Batumelebi

ბათუმში, შარტავას ქუჩაზე, რესტორანმა „თამადამ“ ტროტუარი მიიტაცა და ფეხით მოსიარულეთა გზა ჩაკეტა. „ბათუმელებმა“ ფოტოები, რომლებზეც შემოღობილი ტროტუარია აღბეჭდილი, დღეს, 27 აპრილს, გადაიღო.

მიმდინარე მშენებლობების გამო შარტავას ქუჩაზე გადაადგილება ფეხით მოსიარულეთათვის ისედაც შეზღუდული იყო.

დამატებითმა ბარიერმა და რესტორნის წინ დარგულმა ხეებმა, რომელთა ძირებიც პლაჟიდან აღებული ქვებითაა მოპირკეთებული, სრულად შეუძლებელი გახადა ქვეითებისთვის ამ მონაკვეთზე გადაადგილება. მოქალაქე იძულებულია, რესტორნის მიერ მითვისებული სივრცე გაიაროს და ისე გააგრძელოს გზა.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა რესტორან „თამადას“ იმის გასარკვევად,  აქვს თუ არა რესტორანს ტროტუარზე მსგავსი ტიპის კონსტრუქციის მოწყობის უფლება. დაწესებულების მენეჯერის განცხადებით, ის ამის შესახებ ინფორმირებული არ არის.

მენეჯერი დაგვპირდა, რომ რესტორნის მეპატრონე დაგვიკავშირდებოდა. თუმცა, ამის შემდეგ არავინ დაგვკავშირებია. მოგვიანებით ტელეფონს აღარც მენეჯერმა უპასუხა.

აქვს თუ არა რესტორანს ბათუმის მერიის ნებართვა აღნიშნული კონსტრუქციის მოსაწყობად? ვკითხეთ ბათუმის მუნიციპალურ ინსპექციას.

„შარტავას 11-ში კონსტრუქციის უნებართვოდ განთავსების ფაქტზე მიმდინარეობს საქმისწარმოება“, – გვითხრეს ბათუმის მუნიციპალური ინსპექციის პრესსამსახურში.

პრესსამსახურმა აღარ უპასუხა დამატებით კითხვას, თუ როდის დაიწყო საქმისწარმოება, დაჯარიმებულია თუ არა დამრღვევი და რა ტიპის სანქცია დაეკისრა ობიექტის მეპატრონეს.

მერი ჯინჭარაძე და მისი ოჯახი 1949 წლის ზამთარში შუახევიდან, სოფელ ბარათაულიდან, ყაზახეთში გადაასახლეს.

სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი ახლა 85 წლისაა და „ბათუმელებთან“ იმ ზამთრის საღამოს იხსენებს, ჯარისკაცები რომ მიადგნენ სახლში და გადასახლებაში წასვლა აიძულეს.

„მეტრ-ნახევარი თოვლი იყო, როცა „სალდათები“ მოვიდნენ. ღამე იყო. თავიდან მამაჩემს შეეშინდა და კარი არ გაუღო – რატომ მოვიდა ამ დროს ამდენი ხალხიო?

მერე „სალდათებიდან“ ერთ-ერთმა უთხრა მამაჩემს – კარი გაგვიღე, ცუდ ამბავზე არ ვართ მოსულებიო. შემოიყვანა სახლში, გაათბო, გააშრო.

რომ გაშრენ, „სალდათებმა“, თქვენო, ისეთ ადგილას ყოფილხართ, აქ ვერ იცხოვრებთო. აქედან ორთაბათუმში უნდა გაგასახლოთო. მამაჩემს არსად წასვლა არ უნდოდა, რატომ გვასახლებთო.

„სალდათებმა“ – უნდა გაგასახლოთ, გეგმა გვაქვსო. მამაჩემმა ჰკითხა, ეს გეგმა საიდან მოიტანეთო? თქვენი საბჭოდანო, ასე გვითხრეს.

მაშინ ცოტა კარგად თუ ცხოვრობდა ადამიანი, არ მოსწონდათ ეგ. ბარათაულში იცით როგორი ცხოვრება გვქონდა?  7-8 მეწველი ძროხა გვყავდა, სამი ცხენი, უღელი ხარი, 15 თავი თხა-ცხვარი, 80 თავი სკა. ვუვლიდით და ვიყავით მშვენივრად.

