Batumelebi

სინდისის პატიმარმა, ირაკლი ქერაშვილმა ციხიდან წერილი გამოაგზავნა, რომლითაც ის მებრძოლ ქართველ ქალებს მადლობას უხდის.

„ბათუმელები“ უცვლელად გთავაზობთ სინდისის პატიმრის წერილს.

“ეს წერილი მინდა დავიწყო მადლობით. მადლობა ქართველ ქალებს, დედებს და დებს.

მადლობა, მხარდაჭერა და სოლიდარობა სინდისის პატიმარ, ძლიერ და გაუტეხელ ქალს, მზია ამაღლობელს!

„გავრილოვის ღამიდან“ მოყოლებული არა ერთგზის მითქვამს ეს სიტყვები – „ამ პროცესში ქალების იმედი უფრო მაქვს“.

ჯერ კიდევ გნეუს პომპეუსის ლაშქრობის დროინდელ ისტორიულ წყაროებში ვხვდებით ამბავს, თუ როგორ შეუპოვრად იბრძოდნენ „ქართველი ამორძალები“.

არაერთხელ ვიყავი ქალების მარშის მონაწილე და მინდა გითხრათ, რომ ვამაყობ თქვენით.

დღეს უშიშარ ქალთა, დედათა, დათა და ცოლთა წვლილი ჩვენს ბრძოლაში უაღრესად დიდია!

არ შემიძლია არ შევეხო იმ უძლიერეს ემიგრანტ დედებს, რომელნიც გადახვეწილნი არიან შორს სამშობლოსგან და ოჯახებისგან, რათა უზრუნველყონ მათი შვილები და ოჯახები, ქვეყნის ეკონომიკაც მათზე დგას. თქვენ გმირი დედები ხართ, როგორც დედაჩემი.

მე ვიცი, რომ სულ მალე ერთად ავაშენებთ ისეთ საქართველოს, როგორზეც ვოცნებობთ!

თქვენ, ქართველი ქალები, ჩვენი დროის მარო მაყაშვილები ხართ. და ეს ფაქტი მე მარწმუნებს, რომ ჩვენ აუცილებლად გავიმარჯვებთ. გავიმარჯვებთ სახელოვნად!

პატივისცემით! თქვენი თანამებრძოლი ირაკლი ქერაშვილი“.

25 მარტს გაიმართა ირაკლი ქერაშვილის და სხვა 10 პატიმრის სასამართლო პროცესი, სადაც მოსამართლე ირაკლი შვანგირაძემ დარბაზში არ დაუშვა დამსწრეები.

მოსამართლემ სხდომაზე არ დაუშვა არც ირაკლი ქერაშვილის ემიგრანტი დედა, რომელიც საქართველოში შვილის დაპატიმრების შემდეგ ჩამოვიდა და უკან, იტალიაში დაბრუნებამდე შვილის ნახვის ბოლო შანსი ჰქონდა. ადვოკატებმა და ბრალდებულებლმა არაერთხელ მიმართეს მოსამართლეს გამონაკლისის დაშვების თხოვნით, რასაც პროკურორებიც არ ეწინააღმდეგებოდნენ, თუმცა მოსამართლემ განმარტა, რომ წესი წესია და პატიმრის დედას უარი უთხრა სასამართლო დარბაზში დაშვებაზე.

პროევროპული აქციების 11 მონაწილეს — ანდრო ჭიჭინაძეს, ონისე ცხადაძეს, რევაზ კიკნაძეს, ჯანო არჩაიას, გურამ მირცხულავას, ლუკა ჯაბუას, ვალერი თეთრაშვილს, გიორგი ტერიშვილს, ირაკლი ქერაშვილს, რუსლან სივაკოვსა და სერგი კუხარჩუკს ბრალდება წარდგენილი აქვთ სისხლის სამართლის კოდექსის 225-ე მუხლის მეორე ნაწილით, რაც ჯგუფურ ძალადობაში, ამ შემთხვევაში, პოლიციელებზე თავდასხმაში მონაწილეობას გულისხმობს. ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში თითოეულ მათგანს 4-დან 6 წლამდე პატიმრობა ემუქრება.

საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილი დღეს, 26 მარტს, ლატვიის რესპუბლიკაში პრეზიდენტ ედგარს რინკევიჩს შეხვდა.

„ძალიან სასიამოვნოა საქართველოს მე-5 პრეზიდენტთან შეხვედრა რიგის სასახლეში. კიდევ ერთხელ დავადასტურე ლატვიის მტკიცე მხარდაჭერა საქართველოს ხალხის დემოკრატიული და ევროპული მისწრაფებების მიმართ“ – დაწერა რინკევიჩმა X-ზე სალომე ზურაბიშვილთან შეხვედრის შემდეგ.

სალომე ზურაბიშვილის პრესსამსახურის ცნობით, დღესვე უმაღლესი დონის შეხვედრები გაიმართება ლატვიის სეიმის სპიკერთან, სეიმის თავმჯდომარის მოადგილესთან და საგარეო კომიტეტის წევრებთან.

სალომე ზურაბიშვილი ლატვიაში ვიზიტს ანალიტიკური ცენტრის წარმომადგენლებთან შეხვედრით დაასრულებს, სადაც ქვეყანაში შექმნილი მდგომარეობისა და არსებული გამოწვევების შესახებ ისაუბრებს.

გუშინ, 25 მარტს, სალომე ზურაბიშვილი ვილნიუსში შეხვდა ლიეტუვის პრეზიდენტს, გიტანას ნაუსედას.

შეხვედრისას ხაზი გაესვა „ქართული ოცნების“ მზარდ, რეპრესიულ პოლიტიკას სამოქალაქო საზოგადოების, თავისუფალი და კრიტიკული მედიისა და პოლიტიკური სუბიექტების მიმართ. საუბარი ასევე შეეხო რუსეთიდან მომდინარე ჰიბრიდულ საფრთხეებს.

„თუ ვივარაუდებთ, რომ ფრიდრიხ მერცი გახდება გერმანიის ახალი კანცლერი, მეეჭვება, რომ „ოცნებამ“ შეძლოს მასთან საერთო ენის გამონახვა. მერცი პრინციპული პოლიტიკოსია, ის განსაკუთრებით უჭერს მხარს უკრაინას და მგონია, რომ რეჟიმი, რომელიც რეალურად რუსეთის მხარესაა და უკრაინის წინააღმდეგ, მერცთან საერთო ენას ვერ გამოძებნის,“ – მიიჩნევს ბუნდესტაგის საგარეო პოლიტიკის მრჩეველი მიხეილ სარჯველაძე.

2025 წლის 24 მარტს გერმანიამ სანქციები დაუწესა ქართველ ოფიციალურ პირებს, რომლებიც საპროტესტო აქციების დარბევაზე არიან პასუხისმგებელნი.

რა იცვლება „ოცნების“ წარმომადგენლების დასანქცირებით გერმანია -საქართველოს ურთიერთობაში? – „ბათუმელებმა“ ბუნდესტაგის საგარეო პოლიტიკის მრჩეველთან, მიხეილ სარჯველაძესთან ინტერვიუ ჩაწერა.

• ბატონო მიხეილ, გერმანიამ სანქციები დაუწესა ქართველ ოფიციალურ პირებს, რომლებიც დარბევაზე არიან პასუხისმგებელნი. რას ნიშნავს ამ ტიპის სანქციების დაწესება გერმანიის მხრიდან, რა იცვლება ამით? 

