ბათუმელები
ავტორი: დავით ჯინჭარაძე ორი წლის წინ საზღვარგარეთ უფასოდ წასვლაზე მხოლოდ ოცნება შემეძლო. მაშინ თურქეთშიც კი არ ვიყავი ნამყოფი და ერთადერთი წყარო, საიდანაც უცხო ქვეყნებზე ვიგებდი, ინტერნეტი იყო. ვუყურებდი სხვადასხვა ვიდეოს, ვკითხულობდი სტატიებს იმ მიზნით, რომ გარესამყაროზე მეტი გამეგო. ერთხელ, უცხო ქვეყნების შორიდან “თვალიერების” დროს, აღმოვაჩინე FLEX-ის პროგრამა, რომელიც აშშ-ში ერთი წლით წასვლას მთავაზობდა, თან სრულიად …
Continue reading “ჩემი ერთი წელი კალიფორნიის შტატის სკოლაში”
ავტორი: მარიკა ფუტკარაძე, სტუდენტი ბათუმის ერთ-ერთ გარეუბანში გავიზარდე, სადაც საღამოობით იშვიათად თუ დაინახავთ მოსეირნე წყვილებს ან გოგონებს. გასართობი ადგილი თითქმის არ გვაქვს, სამაგიეროდ რამდენიმე საფეხბურთო მოედანია, სადაც მხოლოდ ბიჭები თამაშობენ არა იმიტომ, რომ გოგონებს არ უნდათ თამაში, უბრალოდ ბიჭების აზრით, მოედანი მათ ეკუთვნით და ჩვენც არ ვიქმნით პრობლემებს. სკოლაც ამ უბანში დავამთავრე. სკოლიდან მხოლოდ ბულინგზე …
Continue reading “„ნეტავ ბიჭი ყოფილიყო“ – დისკრიმინაცია სქესის ნიშნით”
ტარიელ ცეცხლაძე, ჟურნალისტი ამ დღეებში უმაღლესი საბჭოს დეპუტატმა ლადო მგალობლიშვილმა ფეისბუქზე სტატუსი დაწერა უმაღლესი საბჭოს დეპუტაციის მხრიდან დახარჯულ დიდი რაოდენობით საწვავზე და არგუმენტები მოიყვანა, თუ რატომ ხარჯავს ერთი დეპუტატი თვეში 400 ლიტრ საწვავს. არგუმენტები, ვაი, რომ არ იყო საფუძვლიანი. ის, რომ აჭარის საკანონმდებლო ორგანო ქალაქიდან 15 კილომეტრშია და დეპუტატებს დღეში შეიძლება რამდენჯერმე მოუწიოთ ჩაქვი-ბათუმის გზაზე სიარული, …
Continue reading “დეპუტატის „წამოცდენა“ და „დაბოღმილი“ სამოქალაქო საზოგადოება”
იაფფასიანმა შოუებმა იმ ქართველი ქალების ისტორიები, რომლებსაც ჯერ გოგოობა და შემდეგ ცხოვრება წაართვეს, ერთ ქვაბში მოხარშა. ჩვენში უკვე ყველა ქალის ტრაგიკული ისტორია ერთნაირად, პათეტიკურად ჟღერს და უკეთეს შემთხვევაში მხოლოდ სიბრალულს იწვევს. სინამდვლეში კი ყველა ისტორია განსხვავებულია და ის, რაც მათ განასხვავებს, არჩევანია. ჩემი აზრით, არჩევანი ყოველთვის არსებობს. მინდა ერთ გოგოობადაკარგულ ქალზე და მის არჩევანზე მოგიყვეთ. …
Continue reading “გოგო, რომელმაც არჩევანი გააკეთა – მილოცვა დედას”
გოგიტა მურცხვალაძე, საქველმოქმედო ფონდი „ღვთის შვილების“ თავმჯდომარე საქველმოქმედო ფონდი „ღვთის შვილები“ 2013 წლის იანვარშ იჩამოყალიბდა. ფონდის მიზანია აჭარის ავტონომიის მასშტაბით მოიძიოს და აღრიცხოს შშმ სტატუსის მქონე ბავშვები, მათი შემდგომი დახმარების მიზნით. ძირითადი აქცენტი გადატანილი გვაქვს დედებზე და შვილებზე. დაარსებიდან დღემდე ვატარებთ სხვადასხვა სახის ღონისძიებებს, კონცერტებს, შემოსული თანხები თანაბრად ნაწილდება თითოეულ ოჯახზე. ფონდის დაარსებდან დღემდე „პროკრედიტ …
ნათია კაპანაძე ორი ოქრო, ერთი ვერცხლი და ოთხი ბრინჯაო – ამ შედეგებით დაასრულა საქართველომ რიოში “ოლიმპიადა 2016” . რამოდენიმე დღე სოციალურ ქსელებს და მედიასაშუალებებს ღიმილივით გადაურბინა ქართველი ოლიმპიელების მცდელობებმა. ყველამ გავიხარეთ. და დაასრულა-მეთქი რომ ვამბობ, მართლა დასრულებას ვგულისხმობ: პარალელურად, არავინ იფიქრებს საჯარო მოხელეების პრემია-დანამატებს ხომ არ შეეწირა უფრო მეტი მომავალი ჩემპიონი? რატომ ირჩეოდნენ ფეხბურთელები ჩაწყობით კლუბებში? …