თხები ხომ გვყავდა. „სალდათმა“ უთხრა მამაჩემს – თხა დაკალი და ხორცი წამოიღე, აჭმევ ბავშვებსო. მამაჩემმა ორთაბათუმში თუ უნდა გამასახლოთ, რათ მინდა იქამდე ხორციო.

ადრე დილას, გამთენიას გაგვიყენეს გზას. ჩაგვიყვანეს ხიჭაურში. 100 მანქანა იდგა მწკრივში.  ჩვენ გარდა კიდევ 5-6 ოჯახს ასახლებდნენ. ყველა ერთად მოგვყარეს.

მე ბავშვი ვიყავი, მიხაროდა, სადღაც მივყავდით. უფროსები კი ტიროდნენ, გლეჯდნენ ქვეყანას.

დაგვსვეს ამ ღია მანქანებზე. ღამე ჩავედით ბათუმში. ეშელონი იყო ჩამომდგარი, ჩაგვსვეს ამ მატარებელში და წავიდა მატარებელი. ფოთამდე არ გაჩერებულა. ფოთში „სალდათები“ შემოვიდნენ, ვედროებით სუპი შემოიტანეს და თითო ჭიქა დაგვირიგეს.

9 მოსახლე ერთ ვაგონში ვიყავით. საწოლი არ იყო, იატაკზე ვისხედით. ფოთში საჭმელი რომ გვაჭამეს, ერთი საათი გაჩერდა მატარებელი, მერე დაკეტეს ვაგონის კარი და წავედით. 18 დღე იარა მატარებელმა. ქვანახშირის ღუმელი იყო ვაგონში, 24 საათში ერთხელ შემოდიოდა „სალდათი“, საჭმელი შემოჰქონდა, ამ ღუმელს ანთებდა და ცოტა ქვანახშირს გვიტოვებდა.

• ყაზახეთში

ბოლოს ჩავედით ყაზახეთში. ერთი ყაზახი გამოასახლეს სახლიდან და მის სახლში შეგვასახლეს ჩვენ. მიწური იყო. იატაკის ნაცვლად ტალახი.

არც საწოლი იყო, არც სკამი, არც მაგიდა. საერთოდ არაფერი.

როცა ამ სახლში შეგვიყვანეს, ერთი ბერძენი ქალი მოვიდა. რომ დაინახა არაფერი გვქონდა, წავიდა, თივა მოიტანა და გაგვიფინა იატაკზე. ის ღამე იმ თივაზე გავათენეთ.

მეორე დღეს მაწონი, ყველი და დიდი მჭადი მოგვიტანა. მახსოვს, ის მჭადი რომ ვჭამეთ.

პირველი თვეები გაგვიჭირდა. მერე ყველამ მუშაობა დავიწყეთ. ბამბა იკრიფებოდა. ადვილი იყო ჩემთვის. ას კილო ბამბას ვკრეფდი მარტო. შრომა აღირიცხებოდა შრომადღეებით.

15 შრომადღეს ვაკეთებდი 15 დღეში. ამ შრომადღეზე იძლეოდა 500 გრამი პურის კაკალი, 500 გრამი ბრინჯი, 500 გრამი შაქარი და 1 მანეთი.  ამას მე მარტო ვაკეთებდი, მამაჩემიც მუშაობდა, ჩემი ძმაც და არ გვიჭირდა იქ ჭამა.

ბაზარში ხორცსაც ვყიდულობდით. მცველები გვყავდა და ისინი დაგვყვებოდნენ ბაზარში. ჩვენი სოფლიდან მხოლოდ სამი კილომეტრის რადიუსში შეგვეძლო წასვლა. მის გარეშე ბაზარში ვერ წავიდოდით.

მიწა მოგვცეს, კარტოფილი და სიმინდი დავთესეთ, პურს გვაძლევდნენ, პომიდორი მოგვყავდა და ყველაფერი ავსილი გვქონდა.

