Batumelebi

„მესამე კვირაა ციხეში არც კუთვნილ პაემანს მინიშნავენ. არც ბლოკნოტი და კალამი შემოდის, ვერც ციხის მაღაზიაში ვყიდულობ. საეჭვოდ დაემთხვა ახალი დირექტორის დანიშვნას“- განაცხადა თავის სასამართლო პროცესზე 2 ოქტომბერს პოეტმა, სინდისის პატიმარმა, ზვიად რატიანმა.

რატომ დატოვეს პოეტი კალმისა და ფურცლის გარეშე ციხეში და ხომ არ არის ეს ზვიად რატიანის მიმართ ერთგვარი ანგარიშსწორება? – ამ თემაზე ზვიად რატიანის ადვოკატს, მარიამ პატარიძეს ვესაუბრეთ.

„ბათუმელებთან“ საუბრისას მარიამ პატარიძე ამბობს, რომ სავარაუდოდ, ეს შეზღუდვა სასჯელაღსრულების დაწესებულების ახალ ხელმძღვანელობას უკავშირდება.

„სავარაუდოდ ახალი ხელმძღვანელობიდან გამომდინარეობს იმიტომ, რომ ზვიადის მეუღლეს წინათაც ჰქონდა მცდელობა, რომ შეეგზავნა მაისური, რომელსაც აწერია, – „კალამი დუმილის წინააღმდეგ“, ლიტერატურული ფესტივალიდან იყო ეს მაისური და არ შეაგზავნინეს.

ასევე, არ შეაგზავნინეს ბლოკნოტი და პასტა, რომელიც არაფრით გამორჩეული არ ყოფილა, ჩვეულებრივი კალამი იყო. შესაძლოა რაღაც თვითნებურ შეზღუდვასთან გვქონდეს საქმე, რადგან რამდენადაც გავიგე, ეს არ ეხება მხოლოდ ზვიადს და მსგავსი ტიპის ნივთების შეტანას სხვებსაც უკრძალავენ“ – ამბობს ადვოკატი.

რას ნიშნავს „თვითნებური?“, შესაძლოა რომელიმე ცალკეული პირის ინდივიდუალური გადაწყვეტილება შეიძლება იყოს და არა რაიმე ოფიციალური ბრძანება? – ვკითხეთ ადვოკატს.

„როგორც ჩანს. შინაგანაწესში რომ იყოს რაიმე ცვლილება შეტანილი, არა მგონია. უბრალოდ, ფაქტია, რომ მაგალითად, 10 დღის წინ და ორი კვირის წინ თუ შესაძლებელი იყო რაღაც მაისურის თუ ბლოკნოტის და კალმის შეტანა, ახლა აღარ შეიძლება.

დღესაც იყო ზვიადის მეუღლე ციხეზე და არც ახლა მისცეს ამ ნივთების შეგზავნის უფლება.

ჩვენ ვაპირებთ, რომ ორშაბათს, 6 ოქტომბერს ოფიციალურად მივწეროთ ციხის დირექტორს მოვთხოვოთ ახსნა-განმარტება, თუ რასთან დაკავშირებით არის ეს შეზღუდვა და ვნახოთ რას გვიპასუხებენ. ოფიციალური პასუხი ჩვენ ამ დროისთვის არ გვაქვს“ – ამბობს მარიამ პატარიძე.

ადვოკატის თქმით, მან ზვიად რატიანი 25 სექტემბერს მოინახულა, თუმცა კალმის და ბლოკნოტის შეზღუდვაზე მაშინ მას არაფერი უთქვამს. „როგორც ჩანს, ბოლო ერთი კვირის ამბავია, ასეთი შეზღუდვები“ – ამბობს ის.

„ზვიადი საუბრობდა, რომ მას კალმის და ბლოკნოტის შეძენის საშუალება არც ციხის მაღაზიაში მისცეს. მაშინ როცა სხვებს შეუძლიათ ციხის მაღაზიაში ყიდვა. შესაბამისად, ეს შეგვიძლია განვმარტოთ, როგორც დისკრიმინაციული მოპყრობა“ – ამბობს მარიამ პატარიძე.

მისი თქმით, ამ საკითხზე პენიტენციური სამსახურიდან მიღებულ პასუხს, აუცილებლად გაასაჯაროებენ.

„ბათუმელები“ დღეს დაუკავშირდა სპეციალურ პენიტენციურ სამსახურს და ჰკითხა, თუ რა მიზეზით არ ეძლევა პოეტ ზვიად რატიანს კალმის და ბლოკნოტის შეძენის უფლება.

პრესსამსახურში გვითხრეს, რომ მათ ამ საკითხზე ამომწურავი პასუხი გამოქვეყნებული აქვთ, თუმცა, პენიტენციურის განცხადებაში საუბარია მხოლოდ ოჯახის წევრებთან პაემნით სარგებლობაზე და არცერთი სიტყვა არ არის კალმის ან ბლოკნოტის შეძენის შეზღუდვაზე.

ზვიად რატიანი 23 ივნისს, პარლამენტთან უწყვეტი პროტესტის 208-ე დღეს მიმდინარე აქციაზე, სისხლის სამართლის წესით დააკავეს.

მას 353 პრიმა მუხლის დარღვევას ედავებიან, რაც პოლიციელზე თავდასხმას გულისხმობს და 4-დან 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

ზვიად რატიანის თქმით, პოლიციელზე გარტყმული სილა იყო სიმბოლური და პროტესტი იმ უსამართლობაზე, რასაც „ქართული ოცნების“ რეჟიმი ახორციელებს საქართველოს მოქალაქეების წინააღმდეგ.

ზვიად რატიანის საქმე დასკვნით ეტაპზე გადავიდა. მომდევნო და დიდი ალბათობით ბოლო სასამართლო სხდომა 9 ოქტომბერს, 17 საათზეა ჩანიშნული.

ჰელსინკის საოლქო სასამართლომ დახურა ნავთობტანკერ Eagle S-ის ქართველი კაპიტნისა და მისი თანაშემწეების საქმე.

ფინეთის პროკურატურა მათ ფინეთის ყურეში წყალქვეშა ელექტროსადენის დაზიანებას ედავებოდა.

როგორც ფინური მედია წერს, ჰელსინკის საოლქო სასამართლომ დაადგინა, რომ „მას არ აქვს იურისდიქცია გემის მიერ კაბელისთვის მიყენებული ზიანის განხილვაზე“.

შემთხვევა 2024 წლის 25 დეკემბერს მოხდა, რუსული, ე.წ. ჩრდილოვანი ფლოტის ნავთობტანკერმა Eagle S-მა ფინეთის ყურეში, ფინეთსა და ესტონეთს შორის გამავალი ელექტროსადენი დააზიანა. დააკავეს გემის ქართველი კაპიტანი დავით ვადაჭკორია და მისი ორი თანაშემწე – რობერტ ეგიზარიანი და სანტოშ კუმარ ჩაურასა.

პროკურატურის თანახმად, კაპიტანს და მის თანაშემწეებს ბრალად ედებოდათ „რუსეთის პორტიდან გამოსული ნავთობტანკერ Eagle S-ით ფინეთის ყურეში, ხუთი საზღვაო კაბელის, მათ შორის ელექტრო და  სატელეკომუნიკაციო კაბელების, დაზიანება ზღვის ფსკერზე ღუზის გათრევით. ბრალის ფორმულირების თანახმად, კუკის კუნძულების დროშის ქვეშ მცურავი ნავთობტანკერი რამდენიმე საათის განმავლობაში ზღვაში ჩაშვებული ღუზით მოძრაობდა იმისათვის, რომ წყალქვეშა კაბელები დაეზიანებინა“.

ჰელსინკის პროკურატურა ითხოვდა ქართველი კაპიტნისა და მისი თანაშემწეებისათვის მინიმუმ 2.5 წლით თავისუფლების აღკვეთას.

ბრალდების თანახმად, „კუკის კუნძულებზე რეგისტრირებულმა ნავთობტანკერმა Eagle S-მა ჩაიდინა ვანდალიზმი და ამით შეაფერხა ტელეკომუნიკაციების მუშაობა“.

სასამართლო პროცესი ფინეთში თითქმის 9 თვე მიმდინარეობდა. ამ დროის განმავლობაში კაპიტანს და მის თანაშემწეებს არ ჰქონდათ ფინეთის დატოვების უფლება.

12 სექტემბერს ჰელსინკის სასამართლომ საბოლოო გადაწყვეტილება გამოიტანა.

სასამართლოს განაჩენის თანახმად, პროკურორის მიერ მოთხოვნილი დანაშაულები ფინეთის ეკონომიკურ ზონაში მოხდა, მაგრამ ტანკერისა და მისი ეკიპაჟის წინააღმდეგ გამოძიება ფინეთის ტერიტორიულ წყლებში დაიწყო.

„ვინაიდან სავარაუდო დანაშაულები ჩადენილი იყო ტანკერის ფინეთის ტერიტორიულ წყლებში ჩასვლამდე, ფინეთის სისხლის სამართლის კანონმდებლობის გამოყენება არ შეიძლება დაფუძნებული იყოს ტერიტორიულ წყლებთან დაკავშირებულ სამართლებრივ ნორმებზე“, – წერია სასამართლოს გადაწყვეტილებაში.

ჰელსინკის საოლქო სასამართლო გადაწყვეტილებიდან ამონარიდებს ფინეთის საზოგადოებრივი მაუწყებელი ავრცელებს.

ფინური მედიის ინფორმაციით, სასამართლომ დაასკვნა, რომ ელექტროკაბელის გაწყვეტამ, უარეს შემთხვევაში, შეიძლება გამოიწვიოს ელექტროენერგიის ხარჯების ზრდა და ელექტროენერგიის რამდენიმესაათიანი გათიშვა.

„სასამართლომ დაადგინა, რომ ამ ქმედებას არ მოჰყოლია შედეგები, რომლებიც აკმაყოფილებს ვანდალიზმის ან სერიოზული ვანდალიზმის კრიტერიუმებს“, – ნათქვამია გადაწყვეტილებაში.

მოსამართლემ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა, რომ კაბელის გაწყვეტამ ფინური კომპანიებისთვის მნიშვნელოვანი ფინანსური ზარალი გამოიწვია.

ქართველი კაპიტანი და მისი თანაშემწეები დაკავების მომენტიდანვე კატეგორიულად უარყოფდნენ რაიმე სახის დანაშაულის ჩადენას და ამბობდნენ, რომ კაბელის გაწყვეტა შემთხვევითობა იყო.

სასამართლო პროცესის შემდეგ სასამართლომ მეზღვაურებს მოუხსნა მოგზაურობის აკრძალვა, ამასთან, განმარტა, რომ „სახელმწიფომ ბრალდებულებს სასამართლო ხარჯები უნდა აუნაზღაუროს“.

ფინური მედიის ინფორმაციით, ფინეთის სახელმწიფოს ტანკერ Eagle S-ის მეზღვაურების სასამართლო პროცესი თითქმის 200 000 ევრო დაუჯდა.

______________

მთავარ ფოტოზე: მარცხნიდან რობერტ ეგიზარიანი, დავით ვადაჭკორია და სანტოშ კუმარ ჩაურასა. ფოტო: ფინეთის საზოგადოებრივი მაუწყებელი

ამავე თემაზე:

გემის დატოვება აუკრძალეს ქართველ მეზღვაურებს, რომელთაც ფინეთის ყურეში კაბელის დაზიანებას ედავებიან

See more

„მზიას სიას“ ქართველი ემიგრანტები უკვე უგზავნიან 36 ქვეყანას. დასასანქცირებელთა სიაში 277 პირია.

სიაშია ირაკლი დგებუაძე – პოლიციელი, რომელმაც თქვა, რომ სილის გაწვნის შემდეგ ლოყა ეტკინა. „მზიას სიაში“ ქართველმა ემიგრანტებმა ჩაწერეს სინდისის პატიმრების საქმის გამყალბებელი გამომძიებლები, პროკურორები, მოსამართლეები, პროპაგანდისტები, „ოცნების“ რეჟიმის წარმომადგენლები, „ტიტუშკები“, ცრუ მოწმეები…

თბილისის სასამართლოს მანდატურის სამსახურის უფროსიც მოხვდა ამ სიაში, ის კაცი, განსაკუთრებული აგრესიით რომ ექცევა პროცესზე დასასწრებად მისულ ადამიანებს.

მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაში მყოფი ჟურნალისტია, გამოცემების „ბათუმელები“ და „ნეტგაზეთი“ დამფუძნებელი. მას სილის გაწვნის გამო 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს.

„მზიას სია“ მოძრაობის ფარგლებში „მზია“ ქართველი ემიგრანტების 34-მა ჯგუფმა და ორგანიზაციამ შეიმუშავა ქართულ სამოქალაქო ორგანიზაციებთან და პროდასავლურ პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობით.

„ბათუმელები“ ესაუბრა დავით ძიძიშვილს, ქართველი ემიგრანტების ერთ-ერთი საზოგადოებრივი მოძრაობის – „პლატფორმა 2025“-ის წარმომადგენელს. იგი ჰიბრიდული ომების მკვლევარია და ამ დროისთვის ბელგიაში მუშაობს:

• ბატონო დავით, რა ეტაპზე გადავიდა „მზიას სია“, რომელიც ემიგრანტებმა შეადგინეთ და ემსახურება ავტორიტარული რეჟიმის დასანქცირებას საქართველოში?

ეს არის დოკუმენტი, რომელიც შევიმუშავეთ ქართულ სამოქალაქო სექტორთან აქტიური კოორდინაციით. ჩვენ ვთანამშრომლობთ ადგილობრივ ორგანიზაციებთან, რომლებიც საქართველოში არიან ბაზირებული. მათი მხარდაჭერითა და მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე შევიმუშავეთ 277 ადამიანისაგან შემდგარი სია, რომელიც აერთიანებს არამხოლოდ პოლიტიკური თანამდებობის პირებს, არამედ კონცენტრირებულია ადამიანებზე, ვინც უკანონო დავალებების უშუალოდ შემსრულებლები არიან:

პროკურორები, მოსამართლეები, გამომძიებლები, სამართალდამცველები, ცრუ მოწმეები, ე.წ.„ტიტუშკები”, რომლებიც ძალადობენ ადამიანებზე და ხშირად არიან განმეორებით ქმედებებში შემჩნეული, ადამიანები, რომლებიც ავტორიტარიზმის საცეცებად იქცნენ და მათი ქმედებები აშკარად მიმართულია დემოკრატიის, ადამიანის უფლებების, ქვეყნის ევროპული ინტეგრაციის წინააღმდეგ.

• „მზიას სია“ საჯაროა, ცნობილია ამ 277 პირის ვინაობა?

თავიდანვე გადაწყდა, რომ ამ სიაში შესული ადამიანების ნაწილი გასაჯაროვდება Facebook-ის არხების საშუალებით. ეს გადაწყვიტეს იმ ორგანიზაციებმა, რომლებიც გაერთიანდნენ მოძრაობა „მზიას” ფარგლებში. ეს არ არის ერთი კონკრეტული ორგანიზაცია, მე  წარმოვადგენ „პლატფორმა 2025-ს“, თუმცა ეს არ არის კონკრეტულად „პლატფორმა 2025“-ის მიერ მომზადებული დოკუმენტი, ან განცხადება.

ჩვენ ჯერ კიდევ გვიერთდებიან ორგანიზაციები. შევჯერდით პრინციპზე, რომ 277-ივე ადამიანის გასაჯაროებას ამ ეტაპზე არ ვაპირებთ იმ მიზეზის გამო, რომ ყველას, ვინც თავად იცის, რომ ჩართულია ამ პროცესში, ჰქონდეს განცდა, რომ თვითონაც შეიძლება იყოს ამ სიის ნაწილი.

ასევე, ჩვენ არ ვაპირებთ, რომ ეს 277 ადამიანი იყოს ფიქსირებული ციფრი, თუკი ისინი იქნებიან იდენტიფიცირებული. ჩვენ ამაზე ვსაუბრობთ წერილში, რომელსაც ვუგზავნით 36 ქვეყანას საგარეო საქმეთა სამინისტროების, ადგილობრივი პარლამენტებისა და ადგილობრივი მთავრობების დონეზე. ამ სიას გადავცემთ ევროკომისიას, ნატოს, ევროპარლამენტს.

გამოვიყენებთ პერსონალურ კავშირებს და ვეცდებით, რომ ეს სია გადავცეთ არამხოლოდ საგარეო საქმეთა სამინისტროებს, არამედ კონკრეტულ ადამიანებს, რომლებიც ვიცით, რომ რეაგირებას მოახდენენ ამ სიაზე. ეს არ უნდა იყოს სია სიისთვის, რომელიც სადღაც გაიგზავნა.

ქართულ ემიგრაციას აქვს საკმაოდ კარგი კავშირები იმ 36 ქვეყანაში, რომელშიც ეს სია იგზავნება და ეს მოიცავს პრინციპში მთელ მსოფლიოს, დაწყებული ამერიკის შეერთებული შტატებიდან, დამთავრებული ავსტრალიით. ეს 36 ქვეყანა არ არის მხოლოდ ევროპული ქვეყნები.

მაგნიტსკის აქტზე მუშაობაც ასე დაიწყო თავის დროზე. ის ერთი ადამიანის ირგვლივ განვითარებულ პროცესებს შეეხებოდა და იმ ადამიანთან მიმართებაში ეს პროცესი ძალიან ტრაგიკული იყო. იმედია, ჩვენ ამაზე არასოდეს არ მოგვიწევს საუბარი მზიასთან მიმართებაში.

• ვისაც უკვე გადაეცით ეს სია, ხომ არ არის უკვე ცნობილი მათი დამოკიდებულება? რამდენად არსებობს ინტერესი „მზიას სიის“ მიმართ?

როცა ჩვენ „მზიას მოძრაობის” შესახებ დავიწყეთ კომუნიკაცია სხვადასხვა ქვეყნის ოფიციალურ თანამდებობის პირებთან, მივიღეთ ძალიან კარგი უკუკავშირი, მაგალითად, ბალტიის ქვეყნებიდან. ისინი მზად ელიან ამ სიას. გვაქვს ღიად მიღებული სიგნალი იმასთან დაკავშირებით, რომ დაინტერესებულები არიან ამ სიის მიღებით.

