Tag Archives: bookmobile

ავტორი: ლანა ჩადუნელი, ჟურნალისტი ___ ნებისმიერი მკითხველის ურთიერთობა წიგნთან ძალიან ინდივიდუალურია და ინტიმურიც.  ამ კავშირის დამყარება, ალბათ, ჯერ კიდევ ბავშვობიდან იწყება, როცა პირველად ვიწყებთ წიგნთან ურთიერთობას და ნელ-ნელა ვიცვლებით. სწორედ წიგნთან ამ ინდივიდუალური კავშირის ამბავს მინდა შევეხო, რომლის ახსნასაც საკუთარი დამოკიდებულების განხილვით შევეცდები.  ყოველთვის მინდოდა ისეთი მკითხველი ვყოფილიყავი, წაკითხვის შემდეგ წიგნის მთავარი პერსონაჟების სახელები თუ …

Continue reading “რასაც ვკითხულობთ, არის გაცილებით მეტი ვიდრე მხოლოდ შინაარსი | ლანა ჩადუნელი”

ავტორი: ილია ჭანტურია, სტუდენტი ___ იყო დრო, როცა ქვეყანაში გამომცემლობების სიმწირის თუ ჩვენს ქალაქში მსგავსი წიგნების ნაკლებობის გამო არ არსებობდა ლამაზად გაფორმებული და ილუსტრირებული წიგნები. იყო მხოლოდ ძველი, ყავისფერფურცლიანი წიგნები მაგარი ყდით, რომელთაც თავისებური სუნი ასდიოდა. მე ნამდვილად მომწონდა და ახლაც, როცა ძველ წიგნს დავყნოსავ, სულ სხვა მოგონებები გადამეშლება. როგორიც იყო, კარგი იყო. მე მადლობის …

Continue reading “„ახლაც, როცა ძველ წიგნს დავყნოსავ, სულ სხვა მოგონებები გადამეშლება“ – ილია ჭანტურია”

ავტორი: ტასო მხეიძე, მოსწავლე ___ ლიტერატურა სხვადასხვა სამყაროში მოგზაურობის საუკეთესო საშუალებაა. ის ყოველდღიური სადარდებელი თუ სირთულე, რასაც ცხოვრებაში ვაწყდებით, მარტივად შეგვიძლია წიგნის საშუალებით შევიმსუბუქოთ. ვირჩევთ ავტორებს, რომლებიც ყველაზე უფრო ახლოს არიან ჩვენთან, იმ დრამატულობითა თუ მრავალფეროვანი სიუჟეტებით, რითაც ამხელა სიამოვნებას გვანიჭებენ. მაგალითად, მე გამოვყოფდი  რამდენიმე მწერალს: ჰარუკი მურაკამი, ნინო ხარატიშვილი, ფიოდორ დოსტოევსკი, ჯემალ ქარჩხაძე, გაბრიელ …

Continue reading “ლიტერატურა სხვადასხვა სამყაროში მოგზაურობის საშუალებაა | ტასო მხეიძე”

ავტორი: ზაზა მიქელაძე, „სოლიდარობის თემის“ თანადამფუძნებელი ___ ჯერ კიდევ პატარა ვიყავი, როცა პირველად წავიკითხე ლადო მრელაშვილის „იყალთოელი ბიჭები“ და მივხვდი, რომ რაღაც სხვანაირი და საინტერესო იწყებოდა. მას შემდეგ ჩემი ცხოვრება წიგნების გარეშე წარმოუდგენელია. კითხვა ჩემი პიროვნების განუყოფელ ნაწილად იქცა, რომელსაც შეუძლია ერთდროულად ორ განზომილებაში, რეალურ და არარეალურ სამყაროში გამოგზაუროს და თვალსაწიერის დაუშრეტელ მორევში გიძღოდეს წინ. …

Continue reading “კითხვას შეუძლია რეალურ და არარეალურ სამყაროში გამოგზაუროს | ზაზა მიქელაძე”

