამისი ტექნიკის არქონა ბათუმისთვის საგანგაშოა და ამ საკითხის გადაწყვეტაზე მსჯელობა დაუყოვნებლივ უნდა დაიწყოს. მით უფრო, რომ დამატებით პრობლემას ქმნის ერთი გარემოებაც – ბათუმში, მაღლივ კორპუსებში, გათვალისწინებული არ არის უსაფრთხოების ელემენტარული მოთხოვნები, მათ შორის არ არსებობს სახანძრო მილები მაღალ სართულებზე წყლით მომარაგებისთვის: „ფეხით ასვლა ნაკლები პრობლემა იქნებოდა, სახანძრო მილი და შესაბამისი წყალმომარაგება რომ არსებობდეს“.

___

ბათუმში, ახალაშენებულ კორპუსებში, ბუნებრივი აირის მილებიც უსაფრთხოების დარღვევით არის გაყვანილი. ამ თემაზე „ბათუმელებთან“ სოკარ ჯორჯია გაზის“ კონტრაქტორი ფირმის საპროექტო და სამშენებლოს ყოფილმა უფროსმა, ლაშა წულუკიძემ ისაუბრა:

რას ფიქრობენ რუსეთ-უკრაინის ომზე რუსეთში მცხოვრები ქართველები, რა მდგომარეობაა მათი დაკვირვებით რუსეთში, შეცვალა თუ არა ომმა იქ მცხოვრებთა ყოველდღიურობა და როგორ აფასებენ რუსეთში მცხოვრები ქართველები მიმდინარე ომს, აფხაზეთისა და 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომებს.

ამ და სხვა საკითხებზე „ბათუმელებს“ 33 წლის მარიამ გ-ს ესაუბრა პეტერბურგიდან. მარიამი გვარის და პროფესიის დაფარვას გვთხოვს. რუსეთში ომის წოდება ისჯება და კონტროლდება. მარიამს კი, როგორც თავად გვეუბნება, პეტერბურგში ნაცნობების დიდი წრე ჰყავს და ღიად საუბარი მისთვის საფრთხეს შეიცავს.

მარიამ გ. ფიქრობს, რომ „არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ დაიწყო ომი [უკრაინაში]“. მისი აზრით, ამ საკითხში უკრაინელი ხალხის აზრიც ორად იყოფა, ხოლო პირადად მას „საერთოდ არ ესიმპათიურება უკრაინის სათავეში ვინც არის“. როგორ შეიცვალა ცხოვრება უკრაინის ომის დაწყებიდან 300 დღის თავზე რუსეთში? – მარიამ გ-ს კომენტარს სტილის დაცვით გთავაზობთ.

• მარიამ გ. რუსეთში მცხოვრები ქართველი

ომის შემდეგ ძალიან შეიცვალა რუსეთში ჩემთვის რამე-მეთქი, ვერ ვიტყვი.

თუმცა ბევრისთვის შეიცვალა რადიკალურად ყველაფერი – ვინც საკუთარი პოზიცია გამოამჟღავნა და ხალხზე ზეგავლენა ჰქონდა, მალევე დატოვა კიდეც ქვეყანა.

ვერ ვიტყვი, რომ საშუალო ფენას ახლა რუსეთში რამე უჭირს, ცვლილებები მხოლოდ ნაწილობრივ იგრძნობა.

მაგალითად, თუ საშუალო შესაძლებლობის რუსეთის მოქალაქეები ომამდე ხშირად დადიოდნენ საზღვარგარეთ, ასე მარტივად ვეღარ დადიან. ძალიან გაძვირდა მოგზაურობა, გაძვირდა თვითმფრინავის ბილეთები. საქართველოს მიმართულებითაც გაძვირდა ფრენა, მაგრამ განსაკუთრებით გაძვირდა ფრენა ევროპის მიმართულებით.

გაძვირდა შიდა ტრანსპორტით მგზავრობისა და საკვების ფასი, მაგრამ ვერ ვიტყვი, რომ ეს მოულოდნელი იყო. ზოგადად რუსეთი, პეტერბურგი, ძვირიანი ქალაქებია. ყველგან ვარ ნამყოფი, ევროპის ქვეყნებში, ამერიკაშიც და ყოველთვის ვამბობდი, ადრეც შემიდარებია, რომ რუსეთში გაცილებით ძვირი იყო სულ ცხოვრება.

არ მაქვს განცდა, რომ ომმა გააძვირა ყველაფერი, რადგან 2, 3 წელიწადში ერთხელ ყოველთვის ძვირდებოდა რუსეთში ფასები, მათ შორის საკვებ პროდუქტებზეც.

იცით, რომ დაიხურა ტანსაცმლის ზოგიერთი ბრენდის მაღაზია, ზარა და ეიჩ ენდ ემი მაგალითად. ეს არ არის მაღალი კლასის ბრენდები, მაგრამ საშუალო შესაძლებლობის ხალხი ძირითადად ამ მაღაზიებში ყიდულობდა ტანსაცმელს. რუსეთში დარჩა პოლონური და თურქული ბრენდის ტანსაცმლის მაღაზიები.

Apple-ის სმარტფონის უახლესი მოდელი რამდენიმე დღის წინ ვიყიდე პეტერბურგში, ამ მხრივ პრობლემა არ გვაქვს.

მაკდონალდსიც თითქოს დაიხურა რუსეთში, მაგრამ არ ვიცი რა ქნეს მხარეებმა – მოილაპარაკეს თუ რა როგორ გადაწყვიტეს, ფაქტია, რომ ხალხის საყვარელი სწრაფი კვების ობიექტი იყო და ზუსტად იგივეა, რაც იყო, უბრალოდ სახელი და შეფუთვა აქვს სხვანაირი.

კოკა-კოლა ჯერჯერობით არის მაღაზიებში, მაგრამ მგონი მარაგები იწურება და ალბათ ახალი შეფუთვით გაყიდიან.

სოციალური ქსელები და ინტერნეტი ჩვეულებრივად მუშაობს თუკი აპლიკაცია VPN გაქვს გადმოწერილი. ჩინეთშიც ეს პრინციპია, ხანდახან  VPN-ის გარეშეც ჩვეულებრივად მუშაობს სოცქსელები მთელი კვირა, შევდივართ ყველა პლატფორმაზე, სადაც გვინდა, ინფორმაციის მისაღებად.

