Batumelebi

დღეს, 22 აპრილს, 100 დღე გავიდა, რაც ჟურნალისტი და მედიამენეჯერი მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაშია.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს ბათუმის პოლიციის მთავარი სამმართველოს წინ დააკავეს. მას ბათუმის პოლიციის უფროს, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნის გამო პოლიციელზე თავდასხმას ედავებიან.

მზია ამაღლობელის თქმით, დაკავების შემდეგ ირაკლი დგებუაძემ მას სახეში შეაფურთხა და მასზე იწევდა ფიზიკური ანგარიშსწორების მიზნით. ბათუმის პოლიციის უფროსი მზია ამაღლობელს არ აძლევდა წყლის დალევის, ასევე ტუალეტით სარგებლობის საშუალებას.

დაკავების შემდეგ არასათანადო მოპყრობის შესახებ პირველი ინფორმაცია მზია ამაღლობელმა სახალხო დამცველის წარმომადგენელს მიაწოდა, რადგან მასთან ადვოკატებს არ უშვებდნენ.

ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის შეფასებით, დაკავებულისადმი ასეთი მოპყრობა – სახეში შეფურთხება, გინება, წყალზე და საპირფარეშოთი სარგებლობაზე უარის თქმა, ფასდება, როგორც დამამცირებელი, ან არაადამიანური მოპყრობა.

დგებუაძე რომ მზია ამაღლობელს დაკავების შემდეგ აგინებდა და სისხლის სამართლის მუხლით დაჭერით ემუქრებოდა, ეს „ბათუმელების“ ვიდეომასალაშიცაა ასახული.

„სისხლით… ბო*იშვილი ვიყო სისხლით დავიჭერ… ამას მოვუ**ნავ დედის მუ*ელს“ – ისმის დგებუაძის გინება მზია ამაღლობელის დაკავების ამსახველ ვიდეოკადრებში.

მზია ამაღლობელის დაკავებიდან მალევე ორმა ორგანიზაციამ, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ და ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიამ, მოითხოვა ირაკლი დგებუაძისთვის უფლებამოსილების შეჩერება და სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს მიმართეს, თუმცა დგებუაძე ისევ დაკავებულ თანამდებობაზეა.

ასევე, სპეციალურმა საგამოძიებო სამსახურმა გამოძიება „სამსახურებრივი უფლებამოსილების გადამეტების“ მუხლით დაიწყო და არა „არაადამიანური და დამამცირებელი მოპყრობის“ მუხლით, რასაც მზია ამაღლობელი აღწერს და რაც მძიმე კატეგორიის დანაშაულია, შესაბამისად, მძიმე სასჯელით.

სანამ მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაშია, სპეციალური საგამოძიებო სამსახური დგებუაძის საკითხს ჯერ ისევ იძიებს.

„ბათუმელებმა“ დღესაც, 22 აპრილს, მიმართა სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს და ჰკითხა – დაასრულეს თუ არა გამოძიება ირაკლი დგებუაძის მხრიდან სამსახურებრივი უფლებამოსილების გადამეტების და, ასევე, მზია ამაღლობელის მიმართ დაკავების შემდეგ დამამცირებელი და არაჰუმანური მოპყრობის ფაქტზე, თუმცა აღნიშნულ სამსახურში სტანდარტული პასუხი გაგვცეს – „მიმდინარეობს გამოძიება“.

დაცვის მხარე ასევე მოითხოვდა მზია ამაღლობელისთვის დაზარალებულის სტატუსის მინიჭებას, რაც ასევე არ დაკმაყოფილებულა.

მზია ამაღლობელის ერთ-ერთი ადვოკატის, ჯუბა ქათამაძის თქმით, სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურში მიმდინარე გამოძიება უკვე შეიძლება შეფასდეს როგორც არაეფექტური, რადგან, მისივე თქმით, „საგამოძიებო სამსახური არ ასრულებს მასზე დაკისრებულ მოვალეობას“.

„გამოძიება არ მიმდინარეობს სრულად და ობიექტურად.

მთავარი მაინც არის ის, რომ საქმეში გამოკითხული არიან მხოლოდ პოლიციელები, ის პირები, რომლებიც სუბიექტური და მიკერძოებულები არიან და ინტერესი აქვთ ამ საქმის შედეგის მიმართ. ობიექტური პირები, რომლებიც შეიძლება შემსწრე არიან კონკრეტული ფაქტის, არცერთი პირი არ ჰყავთ გამოკითხული. გამოძიება ამ ადამიანებით არ დაინტერესებულა იმის მიუხედავად, რომ ყველამ კარგად ვიცით, უამრავი ადამიანი იყო იმ მომენტში აქციაზე.

გარდა ამისა, ექსპერტიზის დასკვნები, რომელიც გაგზავნეს, კვლავ არ მოსულა. მიუხედავად იმისა, რომ გასულია სამ თვეზე მეტი.

არ არის ამოღებული ვიდეოკამერები. მხოლოდ და მხოლოდ ორი ვიდეოჩანაწერია საქმეში რომლითაც იღებენ იმ შესასვლელს, საიდანაც მზია ამაღლობელი არ შეუყვანიათ და ყველა ამბობს, რომ ამ შესასვლელიდან მზია ამაღლობელი არ შეუყვანიათ.

ერთ-ერთი კამერა დამონტაჟებულია პოლიციის დეპარტამენტის საგუშაგოსთან, თუმცა ამ კამერის ჩანაწერები მერიამ არ მიაწოდა და სპეციალური საგამოძიებო სამსახური არც კი დაინტერესდა რატომ, რა იყო მიზეზი და ის მიზეზი, რომელიც მერიამ შემდეგ მოიყვანა, რომ ეს კამერა მზია ამაღლობელის დაკავების შემდეგ დაამონტაჟეს, არც კი გადაამოწმა და არც კი მოითხოვა დამატებითი დოკუმენტაცია.

სახალხო დამცველის წარმომადგენელი, რომელიც ერთ-ერთი პირველი შეხვდა მზია ამაღლობელს დაკავების შემდეგ და რომელსაც შეატყობინა მისი უფლებების დარღვევის შესახებ მზია ამაღლობელმა და ოქმშიც აქვს ეს ყველაფერი ასახული, ჯერ-ჯერობით არ გამოუკითხავს სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს, რაც აბათილებს პოლიციელების ჩვენებებს იმასთან დაკავშირებით, რომ სანამ ადვოკატები არ შევიდნენ, მზია ამაღლობელი არ საუბრობდა უფლებების დარღვევებზე.

არ არიან ადვოკატები გამოკითხული, რომლებსაც საათების განმავლობაში არ უშვებდნენ დაკავებულთან“ – ამბობს ჯუბა ქათამაძე.

მისი თქმით, რეალურად რომ მიმდინარეობდეს გამოძიება, მაშინ ყველა ეს საგამოძიებო მოქმედება დაუყოვნებლივ უნდა ჩატარებულიყო.

„რა თქმა უნდა, ფორმალურად მიმდინარეობს ეს გამოძიება, როგორც სხვა დანარჩენ შემთხვევაში, როცა სახელმწიფო ინტერესი არსებობს გამოძიებების მიმართ“ – ამბობს ჯუბა ქათამაძე.

რაც შეეხება მზია ამაღლობელისათვის დაზარალებულის სტატუსის მინიჭებას, როგორც ადვოკატი ამბობს, ეს პროცედურები სისხლის სამართლის კანონმდებლობით არის გაწერილი.

„პირველ რიგში პროკურორს უნდა მიენიჭებინა ყოველგვარი მიმართვის გარეშე ეს სტატუსი, თუმცა მან ეს არ გააკეთა. შემდგომში ჩვენ საქმის ზედამხედველ პროკურორს მივმართეთ, რომელმაც თავი აარიდა მასზე დაკისრებულ მოვალეობას და საერთოდ არ გვიპასუხა.

ჩვენ პასუხის არგაცემა მივიღეთ როგორც უარი და ეს უარი გავასაჩივრეთ ზემდგომ პროკურორთან. ზემდგომმა პროკურორმაც არანაირი პასუხი არ გაგვცა, მიუხედავად იმისა, რომ მასაც ავალდებულებს კანონი, რომ დაასაბუთოს უარი.