Continue reading “რიო, საქართველო, „ადამიანი საქართველოს სახელით“ და ოპტიმიზმის აპარატი”
ნანო სარალიშვილი, სტუდენტი როცა სიცხე აუტანელ ნიშნულს აღწევს, წლის საბოლოო გამოცდის შემდეგ ავტობუსში ჩახტომა და ბათუმისკენ გამოქცევა იდეალური სცენარია. ბათუმი დაგხვდება წვიმით, ისეთი წვიმით, რომ გგონია ვეღარასოდეს ნახავ მზეს. მთავარ ეფექტს რომ მოახდენს, მერე გადაიწმინდება, დაწყნარდება და თავის ქუჩებში მშვიდად მიგიღებს. ჩამოხვალ დაღლილი, ნამგზავრი, ჩანთებით ხელში და აღმოჩნდები წიგნების მაღაზიასთან პატარა ლამაზ კონცერტზე. ყველა ერთად …
თათია ბოლქვაძე, აბიტურიენტი წელს აბიტურიენტი ვარ და ერთიან ეროვნულ გამოცდებს ვაბარებ. პირველი გამოცდა რამდენიმე დღეში მაქვს. იმედს არ ვკარგავ, რომ სასურველ ფაკულტეტზე, სასურველ უნივერსიტეტში მოვხვდები, რადგან მთელი წლის განმავლობაში ამ სურვილს, ჩემი მეგობრების მსგავსად, მეც დიდი დრო და ენერგია შევალიე. სიმართლე რომ ვთქვა, წელს გამოცდებზე საკუთარი თავისა და შესაძლებლობების გამოსაცდელად უფრო გავდივარ, ვიდრე სტუდენტის სტატუსის …
Continue reading “ჯერ ეროვნულ გამოცდებზე, შემდეგ – სინგაპურში”
გიორგი თავაძე, ეკონომიკის მეცნიერებათა აკადემიური დოქტორი, ენერგეტიკის აკადემიის ნამდვილი წევრი ბევრი სპეციალისტი სიღარიბე-სიმდიდრის პრობლემას ქვეყნის პოლიტიკური მოწყობის ფორმასა და მოდელს უკავშირებს. საპრეზიდენტო რესპუბლიკის მომხრეთა აზრით, საქართველოსნაირ მრავალეროვან და ტერიტორიამოუწყობელ, კონფლიქტური რეგიონების მქონე ქვეყანას, ძლიერი საპრეზიდენტო მმართველობა მართებს. საპრეზიდენტო მმართველობის ქვეყნები (აშშ, საფრანგეთი) მსოფლიოს წამყვანი ეკონომიკურად განვითარებული ქვეყნებია და ეს იმიტომ, რომ მათ, თავის დროზე, სხვა …
ილია ურუშაძე, ბსუ-ს მაგისტრანტი ნორიკ ბადოიანი, თსუ-ს მაგისტრანტი ანტიმარქსისტული რიტორიკა, მითუმეტეს პოსტსაბჭოთა სივრცეში, უცხო და ახალი ნამდვილად არ არის. წარსულში მას ხშირად იყენებდნენ ნაციონალ-სოციალისტები, კონსერვატორები, დღეს კი – სხვადასხვა ჯურის მემარჯვენე ძალები. 90-იანი წლებიდან ქართულ პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ სივრცეში დაიწყო ანტიმარქსისტული ისტერია იმ სპეციფიკით, რომ შეიძლება წარმოდგენაც არ ჰქონოდათ ავთენტურ მარქსიზმზე [ისინი მას, ძირითადად, არაადეკვატურად გადმოცემული …
საქართველოს ბიუჯეტიდან 29 მილიონი ლარი დაიხარჯება პროექტისათვის „check-in georgia“, რომლის ფარგლებშიც წლის მანძილზე კონცერტები, გამოფენები და ფესტივალები გაიმართება. ინფორმაცია ამის შესახებ გასულ კვირას გახდა ცნობილი და საზოგადოების არაერთგვაროვანი შეფასება მოჰყვა. საზოგადოების ერთ ნაწილს მიაჩნია, რომ ამ სახის ღონისძიებებისთვის მილიონების ხარჯვა გამართლებულია, ნაწილი კი მიიჩნევს, რომ საქართველოში, რომელიც უამრავი სოციალური გამოწვევის წინაშეა, მსგავს თანხას კონცერტებზე არ …
Continue reading “კონცერტები 29 მილიონ ლარად – რა ეკონომიკური სარგებელი ექნება ქვეყანას?”
