Tag Archives: ბულვარი

 

 

გასულმა, 2013 წელმა, 22 წლის ბათუმელ მომღერალს ავთანდილ აბესლამიძეს ორი გრანპრი მოუტანა ბერლინსა და სანკტ-პეტერბურგში გამართულ მუსიკალურ კონკურსებზე. 

 

 

 

პატივცემულო აბიტურიენტებო!
 
ყოველი ადამიანის ცხოვრება განსაზღვრულ ეტაპებს მოიცავს. ასაკობრივი ზრდის მიხედვით თქვენ თქვენი ცხოვრების იმ საწყის ეტაპზე იმყოფებით, როდესაც მეტად მნიშვნელოვანი და საპასუხისმგებლო გადაწყვეტილება უნდა მიიღოთ, რომელიც დაკავშირებულია პროფესიის არჩევასთან. პროფესიის არჩევანი რთული საკითხია. სწორად არჩეული პროფესია და ამ პროფესიის დაუფლება რეიტინგულ უნივერსიტეტში თქვენი სამომავლო ცხოვრების წარმატების გასაღებია. ანტიკური ხანის ფილოსოფოსს უთქვამს, რომ კარგი დასწყისი ნახევარია საქმისაო. ამიტომაც, ჩვენ შევეცდებით თქვენი ცხოვრების ამ მეტად საპასუხისმგებლო ეტაპზე პროფესიის არჩევასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილების მიღებაში დაგეხმაროთ.

 

ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი დასავლეთ საქართველოში ტექნიკური და ტექნოლოგიური მიმართულებით უმაღლესი განათლების ერთ-ერთ უმთავრეს კერას წარმოადგენს. ფაკულტეტის მიზანია, სტუდენტებს შესთავაზოს საინჟინრო და აგრარული მიმართულებით მაღალი ხარისხის, თანამედროვე მოთხოვნათა შესაბამისი განათლება. 

 

 

საკუთარ თავზე ლაპარაკი უჭირს, ურჩევნია, სხვებმა შეაფასონ. რაზეც თამამად საუბრობს, არის საკუთარი მიზანსწრაფულობა, სიჯიუტე და გამოცდილება, რომელიც ხასიათის წყალობით დაუგროვდა: „სწავლის გაგრძელება მინდა, არ ვაპირებ გაჩერებას, არ დავჯერდები იმას, რომ ვიყო კომპანიის დირექტორი და მქონდეს მაღალი ხელფასი. მე ყოველთვის მინდა, უფრო მეტი, ერთ ადგილზე არ ვჩერდები.” – ამბობს ირმა კიღურაძე, ტურისტული კომპანია “ინტერტრაველის” დირექტორი.

 

შოთა რუსთაველის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა და ჯანდაცვის ფაკულტეტი უზრუნველყოფს კვალიფიციური სპეციალისტების მომზადებას სამეცნიერო (ბიოლოგიის, ქიმიის, გეოგრაფიის) და პრაქტიკული (პრაქტიკოსი მედიკოსები, ეკოლოგები) საქმიანობისათვის. 

 

 

როკჯგუფ „ინდიგო ბავშვების” ყოფილი წევრი მარიამ ქიქავა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფსიქოლოგიას სწავლობს. მარიამი მეორე კურსზეა, პროფესიის თვალსაზრისით დიდი გეგმები აქვს, თუმცა ამბობს, რომ მუსიკა კვლავაც დიდ ადგილს იჭერს მის ცხოვრებაში. ჯგუფიდან წამოსვლის შემდეგ სოლოშემსრულებლად აგრძელებს მუშაობას, უფრო მეტად საკუთარი „ჭიის გასახარებლად”, ჯერჯერობით ასეა, მერე კი ღია ცის ქვეშ აკუსტიკური მუსიკის საღამოს მოწყობაზე ოცნებობს.

 

<!** Image 4 align="left" width="300" height="755" >ყველაფერი 3 წლის წინ დაიწყო, როდესაც აჭარის ა.რ. მთავრობისა და ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძალისხმევით ტურიზმის ფაკულტეტი შეიქმნა. გადაწყვეტილების მიღება რეგიონში ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარების აუცილებლობამ განაპირობა.  

 

საფრთხის მოახლოებისთანავე ცხოველები თავდასაცავად სხვადასხვა ხერხს მიმართავენ, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მონადირე იმ ტერიტორიას უახლოვდება, სადაც მათი ნაშიერი იმყოფება. აი, რას ყვებიან მონადირეები. 

