Batumelebi

ავტორი: ზაზა მიქელაძე, “სამოქალაქო დარბაზის” თანადამფუძნებელი

____________________________

კახეთის ბუნება გაზაფხულის გარდამავალ ფერებში შემოსილი სასტუმრო „სავანეთის“ ფანჯრიდან განწყობის შექმნაში მეხმარება. აბა რა, ესღა დამრჩენია შევეგუო ახალ რეალობას, ვიფიქრო უკეთეს მომავალზე და ვიბრძოლო ცხოვრების გასაგრძელებლად.

რთულია წარმოიდგინო, რომ სამყარო კრიზისიდან გამოსვლის შემდეგ აღარასოდეს იქნება ისეთი, როგორიც ადრე იყო. ოპტიმისტური განწყობით წარმოვიდგენ შესაძლო განვითარების სცენარებს და იმედით შევყურებ მომავალს, რომ ამ გამოცდილებაზე დაყრდნობით საზოგადოებები სამომავლოდ უფრო სოლიდარულები იქნებიან, ვიდრე აქამდე ოდესმე ყოფილან. ჩვენ ვნახეთ, რაოდენ პატარაა დედამიწა, პლანეტა, სადაც ვცხოვრობთ.

2019 წლის ზაფხულში ჩავაბარე სამაგისტრო პროგრამაზე მალაიზიის ერთ-ერთ უნივერსიტეტში. როდესაც დეკემბერში საერთაშორისო მედიაში პირველად გავრცელდა ინფორმაცია COVID – 19 – თან დაკავშირებით, წინათგრძნობა მქონდა, რომ ეს სერიოზული პრობლემა იქნებოდა მთელი მსოფლიოსთვის და ჩემს დაგეგმილ მალაიზიურ ვოიაჟსაც შეუქმნიდა საფრთხეს, მაგრამ ველოდი, რომ გლობალური სამყარო მოახდენდა პრევენციას. შესაბამისად, 27 იანვარს გავემგზავრე მალაიზიაში. ვგეგმავდი, სამი წლის განმავლობაში იქ დავრჩენილიყავი, თუმცა მოულოდნელად გართულებული მდგომარეობის ფონზე დროზე ადრე დარჩა საჭირო დავბრუნებულიყავი საქართველოში.

მალაიზიაში მთელი ორი თვის მანძილზე, მიუხედავად ინფექციის გავრცელებისა, სახელმწიფოს ჰქონდა მცდელობა სიმშვიდე შეენარჩუნებინა და განსაკუთრებულ ზომებს თითქმის არ იღებდა. ვირუსი თანდათან უფრო ფართოდ ვრცელდებოდა, რამაც  მთავრობის მხრიდან საჭირო გახადა პრევენციული პოლიტიკის გატარება.

პირველ ეტაპზე ჯანდაცვის მინისტრმა მოქალაქეებს რელიგიური შეკრებებისგან თავის არიდებისკენ მოუწოდა და სახლში დარჩენის კამპანია წამოიწყო. როდესაც აშკარა გახდა, რომ ეს არასაკმარისი იყო შემდგომ ეტაპზე გადავიდნენ და საგანმანათლებლო დაწესებულებები დახურეს.

17 მარტს პრემიერ-მინისტრმა მუჰაიდდინ იასინმა განცხადება გააკეთა, რომ ყველა საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილი დაიხურებოდა, მათ შორის: მსხვილი სავაჭრო ცენტრები, კინო-თეატრები და რესტორნები, მხოლოდ სასურსათო მარკეტები განაგრძობდა მუშაობას. პარალელურად მიმართა მან უცხო ქვეყნის მოქალაქეებს, რომ ვისაც ექნებოდა შესაძლებლობა, დაეტოვებინათ მალაიზია და დაბრუნებულიყვნენ სამშობლოში.

გადავწვიტე რომ არსებული რთული რეალობა შემეფასებინა, მიმეღო არც თუ ისე მარტივი გადაწყვეტილება, სიცოცხლისა და ჯანმრთელობისთვის პრიორიტეტი მიმენიჭებინა და დავბრუნებულიყავი საქართველოში. მაგრამ არ ვიყავი დარწმუნებული, ეს გზა უფრო უსაფრთხო იყო თუ კუალა ლუმპურში დარჩენა. თუმცა, მაინც გადავწყვიტე წამოვსულიყავი.

18 მარტს დავუკავშირდი საქართველოს საელჩოს წარმომადგენლებს მალაიზიაში. აღმოჩნდა, რომ ჩვენი ქვეყნის ერთადერთი მოქალაქე ვიყავი ამ საინტერესო სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიურ ქალაქში. მივაწოდე ჩემი მონაცემები და ვთხოვე, დამხმარებოდენენ. მათ საინფორმაციო თანადგომაზე გამოთქვეს მზადყოფნა და ექსტრემალურ სიტუაციაში მოსალოდნელი ფრენების გაუქმების, საჰაერო სივრცეების ჩაკეტვის და საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების პირობებში მგზავრობის გრაფიკი ისე  შევადგინეთ, რომ შემძლებოდა სამშობლოში დაბრუნება.

