Batumelebi

„ჩვენ სულ ვსაუბრობდით ოკუპაციაზე, მაგრამ უკრაინაში ომის დაწყების შემდეგ მომიწია უფრო მკაფიოდ დამეფიქსირებინა ჩემი პოზიცია“ – ამბობს ელენე ხაჯიშვილი, მოქალაქე, რომელმაც რუსეთის უკრაინაზე თავდასხმის შემდეგ „რუსკი კარაბლის“ ფოტო, ცნობილი წარწერით, საკუთარ სამუშაო ოთახში, კედელზე ჩამოკიდა.

ელენე თარჯიმანთა ბიუროში მუშაობს, რომელსაც ხშირად სტუმრობენ რუსეთის მოქალაქეები.

„მიწევს რუსულენოვან ხალხთან კონტაქტი. მინდოდა მათთვის მეჩვენებინა, რომ რუსეთი ოკუპანტია და ჩვენ მხარს ვუჭერთ უკრაინას.

ჩვენს ქვეყანაში უნდა ვაჩვენოთ მათ, რომ არ გვინდა რუსეთი და გვინდა ევროპა. ოფისში გამოკრული გვქონდა უკრაინის დროშა, ასევე რუსული გემი, რომელიც იძირება, ცნობილი წარწერით, თუ სად უნდა წასულიყო ეს რუსული ხომალდი, სად უსურვებდნენ მას წასვლას.

რუსულენოვან ადამიანებს სხვადასხვა რეაქცია ჰქონდათ ამაზე. ზოგი იღიმოდა და გვეუბნებოდა, ნამდვილად აქ არის გასაშვებიო, მაგრამ კონფლიქტური სიტუაციებიც გვქონია, პოლიციაც გამოგვიძახებია. გვეუბნებოდნენ, როგორ ბედავთ ამის თქმასო, ჩვენ ვეუბნებოდით, რომ ეს კერძო საკუთრებაა და შეგვიძლია მკაფიოდ დავაფიქსიროთ ჩვენი აზრი.

მე თავისუფალ და დამოუკიდებელ ქვეყანაში ვცხოვრობ და მინდა ასე გაგრძელდეს. მინდა, სიტყვის თავისუფლება იყოს და არავინ მიკრძალავდეს აზრის გამოხატვას“.

ელენე გვიყვება, რომ თარჯიმანთა ბიუროში მისულ რუსეთის მოქალაქეებს შორის ყოფილან ისეთებიც, რომლებიც პუტინის რეჟიმს გამოექცნენ და საქართველოში არჩიეს ცხოვრება:

„ჩვენთან მოსულ რუსულენოვან ადამიანებს შორის იყვნენ ისეთებიც, რომლებიც გამოექცნენ რუსეთის რეჟიმს და მათთვის ყველაზე კარგი წასასვლელი ჩვენი ქვეყანა აღმოჩნდა. ისინი ჩვენს ქვეყანაში ჩამოვიდნენ და მხარს უჭერენ უკრაინას, ამას ჩვენთან ნათლად აფიქსირებდნენ, მაგრამ ამბობდნენ, რომ მათ ქვეყანაში ამის გაკეთება არ შეუძლიათ. ამას ხმამაღლა ვერ იტყვიან და გამოიქცნენ, რადგან შეიძლება დაიჭირონ, მოხვდნენ ციხეში, იქ არ არის სიტყვის თავისუფლება.

ერთმა თქვა, წინდა მქონდა, რომელსაც უკრაინის დროშა ეხატა და ამის გამო პოლიციამ გამაჩერა, შემდეგ წამიყვანეს პოლიციაში, ესეც კი აკრძალულია ჩემს ქვეყანაშიო. მე პირადად ერთან არანაირი კონფლიქტი არ მაქვს, ესეც ხომ პოლიტიკიდან გამომდინარეა, ჩვენ იმ პოლიტიკოსებს ვერჩით, რომლებსაც მხოლოდ ცუდი მოაქვთ“. 

ბიუროში მისულ რუსულენოვან ადამიანებთან ელენე ქართულად იწყებს საუბარს:

„როდესაც შემოდიან ოფისში, ყოველთვის გვესაუბრებიან თავის ენაზე, მე ყოველთვის ქართულად ვესაუბრები. გამოიხედავენ ხოლმე – რას მეუბნებაო, შემდეგ ვაგრძელებ კომუნიკაციას.

მასპინძლები კი ვართ, მაგრამ ვფიქრობ, უნდა ვაჩვენოთ, რომ ისინი სტუმრები არიან. ამიტომ ჩვენს ენაზე მივმართოთ და შემდეგ უკვე გავაგრძელოთ საუბარი, შეგვიძლია. ის, რომ  საქართველოში არიან, უნდა ჩანდეს.

ვფიქრობ, რომ არ უნდა შევუქმნათ კომფორტი. არსებობს ქართული ენა, სახელმწიფო ენა. მესმის, რომ არ იცის ქართული ენა, ამიტომ მენიუ შეიძლება შევთავაზოთ ინგლისურ ენაზე, მაგრამ პირველ რიგში უნდა შევთავაზოთ ქართულად“ – ამბობს ელენე.

ელენე იხსენებს შემთხვევებს, როცა მოუწია მითითება, რომ საქართველოში ქართულად უნდა უპასუხონ, ქართულად დაუსვან კითხვები:

„ბევრჯერ გვქონია შემთხვევა, როდესაც კაფეში შევსულვართ და მენიუ არ ყოფილა ქართულ ენაზე. რუსული ენაც ვიცი და ინგლისურიც, მაგრამ მე ვარ საქართველოში და მინდა მენიუ მომიტანონ ქართულ ენაზე, ამაზე ყოველთვის მიმიცია შენიშვნა.

