Batumelebi

ქობულეთში, დენის დარტყმის შედეგად ახალგაზრდა კაცი დაიღუპა. შემთხვევა გუშინ, 6 ივნისს მოხდა.

შსს-ს ინფორმაციით, გამოძიება დაწყებულია სსკ-ის 240-ე მუხლით, რაც გულისხმობს სამშენებლო სამუშაოს წარმოებისას უსაფრთხოების წესის დარღვევას, რამაც ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა გამოიწვია.

დაღუპული კაცი „ენერგო-პროს“ თანამშრომელია იყო. თუმცა, როგორც კომპანიაში გვეუბნებიან, ის კონკრეტულ ვითარებაში არ ასრულებდა სამსახურებრივ მოვალეობას. „სავარაუდოდ კერძო სამუშაოებს ასრულებდა“- გვეუბნებიან კომპანიაში.

ფოტოგრაფ ლევან ზაზაძეს და საპროტესტო აქციის მონაწილე თამუნა გიორგაძეს, თბილისში შაბათის მარშის დაწყებამდე ერთი პირი თავს დაესხა. ლევან ზაზაძეს და თამუნა გიორგაძეს აღენიშნებათ დაზიანებებიც.

„ბათუმელები“ თამუნა გიორგაძეს ესაუბრა. მისი თქმით, შაბათის მარშის დაწყებამდე უცნობმა პირმა ჩაუარა მოქალაქეებს სკუტერით და აგინა.

„ფილარმონიასთან ვიდექით, მსვლელობის დაწყებას ველოდებოდით. ტროტუარსა და გზას შორის კუნძული რომ არის, იქ ვიდექით ხუთი ადამიანი. ჩაიარა „გლოვოს“ კურიერმა და შეგვაგინა, გვიძახა შეურაცხმყოფელი სიტყვები – „დებილებო, რას დგახართ, თქვენი დედა“.

ჩემს გვერდით იდგა ლევან ზაზაძე და იმანაც დაუბრუნა პასუხი. ის კაცი გადმოვიდა შეტევაზე და მე შევეცადე ჩავმდგარიყავი შუაში. პირველმა იმან დაარტყა სახეში ლევანს და მე შუაში, რომ ვიდექი, მე მომხვდა ყბაში და მუცელში, რადგან ის კაცი იქნევდა ხელებს.

ამასობაში ხალხიც გადმოვიდა ტროტუარის მხრიდან, მოვიდა პოლიციაც. მიუხედავად იმისა, რომ 5 მეტრში იდგნენ, დროულად არ მოახდინეს რეაგირება“-ამბობს თამუნა გიორგაძე „ბათუმელებთან“.

მისი თქმით, აღნიშნული პირი, წინა შაბათსაც მოიქცა პროვოკაციულად და აქციის მონაწილეების მისამართით შეიგინა.

„წინა შაბათსაც ზუსტად ანალოგიურად ჩაგვიარა გინებ-გინებით, თუმცა მაშინ არ გვიპასუხია. როგორც ვიცით გამოკითხეს ის კაციც და მე და ლევანიც ვიყავით გამოკითხვაზე. ცოტა ხნის წინ გამოვედით გამოკითხვიდან და ახლა ლევანი სასწრაფოსთან არის, რომ დაზიანებები აღწეროს ექიმმა.

მეც მაქვს დაზიანებები – მარცხენა ყბა მაქვს შეშუპებული  და რენტგენი გადავიღოთო ექიმმა და ქვედა მუცლის არეში მაქვს დაზიანება. ასევე, მარჯვენა ხელის შუა თითი მაქვს გაგლეჯილი და მაქვს სისხლჩაქცევები, დაზიანებული მაქვს მუხლი“-გვეუბნება თამუნა გიორგაძე.

შსს-ს ინფორმაციით, ფაქტზე გამოძიება დაწყებულია სსკ-ის 126-ე მუხლით, რაც ძალადობას გულისხმობს.

ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი ლევან დავითაშვილი, რომელმაც თანამდებობა გასულ წელს დატოვა, Italiana Petroli-ს დირექტორად დაინიშნა. ეს ინფორმაცია 14 მაისს გახდა ცნობილი. მანამდე, ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე იყო.

Italiana Petroli (IP)-ს ამჟამად აზერბაიჯანის სახელმწიფო ენერგოკომპანია SOCAR ფლობს. კომპანიის სათავო ოფისი რომში მდებარეობს.

SOCAR-მა კომპანიის დაახლოებით 99.8% წილი იტალიური ოჯახისგან, API Holding-დან შეიძინა 2025–2026 წლებში.

Italiana Petroli ფუნქციონირებს, როგორც SOCAR-ის ევროპული ენერგეტიკული პლატფორმა ნავთობგადამუშავებისა და საცალო გაყიდვების მიმართულებით.

რას ნიშნავს, როცა მაღალი თანამდებობის პირი, იმ მთავრობის ერთ-ერთი წამყვანი წევრი, რომლის მმართველობის დროს საქართველო ევროპულ კურსს დაშორდა, თანამდებობიდან წასვლის შემდეგ ევროპულ ბიზნესგარემოში აგრძელებს საქმიანობას?

რა არის ლევან დავითაშვილის პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ქვეყნის ევროპული ორბიტიდან გადახრაში?

პოლიტიკოსი, ყოფილი პარლამენტარი დიმიტრი ცქიტიშვილი „ბათუმელებთან“ აფასებს ყოფილი სახელმწიფო მინისტრის საქმიანობას.

დიმიტრი ცქიტიშვილი: Italiana Petroli „სოკარის“ ევროპული ხაზია, მაგრამ ეს შინაარსობრივად არ არის ევროპული კომპანია. ეს არის კომპანია, რომელიც ეკუთვნის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კომპანია „სოკარს“ და ემსახურება აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინტერესებს – გაზარდოს გაზმომარაგება, ნავთობის მომარაგება ევროპაში აზერბაიჯანმა.

საქართველოს მთავრობის ყოფილი მაღალჩინოსნის გადასვლა და მუშაობა მსგავს კომპანიაში ბევრ სხვადასხვა ინტერესთა კონფლიქტს აჩენს. მათ შორის, შესაძლებელია იყოს გარკვეული კორუფციული გარიგება.

ლევან დავითაშვილის თანამდებობა, როგორც ეკონომიკის მინისტრის, ენერგეტიკულ სექტორსაც მოიცავდა. თანამდებობის დატოვების შემდეგ კი ის გადადის მსგავს კომპანიაში. ამიტომ არ არის გამორიცხული გარკვეულ კორუფციულ სქემას უკავშირდებოდეს.

• 2022-25 წლებში, როდესაც ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრი და ვიცე პრემიერი იყო, საქართველო დაშორდა ევროკავშირს, სრულად შეჩერდა ევროინტეგრაცია. მისი, როგორც სახელმწიფო მინისტრის პოლიტიკურ პასუხისმგებლობას თუ ხედავთ ამ ყველაფერში, რაც ქვეყანას დაემართა?

ჩემი შეფასებით, „ქართული ოცნება“ და მათ შორის მისი ყოფილი თუ მოქმედი ხელისუფლების წარმომადგენლები ცდილობენ, რომ ევროკავშირთან და ევროპულ ქვეყნებთან ურთიერთობები სტრატეგიულიდან, გაფართოების და ინტეგრაციის დღის წესრიგიდან გადაიყვანონ ტრანზაქციულ ურთიერთობებზე. ანუ აკეთონ ბიზნესი და ბიზნესში რაც შეიძლება მეტი სტეიკჰოლდერი (დაინტერესებული მხარე) ჰყავდეთ ჩართული, ანუ მათ ჰქონდეთ ეს ბიზნეს კავშირები შენარჩუნებული.

რა თქმა უნდა, მათ აღარ აინტერესებთ საქართველოს გაწევრიანება [ევროკავშირში], მაგრამ მათ აინტერესებთ ევროკავშირთან ბიზნესის კეთება.

ასე „ქართული ოცნება“ თავის მომხიბვლელობას შეიძენს სხვადასხვა ტიპის ინვესტორებისთვის, ამიტომაც ასეთი ტრანზაქციული ურთიერთობების დამყარების მცდელობაში არის „ქართული ოცნება“ და მე ვფიქრობ, რომ ლევან დავითაშვილის დანიშვნაც დაახლოებით ამას ემსახურება. არ მგონია ეს განცალკევებული იყოს დღევანდელი „ქართული ოცნებისგან“.

• ისევ პასუხისმგებლობის ნაწილზე მინდა გკითხოთ – ლევან დავითაშვილი, როგორც ვიცე-პრემიერი და ეკონომიკის მინისტრი, იყო მხოლოდ ეკონომიკური პოლიტიკის განმახორციელებელი თუ მასაც შეიძლება ეკისრებოდეს პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ევროკავშირთან ურთიერთობების გაუარესების გამო? ევროინტეგრაციის პროცესის შეჩერების გამო?

პირდაპირი პასუხისმგებლობაა ყველა იმ ადამიანის, რომელიც ამ პერიოდში, როდესაც ევროპული კურსის ფუნდამენტური ცვლილება მიდის, მაღალ თანამდებობაზე მუშაობდა და მუშაობს. მით უმეტეს, ლევან დავითაშვილი მეორე კაცი იყო მთავრობაში სტატუსით – იყო ვიცე-პრემიერი და ეკონომიკის მინისტრი.

პოლიტიკურ პასუხისმგებლობა მასაც აქვს, სამართლებრივი პასუხისმგებლობა კიდევ ცალკე, სხვა საუბრის თემაა და მე არ ვისაუბრებ. მაგრამ პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ყველასია, მათ შორის იმ მაღალი თანამდებობის პირების, რომლებმაც არც ხელი შეუწყვეს და არც პროტესტი გამოთქვეს, ამასთან, არც ხელი შეუშალეს ანტიევროპული კურსის განხორციელებას.

2025 წელს მისი გადადგომაც არ იყო დაკავშირებული იმასთან, რომ მთავრობის კურსთან ჰქონდა უთანხმოება. ეს იყო ჩვეულებრივი შემადგენლობის ცვლა „ქართული ოცნების“ ხელმძღვანელობაში.

ასე რომ ყველა ის ადამიანი, რომელიც თითქოს ცდილობს ახლა განზე გადგეს, ყველა პასუხისმგებელია იმაზე, რომ საქართველოს სტრატეგიული ხაზი მნიშვნელოვნად დაზიანებულია, მათ შორის – ყოფილი ეკონომიკის მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი, რომელსაც უზარმაზარი რესურსები და გავლენები ჰქონდა მთავრობაში.

• 2024 წელს, როდესაც რუსული კანონი მიიღეს, რა მოხდებოდა ეკონომიკურ გუნდს რომ შეფასება გაეკეთებინა, რა გავლენას მოახდენდა ეს უცხოურ ინვესტიციებზე, ევროკავშირთან ურთიერთობებზე, ამაზე საჯარო პოზიცია დაეფიქსირებინა? თქვენი აზრით, რამდენად იყო ლევან დავითაშვილის პასუხისმგებლობა და ვალდებულება, რომ ეს გაეკეთებინა, თუ ის თავისი ქვეყნის ევროპულ მომავალს გულშემატკივრობდა და უნდოდა ევროკავშირის წევრი გამხდარიყო მისი ქვეყანა?