სათაურში მითითებული ციტატა ეკუთვნის ფრანგ ფილოსოფოსს ფრანსუა მარი არუეს. გიორგი თავაძე, ეკონომიკის მეცნიერებათა აკადემიური დოქტორი, ენერგეტიკის აკადემიის ნამდვილი წევრი ერთ სულ მოსახლეზე მთლიანი შიგა პროდუქტის რაოდენობის მიხედვით სახელმწიფოები განვითარებულ და განვითარებად ქვეყნებად იყოფიან. თუკი ევროპაში ერთ სულზე წელიწადში 13000 აშშ დოლარის მშპ ითვლება ზღვრად, რომლის აქეთ სიღარიბე იწყება, სამხრეთ ამერიკაში (არგენტინა) ის 8760 დოლარია, სამხრეთ …
Continue reading ““სახიფათოა იყო მართალი, როცა მთავრობა ცდება””
ილია ურუშაძე, ბსუ-ს მაგისტრანტი: სტუდენტური მოძრაობები თსუ-ში [და არამარტო] ხშირად აპროტესტებდნენ რიგ საკითხებს, აყენებდნენ მოთხოვნებს, თუმცა ამჯერად პირველად დაადასტურა სტუდენტთა ეჭვები უნივერსიტეტის რექტორმა, ვლადიმერ პაპავამ და აღიარა, რომ უნივერსიტეტში დღემდე მუშაობს ე.წ. „ოდეერი“, რომელთან ახლო ურთიერთობაშიც იმყოფება თსუ-ს უნივერსიტეტის კანცლერობის კანდიდატი [გიორგი გაფრინდაშვილი]. გარდა ამისა, დასტურდება, რომ იგი 2011 წელს სტუდენტური თვითმმართველობის წევრებს, რომლებიც სტუდენტებს ფიზიკურად …
Continue reading “„ერთადერთი, რაც იმედს იძლევა, სტუდენტური მოძრაობებია“”
გიორგი ბაგრატიონი, სტუდენტი ვფიქრობ, ყველა კარგად ვხდებით, თუ რა ხდება დღეს საუნივერსიტეტო სივრცეში. ეს არის ბრძოლა უნივერსიტეტსა და სახელისუფლებო ძალებს შორის, უნივერსიტეტიის დამოუკიდებლობისა და ავტონომიურობის დასაცავად. მიუხედავად ამისა, საზოგადოება მაინც ორად იყოფა: ისინი, ვინც აანალიზებენ და იცავენ უნივერსიტეტს და ისინი, ვინც გარკვეული არიან სიტუაციაში, მაგრამ ვერ აღიარებენ, შესაბამისად, უნივერსიტეტს ვერც იცავენ. სწორედ მეორე კატეგორიას შემიძლია მივაკუთვნო …
Continue reading “ბსუ-ს სტუდენტი უნივერსიტეტისა და სახელისუფლო ძალებს შორის ბრძოლაზე”
თამთა კახაბერიძე ინგლისურის გაკვეთილი საღამოს შვიდის ნახევარზე მიმთავრდება. 2-3 წუთში გამოვდივარ ნატო მასწავლებლის სახლის სადარბაზოდან. აი, ამ წამიდან იწყება ჩემი და ჩემი სოფლის ავტობუსის შეჯიბრი, რომელიც ზუსტად იმ დროს გამოდის ქალაქის მეორე ბოლოს მდებარე ავტოსადგურიდან, როცა მე ინგლისურის გაკვეთილს ვამთავრებ. ჩვენი მარშრუტის გადაკვეთის ადგილამდე აუცილებლად უნდა მივასწრო, თუ სახლში დაბრუნება მინდა, რადგან ეს ბოლო ავტობუსია, …