ყოფილა შემთხვევა, კაფეში შევსულვართ და მიმტანმა არ იცოდა ქართული ენა, რუსულად ან ინგლისურად გველაპარაკებიან. მე და ჩემს მეუღლეს ყოველთვის მიგვიცია შენიშვნა, მოგვითხოვია, რომ ჩვენ უნდა მოგვემსახურონ ქართულ ენაზე. მოთხოვნა წაგვიყენებია, რომ თქვენ ხართ ბათუმში, ამიტომ მენიუ მოგვიტანეთ ქართულ ენაზე, კითხვები დაგვისვით ქართულ ენაზე“.

ელენე მიიჩნევს, რომ პოზიციის დაფიქსირება აუცილებელი და მნიშვნელოვანია:

„ამას იმიტომ აქვს დიდი მნიშვნელობა, რომ ისინი არ უნდა იყვნენ კომფორტის ზონაში. მაგალითად, შევედი მე – დამელაპარაკა რუსულად, შევიდა სხვა – ისიც რუსულად დაელაპარაკა და ამ დროს ამბობენ, რომ აი, ყველამ იცის რუსული და რად მინდა მე სხვა ენაზე კომუნიკაცია, რისთვის მჭირდება. უნდა დაიცვან წესები და მოგვერგონ ჩვენ და ჩვენ არ უნდა მოვერგოთ მათ“.

ელენეს აზრით, საქართველოში ჩამოსულ რუსებს, განსაკუთრებით მათ, ვისაც აქ კულტურული და სხვა აქტივობების გამართვა სურს, უნდა მოვთხოვოთ, დააფიქსირონ აზრი ოკუპაციაზე, აღიარონ, რომ რუსეთი ოკუპანტია:

„ძალიან კარგი იქნებოდა ასეთი მოთხოვნა რომ იყოს მათ მიმართ, იმ სფეროს მიმართ, სადაც ტარდება აქტივობები რუსულ ენაზე. დააფიქსირონ, გამოიტანონ, მაგალითად, რაიმე პლაკატი სადაც წერია – „რუსეთი ოკუპანტია“, რომ ოკუპირებულია ჩვენი ქვეყნის 20 პროცენტი და შემდეგ გააგრძელონ. მგონი პირიქით, შეიძლება ტაშით შეხვდეს ხალხი, ასეთ აქტივობებზე შეიძლება ქართველებმაც კი იარონ, მაგრამ ისინი ამას არ აღიარებენ.

შესაბამისად, ისევ გავმეორდები, რომ კომფორტის ზონაში არიან, არ უწევთ არაფრის აღიარება და საქართველო მათთვის არის მხოლოდ რაღაც ადგილი, სადაც შეუძლიათ აქტივობა ჩაატარონ, კომფორტულად იყვნენ და შემდეგ დაბრუნდნენ ისევ. თუ რამეს ჰკითხავ ამასთან დაკავშირებით, გეუბნებიან – პოლიტიკაში არ ვერევი, აპოლიტიკური ვარ და არ დამისვათ ასეთი კითხვებიო. შემდეგ აპელირებენ იმაზე, მე რომ რამე ვთქვა, შეიძლება ჩემს ქვეყანაში დამიჭირონო“.

კითხვაზე, რატომ არა რუსულ კანონს, ელენე ამბობს, რომ არ უნდა რუსეთში გაიღვიძოს:

„არ გვინდა გავიღვიძოთ რუსეთში.

მე და ყველა იმ ადამიანს, ვინც ვაპროტესტებთ, გვინდა, რომ ვიცხოვროთ დამოუკიდებელ საქართველოში. ჩვენ უკვე ვხედავთ, რომ ეს ზუსტად იმის ანალოგია, რაც დაიწყო რუსეთში და არ მინდა ჩვენც იგივე დაგვემართოს, არ მინდა ჩემი ქვეყნიდან გაქცევა მომიწიოს იმის გამო, რომ ვეღარ დავაფიქსირებ ჩემს აზრს, თუნდაც მშვიდად ვერ გავიარო ქუჩაში, მქონდეს რაღაც შეზღუდვები, იმიტომ, რომ ეს შეეხება თავისუფლებას, დამოუკიდებლობას“.

პროკურატურის ცნობით, ოზურგეთის რაიონულმა სასამართლომ მეუღლის განზრახ მკვლელობისთვის ბრალდებული დამნაშავედ ცნო.

სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ 2023 წლის 17 ნოემბერს, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ურეკში, ალკოჰოლური თრობის ქვეშ მყოფმა ბრალდებულმა შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე მეუღლე მოკლა.

სამართალდამცველებმა ბრალდებული იმავე დღეს დააკავეს.

მას ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა, 109-ე მუხლის „ე“ და „კ“ ქვეპუნქტებით (განზრახ მკვლელობა, ჩადენილი შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ოჯახის წევრის მიმართ) წარედგინა.

ოზურგეთის რაიონულმა სასამართლომ ბრალდებული სრულად ცნო დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებაში და სასჯელის სახედ და ზომად 18 წლით თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა.