მაგრამ „ნაპრინციპ“ რომ წასული ვიყავით, მამაჩემი ლოგინად ჩავარდა. ისე ინერვიულა, რატომ გამასახლესო. რა მქონდა ასეთი გაკეთებული, რატომ გამასახლესო. კომენდატურაში რომ მივედით, იქ გაუკვირდათ, თქვენი რამე დანაშაულობა არსად არააო.

მამაჩემი იყო აქიფ ჯინჭარაძე.

ჯამბული ერქვა იმ სოფელს ყაზახეთში, სადაც ვცხოვრობდით.

• უკან დაბრუნება

სტალინმა მოგვცა საბუთი, რომ თქვენ თავისუფალი ხართ და წახვალთ სახლებშიო. მახსოვს ის დღე, როცა ბოძზე მიმაგრებულმა რადიომ დაიძახა – სტალინი მოკვდაო.

სტალინი მოკვდაო და მამაჩემმა დაიწყო ტირილი, შეეშინდა – დავრჩით აქაო. სტალინმა გაგვასახლა, იმას უნდა წაეყვანა აქედან ჩვენი თავი, ჩვენ ვეღარ წავალთ აქედანო.

არ გაიხსენება, იმ დღეს იმხელა სიმწარე გავწიეთ, ისე ვიტირეთ, გეგონებოდა, მკვდარი იყო სახლში. შიშის ტირილი იყო. ჩვენ არ გვინდოდა გასახლება და სტალინმა გაგვასახლა. სახლში ვბრუნდებოდით და გაჩერდა ეს ამბავი.

მამაჩემი ღმერთს შეჰპირდა – ღმერთო, ოღონდ აქედან წამიყვანე, ამ მიწას მომაშორე, აქ რომ ხალხი მოვა, იმ ხალხს ყურბანს დავუკლავ და დავუტოვებო. წამოსვლისას მამაჩემმა მართლა ასე გააკეთა.

სამ წელიწად-ნახევარი ვიყავით გადასახლებაში. სამჯერ მოსავალი ავწიეთ. დაგვიბრუნეს საბუთი და წამოვედით საქართველოში.

ყველაფერი, რაც იქ მოვაგროვეთ, წამოვიღეთ. 15 ცალი საწოლი წამოვიღეთ. ბრინჯი, პურის კაკალი, შაქარი, სიმინდი.

დავბრუნდით ჩვენს სახლში, ბარათაულში. მაგრამ ჩვენი სახლი ცარიელი დაგვხვდა. არაფერი აღარ იყო. ყველაფერი წაეღოთ. არც უკან დაუბრუნებია არავის. მამაჩემი დაიბარეს ფერმაში, ერთი ისეთი ძროხა მისცეს, რომ იმას ბოსელში არ დააბამდა მამაჩემი.

ნათესავები დაგვეხმარნენ, თითო ძროხა მოგვცეს და დავიწყეთ თავიდან ცხოვრება.

რას ვფიქრობ სტალინზე? სტალინმა არ მოგვცა კაი ხეირი. აგვასახლა, გაგვასახლა, დაგვაბნია.

რამდენი გზაში მოკვდა, მატარებლიდან აგვართვეს და სად გადააგდეს, ღმერთმა იცის“.

ბათუმის ბულვარში, საზაფხულო თეატრის წინ, ქვაფენილის შეცვლას აპირებენ. ბულვარის ადმინისტრაციამ მოზაიკური დიზაინის ქვაფენილის 3 ფოტოვერსია წარმოადგინა თავისი ფეისბუქის გვერდზე და მოსახლეობას სთხოვს, ხმა მისცენ წარმოდგენილი სამი ვარიანტიდან ერთ რომელიმეს.

„გთხოვთ, ჩაერთოთ ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ღირსშესანიშნავი ადგილისთვის მოზაიკის სასურველი დიზაინის არჩევაში“, – წერს ბათუმის ბულვარი.

ბულვარის მიერ წარმოდგენილ მოზაიკის ნიმუშებზე მყვირალა დიზაინის გრაფიკული ორნამენტებია გამოსახული. ადმინისტრაციაში ირწმუნებიან, რომ „მსგავსი ფერები ბულვარს ახასიათებს“.