მივმართეთ საქართველოს გენერალურ პროკურორსაც, თუმცა, პროკურატურამ მთლიანად აირიდა თავიდან ამაზე პასუხის გაცემა.

ჩვენ ეს ყველაფერი გავასაჩივრეთ სასამართლოში და სასამართლოს მხრიდან მივიღეთ პასუხი – საქმის მასალები არ გვაძლევს იმის საშუალებას, გავაკეთოთ დასკვნა იმასთან დაკავშირებით, რომ მზია ამაღლობელი არის დაზარალებული, ამიტომ ამ ეტაპზე ვერ ვანიჭებთ მზია ამაღლობელს დაზარალებულის სტატუსსო.

ეს შესაძლოა სასამართლოს მხრიდან იყოს სუბიექტური და მიკერძოებული გადაწყვეტილება, მაგრამ სპეციალური საგამოძიებო სამსახური მართლაც არ აწარმოებს გამოძიებას და არ დებს საქმეში მტკიცებულებებს, რომლის ჩადებაც დღესვე შეუძლია, თუკი მოუნდება“ – ამბობს ადვოკატი.

დიდი ბრიტანეთის მთავრობამ 10 აპრილს, ადამიანის უფლებათა გლობალური სანქციების ფარგლებში, ოთხ ქართველ მაღალჩინოსანს სანქციები დაუწესა. მათ შორისაა კარლო კაციტაძეც, სპეციალური საგამოძიებო სამსახურის უფროსი.

ავღანეთი, ბანგლადეში, პაკისტანი, სომალი და სირია იმ 17 ქვეყნის ჩამონათვალში შედის, რომელთა მოქალაქეებსაც „ოცნების“ მთავრობამ საქართველოში ზოგიერთი სხვა ქვეყნის ვიზის საფუძველზე შემოსვლის გარკვეული პირობა დაუწესა. შესაბამისი დადგენილება 2025 წლის 16 მაისიდან ამოქმედდება.

ამ 17 ქვეყნის მოქალაქეებს იმ შემთხვევაში, თუ მათ აქვთ არაბთა გაერთიანებული საამიროების, ბაჰრეინის, საუდის არაბეთის, კატარის, ქუვეითის ან ომანის მრავალჯერადი ვიზა ან/და ბინადრობის ნებართვა, უფლება აქვთ საქართველოში უვიზოდ შემოვიდნენ, ოღონდ, საქართველოში შემოსვლის [საზღვრის გადაკვეთის] დღისთვის, ზემოთ აღნიშნული მრავალჯერადი ვიზის ან/და ბინადრობის ნებართვის მოქმედების ვადა უნდა იყოს არანაკლებ 1 წლისა, რაც უნდა დასტურდებოდეს სამგზავრო ან/და სხვა შესაბამისი დოკუმენტით.

მაგალითისთვის: თუ ავღანეთის ისლამური რესპუბლიკის მოქალაქეს აქვს, ვთქვათ, ქუვეითის მრავალჯერადი ვიზა და ამ ვიზას საქართველოში შემოსვლის დროისთვის აქვს მოქმედების არანაკლებ 1 წლის ვადა, მაშინ ავღანეთის მოქალაქეს საქართველოში შეუძლია უვიზოდ შემოვიდეს.

იმ 17 ქვეყნის ჩამონათვალი, რომელთა მოქალაქეებსაც არაბთა გაერთიანებული საამიროების, ბაჰრეინის სამეფოს, საუდის არაბეთის სამეფოს, კატარის სახელმწიფოს, ქუვეითის სახელმწიფოსა და ომანის სასულთნოს მრავალჯერადი ვიზების ან/და ბინადრობის ნებართვების საფუძველზე შეუძლიათ საქართველოში უვიზოდ შემოსვლა შესაბამისი ვადითა და პირობებით:

საქართველოს მთავრობის მიერ 2015 წლიდან დადგენილია იმ ქვეყნების ჩამონათვალი რომელთა ვიზების ან/და ბინადრობის ნებართვების მქონე უცხოელებს შეუძლიათ საქართველოში უვიზოდ შემოსვლა, თუ ეს ვიზები და ნებართვები საქართველოში შემოსვლის დროისთვის არის მოქმედი.

ზოგადად, საქართველოს კანონმდებლობით, უცხოელებს, რომლებსაც აქვთ მთავრობის შესაბამის დადგენილებაში მითითებული რომელიმე ქვეყნის [ჩამონათვალი იხილეთ ქვემოთ] ვიზა ან/და ბინადრობის ნებართვა, შეუძლიათ საქართველოში უვიზოდ შემოსვლა და ყოფნა ნებისმიერ 180-დღიან პერიოდში, 90 კალენდარული დღის ვადით.

ამასთან, საქართველოში უვიზოდ შემოსვლისა და ყოფნის მიზნით, შესაბამისი ქვეყნის ვიზა ან/და ბინადრობის ნებართვა მოქმედი უნდა იყოს საქართველოში შემოსვლის [საზღვრის გადაკვეთის] დღისთვის, რაც უნდა დასტურდებოდეს სამგზავრო ან/და სხვა შესაბამისი დოკუმენტით.

იმ ქვეყნების ჩამონათვალი, რომელთა  ვიზების ან/და ბინადრობის ნებართვების მქონე უცხოელებს შეუძლიათ საქართველოში უვიზოდ შემოსვლა შესაბამისი ვადითა და პირობებით [საქართველოს მთავრობის 2015 წლის ივნისის დადგენილებით ასეთი სულ 50 ქვეყანაა]:

ამავე თემაზე:

მთავარი ფოტო: სარფი / „ბათუმელების“ არქივიდან

პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტი (IPI) „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებლის, მზია ამაღლობელის პატიმრობის 100 დღესთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს და აახლებს კამპანიას, რომელიც მისი გათავისუფლების მოთხოვნით წამოიწყო.

„დღეს მეასე დღეა, რაც პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის წევრი მზია ამაღლობელი, ცნობილი ქართველი ჟურნალისტი, დამფუძნებელი და დირექტორი გამოცემებისა „ნეტგაზეთი“ და „ბათუმელები“, პატიმრობაში იმყოფება.მზიას დაკავება აშკარა მცდელობაა საქართველოში მმართველი პარტია „ქართული ოცნების“ მხრიდან, რომ ჩაახშონ კრიტიკული ხმები, დააშინონ დამოუკიდებელი ჟურნალისტები და გაანადგურონ, რაც პრესის თავისუფლებისგან დარჩა საქართველოში.მიუხედავად ამ თავდასხმისა მედიასა და სამოქალაქო საზოგადოებაზე, ქართველი ჟურნალისტები, მზიას ჩათვლით, ბრძოლას აგრძელებენ.

კვლავ ვიმეორებთ ჩვენს მოთხოვნას, დაუყოვნებლივ გათავისუფლდეს მზია ამაღლობელი და ურყევად გამოვხატავთ ჩვენს სრულ სოლიდარობას მისი ოჯახისა და კოლეგების მიმართ.

შემოგვიერთდით და მოითხოვეთ ჩვენთან ერთად მზიას გათავისუფლება“, — ნათქვამია IPI-ს განცხადებაში.

კამპანიის ტექსტი, რომელზეც ბმულით გადადიხართ, ხაზს უსვამს, რომ ბრალი, რომელიც მზია ამაღლობელს აქვს წაყენებული, სასჯელი, რაც მას ელოდება, სრულიად შეუსაბამო და არაადეკვატურია იმ ეპიზოდისა, რის გამოც დააკავეს იგი.

„მთელი თავისი კარიერის მანძილზე, მზია ავლენდა სამაგალითო გამბედაობას და სიმტკიცეს დემოკრატიული ღირებულებების, პრესის თავისუფლების, ჟურნალისტების დასაცავად. მზიას დაკავება ნაწილია იმ მხეცური ზეწოლისა, რასაც დემოკრატიულ პროტესტსა და დამოუკიდებელ ჟურნალისტებზე ახორციელებენ.

დაუყოვნებლივ უნდა გათავისუფლდეს მზია ამაღლობელი, მოეხსნას შეუსაბამო ბრალდებები, ჩატარდეს დამოუკიდებელი გამოძიება მის მიმართ არასათანადო მოპყრობის გამო. ჩვენ ვდგავართ მზია ამაღლობელის, „ბათუმელებსა“ და „ნეტგაზეთში“ მისი კოლეგების, ყველა დამოუკიდებელი ქართველი ჟურნალისტის გვერდით“, — ნათქვამია კამპანიის ტექსტში, რომელიც მზია ამაღლობელის გათავისუფლებას ითხოვს.