რამდენიმე ვარიანტის განხილვის შემდეგ შევარჩიეთ შესაბამისი მარშრუტი ყატარის გავლით საქართველოსკენ, 20 მარტის რეისი, თუმცა არ ვიყავით დარწმუნებული, რომ ეს ფრენაც არ გადაიდებოდა. პარალელურ რეჟიმში ყატარში საქართველოს წარმომადგენლობა ინფორმაციას მაწვდიდა და ჯერჯერობით საქმე ნორმალურად მიდიოდა, მაგრამ სანერვიულო ბევრი იყო. ცნობილი გახდა, რომ ეს რეისი საქართველოს მიმართულებით ყატარის ავიახაზების მხრიდან ბოლო იქნებოდა. ნერვიულობამ იმატა, ჩემი მეგობრების დახმარებით შევძელი ბილეთის შეძენა და დავიწყე მზადება, მაგრამ საათები საუკუნეებად გადაიქცა, დრო ნელა გადიოდა.

აეროპორტში ხუთი საათით ადრე მივედი, ხალხი დაძაბული იყო და ყოველ წუთას ევროპის მიმართულებით ფრენები უქმდებოდა, რის გამოც მგზავრები გაურკვევლობაში იყვნენ, ხოლო ჩემი ემოციური ფონი კიდევ უფრო გართულდა. შინაგანად ვშფოთავდი და მქონდა მოლოდინი, რომ შეიძლებოდა ჩემი რეისის გაუქმების შესახებ განცხადება გაკეთებულიყო. შევეცადე საკუთარ თავზე კონტროლი შემენარჩუნებინა და ეს უკანასკნელი შედარებით წარმატებით გამომდიოდა. არ ჩავვარდი პანიკაში.

ბოლოს და ბოლოს დაიწყო მგზავრთა რეგისტრაცია. კომპანიასთან კიდევ ერთხელ გადავამოწმე დოჰა-თბილისის რეისი და მითხრეს, რომ ფრენა შესრულდებოდა, რამაც დამამშვიდა, თუმცა იმდენად სწრაფად იცვლებოდა მოვლენები, რომ საბოლოოდ მაინც არ ვიყავი დარწმუნებული.

დადგა სანატრელი დრო და დავიწყეთ ბორტზე ასვლა. ყველა მგზავრი აღელვებული იყო. თითოეული მათგანი შესაბამისი რეკომენდაციების დაცვას ცდილობდა. რამდენიმესაათიანი ფრენის შემდეგ ჩავფრინდი დოჰაში. საათნახევრიანი ლოდინი დასრულდა და ჩავჯექი თვითმფრინავში. მაშინ გავიაზრე, რომ უკვე საქართველოსკენ მივფრინავდი. ეს ფსიქოლოგიურად დადებითი ეფექტი იყო, რადგან თითქოს თავს უფრო დაცულად ვგრძნობდი. ბორტზე მხოლოდ ქართველები ვისხედით. ზოგი ამერიკიდან, ზოგი – ევროპიდან, პაკისტანიდან, იაპონიიდან, ზოგიც კი კანადიდან მოფრინავდა. სახეზე ყველას სხვადასხვა ფორმით და ხარისხით შფოთი ეტყობოდა და მეტნაკლებად ცდილობდნენ დაეცვათ რეკომენდაციები.

მოვაღწიეთ თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში. წინასწარ განსაზღვრული მქონდა, რომ კარანტინში უნდა გადავსულიყავი და ამას ადამიანურ და სამოქალაქო პასუხისმგებლობად მივიჩნევდი. ასე დავაზღვევდი საკუთარ თავს, ოჯახის წევრებს და მთელს საზოგადოებას.

სიმართლე გითხრათ, არ მქონდა მოლოდინი, რომ აეროპორტში სიტუაცია ორგანიზებული და დახვედრაც მდგომარეობის შესაბამისი იქნებოდა. ბუნებრივია ექსპერტი არ ვარ და გამიჭირდება პროფესიონალური შეფასება გავაკეთო ხარისხთან დაკავშირებით, თუმცა მედიკოსების, მესაზღვრეების და პოლიციელების პასუხისმგებლობამ, ღირსეულმა დამოკიდებულებამ, სოლიდარულობის განცდამ და ადამიანზე ორიენტირებულმა კომუნიკაციამ ამ რთულ დროს სასიამოვნოდ გამაკვირვა.

ხალხმრავლობა არ იყო. დაახლოებით 15-მდე მგზავრი ვიყავით და შესაბამისად, ორგანიზებაც მეტნაკლებად მარტივად ხდებოდა. პირველ ეტაპზე ორი პოლიციელი, უსაფრთხოების ნორმების დაცვით, ამოწმებდა ჩვენი მგზავრობის ისტორიას პასპორტში. თითო-თითო მგზავრს მესაზღვრესთან გვიშვებდნენ. კიდევ ერთხელ მოწმდებოდა საზღვრის კვეთა. შემდგომ გვაფიქსირებდნენ აპარატზე და გვიზომავდნენ ტემპერატურას, ყველა მონაცემს იწერდნენ. საბოლოოდ მივდიოდით ექიმთან და მასთან კონსულტაციას გავდიოდით, რის შემდეგაც სიმპტომების შესახებ გვეკითხებოდა. ვთხოვე, რომ კარანტინში გავეშვი და სწრაფადვე მიიღეს გადაწყვეტილება. ექიმმა ჯანმრთელობა მისურვა და აეროპორტის პირველ სართულზე ჩავედი, რათა დავლოდებოდი ავტობუსს, რომ გადავეყვანეთ კარანტინში.

ყველაზე მეტად რამაც გამაოცა, იყო ზოგიერთი მგზავრის დამოკიდებულება ამ ყველაფრის მიმართ. მათი ნაწილი აპროტესტებდა და უკმაყოფილო იყო. ზოგი მათგანი პროცედურების გავლამდე მზაკვრულ გეგმას თხზავდა, თუ როგორ გაეღწია აქედან არასწორი ინფორმაციის მიწოდებით და წასულიყო ოჯახში. გაოგნებული ვუყურებდი და მიკვირდა, ნუთუ საკუთარ ოჯახის წევრებზე მაინც არ ფიქრობდნენ. მაგრამ ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ მგზავრთა უმეტესობა პასუხისმგებლობით ეკიდებოდა ყოველივეს.