ეკონომიკის სამინისტრო, ნებისმიერი ადამიანი, რომელიც მთავრობაში მუშაობდა, ძალიან თვალსაჩინოდ ხედავდა იმას, ეს ყველაფერი რისკენ მიდიოდა.

კანონის ინიციირება იქნება თუ ნებისმიერი სხვა რამ, ეს მთავრობის საერთო გადაწყვეტილებაა და თითოეული წევრი ამაზე პასუხისმგებლობას ინაწილებს.

თუნდაც რომ ყოფილიყო ჯანსაღი დისკუსია, უფრო გახსნილი, ვისაც მიაჩნდა, რომ ევროკავშირი მნიშვნელოვანია, მთავრობის მიერ მიღებული კანონები იქნებოდა დრამატული ქვეყნისთვის, ეს ხმამაღლა რომ ეთქვა, ამაზე ხმა ამოეღო პროცესში, შეიძლება შეჩერებულიყო კიდევაც ეს პროცესი და ასეთი ზიანი არ დამდგარიყო.

ყველაფერი ხომ პროგნოზირებადი იყო?!

მაგრამ ყველა რატომღაც მიჰყვა დინებას, ჩათვალეს, რომ „გუნდს არ უნდა უღალატონ“ და გუნდმა თუ სახელმწიფო ინტერესებს უღალატა, მათთვის ეს ნაკლებად მნიშვნელოვანია.

ასე რომ ამ პასუხისმგებლობას ყველა ინაწილებს. ყველას შეეძლო თავისი პოზიცია ეთქვა, როგორც მინიმუმ ხელი შეეშალათ იმისთვის, რაც მოხდა ქვეყანაში. მაგრამ, როგორც ჩანს, მათთვის თავიანთი პირადი კეთილდღეობა და კარგად ყოფნა უფრო მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა.

ლევან დავითაშვილს ვიცნობ კარგად და არ შეიძლება მას არ სცოდნოდა რა შედეგს მოიტანდა ის, რასაც აკეთებს ახლა „ქართული ოცნება“.

საკმაოდ გონიერი ადამიანია იმისთვის, რომ ეს ყველაფერი წინასწარ დაენახა.

არ იყო ეს რთული დასანახი.

• ბატონო დიმიტრი, რაიმე ახსნა თუ გაქვთ პერსონალურად, როგორ მოხდა, რომ დასავლეთში განათლება მიღებული ადამიანები აღმოჩნდა საბოლოოდ ის ხალხი, ვინც ქვეყნის ევროპული და დასავლური მომავალი დიდი ხნით დააპაუზა?

დასავლეთში განათლების მიღება არ ნიშნავს იმას, რომ აუცილებლად იმ ღირებულებების, იმ პრინციპების ერთგული ხარ, თავისუფლების და დემოკრატიის, რასაც ეფუძნება დასავლური საზოგადოება.

ჩვენ გვახსოვს ბევრი ეროვნული გმირი, რომელსაც საბჭოთა განათლება ჰქონდა მიღებული, მაგრამ თავისი ცნობიერებით ბევრად უფრო დასავლური და ბევრად უფრო თავისუფალი იყო. ჩვენ შემთხვევაში ეს უფრო კონფორმიზმია, საკუთარ ბედზე და საკუთარ კეთილდღეობაზე ფიქრი, უმეტეს შემთხვევაში. იმიტომ, რომ რაღაცა სარგებელი აქვს თითოეულ ადამიანს ამ რეჟიმის მსახურებაში, კეთილდღეობაში აქვს გაცვლილი საქართველოს ეროვნული ინტერესები.

ზოგისთვის ეს ძალაუფლებაა, ზოგისთვის მატერიალური სიკეთეა, ზოგისთვის რაღაც შიშებია…

საბოლოო ჯამში გამოვიდა, რომ ამ ადამიანთა კონფორმისტულ დამოკიდებულებას, ყველაფერზე შეგუებას და თვალის დახუჭვას, მატერიალური სიკეთე მოაქვს პირად ცხოვრებაში, მაგრამ ქვეყანას უზარმაზარი ზიანი მოუტანეს და მოაქვთ ჯერ კიდევ.

განათლება შეიძლება დასავლეთში მიიღო და ძალიან კარგი განათლებაც, მაგრამ ამ შემთხვევაში ღირებულებების მიმართ იყო ძალიან კომპრომისული ან საერთოდ არ გქონდეს ღირებულებები, საკუთარი კეთილდღეობა იყოს ერთადერთი ღირებულება.

• 2025 წელს, როდესაც თანამდებობა დატოვა ლევან დავითაშვილმა, ის დაინიშნა „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ. ეს რა კითხვებს აჩენს ყოფილი სახელმწიფო მინისტრის საქმიანობაზე?

ფაქტია – „ბლექსი პეტროლიუმში“ რუსული დაზვერვის სამსახურის უფროსის პირადი ინტერესებია ჩადებული და პირდაპირი კავშირებია რუსეთის სპეცსამსახურებთან. ერთი, რომ გეოპოლიტიკურად ეს ძალიან არასწორია. კომპანიას ჯერ სახელმწიფო უწყობდა ხელს და მერე მისი მაღალჩინოსნები კომპანიაში ინტეგრირდნენ.

ეს ძალიან მკაფიოდ აჩვენებს კორუფციული სქემების და ინტერესების, ასე ვთქვათ, გადაჯაჭვას.

სამართლებრივი შეფასების ნაწილია, მაგრამ აშკარად იკვეთება კორუფციული ინტერესები. მეორეს მხრივ, გამოდის, რომ სახელმწიფოს მაღალი თანამდებობის პირები ემსახურებიან რუსულ ინტერესებს.

ამას რაღაც დიდი გამოკვლევა არ უნდა.

„ბლექსი პეტროლიუმი“ ემსახურებოდა იმ რუსულ ფლოტს, რომელიც სანქცირებულ ნავთობის დაატარებდა აქეთ-იქით. კინაღამ მოხვდა საქართველოში რეგისტრირებული კომპანია ევროკავშირის სასანქციო სიაში, რაც ძალიან დიდი ზიანის მომტანი იქნებოდა ქვეყნისთვის.

ყულევის პორტი პირობით იქნა ამოღებული დასასანქცირებელი კომპანიების სიიდან, მხოლოდ იმიტომ, რომ პირობა დადო მთავრობამ, რომ ამას აღარ იზამს.

მაგრამ რეალურად გამოდის, რომ საქართველოს მთავრობა, მისი ერთ-ერთი უშუალო ხელმძღვანელის მეშვეობით ემსახურებოდა ამ კომპანიების ინტერესების გატარებას. სწორედაც რომ მადლიერების ნიშნად ის უბრალოდ დაინიშნა მერე შიგნით, შეიძლება დროებით, მაგრამ დაინიშნა ამ კომპანიის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ. ანუ კორუფციასთან ერთად ეს იმ გეოპოლიტიკური ინტერესების გატარების მექანიზმიც არის, რომელსაც ახორციელებს „ქართული ოცნება“ რუსეთის სასარგებლოდ.

• თუ დავაკვირდებით, 2022 წელს დაინიშნა ლევან დავითაშვილი და შემდეგ რა მოხდა: აღდგა პირდაპირი ფრენები რუსეთთან, გაიზარდა ვაჭრობა, რუსეთის ბევრმა მოქალაქემ აქ ბიზნესი დაიწყო, რუსეთზე ეკონომიკური დამოკიდებულება გაიზარდა… აი, ამ ყველაფერში ლევან დავითაშვილის როლს და პასუხისმგებლობას როგორ ხედავთ და სად ხედავთ?

ეს მარტო ლევან დავითაშვილის პასუხისმგებლობა არ არის, ეს არის მთლიანად „ქართული ოცნების“ პოლიტიკა, რომელიც უკრაინაში რუსეთის შეჭრის შედეგად კიდევ უფრო აქტიური გახდა.

აქ არ არის მარტო ის, რომ მიგრანტები შეიფარეს და ა.შ.

აქ არის დიდი მატერიალური ინტერესი, რომელიც გამოიკვეთა რუსეთთან ეკონომიკური ურთიერთობების გაძლიერებით. უზარმაზარი სარგებელი მიიღო მთავრობამ, როგორც ფორმალური, ისე არაფორმალური.

არ ვიცი პირადად რა თანხები მიიღო ან მიიღო თუ არა საერთოდ ლევან დავითაშვილმა, მაგრამ მისი, როგორც მთავრობის ერთ-ერთ ხელმძღვანელის ხელში გაიარა ბევრმა გადაწყვეტილებამ, მათ შორის იგივე ავიამიმოსვლის აღდგენა იქნებოდა თუ სხვა ტრანზიტული ტვირთები.

ეს ყველაფერი საბოლოო ჯამში პასუხისმგებლობას ყველა მათგანს აკისრებს. ზოგს უფრო მეტად, ზოგს – უფრო ნაკლებად, მაგრამ მთელი მთავრობის შემადგენლობა, ყოფილი და მოქმედი, პასუხისმგებელია იმაზე, რამაც, საბოლოო ჯამში, ზიანი მოუტანა ქვეყნის ინტერესებს.

მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეული ეკონომიკური სარგებელი თითქოს სახელმწიფომ ნახა, ქართულ საზოგადოებას ბევრი არაფერი უნახავს. გამდიდრდა ისევ რამდენიმე ელიტური ჯგუფი და რაც მთავარია, კიდევ უფრო გაიზარდა არაფორმალური სექტორი ქართულ ეკონომიკაში. კიდევ უფრო მაფიოზურ-კლანური გახდა ქართული ეკონომიკური სისტემა, რომელშიც რეჟიმთან დაახლოებული ლოიალური კომპანიები იღებენ უმეტესად სარგებელს.

• თქვენი აზრით, როდესაც მაღალი თანამდებობის პირი ხედავს, რომ საკუთარ გუნდს არასწორი მიმართულებით მიჰყავს ქვეყანა, როგორ უნდა მოიქცეს ის?

ვინც პრინციპების ერთგული იყო, ვისთვისაც პირად კეთილდღეობაზე მეტად ღირებული სამშობლო იყო, მათ გადაწყვეტილებები უკვე აქვთ მიღებული. დანარჩენი ახლა ცდილობს, თავისი იქ ყოფნა რაღაცა მიზეზებით გაამართლოს, „გააპრავოს“ – როგორც იტყვიან ხოლმე.

პასუხისმგებლობა ყველასია.

კეთილსინდისიერი პოლიტიკოსი იქნება ეს, მაღალი თუ საშუალო რანგის მოხელე, ყველამ თავისი გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს მაშინ, როცა ხედავენ, რომ რაღაც ხდება მათ პრინციპებთან შეუთავსებელი.

