აჭარის ტელევიზის საინფორმაციო სამსახურის ხელმძღვანელობა 6 პირს სურს

 

საინფორმაციო სამსახურის ხელმძღვანელობა ირინა ყურუას, მეგი შავლაყაძეს, შორენა ღლონტს, ვახო ხუზმიაშვილს, ალეკო ჩუბინიძესა და  შორენა გოგიჩაიშვილს სურთ.

 

ასევე, პროდიუსერის ვაკანსიაზე ერთი, პროგრამების სამსახურის ხელმძღვანელზე სამი,  ხოლო  მთავარი რეჟისორის ვაკანსიაზე  5  განაცხადია შესული.

 

როგორც „ბათუმელებს“  საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიასა და რადიოს იურისტმა მალხაზ ბოლქვაძემ განუცხადა,  შესული განაცხადების გადარჩევა 15 იანვარს დასრულდება. 16 იანვარს  კი გასაუბრება ჩატარდება.

 

ახალ თანამშრომლებს სპეციალური კომისია შეარჩევს. კომისია ოთხი წევრისგან იქნება დაკომპლექტებული და მის წევრთა ვინაობა ხვალ დილისათვის გახდება ცნობილი.

 

ბათუმში ყინულის სახლის აღდგენა დაიწყო

 

 

დირექტორის ინფორმაციით, სამუშაოების პირველი ეტაპი უკვე დარსულებულია, ყინულის მოედანი აღდგენილია. ბერიძის ინფორმაციით, გარდა ამის ბათუმის მერია, ყინულის სახლში მეორე დარბაზს აკეთებს: „სპორტული საერთაშორისო თუ ადგილობრივი ღონისძიებების ჩასატარებლად“.

 

სამომავლოდ, სააბონიმენტო სისტემის შემოღებასაც გეგმავენ ყინულის სახლის მოყვარული მომხმარებლებისთვის. აბონიმენტისა და მწვრთნელის ღირებულებას საკრებულოს დეპუტატები მომავალ სხდომაზე განსაზღვრავენ.

 

მედიის ინფორმაციით, დიდთოვლობის შედეგად დაშლილი ყინულის სასახლის აღსადგენად გაწეული ხარჯების ოდენობა თვის ბოლოს გახდება ცნობილი.

საქართველოში ქორწინების რეგისტრაციის რაოდენობამ მოიმატა

რაც შეეხება დაბადებას, 2013 წელს 57 860 ახალშობილი დაიბადა,   2012 წელს –  58 175, 2011 წელს – 59 381, 2010  წელს –  63 726, 2009 წელს – 63 806, ხოლო 2008 წელს 57 976 ახალშობილი მოევლინა ქვეყანას.

 

2013 წელს საქართველოში ახალშობილთა ყველაზე გავრცელებული სახელები გიორგი და მარიამი იყო.

ორი ათასი ოჯახი მაღალმთიან აჭარაში უშუქოდ დარჩა

ენერგო-პრო ჯორჯიას დასავლეთ საქართველოს რეგიონალური ფილიალის საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსი გიორგი სურმავა „ბათუმელებთან“ ამბობს, რომ ელექტროენერგიის მიწოდება მოსახლეობას დღის ბოლომდე აღუდგება.

 

ამ დროისთვის მაღალმთიან აჭარაში ორი ათასი აბონენტი ელექტრო ენერგიის გარეშეა დარჩენილი. წუხელ გვიან ღამით კი ათი ათასი აბონენტი იყო გათიშული. 

მერია სოციალურად დაუცველ მოქალაქეებს გადაამზადებს

 

სატენდერო დოკუმენტაციით გათვალისწინებული პირობების თანახმად, პროგრამით სარგებლობის მსურველთა შერჩევისას წელს პრიორიტეტი შშმ პირებს, მარჩენალდაკარგულებსა და პრობაციონერებს მიენიჭებათ. მსგავსი პროგრამა მერიამ გასულ წელსაც განახორციელა.  ამჯერად პროფესიული სწავლების პროგრამაში მონაწილეობის საშუალება 200 მსურველს ექნება, შესაბამისად, გაზრდილია დაფინანსებაც. მერიამ სატრენინგო მომსახურების შესყიდვა გასულ წელთან შედარებით 45 ათასი ლარიდან 60 ათას ლარამდე გაზარდა.

 

 

წელს მერია ბენეფიციარებს კომპიუტერული საოფისე პროგრამების სწავლებას, ბუღალტერიას, სტილისტის, მასაჟისტის, მდივან-რეფერენტის, ავტომობილის სავალი ნაწილის ტექნიკოსისა და მზარეულის პროფესიების შესწავლას შეთავაზებს.  სწავლების კურსის ხანგრძლივობა არანაკლებ სამი თვე იქნება.

 

 

მერიამ ტენდერით გათვალისწინებული სატრენინგო მომსახურების შესყიდვა 31 იანვრამდე უნდა დაასრულოს. 

არჩილ ხაბაძე ფერიის ბავშვთა სახლში

 

ამის შესახებ ინფორმაცია აჭარის მთავრობის ოფიციალურ გვერდზეა განთავსებული. ხაბაძემ ბავშვებს საჩუქრად   ტორტი და ტკბილეული გადასცა.

წელს წმინდა მატათას სახელობის ფერიის ბავშვთა სკოლაპანსიონი 10 წლის გახდა  ფერიის ბავშვთა სახლში ამჟამად 200-მდე საზრდელი ცხოვრობს   


ახალი წლის ღამეს მეუფე დიმიტრი და აჭარის მთავრობის თავმჯდომარე ერთად შეხვდნენ

მაჭახლის ხეობაში ავტოსაგზაო შემთხვევას ერთი ადამიანი ემსხვერპლა

 

აჭარის საგანგებო და გადაუდებელ საქმეთა მართვის სააგენტოს უფროსის მამუკა თურმანიძის ინფორმაციით, წუხელ მთელი ღამის განმავლობაში თოვდა ხულოში, უამინდობა იყო შუახევში, ქედასა და ხელვაჩაურში. ხანძარი იყო ქობულეთში, რომლის  ლიკვიდაცია დროულად მოხერხდა. 

 

მეწყერი ჩამოწვა შუახევსა და ქედაში. გვიან ღამით ბათუმი-ადიგენის ცენტრალური მაგისტრალი ჩაკეტილი იყო თუმცა ამ დროისთვის მოძრაობა აღდგენილია და ამ დროისთვის გაწმენდითი სამუშაოები მიმდინარეობს.  შავი ზღვის აჭარის სანაპიროზე სამბალიანი შტორმი დაფიქსირდა. აჭარის საგანგებო და გადაუდებელ საქმეთა მართვის სააგენტოს უფროსის  ინფორმაციით ღია ზღვაში მყოფი მცურავი საშუალებები  იახტკლუბში, სამაშველო სამსახურის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზეა გადაყვანილი. 

მუფტის ჯიპი [Photo]

 

 

მუფტის ინფორმაციით, მას ავტომანქანა სრულიად საქართველოს მუსლიმთა სამმართველომ გადასცა და მისი საკუთრება არ არის.

 

რა რაოდენობის თანხა დახარჯა სამმართველომ მუფტისთვის “ჯიპის” შესაძენად, ამის შესახებ ჯემალ პაქსაძეს ინფორმაცია არ აქვს:

 

“მე როგორც მუფტი, შესყიდვებს თვითონ არ ვაწარმოებ და არც ფინანსურ მხარეს განვკარგავ.”

 

რაც შეეხება მანქანის ნომერს, მუფტის განმარტებით, სერია – MUF ნიშნავს იმას, რომ ეს სამუფტოს მანქანაა, ამიტომ სამმართველოს მასში რაიმე განსაკუთრებული თანხა არ გადაუხდია:

 

“მთლიანად სიტყვა რომ ეწეროს, მაშინ იქნებოდა დიდი თანხა გადასახდელი, მაგალითად, ხელვაჩაურის მუფტს ჰყავს MUF-007. ეს მხოლოდ იმის მანიშნებელია, რომ მანქანით მუფტი გადაადგილდება,”  უთხრა ჯემალ პაქსაძემ “ბათუმელებს”.

ბათუმის მერის პრესპიკერი და ირინა ყურუას გათავისუფლება – გამოხმარურება არასამთავრობოდან


დავით ბერიძე ბათუმის მერიაში პრესპიკერის დანიშვნასა და აჭარის ტელევიზიაში მიმდინარე მოვლენებს გამოეხმაურა. ის აჭარის ტელევიზიის საინფორმაციო სამსახურის უფროსის, ირინა ყურუას სამსახურიდან გათავისუფლებას, აჭარის ტელევიზიის დირექტორის, სოსო სტურუას ერთპიროვნულ გადაწყვეტილებად მიიჩნევს. ხოლო ბათუმის მერიაში ახალი შტატის – პრესსსიკერის თანამდებობაზე სოფიო კონცელიძის დანიშვნას, პოლიტიკური გადაწყვეტილებად:


„ამის თქმის საშუალებას მაძლევს ის, რომ კონკურსი არ გამოცხადებულა და არ გავრცელებულა ინფორმაცია, რომ მერიას სჭირდებოდა პრესსპიკერი. დავაკონკრეტებ, მერის პრესსპიკერი და არა, როგორც მერმა ჯემალ ანანიძემ განაცხადა, მერიის პრესსპიკერი. როგორც ხელშეკრულებიდან გაირკვა, ეს არის პირადად მერის პრესსპიკერი ერთი წლის ვადით“.


შეგახსენებთ, რომ ბათუმის მერიაში ახალი საშტატო ერთეული 2014 წლიდან დაემატა. მის უფროსად კი აჭარის მთავრობის ადმინისტრაციულ ორგანოებთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსის, სულხან ოქროპირიძის მეუღლე სოფიო კონცელიძე დაინიშნა.


დავით ბერიძე ასევე მიმართა საქართველოს პარლამენტს, რომ ნაცვლად 2016 წლისა, 2014 წელს მიიღოს კანონი სარეკლამო კომპანიების მხრიდან მობილურ ტელეფონებზე SMS შეტყობინებების გაგზავნის აკრძალვის შესახებ. ის მიიჩნევს, რომ აღნიშნული მომხმარებლის უფლებების დარღვევაა და პარლამენტმა საკითხის გადაწყვეტა 2016 წლამდე არ უნდა გადადოს.


„ბოლო წლებში კერძო სარეკლამო სამსახურები ძალიან გააქტიურდნენ – მობილურ ნომრებზე აგზავნიან სარეკლამო შეტყობინებებს. მე დავრეკე კომპანია „ჯეოსელში“ და მიპასუხეს, რომ ისინი არ გასცემენ აბონენტის ნომრებს. საიდან აქვთ ამა თუ იმ სარეკლამო კომპანიას მობილური ნომრებზე წვდომა. ამით უნდა დაინტერესდეს პარლამენტი და გამოიძიოს პროკურატურამ“.


აღნიშნული საკითხზე საქართველოს პარლამენტიც მუშაობს. განსაზღვრულია ჯარიმა 3 ათასიდან 10 ათას ლარამდე. დავით ბერიძის რეკომენდაციაა ისიც, რომ ჯარიმიდან გარკვეული პროცენტი ნომრის მესაკუთრეს,როგორც დაზარალებულ მხარეს, დაერიცხოს.

რვა ახალგაზრდა მედიკოსი სასწავლებლად სტამბოლში


„ეს ინიციატივა გაჩნდა ერთი წლის წინ, როცა მთავრობის თავმჯდომარე არჩილ ხაბაძესთან ერთად ვიყავით თურქეთში. ეს იყო პირველი ვიზიტი. მაშინ დავსვით საკითხი მათ გადაემზადებინათ ჩვენი ექიმები. თანამშრომლობა შედგა ჩვენსა და ბაჰჩეშეჰირის უნივერსიტეტს შორის. 16-ზე მეტი აპლიკაცია შემოვიდა. როცა პროექტის შემდგომი ეტაპი იქნება, ჩვენ თანმიმდევრულად ჩავრთავთ ყველა ახალგაზრდას მასში“, – განაცხადა შეხვედრისას აჭარის ჯანდაცვის მინისტრმა, ნუგზარ სურმანიძემ.

სამედიცინო სფეროში კადრების თურქეთში მომზადების ინიციატორი ნუგზარ სურმანიძეა.

 

ახალგაზრდა მედიკოსებს აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი ნუგზარ სურმანიძე, განათლებისა და სპორტის მინისტრი გიორგი თავამაიშვილი და უმაღლესი საბჭოს ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე ჯემალ ფუტკარაძე შეხვდნენ. მათ გზა დაულოცეს, წარმატებები უსურვეს და სამახსოვრო საჩუქრად თითოეულ მათგანს „ვეფხისტყაოსანი“ გადასცეს.

„გახარებული ვარ ამ პროექტით, რადგან ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. შერჩევის სხვადასხვა ეტაპი გავიარე. საბუთების მიღება, გასაუბრება, საბუთების განხილვა. ყველაფერს გავაკეთებ იმისთვის, რომ წარმატებას მივაღწიო“, – აღნიშნა ფატმა შერვაშიძემ. ის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე სწავლობდა.


სწავლების პერიოდი სამ და მეტ წელს მოიცავს, რადგან ხანგრძლივობა დამოკიდებულია სპეციალობაზე. ნუგზარ სურმანიძის თქმით, წლიური სწავლის საფასურს – დაახლოებით 16 ათას დოლარს  ბაჰჩეშეჰირის უნივერსიტეტი იღებს. ახალგაზრდა მედიკოსები ასევე უზრუნველყოფილი იქნებიან ბინითა და დღეში ორჯერადი კვებით.

პროექტის გაგრძელება მომავალშიც იგეგმება. წელს პროექტით შემდეგი სტუდენტები ისარგებლებენ:

1. მერი თევზაძე  – რადიოლოგია

2. შორენა ბერიძე – მეან-გინეკოლოგია

3. ფატმან შერვაშიძე – მეან-გინეკოლოგია

4. ირაკლი ოქროპირიძე – კარდიოქირურგია

5. გურამ ჩახვაძე – ნეიროქირურგია

6. მარიტა გორგოშაძე – კარდიოქირურგია

7. გიორგი კერესელიძე – ორთოპედია, ტრამვატოლოგია

8. ვლადიმერ ბაზიაშვილი – ნეიროქირურგია

 

პოლიტიკური სოციალიზაცია

აშკარაა, რომ  პოლიტიკური სოციალიზაციის გზები პოლიტიკის შემეცნება, ფასეულობის ჩამოყალიბება ადამიანების მიხედვით მკვეთრად განსხვავდება, მაგრამ ადამიანთა  უმრავლესობა ერთსა და იმავე გავლენას განიცდის  სოციალიზაციის აგენტების მხრიდან, ბავშვობაში და მოზარდ  ასაკში. ეს აგენტებია ოჯახი, სკოლა, უბანი, თანასწორები და რასაკვირველია ტელევიზია.

 

ვინაიდან ადამიანების უმრავლესობა საწყის ცოდნას საკუთარ ოჯახში იძენს, ამიტომ ოჯახი ადრეული სოციალიზაციის ყველაზე მნიშვნელოვანი  აგენტია.

 

აღმზრდელობითი გავლენის  საშუალება დიდია მშობლებისა და ბავშვების ურთიერთობის დროს. ბავშვი ოჯახში იძენს  სოციალურ, რელიგიურ, მორალურ და პოლიტიკურ ფასეულობებს, რომელთა საფუძველზე ყალიბდება მათი ფასეულობები. პოლიტიკურად ყველაზე მნიშვნელოვანი  მომენტი, რომელსაც ბავშვები იძენენ მშობლებისგან, არის პოლიტიკური კუთვნილების საკითხი.

 

ჩემი აზრით,  სკოლის გავლენა პოლიტიკური ცოდნის მიღების თვალსაზრისით  არანაკლებ მნიშვნელოვანია. დაწყებითი სკოლა, ოჯახისგან დამოუკიდებლად, აცნობს ბავშვებს ისტორიულ პიროვნებებს, ასწავლის მათ სამშობლოს ერთგულებას, აცნობს ეროვნულ გმირებს, დღესასწაულებს. რის შედეგადაც სკოლიდან ბავშვების უმრავლესობას უყალიბდება ეროვნულობის (ნაციონალიზმის) გრძნობა, მათ უკვე შეუძლიათ განასხვავონ  ლიდერები და სამთავრობო ინსტიტუტები.