ადამიანების აზრი რუსეთში ორადაა გაყოფილი: უმეტესობა ომის წინააღმდეგია, მაგრამ წასასვლელი არსად აქვთ. ხალხზე ამბობენ, რატომ ითმენენ ამ ხელისუფლებას, როგორ ძლებენ რუსეთშიო, მაგრამ ძალიან დიდია რუსეთი, დიდი ნაწილი საჯარო სამსახურზე, ხელფასსა და პენსიაზეა დამოკიდებული. არ აქვთ საშუალება სადმე წავიდნენ, სად უნდა წავიდნენ? ვისაც შეეძლო დატოვა ქვეყანა. ბევრმა შვილები გაუშვა და თვითონ აქ დარჩა.

პირადად ჩემთვის, როგორც აქ მცხოვრები ქართველისთვის, რუსეთი და უკრაინა ერთია. მთელი ცხოვრება რუსების და უკრაინელების გვერდით გავატარე, ყოველთვის ვთვლიდი, რომ ერთნი არიან. ქუჩაში რომ გააჩერო რუსი, ბებია, ბაბუა, დედა ან ბიძა უკრაინელი ჰყავს, ამიტომ ესენი ყველანი ერთნი არიან.

ომამდე ამ საკითხს ჩემთვის მნიშვნელობა არ ჰქონდა.

რა ხდება ომში? ჩვენ ვერასდროს გავიგებთ სიმართლეს. ჩემთვის საკვირველია, რომ 21-ე საუკუნეში ხდება ეს ყველაფერი, როცა განვითარებულები ვართ თითქოს ადამიანები.

მე არცერთ მხარეს ვემხრობი, არც მეორეს. ჩვეულებრივ ადამიანებს ვემხრობი, რომლებიც ამ ყველაფერში იჭყლიტებიან, რუსი იქნება ეს თუ უკრაინელი. ყველა იჩაგრება. არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ დაიწყო ომი ან ვინ დაამთავრებს და ვინ მოიქცა ცუდად.

უკრაინის სათავეში ვინც არის, საერთოდ არ მესიმპათიურება. პირადად ვიცი რაც ხდება, ბევრი მეგობარი მყავს უკრაინაში, ბევრს ვურეკავდი და ვეკითხებოდი, როგორ არიან, რას შვრებიან და მათგან ვიცი ბევრი რამ.

უკრაინელი ხალხის აზრიც იყოფა ორად: ზოგი ამტყუნებს თავის სახელმწიფოს და ზოგი სხვას. ამიტომ ჩვენ ზუსტად არ ვიცით რა ხდება. ბევრი უკრაინელი ემხრობა მოწინააღმდეგის [რუსეთის] მხარეს.

უკრაინელების ერთი ნაწილი თავად ამბობს, რომ ხედავდნენ, მათი ქვეყანა როგორ იშლებოდა, თუმცა ამბობდნენ: ეს არის ჩემი პრეზიდენტის და ჩემი ხალხის ბრალიო, ამიტომ არავინ ვიცით სიმართლე.

30 წელია რუსეთში ვცხოვრობ. ბაღი, სკოლა და ინსტიტუტიც აქ დავამთავრე. 90-იან წლებში შევედი სკოლაში, რუსეთში ამ დროს რთული პერიოდი იდგა კავკასიელებისთვის, სკინჰედებს არ მოსწონდათ კავკასიელები და ებრაელები, „ნერუსკებს“ გვეძახდნენ, ქართველი და კავკასიელი ბიჭები სულ ჩხუბობდნენ სკინჰედებთან. ზოგს ჭრიდნენ, ბანდებად დადიოდნენ, ერჩოდნენ ებრაელებს და კავკასიელებს, ზოგი კავკასიელი ბიჭი, მათ შორის ქართველებიც შეეწირნენ  ამ დაპირისპირებებს.

პუტინის გამოჩენის შემდეგ სკინჰედები სადღაც გაქრნენ. სკოლა რომ დავამთავრე და ინსტიტუტში ჩავაბარე, ეს დამოკიდებულება გაქრა. სკოლიდან და ინსტიტუტიდან ბევრი კარგი მეგობარი მყავს, ჩამოდიან საქართველოში, უყვართ აქაურობა, ვმეგობრობთ ოჯახებით.

ინსტიტუტში სხვაგან მინდოდა ჩაბარება, მაგრამ რუსეთში ჩავაბარე და ბედნიერი ვარ. ჩემი ქვეყანა რუსებმა შემაყვარეს. მეუბნებოდნენ პედაგოგები ინსტიტუტში: ქართველი ხარ? მაშინ შეუძლებელია ნიჭიერი არ იყო, ცისფერსისხლიანი ხარო.

მას შემდეგ მთელი ჩემი ცხოვრება ძალიან ვამაყობ და ვამაყობდი, რომ ქართველი ვარ.

რუსეთმა მომცა საშუალება ვიამაყო, რომ ქართველი ვარ.

აქ ბევრი ქართველი მართავს კონცერტს, ვზეიმობთ ქართულ დღესასწაულებს, ქართველები გამოდიოდნენ და გამოდიან დიდი ქართულ დროშებით, შეძახილებით „გაუმარჯოს საქართველოს“. ასე იყო 10, 15, 20 წლის წინაც. ვაფრიალებდით ამ დროშებს და ვყვიროდით „გაუმარჯოს საქართველოს“. არავინ მოსულა და არ უთქვამს, ვინ ხართ, რატომ აფრიალებთ თქვენს დროშას შუა პროსპექტზეო, ასეთი რამ არასდროს მომხდარა.

ვერ წარმოიდგენთ როგორ უყვართ რუსებს ქართველები და საქართველო.

რამდენიმე წლის წინ მყავდა სტუმარი საქართველოში რუსეთიდან, ჩვენი მეგობარი ქალი ორი შვილით, წავიყვანე კონცერტზე რიყის პარკში, ქართული ხმების კონცერტი იყო და „თბილისო“ იმღერეს, ცრემლები წამომცვივდა. ბავშვობა მახსენდებოდა, როგორ ჩამოვდიოდი საქართველოში. გავხედე ამ ქალს და ისიც ტიროდა, გამიკვირდა, შენ რაღატომ ტირიხარ-მეთქი, ვკითხე. როგორ თუ რატომ ვტირი, ეს ხომ ჩემი ბავშვობაცაა, ჩემი სტუდენტობა და ჩვენი საერთო ისტორია, მაჟრიალებს ამ ყველაფერზეო.

ცოტა რომ წამოვიზარდე მივხვდი, მადლობელი უნდა ვიყო რუსეთში რომ გავიზარდე, რადგან დიდი სიყვარული გვაქვს საქართველოს მიმართ, ეს არამხოლოდ ჩვენი მშობლების, არამედ გარშემომყოფი რუსების დამსახურებაცაა, იცით როგორ არის? როცა გეუბნებიან, რომ ქართველი თუ ხარ, მაგარი ხარ, ეს კარგია, სულ სხვა სიყვარული აქვთ ქართველების. ამიტომ მე მადლობელი ვარ.

