Batumelebi

დიდი ბრიტანეთის საელჩო საქართველოში წერს, რომ „ოცნება“ ჩამოშორდა ევროატლანტიკურ თანამშრომლობას, თუმცა რუსეთის მხრიდან საფრთხე კვლავ არსებობს, მათ შორის კიბერსივრცეშიც.

საელჩო წერს, რომ გაერთიანებულმა სამეფომ სანქციები დაუწესა 4 ორგანიზაციასა და რუსეთის სამხედრო დაზვერვის 21 აგენტს ჰიბრიდული აქტივობისთვის, რომელიც მიზნად ისახავდა გაერთიანებული სამეფოს, უკრაინისა და გლობალური უსაფრთხოების დარღვევას.

„ევროკავშირთან, ნატოსთან და სახელმწიფოების ფართო კოალიციასთან ერთად, გაერთიანებულმა სამეფომ გააკრიტიკა რუსეთის უპასუხისმგებლო, დამანგრეველი და დესტაბილიზაციის გამომწვევი ჰიბრიდული აქტივობა, მიმართული გაერთიანებული სამეფოს, უკრაინის, ნატოს მოკავშირეებისა და პარტნიორების წინააღმდეგ.

რუსეთის მხრიდან მუდმივი მტრული ქმედებების საპასუხოდ, გაერთიანებულმა სამეფომ სანქციები დაუწესა 4 ორგანიზაციასა და რუსეთის სამხედრო დაზვერვის 21 აგენტს, ჰიბრიდული აქტივობისთვის, რომელიც მიზნად ისახავდა გაერთიანებული სამეფოს, უკრაინისა და გლობალური უსაფრთხოების დარღვევას.

დასანქცირებულთა სიაშია რუსეთის სამხედრო დაზვერვის სააგენტოს, „გრუ“ -ს ის დანაყოფი, რომელმაც 2022 წელს ჩაატარა ონლაინ დაზვერვა მარიუპოლზე სარაკეტო დარტყმების დასაგეგმად — მათ შორის იმ დარტყმისთვის, რომელმაც გაანადგურა მარიუპოლის თეატრი, სადაც ასობით მშვიდობიანი მოქალაქე, მათ შორის ბავშვები, დაიღუპა.

ასევე, სანქციები დაეკისრა რუსეთის „აფრიკის ინიციატივის“ სამ ლიდერს.

„აფრიკის ინიციატივა“ არის რუსეთის მიერ დაფინანსებული “უცხოური ინფორმაციის მანიპულაციისა და გავლენის” (FIMI) პლატფორმის ნაწილი, რომელიც იყენებს რუსეთის დაზვერვის ოფიცრებს დასავლეთ აფრიკაში საინფორმაციო ოპერაციების ჩასატარებლად. „აფრიკის ინიციატივა“ ცდილობდა რეგიონში სიცოცხლის გადამრჩენი გლობალური ჯანდაცვის პროგრამების დისკრედიტაციას უსაფუძვლო შეთქმულების თეორიების გავრცელებით, რათა გაევრცელებინა კრემლის პოლიტიკური დღის წესრიგი.

გამოვლენილი აქტივობა კიდევ ერთხელ ადასტურებს რომ ჰიბრიდული შეტევები — მათ შორის კიბერშეტევები და დეზინფორმაციის გავრცელება — წარმოადგენენ ევროპის დესტაბილიზაციისა და უკრაინის წინააღმდეგ მიმართული სასტიკი და გაუმართლებელი აგრესიის ომის ფარგლებში რუსეთის კამპანიის ინსტრუმენტებს.

2019 წლის ოქტომბერში საქართველოც გახდა რუსეთის სამხედრო დაზვერვის მხრიდან დამაზიანებელი კიბერშეტევის მსხვერპლი. 2020 წლის თებერვალში გაერთიანებულმა სამეფომ და მისმა პარტნიორებმა გამოავლინეს, რომ ეს შეტევები იყო რუსეთის ხანგრძლივი მტრული დესტაბილიზაციის კამპანიის ნაწილი. გაერთიანებულმა სამეფომ მკაფიოდ განაცხადა, რომ „გრუ“-ს მიერ განხორციელებული ეს კიბერშეტევები საქართველოს სუვერენიტეტის შესასუსტებლად, შუღლის დასათესად და ქართველი ხალხის ყოველდღიური ცხოვრების შესაფერხებლად იყო მიმართული.

გაერთიანებული სამეფო მტკიცედ უჭერს მხარს საქართველოს სუვერენიტეტსა და ტერიტორიულ მთლიანობას. გაერთიანებული სამეფო და საქართველო ერთად მუშაობდნენ კიბერ-მედეგობის გასაძლიერებლად და ამ შეტევის საჯაროდ დასამტკიცებლად.

სამწუხაროდ, „ქართული ოცნება“ ჩამოშორდა ევროატლანტიკურ თანამშრომლობას, თუმცა რუსეთის მხრიდან საფრთხე კვლავ არსებობს, მათ შორის კიბერსივრცეშიც“ – წერს საელჩო.

_______________

ფოტოზე: გარეტ უორდი – დიდი ბრიტანეთის ელჩი საქართველოში. ფოტო: ბრიტანეთის საელჩო საქართველოში/facebook

თითქმის 7 თვე გავიდა, რაც ბათუმის პოლიციის უფროსმა დაკავებულ მზია ამაღლობელს, აგინა, სახეში შეაფურთხა და არაადამიანურად მოეპყრო.

პროკურატურას დღემდე არ უცვნია დაზარალებულად მზია ამაღლობელი.

„სახალხო დამცველი როცა შემოდის და მეკითხება რა გინდა, სულ იმას ვეუბნები, რომ იქნებ სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს მოკითხოთ ეს საქმე.

ყოველ ჯერზე ოფიციალურ პასუხს მიგზავნიან: მოვიკითხეთ, მაგრამ არაფერი არ არის, მოვიკითხეთ, მაგრამ არაფერი არ არის…“ – 14 ივლისს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელმა ჩვენება მისცა. 

მზია ამაღლობელმა დეტალურად აღწერა, რა მოხდა 12 იანვარს, მას შემდეგ, რაც ის დააკავეს და პოლიციის განყოფილებაში არაადამიანური მოპყრობის მსხვერპლი გახდა.

• რა მოხდა 12 იანვარს აჭარის პოლიციის დეპარტამენტის შენობაში?

