Tag Archives: მოსაზრება

ავტორი: მიდა მელაძე იმ დღეს ქასტინგზე მივდიოდი. როგორც მჩვევია, ბოლო ხუთ წუთში შევიკარი კედებზე თასმები, კარი სწრაფად და ხმაურიანად გავაღე და თავქუდმოგლეჯილი კიბეზე დავეშვი. იმ წამსვე ვინანე დაუფიქრებელი და ხმაურიანი სიჩქარის გამო, რადგან ვიცი, იმას დავუფრთხობ ძილს, ყოველ დღე კიბის კუთხეში რომ მელოდება, ასე უცებ რომ შემოიჭრა ერთდროულად ჩემს ეზოსა და გულში და არ თმობს …

Continue reading “ჩემი მშვენიერი ლედი”

ავტორი: შოთა გუჯაბიძე, რეჟისორი, აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტოს ძეგლების საბჭოს ყოფილი წევრი  ძეგლის გაყიდვას კანონი არ კრძალავს და ამიტომაც არ მივაქციე ყურადღება, ბალნეოლოგიური კლინიკა გაყიდულიაო, რომ იძახდნენ ქალაქში. მითუმეტეს, რომ ამ ქვეყანაში უკვე ყველაფერი გაყიდულია და ყველაფერი ნაყიდი. გავლენიანი პატრონი ჰყავს ყველა შენობას, ტყეს, მიწას და ჰაერს. მოგიბრუნდება „მარშუტკის“ მძღოლი და აქედან იქამდე პეტრიაშვილს …

Continue reading “თექვსმეტი | შოთა გუჯაბიძე”

ბავშვობაში არაფრის მეშინოდა. თავად შიშისაც კი. იმიტომ, რომ ბებიაჩემი, ასე ვთქვათ, ჯადოქარი იყო. იცოდა მრავალგვარი ლოცვა: „თვალისა”, „შეშინებულისა”, კიდევ ისეთი, მეძუძურ დედებს რომ შველოდა, როცა ძუძუს ვერ აწოვებდნენ პატარებს. ეს ლოცვები განსაკუთრებით მაშინ გამომადგა, როცა გავიზარდე და სახლში გვიან დავიწყე მისვლა. აჭარაში ამბობენ, ღამე თუ გარეთ, განსაკუთრებით უცნობ ადგილებში დადიხარ, „უჟმური” [ავი სული] აგყვებაო, მერე …

Continue reading “ერთი დაკრძალვა და ბევრი სათქმელი”

ავტორი: მაკა ხუციშვილი, ვარშავის უნივერსიტეტის  ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა სკოლის დოქტორანტი _________________ ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში, ყოფილი კომუნისტური ბლოკის და პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში დიდი მნიშვნელობა ენიჭება მეხსიერების პოლიტიკას. დეკომუნიზაცია არ გამოიხატება მხოლოდ ტოტალიტარულ რეჟიმთან ასოცირებული ძეგლების აღებაში. საუბარია სერიოზულ საარქივო კვლევებთან და შესაბამის ინსტიტუციებთან, კოლექტიური მეხსიერების მთავრი ელემენტების წინა პლანზე წამოწევასთან. თითქმის ყველგან არსებობს ტოტალიტარული წარსულის შემსწავლელი ინსტიტუტები, …

Continue reading “რატომ არ გვაქვს მეხსიერების პოლიტიკა საბჭოთა ტერორთან მიმართებაში”

  ავტორი: ცოტნე ცხვედიანი ვისაც გახსოვთ 2011 წელი და 26 მაისი,  არ უნდა დაგვავიწყდეს, როგორ აშუქებდა მაშინ მედია  პროცესებს და როგორ სპეკულაციურ შეფასებას აძლევდნენ პოლიტიკოსები და ინტელექტუალები მოვლენებს. ვირუსულად ვრცელდებოდა აქციის მონაწილეთა კადრები, რომელზე დაყრდნობითაც მაყურებელს მთელი ეს პროცესი ჭკუიდან შეშლილი, მარგინალი ადამიანების  აგონიად  უნდა წარმოედგინა, რომელთაც ფეხი ვერ აუწყვეს პროგრესს და წარსულში დაბრუნება სურდათ. …

Continue reading “ძაღლის გული | ცოტნე ცხვედიანი”

გიორგი ხატიაშვილი მისისიპის უნივერსიტეტის დოქტორანტურაში სწავლობს პოლიტიკის მეცნიერებების მიმართულებით. ბევრი სხვა ქართველი სტუდენტის მსგავსად, კორონავირუსის პანდემიის პირველი ტალღის დროს ის აშშ-ში იყო. ახლა გიორგის სასწავლო დეპარტამენტი უნივერსიტეტში დისტანციური სწავლების რეჟიმზეა გადასული, სტუდენტებს ლექციები ზუმით უტარდებათ. შეერთებულ შტატებში 3 ნოემბერს პრეზიდენტს ირჩევენ 4 წლის ვადით. პრეზიდენტი ტრამპი აცხადებს, რომ პანდემიის პირობებში არჩევნების ჩატარებას გადავადება სჯობს და …

Continue reading “პანდემია და არჩევნები აშშ-ში – ქართველი დოქტორანტი მისისიპის უნივერსიტეტიდან”