საყოფაცხოვრებო პრობლემებზე წუწუნი დიდად არ მჩვევია, მაგრამ ის, რაზეც ამჯერად მინდა გიამბოთ, არა მხოლოდ ჩემი, არამედ ათიათასობით იმ ადამიანის პრობლემაა ან შეიძლება გახდეს, რომლებიც „ენერგო-პრო ჯორჯიას“ აბონენტები არიან. გასულ შაბათს ჩემთან, სახლში, შუქი ჩაქრა. თავიდან ჩავთვალე, რომ ქალაქში მორიგი დაზიანება იყო და შუქი მალე მოვიდოდა, მაგრამ როცა დაბინდდა და მეზობელ სახლებში ნათურები აანთეს, მივხვდი, რომ …
ნანა მეგრელიძე, საინიციატივო ჯგუფის – „დაიცავი ძველი ბულვარი“ – წევრი 18 თებერვალს ბათუმში, არასამთავრობო ორგანიზაცია „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ ორგანიზებით ძველი ბულვარის თემაზე დისკუსია გაიმართა, რომელსაც აჭარის მთავრობა უნდა დასწრებოდა, თუმცა, როგორც დისკუსიის ორგანიზატორმა, ნათია ზოიძემ გვითხრა, დისკუსიის დაწყებამდე ნახევარი საათით ადრე მთავრობის წევრებმა მონაწილეობაზე უარი განაცხადეს. არ მგონია, რომ ეს გადაწყვეტილება მთავრობაში მოულოდნელად, იმ …
გიორგი კალანდაძე მანქანა არ მყავს და ბათუმში გადაადგილება ძირითადად ფეხით მიწევს. ფეხით სიარული კი მიყვარს, მაგრამ ბათუმში ეს გარკვეულ პრობლემებთანაა დაკავშირებული. ქალაქის ცენტრს გასცდები თუ არა, გგონია, რომ სხვა ქალაქში მოხვდი, სადაც წვიმიან ამინდში ქუჩაში მუხლებამდე წყალი შეიძლება იდგეს და ტალახით სავსე გუბეებზე დაგჭირდეს ხტუნვა, მშრალ ამინდში კი – მტვრიანი ჰაერის სუნთქვა. ქალაქის ცენტრს მიღმა …
მარიამ ორიონ მუთიძე, სტუდენტი შარშან, სექტემბერში, დავწერე სასურველი ნივთების ჩამონათვალი. მინდოდა ტელესკოპი, საბეჭდი მანქანა, ვარსკვლავების რუკა და ფოტოაპარატი, რომელიც ღამის ცას გადაიღებდა. მაშინ ვერ წარმოვიდგენდი, რომ დღეს ჩემს ოთახში შევიდოდი და თვალს მოვავლებდი ამ ნივთებს. რამდენიმე დღის წინ მეგობარი მესტუმრა, ჩემი ფოტოაპარატის ფუნქციებში კარგად გამარკვია და იმ საღამოსვე გადავიღე თბილისის ცაზე ორიონის თანავარსკვლავედის პირველი ფოტო. …
Continue reading “ორიონის თანავარსკვლავედის პირველი ფოტო და სამი კარტოფილის დილემა”
ნათია ზოიძე უკვე მეოთხე წელია ბათუმის მერია „იაფი სახლი – სტანდარტული საცხოვრისი თანაქალაქელებს” პროგრამის ფარგლებში საცხოვრებელი სახლის მშენებლობას გეგმავს. იაფი სახლი სოციალური სახლის ერთ-ერთი სახეობაა და ყველ ქვეყანაში მას, ეროვნული კანონმდებლის შესაბამისად, სხვადასხვაგვარად განმარტავენ. იაფი ანუ სოციალური სახლის მშენებლობის იდეა თავისთავად კეთილშობილურია – სახლი ექნება მას, ვისაც საბაზრო ღირებულების გადახდა არ შეუძლია ან მას, ვინც …