12 იანვარს, დაახლოებით 00:49 საათზე მზია ამაღლობელმა სილა გააწნა ბათუმის პოლიციის უფროსს, ირაკლი დგებუაძეს.

ოფიციალური ჩანაწერის მიხედვით, მზია ამაღლობელი დააკავეს 00:50 საათზე და პოლიციის დეპარტამენტის შენობაში შეიყვანეს.

არაადამიანური მოპყრობის ფაქტი, რაც ასევე ასახულია სახალხო დამცველის წარმომადგენლის მიერ შედგენილ დოკუმენტში, დაკავების პირველივე საათებში მოხდა.

მაშინ, როცა მზია ამაღლობელთან არ უშვებდნენ ადვოკატებს, რომლებიც დაკავებიდან 5 წუთში პოლიციის ჭიშკართან იდგნენ, პოლიციის სამმართველოს შენობაში, დაკავებულ ქალ ჟურნალისტს პოლიციის მაღალჩინოსნები აგინებდნენ და შეურაცხყოფას აყენებდნენ.

მზია ამაღლობელი ასე იხსენებს მის მიმართ განხორციელებულ არაადამიანური მოპყრობის ფაქტს:

„სამმართველოს შენობაში რომ შემიყვანეს, პირველივე სართულზე, პირველივე ოთახი რაც იყო, ისე შემაგდეს, რომ კარები ჩემი შეგდებით გაიღო, ასე ვთქვათ.

რამდენიმე წუთში, ზუსტ დროს ვერ ვიხსენებ, 5-10 წუთი ალბათ, ვიღაც ახალგაზრდა შემოვარდა ყვირილით, გინებით. მოიწევდა ჩემკენ დედის გინებით.

იმდენად ვიწრო ოთახი იყო, განცდა მქონდა, რომ თავზე მადგა. ვცდილობდი არ შემეხედა. ის მაინც – „როგორ დამარტყი, რატომ“ და უსასრულოდ იგინებოდა.

ასეთ მოცემულობაში პირველად ვიყავი, თან იმდენად გაოგნებული ვიყავი, რომ პირველი გინების შემდეგ როცა გაიყვანეს, ჩემკენ როცა მოიწევდა, იქვე მყოფ კაცს ვუთხარი – ვინ არის ეს კაცი, სულ ამ ლექსიკით საუბრობს-მეთქი. როგორ, არ იცნობო? ეს ირაკლი დგებუაძეაო. სახელი და გვარი ვიცოდი, რა თქმა უნდა.

იქ, ოთახში, როცა დგებუაძე, ე.წ. დაზარალებული, შემოდიოდა და მაგინებდა, სხვებიც შემოდიოდნენ… შემოყვებოდნენ, რომ გაეყვანათ, იმიტომ, რომ ჩემკენ მოიწევდა. ისინი არ ვიცი ვინ იყვნენ, მაგრამ დარწმუნებით შემიძლია ვთქვა, რომ ის ორი პოლიციელი ქალი, ერთი ცირა ჩოგაძე იყო, ერთი ნანა მახარაძე ან ანა მახარაძე.

დივანზე რომ ვიჯექი, ისე ახლოს მოვიდა ფეხები, ავხედე. მივხვდი, რომ უნდა დამარტყას და როცა ავხედე, აი, გაჩერდა და სახეში შემაფურთხა.

როცა შემაფურთხა… იმდენად ცუდად ვიყავი, ერთადერთი, რაც მოვახერხე, იყო ის, რომ წამოვვარდი – წყალი მომიტანეთ და საპირფარეშოში გამიყვანეთ-მეთქი. მინდოდა, რომ სახე დამებანა… არ ვიცი რა იყო ეს.

ერთ-ერთი ქალი პოლიციელი, ვიწრო ოთახი იყო, ჩემი ცოტა გაწევა მოუწია იქით, რომ კარადამდე მისულიყო და ჭიქა აეღო და ალბათ წყალი მოეტანა.

კარებისკენ მიდიოდა, როცა ხმამ შეაჩერა… დგებუაძე იყო. „არა, არანაირი წყალი, არც საპირფარეშოში გაიყვანთ. ჩაიფსას“.

იმ დღეს პოლიციის სამმართველოს შენობაში ყველა იყო მომართული იმისთვის, რომ არაადამიანურად მეგრძნო თავი. განსაკუთრებით კაცები. ქალი პოლიციელები სრულიად უხმოდ იყვნენ.

ხელბორკილის დასადებად რომ შემოვიდნენ, ვიღაც მამაკაცი შემოვიდა და „ამას ხელბორკილი რატომ არ ადევსო“. ხელბორკილი რომ გამიკეთეს, მეორედ შემოვიდა და „წინ რატომ უკეთია ხელბორკილი, ახლავე უკან შეუკარით ხელებიო“ და ნიშნისმოგებით… ისე რომ შემოგხედავენ, ყოველი შემოხედვისას ფეხქვეშ რომ გაგიგდებს… ესეთი დამოკიდებულება ჰქონდათ,“ – გაიხსენა 14 ივლისის სასამართლო პროცესზე მზია ამაღლობელმა.

შემთხვევიდან თითქმის 7 თვე გავიდა, მიუხედავად ამისა მზია ამაღლობელს დღემდე არ აქვს მინიჭებული დაზარალებულის სტატუსი.

მზია ამაღლობელის საქმე არ გამოიძია არც  სპეციალურმა საგამოძიებო სამსახურმა. აღნიშნული სამსახური მიმდინარე წლის ივლისში შეუერთდა პროკურატურას.

• რა უნდა გაეკეთებინა სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს და რა არ გააკეთა?

იურისტების შეფასებით, სპეციალურ საგამოძიებო სამსახურს, მინიმუმ უნდა შეეგროვებინა მტკიცებულებები და გამოეკვეთა, რომ მზია ამაღლობელის წინააღმდეგ ჩაიდინეს დანაშაული. მას შემდეგ, რაც ამას დაადგენდნენ, უნდა ეცნოთ დაზარალებულად.

გარდა ამისა, იმის გამო, რომ პოლიციის უფროსი არაადამიანურად და ღირსების შემლახავად მოექცა მზია ამაღლობელს, მას გამოძიების დასრულებამდე მაინც უნდა შეჩერებოდა უფლებამოსილება.

საგამოძიებო სამსახურს ეფექტური და დამოუკიდებელი გამოძიება არ უწარმოებია. ეს ჩანს იქიდან, რომ თითქმის  7 თვის თავზეც მზია ამაღლობელს არ აქვს დაზარალებულის სტატუსი.