 

უბანი და თანასწორები – უბანი აერთიანებს სხვადასხვა ასაკის ადამიანებს.ისინი ცხოვრობენ ან მუშაობენ ჩვენს გვერდით, ამდენად ურთიერთობა გვაქვს მათთან. უბნის მოსახლეობის  შემადგენლობამ შეიძლება დიდი როლი ითამაშოს  პიროვნების პოლიტიკური შეხედულებების ჩამოყალიბებაში. ერთგვაროვანი უბანი რომლის წევრები ეთნიკური, რასობრივი, რელიგიური თუ პროფესიული სტატუსით მსგავსნი არიან, დიდ გ  გავლენას ახდენენ ბავშვების  და მოზარდების ძირითადი შეხედულების ფორმირებაზე. მაგალითად, თუკი თქვენი მეზობლები აქებენ ერთს და აკრიტიკებენ სხვა პარტიის კანდიდატებს, ამ შემთხვევაში სხვა პოზიციაზე ყოფნა ძნელია.

 

ასევე მნიშვნელოვანი და ეფექტურია საინფორმაციო საშუალებების გავლენა – ისინი წინააღმდეგობრივ როლს თამაშობენ. ერთი მხრივ, ისინი უზრუნველოყოფენ ხელისუფლებისადმი ხალხის მხარდაჭერას ეროვნული დღესასწაულებით, ეროვნული გმირების დაბადების დღეებით, ღირსშესანიშნავი პოლიტიკური თარიღების აღნიშვნით. მეორე მხრივ, ისინი ძირს უთხრიან მთავრობისადმი  ხალხის ნდობის ფაქტორს, როდესაც აქვეყნებენ მოქალაქეთა საჩივრებს, თანამდებობრივი  დანაშაულების შესახებ ჟურნალისტური გამოძიების შედეგებს, უთმობენ საეთერო დროს ან პირველ გვერდს პოლიტიკის კრიტიკას, პროტესტებს და აშ.   

 

პოლიტიკური სოციალიზაციის პროცესის შედეგად ინდივიდი ეზიარება პოლიტიკურ კულტურას, ითვისებს მას და თავის პოლიტიკურ ორიენტაციას აყალიბებს. პოლიტიკურ სოციალიზაციას ადგილი აქვს ნებისმიერ ქვეყანაში და მმართველობის ნებისმიერი ფორმის დროს.

 

პოლიტიკური სოციალიზაცია გრძელდება მთელი ცხოვრების მანძილზე, პოლიტიკური ცოდნის გაღრმავებითა და შეხედულებების ჩამოყალიბებით. მშობლებისა და სკოლის ზეგავლენის შემცირების შემდეგ იზრდება თანასწორთა გავლენა მოზრდილი ადამიანები ინფორმაციას  პოლიტიკური მოვლენების შესახებ, ჩვეულებრივ, მასობრივი საინფორმაციო საშუალებების გზითაც  იღებენ. ამდენად, ეს საშუალებები თვით გახდნენ სოციალური აგენტები და ბოლოს, პოლიტიკურ ცოდნას იღებენ სოციალური გარემოდან და ახლობლებისგან.

 

იმის მიუხედავად, თუ რა გზით გებულობენ ადამიანები პოლიტიკის შესახებ, დროთა განმავლობაში მათ შეუძლიათ  ჩამოაყალიბონ თავისი შეხედულებები მთავრობაზე, შეაფასონ  ახალი კანდიდატი  და ახალი იდეები. 

შშმ პირთა მონაცემთა ბაზის შექმნის ინიციატივა

„მონაცემთა ბაზა უნდა იყოს კონფიდენციალური. რეესტრის შექმნა გააადვილებს შშმ პირების არჩევნებში ხმის მიცემის უფლებას“, – განაცხადა თამაზ მჟავანაძემ.

 

ორგანიზაციამ ინიციატივის შესახებ წერილობით აცნობა აჭარის უმაღლეს საბჭოსა და საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს. ორივე უწყებისგან იდეის განხორციელებაში დახმარებას და თანადგომას მოითხოვენ, ორგანიზაცია კი მზადაა დამატებითი მასალების მიწოდებასა და  და იურიდიული კონსულტაციებისთვის.

დემოკრატიის მთხრობელთა სკოლა 18-დან 30 წლამდე ახალგაზრდებისათვის

 

 

ტრენინგ კურსის პირველ ციკლში, ახალგაზრდები მიიღებენ დეტალურ ინფორმაციას დემოკრატიის ცნებისა და ძირითადი ღირებულებების, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებებისა და თავისუფლებების, სამართლიანი მმართველობის, ტოლერანტობის კულტურის, გენდერული თანასწორობის და სამოქალაქო აქტივობის ფორმების შესახებ. 

 

გარდა თეორიული კურსისა, ჩატარდება ასევე სასწავლო ტური, რომლის ფარგლებში ტრენინგის მონაწილე ახალგაზრდები გაეცნობიან საქართველოს დედაქალაქში და რეგიონებში მოქმედი სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების, ეროვნული უმცირესობათა სათვისტომოების, რელიგიური გაერთიანებების, პოლიტიკური პარტიების საქმიანობას და მათთან დიალოგის რეჟიმში განიხილავენ დემოკრატიის ძირითად გამოწვევებს და შესაძლებლობებს. ტრენინგ კურსის მეორე ნაწილი კი მთლიანად დაეთმობა თანამედროვე ხელოვნების ნოვაციური ფორმის ,,თხრობითი პერფომანსები“-ს (storytelling) მომზადებისა და ჩატარების მეთოდიკის შესწავლას. 

 

ახალგაზრდებს დეტალურად განემარტებათ „სთორთელინგის“ ყველა ძირითადი ასპექტი: სფეროების მიხედვით კონკრეტული ისტორიების დამუშავების წესები, სხვადასხვა სოციალური და ასაკობრივი ჯგუფებისათვის ინფორმაციის მიწოდების სპეციფიკა, მეტყველების კულტურა, თხრობის პროცესში ემოციების მართვის წესები და აუდიტორიასთან მუშაობის ძირითადი უნარ-ჩვევები. ტრენინგის მონაწილეებს მიეცემათ პრაქტიკული სავარჯიშოები, ისინი მოამზადებენ კონრეტულ ისტორიებს და დაეუფლებიან თხრობის ტექნიკას. ამდენად, ტრენინგის პირველი ნაწილით ახალგაზრდები დემოკრატიის შესახებ აიმაღლებენ საკუთარ ცნობიერებას, ხოლო მეორე ნაწილში შეისწავლიან იმ მეთოდიკას, თუ როგორ გარდაიქმნან, უკვე ინფორმაციის მიმღებიდან მიმწოდებლებად და „სთორთელინგის“ მეთოდით დემოკრატიის გამავრცელებლებად. 

 

ტრენინგ-კურსის პირველ ეტაპს გაუძღვებიან ფილოსოფიის, პოლიტოლოგიისა და სამართლის, ხოლო მეორე ეტაპს საჯარო გამოსვლის და მეტყველების კულტურის სპეციალისტები. დემოკრატიის მთხრობელთა სკოლის ტრენინგ კურსის გავლის შემდგომ, მონაწილე ახალგაზრდებს შესაძლებლობა მიეცემათ გაერთიანდნენ „დემოკრატიის მთხრობელთა დასში“, რომელიც მოამზადებს „თხრობითი პერფომანსების პროგრამას“, სადაც მოცემული იქნება მხატრული სახით დამუშავებული დემოკრატიის ისტორიები საერთაშორისო პრაქტიკიდან, აღნიშნული პროგრამის საფუძველზე, დემოკრატიის მთხრობელთა დასი ბათუმში საჯარო და კერძო სკოლებში, პროფესიულ და უმაღლეს სასწავლებლებში გამართავს თხრობით პერფომანსების ციკლის. 

 

ტრენინგ კურსი ტარდება ორგანიზაცია ,,ბორჯღალის“ მიერ, ფონდ ,,ღია საზოგადოება საქართველოს“ მხარდაჭერით მიმდინარე პროექტის: „დემოკრატიის ისტორიები სამოქალაქო ცნობიერებისათვის“ ფარგლებში.

 

დაინტერესებულმა პირებმა რეზიუმეები (CV) უნდა გამოაგზავნოთ ელ-ფოსტაზე: tsialakatamidze@gmail.com არა უგვიანეს 12 იანვრისა, დამატებითი ინფორმაციისათვის მიმართეთ პროექტის კოორდინატორს ციალა ქათამიძეს. ტელ: 598 55 29 57; 557 963 789; 591 051 341

აჭარის ჭიდაობის ფედერაცია სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტს აკრიტიკებს


ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტმა, ანზორ ლაზიშვილმა ბრიფინგზე შემდეგი განახადა:


„დასახელდა ათი საუკეთესო სპორტსმენი. აქედან შვიდი ჩვენია – ბაჩუკი ბოლქვაძე  მსოფლიო ჩემპიონია ახალგაზრდებს შორის, მეორე ადგილის მფლობელი; ვლადიმერ გეგეშიძე – ევროპის მეორე ადგილის პრიზიორი; გიორგი ედიშერაშვილი – ევროპის ჩემპიონი დიდებში; გურამ ფერსელაძე, ირაკლი შავაძე, შოთა ფარტენაძე – მესამე ადილის პრიზიორი ახალგაზრდებს შორის; რამაზ ზოიძე ევროპის და მსოფლიო პრიზიორი ჭაბუკებში. დასახელდა ათი საუკეთესო მწვრთნელი, რომელთა შორის ასევე შვიდი ჩვენიდანაა. როგორ ფიქრობთ, ვინ უნდა იყოს საუკეთეს ფედერაცია? რით იხელმძღვანელა კომისიამ, საერთოდ გამორჩათ თუ რა მოხდა არ ვიცი“.



ჭიდაობის ფედერაციის პროტესტს ის განაპირობებს, რომ 2013 წელს აჭარის ჭიდაობის ფედერაციას 7 მსოფლიო და ევროპის პრიზიორი ჰყავს.


ვეტერანი სპორტსმენი ჯემალ არობელაძე გაუგებრობას უწოდებს იმ ფაქტს, რომ აჭარის ჭიდაობის ფედერაციამ წლის საუკეთესო ფედრაციის სტატუსი ვერ მიიღო.

მოქალაქე „დიეს ჯგუფი“-ის წინააღმდეგ

 

 

მანელიშვილების კერძო საცხოვრებელი სახლის გვერდით, მრავალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსი მესამე წელია შენდება. მშენებლობის წესების დარღვევის გამო, მერიის ზედამხედველობის სამსახურმა მშენებლობა რამდენიმე თვით შეაჩერა კიდეც, თუმცა რამდენიმე დღის წინ საკრებულოს გადაწყვეტილებით, სამშენებლო კომპანიამ სამშენებლო სამუშაოები ისევ განაახლა.

 

ეთერ მანელიშვილი აცხადებს, რომ მშენებლობის პროცესში დაზიანდა მისი კერძო სახლის ეზო და სახლის სახურავი, რის გამოც სახლში წვიმა ჩადის. „არ არის დაცული სამშენებლო ნორმები. პირდაპირ სართულებიდან ყრიან ცემენტის, ქვების და სხვა სამშენებლო მასალების ნარჩენებს, რის გამოც ჰაერი და საცხოვრებელი გარემო ბინძურდება, ამით საფრთხე ექმნება ჩვენს ჯანმრთელობასაც. სამშენელო კომპანიამ მიიტაცა ჩვენი კუთვნილი ეზოს ნაწილიც“, – აცხადებს ეთერ მანელიშვილი.

 

დაზარალებულები სამშენებლო კომპანიისგან მატერიალური ზიანის ანაზღაურებას, სახლის სახურავის აღდგენასა და სამშენებლო ნორმების დაცვას მოითხოვენ: „მე მინდა მივმართო ადამიანის უფლებათა დამცველებს, რადგან ამ ეტაპზე ჩვენ ვერ შევძლებთ სასამართლოში საქმის წარმოებას უსახსრობის გამო და არც ნდობა გვაქვს სასამართლოსი. გარდა ამისა, სასამართლოს სჭირდება დრო, ჩვენი სახლის სახურავი კი ჩატეხილია და წვიმა და თოვლი ჩამოდის. აღნიშნული საქმე გადაგზავნილია პროკურატურაშიც. მიგვაჩნია, რომ ირღვევა ჩვენი, როგორც მოქალაქეების და როგორც ადამიანების უფლება, მესამე წელია მიდის ზეწოლა, მოგვაყენეს მატერიალური ზიანი, სახლი გახადეს სიცოცხლისთვის საშიში. მოვითხოვთ, ჩაერიონ შესაბამისი ორგანოები და ჩვენი უფლება იქნას დაცული“.

 

„ბათუმელებმა“ კომპანიის წარმომადგენლებთან დაკავშირება ვერ მოახერხა.

 

 

 

მეციტრუსეებს აჭარაში მანდარინი ხეზე დარჩათ

აჭარაში მეციტრუსეებს მანდარინი ხეზე დარჩათ.  გლეხების ნაწილმა თოვლის  გამო მანდარინი ვერ დაკრიფა. ხოლო ვინც მოკრეფა მოასწრო ვერ გაყიდა.  ჩაქვში, სოფელ ხალაში მცხოვრები მეციტრუსეები ადგილობრივ ხელისუფლებას დახმარებას სთხოვენ.

“თუ დამირეკავენ ჩვენი ინტერვიუ შეწყდება”

 ნინო, როდის და რატომ გადაწყვიტე ჟურნალისტობა?

სოფელ დიდაჭარაში დავასრულე სკოლა, სწორედ იქ სწავლისას გადავწყვიტე ჟურნალისტობა. მეტისმეტად რომანტიკულად მესახებოდა მაშინ ეს პროფესია. ვუყურებდი სიუჟეტებს, სადაც ჟურნალისტები უცხოეთში დადიოდნენ, აქტიურობდნენ, საოცარი ადგილებიდან ჰქონდათ პირდაპირი ჩართვა. ერთი მიზეზი იყო ეს, მეორე კი _ სოციალური ფონი, რომელიც ჩემს სოფელში, ჩემ ირგვლივ იყო. კარტოფილის აღების პერიოდში ვნახე, რომ მთლიანი მოსავალი გაუფუჭდათ გლეხებს, მაშინ მომინდა, რომ ეს პრობლემა დამენახებინა სხვებისთვის, ერთი ადამიანის გაჭირვება მეორესთვის გამეზიარებინა. ვფიქრობდი, რომ ასე შევძლებდი მათ დახმარებას.

 რამდენად გაამართლა შენი მოლოდინი არჩეულმა პროფესიამ?

დღეს უკვე სულაც არ ვოცნებობ ეკრანზე, არც მოგზაურობა მინდა ჟურნალისტის ამპლუაში, ჟურნალისტიკის შიდა სამზარეულო უფრო სხვა აღმოჩნდა, შრომატევადი, თან ძალიან საპასუხისმგებლო, ერთმა შეცდომამაც კი შეიძლება სკანდალი გამოიწვიოს, ამიტომაც რთულია მუშაობა, თუმცა ჩემთვის საოცრად სასიამოვნო და აუცილებელიც. სოციალურ თემატიკაზე მუშაობისას ვხვდები, რომ ჩემი მოლოდინი მართლდება, ხშირად მეხმაურებიან, გაერთიანებულ ადამიანებს ყოველთვის მეტი ძალა გვაქვს, ჟურნალისტებს განსაკუთრებით. ჩვენზე ამბობენ, მეოთხე ხელისუფლება ხართო. მე ვფიქრობ, მეორე ან მესამე ვართ, ჩვენს გუნდურობას მყისიერი შედეგი აქვს.

 რა არის ყველაზე სასიამოვნო ამ პროფესიაში?

მოქალაქეები როცა გვთხოვენ მათი პრობლემის გაშუქებას, გვიხსნიან, რომ ყველა შესაბამის ინსპექციაში აქვთ დახმარების თხოვნა მიმართული, თუმცა დახმარება მხოლოდ მას შემდეგ მისდით, რაც ჩვენ ვაშუქებთ. როცა მუშაობის შედეგს ვხედავთ, ეს ყველაზე კარგი გრძნობაა, მეტი სტიმულია, ხედავ, რომ შენი საქმიანობა ფუჭი არ არის. ჩემი სამსახური ჩემი ცხოვრების აზრია, ჩემს მომავალს ამ პროფესიაში ვხედავ.