მოკლედ, სიის შედგენის შემდეგ გადაწყდა, რომ ეს ჯგუფი უნდა გადაეყვანათ კახეთში, იყალთოსთან ახლოს მდებარე სასტუმრო „სავანეთში“. კომფორტულ ავტობუსში დომინოს პრინციპით დავსხედით და პოლიციის ესკორტის თანხლებით გავუდექით გზას. წახემსებისათვის მცირე ულუფა სავარძელზე დაგვახვედრეს. მართალია, საკმაოდ გაგრძელდა მგზავრობა, მაგრამ საბოლოოდ მივაღწიეთ.

ვიცოდი, რომ ცხოვრების განსხვავებული თოთხმეტი დღე იწყებოდა. სრულ იზოლაციაში, გაასმაგებული პასუხისმგებლობით, სიმპტომების შესაძლო გამომჟღავნების მოლოდინში და დაძაბულ საინფორმაციო გარემოში. აქამდე სხვანაირად წარმომედგინა აეროპორტში ჩამოფრენა, ჩემი მეგობრებისა და ოჯახის წევრების დახვედრა, ეს არაფრით გავდა დაგეგმილს, რომლის მოლოდინი წასვლის დღიდან მქონდა, მაგრამ ყველაზე მთავარი იყო, რომ ნაადრევი დაბრუნებით, უკვე სამშობლოში ვიყავი, ოჯახთან ახლოს.

სასტუმრო „სავანეთში“ მისვლის შემდეგ რიგრიგობით გავიარეთ შესაბამისი რეგისტრაცია და გადაგვანაწილეს. პროცედურის დაწყება ცოტა შეაგვიანდათ, მიზეზი ჩემთვის უცნობია, თუმცა კულტურული დამოკიდებულებით თითოეული თანამშრომელი პატივისცემას არ იშურებდა.

მიკვირდა ორგანიზების ეს ფორმა. მიხაროდა, რომ ქვეყანას ამდენის უნარი არ შესწევს და მაინც შევძელით ეს გაგვეკეთებინა. იმედს მაძლევდა, რომ თავს გავართმევდით ამ კრიზისს.

სასტუმროში არაჩვეულებრივი პირობებია. კომფორტული ნომრებით, ჰიგიენისთვის საჭირო ნივთებით და სამჯერადი კვებით. ოთახიდან გასვლის უფლება არ გვაქვს. დილით, შუადღის და საღამოს კარებთან გვხდება საკვები. აბსოლუტურად საკმარისი და ინდივიდუალური მოთხოვნილებების გათვალისწინებით მომზადებული კერძები. თუ რომელიმე პროდუქტზე ალერგია გაქვს, ან რელიგიური მრწამსის გამო არ მიირთმევ, შეგიძლია დაუკავშირდე და გაითვალისწინებენ.

ყოველი დღე ვაკონტროლებ ტემპერატურას, ვცდილობ მხნედ ვიყო და ამ სტრესის ფონზე ნევროზულ ქმედებებში არ გადამეზარდოს. გასათვალისწინებელია მედიკოსებთან კომუნიკაცია, შინაგანად ამას ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. რთულ და დაძაბულ დროს ეს ადამიანები კიდევ ინარჩუნებენ უნარს, რომ ტკბილი სიტყვა გითხრან და მადლობა გადაგიხადონ სამოქალაქო პასუხისმგებლობის შესრულებისთვის.

უჩვეულოა დაბადების დღეს კარანტინში შეხვდე. თუმცა, სწორედ ამიტომ ვარ იზოლირებული, რომ ვიცოცხლო და სხვასაც შევუწყო ხელი ჯანმრთელად იყოს. გვიყვარდეს ცხოვრება და მისი ყოველი წამი, ეს არ არის უსასრულო. ამის შეგრძნება კრიზისულ ვითარებაში უფრო მარტივია.

უმორჩილესად გთხოვთ ყველას, დარჩით სახლში, გაუფრთხილდით საკუთარ თავს, ოჯახის წევრებს, მოწყვლად ჯგუფებს, მთელს საზოგადოებას და პასუხისმგებლიანი იყავით იმ რეკომენდაციების შესრულებისას, რასაც სახელმწიფო და მედიკოსები ინფექციისაგან დასაცავად გვთავაზობენ. დავაფასოთ ჯანმრთელობა.

საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტრომ 500 ათასი ცალი სამშრიანი სახის ნიღაბის [პირბადის] შესყიდვაზე ხელშეკრულება კერძო კომპანიასთან 570 ათას ლარზე გააფორმა [1 პირბადის ფასი 1.14 ლარი].

პირბადეების შესყიდვა, სამინისტროს ინფორმაციით, „მარნეულისა და ბოლნისის მუნიციპალიტეტებში შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, ახალი კორონავირუსული დაავადების COVID 19-ის მართვის, გავრცელების პრევენციისა და კონტროლის ღონისძიებების ეფექტურად განხორციელებისათვის, პროცესში ჩართული პერსონალის უსაფრთხო და შეუფერხებელი საქმიანობის უზრუნვეყოფის მიზნით“ ხდება.

ხელშეკრულების მიხედვით, პირბადეების მიწოდება შპს „ქართული ტექსტილი“-მ 2020 წლის 30 მარტიდან უნდა განახორციელოს ყოველდღიურად, დღეში 15 ათასი ცალის ოდენობით.