შსს-ს ცალკეული თანამშრომლების მხრიდან ბათუმში აქციაზე დაკავებული პირების მიმართ განხორციელებული სამსახურებრივი უფლებამოსილების ძალადობით შესაძლო გადამეტების ფაქტზე გამოძიება ბათუმში 13 იანვარს დაიწყო.

სისხლის სამართლის საქმე N199130125002-ს სპეციალური საგამოძიებო სამსახურის აჭარის სამმართველო იძიებდა.

სპეციალურმა საგამოძიებო სამსახურმა თებერვლის დასაწყისში გამოკითხა ირაკლი დგებუაძე და 9 პოლიციელი. მაშინ საგამოძიებო სამსახური ამბობდა, რომ გამოკითხული პოლიციელებიდან არცერთი არ ადასტურებდა მზია ამაღლობელისადმი განხორციელებულ არაადამიანურ მოპყრობას.

აღსანიშნავია ერთი ფაქტი.

ბათუმის პოლიციის უფროსმა, ირაკლი დგებუაძემ, სასამართლოში ჩვენების მიცემისას დაადასტურა, რომ ვიდეოში, სადაც ის აგინებს მზია ამაღლობელს, ნამდვილად მისი ხმა ისმის.

“სისხლით… ბო*იშვილი ვიყო, სისხლით დავიჭერ” – იმუქრებოდა ირაკლი დგებუაძე 12 იანვრის ღამეს და აგინებს მზია ამაღლობელს.

მას შემდეგ რაც სპეციალური საგამოძიებო სამსახური პროკურატურას შეუერთდა, უცნობია რა ეტაპზეა საქმე.

„ბათუმელები“ მთელი დღის განმავლობაში ცდილობდა პროკურატურისგან მიეღო განმარტება, რა ეტაპზეა მზია ამაღლობელის მიმართ ჩადენილი არაადამიანური მოპყრობის ფაქტზე საქმის გამოძიება. უშედეგოდ. უწყებაში ჩვენ კითხვებს არ უპასუხეს.

მთავარ  ფოტო: აჭარის ახალი პროკურორი გიორგი ცხოვრებაძე, საქართველოს გენერალური პროკურორი გიორგი გვარაკიძე და აჭარის ყოფილი პროკურორი ზაზა მეტონიძე.

ამავე თემაზე:

რა კომენტარი გააკეთა საგამოძიებოს უფროსმა გიორგი პერანიძემ, მზია ამაღლობელის დაზარალებულად ცნობაზე

See more

 

„რომ არა უვიზო მიმოსვლა და საფრანგეთი, ჩემი შვილი ვერ გადარჩებოდა. საფრანგეთმა ჩემს შვილს მეორე სიცოცხლე აჩუქა. მრცხვენია, როცა ევროპაზე ცუდს ლაპარაკობენ და ძალიან მეშინია ვიზალიბერალიზაციის შეჩერების, რადგან ამით ქართველი ხალხი ძალიან ბევრს დაკარგავს“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ მაია ფუტკარაძე, რომელიც ახლა ოჯახთან ერთად საფრანგეთშია და ამბობს, რომ ეშინია სამშობლოში დაბრუნების.

მაია გვიყვება მისი შვილის მძიმე ისტორიას – რომ არა საფრანგეთი, დღეს მისი შვილი ცოცხალი არ იქნებოდა.

„2006 წელს, ჩემი შვილი 10 წლის ასაკში ავარიაში მოჰყვა და ხორხი დაუზიანდა. დასჭირდა ტრაქესტომია. წლები გავატარე თბილისში, იაშვილის კლინიკაში, შემდეგ გადავედით სხვა კლინიკაში, სადაც 2014 წელს გაკეთდა ძალიან მძიმე ოპერაცია, რის შემდეგაც დაკარგა ხმა.

ჩემი ოჯახი სოფელ აჭარისწყალზე ვცხოვრობდით და ოპერაციის შემდეგ იქ წავიყვანე შვილი. მაგრამ ერთი დახველების შედეგად საყლაპავი გაუსკდა და უმძიმესი მდგომარეობა შეიქმნა.

წავიყვანე ისევ თბილისში, სადაც ჩაუტარდა ისევ ოპერაცია და ჩაუდგეს ხელოვნური მილი, მაგრამ ხმა საერთოდ წაერთვა და ვეღარ ლაპარაკობდა.

წავიყვანე თურქეთში, სადაც მითხრეს, ახლა რომ მოგვიყვანეთ, ჩვენ სასწაულმოქმედები კი არ ვართო. იმდენად უნუგეშო იყო მდგომარეობა.

ვეღარ ლაპარაკობდა, ვეღარ ისწავლა, არც სამუშაოზე მიიღეს სადმე და ძალიან მძიმე ემოციურ მდგომარეობაში იყო. 2020 წელს გადავწყვიტეთ, რომ წამოვსულიყავით ევროპაში.

არაფრის იმედი აღარ მქონდა. მეგონა გამოსავალი აღარ არსებობდა, მაგრამ მაინც წამოვედი.

კიდევ კარგი უვიზო რეჟიმი გვაქვს, თორემ, უვიზო რომ არ გვქონოდა, ალბათ ვერ ჩამოვიდოდი საფრანგეთში. მე ამის საშუალება არ მექნებოდა.

სახლის გარდა ყველაფერი გავყიდე და წამოვედით.

აქ მომცეს უფასო დაზღვევა, საცხოვრებელი, უფასო საკვები, ცოტა თანხაც, მოიწვიეს კონსილიუმი და სამი წელი მკურნალობდნენ, რადგან ძალიან მძიმე იყო ჩემი შვილის მდგომარეობა. ფაქტობრივად, ყელში არაფერი აღარ ჰქონდა.

ახლა ვართ ტულუზასთან ახლოს, პატარა ქალაქში და აქედან 600 კილომეტრში, შვეიცარიის საზღვართან ახლოს პატარა ქალაქში გაუკეთეს ოპერაცია 2024 წლის ოქტომბერში. ფაქტობრივად, ყელი გამოუცვალეს ჩემ შვილს და უკვე დაიწყო ლაპარაკიც.

საფრანგეთმა გააკეთა ის, რაც ვერ შეძლო საქართველოში ვერავინ და ვერც თურქეთში დამეხმარნენ.