ამ სტატიაში ლინდა მოგვიყვება, ვინ არის მისი გმირი, როდის გაუჩნდა პროტესტის განცდა, ვისთვის და რისთვის იბრძვის, მას როგორ შეეხება რუსული კანონი, როგორ ქვეყანაში უნდა იცხოვროს და რამ შეაძლებინა ძალების მოკრება, ინტროვერტების დაძლევა და აქციის მონაწილეთა რიგებიდან სცენაზე ასვლა.

„მამაჩემი 2008 წლის 8 აგვისტოს გმირი, მებრძოლი ადამიანია. ამ პერიოდში მე 2 წლის ვიყავი. მართალია ვერაფერს ვერ ვიაზრებდი, მაგრამ მამაჩემის წასვლა ჩემთვის მაინც მტკივნეული იყო, რადგან ვგრძნობდი, რომ შესაძლო იყო უკან ვერ დაბრუნებულიყო.

ამ დღეს დაეცა ცხინვალი და დაეცა საქართველო, მაგრამ მამაჩემის დაბრუნება მაინც გამიხარდა.  დღეს აქ ვარ მის გარეშე. ვგრძნობ მამაჩემის ძალას, ენერგიას და ყველაფერს, რაც მაძლევს მოტივაციას უფრო ხმამაღლა ვისაუბრო ჩვენს უკეთეს მომავალზე.

მამაჩემი ემიგრანტია და ეს ემიგრაცია უკვე 8 წლის განმავლობაში გრძელდება. ქვეყანაში არ გვაქვს იმის პირობები, რომ გვქონდეს კარგი ხელფასი, კარგი [სამუშაო] გარემო. ჩვენს ქვეყანაში, ვერ აფასებენ განათლებას, ცოდნას და არ არის უკეთესი მომავლის პერსპექტივა. ამიტომ მოუწია მამაჩემს ევროპაში წასულიყო.

მამაჩემის პოზიციაც ზუსტად იგივეა, რაც ჩემი და სხვა ჩემი მეგობრების. ჩვენ ერთად ვეუბნებით უარს რუსულ კანონს, რუსულ მთავრობას და კი – ყველაფერს, რაც ხელს შეუწყობს ჩვენს ევროპულ მომავალს.

როცა აქციაზე ვარ, მამაჩემი ერთადერთ რამეს მეუბნება  – „მამა, გთხოვ ფრთხილად იყავი, თავს გაუფრთხილდი, რადგან ვერასდროს ვაპატიებ საკუთარ თავს შენგან სიშორეს, თუ რამე მოგივა“.

მართალია, აქციაზე სიტყვით გამოსვლა ჩემთვისაც არ არის კომფორტის ზონა, რადგან ინტროვერტი ვარ. ჩემთვის უკეთესია, თუ ჩუმად, მშვიდად, კუთხეში, ხალხის მასისგან შორს ვიქნები, მაგრამ ახლა ამის დრო და ადგილი არ არის. ახლა ყველა ერთად უნდა დავდგეთ, ვიყვიროთ, ვიბრძოლოთ. მთავარია, რომ გავბრაზდეთ და ამოვიღოთ ხმა“, – ამბობს ლინდა.

ლინდა ხელისუფლების წარმომადგენლებს მიმართვას, რომლებმაც რუსულ კანონს მხარი დაუჭირეს – „ჩვენ ამით მოღალატეობრივი სახე გვაჩვენეს, რომელსაც ქართველი ერის თვალში ვერასდროს მოინანიებენ. ქართველი ერის გარდა ამას ხედავს მთელი მსოფლიო.

ჩვენ ველოდით ამ ყველაფერს. ბიბლიური ელფერის ღამე გვქონდა ქართველებს, როგორც ერთ-ერთმა ჟურნალისტმა თქვა. ქრისტემ იცოდა, რომ იუდა გაყიდდა 30 ვერცხლად და ჩვენც ვიცოდით, რომ 84 მოღალატე გაყიდდა საქართველოს. შესაბამისად, მათთვის ჩვენ წარმოვადგენთ არაფერს. ისინი ვერ აგებენ ჩვენს უკეთეს მომავალზე პასუხს, რადგან ამისთვის არაფერი გაუკეთებიათ.

ზარებით, წარწერებით, დაშინებებით, მუქარით, ოჯახის წევრებზე ძალადობით ისინი ავლენენ შიშს ახალგაზრდების მიმართ, რომელშიც არ კვდება ბრძოლის უნარი. ხედავენ ჩვენ ამბოხებას, ხედავენ ჩვენ ბრაზს და ვერ გვაჩერებენ.

მინდა ვუთხრა ხელისუფლებას, რომ ეს ყველაფერი ისევ და ისევ დაგიბრუნდებათ საპასუხოდ, მაგრამ არა მუქარით, არა ძალადობით, არა დაშინებით, პირიქით, ჩვენ უფრო ბედნიერები, ლაღები, მებრძოლები და უფრო მეტი შემართებით დავბრუნდებით ქუჩებში. ისევ ვნახავთ გაბრწყინებულ და განათებულ რუსთაველის ქუჩას. ისევ ნახავთ ხალხს, რომელიც იბრძვის უკეთესი მომავლისთვის. ჩვენ არ გვეშინია, ჩვენ უკან არ დავიხევთ. ყოველი ნაბიჯი წინ, არცერთი ნაბიჯი უკან.