ეკა გოგიბერიძე ჩემი შვილი, გიორგი, 9 წლისაა და თოვლში გუნდაობა და თამაში ზუსტად ისე უხარია, როგორც ყველა ბავშვს, როგორც მე მიხაროდა ბავშვობაში. ბათუმში მოსულმა დიდმა თოვლმა გიორგი კი გაახარა, მაგრამ დიდი ხნით თოვლში თამაშის უფლება ვერ მივეცი. რომ გაცივდეს, როგორ წავიყვანო ექიმთან ამ უგზოობის დროს?! – ეს იყო კითხვა, რომელიც ამ დღეების მანძილზე მაწუხებდა და …
სულხან სალაძე 1890 წელს შვეიცარიაში, ჟურნალ „Bibliotheque Universelle”-ს ფურცლებზე, ერთი ბოტანიკოსის ცოლმა, დღიურებად მომზადებული სტატიების – „A Travers Le Caukase” გამოქვეყნება დაიწყო. დღიურები საქართველოში იწერებოდა და შემდეგ პირდაპირ ფლორენციაში იგზავნებოდა. ამ დღიურებს ცნობილი ბოტანიკოსი ემილ ლევიე წერდა. ბატონმა ემილმა პირველი წერილი ბათუმში დაწერა. ყველაფერი კი იმით დაიწყო, რომ 1890 წელს ფლორენციაში შეკრებილმა მეცნიერებმა კავკასიის გამოკვლევა …
როგორც ცნობილია, ევროპასთან ასოცირების ხელშეკრულება გარემოსდაცვით ნაწილში ბუნებრივი რესურსების მართვას ითვალისწინებს. საქართველოში ბუნებრივ ცოცხალ რესურსად, ძირითადად, ტყის მასივი მიიჩნევა და თითქმის უგულებელყოფილია რიცხოვნებით მეორე -ზღვის სარეწაო მნიშვნელობის მქონე თევზთა სახეობები. ზღვის ეკონომიკური პოტენციალის გამოყენება ნიკო ნიკოლაძის შემდგომ არავის უცდია, თუ მხედველობაში არ მივიღებთ სატრანზიტო ფუნქციით შემოფარგვლას. ზოგადად, ზღვას ქართველი კაცის ცნობიერებაში უმნიშვნელო ადგილი უკავია. ზღვის შელფს საქართველოს მთავრობები არ აფასებდნენ და მას სხვა ქვეყნის უწყებები უმოწყალოდ ძარცვავდნენ, -წერდა გასული საუკუნის 80-იან წლებში ცნობილი იქთიოლოგი ოთარ ბურჭულაძე. მას შემდგომ თევზის მარაგი თვისობრივად და რაოდენობრივად მკვეთრად გაუარესდა, რეწვის პროცესი კი იურიდიული და ეკონომიური თვალსაზრისით ყოველგვარ ნორმებს სცილდება. ქვეყანა დღემდე ვერ გრძნობს თავს შავი ზღვის კოლექტიურ მეპატრონედ.
უკვე მეოთხე წელია, რაც ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ვსწავლობ და ვაკვირდები უნივერსიტეტში მიმდინარე პროცესებს. მინდა აღვნიშნო, რომ საკმარისი აღმოჩნდა ეს პერიოდი იმისათვის, რათა ვთქვა, რომ დღეს საგანმანათლებლო სივრცე, უნივერსიტეტი, განიხილება სტუდენტებისგან და არსებული რეალობისგან განყენებულად. უკვე მეოთხე წელია ვაკვირდები თუ რა პროცესები წარმოებს უნივერსიტეტში ძალაუფლების მქონე პირების მიერ, ნათლად ვხედავ, ვინ საუბრობს განათლების პრობლემებზე, ვინ იცავს და ვინ ცემს პატივს უნივერსიტეტს, ვხედავ საზოგადოების დამოკიდებულებას იმ სტუდენტებისადმი, რომლებიც ხმამაღლა საუბრობენ საუნივერსიტეტო პრობლემებზე და ეს დამოკიდებულება სრულიად უარყოფითია, რაც კონკრეტულ ქმედებებში გამოიხატება.