სამინისტროს ინფორმაციით, შესყიდულ მოცულობასთან დაკავშირებით გადაწყვეტილება „მოსალოდნელი რისკების შეფასებისას, ინდივიდუალური დაცვის საშუალებების ხარჯვის გათვალისწინებით, დეფიციტის თავიდან აცილების მიზნით“ მიიღეს.

ახალი კორონავირუსის გავრცელების გამო მარნეულსა და ბოლნისში კარანტინია გამოცხადებული და მუნიციპალიტეტები ჩაკეტილია.

2020 წლის 28 მარტის დილის მდგომარეობით, საქართველოში კორონავირუსის დადასტურებული შემთხვევაა – 83, მათ შორის გამოჯანმრთელებულია – 14, კარანტინის რეჟიმშია – 4641 და სტაციონარში მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფება 239 ადამიანი.

—

ახალი კორონავირუსის პანდემიის გამო მთავრობის მიერ მიღებულია ასევე გადაწყვეტილება, „ფართო მასებისთვის ხელმისაწვდომობის მიზნით“ საქართველოში მოხდეს სამედიცინო პირბადეების წარმოება.

წარმოების ხაზის გასამართად ბიუჯეტიდან 6 მილიონ 600 ათასი აშშ დოლარი დაიხარჯება.

ამ თემაზე:

მთავარი ფოტო: საველე კარავი კარანტინის ზონაში [მარნეული, ბოლნისი] / ფოტო: ჯანდაცვის სამინისტრო

ბოლო კვირის განმავლობაში კორონავირუსით ინფიცირებული პაციენტების მკურნალობისას საფრანგეთში 5 ექიმი გარდაიცვალა. ხუთივეს Covid 19 გადაედო.

ჟან ჟაკ რაზაფინდრანეზი, სილვიან ველინგი, ჟან-მარი ბეგლი, მაჰენ რამლოლი, ოლივიე-ჟაკ შნელერი, სამი მათგანი საფრანგეთის აღმოსავლეთიდანაა, მხარე, რომელიც ყველაზე მეტად დაზარალდა საფრანგეთში და სადაც ყველა კლინიკა ახლა გადავსებულია.

მკურნალი ექიმი – მაჰენ რამლოლი

70 წლის მაჰენ რამლოლი ელზასში, ქალაქ კოლმარის საავადმყოფოში გარდაიცვალა კვირას, 22 მარტს. როგორც ადგილობრივი მედია იუწყება, საგანგებო მდგომარეობაში მას კორონავირუსით ინფიცირებული პაციენტების ჰოსპიტალიზება ევალებოდა, წარმოშობით იყო მავრიკიიდან, მაგრამ ექიმად ელზასში მუშაობდა.

ოლივიე ჟაკ შნელერი

68 წლის ექიმიც გასულ კვირას გარდაიცვალა კორონავირუსით ბელფორტის რეგიონში, ტრევენანის ჰოსპიტალში.

„ეს სოფლის ექიმი იყო, რომელიც ყოველთვის მზად იყო სხვების დასახმარებლად, მას სოფელში ყველ იცნობდა, არ ითვლიდა სამუშაო საათებს, არ გადიოდა კუთვნილ პენსიაზე და განაგრძობდა მუშაობას. ვირუსითაც სამუშაო ადგილზე დაინფიცირდა. ჩემი გულწრფელი მწუხარება მთელ მის ოჯახს, თქვენ შეგიძლიათ იამაყოთ იმით, რაც მოხდა“, – ამბობს ადგილობრივ მედიასთან ბელფორტის მერი.

ჟან-მარი ბეგლი – გინეკოლოგი

66 წლის გინეკოლოგი იმავე კლინიკაში გარდაიცვალა, სადაც 35 წელი მუშაობდა.

როგორც მისი კოლეგა ჰყვება, ჟან-მარი ბეგლი პაციენტისგან დაინფიცირდა მულუზის საავადმყოფოში, ორსულისგან, რომელსაც კაბინეტში სინჯავდა. ,,როცა ცუდად გახდა, ვიქენდზე სოფელში წავიდა, ბურგონში. 8 დღე დაჰყო ბონის ჰოსპიტალში, მერე დიჟონში გადაიყვანეს და იქ გარდაიცვალა კიდეც“, – ამბობს გარდაცვლილი ექიმის კოლეგა ექიმი ბლუმი.

France 3-თან ინტერვიუსას ექიმის მეგობრებმა დაადასტურეს, რომ გინეკოლოგს სხვა ქრონიკული დაავადებაც ჰქონდა და ბოლო დღეები კორონავირუსით ინფიცირების შემდეგ კომაში იყო.

,,ის ჩემი გინეკოლოგი იყო წლების მანძილზე და გუშინ გარდაიცვალა Covid 19-ით“ – წერს სოცქსელში ექიმის ერთ-ერთი პაციენტი.

სილვიან ველინგი

60 წლის ექიმი სენ-ავოლდის საავადმყოფოში გარდაიცვალა, სადაც ის რესპირატორული გართულებებით მოათავსეს.

,,ეს იყო ძალიან აქტიური ექიმი, რომელიც დროზე ადრე მოდიოდა კლინიკაში და შინ ძალიან გვიან ბრუნდებოდა“, – ასე ახასიათებენ მას კოლეგები. ოთხშაბათს, 25 მარტს, ის დილიდან პაციენტებს იღებდა მანამ, სანამ თავადაც ცუდად არ გახდა და ძალიან სწრაფად გარდაიცვალა.