ეს არის სანქციების მეორე ტალღა, რომელიც გერმანიამ დაუწესა „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლებს, მათ შორის, მაღალჩინოსნებს.

მოგეხსენებათ, გერმანიამ პირველი სანქციები დააწესა 2024 წლის დეკემბრის ბოლოს იმ პირებთან მიმართებაში, რომლებიც საქართველოში მომიტინგეებისა და ოპოზიციის წევრების მიმართ ძალადობაზე იყვნენ პასუხისმგებელნი. სანქციების მეორე ნაკადის შემთხვევაში არ ვიცით, ვინ დასანქცირდნენ, რადგან გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო არ ასახელებს ხოლმე სახელებსა და გვარებს. ქვეყანაში შესვლაზე დამატებითი აკრძალვები დაუწესდათ „ქართული ოცნების“ ოფიციალურ პირებს და არ არის გამორიცხული, სანქციები „ქართული ოცნების” მთავრობის წარმომადგენლებზეც ვრცელდებოდეს.

ეს ნიშნავს წნეხის კიდევ გაძლიერებას „ქართულ ოცნებაზე“ გერმანიის ამჟამინდელი ხელისუფლების მიერ, რომელსაც ოლაფ შოლცი ხელმძღვანელობს.

ეს ჯერ კიდევ მოქმედი ხელისუფლებაა გერმანიაში, ვიდრე არ ჩამოყალიბდება ახალი ხელისუფლება. სავარაუდოდ უახლოეს ხანში მოხდება ახალი სამთავრობო კოალიციის დაკომპლექტება და მერე უკვე ვნახავთ, თუ რა კურსს აირჩევს გერმანიის ახალი მთავრობა „ქართულ ოცნებასთან“ დაკავშირებით.

მსგავსი სანქციების დაწესების შემთხვევაში ძირითადი ორგანიზატორი, შინაარსობრივად თუ ტექნიკურად, როგორც წესი, გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროა, რომელსაც „მწვანეთა“ წარმომადგენელი ხელმძღვანელობს. ,,მწვანეები” ახალ ხელისუფლებაში არ იქნებიან, თუმცა ახალ მთავრობაში წამყვანი ძალა კავშირი იქნება, რომელიც „ქრისტიან-დემოკრატიული“ და „ქრისტიან-სოციალური“ პარტიებისგან შედგება.

მე მგონია, რომ სანქციების პოლიტიკა არ შეწყდება. პირიქით, წნეხი „ქართულ ოცნებაზე“ ქვეყანაში ავტორიტარიზმის დამყარებისა და დემოკრატიისთვის ძირგამომთხრელი ქმედებების გამო, ჩემი აზრით, კიდევ უფრო გაიზრდება.

• წნეხი ახსენეთ. თქვენი დაკვირვებით, რა სახის წნეხია სანქცია „ქართული ოცნებისთვის“ ევროპის ერთ–ერთი ლიდერი ქვეყნისგან? 

ვფიქრობ, რომ ამ ეტაპზე გარდამტეხი ცვლილების გამოწვევა ამ შედარებით მცირე განზომილების სანქციებს არ შეუძლია. თუმცა ის უქმნის დისკომფორტს „ქართულ ოცნებას“ და ამით მიზანს აღწევს.

მსგავსი ტიპის სანქციები, რომელიც ვიწრო ჯგუფით შემოიფარგლება, მგონია, რომ რეჟიმის ქმედითუნარიანობაზე განსაკუთრებულ ზეგავლენას ვერ მოახდენს. ამიტომ საჭიროა სანქციების გაფართოება და სხვა ევროპული ქვეყნების გააქტიურება ამ მიმართულებით.

თუმცა არ უნდა გვქონდეს ილუზია, რომ მხოლოდ სანქციებს შეუძლია „ქართული ოცნების“ ავტორიტარული კურსის შეჩერება.

• დასანქცირების შემდეგ რამდენად რჩება „ოცნების“ ანტიკონსტიტუციურ ხელისუფლებას რესურსი, გამონახოს საერთო ენა მერცის ახალ მთავრობასთან? 

ვხედავთ, რომ რეალურად გერმანია-საქართველოს ურთიერთობა ბოლო 35 წლის მანძილზე ყველაზე დაბალ ნიშნულზეა. მას შემდეგ, რაც გერმანია გაერთიანდა, „ცივი ომის“ დასრულების შემდეგ მსგავსი ცუდი ურთიერთობა გერმანიასა და საქართველოს შორის პოლიტიკურ დონეზე არ ყოფილა.

„ქართულ ოცნებას“ არ ჰყავს ელჩი გერმანიაში გასული წლის ოქტომბრიდან. როცა ქვეყანას არ ჰყავს ელჩი ევროკავშირის ყველაზე ძლიერ სახელმწიფოში, ეკონომიკური თვალსაზრისით, ეს უკვე ქვეყნის იზოლაციისა და ორმხრივი ურთიერთობების გაუარესების სიმპტომია.

გარდა ამისა, სავარაუდოდ, „ქართულ ოცნებას“ ურთიერთობების დალაგების გარკვეული, თუმცა მცდარი მოლოდინები გაუჩნდა, როცა გასული წლის შემოდგომაზე გერმანია პოლიტიკურ კრიზისში აღმოჩნდა და სამთავრობო კოალიცია „თავისუფალმა დემოკრატებმა“ დატოვეს.

„ქართული ოცნება“ შეეცდება, რომ გერმანიის ახალ ხელისუფლებასთან გააუმჯობესოს ურთიერთობები. მე მგონია, რომ ამას ისინი ვერ შეძლებენ ერთი მარტივი მიზეზის გამო – „ქართული ოცნება“ არ არის მზად წავიდეს დათმობაზე და შეწყვიტოს ავტორიტარული პოლიტიკის გატარება, რადგან ამ შემთხვევაში პარტიას ძალაუფლების დათმობაც მოუწევს. შესაბამისად, თუ „ქართული ოცნება“ დათმობებზე არ წავა, არ შეიცვლება გერმანიის პოზიცია.

თუ ვივარაუდებთ, რომ ფრიდრიხ მერცი გახდება გერმანიის ახალი კანცლერი, მეეჭვება, რომ „ოცნებამ“ შეძლოს მასთან საერთო ენის გამონახვა. მერცი პრინციპული პოლიტიკოსია, ის განსაკუთრებით უჭერს მხარს უკრაინას და მგონია, რომ „ქართული ოცნების“ რეჟიმი, რომელიც რეალურად რუსეთის მხარესაა და უკრაინის წინააღმდეგ, გერმანიის ახალ კანცლერთან საერთო ენას ვერ გამოძებნის.

• გერმანიას ვეღარ ვცნობთო – რამდენიმე დღის წინ თქვა ირაკლი კობახიძემ, როცა გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ უკანონო პატიმრობაში მყოფი ჟურნალისტის, მზია ამაღლობელის დაუყოვნებლივ გათავისუფლება მოითხოვა. თქვენი აზრით, რის მიღწევას ცდილობს მსგავსი რიტორიკით „ოცნების“ პრემიერი? 