მე არ მეშინია ამ მთავრობის, არ მეშინია იმ ზარების, რომლებსაც ყოველდღიურად და უკვე ყოველ საათში ახორციელებენ ჩვენზე. ასევე ვფიქრობ, რომ იქ დგომა, სადაც ახლა ჩვენ ახალგაზრდები ვდგავართ, არის იმის ერთ-ერთი მაჩვენებელი, რომ ვართ ჩვენი ქვეყნის პატრიოტები და ვიბრძვით დაუღალავად.

ჩემთვის სიტყვა „პატრიოტი“ ასოცირდება ყველა იმ ადამიანთან, რომელიც გრძნობს ბრძოლის ყიჟინას, არ ნებდება ყველა იმ პრობლემას, რაც ჩვენს ქვეყანას ემუქრება“.

ლინდას თქმით, როცა მას და მის მეგობრებს ურეკავენ, იწყენს, ნერვიულობს, ტირის, თუმცა მალევე ბრაზდება და სჯერა, რომ მისი და მის თანატოლების მხნეობა აუცილებლად დაამარცხებს ქვეყნის მოღალატეებს და სწორედ ამ რწმენის გამო არ კარგავს ბრძოლის უნარს.

„ბევრჯერ დამირეკეს. ერთადერთხელ ვუპასუხე, ისიც სრულიად შემთხვევით. გამარჯობის თქმაც კი არ დამცალდა, უშვერი სიტყვებით გამისტუმრეს“.

სტუდენტის თქმით, მას, როგორც საქართველოს მოქალაქეს, რუსული კანონი  ხელს შეუშლის მონაწილეობა მიიღოს ევროპის უნივერსიტეტის გაცვლით პროგრამებში. „ვერ შევძლებ ჩემი პროფესიული განვითარება ევროპის სხვადასხვა ქვეყანაში გავაგრძელო“, – წუხს სტუდენტი.

სტუდენტის თქმით, უნივერსიტეტების გაფიცვის პერიოდში ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტებისა და ლექტორ-მასწავლებლების ორი სახე დავინახეთ: „ნაწილი, რომელიც იდგა ჩვენ გვერდით, გამოვიდა აუდიტორიებიდან და ნაწილი, რომელიც დარჩა უნივერსიტეტში და აგრძელებდა სწავლა-განათლებას. ამ ყველაფერზე ჯავახიშვილის სიტყვები მახსენდება – არის დრო და მომენტი, როცა ყველამ კალამი უნდა დავდოთ და ხმა ამოვიღოთ. ახლა ზუსტად ეს დროა“.

ლინდას საქართველოში უნდა ცხოვრება, სადაც ადამიანებს არ ეშინიათ ცენზურის, გამოხატვის თავისუფლების, საკუთარ ტერიტორიებზე მტრის დასახლების, არ უწევთ მოქალაქეებს ქვეყნიდან წასვლა ემიგრაციაში.

„მინდა, ჩვენს ქვეყანაშიც გვქონდეს ისეთი პირობები, რომ ყველა ადამიანი იყოს ბედნიერი, თავისუფალი, ლაღი. რაც მთავარია, მინდა, ბავშვებს ჰქონდეთ იმედი, რომ, როცა ჩვენს ასაკში მოვლენ, არ მოუწევთ ჩვენსავით ბრძოლის ხაზზე დგომა“.

ჩვენთან ინტერვიუს სტუდენტი ასე ასრულებს: „არა რუსულ რეჟიმს! არა რუსულ მთავრობას! არა რუსულ კანონს და არა ყველაფერ იმას, რაც ეწინააღმდეგება ჩვენ ევროპულ გზას!“.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის განცხადებით, ბათუმში დააკავეს ორი პირი, რომლებსაც საბრძოლო მასალა და  „ისლამურ სახელმწიფოს“ სიმბოლიკიანი დროშები აღმოაჩნდათ.

„სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა, ტერორისტულ დანაშაულზე მიმდინარე გამოძიების ფარგლებში გატარებული ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის მართლსაწინააღმდეგო შეძენა-შენახვის ფაქტზე საქართველოს ორი მოქალაქე დააკავა.

სპეციალური ოპერაცია ქალაქ ბათუმში ორ ლოკაციაზე ერთდროულად ჩატარდა. დაკავებული პირების საცხოვრებელი სახლებიდან ამოღებულია ავტომატური ცეცხლსასროლი იარაღი, პისტოლეტები, ხელყუმბარები, ტერორისტული ორგანიზაცია „ისლამური სახელმწიფოს“ სიმბოლიკიანი დროშები და გამოძიებისთვის მნიშვნელოვანი სხვადასხვა სახის მტკიცებულებები.

აქტიურად მიმდინარეობს კონტრტერორისტული ღონისძიებები დაკავებული პირების ტერორისტულ ორგანიზაცია „ისლამურ სახელმწიფოსთან“კავშირების იდენტიფიცირების მიზნით,“ – ნათქვამია სუს-ის განცხადებაში.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის კონტრტერორისტული ცენტრი გამოძიებას სისხლის სამართლის კოდექსის 236-ე და 328-ე მუხლებით აწარმოებს, რაც 3-დან 6 წლამდე და 10-დან 17 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

დღეს, 5 ივნისს, აჭარის მთავრობამ „ოცნების ქალაქში“ ახალი ბინების გადაცემის ცერემონია გამართა, რომელსაც საქართველოს პრემიერ-მინისტრიც ესწრებოდა. ბინა კი, სიმბოლურად მხოლოდ ერთ ოჯახს გადასცეს. ამ ეტაპზე 582 ბინაა გასაცემი.