ჟან-ჟაკ რაზაფინდრანეზი – დახმარების მოსურნე პენსიონერი

ჟან-ჟაკ რაზაფინდრანეზი პირველი ექიმია საფრანგეთში, რომელიც კორონავირუსით ინფიცირებულებს მკურნალობდა და ამავე ვირუსით გარდაიცვალა. ექიმი 3 კვირა ებრძოდა ვირუსს, მაგრამ მისი მდგომარეობა დამძიმდა. მისი კოლეგები ფრანგულ ტელევიზიასთან France 3 საუბრისას ამბობენ, რომ ექიმს მადაგასკარზე ჰქონდა სახლი, მაგრამ როცა გაიგო, რომ ჰოსპიტალში ექიმები პაციენტებს ვერ აუდიოდნენ, დაბრუნდა და დახმარება შემოგვთავაზა.

როგორც გამოცემა Le Parisien წერს, ექიმს ძალიან ბევრ ინფიცირებულთან ჰქონდა კონტაქტი უაზში, სადაც საფრანგეთში ვირუსის გამავრცელებელი პირველი კლასტერები გამოვლინდა.

ვირუსის სიმპტომები ჰქონდა ჟან-ჟაკ რაზაფინდრანეზის ცოლსაც, რომელიც ასევე ექიმია, მან ვერ შეძლო მეუღლეს საავადმყოფომდე მიჰყოლოდა, რადგან შინ, კარანტინში იყო.

,,მამამ თავი გაწირა“ – დაწერა ექიმის შვილმა მამის გარდაცვალების შემდეგ სოციალურ ქსელში.

„ის პენსიაში იყო და შეეძლო დაესვენა, მაგრამ განაგრძობდა საავადმყოფოში სიარულს, რომ გადატვირთულ კოლეგებს დახმარებოდა. მუშაობდა, რადგან მას ეს მოსწონდა და ეს იყო მისი ცხოვრება. მისი გარდაცვალება უსამართლობაა. ჩვენ დამწუხრებულები და გაბრაზებულები ვართ“, – წერს გამოცემა Le Parisien გარდაცვლილი ექიმის შესახებ.

მთავარი ფოტო: ჟან-მარი ბეგლი, გინეკოლოგი

ბოლო 24 საათში იტალიაში კორონავირუსით 969 ადამიანი გარდაიცვალა. 27 მარტის მდგომარეობით იტალიაში ვირუსით გარდაცვლილთა ჯამურმა ოდენობამ 9 134-ს მიაღწია.

დღეს გამოქვეყნებული ინფორმაციის მიხედვით, იტალიაში კორონავირუსი სულ 86 498 ადამიანს აქვს დადასტურებული. მათგან 4 401-ს ვირუსი ბოლო 24 საათში დაუდგინდა.

27 მარტს ვირუსისგან 589 ადამიანი განიკურნა. გამოჯანმრთელებულთა საერთო ოდენობა კი 10 950 ადამიანია.

მთავარი ფოტო: ევროპის პრესსააგენტო EPA-EFE/MASSIMO PERCOSSI

ბოლო ინფორმაციით, ახალი კორონავირუსით საფრანგეთში 1700-მდე ადამიანი გარდაიცვალა, მათ შორის 365 ბოლო 24 საათის განმავლობაში. Covid 19-ის ეპიდემიის ყველაზე ახალგაზრდა მსხვერპლი საფრანგეთში 16 წლის გოგოა, რომელიც გუშინ გარდაიცვალა. გარდაცვლილთა და დაინფიცირებულთა რაოდენობა ქვეყანაში 1 კვირაში  ხუთჯერ გაიზარდა.

საფრანგეთის ჯანდაცვის დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა, ჯერომ სალომონმა, მედიასთან საუბრისას აღნიშნა, რომ ახალგაზრდებში კორონავირუსის ფატალური ფორმები საფრანგეთში იშვიათია, თუმცა გამონაკლისად შეიძლება ჩაითვალოს 16 წლის გოგოს შემთხვევა, რომელიც ვირუსმა იმსხვერპლა. ,,ეს ძალიან სამწუხარო, მაგრამ როგორც სტატისტიკა აჩვენებს, გამონაკლისი შემთხვევაა“, – ამბობს ჯერომ სალომონი.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, ამ დროისთვის საფრანგეთში Covid 19-ით ინფიცირებულია 29 581, მათგან ჯერომ სალომონის თქმით, რეანიმაციაში მოთავსებულია 3 375 (+548 ერთ დღეში), რომელთა მდგომარეობაც მძიმეა. გარდაცვალების შემთხვევათა უმრავლესობა 65 წელს გადაცილებულ ასაკობრივ კატეგორიაშია, რეანიმაციაში მყოფ პაციენტთა 34% 60-წლამდეა, 58% კი – 60-დან 80 წლამდე.

გუშინ, 26 მარტს, სწრაფი მატარებელი TGV სასწრაფო სამედიცინო მატარებლად გადაკეთდა დროებით, რომ დაინფიცირებულები კლინიკებამდე დროულად გადაიყვანოს. ვაგონები სპონტანურად მოეწყო სასწრაფო სამედიცინო დახმარების აღჭურვილობით და სანამ გარემოება მოითხოვს, იმორიგევებენ ექთნები, ექიმები, რეანიმატოლოგები და ანესთეზიოლოგები.

შს სამინისტროს ინფორმაციით, თვითიზოლაციის წესის დარღვევისთვის 3 ადამიანი 3 ათასი ლარით დაჯარიმდა.