ავტორი: თამთა კონჯარია, მასწავლებელი ___ ბოლო დროს ძალიან ხშირად მახსენდება ჩემი ბავშვობა… თითოეული კადრი, თითქოსდა, ხელახლა ცოცხლდება ჩემს გონებაში. თითოეულ ჩვენგანს მოეძებნება, ალბათ, ბავშვობის დროინდელი საყვარელი წიგნი, რომელიც თავად წაიკითხა ან წაუკითხეს. მახსოვს, პატარაობისას, ალბათ, სამი თუ ოთხი წლის ვიქნებოდი, დედას სოფელში მივყავდი, თბილისი-ზუგდიდის ღამის მატარებლით აფხაზეთისკენ, ჩემი საბერიოსკენ მივეშურებოდი.. მაშინ ჯერ კიდევ მოხუც ბებოებსა …

Continue reading “წიგნს აქვს ძალა მთელი სისავსით გაგიცოცხლოს შენი ბავშვობა – თამთა კონჯარია”

ავტორი: ნანო სარალიშვილი, “მოგზაური ბიბლიოთეკის” მხარდამჭერი ___ მგონი ცოტა რამემ შეიძლება ისეთი გავლენა იქონიოს  ადამიანზე, როგორიც ბავშვობაში წაკითხულ წიგნებს აქვთ. განსაკუთრებით კი მაშინ, როცა წიგნის პერსონაჟები თითქმის შენი ტოლები არიან.  მახსოვს, კითხვას როგორ ვსწავლობდი, გამოჭრილი ფერადი ასოებით სიტყვებს ვაწყობდი. და ამ თამაშ-თამაშით, ისე, რომ ვერც კი მივხვდი, ჯადოსნური სამყაროს კარი შევაღე. სიტყვა-სიტყვით ჯადოსნური სამყაროსი – …

Continue reading “ყველას უნდა ჰქონდეს შანსი, ცხოვრების თანამგზავრი წიგნები აღმოაჩინოს – ნანო სარალიშვილი”

ავტორი: კონსტანტინე ჩაჩიბაია, იურისტი ___ მაღალმთიან აჭარაში და საქართველოს ყველა კუთხეში შეხვდებით ბავშვებს, რომლებიც ცოცხალი ცნობისმოყვარეობით ხვდებიან ახალ წიგნებს და მათში მოთხრობილ ამბებს არნახული სამყაროს შესახებ. ბიბლიოთეკა და კულტურული ცხოვრება ცხადია მხოლოდ ბავშვებს არ სჭირდებათ. მძიმე შრომაში ჩაბმულ ზრდასრულებსაც უნდა ჰქონდეთ სულის მოთქმის, წიგნთან და საკუთარ თავთან განმარტოების და ყოფითი საკითხების გარდა სხვა თემებზე დაფიქრების …

Continue reading “ნატვრის ასრულების ადგილი | კონსტანტინე ჩაჩიბაია”

ავტორი: თეკლა ერემეიშვილი, ახალგაზრდა მწერალი ___ მალე ცისკრის ვარსკვლავი დილის რინდებს გადაყვება და ჩვენ, აგვისტოს ბოლო დღეების მზესავით მოქანცული სხეულებით და სულებით მზერას შევატოვებთ ნავარსკვლავებ ცას. სურვილების ჩაფიქრობანას ვთამაშობთ. ვიფიქრებთ და ვიფიქრებთ, ვარსკვლავთცვენას დავამთხვიოთ იქნებ და ოცნებების ახდენის მაგიური ალგორითმი დავადგინოთ. გამთენიისას ცის ხომალდების კვამლი წაიღებს ყოველ ჩანაფიქრს სხვა გალაქტიკებისკენ და ჩვენ ხვალ ისევ გავიმეორებთ …

Continue reading “ჩემი მეგობრები ჰეკლბერი ფინები არიან | თეკლა ერემეიშვილი”