„დანარჩენი ოჯახების სიაც შედგენილია, თუ ვინ მიიღებს ბინას და მათ სამინისტროს წარმომადგენლები უკვე უკავშირდებიან.“ – გვითხრეს აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროში.

ვინ არის სიაში და როდის გადასცემენ ბინებს დარჩენილ 581 ოჯახს, ეს „ოცნების ქალაქში“ მცხოვრებლებმა ზუსტად არ იციან.

ვადები ვერც ჯანდაცვის სამინისტროში დაგვიზუსტეს: „ამ  ოჯახებთან სამინისტრო ამყარებს კომუნიკაციას და ბინები მათ უახლოეს პერიოდში გადაეცემათ. ამასთან დაკავშირებით კი შემდეგ ცალკე დავუკავშირდებით. დღეს სიმბოლურად გადაეცა გასაღები ერთ ოჯახს. ამდენი აქტივობა ერთად ვერ მოხერხდებოდა ერთ დღეს“.

აჭარის მთავრობა არ ასაჯაროებს იმ 582 ოჯახის სიას, ვისაც ბინები უნდა გადასცენ.

ოჯახების სიას კი, რომლებსაც პირველ ეტაპზე გადასცემდნენ ბინებს, აჭარის ხელისუფლებისგან „ოცნების ქალაქში“ მცხოვრებლები ადრეც ითხოვდნენ; ასევე ითხოვდნენ საგარანტიო ხელშეკრულებების გაფორმებასაც, თუმცა მთავრობას არც სია გადაუცია ამ ოჯახებისთვის და არც ხელშეკრულებები გაუფორმებია. მოსახლეობა პერიოდულად აქციებსაც მართავდა ამ მოთხოვნებით. ვარაუდობდნენ, რომ მათ ბინებს წინასაარჩევნოდ მაინც გადასცემდნენ.

ვრცლად: ვინ [ვერ] მიიღებს ბინას „ოცნების ქალაქში“

„ოცნების ქალაქის“ მიმდებარედ კორპუსების მშენებლობაზე აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს ხელშეკრულება კომპანია „დაგთან“ 38 745 999 ლარზე ჰქონდა გაფორმებული.

ხელშეკრულება 2020 წლის 13 თებერვალს გაფორმდა და მშენებლობა 2021 წლის 13 ივლისის ჩათვლით პერიოდში უნდა დასრულებულიყო. თუმცა ეს ვადა შეიცვალა და სახელშეკრულებო ღირებულებაც 40 973 388 ლარამდე გაიზარდა. სამუშაოები კი 2023 წლის 25 ოქტომბრამდე უნდა დასრულებულიყო.

მშენებელ კომპანიაში „ბათუმელებს“ 4 თვის უკან უთხრეს, რომ კორპუსების მშენებლობა დასრულებული იყო.

ვრცლად: „ოცნების ქალაქში“ კორპუსებს ვალაგებთ – მშენებელი კომპანია

როგორც ადრე „ბათუმელებს“ აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროდან მოგვწერეს: „აჭარის მთავრობის განკარგულებით, 2019 წელს შეიქმნა სახელმწიფოს საკუთრებაში არსებული უძრავი ქონების [ე.წ. „ოცნების ქალაქი“] მოქალაქეთა მიერ თვითნებურად დაკავების ფაქტების შემსწავლელი სამუშაო ჯგუფი. ამ ჯგუფმა იმავე წელს დანომრა 1 726 საცხოვრისი, ხოლო წარმოდგენილი განცხადებებიდან რეგისტრაცია გაიარა – 1 607-მა ოჯახმა.“

582 ოჯახის ბინებით დაკმაყოფილების შემდეგ „ოცნების ქალაქში“ ბინის მოლოდინში 1 025 ოჯახი დარჩება.

ამ ოჯახების ბინებით დაკმაყოფილება კი, სამომავლოდ „ოცნების ქალაქის“ არსებული ტერიტორიის განაშენიანების გეგმის განხორციელებაზეა დამოკიდებული.

ამ თემაზე:

გუშინ, 4 ივნისს, ნიუ-იორკში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის 78-ე სესიის ფარგლებში, ირანის ისლამურმა რესპუბლიკამ თავი შეიკავა „აფხაზეთიდან და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ რეზოლუციის კენჭისყრაში მონაწილეობისგან და, შესაბამისად, მას მხარი არ დაუჭირა.

რატომ არ მიიღო კენჭისყრაში მონაწილეობა ირანმა? – „ნეტგაზეთმა“ ამ კითხვით მიმართა ირანის საელჩოს საქართვლოში.

ირანის საელჩოს პრესსამსახურის წერილობითი პასუხის თანახმად, ზოგიერთი პარტნიორის თხოვნის მიუხედავად,  საქართველოს, როგორც მეგობარი ქვეყნის დამოუკიდებლობისა ტერიტორიულ მთლიანობას ირანმა არაერთხელ დაუჭირა მხარი.

„ქვეყნების დამოუკიდებლობისა და ტერიტორიული მთლიანობის პატივისცემა არის ირანის ისლამური რესპუბლიკის პოლიტიკის ერთ-ერთი ფუნდამენტური პრინციპი. ზოგიერთი პარტნიორის თხოვნის მიუხედავად, ირანმა არაერთხელ გამოაცხადა თავისი მკაფიო და გამჭვირვალე პოზიცია საქართველოს, როგორც მეგობარი ქვეყნის დამოუკიდებლობისა და ტერიტორიული მთლიანობის მხარდაჭერასთან დაკავშირებით.