2025 წლის 10 თებერვალს კი გარე ჭრილობაც დაუხურეს. კინაღამ შევიშალე ჭკუიდან, არ მჯეროდა, რომ ჩემი შვილი სუნთქავდა, კიდეც ლაპარაკობდა და ჩვეულებრივად აგრძელებს ცხოვრებას“, – გვეუბნება მაია ფუტკარაძე.

მისი თქმით, საქართველოდან წამოსვლისას ექიმებმა ფორმა 100-იც კი არ გამოატანეს, სადაც ჩაწერდნენ რა გააკეთეს ან რა ვერ გაკეთეს.

„ყველამ მოიხსნა ეს პასუხისმგებლობა თავიდან. არც ჯანდაცვა დამეხმარა. ისიც კი არ დამიწერეს, საქართველოში ვერ გაკეთდება ეს ოპერაციაო. ამის გამო ბევრი ვიწვალე, მაგრამ მადლობა ღმერთს, აქ ჩამოვედი და საფრანგეთმა ჩემს შვილს ახალი სიცოცხლე აჩუქა.

ვალდებული კი არ არიან ესენი, მილიონი ჰყავთ ჩვენნაირი, მაგრამ გულგრილად არ ეკიდებიან ადამიანის სიცოცხლეს. ჩემი შვილის ოპერაცია ნახევარი მილიონი ევრო დაჯდა და ჩვენ არაფერი გადაგვიხდია ამაში.

სახლში მოაქვთ წამლები, ექთნები სახლში დადიან, ასეთი რამ საქართველოში გინახიათ? თან უფასოდ ყველაფერი. ისეთი სასწაულია ეს ჩემთვის, არც კი შემიძლია ეს ემოცია აღვწერო“, – გვეუბნება მაია.

მისი თქმით, „ოცნების“ პროპაგანდა, რომ თურმე ევროპა არაფერს ნიშნავს, ხალხის წინააღმდეგ არის მიმართული.

„რას ჰქვია ევროპა არაფერს ნიშნავს? იცით აქ რამდენი ადამიანის სიცოცხლე გადაარჩინეს, რამდენს სიმსივნე გაუყინეს. საქართველოში სამართალი სად არის, იცით რამდენი ადამიანი იღუპება უხარისხო ჯანდაცვის გამო? გუშინ ჩემ დას გადასხმა ვერ გაუკეთეს, კინაღამ მოსაჭრელი გაუხდა ხელი. რომელ მკურნალობაზე მელაპარაკებით.

აქ ისეთი წამლები აქვთ, ისეთი ხარისხიანი, საქართველოს არ დაესიზმრება.

„ოცნების“ წევრებმაც იციან ეს, მაგრამ არ უნდათ არაფრის დანახვა.

უვიზო მიმოსვლა რომ არ ყოფილიყო, რა მეშველებოდა არ ვიცი. ალბათ ვერც ჩამოვაღწევდით და ჩემი შვილი დაიღუპებოდა.

ახლახან პატარა ბავშვი ჩამოიყვანეს გურიიდან ათი დღის სიცოცხლე ჰქონდა მანდ მიცემული და აქ ბავშვი გამოჯანმრთელდა.

ერთადერთი საჩუქარი ეს გვაქვს ხალხს – უვიზო მიმოსვლა და ამასაც თუ გაგვიუქმებენ, რას ეუბნებიან ამ ხალხს? რა ეშველებათ ამ ადამიანებს, იმ ოჯახებს, რომლებიც ვერ ჩამოვლენ აქ თავიანთი შვილების გადასარჩენად.

მეორე შვილიც მყავს 13 წლის, რომელიც ჯანმრთელი მეგონა და აღმოჩნდა, რომ მასაც შეუქმნეს ჯანმრთელობის პრობლემა საქართველოში. ტაბიძეზე ყურის ოპერაცია გაუკეთეს, რადგან ინფექცია იყო წასული. ახლა აღმოვაჩინეთ, რომ თურმე ამ ყურში საერთოდ დაჰკარგვია სმენა. 2200-ევროიანი აპარატი გამოგვიწერა საფრანგეთმა უფასოდ.

როგორ მოუნდება ადამიანს აქედან წამოსვლა, მითხარით აბა?

ძალიან მეშინია საქართველოში დაბრუნების – რაიმე პრობლემები რომ შეგვექმნას, ვისთან მივიყვან შვილს? არ ვენდობი ქართულ ჯანდაცვას. აქ ერთი დღე რომ ჩამოხვიდე, ერთხელ მაინც რომ შეავლო თვალით აქაურობას, დარწმუნდები, რომ ჩვენ არ გვიცხოვრია.

გზას უკეტავენ ქართველ ხალხს, თორემ თავიანთი შვილები ევროპაში ჰყავთ. ყველაფერი კარგად იციან, რამხელა ზიანს და დარტყმას მივიღებთ უვიზო მიმოსვლის შეჩერებით, მაგრამ არ გვყავს ხალხზე მზრუნველი მთავრობა.

ან იმას რომ გაიძახიან „ქალი ქალია, კაცი კაცია“, მე აქ არაფერი მინახავს, რომ კაცი ქალად იყოს გადაკეთებული. საქართველოში უფრო მეტს ვხედავდი ასეთს, ვიდრე აქ. ეგ ყველაფერი ზღაპარია. კომენტარებსაც ვუწერდი „ოცნებას“, რომ იტყუებით, მაგრამ დამბლოკეს. მრცხვენია. საფრანგეთს მადლობა უნდა ვუთხრათ, ათასობით ქართველი რომ გადაარჩინეს დაღუპვას.

საქართველო იღუპება, მეცოდება ხალხი. როგორი კულტურული ერი ვართ, მაგრამ ხელისუფლება არ გვყავს ნორმალური. რატომ არ ვიცი, ვერ გავიგე“, – ამბობს მაია ფუტკარაძე.

ის ფრანგულ პროტესტებსა და პოლიციელების ქცევაზეც საუბრობს.

„აქაც გამოდის ხალხი, ხან პენსიის გაზრდას ითხოვს, ხან რას, მაგრამ პოლიცია როგორ გაუბედავს ხალხს რამეს, იქეთ იცავს. აგეტირება ამათ კანონებს რომ ვუყურებ, რამეს როგორ აკადრებენ ხალხს.

ჩვენ სულ ფეხებზე ვკიდივართ საქართველოში. როგორც მე მაჩუქა საფრანგეთმა ათასიდან ათასი შანსი, ჩვენი ხალხი ამ შანსს დაკარგავს, თუ უვიზო მიმოსვლა შეგვიჩერდა.