ავტორი: ანანო ლებანიძე, ჟურნალისტი ___ გოგონას ბნელი 90-იანებიდან, გაცრეცილი და სიძველის სუნით გაჟღენთილი წიგნები დღემდე გამორჩეულად მიყვარს. სუსხიანი ზამთრის საღამოს ნავთქურასთან მიმჯდარს, ნახევრად გაყინულს, სანთლის შუქზე ასოების გარჩევა და გადაფურცვლაც რომ მიჭირდა, წინ „პირველად წაკითხვის“ სიამოვნება მქონდა. იმ დღეებმა შთაბეჭდილებების გაზიარებასთან ერთად, დროის შეჩერება და საზღვრების გადაკვეთაც მასწავლა… ჩემს სახლსა და ოთახში გაცოცხლებული გმირები, ხშირად …

Continue reading “გოგონას ბნელი 90-იანებიდან გაცრეცილი წიგნები დღემდე მიყვარს – ანანო ლებანიძე”

ავტორი: ლაშა ჯანჯღავა, ილიაუნის მოწვეული პედაგოგი ___ როგორც დედამ მითხრა, ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც კითხვა არ ვიცოდი, შემეძლო მეფურცლა წიგნები დაუსრულებლად. ჩემი წიგნთან პირველი შეხვედრა სწორედ ამ ასაკში მოხდა. ვიჯექი და ვფურცლავდი არაილუსტრირებულ წიგნებს, მთელი სახლის ბიბლიოთეკა „გადაკითხული“ მქონდა. გარკვეული პერიოდის შემდეგ, როდესაც კითხვა ვისწავლე, დეიდაშვილთან ერთად ფოთში ვაწყობდით შეჯიბრებას კითხვაში – მოვინიშნავდით წიგნიდან ათ …

Continue reading “არ არსებობს სიკეთე, რომელიც გადაწონის ცოდნის გავრცელებით გამოწვეულ სიკეთეს – ლაშა ჯანჯღავა”

ავტორი: მარინა გიორგაძე, ბსუ-ს ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი ___ მადლობა „ბათუმელებსა“ და „ნეტგაზეთს“, ამ შესანიშნავი პროექტის ავტორებს: „მოგზაური ბიბლიოთეკა“, რომელიც აჭარის 65 მაღალმთიან სოფელში იმოგზაურებს და ბავშვებსა და მოზარდებს ახალ წიგნებს ჩაუტანს სასკოლო ბიბლიოთეკებისთვის! სიამოვნებით ვუერთდები „მოგზაური ბიბლიოთეკის“ სოციალურ პროექტს (თანხა წიგნების შესაძენად შემოწირულობებით გროვდება), ვიწვევ ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ყველა …

Continue reading “ჩემი ბავშვობის საუკეთესო მოგონება სოფლის ბიბლიოთეკებს უკავშირდება | მარინა გიორგაძე”

ავტორი: შორენა ლორთქიფანიძე, საერთაშორისო პოლიტიკის მკვლევარი ___ ჩემი შვილები მსაყვედურობენ, რომ იმ წიგნების დასასრული, რომლებსაც ერთად ვკითხულობდით, უფრო სწორად, ვუკითხავდი, მათთვის დღემდე უცნობია. მათ არ იციან, როგორ მთავრდება „მიო, ჩემო მიო“, „ძმები ლომგულები“, „ყაჩაღის ასული რონია“, რადგან ბოლო ფურცლებს ვასველებდი იმდენს ვტიროდი, ბავშვები კი, გაოცებულები მიყურებდნენ, აღარ იცოდნენ რაზე ედარდათ, ატირებულ დედაზე, თუ საყვარელი პერსონაჟების …

Continue reading “ბავშვებთან ერთად და ბავშვებისთვის კითხვის მაცოცხლებელი ძალა | შორენა ლორთქიფანიძე”