ირანის ისლამურ რესპუბლიკასა და საქართველოს შორის თანამშრომლობის ერთ-ერთი გამოკვეთილი მიმართულება არის ურთიერთდახმარება საერთაშორისო ორგანიზაციებში, რის საფუძველზე ორივე ქვეყანა თავს იკავებს ერთმანეთთან დაკავშირებული რეზოლუციების კენჭისყრის დროს.

ამასთან, ირანის ისლამური რესპუბლიკა ყოველთვის მხარს უჭერს საქართველოს საერთაშორისო ორგანიზაციებში. ამის მაგალითია სულ ახლახანს, გაეროს ადამიანის უფლებათა და ბავშვის უფლების კომიტეტების წევრთა არჩევნებში საქართველოს მიერ წარდგენილი კანდიდატების მიმართ გამოხატული მხარდაჭერა“, – მოგვწერეს ირანის ისლამური რესპუბლიკის საელჩოს პრესსამსახურიდან.

____

ამავე თემაზე:

„მადლობა ჩინეთს იმისათვის, რომ მან შეინარჩუნა მანამდე დაკავებული პოზიცია”, – თქვა ირაკლი კობახიძემ დღეს, 5 ივნისს გაეროს რეზოლუციის შეფასებისას, რომელიც აფხაზეთსა და ცხინვალში დევნილების დაბრუნებას ეხება.

ჩინეთს სტრატეგიულ პარტნიორად აცხადებთ, როცა მან მხარი არ დაუჭირა გაეროს რეზოლუციას – შეახსენეს პრემიერ-მინისტრს ჟურნალისტებმა.

„ჩინეთი მყარად აღიარებს საქართველოს სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას. ეს არის ჩინეთის ოფიციალური პოზიცია, თქვენ შეიძლება ეს არ გსიამოვნებდეთ, მაგრამ ჩინეთის ოფიციალური პოზიციაა, რომ ჩინეთი აღიარებს საქართველოს სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას. ეს ვიცი, რომ გწყინთ, მაგრამ ჩინეთის ოფიციალური პოზიცია ეს არის“, – განაცხადა პრემიერმა ჟურნალისტის რეპლიკაზე.

განმეორებით დასმულ კითხვაზე, თუ სტრატეგიული პარტნიორია, მაშინ რატომ არ დაუჭირა გაეროს რეზოლუციას მხარი, რომელიც რუსეთის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე დევნილების დაბრუნების საკითხს ეხებოდა, კობახიძის პასუხი იყო: „სასაცილოა, რასაც თქვენ ლაპარაკობთ“.

საქართველოს ახალმა სტრატეგიულმა პარტნიორმა, ჩინეთმა გაეროში „აფხაზეთიდან, ცხინვალის რეგიონიდან [სამხრეთ ოსეთი], საქართველოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ რეზოლუციის კენჭისყრაში მონაწილეობისგან თავი შეიკავა და, შესაბამისად, მას მხარი არ დაუჭირა.

რეზოლუციის კენჭისყრა 4 ივნისს, ნიუ-იორკში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის 78-ე სესიის ფარგლებში გაიმართა.

ამავე თემაზე:

ჩინეთმა გაეროში მხარი არ დაუჭირა აფხაზეთიდან და ცხინვალიდან დევნილებზე რეზოლუციას

ირანის ისლამურმა რესპუბლიკამ, სადაც საქართველოს პრემიერი ირაკლი კობახიძე ერთ-ერთი ბოლო ვიზიტით იმყოფებოდა ამ ქვეყნის პრეზიდენტის დაკრძალვის ცერემონიაზე, გაეროში მხარი არ დაუჭირა რეზოლუციას, რომელიც აფხაზეთსა და ცხინვალში დევნილების დაბრუნებას ეხება. ირანმაც, ჩინეთის მსგავსად, რომელიც საქართველოს ახალი სტრატეგიული პარტნიორია, კენჭისყრაში მონაწილეობისგან თავი შეიკავა.

„აფხაზეთიდან და ცხინვალის რეგიონიდან [სამხრეთ ოსეთი], საქართველოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ“ გაეროში რეზოლუციის კენჭისყრაში მონაწილეობისგან თავი შეიკავა და, შესაბამისად, მას მხარი არ დაუჭირა საქართველოს ახალმა სტრატეგიულმა პარტნიორმა ჩინეთმა.

რეზოლუციის კენჭისყრა 4 ივნისს, ნიუ-იორკში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის 78-ე სესიის ფარგლებში გაიმართა.

რეზოლუცია საქართველოსა და მსოფლიოს სხვადასხვა რეგიონის 64 ქვეყნის მიერაა ინიციირებული. წელს რეზოლუციას 103-მა სახელმწიფომ დაუჭირა მხარი (შარშან მხარს 100 სახელმწიფო უჭერდა), რაც აქამდე დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია.

რეზოლუციას პირველად ისტორიაში დაუჭირა მხარი საქართველოს მეზობელმა სახელმწიფო სომხეთმა.

რეზოლუციის წინააღმდეგ ხმა მისცა 9 სახელმწიფომ, ხოლო 52-მა კენჭისყრაში მონაწილეობისგან თავი შეიკავა, მათ შორის იყო ირანიც.

___

სტატია:

ჩინეთი აფხაზეთში დევნილების დაბრუნებას მხარს არ უჭერს – ახალი სტრატეგიული პარტნიორის პოლიტიკა

ჯული ფიჩხაია დევნილია აფხაზეთიდან, თუმცა ახლა ემიგრანტია გერმანიაში და საქართველოში დარჩენილ ოჯახს ასე არჩენს. ფინანსურად ეხმარება ნათესავებსაც.