მეც არ მაინტერესებდა ევროპა, არ ვიცოდი საერთოდ რა იყო, სანამ აქ არ ჩამოვიდოდი. ესაა მთავარი, რომ ვერ ვხდებით რას ვკარგავთ.

სად არის საქართველოში ან სამუშაო, ან უმუშევრობის დაზღვევა. აქ ხალხი მოდის მუშაობს, მკურნალობს, ვისაც არასდროს უნახავს აქაური ცხოვრება, ის ვერასდროს მიხვდება რას კარგავს.

20 წელია ჩემ შვილს ცრემლი არ შეშრობია, არც მე შემშრობია ცრემლი. აქ გავახილე თვალი. იცით რამდენი ვიბრძოლეთ საქართველოში? მაგრამ სიცოცხლე მაინც საფრანგეთმა გვაჩუქა.

ამიტომ, უვიზო მიმოსვლის შეჩერება ძალიან ცუდი იქნება, პირველ რიგში, ხალხისთვის. 90% დაკარგავს გამოჯანმრთელების შანსს, სამუშაოს და მომავლის პერსპექტივას. ძალიან მეშინია ამის. ძალიან ცუდი იქნება ეს ჩვენი ქვეყნისთვის“, – ამბობს მაია ფუტკარაძე.

______________________________________

ევროკავშირი აცხადებს, რომ საქართველოსთან გააუქმებს უვიზო მიმოსვლას, თუ „ოცნება“ არ გაუქმებს კანონებს, რომლებიც ადამიანის უფლებებს ზღუდავს.

საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორის პოსტზე ივანე აბაშიძე დანიშნეს. 2023 წლიდან დღემდე ის Columbia Shipmanagement Georgia LLC გენერალური დირექტორის მოადგილის თანამდებობაზე მუშაობდა.

ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს ფეისბუქის გვერდზე გავრცელებული ინფორმაციით ახალი დირექტორი სააგენტოს თანამშრომლებს მინისტრმა მარიამ ქვრივიშვილმა წარუდგინა.

საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს ყოფილ დირექტორს ალექსი ახვლედიანს უფლებამოსილება 9 ივლისს შეუწყდა. ის საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორად 2023 წლის მაისიდან მუშაობდა.

ალექსი ახვლედიანი 7 ივლისს დააკავეს მას შემდეგ, რაც საგარეჯოში მდებარე მის სახლში, აჭარის მთავრობის ყოფილმა თავმჯდომარემ, თორნიკე რიჟვაძემ, გამოძიების ვერსიით, თვითმკვლელობა სცადა. გამოძიების ვერსიით, საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორს ეკუთვნოდა იარაღი, საიდანაც გაისროლეს. შინაგან საქმეთა სამინისტრო ალექსი ახვლედიანს ცეცხლსასროლი იარაღის დაუდევრად შენახვისთვის, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 238-ე მუხლით ედავება. 8 ივლისს გამართული სასამართლო სხდომიდან ალექსი ახვლედიანი 30 000 ლარი გირაოთი გაათავისუფლეს.

სააგენტოს ახალი ხელმძღვანელი ივანე აბაშიძე საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოში სხვადასხვა პოზიციაზე მუშაობდა 2011 წლიდან. 2014 – 2018 წლებში ის იურიდიული და საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ხოლო 2018–2023 წლებში სააგენტოს დირექტორის მოადგილე იყო.

ივანე აბაშიძეს საერთაშორისო ორგანიზაციებში მუშაობის გამოცდილებაც აქვს. 2018 – 2020 წლებში ის იყო საერთაშორისო მობილური სატელიტური ორგანიზაციის მრჩეველთა კომიტეტის ვიცე-თავმჯდომარე [ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო]. მუშაობდა სხვადასხვა ხელმძღვანელ პოზიციებზე საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციაში [IMO]: მათ შორის 2023 წელს იყო პასუხისმგებლობისა და ანაზღაურების სამუშაო ჯგუფის თავმჯდომარე, 2021 – 2024 წლებში კი საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციის იურიდიული კომიტეტის ვიცე-თავმჯდომარე.

ივანე აბაშიძე პედაგოგიურ საქმიანობასაც ეწევა – 2015 წლის სექტემბრიდან დღემდე ის ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემიის ლექტორია საერთაშორისო საზღვაო სამართლის და სანაოსნო სამართლის დარგში.

ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს სისტემაში შემავალი საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტო საქართველოს ეროვნულ საზღვაო ორგანოს წარმოადგენს, რომელიც უზრუნველყოფს ეროვნული და საერთაშორისო მოთხოვნების შესაბამისად საზღვაო სფეროს ორგანიზაციულ და სამართლებრივ ფუნქციონირებას.

მისი საქმიანობის სფეროში ასევე შედის საქართველოს დროშით მცურავი სავაჭრო ფლოტის და საქართველოს ნავსადგურების საზღვაო უსაფრთხოების და უშიშროების უზრუნველყოფა, ზღვის გარემოს დაბინძურების პრევენციის კოორდინაცია, ზღვაზე ძებნისა და გადარჩენის ოპერაციების წარმოების კოორდინაცია და საქართველოს ტერიტორიულ ზღვაში გემების მოძრაობის მონიტორინგი.

„ქართულმა ოცნებამ“ ევროკავშირთან ვიზალიბერალიზაციის წინააღმდეგ კამპანია მოძველებული მესიჯბოქსით განაახლა – ისევ დაატრიალეს ე.წ. ომის და „კაცების გათხოვების“ თემა.

რატომ ცდილობს „ოცნება“ დაუკარგოს საქართველოს მოქალაქეებს ევროპაში თავისუფლად მიმოსვლის უფლება და თავად რატომ მიჰყავთ საკუთარი ოჯახის წევრები ევროპაში? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ არასამთავრობო ორგანიზაცია „სოციალური სამართლიანობის ცენტრის“ ხელმძღვანელს, თამთა მიქელაძეს ესაუბრა.

• ქალბატონო თამთა, რას ფიქრობთ „ოცნების“ პროპაგანდაზე, რომელსაც ის ვიზალიბერალიზაციის წინააღმდეგ აწარმოებს და ცდილობს დააჯეროს თუნდაც მისი ამომრჩეველი, რომ ევროკავშირი ცუდია. მესიჯბოქსი არეული აქვთ, ტრამპის არჩევის შემდეგ თითქოს ომის საფრთხე აღარ არსებობდა. ახლა კობახიძე ამბობს, რომ ისევ არსებობს. რამდენად გამოვა ამ გაცვეთილი რიტორიკის კვლავ გაცოცხლება?

