„აზვირთებული, უსახლკარო და მშიერი ხალხი წაგლეკავთ, ჩვენ დასაკარგი აღარაფერი გვაქვს,“ – ეწერა ტრანსპარენტზე, რომელიც უსახლკარო ადამიანებმა დღეს, 31 აგვისტოს, ბათუმის მერიასთან გამოფინეს. საპროტესტო აქციის მონაწილეებს ბათუმის მერიიდან და საკრებულოდან არავინ შეხვედრია.
ათობით ადამიანი ბათუმის მერიასთან პერიოდულად იკრიბება და ითხოვს ისეთი საცხოვრებლის შეთავაზებას, რომლის გამოსყიდვასაც ისინი შეძლებენ.
„წლებია ნაქირავებში ვცხოვრობთ, სოციალურად დაუცველები ვართ, „იაფი სახლი“ არ გვიწევს. მერია მხოლოდ თავშესაფარს გვთავაზობს, სადაც დღისით ვერ გაჩერდები. ყველამ იცით, რომ ქალაქში ბინები გაძვირდა, მერიაში ჩვენი მოსმენაც კი არ სურთ,“ – გვიყვება მზიური ბალაძე, რომელიც 38 წელია ცხოვრობს ნაქირავებში შშმ შვილთან ერთად.
მზიური ბალაძე ერთი წლის წინ შეხვედრია ბათუმის მერს, არჩილ ჩიქოვანს:
„დამპირდა, რომ შეიმუშავებდნენ პროგრამას, მაგრამ არაფერს არ გვთავაზობენ. იმის მერე არც მერი გვხდება და არც სხვა ვინმე, ვინც მოგვისმენს.
ჩემი შემოსავლის წყარო მხოლოდ პენსია და შვილის პენსიაა, რომელიც შშმ პირია. ჯამში 550 ლარს ვიღებთ, ქირაში კი, 350 ლარია. სასადილოში ვერ ვიარე, რადგან ორი ტრანსპორტის გამოცვლა მიწევდა, შორია.
ძალიან რთულია ამ თანხის გადანაწილება ისე, რომ გეყოს. გოგო შვილი დაოჯახებულია და ის მეხმარება, თორემ ვერ ვიარსებებდით. მე დაოჯახების დღიდან ნაქირავებში ვარ, ჩემი მეუღლე მრავალშვილიანი ოჯახიდან იყო, ელოდა ბინას საბჭოთა წყობის დროს, მაგრამ შემდეგ წყობა შეიცვალა…“ – გვითხრა მზიური ბალაძემ.
მზიური ბალაძე უსახლკაროთა აქციაზე ბათუმის მერიასთან
„ჩემს მცირეწლოვან შვილს აუტისტური სპექტრი აქვს, მეუღლეს მუშაობა არ შეუძლია, აგვისტოს ომის ვეტერანია, ქირაში ვართ სამი წელია და 500 ლარს ვიხდით,“ – ამბობს მადლენა გოგიტიძე. ისიც ითხოვს ბათუმის მერიისგან ისეთი პროგრამის შექმნას, რომელიც მას ბინის შეძენის შესაძლებლობას მისცემს.
„ჩვენი სახლი ქობულეთში ბანკმა წაიღო, მერე ემიგრაციაში ვიყავი თურქეთში, დავბრუნდი, შვილი გავაჩინე და მას ბევრი საჭიროება აქვს. ძალიან მეხმარება აჭარის ჯანდაცვის სამინისტრო, მაგრამ ქირის ფულს ვერ ვუთავდებით,“ – გვითხრა მადლენა გოგიტიძემ.
აქციის მონაწილეები არ გამორიცხავენ გადაკეტონ გზის სავალი ნაწილი მომავალი კვირის ხუთშაბათს, როცა ისევ ბათუმის მერიასთან, ვარდების სკვერში შეიკრიბებიან.
გულნარა აბაშიძე: „სამი ბავშვი გამოვაწყვე სასკოლოდ, 390 ლარი ვალი დამრჩა. უბინაოდ რაც დავრჩით, შვილიშვილებს მე ვზრდი, ბავშვების დედა წავიდა…ჩემი შვილი „სანდასუფთავებაში“ მუშაობს და ხელფასი 700 ლარი აქვს, ქირაში 500 ლარის ვიხდით. რა უნდა ვქნათ?“
დალი თებიძე: „მოდით და ჩემი ბინა ნახეთ – არ იცხოვრება, 450 ლარს ვიხდი თვეში, დიაბეტიანი შვილიშვილი მყავს და ოთახს ფანჯარა საერთოდ არ აქვს. ჩემი გოგო მუშაობს მხოლოდ „ნაზილბეში“ 650 ლარად. ესაა ჩვენი შემოსავალი, სოციალური გვაქვს და სასადილო, მაგრამ რაში გვყოფნის?
ხილსაც ვერ ვყიდულობთ, ან ხილს ვინღა ყიდულობს?“