 

 

ზუსტად ერთი წლის წინ ზურა, ლაშა, გიორგი და რომა ჯგუფმა “ბაბილონმა” გააერთიანა. მართალია, ადრეც მეგობრობდნენ, თუმცა საყვარელ საქმეს ცალ-ცალკე აკეთებდნენ: უკრავდნენ, წერდნენ, რეპს კითხულობდნენ… მერე მიხვდნენ, რომ ერთად უკეთ გამოუვიდოდათ და რეპჯგუფი შექმნეს.

 

 

„თავიდან გაინტერესებს, მერე გიტაცებს, შემდეგ უკვე შენს სამსახურად იქცევა. საერთო ჯამში, აკეთებ საქმეს, რომელიც გიყვარს და რომლის გარეშეც ცხოვრება წარმოუდგენელი ხდება.  ჭადრაკი მხოლოდ სპორტი არ არის, ეს ხელოვნებაა, პარტიის თამაშისას აკეთებ გათვლებს, აჩვენებ შენს შემოქმედებას.” – საერთაშორისო ოსტატის წოდება 26 წლის ბათუმელ მოჭადრაკე ნინო ბაციაშვილს მოპოვებული აქვს როგორც ქალთა, ასევე ვაჟთა შორის. ნინო „ბათუმელების” მკითხველს საკუთარ პროფესიად ქცეულ ჰობზე მოუთხრობს.

 

 

“ძალიან, ძალიან შეყვარებული, ხელოვნებასა და მუსიკაზე” – ეს 24 წლის ბათუმელი მომღერალი თეო ჩიტიშვილია. თეო ამბობს, რომ სიმღერა ლაპარაკის დაწყებამდე დაიწყო, ამიტომ მასთან უფრო მეტი რამე აკავშირებს, ვიდრე სხვა რამესთან. მუსიკის გამო ყველაფრის დათმობა შეუძლია.

 

გიტარა სამი წლისამ მოითხოვა, მას შემდეგ ამ ინსტრუმენტთან განსაკუთრებული ურთიერთობა აქვს. მამუკა ქათამაძე გიტარას ყველაზე საიმედო მეგობრად მიიჩნევს. თავის პროფესიად ქცეულ ჰობზე იგი სიყვარულით საუბრობს.

 

 

 

ნონიკა სურმანიძე ჰიპერაქტიური გოგონაა. ყოველ დილას შვიდ საათზე იღვიძებს, ფიქრობს, რომ რაც უფრო დატვირთული ხარ, მით უფრო მეტი რამის მოსწრება შეგიძლია.

გოგონა წითელი პომადით და ვერცხლისფერი შარვლით – ეს მარიამ სალუქვაძეა, მის სტილზე ხშირად ამბობენ, რომ “არაბათუმურია”, უფრო ფრანგული: “ვხუმრობ ხოლმე წეროს შევეშალე, ბათუმში ჩამომაგდო და არა საფრანგეთში. მე არ ვფიქრობ, რომ განსხვავებული სტილი მაქვს. დიდი ამბავი ახლა ვერცხლისფერი შარვალი თუ მაცვია და ხუთი ზომით დიდი მაისური.”

“ჩემში რამდენიმე ადამიანი ცხოვრობს, მრავალფეროვანი ვარ, ხელოვნების გარეშე პრაქტიკულად არ შემიძლია, თუმცა მომავალი პროფესია ამ სფეროს არ დავუკავშირე, ინგლისურ ენას ვსწავლობ. სამწუხაროდ საქართველოში არ არის პერსპექტიული ხელოვნება, ამის გამო მივიღე ეს გადაწყვეტილება.” – 21 წლის ანა დიასამიძე მესამე კურსის სტუდენტია, ანას სავიზიტო ბარათი მისი ჩაცმულობის სტილია, ყველასგან გამორჩეული და ელეგანტური. 

 

 

21 წლის ბათუმელ მარი იორდანაშვილისა და ამერიკელ მსახიობ ანჯელინა ჯოლის მსგავსება ერთი შეხედვითაც ჩანს. თუმცა  მარის არ მოსწონს, ცნობილ მსახიობს რომ ადარებენ: “შევეჩვიე ამ შედარებას, ქუჩაშიც მესმის ხოლმე – როგორ ჰგავს ანჯელინას. მსგავსება შეიძლება მართლაც გვაქვს, მაგრამ მე ვერ ვამჩნევ, არ მომწონს, რომ ჯოლის მადარებენ, ჯობია, არავის ჰგავდე და შენ შენ იყო.” 