„მზიას სიაში“ არიან ის ადამიანებიც, ვინც უკვე დასანქცირებული ჰყავს ბალტიის ქვეყნებს, თუმცა არიან ახალი ადამიანები, რომლებსაც ჯერ არ შეხებია სანქცია.

სხვადასხვა ტიპის გამოხმაურების გამოცდილება გვაქვს და ამიტომ ველით, რომ ამ შემთხვევაშიც პასუხი იქნება საკმაოდ სოლიდური, რაც მთავარია, დროში არ იქნება გაწელილი. როგორც ცნობილია, მსგავსი ტიპის დოკუმენტებთან დაკავშირებით ხშირად იწელება გადაწყვეტილებები, თუმცა ვნახეთ, რომ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში საკმაოდ სწრაფად რეაგირებენ ასეთი ტიპის წერილებზე და ვიღებთ პასუხებს.

• „მზიას სიაშია“ ირაკლი დგებუაძე – ბათუმის პოლიციის ყოფილი უფროსი და ამის შესახებ ფეისბუქგვერდზე წერდით. კიდევ ვინ შეიძლება დაასახელოთ „მზიას სიიდან“?

ირაკლი დგებუაძე, ბუნებრივია, არის „მზიას სიაში“, რადგან მთელი ეს პროცესი დაიწყო ამ ადამიანის მიერ გამოგონილი, თითიდან გამოწოვილიც აღარ ჰქვია მაგას – ბრალდებებით და მას მოწინავე ადგილი აქვს ამ სიაში.

ირაკლი დგებუაძის გარდა ამ სიაშია, ცხადია, მზია ამაღლობელის საქმის განმხილველი მოსამართლე, გამომძიებლები და პროკურორები, ასევე ნინო დათაშვილი საქმის მოსამართლე.

სიაში შევიყვანეთ, მაგალითად, დავით მატიაშვილი – თბილისის საქალაქო სასამართლოს მანდატურის უფროსი, რომელიც წარმოუდგენელი, გაუგონარი აგრესიით გამოირჩევა ადამიანებთან მიმართებაში.

ამ სიაში ადამიანები არიან დანომრილი პირობითად. ჩავთვალეთ, რომ არაა მნიშვნელოვანი: სიაში პირველი ვინ იქნება, მეორე ვინ იქნება და ასე შემდეგ. მიგვაჩნია, რომ 277-ვე არის თანაბარი დონის დამნაშავე. მაგალითად, ირაკლი კობახიძე, რომელიც ამ სიაშია – ნუ, მის გარეშე ეს სია ვერ იარსებებდა – მაგრამ არ მიმაჩნია, რომ, მაგალითად, აი, ჩვენ მიერ ხსენებული დგებუაძე ნაკლები დამნაშავეა. ისინი თანაბარი მნიშვნელობის დამნაშავეები არიან ამ ქვეყანაში ავტორიტარიზმის, პოლიტპატიმრების და პოლიტიკური დევნის შექმნის პროცესში.

მარტო ირაკლი კობახიძე ვერაფერს იზამს, რომ არ ჰყავდეს შემსრულებლები. კობახიძის და სხვების უკანონო გადაწყვეტილებების აღსრულება რომ არ ხდებოდეს და წინააღმდეგობას უწევდნენ, კობახიძე ვერ შეინარჩუნებდა რეჟიმს, ხომ?

შესაბამისად, ისინი არიან ამ რეჟიმის ფორმირების თანამონაწილეები. ამიტომაც, „მზიას სიაში“ ვიღაც შეიძლება წერია 178-ედ, მაგრამ ამას არსებითი მნიშვნელობა არ აქვს.

წერილში, რომელიც ახლავს ამ სიას, გვაქვს ახსნილი ეს ნაწილი. სიას თან ახლავს საკმაოდ ბევრი დანართი თითოეულ ადამიანზე, სადაც ახსნილია, კონკრეტულად რის გამო მოხვდა ესა და თუ ის ადამიანი „მზიას სიაში“.

ამ კუთხით ძალიან დაგვეხმარა რამდენიმე ქართული ორგანიზაცია. ისინი, რომლებიც წლებია იცავენ საქართველოში ადამიანის უფლებებს.

• როგორ იღებთ გადაწყვეტილებას, ვინ უნდა მოხვდეს „მზიას სიაში“?

რეალურად გადაწყვეტილებას ვიღებთ მას შემდეგ, როცა გვაქვს კომუნიკაცია ქართულ ორგანიზაციებთან და ისინი გვეუბნებიან, რომ აი, ეს კონკრეტული ადამიანი იდენტიფიცირებულია, არსებობს კონკრეტული მტკიცებულებები ამ ადამიანთან მიმართებაში და შემდეგ ვაკეთებთ იდენტიფიცირებას: რამდენად შესაბამისობაშია მოძრაობა „მზიას“ მიზნებთან. ჩვენი მთავარი ამოცანაა, მზიას და არა მარტო მზიას – ყველა პოლიტიკური ტყვის თავისუფლება.

ეს სამოქალაქო ორგანიზაციები საქართველოში დაახლოებით 20-25 წელია იცავენ ადამიანის უფლებებს და მათ მიმართ არ არსებობს შეკითხვები, რომ აი, თავიანთ საქმეს სწორად აკეთებენ თუ არა.

ასევე, შეიძლება, ვიღაც ადამიანზე იყოს მოსაზრება, რომ დასასანქცირებელია, მაგალითად, იმის გამო, რომ მუშტებს უქნევს პოლიტიკურ ოპონენტს. ეს, რა თქმა უნდა, პრობლემაა, მაგრამ ჩვენ ვუყურებთ შემდეგი პრიზმიდან: რამდენად არის ეს ადამიანი ავტორიტარიზმის და ქვეყანაში პოლიტიკური ტყვეების არსებობის თანამონაწილე? თუ დასტურდება, რომ თანამონაწილეობა, მაშინ მისი ადგილი ამ სიაშია.

• რა დატვირთვას იძენს „მზიას სია“?

საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ჩვენ გვახსოვს დაკავებები სხვადასხვა ხელისუფლების დროს, რაც ბადებდა შეკითხვას: ხომ არ იყო ეს პოლიტიკური დაკვეთა? მზია ამაღლობელის დაკავება იყო ყველაზე ნათელი მაგალითი, როგორ ებრძვის რეჟიმი საქართველოში სიტყვის თავისუფლებას.

მზია გახდა პირველი თვალსაჩინო ტყვე რეჟიმისა. ამ დაკავებით რეჟიმმა თქვა, რომ დიახ, პოლიტიკური დაკავებებით და რეპრესიებითაა დაკავებული. ის ბრალდება, რომლითაც მზია ამაღლობელი დააკავეს, სასაცილოც არ არის. როცა უყვები ევროპაში ადამიანებს, რის გამო დააკავეს მზია ამაღლობელი და რამდენი ხნის განმავლობაში აპირებენ, რომ ჰყავდეთ ციხეში გამოკეტილი, გაოგნებულია ყველა. თანაც, როცა უხსნი, რომ ეს ადამიანი არის დამოუკიდებელი ჟურნალისტი, რომელიც ამდენი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა მედიასაშუალებას და ამ მედიასაშუალების მიმართ არცერთი ხელისუფლების დროს არ იდგა კითხვა: რამდენად ობიექტური.

დამოუკიდებელ მედიაზე დგას რეალურად თანამედროვე დემოკრატიული საზოგადოება. ყველაზე მეტად რეპრესია მედიის მიმართ რომ ხორციელდება საქართველოში, ეს ბევრისთვის ნათელი გახდა სწორედ მზიას დაკავების შემდეგ. ჩემთვის, ან ბევრისთვის საქართველოში, შეიძლება მანამდეც ნათელი იყო ეს ამბავი, მაგრამ მზია ამაღლობელის საქმე იყო ერთგვარი ლაკმუსის ქაღალდი, რომ ნამდვილად ის ხდება, რაზეც უკვე ამდენი ხანია საუბარია ამ ქვეყანაში.

ამიტომაც, გაჩნდა იდეა, რომ მზია უნდა ყოფილიყო სწორედ შემკრები ემიგრაციული ორგანიზაციებისა. მზიას სახელის ხსენება დასავლეთში ძალიან გასაგებია ყველასთვის, რაზე საუბრობ. არავინ არ სვამს კითხვას: იქნებ რაღაც დანაშაული იყო.

სწორედ მზია ამაღლობელის გარშემო უნდა გაერთიანდეს – ანუ თავისუფალი სიტყვის გარშემო – ქართული ემიგრაციული ორგანიზაციებიც. ამან შეიძლება მოგვცეს რესურსი იმის, რომ მაქსიმალურად გავზარდოთ ჩვენი საქმიანობის ეფექტურობა.

შესაძლებელია, ასევე, „მზიას სია“ იქცეს საკანონმდებლო აქტად, რომელიც დაიცავს არამარტო საქართველოში, არამედ სხვა ქვეყნებშიც გამოხატვის თავისუფლებას, რომ ადამიანებს არ აკავებდნენ პროფესიული საქმიანობის შესრულების დროს აბსურდული ბრალდებით.

გარდა იმისა, რომ მზია ამაღლობელს შეზღუდული აქვს პროფესიული საქმიანობა, მას ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემებიც აქვს და ვიცით, რაც ხდება ქართულ ციხეებში.

___

ამ თემაზე:

ვინ მოხვდება „მზიას სიაში“ – რის გაკეთებას გეგმავენ ემიგრანტები 

See more

 

სამოქალაქო აქტივისტის და „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ წევრის გელა ხასაიას დაკავებას სოციალური სამართლიანობის ცენტრი ეხმაურება.

„გელა ხასაიას მიმართ წარმოებული სისხლის სამართლის საქმე, ერთი მხრივ, ოპოზიციურად განწყობილი პირების დევნისა და მათ მიმართ პოლიტიკური მართლმსაჯულების განხორციელების, მეორე მხრივ, კი რეპრესიული საპოლიციო პრაქტიკის მკაფიო გამოვლინებაა,“ – წერს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი და იქვე განმარტავს, რომ სამართალდამცავი უწყებები პოლიტიკურ ოპონენტებზე ანგარიშსწორების ინსტრუმენტად იქცა.

გელა ხასაია 30 სექტემბერს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. შსს-ს თანახმად, გამოძიება ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანების მუხლით (სსკ-ს 120-ე მუხლი) მიმდინარეობდა. დაკავებიდან რამდენიმე საათში პროკურატურამ გელა ხასაიას ბრალი წარუდგინა დამძიმებული მუხლის საფუძველზე, ჯგუფურად ჩადენილი ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე დაზიანებისთვის (სსკ-ის 118-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).

აღნიშნული დანაშაული სასჯელის სახით 4-დან 6-წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

როგორც გელა ხასაიას ადვოკატი განმარტავს, დაკავება, სავარაუდოდ, უკავშირდება პირველ სექტემბერს სადგურის მოედანზე მომხდარ კონფლიქტს, რომელსაც გელა ხასაია შეესწრო, თუმცა მომხდართან არაფერი აკავშირებს, რადგან დაპირისპირება მისთვის უცნობ პირებს შორის მოხდა. ადვოკატის თქმით, საქმეში არ დევს გელა ხასაიას ბრალეულობის დამადასტურებელი არცერთი ნეიტრალური მტკიცებულება, მათ შორის ვიდეოჩანაწერი.

პირველ ოქტომბერს, თბილისის საქალაქო სასამართლოში გამართულ პროცესზე მოსამართლე ნანა შამათავამ გელა ხასაიას აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეუფარდა.

სასამართლო პროცესზე გელა ხასაიამ მოყვა, თუ როგორ დამამცირებლად მოექცნენ პოლიციელები, განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ კი, ორჯერ გააშიშვლეს.

„განსაკუთრებულად შემაშფოთებელია გელა ხასაიას განმარტება პირად ჩხრეკის პროცესში უსაფუძვლოდ – ორჯერ, სრულ გაშიშვლებასთან დაკავშირებით, რაც უხეშად არღვევს მის ღირსებასა და ფუნდამენტურ უფლებებს,“ – აცხადებს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი წერს, რომ პირის სრული გაშიშვლება პირადი ჩხრეკის ჩატარების განსაკუთრებით ინტენსიური ფორმაა, რომელსაც მკაცრად განსაზღვრული წინაპირობების აქვს.

“ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლოს არაერთ საქმეში განუმარტავს, რომ ლეგიტიმური მიზნისა და სათანადო დასაბუთების გარეშე პირის განმეორებითი და სრული ჩხრეკა უხეშად არღვევს ევროპული კონვენციის მე-3 და მე-8 მუხლების მოთხოვნებს.

ევროპული სასამართლოს პრაქტიკით, იმ შემთხვევებშიც კი, როდესაც გაშიშვლება არ ატარებს განსაკუთრებულად დამამცირებელ და შეურაცხმყოფელ ფორმებს, მისი განმეორებითობა დაკავებულს უჩენს შფოთვისა და დაუცველობის განცდას, აყენებს მორალურ ტანჯვას მისი თვითნებურობის გამო, რაც სცდება ჩხრეკის დასაშვებ დონეს.

წამების პრევენციის ევროპული კომიტეტი (CPT) მიიჩნევს, რომ პირადი ჩხრეკის მიზნით პირის სრული გაშიშვლება უნდა ეფუძნებოდეს ინდივიდუალური რისკის შეფასებას, დაექვემდებაროს მკაცრ ზედამხედველობასა და წინასწარ დადგენილ სტანდარტებს.

პირადი ჩხრეკა შესაძლოა გადაიზარდოს არასათანადო, დამამცირებელ მოპყრობაში მსგავსი განზრახვის არსებობის გარეშეც, თუ ის სათანადო წესით დაცვით არ არის ჩატარებული. აუცილებელია, რომ ჩხრეკისას პირის მიმართ მოპყრობა იყოს ჰუმანური და არ არღვევდეს მის თანდაყოლილ ღირსებას“.

„გელა ხასაიას მონათხრობი პოლიციის თანამშრომლების მხრიდან მის მიმართ შეურაცხმყოფელი და დამამცირებელი კომუნიკაციის შესახებ, კიდევ უფრო ამძიმებს გაშიშვლების ფაქტს და, ერთი მხრივ, აჩენს სერიოზულ ვარაუდს, რომ ეს ზომა ლეგიტიმური მიზნის მიღწევას, არამედ დაკავებულის კიდევ უფრო მეტად დამცირებას ემსახურებოდა, ხოლო, მეორე მხრივ, თავად გაშიშვლების და ჩხრეკის პროცესს კიდევ უფრო მეტად ღირსების შემლახველად აქცევს დაკავებულისთვის

ცალსახაა, რომ პოლიციის განყოფილებაში გელა ხასაიას მიმართ განხორციელებული ქმედებები შეიცავს სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნებს – წარმოადგენს დამამცირებელ ან არაადამიანურ მოპყრობას. ამის მიუხედავად, საგამოძიებო ორგანოებს ამ დრომდე არ გაუვრცელებიათ განცხადება გამოძიების დაწყების შესახებ. პირადი ჩხრეკის პროცესში ბრალდებულის ფუნდამენტური უფლებების დარღვევაზე რეაგირება არ ჰქონია არც სახალხო დამცველს“, – წერს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი.

გელა ხასაიას გარდა, საპატიმრო სასჯელს იხდიან „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ სხვა წევრები და ლიდერები (ელენე ხოშტარია, ნიკა გვარამია, ზურა ჯაფარიძე, ნიკა მელია, საბა სხვიტარიძე). თავად გელა ხასაია კი მანამდე არაერთხელ ყოფილა ადმინისტრაციული წესით, პოლიციის მოთხოვნის დაუმორჩილებლობისთვის, დაკავებული.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აღნიშნავს, რომ კოალიციის წარმომადგენლებიდან ხასაია არ არის პირველი, ვის მიმართაც არაადამიანური მოპყრობის ფაქტი გამოვლინდა.

„2025 წლის 29 მარტს, ელენე ხოშტარიამ გაასაჯაროვა, რომ დროებითი მოთავსების იზოლატორში შესახლების პროცედურის დროს, პოლიციის თანამშრომლებმა მას გაშიშვლება აიძულეს, ხელები შეუკრეს და დიდი ხნის განმავლობაში მეტალოდეტექტორის ატარებდნენ შიშველ სხეულზე. იძულებითი გაშიშვლება აგრეთვე მასობრივად გამოიყენებოდა 2024 წლის ნოემბერ-დეკემბერში ადმინისტრაციული და სისხლისსამართლებრივი წესით დაკავებული აქტივისტების დამცირებისა და დასჯის მიზნით. ეს საქმეები კვლავ გამოუძიებელი რჩება, რაც ახალისებს დაკავებული პირების ფუნდამენტური უფლებების უგულებელყოფას სამართალდამცავების მხრიდან.

საგანგაშოა, რომ ბოლო წლების განმავლობაში სამართალდამცავების მხრიდან დაკავებული პირების იძულებითმა გაშიშვლებამ განმეორებითი პრაქტიკას ფორმა მიიღო. არაადამიანური მოპყრობის ეს განსაკუთრებულად დამამცირებელი ფორმა სახელმწიფოს რეპრესიული პოლიტიკის ნაწილად იქცა, რაც კიდევ ერთხელ მიუთითებს, რომ საპოლიციო რეჟიმი სრულად არის მოწყვეტილი ადამიანის უფლებების, სამართლის უზენაესობისა და მართლწესრიგის დაცვის მიზნებს“.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი მოუწოდებს სახალხო დამცველს შეისწავლოს გელა ხასაიას მიმართ არაადამიანური და ღირსებისშემლახავი მოპყრობის ფაქტები და, ზოგადად, დაკავებული პირების შესაბამის დაწესებულებაში განსახლების დროს გაშიშვლების პრაქტიკა, მიიღოს სპეციალური და სწრაფი ზომები მის აღმოსაფხვრელად. ასევე მნიშვნელოვანია სახალხო დამცველის აპარატმა ჩაატაროს გელა ხასაიას წინააღმდეგ მიმდინარე სისხლის სამართლის საქმის მონიტორინგი, რომელიც ფაბრიკაციისა და სამართალდამცავი სისტემის პოლიტიზაციის სერიოზულ ეჭვებს აჩენს.