როგორც იცით, ეს არ იყო პირველი შემთხვევა – გერმანიის ელჩზე საქართველოში ხშირია ვერბალური თავდასხმა: მაგალითად, კალაძემ მას მავნებელი უწოდა. გერმანია „ოცნებამ“ ღიად დაადანაშაულა იმაში, რომ თითქოს ის ჩართულია „დიპ სთეითის“ და გლობალური ომის პარტიაში, ანუ „ქართული ოცნების“ წარმოსახვასა და პროპაგანდაში არსებულ ანტიქართულ ალიანსში.

ჩემი აზრით, „ქართულ ოცნებას“ ჰქონდა მცდელობა, როცა გერმანია აქტიურად უჭერდა და უჭერს მხარს დემოკრატიულ პროტესტს საქართველოში და ქვეყნის ევროკავშირში ინტეგრაციას, გერმანია წარმოეჩინა, როგორც გლობალური შეთქმულების ნაწილი. ასე „ქართული ოცნება“ საკუთარი თავის მშვიდობის გარანტად პოზიციონირებას და საქართველო-ევროკავშირის ურთიერთობების საბოტაჟს ცდილობდა, რაც ამ ეტაპზე შეძლო კიდეც.

• როგორ აისახება ეს პროცესი ხალხზე? უკვე შეაჩერა გერმანიამ, მაგალითად, სტუდენტებისთვის განკუთვნილი სამეცნიერო პროგრამები…

„ქართული ოცნების“ გადაწყვეტილებები და რიტორიკა, ცხადია, ნეგატიურად აისახა საქართველო-გერმანიის ურთიერთობაზე. თქვენთან წინა ინტერვიუში ვისაუბრე იმაზეც, რომ გერმანიამ შეაჩერა 237 მილიონის ოდენობის პროექტები, გერმანიის განათლების სამინისტრომ კი, ფაქტობრივად, შეწყვიტა თანამშრომლობა საქართველოს განათლების სამინისტროსთან. ბუნებრივია, მსგავსი პროცესები ხელს შეუშლის ქართველ ახალგაზრდებს, მიიღონ განათლება გერმანიაში.

ამ დროს საქართველოსა და გერმანიას შორის ურთიერთობები კულტურის და განათლების სფეროში ყოველთვის ყველაზე თვალსაჩინო და აქტიური იყო. შესაბამისად, თანამშრომლობები უნივერსიტეტებს შორის შეჩერდება. ქართულ განათლების სექტორს და განსაკუთრებით ახალგაზრდებს, წვდომა გაურთულდებათ გერმანიის განათლების სისტემასა და სტიპენდიებზე.

რაც შეხება პოლიტიკურ ურთიერთობას, ჩვენ ვხედავთ ერთგვარ „ხელის არ ჩამორთმევის პოლიტიკას“. ორმხრივი ურთიერთობების შენარჩუნება ხდება მინიმალურ დონეზე, ფორმალურად, თუმცა, რეალურად ვხედავთ, რომ გერმანია ამ პროცესში, პირველ რიგში, ჩვენს საზოგადოებას უჭერს მხარს, იმ ადამიანებს, რომლებიც ავტორიტარიზმს არ ეგუებიან.

• თუ „ოცნება“ ჩამოიშორებს ამ დასანქცირებულ პირებს, შეიძლება მან თავი დააღწიოს იზოლაციას? 

არ მგონია, „ოცნებამ“ დასაჯოს საკუთარი გუნდის რომელიმე სანქცირებული წევრი. ასე რომ მოხდეს, ფაქტობრივად, ამით რეჟიმი აღიარებს, რომ ეს ადამიანები, მათ შორის, წამყვან პოზიციებზე მყოფი პირები, დემოკრატიას ზიანს აყენებდნენ მმართველი გუნდის დავალებით.

თეორიულად თუ დავუშვებთ იმას, რომ „ქართული ოცნება“ წავა გარკვეულ დათმობაზე, რასაც ითხოვს ოპოზიცია, იგივე რიგგარეშე არჩევნები, რომლის ჩატარებაც, ჩემი აზრით, არსებულ პირობებში არაფრის მომტანია, მაშინ გერმანიის პოზიცია დიდი ალბათობით შეიცვლება. თუმცა ვფიქრობ, რომ როგორც ანტიდემოკრატიული ძალა, „ქართული ოცნება“ ფიზიკურად ვერ წავა დათმობებზე, რადგან ის ამით საკუთარ სისუსტეს აღიარებს. სწორედ ამის გამო არ უნდა გვქონდეს მოლოდინი, რომ გერმანიის დამოკიდებულება „ქართული ოცნების“ მთავრობასთან მიმართებით შეიცვლება.

• თქვენ აღნიშნეთ, გერმანია ქართველ ხალხს უჭერს მხარსო. როგორ გამოდის „ოცნების“ წარმომადგენლების დასანქცირება ხალხის მხარდაჭერა? 

გერმანია გამოირჩევა ფრთხილი საგარეო პოლიტიკით. სანქციები არის იმის გამოხატულება, რომ რეალურად გერმანიას მოთმინების ფიალა აევსო „ქართულ ოცნებასთან“ დაკავშირებით.

განცხადებებით, რომლებსაც გერმანიის მოქმედი ხელისუფლების თუ პარლამენტის წარმომადგენლები აკეთებენ, მათ შორის, საგარეო საქმეთა მინისტრი თუ ცალკეული პარლამენტარები სხვადასხვა კომიტეტიდან, ისინი მკაფიოდ აცხადებენ, რომ გერმანია ქართველი ხალხის მხარეს დგას და ამით ყველაფერია ნათქვამი.

გერმანია ცალსახად მხარს უჭერს დემოკრატიულ საქართველოს და არა „ქართული ოცნების“ ავტორიტარულ პოლიტიკას.

მსგავსი მკაფიო განცხადებები კი, პირდაპირი მხარდაჭერაა იმ ადამიანების, რომლებიც უკვე თვეებია „ქართული ოცნების“ რეჟიმს აპროტესტებენ.

გერმანიამ შეაჩერა პროექტები განვითარების პოლიტიკის მიმართულებით, რაც, რა თქმა უნდა, მოსახლეობაზეც აისახება, თუმცა ეს არის ნიშანი, რომ გერმანიის მთავრობა არ აპირებს გააგრძელოს თანამშრომლობა ავტორიტარულ რეჟიმთან სრული სვლით.

მეორე მხრივ, გერმანიას ჯერჯერობით დღის წესრიგში არ დაუყენებია უვიზო რეჟიმის შეჩერება საქართველოსთვის, რადგან ბერლინს არ სურს „ქართული ოცნების“ პოლიტიკის გამო საქართველოს მოსახლეობას მიაყენოს ზიანი.

დღეს, 25 მარტს, თბილისის საქალაქო სასამართლოში ჯგუფურ დანაშაულში ბრალდებული 11 პირის სასამართლო პროცესი მიმდინარეობს. ბრალდებულების ახლობლებსა და ოჯახის წევრებს უკვე მესამე პროცესია, რაც სხდომათა დარბაზში შესვლის უფლებას არ აძლევენ.

მოსამართლე ირაკლი შვანგირაძემ უკვე მეორედ თქვა უარი სხდომის გახსნაზე. პროცესი ბრალდებულთა ახლობლებისა და სხდომაზე დამსწრეთა მსურველების, ასევე სადამკვირვებლო ორგანიზაციების წარმომადგენლების გარეშე გრძელდება.