მარი გოგოლიშვილი ტანსაცმლის დიზაინერია, ხელოვნების უნივერსიტეტის მესამე კურსზე სწავლობს. პროფესია ბავშვობაში აირჩია, ჯერ კიდევ მაშინ, როცა თოჯინებისთვის კაბებს კერავდა. „ჩემი თოჯინების ტანსაცმელი არასოდეს მომწონდა, რაიმე ჩემეული უნდა შემეკერა მათთვის. ვზრუნავდი ყველაფერზე, ვარცხნილობაზე, მაკიაჟზე, მაშინ რა თქმა უნდა არ ვფიქრობდი, რომ ამის კეთება ადამიანებისთვისაც მომიწევდა.“ – ამბობს მარი, რომელიც ექსპერიმენტული სპექტაკლის – „მელოტი მომღერალი ქალის“ კოსტიუმების მხატვარი და ვიზაჟისტია და წელს პარიზშიც იმოგზაურა დასთან ერთად.

“მე ვარ ერთი მოუსვენარი ადამიანი” – ასე იწყებს საკუთარ თავზე საუბარს ჟურნალისტი ნინო ხოზრევანიძე. იგი ამბობს, რომ საქმე ყველაფერზე მეტად უყვარს, ახალი ამბავიც ყველგან ეგულება და მუდამ ფხიზლადაა: “როცა ჩემი ტელეფონი რეკავს, სახლში აღარ მეკითხებიან მივდივარ თუ არა, პირდაპირ მისვამენ კითხვას:  ნინო, რა მოხდა? “

 

 

როგორია ხელოვნების უნივერსიტეტში სტუდენტური ჩაცმის სტილი? –  პირველ რიგში ფერადი! ხელოვნების უნივერსიტეტში თუ იკითხავთ, ვისი ჩაცმის სტილია განსხვავებული, სტუდენტების სახელებს უმალ გეტყვიან. რამდენიმე მათგანს „ბათუმელები”  გაგაცნობთ.

 

 

“მაღაზია არ არის, უფრო სახელოსნოა ჩვენი სივრცე, სადაც ვაკეთებ სამკაულებს, მოგვიანებით კი ვყიდი.” – ასე იწყებს თავის მაღაზია-სახელოსნოზე საუბარს თაკო მასალკინა. “At Tako” ნინა და თაკო მასალკინებმა ოთხი თვის წინ გახსნეს, “ბათუმელები” მათ მაღაზიას ესტუმრა. 

 

 

ერთი წელია ეკრანზე ჟურნალისტისა და დიქტორის ამპლუაში აღარ ჩანს, თუმცა ლიზი თედორაძეს “ტელეარხ 25”-ის მაყურებლები კარგად იცნობენ. ახლა აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროს პრესსამსახურში მუშაობს და მისი საქმიანობაც ისევ ჟურნალისტებთან ურთიერთობას ითვალისწინებს. ეს სამინისტრო წელს საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფისათვის დაჯილდოვდა და მიუხედავად იმისა, რომ ლიზის, როგორც პრესსამსახურის წარმომადგენლის მუშაობით ბევრი ჟურნალისტია კმაყოფილი, იგი ერთ ადგილას ყოფნას დიდხანს არ აპირებს. მისი გეგმები ისევ ჟურნალისტიკას უკავშირდება.    

 

„ის ჩემი ადამიანია, მაგრამ არ მგავს, საერთოდ არ ვგავართ ერთმანეთს. ბავშვობიდან მოვდივართ, მაგრამ არ დავღლილვართ, ალბათ იმიტომ, რომ ყოველი დღე ახალია, ხშირად რაღაც ახალს აღმოვაჩენ ხოლმე. აღფრთოვანებული? -უფრო გაოცებული ვრჩები, მიკვირს, რომ ამდენი დრო გავიდა და ეს არ ვიცოდი.  ხანდახან ვეკითხები, სად იყავი ან როგორ ცხოვრობდი ჩემამდე? – ვეუბნები, შეიძლება ერთმანეთს ბევრჯერ გვერდით ჩავუარეთ და არ ვიცოდი, რომ შენ იყავი, იმასაც ვეუბნები, შეიძლება მე რაღაც მტკიოდა და შენ ამ დროს ცეკვავდი-მეთქი. ამ დროს მას ეღიმება. მპასუხობს, არ შეიძლებოდა ჩვენ ერთმანეთს არ შევხვედროდითო.“  –  თეო ვაკოზე მიყვება.  ვაკო აფხაზავა ტურიზმის დეპარტამენტის  თანამშრომელია, თეონა დიასამიძე კი  ბათუმის  „დემოკრატიული ჩართულობის ცენტრის“ ოფისის კოორდინატორი. ცოტა ხნის წინ მათ ოჯახი შექმნეს.