სად შეიძლება სტუდენტმა ბათუმში ზაფხულში იშოვო ისეთი სამუშაო, სადაც კარგადაც გაერთობი და თან ანაზღაურებითაც მეტ-ნაკლებად უზრუნველყოფილი იქნები? რა თქმა უნდა კაფე/ბარ-რესტორნებში. მე სკოლის ასაკიდან მიმუშავია მიმტანად და საკმაო გამოცდილებაც დამიგროვდა, მაგრამ ახლა საკუთარ გამოცდილებაზე არ ვაპირებ წერას. იმაზე მინდა მოგიყვეთ, რომ ივლისის თვეში 4 კაფეში მოვასწარი მუშაობა და იმაზეც, რომ უმეტესად უფასოდ მამუშავეს.
ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ახალი გამოწვევის წინაშე დგას, 16 მარტს აკადემიური საბჭოს გადაწყვეტილებით უნივერსიტეტს ახალი რექტორი ეყოლება, ამ თანამდებობისათვის 8 კანდიდატი იბრძვის.
“რვაფეხა” შეიძლება ბავშვობიდან გამოყოლილი მოგონებებითაც იყო ძვირფასი, მაგრამ უპირველეს ყოვლისა, ის ძვირფასია როგორც ხელოვნების გამორჩეული ნიმუში, როგროც ჩვენი კულტურული მემკვიდრეობა. ამიტომ ნებისმიერ კულტურულ მემკვიდრეობაზე საუბრის უფლებას ჩემი პროფესია – ხელოვნების ისტორიკოსობა და პროფესიული გამოცდილება მაძლევს.
უპირველეს ყოვლისა განვმარტავ, რომ არანაირი შეხება არ მაქვს პოლიტიკასთან, არც ერთ პოლიტიკურ პარტიასთან. წინამდებარე წერილის მიზეზი კი გახლავთ ის, რომ დღეს საჯარო სამსახურებში ძლიერ ბნელა.
2014 წლის სასწავლო სემესტრის ბოლოს, 23, 24 და 25 დეკემბერს ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლის ხარისხისა და საგამოცდო ბარიერის შესაბამისობასთან დაკავშირებით, რამდენიმე სტუდენტისა და რექტორის ინიციატივით შექმნილი კომისია გამოკითხვის სახით კვლევას ატარებს. კვლევის შედეგად გაირკვევა, დარჩება თუ არა უნივერსიტეტში 21 ქულიანი საგამოცდო ბარიერი.
რამდენიმე თვის წინ არასამთავრობო ორგანიზაციებმა წერილით მიმართეს აჭარის მთავრობის თავმჯდომარეს და აჭარის განათლების, კულტურისა და სპორტის მინისტრს; წერილში აღნიშნული იყო კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს როლი აჭარაში არსებული კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი და მოძრავი ძეგლების დაცვის, განვითარებისა და ადეკვატური გამოყენების პროცესში; მიმდინარე მდგომარეობით სააგენტო კვლავ ხელმძღვანელის გარეშე აგრძელებს მუშაობას და მხოლოდ ინფრასტრუქტურული სამუშაოების შემკვეთ და ნებართვების გამცემ ორგანოდ მოიაზრება; რჩება შთაბეჭდილება, რომ კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების მიმართ გადაწყვეტილების მიღება მეტად ეხება სხვა ინსტიტუტებს, იქნება ეს მერია თუ ეკონომიკის სამინისტრო და სააგენტოს როლი მხოლოდ ამ ორგანოთა ინტერესების გაფორმებაა. პოლიტიკის, ხედვისა და სტრატეგიის არ ქონის პირობებში შეუძლებელი ხდება ძეგლთა დაცვის პროცესის მართვა/მონიტორინგი და საზოგადოებრივ ჯგუფებს მხოლოდ ერთჯერადი, იმპულსური რეაგირების საშუალებას აძლევს; სამწუხაროდ, კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის მოთხოვნა კვლავ განიხილება ეკონომიკური პროცესის შემაფერხებელ ფაქტორად.