 ახალი ამბების სააგენტო “ინტერპრესნიუსში” როგორ აღმოჩნდი?

cms-image-000020381 - Copy
ნინო ხოზრევანიძე

ჯიპაში სწავლისას გავაანალიზე რა იყო ჟურნალისტიკა, სად მოვხდი და რა უნდა გამეკეთებინა. სწავლას ვამთავრებდი, როცა მივედი სააგენტოში, რედაქტორს შევთავაზე საკუთარი კანდიდატურა ბათუმში. მიპასუხა, რომ მოიფიქრებდნენ, რედაქციიდან გამოვედი თუ არა დამირეკეს და მითხრეს: თქვენ რამდენიმე წუთის წინ იყავით მედია პალიტრაში, თუ შეგიძლიათ უკან შემობრუნდეთ? რედაქტორს სურს თქვენთან საუბარი. მეც შევბრუნდი უკან და უკვე მესამე წელია იქ ვარ. მომწონს ჩემი სამსახური, თან რეგიონში მხოლოდ მე ვმუშაობ, ვხედავ ჩემი მუშაობის შედეგს. საინფორმაციო სააგენტოში მუშაობა ჩემთვის საინტერესოა, აქ უფრო მეტი კავშირი გაქვს მაყურებელთან და მკითხველთან, იცი შენი მასალა რამდენმა ადამიანმა ნახა, გწერენ კომენტარებს, რაც სასარგებლოა შემდგომში შენი მუშაობისთვის. “ჯიპაში” მასწავლეს გაზეთში, რადიოსა და ტელევიზიაში მუშაობა. გამომადგა ყველა მათგანი, ვიდეორგოლებზე მუშაობა ძალიან მომწონს, მონტაჟისა და გადაღების პროცესი ჩემთვის საინტერესოა. საინფორმაციო სააგენტოში დასაქმებული ჟურნალისტი უფრო მეტს აკეთებს, ვიდრე ტელევიზიის ჯგუფი. ვიდეო უნდა გადაიღო, ფოტოებიც და თან ტექსტიც დაწერო. სააგენტო, თუ ჩქარა არ გაავრცელებს ინფორმაციას, მერე აზრი ეკარგება მის მუშაობას. საერთოდ, მე მაქვს მოტივაცია, რომ უნდა გავაკეთო პირველმა, სამსახურებრივი აზარტია. საერთოდ, პირველობა არის ჩემი აზარტი.

 როგორ ახერხებ იმას, რომ იყო პირველი?

რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, მე მუდმივად ვფიქრობ ჩემს სამსახურზე. ახლაც, თვალი ტელეფონზე გამირბის, თუ ვინმემ დამირეკა, რომ მასალაა, მაპატიე, მაგრამ ჩვენი ინტერვიუ შეწყდება. მეგობრის ქორწილიდან გამოვიქეცი მასალის გამო, მასალა მოვამზადე და მერე დავბრუნდი ქორწილში. ყოველდღე ვმუშაობ, არასოდეს მითქვამს დღეს ვისვენებ და ვერ გავაკეთებ მასალას-მეთქი. გვიანამდე ვმუშაობ, ერთადერთი, დილით ძილი მიყვარს, თუ რამე არ არის დაგეგმილი, ათ საათამდე არ ვიღვიძებ.

 რამდენიმე თვის წინ შენ უჩივლე უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეს სასამართლოში, რატომ გახდა ეს საჭირო?

ეს საჭირო გახდა იმიტომ, რომ მაღალჩინოსნებს არ უყვართ კრიტიკა. ძალიან რთული იყო ეს ფაქტი ჩემთვის, ფაქტობრივად ათი დღის განმავლობაში უმოქმედო ვიყავი, ძნელად გადავიტანე, პირველად მოხდა ასეთი სკანდალი ჩემს ცხოვრებაში, მე არ დავზარალებულვარ, არ მომიტყუებია, მორიგებაზე წამოვიდნენ და აღიარა კიდეც, რომ მე არ მითქვამს ტყუილი. როცა ოპოზიციაში იყო ავთანდილ ბერიძე, უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, სულ სხვანაირად კონტაქტობდა ჟურნალისტებთან, ახლა კი ბევრ ჟურნალისტთან გაუფუჭდა ურთიერთობა.

 ექსტრემალურ პირობებში გიწევს მუშაობა, რეპორტაჟის მომზადების დროს თუ ფიქრობ ამაზე?

არ ვფიქრობ ამაზე, საკუთარი თავი არ მახსოვს ხოლმე. “შერატონთან” “ნაციონალებს” ჰქონდათ პრაიმერი. მათ წინააღმდეგ მოქალაქეები აქციას მართავდნენ, ბარიკადებს აქეთ ვმუშაობდი, როცა ხელში ტკივილი ვიგრძენი. საშინლად მტკიოდა, მაგრამ ყურადღების მისაქცევად დრო არ მქონდა, აქცია გავაშუქე, მხოლოდ საღამოს სახლში მისულმა დავხედე ხელს, გაშავებული მქონდა, რაღაც მომხვდა, რამაც სისხლჩაქცევა გამოიწვია. ჩემი ოჯახის წევრებიც შეეჩვივნენ ჩემს რეჟიმს, თავიდან შფოთავდნენ, თუმცა პრეტენზიებს არ გამოთქვამდნენ ჩემი პროფესიის გამო, პირიქით, ყოველთვის ხელს მიწყობდნენ, სწავლაში მეხმარებოდნენ.

 გართობისთვის თუ გრჩება დრო და როგორ ერთობი?

რა თქმა უნდა ვახერხებ გართობასაც, ჩემი მეგობრების უმეტესობა ჟურნალისტია, ერთად დავდივართ ყველგან და ვცდილობთ, დრო გართობისთვისაც გამოვყოთ. ბუნებაში სეირნობა გვიყვარს, კაფეებში დავდივართ, ადრე კლუბშიც დავდიოდი, ახლა აღარ. სასაცილო ამბებიც გვემართება, ჩემს დაბადების დღეზე მასალის გამო ისე დავაგვიანეთ კაფეში მისვლა, რომ ტორტი შემოიტანეს მაშინ, როცა უკვე აღარ იყო ჩემი დაბადების დღე.

  შენს პირად ცხოვრებაში რა ხდება?

პირად ცხოვრებაში ყოველთვის ხდება რაღაც, ზოგჯერ მნიშვნელოვანი, ზოგჯერ უმნიშვნელო, არ ვიცი ახლა რაც ხდება ჩემს ცხოვრებაში, ის რომელ კატეგორიას განეკუთვნება.

 რაზე ოცნებობ?

ცოტა ამბიციური ოცნება მაქვს, ვოცნებობ `სიენენში~ მუშაობაზე, ძალიან მინდა ვიყო `სიენენის~ ჟურნალისტი და ვმუშაობდე მათთვის საქართველოდან.

 შენი მომავალი გეგმები რას უკავშირდება?

კონკრეტული გეგმა მაქვს. ვცდილობ, ენის ბარიერის გადალახვას, საზღვარგარეთ მინდა წასვლა, ევროპაში ან ამერიკაში. ვფიქრობ, ამას ერთი წლის შემდეგ შევძლებ.

ჯინსები, ბებიას გარდერობში ნაპოვნი ტანსაცმელი და გოგონები მაღალ ქუსლებზე

ნინო ბედინაძე მომავალი არქიტექტორია. ამბობს, რომ ბევრ დროს უთმობს საკუთარ გარეგნობაზე ზრუნვას, ამის გამო ცოტა არაპუნქტუალურია: საათ-ნახევარი-ორი საათი მჭირდება დილით თავის მოსაწესრიგებლად. ტანსაცმელს განწყობის მიხედვით ვარჩევ, ზოგჯერ მინდა თავისუფლად ვიყო, ზოგჯერ კლასიკურად. ჩემი გარდერობი კლასიკურია, ჯინსებს საერთოდ არ ვიცვამ, არც შარვლებს, სულ კაბები მაქვს. მიმაჩნია, რომ ქალს ყველაზე მეტად კაბა უხდება.

საყიდლებზე ხშირად დავდივარ, უფრო აქსესუარები მიყვარს, მე არ ვაკეთებ, თუმცა ნაყიდ ტანსაცმელს განსხვავებულად ვიხდენ, საერთოდ არ მომწონს, როცა ვინმეს ჰგავხარ, ტანსაცმელს შენი შტრიხები უნდა აჩნდეს. მოდას აყოლილი არ ვარ, ვფიქრობ, ის უნდა ჩაიცვა, რაც გიხდება.
პასტელის ფერები მიყვარს, ღია და მსუბუქი. ფერები და ამინდი ჩემს განწყობაზე განსაკუთრებით მოქმედებს. ადამიანის ხასიათზე მეტყველებს ის, თუ რა აცვია. მნიშვნელოვანია პირველი შთაბეჭდილება, ჩაცმულობის სტილი კი ყველაზე კარგად გიქმნის მას, ტანსაცმლის მიხედვით ვხვდები, ვის როგორი ხასიათი აქვს, უმეტესწილად ემთხვევა.

ნინო ბედინაძე

ნინო ბედინაძე

ნიკო კილაძე: სპორტული სტილში თავს კომფორტულად არ ვგრძნობ, არც კლასიკურია ჩემი სტილი, არც მიფიქრია რა ჰქვია ჩემს სტილს, ალბათ უფრო თავისუფალი.

შარვლები ძირითადად ჯინსის მაქვს, ლურჯი, მუქი მწვანე, ნაცრისფერი. ზაფხულში მაისურებს ვიცვამ, ზამთარში სვიტრებს ვანიჭებ უპირატესობას, ასევე ჯინსის ქურთუკს, რომელსაც ხელები ეხსნება, ხშირად ჟილეტადაც ვიყენებ. ვფიქრობ მრავალფეროვანი გარდერობი მაქვს. ჩემთვის მნიშვნელობა აქვს როგორ გამოვიყურები, თუმცა გააჩნია სად ვარ. დაგეგმილად არ ვიცვამ, უბრალოდ ისეთ სამოსს ვყიდულობ, რომელიც მომწონს. გამიზნულად იშვიათად დავდივარ საყიდლად, უფრო შემთხვევით გადავაწყდები ხოლმე სასურველ სამოსს.

ნიკო კილაძე

ნიკო კილაძე

სესილი თედორაძე ტანსაცმლის დიზაინს სწავლობს, ტანსაცმელს ხშირად იმ მიზნით ყიდულობს, რომ მისგან სხვა რამე შექმნას: “არ მიყვარს, როცა ტანსაცმელი მბოჭავს, მირჩევნია თავისუფალი სტილის ტანსაცმელი ჩავიცვა. ცივი ფერები მომწონს, მომწვანო-მოლურჯო და უხეში ნაჭრისგან შეკერილი. არ  ვფიქრობ იმაზე, ჩაცმულობით გამოვირჩეოდე. ალბათ ეს იმან განაპირობა, რომ ხელოვნების უნივერსიტეტში ვსწავლობ, ხელოვნების სიყვარულის გამოა მგონი ცოტა სხვანაირად რომ გამომდის.

არასდროს ვგეგმავ მეორე დღეს რას ჩავიცვამ, საღამოს სხვა განწყობაზე ვარ, დილით სხვაზე. მაკიაჟის გარეშე სახლიდან არ გავდივარ. მიყვარს აქსესუარები, თავად ვაკეთებ სამკაულებს, მომწონს ყელსაბამი და ხშირად ვატარებ.”

სესილი თედორაძე

ბექა უნგიაძე სამსახიობოზე სწავლობს. ის, თუ როგორ აცვია, მის განწყობაზე ყველაზე მეტად მოქმედებს: “რეტრო მომწონს, ვცდილობ, ძველებური სამოსი შევარჩიო, ძირითადად ნაჭრის. ფერად შარვლებს ვიცვამ, მაქვს წითელი, მწვანე, ლურჯი, ყვითელი…. ბევრი მეუბნება, რატომ იცვამ ასეო, მაგრამ ყურადღებას არ ვაქცევ, იმას ვიცვამ, რაც მომწონს. ჩემს გარდერობში საკმარისი ტანსაცმელი ყოველთვისაა, თუმცა როცა წავაწყდები კარგ სამოსს, ვყიდულობ. ტანსაცმლის გადაკეთებაც მომწონს, ასე ჩემს სტილს ვუსვამ ხაზს, ხან რაღაცებს ვაკერებ, ხან მკლავებს და ყელს ვაჭრი.”

ბექა უნგიაძე

ბექა უნგიაძე

ნანიკო გოგიაშვილმა საღამოს იცის, თუ რას ჩაიცვამს დილით. იგი ამბობს, რომ თუ ის ვერ ჩაიცვა, რასაც გეგმავდა დღის წესრიგი ერევა: “ბებია მყავდა ძალიან გემოვნებიანი, მან დამიტოვა დიდი გარდერობი, რომელსაც ვიყენებ, თითქმის ყველაფერი გადავაკეთე და მოვირგე, რეტროსტილშია, განსხვავებული.

ახალგაზრდული, მხიარული ფერები მომწონს, ხშირად ვიყენებ ფერების კომბინაციასაც, ჩემს გარდერობში კლასიკური სტილი უფრო ჭარბობს, მაღალი ქუსლი, ვფიქრობ, ქალს სხვანაირად წარმოაჩენს, ლამაზად აჩენს სილუეტს. აუცილებელი არ არის ოცსანტიმეტრიანი, ფეხსაცმელი ხუთ სანტიმეტრიან  ქუსლზეც კი უკვე გცვლის. ახლა მოდაშია კლასიკური სტილის, კაცური ფეხსაცმელი, რომელიც იკავებს საპატიო ადგილს ჩემს გარდერობში. ყურადღებას ვაქცევ მოდას, ტანსაცმლის  დიზაინზე ვსწავლობ, სხვაგვარად შეუძლებელია. მომწონს კოკო შანელის სტილი, ბევრი ფული რომ მქონდეს, სიამოვნებით შევიკერავდი მის სახლში რაიმეს.”

ნანიკო გოგიაშვილი

ნანიკო გოგიაშვილი

ალექსანდრე მარტინესი: “ჩემს სტილს მთავარ ელფერს ჩემი ხასიათი და განწყობა აძლევს. ჩემს განწყობაზე მოქმედებს ის, თუ რა მაცვია, მომწონს ბრენდები, ნათელი ფერები… დილით მომზადებისთვის დიდი დრო მჭირდება, ისე ვერ გავალ სახლიდან, თუ ხასიათს არ შევუსაბამე ჩემი ჩაცმულობა. ვარცხნილობა ჩემი მთავარი ელემენტია, საკმაოდ ხშირად ვიცვლი.

მიყვარს საათის, სამაჯურისა და სათვალის ტარება. საყიდლად 3-4 თვეში ერთხელ დავდივარ, საკმაოდ ბევრს ვხარჯავ. ინტერნეტშოპინგსაც ხშირად ვიყენებ.”

ალექსანდრე მარტინეზ

ალექსანდრე მარტინეზ

 

ბათუმში ნაძვის ხე აანთეს

 

საღამო მუსიკალურად ჯგუფმა „სითი ბენდმა“ გააფორმა. ერას მოედანზე კონცერტს „სითი ბენდი“ ხვალ საღამოსაც გამართავს.

 

ბათუმში უფასო საახალწლო ღონისძიებები 11 იანვრამდე გაგრძელდება და მას რუსული მუსიკალური ჯგუფი „ვია გრა“ დახურავს.

 

მოედანზე წელს პირველად მიმდინარეობს საშობაო ბაზრობა.  

 

გოდერძის უღელტეხილის სათხილამურო ბაზა – ხელისუფლების პასუხისმგებლობა

 

 

გოდერძის უღელტეხილის სათხილამურო ბაზის შესახებ „ნაციონალური მოძრაობის“ ოფისში რაულ თავართქილაძემ განაცხადა, რომ ახლანდელი ხელისუფლება არაფერს აკეთებს მისი ფინქციონირებისთვის.

„წინა ხელისუფლების მიერ გოდერძის უღელტეხილზე აშენდა სამთო სათხილამურო ბაზა, რომელშიც 40 მლნ ლარი დაიხარჯა. ეს სათხილამჯრო ბაზა არის საერთაშორისო სტანდარტების, საბაგიროებითა და სათხილამურო ბილიკებით მოწყობილი. შიდა კომუნიკაციებისათვის წელს დაახლოებით 8 მლნ ლარი იყო გამოყოფილი ხელისუფლების მიერ, მაგრამ არ ათვისებულა. გზები გაუწმენდავია, შუქი არ არის, პრაქტიკულად მიტოვებულია ეს სათხილამურო ბაზა“.

რაულ თავართქილაძესვე თქმით, გოდერძის უღელტეხილზე უნდა აშენებულიყო სასტუმროები, ბარ-რესტორნები, სადაც დასაქმდებოდნენ ადგილობრივი მოსახლეობა. არც ადგილობრივი და არც ცენტრალური ხელისუფლება კი ინტერესს არ იჩენს.

„დღევანდელ ხელისუფლებას ეკისრება პასუხისმგებლობა, რომ გოდერძის უღელტეხილის სათხილამურო ბაზა არის დაკეტილი და ხალხი დარჩა დაუსაქმებელი“, – განაცხადა „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენელმა რაულ თავართქილაძემ.

ბათუმის ხელოვნების მუზეუმს 15 წელი შეუსრულდა

 

 

ბათუმის ხელოვნების მუზეუმი დაარსებიდან 15 წლის იუბილეს აღნიშნავს. ამ თარიღთან დაკავშირებით დღეს მუზეუმის აფიშების გამოფენა – „ისტორიული მიმოხილვა“ გაიმართა. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო 15 წლის განმავლობაში ჩატარებული ღონისძიებების აფიშები, ასევე მუზეუმის აქსესუარები და სუვენირები.