ავტორი: მიიუკი იმამურა, საქართველოში იაპონიის ელჩის მეუღლე ___ თბილისში გასული წლის დეკემბერში ჩამოვედი. ძალიან ბედნიერი ვიყავი, როდესაც საქართველოში იაპონიის საელჩოს პროექტის „მობილური ბიბლიოთეკის“ და „ბათუმელების“ მიერ დაგეგმილი სხვა არაჩვეულებრივი აქტივობების შესახებ შევიტყვე. მიხარია, რომ მქონდა ასეთი მნიშვნელოვანი ტექნიკის გადაცემის ცერემონიაში მონაწილეობის მიღების შესაძლებლობა. ტექნიკის, რომელიც აჭარის მაღალმთიან რეგიონში მცხოვრებ ბავშვებს ადგილზე მიუტანს კითხვით მიღებულ სიამოვნებას. …

Continue reading “წიგნები ჩვენი ცხოვრების მეგზურია | მიიუკი იმამურა”

ავტორი: არჩილ ქიქოძე, მწერალი ___ ერთხელ მამაჩემმა წიგნი მაჩუქა. წიგნს ერქვა „მხედარი და ცხენი“. ადამიანის მიერ ცხენის მოშინაურებასა და მის გამოყენებას ეხებოდა. იმ ასაკში ასეთი ლიტერატურის, სამეცნიერო წიგნის წაკითხვა ადრე იყო ჩემთვის. წიგნი გადავდე და მერე გაქრა. მერე გავიზარდე, წიგნი არ ჩანდა და ალბათ არასოდეს მოვისაკლისებდი – თავიც სულ სხვა რამეებით მქონდა დაკავებული, ის სხვა …

Continue reading “წიგნები, ფილმები და ადამიანები | არჩილ ქიქოძე”

ავტორი: დარილ ფერნანდეზი, მასწავლებელი ___ კითხვა არა მხოლოდ სიამოვნებაა, არამედ – განათლების წყაროც. ბავშვობიდან ვკითხულობ; 12-13 წლის რომ ვიყავი, ზაფხულის გრძელი ცხელი დღეებისგან თავის დაღწევაში მეხმარებოდა. ვისწავლე, რომ ზოგიერთი წიგნი დიდ სიბრძნეს ინახავს, ზოგიერთი კი თავგადასავლებსა და საოცრებებზე მოგვითხრობს, ზოგიერთი გვატირებს, ზოგიერთი სიხარულით გვავსებს და გვაცინებს. კითხვას იდუმალი ძალაც აქვს – ბავშვს იმედს უსახავს, ეს …

Continue reading “დარილ ფერნანდეზი: წიგნებს შეუძლია გაპოვნინოთ ის, რისიც ნამდვილად გწამთ”

ავტორი: სოფო ზვიადაძე, სოციოლოგი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი ___ რა უნდა იყოს იმაზე კარგი, როდესაც წიგნებზე ფიქრისთვის და მაღალმთიანი აჭარის სოფლების ბიბლიოთეკების დახმარებისთვის მოგიწვევენ. ამ ბლოგს პრეტენზია არ აქვს, ფართო საზოგადოება დაარწმუნოს წიგნის კითხვის სიკეთეში. ამაზე სხვები უკეთ წერენ და ამას ხომ თავად წიგნები ემსახურებიან. ეს ბლოგი უფრო სანიშნია, რომელიც აჭარის სკოლის ბიბლიოთეკის წიგნებს …

Continue reading “ბავშვობის წიგნებიდან გამოყოლილი სიტყვები უცნაურად თან გდევს მთელი ცხოვრება | სოფიო ზვიადაძე”

ავტორი: ვანო ჩხიკვაძე, „ღია საზოგადოების ფონდის“ ევროინტეგრაციის პროგრამის მენეჯერი ___ თუკი წიგნების საკითხავად დედამიწაზე იდეალური ადგილი არსებობს, ეს უდავოდ სოფელი უნდა იყოს. იქ, სადაც ყველაზე ახლოს ხარ რეალობასთან და რეალურ, თამაშისა და ხელოვნურობისგან დაცლილ სამყაროსთან. ასე იყო ჩემს შემთხვევაშიც, სოფელი იყო და რჩება წიგნის საკითხავად იდეალურ ადგილად, რომელსაც ვერავინ და ვერაფერი შეცვლის. წლების წინ, ჩემს …