გერმანელი პოლიტიკოსი, ბუნდესტაგის წევრი საპარლამენტო ჯგუფიდან „ალიანსი 90/მწვანეები“, ყოფილი მოსამართლე რობინ ვაგენერი საქართველოში დაგეგმილ 4 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებს ეხმიანება.

„შაბათს, 4 ოქტომბერს, საქართველოში ადგილობრივი არჩევნები გაიმართება. ოპოზიციის დიდი ნაწილი შიშობს, რომ ეს არჩევნები არც თავისუფალი იქნება და არც სამართლიანი – და რომ შედეგი უკვე წინასწარ არის განსაზღვრული. შედეგად, მრავალი ოპოზიციური პარტია ბოიკოტს უცხადებს არჩევნებს და მოუწოდებს არჩევნების დღეს მთელი ქვეყნის მასშტაბით საპროტესტო აქციებისკენ „ქართული ოცნების“ ავტორიტარული მმართველების წინააღმდეგ.

უკვე რამდენიმე თვეა, „ქართული ოცნება“ აძლიერებს რეპრესიებს მომიტინგეების, ოპოზიციონერებისა და ქვეყნის პროევროპული სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ.

ცნობილი ოპოზიციური პოლიტიკოსები და დამოუკიდებელი ჟურნალისტები დაპატიმრებულნი არიან შეთითხნილი ბრალდებებით. დამოუკიდებელი მედიასაშუალებები და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციები შევიწროებულნი არიან მუდმივად ახალი მოთხოვნებითა და რეგისტრაციის ვალდებულებებით, რაც მიზნად ისახავს კრიტიკული ხმების გაჩუმებას.

ანტისამთავრობო პროტესტების დროს პოლიციის ძალადობა და თვითნებური დაპატიმრებები ნორმად იქცა.

ჩვენ მტკიცედ ვუჭერთ მხარს საქართველოს მოსახლეობას, რომელიც დაუღალავად აგრძელებს ბრძოლას დემოკრატიისთვის, კანონის უზენაესობისა და მათი ქვეყნის ევროპული მომავლისთვის.

ჩვენ მოვუწოდებთ საქართველოში ყველა პოლიტიკური პატიმრის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებისკენ, მათ შორის ოპოზიციონერი პოლიტიკოსების: ზურაბ ჯაფარიძისა და ნიკა გვარამიას, ასევე ჟურნალისტ მზია ამაღლობელის გათავისუფლებისკენ.

გერმანიის მთავრობამ სწრაფად უნდა იმოქმედოს მიმდინარე რეპრესიებზე პასუხისმგებელი პირების მიმართ დამატებითი მიზნობრივი სანქციების დაწესებით და ევროპულ დონეზე ევროკავშირის სანქციების ერთობლივი პაკეტის შემუშავებით. ევროპამ არ უნდა მიატოვოს საქართველოს მოსახლეობა“, – ვკითხულობთ განცხადებაში, რომელიც რობინ ვაგენერის პრესსამსახურმა გაავრცელა.

რობინ ვაგენერი არაერთხელ გამოეხმაურა განცხადებით საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს. ჯერ კიდევ 2024 წლის დეკემბერში მან განაცხადა, რომ საქართველოში აქციის მონაწილეების მიმართ ძალადობაზე პასუხისმგებელ პირებზე მიზანმიმართული სანქციებია საჭირო.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიამ დღეს, 3 ოქტომბერს განცხადება  გაავრცელა და განაცხადა, რომ უარით პასუხობს ანტიკორუფციული ბიუროს დაუსაბუთებელ მოთხოვნას ინფორმაციის გადაცემაზე.

30 სექტემბერს საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიას ანტიკორუფციული ბიუროდან წერილობით აცნობეს, რომ ბიუროს დაწყებული აქვს წარმოება ორგანიზაციის საქმიანობის გრანტების შესახებ საქართველოს კანონთან შესაბამისობის დადგენის მიზნით. ამ წარმოების ფარგლებში ბიურომ ქარტიისგან გამოითხოვა სხვადასხვა კატეგორიის მოცულობითი ინფორმაცია.

„ანტიკორუფციული ბიუროს მიერ დაწყებული წარმოება პირველი პრაქტიკული ნაბიჯია ახალი კანონმდებლობის გამოყენებით ძალიან ბევრი კარგი ჟურნალისტის დიდი ძალისხმევით შექმნილი მაღალი რეპუტაციის მქონე ორგანიზაციის გასანადგურებლად.

ქარტია თავის კანონიერ უფლებებს ყველა შესაძლო სამართლებრივი გზით დაიცავს.

ივნისიდან ქარტია ისედაც მოხალისეობრივად მუშაობს, პროფესიული თემის მხარდაჭერით და ადგილობრივი შემოწირულობებით.

ქარტია ცდილობს, გაუმკლავდეს „ქართული ოცნების“ მიერ ხელოვნურად შექმნილ სირთულეებს, რათა პროფესიულ თემსა და საზოგადოებას კვლავინდებურად გაუწიოს სამსახური, მისცეს მათ კომუნიკაციისა და წუხილების გაზიარების საშუალება და მიაწოდოს მათ პროფესიული აზრი მათთვის საინტერესო საკითხებზე.

„ქართული ოცნების“ რეპრესიულმა პოლიტიკამ და მის მიერ მიღებულმა შემზღუდველმა კანონებმა საფრთხის ქვეშ დააყენეს ქარტიის მომავალი. ქარტიამ დაკარგა წვდომა დასავლელ დონორებსა და იმ დახმარებაზე, რასაც წლების განმავლობაში ჟურნალისტური თემის და საზოგადოების გასაძლიერებლად იყენებდა.

მედიაპროდუქტთან დაკავშირებულ, მთელ რიგ შინაარსობრივ საკითხებზე, მათ შორის, მედიაპროდუქტის სამართლიანობისა და მიუკერძოებლობის პრინციპებთან შესაბამისობაზე, მსჯელობის და ამის საფუძველზე მაუწყებელთა სანქცირების უფლების საქართველოს ეროვნული კომუნიკაციების კომისიისთვის მინიჭებამ ძირი გამოუთხარა თვითრეგულირების კონცეფციას, რომელიც ეფუძნება არა დასჯასა და განადგურებას, არამედ კოლეგების დახმარებით შეცდომების გააზრებას, მომავალში მათ პრევენციასა და პრაქტიკის გაუმჯობესებას“ – აცხადებს ქარტია.

განცხადებაში აღნიშნულია, რომ ქარტია კვლავ იდგება ჟურნალისტთა უფლებების სადარაჯოზე და ძალაუფლების მქონე სტრუქტურებისგან კვლავინდებურად მოითხოვს ჟურნალისტების დევნის შეწყვეტასა და მათთვის უსაფრთხო სამუშაო პირობების უზრუნველყოფას.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია 2009 წელს დააფუძნეს ჟურნალისტებმა.

დღემდე ქარტიამ ჟურნალისტური ნამუშევრების პროფესიულ სტანდარტებთან შესაბამისობის დასადგენად 800-მდე განცხადება განიხილა. განმცხადებლებს შორის, სხვადასხვა ხელისუფლების პირობებში, იყვნენ პარლამენტის წევრები, მინისტრები და სხვა მაღალი თანამდებობის პირები, საჯარო მოხელეები, ბიზნესმენები, არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები, აქტივისტები, სასულიერო პირები, მსჯავრდებულები და რიგითი მოქალაქეები, რაც საზოგადოების განსხვავებულ სეგმენტებში ქარტიის მიმართ მაღალ ნდობაზე მიუთითებს.

„ქარტიას წვლილი აქვს შეტანილი ქართული დემოკრატიის მშენებლობის პროცესში. ქარტია არჩევნებს პირველად 2012 წელს დააკვირდა და მას შემდეგ, წლევანდლამდე, ორგანიზაციას არჩევნები არ დაუტოვებია, წინასაარჩევნო პერიოდში მედიაგაშუქების დამოუკიდებლობის და მიუკერძოებლობის ხარისხი რომ არ შეეფასებინა, რაც, თავისთავად, უმნიშვნელოვანესი ინდიკატორი იყო იმის დასადგენად, ესა თუ ის არჩევნები კონკურენტულ და სამართლიან გარემოში ჩატარდა თუ არა.

ქარტიამ პროფესიული განვითარების მრავალი შესაძლებლობა მისცა ასეულობით ქართველ ჟურნალისტს და სტუდენტს, ჩაატარა ტრენინგები, გაუწია მათ კონსულტაცია პროფესიულ საკითხებზე, მოამზადა და გამოაქვეყნა მეგზურები და სახელმძღვანელოები. ქარტია თანამშრომლობდა უნივერსიტეტებთან და სკოლებთან, რათა ახალ თაობაში გაჩენილიყო მოთხოვნა დამოუკიდებელ და ხარისხიან ჟურნალისტიკაზე.

ამ ყველაფერს ქარტია მინიმალური რესურსებით და დიდი ენთუზიაზმით აკეთებდა. ქარტიის საბჭოს არჩეული წევრები, ქარტიის საბჭოს არჩეული თავმჯდომარეები, განცხადებებს მოხალისეობრივ საწყისებზე იხილავდნენ, ამ საქმეს უშურველად უთმობდნენ დიდ დროს და ენერგიას იმ რწმენით, რომ ყოველი გადაწყვეტილებით კიდევ ერთ აგურს დებდნენ საქართველოში უფრო მაღალპროფესიული მედიის მშენებლობაში, რომელიც უკეთ მოემსახურებოდა მეტად მედიაწიგნიერ საზოგადოებას“ – ვკითხულობთ ქარტიის განცხადებაში.

ორგანიზაცია „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“ (PHR) წლებია ძალადობის მსხვერპლი ქალებისა და ბავშვების, ასევე შშმ პირების უფლებებს იცავს და 1000-მდე საქმეში უწევს მათ სამართლებრივ დახმარებას. ორგანიზაცია იცავს სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების უფლებებსაც.

რაჟდენ კუპრაშვილის ანტიკორუფციული ბიურო PHR-ისგან ითხოვს ყველა ტიპის ინფორმაციას, მათ შორის ფინანსურ დოკუმენტებს და ამ ფორმით ცდილობს არასამთავრობო ორგანიზაციაზე ზეწოლას.

„ბათუმელები“ ორგანიზაციის დირექტორს, თამარ გაბოძეს ესაუბრა ამ თემაზე.

„პირდაპირ არ წერია წერილში, რომ ბენეფიციარების შესახებ უნდა მივაწოდოთ ინფორმაცია, მაგრამ ითხოვს ორგანიზაციის შესახებ ყველა სახის ინფორმაციაზე წვდომას, მათ შორის ითხოვს შინაარსობრივ, ნარატიულ ანგარიშებს, ითხოვს შუალედურ და საბოლოო ანგარიშებს და ეს შინაარსობრივი ანგარიშები, რა თქმა უნდა, შეიცავს ადამიანების ისტორიას.

მიუხედავად იმისა, რომ სახელები არ არის იდენტიფიცირებადი, ეს არის ისტორიები იმ ადამიანების შესახებ, ვისაც ორგანიზაციამ გაუწია იურიდიული დახმარება და უწევს დღემდე.

ანტიკორუფციული ბიუროსთვის ძალიან კარგად არის ცნობილი, რომ ჩვენი ორგანიზაცია ეხმარება ძალადობა გამოვლილ ბავშვებს, ქალებს, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვების ძალიან ბევრი საქმე გვაქვს, როდესაც ისინი არიან გაუპატიურების მსხვერპლი და ძალიან კარგად იცის ანტიკორუფციულმა ბიურომ, რომ ჩვენი ერთადერთი საქმიანობა, თუ რამე გვიკეთებია დაარსების დღიდან, ეს არის მოწყვლადი ადამიანების დახმარება და სამართლებრივი წარმომადგენლობა.

ამის მიუხედავად, ჩვენ მოგვივიდა წერილი, სადაც უთითებენ, რომ დაწყებულია საქმის წარმოება ჩვენი ორგანიზაციის „გრანტების შესახებ საქართველოს კანონთან“ შესაბამისობის დადგენის მიზნით, მიუხედავად იმისა, რომ ამ კანონში შეტანილი ცვლილების მიხედვით მონიტორინგი იწყება მაშინ, როდესაც გრანტი მიღებულია 2025 წლის 17 აპრილის შემდეგ და ჩვენ ასეთი გრანტი არ გვაქვს“ – ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, ბუნდოვანია, რის საფუძველზეა დაწყებული წარმოება, რატომ არ იყო PHR-ი ამ პროცესში ჩართული და რატომ არ არის ცნობილი, რა მასალები არსებობს ორგანიზაციის წინააღმდეგ.

„ისეა მოთხოვნილი ეს ინფორმაცია, რომ არ არის მითითებული კონკრეტული მუხლი, რის საფუძველზე გვთხოვენ ინფორმაციას. არ არის გაზიარებული ბიუროში დამუშავებული ინფორმაცია ორგანიზაციის შესახებ, რაც, რა თქმა უნდა, წინააღმდეგობაშია როგორც ეროვნულ კანონმდებლობასთან, ისე საერთაშორისო ხელშეკრულებებთან, რომელიც უთითებს ადამიანის უფლებების და თავისუფლებების დაცვის სტანდარტებზე.

მაშინ, როდესაც ორგანიზაციის შესახებ ითხოვს ფინანსურ ანგარიშებს, მათ შორის, ნარატიულ ანგარიშებს, უნდა არსებობდეს ამის მკაფიო საფუძველი, თუმცა მკაფიო საფუძველი რა არის, ამის შესახებ საერთოდ არ გვაქვს ინფორმაცია“- ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, ორგანიზაციის საპასუხო რეაქცია იქნება ის, რომ კუპრაშვილის ბიუროს მოსთხოვენ იმ ინფორმაციის გაზიარებას, რომელიც მათ დაამუშავეს და ასევე დასაბუთებას – რომელი სამართლებრივი ნორმის საფუძველზე სთხოვენ ორგანიზაციას, რომელიც იცავს გაუპატიურებულ ბავშვებს, რომ გაუზიაროს შინაარსობრივი ანგარიშები.

თამარ გაბოძის შეფასებით, სინამდვილეში ბიუროს მიზანია არა ორგანიზაციის ფინანსური ანგარიშების და გრანტების მიღების შემოწმება, არამედ ორგანიზაციის წინააღმდეგ მოქმედება.

„ანტიკორუფციული ბიუროს საქმიანობა, აბსოლუტურად არ არის დაკავშირებული PHR-ის საქმიანობასთან და მართლა რომ კორუფციითაა სავსე არაერთი უწყება, სწორედ ამის შესწავლაა ანტიკორუფციული ბიუროს საქმიანობა და არა იმ ორგანიზაციების დევნა, რომლებიც ეხმარებიან ქალებს, ბავშვებს, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ადამიანებს.

ხელისუფლებას, „ოცნებას“ სურს, რომ ისევე როგორც სხვა არასამთავრობო ორგანიზაციებს, PHR-საც არ მისცეს მუშაობის და არსებობის გაგრძელების შესაძლებლობა და ამ შემთხვევაში ამას აკეთებს ანტიკორუფციული ბიუროს სახელით და ხელით.

თუ ისინი რეპრესიული მეთოდებით შეეცდებიან ჩვენი ორგანიზაციის საქმიანობის შეჩერებას, ეს ნიშნავს, რომ ძალიან ბევრი ადამიანი, რომელსაც ჩვენ სამართლებრივ დახმარებას ვუწევთ, დარჩება ამ მომსახურების გარეშე.

კიდევ ერთხელ ვუსვამ ხაზს იმ ფაქტს, რომ ჩვენი ორგანიზაცია დაარსების დღიდან იცავს მოწყვლადი ადამიანების უფლებებს და ეს ძალიან კარგად იცის ანტიკორუფციულმა ბიურომ, რადგან ხშირ შემთხვევაში ჩვენი მოპასუხეები არის სახელმწიფო უწყებები, რომლებმაც ვერ აარიდეს ადამიანებს ზიანი.

ჩვენს ორგანიზაციაზე შეტევა ნიშნავს, ის ადამიანები დატოვონ დაცვის გარეშე, რომელთათვისაც ხშირად უკანასკნელი იმედი ვართ, რადგან უბრალოდ მათ ვერსად ვერ პოვეს სამართალი და ჩვენთან მოდიან იმისთვის, რომ სამართლებრივ ბრძოლაში, რაც არ არის ხოლმე ადვილი და ხშირ შემთხვევაში წლების განმავლობაში გრძელდება, არ იყვნენ მარტო.

შესაბამისად, ჩვენ წინააღმდეგ გადადგმული ყველა ნაბიჯი არის ბავშვების წინააღმდეგ მიმართული, რადგან იურიდიული დახმარების გარეშე აღმოჩნდება ძალიან ბევრი ძალადობა გამოვლილი ადამიანი და არ მომერიდება იმის თქმა, რომ ორგანიზაციას ჰყავს გადარჩენილი ძალადობის მსხვერპლი ბავშვები, რომლებსაც სუიციდის გეგმებიც კი ჰქონდათ.

ამიტომ ორგანიზაციის მიზანი იყო გადაერჩინა ეს ადამიანები და როგორღაც სამართალი ეპოვა მათთან ერთად“-ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, არასამთავრობო ორგანიზაციების გარეშე დარჩენილი საზოგადოება სწორ ინფორმაციასაც კი ვერ მიიღებს და არაერთი სერვისი გაჩერდება, მათ შორის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი სერვისები.

„ცხადია, ჩვენ ასე ადვილად დანებებას არ ვაპირებთ და გავაგრძელებთ სამართლებრივ ბრძოლას, რადგან ჩვენი გაცხადებული მიზანია, ამ ქვეყანაში ბავშვების, ქალების და ვრჩებით ჩვენი მიზნების და იმ ადამიანების ერთგული, რომლებსაც აღვუთქვით დახმარება ამ წლების განმავლობაში.

ბევრი შემთხვევა, მათ შორის პრეცედენტული საქმეებია, როდესაც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი სერვისები მიიღეს შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვებმა, მათ შორის სრულწლოვანებმა. ასე, რომ ჩვენ არ ვაპირებთ ასე ადვილად დავასრულოთ საქმიანობა, რადგან ჩვენი საქმიანობა ყოველთვის იყო თანხვედრაში კანონიერებასთან და სამართლიანობასთან.