 

„ყველა გამოფენისთვის კეთდებოდა სპეციალური აფიშა. თავდაპირველად ხელით იწერებოდა, მერე როცა განვითარდა პილიგრაფიული ბეჭდვა, ჩვენც დავიწყეთ პილიგრაფიული აფიშების ბეჭდვა“, – აღნიშნა მუზეუმის დირექტორმა ნინო ნიჟარაძემ.

 

ბათუმის ხელოვნების მუზეუმი 1998 წლის 19 დეკემბერს გაიხსნა. სხვადასხვა დროს აქ ჩატარებულა მხატვრების ვალერიან ილიუშინის, კახა ნიჟარაძის, გია ბუღაძის, რუსუდან ფეტვიაშვილის, მერაბ აბრამიშვილის, ბექა ბოლქვაძის, შოთა ზამთარაძის, გოგი ჩაგელიშვილის და სხვა მხატვართა ფერწერულ ნამუშევართა გამოფენები. ასევე გამოიფინა ნიკო ფიროსმანის ნამუშევრები.

 

2009 წელს, 18 აგვისტოდან 13 სექტემბრამდე მუზეუმი პაბლო პიკასოს შემოქმედებასაც მასპინძლობდა.

„დეიდა, შენ რამდენ სახლში გიცხოვრია?“ – 8 წლის ბიჭი სოფელ ავრანლოდან

 

უცებ ბიჭი ჩერდება და მეკითხება: „დეიდა, შენ რამდენ სახლში გიცხოვრია? მე აი, იმ სახლში ვცხოვრობდი, მერე აი, იმაში. მერე ცოტა ხნით სხვა სოფელში გადავედით და ერთი წელია რაც ისევ აქ დავბრუნდით…“

 

 

წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ავრანლოში ვიმყოფები… სოფელში, სადაც ასეულობით ეკომიგრანტი ოჯახი წლებია ელოდება სახელმწიფოსგან დახმარებას… სოფელში, სადაც საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერი, აჭარის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები, აჭარის მთავრობის აპარატის, საქართველოს მთავრობის კანცელარიის, საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა  სამინისტროს წარმომადგენლები და სხვა მრავალი საჯარო მოხელე ჩემი ორგანიზაციის ინიციატივითა თუ საკუთარი სურვილით არაერთხელ ყოფილან,  მოუსმენიათ რამაზისთვის, უფროსებისთვის, რომლებიც უყვებოდნენ თავიანთ გაჭირვებაზე, პრობლემებზე, მიწების სიმცირის, სხვადასხვა სერვისების ხელმიუწვდომლობის, საცხოვრებელი სახლების არ არსებობის შესახებ… მათ ეს ყველაფერი მოისმინეს, მოისმინეს და ისევ დაუბრუნდნენ თავიანთ თბილ კაბინეტებსა და მანქანებს. წალკაში კი ისევ ისეა ყველაფერი, ისევ მარტო, სახელმწიფოსგან მიტოვებულები უმკლავდებიან ყინვას, მკაცრ ზამთარს და სხვა პრობლემებს.

 

 

წალკის ყველა სოფელში მცხოვრები ოჯახის ისტორია განსხვადება ერთმანეთისგან, მაგრამ ყველა მათგანს აერთიანებს ორი რამ:

 

ისტორია პირველი –  იხსენებენ პრეზიდენტ სააკაშვილს და მის ვერტმფრენს, რომელმაც რამდენიმე ეკომიგრანტი ოჯახი წალკაში ჩაიყვანა. პრეზიდენტმა ასევე, სხვა ეკომიგრანტებს მოუწოდა განრიდებოდნენ სტიქიას. წალკაში არსებული მიტოვებული სახლები მოეძებნათ, მის მესაკუთრეებს დაკავშირებოდნენ და სახელმწიფო ამ სახლებს შეისყიდდა. პრეზიდენტის დაპირების შემდეგ აჭარაში, სტიქიის ზონებში მცხოვრებმა ოჯახებმა წალკის მუნიციპალიტეტს მიაშურეს  სახელმწიფოს დახმარების იმედით, მაგრამ პრეზიდენტს დაპირება მალევე დაავიწყდა.  მას შემდეგ ბევრი წელი გავიდა. არაერთხელ შეახსენეს პრეზიდენტს თავი, წერდნენ წერილებს, ცდილობდნენ პირადად შეხვედროდნენ, მაგრამ ამაოდ. სახელმწიფო ორგანოებს სხვა, უფრო „მნიშვნელოვანი“ საკითხები ჰქონდათ გადასაწყვეტი და მათთვის არავის ეცალა.

 

 

ისტორია მეორე –  მეორე ისტორია 2012 წელს იწყება. წინასაარჩევნოდ წალკას მომავალი პრემიერი ესტუმრა. მოუსმინა ყველას, აღშფოთდა არსებული ვითარებით და გამარჯვების შემთხვევაში ყველა პრობლემატური საკითხის გადაწყვეტას დაჰპირდა. 2012 წელი მიიწურა, 2013 დაიწყო და „მნიშვნელოვანი“ საკითხების ნუსხაში ისევ ვერ მოხვდნენ ეკომიგრანტი ოჯახები. დაპირებების ასრულების ლოდინით დაიღალნენ და აჭარაში ჩამოვიდნენ, იფიქრეს, იქნებ ცენტრალური ხელისუფლებისგან განსხვავავებით, აჭარის მთავრობა დაინტერესდეს ჩვენი „უმნიშვნელო~ პრობლემებითო. აჭარაში მოუსმინეს, გულთან მიიტანეს მათი პრობლემა, მაგრამ ისიც დააყოლეს, თქვენს საქმეს ჩვენ ვერაფერს ვუშველით, გარდა იმისა, რომ ცენტრალურ ხელისუფლებას ჩავაყენებთ საქმის კურსშიო. მართლაც, ერთ დღეს თავად პრემიერი ივანიშვილი ეახლა მათ და დაჰპირდა, მაქსიმუმ ორი თვე მოგვეცით და მერე თავად გაგიძღვებით იმ სახლებში, რომლებსაც შეგისყიდითო და წავიდა… სამოქალაქო სექტორში…

 

 

ამ ყველაფრის ფონზე ვზივარ და ვფიქრობ: რაა გამოსავალი? არსებობს კი ვინმე ამ ქვეყანაში, ვისაც გულს აუჩუყებს რამაზის ისტორია? ვინც დაფიქრდება და დაიწყებს ქმედითი ნაბიჯების გადადგმას წალკაში და არა მარტო წალკაში მცხოვრები ეკომიგრანტი ოჯახების მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად?

 

 

არ მინდა, რომ ჩემს ქვეყანაში არსებობდეს ბიჭი, რომელიც 8 წლისაა და უკვე მეოთხე სახლი გამოიცვალა. ბიჭი, რომელმაც იცის, რომ სადღაც არის პრეზიდენტი, რომელმაც მისი ოჯახი აჭარიდან წამოიყვანა და აქ ღია ცის ქვეშ დატოვა, ბიჭი, რომელსაც უნახავს პრემიერი, რომელმაც მას სახლის შეძენა და ბედნიერი მომავლის უზრუნველყოფა დაჰპირდა… არ მინდა, რომ ჩემს ქვეყანაში ცხოვრობდეს ბიჭი, რომელსაც ადამიანების აღარ სჯერა… რომელიც ეჭვის თვალით მიყურებს და მეკითხება: „დეიდა, რომ წახვალ, კიდე ჩამოხვალ, თუ შენც სხვებივით დაგვივიწყებ?“ მინდა ჩვენს ქვეყანაში პატარებს სხვა საზრუნავი ჰქონდეთ, მინდა, რომ ჩვენი ხელისუფლება რამაზის „უმნიშვნელო“ საქმეებითაც დაკავდეს.

 

 

მაგრამ ჩვენს ხელისუფლებას ჯერ ის აქვს გასარკვევი ხულო, შუახევი და ქედა სოფელია თუ მუნიციპალიტეტი… შეიძლება წალკა, ნინოწმინდა და სხვა მუნიციპალიტეტები  ერთი პატარა სოფელი ჰგონიათ და შესაბამისად ფიქრობენ, ჯერ „მნიშვნელოვან“ საქმეებს მივხედავთ და რიგით მოქალაქეებს მერეო.

 

 

ვფიქრობ ამ ყველაფერზე და აღარ ვიცი რა გავაკეთო, ვის მივმართო… მაგრამ ვიცი ერთი, რომ მე რამაზთან ისევ ჩავალ, ისევ დავათვალიერებთ სოფელს, ისევ ერთად ვისრიალებთ ყინულზე. მჯერა, რომ  რამაზს ისევ ექნება ადამიანების რწმენა და იმედი და ერთად დაველოდებით დღეს, როცა რამაზი „„მნიშვნელოვანი“ გახდება.

 

ავთანდილ ბერიძის მანქანების რემონტში დახარჯული თანხა

 

 

უმაღლესი საბჭოდან მიღებული დოკუმენტების მიხედვით, ავთანდილ ბერიძეს ორი ავტომანქანა – SCA 001 და SCA 041  ემსახურება. ამ მანქანების რეცხვისთვის მთელი წლის განმავლობაში ბიუჯეტიდან 1957 ლარი დაიხარჯა. აქედან SCA 041  -სთვის 1215 ლარი, ხოლო SCA 001-სთვის 742 ლარი.

 

განსაკუთრებით დიდი ხარჯი ავთანდილ ბერიძის მანქანების რემონტისთვის უმაღლეს საბჭოს ივლისში გაუღია: მსუბუქი მანქანის სარემონტო სამუშაოებში, ოფიციალური დოკუმენტის მიხედვით, 2300 ლარია დახარჯული, ხოლო მეორე მანქანისთვის ყველაზე მეტი თანხა – 1331 ლარი ბიუჯეტს მაისში გაუღია.

 

 

ავთანდილ ბერიძის განკარგულებაში მყოფი ავტომანქანებიდან ერთ-ერთი 2010 წელს არის გამოშვებული, ხოლო მეორე – 2008 წელს.

 

ცნობილია, რომ უმაღლესმა საბჭომ გასულ კვირას გააუქმა ტენდერი, რომლის მიხედვითაც 83 ათას ლარად ღირებული ავტომანქანის შეძენას აპირებდა. ამ ფაქტს გამოეხმაურა ვიცე-პრემიერი კახი კალაძე, რომელმაც თქვა, რომ ავთანდილ ბერიძის საკითხს პარტიის პოლიტსაბჭოს უახლოეს სხდომაზე განიხილავდნენ. თავის მხრივ ბათუმის მაჟორიტარმა დეპუტატმა, მურმან დუმბაძემ მედიასთან ახალი მანქანის შეძენის აუცილებლობა ავთანდილ ბერიძის უსაფრთხოების სამსახურის რეკომენდაციით ახსნა. მის განკარგულებაში მყოფი მანქანის სიძველეზე ისაუბრა ავთანდილ ბერიძემაც.

 

 

მანქანების სიძველის შესახებ არაფერი წერია უმაღლესი საბჭოდან მიღებულ დოკუმენტში. ამ დოკუმენტის მიხედვით, ახალი ავტომანქანის შეძენის მიზნობრიობა და აუცილებლობა ასეა დასაბუთებული: „მიზნობრიობა და აუცილებლობა არის ის, რომ უმაღლეს საბჭოში ადრე არსებულ ორ ფრაქციას დაემატა კიდევ სამი ახლადშექმნილი ფრაქცია და ერთი, ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისია“.

 

 

უმაღლესი საბჭოდან მიღებულ დოკუმენტში ასევე განმარტებულია, ბიუჯეტის რომელი მუხლის საფუძველზე აპირებდნენ ავტომანქანის შეძენას: „ბიუჯეტის მუხლში – „არაფინანსური აქტივების ზრდა“ დიზელგენერატორის შეძენისთვის გათვალისწინებული იყო 150 ათასი ლარი, მაგრამ იმის გამო, რომ უმაღლესი საბჭოს დაბა ჩაქვში დარჩენის საკითხი საბოლოოდ არ არის გადაწყვეტილი, გენერატორის შესყიდვა აღნიშნული საკითხის გარკვევამდე გადაიდო და თანხა, წარმოშობილი საჭიროების შესაბამისად, წარიმართა ავტომანქანის შესაძენად“.

 

 

უმაღლეს საბჭოს, გარდა იმ მანქანებისა, რომლებიც ავთანდილ ბერიძეს ემსახურება, კიდევ 16 მსუბუქი ავტომანქანა და ერთიც მიკროავტობუსი აქვს. უმაღლესი საბჭოს ინფორმაციით, ამ მანქანებიდან ორი ემსახურება ოპოზიციურ ფრაქციის თავმჯდომარეებს, ხოლო დანარჩენი -მმართველი გუნდის დეპუტატებს.

 

 

აჭარაში ელექტროენერგიის მიწოდება ხვალიდან სრულად აღდგება

 

 

“მინდა გაცნობოთ რომ მთელს აჭარას ამ დროისთვის უწყვეტად მიეწოდება ელექტროენრგია, მხოლოდ შუახევსა და ხულოს რაიონშია დარჩენილი 410 აბონენტი. ხვალ დღის ბოლოსათვის 410-ვე აბონენტს ჩაერთვება ელექტროენერგია”. – განაცხადა არჩილ ხაბაძემ. 

 

 

როგორც ირაკლი ვახტანგაძემ აღნიშნა მაღალმთიან აჭარაში მიუვალი ადგილების გამო გაჭიანურდა ბოძებისა და სადენების შეკეთება აღდგენა.

 

 

“ექსპლუატაციის ვადა სადენებს და ბოძებს აქვს 50 წელი, თუმცა აქ საქმე გვაქვს სტიქიასთან. კომპანიამ განახორციელა ქსელის რეაბილიტაცია და დაზიანებული ბოძების და სადენების ნაწილი  შეიცვალა ახლით” – განაცხადა “ენერგო პრო ჯორჯიას” რეგიოული ფილიალის დირექტორმა.

 

ჩრდილების თეატრის სპექტაკლი ბათუმში

„პერიფერიები მოწყვეტილია კულტურულ აქტივობას. ამიტომ გადავწყვიტეთ  გაგვეკეთებინა მობილური სპექტაკლი, რომლის გადატანაც ადვილი იქნებოდა და გვეჩვენებინა მაღალმთიან სოფლებში,“ – ამბობს რეჟისორი გიორგი ქათამაძე.

სპექტაკლში ბათუმის ხელოვნების სასწავლო უნივერსიტეტის სტუდენტები მონაწილეობდნენ. პროექტი  აჭარის ა. რ. განათლების, კულტურის და სპორტის სამინისტროს „თავისუფალი პროექტების“ პროგრამის ფარგლებში განხორციელდა.

„დოდოს მოლოდინში“ – პრემიერა ბათუმში

„დოდოს მოლოდინში“ მწერალ დათო ტურაშვილის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვითაა მომზადებული სპექტაკლია და მოგვითხრობს საბერძნეთში სამუშაოდ წასულ ქართველი ქალების ცხოვრების შესახებ.

მესხეთის თეატრში მიწვეული რეჟისორი სპექტაკლზე ერთი თვის განმავლობაში მუშაობდა. პრემიერა 2013 წლის 28-29 ნოემბერს შედგა  ახალციხის თეატრში და ხუთჯერ დაიდგა.

საგასტროლო დადგმა  „დოდოს მოლოდინში“ იგეგმება ფოთისა და თბილისის თეატრებშიც.

სპექტაკლის წარმოდგენა ბათუმში აჭარის განათლების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს ფინანსური მხარდაჭერით განხორციელდა.

დახმარება სტუდენტების ორგანიზებით

 

 

 

ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის უნივერსიტეტში მენეჯმენტის პირველი კურსის სტუდენტებმა საქველმოქმედო კონცერტი გამართეს.

 

კონცერტი მე-6 სკოლის შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე 40-მდე მოსწავლეს მიეძღვნა. კონცერტის ბილეთებიდან შემოსული თანხით სტუდენები ბავშვებისთვის საახალწლო საჩუქრების მომზადებას გეგმავენ.

 

„გვინდოდა გაგვეკეთებინა პროექტი, რომლითაც დავეხმარებოდით შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირებს. ერთი თვეა ვმუშაობთ. თავდაპირველად მოვიძიეთ კონცერტში მონაწილეთა მსურველები. განაცხადი შევიტანეთ ბანკებში და ველოდებით ფინანსურ დახმარებას. გარკვეული თანხა რომ შეგროვდება შემდეგ გადავწყვეტთ თუ რა ფორმით დავეხმაროთ ამ ბავშვებს”, – თქვა საქველმოქმედო კონცერტის ერთ-ერთმა ორგანიზატორმა გიორგი მეგრელაძემ.