მაგრამ თუ პრინციპი არა გაქვს, შეუთავსებელიც არაფერი გამოდის ხომ?! – ამ დროს ერთადერთი, რითაც ხელმძღვანელობს ადამიანი, საკუთარი კეთილდღეობაა.

სამწუხაროდ, ჩვენ დავინახეთ, რომ დღევანდელ პოლიტიკურ ლიდერებში პრინციპები, ეროვნული ღირებულებები თუ სახელმწიფო ღირებულებები მეორეხარისხოვანი გახდა, თუ დარჩა საერთოდ.

რეალურად ადამიანები გადაწყვეტილებას იღებენ თავიანთი მატერიალური კეთილდღეობის ან თანამდებობრივი ინტერესებიდან ან პოლიტიკური ძალაუფლების ფლობიდან გამომდინარე, მაგრამ მათ პოლიტიკური და მორალური პასუხისმგებლობა ეკისრებათ იმ მძიმე შედეგებზე, რომელიც ქვეყანაში დადგა ამ რამდენიმე წლის განმავლობაში.

ამ შედეგების გამოსწორებას რამდენიმე წლის ინტენსიური და მძიმე მუშაობა დასჭირდება იმისათვის, რომ იმ ნიშნულზე მაინც დაბრუნდეს ქვეყანა, რომელიც თუნდაც 2020 წელს იყო.

ამიტომაც კეთილსინდისიერი ადამიანი თვალს არ ხუჭავს იმ უმსგავსობაზე, რაც ხდება ქვეყანაში, არ ხუჭავს თვალს იმ არადემოკრატიულ სვლებზე, იმ გაუარესებულ მდგომარეობაზე, რომელიც ქვეყანაშია და შესაძლებლობებზე, რომელსაც ყოველდღიურად კარგავს ქართული სახელმწიფო ევროკავშირთან ინტეგრაციისდა ზოგადად, განვითარების კუთხით.

_________________________

• ვინ არის და რას საქმიანობდა ლევან დავითაშვილი

ლევან დავითაშვილი 2016 წლის 9 სექტემბრიდან 2017 წლის 15 დეკემბერამდე იყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი, ხოლო 2017-2022 წლებში, გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროების გაერთიანების შემდეგ, საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი.

2021 წლის 12 ივლისიდან კი იკავებდა ვიცე-პრემიერის პოსტს.

ლევან დავითაშვილი 2022 წლის 9 თებერვალს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრად დანიშნეს.

ლევან დავითაშვილმა ეკონომიკის მინისტრის თანამდებობა 2025 წლის 24 ივნისს დატოვა. ის საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მთავარ მრჩევლად დანიშნეს ეკონომიკურ საკითხებში, ასევე იყო ეკონომიკური საბჭოს მდივანი.

2025 წლის 26 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილმა მთავრობაში თანამდებობა დატოვა და „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ დაინიშნა.

2026 წლის 17 თებერვალს ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში, ანტიკორუფციულ სააგენტოში დაიბარეს.

სუსიდან გამოსულმა ლევან დავითაშვილმა თქვა, რომ საგამოძიებო უწყებას ამომწურავი ინფორმაცია მიაწოდა დასმულ კითხვებზე.

„ძალიან ლოგიკური კითხვები იყო. იყო კითხვები, ჩვენი აქტიური მონაწილეობა მომარაგების კუთხით რამდენად შეიძლება ქმნიდეს რისკებს ან არ ქმნიდეს. აქედან გამომდინარე, ჩემთვის ძალიან ლოგიკური იყო, რომ ყველა ეს საკითხი ამომწურავად განგვეხილა. ეს არის ძირითადი საკითხი, რაც განვიხილეთ.

ჩვენ განვიხილეთ ის, რომ მომავალში საქართველოში როგორ მოხდეს სტაბილურად გაზმომარაგება. ჩვენ გვაქვს ხელშეკრულებები, რომელსაც ვადები აქვს. გარკვეული ხელშეკრულებები გრძელვადიანად გარანტირებული გვაქვს, ხოლო გარკვეული ხელშეკრულებების გაგრძელებაა საჭირო და გადახედვაა საჭირო, ეს საკითხებიც განვიხილეთ“, – განმარტა ლევან დავითაშვილმა.

ლევან დავითაშვილის კომენტარის გავრცელებიდან მალევე სუსმა სახელისუფლებო ტელეკომპანია „იმედს“ მიაწოდა კომენტარი და განმარტა რომ ყოფილი ვიცე-პრემიერის პასუხი უზუსტობებს შეიცავდა.

„დავითაშვილი ანტიკორუფციულ სააგენტოში იყო გამოკითხვაზე კონკრეტულ სისხლის სამართლის საქმეზე და არა შეხვედრაზე, აქ საკითხები რომ განეხილა. გამოკითხვისას რისკებთან დაკავშირებული კითხვა საქართველოს გაზმომარაგებას და დადებული ხელშეკრულებით საქართველოსთვის პირობების გაუარესებას ეხებოდა, რაზეც მიმდინარეობს გამოძიება და არა ევროკავშირის გაზმომარაგებას – ამ კუთხით რისკებზე გამოკითხვაში ერთი სიტყვაც კი არ არის ნათქვამი,“ – განმარტა სუსმა.

2026 წლის 18 თებერვალს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილმა ქვეყანა დატოვა. მისივე განმარტებით, რომელიც გამოცემა BM.ge-ს მისცა, დავითაშვილი უცხოეთში საქმიანი ვიზიტით გაემგზავრა.

2026 წლის 14 მაისს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილი იტალიაში, იმ კომპანიაში დასაქმდა, რომელსაც აზერბაიჯანული კომპანია „სოკარი“ ფლობს.

• რა მოხდა საქართველოში, სანამ ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრი იყო

2022 წლის 3 მარტს საქართველომ ევროკავშირში გაწევრიანების განაცხადი შეიტანა, უკრაინასა და მოლდოვასთან ერთად. იმავე წლის ივნისში ევროკავშირმა უკრაინასა და მოლდოვას კანდიდატის სტატუსი მიანიჭა, ხოლო საქართველოს მხოლოდ „ევროპული პერსპექტივა“ და 12 პუნქტიანი გეგმა მისცა შესასრულებლად.

ევროკავშირის შეფასებით, საჭირო იყო დამატებითი რეფორმები დემოკრატიის, მართლმსაჯულებისა და ინსტიტუტების დამოუკიდებლობის მიმართულებით.

2023 წლის გაზაფხულზე „ქართულმა ოცნებამ“ სცადა მიეღო რუსული კანონი. პირველი მცდელობა ჩავარდა, „ოცნებამ“ კანონი უკან გაიწვია.

2023 წლის დეკემბერში ევროკავშირმა საქართველოს კანდიდატის სტატუსი მიანიჭა. ეს იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი პროგრესი ქვეყნის ევროპულ გზაზე 2014 წლის ასოცირების შეთანხმების შემდეგ. თუმცა გადაწყვეტილება იყო პირობითი – ევროკომისიამ ცხრა დამატებითი ნაბიჯის შესრულება მოითხოვა.

2024 წლის გაზაფხულზე პარლამენტმა მიიღო კანონი მეორე რუსული კანონი, იგივე „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“ კანონი. ამ კანონით უცხოური დაფინანსების მქონე ორგანიზაციებს სპეციალური რეგისტრაცია დაევალათ.

2024 წლის 27 ივნისს ევროკავშირის საბჭომ ოფიციალურად განაცხადა, რომ საქართველოს ხელისუფლების მოქმედებები ქვეყნის ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესს „დე ფაქტო აჩერებდა“.

ამის შემდეგ ევროკავშირმა: გაყინა საქართველოს თავდაცვის სექტორისთვის განკუთვნილი გარკვეული დაფინანსება, შეაჩერა მთავრობისთვის პირდაპირი ფინანსური დახმარების ნაწილი და დაიწყო ურთიერთობების გადახედვა.

2024 წელს საქართველო კანდიდატი ქვეყნის პოზიციიდან გადავიდა იმ მდგომარეობაში, სადაც ევროკავშირმა განაცხადა, რომ „გაწევრიანების პროცესი ფაქტობრივად შეჩერებულია“.

2024 წლის შემოდგომაზე ჩატარდა საპარლამენტო არჩევნები, რომლის შედეგები არ აღიარა ოპოზიციამ, ამომრჩევლის ნაწილმა და არ აღიარა დასავლეთმა.

2024 წლის 28 ნოემბერს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ თქვა, რომ ევროკავშირთან გაწევრიანების მოლაპარაკებების გახსნის საკითხს 2028 წლამდე აღარ დააყენებდა დღის წესრიგში და ევროკავშირის საბიუჯეტო გრანტებზეც უარს იტყოდა.

ამ გადაწყვეტილებას მოჰყვა: ევროკავშირის მხრიდან უარყოფითი შეფასებები, აშშ-ის მიერ სტრატეგიული პარტნიორობის შეჩერება და რაც მთავარია, მასშტაბური საპროტესტო აქციები.

აქციების დროს დააკავეს ათობით დემონსტრანტი, 200-ზე მეტი ადამიანი სცემა სპეცრაზმმა, პირდაპირ ეთერში გაუსწორდნენ ჟურნალისტებს, შსს-მ აქციების დასარბევად გამოიყენა გაურკვეველი ნივთიერება, რომელსაც აქციის მონაწილეთა თქმით, მომწამლავი ეფექტი ჰქონდა.

2025 წლის ევროკავშირის შეფასებით, საქართველოში „შეინიშნება სერიოზული დემოკრატიული უკუსვლა“.

2024-25 წლებში, მაშინ როცა ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრის პოსტს იკავებდა და „ქართული ოცნების“ მინისტრთა კაბინეტში გადაწყვეტილების მიმღები ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პირი იყო, შემცირდა პოლიტიკური ნდობა დასავლეთიდან, გაუარესდა ევროკავშირის ინსტიტუტებთან თანამშრომლობა, გაიზარდა ვაჭრობა რუსეთთან, რუსეთის მოქალაქეების ბიზნესაქტივობა საქართველოში და სატრანზიტო ოპერაციები.

უშუალოდ ლევან დავითაშვილის მინისტრობის დროს აღდგა პირდაპირი ავიამიმოსვლა რუსეთთან, გაიზარდა პოლიტიკური კრიტიკა დასავლეთიდან და გაჩნდა კითხვები საქართველოს საგარეო პოლიტიკის შესახებ.

ბათუმში, ინტერპოლის წითელი ცირკულარით ძებნილი 2 პირი დააკავეს.

დაკავებულები თურქეთის მოქალაქეები არიან.

შსს-ს ინფორმაციით, დაკავებულების მიმართ კანონით გათვალისწინებული საექსტრადიციო პროცედურები მიმდინარეობს.