ამიტომ კუპრაშვილის მიზანია არა შემოწმება, არამედ ორგანიზაციის საქმიანობის ხელის შეშლა“-ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, კუპრაშვილის ბიურო სავარაუდოდ სასამართლოს მიმართავს და ასე შეეცდება დოკუმენტაციის ამოღებას, თუმცა ორგანიზაცია აპირებს ბრძოლას საკუთარი უფლებებისთვის.

შუა დერეფანზე გაამახვილა ყურადღება ირაკლი კობახიძემ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დაარსების 76-ე წლისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე 29 სექტემბერს.

მანამდე, რამდენიმე დღით ადრე, საქართველოს თავდაცვის ყოფილმა მინისტრმა, თინა ხიდაშელმა ჰელსინკის კომისიას მიმართა: „საქართველოს სტრატეგიული მდებარეობა არ უნდა შერჩეს ჩინურ, რუსულ და ირანულ გავლენებს…“

რეალურად, რა ინტერესი აქვს ჩინეთს საქართველოში?

„მარტო გზებში ჩინური კომპანიების მიერ მიღებული სატენდერო თანხები თითქმის ორჯერ აღემატება მათ მიერ საქართველოში განხორციელებულ ინვესტიციებს. ჩინეთიდან ინვესტიცია რამდენად რეალურია, ყველაზე კარგად ამ რიცხვების შედარებით ჩანს: ორჯერ მეტი ფული აქვთ წაღებული საქართველოდან, ჩვენი გადასახადის გადამხდელების, ევროპელი, ამერიკელი გადასახადის გადამხდელების ფული,“ – ამბობს თინა ხიდაშელი.

თავდაცვის ყოფილი მინისტრის აზრით, საქართველომ უნდა დაიბრუნოს თავისი გეოპოლიტიკური ფუნქცია რეგიონში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ანაკლიის პორტიც კი, ჩინეთისთვის საინტერესო აღარ იქნება.

„თუ რამე დღეს საქართველოსთან დაკავშირებით ინტერესს იწვევს, ეს არის საქართველოს პოზიციონირება ჩინეთთან და ირანთან… ეს არის თემა, რომლითაც შეიძლება დავაინტერესოთ ჩვენი პარტნიორები და დავანახოთ, რომ ამ რეგიონში, როდესაც მიმდინარეობს გლობალური პოლიტიკური გადათამაშება, საქართველოს მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს,“ – მიიჩნევს თინა ხიდაშელი.

„ბათუმელებმა“ თინა ხიდაშელთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი საქართველოს თავდაცვის ყოფილი მინისტრია და არასამთავრობო ორგანიზაციის „სამოქალაქო იდეის“ ხელმძღვანელი.

• ქალბატონო თინა, რა ეტაპზეა საქართველო-ჩინეთის მოკავშირეობა? შუა დერეფანსა და სავაჭრო კავშირებზე გაამახვილა ყურადღება 29 სექტემბერს ირაკლი კობახიძემ, როდესაც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დაარსების 76-ე წლისადმი მიძღვნილ ღონისძიებას დაესწრო. მანამდე თქვენ ჰელსინკის კომისიას მიმართეთ: „საქართველოს სტრატეგიული მდებარეობა არ უნდა შერჩეს ჩინურ, რუსულ და ირანულ გავლენებს…“

ერთია, სამართლებრივად სად ვართ და მეორე: რეალურ ცხოვრებაში რა ხდება. სამართლებრივად, ქაღალდებს რომ გავყვეთ, მემორანდუმებს, რომელიც ფორმდება, საკმაოდ სწრაფად მივდივართ ამ ურთიერთობებში. ბევრი შეთანხმებაა, მაგალითად, იგივე განათლების სამინისტროებს შორის. სხვათა შორის, ელჩმა იმ ღონისძიებაზე, რომელიც თქვენ ახსენეთ, ბევრი ისაუბრა, რომ სკოლებში ჩინური დაემატა, როგორც მეორე უცხოური ენა და კონფუცის ინსტიტუტები ძლიერდება – უფრო და უფრო მეტი საგანმანათლებლო ცენტრი იხსნება უნივერსიტეტებთან, რაც არის ჩინეთის „რბილი ძალის“ ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ინსტრუმენტი.

ასევე, ეკონომიკის სამინისტროსთან უამრავი შეთანხმება ფორმდება პოტენციური ინვესტიციების შესახებ. ისევ ჩინეთის ელჩს დავესესხები, მან თქვა, რომ საქართველო ჩინეთისთვის საინვესტიციოდ საინტერესო ქვეყანააო. ამას ამბობენ უკვე 10 წელია, მაგრამ საქართველოში ჩინეთიდან განხორციელებული ინვესტიციები არ გვინახავს.

განახლდა შეთანხმების ხელმოწერის მოლაპარაკებები „თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულების“ მეორე ეტაპზე. როგორც ჩანს, ამას ხელს რეალურად მოაწერენ – ელჩმა თავის გამოსვლაში თქვა, პროგრესი სახეზეა და მოლაპარაკებები წარმატებულიაო.

რეალურ ცხოვრებაში კი, ჩვენ ვხედავთ ფაქტებს, სტატისტიკას, რიცხვებს და მონაცემებს, რომელიც სრულიად განსხვავებულია. მიუხედავად დაპირებებისა, ვერ ვნახეთ განვითარება ამ ურთიერთობებში, ვერ ვნახეთ რეალური ინვესტიციები, ვერ ვნახეთ ვაჭრობაში წარმატება.

ინვესტიციების კუთხით კატასტროფა გვაქვს: 2024 წელს 6 მილიონი იყო ჩინური ინვესტიცია საქართველოში – 60 მილიონი, ან 6 მილიარდი კი არა, 6 მილიონი. ეს წინა წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით [იანვარი – სექტემბერი] 93%-ით ნაკლებია.

• ანუ ჩინეთთან მოკავშირეების გააქტიურების ფონზე ინვესტიციები საქართველოში კიდევ უფრო შემცირდა?

დიახ, ძალიან დაბალი იყო და ისიც შემცირდა. ფაქტობრივად, ძალიან არასერიოზულია ამის თქმა, რომ ჩინური ინვესტიციებია საქართველოში.

რაც შეეხება ვაჭრობას, მართალია ელჩი, როცა ამბობს, 12 %-ით გაიზარდაო. 12%-ით გაიზარდა, თუ 11 %-ით [11% დასტურდება მონაცემებით] ამას პრინციპული მნიშვნელობა არ აქვს. ვთქვათ, რომ ორნიშნა ზრდა გვაქვს, ოღონდ ის არ არის მართალი, რა რიცხვსაც ელჩი ასახელებს: 2 მილიარდ 400 იყო ვაჭრობაო. ეს ტყუილია: 1 მილიარდ 900 იყო, ანუ 500 მილიონი ჰაერიდან მოიტანა, ერთი-მეოთხედით მოიტყუა და გაზარდა ეს რიცხვი.

სინამდვილეში რას ნიშნავს, როცა ამბობენ, რომ ვაჭრობა ჩინეთსა და საქართველოს შორის გაიზარდა? – ეს ნიშნავს, რომ შვიდჯერ გაიზარდა ჩინური პროდუქციის ექსპორტი საქართველოში და შემცირდა იმპორტი საქართველოდან.

ბევრ ქვეყანაში ჩინური ექსპორტი, რა თქმა უნდა, ჭარბობს, მაგრამ საქართველოს „ქეისი“ სპეციფიკურია იმით, რომ აი, ამ მზარდ ვაჭრობაში, ამ ზრდის პროცესში დინამიკა გვაქვს უარყოფითი, ანუ გაიზარდა ექსპორტი ჩინეთიდან საქართველოში და  მკვეთრად შემცირდა იმპორტი საქართველოდან ჩინეთში. არავითარი ორმხრივად სასარგებლო ურთიერთობა არ გვაქვს. სინამდვილეში, გვაქვს ჩინეთისთვის სასარგებლო ურთიერთობა და წამგებიანი ურთიერთობა ჩვენთვის, როდესაც ქართული ბაზარი წაილეკა ჩინური, იაფი პროდუქტით.

სულ ბოლო განცხადებები რომ გავიხსენოთ, მაგალითად, გადამზიდავები წუხდნენ იმაზე, რომ ჩინურმა ონლაინ შოპინგის ვებგვერდებმა დაიპყრეს ქართული ბაზარი და საქართველოს ხელისუფლება ამაზე არაფერს აკეთებს. არც გააკეთებს, იმიტომ, რომ ბატონ-ყმური ურთიერთობა აქვს ჩინეთთან.

• ჩინეთის რეალური ინტერესი რა არის საქართველოში: გაზარდოს ექსპორტის წილი?

პატარა ბაზარია საქართველო და ლომის წილი, ცხადია, ვერ იქნება ჩინური ეკონომიკისთვის, მაგრამ ჩინეთი ყველგან ეძებს სარგებელს. სად, როგორ სარგებელს იღებს ჩინეთი, ეს დამოკიდებულია იმაზე, თუ როგორ მოქმედებს ამ დროს ადგილობრივი ხელისუფლება: რამდენად იცავს საკუთარ ბაზარს? იცავს საკუთარ მომხმარებელს? აინტერესებს პროდუქტის სტანდარტი? იცავს გარემოსდაცვით სტანდარტს?

საქართველოში არცერთი ეს სისტემა არ მუშაობს და რატომ არ უნდა ისარგებლოს, მაგალითად, ჰუნანის პროვინციიდან ვინმემ?

• ჩინური კომპანიები ასევე სოლიდურ ტენდერებს იგებენ საქართველოში. 

გზის პროექტი არ არის ერთადერთი, სადაც ჩინური კომპანიები იმარჯვებენ. მათ უამრავი კონტრაქტი აქვთ მოგებული  საქართველოში უსაფრთხოების კუთხით, მაგალითად, ქვეყნის საზღვრების დაცვის ყველა კონტრაქტი პრაქტიკულად მაგათ აქვთ მოგებული. მთელი ეს სკანერები და სათვალთვალო კამერები, დაცვის სისტემები, რაც საზღვრებზე გვიდგას, ჩინურია. დედაქალაქში, ბათუმში, სხვადასხვა მუნიციპალურ ცენტრში – მთელი უსაფრთხოების სისტემები ჩინურია.

მარტო გზებში ჩინური კომპანიების მიერ მიღებული სატენდერო თანხები თითქმის ორჯერ აღემატება მათ მიერ ქვეყანაში განხორციელებულ ინვესტიციებს: ორჯერ მეტი ფული აქვთ წაღებული საქართველოდან, ჩვენი გადასახადის გადამხდელების, ევროპელი, ამერიკელი გადასახადის გადამხდელების ფული – ამ პროექტების ნაწილი საქართველოს ბიუჯეტიდან ფინანსდება და დიდი ნაწილი საერთაშორისო დახმარებებით ფინანსდებოდა.

ბაზარი დიდია, თუ პატარა, ამას ჩინეთისთვის არ აქვს მნიშვნელობა: ყველგან, სადაც სარგებელს მიიღებს, ის იმ ბაზარზე დამკვიდრდება. ჩინეთი იღებს სარგებელს საქართველოში, უპირობოდ და უსიტყვოდ, პირიქით, აგერ, მადლობების ნიაღვარი მოედინება მათ მიმართ და რაღაც ზღაპრებს გვიყვება კობახიძე.

29 სექტემბრის ცნობილ გამოსვლაში კობახიძემ ისიც კი გვითხრა, რომ მთელი მსოფლიოსთვის სამაგალითო პარტნიორია ჩინეთიო. ზღაპრის ხარისხს შეხედეთ, როდესაც მსოფლიო მედია და, მათ შორის, ქართული მედიაც გაჯერებულია ამერიკის შეერთებული შტატების და ევროკავშირის – როგორც ორგანიზაციის, ისე წევრი ქვეყნების – პრობლემებით ჩინეთთან, განცხადებებით ჩინეთზე, წინააღმდეგობებით ჩინეთთან, აი, კობახიძე დგას და ამხელა ტრიბუნიდან გველაპარაკება, რომ მთელი მსოფლიოსთვის სამაგალითო პარტნიორია თურმე ჩინეთი.

როცა ასეთი ვითარებაა, რატომ არ ისარგებლებს ამით პეკინი? ჩვენ პეკინთან პრეტენზია ვერ გვექნება, ისინი საკუთარ ინტერესს იცავენ და ძალიანაც სწორად მოქმედებენ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.

• ანაკლიის პორტით რატომ არ ისარგებლეს ჩინელებმა, რა გაირკვა?

არ ისარგებლეს. ანაკლიის პორტში მათ რეალურად მოუწევდათ ინვესტიციის განხორციელება – ანაკლიის პორტისთვის ბევრი იწვალა „ქართულმა ოცნებამ“, მაგრამ ფული ვერ იშოვა.

ანაკლიის პორტი ძალიან კომპლექსურ საკითხად, თავსატეხად ექცა „ქართულ ოცნებას.“

რეალურად ბიძინა ივანიშვილს არ უნდა, რომ ანაკლიაში პორტი აშენდეს. ის ყველაფერს გააკეთებს, რომ ანაკლიაში პორტი არ აშენდეს, მაგრამ ამასობაში არსებობს დიდი მოთხოვნა საზოგადოებიდან. ამ წნეხს ისინი დაემორჩილნენ და ანაკლიაზე მეორე ტენდერი გამოაცხადეს. საპარლამენტო არჩევნების წინ მათ სჭირდებოდათ ამ მითის დაბრუნება, რომ აი, ოპოზიცია იტყუება, როდესაც ამბობს, რომ ჩვენ ანაკლიის აშენება არ გვინდა და აგერ, ბატონო, თუ არ გვინდა, აბა, რატომ ვაცხადებთ ტენდერს?

• ივანიშვილს ანაკლიის პორტის აშენება არ უნდა იმიტომ, რომ ჰქონდეს დასავლეთთან ვაჭრობის საგანი?

დასავლეთთან არა – ამერიკელებთან. ევროპელებს მაინცდამაინც რამე განსაკუთრებული ინტერესი არასდროს არ გამოუვლენიათ, მაგრამ ამერიკელებთან ურთიერთობაში, რა თქმა უნდა, სჭირდებათ.

თებერვალში, როგორც ჩანს, უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდათ ეს საკითხი, მათ შორის, ჩინელების ზეწოლით – ჩინელებმა იციან, რომ თუ ანაკლიის აშენება გახდა მოცემულობა, მათ მოუწევთ ფულის დახარჯვა.

მაგრამ ჩინელებს არ ესმით, რატომ უნდა აიღონ ვალდებულება ამხელა ფულის დახარჯვაზე ასეთ არასტაბილურ ვითარებაში? ამიტომ მათი ინტერესშია, რომ გამოცხადდნენ გამარჯვებულად, ხელშეკრულებას ხელი მოეწეროს და დაელოდონ საუკეთესო მომენტს, თუ ასეთი მომენტი დადგება. ხელშეკრულება კი გაფორმდეს ისეთი პირობით, რომ იქიდან გავიდნენ კაპიკი ფულის დახარჯვის გარეშე, თუკი ვითარება გახდება განსხვავებული.

როდესაც წინა სატენდერო პირობები გამოცხადებულია, შემდეგ ორჯერ ახალი პირობები გამოცხადდა, იმის მერე უზარმაზარი დოკუმენტი შეიქმნა, რომელშიც ყველაფერი გაწერილია და კიდევ ოთხი თვე გველაპარაკებოდა ლევან დავითაშვილი [საქართველოს ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი], იურიდიულ დეტალებს ვაზუსტებთო, რა იურიდიულ დეტალებს აზუსტებდა? – ერთადერთს, ხელშეკრულებაში ისედაც ჩაწერეს, რომ რვათვიანი მოცდის პერიოდი იყო საწყის ეტაპზე. როგორც ჩანს, ჩინელებს დანახული ჰქონდათ ეს, როგორც საკმარისი დრო იმისთვის, რომ აქ დასტაბილურდებოდა ვითარება, გაირკვეოდა რა ხდებოდა, მაგრამ შემდეგ მიხვდნენ, რომ რვა თვე კი არა, შეიძლება წარმოუდგენელ უსასრულობაში გაიწელოს ეს ყველაფერი.

ამიტომაც, ჩინელები ცდილობენ ხელშეკრულებაში ისეთი დებულება მიიღონ, რომელიც სავალდებულოს არ გახდის მათთვის ამ ფულის დახარჯვას და იმ შემთხვევაში, თუ არ დახარჯავენ, საერთაშორისო არბიტრაჟში არ წააგებენ მრავალმილიონიან დავას.

აი, ამაზე ვერ თანხმდებიან დღეს „ქართულ ოცნებასთან“. მეათე თუ მეჩვიდმეტე მიზეზი კი არის ის, ჩინელებს არ აქვთ საბანკო გარანტია, რომელიც უზრუნველყოფს მათ ფინანსურს პასუხისმგებლობას ამ პროექტში. ასეთი დოკუმენტი საქართველოს ხელისუფლებამ ვერ წარმოადგინა.

ამას ემატება ის, რომ ამერიკელებთან ვაჭრობისთვის იყენებენ ამ თემას. ბოლოს, როდესაც ვაშინგტონში იყო მსოფლიო ბანკის შეკრებაზე ლევან დავითაშვილი, მას ცალსახად უთხრეს, რომ ანაკლია თუ ჩინელებთან წავიდოდა, ეს, რა თქმა უნდა, იყო საქართველოს გადასაწყვეტი და საქართველოს სუვერენული უფლება, მაგრამ ამის შესაბამისად მიიღებდა ვაშინგტონი ყველა გადაწყვეტილებას.

მე ვიცი დავითაშვილმა იქ ვის რა პირობა მისცა, მაგრამ ამას ახლა დიდი მნიშვნელობა არ აქვს. ამაზე საუბარს არ ვაპირებ იმიტომ, რომ ამის შემდეგ დავითაშვილი გაუშვეს თანამდებობიდან – ის დარწმუნდა, რომ ანაკლია იყო  წითელი ხაზი და ვაშინგტონიდან ეს ამბავი ყოველგვარი შელამაზებება-ტყუილების გარეშე ჩამოიტანა თბილისში.

დავითაშვილმა ვერ დაიცვა ბიძინა ამერიკელებთან და მისი თანამდებობა ამას შეეწირა. ამის მერე არაფერი აღარ გაგვიგია ამ თემაზე, რაც დავითაშვილი გადააყენეს. ეს თემა პიარულადაც მკვდარია.