კამპანია IPI-მ წამოიწყო და მას უერთდებიან მედია-მენეჯერები, ჟურნალისტები, რედაქტორები მთელი მსოფლიოდან.

ოკუპირებული აფხაზეთის დე ფაქტო საგარეო საქმეთა ახალმა მინისტრმა ოლეგ ბარციცმა, რუსულ პროპაგანდისტულ მედია Tass-თან განაცხადა, რომ საქართველომ უნდა გააუქმოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ და ხელი მოაწეროს შეთანხმებას აფხაზეთთან და სამხრეთ ოსეთთან ძალის გამოუყენებლობის შესახებ.

„საქართველოს ხელმძღვანელობის განცხადებები, რომ მათ სურთ გააჯანსაღონ ურთიერთობები მთავარ მეზობლებთან – აფხაზეთთან, სამხრეთ ოსეთთან და რუსეთის ფედერაციასთან – არ რჩება ჩვენი ყურადღების მიღმა, მაგრამ ამავდროულად საჭიროა პრაქტიკული დადასტურებები და რეალური ნაბიჯები.

ჩემი აზრით, ასეთი [ნაბიჯი] შეიძლება იყოს რამდენიმე, მათ შორის ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ კანონის გაუქმება, რომელიც ვერ უძლებს ვერანაირ კრიტიკას, ვერც დროის გამოცდას, ჩვენ უნდა ვიაზრებდეთ თუ რა მიმდინარე რეალობაში ვიმყოფებით დღეს.

მეორე – ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი და ჩვენ ამაზე გავამახვილებთ ჟენევის ფორმატის მოლაპარაკებების ყველა ჩვენი კოლეგის ყურადღებას – ეს არის სამხედრო ძალის გამოყენებაზე უარის თქმის შეთანხმების ხელმოწერა. ამის შემდეგ შეიძლება ლაპარაკი კიდევ სხვა რამეზე“, – თქვა ბარციცმა, რომელმაც სერგეი შამბა 18 აპრილს ჩაანაცვლა.

საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილი მზია ამაღლობელის 100-დღიან უკანონო პატიმრობას პლატფორმა X-ზე ეხმიანება.

„100 დღე გავიდა ჟურნალისტ მზია ამაღლობელის უკანონო დაპატიმრებიდან.

ის თავისუფალი პრესის სიმბოლოდ იქცა იმ პირობებში, როცა რეგიონში დამოუკიდებელ მედიაზე ზეწოლა სულ უფრო ძლიერდება“ – წერს ზურაბიშვილი.

„ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებელი, ჟურნალისტი და მედიამენეჯერი მზია ამაღლობელი 12 იანვარს ბათუმის პოლიციის უფროს ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნის გამო დააკავეს. პროკურატურამ მას ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე პრიმა მუხლის 1-ლი ნაწილით წარუდგინა, რაც პოლიციელზე თავდასხმას გულისხმობს. ამ მუხლით გათვალისწინებული დანაშაული 4-დან 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

მზია ამაღლობელი რომ უკანონო პატიმარია, ამასთან დაკავშირებით არაერთი განცხადება აქვთ გაკეთებული როგორც ადგილობრივ, ასევე საერთაშორისო უფლებადამცველ ორგანიზაციებს, მაღალი რანგის თანამდებობის პირებს ევროკავშირის ქვეყნებიდან, საელჩოებს და მედიის მხარდამჭერ ორგანიზაციებს, რომლებიც მზია ამაღლობელის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებას მოითხოვენ.

6 წლის გაბრიელ მიშელაძეს საზოგადოების დახმარება სჭირდება.

როგორც ბავშვის ბებია, ეკატერინა ბოს­ტან­ჯი­ე­ვა „ბათუმელებთან“ საუბარში ამბობს, გაბრიელს საბერძნეთში რთული ოპერაცია ჩაუტარდა, ამჟამად მას ძვირადღირებული მედიკამენტები ესაჭიროება, რომელიც სასწრაფო და აუცილებელია დაავადების დასამარცხებლად.

„ბავშვს კისრის არეში აქვს ხრტილოვანი სიმსივნური წანაზარდები და ამაზე ჩაუტარდა ორი ოპერაცია. ახლა სჭირდება აუცილებელი მედიკამენტები (ნემსები), რომელსაც აშშ-იდან ვიწერთ და ძვირი გვიჯდება. 6 თვეა გაბრიელი გადის თერაპიულ კურსს და ამისთვის სჭირდება ეს მედიკამენტი. 2 436 ევრო ღირს ერთი ნემსი,  თანხის ნაწილი შევაგროვეთ, ახლა გვჭირდება 3 000 ლარი, რომ შევძლოთ ამ წამლის აღება.

იმისათვის, რომ მესამე ოპერაცია გაუკეთდეს, ჯერ აუცილებელია ამ მედიკამენტებით მკურნალობა“-ამბობს გაბრიელის ბებია.

მისი თქმით, საბერძნეთში მეორე შვილიც ჰყავს წაყვანილი, რომელსაც გულის ოპერაცია გაუკეთდა და ახლა მისი მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია. თუმცა, გაბრიელის მკურნალობა ისევ გრძელდება.

„ამიტომ დაგვჭირდა ფონდების და საზოგადოების დახმარება, რადგან სახელმწიფოსგან ვერ მივიღეთ ვერანაირი დაფინანსება. მე ქალაქ კომოტინში ვარ დიდი ხანია და ვსარგებლობ აქაური დაზღვევით, ამიტომ ვცდილობ ჩემი დაზღვევა ვასარგებლო ჩემს შვილიშვილსაც. ამ დაზღვევით ჩაუტარდა გაბრიელს ოპერაციებიც, თუმცა მედიკამენტების შესაძენად გვჭირდება საზოგადოების დახმარება“-ამბობს ეკატერინა ბოს­ტან­ჯი­ე­ვა.

გაბრიელის დახმარების მსურველებს შეგიძლიათ თანხა გადარიცხოთ შემდეგ ანგარიშებზე:

თი­ბი­სი ბან­კი: GE50TB7397345061100100

სა­ქარ­თვე­ლოს ბან­კი: GE97BG0000000127397700

ლი­ბერ­თი ბან­კი: GE08LB0711179063120000

კრე­დო ბან­კი: GE77CD0360000038942832

მიმღები – ბოს­ტან­ჯი­ე­ვა ეკა­ტე­რი­ნა (ბებია)

ასევე, თანხა შეგიძლიათ გადარიცხოთ პირადი ნომრის მეშვეობითაც – 10001012274

დღეს, 22 აპრილს, ასი დღე შესრულდა, რაც მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაშია.

მედიის ადვოკატირების კოალიცია მზია ამაღლობელის უკანონო პატიმრობას ეხმაურება და წერს, რომ მზია ამაღლობელის წინააღმდეგ მიმართულია სახელმწიფო პროპაგანდა.

„მზია ამაღლობელის საქმეში „დაზარალებულ” პოლიციელებს მხარდამჭერად ცრუ მოწმეები და გაყალბებული ვიდეომასალა მოჰყავთ.

მზია ამაღლობელის წინააღმდეგ მიმართულია სახელმწიფო პროპაგანდა, რომელიც ცრუ ინფორმაციის გავრცელებით ცდილობს, საზოგადოებას დაუკარგოს რწმენა საერთო კეთილდღეობისა და სამართლიანობისთვის ბრძოლის მნიშვნელობის მიმართ.

საზოგადოება იდგება სიმართლის მხარეს, ისევე, როგორც მზია ამაღლობელი, რომელმაც, როგორც ჟურნალისტმა, სიმართლის ძიება და მისი გახმოვანება პროფესიად და ცხოვრების წესად აირჩია“- ნათქვამია მედიაკოალიციის განცხადებაში.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს ბათუმის პოლიციის მთავარი სამმართველოს წინ დააკავეს. მას ბათუმის პოლიციის უფროსის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნას ედავებიან.