Continue reading “წიგნების საკითხავად დედამიწაზე იდეალური ადგილი უდავოდ სოფელია – ვანო ჩხიკვაძე”

ავტორი: მეკო ჩაჩავა, იაპონიის საელჩოს საგრანტო პროგრამის კონსულტანტი ___ დღეს იაპონიის საელჩოს საგრანტო გუნდისთვის მნიშვნელოვანი დღე იყო, წიგნებით დატვირთული მობილური ბიბლიოთეკა გავაცილეთ მაღალმთიან აჭარაში, კითხვით მიღებული ბედნიერება რომ ჩაუტანოს მათ, ვისაც წიგნებთან ყველაზე ნაკლებად აქვთ წვდომა. საქართველოს მთები რომ ქვეყნის მთავარი საიმიჯო ნაწილი და ქართული იდენტობის გამომხატველია, ბევრისგან გვსმენია და ბევრგან გვინახავს, თუმცა, მთის მიმართ  …

Continue reading “ეს არ იქნება უბრალოდ მთაში მიტანილი წიგნები | მეკო ჩაჩავა”

ავტორი: ლამარა აბჟანდაძე, ბლოგერი, აქტივისტი  დღეს ჩვენ ცხოვრებას რაც ყველაზე მეტად აუარესებს, ეს საზოგადოების  გაუნათლებლობაა. ასეთი საზოგადოება ადვილი სამართავიაო, ამბობენ.  სწორედ ამიტომაა, რომ ხელისუფლება, რომელსაც სურს ხალხი ადვილად მოაქციოს თავისი გავლენის ქვეშ, სათანადოდ არ ზრუნავს განათლების საკითხებზე. მაგრამ ამაზე შემდეგ. ახლა კი მინდა, მოგიყვეთ წიგნის  მნიშვნელობაზე ჩვენ ცხოვრებაში. როცა ბავშვი აზროვნებას და ლაპარაკს იწყებს, მშობლები …

Continue reading “წიგნი ჩემს ცხოვრებაში | ლამარა აბჟანდაძე”

ავტორი: ხათუნა ცხადაძე, მთარგმნელი ___ ამ პროექტის მხარდასაჭერად ზაალ ანდრონიკაშვილმა მომიწვია. ზაალის წერილი, „ლიტერატურა ეხმარება ადამიანს, დარჩეს ადამიანად“ ზრუნვაზეა, იმაზე, რომ ადამიანს ზრუნვა აქცევს ადამიანად, მეორე ადამიანზე ზრუნვა. ვეთანხმები ზაალს და იმ კარგ მეცნიერს, მარგარეტ მიდს: ზრუნვაა ადამიანობის მთავარი მახასიათებელი; ის, რაც ადამიანთა ერთობას ცივილიზებულ, მოაზროვნე და მომავლის მქონე საზოგადოებად აქცევს. ამიტომ ვიფიქრე, მეც ზრუნვაზე …

Continue reading “წიგნი, როგორც იარაღი | ხათუნა ცხადაძე”

ავტორი: ია ჯეჯელავა, მასწავლებელი ____ კაცობრიობის ისტორიას არაერთხელ უნახავს, როგორ იწვის წიგნი – წარსული, აწმყო და მომავალი ცოდნის „განსხეულება“. ვფიქრობ, რეი ბრედბერიმ ყველაზე უჩვეულო და მოულოდნელი სურათი შექმნა, როცა მეხანძრეს ცეცხლით გაანადგურებინა „მიმოფანტული მტრედებივით ფარფატა წიგნები“. 21-ე საუკუნის ბიბლიოთეკები, დაცარიელებული თაროებით,  ალბათ, დისტოპიურ რეალობას ჰგავს, რომელშიც უწიგნოდ დარჩენილ მოზარდებს წიგნს თუ არ უწვავენ, არც მასთან …

Continue reading “როგორ მასწავლა სწორი იდეალებისთვის ცხოვრება 13 წლის გოგომ | ია ჯეჯელავა”