„ბათუმელებთან“ ჯული ფიჩხაია იმ საფრთხეებზე დარდობს, რაც შესაძლოა მოჰყვეს რუსული კანონის მიღებას საქართველოში. იმ შემთხვევაში თუ დასავლეთი სანქციებს აამოქმედებს, შესაძლოა საქართველოში ევროპის ქვეყნებიდან ფულადი გზავნილებიც შეიზღუდოს. 

ემიგრაციიდან საქართველოში მილიონობით ფულადი გზავნილები შემოდის წელიწადში და ამ გზავნილების შეჩერება არა მარტო კონკრეტულ ოჯახებს დააყენებს რისკის წინაშე, მნიშვნელოვნად დააზარალებს ქვეყნის ეკონომიკასაც. 

„ეს საფრთხეები ყველა ემიგრანტს გააზრებული გვაქვს და ძალიან ვნერვიულობთ. 

გარდა იმისა, რომ ვდარდობთ ქვეყნის დასანქცირების საფრთხეზე, ვდარდობთ ჩვენს ოჯახებზეც, რადგან თუ სანქციები ამოქმედდება, შესაძლოა აიკრძალოს ფულადი გზავნილები  ც და ეს მეორე უბედურებაა ჩვენთვის, რადგან ოჯახებს ფულს ვეღარ გამოვუგზავნით. 

ძალიან ბევრს ნერვიულობს ჩემი სამეგობრო, ოჯახი – არ ვიცით რა იქნება ხვალ. 

ჩვენ უკან ოჯახებია, ბანკებია. მარტო საარსებო მინიმუმზე ხომ არ არის აქ საუბარი, ბევრი პასუხისმგებლობა გვაქვს აღებული. მათ შორის შვილების განათლება და ასე შემდეგ. ერთი ემიგრანტი შეიძლება 2-3 ოჯახს ინახავდეს საქართველოში და ცხადია ეს ყველაფერი შეიძლება დაკარგონ ამ ოჯახებმა“, – ამბობს ჯული ფიჩხაია. 

ჯულის თქმით, მისი ოჯახის წევრებს გააზრებული აქვთ ის საფრთხეები, რაც „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებამ შეუქმნა ქვეყანას დღეს, მაგრამ იმედოვნებს, რომ ხალხს არჩევნებზე შეუძლია მიიღოს გონივრული და სწორი გადაწყვეტილება და ასე დაიბრუნოს ევროპული მომავალი.

„ჩვენი ქვეყანა, ჩვენი ოჯახები ძალიან დიდი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. საბედნიეროდ, ჩემი ოჯახის წევრებს ეს საფრთხეები გააზრებული აქვთ. 

მე როგორც ერთი რიგითი ქართველი, უარს ვეუბნები რუსულ კანონს და მხარს ვუჭერ საქართველოს ევროპულ მომავალს, რადგან ჩვენი ადგილი ევროპაშია, მარტო ვერანაირად ვერ ვიქნებით და ვერც რუსეთთან ვიქნებით. 

მე ჩემი შვილების მომავალს ვხედავ ევროპულ საქართველოში. ამიტომ ისევ ჩემი ხალხის გონიერების იმედი მაქვს, რომ საარჩევნო უბანზე მისული სწორ არჩევანს გააკეთებს და რაღაც შეიცვლება უკეთესობისკენ. ზღაპრის ბოლო იქნება კეთილი. ამის მჯერა, რადგან გამოსავალს ისევ ვხედავ ჩვენში, ყველა ქართველში.

მარტო სიმღერა, რომ „აფხაზეთი საქართველოა“ ეს არ წაიყვანს ქვეყანას წინ. იმედი მაქვს, აფხაზეთში დაბრუნებასაც შევძლებთ და ჩვენი შვილებიც იცხოვრებენ ევროპულ საქართველოში“, – ამბობს ჯული ფიჩხაია. 

რუსული კანონის მიხედვით, უცხოურ ძალად გამოცხადდებიან ის ეთნიკური ქართველებიც, რომლებსაც უკვე უცხო ქვეყნის მოქალაქეობა აქვთ მიღებული. შესაბამისად, მათ მიერ საქართველოში გამოგზავნილი ფულის მიმღები პირების, მათ შორის ამ ადამიანის ოჯახის წევრების დაბარების უფლებაც ექნება იუსტიციის სამინისტროს. 

„ბევრს აღარ აქვს საქართველოს მოქალაქეობა, მაგრამ ეს ადამიანები ბევრად პატრიოტები არიან და უფრო მეტად შესტკივათ გული საქართველოზე, ვიდრე მანდ მყოფ ზოგიერთ ჩინოვნიკს. 

ამიტომ, არც კი ვიცი, რა შეიძლება დავარქვა ამ ყველაფერს. ცხადია, ძალიან დიდ ზიანს მოუტანს ეს ყველაფერი მთელ ქვეყანას. არ მინდა 37 წელში დავბრუნდეთ და რეპრესიები გავიაროთ. 

ამიტომ ვამბობ, რომ არჩევნების იმედი მაქვს. იმის, რომ ხალხი გააკეთებს სწორ არჩევანს. მათ შორის ჩემი სანათესავოც და ქვეყანას შევცვლით უკეთესობისკენ. 