 

საქველმოქმედო კონცერტში სხვადასხვა ანსამბლი და ასევე მოსწავლე ახალგაზრდობის სასახლე მონაწილეობდა.

 

კონცერტი „ვითიბი“ ბანკისა და „საქართველოს ბანკის“ ფინანსური მხარდაჭერით ჩატარდა.

სიგელები ჯანდაცვის სფეროში მომუშავე სპეციალისტებს

 

 

აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტრომ  თერთმეტი ექიმი, სამედიცინო დაწესებულებების ხელმძღვანელი და  სამინისტროს შვიდი თანამშრომელი დააჯილდოვა. მინისტრმა ნუგზარ სურმანიძემ მათ მადლობის სიგელი 2013 წელს ჯანდაცვის სფეროში შეტანილი წვლილისათავის გადასცა.

 

„ჩემი თაობის ექიმებისთვის მე ვფიქრობ, ყველა ექიმი არის ჯილდოს ღირსი, ეს ის პერიოდია, როცა შუქი არ იყო და მთელი ღამე აპარატის ნაცვლად, ხელით  ვასუნთქებდით პაციენტებს. ეს ჩემთვის ნიშნავს მოტივაციას, რომ უფრო ღირსეულად ვიმუშაო“, – აღნიშნა რეფერალური საავადმყოფოს ანესთეზიოლოგ–რეანიმატოლოგმა გოჩა აბაშიძემ.

 

სამედიცინო დაწესებულებებიდან აღნიშნული სიგელები გადაეცათ

 

1. ნატალია ქობალავას – პედიატრი

2. გული ლორთქიფანიძეს – #1 პოლიკლინიკის ექთანი

3. ირაკლი სურმანიძეს – ხულოს სამედიცინო ცენტრის ექიმი ქირურგი

4. ანზორ ბროლაძეს – ქედის მუნიციპალიტეტში სოფელ მერისის ექიმი

5. სოსო სიხარულიძეს – ექიმი ფტიზიატრი ინფექციურ საავადმყოფოში

6. გოჩა აბაშიძეს – ექიმი რეანიმატოლოგი

7. თამარ ბახტაძეს – ბათუმის დედათა და ბავშვთა ჯანმრთელობის დაცვის რესპუბლიკურის ცენტრის მთავარი ექიმი.

8. გიორგი გიორგაძეს – რეფერალური საავადმყოფოს დირექტორი

9. მინდია კახიძეს – ბათუმის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ცენტრის დირექტორი

10. გურამ დუმბაძეს – ექიმი სტომატოლოგი

11. მიხეილ ნაკაშიძეს – ვეტერან ექიმს, რომელსაც ამავე დროს 85 წლის იუბილარი იყო.

 

სამინისტოს თანამშრომლებს

 

1.ნაზი მგელაძეს

2. ლია ჩხარტიშვილს

3. თემურ ფუტკარაძეს

4. ივერი ბოლქვაძეს

5. ანზორ ბალაძეს

6. დარეჯან ჯღამაძეს

7. მამია ხარაზს

 

„უკვე ცხრა წელია ვმუშაობ ჯანდაცვის სამინისტროში. მოულოდნელი იყო. არ ვიცოდი ამის შესახებ. ყველაზე მეტად გამიხარდა ის, რომ მე ვაკეთებ ჩემთვის საყვარელ საქმეს და სამინისტრომ დაინახა ჩემი შემოქმედებითი საქმიანობა ამ სამსახურში. ძალიან ბედნიერი ვარ და დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა თითოეულ იმ ადამიანს, რომელსაც წვლილი მიუძღვის ჩვენ დაჯილდოებაში“– აღნიშნა სამინისტოს იურიდიული დეპარტამენტის უფროსმა ნაზი მგელაძემ.

 

23 დეკემბერს მედიცინის მუშაკთა დღე აღინიშნება, სიგელების გადაცემის ცერემონიაც ჯანდაცვის სამინისტროში ამ დღესთან მიმართებაში გაიმართა. სიგელებით დაჯილდოებას აჭარის მთავრობის თავმჯდომარე არჩილ ხაბაძე და უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე ავთანდილ ბერიძეც ესწრებოდნენ.

 

აჭარაში მედიცინის მუშაკთა დღე 1996 წლიდან აღინიშნება.

რა მოთხოვნებს უყენებს სამინისტრო სკოლის დირექტორობის მსურველებს

დირექტორობის კანდიდატს, რომელიც გადალახავს გასაუბრებას, უფლება აქვს მიმართოს განათლების სამინისტროს განცხადებით და მომავალი არჩევნებისთვის სკოლის დირექტორობის პოსტზე საკუთარი კანდიდატურა წარადგინოს, სამინისტრო თავის მხრივ სკოლას წარუდგენს დირექტორობის კანდიდატებს, რომელთაგანაც სკოლის დირექტორის შერჩევის უფლებამოსილება სკოლის სამეურვეო საბჭოს აქვს.

მე-16 საჯარო სკოლის დირექტორმა თამთა კვარაცხელიამ საჯარო სკოლის დირექტორთა შესარჩევი ტესტირება გასულ წელს ჩააბარა, თუმცა გასაუბრების ეტაპი მიმდინარე წელს გაიარა. მისი შეფასებით, გასაუბრება პოზიტიურ გარემოში წარიმართა:

„პირველად გასაუბრებაზე ექვსი წლის წინ გავედი, მაშინ დასავლეთ საქართველოში მოქმედი ყველა სკოლის დირექტორი ბათუმში გადიოდა გასაუბრებას. იყო სრული ქაოსი და არაორგანიზებულობა. მაშინ ბევრი დირექტორის უფლება დაირღვა. კომისიის წევრი, მასწავლებელთა პროფკავშირების წარმომადგენელი, რომელსაც ჩვენი უფლებები უნდა დაეცვა, გასაუბრებიდან საერთოდ წავიდა, რის გამოც დღემდე უჩივიან მას დირექტორები.

ამ შემთხვევაში სიტუაცია იყო განსხვავებული. გასაუბრების ლიმიტი იყო განსაზღვრული და არც კონკურსანტებს უწევდათ დიდხანს ლოდინი. ობიექტური მიზეზების გამო, გასაუბრების გადადება როცა მოვითხოვე, არც აქ შეუქმნიათ პრობლემა“.

როგორც თამთა კვარაცხელია ამბობს, გასაუბრებას ხუთი ადამიანი ესწრებოდა, თუმცა მათი ვინაობა კონკურსანტისთვის ცნობილი არ იყო.„კითხვის დასმის დროს იყვნენ კორექტულები და რაც მთავარია იყო აქტიური მოსმენა. პრინციპში ყველას ერთსა და იმავე კითხვებს უსვამდნენ“.

თამთა კვარაცხელიას თქმით გასაუბრებაზე დასმული კითხვები შემდეგ საკითხებს შეეხებოდა: როგორ წარმოუდგენიათ დირექტორებს სკოლის მომავალი; რა მდგომარეობა აქვთ სკოლაში; როგორ უნდა მიაღწიოს სკოლამ სასურველ მომავალს და ა.შ

„აქცენტი ძირითადად დირექტორის პიროვნულ თვისებებზე იყო გატანილი. მაგალითად იმაზე, როგორი საუბრის მანერა ჰქონდა კონკურსანტს, რა ასაკის იყო, როგორ აკონტროლებდა ემოციებს და ა.შ.” თამთა კვარაცხელიას აზრით, ამ კრიტერიუმებით დირექტორის შეფასება მისაღებია:

„ერთი შეხედვით ძალიან სუბიექტურია ეს ყველაფერი, მაგრამ სკოლის დირექტორი რომ ნორმალურად უნდა ფლობდეს სახელმწიფო ენას, ეს ცხადია. კონკურსზე მარნეულიდან იყო ახალგაზრდა კაცი, სრულყოფილად ფლობდა ქართულ ენას. “

კონკურსანტების განცხადებით, კომისიის წევრები ფსიქოლოგებიც იყვნენ, რომლებსაც სწორედ პიროვნულ თვისებებზე დაყრდნობით უნდა განესაზღვრათ, ვინ შეძლებს სკოლის მართვას. „შუა გასაუბრების დროს შემოვიდა მინისტრის მოადგილე ლია გიგაური, რომელიც პრაქტიკული საკითხებით დაინტერესდა.

მკითხა, მომიყევით, როგორ გადაჭერით ბოლო კონფლიქტი, რომელიც სკოლაში მოხდა? თუ ვერ გადაჭერით რატომ? მნიშვნელოვანი იყო რაში ვხედავდი მე, ჩემს პიროვნულ ნაკლს ან ღირსებას“.

კიდევ ერთი კონკურსანტი, რომელიც გასაუბრებაზე გავიდა, ბათუმის მე-8 საჯარო სკოლის დირექტორი გივი ხალვაშია. „ვსაუბრობდით სკოლასთან დაკავშირებულ საკითხებზე. არ ყოფილა კონკრეტული კითხვა, რომელსაც კონკრეტული პასუხი აქვს. აქცენტი იყო პრობლემებზე და მათი მოგვარების გზებზე. ჩვენი საუბარი განსაზღვრავს, თუ როგორ გვესმის სკოლა და მისი განვითარება“.

გასაუბრების ეტაპზე გადავიდა ბათუმის მე-9 საჯარო სკოლის დირექტორი ნუგზარ სურმანიძეც. მისი თქმით, გასაუბრება დიალოგის ფორმატში მიმდინარეობდა და ძირითადად სკოლის პრობლემებზე და მათი გადაჭრის გზებზე კეთდებოდა აქცენტი.

„ჩემს სკოლაში ინკლუზიური სწავლებაა და იყო კითხვები ამ მიმართულებით. მეტი ყურადღება დავუთმე განათლების საკითხებზე საუბარს. შედეგები არ არის ჯერ ცნობილი, ვნახოთ როგორ შეაფასებენ ჩემს საუბარს“.

საზოგადოების რომელ მოლოდინს ვერ ამართლებს სკოლა და როგორ ხედავთ მომავალს? – გასაუბრების დროს ამ კითხვასაც სვამდნენ.

გივი ხალვაშის აზრით, საზოგადოება სკოლისგან სწავლების და აღზრდის მაღალ ხარისხს მოითხოვს. „როდესაც ბავშვებს უხდებათ რეპეტიტორებთან სიარული, ეს იმას ნიშნავს რომ მოლოდინი გამართლებული არ არის“. თუმცა, რესპონდენტი დასძენს, რომ ამ პრობლემის მოგვარება სკოლის დირექტორებს ნაწილობრივ შეუძლიათ:

„კარგი მასწავლებლებით სკოლის დაკომპლექტებით შეიძლება მდგომარეობის შეცვლა, მაგრამ რატომ არ ხერხდება, ამას ბევრი ფაქტორი განაპირობებს, ამ შემთხვევაში დავასახელებ მხოლოდ ერთს, კვალიფიციური კადრების დეფიციტს“.

ნუგზარ სურმანიძე კი პრობლემად სკოლისა და დანარჩენი საზოგადოების გაუცხოებას მიიჩნევს. „პირველი პრობლემა რა თქმა უნდა არის კვალიფიციური კადრები, მაგრამ მე გამოვყოფ სკოლისა და საზოგადოების გაუცხოების პრობლემას.

საზოგადოება ბევრს მოითხოვს სკოლისგან, მაგრამ სკოლასთან არ თანამშრომლობს. ალბათ იმიტომ, რომ საზოგადოებას დრო არ აქვს, ლუკმა-პურის შოვნაზეა ორიენტირებული, თუმცა ვცდილობთ მშობლებთან კომუნიკაციით ეს საკითხი მეტ-ნაკლებად მოვაგვაროთ“.

კონკურსში მონაწილეების აზრით, დირექტორების მიმართ წაყენებული მოთხოვნები ძალიან მაღალია. რა მიმართულებით სჭირდებათ დღეს სკოლის დირექტორებს კვალიფიკაციის ამაღლება და რაში გამოიხატება სახელმწიფოს მხარდაჭერა მათ მიმართ? ამ საკითხზე „ბათუმელებთან“ ის დირექტორებიც საუბრობენ, რომლებმაც ტესტირება წინა წლებში გაიარეს.

„რა თქმა უნდა,კვალიფიკაციის ამაღლება გვჭირდება, რადგან სისტემაში ყველაფერი ძალიან სწრაფად იცვლება. ტრენინგებია საჭირო სტრატეგიული განვითარების გეგმის შემუშავებასთან დაკავშირებით. ადრე უფრო ხშირად იყო ტრენინგები ამ მიმართულებით, წელს არ ყოფილა.

თუმცა ტრენინგი ისეთმა სპეციალისტებმა უნდა ჩაატარონ, რომლებსაც პრაქტიკული შეხება აქვთ სკოლასთან, სხვა შემთხვევაში ტრენინგი ნაკლებ პროდუქტიულია“ – ამბობს პირველი საჯარო სკოლის დირექტორი მედეა გვენეტაძე.

„მე გასულ წელს გავიარე გასაუბრება და ტესტირება და მაშინ ძირითადი აქცენტი დირექტორის ლიდერულ თვისებებზე კეთდებოდა. დირექტორი პასუხისმგებელია სკოლაში სწავლების ხარისხიც. ამიტომ, ორივე მიმართულებით სჭირდება დირექტორს კვალიფიკაციის ამაღლება“ – მიიჩნევს ბათუმის მე-6 საჯარო სკოლის დირექტორი, ზურაბ ზაქარაძე.

მე-7 საჯარო სკოლის დირექტორის, შორენა ქონიაძის შეფასებით, დირექტორების აქილევსის ქუსლი ფინანსებია: „2012 წელს იყო ამ მიმართულებით ტრენინგები ჩაქვში და მას შემდეგ მსგავსი არ ყოფილა. წელიწადში ერთხელ აუცილებელია ამ მიმართულებით დირექტორების გადამზადება, გვპირდებიან, რომ მასწავლებლის სახლი გაართმევს ამ პრობლემას თავს, ჩემთვის ეს მნიშვნელოვანია“.

ბათუმის მე-11 საჯარო სკოლის დირექტორი მანანა მიქელაძე ცხრა წელია რაც სკოლას მართავს და ამბობს, რომ წლებმა დაუგროვა გამოცდილება, თუმცა მიიჩნევს, რომ სახელმწიფო შესყიდვების მიმართულებით, დირექტორების გადამზადება აუცილებელია:

„ძალიან ბევრი ცვლილება შედის კანონში, შრომის კოდექსში, ურთიერთობის ახალ სისტემებზე გადავდივართ ეტაპობრივად, ამიტომ გვჭირდება დროული ინფორმაცია კანონმდებლობაში შეტანილი ცვლილებების შესახებ. რა თქმა უნდა, დირექტორი თვითონ უნდა ზრუნავდეს საკუთარი კვალიფიკაციის ამაღლებაზე, მაგრამ სახელმწიფოს მხრიდანაც უნდა იყოს ხელშეწყობა ტრენინგების სახით“.

უამინდობის გამო გასაუბრებაზე გასვლა, 31-მა კონკურსანტმა ვერ მოახერხა. განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს ინფორმაციით, ის პირები, რომლებიც დადგენილ ვადებში ვერ გამოცხადდნენ გასაუბრებაზე, მათ შესაძლებლობა მიეცემათ ეს ეტაპი განათლების სამინისტროში, 26 დეკემბერს გაიარონ.

სტატია მომზადებულია პროექტის,,საქართველოს მასწავლებლები ბავშვზე ორიენტირებული სკოლისათვის“, ფარგლებში. პროექტს ახორციელებს სამოქალაქო განვითარების ინსტიტუტი აღმოსავლეთდასავლეთის მართვის ინსტიტუტისა (EWMI) და ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) მხარდაჭერით. სტატიაში გამოთქმული მოსაზრებები შეიძლება არ ემთხვეოდეს აღმოსავლეთდასავლეთის მართვის ინსტიტუტისა და ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს თვალსაზრისს.

„შინი“, „მგზავრები“ და „ვია გრა“ ბათუმში

 

პირველად ბათუმში ევროპის მოედანზე გაიმართება საშობაო ბაზრობა. სხვადასხვა ჯიხურებში წარმოდგენილი იქნება საახალწლო ნობათი. ბავშვებს თოვლის ბაბუები და ფიფქიები უმასპინძლებენ, სცენაზე კი ყოველდღიურად ფოლკლორული ანსამბლები და ცნობილი მუსიკალური ჯგუფები ჩაატარებენ საახალწლო კონცერტებს.