სასამართლო სხდომაზე სინდისის პატიმარმა რეზო კიკნაძემ კიდევ ერთხელ განაცხადა, რომ უკანონოდ არის დატყვევებული რეჟიმის მიერ.

„მიმაჩნია, რომ უკანონოდ ვართ დატყვევებული, მტკიცებულებების გარეშე მოგვწყვიტეს ოჯახებს, ახლა იმის უფლებასაც არ გვაძლევთ, რომ სასამართლოზე ვნახოთ ჩვენი მშობლები? როგორი შეუგნებელი მონა უნდა იყო ადამიანი, რომ შვილს არ მისცე დედ-მამის ნახვის უფლება.

რა დააშავა დედაჩემმა მაია ლეკიშვილმა და მამაჩემმა ილია კიკნაძემ, რომ თავის შვილს ვერ ნახულობენ სასამართლოზე. თუ ჩემს მშობლებსა და დანარჩენი ბრალდებულების ახლობლებს არ დაასწრებთ სასამართლო პროცესზე, მე ამ ცირკში მონაწილეობას არ ვაპირებ.

მინდა, რომ დავტოვო დარბაზი.

და კიდევ ერთ რაღაცას დავამატებდი, სამი დღის წინ გიორგი ანწუხელიძის მკვლელი, სეპარატისტი ოსი მოკლეს. ის სეპარატისტი ოსი, რომელთანაც ბოდიშის მოხდას თქვენი ბელადი გავალებდათ და უნდა იცოდეთ, რომ ყველა მოღალატის ბოლო ასეთია და თქვენც მშვიდად ნუ დაიძინებთ ხოლმე ღამე.

საინტერესოა, მოასწარით თუ არა ბოდიშის მოხდა ამ სეპარატისტი ოსისთვის და ახლა გთხოვთ, დამატოვებინოთ დარბაზი, რადგან ამ ცირკში მონაწილეობას არ მივიღებ“- ასე მიმართა მოსამართლე ირაკლი შვანგირაძეს რეზო კიკნაძემ სასამართლო დარბაზში.

სხდომის სრულად გახსნის შუამდგომლობა დააყენა ანდრო ჭიჭინაძის ადვოკატმა, თორნიკე მიგინეიშვილმა. მან შუამდგომლობას დაურთო 130-მდე ადამიანის ხელმოწერა, რომლებიც სასამართლოს შენობასა და ეზოში იყვნენ და ითხოვდნენ სხდომაზე დასწრებას. მიგინეიშვილმა დააზუსტა, რომ სხდომაზე დასწრების სურვილი გაცილებით მეტ ადამიანს აქვს, მაგრამ ეს რაოდენობა იმიტომ წარადგინეს, რომ დარბაზში მხოლოდ ამდენი ადგილია.

ირაკლი შვანგირაძემ ისე თქვა უარი ამ შუამდგომლობის დაკმაყოფილებაზე, რომ არც კი შეუხედავს მოქალაქეთა ხელმოწერებისთვის.

შვანგირაძემ არც მონიტორები და არც სახალხო დამცველის წარმომადგენელი არ დაუშვა დარბაზში.

ნახეთ ვიდეო:

დღეს, 25 მარტს, საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილი ლიეტუვის სეიმის პლენარულ სხდომაზე სიტყვით გამოვიდა.

ზურაბიშვილმა გამოსვლისას ისაუბრა სინდისის პატიმრებზე, მათ შორის, მზია ამაღლობელის საქმეზე.

„ჩვენ დღეს ვართ ერი რეპრესიების ქვეშ. ჟურნალისტები, სამოქალაქო აქტივისტები, პოლიტიკოსები, მიჰყავთ პოლიციაში და მათ გაყალბებულ ბრალდებებს უყენებენ.

ახლა, როცა აქ ვდგავარ, საქართველოში ერთ-ერთი ცნობილი ხელოვანის [ანდრო ჭიჭინაძის და სხვა დაკავებულების] სასამართლო მიმდინარეობს და მას შეიძლება 11 წელი მიუსაჯონ არაფრის გამო, იმის გამო, რომ ის მშვიდობიანად აპროტესტებდა.

ხელისუფლება იყენებს რუსულ ტაქტიკას, ისინი იარაღად იყენებენ პოლიციას და მართლმსაჯულებას, საკუთარი მოქალაქეების წინააღმდეგ.

არის ცნობილი შემთხვევა, მზია ამაღლობელის საქმე, რომელიც ავტორიტეტული ჟურნალისტია, აშუქებდა საპროტესტო მოძრაობას; ასევე სტუდენტები, რომლებსაც ბრალს სდებენ ჯგუფურ ძალადობაში მონაწილეობაში.

ეს ადამიანები კრიმინალები არ არიან, ესენი არიან უბრალოდ მოქალაქეები, რომლებსაც სჯერათ თავისუფლების და მომავლის.

დემოკრატიული მომავლის რწმენა დღეს უკვე საკმარისია იმისათვის, რომ ციხეში ჩაგსვან. მათ, ვინც ემსახურება საქართველოს, ბრალს სდებენ ანტისახელმწიფოებრივ ქმედებებში, რომელიც პროკურატურის მიერ უნდა იყოს გამოძიებული.

რეპრესიები არ არის მხოლოდ პოლიტიკური, არის ფინანსურიც. ახალი, დრაკონული კანონები მიიღეს ამისთვის“ – განაცხადა სალომე ზურაბიშვილმა.

სალომე ზურაბიშვილი დღეს, 25 მარტს, ვიზიტის ფარგლებში ლიეტუვის რესპუბლიკის პრეზიდენტს, გიტანას ნაუსედასა და ლიეტუვის სეიმის თავმჯდომარეს, საულიუს სკვერნელისს შეხვდება.

აქციებზე დაკავებული 50-ზე მეტი დემონსტრანტიდან გამოძიება ოთხს ნარკოტიკული საშუალებების შეძენა-შენახვას ედავება. ერთ-ერთია 42 წლის ჟურნალისტი ნიკა კაცია. ნიკა ამბობს, რომ სამაგალითოდ სჯიან. მაინც არ გავტყდები, – წერს დედას და ძმას.

* * *

„პირველ რიგში, თავისუფლება მზია ამაღლობელს”, – თქვა ნიკა კაციამ 3 თებერვლის პროცესზე, როცა მისი საქმის არსებითი განხილვა დაიწყო და დაამატა, რომ არავის, მისი საქმის პროკურორსაც კი, არ უსურვებს იმას, რაც მის თავს ხდება:

„სულ ვფიქრობდი, შეიძლება თუ არა გამაბოროტოს ბატონი ჭიტაძის [ნუგზარ ჭიტაძე – საქმის პროკურორი]… არ ვუსურვებდი მის შვილს, რომ მოექცნენ ისე უსამართლოდ, როგორც მე მიპირისპირდება დღეს რეჟიმი“.

• როგორ დააკავეს ნიკა კაცია

ჟურნალისტი ნიკა კაცია 2024 წლის 7 დეკემბრის საღამოს სახლთან დააკავეს, როცა აქციაზე მიდიოდა. მანქანაში ჩასვეს და წაიყვანეს. ქუჩაში გაჩხრიკეს. პოლიციელებმა ვიდეოც გადაუღეს, თუმცა ჩხრეკის შედეგად არაფერი ამოუღიათ.