მეკითხებით, რას ვფიქრობ აფხაზეთის და 2008 წლის ომებზე. საქართველოში ვიყავი 2008 წლის ომის დროს. 17, 18 წლის ვიქნებოდი. დიდი განცდები მქონდა, ვნერვიულობდი. ტკივილი, ზიზღი, ყველა გრძნობა ერთად იყო. იმავე წლის სექტემბერში დავბრუნდი რუსეთში, სასწავლებელში. ომის ერთი და იგივე კადრები გადიოდა საქართველოშიც და რუსეთშიც, მაგრამ სხვანაირად მოწოდებული და გაჟღერებული, საინფორმაციო ომი იყო.

ანწუხელიძის და შინდისის გმირების ამბები თუ ვიცი, მეკითხებით. ვიცი, მაგრამ მაშინ ამ ამბებს ვერ ვწვდებოდი. ეს ყველაფერი ძალიან მტკივნეულია და რა ვიცი, რა უნდა ვთქვა.

ნორმალურ ადამიანს უნდა აწუხებდეს, რაც ახლა მსოფლიოში ხდება. რაღაცნაირად არ გაქვს ხალისი და ვეღარ ხედავ მომავალს, ძალიან რთულია ახლა რამე დაგეგმო და იფიქრო მომავალზე, ბევრი ადამიანია ასე, ჩემსავით.

რაც ომი დაიწყო, დეპრესიაში ვარ, აქედან ბევრი წავიდა და ჩემს მშობლებსაც დიდი ხანია უნდათ დაბრუნდნენ საქართველოში, მაგრამ არ იყო და არ არის ამის საშუალება, რა სჯობს საქართველოში ცხოვრებას, სადაც სულ მზეა, შენი ახლობლები ცხოვრობენ და შენი სახლია, მაგრამ ბევრნი ვართ ოჯახში და ყოველ წელს მთელი ოჯახი რომ თითოჯერ ჩამოვიდეთ ზაფხულობით, ესეც დიდ ხარჯებს მოითხოვს.

5,6 წლიდან ვფიქრობდი, რომ რუსეთიდან სხვაგან მინდოდა წასვლა და ცხოვრება. ვოცნებობ სულ სხვა ქვეყანაში ცხოვრებაზე, რომლის სახელსაც არ ვასახელებ. სულ მინდოდა იქ სწავლა და ცხოვრება. ჯერჯერობით ამას ვერ ვახერხებ, ვიყავი ჩემი ოცნების ქვეყანაში, იქ დარჩენის შესაძლებლობაც მქონდა, მაგრამ მშობლები მარტო ვერ დავტოვე, მერე პანდემია დაიწყო და ა.შ.

ომის გამო არა, სხვა დროსაც მიოცნებია რუსეთიდან წასვლაზე, მაგრამ მადლობელი ვარ, რომ აქ ვარ, აქ გავიზარდე. ბევრს ვმოგზაურობდი ევროპაში. ახლა, სამწუხაროდ, ამის შესაძლებლობა აღარაა.

12 დეკემბერს, საქართველოს მთავრობის სხდომაზე, პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა სავალდებულო სამხედრო სამსახურთან დაკავშირებით განაცხადა, რომ იქმნება ახალი სამხედრო კოდექსი, რომელიც ყველა პირს დაავალდებულებს გაიაროს სავალდებულო სამხედრო სამსახური.

ახალ კოდექსში აღარ იქნება ჩანაწერი, რომლის მიხედვითაც სასულიერო პირებს სამხედრო სამსახურის გადავადება შეეძლოთ.

პრემიერ ღარიბაშვილის მიერ სამხედრო კოდექსში დაანონსებული ცვლილების განხორციელების შემთხვევაში, ჯარში წასვლის ვალდებულება მხოლოდ მართლმადიდებელ სასულიერო პირებს აღარ ექნებათ: დომინანტური რელიგიური ორგანიზაციის მსახურებს ჯარისგან სახელმწიფოსთან გაფორმებული კონკორდატი დაიცავს.

ღარიბაშვილმა სხდომაზე განსაკუთრებული აქცენტი გააკეთა „გირჩის“ მიერ დაფუძნებულ „ბიბლიურ თავისუფლებაზე“, რომლის წევრებიც, სასულიერო პირის სტატუსით, თავიდან ირიდებდნენ სამხედრო სავალდებულო სამსახურს.

„ანტიეროვნული, მავნებლური, უმსგავსო და მკრეხელური“, – ამ ეპითეტებით მოიხსენია „ბიბლიური თავისუფლება“ ღარიბაშვილმა მთავრობის სხდომაზე და თქვა, რომ ახალი კოდექსი „ბიბლიური თავისუფლების“ სასულიერო პირებს ამ უფლებას შეუზღუდავს.

ღარიბაშვილის თქმით, სასულიერო პირებთან დაკავშირებული ჩანაწერის ამოღება საპატრიარქოსთან შეათანხმა. სხდომაზე ირაკლი ღარიბაშვილს არ უხსენებია სხვა რელიგიური კონფესიები.

შეიცავს თუ არა დისკრიმინაციის ნიშნებს მთავრობის მიერ დაანონსებული ახალი სამხედრო კოდექსი და დაავალდებულებს თუ არა სახელმწიფო არამართლმადიდებელ სასულიერო პირებს მოიხადონ სამხედრო სამსახური, ამ თემაზე ღარიბაშვილს არ უსაუბრია.

„ცივილიზებულ სამყაროში ვერ  ნახავთ ვერცერთ ქვეყანას, სადაც სასულიერო პირებს აიძულებდნენ გაიარონ სამხედრო სამსახური, რადგან ეს განსხვავებული პროფესიაა, რომელიც გამორიცხავს მათ მონაწილეობას სამხედრო სამსახურში, თუ მათ არ აქვთ საგანგებო სასულიერო პასუხისმგებლობა და აქ იგულისხმება საკაპელანო სამსახური“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ საქართველოს ევანგელისტურ-ბაპტისტური ეკლესიის მთავარეპისკოპოსი მალხაზ სონღულაშვილი.

მისი თქმით, საკაპელანო სამსახური გულისხმობს სასულიერო პირების არა ბრძოლებში ან საომარ მოქმედებებში მონაწილეობას, არამედ „ჯარისკაცების ემოციურ მხარდაჭერას ომისა თუ მშვიდობის დროს“.