 

საახალწლოდ დაგეგმილი  კონცერტების განრიგი ასეთია:

31 დეკემბერი – ანსამბლი “შინი” და მაია ბარათაშვილი

27 დეკემბერი – “ჯაზბენდი”, “სითი ბენდი”

28 დეკემბერი – “The Pickupers”, ვაჟა ტუღუში და ბენდი “ფრანი”

29 დეკემბერი – “Memo”, “Goofy land”

2 იანვარი – “Goofy land”, “მგზავრები”

3 იანვარი – “Old Muse”, “Antibiotic”, “Surprise”

4 იანვარი – აჭარის მ. კუხიანიძის სახელობის სიმგერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლი, ანსამბლი “ხორუმი”, “ბანი”

5 იანვარი – “Gravity”, “SvanSikh”

7 იანვარი – “New Band”, “Goofy land”, ჯგუფი “რეგიონი”

11 იანვარი – “ვია გრა”

 

ახალი წლის ღამის კონცერტი დაიწყება 22:00-დან და გაგრძელდება ღამის 1 საათამდე. სხვა კონცერტები  კი  საღამოს 20:00 საათიდან გაიმართება.

 

 

ახალი წლისა და ზამთრის პერიოდში შიდა ტურისტების მოსაზიდად, აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტი ბათუმის ტურისტულ სააგენტოსთან ერთად სპეციალურ მარკეტინგულ ღონისძიებას ახორციელებს. აჭარის მთავრობის მიერ მხარდაჭერილი პროექტი „უპრეცედენტო ფასდაკლებების სეზონი აჭარაში“ კერძო სექტორის სტიმულირებასა და არასეზონურ პერიოდში შიდა ტურისტების მოზიდვას შეუწყობს ხელს.

 

27 დეკემბრიდან  თებერვლის ბოლომდე აჭარაში ჩამოსულ სტუმრებს შეუძლიათ ისარგებლონ  30%–დან 50%- მდე   ფასდაკლებებით რეგიონის სასტუმროებში. პროექტი „უპრეცედენტო ფასდაკლებების სეზონი აჭარაში“  მოიცავს როგორც სასტუმროებს, მათ სერვისსა და პროდუქტს, ასევე სხვადასხვა ტურისტულ ობიექტში ფასდაკლებებს, უფასო კონცერტებსა და  კულტურულ ღონისძიებებს.

 

პროექტში მონაწილეობის მსურველებს შეუძლიათ იხილონ სპეციალურად შექმნილი ვებ-გვერდი: https://batumievents.com და ინფორმაციის მიღებასთან ერთად ისარგებლონ არსებული  შემოთავაზებებით.

„მოსასპობი“ ტერმინები თომასგან

ამ ორგანიზაციის ხელმძღვანელი თომა კაკაბაძე ზემოთ ჩამოთვლილ ყველა იმ ტერმინს, რომელსაც საზოგადოება შშმ პირების მიმართ არ უნდა იყენებდნეს „მოსასპობ“ სიტყვებს უწოდებს. ის ყველას და მათ შორის ჟურნალისტებსაც სთხოვს  ხელი შეუწყონ შშმ პირების მიმართ სწორი ტერმინოლოგიის გამოყენების დამკვიდრებას.

„ხშირად იყენებენ შშმ პირების მიმართ სიტყვას – ინვალიდი, რაც დაბრაკულს, უუნაროს და გამოუსადეგარს ნიშნავს. როცა ადამიანი შშმ პირია და არაადაპტირებულ გარემოში ცხოვრობს, მაქსიმალურად ხელი ეშლება, რომ გარეთ გამვიდეს და ამას ემატება შეურაცხმყოფელი ტერმინების გამოყენება მის მიმართ, ვიღაც მას დაბრაკულს ეძახის და ეს  მისთვის დამამცირებელია. ეს  შემდეგ განაპირობებს ადამიანის ჩაკეტვას და უფრო და უფრო კარგავს საზოგადოებასთან კონტაქტის დამყარების უნარს, ამიტომ ვთხოვ ყველას, ნუ გამოიყენებენ ამ სიტყვებს.“

თომას ორგანიზაცია „ცვლილებები თანაბარი უფლებებისთვის“  შშმ პირების მიმართ სწორი ტერმინოლოგიის დამკვიდრების მიზნით პროექტს ახორციელებს. ამ პროექტის ფარგლებში ორგანიზაცია დღეს ბათუმის დემოკრატიული ჩართულობის ცენტრში ჟურნალისტებს შეხვდა.

ორგანიზაციის წევრებმა შეხვედრაზე ჟურნალისტებს  წინასწარ მომზადებული დოკუმენტი გადასცეს, სადაც იმ ტერმინების შესახებაა განმარტებული, რომელთა დამკვიდრებასაც ისინი ითხოვენ ან ეწინააღმდეგებიან.

შეხვედრას ესწრებოდა „ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის“  საბჭოს წევრი ნათია როყვა, რომელმაც ორგანიზაციის წევრებს განუმარტა იმის შესახებ, თუ რა ფორმით შეიძლება მიმართონ ქარტიას იმ შემთხვევაში, თუ რომელიმე  მედიაგამოცემა მათ უფლებებს დაარღვევს.

უკანასკნელი დათვი

 

 

„უკანასკნელი დათვი“ –  ასე ჰქვია პროექტს, რომელსაც გერმანელი ხელოვანი იორგ ჰეროლდი ქართულ სამუშაო ჯგუფთან ერთად ახორციელებდა. ჯგუფმა საქართველოში სხვადასხვა ადგილას იმუშავა, სახელოვნებო სამუშაო შეხვედრების შედეგების პრეზენტაცია კი ცოტა ხნის წინ გამართა.  პრეზენტაციაზე წარმოდგენილი იყო კავკასიური დათვის ცხოვრების, მისი მონაცემებისა და დოკუმენტების ემპირიული ჩანაწერები.   

 

 

„მსოფლიოს მცირე ნაწილში, აკრძალვის მიუხედავად, თუ შევხვდებით დათვებზე ნადირობის შემთხვევებს. ერთ-ერთი ასეთი რეგიონი კავკასიაა. სავარაუდოდ, აქ 1000-1200 დათვი ბინადრობს. მხოლოდ რამდენიმე ორგანიზაცია თუ ზრუნავს ცხოველთა დაცვაზე. ნადირობის კვოტები, ერთად თავმოყრილი ინფორმაცია, უწყვეტი დოკუმენტაცია დათვების პოპულაციაზე არ არსებობს. იდეალური სიტუაციაა თავისუფალი ნადირობისთვის,“ – ნათქვამია ოფიციალურ რელიზში, რომელიც პროექტის შესახებ მოგვითხრობს.  

 

 

იორგ ეროლდი თავისი პროექტით – „უკანასკნელი დათვი“ ცდილობს პილოტური სამუშაოს ჩატარებას. ქართველ ხელოვანებთან ერთად შეიქმნა ისტორიული დოკუმენტები, გამოიკითხნენ ჟურნალისტები და ცხოველთა დამცველები დათვების ნადირობასთან დაკავშირებით და მხატვრულად იქნა ფორმულირებული დათვებთან მოპყრობის კონცეპტი, როგორც საზოგადოების პრობლემა.

 

 

„ვიყავით ხევსურეთში, სადაც მოსახლეობა გამოვკითხეთ და ინტერვიუები ჩავწერეთ. ჩავატარეთ კვლევა, თუმცა  საბოლოო პროდუქტი ჯერ მზად არ არის,“ – ამბობს სოფო ლაპიაშვილი,  პროექტის ქართველი კოორდინატორი.

 

 

2012 წელს ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების და გარემოს დაცვის სამინისტროების ერთობლივი გადაწყვეტილებით ჩატარდა კვლევა საქართველოს  ტერიტორიაზე გავრცელებული სახეობების, მათ შორის მურა დათვის რიცხოვნობის  დადგენის მიზნით. კვლევის თანახმად, რომელიც ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტმა ჩაატარა,  საქართველოში დღეისათვის 1643 მურა დათვი ცხოვრობს.  წინა წლებში გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების დაცვის სამინისტროს მიერ კვლევა არ ჩატარებულა, როგორც სამინისტროში განმარტავენ, შესაბამისი რესურსის არ არსებობის გამო.

 

 

„თუმცა ასეთი კვლევები ტარდებოდა სხვადასხვა სამეცნიერო-კვლევითი და არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ.  აღსანიშნავია, რომ ერთი წლის მონაცემებით ძნელია ამა, თუ იმ სახეობის რიცხოვნობის  შესახებ მსჯელობა. ამიტომ იგეგმება გარემოსა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს მიერ შექმნილი ბიომრავალფეროვნების მონიტორინგის სისტემის ფარგლებში,  ცხოველთა სახეობების მიხედვით აღრიცხვების ჩატარება,“  – ამბობს ბიომრავალფეროვნების დაცვის სამსახურის მთავარი სპეციალისტი ნონა ხელაია.

 

 

საქართველოში გავრცელებული სახეობა მურა დათვია. მიუხედავად იმისა, რომ მასზე ნადირობა აკრძალულია,  მურა დათვი  ბრაკონიერების მხრიდან მუდმივად საფრთხის ქვეშაა.

 

 

„მიუხედავად იმისა, რომ წითელ ნუსხაშია, მაინც  ნადირობენ. ვერანაირად ვერ  მოხდა ის, რომ დათვზე ნადირობა კონტროლდებოდეს. იმ ფაქტს, რომ ბრაკონიერობა მაღალია, მოწმობს ტყვეობაში მყოფი ბელების მაღალი რაოდენობაც. ბელი ადამიანთან ისე ვერ მოხვდება, თუ მას დედა არ მოუკლეს,“  –  ამბობს სახეობათა კონსერვაციის ცენტრი „ნაკრესის“ წარმომადგენელი ირაკლი შავგულიძე.

ირაკლი შავგულიძის თქმით, მურა დათვის ბუნებიდან ამოღება ერთადერთ შემთხვევაში შეიძლება მოხდეს, თუ მან საფრთხე შეუქმნა ადამიანს. მაგრამ ამ შემთხვევაშიც მისი მოკვლა უკანასკნელი გამოსავალია.

 

 

„წელს, ზაფხულში იყო შემთხვევა, დათვი საჩხერის რაიონში მოსახლეობას აწუხებდა, საქონელი დაგლიჯა. იყო საუბარი რაღაც ღონისძიებებზე, თუმცა მე როგორც ვიცი  ლიცენზია დათვის მოკვლაზე არ გაცემულა,“ – ამბობს ირაკლი შავგულიძე.

 

 

მისი თქმით  მსოფლიოში სხვადასხვა გზებს მიმართავენ მსგავსი შემთხვევების დროს.  ერთ-ერთი გზა არის საკომპენსაციო თანხა. მაგალითად, თუ დათვი დაგლეჯს საქონელს, სპეციალურმა სამსახურმა ეს უნდა შეაფასოს და მეპატრონეს კომპენსაცია გადაუხადოს. კიდევ ერთი გზა მსგავს შემთხვევებში კონკრეტული დამნაშავე ცხოველის დადგენაა და შემდგომ ნებართვის გაცემა ამ ცხოველის ბუნებიდან ამოღების შესახებ. ბუნებიდან ამოღება  ორგვარად ხდება, ერთი ეს არის ცხოველის მოკვლა, ხოლო მეორე გზა მისი დროებით  სხვა ადგილას განთავსებაა.

 

 

„საქართველოში ჯერჯერობით ერთადერთი ვარიანტია, თუ დადგინდა, რომ ცხოველი არის დამნაშავე, შესაძლებელია გაიცეს შესაბამისი ლიცენზია  მის განადგურებაზე.  ძალიან ფრთხილად უნდა ვიყოთ, როდესაც ლიცენზიას გავცემთ ცხოველის მოკვლაზე. ამას სჭირდება აღსრულება და ამ აღსრულებას  პროფესიონალი მონადირე, რომელიც  კონკრეტულ დათვს  გამოავლენს.  თუ თქვენ წახვედით და ტყეში  რაც დათვი  არსებობს დახოცეთ, ეს პრობლემას არ გადაწყვეტს. ის დათვი ისევ მოადგება სოფელს. ჩვენ ყოველთვის ვფრთხილობთ, რომ მარტივად არ გასცენ ლიცენზია,“ – ამბობს ირაკლი შავგულიძე.

 

 

 

როგორ  ცხოვრობენ დათვები საქართველოში

 

 

ეკოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი დავით თარხნიშვილი დათვებზე საუბრისას ცნობილ სამეცნიერო ჟურნალ „მოლეკულურ ეკოლოგიაში“ დაბეჭდილ სტატიაზე დაყრდნობით ამბობს, რომ ათეულობით წლების მანძილზე დათვების ქცევა არ შეცვლილა.

 

 

„სტატიაში საუბარია იმ დათვების გენეტიკაზე, რომლებიც ცხოვრობენ საქართველოსა და კავკასიაში. ადრე მიიჩნეოდა, რომ საქართველოში ცხოვრობს დათვის რამდენიმე ქვესახეობა, მაგრამ გენეტიკურმა  კვლევამ აღმოაჩინა, რომ დიდი და მცირე კავკასიონის დათვები დიდად არ განსხვავდებიან. 

 

 

რაც შეეხება დიდი კავკასიონის დათვებს, როგორც ჩანს  15 მილიონი წლის წინ გამყინვარება რომ დასრულდა, იმის შემდეგ მდედრი დათვები საბინადრო გარემოს არ იცვლიან. გადაადგილდებიან მხოლოდ მამრი დათვები.  ამიტომ  ჩვენ გვაქვს ორი უწყვეტი დათვის პოპულაცია, ერთი მისდევს ლაგოდეხიდან აფხაზეთამდე დიდ კავკასიონს, მეორე არის მცირე კავკასიონის პოპულაცია, რომელიც  მოდის ფაქტობრივად თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთი ნაწილიდან უწყვეტად გაივლის  მესხეთის ქედს და გადადის თურქეთში,“ – ამბობს დავით თარხნიშვილი.

 

 

 

როგორ იცავს სახელმწიფო მურა დათვს

 

 

მურა დათვი  შეტანილია საქართველოს „წითელ ნუსხაში“.

„ამ სახეობებისთვის კანონმდებლობით არის დადგენილი დაცვის განსაკუთრებული რეჟიმი. ეს ეხება მათი მოპოვების შეზღუდვას. კანონმდებლობით დადგენილია მოპოვების განსაკუთრებული შემთხვევები, კერძოდ: გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი გარეული ცხოველების მოპოვება (ბუნებრივი გარემოდან ამოღება) დასაშვებია მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში – გადარჩენის, განკურნების, პოპულაციის აღდგენისა და სამეცნიერო მიზნებისათვის. გარდა აღნიშნულისა, კანონმდებლობის თანახმად, გამკაცრებულია საჯარიმო სანქციები საქართველოს `წითელ ნუსხაში~ შეტანილი ცხოველების უკანონო მოპოვებაზე. გარდა ფულადი ჯარიმისა, კანონმდებლობა  თავისუფლების აღკვეთასაც ითვალისწინებს,“ – ამბობს  ნონა ხელაია, ბიომრავალფეროვნების დაცვის სამსახურის მთავარი სპეციალისტი.

“At Tako” – ვინტაჟი, სამკაულები და იდეები

 

 

თაკო მასალკინი
თაკო მასალკინი

პატარა სახელოსნოს აბრა არა აქვს, კარი ღიაა, კარის გვერდით დიდი ფანჯარაა, ფანჯარაზე თეთრი პერანგია გამოკიდებული, ჩვეულებრივი პერანგი არ არის, მძივებითაა მორთული. სახელოსნოში შესულს პირველად თვალში ფერები გხვდება, ფირუზისფერი კედლები, ხელების უამრავი თეთრი ანაბეჭდით. მარცხენა მხარეს ტანსაცმლის განყოფილებაა. ამბობენ, რომ ეს ვინტაჟია, მარჯვენა მხარე კი სამკაულებს ეთმობა, ეს თაკოს სამკაულებია. შუაში მინის მაგიდაზეც სამკაულები ალაგია. სახელოსნოში ძველი კარადაცაა, რომელიც გოგონებმა სახლიდან მოიტანეს. მასზე აწყვია ქუდები, ნიღბები და ისევ სამკაულები. იქვე ახლოს ძველი ჩაიდანი და საკერავი მანქანა დევს – ეს მეგობრების ნაჩუქარია. 