ნიკას 8-დან 20 წლამდე ან უვადო პატიმრობა ემუქრება. მას 14 გრამი ნარკოტიკული საშუალების შეძენა-შენახვას ედავებიან.

ნიკა კაცია ამბობს, რომ დაკავებისას დამცინავად ექცეოდნენ, შეურაცხყოფდნენ, ბილწსიტყვაობდნენ და „რიჟიკას” ეძახდნენ.

„თავიდან მეგონა, რომ ბანდფორმირება დამესხა თავს. მერე იმ შენობაში წამიყვანეს, რომელსაც კრიმპოლის სახელით ვიცნობთ. ენის ბორძიკი დამეწყო ნერვიულობისგან, ამაზეც დამცინოდნენ. მანამდე ენის ბორძიკი არასდროს მქონია.

ქურთუკის გახსნა რომ დაიწყეს და ნახეს საახალწლო ზედა მეცვა, მითხრეს: „რიჟიკა ხარ, ბიჭო?” მითხრეს, ნაბ…ი ხარო.

როცა მივხვდი, რასაც აკეთებდნენ, ვემუდარებოდი, რომ არ „ჩაედოთ”. … თვალები რომ ამიცრემლიანდა, ამაზეც დამცინავი საუბრები დაიწყეს, არ გინდა, ნუ თამაშობო”.

გზაში ეკითხებოდნენ „სად ჰქონდა ფაქტი“, მოსწონდა თუ არა, აქციებზე ქვებს რომ ისროდნენ და, ისევ: „ბოლო ჩემი დაცინვა იყო, – „იი, რიჟიკა”.

„არ მრცხვენია, რომ შემეშინდა, რაც მოხდა, ფილმებშიც არ მინახავს“, – ამბობს ნიკა კაცია.

მის საქმეში ბევრი შეუსაბამობაა. ჰყვება, რომ ჩხრეკისას პოლიციელებმა პირში ხელი ღრმად გამოუსვეს და ასე სცადეს მისი დნმ-ის მოპოვება. ჩხრეკას არ დაასწრეს არც ერთი ნეიტრალური პირი. ადვოკატების შეფასებით, ეს დარღვევაა და დაკავებას უკანონოს ხდის.

ასევე, ერთმანეთს არ ემთხვევა დაკავების ოქმში მითითებული დაკავების ადგილი და დრო. ნიკა კაციას ადვოკატის, ნინო ლომინაძის თქმით, მისი დაცვის ქვეშ მყოფს პოლიციელებმა დაკავების შემდეგ წაართვეს ტელეფონი და მის პირად მიმოწერებს კითხულობდნენ.

მან მოიპოვა ტელეფონის ამონაწერი, რომელიც კაციას დაპატიმრების შემდეგ ორი დღის განმავლობაში აქტიური იყო: „არადა, „დალუქული უნდა ყოფილიყო, გვაქვს ეჭვი, რომ პოლიციელები არაკანონიერად იყენებდნენ მას”.

• „ნიკუშა ბედნიერი კაცია“ – ვინ არის ნიკა კაცია

ნიკა (ნიკუშა) ბედნიერი კაცია – ასე იცნობენ ნიკას სოციალურ ქსელებში, ასე ეძახიან მეგობრები და ასე აღიქვამს საკუთარ თავსაც. წერილებიც, რომლებსაც ნიკა ციხიდან დედას და ძმას წერს, ამ ხელმოწერით მთავრდება.

ნიკა პროფესიით ჟურნალისტია. გამოვიდა, რომ ბაბუის კვალს გაჰყვა, თორემ, ისე, სულ მეგონა, რომ მსახიობი გახდებოდა, – ამბობს მისი ძმა, ლაშა კაცია. ბაბუა, ზენონ კაცია საზოგადოებრივ მაუწყებელზე მუშაობდა. იყო რეჟისორი, დოკუმენტური ფილმების ავტორი და მეტყველების პედაგოგი არხის ჟურნალისტებისთვის.

ლაშა იხსენებს, რომ ნიკა ბავშვობიდანვე იდგა სცენაზე – გრიბოედოვის თეატრთან არსებულ ბავშვთა თეატრში თამაშობდა სპექტაკლებს. უყვარდა სიმღერა და ბენდ „ჯაზ ქორალშიც” იყო. „ოქროს ტალღის“ კონკურსზეც გაიმარჯვა. მერე ჟურნალისტობა გადაწყვიტა და უნივერსიტეტში ჩააბარა.

ჰქონდა საავტორო გადაცემები. მისი ბოლო სამსახური საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის მეორე არხზე გადაცემა „ჩვენი პარლამენტი“ იყო.

„ვასილ მაღლაფერიძემ, არხის მაშინდელმა დირექტორმა, ეს გადაცემა რომ დახურა, ნიკა სამსახურის გარეშე დარჩა. დიდხანს უმუშევარი იყო. ამ ბოლოს თანამშრომლობდა კოალიციასთან „ცვლილებებისთვის”, მათი საარჩევნო კამპანიების დაგეგმვაში მონაწილეობდა“, – ამბობს ლაშა კაცია.

დედას, მარინე აფციაურს, ნიკას დაკავების დღე ასე ახსოვს:

„ის დღე იყო, მაკა ჩიხლაძეს რომ დაესხნენ თავს და რომ გვეგონა, კისერი მოსტეხეს. წამოხტა და გავარდა. გვიან გადიოდა აქციებზე, ერთმანეთს ვენაცვლებითო და დილამდე რჩებოდა.

რომ მომიკაკუნეს [პოლიციამ], შუაღამის 1-ის ნახევარი იქნებოდა. პოლიციიდან ვართ, ნიკუშასთან გვინდა გასაუბრებაო. …კარი იყო გაფუჭებული, თუ გარედან დაკეტავდი, შიგნიდან ვერ გააღებდი და პირიქით. ვუმეორებდი, სახლში არ არის და კარს ვერ გავაღებ-მეთქი. ბოლოს, ვუთხარი, ფანჯრიდან შემოდით-მეთქი, გავაღე ფანჯარა და გისოსები გავწიე – პირველ სართულზე ვცხოვრობთ.

არა, ქალბატონო, როგორ გეკადრებათ, აი, ახლა მოვა ნიკუშა და თვითონ გააღებსო.

არ ვიცი, რამდენი დრო გავიდა, ისევ მოვიდნენ, ისევ კაკუნი და, ქალბატონო, შემოვდივართო. ხმა გავიგე უცნაური, გასაღების ხმა. ჩატეხეს“.

მარინა აფციაური იხსენებს, რომ ბევრნი იყვნენ, შავ ფორმებში ჩაცმული, სიბნელეში მათი გარჩევა ჭირდა, არც სპეციალური ნიშნები ჰქონდათ. ზუსტად ახსოვს, რომ მხოლოდ სადარბაზოში ექვსი ადამიანი იყო, სავსე იყო ეზოც.

გამომძიებელმა გვიან აცნობა, რომ მისი შვილი ნარკოტიკების გამო დააკავეს.