მზია ამაღლობელი რომ უკანონო პატიმარია, ამასთან დაკავშირებით არაერთი განცხადება აქვთ გაკეთებული როგორც ადგილობრივ, ასევე საერთაშორისო უფლებადამცველ ორგანიზაციებს, მაღალი რანგის თანამდებობის პირებს ევროკავშირის ქვეყნებიდან, საელჩოებს და მედიის მხარდამჭერ ორგანიზაციებს, რომლებიც მზია ამაღლობელის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებას მოითხოვენ.

ამავე თემაზე: 

ბათუმში ვაჟა-ფშაველას, ზურაბ გორგილაძის, დავით კლდიაშვილის, 26 მაისისა და მემედ აბაშიძის ქუჩების ნაწილს წყლის მიწოდება შეუწყდა.

“ავარიული დაზიანებაა და საღამოს 10 საათისათვის აღდგება მიწოდება,” – უთხრეს “ბათუმელებს” კომპანია “ბათუმის წყლის” ცხელ ხაზზე.

ასევე გუშინ, 20 აპრილს,  წყალი არ მიეწოდებოდა ფრიდონ ხალვაშის გამზირის მცხოვრებლებს.

მიზეზი ამ შემთხვევაშიც ავარიულად დაზიანებულ მილზე მიმდინარე სამუშაოები იყო.

„გამოდით ბათუმელებო, ქუდზე კაცია საჭირო, გამოვიდეთ ამ უსამართლობის წინააღმდეგ, თქვენს გარეშე ეს არ გამოვა“, – ამბობს ანი გობაძე, სტუდენტი, რომელიც გიორგი გურულთან ერთად დგას ბათუმში, აჭარის მთავრობის სახლის წინ და აპროტესტებს თბილისში, პოლიციელების მიერ მოქალაქეების დაკავებას.

პოლიციამ თბილისში აღდგომის ღამეს ორი ადამიანი დააკავა, დღეს, 21 აპრილს კი კიდევ სამი ადამიანი დააკავეს.

„ადამიანი დააკავეს იმის გამო, რომ „ქრისტე აღსდგა“ ეუბნებოდა პოლიციელს. რეჟიმს არ ერიდება აღდგომის ღამესაც ადამიანების დაკავების. იმ ადამიანების, რომლებიც იბრძვიან თავისუფლებისა და სიმართლისთვის.

ამიტომ, ბათუმელებო, გამოდით გარეთ და ერთად დავუდგეთ მხარში თბილისს“, – ამბობს ანი გობაძე.

ანის თქმით, პროევროპულ აქციებზე ის პოლიციელებიც ძალადობენ, რომლებიც მასთან ერთად სწავლობდნენ სკოლაში.

„გვირტყამენ პოლიციის ფორმაში ჩაცმული ისეთი ადამიანები, რომლებიც ადრე იყვნენ ჩემი სკოლის მეგობრები. აქ, აქციებზე დავინახე 1-2 ასეთი ადამიანი და ვნახე სასამართლოშიც, რომლებიც არც ისე კარგად სწავლობდნენ სკოლაში, რომ დღეს პოლიციელის ფორმა ეცვათ.

ამ აქციებზე ბსუ-ს დაცვის თანამშრომლებიც დავინახე, რომლებიც გამოდიან, იცვამენ ფორმას, იკეთებენ ნიღაბს და გვარბევენ, გვაკავებენ, მარტო იმის გამო, რომ ვიბრძვით სიმართლისთვის“, – ამბობს ანი გობაძე.

ანისთან ერთად დგას გიორგი გურულიც მთავრობის შენობის წინ და ასევე მოუწოდებს ბათუმელებს ერთიანობისკენ.

„არალეგიტიმურ ხელისუფლებას, რომელიც აღდგომის დღეებშიც არ ერიდება დაპატიმრებებს, ვაჩვენოთ ჩვენი ერთობა, ვაჩვენოთ ჩვენი ძალა, რომ ბათუმი ამ ბრძოლაში იქნება თბილისთან ერთად და ვერ შეძლებენ, რომ დაგვამარცხონ და ჩვენი პროტესტი ჩაახშონ.

გელოდებით ყველას საკონსტიტუციო სასამართლოსთან“, – ამბობს გიორგი გურული, „ძლიერი საქართველოს“ აქტივისტი.

ვიდეო:

__________________

მთავარ ფოტოზე: ანი გობაძე და გიორგი გურული.

რომის პაპი ფრანცისკე გარდაიცვალა – ინფორმაციას ვატიკანი ავრცელებს.

რომის პაპი გარდაიცვალა აღდგომის ორშაბათს, 2025 წლის 21 აპრილს, 88 წლის ასაკში, ვატიკანის რეზიდენციაში.

რომის პაპს 2025 წლის თებერვალში დაუსვეს ორმხრივი პნევმონიის დიაგნოზი. ვატიკანის ცნობით, იგი კლინიკაში 38 დღის განმავლობაში იყოფებოდა, შემდეგ კი პაპი დაბრუნდა ვატიკანის რეზიდენციაში, კაზა სანტა მარტაში, სადაც ის გარდაიცვალა.

პაპის დაკრძალვის წესი რომის პაპმა ცოტა ხნის წინ შეცვალა ისე, რომ ცერემონია ნაკლებად რთული ყოფილიყო.

ცნობილია, რომ რომის პაპმა ფრანცისკემ საკუთარი დაკრძალვისთვის აარჩია თუთიით დაფარული უბრალო ხის კუბო.

რუსმა კოსმონავტებმა კოსმოსში გაშალეს რუსული არმიის ძველი საბრძოლო დროშა ქრისტეს გამოსახულებით, რომელიც დედამიწაზე დაბრუნების შემდეგ რუს სამხედროებს გადაეცემათ. ინფორმაციას ამის შესახებ რუსული პროპაგანდისტული მედია, მათ შორის კრემლის მთავარი პროპაგანდისტი ვლადიმერ სალავიოვი, საკუთარ ტელეგრამ არხზე ავრცელებს.

„ჩვენ რუსები ვართ, ღმერთი ჩვენთანაა! გამარჯვება ჩვენი იქნება!“ ციტირებს რუსული პროპაგანდა „როსკოსმოსის“ კოსმონავტების სერგეი რიჟიკოვის, ალექსეი ოვჩინინის და ივან ვაგნერის სიტყვებს.

„დედამიწიდან 407 კილომეტრის სიმაღლეზე. ჩვენთან ერთად ფრიალებს პირველი რუსული დროშა [стяг]. იგი საჩუქარია საქველმოქმედო პროექტის მხატვრებისგან – „მშვიდობისთვის ჩვენი გამარჯვების შემდეგ“. მათ შეავსეს ქრისტეს გამოსახულება ალექსანდრე სუვოროვის [რუსი მხედართმთავარი] სიტყვებით და ციტატით პატრიარქის [კირილი] მშვიდობის ლოცვიდან…

ეს დროშა აკურთხებს ჩვენს მეომრებს მე-12 საუკუნიდან, ანდრეი ბოგოლიუბსკის დროიდან… ახლა დროშა, როგორც გამარჯვების სიმბოლო, ამაღლდა მთელ დედამიწაზე. მალე იგი ფრონტის ხაზზე მყოფ ჩვენს ჯარისკაცებს გადაეცემათ“ – ციტირებს რუსული მედია კოსმონავტებს.

რუსული მედია ასევე იუწყება, რომ ეს დროშა ერთი წლის წინ, სევასტოპოლის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში აკურთხეს, სადღესასწაულო ლოცვის შემდეგ, რომელშიც რუსეთის ეროვნული გვარდიის სამხედრო მოსამსახურეები მონაწილეობდნენ.

ეს ლოზუნგი რუსული ჯარის და მათ მიერ გაჩაღებული ომის პროპაგანდის ნაწილია. მას ხშირად იყენებენ რუსი ჩინოვნიკები და სხვა პროპაგანდისტები, რუსეთის აგრესიის გასამართლებლად და ზოგადად, კრემლის „მტრების“ გასაშავებლად. „ჩვენ რუსები ვართ. ღმერთი ჩვენთანაა! რა გამოდის, ვინ არის თქვენთან?“ – წერდა დუგინი იანვრის თვეში.

დამოუკიდებელი რუსული მედია გამოცემა „მედუზა“ ამავე ლოზუნგის შესახებ მომზადებულ პოდკასტში იუწყება, რომ „ჩვენ რუსები ვართ, ღმერთი ჩვენთანაა“ ფართოდ გავრცელდა ორიათასიან წლებში, რუსული ნაციონალისტური მოძრაობების გაძლიერებასთან ერთად.