„ამის მიღმა სასულიერო პირების ჩართვა სამხედრო სამსახურში არის სრულიად გაუმართლებელი და ვერ ნახავთ ვერცერთ ქვეყანას, სადაც სასულიერო პირი შეიძლება მიჰყავდეთ ჯარში“, – გვეუბნება ის.

მალხაზ სონღულაშვილი მიიჩნევს, რომ თუკი ახალი სამხედრო კოდექსი მიმართული იქნება მხოლოდ რელიგიური უმცირესობების წინააღმდეგ, რა თქმა უნდა, ეს იქნება ცალსახად დისკრიმინაციული.

„ეს იქნება ანტიკონსტიტუციური მიდგომა, თუ ხდება თანასწორობის დარღვევა მოქალაქეებს შორის რელიგიური ნიშნით. მე ვფიქრობ, რომ ყველა შემთხვევაში, ნებისმიერი ორგანიზაციის დევნა და შევიწროება გაუმართლებელია.

თუ ჩვენ გვაქვს შემთხვევა, რომ მოქალაქეები ეძიებენ თავშესაფარს, კონკრეტულად რომელიმე ორგანიზაციაში, არ აქვს მნიშვნელობა „ბიბლიური თავისუფლებაა“ ეს თუ სხვა ორგანიზაცია და ხელისუფლება ამაში ხედავს საფრთხეს, მაშინ უნდა შეისწავლოს, გამოიკვლიოს, რატომ არიდებს ადამიანი სამხედრო სამსახურს თავს.

რა არის მიზეზები, რა არის პრობლემები და რატომ აღმოჩნდა ეს შესაძლებლობა მოქალაქეების ერთი ნაწილისთვის, რომ მიაკითხოს „ბიბლიურ თავისუფლებას“. მე მგონი, ამის კვლევა უფრო საშურია და მნიშვნელოვანი, ვიდრე ვინმეს დასჯა და კუთხეში დაყენება, რაც სრულიად გაუმართლებელია“, – ამბობს მალხაზ სონღულაშვილი.

მისი აზრით, უფრო გამართლებული იქნება გაიმართოს საჯარო მსჯელობა, რატომ გაჩნდა სამხედრო სამსახურზე თავის არიდების საჭიროება, რა არის ამის მიზეზი. „ზოგადად, როგორი ფილოსოფიაა ამ ქვეყანაში სამხედრო სამსახურთან მიმართებაში, მოქალაქის პასუხისმგებლობასთან მიმართებაში“, – გვეუბნება ის.

„თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ ჩვენი ქვეყანა დღეს ცხოვრობს ომის აჩრდილის ქვეშ, გვყავს მეზობელი, რომელიც რეგულარულად გვიქმნის საფრთხეს, ეს საქმე ნამდვილად არის მოსაწესრიგებელი და მოსაგვარებელი. მაგრამ ვიდრე მოწესრიგდება, ამას სჭირდება არა დევნა და დისკრიმინაცია, არამედ კარგი კვლევა, დაფიქრება და პასუხების გამონახვა“, – ამბობს მალხაზ სონღულაშვილი.

მისი თქმით, საქართველოს მთავრობას ამ საკითხზე რელიგიურ უმცირესობებთან კონსულტაცია არ გაუვლია. „მე მსგავსი რამ არ ვიცი, ჩემთვის უცნობია. შეიძლება სხვა ვინმესთან გამართეს, მაგრამ ჩემთვის ეს უცნობია, არასდროს ჩვენთან არანაირ საკითხზე კონსულტაცია სახელმწიფოს მხრიდან არ ყოფილა“, – გვეუბნება ის.

„ბათუმელები“ ამ საკითხზე არასამთავრობო ორგანიზაცია „ტოლერანტობისა და მრავალფეროვნების ინსტიტუტის“ წარმომადგენელს, მაკო ღავთაძესაც ესაუბრა. მისი აზრითაც, ღარიბაშვილის მიერ დაანონსებული ახალი სამხედრო კოდექსი, რელიგიური უმცირესობების დისკრიმინაციის საფრთხეს შეიცავს.

„ჩვენ არ ვიცით, რას ჩაწერენ ახალ კოდექსში, საერთოდ ამოიღებენ თუ არა ჩანაწერს, რომლის მიხედვითაც სასულიერო პირებს უვადდებოდათ აქამდე სამხედრო სავალდებულო სამსახური. შესაბამისად, ბუნებრივია, დისკრიმინაციაზე საუბარი წინასწარ რთულია.

თუმცა, ის ფაქტი, რომ მართლმადიდებელი სასულიერო პირები მთლიანად გათავისუფლებული არიან სამხედრო სამსახურიდან, ხოლო სხვა კონფესიების სასულიერო პირებს უვადდებათ სამხედრო სამსახური, ეს ისედაც იკითხება, როგორც დისკრიმინაციული კანონმდებლობა“, – ამბობს მაკო ღავთაძე.

მისი თქმით, რადგან აქამდე რელიგიური უმცირესობების წარმომადგენელ სასულიერო პირებს შეეძლოთ გადავადების უფლებით მაინც ესარგებლათ, ამ დისკრიმინაციული ჩანაწერის გამო საკონსტიტუციო სასამართლოსთვის აღარ მიუმართავთ.

„მაგრამ იმ შემთხვევაში, თუკი სავალდებულო სამხედრო სამსახურის გავლა გადავადების გარეშე მოუწევთ რელიგიური უმცირესობების სასულიერო პირებს, მაშინ პრაქტიკაში, შედეგიც დისკრიმინაციული დადგება და შესაძლოა გასაჩივრდეს საკონსტიტუციო სასამართლოში“, – ამბობს ღავთაძე.

დღეს მოქმედი კოდექსი მართლმადიდებელ სასულიერო პირებს არ ავალდებულებს სამხედრო სამსახურის გავლას, რადგან მართლმადიდებელი სასულიერო პირები კონკორდატის მიხედვით სრულიად გათავისუფლებული არიან ამ ვალდებულებისგან.

„სავარაუდოდ, ორი ვარიანტი აქვს მთავრობას, ან უნდა ჩაეწერათ კანონში და დაეზუსტებინა, რას ნიშნავს რელიგიური ორგანიზაცია ან სასულიერო პირი, რომ ვეღარ ჩამჯდარიყო „ბიბლიური თავისუფლება“ ამ კრიტერიუმებში, რაც ასევე ძალიან საშიშია, ან მეორე – ამოეღოთ კანონიდან ჩანაწერი სასულიერო პირების შესახებ, რაც ასევე პრობლემურია“.