მარინა ამბობს, რომ ნიკა 17 წლის იყო, ოჯახის რჩენა რომ დააწვა მხრებზე. ათი წლის ძმისთვის მამობაც მას უნდა გაეწია. „გახდა სტუდენტი, დაიწყო მუშაობა. დატანჯა ცხოვრებამ და ბრაზდებოდა, ამას რომ ვამბობდი“.

ნიკას დედა ამბობს, რომ თავიდან დარდობდა, ნიკას რეპუტაციული და მორალური ზიანი რომ მიაყენეს. ახლა ბრაზდება:

„გვიან მივხვდი, რის გამო ისჯება. ახლა განრისხებული ვარ, იმიტომ, რომ ჩვენს სიმართლეს ვერ ვამტკიცებთ. მაგრამ თან ვარ ბევრად მხნედ. ნიკა უფრო მხნედ არის, მწერს, მოწყენილი სახე იკრძალებაო. დიდი სოლიდარობა და გამხნევებაა უცხო ადამიანებისგან, ისეთი, როგორც ახლობლებისგანაც არ მიმიღია. ახლობლების ნაწილი კი გაქრა. თითქოს არაფერი მომხდარა“.

* * *

„სასამართლოზე მოვისმინე ასეთი რამე, რომ კაციას ციხეში ავიწროებენ. სამი დღის მშიერია ბიჭი. საკვები როცა მიდის, მაინცდამაინც კაციაზე რომ არის გაცემა, მაშინ მთავრდება. ჩარიცხულ თანხებს იყენებს მისი მესაკნე ვიღაც, რომელსაც ჰყავს დაჩაგრული და უკონტროლებს თითოეულ ჩეკს“, – ეს ამბავი 23 იანვარს გავრცელდა მედიაში კიდევ ერთი სინდისის პატიმრის, საბა სხვიტარიძის დედის, ლელა ახობაძისგან.

საკვებთან დაკავშირებული პრობლემა სახალხო დამცველის აპარატმაც დაადასტურა. მათ კაცია ინფორმაციის გავრცელებიდან მეორე დღეს, 24 იანვარს მოინახულეს. ომბუდსმენის წარმომადგენელმა თქვა, რომ კაციას კონკრეტული საჭმელი „რამდენჯერმე არ შეხვდა“.

ნიკა კაციას ძმა, ლაშა ამბობს, რომ ახლა ეს პრობლემები მოგვარდა.

„სადაც შეიყვანეს, იქ იყო საშინელი ანტისანიტარია. დალაგება უნდოდა, ხსნარები და იატაკის ჯოხი მოითხოვა და არ ჰქონდათ, მთელ ციხეში ეძებდნენ. რამდენჯერმე ცივი წყლით მოუწია ბანაობა. ღამე გაჰყავდათ სადღაც და ესეც იყო ფსიქოლოგიური ზეწოლა. ტელევიზორი არ ჰქონდა 6 იანვრიდან მოყოლებული და ინფორმაციულ ვაკუუმში იყო“, – ამ დეტალებსაც ჰყვება ლაშა.

ნიკა კაციას საქმე არსებითი განხილვის ეტაპზეა.

___________________

სტატია გამოქვეყნდა „ბათუმელებისა“ და „ინდიგოს“ სპეციალურ გამოცემაში – „სინდისის პატიმრები“. გაზეთში დაბეჭდილ სტატიებზე მუშაობდნენ სხვადასხვა გამოცემის ჟურნალისტები.

ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია ფეისბუქზე ეხმიანება დღეს, 21 მარტს, საღამოს, თბილისში, საქართველოს პარლამენტის წინ საპროტესტო აქციაზე 3 სტუდენტის დაკავებას.

„გავრცელებული ინფორმაციის მიხედვით, პარლამენტის წინ დააკავეს სტუდენტების საპროტესტო აქციაში მონაწილე 3 დემონსტრანტი. დაკავების მიზეზი გახდა სტუდენტების მიერ პარლამენტის წინ სკამების მიტანა, ხოლო კადრებში ჩანს, რომ ერთ-ერთ დემონსტრანტს ტაშის გამო აკავებენ.

საქართველოს ეროვნული უნივერსიტეტის სტუდენტები მე-5 დღეა ღამეს პარლამენტის წინ ათევენ. მანამდე ისინი 62 დღის განმავლობაში პროტესტს სეუს #304 აუდიტორიაში გამოხატავდნენ ირაკლი მიმინოშვილის და სხვა დაკავებულების სოლიდარობის ნიშნად.

აღსანიშნავია, რომ სტუდენტებისთვის სკამების ან პროტესტის გამოხატვის უზრუნველყოფისთვის საჭირო სხვა ინვენტარის/დროებითი კონსტრუქციების გამოყენების აკრძალვა შეკრების თავისუფლების დარღვევას წარმოადგენს.

მით უმეტეს, გასათვალისწინებელია, რომ მსგავსი ინვენტარის გარეშე სტუდენტებს ცივ და წვიმიან ამინდში, ღია ცის ქვეშ, სველ ზედაპირებზე უწევთ ღამეების თენება, რაც მათ ჯანმრთელობას საფრთხის ქვეშ აყენებს.

აშკარაა, რომ დემონსტრანტების დაკავება არის უსაფუძვლო და წარმოადგენს სტუდენტურ პროტესტთან რეპრესიული და უკანონო ბრძოლის კიდევ ერთ გამოვლინებას.

პოლიციის თანამშრომლებს შევახსენებთ, რომ ადამიანების უკანონო დაკავება დანაშაულია“ – წერს საია.

„მე შენ გთვლი მკვლელად, ამხანაგო გობეჯიშვილო… თქვენ არ მომეცით საშუალება, ჩემი ცხოვრების მთავარ პაციენტზე მეზრუნა”, – 2025 წლის 23 იანვარს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სხდომათა დარბაზში ბრალდებულის სკამზე მჯდომი ექიმი, გიორგი ახობაძე ასაბუთებდა იმას, თუ რატომ იყო მის საქმეში არა უბრალოდ გადაცდომები, არამედ – მძიმე დარღვევები.

საუბრობდა ვრცლად და შეძლებისდაგვარად თანმიმდევრულად. ცდილობდა ემოციის შეკავებას, თუმცა, მწყობრად, დინჯად და გარკვევით წარმოთქმული სიტყვები ხმის ამოღების სურვილს უქრობდა ყველას, მოსამართლესაც და პროკურორსაც.

„მისი [პროკურორის] განხორციელებული მოქმედება ჩემი მხრიდან, შეფასებულია, როგორც მკვლელობა. მე შენ გთვლი მკვლელად, ამხანაგო გობეჯიშვილო [მიმართავს პროკურორს]. რატომ? იმიტომ არა, რომ დღეს დედაჩემი ცოცხალი არ არის და საფლავში წევს. თქვენ არ მომეცით საშუალება, მიმეხედა დედაჩემისთვის. გამეწია ის დახმარება, რომელიც აბსოლუტურად ყველა პაციენტს აქვს ჩემი პრაქტიკის განმავლობაში გავლილი“.

ამ სხდომამდე 5 დღით ადრე ბრალდებული ექიმის, გიორგი ახობაძის დედა დაკრძალეს. ქალს გადატანილი ინსულტის შემდეგ განსაკუთრებული ზრუნვა სჭირდებოდა, იყო პალიატიური პაციენტი და მის მოვლას გიორგი ახობაძე ვერავის ანდობდა. სანამ დააკავებდნენ, დედაზე შინ, ყველა სამედიცინო წესის დაცვით მოწყობილ ოთახში, თვითონ ზრუნავდა.