მაშინ ციტატა უმეტესად ჩნდებოდა რუსეთის იმპერიის 1858-1883 წლების, შავი, ყვითელი და თეთრი ფერის დროშაზე. „ლოზუნგი ძირითადად ჩნდებოდა ნაციონალისტების დემონსტრაციებზე ისეთი ლოზუნგების გვერდით, როგორიცაა „რუსეთი რუსებისთვის“ და „კმარა კავკასიელების კვება“.

ეს კადრები 2025 წლის მარტის თვეში გამოქვეყნებული მუსიკალური კლიპიდანაა, რომლის ტექსტშიც რუსი ჯარისკაცების ღირსებასა და სიმამაცეზე მღერიან, იქვე სამშობლოს სიყვარულში ეჯიბრებიან დასავლეთს: „არ იტირო ამერიკა და ევროკავშირო, ჩვენი ბიჭები ყველაფერს გასწავლიან“.

8 აპრილს, რუსული პროგრამით კოსმოსში გაფრენილი კოსმოსური ხომალდი „Союз МС-27“ საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურზე გასულ კვირას დაეშვა. „Союз МС-27“ ეკიპაჟის წევრებს შორის არის ალექსეი ზუბრიცკი, რომელიც წარმოშობით ზაპოროჟიეს რეგიონიდანაა და უკრაინული მედიის ცნობით, იგი უკრაინაში სამშობლოს ღალატისთვის არის გასამართლებული – ვინიცის საქალაქო სასამართლომ მას დაუსწრებლად მიუსაჯა 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა. ყირიმის ანექსიამდე ზუბრიცკი უკრაინის საავიაციო ქვედანაყოფში პილოტად მსახურობდა.

„2014 წლის მარტიდან მაისის პერიოდში, სევასტოპოლში ყოფნისას, განზრახ, ეგოისტური მიზეზების გამო გადავიდა მტერთან, რითაც ჩაიდინა სახელმწიფო ღალატი, ანუ ქმედებები უკრაინის სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და ხელშეუხებლობის, თავდაცვისუნარიანობის, სახელმწიფოებრიობის, ეკონომიკური და ინფორმაციული უსაფრთხოების საზიანოდ“, – ნათქვამია სასამართლოს განაჩენში, რომელსაც უკრაინული მედია „უნიანი“ ავრცელებს.

დღეს, 20 აპრილს, ლანჩხუთში ტრადიციული ლელობურთი იმართება. სოფელ შუხუთში ყოველი წლის აღდგომას ერთმანეთს ქვემო და ზემო შუხუთის მცხოვრებლები ეჯიბრებიან. პარალელურად იმართება სხვადასხვა აქტივობა, მათ შორის ჯგუფ „ურსას“ კონცერტი, რაშიც ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი ადგილობრივი ბიუჯეტიდან 25 ათას ლარს ხარჯავს.

ლანჩხუთის კულტურის დაწესებულებათა გაერთიანებამ „ურსას“ კონცერტისთვის 25 ათასი ლარის ტენდერის გარეშე დახარჯვაზე თანხმობა სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოსგან 2025 წლის 14 აპრილს მიიღო.

კულტურის დაწესებულებათა გაერთიანება თანხას ინდივიდუალურ მეწარმე მანანა ნასიძეს გადაუხდის, რომელმაც 20 აპრილს ჯგუფი „ურსა“-ს სოლო კონცერტის ჩატარება უნდა უზრუნველყოს.

უცნობია, რა თანხას მიიღებს ამ კონცერტიდან უშუალოდ „ურსა“, ვინაიდან ჯგუფსა და მანანა ნასიძეს შორის 10 აპრილს დადებულია შეთანხმება, რომელშიც აღნიშნულია:

„მუსიკოს შემსრულებელსა და კომპანიას [ამ შემთხვევაში მანანა ნასიძეს] შორის ფინანსური ანგარიშსწორების საკითხი საჭიროებისამებრ დარეგულირდეს დამატებითი, კონფიდენციალური ხელშეკრულების საფუძველზე.

შეთანხმების ყველა პირობა არის კონფიდენციალური, მხარეები ვალდებული არიან არ გაახმაურონ მისი პირობები და სხვა სახის ინფორმაცია, რომელიც მათთვის ცნობილი გახდება წინამდებარე შეთანხმების მოქმედების პერიოდში ან მასთან დაკავშირებით.“

„ურსას“ კონცერტი შუხუთში უკვე მიმდინარეობს, რაც შეეხება უშუალოდ ლელობურთს, შეჯიბრი დაახლოებით 17:00 საათზე დაიწყება.

• 2019 წლის მარტში, ლელობურთის ტრადიციას საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიანიჭა:

„ემიგრაცია ბევრნაირია და ყველა ემიგრანტის გამოცდილება – განსხვავებული, თუმცა საბოლოოდ ამ ყველაფერს მხოლოდ ერთი განმარტება აქვს – იძულებული ხარ წახვიდე“ – უთხრა „ბათუმელებს“ 32 წლის სოფო შუბითიძემ. ის ბოლო სამი წელია შვედეთში ცხოვრობს, შვედურ ენას სწავლობს და ცდილობს დასაქმდეს.

სოფომ გვიამბო იმ გამოცდილებაზე, რამაც ემიგრაციაში წასვლა გადააწყვეტინა, იმაზე, თუ როგორ მოახერხა 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობის მიღება და მოსაზრებებიც გაგვიზიარა საქართველოში არსებულ პოლიტიკურ კრიზისზე.

• სოფო, პირველ რიგში, თქვენზე რომ მოგვიყვეთ: რა პროფესია გაქვს, რატომ და როდის გადაწყვიტეთ ემიგრაციაში წასვლა?

პროფესიით ვარ პოლიტიკის მეცნიერი, თუმცა სოციოლოგიის მიმართულებითაც მაქვს მიღებული ნაწილობრივ განათლება. საქართველოდან წავედი 2022 წელს ლუნდის უნივერსიტეტში სწავლის მიზნით, თუმცა თავიდანვე ვფიქრობდი სწავლის შემდეგ სამუშაოს მოძიებას შვედეთში და დარჩენის პერსპექტივის შექმნას, ამიტომ ენის შესწავლა ჩასვლიდან რამდენიმე თვის შემდეგ დავიწყე.

იქამდე, 2017-დან 2019 წლამდე, პრაღაში, ჩარლზის უნივერსიტეტშიც ვსწავლობდი სამაგისტროზე, მაგრამ პროგრამის დასრულების შემდეგ დავბრუნდი საქართველოში. თბილისში სამწლიანი ყოფნის პერიოდში დავასკვენი, რომ შესაძლოა მცდარი ყოფილიყო ჩემი გადაწყვეტილება უკან დაბრუნების, რადგან ვერანაირად ვერ განვვითარდი, მხოლოდ შემოსავალი არ არის წინსვლის ინდიკატორი.

2022 წელს ჩემი ემიგრაციაში წასვლის გადაწყვეტილებას საფუძვლად დაედო მრავალი ფაქტორი – პროფესიულ, პიროვნულ განვითარებასთან დაკავშირებული და, ასევე, არსებობისთვის შეუსაბამო პირობები საქართველოში: კორუფცია, ნეპოტიზმი, ურთიერთ შეურიგებლობა, ურბანული გარემო, რომელიც შეუძლებელს ხდის ცხოვრების მინიმალური სტანდარტის დაკმაყოფილებას (გადაადგილება, ჯანსაღი კვება, სუნთქვა და ა.შ.). ჩემს ეთიკურ პრინციპებს ფუნდამენტურად ეწინააღმდეგება ეს ყველაფერი.

ერთადერთი გამოსავალი ჩემთვის სამოქალაქო სექტორში მუშაობა იყო, სადაც წლები ვიმუშავე, თუმცა 2022 წელს უკვე ვხვდებოდი, რომ სამოქალაქო სექტორიც მალე შეიძლებოდა იმდენად დასუსტებულიყო, რომ გაქრობის საფრთხის წინაშე დამდგარიყო. ვერ ვხედავდი ვერანაირ კავშირს საზოგადოებასა და სამოქალაქო სექტორს შორის, აღნიშნულ სექტორში მომუშავე პირები და ორგანიზაციები მეტწილად არ განსხვავდებოდნენ მათგან, ვისაც მე პოლიტიკაში ვაკრიტიკებდი, პირდაპირ რომ ვთქვა – გაუსაძლისი პირობები იყო. ეს ყველაფერი ჩემს ჯანმრთელობაზეც აისახა.