• რადგან ივანიშვილი ვერ იღებს პოლიტიკურ სარგებელს აშშ-დან, არ ელის ლეგიტიმაციას და ასე შემდეგ, ხომ არ არის მოსალოდნელი, რომ მართლაც ჩინელების ხელში აღმოჩნდეს ანაკლიის პროექტი?

კი, არის. ოღონდ ჯერ ფულის დახარჯვა არ უნდათ ჩინელებს და ეს არ აწყობს ივანიშვილს – ამაზე ვერ თანხმდებიან. ასეთ არასტაბილურ გარემოში, რაც ახლა ქვეყანაშია, უცებ ვიღაცამ 700 მილიონი გაისროლოს, თან ეს ვიღაც ჩინეთია… ჩინეთი 16 წელია საქართველოში ოპერირებს, ამ 16 წლიდან 10 წელია აქტიურად არის ქართულ ბაზარზე სხვადასხვა ტენდერით წარმოდგენილი. ამ 10 წლიდან 3 წელია სტრატეგიული შეთანხმება გვაქვს, თავისუფალი ვაჭრობა გვაქვს და ამის მიუხედავად ინვესტიციებს მაინც არ ახორციელებს. ახლა უცებ 700 მილიონი უნდა დახარჯოს, როცა ყველაზე არეულია ვითარებაა საქართველოში?

• მაგრამ ანაკლიის პორტს, პოლიტიკური მნიშვნელობის გარდა, ხომ ექნება დიდი ეკონომიკური სარგებელი?

იმ შემთხვევაში, თუ რამე დარჩა ამ ქვეყნისგან. თუ საქართველო რუსეთის ანექსი ხდება, მაშინ რა ინტერესი აქვს ჩინეთს პორტი ააშენოს, რომელსაც უკვე არავითარი ფუნქცია არ ექნება?

ჩინეთი დაინტერესებული იყო და ახლაც არის დაინტერესებული ანაკლიის პორტით, ოღონდ, დაინტერესებულია აი, ამ პირობით – „ვნახოთ, რა იქნება“.

როდესაც შუა დერეფანი უალტერნატივოა, რუსეთი დასჯილია და საქართველო ისევ რჩება თავისუფლების ზონად, სანდო, საიმედო გზად, სატრანზიტო ზონად დასავლეთ ევროპისთვის და დასავლური სამყაროსთვის აზია-ევროპის დასაკავშირებლად, მაშინ  ჩინეთი დაინტერესებულია, რა თქმა უნდა, რადგან პორტი, თუ გზატკეცილი, ყველაფერი, რაც გადის საქართველოზე, იბრუნებს თავის სტრატეგიულ, გეოგრაფიულ ფუნქციას, რომელიც მას ჰქონდა მაშინ, როდესაც, მაგალითად, ის ცნობილი შამპანურის ბოთლი გაიხსნა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ინაუგურაციის დროს.

• თუ ამოქმედდება სამხრეთ კავკასიაში ე.წ. ტრამპის მარშრუტი, ამ შემთხვევაში ანაკლისიის პორტი ამ მნიშვნელობას დაკარგავს?

თუ საქართველო რაიმე მიზეზის გამო – არ აქვს მნიშვნელობა, ეს მიზეზი არის სომხეთ-აზერბაიჯან-თურქეთს შორის მიმდინარე პროცესი, ან თბილისი-მოსკოვს შორის მიმდინარე პროცესი, თუ რაიმე სხვა – დაკარგავს თავის ფუნქციას, რა თქმა უნდა, ჩინეთი არ დახარჯავს ფულს. მკვდარია ეს დერეფანი და ჩიხში 700 მილიონი გადაიხადოს?

ჩინეთის ინტერესი და ამოცანა მარტივია, ამ წუთას ხელი დაადოს, თავისად დაიგულოს ისე, რომ რაიმე შემოუბრუნებადი ვალდებულება არ აიღოს და მერე, ვითარების მიხედვით იმოქმედოს.

• რა მასშტაბით შეიძლება გაიზარდოს ჩინეთთან ვაჭრობა? შესაძლებელია, „ოცნების“ რეჟიმმა ამით დააკომპენსიროს დასავლეთთან იზოლაციით მიყენებული ზარალი?  

ჩინეთის ბაზარი ძალიან პროტექციონისტულია. თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულება არის ჩარჩო ხელშეკრულება. მთავარია, ამის შემდეგ რა ხდება. თუ ეს სუპერ პროტექციონისტული ბაზარი რეალურ ცხოვრებაში გაიხსნება ქართული პროდუქციისთვის, რა თქმა უნდა, ეს არის უზარმაზარი ბაზარი, მაგრამ იაფი.

ქართული წარმოების ევროპულ ბაზარზე გასვლა – ყველაზე ძვირადღირებულ ბაზარზე – სრულიად საკმარისია იმისთვის, რომ ვითარება რადიკალურად შეიცვალოს საქართველოში და არაფერში არ დასჭირდებოდა მას იაფ ბაზრებზე ნადირობა, იქნებოდა ეს რუსული თუ ჩინური ბაზარი.

მაგრამ „ოცნება“ ქართულ ბიზნესს, განსაკუთრებით კი, საშუალო მეწარმეებს უბიძგებს რუსული და ჩინური ბაზრებისკენ. რუსეთში როცა უნდათ გაგიღებენ ბაზარს, როცა უნდათ – დაგიკეტავენ იმის მიხედვით, როგორ ხასიათზე იქნება მორიგი ონიშენკო. ჩინურ ბაზარზე კი სპეციალური პოლიტიკური ნება გჭირდება, რომ ეს ბაზარი სინამდვილეში გაიხსნას შენი პროდუქტისთვის. ამის პოტენციალი ამ წუთას არ ჩანს.

საქართველომ ჩინეთთან ურთიერთობაში აირჩია სრულიად უპრინციპო, მორჩილების გზა. იგივე სტრატეგიული შეთანხმება როდესაც გაფორმდა: ეს შეთანხმება პეკინშია დაწერილი, პეკინის ტერმინოლოგიით შედგენილი და პეკინის ინტერესებზეა ორიენტირებული. ჩინეთისთვის ღრმად არასერიოზული პარტნიორი ხარ – პარტნიორი საერთოდ არ ხარ, მორჩილი ქვეყანა ხარ დღეს პეკინის გადასახედიდან, ისეთი, რომელსაც მიუხედავად იმისა, რომ პარტნიორი ხარ, საკუთარი სახელმწიფოს დაბადების დღეზეც კი არ გეპატიჟებიან.

• რატომ აწყობს ასეთი მოკავშირეობა ჩინეთთან ივანიშვილის დაჯგუფებას?

2023 წლის იმ პერიოდისთვის, როდესაც ირაკლი ღარიბაშვილი დარწმუნებულია, რომ ევროკავშირში სრული მარცხი ექნება, კანდიდატის სტატუსს არ მოგვცემენ, საფრთხე ემუქრება ვიზალიბერალიზაციას, მას სჭირდება გარღვევა საერთაშორისო ასპარეზზე, რომლითაც იამაყებს და იტყვის, რომ საერთაშორისო ურთიერთობები და საგარეო პოლიტიკა საქართველოს აქვს. ამიტომ ყველაფერზე მოაწერდა ხელს ერთი ხელის ჩამორთმევისთვის, რომელიც სი ძინპინთან პრესკონფერენციის დროს მიიღო.

მაშინ ტექსტზე არავითარი მოლაპარაკებები არ ყოფილა და ზუსტად ამიტომ არ ჩაიწერა იქ რუსულ ოკუპაციაზე არაფერი, თორემ არა მგონია, რომ ჩინეთს წინააღმდეგობა გაეწია – უბრალოდ, საქართველოდან არავინ მოითხოვა.

ახლა თბილისიდან მოთხოვნები დაუყენოს ვინმემ პეკინს, რომ იცით რა, აი მაშინ კი ამაზე შევთანხმდით ძმებო, მაგრამ მოდი, გადავხედოთ, ეს ძალიან არასერიოზული იქნება.

• დასავლეთში როგორ უყურებენ ამ საფრთხეებს? თქვენ მიმართეთ ასევე ჰელსინკის კომისიას: „საქართველო, რომელიც ამ ავტორიტარიზმისკენ მიემართება, მხოლოდ მის ხალხს კი არ უქმნის საფრთხეს, ის პირდაპირ ძირს უთხრის ამერიკის ინტერესებს რეგიონში, ასუსტებს შუა დერეფნის სანდოობას…“

თუ რამე დღეს საქართველოსთან დაკავშირებით ინტერესს იწვევს, ეს არის საქართველოს პოზიციონირება ჩინეთთან და ირანთან. ეს არის თემა, რომლის მიმართ კითხვები და ინტერესი ჯერ კიდევ არსებობს. ეს არის თემა, რომლითაც შეიძლება დავაინტერესოთ ჩვენი პარტნიორები და დავანახოთ, რომ ამ რეგიონში, როდესაც მიმდინარეობს გლობალური პოლიტიკური გადათამაშება, საქართველოს მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს.

პროცესი, რომელიც მიმდინარეობს სომხეთ-აზერბაიჯან-თურქეთის ურთიერთობებში, გვაბრუნებს მსოფლიო პოლიტიკის მაგიდაზე, ინტერესის სფეროებში. რთული წარმოსადგენია, რეგიონში მუდმივი მშვიდობის მიღწევის კონტექსტში, ვერ დაინახო საქართველოს როლი, მისი ადგილი და მნიშვნელობა.

ზუსტად ამ კუთხით უნდა გავაძლიეროთ ჩვენი საერთაშორისო პარტნიორების ინტერესი, რომ რეაგირებები იყოს უფრო სწრაფი და ადეკვატური იმ გამოწვევებზე, რასაც ქმნის ივანიშვილის რეჟიმი.

ჩემი არგუმენტაცია არის მარტივი, რომ კავკასიაში სტაბილურობის მიღწევა შეუძლებელია მშვიდი, დემოკრატიული, სტაბილური, დასავლეთის პარტნიორი საქართველოს გარეშე. ამ რეგიონში საქართველო თუ ჩამოიშალა, როგორც საყრდენი – საფრთხეები მუდმივად დარჩება და იმაზე უფრო დიდი იქნება, ვიდრე დღეს ჩვენ წარმოგვიდგენია.

• ტრამპის ე.წ. კორიდორი, თქვენი აზრით, საქართველოს გარეშე ვერ ამოქმედდება? 

ჯერ ერთი, რომც გამოვიდეს, ეს დერეფანი არის საკმაოდ გრძელვადიანი პროექტი. ჩვენ ვლაპარაკობთ პრობლემებზე, რომელსაც რეგიონი განიცდის დღეს, განიცდის ხვალ და დროის მოკლე მონაკვეთში მოსაგვარებელია.

სომხეთი ფორმალურად, პოლიტიკურად დისტანცირებულია რუსეთისგან და ეს ძალიან კარგია. იმედი მაქვს, ის წარმატებული იქნება ამ ბრძოლაში, მაგრამ ფორმალურად ეს პროცესი ჯერ არ დასრულებულა, სომხეთის რუსეთისგან ჩამოშორების პროცესი არ დასრულებულა, ისევე როგორც, სხვათა შორის, აზერბაიჯანის, მიუხედავად ალიევის საკმაოდ მწვავე განცხადებების და მკვახე პოზიციებისა ბოლო დროს მოსკოვის მიმართ.

ასევე ვხედავთ საქართველოში რუსეთი როგორ არის გააქტიურებული.

ეს პროცესი რომ განვიხილოთ, როგორც დასრულებული ფურცელი, რომ აი, რუსეთი კავკასიიდან წავიდა, არასერიოზულობად მიმაჩნია. ის უბრალოდ დასუსტებულია.

სხვათა შორის, რაც ხდება კავკასიაში, არის საუკეთესო დასტური იმის, რომ მეორე ფრონტის გახსნას ჩვენ არავინ გვთხოვდა. დადასტურდა სომხეთის მაგალითზე, სირიაშიც იგივე მოხდა – რუსეთს რესურსი არ აქვს, რომ სადმე სხვაგან კიდევ იომოს უკრაინის გარდა.

ისტორიული ფაქტია, რაც მოხდა: პრეზიდენტ ტრამპის ინიციატივით, სომხეთის პრემიერის თვითმფრინავმა იფრინა აზერბაიჯანის საჰაერო სივრცეში, ერთმანეთს ხელი ჩამოართვეს, ეს ყველაფერი დიდებულია, მაგრამ ჯერჯერობით ეს ყველაფერი არის თვალისმომჭრელი პიარი. რა დარჩება რეალურ ცხოვრებაში, არ ვიცით. ზუსტად ახლა უნდა ვიაქტიუროთ და დავაბრუნოთ საქართველოს როლი, როგორც კავკასიაში თავისუფალი სამყაროს ინტერესების შემგროვებელი, შემომკრები.

• რამდენად არსებობს ამის პერსპექტივა, რომ საქართველომ ეს მნიშვნელოვანი როლი რეგიონში დაიბრუნოს?

ეს პერსპექტივა გაჩნდება იმდენად, რამდენადაც ჩვენ გავაჩენთ მას, რამდენადაც ჩვენ ვიქნებით აქტიურები. ყველა კარგად ვხედავთ, რომ ვაშინგტონს სტრუქტურული, სიღრმისეული პოლიტიკა ჯერჯერობით ამ რეგიონთან მიმართებაში არ გამოუცხადებია. ეს შეიძლება კარგიც არის – ჯერ კიდევ გვაქვს დრო პოზიციონირების და საკუთარი ადგილის პოვნა-დამკვიდრების, მაგრამ შეიძლება ცუდიც არის: თუ ძალიან დიდხანს გაგრძელდა ასე, შესაძლოა, რუსეთმაც გამოიყენოს და რაღაც მომენტში გადამწყვეტი დარტყმა განახორციელოს.

ძალიან სარისკო მომენტში ვართ. უნდა ვიბრძოლოთ და გამოვიყენოთ ეს ფანჯარა, რომელიც სომხეთ-აზერბაიჯანის მოლაპარაკებების შედეგად კავკასიაში აშშ-ის ინტერესით შეიქმნა. ამ ფანჯარაში უნდა შევეკვეხოთ რაღაცნაირად.

როცა ხელისუფლება არ არის ამ ბრძოლაში ჩართული, ამოცანა, რა თქმა უნდა, გაცილებით რთულია, ვიდრე სხვა შემთხვევაში იქნებოდა. მაგრამ, ჩვენ მცდელობა არ უნდა დავაკლოთ.

„ბათუმის ავტოტრანსპორტის“ ცნობით, ბათუმის საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ქსელს 1-ელი ოქტომბრიდან ახალი სამარშრუტო ხაზი, N35 დაემატა.

მიკროავტობუსი ხაზზე იმოძრავებს შემდეგი მიმართულებით:

თევდორე მღვდლის ქ. – ხახულის ქ. – ლეონიძის ქ. – შარტავას ქ. – აბუსერიძის ქ. – ჭავჭავაძის ქ. (საბაგირო).

უკუმიმართულება იგივე იქნება.

„ტარიფი – 50 თეთრია და ძალაში რჩება ყველა ის საშეღავათო პროგრამა, რომელიც მუნიციპალურ ტრანსპორტში მოქმედებს“ – იუწყება „ბათუმის ავტოტრანსპორტი“.

პოლიტპატიმარი, „გირჩი – მეტი თავისუფლების“ ლიდერი, ზურაბ გირჩი ჯაფარიძე ეხმიანება პარტიის წევრისა და აქტივისტის, გელა ხასაიას დაკავებას სისხლის სამართლის მუხლით. წერილში, რომელიც მის ფეისბუქგვერდზე გამოქვეყნდა, ზურაბ ჯაფარიძე წერს, რომ ყოველ ჯერზე, როცა სამოქალაქო აქტივიზმის გამო გელა ხასაიას თბილისში აკავებენ, აფხაზეთში, გალში, გელა ხასაიას დედას „აფხაზური მილიცია“ აკითხავს და ეუბნება, მისი შვილი შეეშვას პოლიტიკურ აქტივობას.

„ბათუმელები“ სრულად გთავაზობთ ზურა ჯაფარიძის წერილს ციხიდან, რომელიც მის ფეისბუქგვერდზე გამოქვეყნდა.

„როცა გავიცანი აფხაზეთზე წერდა/ლაპარაკობდა, უსამართლობას აპროტესტებდა და ცდილობდა ყველას დახმარებოდა, ვინც კი რაიმეს სთხოვდა.

მერე, როცა შედარებით უკეთ გავიცანი, მივხვდი, რომ ეს სამი „საქმე“ იყო, რისთვისაც დილით იღვიძებდა და ლოგინიდან დგებოდა.

გალიდან არის და ღრმა ბავშვობიდან ვერ ეგუებოდა გადაწერილ ისტორიას, რომელსაც იქ ასწავლიდნენ.

ცოტა რომ წამოიზარდა, იმდენი ირბინა ოკუპირებულ აფხაზეთში ხუთჯვრიანი დროშით, სანამ რუსების მხრიდან დასაჭერად არ გაუხდა საქმე და აქეთ გადმოვიდა.

ბევრმა არ იცის, რომ ცოტახანს ევროპაში ცხოვრობდა.

ცოტახნით იმიტომ, რომ ვერ ძლებს ვერსად ამ ქვეყნის მიღმა.

აქედან ბევრი მიდის და ცოტა ბრუნდება. ბოლო წლებში განსაკუთრებით. ის დაბრუნდა და ცხოვრობს „კპზ“-დან „კპზ“-მდე.

ამაზე თითქმის არასდროს ლაპარაკობს – ყოველ ჯერზე, როცა აქ იჭერენ, გალში დედამისს ადგება ე.წ „აფხაზური მილიცია“ და ურჩევს დაელაპარაკოს შვილს, რომ შეეშვას თბილისში პოლიტიკურ აქტივობას.

ამიტომ არასდროს დასჭირვებია დამატებითი მტკიცებულება, რომ “ქართული სირცხვილი” სინამდვილეში რუსული მმართველობაა.

დედა და მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა არის ერთადერთი, რასაც სულ განიცდის და რაზეც სულ ფიქრობს.