რაც შეეხება რწმენის საფუძველზე კეთისლინდისიერ წინააღმდეგობას, ეს ცალკე საკითხია და არაა კავშირში მთავრობის მიერ აღნიშნულ სასულიერო პირების სამხედრო სამსახურში გაწვევასთან.

კეთილსინდისიერი წინააღმდეგობით კანონმდებლობით სარგებლობენ ის პირები, ვისაც საკუთარი მრწამსის გამო არ სურთ სამხედრო ფორმით გაიარონ სამსახური. ამ შემთხვევაში, მათთვის არსებობს ალტერნატიული სამსახური. ეს რწმენისა და რელიგიის თავისუფლების მნიშვნელოვანი ნაწილია.

კეთილსინდისიერ წინააღმდეგობასთან დაკავშირებით კანონმდებლობაში არსებული პრობლემური საკითხი 2011 წელს, სახალხო დამცველის სარჩელის საფუძველზე, საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებით, მოგვარდა“, – ამბობს მაკო ღავთაძე.

მთავრობის სხდომის შემდეგ, თავდაცვის მინისტრმა ჯუანშერ ბურჭულაძემ ჟურნალისტებთან ახსენა დისკრიმინაციის საფრთხე და თქვა, რომ გაიაზრეს საკონსტიტუციო სარჩელის რისკი. „კოდექსი მაქსიმალურად გამართული და სამართლიანი იქნება“, – განაცხადა მან.

ახალი სამხედრო კოდექსი 2025 წლიდან ამოქმედდება. მინისტრის თქმით, სავალდებულო სამხედრო სამსახური 6-8 და 11-თვიანი იქნება. ვადები დამოკიდებული იქნება კონკრეტულ გარემოებებზე და ყველა პირი სამხედრო სამსახურს თავდაცვის უწყებაში გაივლის.

„თვითმფრინავით მოდიანო!“ – ერთგვარი ირონიით წერს ერთ-ერთი ფეისბუქმომხმარებელი კომენტარს ნიუსზე, სადაც აღწერილია, რომ ხელვაჩაურში „ღამის შოუს ბენდი“ წინასაახალწლოდ კონცერტს გამართავს და ამისთვის ხელვაჩაურის ბიუჯეტიდან 30 ათასი ლარი დაიხარჯება.

თვითმფრინავზე კომენტარი ასობით კომენტარიდან ერთ-ერთია, როცა კონცერტის ჩატარების ამბავი გაიგეს ადამიანებმა და დაწერეს ხელვაჩაურის გზის, საათობით მთავარი ქუჩაზე საცობებში გაჭედვის, ან სასმელი წყლის შესახებ… საგულისხმოა ერთი ქალის ფეისბუქსტატუსიც ხელვაჩაურში გასამართ კონცერტზეც. იგი აღწერს, რომ ორმოებიანი და გაუნათებელი გზის გავლა უწევს ღამით, სასმელ წყლამდე მისვლა რომ შეძლოს.

ფეისბუქრეაქციით ჩანს, რა პრობლემები აწუხებს ხალხს, როცა ხელვაჩაურის მერია კონცერტისთვის ემზადება: გზა, სასმელი წყალი, საკვები პროდუქტების ფასი…

ხელვაჩაურის მერიის მიერ შედგენილ დოკუმენტაციაში კი ის წერია, რომ ტელეკომპანია „იმედის“ ერთ-ერთი გადაცემის მუსიკალური გამფორმებელი – „ღამის შოუს ბენდი“ „მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის მოთხოვნით შერჩეული იქნა“. დოკუმენტში ასევე წერია, რომ ეს ბენდი „თავისი რეპერტუარითა და შოუ-პროგრამით ფართო საზოგადოებაში მაღალი რეიტინგით, დიდი სიყვარულითა და პოპულარობით სარგებლობს.“

„ბათუმელების“ ფეისბუქგვერდიდან რამდენიმე კომენტარს გაგაცნობთ.

„ყოველდღე ვუსმენთ ორსაათიან საცობში“, – წერს მოქალაქე „ღამის შოუს ბენდის“ კონცერტზე და ისიც ხელვაჩაურის საცობზე ამახვილებს ყურადღებას.

გზას მიხედეთ, თორემ ხალხს კონცერტზე მისვლა დააგვიანდება – ირონიულად შენიშნავს კიდევ ერთი მოქალაქე.

ხელვაჩაურში მცხოვრები ეს ადამიანი ცალკე პოსტით ეხმაურება წინასაახალწლო კონცერტის ამბავს ხელვაჩაურში. „გზაზე ჩემი სიმაღლე ორმოებიაო“, – წერს ის. მოქალაქე აღწერს, რომ ორმოებიანი გზის სიბნელეში გავლა უწევს, სასმელ წყლამდე მისვლა რომ შეძლოს.

გზის პრობლემას ვერავინ უარყოფს ხელვაჩაურში, ტროლებიც კი… ერთ მოქალაქეს „გამოსავალი“ უპოვია: „თვითმფრინავით მოდიანო!“

ერთ მოქალაქეს, მაგალითად, ხანძარი ახსენდება ბათუმში, რომლის ჩასაქრობადაც შესაბამისი ტექნიკა არ აქვს ქალაქს, სადაც არაერთ ცათამბჯენია.

„ღამის შოუს ბენდის“ კონცერტზე ხელვაჩაურში ზოგიერთს კასპის ბიუჯეტი ახსენდება.

ვინ ითხოვს „ღამის შოუს ბენდს“ ხელვაჩაურში? – „ბათუმელების“ ამ კითხვაზე ფეისბუქმომხმარებელს სხვადასხვა ვერსია აქვს: „ვინ ითხოვს და „ატკატები“ – წერს ერთი მოქალაქე. „ხალხს მიაწერენ ალბათ,“ – ასკვნის მეორე.

ეს ვერსია კი, უფრო გაგახალისებთ:

ადამიანები ხელვაჩაურიდან წერენ უსახლკარობის, საკვების გაძვირების პრობლემაზეც…

„მანდარინი კაი ფასში გაყიდეთ ეტყობა,“ – ხელვაჩაურელებს სეზონური პრობლემაც გაახსენეს. ზოგიერთის პოზიცია კი,  კატეგორიულია.

„ღამის შოუს ბენდის“ კონცერტი, შესყიდვის დოკუმენტაციის მიხედვით, ხელვაჩაურის მერიის განცხადებით, მოსახლეობის მოთხოვნაა. „ბათუმელებმა“ ხელვაჩაურის მერიის პრესცენტრს ჰკითხა, რა ფორმით გამოიკვლიეს მოსახლეობის აზრი და რატომ არ იყო ეს პროცესი საჯარო?  ხელვაჩაურის მერიაში კომენტარს დაგვპირდნენ, თუმცა ჯერ ის არ მიგვიღია. 