არა მხოლოდ უკეთესი პერსპექტივის საძიებლად, არამედ ჩემთვის, პირადად, აუტანელი საარსებო გარემოს გამოც მომიწია ქვეყანა დამეტოვებინა. აქ მხოლოდ ფინანსურ ფაქტორს არ ვგულისხმობ, არამედ კომპლექსურად ყველაფერს, რაც მე, როგორც ადამიანს, მოქალაქეს და დასაქმებულს ხელს მიშლიდა ცხოვრებაში, განვითარებასა და წინსვლაში.

• რომელ ქვეყანაში ცხოვრობთ და რამდენი ხანია?

ვცხოვრობ შვედეთში უკვე მესამე წელია. ამჟამად – მალმოში.

• მეოთხე თვეა საქართველოში უწყვეტი პროტესტი გვაქვს. თუ იზიარებთ ამ პროტესტს და უერთდებით მის მოთხოვნებს: ქვეყანაში ჩატარდეს ხელახალი საპარლამენტო არჩევნები და გაათავისუფლონ რეჟიმის ტყვეები?

რა თქმა უნდა, სრულად ვიზიარებ ახალი არჩევნებისა და ტყვეების გათავისუფლების მოთხოვნებს და ამაზე ორი აზრი არ არსებობს ჩემთვის. სამწუხაროდ, არც 2023 წელს და არც 2024 წელს, როცა რუსული კანონი მეორედ მოაბრუნეს არ ვიყავი ქვეყანაში, რომ მონაწილეობა მიმეღო საპროტესტო მოძრაობაში.

რომ დავთვალო, ასობით საათი მექნება გატარებული ეკრანთან, რათა მენახა, რა ხდებოდა ქვეყანაში. ვღელავდი და ვფიქრობდი იქ მყოფ ჩემს მეგობრებზე.

• როგორი ფორმა აქვს თქვენს ჩართულობას ამ პროტესტში ემიგრაციიდან და როგორ აისახება ეს თქვენზე?

მე ვფიქრობ, რომ მოვლენებზე დისტანციურად თვალყურის დევნებამ ბევრი რამე უკეთ დამანახა. უნდა ვაღიარო, რომ პირველი მომენტი, შემოტრიალების წერტილი დაიკარგა 2024 წლის მაისში (როცა რუსული კანონი დაამტკიცეს პარლამენტში), შემდეგ კი 2024 წლის დეკემბერში, როცა ევროინტეგრაციაზე ფაქტობრივად უარი თქვა ხელისუფლებამ. ეს ორი მომენტი უკეთ ვერ გამოვიყენეთ მოქალაქეებმა.

მგონია, რომ მიმდინარე პროცესები ფსიქოლოგიურად უარყოფითად აისახება, რადგან დიდ დროს ვუთმობ პოლიტიკური მოვლენების გაცნობას: ვუსმენ პოლიტიკურ გადაცემებს და ვეცნობი სიახლეებს. ფაქტობრივად, დილით და ჩემი საქმეების დასრულების მერე, იმავეს ვაკეთებ – ვეცნობი, რა ხდება საქართველოში.

ჩემი ჩართულობის ფორმები, ძირითადად, ცხადია, სოციალური მედიაა, თუმცა ბოლო პერიოდში ვერიდები კრიტიკული მოსაზრების გამოთქმას, რომელიც ეხება პროტესტის ფორმებისა და შინაარსის ცვლილებას, ემიგრაციიდან კრიტიკა აღიზიანებს პროტესტანტებს, მათ შორის, მეგობრებს.

• გასული წლის საპარლამენტო არჩევნებში თუ მოახერხეთ მონაწილეობის მიღება?

დიახ, არჩევნებზე ვიყავი ხმის მისაცემად. ამისათვის სტოკჰოლმში წავედი, დაახლოებით 600 კილომეტრის დაშორებით მალმოდან. თითქმის არ მეპარებოდა ეჭვი, რომ ოპოზიცია გაიმარჯვებდა და ამ გამარჯვებას „ქართული ოცნება“ აღიარებდა. ხმის მიცემის გარდა, თანამოქალაქეებსაც ვეხმარებოდი შვედეთში, რომ საელჩოში აღრიცხვაზე დარეგისტრირებულიყვნენ და არ დაეკარგათ ხმის მიცემის უფლება.

• გქონდათ ამ არჩევნების შედეგად ცვლილების მოლოდინი?

როგორც უკვე ვთქვი, მეტწილად პოზიტიური მოლოდინი მქონდა ოპოზიციის საერთო გამარჯვებასთან დაკავშირებით, როგორც ჩემს მეგობრებს. ამას მოწმობს ისიც, რომ უპრეცედენტოდ მაღალი აქტივობა დაფიქსირდა საზღვარგარეთის უბნებზე, მათ შორის სტოკჰოლმშიც.

შვედეთში, გაყალბების გარეშე, „ოცნებამ“ 12,8% მიიღო, რაც ამომრჩევლის განწყობაზე ზედმიწევნით კარგად მეტყველებს.

მქონდა ცვლილების დიდი მოლოდინი. იმედგაცრუების პერიოდმა ჩაიარა, პირველი თვე გამოირჩეოდა შოკისა და იმედგაცრუების ნაზავი გრძნობებით, ოქტომბერში და ნოემბერში ვფიქრობდით, რომ ოპოზიცია და სამოქალაქო საზოგადოება ორგანიზებულად დაირაზმებოდა და წართმეულ არჩევნებს დავიბრუნებდით, ახლა ეს იმედგაცრუება უკვე ჩემთვის სხვა გრძნობაში გადაიზარდა, მაგრამ არ ვიცი ეს რა არის, არ მინდა და ვფრთხილობ ამას ნორმალიზაცია დავარქვა, ეს უფრო მკვდარი იმედების გაცოცხლების მოლოდინის გრძნობასავითაა, პროტესტმა ახალი ძალა უნდა მოიკრიბოს და ვექტორები იცვალოს. ისევ ხელახლა დაბადებაა საჭირო.

ცხადია მძიმედ განვიცდი. დეკემბერი იყო უმძიმესი თვე, როცა ამდენი ადამიანის დასახიჩრების კადრებს ყოველდღე ვუყურებდი და არაფრის გაკეთება არ შემეძლო, იქაც არავის შეეძლო – საქართველოში.

პირადი მიზეზების გამო, მე ჯერ არ შემიძლია საქართველოში ჩამოსვლა, ეს კიდევ უფრო ამძაფრებდა და ამძაფრებს ყველაფერს.

სიმართლე ითქვას, ეს ყველაფერი უკვე სპექტაკლს დაემსგავსა, მარიონეტების თეატრს, ცუდი შესრულებით. სასამართლოს სიუჟეტებს უკვე აღარ ვუყურებ, არაფერი მიკვირს და ოდნავი მოლოდინიც არ მაქვს, რომ რომელიმე მოსამართლე კეთილსინდისიერად და სამართლიანად მოიქცევა. თავიდან თითქოს მქონდა და იმედს ვებღაუჭებოდი, ახლა – არა. ეს უბრალოდ განგრძობითი სპექტაკლია, რომელშიც ჩაგვითრიეს მონაწილეებად, სამწუხაროდ.

ჩვენ ვეღარ ვქმნით დღის წესრიგს და ყველაზე მეტად თანავუგრძნობ რეჟიმის ტყვეებს და მათ ოჯახებს. ახლა დროა მხოლოდ მათ მოვუსმინოთ და მათ გავყვეთ. მათ ყველაზე დიდი მსხვერპლი გაიღეს და ჩვენ სხვა უფლება არ გვაქვს.

• ალბათ რთულია ამ კითხვას ერთი პასუხი მოუძებნო, მაგრამ მაინც მინდა გკითხოთ, რა არის ყველაზე რთული ემიგრანტისთვის?