 

ნინა მასალკინა 26 წლისაა, პროფესიით ინგლისური ენის სპეციალისტი და სამოდელო დიზაინერია. არის რამდენიმე წიგნის ილუსტრატორი: “სპეციფიკური განათლება არ მიმიღია, ილუსტრატორი არ ვარ. ალექს ჩიღვინაძეს დავუმეგობრდი, რადგან იცოდა, რომ ვხატავდი, შემომთავაზა ერთად გაგვეკეთებინა რაიმე პროექტი, მან დაწერა ნოველა, მე ვაკეთებდი ილუსტრაციებს, თუმცა საბოლოო ჯამში შეგვებრალა ტექსტის დაჭრა და ცალკე გრაფიკულ ნოველად გავაკეთეთ ჩემი ნამუშევრები, რომელსაც დავამატეთ ნიკა ფასურის მუსიკა. საინტერესო გამოვიდა, ონლაინით არის შესაძლებელი ამ ნამუშევრის ნახვა, რადგან მაშინ არც ერთმა გამომცემლობამ არ დაგვიბეჭდა. შემდეგ უკვე ვაშინგტონში კონკურსში გავიმარჯვე, არტჟურნალის ქავერი გავაკეთე. კიდევ რამდენიმე წიგნის ილუსტრაციაზე მაქვს ნამუშევარი. ხატვა, ილუსტრაციების კეთება და სათამაშოების შეკერვა არის ის, რაც მსიამოვნებს, სხვა არაფრის კეთება აღარ მინდა, თუ მოინდომებ ამ საქმიდანაც შეძლებ შემოსავლის მიღებას, ადრე მეგონა, რომ არ იყო ეს ადვილი და ჰობს შემოსავლის წყაროდ ვერ ვაქცევდი.”

 

ნინა მასალკინა
ნინა მასალკინა

თაკო მასალკინი 23 წლისა, ის ხელოვნებათმცოდნეა, ხელოვნების სტუდიაში მასტერკლასებს ატარებს, თუმცა ამბობს, რომ ამ ეტაპზე მისი მთლიანი დრო მაღაზიასა და პროექტს ეთმობა: “დედაჩემი თავისთვის ყოველთვის აკეთებდა სამკაულებს, მეგობრებსაც ჩუქნიდა, თუმცა არასოდეს გაუყიდია. ძალიან კარგი გემოვნება აქვს დედას, რომ ვხედავდი რა მარტივად გამოსდიოდა, მეც ვცადე. ახლა მეხმარება დედა, იდეებს მაწვდის ხოლმე. ვცდილობ ისეთი სამკაული გავაკეთო, რომელიც ნებისმიერ სამოსს დაამშვენებს, უბრალო მაისურიც რომ გეცვას, სამკაულმა რაღაცა ქალურობა უნდა შემოიტანოს. მაღაზიას “At Tako” ნინას სურვილით დავარქვით და ვფიქრობ, რომ სწორია, რადგან აქ იყიდება ყველაფერი რაც მე მომწონს.”

 

 

At Tako


თაკო: იდეა ექსპრომტად წამოვიდა. თბილისში როცა ვცხოვრობდი, სამკაულების კეთება დავიწყე, ჩემს მეგობრებს მოსწონდათ. მერე ბათუმში რომ გადმოვედი, აქაც ვაჩვენე მეგობრებს, აქაც მოეწონათ, მეხვეწებოდნენ – მომყიდე-მომყიდეო. მერე გამოჩნდა ეს ფართობი, რომელიც ძალიან ხელმისაწვდომ ფასად იყო, ვიფიქრეთ ვიფიქრეთ და გადავწყვიტეთ ეს გაგვეკეთებინა. როგორიც გამოგვივიდა – მოგვწონს, ერთადერთი რაც არ მოგვწონს, ეს არის ნესტი, კედელი გვისველდება.

 

ნინა: მე და თაკოს გვქონდა დანაზოგი, ზუსტად 2000 ლარი. გადავიხადეთ პირველი თვის ქირა, მერე დავუძახეთ ყველა მეგობარს და ყველამ ერთად შევღებეთ. მართალია გვინდოდა შამპანურის ფერი გამოგვსვლოდა, მაგრამ მგონი, ამასაც არა უშავს. ჩვენი მეგობრების თავშეყრის ადგილად იქცა, დიდი ხალიჩა გვიგია, ზედ ვსხდებით სამეგობრო, კარტს ვთამაშობთ, ფილმებს ვუყურებთ, ხშირად მამა გვირჩევს საინტერესო ფილმებს, ყავას ვსვამთ, ვჭორაობთ. თაკოს დაბადების დღეც აქ გადავიხადეთ.

 

 

რა გხვდება “At Tako”- ში

თაკო: მთავარი იყო სახელოსნოს იმდენი შემოსავალი ჰქონოდა, რომ ქირა გადაგვეხადა. ქირას ვიხდით უკვე სამი თვეა, ესე იგი წარმატებულად ვმუშაობთ. თავიდან მუშაობა ძალიან მიჭირდა, როცა შემოდიოდნენ მომხმარებლები, მე გარეთ გავდიოდი, ფასს ვერ ვეუბნებოდი, მრცხვენოდა. ახლაც მიჭირს, თუმცა ფასის თქმა აღარ მრცხვენია. პირველი სამკაული გავყიდე “ვინილში”, ჩემმა მეგობარმა იყიდა, გავწითლდი, გავშრი, ყელსაბამი იყო, ხუთ ლარად გავყიდე. დღესაც ასე ვარ, მეჩხუბებიან, რომ ძალიან იაფად ვყიდი, მე ვფიქრობ, რომ ნორმალურ ფასებში ვყიდი, ვცდილობ, რაც შეიძლება ნაკლები დავხარჯო სამკაულის შესაქმნელად, რომ მერე იაფად გავყიდო.

 

 

ნინა: თაკოს ასეთი ტრადიცია აქვს, როცა მეგობრები მოდიან სამკაულის საყიდლად, არჩეულ სამკაულს ჩუქნის, მეორედ კი ყიდის. “ვინილშიც” ასე აკეთებდა, ჯერ ჩუქნიდა, მერე აღარ ართმევდნენ მეგობრები და იძულებული იყო მიეყიდა. ტექნიკურად ერთად არ ვმუშაობთ, უფრო იდეებს ვუზიარებთ ერთმანეთს. თაკო არის იდეების გენერატორი, მეც მომდის ხოლმე იდეები, თუმცა თაკოსგან განსხვავებით ბრძოლა არ მიყვარს და იდეების გატანა.

 

თაკო: არსად არ მივდივარ ბისერების ან რაიმე მსგავსის შესაძენად, ყველაფრისგან ვაკეთებ სამკაულებს: ქაღალდისგან, მავთულისგან, თიხისგან, ძველი ფულისგან, რადგან ახალ ფულს არავინ მაძლევს (იცინის). უფრო ვიგონებ რაღაცებს. შეკერვასაც ვცდილობ, მეგობრის ბავშვებს ვუკერავ, რადგან ადვილია და ხანდახან ჩემთვისაც, უფრო ქვედაბოლოებზე ვაკეთებ აქცენტს. აქ ტანსაცმელსაც ვყიდით, რაც ვინტაჟია, ბევრს ბრენდი ჰგონია, მაგარი ტანსაცმელი. ძველ სტილზე შეკერილი კარგ ფორმაში მყოფი მეორადია, ჩვენი მეგობრების მაღაზიებში ვაგროვებთ და მერე აქ ვყიდით, მინიმალურ ფასად.

 

 

პროექტი – რასაც ერთად ვაკეთებთ…


ნინა: თაკომ დაწერა პროექტი, რომელიც დააფინანსა განათლებისა და კულტურის სამინისტრომ. 30 ნოემბერს ხელოვნების უნივერსიტეტში წარმოვადგენთ ჩვენი პროექტის შედეგს. სახელოსნოს კიდევ ერთი ფუნქცია მოვუძებნეთ, აქ მოდიან ბავშვები რეპეტიციებზე.

 

თაკო: ბათუმის ექვსი სკოლაა ჩართული ამ პროექტში. თავიდან გვეგონა, რომ მოგვიწევდა 23 სკოლაში მისვლა, აღმოჩნდა ისე, რომ პირველი ექვსი სკოლა დაგვთანხმდა. ავარჩიეთ ბავშვები, ვუტარებთ მასტერკლასებს. თითო სკოლას ჰყავს არჩეული თითო მხატვარი და ამ მხატვრის ფერწერულ ტილოს აცოცხლებენ, რეპეტიციები უკვე უტარდებათ. ეს იქნება ძალიან ლამაზი პერფორმანსი.

 

 

გეგმები

 

ნინა: მე და თაკოს კოლექციის გაკეთება გვინდა. თოჯინებს უკვე დიდი ხანია ვქმნი, არასოდეს გამიყიდია ჩემი თოჯინები, მენანება, ვჩუქნი მეგობრებს. ახლა გვაქვს გეგმაში გაყიდვა, თაკომ დამარწმუნა, რომ აუცილებელია. აქამდე რაც მაქვს გაკეთებული, იმათ ვერ გავყიდი, აწი რასაც შევკერავ, ის გასაყიდად იქნება შექმნილი.

 

თაკო: ნინას თოჯინებმა შთამაგონა რაღაცების შეკერვა, საერთოდ ნინა არის `წუნმდებელი~, სულ ასე მეუბნება – ეს კარგია, მაგრამ ასე ხომ არ ჯობია?

 

მზად ვართ ნებისმიერს შევთავაზოთ, რომ ჩვენს სახელოსნოში მოიტანონ თავიანთი ნამუშევრები, განათავსონ ჩვენს მაღაზიაში, მნიშვნელობა არა აქვს ჩვენ მოგვეწონება თუ არა, ჩვენს მეგობრებს უკვე აქვთ აქ მოტანილი თავიანთი ნამუშევრები.

თაკო მასალკინი, მაღაზიის შეღებვისას
თაკო მასალკინი, მაღაზიის შეღებვისას

ნინა მასალკინა, მაღაზიის შეღებვისას
ნინა მასალკინა, მაღაზიის შეღებვისას

საზღვაო ცენტრი „ანრი“ გილოცავთ შობა-ახალ წელს

საზღვაო სასწავლო ცენტრ „ანრის“ კურსდამთავრებულთა საყურადღებოდ: საზღვაო ცენტრის მეოთხე სართულზე ფუნქციონირება დაიწყო კრუნიგულმა კომპანიამ  „ ქარი“,  რომელიც თავაზობს მსურველებს როგორც პრაქტიკისათვის გასვლას ზღვაში, ასევე დასაქმებას შორეული ნაოსნობის გემებზე. კომპანიამ უკვე შეძლო რამდენიმე ათეული მეზღვაურის დასაქმება როგორც თურქულ, ასევე ევროკავშირის დროშის ქვეშ მცურავ გემებზე. კომპანია დაასაქმებს ნებისმიერ მსურველს, მაგრამ პრიორიტეტი მიენიჭებათ საზღვაო ცენტრ „ანრის“ კურსდამთავრებულებს. 

 

შპს „საზღვაო სასწავლო ცენტრი ანრი“ ავტორიზებული და აკრედიტებული უმაღლესი საზღვაო სასწავლებელია, სადაც შეიძლება საერთაშორისო სტანდარტების მიხედვით დაეუფლოთ როგორც უმაღლესი საგანმანათლებლო პროგრამების სპეციალობებს (საზღვაო ნავიგაცია, გემის მექანიკა), ასევე III საფეხურის პროფესიულ საგანმანათლებლო პროგრამების სპეციალობებს (გემბანის მეზღვაური, სამანქანო განყოფილების მეზღვაური).

 

საზღვაო სასწავლო ცენტრ „ანრის“ სასწავლო პროგრამები ავტორიზებულია საქართველოს განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრის მიერ.

 

 

შპს „საზღვაო  სასწავლო ცენტრი  ანრის“ საქმიანობის კიდევ ერთი მიმართულებაა მეზღვაურების მომზადება-გადამზადება, სერტიფიცირება. შპს „სსც ანრის“ სასწავლო ცენტრი და საზღვაო პროგრამები აღიარებულია სსიპ საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს მიერ.

 

მეზღვაურთა მომზადება-გადამზადება-სერტიფიცირება ტარდება შესაბამისი სიმულატორების გამოყენებით.

 

ცენტრს გააჩნია რეალობასთან შესაბამისი შემდეგი სიმულატორები/ტრენაჟერები: კაპიტნის ხიდური, ხმელეთზე განთავსებული ხანძარსაწინააღმდეგო ტრენაჟერი, რადიოლოკაციური და ავტომატური რადიოლოკაციური ტრენაჟერი, სამაშველო კატარღები და ტივები, რეალური სამანქანო განყოფილება, ქიმიური ლაბორატორია, რეალური გემის მოდელი, სამაშველო ნავი, რომელიც აკეთებს მანევრირებას, აუზი და სხვა.

 

შპს „სსც ანრი“ სერტიფიცირებულია ხარისხის მართვის სისტემის საერთაშორისო სტანდარტის IშO 9001:2008 შესაბამისად, ასევე გააჩნია IQNEთ-ის სერტიფიკატი.

 

 

შპს „სსც ანრი“ არის სრულუფლებიანი წევრი ისეთი საერთაშორისო საზღვაო ასოციაციების, როგორიცაა IASST და GLOBAL MET.

 

კომპანიას ხელშეკრულებები აქვს გაფორმებული სხვადასხვა კრუინგულ კომპანიებთან, რომელთა საშუალებით შესაძლებლობა აქვს წარჩინებული სტუდენტები გაატაროს საცურაო პრაქტიკაზე და დაასაქმოს შორეული ნაოსნობის გემებზე.

 

 

ეკომიგრანტები ისევ დახმარების მოლოდინში

 

„ამ ერთ კვირაში ექვსი ოჯახი დაგვრჩა უსახლკაროდ, თოვლსა და სიცივეში. ბერძენმა მეპატრონეებმა ქირის გადაუხდელობის გამო სახლებიდან გამოყარეს. ვინც სხვაგან ვერ წავიდა, ქირას უხდის ბერძენ მეპატრონეებს, სხვანაირად გარეთ დარჩებიან. აქ უკვე აღარავის აქვს ადგილი, რომ ვინმე შეიფაროს. თუ ოჯახი გარეთ დარჩა, აჭარაში უნდა დაბრუნდეს, სხვა გამოსავალი არ გვაქვს. ახლა დავდივართ, აღწერებს ვატარებთ, ვაკონტროლებთ ვინმე გარეთ არ დარჩეს.“ –  ამბობს თემურ გელაძე. ის აჭარიდან წალკაში გადასახლებული ეკომიგრანტია. მას შემდეგ, რაც არასამთავრობო ორგანიზაცია „ბორჯღალის“ წალკის მუნიციპალიტეტის კოორდინატორი გახდა, ცდილობს სხვებზეც იზრუნოს და წალკაში განვითარებულ ამბებზე ინფორმაცია ორგანიზაციას დროულად შეატყობინოს.

 

 

თემურ გელაძის ინფორმაციით უსახლკაროდ დარჩენილმა ოჯახებმა „დოსააფის“ ორსართულიან შენობას შეაფარეს თავი. `გავიგეთ შენობა გამგეობის ბალანსზე იყო და ეს ოჯახები შევასახლეთ, თუმცა გამოსახლების საფრთხე არსებობს. ვიღაც იყო მოსული, დაგვემუქრა, შენობა ჩემია და გამოგასახლებთო, ეს ვიდეოზეც გვაქვს გადაღებული. წალკის გამგებელი საქმის კურსში ჩავაყენეთ.“

 

 

დროებით საცხოვრებლად „დოსააფის“ შენობაში შესახლებულ ეკომიგრატებს ისევ ღია ცის ქვეშ დარჩენის ეშინიათ. „გვინდა, როგორმე ეს ზამთარი გამოსახლების გარეშე გადავიტანოთ.“ –  ამბობს ფრიდონ კახაძე. ის შენობის ერთ ოთახში მეუღლესთან და ცხრა წლის შვილთან ერთად ცხოვრობს. ფრიდონ კახაძე ერთ-ერთია მათ შორის, ვინც ზაფხულში აჭარის მთავრობის სახლის წინ პროტესტის ნიშნად შიმშილობდა.

 

 

 

„პატიმარი ვიყავი, ამ მთავრობამ ამნისტიით გამათავისუფლა. აქ რაღაც ჩხუბი მომივიდა და დამაპატიმრეს. ამ მთავრობამ გამათავისუფლა და არ მინდა რამე ცუდი ვიკადრო, მაგრამ ასე უსახლკაროდ როცა ცხოვრობ და ცხრა წლის შვილს სკოლაში „პონჩიკის“ ფულს ვერ გაატან, როგორია? ვიცი, გაუძლებს, მაგრამ არ მინდა ბავშვს თავმოყვარეობა შეელახოს. ამის შემდეგ ცუდს არ იფიქრებ? ღმერთმა დამიფაროს! არ მინდა კიდევ ციხეში მოვხვდე და ჩემი ცოლი და შვილი უჩემობით დაიტანჯოს.“

 

 

ფრიდონის მეუღლე 32 წლის თეა რვა თვის ფეხმძიმეა. ბოლოს ექიმთან ვიზიტი ხუთი თვის წინ ჰქონდა: „მესამე თვეში ექიმთან ვიზიტი უფასოდ მეკუთვნოდა, შემდეგ აღარ მივსულვარ.“ – უთხრა მან „ბათუმელებს“.