___

ხელვაჩაურში საახალწლო დღეებში ორი კონცერტია დაგეგმილი 2022 წლის 26 დეკემბერს – „ღამის შოუს ბენდის“, ხოლო 2023 წლის 13 იანვარს, კონცერტი საქართველოს მთავრობის დავალებით ჩატარდება. კონცერტებში ადგილობრივი ბიუჯეტიდან, ჯამში, მინიმუმ 173 363 ლარი დაიხარჯება.

ხელვაჩაურის ბიუჯეტიდან „ღამის შოუს ბენდს“, 30 000 ლარს გადაუხდიან, ხოლო 13 იანვრის კონცერტში 143 363 ლარი დაიხარჯება.

ამ თემაზე:

2022 წელს საქართველოში 5 მილიონ 816 ათას 200 აშშ დოლარის ღირებულების პიროტექნიკა შემოიტანეს. აქედან 3 მილიონ 99 ათას 900 აშშ დოლარის მარტო ფეიერვერკია.

სტატისტიკაში ჯერ არ არის ასახული მიმდინარე თვის, დეკემბრის მონაცემები, როცა საახალწლო ფეიერვერკებსა და სხვა პიროტექნიკაზე მოთხოვნა ყველაზე მეტად იზრდება.

საქართველოში იმპორტირებულ პიროტექნიკაში შედის ფეიერვერკები, სასიგნალო რაკეტები, წვიმის რაკეტები, ნისლსაწინააღმდეგო სიგნალები და სხვა ნაწარმი.

სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემებით, საქართველოში 2017 წლიდან 2022 წლის ნოემბრის ჩათვლით პერიოდში სულ შემოტანილია 25,9 მილიონი აშშ დოლარის პიროტექნიკა.

სტატისტიკა წლების მიხედვით:

• 2022 წელი [დეკემბრამდე] – 5 მლნ 816 ათასი აშშ დოლარი
• 2021 წელი – 1 მლნ 844 ათასი აშშ დოლარი
• 2020 წელი – 3 მლნ 554 ათასი აშშ დოლარი
• 2019 წელი – 6 მლნ 305 ათასი აშშ დოლარი
• 2018 წელი  – 4 მლნ 383 ათასი აშშ დოლარი
• 2017 წელი – 4 მლნ 021 ათასი აშშ დოლარი

საახალწლო პიროტექნიკისგან ყოველწლიურად არაერთი ადამიანი ზიანდება. პიროტექნიკური საშუალებების გამოყენება საფრთხის შემცველია არა მხოლოდ ადამიანებისთვის, არამედ ფრინველებისა და ქუჩაში მცხოვრები ცხოველებისთვის.

საქართველოს ადმინისტრაციული კოდექსით პიროტექნიკის არასრულწლოვნისთვის მიყიდვა დასჯადია. ის, ვინც არასრულწლოვანს პიროტექნიკას მიჰყიდის 100 [ფიზიკური პირის შემთხვევაში] ან 200 ლარით [იურიდიული პირის შემთხვევაში] ჯარიმდება, განმეორების შემთხვევაში კი ჯარიმა ორმაგდება.  ამის მიუხედავად, ე.წ. „ასაფეთქებლები“ და „ბომბაჩკები“ ბავშვებისთვის კვლავ ხელმისაწვდომია. 

_______________________

ფოტოზე: საახალწლო პიროტექნიკა. ფოტო: „ბათუმელები“/მანანა ქველიაშვილი

ამავე თემაზე: 

პროკურატურამ დაბა გომისმთაში სახელმწიფოს კუთვნილი მიწების თაღლითურად დაუფლების შვიდი ფაქტი გამოავლინა. თაღლითობისა და ყალბი ოფიციალური დოკუმენტის დამზადება-გამოყენების ფაქტზე ბრალი 7 პირს წარუდგინეს.

უწყების ცნობით, 2021 წელს ბრალდებულებმა საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში წარადგინეს ყალბი დოკუმენტები, თითქოს 2007 წლამდე დაბა გომისმთაში მიწის ნაკვეთებს თვითნებურად ფლობდნენ.

„აღნიშნულის საფუძველზე ბრალდებულები თაღლითურად დაეუფლნენ ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა გომისმთაში მდებარე 7, ჯამში 1 548 კვ.მ. მიწის ნაკვეთს, რითაც სახელმწიფოს 334 049 ლარის დიდი ოდენობით ზიანი მიაყენეს.

დანაშაულის ჩამდენ პირებს ბრალდება სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით (თაღლითობა, ჩადენილი დიდი ოდენობით) და 362-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით (ყალბი დოკუმენტის დამზადება და გამოყენება, რამაც მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია) წარედგინათ,“ – იუწყება პროკურატურა.

პროკურატურის ცნობით, შვიდივე ბრალდებულმა ითანამშრომლა გამოძიებასთან და აღიარა ჩადენილი დანაშაული. სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენით, მათ ჩამოერთვათ თაღლითურად დაუფლებული მიწის ნაკვეთები, რომლებიც სახელმწიფოს დაუბრუნდა.

დაბა გომისმთასა და დაბა ბახმაროში სახელმწიფოს კუთვნილი მიწების თაღლითურად დაუფლების ფაქტებზე სისხლისსამართლებრივი დევნა დაწყებულია 51 პირის მიმართ.

_____________

ფოტო: „ბათუმელები“

„საქართველოს ავტოპარკის 35% თბილისშია თავმოყრილი, დანარჩენი კი რეგიონებში“, – ამბობს „თიბისი კაპიტალის“ კვლევა, რომელიც 19 დეკემბერს გამოქვეყნდა.

კვლევის თანახმად, თბილისზე მოდის საქართველოში ახლადდარეგისტრირებული ავტომობილების დიდი ნაწილიც.

საქართველოში რეგისტრირებული მსუბუქი ავტომობილების ხუთეული ასე გამოიყურება – მერსედესის მარკის 166 669 მანქანაა რეგისტრირებული, ტოიოტას მარკის 156 682 მანქანა. მესამე ადგილზეა საბჭოური VAZ -ი. ამ ფირმის 154 769 მანქანაა რეგისტრირებული. მეოთხე ადგილზე ოპელის მარკის ავტომობილები [138 138] და მეხუთე ადგილზე ფორდის [92 491] მარკის.