დედა, რომელსაც ძალიან იშვიათად ნახულობს, რადგან ვეღარ გადადის გალში. ხშირად ელაპარაკება ტელეფონით.

ოკუპაციის ხაზის აქეთ მხარეს არ გააჩნია არაფერი, ერთი ფისოს გარდა.

საერთოდ არაფერი.

როდესაც წლების წინ მისმა ოჯახმა რაღაც თანხას მოუყარა თავი, რომ მისი მომავლისთვის რამეში დაებანდებინათ, ადგა და სოხუმში იყიდა პატარა ბინა.

კი, ერთადერთი რაც აქვს, არის პატარა ბინა სოხუმში და რწმენა, რომ იქ ოდესმე აუცილებლად დაბრუნდება.

ჩვენ შეთანხმება გვაქვს, რომ როგორც კი აფხაზეთში დავბრუნდებით, იმ ბინაში უნდა დავთვრეთ.

ახლა, ალბათ, წევს საკანში და ნერვიულობს, რომ ვიღაცას რაღაცაში დახმარებას დაჰპირდა და ვერ შეუსრულებს.

ეს არის გელა ხასაია.

50, მაქსიმუმ 60 კგ წონის ჯიუტი მეგრელი, რომელსაც რუსულ ტრადიციულ, თავხედურ, ცინიკურ სტილში რეჟიმი ყოველ ჯერზე იმას აბრალებს, რაც უბრალოდ შეუძლებელია.

რამდენჯერმე გაასამართლეს სპეცრაზმის კორდონის გარღვევის მცდელობისთვის და ახლაც ვიღაცისთვის ხელის მოტეხას ტენიან, რომ 4-6 წლით გაუშვან ციხეში.

მხოლოდ მონას შეუძლია სჯეროდეს, რომ ასეთ უსამართლობას ხანგრძლივი სიცოცხლე უწერია“.

გელა ხასაიას ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 118-ე მუხლის მეორე ნაწილით აქვს წარდგენილი, რაც ჯგუფურად ჩადენილ ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას გულისხმობს. მას 4-დან 6 წლამდე პატიმრობა ემუქრება.

გელა ხასაიასადმი წარდგენილი ბრალდება ეფუძნება მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებებს, საქმეში არ დევს ვიდეო-ჩანაწერები და ნეიტრალური მტკიცებულებები.

____________

ფოტოზე: ზურა გირჩი ჯაფარიძე და გელა ხასაია

გორელ აქტივისტებს, თეონა ფანქველაშვილს, თეო ბზიშვილსა და ლუკა ხიზაძეს, ანტიკორუფციულმა ბიურომ იმ ორგანიზაციის წევრობის გამო უჩივლა, რომელიც არ არსებობს. ანტიკორუფციულ ბიუროს თავად უწერია საჩივარში, რომ „ფარი“ და „ერთობა“ ფეისბუქში შექმნილი გვერდებია და საჯარო რეესტრში მათი რეგისტრაცია არ ფიქსირდება.

ანტიკორუფციულის ხელმძღვანელი, რაჟდენ კუპრაშვილი, სასამართლოს სთხოვდა, წვდომა მიეცა აქტივისტების საბანკო ანგარიშებზე, თუმცა მოსამართლე ნინო გერგაულმა მისი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა. რაჟდენ კუპრაშვილმა გადაწყვეტილება სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრა.

ის, რომ რაჟდენ კუპრაშვილი არ არსებული ორგანიზაციის წევრობას აბრალებდა და მოითხოვდა მათ ანგარიშებზე წვდომას, აქტივისტებმა მხოლოდ მაშინ გაიგეს, როცა კუპრაშვილის საჩივარი სააპელაციოში შევიდა.

„მოსამართლის თანაშემწემ დამირეკა და მითხრა, რომ თქვენზე ანტიკორუფციულიდან იყო საჩივარი შესული გორის საქალაქო სასამართლოში და მოსამართლემ არ დააკმაყოფილა მოთხოვნაო.

რაჟდენ კუპრაშვილი გვიჩივის იმ მოტივით, რომ თითქოს ჩვენ გრანტები გვაქვს მიღებული ევროპიდან, დასავლეთიდან და რომ ვართ ორგანიზაცია „ფარის“ წევრები.

ასევე წერს, რომ ზაფხულში ვესწრებოდით ტრენინგებს კაპროვანში, რაც სიმართლეს არ შეესაბამება, იმიტომ, რომ კაპროვანში ცხოვრებაში არ ვართ არც ერთი ნამყოფი.

„ფარი“, რომლის წევრობასაც გვაბრალებს რაჟდენ კუპრაშვილი, საინიციატივო ჯგუფია და არა ორგანიზაცია და ამ ჯგუფის წევრებიც აპროტესტებენ იმ უსამართლობას, რაც დღეს ქვეყანაში ხდება.

ანუ „ფარი“ არის საინიციატივო ჯგუფი და „ერთობა“ არის უბრალოდ იდეა – ძალა ერთობაშია, რა.

საჩივარში წერია, რომ თქვენ მიიღეთ სარგებელიო, ანუ ოფისებით სარგებლობთო და კიდევ რაღაც საკვებზე იყო საუბარი, მსგავსი რაღაცები არასდროს არ გვქონია.

ერთადერთი, საინიციატივო ჯგუფი, რომლის წევრიც ვართ მე და ჩემი მეგობრები 2016 წლიდან, მარო მაყაშვილის ჯგუფია და ამ ჯგუფის მიზანი იყო გვესაუბრა მარო მაყაშვილზე, გვქონდა ინიციატივა, რომ გორში სტალინის ქუჩას შესცვლოდა სახელი და დარქმეოდა მარო მაყაშვილის ქუჩა, ასევე ვაწყობდით პერფორმანსებს და სხვადასხვა აქციას ევროპის დღეებთან დაკავშირებით, ვსაუბრობდით იმაზე, რომ ტოტალიტარიზმი კლავს და ასევე გვქონდა ინიციატივა, რომ სტალინის მუზეუმსაც შესცვლოდა სახელი და ამ მუზეუმში სტალინური რეპრესიების რეალური ისტორიები მოეყოლათ ტურისტებისთვის.

თუმცა ორგანიზაციად ჩვენ არ ვართ დარეგისტრირებული, რადგან ჩვენი აქტივიზმითაც ვაკეთებთ იმ საქმეს, რაც მნიშვნელოვნად მიგვაჩნია“, – ამბობს თეონა ფანქველაშვილი.

როგორც თეონა ამბობს, რაჟდენ კუპრაშვილის ბიუროს აქტივისტების წინააღმდეგ საჩივარი 24 სექტემბერს შეუტანია სასამართლოში.

„სააპელაციო სასამართლოში, როგორც გვითხრეს, ვერ დავესწრებით პროცესს, რადგან ზეპირი მოსმენის გარეშე მიიღებს გადაწყვეტილებას მოსამართლე.

უბრალოდ, ძალიან აქტიური მოქალაქე, სამოქალაქო აქტივისტი ვარ და ალბათ ვეჩხირები სისტემას თვალში“, – ამბობს თეონა ფანქველაშვილი.

„ბათუმელები“ ესაუბრა თეო ბზიშვილსაც.

„31 წლის ვარ და ამ დროის განმავლობაში არ ვყოფილვარ არც ერთი ორგანიზაციის წევრი და ჩემი ხელფასის გარდა სხვა რაიმე შემოსავალი მიღებული არ მაქვს.

თუმცა მე, როგორც ერთ რიგით მოქალაქეს გამიცია არაერთი მცირედი შემოწირულება – 20-30 ან 10 ლარი იმ აქტივისტების დასახმარებლად, ვისი შრომაც ნამდვილად მნიშვნელოვნად მიმაჩნია ამ ქვეყნისთვის ბრძოლაში.

ქალთა უფლებები ჩემთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, თუმცა ამ ტიპის ორგანიზაციების წევრიც კი არ ვარ და ჩემდა სამარცხვინოდ უნდა ვთქვა, რომ არასდროს არც ერთი გრანტი არ მაქვს მიღებული“, – ამბობს თეო ბზიშვილი.

მისი თქმით, მას არაფერი აქვს დასამალი არც პირად შემოსავლებთან და არც სახელფასო ჩარიცხვების გასაჯაროებასთან დაკავშირებით. თუმცა რაჟდენ კუპრაშვილის ბიუროს მხრიდან მის ანგარიშებზე წვდომის მიღების სამართლებრივ ფორმებს არ ეთანხმება.

„რომ ეთქვა, ამოვბეჭდავდი და ისე გავუგზავნიდი კუპრაშვილს ამონაწერს, რადგან არაფერი მაქვს დასამალი. ექვსი წელია საბანკო სექტორში ვმუშაობ და ხელფასის გარდა არანაირი სხვა ჩარიცხვა არ მიფიქსირდება ისედაც, მაგრამ სამართლებრივი თვალსაზრისით რომ შევხედოთ, რა თქმა უნდა, არ ვეთანხმები ჩვენს ანგარიშებზე ამ ფორმით წვდომას.

როცა ქვეყანაში ამ დონის კორუფციაა და 650 მილიონ დოლარს იპარავს ერთი ადამიანი, ასევე კორუფციის სხვა არაერთ შემთხვევასთან გვაქვს საქმე, ამ დროს რაჟდენ კუპრაშვილი იცლის თეო ბზიშვილის 1800-ლარიანი სახელფასო ანგარიშებისთვის.

და არა იმ კორუფციული ფაქტების შესასწავლად, რაც დღეს ქვეყანაში გვაქვს“, – ამბობს თეო ბზიშვილი.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესი 28 ოქტომბერს ჩაინიშნა.

მზია ამაღლობელის ადვოკატები ასაჩივრებენ ბათუმის საქალაქო სასამართლოში 6 აგვისტოს გამოტანილ განაჩენს, რითაც მზია ამაღლობელს 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა.

„გასაჩივრებული განაჩენი არის უკანონო და დაუსაბუთებელი, უკიდურესად შაბლონური, რომელიც სრულებით არ ასახავს არც სასამართლო სხდომებზე მტკიცებულებათა გამოკვლევის შედეგებს, ასევე არ პასუხობს დაცვის მხარის არათუ რომელიმე არგუმენტს, არამედ არ პასუხობს დაცვის მხარის არც ერთ არგუმენტს და არ აფასებს დაცვის მხარის არც ერთ მტკიცებულებას.

განაჩენი იმდენად დაუსაბუთებელია, როგორც ფაქტობრივი, ისე სამართლებრივი თვალსაზრისით, რომ იქმნება აღქმა, ის დაწერილია იმ პირის მიერ, ვინც არ ესწრებოდა სასამართლო სხდომებს 5 თვის განმავლობაში, ან ესწრებოდა, მაგრამ არ მოუსმენია. შესაბამისად, არ გაუანალიზებია და არც შეუფასებია რამე, რასაც დაცვის მხარე უთითებდა, ასაბუთებდა, ედავებოდა ბრალდებას, მათი დასკვნითი სიტყვის ჩათვლით.

გასაჩივრებულ განაჩენში სრულიად იგნორირებულია დაცვის მხარე, დაცვის უფლება და მისი მონაწილეობა დაცვის მტკიცებულებათა წარმოდგენის, გამოკვლევის, ბრალდების მტკიცებულებათა შედავების, მხარეთა შეჯიბრებითობისა და მხარეთა თანასწორობის უზრუნველყოფის თვალსაზრისით.

გასაჩივრებული განაჩენი დასტურია იმის, რომ მზია ამაღლობელს არ უსარგებლია სამართლიანი სასამართლოს კონსტიტუციური უფლებით,“ – ნათქვამია სააპელაციო საჩივარში, რომელსაც ხელს აწერენ  მზია ამაღლობელის ადვოკატები, იურიდიული კომპანია BLB-ის უფროსი პარტნიორი მაია მწარიაშვილი, ჯუმბერ ქათამაძე და რაჟდენ ხიმშიაშვილი.

ადვოკატთა განცხადებით, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ასევე დაარღვია განაჩენის მხარისთვის მიწოდების კანონით დადგენილი ვადა.

6 აგვისტოს ბათუმის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა მზია ამაღლობელს 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა ბათუმის პოლიციის უფროსის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნის გამო.

მოსამართლემ ბრალი გადააკვალიფიცირა.

კერძოდ, მზია ამაღლობელს პროკურატურა ედავებოდა სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე პრიმა მუხლით ჩადენილ დანაშაულს, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებდა. მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ბრალი გადააკვალიფიცირა სსკ-ის 353-ე მუხლის პირველ ნაწილზე.

„ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ 3 ოქტომბერი უქმე დღედ გამოაცხადა.

დადგენილება არ ვრცელდება ცალკეულ სამსახურებზე. მაგალითად, ეროვნული ბანკის „ზედამხედველობას დაქვემდებარებული პირების წინაშე შესასრულებელ ფინანსურ ვალდებულებებზე“ და „სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ კანონით“ გათვალისწინებულ შესყიდვებთან დაკავშირებულ და სახელმწიფო შესყიდვებთან დაკავშირებულ დავების განხილვის საბჭოს საქმიანობაზე“.

ასევე, ისეთ სამსახურებზე, რომელთა „ფუნქციების შესრულება სახელმწიფო ხელისუფლების განხორციელებისა და საზოგადოების ნორმალური ფუნქციონირებისათვის წარმოადგენს გადაუდებელ აუცილებლობას.“

4 ოქტომბერს, „ქართული ოცნება“ თვითმმართველობის არჩევნებს ატარებს ქვეყანაში. თუმცა, მოსახლეობის დიდი ნაწილი, რომელიც აპროტესტებს „ქართული ოცნების“ მიერ ხელისუფლების მიტაცებას და არ აღიარებს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას, ითხოვს ახალ საპარლამენტო არჩენებს და პოლიტპატიმრების გათავისუფლებას.

პროტესტში მყოფი მოსახლეობა ათ თვეზე მეტია აქციებს მართავს ქვეყნის მასშტაბით სხვადასხვა ქალაქში და ბოიკოტს უცხადებს თვითმმართველობის არჩევნებს.

 

სინდისის პატიმარი, საბა სხვიტარიძე ეხმიანება გელა ხასაიას დაკავებას და მის ნათქვამს, რომ დაკავებისას პოლიციელები ახსენებდნენ საბა სხვიტარიძესა და მზია ამაღლობელს. საბა სხვიტარიძის წერილი მის ფეისბუქის გვერდზე გამოქვეყნდა.

„გუშინ ჩემი მეგობარი გელა ხასაია შეუერთდა სინდისის პატიმართა რიგებს.

დიდი ხანია ვიცნობ გელას – იშვიათად თუ შეხვდები ისეთ გულანთებულ და სანდო ადამიანს, როგორიც ის არის.

ჩვენ ერთად ბევრი აქტივობა განვახორციელეთ.

დაპატიმრების დღიდან გელა გვერდიდან არ მოშორებია არც ჩემ და არც პატიმრების მშობლებს – აი, ასეთია გელა ხასაია.

დღეს კი რეჟიმმა ის დაატყვევა.

გავიგე, რომ განყოფილებაში ჩემი სახელი უხსენებიათ გელასთვის. როგორც ჩანს, ვერ მოვუნელებივარ ჩემ მწამებელ პოლიციელებს. ჰგონიათ, რომ ჩემი დაჭერით ან გელას დაჭერით რამეს დაგვაკლებენ.

ვერ ხვდებიან, რომ ჩვენს დაჭერას მხოლოდ გაძლიერება მოაქვს ჩვენთვის.

ამას ისინი ვერასდროს მიხვდებიან.

სოლიდარობას ვუცხადებ გელას და გამძლეობას ვუსურვებ.

Welcome to the club, bro“ – წერს საბა სხვიტარიძე.

გუშინ, 1 ოქტომბერს, კოალიცია „ცვლილებისთვის“ წევრს, გელა ხასაიას აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეეფარდა. გადაწყვეტილება მოსამართლე ნანა შამათავამ მიიღო.

სასამართლოში გელა ხასაიამ მისი დაკავების ეპიზოდი გაიხსენა. მისი თქმით, პოლიციაში იძულებით წაიყვანეს და არც უფლებები განუმარტავთ.

„მანქანაში პოლიციის ერთი თანამშრომელი ვიცანი. ვხედავ წლებია აქციებზე და მეუბნებოდა, ძალიან კარგად ვიცი, რა დააშავეო, მაგრამ არავინ მეუბნებოდა, რისთვის მივყავდი. ხომ დაგპირდი, რომ სისხლით დაგიჭერდი და აგისრულეო. გავარკვევ ამ ადამიანის სახელს და გეტყვით.

არც განყოფილებაში მეუბნებოდნენ, რისთვის მიმიყვანეს. ერთხელ სხვა ოთახში გამჩხრიკეს, მთლიანად გამაშიშვლეს. არც ამის უფლება ჰქონდათ. 20 წუთის მერე გააკეთეს იგივე, ოღონდ სხვა ოთახში. იყო დამცინავი კომენტარები, ახსენებდნენ მზია ამაღლობელს. ღირსეულ ადამიანს მოიხსენიებდნენ უღირსები. მიხსენებდნენ საბა სხვიტარიძეს, ორივე ძმაკაცი მოძალადეები ხართო“, – განაცხადა გელა ხასაიამ.

გელა ხასაიას ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 118-ე მუხლის მეორე ნაწილით აქვს წარდგენილი, რაც ჯგუფურად ჩადენილ ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას გულისხმობს. მას 4-დან 6 წლამდე პატიმრობა ემუქრება.

გელა ხასაიასადმი წარდგენილი ბრალდება ეფუძნება მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებებს, საქმეში არ დევს ვიდეო-ჩანაწერები და ნეიტრალური მტკიცებულებები.

ამავე თემაზე: 

საბა სხვიტარიძეს მოსამართლე ჯვებე ნაჭყებიამ 2 წელი მიუსაჯა

See more

„ივანიშვილი თავისი რეჟიმის კონსოლიდირებას ახდენს და აქეთკენ ამზადებს მოსახლეობას,“ – მიიჩნევს პოლიტიკის ანალიტიკოსი კახა გოგოლაშვილი. მას ბიძინა ივანიშვილის ახალ წერილზე ვესაუბრეთ.