ავტორი: ზაალ ანდრონიკაშვილი, ილიაუნის პროფესორი, კულტურის კვლევების მიმართულებით ___ არსებობს ლამაზი, მაგრამ დაუდასტურებელი ამბავი ამერიკელი ანთროპოლოგი მარგარეტ მიდის შესახებ. მისთვის უკითხავთ, რა არისო ცივილიზაციის მთავარი ნიშანი. მიდს არ მოუყვანია არც იარაღის, არც ჭურჭლის კეთების მაგალითი. მას უთქვამს, რომ ცივილიზაციის ნიშანი იყო 15.000 წლის წინანდელი გატეხილი და ადამიანის მეშვეობით შეხორცებული ბარძაყის ძვალი. ცივილიზაციის დასაწყისად მიდს მიუჩნევია არა შრომა, არამედ ზრუნვა: …

Continue reading “ლიტერატურა ეხმარება ადამიანს დარჩეს ადამიანად | ზაალ ანდრონიკაშვილი”

ავტორი: საბა სუთიძე, რელიგიის მკვლევარი __________ იმას, თუ როგორ ვუყურებთ გარესამყაროს, საკუთარ ადგილს მასში და როგორ წარმოგვიდგენია სხვა ადამიანებთან, სხვა კულტურებთან ურთიერთობა, ალბათ, ბევრი რამ განსაზღვრავს. მათ შორის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერმოქმედი ის იდეები და ინფორმაციაა, რომელთაც წიგნების მეშვეობით ვეცნობით. ეს იდეები და ინფორმაცია აფართოებს ჩვენს თვალსაწიერს, გვაფიქრებს ისეთ რამეებზე, რაზაც მანამდე არ გვიფიქრია და შეიძლებოდა, …

Continue reading “წიგნი, როგორც მასალა აზროვნებისთვის | საბა სუთიძე”

ავტორი: დავით კლდიაშვილი, იურისტი ___ თბილისის ვაგზლის სადგურში, ცივი დეკემბრის დღეს ერთი სულ მაქვს როდის ჩართავს მძღოლი ძრავს და ქუთაისში წავალთ. ძალიან მცივა და მომშივდა კიდეც. ერთ -ერთი იმ რამდენიმე დღეთაგანაა, თბილისში რომ მიწევდა ჩამოსვლა “რესპუბლიკურ ტურში” მონაწილეობისათვის, ამჯერად ბიოლოგიაში. “წიგნები ლარად” შემოყო თავი სამგზავრო ავტობუსში დიდი ჩანთით კაცმა. როცა ჩემი მთელი კვირის “ბიუჯეტი” 3 …

Continue reading “როგორ შეიძლება წიგნმა გაფანტოს რუხი რეალობა | დავით კლდიაშვილი”

ავტორი: ბექა მინდიაშვილი, თეოლოგი ___ ნინო ცინცაძის გამოწვევას ვპასუხობ. კი, ვადასტურებ, ნამდვილად ეგრეა, – წიგნი ჩემთვის ძვირფასია. ასევე, ერთი სიამოვნებაა ბლოგების გაცნობა წიგნებისა და კითხვის შესახებ, და, რაც მთავარია, მაღალმთიანი აჭარისთვის ბიბლიოთეკის შექმნაში მონაწილეობა. ეს ყოველთვის მაინტერესებდა. ჩემი სათქმელი უკვე ბევრმა თქვა. ამიტომ სხვა რამესაც დავწერ. აი, ხშირად დასცინებენ ხოლმე, ვთქვათ, რომელიმე მეზობელს – შინ …

Continue reading “წიგნს შეუძლია შენი გადარჩენა | ბექა მინდიაშვილი”