„იმის ნაცვლად, რომ „ოცნების“ ხელისუფლებას ესარგებლა მარკო რუბიოს გაჟღერებული პოზიტიური განცხადებით, მივიღეთ სრულიად უკმეხი და არადიპლომატიური პასუხი… ეს შეიძლება ამყარებდეს იმ მოსაზრებას, რომ შესაძლოა ივანიშვილი საერთოდ არც არის თავისუფალი თავის გადაწყვეტილებებში და რომ ის ერთგვარად მიბმულია რუსეთის ინტერესებზე,“ – მიიჩნევს დიპლომატი გიორგი ბადრიძე, მას საქართველოს შესახებ აშშ-ს სახელმწიფო მდივნისთვის დასმულ შეკითხვასა და პასუხზე ვესაუბრეთ: რა შეიძლება შეიცვალოს აშშ-თან ურთიერთობაში?

„ბათუმელებმა“ დიპლომატ გიორგი ბადრიძესთან ინტერვიუ ჩაწერა. გიორგი ბადრიძე საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი იყო დიდ ბრიტანეთსა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებულ სამეფოში.

• ბატონო გიორგი, რას ნიშნავს აშშ-ს თავდაცვის ავტორიზაციის აქტში შესული ცვლილებები, რა შეიძლება შეიცვალოს აშშ-საქართველოს ურთიერთობაში? 

პირველ რიგში, ეს გამოხატავს კონგრესის განგრძობით ინტერესს ჩვენი ქვეყნის მიმართ. ეს გამოიხატა, მათ შორის, კონგრესმენი უილსონის მიერ რუბიოსთვის დასმულ შეკითხვასა და გაცემულ პასუხში.

ეს ახალი მდგომარეობა არ არის, პირიქით, არასდროს ამ დონეზე არ ყოფილა აშშ-საქართველოს ურთიერთობა. წინა პერიოდში საქართველოს მიმართ ინტერესი კიდევ უფრო დიდი იყო. კარგად მახსოვს, როგორც საგარეო საქმეთა სამინისტროს ამერიკის დეპარტამენტის ყოფილ დირექტორს, რა რეგულარობით ჩამოდიოდნენ საქართველოში კონგრესის დელეგაციები, როგორც წარმომადგენელთა პალატიდან, ისე სენატიდან. ეს იყო რეგულარული ვიზიტები.

მიუხედავად შეცვლილი ვითარებისა, ინტერესი საქართველოს მიმართ ჯერ კიდევ არსებობს. არსებობს ახალი რეალობა, თუნდაც გარკვეული ნაბიჯების შედეგად, მაგალითად, სენატში დაბლოკილია „მეგობარი აქტზე“ მსჯელობა. ცნობილია, რომ თქვენს მიერ ხსენებული შესწორებები შესულია დოკუმენტში, რომელიც ყოველწლიურად გამოიცემა. ეს კონკრეტულ მოლოდინებს ამჟღავნებს საქართველოს ხელისუფლების მიმართ.

ეს მოლოდინები საქართველოს შესახებ გაჟღერდა, როგორც ვახსენე, კონგრესმენ უილსონის შეკითხვაშიც.

ჩვენ მოვისმინეთ მარკო რუბიოს, სახელმწიფო მდივნის ძალიან პოზიტიური პასუხი, სადაც იყო ნათქვამი, რომ ყველა იმ პრობლემის მიუხედავად, რომლის საქმის კურსშია შეერთებული შტატების ადმინისტრაცია, საქართველოდან მიღებული აქვთ სიგნალი – სურვილი ურთიერთობების გაუმჯობესებისა და გაჟღერდა ყველაზე პოზიტიური ნაწილი, რომ ადმინისტრაცია ხედავს გარკვეულ პოზიტიურ ნაბიჯებს იმ წინაპირობების შესასრულებლად, რაც აუცილებელია ურთიერთობების გადატვირთვისთვის.

ეს უნდა ყოფილიყო შესაძლებლობა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებისთვის, რომელიც დიდი ხანია ამტკიცებს, რომ სურს ურთიერთობების გადატვირთვა პრეზიდენტ ტრამპის ადმინისტრაციასთან. აქამდე „ოცნებისგან“ ვისმენდით, რომ ყველა პრობლემა ყოფილა ბაიდენის და მისი პერიოდის დიპლომატების, თუ პოლიტიკოსების ბრალი. იმის ნაცვლად, რომ „ოცნების“ ხელისუფლებას ესარგებლა მარკო რუბიოს გაჟღერებული ასეთი პოზიტიური განცხადებით, ჩვენ მივიღეთ სრულიად უკმეხი და არადიპლომატიური პასუხი.

ეს კიდევ ერთხელ ადასტურებს ასეთ რეალობას: 2013 წლიდან ივანიშვილი აწარმოებს შეგნებულ, ჩამოყალიბებულ ე.წ. არგაღიზიანების პოლიტიკას რუსეთის მიმართ, ხოლო დასავლეთის მიმართ მისი პოლიტიკა, რომელიც თავდაპირველად იმიტირებდა რაღაც თანამშრომლობას, დღეს უკვე სრულად და ნათლად ჩამოყალიბებულია გაღიზიანების პოლიტიკად, ანუ რუსეთს არგაღიზიანება და დასავლეთს შეგნებული, პროვოკაციული გაღიზიანება.

ასეთი პასუხის პრაგმატული მოსაზრებით ახსნა შეუძლებელია. რუსეთთან დათმობების და შემრიგებლური ნაბიჯების პოლიტიკას არაერთი ქართული ეროვნული ინტერესი შეეწირა უკვე. ეს აქამდე შეიძლება ვიღაცას აეხსნა პრაგმატიზმით, მაგრამ დასავლეთთან ასეთი პირდაპირი და ღია დაპირისპირების პოლიტიკა არ ექვემდებარება არანაირ ახსნასა და გამართლებას.

• თქვენი დაკვირვებით, აშშ-სთან ურთიერთობის დალაგების სურვილი არც აქვს ივანიშვილს, თუ იკვეთება ის, რომ იგი დამოკიდებულია კრემლზე?

მხოლოდ ვარაუდების გამოთქმა შეიძლება. მე ვიცი, ფაქტია, რომ ივანიშვილი ეწევა აქტიურ, ლობისტურ საქმიანობას შეერთებული შტატების კონგრესში. ამისთვის ხარჯავს ჩვენს ფულს, სხვათა შორის. ეს, ჯერჯერობით, გამოიხატება იმაში, რომ, მაგალითად, დაბლოკილია „მეგობარი აქტი“, მაგრამ როდესაც შესაძლებლობა იხსნება ურთიერთობების გაუმჯობესებისა, რის მანიშნებელიც იყო რუბიოს გამონათქვამი, ჩვენ პასუხად ვაგზავნით აგრესიულ, უკმეხ, პრაქტიკულად პროვოკაციულ პასუხს.

ეს შეიძლება ამყარებდეს იმ მოსაზრებას, რომ შესაძლოა ივანიშვილი საერთოდ არც არის თავისუფალი თავის გადაწყვეტილებებში და რომ ის ერთგვარად მიბმულია რუსეთის ინტერესებზე.

• როცა სუვერენიტეტზე გველაპარაკება „ოცნება“, შესაძლოა ეს სუვერენიტეტი სრულად დაკარგული გვაქვს საგარეო პოლიტიკაში? 

როდესაც რუსეთის რომელიღაც მეზობელი პრაქტიკულად ვასალის მდგომარეობაში დგება მასთან ძალაუფლების შენარჩუნების სანაცვლოდ, როგორც ეს, მაგალითად, გააკეთა ლუკაშენკომ – დღეს ჩვენ იგივე პროცესს ვუყურებთ საქართველოში, როდესაც ძალაუფლების შენარჩუნების სანაცვლოდ ივანიშვილი გაემიჯნა დასავლეთს და აღმოჩნდა ბევრად დამოკიდებული რუსეთზე.

შესაბამისად, შემდეგ უკვე ხდება სუვერენული არჩევანის შეზღუდვა. ლუკაშენკომ ეს იწვნია 2022 წელს, როდესაც პუტინმა მისი ტერიტორია გამოიყენა უკრაინაზე თავდასხმისთვის, პრაქტიკულად ბელარუსი ჩარია ამ ომში. დარწმუნებული ვარ, ლუკაშენკო თავად არ ისურვებდა, არ მოინდომებდა ყოფილიყო ჩართული ამ ომში.

• როგორც სამხედრო ანალიტიკოსები ამბობენ, დღეს კიდევ უფრო დიდი საფრთხეა, ბელარუსი კიდევ უფრო დიდი მასშტაბით ჩართოს პუტინმა უკრაინის წინააღმდეგ ომში. 

დიახ. სამწუხაროდ, ლუკაშენკოს არანაირი უნარი არ ექნება, უარი უთხრას პუტინს, ის სრულად დამოკიდებული გახდა მას შემდეგ, რაც ძალით და ძალადობით მიიტაცა ძალაუფლება 2020 წლის წაგებული არჩევნების შემდეგ.

სამწუხაროდ, ჩვენც შეიძლება ვხედავდეთ მსგავს ვითარებას საქართველოში, როდესაც დასავლეთთან დაპირისპირება არის ერთ-ერთი პირობა ივანიშვილის მიერ ძალაუფლების შენარჩუნებისთვის. თუ პუტინი გადაწყვეტს, მაგალითად, სომხეთში არჩევნების შემდეგ, ზოგადად იმის შიშით, რომ ის კარგავს აზერბაიჯანს და სომხეთს – შესაბამისად, სამხრეთ კავკასიას, ამ მიზეზით შეიძლება სცადოს საქართველოს გამოყენება ამ ორ ქვეყნის წინააღმდეგ. სამწუხაროდ, შეიძლება ვიხილოთ ამ სუვერენიტეტის სიცარიელე და საქართველოს ეროვნული ინტერესების საწინააღმდეგო ქმედებები.

• უშვებთ, რომ რუსეთმა შეიძლება გამოიყენოს საქართველო სომხეთის წინააღმდეგ, მაგალითად, სამხედრო პროვოკაციის მოსაწყობად იმის გათვალისწინებით, რომ რუსეთს სომხეთთან საზღვარი არ აქვს? 

ეს იქნებოდა საერთაშორისო დანაშაული, მაგრამ, პირველ რიგში, დანაშაული საქართველოს ეროვნული ინტერესების წინააღმდეგ. ძალიან დიდი იმედი მაქვს, რომ საქმე აქამდე არ მივა.

როდესაც ერთი კონკრეტული ადამიანი ამდენად დამოკიდებული ხდება რუსეთის ინტერესების გატარებაზე, მას საკუთარი ინტერესებით მოქმედების თავისუფლება აღარ რჩება. ამიტომაც, ამის ბოლომდე გამორიცხვა გამიჭირდება.

• ლოგიკურად უნდა აწყობდეს ივანიშვილს ამერიკასთან ურთიერთობის დალაგება, რადგან რუსეთი, როგორც მისი მთავარი მოკავშირე, უფრო და უფრო სუსტდება?