ათეულში ასევე შედის BMW, ნისანი, ფოლკსვაგენი, ჰონდა და მიცუბიში.

რაც შეეხება ახლადდარეგისტრირებულ ავტომობილებს, ბაზრის ანალიზით ირკვევა, რომ ქართველი მომხმარებლები ახლა უპირატესობას ტოიოტას ბრენდის ავტომობილებს ანიჭებენ.

ბოლო 9 თვეში საქართველოში ტოიოტას მარკის 14 641 ავტომობილი დარეგისტრირდა, ფორდის მარკის – 9 310 და  მერსედესის მარკის 6 321 ავტომობილი. ხუთეულში შედის ოპელი [5 075] და ჰიუნდაი [3 910].

საბჭოური VAZ-ის ე.წ. „ჟიგულის“ სიაში მოხვედრას კვლევის ავტორები საქართველოს საკანონმდებლო სისტემით ხსნიან. საქართველოში დღემდე არ არსებობს ავტომობილის რეგისტრაციის გაუქმების შესაბამისი მექანიზმი.

„სამწუხაროდ, ამაზე ზუსტი პასუხის გაცემა არ შემიძლია, მხოლოდ ჩვენი ვარაუდი შემიძლია გაგიზიაროთ. საქართველოში ავტომობილებს რეგისტრაციიდან აქტიურად არ ხსნიან.  ჩვენი ვარაუდით, ამ 154 ათასი „ჟიგულიდან“, შესაძლოა დიდი ნაწილი არ იყოს რეალურად ექსპლუატაციაში. უბრალოდ, ფიქსირდება მათი კვლავ აქტიური სტატუსი“, – ამბობს ანდრო თვალიაშვილი, „თიბისი კაპიტალის“ უფროსი ასოცირებული მკვლევარი.

მისივე თქმით, მოქალაქეებს არანაირი მოტივაცია არ აქვთ ძველი ავტომობილის რეგისტრაცია გააუქმონ, რადგან ამაზე გადასახადის გადახდა არ უწევთ. შესაბამისად, წლებია VAZ -ი ფორმალურად ლიდერ პოზიციაზე რჩება.

„ავტომობილზე ერთადერთი გადასახადი რაც არსებობს, არის ქონების გადასახადი, როცა ოჯახის შემოსავალი აჭარბებს 40 ათას ლარს. უკვე სავალდებულოა მოძრავი ქონების მითითებაც და ძალიან მცირე თანხაა. თუ მოქალაქის შემოსავალი არ აჭარბებს 40 ათას ლარს, რეალურად შეუძლია ჰყავდეს 100 მანქანა საკუთარ სახელზე და არანაირ გადასახადს არ გადაიხდის. ეს არის ერთ-ერთი ფაქტორი. მოტივაცია არ აქვს არანაირი მფლობელს, რომ მის სახელზე არ ირიცხებოდეს ძველი რეგისტრირებული ავტომობილები,“ – ამბობს ანდრო თვალიაშვილი.

„თიბისი კაპიტალის“ კვლევის თანახმად ქართული საავტომობილო პარკი ძირითადად თბილისშია კონცენტრირებული, რაც საერთო ავტოპარკის 35%-ია.

რაც შეეხება სხვა რეგიონებს, ქვეყნის საერთო ავტოპარკის 14% იმერეთშია, 10% ქვემო ქართლში, 9% კახეთში, 7% სამეგრელოში, 8% აჭარაში, 6% შიდა ქართლში, 4% სამცხე ჯავახეთში და სხვა რეგიონებში – 8%.

ასევე, ახლადრეგისტრირებული ავტომობილების 41%-იც თბილისზე მოდის.

„ისტორიულად რომ შევადაროთ 2022 წლის 9 თვეში უკვე იმაზე მეტი ახალი ავტომობილი არის საქართველოში დარეგისტრირებული, ვიდრე მთლიანად 2019 წელს,“ – ამბობს ანდრო თვალიაშვილი, „თიბისი კაპიტალის“ უფროსი ასოცირებული მკვლევარი.

ამასთან, კვლევის თანახმად, საქართველოს საავტომობილო სექტორში ახალ დარეგისტრირებულ ავტომობილებში გაზრდილია გაზზე მომუშავე მანქანების წილი.

რაც შეეხება კვლევის სხვა მიგნებებს, საქართველოში ავტომობილების იმპორტი და რეექსპორტი გაიზარდა. მოსალოდნელია, რომ 2022 წელს წლიური მაჩვენებელი გადააჭარბებს პანდემიანდელ [2019 წლამდე] არსებულ დონეს.

შინაგან საქმეთა სამინისტრო ამ დრომდე არ ამბობს, რა რეაგირება მოჰყვა გიორგი კირთაძეზე თავდასხმის ფაქტს. დაიწყო თუ არ გამოძიება, როცა უმაღლესი საბჭოს დეპუტატს და ენმ-ს ბათუმის ორგანიზაციის თავმჯდომარეს ქუჩაში, კამერების წინ თავს დაესხნენ? – კითხვას შინაგან საქმეთა სამინისტროს პრესცენტრში არ პასუხობენ.

გიორგი კირთაძეს დღეს, 19 დეკემბერს დაესხნენ თავს. შემთხვევიდან რამდენიმე საათის გასვლის შემდეგ იგი აჭარის პოლიციის მთავარი სამმართველოს შენობაში გამოკითხვაზე დაიბარეს. ის შენობიდან ჯერ არ გამოსულა.

„ეს არის პრაქტიკა, რასაც კანონი არ სცნობს, როცა გამოძიება არ დაუწყიათ და ისე იბარებენ ადამიანს გამოკითხვაზე. გამოძიება უნდა დაწყებულიყო და გამოძიებამ უნდა დაადგინოს ფაქტები… შსს კანონს არღვევს, როცა ფაქტზე გამოძიება არ იწყება, ეს არის არაეფექტური და არასათანადო გამოძიება,“ – ამბობს პაატა დიასამიძე, „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ აჭარის ფილიალის ხელმძღვანელი.

იურისტი ყურადღებას ამახვილებს გამოძიების დროულად დაწყებაზე, რადგან დანაშაულის ჩამდენი პირი შესაძლოა მიიმალოს. საია-ს იურისტის დაკვირვებით, თავდასხმის შემთხვევა ფიზიკური ძალადობის ნიშნებს შეიცავს.

„შესაძლო, სხვა შემადგენლობა დადგინდეს გამოძიების შედეგად. შესაძლოა დადგინდეს ასევე ადმინისტრაციული სამართალდარღევა, რადგან იქ გვესმოდა შეურაცხყოფაც,“ – აღნიშნავს პაატა დიასამიძე „ბათუმელებთან“.