 

 

ოთხი წელია 23 წლის ლაშა ხარატი დელფინარიუმში მწვრთნელად მუშაობს. იმის  წარმოდგენაც კი არ უნდა, რომ სხვა სამსახურში გადავა და დელფინებს ვეღარ ნახავს: „მინდა, სამუდამოდ დავრჩე დელფინების გვერდით, ფიქრიც კი არ მინდა იმაზე, რომ მათთან ურთიერთობის საშუალება აღარ მომეცემა. ყველა მწვრთნელი იმაზე მეტ დროს ვატარებთ დელფინარიუმში, ვიდრე ჩვენი სამუშაო განრიგი მოითხოვს. “ –  ამბობს ლაშა.

 

 

ექიმია, თუმცა მის მიერ გამოჯანმრთელებული პაციენტები მადლიერებას სიტყვებით ვერ გამოხატავენ.  ექვსი წლის იყო, როცა გადაწყვიტა ვინ უნდა გამოსულიყო და ფიქრობს, რომ სწორი არჩევანი გააკეთა. “ბათუმელები” ვეტერინარს და ცხოველების უფლებათა დამცველს, 26 წლის გიორგი კალანდაძეს წარმოგიდგენთ. 

 

 

18 წლის ერეკლე გურგენიძე სამოდელო ბიზნესში ორი წლის წინ აღმოჩნდა, მან 2010 წელს „მისტერ აჭარის“ კონკურსზე „მისტერ ინტელექტის“ ტიტული მიიღო. ერეკლე აბიტურიენტია, ეროვნული გამოცდებისთვის ემზადება, მომავალ პროფესიად არქიტექტურა აირჩია.

 

23 წლის  ბათუმელი სულხან შაქარაძე ცნობილი გახდა მუყაოს ყუთებით ყვავილების, საცხოვებელი კორპუსების, მანქანების და სხვადასხვა ნივთების დამზადებით.

 

 

უჯინ რეი, იგივე ევგენი ჰაიდე თბილისში საკმაოდ ცნობილი გერმანული წარმოშობის ქართველი Dj-ია. იგი ბათუმში ყოველ ზაფხულს ჩამოდის. ამბობს, რომ ბათუმი ძალიან მოსწონს და ცუდად არასოდეს ახსენდება. Dj-ი ბათუმში საცოლესთან ერთად ისვენებს.

 

ბათუმში, „პრესკაფეში“  2 აგვისტოს, 18:00 საათიდან  20:00 საათამდე  „მეღვინეობა ხარება“  გიწვევთ თავისი პროდუქტების პრეზენტაციაზე.

 

 პრეზენტაციაზე სადეგუსტაციოდ გამოტანილი იქნება 12 დასახელების ღვინო  (კრახუნა – მშრალი, თეთრი ღვინო; მწვანე- მშრალი, თეთრი ღვინო ; ცოლიკაური – მშრალი, თეთრი ღვინო; რქაწითელი – მშრალი, თეთრი ღვინო ; ციცქა- მშრალი, თეთრი ღვინო ; საფერავი პრემიუმი – წითელი, მშრალი ღვინო; საფერავი ხილის ტონებით- წითელი, მშრალი ღვინო; საფერავი- წითელი, მშრალი ღვინო; ქინძმარაული – წითელი, ნახევრადტკბილი  ღვინო; როზე – მშრალი, ვარდისფერი ღვინო; კრახუნა ქვევრის – მშრალი, თეთრი ღვინო; ციცქა ქვევრის – მშრალი, თეთრი ღვინო)   

 

პრეზენტაციის პარალელურად პროფესიონალ და მოყვარულ ფოტოგრაფებს საშუალება ექნებათ,  გადაიღონ ფოტო სახელწოდებით „ღვინო და ზაფხული“ .

 

 ყველა ავტორის ერთი  საუკეთესო ფოტო  განთავსდება „პრესკაფეს“ ფეისბუქის გვერდზე.   ფოტოები, რომლებიც ყველაზე მეტ  მოწონებას – ლაიქს დააგროვებს, დაიბეჭდება და ორი კვირის მანძილზე გასაყიდად გამოიფინება „პრესკაფეში“. გაყიდული ფოტოებიდან შემოსული თანხა გადაეცემა ავტორებს.