პრაგმატული პოლიტიკის გატარების შემთხვევაში, რუსეთთან ბალანსირების პოლიტიკა, ანუ ერთგვარად არგაღიზიანება და ამის პარალელურად დასავლეთთან ურთიერთობებით რუსეთის გავლენის დაბალანსება, იქნებოდა ლოგიკის შემცველი. ამას აკეთებდა 90-იანი წლების მეორე ნახევარში ედუარდ შევარდნაძე. ამგვარ პოლიტიკას მაშინ გარკვეული სტაბილიზაცია ქვეყანაში მოჰყვა და ეს ითვლება შევარდნაძის ხელისუფლების – რომელსაც ბევრი კრიტიკოსი ჰყავს – ყველაზე დიდ მიღწევად, რომ მან 90-იანი წლების პირველი ნახევრის ქაოსიდან საქართველო შედარებით დაასტაბილურა სწორედ იმით, რომ რუსეთი დააბალანსა დასავლეთთან ჩამოყალიბებული ახალი ურთიერთობებით.

დღეს ვხედავთ, რომ ქვეყანა, რომელსაც დასავლეთთან ჰქონდა მჭიდრო თანამშრომლობა, იმის ნაცვლად, რომ ლავირებას მაინც ცდილობდეს რუსეთსა და დასავლეთს შორის, მეტწილად დამოკიდებული ხდება რუსეთზე, როგორც უსაფრთხოების, ისე ეკონომიკური თვალსაზრისით, იმდენად, რომ სრულად დაკარგულია დასავლეთის მხარდაჭერა – ევროპის წამყვან ქვეყნებთან ურთიერთობები დასულია ისტორიულ მინიმუმზე.

არსებობს რისკი, რომ რუსეთმა გამოიყენოს საქართველო, მისი უუნარობა საკუთარი ეროვნული ინტერესების დასაცავად – თავისი მიზნების მისაღწევად სამხრეთ კავკასიაში ახალი დესტაბილიზაციისთვის.

ეს სჭირდება რუსეთს იმისთვის, რომ არ დაუშვას სომხეთის შეტრიალება დასავლეთისკენ და აზერბაიჯანის მიერ თავისი სუვერენიტეტის სრული განხორციელება – რუსეთისგან დამოუკიდებელი სუვერენიტეტის.

• ამ ვითარებაში კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება არჩევნები სომხეთში – ეს განსაზღვრავს არამხოლოდ სომხეთის, არამედ სამხრეთ კავკასიის და, მათ შორის, საქართველოს მომავალს?  

ვნახოთ, არჩევნები როგორ ჩაივლის, შემდეგ პრორუსული ძალები როგორ იმოქმედებენ. ამაზე წინასწარ მსჯელობას აზრი არა აქვს. ეს არჩევნები სომხეთში რეფერენდუმია რეალურად სომხეთის დღევანდელი მთავრობის მიერ გატარებული კურსის თაობაზე.

რუსეთში ძალიან ხშირად ღიად ექსტრემისტულ აზრებს გამოხატავენ არამარტო ჟურნალისტებისა და ბლოგერების დონეზე, პრეზიდენტმა პუტინმა პირადად გააჟღერა რამდენჯერმე მუქარა იმის თაობაზე, რომ სომხეთს ძვირად დაუჯდება დასავლური კურსის არჩევა.

პირდაპირი მინიშნება იყო, რომ სომხეთმა შეიძლება გაიზიაროს უკრაინის ბედი. გეოგრაფიული ასპექტი არის ის, რომ საქართველოა სომხეთს და რუსეთს შორის. ასე რომ, წინ ძალიან რთული და დაძაბული პერიოდი გველის.

სამწუხაროდ, ჩვენ, საქართველო, ამ რეალობას ვხვდებით ყველაზე უფრო სუსტი პოზიციიდან, როდესაც ამ ხელისუფლების ქმედებების და მიზანმიმართული პოლიტიკის შედეგად საქართველოს დაკარგული აქვს მისი მთავარი მოკავშირეების მხარდაჭერა. დიდი ალბათობით ასევე შემცირებულია ჩვენი უახლოესი მეზობლების, უშუალო მეზობლების ნდობაც, რომელიც ჩვენ ადრე ყველა სიტუაციაში ბევრად უფრო მაღალ დონეზე გვქონდა.

• თუ დავუშვებთ, რომ ივანიშვილი დამოკიდებულია კრემლის ნებაზე, ამ შემთხვევაში აშშ-ს რა რესურსი რჩება, შეცვალოს არსებული ვითარება? ჩანს, რომ სამხრეთ კავკასიის რეგიონში ტრამპის ინტერესი ისევ აქტიურია, საქართველოში კი, ამერიკას დიდი რესურსი აქვს დახარჯული… 

შეერთებულ შტატებს უკვე აქვს ნაჩვენები, რომ ის რეგიონულ პროექტებს სამხრეთ კავკასიაში განიხილავს აზერბაიჯანისა და სომხეთის კონტექსტში. საქართველო შეერთებული შტატების გათვლებიდან უკვე ამოვარდნილი თუ არ არის, ყოველ შემთხვევაში, აქტიურად არ ფიგურირებს. ამაზე პასუხისმგებლობა მთლიანად ეკისრება ივანიშვილის ხელისუფლებას, ბუნებრივია.

მომავალში საქართველოს მხრიდან ღიად პრორუსული პოლიტიკის გატარების შემთხვევაში, საქართველო  აღმოჩნდება იზოლირებული ამ რეგიონული პროექტებიდან და ასევე გარანტირებულად ვიხილავთ სანქციებს, რომელთა ინიციირება აქამდე ხდებოდა მხოლოდ კონგრესის დონეზე.

• შეიძლება სანქციებს ჰქონდეს ისეთი ეფექტი, რომ ამის გამო გახდეს იძულებული ივანიშვილი, უარი თქვას პრორუსულ კურსზე? 

სანქციები იშვიათად ახდენენ „მკურნალ ეფექტს“, მაგრამ სანქციებს შეუძლია რეჟიმის დასუსტება. შეიძლება, სწორედ აი ეს ეფექტი ვიხილოთ.

ჩემი აზრით, ივანიშვილს და მის რეჟიმს არჩევანი დიდი ხნის წინ აქვს გაკეთებული სწორედ იმ გათვლით, რომ მათ ქმედებებს მოჰყვებოდა სანქციები. აქამდე დაწესებული ყველა სანქცია იყო რბილი და უფრო გამაფრთხილებელი ხასიათის, მაგალითად, თავად ივანიშვილი არის უკვე კარგა ხანია სანქცირებული შეერთებული შტატების მიერ, მაგრამ ეს უფრო გამაფრთხილებელია – ის არ ეხება მის აქტივებს, როგორც ფიზიკურ, ისე ფინანსურ აქტივებს, ის არ ეხება მისი ოჯახის წევრებს, თუმცა ჩვენ ვნახეთ მისი რეაქცია.

• თუმცა კობახიძე აკრიტიკებს აშშ-ს წინა ადმინისტრაციას, ახალზე კი ამბობს, სტრატეგიული პარტნიორობის განახლება გვინდაო… 

მაგრამ ის ხომ ამ ადმინისტრაციას პასუხობს, ჩვენ არ ვართ თქვენი სკოლის მოსწავლეები, რომ რამე გვქონდეს გამოსასწორებელიო. ეს პასუხი არის ზუსტად წინააღმდეგობაში იმასთან, რასაც ისინი ამტკიცებენ. აგერ არის რუბიო, რომელიც ამბობს, მე ვხედავ რაღაც პოზიტიურს და მაქვს იმედი უკეთესობის და ამას რომ ასე პასუხობ, ეს არის ძალიან ნათელი და უარყოფითი სიგნალი.

• რა პერსპექტივა რჩება საქართველოს ამ გადასახედიდან? სომხეთის შებრუნება დასავლეთისკენ ვერ გახდება ფაქტორი იმისკენ, რომ საქართველომაც დააღწიოს თავი რუსეთს? 

სომხეთის შემობრუნება დასავლეთისკენ საქართველოსთვის წარმოადგენს უკიდურესად პოზიტიურ ისტორიულ შესაძლებლობას. მაშინ, როდესაც საქართველო ადგა დასავლურ კურსს, მის მიერ ისტორიული ამოცანის მიღწევის შემთხვევაში, ზურგში გვრჩებოდა რუსეთის მოკავშირე, რომელიც აღმოჩნდებოდა ევროკავშირის წევრი საქართველოს საპირისპირო მხარეს.

სომხეთთან ჩვენ მოგვიწევდა საბაჟო და სავიზო კონტროლის შემოღება, როგორც ევროკავშირის წევრ ქვეყანას მომავალში, ქვეყანასთან, რომელიც გაერთიანებული იყო ევრაზიულ კავშირში, ევრაზიულ საბაჟო კავშირში და რუსეთის ლიდერობით სამხედრო კავშირში – კუხოში.

შესაბამისად, სომხეთის შემობრუნება დასავლეთისკენ ამ პოტენციურ პრობლემას ხსნის და ეს ორი ქვეყნის ერთობლივ სიარულს დასავლეთში უფრო ადვილს გახდის. ეს იყო ისტორიული შესაძლებლობა, ისევე, როგორც სომხეთთან მშვიდობის მიღწევა აზერბაიჯანისთვის ხსნის რეგიონული თანამშრომლობის ახალ შესაძლებლობებს. რეგიონის უფრო მეტი უსაფრთხოება, უფრო მეტი სტაბილურობა ისევ და ისევ ჩვენს ინტერესშია.

დღეს მთავარ ფაქტორად, რომელიც სამხრეთ კავკასიის რეგიონული განვითარების პერსპექტივას კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს, არის რუსეთის მიერ კონტროლირებადი, ან სულ მცირე პრორუსული ხელისუფლების არსებობა საქართველოში, რომელიც ამ სურათში აღარ ეწერება.

პროგნოზს ვერ გავაკეთებ, უამრავი მოულოდნელობა შეიძლება არსებობდეს, მაგრამ მე შემიძლია ვთქვა ძალიან მარტივი რამ – თუ საქართველოს კურსი გაგრძელდა დღევანდელი კურსით, საქართველო აღმოჩნდება უფრო ღრმა პოლიტიკურ და ეკონომიკურ იზოლაციაში, ვიდრე ის არის დღეს.

„არქის“ დამფუძნებელმა, ივლიანე წულაიამ ქობულეთის სანაპიროზე ახალი პროექტის დაწყების შესახებ პომპეზურად დაანონსა. პრეზენტაცია სანაპიროზე, ზღვისა და აფრებიანი გემების ფონზე გამართეს.