თვითიზოლაციის წესების დარღვევის 3 ახალი ფაქტი იმერეთის, მცხეთა-მთიანეთისა და გურიის რეგიონებში გამოვლინდა.

„პოლიციამ თვითიზოლაციის წესების დამრღვევი ყველა პირი კანონის შესაბამისად, ადმინისტრაციულად, 3000 ლარის ოდენობის თანხით დააჯარიმა და საკარანტინო ზონებში იძულებით გადაიყვანა“ – ნათქვამია შს სამინისტროს განცხადებაში. 

„ოცნების ქალაქში“ მცხოვრებ ოჯახებს სოციალური დახმარება შეუჩერეს, თანხა და პროდუქტის ვაუჩერი მათ 21 მარტს უნდა მიეღოთ. ოჯახებს ცხელ ხაზზე უპასუხეს, რომ  მორიგი გადამოწმების შემდეგ „ქულები დასათვლელია“ და, შესაბამისად, დახმარება შეჩერებულია.

„ოცნების ქალაქში“ მცხოვრებთა ინფორმაციით, სოციალური დახმარება აქ 45-ზე მეტ ოჯახს შეუწყდა – მათ შორის ბევრს მცირეწლოვანი შვილი ჰყავს და მათთვის საკვები პროდუქტებისა  და ჰიგიენური საშუალებების შეძენას სწორედ ამ დახმარების ფარგლებში გაცემული ვაუჩერით ახერხებდა.

დახმარება არ მიუღია როინ გუნდაძის ოჯახსაც. მას ორი მცირეწლოვანი შვილი ჰყავს, მეუღლემ კი ცოტა ხნის წინ რთული ოპერაცია გაიკეთა. თავად როინს  შშმ პირის სტატუსი აქვს.

„ოჯახში მყავს ასევე მშობლები და ორი და, ყველა ერთად ვცხოვრობთ ოცნების ქალაქში და ამ კორონავირუსის დროს დახმარების შეჩერება ძალიან დაგვაზარალებს,“ – ამბობს როინ გუნდაძე.

სოციალური დახმარების შეწყვეტის შესახებ მოგვიყვა სოფო დიასამიძეც. ის „ოცნების ქალაქში“ არ ცხოვრობს:

„ბათუმს შემოერთებულ ტერიტორიაზე, ფრიდონ ხალვაშის ქუჩაზე ვცხოვრობ, ბინა იპოთეკით მაქვს დატვირთული. დახმარება ვერ ავიღეთ. სამი შვილი მყავს და ამის იმედი მქონდა, მოულოდნელი იყო ეს, არაფერი მომიმარაგებია. დავრეკე სოციალური სააგენტოს ცხელ ხაზზე და დაზუსტებული პასუხი ვერ გამცეს, როდის იქნება დახმარება, მხოლოდ ის მითხრეს, რომ შეჩერებულია.“

სოციალური დახმარების სააგენტოში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ მარტის თვეში სოციალური შემწეობა არავის შეჩერებია:

„რაც შეეხება იანვარ-თებერვალს. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ეს შეჩერება იყო კანონიერი, დღევანდელი სიტუაციიდან გამომდინარე, მთავრობის გადაწყვეტილებით, დადგენილებაში შევიდა ცვლილება და იანვარ-თებერვალში ვისაც შეუჩერდა [და არა შეუწყდა] სოციალური დახმარება, მთავრობის განკარგულებით ისევ აღუდგებათ. ახლა მიმდინარეობს სიების დამუშავება და შეჩერებული დახმარება უახლოეს დღეებში აღუდგებათ მოქალაქეებს“. 

სააგენტოს ინფორმაციით, ასეთ ოჯახებს თანხა ჩაერიცხებათ შემდეგი კვირის დასაწყისში. 

ხელახალ გადამოწმებასთან დაკავშირებით სააგენტომ განმარტა, რომ საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით, საგანგებო მდგომარეობის მოქმედების ვადაში სოციალური მომსახურების სააგენტო არ განახორციელებს სოციალურად დაუცველი ოჯახების მონაცემთა ერთიან ბაზაში რეგისტრირებული ოჯახების სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის ხელახალ გადამოწმებას, გარდა იმ შემთხვევებისა, როცა ოჯახის სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გადამოწმება მოთხოვნილი იქნება უშუალოდ ოჯახის მიერ.

769 ადამიანი გარდაიცვალა ესპანეთში ერთი დღის განმავლობაში კორონავირუსით. მონაცემები დღეს, 27 მარტს, გამოქვეყნდა. ესპანეთის ჯანდაცვის მინისტრის განცხადებით, ქვეყანაში კორონავირუსით სულ 4 858 ადამიანია გარდაცვლილი.

56 188-დან 64 059 -მდე გაიზარდა ვირუსით ინფიცირებულთა რიცხვი ბოლო 24 საათში. აქედან საავადმყოფოში მკურნალობას დაახლოებით 27 ათასი პაციენტი გადის.

ესპანეთში, რომელიც ევროპაში იტალიის შემდეგ ყველაზე მძიმე მდგომარეობაშია, 14 მარტის შემდეგ კარანტინია, თუმცა დაავადების გავრცელება არ ნელდება. მადრიდში მდებარე საავადმყოფოები, დამკრძალავი ბიუროები და კრემატორიუმები მუშაობას  ვეღარ აუდიან.  დროებით მორგად გადააკეთეს ყინულის მოედანი, ხოლო მადრიდის იფემას საკონფერენციო ცენტრი – 5 500-საწოლიან საველე საავადმყოფოდ.