 

პრეზენტაციაზე დასწრება თავისუფალია. ყველა სტუმარს  ექნება საშუალება, ერთი ჭიქა ღვინო დააგემოვნოს. გთხოვთ  გვეწვიოთ. 

 

 

25 წლის ოთო ფედიჩკინი გაყიდვების მენეჯერია, მაგრამ მისი საქმიანობა მხოლოდ ერთ კონკრეტულ კომპანიას არ უკავშირდება. საკუთარი იდეების, საქმიანობისა და ქართულ შოუბიზნესში პოპულარული მეგობრების წყალობით ოთო ფედიჩკინის ნახვა სოფო ნიჟარაძის პოპულარულ კლიპსა და სხვა კლიპებშიც შეიძლება, თუმცა ეს ყველაფერი არ არის. 

<!** Image 1 align="left" alt="ოთო ფედიჩკინი" sub="ოთო ფედიჩკინი" width="400" height="506" >

 

 

სპორტსმენი, 17 წლის გუგა კუტუბიძე, ტაეკვონდოს მებრძოლი და საქართველოს მრავალგზის ჩემპიონია. გუგას საერთაშორისო ტურნირებზეც აქვს გამარჯვება მოპოვებული, თუმცა იგი ყველაზე დიდ წარმატებად ევროპის ჩემპიონატზე მიღებულ მესამე ადგილს მიიჩნევს. გუგა ოთხი წლის იყო, როცა ტაეკვონდოს წრეზე დაიწყო სიარული, ოთხი წლის მებრძოლს ფორმა მთლიანად ფარავდა: “მოსიარულე ფორმას ვგავდი, ტაეკვონდოზე ინტერესი ჩემი მწვრთნელის გამო გამიჩნდა, აკაკი ცენტერაძე ჩემი მეზობელია, ხშირად ვუყურებდი მის ვარჯიშს, მერე მშობლებმა შემიყვანეს საცდელად, თუ მომეწონებოდა, დავრჩებოდი. უკვე მეთოთხმეტე წელია მომწონს. ძალიან მინდა ოლიმპიური ჩემპიონი გავხდე” – ამბობს გუგა.

თინეიჯერები – დღეს ხშირად ასე უწოდებენ 13-იდან 19 წლამდე, ე.წ. გარდატეხის ასაკში მყოფ მოზარდებს. თინეიჯერები ცდილობენ იყვნენ თავისუფალი და განსხვავებული, ხშირად უსმენენ როკსა და რეპს და კლასიკურ ჩაცმულობას ჯინსებსა და კედებს ამჯობინებენ. 

უკვე ოთხი წელია შაბათ-კვირას, აჭარის ტელევიზიით გადაცემა “დილის ტალღაში”, სალომე სურმანიძე მაყურებელს ამინდის პროგნოზს აცნობს. ფიქრობს, რომ მხიარული დღის დასაწყებად აუცილებელია ნებისმიერ ამინდს პოზიტივით შევხვდეთ: „წვიმიანი ამინდიც ისე უნდა გამოაცხადო, რომ მაყურებელმა კომფორტი იგრძნოს, ჩემი გამოცდილების წყალობით შემიძლია ვთქვა, რომ სანდო პროგნოზი მაქვს, თუ ვამბობ, რომ იქნება წვიმა, აუცილებლად იწვიმებს, თუნდაც ორი-სამი წუთით.”

21 წლის მარიამ მაჩაიძე მევიოლინეა. ის ნიუ იორკში, ჯულიარდის სამუსიკო სკოლაში სწავლობს. დაკვრა ხუთი წლისამ დაიწყო, დედის სურვილით: „დედაჩემიც მევიოლინეა, მისი ოცნება იყო გავმხდარიყავი მევიოლინე, მამასაც ძალიან მოსწონს ვიოლინო, მას ხშირად ვეხუმრებით, რომ დედა ვიოლინოს სიყვარულის გამო შეირთო ცოლად. მართალია მშობლების სურვილით დავიწყე დაკვრა, მაგრამ ინტერესი თავადაც გამოვავლინე. ჩემი დაც შეიყვანეს ვიოლინოზე, თუმცა ის არ დაინტერესებულა ამ პროფესიით, მამის მსგავსად არქიტექტურა აირჩია.”