კომპანიის ინფორმაციით, სანაპიროზე „ქობულეთი რიზორთის“ საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე „Swissotel Kobuleti Beach Resort“-ის ბრენდის სასტუმრო-რეზიდენციული საკურორტო კომპლექსი უნდა აშენდეს, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური პროექტი უნდა იყოს საქართველოში.“

მიწის ნაკვეთი, რომელზეც მშენებლობას „ქობულეთი რიზირთი“ გეგმავს, თბილისის მერმა კახა კალაძემ 2019 წელს 10 მილიონ აშშ დოლარად გაყიდა, თუმცა საჯარო რეესტრის ამონაწერში ის კრედიტორად ისევ ფიქსირდება. მყიდველი კომპანიის მფლობელი ივლიანე წულაია კახა კალაძის მეჯვარეა.

საქმე ისაა, რომ ხელშეკრულების მიხედვით, მყიდველს, შპს „ქობულეთი რიზორთ დეველოფმენთს“ კახა კალაძისთვის 10 მილიონი დოლარი [ეკვივალენტი ლარში] 5 წლის განმავლობაში უნდა გადაეხადა. როგორც ჩანს, კომპანიას თბილისის მერის ვალი ისევ აქვს.

საჯარო რეესტრის ამონაწერით, „ნასყიდობის ფასის სრულად გადახდამდე, შპს „ქობულეთი რიზორთ დეველოფმენთს“ გამყიდველის წერილობითი თანხმობის გარეშე არ აქვს უფლება, განახორციელოს შპს „კოლხეთის“ [ამ კომპანიის საკუთრებაში იყო ქონება] კაპიტალში 100%-იანი წილის მთლიანად ან ნაწილობრივი გასხვისება ან/და უფლებრივად დატვირთვა. საფუძველი: 02.12.2019წ. წილის ნასყიდობის ხელშეკრულება.“

პრეზენტაციაზე კომპანიის ოფიციალურმა მფლობელმა, ივლიანე წულაიამ 300 მილიონიანი ინვესტიცია დაანონსა, პროექტის პარტნიორებად კი სამშენებლო კომპანია „ნექსთი“ და თიბისი ბანკი დაასახელა.

მართალია, პრეზენტაცია შედგა, როგორც ახალი პროექტის, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ ის უფრო კარგად დავიწყებული ძველია, ვიდრე ახალი.

ზოგადად, ქობულეთში უკვე დამკვიდრებულ პრაქტიკად იქცა, როცა პროექტებს პომპეზურად აანონსებენ და შემდეგ წლების განმავლობაში ვერ იწყებენ, იწყებენ და ვერ ასრულებენ ან ინვესტორებად წოდებულები წლების შემდეგ თავადაც ინვესტორებს ეძებენ აღებული ვალდებულების შესასრულებლად. ზურაბ პატარაძესაც დაუსრულებელი დახვდა რამდენიმე ისეთი პროექტი, რომელიც თავად დაანონსა 2017 წელს, მისი „წინა თავმჯდომარეობის“ დროს.

„ქობულეთი რიზორთის“ 100 პროცენტი „ქობულეთი რიზორთ დეველოფმენთს“ ეკუთვნის. 2026 წლამდე შპს „ქობულეთი რიზორთ დიველოფმენთის“ წილებს „ქობულეთი კაპიტალი“ [85%] და „ეიაჯი კაპიტალი“ [15%]  ინაწილებდნენ. 2026 წელს კომპანიის მონაცემებში ცვლილებები არაერთხელ შეიტანეს. მათ შორის „ეიაჯი კაპიტალის“ წილები ხუთი პროცენტით შემცირდა და ამ 5 პროცენტს „ნექსთ ქობულეთი რეზორტი“ ფლობს. [„ეიაჯი კაპიტალის“ მესაკუთრე კი უკრაინის მოქალაქეა]

• „ქობულეთი კაპიტალის“ წილები კი ასე ნაწილდება:

ივლიანე წულაია საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტში „ოცნების“ მაჟორიტარი იყო. პარლამენტში ის არ აქტიურობდა – პოლიტიკური განცხადებები არ გაუკეთებია და, ძირითადად, „ოცნების“ ინიცირებულ პროექტებს ეთანხმებოდა.

სამაგიეროდ, ამ წლების განმავლობაში უფრო გააქტიურდნენ და მშენებლობის მასშტაბები გაზარდეს დეპუტატის კომპანიებმა, ამ პერიოდში მის სამშენებლო ბიზნესს ძირითადად ძმა – თენგიზ წულაია ხელმძღვანელობდა.

ივიანე მინიმუმ სამი ათეული კომპანიის მფლობელია და მთელი ქვეყნაში მასშტაბურ სამშენებლო პროექტებს ახორციელებს.

მასშტაბური პროექტის დაანონსებას უახლოეს მომავალში „ნექსთან“ ერთად ივლიანე წულაიას ძმა, თენგიზ წულაიაც გეგმავს. მან და „ნექსთის“ დამფუძნებელმა კახა დევაძემ დააფუძნეს კომპანია – შპს „ბათუმი ლენდმარკი“, რომელმაც ბათუმში, გაგარინისა და ხახულის ქუჩებს შორის 10 ჰექტარზე მეტი მიწა იყიდა [107 586 კვ.მეტრი].

2016-2025 წლებში თენგიზ წულაიამ „ოცნებას“ სხვადასხვა არჩევნების დროს, 165 000 ლარი შესწირა. კახა დევაძის შენატანი კი „ოცნების“ ბიუჯეტში 220 000 ლარია 2021 წლიდან დღემდე.

2 ჰეტრამდე [19 767 კვ.მეტრი] გამწვანებული ფართობი ქობულეთის სანაპიროზე, სადაც „არქი“ მშენებლობის დაწყებას აანონსებს, 2011 წლიდან დღემდე მწვანე თუნუქის ღობით არის შემოღობილი. ამ ადგილზე პროექტის განხორციელებაზე პირველი განაცხადი კომპანიამ ქობულეთის მერიაში 2022 წელს შეიტანა.

განაშენიანების დეტალური გეგმა კი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულომ 2023 წელს დაამტკიცა.

განაშენიანების დეტალური გეგმის მიხედვით, პროექტი „გრუნტთან შეხების წერტილიდან არაუმეტეს 40 სართულიანია“. ეს იმას ნიშნავს, რომ ამას მიწისქვეშა სართულებიც დაემატება. განაშენიანების დეტალურ გეგმას თან არ ახლავს პროექტის რენდერი, მხოლოდ ესკიზით შემოიფარგლენ, თუმცა პრეზენტაციაზე თქვეს, რომ პროექტი სამი ბლოკისგან შედგება, ანუ დაახლოებით ისეთი იქნება, როგორიც ესკიზზეა.

• მწვანე ქალაქი – პომპეზურად დაანონსებული პროექტი, რომელიც არ შედგა

ქობულეთში კიდევ ერთი მრავალმილიონიანი პროექტი „ოცნების“ ხელისუფლებამ 2019 წელს დააანონსა. ე.წ. „მწვანე ქალაქის“ მშენებლობა ქობულეთში უკვე დასრულებული უნდა იყოს, თუმცა ის ჯერ არ დაწყებულა. მეტიც, კომპანიას [შპს „გრინ რიზორტს“] არც გზშ აქვს მომზადებული და, შესაბამისად, არც მშენებლობის ნებართვა აქვს.

„გრინ რიზორტს“ ქობულეთში ჯამში 1 796 308 კვადრატული მეტრი ფართობის მიწის ნაკვეთი გადასცეს პირდაპირი წესით და პირობებით, რაშიც 6 040 265 ლარი გადაიხადა. 2019 წელს ამ ქონების საბაზრო ღირებულება 32 333 544 ლარი იყო.

მიწის ნაკვეთები ამ ფასად სამხარაულის ექსპერტიზის ეროვნულმა ბიურომ 2019 წლის 5 თებერვალს შეაფასა, ქონება კი 21 მარტს გაიყიდა.

საქართველოს მაშინდელი პრემიერ-მინისტრისა და აჭარის მთავრობის თავმჯდომარის განცხადებებით, ქობულეთში ამ მიწის ნაკვეთზე ნახევარი მილიარდი ლარის ინვესტიცია უნდა განხორციელებულიყო. ნასყიდობის ხელშეკრულებით კი, რომელიც „ბათუმელებს“ აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროდან მოაწოდეს, ინვესტორს არანაკლებ 250 მილიონი ლარის ინვესტიციის ჩადების ვალდებულება აქვს.

ქობულეთის მუნიციპალიტეტმა „მწვანე ქალაქის“ პროექტისთვის გრგ 2019 წლის ივლისში დაამტკიცა, კომპანიამ გზშ-ს პროცედურებიც წამოიწყო, თუმცა საბოლოოდ გზშ აღარ მოუმზადებია. გარემოს დაცვის სამინისტროს დასკვნით კი პროექტის განსახორციელებლად გზშ სავალდებულოა.

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროსა და კომპანიას შორის დადებული ხელშეკრულებით, „გრინ რეზორტს“ მშენებლობა ხელშეკრულების გაფორმებიდან 26 თვეში, ანუ 2021 წლის მარტში უნდა დაეწყო.

ამ ხელშეკრულების გაფორმებიდან თითქმის 7 წელი გავიდა. კომპანიას არც მშენებლობა დაუწყია და არც შესაბამისი ნებართვა აქვს. როგორც აღმოჩნდა, ის ხელშეკრულებას არ არღვევს იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ ვალდებულებების შესრულების გრაფიკში სამინისტროსთან შეთანხმებით ცვლილებები შედის. შესაბამისად, ამა თუ იმ ეტაპის შესრულების გადავადება ხდება.

აღნიშნულ ხელშეკრულებაში ცვლილება მინიმუმ ექვსჯერ არის შეტანილი.

ამ თემაზე ვრცლად: რატომ არ დაიწყო ქობულეთში „მწვანე ქალაქის“ მშენებლობა

ბოლო, „შეთანხმების აქტი N6“ – აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროსა და „გრინ რიზორტს“ შორის 2023 წლის ოქტომბერში გაფორმდა. რაზე შეთანხმდნენ სამინისტრო და კომპანია უცნობია.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს, თუ რატომ არ დაიწყო პროექტი, რის საფუძველზე გადაიდო მისი განხორციელება და როდის უნდა დაიწყოს სამუშაოები? ამ კითხვებზე პასუხს სამინისტროში დაგვპირდნენ, თუმცა ამ დრომდე არ მიგვიღია. სამინისტროს პასუხს მიღების შემთხვევაში აქვე მოგაწვდით.

ქობულეთის მუნიციპალიტეტში კი „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ 2020 წლის შემდეგ აღნიშნულ პროექტთან დაკავშირებით მათ შპს „გრინ რიზორტი“ აღარ დაჰკავშირებია.

საჯარო რეესტრის 2026 წლის ბოლო ამონაწერით, „გრინ რიზორტის“ წილებს თანაბრად იყოფენ ჩეხეთის სამი და ერთიც სლოვაკეთის მოქალაქე – რადეკ ბრაზდა, რომან ვივოდა, მარეკ საკ [სამივე ჩეხეთი] და ლევან შერაზადიშვილი [სლოვაკეთი].