„ბათუმის ბულვარმა“ აღნიშნული დიზაინის ნიმუშები გუშინ, 25 აპრილს, გამოაქვეყნა ხმის მიცემის მიზნით. ხმის მიცემა კი ხვალ, 28 აპრილს, 19:00 საათზე უნდა დასრულდეს.

იდეას სოციალურ ქსელში კრიტიკოსები უკვე გამოუჩნდნენ. ფოტოს ქვეშ მოქალაქეები წერენ:

„ჭრელია, თვალებს ღლის“, „არც ერთი არ ვარგა“, „საშინელებაა, უკეთესი ვარიანტი მოიფიქრეთ“, „მდიდარი ქართველების კერძო სახლებს ნუ დაამსგავსებთ ბათუმს, ფული რომ აქვთ და რა გააკეთონ არ იციან“.

„სავარაუდოდ მილიონს მიუკაკუნებს ეს „ღირსშესანიშნაობა“, მაშინ ნუ გვეღადავებით და დახვეწილი, გემოვნებიანი, მართლა შესანიშნავი ვარიანტები შემოგვთავაზეთ“, – წერს კიდევ ერთი მოქალაქე.

ზოგიერთ მოქალაქეს კი ამ პროცესმა საახალწლო ნაძვის ხის არჩევა გაახსენა, როცა „მოქალაქეების მიერ არჩეული“ ნაძვის ხე რეალობაში სულ სხვა აღმოჩნდა – „როგორც საახალწლო ნაძვის ხე ავირჩიეთ და იყო „უნიკალური“, ისე არ დაგვემართოს“.

ფოტოების ქვემოთ მკვეთრად კრიტიკულ კომენტარებსაც შეხვდებით – „უგემოვნო მავნებლები! სიქაჯე“. ერთ-ერთი მოქალაქის აზრით კი, „ეს ზიპლიპიტო ფერები და მოხატულობა“ ბულვარს არ შვენის და ბუნებრივი ქვა ამით არ უნდა ჩანაცვლდეს.

რასაკვირველია, არიან მოქალაქეები, რომლებიც წარმოდგენილი დიზაინის მოზაიკას მიიჩნევენ, როგორც „შესანიშნავს“.

ვინ შეიმუშავა ეს დიზაინი და რატომ გადაწყდა მისი დაგება თეატრის წინ? – ვკითხეთ ბათუმის ბულვარის ადმინისტრაციას.

„ფილების შეცვლა იმიტომ გადაწყდა, რომ [არსებული] ძალიან დაზიანებულია და ჩვენი ინფრასტრუქტურული ჯგუფი ყოველდღე ამოვარდნილ ფილებს ასწორებს.

თეატრის წინ ხშირად ტარდება კონცერტები, ღონისძიებები. ძალიან დაზიანებული აქვს იერ-სახე და ეს საჭიროება დადგა“, – ამბობს სოფო გუჯაბიძე, „ბათუმის ბულვარის“ დირექტორის მოადგილე. – „ამ კუთხით რეკომენდაციები გვაქვს გენგეგმაშიც, თანხვედრაშია. არ ეწინააღმდეგება.

რაც შეეხება დიზაინს, ეს გემოვნების თემაა და სწორედ იმიტომ, რომ რაღაც იმპერატიული გადაწყვეტილებით არ ყოფილიყო მიღებული, ჩვენმა დიზაინერებმა შეიმუშავეს სამი ვერსია. მოსახლეობის ჩართულობა იმიტომ გადავწყვიტეთ, რომ მნიშვნელოვანი ადგილია ძველი ბულვარი“.

თუკი მოსახლეობის აზრი აინტერესებდათ, რატომ არ გამოცხადდა კონკურსი ან რატომ არ არის უფრო მეტი არჩევანი. რას გადაწყვეტს ბულვარი იმ შემთხვევაში, თუკი მოსახლეობა შემოთავაზებულ დიზაინს დაიწუნებს? – ვკითხეთ სოფო გუჯაბიძეს.

„ჯერ საპროექტო მიმართულებით მიდის მუშაობა, გადაწყვეტილება ჯერ არ არის. ეს არის ის, რაც შევთავაზეთ საზოგადოებას, გვაინტერესებს რა მიმართულებით შეიძლება წავიდეთ“, – ამბობს სოფო გუჯაბიძე.