გიორგი ახობაძე უწყვეტი საპროტესტო აქციების დაწყების პირველივე დღეებში დააკავეს. მის წინააღმდეგ გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 260-ე მუხლით მიმდინარეობს – ნარკოტიკული საშუალების უკანონო დამზადება, წარმოება, შეძენა, შენახვა, გადაზიდვა ან გადაგზავნა.

აღკვეთის ღონისძიებად გიორგი ახობაძეს წინასწარი პატიმრობა შეუფარდეს. ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში 8-დან 20 წლამდე პატიმრობა ელის.

• სისხლის სამართლის საქმე

2024 წლის 7 დეკემბრის საღამო გიორგი ახობაძემ აქციაზე გაატარა. ნაშუაღამევს, 8 დეკემბრის ადრე დილას, სახლისკენ გზად საკუთარი მანქანით მიმავალი, თამარ მეფის გამზირზე დააკავეს.

პროკურორის მტკიცებით, გიორგი ახობაძემ უკანონოდ შეიძინა 3 გრამზე მეტი ნარკოტიკული საშუალება „ალფა პევეპე“.

გიორგი ახობაძე ამბობს, რომ ნარკოტიკი მას თავად პოლიციელებმა ჩაუდეს დაკავებისას.

სასამართლოზე გიორგი ახობაძემ გაიხსენა, რომ დაკავებისას რამდენიმე ადამიანმა გაკოჭა: „მისი [პოლიციელის] ხელი მოთავსდა ჩემ ჯიბეში, ეს რაღაც ნივთიერება, თუ რაღაც, ჩადეს”.

გიორგის ადვოკატი ლაშა ცუცქირიძე ამბობს, რომ გიორგის დაკავების პროცესში ბევრი დარღვევა იყო: „საპატრულო პოლიციამ გააჩერა მიმავალი მანქანა, სთხოვეს, რომ იდენტიფიცირების მიზნით გადმოსულიყო. უცებ მივიდა უამრავი პოლიციელი და დაიწყეს მისი ჩხრეკა. არანაირი ოქმი არ ჰქონიათ”.

მისივე თქმით, საქმეში მტკიცებულებებად მხოლოდ პოლიციელების ჩვენებებია. ისინი ამბობენ, რომ ახობაძეს ნარკოტიკი ჰქონდა და ეს ჩხრეკის დროს აღმოაჩინეს.

„ახალი სტანდარტით, როდესაც ჩხრეკა მიმდინარეობს, აუცილებელია ვიდეოგადაღება. ეს ვიდეო საქმეში არ არის.

პოლიციელების ჩვენებიდან როგორც ირკვევა, ვიდეოს გადაღება შეუძლებელი იყო. ოქმში წერია, რომ გიორგი სამმა პოლიციელმა დააკავა, – ერთი ჩხრეკდა, ერთი აკავებდა და ერთი ოქმს ავსებდა, ამიტომ არ ჰქონდათ ტექნიკური საშუალება და ფიზიკური რესურსი ვიდეოს გადასაღებად”, – ამბობს ადვოკატი, ლაშა ცუცქირიძე. თუმცა, დასძენს, რომ გიორგის მეგობრისგან, რომელიც დაკავების დროს მის გვერდით იმყოფებოდა, სხვა გარემოებებია ცნობილი. მეგობარი აზუსტებს, რომ ადგილზე სამზე მეტი პოლიციელი იყო. შესაბამისი მტკიცებულების მოსაპოვებლად, ადვოკატს მიმდებარე ტერიტორიიდან ვიდეოკამერების ჩანაწერების ამოღება სურდა, მაგრამ მოსამართლემ განჩინება არ გასცა.

გიორგი ახობაძე დარწმუნებულია, რომ „ქართული ოცნების“ საწინააღმდეგო აქტიურობისთვის ისჯება. მისი სოციალური ქსელი სავსეა კრიტიკული პოსტებით ხელისუფლების მისამართით.

ის ჯერ კიდევ 2024 წლის გაზაფხულის აქციებზე აქტიურობდა. ესწრებოდა მარშებსა და დემონსტრაციებს, აქციის მონაწილეებს ასწავლიდა, როგორ უნდა მოქცეულიყვნენ სხეულზე ცრემლმდენი გაზის ან წიწაკის სპრეის მოხვედრისას. ამზადებდა და აქვეყნებდა ვიდეოებს, როგორ ჩაექროთ აქციაზე ნასროლი მხუთავი აირის კაფსულები.

ბოლო დღეებში, მეგობართან ერთად ამზადებდა სენდვიჩებს და აქციის მონაწილეებს ურიგებდა. დაკავების საღამოსაც, აქციაზე თავის მომზადებული სენდვიჩები მიიტანა.

• გიორგი და დედა

ექიმი რეანიმატოლოგ-ანესთეზიოლოგი გიორგი ახობაძე ბოლო ოცი წლის განმავლობაში „ჯო ენის საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალში“ მუშაობდა. მისი მეგობრები და კოლეგები იხსენებენ, რომ ამ კლინიკაში გიორგი ჯერ კიდევ სტუდენტი მივიდა, სტაჟიორად და შემდეგ სამუშაოდ დარჩა.

მისი დაკავების და დედის გარდაცვალების მძიმე დღეების შემდეგ, სოციალური ქსელები აივსო გიორგის პაციენტების და მათი მშობლების ისტორიებით. ისინი წერდნენ, როგორ გადაარჩინა გიორგიმ უიმედო მდგომარეობაში მყოფი მათი ახლობლები.

2020 წელს, მაშინ, როდესაც ქვეყანაში კოვიდის პანდემია იყო, გიორგი ახობაძე კლინიკაშიც მუშაობდა და სახლებშიც დადიოდა იმ პაციენტებთან, ვისაც ექიმის დახმარება სჭირდებოდა. კოვიდითაც დაავადდა, მამასთან ერთად ებრძოდა ვირუსს. მამა, მამა რევაზ ახობაძეც ექიმი იყო – ციციშვილის სახელობის ბავშვთა კლინიკის ქირურგი.

2022 წელს, გიორგის ჯერ მამა გარდაეცვალა, კოვიდის შემდგომი გართულებებით. მალე დედას დაემართა ინსულტი და გიორგის მთავარი პაციენტი დედა გახდა. ქალმა მოძრაობისა და მეტყველების უნარი დაკარგა, თუმცა გონზე იყო და შვილებს ცნობდა.

„მარტში ვიყავი ჩამოსული და ზუსტად ვიცი, წინ რომ ვედექით, მეც და ჩემი შვილიც გვიცნო“ – ამბობს გიორგის და, მანანა ახობაძე – „პირს ამოძრავებდა, მაგრამ ლაპარაკი რომ არ გამოსდიოდა, ძალიან განიცდიდა. იცოდა, რომ არასდროს წავიყვანდით სახლიდან, თუ საჭიროება არ დადგებოდა. ეშინოდა, რამე ისეთი არ დაემართოს, სახლიდან წაყვანა რომ მოგვიხდეს“.