ყველაზე რთული იმის გაანალიზება და აღიარებაა, რომ შენს ქვეყანას არ ჭირდები და სამშობლოში შექმნილი გარემო შენ გავიწროებს ყველა მხრიდან. ავიწროებს შენს განათლებას, ენერგიას, მოტივაციას. ეს ყველაფერი მათთვის არაფერია, უაზროა და საზღვარგარეთ იძულებით წასვლა არ ნიშნავს, რომ შენს აუხდენელ ოცნებებს სხვა ქვეყანაში აიხდენ. ვიცი, ბევრს ეს არ ესმის და ეს გულსატკენია.

ტრანზაქციის ხარჯი დიდია, როცა უმაღლესი განათლების მქონე ადამიანი მაღალკვალიფიციური სამუშაოს საძებნად მიდიხარ საზღვარგარეთ და არა სერვისის სექტორში დასასაქმებლად, სადაც კვალიფიკაცია არაა აუცილებელი.

აქ გასართობად არავინ არ არის და არავინ იცის, რამდენ წინააღმდეგობას უკავშირდება ემიგრაცია. ეს მართლაც ხელახლა დაბადებაა და ჩვენ ყველაფერს თავიდან გავდივართ, ენის სწავლას თავიდან ვიწყებთ, პირადობის ნომერს თავიდან ვიღებთ, ბინადრობის უფლების და არსებობის უფლების დამტკიცება თავიდან გვიწევს, მეგობრების შეძენას თავიდან ვიწყებთ, სამუშაოს პოვნაზე არ ვსაუბრობ, ეთნიკური წარმომავლობის გამოც კი უამრავი ბარიერია, რომ დასაქმდე. ვისაც არ გამოუცდია, ალბათ ვერ გაიგებს.

მოუსმინეთ ხმას: 

• ამავე თემაზე:

13 წლის მოზარდს ბათუმში, ბარცხანაში, მატარებელი დაეჯახა. მოზარდი დაიღუპა. შემთხვევა 2025 წლის 8 აპრილს მოხდა.

მას შემდეგ მოსახლეობა წერს წერილებს, მიმართავს მერიას, „საქართველოს რკინიგზას“, რომ მოაწესრიგონ ლიანდაგზე უსაფრთხოების საკითხი, თუმცა ორივე უწყება დუმს.

მოსახლეობამ 14 აპრილს რადიკალურ ზომასაც მიმართა – გადაკეტა რკინიგზა და არ გაატარა მატარებელი, თუმცა ადგილზე პოლიცია მოვიდა და გაათავისუფლა გზა, რომელმაც ბოლო წლების განმავლობაში, როგორც ბარცხანაში ამბობენ, 17-მდე ადამიანის ჯანმრთელობა დააზიანა და შეიწირა რამდენიმე ადამიანის, მათ შორის ბავშვების სიცოცხლე.

2025 წლის 11 აპრილს, ორთაბათუმში, სკოლის წინ, 8 წლის გოგონას ავტომანქანა დაეჯახა. ბავშვი დაიღუპა.

12 აპრილს თბილისში, ავჭალაში დაიღუპა 13 წლის მოზარდი – ის ავარიული კორპუსის შახტში ჩავარდა.

2025 წლის 15 თებერვალს, უსაფრთხოების ნორმების არარსებობას შეეწირა ორი მცირეწლოვანი ბავშვის სიცოცხლე ბათუმში, „ოცნების ქალაქში“. წყლით სავსე თხრილში ჩავარდნენ 4 და 6 წლის ბიჭები, რომლებიც რამდენიმე საათიანი ძებნის იპოვეს, თუმცა მათი გარჩენა ვერ მოხერხდა.

ბავშვების დაღუპვამდე ამ დასახლებაში „ოცნების“ არალეგიტიმური ხელისუფლების პრემიერ-მინისტრი კობახიძე იმყოფებოდა. მისი მოსვლისთვის ტერიტორია მოაწესრიგეს, შემოღობეს და ასე იზრუნეს „ოცნების“ მთავრობის წევრების უსაფრთხოებაზე. ამისთვის საგანგებოდ 200 ათასი ლარიც დახარჯეს ბიუჯეტიდან. თუმცა, მათი წასვლიდან რამდენიმე დღეში, თხრილში ბავშვები ჩავარდნენ. თხრილი არავის შემოუღობავს. აქ არც გამაფრთხილებელი წარწერა ყოფილა.

2025 წლის იანვარში წყლით სავსე თხრილში ჩავარდნის გამო 16 წლის მოზარდი დაიღუპა თბილისში, რიყის დოქებთან. არც ამ ადგილას იყო განთავსებული უსაფრთხოების ნიშნულები.

კიდევ უფრო ადრე, 2023 წელს, ასევე ბათუმში, ბულვარში, ბატუტზე მყოფი ბავშვი დაიღუპა.  ამავე ადგილზე დაშავდა კიდევ ერთი, 3 წლის ბავშვი. „ბათუმელები“ რამდენიმე კვირის განმავლობაში ცდილობდა მიეღო პასუხი მერიიდან – როდის შეამოწმეს ბულვარში ატრაქციონების უსაფრთხოება ან საერთოდ ამოწმებენ თუ არა, თუმცა, ამაოდ – ეს შეკითხვა უპასუხოდ დარჩა.

უსაფრთხოების ნორმების დაუცველობას ემსხვერპლა 2022 წელს 13 წლის მარიტა მეფარიშვილის სიცოცხლე თბილისში. ის აუზში 2 მოზარდის დასახმარებლად შევიდა, რომლებსაც დენმა დაარტყა.

ეს ბოლო წლებში მომხდარი ტრაგედიების მოკლე ჩამონათვალია, ძირითადად, გახმაურებული შემთხვევები. ყველა ეს შემთხვევა საჯარო სივრცეში მოხდა.

ხშირ შემთხვევაში, როცა ბავშვები და მოზარდები სახიფათო გარემოს ეწირებიან, უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებელი პირების მხრიდან ან ბრალდებები ისმის დაღუპულების ოჯახის წევრების მისამართით, ან გვესმის მშრალი ფრაზები – „მიმდინარეობს გამოძიება“.

როცა ამდენი ტრაგედია ხდება საჯარო სივრცეებში უსაფრთხოების ნორმების დაუცველობის გამო, რაზე მეტყველებს ეს? ვინ არის პასუხისმგებელი? რატომ ვერ ახერხებს ხელისუფლება ტრაგედიების თავიდან აცილებას? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ არასამთავრობო ორგანიზაცია „სოციალური სამართლიანობის ცენტრის“ იურისტს, სალომე შუბლაძეს ესაუბრა.

„ძალიან დიდი პრობლემაა საჯარო სივრცეებში უსაფრთხოების ნორმების უგულებელყოფა. ბოლო პერიოდში, მართლაც ბევრი ტრაგიკული შემთხვევა დაგროვდა და ჩვენ, როგორც სოციალურ საკითხებზე მომუშავე ორგანიზაცია, ამას ვუყურებთ სოციალური ვალდებულებების ჭრილში.

ეს არ არის უბედური შემთხვევები, ეს არის სისტემური ჩავარდნა, რომელიც უკავშირდება სახელმწიფოს მიერ თავისი ვალდებულებების შეუსრულებლობას.

რა ვალდებულებებია ეს?! – ეს არის ძალიან საბაზისო – სიცოცხლის უფლება, რადგან როცა ადამიანის უფლებებზე ვლაპარაკობთ, აქ პირველ რიგში მოვიაზრებთ სიცოცხლის უფლებას. შემდეგ სხვა უფლებებიც შემოდის, მაგალითად, საცხოვრისზე უფლება და ასე შემდეგ.

სიცოცხლის უფლება არ ნიშნავს მხოლოდ იმას, რომ მაგალითად პოლიციელმა არ ესროლოს მოქალაქეს უსაფუძვლოდ. ეს სახელმწიფოს ავალებს, რომ მან შექმნას ისეთი სისტემა, ინფრასტრუქტურა, რომელიც უზრუნველყოფს ადამიანის სიცოცხლის დაცვას.

საჯარო სივრცეებზე სახელმწიფოს აქვს პირდაპირი პასუხისმგებლობა, რადგან ესაა მისი იურისდიქციის და კონტროლის სფერო. ამიტომ ვერაფერი გაამართლებს იმას, რაც მოხდა თუნდაც „ოცნების ქალაქში“ – ამბობს სალომე შუბლაძე.