კრიტერიუმები და რეკომენდაციები, რომელიც საქართველოს ვიზალიბერალიზაციის პროცესში აქვს მიცემული, არის უფრო სუსტი, სტანდარტული რეკომენდაციები, ვიდრე ის რეკომენდაციები, რომელიც საქართველოს ევროკავშირში გაწევრიანების მოლაპარაკებების კონტექსტში ეძლევა.

თავისუფალი უვიზო მიმოსვლა, ევროკავშირს არაერთ სახელმწიფოსთან აქვს, მათ შორის აზიის, სამხრეთ ამერიკის ქვეყნებთან. შესაბამისად, მოთხოვნები, რომელიც ამ სტატუსის მქონე სახელმწიფოებს ეძლევათ, უფრო დაბალია, ვიდრე გაწევრიანების პროცესში მოაზრებულ ქვეყნებს, რომლებსაც კანდიდატის სტატუსი აქვთ.

შესაბამისად, ის რეფორმები, რომელსაც ევროკავშირი 2 წელია აყენებს საქართველოს წინაშე, უფრო დაბალი დონის რეკომენდაციებია და ის უკავშირდება კანონში არსებული ხარვეზების აღმოფხვრას, ანტიკორუფციული სამსახურის რეფორმირებას, კორუფციული საქმეების ეფექტიან გამოძიებას, საემიგრაციო საკითხების დარეგულირებას, თავშესაფრების მაძიებელთა სტანდარტების დახვეწას, ასევე იმ ქვეყნებთან უვიზო მიმოსვლის პრობლემის გადაჭრას, რომელიც ევროკავშირისთვის საემიგრაციო საფრთხეებს წარმოშობს. მათ შორისაა ჩინეთი და ცენტრალური აზია.

ცხადია, ვიზალიბერალიზაციის შეჩერების საკითხი განიხილება საქართველოში დემოკრატიის უკუსვლის კონტექსტში – ევროკავშირს აშფოთებს პოლიტიკური ლიდერების დაკავება და ვიზალიბერალიზაციის შეჩერება ფართო კონტექსტშია დანახული, სადაც პოლიტპატიმრების საკითხი შემოდის, მედიის და სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ მიღებული კანონებიც.

დღეს „ქართული ოცნება“ არათუ მაღალი პოლიტიკური დატვირთვის მქონე მოწოდებებს, არამედ ვიზალიბერალიზაციასთან დაკავშირებულ სტანდარტულ რეკომენდაციებსაც არ ასრულებს და ეს რეკომენდაციები არ სრულდება უკვე ორი წელია.

იმას, რასაც „ქართულ ოცნებას“ სთხოვენ, შესაძლებელია გაკეთდეს მარტივად, რადგან ეს არ არის მაღალი პოლიტიკური დონის საკითხები. უბრალოდ, ამას სჭირდება პოლიტიკური ნება, რასაც „ქართული ოცნების“ ხელისუფლება არ ავლენს.

ახლა გადავიდეთ პროპაგანდისტულ გზავნილებზე.

ვიზალიბერალიზაციის საკითხი ჩვენი მოქალაქეებისთვის ნამდვილად მნიშვნელოვანი საკითხია. რამდენიმე სოციალური ჯგუფი შეიძლება გამოვყოთ, რომელიც განსაკუთრებით აქტიურად სარგებლობს ვიზალიბერალიზაციით.

ესენი არიან: ქართველი ემიგრანტები, რომლებიც წლობით არიან ევროკავშირში, მაგრამ იმის გამო, რომ საემიგრაციო პრობლემები ჰქონდათ, საქართველოში ვერ ჩამოდიოდნენ ან რეზიდენტობისა და მოქალაქეობისთვის იბრძვიან და შესაბამისად, ცდილობენ იმ ქვეყნებიდან არ გამოვიდნენ. ეს იყო წლების განმავლობაში გაუცხოებული ოჯახები, რომლებიც ერთმანეთს ვერ ნახულობდნენ.

ვიზალიბერალიზაციამ მოიტანა ის, რომ მათი ოჯახის წევრებს – მშობლებს, შვილებს, მეუღლეებს შეუძლიათ იმ ქვეყნებში ჩავიდნენ. ზოგჯერ იმუშაონ მათთან ერთად ან მინიმუმ, ოჯახური ურთიერთობები ჰქონდეთ.

მეორე კატეგორია ეს არის მძიმე დაავადებების მქონე ადამიანები და მათი ოჯახის წევრები – ჩვენთან ჯანდაცვის სექტორი ძალიან ძვირია, მაგრამ უხარისხო. მძიმე დაავადებით ადამიანები და მათი ოჯახის წევრები ხშირად ამის გამო ბარდებიან სხვადასხვა ქვეყანას, მაგალითად ონკოლოგიურ დაავადებებზე, ლეიკემიაზე ან განსაკუთრებულად სპეციფიკურ დაავადებებზე, სათანადო სამედიცინო მკურნალობა რომ მიიღონ.

საქართველოდან წინა წელს 36 000 პოლიტიკური თავშესაფრის მოთხოვნა შევიდა ევროკავშირში.

მესამე კატეგორია, რომელსაც გამოვყოფდი, არის სეზონური შრომა. საქართველოს ძალიან ბევრი მოქალაქე ჩადის ევროპის ქვეყნებში, პოლონეთში, გერმანიაში და მძიმე, მაგრამ უკეთესი ანაზღაურების პირობებში შრომობენ და ძალიან ბევრი ოჯახისთვის ეს შემოსავლის წყარო გახდა.

რომ არაფერი ვთქვათ ახალგაზრდებზე და სხვებზე, რომლებიც მოგზაურობენ და მონაწილეობენ სხვადასხვა საგანმანათლებლო პროექტებში.

• თავის დროზე, თავად ივანიშვილმა უთხრა ხალხს, აგერ გახსნილია გზა ევროპაში წადით და იმუშავეთ. ახლა კი კობახიძე ცდილობს მზარდი ემიგრაცია თავისუფალ მიმოსვლას დაუკავშიროს. რატომ იხლართებიან ამ მესიჯბოქსში?