დღეს, პირველ ოქტომბერს, „ოცნებამ“ ოფიციალურ ფეისბუქგვერდზე გამოაქვეყნა ბიძინა ივანიშვილის წერილი, რომლითაც ივანიშვილი 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „ოცნების“ გამარჯვების 13 წლისთავს ეხმიანება. დაპირებების შესრულების ნაცვლად ივანიშვილი წერილში „ქართული ოცნების“ შიგნით „მუხანათურ ღალატზე“, „აგენტებსა“ და „გარე მტრებზე“ საუბრობს.

„ის აწვდის ამ მესიჯებს მოსახლეობას. ავუხსენი და დამიჯერა კი არა – აქ არის მთავარი აი, ეს კონსტრუქცია, რომელსაც ის აწვდის ხალხს: ეს ასეა და მორჩა. დაახლოებით ეს არის ფიურერიზმი, ბელადიზმი… ბელადი ამბობს, რომ ეს ასეა და მორჩა.

ივანიშვილს სჯერა იმის, რომ მოსახლეობა ამ მესიჯებს გაითავისებს. ვინც არ გაითავისებს, ის ცხადდება ხალხის მტრად.

ეს ძალადობაა, თავსმოხვევა, ეს არის ძალის პოზიციებიდან მენტალური დავალების მიცემა, რომ აი, ასე უნდა იფიქროთ, არ უნდა მოუსმინოთ სხვებს! ყველა, ვინც სხვანაირად ლაპარაკობს – ყველა არის მოგზავნილი,“ – ამბობს კახა გოგოლაშვილი.

„ბათუმელებმა“ პოლიტიკის ანალიტიკოსთან, ევროპული კვლევების ცენტრის დირექტორთან, კახა გოგოლიშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა.

• ბატონო კახა, თქვენთვის რა იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი ბიძინა ივანიშვილის ბოლო წერილში?

ივანიშვილი ისევ იყენებს ჩვეულ ანტიდასავლურ პროპაგანდას. ის საერთოდ არ არჩევს გარე აქტორებს – გარე აქტორებში ხედავს მხოლოდ მტერს და არა მხოლოდ ხედავს, ამას ქადაგებს პრაქტიკულად – რომ ნებისმიერი გარე აქტორის მონაწილეობა საქართველოში არის უბრალოდ დამაზიანებელი.

• ამ დროს ივანიშვილი წერილში რუსეთს საერთოდ არ ახსენებს…

არა, რა თქმა უნდა, არ ახსენებს რუსეთს. ის დასავლეთსაც არ ახსენებს, მაგრამ გასაგებია, რომ დასავლეთს გულისხმობს. ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს ივანიშვილი, თითქოს რუსეთი არაფერ შუაში არ არის ჩვენთან.

ივანიშვილის ლოგიკით, 13 წლის წინ არსებობდა რაღაც კოლონიური საქართველო, რომელიც იყო პრაქტიკულად დასავლეთის კოლონია და ამ კოლონიისგან განვთავისუფლდით 2012 წელს. თითქოს რაღაც გარე ძალებიდან მართული რეჟიმისგან განთავისუფლება იყო ეს.

• ივანიშვილს სჯერა, რომ ეს ვერსია დამაჯერებელი გახდება ვინმესთვის საქართველოში?

მაგას მნიშვნელობა არ აქვს, თვითონ სჯერა თუ არა. ამის, რა თქმა უნდა, არ სჯერა, მაგრამ სჯერა იმის, რომ მოსახლეობა ამ მესიჯებს გაითავისებს.

ვინც არ გაითავისებს, ის ცხადდება ხალხის მტრად.

ის აწვდის ამ მესიჯებს მოსახლეობას. ავუხსენი და დამიჯერა კი არა – აქ არის მთავარი აი, ის კონსტრუქცია, რომელსაც ის აწვდის ხალხს: ეს ასეა და მორჩა. დაახლოებით ეს არის ფიურერიზმი, ბელადიზმი. ანუ ბელადი ამბობს, რომ ეს ასეა და მორჩა.

• ძალაუფლების მიტაცების შემდეგ ესეც ივანიშვილის დაჯგუფების მხრიდან ძალადობის გაგრძელებაა? 

დიახ, ეს ძალადობაა, თავსმოხვევა, ეს არის ძალის პოზიციებიდან მენტალური დავალების მიცემა, რომ აი, ასე უნდა იფიქროთ, არ უნდა მოუსმინოთ სხვებს! ყველა, ვინც სხვანაირად ლაპარაკობს – ყველა არის მოგზავნილი, ყველა მუშაობს უცხო ქვეყნის სამსახურებზე, არავის არ უნდა დაუჯეროთ! – ესაა ივანიშვილის გზავნილი.

• ივანიშვილი არ ხედავს საფრთხეს წინააღმდეგობაში, იგივე 4 ოქტომბრის საპროტესტო აქციაში?

ივანიშვილი მთლიანობაში გარკვეულ საფრთხეს ხედავს.

აქ ორი მთავარი საკითხია: ერთია არჩევნებში მხარდაჭერა, რომ ადგილობრივ არჩევნებში ხალხი მივიდეს და მისცეს ხმა „ოცნების“ კანდიდატებს და არავითარ შემთხვევაში ოპოზიციურ კანდიდატებს და მეორე: შეიძლება ეს იყოს შემზადება რაღაც დარტყმისთვის, რომელსაც ის ამზადებს იმ ხალხის მიმართ, რომლებიც გამოვლენ მიტინგზე, ხომ?! ეს წერილი თავისთავად არის რაღაცნაირად იდეოლოგიური შემზადება შესაძლო გართულებების აი, ამ 4 ოქტომბრის მიტინგის შემდგომი გართულებებისგან.

თუ იქნება გამოყენებული არაპროპორციული ძალა მიტინგის დასაშლელად, ამის პრევენციაც არის ამ წერილში პრაქტიკულად – ხალხის განწყობის შექმნა, რომ აი, ჩვენ დავიხსენით ქვეყანა უცხო ქვეყნის მმართველობისგან, ავტორიტარიზმისგან და ჩვენ ვდგავართ სწორ პოზიციაზე, უცხო ძალებისგან გიცავთ.

• რადგან ივანიშვილი „აგენტებს“ და „გარე მტრებს“ პირდაპირ უწოდებს ოპოზიციურ პარტიებს, ასევე სამოქალაქო სექტორს, უნდა ველოდოთ რეპრესიების ახალ ეტაპს საქართველოში ჯერ კიდევ მოქმედი დემოკრატიული ინსტიტუტების წინააღმდეგ?

ფაქტია, რომ, პირველ რიგში, ივანიშვილი ამ არჩევნებს უყურებს, როგორც რუბიკონს – არჩევნების შემდეგ უნდა მოხდეს რეჟიმის სრული, ასე ვთქვათ, კონსოლიდაცია.

ივანიშვილი და მისი პარტია გეგმავენ სრულად ადგილობრივ დონეზე ყველა მმართველობის რგოლის ხელში ჩაგდებას და სრულ გაკონტროლებას. ეს რაღაც საძირკველს გაუმაგრებს იმ მერყევ და მყიფე მდგომარეობას, რომელშიც არის ცენტრალური ხელისუფლება, თავისი არალეგიტიმურობის გამო.

იმის შანსი არ არის, რომ არალეგიტიმურად გამოაცხადონ ეს არჩევნები, თუ რაღაც მასობრივი ძალიან გაყალბებები არ მოხდა, მაგრამ ამის საჭიროებაც არ ექნება. მოგეხსენებათ, ოპოზიციის დიდი ნაწილი არ იღებს არჩევნებში მონაწილეობას და მოსახლეობის დიდი ნაწილი, რომელიც ოპოზიციურია, უბრალოდ არ წავა არჩევნებზე.

ამიტომაც, ივანიშვილი დარწმუნებულია, რომ ვერავინ ვერ მოსდებს შარს, რომ ეს არ იყო, ვთქვათ, დემოკრატიული არჩევნები.

• მაგრამ ამით რა იცვლება არსებითად? ივანიშვილის რეჟიმი ლეგიტიმაციას მაინც ვერ მიაღწევს, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე გარეთ.

ლეგიტიმაციას ვერ მიიღებს რეჟიმი, მაგრამ ადგილობრივ მმართველობებში ექნებათ ადგილობრივი ლეგიტიმაცია. საუბარი „ქართული ოცნების“ ლეგიტიმაციაზე არ არის.

ივანიშვილი აპირებს, რა თქმა უნდა, რეჟიმის კონსოლიდაციას. ერთია, რომ „ოცნებას“ არ ექნება ისევ საერთაშორისო ლეგიტიმაცია განსაკუთრებით, მაგრამ მეორეს მხრივ, მოსახლეობის გარკვეულ ნაწილში შეიძლება შენელდეს მწვავე რეაქცია იმაზე, რომ პარლამენტი არ არის ლეგიტიმური. ეს ყველაფერი არის განწყობების შექმნის მცდელობა. ლეგიტიმურობაც უფრო განწყობების საკითხია, ანუ როგორ თვლის ხალხი.

• ივანიშვილი 13 წლის განმავლობაში შესრულებულ დაპირებებსა და მიღწევებზე საუბრის ნაცვლად, საუბრობს „მტრებზე“. ეს რის მაჩვენებელია?

მიღწევები და წარმატებები ძალიან ისეთი ველია – ცოტა მოლიპული, სადაც შეიძლება ადვილად დაუცდეს ფეხი.

ამიტომაც, იმისთვის, რომ ავტორიტარული რეჟიმის კონსოლიდაცია მოახდინო, მიღწევებზე შეიძლება ილაპარაკო, მაგრამ ნაკლებად, უფრო მეტი უნდა ილაპარაკო მტრებზე, რომლებიც არ გაძლევენ საშუალებას, წარმატებები გქონდეს. შენ უნდა დააბრალო შენს მტრებს, რომ შენი დაპირებები ვერ შესრულდა.

ეს ასე ხდებოდა კუბაში, ან ვენესუელაში – ყველგან, სადაც ხალხი ნახევრად მშიერია, ღატაკია, მაგალითად, ნიკარაგუაში. ამ დროს ძირითადად ყურადღებას ამახვილებენ იმაზე, რომ ვიღაც გარედან ურევს, აი, ქვეყნის განვითარებას ხელს უშლიან… ასეთი რეჟიმები უფრო მეტს ლაპარაკობენ მტრებზე, ვიდრე მიღწევებზე. მიღწევებზე საუბარი წამგებიანია: ვიღაცამ მაინც შეიძლება კითხვები დასვას.

ბიძინა ივანიშვილი არწმუნებს ხალხს, ჩვენ კარგად ვიცით, ვინ არის ჩვენი მტერი, ვინ არის ჩვენი მოყვარეო, ისიც კარგად გავაანალიზეთ, რომ არცერთი უცხო ძალა ჩვენ დასახმარებლად არ იღვწის, მათ საკუთარი ინტერესები და სურვილები ამოძრავებთო.

ეს არის აბსოლუტური ანტიდასავლური და ანტიევროპული განაცხადი. ეს არის აბსოლუტურად საწინააღმდეგო სულისკვეთება, ვიდრე ის, რაც ასოცირების შეთანხმებაში წერია. ივანიშვილი არწმუნებს ხალხს, რომ არც ევროკავშირი, არც შეერთებული შტატები, არც იაპონია, არც სხვა ქვეყნები, რომლებიც ჩვენ დახმარებას გვიწევენ უკვე ამდენი წელია და გავხდით დამოუკიდებლები მათი დახმარებით პრაქტიკულად, მათ ჩვენ თითქოს არ ვაინტერესებთ და არანაირად ჩვენს დახმარებაზე არ ფიქრობენ. ივანიშვილის ამოცანაა, ხალხს უთხრა, რომ დასავლეთს მხოლოდ და მხოლოდ საკუთარი ინტერესები ამოძრავებს.

ეს აბსოლუტურად ეწინააღმდეგება ევროპული ინტეგრაციის სულისკვეთებას, რომელიც აწყობილია ურთიერთ ინტერესებზე. აქ არ არის საუბარი იმაზე, რომ მე მაინტერესებს მხოლოდ ჩემი თავი. ევროპული ინტეგრაციის იდეა გულისხმობს იმას, რომ ევროპას აქვს თავისი ინტერესები, მაგრამ მის ინტერესშია შენი კარგად ყოფნა.

ეს არის პრაქტიკულად იზოლაციის მცდელობა, რომ არავინ არ ჩაიხედოს იმაში, თუ რას ვაკეთებ მე საქართველოს შიგნით. ევროკავშირში ვერ გაწევრიანდები, თუ ქვეყნის შიგნით რასაც გინდა, იმას აკეთებ, თუ ეწინააღმდეგები ევროპულ ღირებულებებს.

თავისი ამ განცხადებით ბიძინა ივანიშვილი ამბობს, რომ ევროკავშირის დახმარება მხოლოდ და მხოლოდ მის ინტერესებს ემსახურება და არა საქართველოს ინტერესებს. ეს არის პირდაპირი უარყოფა ყველა იმ დაპირებების და რაც მთავარია – იმ სულისკვეთების, რომლითაც გაჟღენთილია ჩვენი ურთიერთობების დამფუძნებელი დოკუმენტები, ამდენი წლის ურთიერთობა ევროკავშირთან.

მარტო ევროკავშირის ინტერესი იყო, საქართველოში ამდენი რაღაც რომ შენდება ევროკავშირის დახმარებით?!

• ივანიშვილს ევროკავშირთან ყველა გზა მოჭრილი აქვს. ეს გზავნილები საქართველოს მოსახლეობაზეა გათვლილი, რომ ამომრჩევლის აქტიური დაკვეთა აღარ იყოს ევროინტეგრაცია?

დიახ, რა თქმა უნდა. ეს არის მომავალი ნაბიჯებისთვის შემზადება, რომ ჩვენ სულ უფრო მეტ და მეტ დისტანცირებას მოვახდენთ ევროკავშირისგან, მეტად და მეტად ვიქნებით იზოლირებული და მხოლოდ და მხოლოდ ტრანზაქციული ურთიერთობები გვექნება ყველასთან. არავითარი ღირებულებითი დაახლოება, არავითარი ვალდებულებები ევროსაბჭო იქნება ეს, ევროკავშირი, თუ ტრანსატლანტიკური ერთობა. მე შენ გაძლევ ამას – შენ მე მომეცი ეს სანაცვლოდ და თუ არა, გამოდის, ვერ შევთანხმდით – სულ ესაა.

აი, ამ ტრანზაქციული ურთიერთობებისთვის ამზადებს ივანიშვილი მოსახლეობას რომ მას არ ჰქონდეს პრეტენზიები, ამ ფრაზით ის აჩვენებს, რომ რაც არ უნდა თქვან უცხოელებმა იმაზე, რომ „ოცნება“ რაღაცას არასწორად აკეთებს, იცოდეთ, რომ ისინი ლაპარაკობენ თავისი ინტერესების მიხედვით და არა თქვენი, ქართველი ხალხის ინტერესებით.

თუ, მაგალითად, ევროკავშირში იტყვიან, რომ თქვენთან სიტყვის თავისუფლება საფრთხეშია და ჟურნალისტებს აპატიმრებენ, ივანიშვილი თავის მოსახლეობას ეუბნება: ის ამას იმიტომ კი არ ლაპარაკობს, რომ შენ უყვარხარ, ან საქართველო უყვარს, არამედ თავისი ინტერესების გამო ლაპარაკობს, ეს ჟურნალისტები, ვისაც ჩვენ ახლა ვჩაგრავთ, ასრულებენ იმათ დავალებებს და მუშაობენ მათთვის

ამგვარი განწყობების კიდევ უფრო მეტად განმტკიცებას ემსახურება ეს განცხადებები. ივანიშვილი თავისი რეჟიმის კონსოლიდირებას ახდენს და აქეთკენ ამზადებს მოსახლეობას

ეს არის პლურალიზმის შევიწროება, როგორც საერთაშორისო, ასევე შიდა კონტექსტში, ანუ პლურალიზმის მაქსიმალურად გაქრობა პრაქტიკულად და მხოლოდ და მხოლოდ ერთი პარტიის ნდობა უნდა ჰქონდეს შენ, საქართველოს მოქალაქეს.

„თუ ამათი მიზანი შეშინებაა, ერთადერთი რისიც მეშინია, ქვეყნის დაკარგვაა“ – ეს წერილი გელა ხასაიამ დაკავების შემდეგ მოიწერა ციხიდან.

„ზუსტად ამ მოტივზე დგას გელას მთელი ბრძოლა. მას არ შეუძლია და ვერ დაუშვებს, რომ დაკარგოს ქვეყანა, რომლისთვისაც იბრძვის წლებია და ვერც ციხეში გამოკეტვით, ვერც ოთხ კედელში ჩასმით, იმ იდეას ვერ ჩაახშობენ“ – ამბობს გელას მეგობარი, შუშანა მაცაბერიძე, რომელსაც „ბათუმელები“ სინდისის მორიგი პატიმრის, გელა ხასაიას შესახებ ესაუბრა.

გელა ხასაია აფხაზეთიდანაა. გალში დაიბადა და გაიზარდა. სკოლის დასრულების შემდეგ კი სოხუმის უნივერსიტეტში გააგრძელა სწავლა.

2015 წელს, გელას საყვარელი ქალაქის და ოჯახის სამუდამოდ დატოვებაც მოუწია.

დევნილობამდე მან სოხუმში, ერთ მიტოვებულ სახლზე ასეთი წარწერა დატოვა, – „აქ შეგხვდები“.

გელას ოჯახი – მშობლები და ძმა, დღემდე გალში ცხოვრობს და ოკუპირებული რეგიონიდან გამოსვლა 2-3 წელიწადში ერთხელ თუ შეუძლიათ.

ოჯახისგან და მშობლიური ქალაქისგან შორს მყოფი გელა, თვეებია რუსულ რეჟიმს თბილისში ებრძვის. ქალაქში, სადაც რუსული ოკუპაციის აჩრდილი დადის.

„გელა, სოხუმის უნივერსიტეტში სწავლის დროსაც ძალიან აქტიური იყო და ყველგან ხმამაღლა ამბობდა, რომ „აფხაზეთი საქართველოა. მათ შორის კურსელებთანაც.