მისი თქმით, საჯარო უწყებების მხრიდან ხშირად არის ხოლმე პასუხისმგებლობების არიდების მცდელობა და ასეთ შემთხვევებში საზოგადოება ხედავს, რომ თანამდებობის პირები საერთოდ ვერ იაზრებენ ამ პასუხისმგებლობას.

„სულ რაღაც თავის მართლების რეჟიმში დგებიან. განა ის, რომ ჩავარდნაა, ან „გამოვასწორებთ“… და ის, რომ სახელმწიფოს არ აქვს ეს პასუხისმგებლობა გააზრებული, სამწუხაროდ, ხდება ახალი ტრაგედიების წინაპირობა“- ამბობს სალომე შუბლაძე.

ხშირად, ტრაგიკული ფაქტების შემდეგ უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებელი პირები ბრალდებას აქეთ უყენებენ მოქალაქეებს და შვილების უყურადღებობაში ბავშვების მშობლებს ადანაშაულებენ.

„სად იყვნენ მშობლები?“, „ბავშვს უნდა ჰყავდეს მეთვალყურე“- ხშირად ისმის ეს ფრაზა თანამდებობის პირების მხრიდან. სალომე შუბლაძეს ამის შესახებაც ვკითხეთ.

„გარდა იმისა, რომ მშობლებს ადანაშაულებენ ტრაგედიაში, მედიასაც უშლიან ხელს, რომ გააშუქონ ფაქტები და დასვან კითხვები უსაფრთხოებაზე. გვახსოვს ის შემთხვევაც, როცა „ოცნების ქალაქში“ ბავშვების დაღუპვის დღეს, როგორ უშლიდნენ ხელს ჟურნალისტებს მუშაობაში.

ამ შემთხვევაში მოქმედებს არა სახელმწიფო, არამედ პარტიულ კონტროლს დაქვემდებარებული ინსტიტუციები, რომლებიც მარტო იმაზე ფიქრობენ, რომ არ გამოჩნდეს მათი ბრალეულობა. თავდაცვის საუკეთესო გზა, თავდასხმააო, რომ ამბობენ, ამ პრინციპით მოქმედებენ და აქეთ გადმოდიან შეტევაზე.

განსაკუთრებით ბოლო პერიოდში. თითქოს ყველაფერი არის ან კრიტიკული მედიის ან მშობლის ბრალი და არა ის, რომ მაგალითად ვაკის პარკში ვიღაცებმა ჩაიდინეს კორუფციული დანაშაული.

ის ადამიანი, ვინც მშობლების ბრალეულობაზე საუბრობდა, განათლების მინისტრადაც დაინიშნა. არავითარი პასუხისმგებლობა, არც პოლიტიკური არც სხვაგვარი, რაც ასეთ უტიფარ განცხადებებს უნდა მოჰყვეს ხოლმე.

ეს პოლიტიკური ძალა („ქართული ოცნება) ჩამოყალიბდა მორალისგან დაცლილ ძალად, რომელიც მხოლოდ ელექტორალური საზომებით აზროვნებს“ – ამბობს სალომე შუბლაძე.

მისი თქმით, ქვეყანაში უსაფრთხოების ნორმების მოშლა და ამაზე პასუხისმგებლობის თავიდან არიდება ახასიათებთ ისეთ ხელისუფლებებს, რომლებიც თავს ვერ ართმევენ დაკისრებულ მოვალეობებს.

„ჩვენ ახლა ვხედავთ, რომ რეჟიმის მთელი ძალისხმევა მიმართულია კრიტიკული აზრის დევნაზე და იმდენად, რომ მისი პირველადი ფუნქცია რაც არის, როგორც ადგილზე, ასევე რეგიონებში და რაც უკავშირდება სწორედ უსაფრთხოების სისტემების გამართვას, არ არის მათთვის პრიორიტეტული და არც საშუალო რგოლის ჩინოვნიკებს სთხოვენ ამ ყველაფერზე პასუხს.

ერთადერთი საზომი ხდება ის, თუ ვინ რამდენ ხმას მოიტანს არჩევნებზე და ვინ რამდენ ამომრჩეველს მოისყიდის.

და თუ ვინმე რაიმეს იტყვის, საჯარო სამსახურიდან ათავისუფლებენ და ამაზე მეტყველებს ბოლო პერიოდის ტენდენციაც“ – ამბობს სალომე შუბლაძე.

მსგავს პირობებში რა ბერკეტი რჩება მოსახლეობას დაიცვას ბავშვების უსაფრთხოება და სიცოცხლე?

სალომე შუბლაძის თქმით, დღეს სამწუხაროდ ვცხოვრობთ ქვეყანაში, სადაც აბსოლუტურ უსამართლობას ეჯახებიან ადამიანები და ხელისუფლების არცერთი რგოლი არ თვლის თავს ვალდებულად რაიმე პასუხი გასცენ მოქალაქეებს.

„ეს ჩინოვნიკები არ გრძნობენ ანგარიშვალდებულებას საზოგადოების წინაშე, რადგან მათი პოსტზე ყოფნა დამოკიდებულია არა ხალხზე, არამედ ერთ კაცზე (ივანიშვილზე). ეს ნიშნავს, რომ მათთვის ხალხის ფაქტორი არ არის ანგარიშგასაწევი. ამას მივყავართ უმძიმეს შედეგებამდე და ამ კონტექსტში აუცილებლად უნდა გავიხსენო ჭიათურა, რადგან ის რაც იქ ხდება, ამის კარგი მაგალითია.

ადამიანები შიმშილობის ზღვარზე არიან უკვე. 3500 ადამიანი სმს-ით გაათავისუფლა კომპანიამ სამუშაოდან და ისინი რასაც ითხოვენ, არის რომ „ვინმე შეგვხვდეს, დაგველაპარაკოს სახელმწიფოდან“, რომ ოჯახები შიმშილით არ დაგვეხოცოს.

ასეთ დროს რა რჩება ადამიანს? ჩვენ არაერთხელ გვინახავს რადიკალური პროტესტის ფორმები – შიმშილობა, პირის ამოკერვა, თვალის ამოკერვა, როცა ადამიანი ამდენ უსამართლობას ეჩეხება, დგამს ასეთ ნაბიჯებს.

მარტო „ოცნების ქალაქი“ არ არის ბავშვებისთვის მძიმე საცხოვრისი, არის გორის, ორხევის საცხოვრისი, რომელზეც დასკვნები არსებობს, რომ არ არის უსაფრთხო. წლებია ვიხვეწებით, გვაქვს სასამართლო დავაც, რომ ადამიანები გაიყვანონ ამ საცხოვრისებიდან, თუმცა ჯერ შედეგი არ არის.

რომ ჩამოინგრეს ეს საცხოვრისი, დიდი უბედურება იქნება. მერე გამოვლენ „ოცნების“ წარმომადგენლები და იტყვიან რომ „რაღაც ტრაგედია მოხდა“ და „ტრაგედიაზე ხელს ნუ მოითბობთ“, – ასეთი ფრაზები აქვთ ხოლმე.

ტრაგედიიდან ტრაგედიამდე ცხოვრებას და ამ ყველაფრის მიმართ შემგუებლობის ნორმალიზებას ახდენენ“- ამბობს სალომე შუბლაძე.

მისი თქმით, ბოლო წლებში „ქართული ოცნების“ პროპაგანდა ომის საშიშროებაზე და მოჩვენებით მშვიდობაზეა აგებული და „აშკარაა, რომ ამ მშვიდობაში არ მოიაზრებენ სამოქალაქო უსაფრთხოებას და სოციალურ მშვიდობას“.

მისი შეფასებით, ახლა „ჩვენ ყველაფერი გვაქვს სოციალური მშვიდობის გარდა“:

„ამ ქვეყანაში მოსახლეობისთვის ცხოვრება აღარ არის უსაფრთხო, აღარაფერს ვამბობ პოლიციის მხრიდან ძალადობაზე და ასე შემდეგ. ამიტომ „ოცნებისთვის“ ომზე საუბარი არის მხოლოდ პროპაგანდის გზა და სხვა მხრივ, ის არაფერს აკეთებს, რომ რეალურად დაიცვას მოქალაქეების უსაფრთხოება და მათი სიცოცხლე ამ ქვეყანაში“ – მიიჩნევს სალომე შუბლაძე.