გიორგის დაკავების შემდეგ, მისი მეგობრები იძულებული გახდნენ, მძიმე პაციენტი, რომლის ბევრ ხალხთან კონტაქტი სახიფათო იყო, ჰოსპიტალში გადაეყვანათ.

მანანა ახობაძე გვეუბნება: „დარწმუნებული ვარ, რომ დედამ განიცადა გიოს გვერდით არ ყოფნა. მიხვდებოდა, რომ რაღაც ცუდი მოხდა, რადგან იცოდა, გიო არ მიატოვებდა – კლინიკაშიც არ დატოვებდა მარტოს”.

დედა გიორგის დაკავებიდან ერთ თვეში, 2025 წლის 14 იანვარს გარდაიცვალა. გიორგის ეს ამბავი მასთან შესულმა მეგობარმა შეატყობინა.

დედასთან გამომშვიდობება დაკრძალვის წინა დღეს შეძლო – გლდანის ციხიდან სახლში რამდენიმე საათით მიიყვანეს.

„ჩემი წილი ბოდიში შენ, რომ ვერ შევძელით დედას შენს ხელში დაელია სული, ვერ შევძელით, შენი სითბო გაგეყოლებინა მისთვის…ბოდიში გიო, ბოდიში, რომ ასე მოხდა“, – დაწერა სოციალურ ქსელში პედიატრმა ლალი ჯანაშიამ გიორგის დედის გარდაცვალების შემდეგ.

• გიორგი ახობაძის სიტყვა სასამართლოში

„მისი [პროკურორის] განხორციელებული მოქმედება ჩემი მხრიდან, შეიძლება ეს სუბიექტურია, შეფასებულია, როგორც მკვლელობა. მე შენ გთვლი მკვლელად, ამხანაგო გობეჯიშვილო [მიმართავს პროკურორს, შმაგი გობეჯიშვილს]. რატომ? იმიტომ არა, რომ დღეს დედაჩემი ცოცხალი არ არის და საფლავში წევს.

თქვენ არ მომეცით საშუალება, მიმეხედა დედაჩემისთვის. არ მომეცით საშუალება ჩემი ცხოვრების მთავარი პაციენტისთვის გამეწია ის დახმარება, რომელიც აბსოლუტურად ყველა პაციენტს აქვს ჩემი პრაქტიკის განმავლობაში გავლილი.

კონკრეტული ადამიანები დადიან დღეს დედამიწაზე, რომლებიც მხოლოდ იმიტომ არიან ცოცხლები, რომ მე 40 წუთის მაგივრად ორი საათი არ შევწყვიტე მათი დახმარება.

და თქვენ, თქვენი დაუსაბუთებელი და უსისხლო, უგრძნობი გადაწყვეტილებით, როცა შეგეძლოთ ეს ყველაფერი სხვანაირად მიგეღოთ, არ მომეცით საშუალება ჩემი ცხოვრების მთავარ პაციენტთან ზუსტად იგივე ნაბიჯები გადამედგა, რომელიც თითოეულ ჩემ პაციენტს აქვს მიღებული.

თქვენ არ მიეცით ქართველ დედას  საშუალება, თავისი ცხოვრების ბოლო თვე  გაეტარებინა შვილის გვერდით, რომელიც არის ექიმი და რომელიც მასზე ზრუნავდა.

მე მინდა გკითხოთ, ამხანაგო გობეჯიშვილო, დედა ხომ გყავთ? მე მინდა მიხვიდეთ, დიდხანს სიცოცხლეს და ჯანმრთელობას ვუსურვებ მას, მინდა მიხვიდეთ და ჰკითხოთ, როგორ შეაფასებდა ასეთ კაცს?  მინდა, თქვენი მშობელი რომ პასუხს გაგცემთ, რა კაცია ის ადამიანი, ვინც ამას გააკეთებს, მერე სარკეში ჩაიხედოთ და ეცადოთ, ეს ადამიანი მეორეჯერ თქვენი კარიერის მანძილზე აღარ დაგენახოთ. ამას გისურვებთ.

ეს თქვენ ჩემზე კარგად იცით და მინდა, კეთილი სურვილით გისურვოთ, რომ ისე გაგეგრძელებინოთ თქვენი კარიერა, ის  ადამიანი, რომელზეც ახლა მე ვლაპარაკობდი, აღარ დაგენახოთ” – ბრალდებული გიორგი ახობაძე, 23 იანვარი, თბილისის საქალაქო სასამართლოს სხდომათა დარბაზი.

• * * *

გიორგი ახობაძე გლდანის ციხეშია. გიორგის ადვოკატის შუამდგომლობა, შეეცვალათ წინასწარი პატიმრობა სხვა ღონისძიებით, ან შინა პატიმრობით, მოსამართლე ლელა მარიდაშვილმა არ დააკმაყოფილა.

___________________

სტატია გამოქვეყნდა „ბათუმელებისა“ და „ინდიგოს“ სპეციალურ გამოცემაში – „სინდისის პატიმრები“. გაზეთში დაბეჭდილ სტატიებზე მუშაობდნენ სხვადასხვა გამოცემის ჟურნალისტები.

„ოცნების“ მთავრობის 2025 წლის 14 მარტის განკარგულებით, საქართველოს საპატრიარქოს მიერ დაფუძნებულ ათობით დაწესებულებას ფინანსური დახმარების სახით ბიუჯეტიდან ჯამში 43 მილიონი ლარი გადაეცემა.

დამატებით 12,5 ათასი ლარით დააფინანსებენ ასევე თბილისის სასულიერო აკადემიასა და სემინარიას.

„დაევალოს საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტროს, „საქართველოს 2025 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტის შესახებ“ საქართველოს კანონით პროგრამის – „ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლების დაფინანსების“ ფარგლებში გამოყოფილი ასიგნებებიდან 43 035 000 ლარი მიმართოს ამ განკარგულების დანართით განსაზღვრული დაწესებულებების ფინანსური დახმარების უზრუნველყოფის მიზნით, შესაბამის საბანკო ანგარიშებზე გადარიცხვის გზით“ – აღნიშნულია მთავრობის განკარგულებაში, რომელსაც „ოცნების“ პრემიერი ირაკლი კობახიძე აწერს ხელს.

დასაფინანსებელ დაწესებულებათა ჩამონათვალში საპატრიარქოს მიერ დაფუძნებული უნივერსიტეტები, გიმნაზიები და სკოლებია. სულ 53 დაწესებულება:

მთავრობის ცალკე განკარგულებაა ასევე თბილისის სასულიერო აკადემიისა და სემინარიის დაფინანსებაზე. ამ განკარგულებით აღნიშნულ სასწავლებელს ბიუჯეტიდან 12,5 ათასი ლარით დააფინანსებენ.

„საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტრომ, პროგრამის – „საერთაშორისო პროგრამებში ქართველ მეცნიერთა ჩართულობის ხელშეწყობის“ ფარგლებში დაგეგმილი ღონისძიებების განხორციელების მიზნით, უზრუნველყოს საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალიური მართლმადიდებელი ეკლესიის თბილისის სასულიერო აკადემიისა და სემინარიის დაფინანსება 12 500 ლარის ოდენობით, ამავე დაწესებულების მიერ წარდგენილი წინადადებისა და ხარჯთაღრიცხვის საფუძველზე“ – აღნიშნულია 2025 წლის 14 მარტის განკარგულებაში.