ავტორი: ლილე მესხიძე, ისრაელის GHIS სკოლის მოსწავლე __________________ – გაიგე, გუშინ ორი ბიჭი რომ დაბრიდეს? – რაა? – ხო, ბიჭო, დილით ნიუსებში მოვკარი ყური, ამბობენ კლასელებთან ჰქონდათ პრობლემაო. აშკარად გასულები იყვნენ. – მერე? ჩაუშვეს ვინმე? – არა, ძაან ცუდ დღეში არიან, მაგრამ პოლიციას ჯერ არავინ დაუკავებია. – ჰაჰ.. არ მიკვირს. – რას იძახი? – სულ …

Continue reading “ხომ არ გაიქცევი და მიმატოვებ? – თინეიჯერის ბლოგი”

ავტორი: მალხაზ ჭკადუა ხანდახან ადგილები ირჩევენ ადამიანებს. ბათუმში ასეთ ადგილებს შორის მემედ აბაშიძის ქუჩის ერთი კედელია, „ბათუმელების” რედაქციის გვერდით – უხარისხოდ მოპირკეთებული, ცოტა შელახული, მაგრამ აჭრელებული. ყველას, ვისაც რაღაც სათქმელი აქვს, ეს კედელი მოუნიშნავს, მოუხატავს, ამ კედელზე დაუწერია: აქ ნახავდით ირაკლი ადეიშვილს „ისარსაც”, ლევან გელიაშვილის პროექტის art-up გალერეის ნამუშევრები მუდმივად იქცევენ ყურადღებას, ორიოდ კვირის წინ …

Continue reading “Benediximus, BIIMO – სათქმელი ქუჩაში, რომელიც გადავხაზეთ”

ავტორი: ალანა არმიტაჟი, გაეროს მოსახლეობის ფონდის აღმოსავლეთ ევროპის და ცენტრალური აზიის რეგიონული ოფისის დირექტორი ________________ მთელს ევროპაში, ესპანეთიდან სერბეთამდე, ხანდაზმულებზე ზრუნვის დაწესებულებები COVID-19-ის ინფექციის კერებად გადაიქცა. ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის თანახმად, კორონავირუსით გამოწვეული სიკვდილის შემთხვევების თითქმის ნახევარი სწორედ ხანგრძლივი ზრუნვის დაწესებულებებში განთავსებულ ადამიანებზე მოდის ევროპაში. იმ ყველა სამწუხარო სტატისტიკას შორის, რომლებიც მთელს მსოფლიოში ვირუსის მიერ სიცოცხლის …

Continue reading “ხანდაზმულების ღირსება და სიცოცხლე COVID-19-ის პანდემიის დროს – მოსაზრება”

ჩინეთი. 2020 წელი. 2019 წლის დადგომამდე რამდენიმე დღით ადრე დავკარგე ყველა სამსახური, რასთან ერთადაც, სამწუხაროდ, არ დაიკარგა ჩემი (სწავლისთვის აღებული) კრედიტი და ყველა სხვა ფინანსური ვალდებულება, რაც ამ სამსახურების იმედად, არსებობის ზღვარზე გავლით უნდა გამესტუმრებინა. ასე შევხვდი ახალ წელს, იმაზე ფიქრში რა მომელოდა, სადამდე გაიზრდებოდა ჩემი კრედიტის პროცენტი, რამდენ ასიათასამდე ავიდოდა, მანამდე სანამ სამსახურს ვიპოვიდი. …

Continue reading “როცა ახალი წლის წინ სამსახურს კარგავ და სწავლისთვის აღებული კრედიტი გრჩება”

ავტორი: ესმა გუმბერიძე არაკეთილსინდისიერი საჯარო მოხელეები, საშუალო, დაბალ თუ მაღალ რგოლში, რომლებიც ბლომად გვყავს, შემდეგნაირად იცილებენ თავიდან მოქალაქეებსა და მათ ინიციატივებს, მოთხოვნებს: ჩამონათვალი არ არის სრული. გთხოვთ, კომენტარებში დაამატეთ თქვენი გამოცდილება. [checklist] ეს ჩემს კომპეტენციაში არ შედის: გამისამართებენ სხვაგან, ის სხვა სტრუქტურა ასევე გეუბნება, რომ რაღაც არ შედის მის კომპეტენციაში და ისევ უკან გაბრუნებს ან …

Continue reading “როგორ იშორებენ თავიდან საჯარო მოხელეები მოქალაქეებს – 9 მეთოდი”

ავტორი: საშკა კალმახელიძე დავწერო, არ დავწერო, დავწერო, არ დავწერო, დავწერო, არ დავწერო.. მე-2 დღეა იმ ბიჭის მეტზე ვერავისზე და ვერაფერზე ვფიქრობ. ალბათ იმიტომ, რომ მგონია სხვებზე ოდნავ უფრო კარგად ვიცი, რას გრძნობდა. რა პრესი გაიარა. სად გატეხეს. როგორ მიუდგნენ. რა აგრძნობინეს. ამ ამბავზე არასდროს არც დამიწერია, არც მილაპარაკია, არც ვინმესთან შემიმჩნევია, გრძნობები ამომილაგებია და საერთოდ …

Continue reading “„მგონია, სხვებზე ოდნავ უფრო კარგად ვიცი, რას გრძნობდა“ – მოქალაქე ლუკა სირაძეზე”