როცა ჩვენ ვამბობთ, რომ ბოლო ათ წელში 320 ათასამდე მოქალაქე წავიდა და აღარ დაბრუნდა, ესენი არ არიან ის ადამიანები, ვინც უვიზო მიმოსვლით სარგებლობენ. ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც საქართველოდან გრძელვადიანი წასვლის გადაწყვეტილებას იღებენ.

სავიზო მიმოსვლა არის სამთვიანი, დროებითი, ხანმოკლე და არავითარ კავშირში არ არის მზარდ ემიგრაციასთან, რომელიც უკავშირდება სიღარიბეს, პოლიტიკურ დევნას და სხვა სოციალურ ფაქტორებს.

ეს არის სპეკულაცია. მიგრაციის საკითხი აბსურდია და ის, რომ ამ სავიზო მიმოსვლის სოციალურ განზომილებას ვერ ხედავს „ოცნება“, ეს კიდევ ერთხელ აჩვენებს, რომ მას მოქალაქეებთან კავშირი არ აქვს.

• „ოცნებამ“ ვიზალიბერალიზაციის კონტექსტში შემოიტანა ლგბტქ საკითხები, რასაც დასცინის საზოგადოების ნაწილი. მდინარაძემ ისიც კი თქვა, „გათხოვილ კაცებზე ღადაობით გინდათ ოჯახური ღირებულებების კანონი გაგვაუქმებინოთ“. თქვენი დაკვირვებით, მუშაობს „კაცების ქალებად გადაკეთების“ პროპაგანდა?

არაერთი კვლევა აჩვენებს, რომ ეს პროპაგანდისტული გზავნილები ლგბტქ საკითხებზე არ მუშაობს ჩვენ საზოგადოებაში, მიუხედავად იმისა, რომ „ქართული ოცნება“ ხშირად ტრაბახობს 17 მაისს ქუჩაში გამოსული ათასობით ადამიანით.

ამ დღეს სულ სხვა კონტექსტში გამოდიან ადამიანები. არ ვიცი დაივიწყეს თუ არა მოქალაქეებმა 2014 წლის 17 მაისის ძალადობა ლგბტ ადამიანებზე და არ ახსოვთ ვთქვათ, რაზე დააფუძნეს ამ დღის აღნიშვნა, მაგრამ ბევრი ამ დღეს პოზიტიურ კონტექსტში აღიქვამს, რადგან დღეს ოჯახია ერთადერთი რგოლი, სადაც ადამიანები ერთმანეთზე ზრუნვას და მხარდაჭერას ვახერხებთ. ამიტომ „ოცნების“ ფაშისტური ენა, ჰომოფობია და ეს ორი რამ, ერთმანეთს არ უტოლდება.

ეს (კაცების გათხოვების თემა) თემაც კომიკური და არასერიოზულია – თურმე ქართველი ქალები და კაცები ყველა ტრანსგენდერები გავხდებით და ამისგან გვაკავებს თურმე „ქართული ოცნება“, რომელიც მაღალი მორალური სტანდარტებით არ გამოირჩევა, თუმცა მაინც ცდილობენ ამ თემის გამოყენებას.

მიზეზი, რის გამოც არ მუშაობს ეს თემა არის ის, რომ კარგად ვიცით ჩვენს ოჯახებს რა პრობლემები აქვს რეალურად.

ყოველი მესამე ბავშვი სიღარიბეშია, ყოველი მესამე ბავშვი ბაღში არ დადის – სოფლებსა და დაბებში არ არის ბაღები, ბავშვების 35%-ი არასდროს იკვებება სკოლებში, ამის გამო მათ მოსწრებისა და სწავლის პრობლემები აქვთ, შობადობა ბოლო ათ წელიწადში 34%-ით, ქორწინება 36%-ით შემცირდა, ხოლო განქორწინება 69%-ით გაიზარდა. ამ ქვეყანაში ბავშვები კარგავენ დედებს ემიგრაციის გამო, ამიტომ ძალიან კარგად ვიცით, ჩვენს ოჯახებს რა კუთხით სჭირდებათ დაცვა.

ყოველი მესამე ბავშვი იღებს 150 ან 200-ლარიან დახმარებას სახელმწიფოსგან, ეს ხომ მიზერულია ოჯახების მხარდაჭერისთვის. ქალების დეკრეტული შვებულება და კომპენსაცია იმდენად დაბალია, რომ ძალიან ბევრი ქალი ბავშვის გაჩენის გადაწყვეტილებას ვერ იღებს.

• ქართველ კაცებს აჩვევენ პროპაგანდას, რომ თუ სამშობლოსთვის ომში მოკვდები, „ტყუილად კვდები“; რომ გმირობა მარტო სტადიონზე შეიძლება და არა ომში; რომ თურმე კაცებს იცავენ „გათხოვებისგან“. რას ეუბნებიან ამით თუნდაც მათ მხარდამჭერ კაცებს, როგორ წარმოაჩენენ მათ?

ყველა კვლევა ამას აჩვენებს, რომ ლგბტქ საკითხების მიმართ კაცებს უფრო მტრული და ჰომოფობიური დამოკიდებულება აქვთ, ამიტომ იყენებს „ოცნება“ ამ კონტექსტს და პატრიარქალურ საზოგადოებაში არსებული განწყობების იმედად არიან.

თუმცა, დარწმუნებული ვარ, ჩვენს საზოგადოებაში ქალებიც და კაცებიც ძალიან კარგად ვხვდებით რას ვკარგავთ. ჩვენი ხალხი გონიერია, გამოცდილია, რადგან არაერთხელ მოუტყუებია პოლიტიკურ რეჟიმს. მე არა მგონია, რომ ეს გზავნილი მუშაობს.

ევროკავშირის დეკემბრის მოთხოვნებში ნამდვილად არის ადამიანის უფლებების საწინააღმდეგო კანონების გაუქმება. მათ შორის არის რუსული კანონი და ე.წ „ოჯახური ღირებულებების დაცვის“ კანონი, რომელსაც აქვს ძალიან სერიოზული უფლებრივი პრობლემა – ის აწესებს ცენზურას გამოხატვაზე, ტრანსგენდერ ადამიანებზე სამედიცინო მომსახურების კრიმინალიზებას ახდენს და ასე შემდეგ.

ვენეციის კომისიამ ეს გააკრიტიკა, რადგან ეს კანონი შეკრების, გამოხატვის, პირადი ცხოვრების, თანასწორობის უფლებასთან არ მოდის შესაბამისობაში. რა თქმა უნდა, ევროკავშირი, სადაც თანასწორობის პრინციპებია დაცული, ამ კანონებში ხედავს პრობლემას.