მუშაობდა გიდად და აფხაზეთში ჩასულ ტურისტებს უყვებოდა რუსული ოკუპაციის შესახებ. იმაზე, რომ აფხაზეთი არის საქართველო და ოკუპირებული აქვს რუსეთს. ყოველთვის უყვებოდა რეალურ ისტორიას, რის შემდეგაც დე ფაქტო ხელისუფლებამ გელა ხასაიას დევნა დაიწყო. მის წინააღმდეგ გამოძიება დაიწყეს ღალატის მუხლით, ამიტომ იძულებული იყო დაეტოვებინა საკუთარი სახლი.

სწავლა თბილისში გააგრძელა. გელა პროფესიით სოციალური მუშაკია, თუმცა მას არ მიეცა საშუალება ემუშავა თავისი პროფესიით.

დღეს გელას მიზანია გადაარჩინოს ქვეყანა და ვერც ხედავს თავის ადგილს ვერცერთ საჯარო სამსახურში. ყოველთვის მაქსიმალურს აკეთებს და ახლაც იმისთვის იბრძვის, რომ რაც შეიძლება მალე დავიხსნათ საქართველო და დავუბრუნდეთ ევროპულ მომავალს, ჩამოვაშოროთ ქვეყანა რუსეთს.

მაგრამ რეალობა გვაქვს ის, რომ ადამიანი, რომელიც არის აფხაზეთიდან დევნილი, რომელსაც მოუწია დაეტოვებინა საკუთარი სახლი, მეგობრები, ოჯახი – დედა, მამა, ძმა, თბილისში ჩამოსვლის შემდეგ კი აქტიურად ჩაება საპროტესტო მოძრაობაში და ყოველთვის წინა ხაზზე იყო, საპროტესტო აქციების დროს, ახლა მოგონილი ბრალდებით ზის ციხეში“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.

გელა ხასაიას დღეს, პირველ ოქტომბერს, „ოცნების“ რეჟიმმა ბრალი წარუდგინა. მას ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას ედავებიან, რაც 4-იდან 6 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

მაშინ როცა, გელა ხასაია თავად იყო რეჟიმის მსხვერპლი, რუსული კანონის წინააღმდეგ მიმდინარე საპროტესტო აქციების დროს მას სახლთან ჩაუსაფრდნენ და თავს დაესხნენ, თუმცა ამის გამო „ოცნების“ ხელისუფლებას არავინ დაუსჯია.

„ახლა კი, რაღაც მოგონილი ბრალდებით დააკავეს გელა. მანამდე კი 4-5 ჯერ მაინც იყო ადმინისტრაციულ პატიმრობაში. ბოლოს 12 დღით იყო დაკავებული. დააჯარიმეს უამრავჯერ და ახლაც დაყადაღებულია გელას საბანკო ანგარიშები.

თბილისში სწავლის დასრულების შემდეგ გელა ხასაია ევროპაში, ბელგიაში წავიდა სამუშაოდ, ერთ-ერთი სასტუმროს მენეჯერი იყო, მაგრამ როცა დაინახა, რომ „ოცნება“ ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ რუსეთს მიგვაწებოს და რუსეთის გუბერნიად გაგვხადოს, მიატოვა ყველაფერი, მიატოვა ძალიან კარგი სამსახური და დაბრუნდა საქართველოში და აქ დაიწყო ბრძოლა ქვეყნის გადარჩენისთვის.

დღესასწაულებზე, როდესაც ყველა ჩვენ ოჯახებში ვართ, გელა არის თბილისში მარტო. ამიტომ, ყოველთვის ვცდილობთ მეგობრები, ან მასთან გავიდეთ და ერთად ვიყოთ, ან ჩვენთან მოვიყვანოთ და ასე მაინც შევუქმნათ ოჯახური გარემო“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.

მისი თქმით, ამ ბრძოლაში ყველა მისი მეგობარი იქნება გელასთან, ბოლომდე.

„გუშინ პატარა წერილი გამოგვიგზავნა ციხიდან, სადაც წერია – „თუ შეშინება უნდათ, ერთადერთი რისიც მეშინია, ქვეყნის დაკარგვაა“, გვწერს გელა და ზუსტად ამ მოტივზე დგას გელას მთელი ბრძოლა.

მას არ შეუძლია და ვერ დაუშვებს, რომ დაკარგოს ქვეყანა, რომლისთვისაც იბრძვის წლებია და ვერც ციხეში გამოკეტვით, ვერც ოთხ კედელში ჩასმით, იმ იდეას ვერ ჩაახშობენ, რომელიც გარეთ ჩქეფს, ქუჩაში დგას და ადამიანები, რომლებიც ამ იდეის გარშემო არიან გაერთიანებული, რასაც ჰქვია ქვეყნის გადარჩენა, შეუძლებელია რამე ძალამ ეს გააჩეროს.

მას წაართვეს სახლი, წაართვეს ოჯახთან ურთიერთობა, წაართვეს ქალაქი, წაართვეს უნივერსიტეტი, სადაც სწავლობდა და ახლა უნდათ, რომ ქვეყანაც წაართვან. ამას ნამდვილად ვერ დავუშვებთ.

გელა ხასაიას უკანონო პატიმრობას ასე გამოეხმაურა ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსი ევროპისთვის (ALDE), რომლის წევრიცაა „გირჩი – მეტი თავისუფლება“.

„შოკისმომგვრელი ამბავი: გელა ხასაია, ჩვენი წევრი პარტია „გირჩი – მეტი თავისუფლებიდან“, პრორუსულმა რეჟიმმა საქართველოში გაყალბებული ბრალდებებით დააკავა. ლიბერალები ქართველი ხალხის გვერდით დგანან თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის ბრძოლაში!“, – წერს ALDE.

გელა ხასაიას უკანონო პატიმრობაზე განცხადება გააკეთა ჩეხმა ევროპარლამენტარმა, მარკეტა გრეგოროვამაც. მისი განცხადებით. „აბსოლუტურად მიუღებელია საქართველოს მთავრობის მხრიდან რეპრესიების გაგრძელება. თავისუფლება გელას“, – წერდა პლატფორმა X-ზე ევროპელი პარლამენტარი.

„ჩვენთვის გელას ბრძოლა და გელას გადადგმული ნაბიჯი არის სამაგალითო და იმსახურებს დიდ პატივისცემას. გელა არის ადამიანი, რომელიც არასდროს ტოვებს მათ, ვისაც მისი გვერდში დგომა სჭირდებოდა. ზუსტად ასე ვართ ჩვენც, მისი მეგობრები და არა მხოლოდ მეგობრები. ბოლომდე ვიბრძოლებთ, რომ რაც შეიძლება მალე დავასრულოთ რუსული რეჟიმი და დავიხსნათ ყველა ჩვენი პოლიტპატიმარი“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.

___

მთავარი ფოტო: გელა ხასაიას წარწერა სოხუმში, სახლის კედელზე.

სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე ციხიდან წერს, რომ მას შემდეგ, რაც 38-ე საკანში, სადაც სინდისის სამი პატიმარი იმყოფება ერთად, მაისურებზე წითელი კალმით საპროტესტო წარწერების გაკეთება დაიწყეს, მათ საკანში წითელი კალმის შეტანა აკრძალეს და დარეკვის საშუალებაც არ მისცეს, იმ საბაბით, რომ ტელეფონი გაფუჭებული იყო.

რეზო კიკნაძის წერილი მისსავე ფეისბუქის გვერდზე გამოქვეყნდა. „ბათუმელები“ უცვლელად, სტილის დაცვით გთავაზობთ რეზო კიკნაძის წერილს.

„აქ მოხვედრის დღიდან ყველანაირად ვცდილობთ, ისეთი გარემო შევიქმნათ თუნდაც იმ გამოყოფილ რვა კვადრატში, რომ ციხეში არ ვიგრძნოთ თავი. ამისთვის დავკიდეთ კალათბურთის ფარი, გადავავსეთ კედლები აქციების ფოტოებით, წარწერებით და მაისურების კეთებაც ამიტომ დავიწყეთ. ჩვენ არ ვთვლით, რომ პატიმრები ვართ, შესაბამისად არც ჩვენთვის გამოყოფილი ოთახი არ უნდა ჰგავდეს საპატიმრო საკანს, არც ჰგავს.

აქ დროშების შემოგზავნა აკრძალულია რატომღაც. ჩვენ კი რა გაგვაძლებინებდა დროშის გარეშე. მოვიფიქრეთ, რომ თეთრ მაისურზე დაგვეხატა კალმებით. ასე დავკიდეთ ორი დროშა საკნის თავში და ბოლოში.

შემდეგ მოგვინდა 4 ოქტომბერს ჩვენც შესაბამისი ჩაცმულობით შევხვედროდით, თუნდაც საკნიდან და იმავე ხერხით დავამზადეთ 4 ცალი დროშიანი მაისური, ზედ შეძახილებით და პატრიოტული ფრაზებიც დავამატეთ.

იმდენად მოგვეწონა რაც გამოვიდა, რომ ვიფიქრეთ გარეთაც გაუხარდებოდათ ჩვენს თანამებრძოლებს საკანში დამზადებული დროშიანი მაისურები საჩუქრად და გადავიწყვიტეთ რამდენსაც შევძლებდით გაგვეკეთებინა და აქციის აქტიური მონაწილეებისთვის დაგვერიგებინა.

ჩასაცმელად იმდენად არა, ვინაიდან ვერ გარეცხავ – კალმითაა შესრულებული და გაშორდება, უფრო პატივისცემის გამოსახატად, სუვენირად.

ისე ჩავერთეთ ამ ამბავში დღეები ვაკეთებდით, თან ძალიან მოგვწონდა რაც გამოდიოდა და იმასაც ვაჩვენებდით თუნდაც ჩვენს თავებს, რომ ციხე ვერ გაგვაჩერებს – უბრალოდ ცარიელი სიტყვები არ იყო. ნიკას ვეუბნებოდი, შენ დიზაინერი ხარ-მეთქი, რადგან ის ლამაზ ფორმას აძლევს ნახატებს მაისურზე, მინდიას არქიტექტორს ვეძახდი, ვინაიდან ხაზავს, მე კი იმ ტექსტს ვიგონებ, თუ რა უნდა დავაწეროთ მაისურს და რეჟისორი ვარ.

მას შემდეგ რაც 19 მაისური გავაგზავნეთ და ციხეში ნახეს რასაც ვაკეთებდით, ჯერ ერთ-ერთი თანამშრომელი მოვიდა ჯავახასთან და ჰკითხა – მართლა თქვენი მომავლისთვის იბრძვით თუ ფულს იღებთ ამაშიო (აქციებზე სიარული იგულისხმა მგონი). ნიკამ, რა თქმა უნდა, გააფრთხილა, ასეთი სისულელე მეორედ აღარ მკითხოო, შემდეგ მეორე თანამშრომელი შემოვიდა და კედელზე გაკეთებული წარწერების (რევოლუცია,მონობას არასოდეს ერქმევა მშვიდობა, ოლე ოლა, ძირს რუსეთის დამპალი იმპერია, ცეცხლი ოლიგარქიას, ანწუხელიძე უკვდავია) წაშლა გვთხოვა. არ წავშალეთ.

ხუთშაბათს, 25 სექტემბერს კი იყო პიკი. ეს დღე დაიწყო იმით, რომ ბადრაგმა გვითხრა კამერებიდან დარეკეს, რაღაცა ძალიან ბევრ მაისურს აკეთებენ მანდ და რა ხდებაო. მეორე დღიდან წითელი კალმები აღარ შემოსულა ჩვენს საკანში. აკრძალეს. შეიძლება მთელ ციხეზე, შეიძლება მარტო ჩვენს სახელზე. არადა ნებადართული იყო და ჩვეულებრივად შემოდიოდა ყველანაირი კალამი იქამდე.

როცა გვაინტერესებდა რა ხდებოდა და ტელეფონზე დარეკვა ვითხოვეთ, ტელეფონი გაფუჭდაო – ასეთი პასუხი მივიღეთ და მთელი დღის მანძილზე არ დაგვარეკინეს. ეს ვითომ ტელეფონის გაფუჭებაც რაღაც საეჭვოდ დაემთხვა ზემოაღნიშნულ მოვლენებს.

მეორე დღეს, ანუ პარასკევს, ქალბატონი მარიზისთვის [მარიზი კობახიძე, სინდისის პატიმრის, თორნიკე გოშაძის დედა] უნდა გაგვეგზავნა წინა დღით დამზადებული მაისურები და გავაგზავნეთ კიდეც. თუმცა შაბათს გავიგეთ, რომ არც მარიზიმდე მისულა ეს მაისურები და არც ჩვენთვის დაუბრუნებიათ უკან.

მიუხედავად იმისა, რომ აღარც წითელი კალმები იგზავნება და ყველანაირად ცდილობენ შეგვზღუდონ,მაინც არ ვჩერდებით და ისევ ვაგრძელებთ იმის კეთებას, რაც დავიწყეთ – სხვა ფერის კალმებით ვაწერთ ფრაზებს, უკან საქართველოს, დროშის ზომა შევამცირეთ და გულზე ვახატავთ, იმ ერთი ორი წითელი კალმით, რაც შემოგვრჩა.

ასეც კარგი გამოვიდა ძალიან.

დღევანდელი მონაცემებით 58 მაისური გვაქვს მოხატული, რომელსაც ვერ ვაგზავნით ჯერ.

2 ოქტომბერს პრეზენტაცია და საჩუქრად დარიგება გვინდოდა ციხესთან, თუმცა ალბათ არ გამოვა, იმიტომ რომ გარეთ ვერ ვაგზავნით მაისურებს.

მაისურებზე დროშების ხატვის გამო თუ ასე დაგვიწყებდნენ ბრძოლას და ასეთ სამარცხვინო რაღაცებს იკადრებდნენ, ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდით.

არა უშავს, როგორც აღვნიშნე ციხე ვერ გაგვაჩერებს და ვერც გვაჩერებს.

ტყვეობაში მხოლოდ ჩვენი სხეულია.

თავისუფლებისთვის მებრძოლი ადამიანის გონებას კი ვერავინ დაატყვევებს. დროშები, დროშები, დროშები, ჩქარა.

P.S.- სოლიდარობა გელა ხასაიას, რომლის გვერდში ყოფნას სულ ვგრძნობდი ამ ხნის მანძილზე.

29.09.2025
საკანი 38
მინდია, რეზო და ჯავახა“.

საია მოუწოდებს საკონსტიტუციო სასამართლოს, განიხილოს გრანტების შესახებ კანონთან დაკავშირებული სარჩელები და შეაჩეროს სადავო მუხლები.

ამასთან დაკავშირებით საიამ დღეს, პირველ ოქტომბერს, განცხადება გაავრცელა.

„საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ (საია) საკონსტიტუციო სასამართლოში ,,გრანტების შესახებ“ კანონთან დაკავშირებით კიდევ ერთი სარჩელი წარადგინა. საია ასაჩივრებს „გრანტების შესახებ“ კანონის მე-61 მუხლს, რომლის საფუძველზეც ანტიკორუფციულმა ბიურომ არასამთავრობო ორგანიზაციების, მათ შორის, საიას წინააღმდეგ მიმდინარე წლის სექტემბერში დაიწყო მონიტორინგის პროცესი. მონიტორინგის პროცესი მასობრივად დაიწყო და დღეისათვის, 60-ზე მეტი ორგანიზაციის მიმართ მიმდინარეობს.

,,გრანტების შესახებ“ კანონის სადავო ნორმა ანტიკორუფციულ ბიუროს ანიჭებს განუზომელ უფლებამოსილებას, სასამართლოს თანხმობით, არასამთავრობო ორგანიზაციიდან, ბანკებიდან, ნებისმიერი სახელმწიფო დაწესებულებიდან გამოითხოვოს განსაკუთრებული კატეგორიის და სხვა პერსონალური მონაცემების შემცველი ინფორმაციები, ნებისმიერი საიდუმლო ინფორმაცია, გარდა სახელმწიფო საიდუმლოებისა.

გარდა ამისა, ანტიკორუფციულმა ბიურომ ორგანიზაციებს დაუდგინა სამდღიანი ვადა დიდი მოცულობის ინფორმაციის წარსადგენად. „გრანტების შესახებ“ კანონი არ განსაზღვრავს ვადას, რომლის ფარგლებშიც არასამთავრობო ორგანიზაცია ვალდებულია მიაწოდოს ანტიკორუფციულ ბიუროს სასამართლოს ბრძანებით მოთხოვნილი ინფორმაცია.

ეს გარემოება ანტიკორუფციულ ბიუროს ანიჭებს არაგონივრულად მცირე ვადების დაწესების შესაძლებლობას, რაც ორგანიზაციებს დამატებით ბარიერებს უქმნის და შეუსაბამოა კონსტიტუციის დებულებებთან.

საია ამტკიცებს, რომ სადავო ნორმები ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის 22-ე მუხლის პირველი პუნქტით დაცულ გაერთიანების თავისუფლებას. ამასთან, არაგონივრულად მცირე ვადის დაწესება არღვევს კონსტიტუციის მე-18 მუხლის პირველი პუნქტით ადმინისტრაციული ორგანოს წინაშე საქმის სამართლიანად განხილვის უფლებას.

აღსანიშნავია, რომ ეს საიას მეორე საკონსტიტუციო სარჩელია ,,გრანტების შესახებ“ კანონთან მიმართებით.

პირველი სარჩელი საიამ 2025 წლის 18 აგვისტოს წარადგინა და ,,გრანტების კანონისა“ და მთავრობის დადგენილების იმ მუხლების არაკონსტიტუციურად ცნობა მოითხოვა, რომლითაც აიკრძალა გრანტის გაცემა და მიღება მთავრობის თანხმობის გარეშე.

არსებული მექანიზმი წარმოადგენს კონსტიტუციით გარანტირებული გაერთიანების თავისუფლებაში უხეშ ჩარევას და იჭრება ორგანიზაციების ავტონომიაში, თავად განსაზღვრონ საკუთარი საქმიანობის მიზნები, ამოცანები და ფარგლები.

საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე საიამ საკონსტიტუციო სასამართლოსაგან ასევე, მოითხოვა მონიტორინგის მექანიზმების დამდგენელი სადავო ნორმების შეჩერება.

საია მოუწოდებს საკონსტიტუციო სასამართლოს, შეასრულოს მასზე დაკისრებული ფუნქციები და დროულად მოიწვიოს განმწესრიგებელი სხდომა გასაჩივრებული ნორმების მოქმედების შესაჩერებლად.