ავტორი: ნინო ჩანადირი, საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრი ___ ძალიან პატარა რომ ვიყავი, სანამ კითხვას ვისწავლიდი, ამბებს ბებო მიყვებოდა ხოლმე. ზღაპრებს, იგავ-არაკებს, ლექსებს მასწავლიდა… რაც უფრო გრძელი იყო ამბავი, მით უფრო მეტად მომწონდა და მსიამოვნებდა მოსმენა. ყოველ საღამოს ახალი ამბის მოყოლას ვთხოვდი და მასაც მოსაყოლი რომ აღარ ჰყოფნიდა, ახლებს იგონებდა. თუ ისე მოხდებოდა, რომ ერთსა და იმავე …

Continue reading “წიგნები ცხოვრებას აფერადებს | ნინო ჩანადირი”

ავტორი: ალექსანდრე ქავთარაძე, ისტორიკოსი, არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამოქალაქო დარბაზის” დამფუძნებელი ___ „ჩვენ ვკითხულობთ, რათა ვიცოდეთ, რომ არ ვართ მარტო“ – ინგლისელი დრამატურგი და მწერალი უილიამ ნიკოლსონი გვეუბნება სხვა ბრიტანელი მწერლის, კლაივ ლუისის მეშვეობით. ამ სიტყვების არსი მე მალევე გავიგე. და-ძმის გარეშე გაზრდის პირობებში, ჩემთვის წიგნებით აღმოჩენილი სხვადასხვა სამყარო მარტოობისგან თავის დაღწევის მნიშვნელოვან საშუალებად იქცა. არაფერი სჯობდა …

Continue reading “ვკითხულობთ და ვიხსენებთ, რომ არ ვართ მარტო | ალექსანდრე ქავთარაძე”

ავტორი: გურო დავითლიძე, ლიტერატურათმცოდნე ___ მთელი ბავშვობა მჯეროდა, რომ კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა. ბავშვი ვიყავი და მაგიტომ. ახლაც მახსოვს როგორ გადმოიღო თაროდან ბებიაჩემმა დროისაგან გაცრეცილი და გადახუნებული წიგნი და მომაწოდა. იქ კიდევ ამბები დამხვდა, მაგარი ამბები და იმ ამბებში ვმოგზაურობდი გათენებიდან დაღამებამდე. მთელი ბავშვობა სულ ასე ხდებოდა: მივეტუზებოდი ბებიაჩემს, რომელიც ნელი და დინჯი მოძრაობით …

Continue reading “კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა | გურო დავითლიძე”

ავტორი: ხათუნა ჯიბლაძე, მხატვარი ___  “I have always imagined that Paradise will be a kind of library.” Jorge Luis Borges ჯენი, რომელმაც ცალი წითელი ფეხსაცმელი დაკარგა, ტიროდა… ამოვხიე და ჩემთან სათამაშოდ წამოვიყვანე. მახსოვს ისეთი პატარა ვიყავი, სიარულიც არ ვიცოდი. პირველად იყო ილუსტრაცია…. ილუსტრაციები დიდ გავლენას ახდენდნენ, მაჯადოებდნენ და ფერად სამყაროში მამოგზაურებდნენ. დედა ძალიან ბევრს მიკითხავდა. …

Continue reading “წიგნი ზოგჯერ სარკეა, ზოგჯერ თავშესაფარი | ხათუნა ჯიბლაძე”

ავტორი: გვანცა ლიპარტელიანი, აქტივისტი ___ ზაფხული წიგნის გარეშე არ ვარგა. ცხადია, კითხვა არც სხვა სეზონზეა საზიანო, თუმცა, ზაფხული და წიგნი, ჩემთვის ბავშვობიდან გადაჯაჭვული, ერთიანი მოცემულობაა. სანამ კითხვას ვისწავლიდი, მახსოვს, ზაფხულობით, სოფელში პაპა მიყვებოდა ძილის წინ გამოგონილ თუ ნამდვილ ამბებს და მეც, ხშირად მელაკუდებზე და ტყის სხვადასხვა ბინადარზე ფიქრში ტკბილად მეძინებოდა. ჩემს უფროსს ძმას კითხვა უყვარდა, …

Continue reading “ჩემი ნატვრაა წიგნის კითხვა არც ერთი ბავშვისთვის არ დაიზარონ – გვანცა ლიპარტელიანი”