აღსანიშნავია, რომ კომპანიის პარტნიორთა 2025 წლის 24 დეკემბრის კრების ოქმით, ლევან შერაზადიშვილს მიეცა თანხმობა თავისი 25 პროცენტი წილი გაასხვისოს ერთ-ერთ პარტნიორ რომან ვივოდაზე.

წილის გასხვისებაზე თანხმობის მიღების მიუხედავად, 2026 წლის ამონაწერით, კომპანიის 25 პროცენტს ისევ ლევან შერაზადიშვილი ფლობს.

ლევან შერაზადიშვილი 50% წილს ფლობს ასევე შპს „ელერ კომპანიში“ და ამავე კომპანიის ერთ-ერთი დირექტორია.

შპს „ელერ კომპანი“ კი ქობულეთში, აღმაშენებლის #379-ის მიმდებარედ [ფიჭვნარში], ცალკე, 40-მილიონიან ინვესტიციას ახორციელებს [საკუთრებაში გადაცემულ მიწის ნაკვეთზე 240-ნომრიანი სასტუმრო, რომელშიც გამაჯანსაღებელი ცენტრი, ღია და დახურული აუზი, საკონფერენციო დარბაზი, სპაცენტრი, რესტორნები და კაფეები განთავსდება].

„გრინ რეზორტის“ და მისი პარტნიორების შესახებ ვრცლად ნახეთ ამ ბმულზე: ქობულეთში დაანონსებული 500-მილიონიანი პროექტი 250 მილიონზე გაფორმებული ხელშეკრულებით 

• „კრისტალ ბილდინგის“  პროექტი, რომლის დაწყების პრეზენტაციაზე კაფსულა ზურაბ პატარაძემ 2017 წელს საზეიმოდ ჩადო.

კომპანიას, რომელსაც ზღვის პირველ ზოლში, ქობულეთის პარკის გაგრძელებაზე პარკზე დიდი ტერიტორია, 7 ჰექტარზე მეტი ფართობი მიჰყიდეს, ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულება ამ დრომდე არ შეუსრულებია. სამაგიეროდ, მოახერხა და აჭარის მთავრობისგან 2017-2018 წლებში იაფად ნაყიდი არაერთი ქონება სარფიანად გადაყიდა.

შპს „კრისტალ ბილდინგს“ სახელმწიფოს ქონება, 3 ჰექტარზე მეტი ფართობი ქობულეთის სანაპიროზე, ფიჭვებით გამწვანებულ ზოლში აჭარის მთავრობამ 1 მილიონ 648 000 ლარად და ინვესტიციის განხორციელების ვალდებულებით მიჰყიდა.

კომპანიამ ვერც ხელშეკრულების თავდაპირველი ვერსიით და ვერც შემდგომ განახლებულ ვადებში აღებული ვალდებულების შესრულება ვერ შეძლო. მათ შორის, თავდაპირველი ვერსიით გათვალისწინებულ ვადებში ვერც ქონების ღირებულება გადაიხადა.

ეს კომპანია წლების განმავლობაში იღებდა ყველანაირ შეღავათს, რაც კი შეიძლებოდა მიეღო აჭარის მთავრობისგან, რომელმაც ქონება პირობებით, თუმცა იაფად გაასხვისა.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, ქონების შესყიდვიდან მეცხრე წელს „კრისტალ ბილდინგმა“ წილების 50 პროცენტი სარფიანად გაყიდა. თუმცა კომპანიას გადახდილი ფასის გასაჯაროება არ სურს.

საჯარო რეესტრში ატვირთული ნასყიდობის ხელშეკრულება ეყრდნობა პარტნიორთა შეთანხმებას, სადაც 50 პროცენტის გასხვისების ფასი დაფიქსირებულია, თუმცა ხელშეკრულებაში პირდაპირ წერენ, რომ ამ დოკუმენტს რეესტრს არ წარუდგენენ „მისი კონფიდენციალურობის პირობიდან გამომდინარე.“

____

ამ თემაზე ვრცლად:

საქართველოში მურა დათვის საკონსერვაციო სტატუსისა და პოპულაციის მდგომარეობაზე არსებული მონაცემების განახლება იგეგმება. შესაბამისი კვლევის ჩატარებაზე გარემოს დაცვის სამინისტრომ ტენდერი 400 ათასი ლარით გამოაცხადა.

კვლევის შედეგად უნდა მოხდეს ასევე ადამიანსა და მურა დათვის კონფლიქტის რისკების შეფასება და მომზადდეს მურა დათვის თავდასხმების ცხელი წერტილების რუკა.

მურა დათვი წითელ ნუსხაშია შეტანილი.

„წითელი ნუსხის“ განახლება ხორციელდება ყოველ ათ წელიწადში ერთხელ. სახეობების სტატუსის შეფასებისთვის საჭიროა ინფორმაციის განახლება და დამატებითი კვლევების წარმოება.

აღსანიშნავია, რომ საქართველოს დაცულ ტერიტორიებზე მიმდინარეობს მურა დათვის მონიტორინგი, თუმცა სახეობების საკონსერვაციო სტატუსის განახლებისა და პოპულაციის მდგომარეობის დადგენის მიზნით, საჭიროა დამატებითი კვლევა და საქართველოს მთლიანი ტერიტორიის [მათ შორის დაცული ტერიტორიების გარეთ არსებული ტერიტორიის] დაფარვა.“ – წერს სამინისტრო.

ტენდერის პირობის მიხედვით „კვლევის მიზანია მურა დათვის (Ursus arctos) საკონსერვაციო სტატუსისა და პოპულაციის მდგომარეობის შესახებ არსებული მონაცემების განახლება, დაზუსტება და ახალი, სარწმუნო ინფორმაციის მოპოვება ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის [IUCN] საბჭოს მიერ დამტკიცებული „წითელი ნუსხის“ უახლესი კრიტერიუმების [„The Guidelines for Using the IUCN Red List Categories and Criteria“ version 16, March 2024] შესაბამისად.

ტენდერში გამარჯვებულმა ხელშეკრულების გაფორმებიდან ერთ თვეში, ტენდერის პირობების გათვალისწინებით უნდა შეიმუშაოს კვლევის მეთოდოლოგია და გეგმა-გრაფიკი; 2026 წლის პირველ სექტემბრამდე უნდა წარადგინოს შუალედური, ხოლო 2026 წლის 15 დეკემბრამდე საბოლოო ანგარიში.

ტენდერის მიხედვით:

მეთოდოლოგია იმგვარად უნდა იყოს შერჩეული, რომ კვლევის შედეგად მიღებული მონაცემები იყოს სარწმუნო და პასუხობდეს ტექნიკური დავალების მიზანს. კვლევის შედეგად უნდა მოხდეს:

• პოპულაციის მდგომარეობის შეფასება;
• IUCN-ის წითელი ნუსხის კრიტერიუმების მიხედვით საკონსერვაციო სტატუსების განახლება;
• პოპულაციების ზომის, არეალის [EOO, AOO], ჰაბიტატის მდგომარეობისა და საფრთხეების ანალიზი;
• ადამიანსა და მურა დათვის კონფლიქტის რისკების შეფასება;
• გრძელვადიანი გადარჩენის უზრუნველსაყოფად რეკომენდაციების შემუშავება.

შუალედური ანგარიში უნდა ასახავდეს განხორციელებული საველე სამუშაოების პირველად შედეგებს – საველე გასვლების შედეგად მოპოვებული ინფორმაცია, მათ შორის ჰაბიტატების მდგომარეობისა და პოტენციური საფრთხეების შესახებ ანალიზი, ადამიანსა და მურა დათვის კონფლიქტის რისკების შეფასება.

საბოლოო ანგარიში კი უნდა მოიცავდეს სრულ ინფორმაციას საკვლევი სახეობისთვის: პოპულაციის შეფასება [ზომა, სიმჭიდროვე]; გავრცელების რუკები; მურა დათვზე მოქმედი საფრთხეების ანალიზი [ჰაბიტატების კარგვა, დეგრადაცია, ბრაკონიერობა და სხვ.]; IUCN-ის კრიტერიუმების შესაბამისად მინიჭებული სტატუსის დასაბუთების ანგარიში.

ასევე, რეკომენდაციები კონსერვაციისა და მართვისთვის; შევსებული მეტა-მონაცემების ფაილი. სახეობის მონიტორინგის საკვლევი არეალები, გეგმა-გრაფიკი და
მონიტორინგისთვის რეკომენდებული მეთოდოლოგია. მურა დათვის თავდასხმების ცხელი წერტილების რუკა.

ტენდერში წინადადებების მიღება დღეს, 2026 წლის 5 ივნისს დაიწყო და 8 ივნისს დასრულდება.

__________________________________

მთავარი ფოტო: დათვი მტირალას ეროვნულ პარკში

ამ თემაზე:

შსს-ს ინფორმაციით, მესტიის მუნიციპალიტეტში დამატებით 47 მაინერი ამიიღეს.

„აღნიშნული მოწყობილობების საშუალებით, ადგილობრივები დიდი რაოდენობით ელექტროენერგიის უკანონო და მართლსაწინააღმდეგო მოხმარებით, სისტემატურად ახდენდნენ ციფრული ვალუტის გენერირებას და არალეგალური შემოსავლების მიღებას“ – წერს შსს.

უწყების ინფორმაციით, გრძელდება საგამოძიებო მოქმედებები დანაშაულში მონაწილე სხვა პირების გამოვლენისთვის.

გამოძიება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 229-ე პრიმა მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით მიმდინარეობს, რაც 3 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

გუშინ, 4 ივლისს, პოლიციამ ასევე განაცხადა, რომ მესტიაში, ექვსი სხვადასხვა ადგილიდან 148 ე.წ. მაინერი ამოიღო.

„ეს არის კრიპტოვალუტის მწარმოებელი სპეციალური მოწყობილობა, რომლითაც ადგილობრივები ენერგორესურსებს მოიპოვებდნენ“ – წერს შსს.

თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში დააკავეს პირი, რომელიც, შსს-ს ცნობით, ამერიკის შეერთებული შტატების გამოძიების ფედერალური ბიუროს (FBI) მოთხოვნის საფუძველზე იძებნებოდა სხვადასხვა დანაშაულისთვის.

„მათ შორის, დანაშაულებრივი საქმიანობის ხელშეწყობისა და თანამონაწილეობის, დანაშაულებრივი შეთქმულებისა და ფულის გათეთრების ბრალდებებით.

ამჟამად დაკავებულის მიმართ კანონით გათვალისწინებული საექსტრადიციო პროცედურები მიმდინარეობს“- წერს შსს.

არასამთავრობო ორგანიზაცია „საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველომ  ევროპის ადამიანის უფლებათა სასამართლოში კიდევ ერთი მოქალაქის საჩივარი გაგზავნა, საპროტესტო აქციაში მონაწილეობისთვის 5 000 ლარით დაჯარიმების გამო.

„ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში კიდევ ერთი საჩივარი გავგზავნეთ.