ყველამ უნდა გავიაზროთ, რომ ამ არჩევნებზე სწორი გადაწყვეტილების მიღება მარტო ამ კონკრეტული ადამიანებისთვის კი არ არის გადამწყვეტი, არამედ მთელი ქვეყნისთვის. 

ვისაც დღეს ჯერ კიდევ არ აქვს არსებული მდგომარეობა გააზრებული, მათ მინდა მივმართო, რომ სხვისი შვილებისთვის კი არა, თქვენი შვილებისთვის გააკეთეთ სწორი არჩევანი, თქვენ შვილებს ხვალ რომ არ შერცხვეთ თქვენი – მშობლების და ოჯახის წევრების.

უნდა ვიფიქროთ ხვალინდელ დღეზე და მხოლოდ დღევანდელი დღით ნუ შემოიფარგლებით, რადგან დღეს შეიძლება ვიღაც კარგად გრძნობს თავს, მაგრამ როგორი იქნება მისი ცხოვრება და მათი შთამომავლობის, არავინ იცის.

ამიტომ გავიაზროთ ეს ყველაფერი. 

ჩემი მეუღლე და შვილები ამჟამად თბილისში არიან, რადგან სტუდენტი შვილები მყავს და სწავლობენ. ჩხოროწყუში ცხოვრობს ჩემი ძმის ოჯახი, რომელიც უკრაინაში დაიღუპა ომში. ძმის და მაზლის ოჯახსაც ვეხმარები შეძლებისდაგვარად, ამიტომ არსებული საფრთხეები ყველას გვადარდებს და გვაფიქრებს“, – ამბობს ჯული ფიჩხაია. 

დღეს, 3 ივნისს, რამდენიმე უსახლკარო ხელვაჩაურში, თავდაცვის სამინისტროს კუთვნილ შენობაში შეიჭრა.

„წუხელ, დაახლოებით ღამის 4 საათზე შევიჭერით ყოფილ სამხედრო სახლში, ხელვაჩაურში. ჩვენ ვითხოვთ თავშესაფარს, წლებია მთავრობიდან არავინ ყურადღებას არ გვაქცევს. მხოლოდ წყლის შემოტანის უფლება მოგვცეს ახლახან, პოლიციელები არიან ირგვლივ,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ მაგული ფუტკარაძე. ის სახალხო დამცველის და ყველა შესაბამისი პირის დაინტერესებას ითხოვს, ვისაც უსახლკაროების დახმარება შეუძლია.

უსახლკაროების თქმით, მიტოვებულ შენობაში საცხოვრებელი პირობები არ არის, მაგრამ ისინი ამ შენობის დატოვებას არ აპირებენ, ვიდრე მათ ხელისუფლება არ მოუსმენს.

წლებია ბათუმში უსახლკაროები აქციებს მართავენ, თუმცა მათი პრობლემა ხელისუფლებას არ შეუსწავლია, არც შესაბამისი პროგრამა შეუმუშავებიათ, რაც ამ კატეგორიის უსახლკარო ადამიანების ბინით უზრუნველყოფას ითვალისწინებს.

უსახლკაროების თქმით, მათთან კონკრეტული პირები შევიდნენ, რომლებიც რამაზ ჯინჭარაძის, ბათუმის საკრებულოს თავმჯდომარის სახელით დაელაპარაკნენ.

„ბატონი რამაზი ვისზეც რა შეუძლია, ყოველთვის ეხმარება, კომუნიკაცია უნდა შევძლოთ,“ – ისმის ჩანაწერში კაცის ხმა, რომელიც უსახლკაროებს გადაუღიათ, თუმცა მისი სახე არ ჩანს.

„სამი წელია დავდივართ, პასუხები მოვიტანოთ?“ – მიმართავენ ჯინჭარაძის წარმომადგენელს უსახლკაროებს.

უსახლკაროები, რომლებიც ახლა ხელვაჩაურში, სახელმწიფოს კუთვნილ შენობაში შეიჭრნენ და მანამდე აქციებით ხელისუფლების ყურადღებას ითხოვდნენ, ბათუმში ქირით ცხოვრობენ. მათი დიდი ნაწილი სოციალურად დაუცველია, არიან მარტოხელა დედები, შშმ პირები, ოჯახში ძალადობის მსხვერპლები…

მაგული ფუტკარაძეც მარტოხელა დედაა. ის შვილთან ერთად ცხოვრობს ახლობლებთან. მაგული ფუტკარაძის შვილი შშმ პირია, თუმცა ამ სტატუსის მიუხედავად იგი პოლიციამ 2024 წლის 19 აპრილს, უსახლკაროების აქციაზე, ადმინისტრაციული წესით დააკავა.

უსახლკაროები 2023 წლის ბოლოს ბათუმში, ერთ-ერთ სახელმწიფო შენობაში შეიჭრნენ. იმის გამო, რომ მათ საკვების და წყლის შენობაში შეტანის უფლება არ მისცეს, მალევე შენობის დატოვება მოუხდათ.

ცოტა ხნის წინ ორგანიზაციის „ხმა ერისა, გზა ხსნისა“ მიერ გავრცელებულ ფეისბუკლაივიდან ჩანს, რომ შენობას, სადაც უსახლკაროები შეიჭრნენ, ჯარისკაცები იცავენ. ამ ორგანიზაციის წარმომადგენელს მთავარ შესასვლელთან უნიფორმაში გამოწყობილი პირები არ უშვებენ და პასუხობენ: „ისინი [უსახლკაროები] უნებართვოდ შევიდნენ“.