ისტორიკოს ჟაკლინ ხრისტიენის ღია წერილი
_____________________
ისევ ძალიან მესიამოვნა ბათუმის ნახვა. ისევ მოვიხიბლე უნივერსიტეტით, მისი ზღვისპირა ხედებისა და ბულვარის/პარკის ბრწყინვალებით.
დავრწმუნდი ასევე, რომ ქალაქი ვითარდება. განსაკუთრებით შთამბეჭდავია ახალი უბნები. სხვათა შორის, ამ შენობების ზოგიერთი ნაწილი მშვენიერია!
მაგრამ, თუ საქართველოს სურს გერმანელი, იტალიელი და ფრანგი ტურისტების მოზიდვა (და თქვენი ქვეყანა უკვე საინტერესო ტურისტულ მიმართულებად მიიჩნევა), უნდა გაუფრთხილდეთ ისტორიულ მემკვიდრეობას! შავი ზღვისპირზეც შესაძლებელია შეგვხვდეს ბაჰრეინის სტილში აგებული შენობები, მაგრამ ამასთან ერთად აუცილებელია ისტორიული ღირებულებების შენარჩუნება, რადგან დასავლელი ტურისტები ჩამოვლენ არა ცათამბრჯენებისა და კაზინოებისთვის, არამედ ქვეყნის ისტორიული მემკვიდრეობის სანახავად!
ეს გულისხმობს ქალაქის პირვანდელი, ძველი იერსახის შენარჩუნებას და ამ შენობების მეპატრონეთა მხრიდან ნაგებობების (სულერთია, იქნება ეს კერძო თუ სახელმწიფო) მოვლის ვალდებულებას. რა თქმა უნდა, მთელი კანონმდებლობაა შესამუშავებელი ისტორიული მემკვიდრეობის დასაცავად.
როცა გვიმართლებს და გვაქვს ეს განძი, საჭიროა გონივრულად მოვუაროთ მას!
ფასადები უსახურდება, ქუჩები ფილებით იფარება, ძველი სახლები ახლებურად რემონტდება. ესეც ცივილიზაციაა! მაგრამ ამ სიმდიდრის დაცვა თუ არ შეგვიძლია, ნუ ჩავანაცვლებთ მათ ბეტონით, რომელიც სხვა არაფერია, თუ არა მტვერი და ძალიან სწრაფად ხუნდება.
ეს ვერტიკალური სამყარო არ არის ადამიანური. იმისთვის, რომ ყველამ გაიხაროს, აუცილებელია ადამიანური ნაწილის, იმ ხიბლისა და ცხოვრების სიტკბოს შენარჩუნება, რომელიც ბათუმის სავიზიტო ბარათი იყო. განსაკუთრებით საჭიროა ზღვის სანაპიროების, ამ საზოგადოებრივი სიმდიდრის შენარჩუნება.
გწერთ იმ სამყაროში დაბრუნების იმედით, რომელსაც არც ხიბლი დაუკარგავს და არც ცხოვრების სიტკბო!
____________
ავტორის შესახებ: ჟაკლინ ხრისტიენი ისტორიკოსია, არის პარიზის X (ნანტერის) უნივერსიტეტის პროფესორი, ამჟამად პენსიონერი. რამდენჯერმე ესტუმრა საქართველოს. ბოლოს რამდენიმე თვის წინ იმყოფებოდა ბათუმში, მონაწილეობა მიიღო საერთაშორისო კონფერენციაში – „ბიზანტინოლოგია საქართველოში – 5″. უყვარს საქართველო, განსაკუთრებით ბათუმი.