სოფო გუჯაბიძე იქვე დასძენს, რომ „რაც არ უნდა გავაკეთოთ, რაც არ უნდა შევარჩიოთ, ყოველთვის იქნება ვიღაც, ვისაც არ მოეწონება. მე, პირადად, მესამე ვარიანტი მომწონს, უფრო სადაა და არ ყვირის“.

სოფო გუჯაბიძეს ასევე ვკითხეთ, რატომ არ აირჩიეს იგივე ფერი, რაც ამჟამად არის დაგებული? მისი თქმით, „ფერები არის მიახლოება იმასთან, რაც იყო ადრე ბულვარში“.

რამდენმა ადამიანმა უნდა მისცეს ხმა, რომ „ხალხის მიერ არჩეული“ დაერქვას აღნიშნულ მოზაიკას? – ვკითხეთ სოფო გუჯაბიძეს. მისი თქმით, ხმის მიცემა ჯერ ახალი დაწყებულია და იმ მოზაიკის დაგება გადაწყდება, რასაც ხალხი აირჩევს.

„ჩვენც გადავიხრებით იქითკენ“, – გვითხრა გუჯაბიძემ, თუმცა ეს „უმრავლესობა“ რამდენი ხმა უნდა იყოს დაახლოებით, ამაზე მას ზუსტი პასუხი არ აქვს.

სოფო გუჯაბიძეს ისიც ვკითხეთ, არის თუ არა აღნიშნული მოზაიკის დიზაინი შეთანხმებული ძეგლთა დაცვის სააგენტოსთან. მისი თქმით, „ეს არანაირი ჩარევა და დარღვევა არ არის ბულვარში, ძეგლის კუთხით“.

ტექნიკური თვალსაზრისით, როგორც სოფო გუჯაბიძე ამბობს, ეს იქნება ფართო ფილები, ბევრად უფრო მყარი, ვიდრე დღეს არის დაგებული თეატრის წინ.

„ეს საპროექტო სამუშაოების დასაწყისია, ჯერ ბაზრის კვლევაც არ არის ჩატარებული, რამდენად შესაძლებელია ადგილზე მსგავსი მომსახურება გაგვიწიონ და შემდეგ გამოცხადდება ტენდერი. ამ ზაფხულში არ იწყება სამუშაოები, ეს უფრო სამომავლო თემაა და ამიტომ ეტაპობრივად გახდება ცნობილი“, – გვითხრა მან.

რამდენად ჯდება ბათუმის ბულვარის იერ-სახეში მსგავსი დიზაინის საფარი? ვკითხეთ საზოგადოება „ბათომის“ დამფუძნებელს, შოთა გუჯაბიძეს.

მისი თქმით, როცა ბულვარში დასასვენებლად გადიხარ, საფარი თვალს არ უნდა აღიზიანებდეს.

„მართალია, ბულვარი ძეგლია, მაგრამ იქ ავთენტური აღარაფერი აღარ არის და შეიძლება მხოლოდ წმინდა გემოვნების საკითხი იყოს ეს. ვფიქრობ, დიდი ფიგურებია ძალიან მოზაიკაზე. თან, გამოცდილებით ვიცით, რომ რეალობაში ის არასდროს არ გამოდის, რასაც წინასწარ გვაჩვენებენ.

ბორჯღალი რომ აქვთ წარმოდგენილი, სად უნდა იყიდონ, მაგალითად, ესეც არ ვიცი. მგონია, რომ როგორც ავტობუსის ფერები აგვარჩევინეს ფსევდოარჩევნებით და გაიმარჯვა იმ ფერმა, რომელსაც წინასწარ ვარაუდობდა ყველა, ასე იქნება ესეც“, – ამბობს შოთა გუჯაბიძე.

მისი თქმით, არსებითი გადაწყვეტილებების დროს ხელისუფლება ხალხის აზრს ნაკლებად ითვალისწინებს.