სისტემური რეპრესიისა და უკანონობის მორიგი მსხვერპლი GCRT-ის თანამშრომელი, კლინიკური ფსიქოლოგი თინათინ ჯავახიშვილია, რომელიც წლებია წამების მსხვერპლთა რეაბილიტაციის პროგრამებში მუშაობს.

პროტესტში მონაწილეობის გამო,  5 000-ლარიანი ჯარიმა მას უსამართლოდ და უხეში საპროცესო დარღვევებით დააკისრეს. მისთვის არც ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი ჩაუბარებიათ და არც სასამართლოს სხდომაზე დასწრების შესაძლებლობა მიუციათ.

ეს არის გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ მიზანმიმართული უსამართლობა“- წერს „გამჭვირვალობა-საქართველო“.

რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა, სერგეი ლავროვმა, რუსულ პროპაგანდისტულ „იზვესტიასთან“ საქართველოზე წარსულ დროზე საუბრისას ახსენა აშშ-ის ყოფილი სახელმწიფო მდივნის, კონდოლიზა რაისის ხშირი ვიზიტები საქართველოში და თქვა – „სრულიად აშკარა იყო, რომ სურდათ რუსეთისგან მოეგლიჯათ საქართველო…“

დღევანდელობაზე საუბრისას კი ლავროვმა საქართველოს ხელისუფლების პრაგმატულობას გაუსვა ხაზი, ამავდროულად კი ევროკავშირის „გასაშავებლად“ კი ყალბი ინფორმაციები მოიშველია.

„რაც შეეხება საქართველოს ამჟამინდელი ხელმძღვანელობას, ისინი ადასტურებენ კურსს ევროკავშირისკენ, თუმცა იციან, რომ ასეთ შემთხვევაში საქართველო ვეღარ იქნება ის ქვეყანა, რომელიც ცნობილია თავისი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებით.

ნებისმიერი სასოფლო-სამეურნეო ქვეყანამ, რომელიც ევროკავშირის გაფართოების ეტაპზე შევიდა, მეორე თუ მესამე „ტალღის“ დროს, დაკარგა თავისი სასოფლო-სამეურნეო ინდუსტრია, რადგან ამ გაერთიანებას ჰყავს თავისი „მეტრები“ საკუთარი სოფლის მეურნეობით, ფერმერებითა და ინტერესებით.

ამჟამად, საქართველოს ვაჭრობის 70% რუსეთსა და დსთ-ს სხვა ქვეყნებზე მოდის. მნიშვნელოვანი წილი ასევე ჩინეთთან და სხვა ქვეყნებთანა.

ეს ყველაფერი სერიოზულად დადგება კითხვის ნიშნის ქვეშ, თუ საქართველო ევროკავშირში შევა, იმის გათვალისწინებით, თუ რა მოთხოვნებს უყენებს ბრიუსელი ახალ წევრებს. რომ აღარაფერი ვთქვათ რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებთან შეერთების მოთხოვნაზე, ევროკომისიის ყველა საგარეო პოლიტიკური ქმედების აღიარების მოთხოვნაზე…

მჯერა, რომ ახლა საქართველოში პრაგმატიკოსები არიან, როგორ უკვე ვთქვი. ჩვენ რეგულარულ ურთიერთობებს ვინარჩუნებთ. რუს ტურისტებს უყვართ საქართველოს ბუნება და ქართული სტუმართმოყვარეობით ტკბობა“.

ისრაელის სპეციალური დაზვერვის სამსახურს, „მოსადს“, პირველად უხელმძღვანელებს პირი, რომელიც ემიგრანტია ყოფილი საბჭოთა კავშირიდან.

1990 წელს ბელარუსიდან ისრაელში რეპატრირებული გენერალ-მაიორი რომან ჰოფმანი ისრაელის პრემიერ-მინისტრმა ბენიამინ ნეთანიაჰუმ 2 ივნისს წარადგინა ამ პოსტზე.

ფიცის დადების ცერემონიაზე ნეთანიაჰუმ გენერალ ჰოფმანის მთავარ მისიად ირანის რეჟიმის განადგურება დაასახელა.

ნეთანიაჰუს მრჩეველმა დიმიტრი გენდელმანმა ჰოფმანის „მოსადის“ ხელმძღვანელად დანიშვნას „ისტორიული მნიშვნელობის მოვლენა“ უწოდა. „ეს არის ყველაზე მაღალი უსაფრთხოების თანამდებობა, რაც კი ოდესმე ეკავა ყოფილი საბჭოთა კავშირიდან ემიგრანტების წარმომადგენელს ისრაელის ისტორიაში“, – დაწერა მან Telegram-ზე.

მოსადის დირექტორად ჰოფმანის  დანიშვნას წინ უძღოდა სასამართლო პროცესი, რომელიც უკავშირდებოდა ისრაელელი 17 წლის ბლოგერის საქმეს.

„დოიჩე ველეს“ ცნობით, 2022 წელს, როცა ჰოფმანი ისრაელის თავდაცვის ძალებს, „ცახალს“ მეთაურობდა, მის დაქვემდებარებაში მყოფმა ერთ-ერთმა ოფიცერმა გადმოიბირა 17 წლის ისრაელელი ბლოგერი ური ელმაკაისი საინფორმაციო ომის ფარგლებში არაბულ ენაზე ინფორმაციის გასავრცელებლად. მოზარდი ისრაელის უსაფრთხოების სამსახურმა დააკავა, რომელმაც ამ გადმობირების შესახებ არ იცოდა და მოზარდმა წელიწად-ნახევარი წინასწარი პატიმრობაში გაატარა, სანამ ბრალდებები არ მოუხსნეს, მას შემდეგ, რაც მისი „ცახალთან“ თანამშრომლობა დადასტურდა.

სწორედ ამ მოზარდმა შეიტანა სარჩელი რომან ჰოფმანის „მოსადის“ დირექტორად დანიშვნის წინააღმდეგ, იმ მოტივით, რომ მან სამართალდამცავ ორგანოებს მასთან თანამშრომლობის შესახებ არ აცნობა.

1 ივნისს ისრაელის უმაღლესმა სასამართლომ საჩივარი არ დააკმაყოფილა. სასამართლომ აღიარა გოფმანის შეცდომები საქმეში, მაგრამ ვერ დაადგინა დარღვევები, რომლებიც გენერლის, როგორც „მოსადის“ უფროსის პოსტზე კანდიდატის დისკრედიტაციას მოახდენდა.

ბათუმის საბავშვო ბაღებში რეგისტრაციის პირველი ეტაპი 5 ივნისს, 10:00 საათზე დაიწყება და 25 ივნისის 00:00 საათამდე გაგრძელდება.

ბათუმის საბავშვო ბაღების გაერთიანების ინფორმაციით, პირველ ეტაპზე რეგისტრაციას გაივლიან და ეტაპობრივად ჩაირიცხებიან, პრიორიტეტით გათვალისწინებული სტატუსის მქონე აღსაზრდელები:

• ოჯახი, რომელიც რეგისტრირებულია სოციალურად დაუცველი ოჯახების მონაცემთა ერთიან ბაზაში და რომელთა სარეიტინგო ქულა შეადგენს 100 000 და ნაკლებს;
• მრავალშვილიანი (ოთხი და მეტი შვილი 18 წლამდე) ოჯახები;
• მარტოხელა დედები;
• საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის მებრძოლები და ომში დაღუპულთა ოჯახები;
• სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროების მქონე ბავშვები;
• ერთი ოჯახიდან მეორე და ყოველი მომდევნო აღსაზრდელი (დედმამიშვილები);
• (ამ სტატუსით მოსარგებლის ერთ-ერთი დედმამიშვილი ახალი სასწავლო წლისთვის უნდა იყოს ბათუმის საბავშვო ბაღების გაერთიანებაში შემავალი რომელიმე საბავშვო ბაღის აღსაზრდელი);
• იძულებით გადაადგილებული საქართველოს მოქალაქეები (დევნილები);

ბაღების გაერთიანების ინფორმაციით, რეგისტრაციის მეორე ეტაპი დაიწყება 2026 წლის 1 ივლისს, 10:00 საათზე და ბათუმის საბავშვო ბაღებში რეგისტრაცია გაგრძელდება ბაღებში ადგილების შევსებამდე.

„ვებგვერდზე რეგისტრაცია და ავტომატური ჩარიცხვა მოქალაქეებს შეეძლებათ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მითითებულ ბაღში შესაბამის ასაკობრივ ჯგუფში იქნება თავისუფალი ადგილი, წინააღმდეგ შემთხვევაში ეკრანზე გამოჩნდება შეტყობინება: ჯგუფში ადგილები არ არის.

სასურველ საბავშვო ბაღში ჩარიცხვის შემდეგ, 10 დღის ვადაში მშობელმა საბავშვო ბაღის გამგეს უნდა წარუდგინოს შემდეგი დოკუმენტაცია:

• მშობლების პირადობის მოწმობის ასლი;
• აღსაზრდელის დაბადების მოწმობის ნოტარიულად დამოწმებული ასლი;
• ჯანმრთელობის ცნობა (ფორმა 100);
• ფერადი ფოტო (ორი ცალი 3X4);
• ID ბარათის შემთხვევაში ცნობა საცხოვრებელი ადგილის შესახებ (გაცემული უფლებამოსილი ორგანოს მიერ).

ბაღების გაერთიანების ინფორმაციით, საბავშვო ბაღებში რეგისტრაციის განმახორციელებელი პირი პასუხს აგებს მის მიერ შეყვანილი ინფორმაციის სისწორეზე. „იმ შემთხვევაში, თუ დოკუმენტების წარდგენის შემდეგ აღმოჩნდება, რომ სისტემაში რეგისტრაციის დროს შეყვანილია არასწორი ინფორმაცია, აღსაზრდელი ამოირიცხება ჩარიცხულთა სიიდან.

აღსაზრდელის რეგისტრაციის გადამოწმება შესაძლებელია საიტზე, სადაც მშობელს გადასამოწმებელ ველში შეჰყავს რეგისტრაციის დროს მითითებული ელ-ფოსტა, რის შემდეგაც მას გადაეგზავნება ინფორმაცია აღსაზრდელის შესახებ“- ნათქვამია ბაღების გაერთიანების განცხადებაში.

 ბათუმის მუნიციპალურ საბავშვო ბაღებში რეგისტრაციის აუცილებელი პირობებია:

ბავშვის ერთ-ერთი მშობელი რეგისტრირებული უნდა იყოს, როგორც ქალაქ ბათუმის მაცხოვრებელი და აღსაზრდელი უნდა დარეგისტრირდეს ერთ-ერთი მშობლის რეგისტრაციის ადგილის მიხედვით;

სისტემაში რეგისტრაცია შეუძლია მხოლოდ იმ აღსაზრდელს, რომელსაც შეუსრულდა 3 წელი;

2026 წლის 5 ივნისიდან რეგისტრაციის გავლას შეძლებს ყველა ის ბავშვი, რომელსაც 15 სექტემბრის მდგომარეობით, შეუსრულდა 3 წელი.