კორონავირუსით ინფიცირებულთა შორის მაღალია სამედიცინო პერსონალის ოდენობა. სამედიცინო პერსონალის ინფიცირების ერთ-ერთი ფაქტორი დამცავი საშუალებების სერიოზული ნაკლებობაა, მათ შორის: სამედიცინო ნიღბების, სათვალეების და ხალათების.

„არ აინტერესებთ, რა ხდება. კორონავირუსის გამო ვეღარ ვმუშაობ. როცა ვურეკავ, არ პასუხობენ. თვითონ როცა მირეკავენ, მეუბნებიან, არ გვაინტერესებსო. 390 ლარი მქონდა გადასახდელი და 700 ლარს გასცდა უკვე ჩემი სესხი, რაც ახლა უნდა გადავიხადო,“ – ამბობს შალვა გოდერძიშვილი. მას ლიზინგის სესხი „მოგო“-ში აქვს.

შალვა არ არის ერთადერთი, რომელიც სალიზინგო კომპანიისგან სესხის გადავადებას ითხოვს. ამ კომპანიის და სხვა მიკროსაფინანსო ორგანიზაციების ფეისბუქგვერდებს თუ გადახედავთ, ასობით კომენტარს ნახავთ – ადამიანები საგანგებო მდგომარეობის გამო სესხის გადავადებას ითხოვენ.

„მოგოს“ შემთხვევაში კრედიტორები აპირებენ პეტიციით მიმართონ საქართველოს მთავრობას.

სალიზინგო კომპანიის მომხმარებლებმა „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ კომპანიისგან კონკრეტული პასუხი სესხის გადავადებაზე ვერ მიიღეს და ყოველდღიურად მისდით შეტყობინება ჯარიმის შესახებ, რასაც კომპანია კრედიტორს ყოველი ვადაგადაცილებული დღისთვის არიცხავს.

დაჯარიმებულებს შორისაა ბათუმელი ადვოკატი მერი ცინარიძეც.

„21 მარტს უნდა გადამეხადა 400 ლარი. რამდენიმე დღით ადრე დავურეკე ცხელ ხაზზე და ვუთხარი, რომ შექმნილი მდგომარეობიდან გამომდინარე ვერ ვახერხებდი სესხის დაფარვას. ვთხოვე, გაეთვალისწინებინათ პანდემია და ის, რაც ბანკებმა გააკეთეს. მითხრეს, რომ სესხს იმ შემთხვევაში გადამივადებდნენ, თუკი 270 ლარს გადავიხდიდი, ანუ ამით არც პროცენტი დაიფარებოდა და არც ძირი თანხა – გადავადებისთვის უნდა გადამეხადა ეს თანხა. მას შემდეგ მპასუხობენ, რომ მიმდინარეობს მოლაპარაკება, მაგრამ ვისთან მიმდინარეობს მოლაპარაკება, ან რა ვერ გაირკვა ამ დროში, გაუგებარია,“ – გვიყვება მერი ცინარიძე.

ადვოკატი ყურადღებას ამახვილებს ხელშეკრულების სტანდარტულ პირობაზე, სადაც წერია, რომ ფორსმაჟორის შემთხვევაში მხარემ შესაძლოა ვალდებულება ვერ შეასრულოს. მერი ცინარიძე არ გამორიცხავს სასამართლო დავასაც და იმას, რომ დავა კრედიტორების სასარგებლოდ დასრულდება, თუმცა „მოგოს“ სესხი ასეულობით ადამიანს აქვს.

„ბათუმელებს“ კომპანია „მოგოს“ ცხელ ხაზზე არ უპასუხეს. არაფერი მოგვწერეს ამავე კომპანიის ფეისბუქგვერდზეც.

სესხის გადავადების მოთხოვნაზე კომენტარები ვიპოვეთ მიკროსაფინანსო ორგანიზაციების ფეისბუქგვერდებზეც, თუმცა კომენტარების მიხედვით, ნაწილისთვის სესხი უკვე გადაუვადებიათ, ნაწილი გადავადებას ელოდება, ზოგიერთი კი, იმ მაღალ პროცენტს აპროტესტებს, გადავადების გამო რომ დაუწესეს ახლა.

სრულიად დარწმუნებული ვარ, რომ ჩვენი ქვეყანა უფლის შეწევნით და ჩვენი ჯანდაცვის სისტემის ქმედითობით, მალევე დაამარცხებს ამ გამოწვევას, ისევე როგორც დანარჩენი მსოფლიო, თუმცა ამ საყოველთაო და მოკლევადიან პანიკაში ნუ დავაზიანებთ ქვეყნის მდგრადობისთვის ძალზე მნიშვნელოვან საფინანსო სექტორს, რამაც შეიძლება უფრო მძიმე შედეგებამდე მიგვიყვანოს”, – ნათქვამია განცხადებაში.

ბესიკ შენგელიამ, „ლაზიკა კაპიტალის“ მენეჯერმა, გვითხრა, რომ ამ განცხადების შემდეგ ქვეყანაში საგანგებო მდგომარეობა გამოცხადდა და მათი მომხმარებლების დაახლოებით 40 პროცენტს სესხი გადაუვადეს. ბესიკ შენგელია განმარტავს, რომ პირობების შესწავლის შემდეგ ხდება სესხის გადავადება.

„ინფორმაციის განახლება ხდება, მხოლოდ სესხის გადავადება ხომ არაა გამოსავალი? ვცდილობთ, ავუხსნათ, რომ ასე ეფექტური საპროცენტო განაკვეთი უძვირდებათ და რეალურად არაფერს ჩუქნიან… ზოგს ძირის გადავადება სურს, ზოგს – პროცენტის, ზოგს მთლიანად და ამ დეტალებს ვაზუსტებთ, უარს არ ვეუბნებით არავის, ვისაც სესხის გადავადების სურვილი და საჭიროება აქვს. ეს ტექნიკურად რთული პროცესია და ყველას ერთად ვერც დავუკავშირდებოდით,“ – გვითხრა ბესიკ შენგელიამ.