 

 

ფრიდონი სამუშაოს ეძებს: „ყველაფრად ვიმუშავებდი, დამლაგებლად, მრეცხავად, მხვეტავად, ყველაფრად ოღონდ კი სამუშაო მქონდეს და ოჯახს მივხედო. აჭარაში მთავრობას რომ შევხვდით, იქ მითხრეს, ამხელა კაცი რას მათხოვრობო. ძალიან ცუდად მითხრეს. ასეთ დროს თავმოყვარე კაცი არ ვიცი როგორ უნდა მოიქცეს, მაგრამ ცუდი ღმერთმა მაშოროს. ერთადერთი, ვინც მთავრობაში სიტყვით მაინც მაიმედებს, რამაზ ჯინჭარაძეა, მხოლოდ მას ვენდობი.“

 

რამაზ ჯინჭარაძის, აჭარის ჯანდაცვის მინისტრის ერთ-ერთი მოადგილის ინფორმაციით კი წალკაში გადასახლებული ეკომიგრანტების ოჯახები, რომლებიც მთავრობის ყურადღების მიქცევას ჯერ მთავრობის სახლთან კარვების გაშლით შემდეგ კი შიმშილობის გამოცხადებით ცდილობდნენ, წალკაში დაბრუნდნენ და საცხოვრებლის პრობლემა აღარ აქვთ.

 

წალკა. ციალა ქათამიძის ფოტო
წალკა. ციალა ქათამიძის ფოტო

 

წალკაში შექმნილი ვითარებისა და ღია ცის ქვეშ დარჩენილი ექვსი ოჯახის შესახებ ინფორმაციას ფლობენ საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროში. სამინისტროს მიგრაციის, რეპატრიაციისა და ლტოლვილთა საკითხების დეპარტამენტის უფროსი ზაზა იმედაშვილი „ბათუმელებთან“ ადასტურებს, რომ სამინისტრო წალკის გამგებელმა სახელმწიფოს კუთვნილ შენობაში ეკომიგრანტების შესახლებასთან დაკავშირებით საქმის კურსში ჩააყენა.

 

 

„ამ შენობიდან მათ გამოსახლებით ემუქრებოდეს ვინმე, ასეთი ინფორმაცია არ გვაქვს, თუმცა ეს არ არის საცხოვრებლად ვარგისი შენობა, ალბათ ეუბნებიან, რომ იქ არ შეიძლება საცხოვრებლად დარჩენა, თუ შესაბამისი სამუშაოები არ ჩატარდა, შეიძლება რჩევას აძლევენ, რომ მათთვის საშიშია იქ ცხოვრება.“

 

 

კითხვაზე, თუ ისინი „დოსააფის“ შენობას დატოვებენ სახელმწიფო მათ ალტერნატიული საცხოვრებელი ფართობით უზრუნველყოფს თუ არა? – ზაზა იმედაშვილი პასუხობს, რომ „სახელმწიფოს ამის საშუალება არ აქვს.“ 

 

 

ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროში აცხადებენ, რომ ქვეყნის მასშტაბით იგეგმება ოთხი საინფორმაციო ცენტრის შექმნა, რომლებიც ეკომიგრატების პრობლემების მოგვარებაზე იმუშავებენ. მათ შორის ერთი ბათუმში გაიხსნება.

 

 

„იანვრის შუა რიცხვებიდან ყველა ოჯახმა, რომელიც სტიქიით არის დაზარალებული, უნდა მიმართოს ამ ცენტრს განცხადებით, წარუდგინოს დოკუმენტები, რომელსაც სპეციალური კომისია განიხილავს, შეაფასებს ამ ოჯახებს და ყველაზე მეტად რთული მდგომარეობა ვისაც ექნება, მათგან ორმოცამდე ოჯახი დაკმაყოფილდება საცხოვრებელი სახლებით. მომავალ წელს კი ამ პრობლემის მოსაგვარებლად ღონისძიებები გატარდება წალკაში.“

 

 

ეკომიგრანტების პრობლემების შესწავლის მიზნით გასულ ზაფხულს მთავრობამ სპეციალური სამუშაო ჯგუფი შექმნა, რომელსაც ადგილზე უნდა შეესწავლა პრობლემები და მოემზადებინა ანგარიში, რომელიც აჩვენებდა სურათს რეალურად რამდენ ეკომიგრანტს აქვს საცხოვრებლის პრობლემა და რამდენი ოჯახია მათ შორის, რომლებმაც სახელმწიფოსგან დახმარება მიიღეს და არამიზნობრივად გამოიყენეს. თუმცა რა დაადგინა კომისიამ, ამის შესახებ ანგარიში არ გამოქვეყნებულა, პრობლემა კი პრობლემად დარჩა.

 

 

„ამ ჯგუფის მუშაობას მოყვა ის, რომ კონკრეტულმა პირებმა ეკომიგრანტების პრობლემების შესახებ გაიგეს. მათ უნდა დაედოთ დეტალური ანალიზი ყველა სოფლისა, რაც არავის არ გვინახავს.“ –  ამბობს არასამთავრობო ორგანიზაცია „ბორჯღალის“ აღმასრულებელი დირექტორი ციალა ქათამიძე. მისი ორგანიზაცია უკვე რამდენიმე წელია რაც ეკომიგრანტების პრობლემებს სწავლობს და პარლამენტს შესაბამისი რეკომენდაციებითაც მიმართა.

 

 

ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროს ინფორმაციით სამთავრობო ჯგუფის მუშაობის შედეგად გამოიკვეთა კონკრეტული ოჯახები, რომლებსაც სახელმწიფოსგან დახმარება არ სჭირდებათ, „შესაბამისად არ უჭირთ“. ციალა ქათამიძის თქმით კი „რაც აჭარიდან წალკაში გადასახლებული ეკომიგრანტები უკან დაბრუნდნენ, წელიწადნახევარი გავიდა. ეს იყო საკმარისი დრო იმისთვის, რომ სახელმწიფოს გამოეკვლია და სრული სურათი დაედო იმისა, თუ ვინ ვინ იყო. სახელმწიფოს ჯერ კიდევ არ ჰყავს ეკომიგრანტები აღრიცხული და არა აქვს შესაბამისი ბაზა. ხელს თუ გაანძრევდნენ, დაზუსტებული ინფორმაცია მაინც ექნებოდათ.“

 

 

საქართველოს კანონმდებლობაში კი არ არსებობს არც ერთი სახის დოკუმენტი, რომელიც სტიქიური უბედურების შედეგად გადაადგილებულ პირთა საკითხებს დაარეგულირებდა. საქართველოს კანონი იძულებით გადაადგილებულ პირთა შესახებ დევნილად მოიაზრებს მხოლოდ კონფლიქტის შედეგად დევნილ მოსახლეობას,  ბუნებრივი კატასტროფების გამო ადგილნაცვალ პირებს კი კანონი მოქმედების გარეთ ტოვებს. ევროპულ ქვეყნებში კონფლიქტური რეგიონებიდან გადაადგილებული პირი და სტიქიური უბედურების შედეგად ადგილნაცვალი, აბსოლუტურად გაიგივებულია ერთმანეთთან.

 

 

2007 წელს წალკის მუნიციპალიტეტის სოფლებში ბერძნების მიერ დატოვებულ სახლებში გადასვლა ღია ცის ქვეშ დარჩენილ ეკომიგრანტებს თავად პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა შესთავაზა იმ პირობით, რომ ამ სახლების საფასურს მთავრობა უახლოეს პერიოდში დაფარავდა. ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროს მტკიცებით მთავრობამ სახლების საფასური მართლაც დაფარა, წალკის საკრებულოს თავმჯდომარის ინფორმაციით, წალკაში დაახლოებით 2400 ეკომიგრანტი ოჯახია ჩასახლებული, სამინისტროს ბალანსზე კი მხოლოდ 571 სახლი ირიცხება. ქვეყნის მომავალი წლის ბიუჯეტში ეკომიგრანტების პრობლემების მოსაგვარებლად მხოლოდ 600 000 ლარი გაითვალისწინეს.

 

 

“პირად ცხოვრებაზე საუბარი არ მიყვარს” – რას უკავშირდება ყოფილი ჟურნალისტის გეგმები

 

 

ყველაზე კარგად ბავშვობა ახსენდება, წლები, როცა ყველაზე ლაღი და ხალისიანი იყო, თუმცა, მისი თქმით, საუბარი არც მაშინ არ უყვარდა, ამბობს, რომ „უფრო მეტს ფიქრობს, ვიდრე საუბრობს”. „მშვიდი ბავშვი ვიყავი, თუმცა პრეტენზიული, დღემდე ასეთი ვარ. საკუთარი თავი რაც მახსოვს, ჟურნალისტობაზე ვოცნებობდი, ეკრანზე გამოჩენილი დიქტორი იყო ჩემთვის მისაბაძი. სარკის წინ არაერთხელ მქონია რეპეტიცია – “საღამო მშვიდობის, დღის ახალ ამბებს ლიზი თედორაძე გაგაცნობთ.” სკოლის დამთავრების შემდეგ ზუსტად ვიცოდი, რაც მინდოდა.” – იხსენებს ლიზი. 

 

 

შემდეგ არჩევანი ხელოვნების უნივერსიტეტზე შეაჩერა, სადაც კინოს და ტელეჟურნალისტიკას სწავლობდა. თავად უფრო ჟურნალისტიკა აინტერესებდა, თუმცა ჟურნალისტი რომ გამხდარიყო, ამაში კინო დაეხმარა: „25-ე არხს სჭირდებოდა სტუდენტი, რომელიც შეძლებდა ფილმებისათვის ანოტაციის გაკეთებას, ლექტორმა მთელ კურსს შემოგვთავაზა გაგვევლო კასტინგი. მე არ ვაპირებდი წასვლას, რადგან იმ საათებში მქონდა თურქულის ლექცია, ჩემმა კურსელებმა თავი მოიკლეს, უნდა წავიდეთ და შენ გარეშე არ წავალთო… ტელევიზიაში მოგვთხოვეს მოკლე ანოტაციის დაწერა ფილმზე. მაშინ ამ ტელევიზიაში პარალელურად პრაქტიკაც მქონდა, ჟურნალისტებს რეპორტაჟებზე დავყვებოდი. როცა ტელევიზიის დირექტორმა დამირეკა, შენ გაიმარჯვე კონკურსშიო, რეპორტაჟზე ვახლდი ჟურნალისტს.”

 

 

გარკვეული პერიოდი ლიზი კინოფილმებისთვის ანოტაციას წერდა, ჟურნალისტიკაში კი მოულოდნელად აღმოჩნდა: „გადაღებაზე იყო გასული ყველა ჯგუფი, როცა სარფის საბაჟოზე მოულოდნელად მოხდა რაღაც. მითხრეს, რომ ოპერატორთან ერთად მე უნდა წავსულიყავი, რა თქმა უნდა, თავიდან შემეშინდა და ვნერვიულობდი, თუმცა ტელევიზიაში მარტო მუშაობა არ გიწევს, თან გახლავს ოპერატორი, რომელმაც შეიძლება გასწავლოს, თუ როგორ უნდა გააკეთო სიუჟეტი.“

 

 

სიუჟეტი მოუწონეს და რეპორტიორობა შესთავაზეს, ხუთი წელი მუშაობდა საინფორმაციოს ჟურნალისტად, პარალელურად ჰქონდა საავტორო გადაცემა „კარაბადინი”, იყო გადაცემა „დიალოგის” წამყვანი, გამარჯვებულია არაერთი პროექტის: „სიგელებს ვინახავ საპატიო ადგილას, პრიზად მიღებული ფული არასოდეს გამომიყენებია ჩემთვის, ყოველთვის ვუყოფდი იმ ადამიანებს, რომლებიც მეხმარებოდნენ სიუჟეტის მომზადებაში. ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩემთვის სიგელია, რომელიც გრჩება.”

 

 

ლიზი ამბობს, რომ თავი არასოდეს დაუზოგავს და არც წუწუნი უყვარს საყვარელი საქმის გამო: „თუ დავიწყებ რაღაცის კეთებას, ის უნდა მივიყვანო ბოლომდე. თუ ვაკეთებ, უნდა გავაკეთო ბოლომდე. ყოველდღე ვმუშაობდი დილის 10-დან ღამის ორამდეც კი, მეგობრები მსაყვედურობდნენ, რომ ვცხოვრობდი მხოლოდ სამსახურისთვის, ვერ ვიცლიდი სხვა ვერაფრისთვის. მე მაინც ვფიქრობ, რომ სამსახურს იმდენი დრო უნდა დაუთმო, რამდენიც სჭირდება, თუნდაც  24 საათი.”

 

 

უკვე ერთი წელია ლიზი აჭარის ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურში გადავიდა სამუშაოდ. ამბობს, რომ ხუთწლიანი „გიჟური” გრაფიკის შემდეგ დასვენება და მშვიდად ყოფნა სჭირდებოდა: „ბევრი მიზეზი იყო, რის გამოც მივიღე ეს გადაწყვეტილება, ბევრი ვიფიქრე. ერთ-ერთი მიზეზი იყო ჩემი გადაცემის დახურვა, სპონსორი არ გვყავდა, სამი თვე თანამშრომლებმა ანაზღაურების გარეშე ვიმუშავეთ. გადაცემა ძალიან მიყვარდა, დღესაც არ ვიტყვი უარს მის წაყვანაზე, ჯანდაცვის სამინისტროსგან შემოთავაზება სწორედ ამ გადაცემის წყალობით მივიღე. მეორე მიზეზი ის იყო, რომ ვფიქრობ “25-ე არხზე” რისი გაკეთებაც შემეძლო, გავაკეთე, განვითარებას ვეღარ ვახერხებდი, თან უკვე დაღლილი ვიყავი ამ გრაფიკით. ასევე მაფიქრებდა ტელევიზიის გაყიდვის ბუნდოვანი საქმე, ბევრი მიზეზი იყო, მარტივად არ მიმიღია გადაწყვეტილება.“ – გვიყვება ლიზი.

 

 

საქმიანი დღის შემდეგ მეგობრებთან სეირნობა და საუბარი მისთვის განტვირთვის საუკეთესო საშუალებაა: „ჩემი მეგობრების უმეტესობას შვილები ჰყავს, ამიტომ როცა სადმე მივდივართ, ვარჩევთ ისეთ ადგილს, სადაც ბავშვებიც შეძლებენ გართობას. სახლში პატარა ძმისშვილები მყავს, მათთან დროის გატარება ძალიან მიყვარს. ოჯახში ტრადიცია გვქონდა სადილობისა და ვახშმობის, დიდი ოჯახი მყავს და ყველა ერთად ვვახშმობდით, ახლა ვეღარ ვახერხებთ, სამსახურებიდან ყველა სხვადასხვა დროს ვბრუნდებით და მარტო ვვახშმობთ.“

 

 

ლიზის სამზარეულოში ტრიალიც უყვარს, თუმცა დრო ამისთვის იშვიათად აქვს: „ყველაზე მეტად სალათების კეთება მიყვარს, ნამცხვრებსაც ვაცხობ, ოღონდ ბოლო დროს მხოლოდ იმას, რომელსაც კრემი არ სჭირდება, კრემის მომზადებას ბევრი წვალება უნდა, მე კი თავს არ ვიწვალებ.”

 

 

ლიზის რაც ძალიან არ უყვარს, ეს პირად ცხოვრებაზე საუბარია: „არ მიყვარს პირადზე საუბარი, თან ჩემს პირად ცხოვრებაში ისეთი არაფერი ხდება. არც არავინაა ისეთი, ვისზეც სერიოზულად ვიფიქრებ, ჯერჯერობით სრული სიმშვიდეა.”

 

 

რაც შეეხება გარდერობს, ლიზი ამბობს, რომ ტანსაცმელი უნდა მოირგოს: “ჩემი საყვარელი ფერია ნაცრისფერი, ალბათ იმიტომ, რომ ვირთხის წელში ვარ დაბადებული. მეუბნებიან, რომ ნათელი ფერები მიხდება, ამიტომ ვცდილობ, ტანსაცმელი ამ ფერებში მქონდეს. დილით მომზადებისთვის დიდი დრო არ მჭირდება, მაკიაჟს მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში ვიკეთებ. ძილი ჩემი სისუსტეა, საჯარო სამსახურში გადმოსვლისას ყველაზე მეტად ეს გამიჭირდა, დილით ცხრაზე სამსახურში უნდა ვიყო.”

 

 

ახლა თავისუფალ დროს ინგლისურის შესწავლას უთმობს, უცხოეთში წასვლას და სწავლის გაგრძელებაზე ფიქრობს: „არ მიყვარს გაჩერება, არც პრესსამსახურობას ვაპირებ 15 წლის მანძილზე, განვითარება მჭირდება. ინგლისურის სწავლა მნიშვნელოვანია ჩემი პროფესიული განვითარებისთვის, სწავლის გაგრძელებაც მინდა, ამერიკაში წასვლაზე ვფიქრობ.”

 

Exit mobile version