უკვე რამდენი წელია აღარ მახსოვს, მაგრამ “წისქვილი” გამუდმებით ტრიალებს ქართულ პოლიტიკურ სივრცეში, პოლიტიკოსების ლექსიკაში, ერთგვარად მითოლოგიზებული ობიექტი-პერსონაჟია, ყოველთვის ხელისუფლების პოლიტიკური ოპონენტის საკუთრებაშია და რაც არ უნდა გასაოცარი იყოს, გამუდმებით საზოგადოების ის ნაწილი ასხამს წყალს, ვინც მოქმედი, არჩეული ხელისუფლებისგან ითხოვს მისი უფლებამოსილების ეფექტურად განხორციელებას, კანონის პატივისცემას, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებების დაცვას, ქვეყანაში თავისუფალი აზრის დამკვიდრებას და ა.შ.
14 სექტემბერს ბათუმში საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშირისო ფესტივალი (BIAFF) დაიწყო, რომელიც წელს, უკვე მეცხრედ იმართება. BIAFF 2014 ერთი კვირის განმავლობაში უმასპინძლებს მოწვეულ სტუმრებსა და კინომოყვარულებს. წელს, BIAFF-ზე სიახლეს წარმოადგენს კინოფესტივალის ფარგლებში დაგეგმილი სხვადასხვა სახის საქველმოქმედო ღონისძიებები, რომლიდანაც შემოსული თანხა სრულად გადაირიცხება „დიტო ცინცაძის საქველმოქმედო ფონდში“.
ჩვენ ძალიან მოგვწონს ევროპული ცხოვრების წესი, უფრო სწორედ ევროპულად ცხოვრება. თუმცა ეგეც ისე გვაქვს, აი, გამოსასვლელი პიჯაკი რომ გვიკიდია კარადაში, იშვიათ მომენტებში რომ ვირგებთ და თავი მოგვწონს ბრენდით. ვინმე თუ გვკითხავს, ამაყად ვუპასუხებთ: “როგორ არაა?! მააქვს!” გვაქვს, მაგრამ მისი ტარება ცოტა არ იყოს გვეუხერხულება, მოსაფრთხილებელია და შეუჩვეველი. ვერიდებით, რამეს არ გამოვდოთ, არ დავსვაროთ, არ გავაფუჭოთ და ისევ ვაბრუნებთ კარადაში. ხოდა, ჩვენი ევროპული ცხოვრების წესიც ხშირად კარადაში, წვეულებებზე ჩასაცმელი პიჯაკის უკან ჰკიდია.
ბათუმში „რეაბილიტირებული“ გზები იმდენად დისკომფორტულია მათთვის, ვინც ავტომობილს მართავს, რომ მძღოლების უმრავლესობა დადებით მახასიათებლებს ვეღარც კი ამჩნევს. „ვინც დააგო“, პირდაპირ იმის ლანძღვას იწყებს.
მე ვარ 19 წლის ირმა, საქართველოს რიგითი მოქალაქე. დავიბადე ხულოს რაიონში, სოფელ დიდაჭარაში, პატარა, მუსლიმანურ ოჯახში. დედას სკოლა არ აქვს დამთავრებული, მაგრამ ის ყველაზე ინტელექტუალური და ჭკვიანი ქალია ჩემთვის. ბავშვობაში სულ მიყვებოდა ისტორიებს ქართველ მეფეებზე, დიდ ადამიანებზე, მეფეებიდან განსაკუთრებით დემეტრე თავდადებული უყვარდა, ამბობდა თქვენი გვარი – დიმიტრაძე იქიდან მოდისო… ეს მითი ალბათ ჩემ გასახარებლად.
ქართული ზღაპრების ზარმაცი, მაგრამ მოხერხებული პერსონაჟები, რომლებიც წარმატებას მხოლოდ ტყუილებისა და გამართლების წყალობით აღწევენ, ლამაზი, მაგრამ უსუსური პრინცესები, რომლებიც თავის გადასარჩენად არაფერს აკეთებენ; ზღაპრები, სადაც მოხუცი ქალები ბავშვებს ჭამენ და ყველა დედინაცვალი ბოროტია; ამბები, სადაც ადამიანებს ერთი ნახვით უყვარდებათ და დაუყოვნებლივ ქორწინდებიან – რა ღირებულებებსა და სტერეოტიპებს უყალიბებს კლასიკური ზღაპრები ბავშვებს და რა უნდა გაითვალისწინონ უფროსებმა ზღაპრის შერჩევისას? ამ თემაზე „ბათუმელები“განათლების სპეციალისტს, ბლოგერ თამუნა გაბისონიას ესაუბრა.