საია-ს იურისტის თქმით, ეს არაა პირველი შემთხვევა, როცა დანაშაულის ნიშნების არსებობის მიუხედავად, საგამოძიებო ორგანო გამოძიებას არც კი იწყებს.

„ეს არის სისტემური პრობლემა, რამდენიმე შემთხვევა იყო, როცა სახალხო დამცველსაც ჰქონდა რეკომენდაცია, დაწყებულიყო გამოძიება, რადგან არსებობდა კონკრეტული მუხლები დანაშაულის შემადგენლობა. შსს-ს არ აქვს უფლება, რომ გამოძიება არ დაიწყოს, როცა არსებობს სავარაუდო დანაშაულის შემთხვევა,“ – გვითხრა საია-ს იურისტმა, პაატა დიასამიძემ.

___

მთავარი ფოტო: კაცი, რომელიც გიორგი კირთაძეს კამერების თანდასწრებით თავს დაესხა და სავარაუდოდ მიიმალა

ბათუმის ვიცე-მერის, ლევან დავითაძის განმარტებით, ბათუმის მერიას „ვოქსის“ კორპუსიდან დაზარალებულები ქირით არ გაუყვანია, რადგან ისინი თავად გადავიდნენ ახლობლებთან: „შესაბამისი მომართვიანობის შემთხვევაში ვიმსჯელებთ და დავეხმარებით მათ.“

რაც შეეხება ზიანს, რომელიც კოპურში მცხოვრებლებს მიადგა, მონაცემებს ჯერ ისევ აგროვებენ. გარდა იმისა, რომ რესტორანი „ვოქსი“ დაიწვა, მერიას ამჟამად ხანძრისგან კიდევ ორი ბინის შესაძლო დაზიანების შესახებ აქვს ინფორმაცია.

მერიაში ჯერ არ იციან, რამდენი ბინა დაზიანდა წყლის ჭავლის შედეგად.

„ჯერჯერობით ორ ბინაზეა საუბარი, თუმცა შეიძლება დაემატოს, დღის ბოლოს გვექნება ინფორმაცია“, – ამბობს ლევან დავითაძე.

„ვოქსში“ მცხოვრებლების ინფორმაციით კი, დაზიანდა მხოლოდ რესტორნის ქვედა სართულებზე არსებული ბინები. კორპუსი სამი ბლოკისგან შედგება – გვერდითა ორი ბლოკი არ დაზიანებულა. რამდენიმე მოქალაქემ გვითხრა, რომ ჯერ ბინაში ვერ შევიდა, შესაბამისად, არ იციან რა ხდება მათ ბინებში: „სამაშველო არ გვიშვებს, კორპუსს რეცხავენ.“

ვიცე-მერმა თქვა ისიც, რომ კორპუსს სახანძრო უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული სისტემა არ აქვს, რადგან ის 2010 წლამდეა აშენებული, როცა 41-ე დადგენილება არ იყო მიღებული, რომელიც უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ რეგულაციებს აწესებს:

„მოცემული მომენტისთვის მიმდინარეობს ინფორმაციის დამუშავება ჩვენი სამსახურების მიერ, რომელიც შემდეგ წარედგინება სტიქიის კომისიას, განიხილება და მაქსიმალურად დავეხმარებით ჩვენს თანამოქალაქეებს. რაც შეეხება გამომწვევ მიზეზებს, ბუნებრივია, ამ მიმართულებით შესაბამისი სამსახურები იმუშავებენ.

როგორც იცით, მიღებულია 41-ე დადგენილება, რომელიც არეგულირებს სახანძრო უსაფრთხოების სტანდარტებს და ნორმებს. ყველა პროექტი, რომელიც მერიაში თანხმდება, არის 41-ე დადგენილებასთან შესაბამისი, რაც უზრუნველყოფს შესაბამის სტანდარტების დაცვას. ეს კორპუსი არის აშენებული 2010 წლამდე, იმ დროს მოქმედი კანონმდებლობა არ ითვალისწინებდა 41-ე დადგენილებას, რის გამოც კორპუსს არ გააჩნია აღნიშნული სისტემები“.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, სახანძრო სისტემა ბათუმში ბოლო წლებში არსებულ ბევრ სხვა კორპუსს არ აქვს. მეტიც, ახლაც აშენებენ კორპუსებს წინა წლების რეგულაციების შესაბამისად.

უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ 41-ე დადგენილება საქართველოს მთავრობამ 2017 წელს ნაწილობრივ აამოქმედა, 2019 წელს კი – სრულად.

გიორგი კირთაძეს, „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ბათუმის ორგანიზაციის თავმჯდომარეს, ტელეკომპანია „ფორმულას“ პირდაპირ ეთერში ჩართვის დროს, რამდენიმე სატელევიზიო კამერის წინ თავს დაესხნენ.

გიორგი კირთაძე აჭარის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატია.

თავდამსხმელმა ოპოზიციური პარტიის რეგიონულ ლიდერს კვერცხი ესროლა და ხელი დაარტყა. მან სიტყვიერად შეურაცხყო ჟურნალისტებიც.

შემთხვევა ბათუმში, ვახტანგ გორგასლის ქუჩაზე, პრორუსული „ალტ-ინფოს“ ოფისის წინ მოხდა.

„რაფერ რა მინდა, პირდაპირ მოღალატე ხარ… მერე რა, რომ პირდაპირ ეთერში ვარ. შენ გიორგი კირთაძე ხომ ხარ? ხოდა, ხელი გამიშვი. სახელი კი არა, მოღალატე ხარ ქვეყნის,“ – მიმართა თავდამსხმელმა გიორგი კირთაძეს.

„ვინ გამოგიშვა, სახელი მითხარი,“ – მიმართა თავდამსხმელს გიორგი კირთაძემ, თუმცა მან ვინაობა არ დაასახელა.

„ვინმეს არ გამოვუშვივარ, დამოუკიდებელი ქვეყნის მოქალაქე ვარ. რა სახელი, ბიჭო,“ – ამბობს თავდამსხმელი.

ფორმულას თანახმად, თავდამსხმელს კიდევ ერთი კაცი ეხმარებოდა, რომელიც იქვე მდებარე „ალტ ინფოს“ ოფისიდან გამოვიდა.

ამ დროისთვის ადგილზე უკვე გამოჩნდნენ სამართალდამცველები.

შსს-ში ამ ეტაპზე არ ამბობენ, დაიწყო თუ არა გამოძიება.