„იქვე, სულ რამდენიმე ნაბიჯში, ყველანაირი კანონის დარღვევით, უზარმაზარი ფართობია აშენებული, ნებართვის გაცემის წესი 17-ჯერ არის დარღვეული და მიუხედავად იმისა, რომ ათობით აქცია ჩაატარა ამ ქალაქმა, კანონიც მხარს გვიჭერდა, სამართალიც და სინდისიც, საერთაშორისო ძეგლის დაცვის პრინციპიც და ცივილიზებული სამყაროს გამოცდილებაც, ჩვენი აზრი მაინც არავინ გაითვალისწინა. ახლა კი ფილების საკითხი იმდენად „მნიშვნელოვანია“, რომ ერმა უნდა გადაწყვიტოს “, – ამბობს შოთა გუჯაბიძე.

მისი აზრით, მსგავსი საკითხები არა ფეისბუქზე წყდებოდეს, არამედ სპეციალისტებმა უნდა გადაწყვიტონ.

„რეალურად, ამისთვის არსებობს ძეგლის დაცვის საბჭო, რომელიც კომპეტენტური ადამიანებით უნდა იყოს დაკომპლექტებული და წყვეტდეს ასეთ საკითხებს. ამიტომ არსებობს არქიტექტურა, დაგეგმარება, ურბანისტიკა, ლანდშაფტის დიზაინი, რომ სპეციალისტებს დავეკითხოთ.

იყოს წარმოდგენილი სადა, მყვირალა, იყოს მუქი, ღია, ზღვისფერი, ტრადიციების, მიდგომების გათვალისწინება, სხვა საბაღე-საპარკე გამოცდილება გაითვალისწინონ. აი, ამისთვის არის საჭირო საბჭო და ამ შემთხვევაში მგონია, რომ არ უნდა ვკითხოთ ხალხს“, – გვითხრა შოთა გუჯაბიძემ.

მისი თქმით, როცა ამბობენ, რომ „ასეთი ფერები ადრე იყო ბულვარში“, მინიმუმ ერთი წყარო მაინც უნდა დაასახელოს ადმინისტრაციამ ან რაიმე ფოტომასალა დაიმოწმოს.

„ამ ტიპის საფარი, რაც ახლა წარმოადგინეს, არასდროს ყოფილა ბულვარში. ბულვარის საფარი განსაკუთრებით კარგად ვიცი, რადგან მამაჩემის გაკეთებულია 1977 წელს და მაშინ იყო გრანიტი დაფენილი, იქამდე კი იყო ჩვეულებრივად მოკირწყლული. მით უმეტეს, სიჭრელე არასდროს ყოფილა ბულვარში“, – ამბობს შოთა გუჯაბიძე.

მისი აზრით, ყველაზე დიდი პრობლემაა უხარისხოდ დაგებული ფილებია, რომლებიც მალე ფუჭდება.

„დააგებენ ამ ფილებს და მაშინვე გადაატარებენ სატვირთო მანქანებს, ყველაფერი დალეწილია. ჯერ დავითვალოთ, რამდენი ფულია დახარჯული ამ მოპირკეთებაში. უკონტროლოდ, ხალხის შეცდომაში შეყვანის, ვითომდა ფსევდოდემოკრატიულობის სახელით დახარჯული ფული მენანება ყველაზე მეტად, თორემ ძეგლის თვალსაზრისით რამე განსაკუთრებული ზიანი მიადგება ამ ფილების დაგებით ბულვარს-მეთქი, ამ აზრზე არ ვარ“, – ამბობს შოთა გუჯაბიძე.

ბათუმში სტუდენტებმა აქონდროპლაზიით დაავადებული ბავშვების მშობლების მხარდასაჭერად აქცია გამართეს. სტუდენტების თქმით, მთავრობამ დროულად უნდა მიიღოს ამ ბავშვებისთვის წამლის შემოტანის გადაწყვეტილება.

სტუდენტებისთვის გაუგებარი დარჩა საქართველოს პრემიერის, ირაკლი ღარიბაშვილის განმარტება იმის თაობაზე, რომ პრემიერი წამალთან დაკავშირებით მეტ სამედიცინო მტკიცებულებას ითხოვს: „თუ რაიმე არგუმენტები აქვს, დადოს“.