მაგალითად, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია „ბერმელმა“ მხოლოდ სესხის ძირ თანხაზე აამოქმედა შეღავათი. მოქალაქეები კი, რომლებსაც ამ კომპანიის სესხი აქვთ, ფეისბუქგვერდზე წერენ, რომ ძირი თანხა ბევრად აღემატება პროცენტს, რომლის გადახდასაც „ბერმელი“ საგანგებო რეჟიმის პირობებშიც ითხოვს.

„მითხრეს, რომ ძირი შემიძლია არ გადავიხადო, მაგრამ ჩემს სესხში 85 დოლარი არის ძირი და დაახლოებით 177 დოლარი პროცენტი. თუ 177 გადავიხადე, გადავიხდი იმ 85-საც, მაგის გამო კიდე რაღაც ვალდებულებას დამიმატებენ… გადავიხადეთ ეს თანხა და ახლა არ ვიცი, რა უნდა ვქნათ, რა ვჭამოთ რვასულიანმა ოჯახმა, გუშინ ამის შესახებ პრემიერსაც მივწერე,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ ემზარ ასანიძემ.

გაეროს გენერალურმა მდივანმა ანტონიო გუტერეშმა მსოფლიო ლიდერებს კონფლიქტების შეწყვეტისკენ მოუწოდა და 25 მარტს გამართულ ონლაინკონფერენციაზე განაცხადა, რომ ამ მხრივ პოზიტიური ძვრები უკვე დაიწყო.

„გაეროს წარმომადგენლები სირიაში, იემენში თუ სხვაგან, დიპლომატიური ინიციატივებით გამოდიან დაპირისპირებულ მხარეებთან – მთავრობებთან და სხვადასხვა შეიარაღებულ ჯგუფებთან, რომ დავადუმოთ იარაღი,” – განაცხადა 25 მარტს ონლაინკონფერენციაზე ანტონიო გუტერეშმა.

„დროა, შეწყდეს შეირაღებული კონფლიქტები და ვფოკუსირდეთ ჩვენი ცხოვრების ჭეშმარიტ ბრძოლაზე. მოვუწოდებ დაპირისპირებულ მხარეებს, გადავდოთ გვერდით უნდობლობა და დავადუმოთ იარაღი. უმნიშვნელოვანესია სასიცოცხლოდ საჭირო დახმარებისთვის კორიდორების შექმნა, გავაღოთ ფანჯრები დიპლომატიისთვის, რათა მივცეთ იმედი ყველაზე მოწყვლად ჯგუფებს COVID-19-ის წინაშე.

დასრულდეს ომი და ვებრძოლოთ დაავადებას, რომელიც ებრძვის ჩვენს სამყაროს. ეს ნიშნავს, რომ ახლა უნდა შეწყდეს ცეცხლი ყველგან. ომს არ აქვს არანაირი აზრი არც ერთ ვითარებაში და მით უმეტეს მაშინ, როცა მსოფლიოში ეპიდემია გვაქვს,” – განაცხადა გაეროს გენერალურმა მდივანმა. 

მან ასევე აღნიშნა, რომ COVID-19-თან ბრძოლაში პალესტინელმა მაღალჩინოსნებმა და ისრაელმა შეძლეს ერთად მუშაობა, მიუხედავად მათ შორის არსებული ვითარებისა და გაეროს სურს, ამ მოწოდებას პოზიტიური გამოხმაურება მოჰყვეს სხვა ქვეყნებშიც.

ამავე ჩართვაში გაეროს გენერალურმა მდივანმა კიდევ ერთხელ შეახსენა დიდი ოცეულის ქვეყნებს, რომ პანდემიის დროს, რომელიც ანგრევს გლობალურ ეკონომიკას, ყველა ელის მსოფლიო ლიდერების შეთანხმებულ და გადამწყვეტ მოქმედებებს.

მან აღნიშნა, რომ მიმდინარე წლის ბოლოს პანდემიით გამოწვეული ზარალი, სავარაუდოდ, ტრილიონობით დოლარი იქნება:

„დიდი ოცეულის ლიდერების საპასუხო რეაქცია უნდა იყოს თანმიმდევრული და გადამწყვეტი, ის უნდა მოიცავდეს დიდი ოდენობით რესურსების ჩადებას ეკონომიკაში, რომელიც მიაღწევს ორნიშნა პროცენტულ მაჩვენებლებს მთლიან შიდა პროდუქტში გლობალურად,” – განაცხადა მან.

გაეროს გენერალურმა მდივანმა ასევე მოუწოდა დიდი ოცეულის ქვეყნებს გამოჰყონ “წვეთი ოკეანეში” – 2 მილიარდი დოლარი კონფლიქტებისგან დაზარალებული მოწყვლადი ერებისთვის ახლო აღმოსავლეთში, აზიაში, აფრიკასა და სამხრეთ ამერიკაში, რომ გაუმკლავდნენ კორონავირუსის პანდემიას და აღკვეთონ COVID-19-ის ხელმეორედ დატრიალება მსოფლიოში.

„ისტორია განგვსჯის იმის მიხედვით, თუ როგორ ვუპასუხეთ უღარიბეს თემებს ყველაზე ბნელ ჟამს,” – განაცხადა მან.