მშობლების მოთხოვნის საპასუხოდ, ირაკლი ღარიბაშვილმა 24 აპრილს მთავრობის სხდომაზე განაცხადა, რომ წამლის დაფინანსების პრობლემა ქვეყანაში არ დგას, რადგან საუბარია დაახლოებით 10 მილიონზე. თუმცა მთავრობა ამ ნაბიჯს ჯერ არ გადადგამს, რადგან მას პრეპარატის შემოსატანად დამატებითი სამედიცინო მტკიცებულებები სჭირდება.

აქონდროპლაზიის დიაგნოზის მქონე ბავშვების მშობლები, რომლებიც 7 დღეა მთავრობის ადმინისტრაციასთან ღამეს ათევენ, დღეს, 19:00 საათზე, მთავრობის ადმინისტრაციის შენობიდან პრეზიდენტის ადმინისტრაციის მიმართულებით მსვლელობას გამართავენ.

როგორც მსვლელობის ორგანიზატორები აცხადებენ, დედებმა პრეზიდენტ ზურაბიშვილს წერილობით მიმართეს, თუმცა მისგან პასუხი არ მიუღიათ.

აქონდროპლაზიის დიაგნოზის მქონე ბავშვების მშობლები უკვე რამდენიმე თვეა საპროტესტო აქციებს მართავენ და საქართველოში მათი შვილებისთვის საჭირო მედიკამენტის შემოტანასა და სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებას ითხოვენ. ამ მოთხოვნით დედები უკვე ერთი კვირაა მთავრობის ადმინისტრაციის შენობასთან 24-საათიან რეჟიმში იმყოფებიან და პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილთან შეხვედრას ითხოვენ.

„თამარ იოსელიანი ტოვებს საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს ხელმძღვანელის თანამდებობას,“ – მოგვწერეს საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოდან.

დღეს, 25 აპრილს, „ბათუმელები“ წერდა კონკურსის შესახებ, რომელიც ეკონომიკის სამინისტრომ გამოაცხადა საზღვაო ტრანსპორტის დირექტორის შესარჩევად.

სააგენტოს განცხადებით, „საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს სისტემაში შემავალ სხვა სამსახურში გადასვლასთან დაკავშირებით, თამარ იოსელიანი ტოვებს საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს ხელმძღვანელის თანამდებობას.

2023 წლის 1-ელი მაისიდან სააგენტოს ხელმძღვანელის მოვალეობას შეასრულებს დირექტორის პირველი მოადგილე. საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრომ უკვე გამოაცხადა კონკურსი სსიპ – საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორის პოზიციაზე,“ – ვკითხულობთ საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს ინფორმაციაში.

საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორის პოზიციაზე კონკურსია გამოცხადებული, თუმცა ამის შესახებ სააგენტოში არ იციან. საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს პრესცენტრში გვითხრეს, რომ სააგენტოს დირექტორი ისევ თამარ იოსელიანია, ხოლო კონკურსის შესახებ ინფორმაცია არ აქვთ.

კონკურსი სააგენტოს დირექტორის პოზიციაზე საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს აქვს გამოცხადებული – სააგენტო ეკონომიკის სამინისტროს ექვემდებარება.

კონკურსის პირობების მიხედვით, საზღვაო ტრანსპორტის დირექტორის თანამდებობრივი სარგო 10 680 ლარია. განაცხადების მიღების ბოლო ვადა 2023 წლის 4 მაისია.

თამარ იოსელიანი საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორია 2018 წლიდან. რატომ გამოაცხადეს კონკურსი, თუ სააგენტოს დირექტორი ისევ თამარ იოსელიანია? – კითხვისთვის ჯერ არ უპასუხიათ საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოში, ასევე საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროში.

სატელეფონო ზარს არც თამარ იოსელიანი პასუხობს.

თელ-ავივი – ბათუმის ავიარეისის თვითმფრინავი ამ წუთებში [12:33] ბათუმის აეროპორტში დაფრენას ვერ ახერხებს.

ბათუმის აეროპორტში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ ბორტი დაფრენას დაბალი ხილვადობის გამო ვერ ახერხებს: „წრეზე ფრინავს და ცდილობს დაჯდეს“.

განახლება: თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში უსაფრთხოდ დაფრინდა.

მთავარი ფოტო: „ბათუმელების“ არქივიდან