• ნინო წილოსანის ორი შვილი ცხოვრობს დასავლეთში – ერთი აშშ-ში, მეორე ბრიტანეთში, ღარიბაშვილმა აშშ-ში გადააფრინა შვილი, როცა აქ ჰომოფობიურ პროპაგანადს ეწეოდა, ამერიკაში ცხოვრობს ბიძინა ივანიშვილის შვილიც. მათ არ ემუქრებათ სქესის გადაკეთების საფრთხე? ანუ რატომ სჯერა „ოცნების“ ამომრჩეველს ამ მესიჯების?

„ქართული ოცნების“ ლიდერების ცხოვრების წესი ამის საპირისპიროს აჩვენებს, მაგრამ ჩვენი საზოგადოება გახდა ან იყო ძალიან მოწყვლადი. მისი მოწყვლადობის ერთ-ერთი ცენტრალური მიზეზი სიღარიბეა, რომელიც კიდევ უფრო მძლავრად არის წარმოდგენილი რეგიონებში – სოფლად მცხოვრებ საზოგადოებაში.

კიდევ ერთი მძლავრი ფაქტორი ეს არის რეგიონული უთანასწორობა და არა მხოლოდ სოციალური, არამედ პოლიტიკურიც – რეგიონებში არ არის კულტურული ცხოვრება, აქტიური სოციალური ცხოვრება და დემოკრატიული პრაქტიკის მქონე საზოგადოება ძალიან სუსტია. ეს პოლიტიკურ გაუცხოებას და გამოფიტვას ზრდის. კიდევ ერთი ფაქტორი ეს არის ტრავმირება, რადგან ომებით და კონფლიქტებით დახუნძლულია ჩვენი საზოგადოება, ჩვენ ამ გამოცდილებებზე სათანადოდ არ ვლაპარაკობთ.

კონფლიქტით დაზარალებული მოსახლეობის მხარდაჭერა, ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაცია ნაკლებად ხდებოდა და ეს ტრავმები, მათ შორის 90-იანების ტრავმები, ახდენს გავლენას ჩვენს საზოგადოებაზე.

განათლებაში კატასტროფული მდგომარეობაა და ბოლო კვლევამაც აჩვენა ეს, რაც პირდაპირ არის დემოკრატიულ მოქალაქეობასთან დაკავშირებულ. შესაბამისად, ეს ფაქტორები გამოყენებულია „ქართული ოცნების“ მხრიდან მოქალაქეების პოლიტიკური კონტროლისა და დაქვემდებარებისთვის.

• 9 წელი გავიდა თითქმის, რაც ვიზალიბერალიზაცია გვაქვს, ამ ხნის მანძილზე არც კაცები „გათხოვილან“ და არც ომში ჩავუთრევივართ ვინმეს. რამდენად შესაძლებელია, რომ ამ დეზინფორმაციების გავლენით ქვეყანამ ახლა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მონაპოვარი დაკარგოს?

მიჭირს პასუხის გაცემა, რა რეაქცია ექნება საზოგადოებას ამაზე, თუ ეს რეალობა დადგება. იმედია, ეს არ მოხდება, რადგან ევროკავშირთან ურთიერთობების სრულ დეინსტიტუციონალიზაციას ძალიან მძიმე შედეგები ექნება მომავალში ქვეყნისთვის.

თუმცა ჩემთვის ძალიან აშკარაა, რომ მთელი ამ დროის განმავლობაში „ქართული ოცნება“ არაფერს აკეთებს, რომ ევროკავშირის რეკომენდაციები გაითვალისწინოს.

• როგორ ფიქრობთ, მხოლოდ „კაცების გათხოვების“ თემა დარჩა „ოცნებას“ ვიზალიბერალიზაციის წინააღმდეგ სამუშაოდ?

ვფიქრობ, მეორე უფრო მძლავრი ინსტრუმენტი, რაც „ქართულ ოცნებას“ აქვს, ეს არის ომის თემა. რუსეთ-უკრაინის ომის კონტექსტში მოლაპარაკებების პროცესი დაზიანდა, რუსეთმა ამ თვეში კიდევ უფრო მეტი მშვიდობიანი ადამიანი დახოცა უკრაინაში და ბოლო ორ წელში, ისტორიულ მაქსიმუმზე ავიდა მსხვერპლების რაოდენობა. მას უნდა ეჩვენებინა მილაპარაკებებისთვის მზადყოფნა, თუმცა კიდევ უფრო აგრესიული და სასტიკი გახდა. შესაბამისად, ომის საკითხი „ოცნების“ დღის წესრიგში ისევ დგება.

• რუსეთთან ომის კონტექსტი რატომ არ აშინებს სომხეთს, აზერბაიჯანს, რომლებიც სწორედ ამ ომის შემდეგ გააქტიურდნენ ევროინტეგრაციის მიმართულებით და სომხეთმა პირდაპირ განაცხადა, რომ ევროკავშირში უნდა. მხოლოდ საქართველოსთვისაა რუსეთი საფრთხე?

ჩვენ უნდა დავსვათ კითხვები, როგორ ახერხებენ ჩვენზე სუსტი ქვეყნები, მაგალითად სომხეთი და მოლდოვა, რომლებიც ორმაგად მოწყვლადები არიან რუსეთის გავლენის მიმართ ყველა დონეზე, სრულიად შემოაბრუნონ თავიანთი გეოპოლიტიკა. ასევე საუბარია თურქეთი-აზერბაიჯანის მიმართულებით საქართველოს ალტერნატიული დერეფნების გახსნაზე; ამერიკული კომპანიების შემოსვლაზე, რომლებიც უზრუნველყოფენ ამ კორიდორის უსაფრთხოებას – ამის გამო მოლაპარაკებებისკენ მიდის სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფლიქტი.

რატომ არის მაინცა და მაინც საქართველო ომის საფრთხეში? ქვეყანა, რომელმაც რუსეთთან ომი უკვე განიცადა, ოკუპირებული აქვს ტერიტორიები და არაფერი აღარ რჩება რუსეთს, რისი გამოყენებაც შეუძლია საქართველოს წინააღმდეგ. ჩვენ უკვე ნაომარი ვართ, დანაკარგები გვაქვს და უფრო გაბედულად შეგვიძლია ევროინტეგრაცია, ამიტომაც ომის თემა არის მთლიანად სპეკულაციური.

თუმცა არ მგონია, რომ ახლა, როცა ამხელა ცვლილებებია რეგიონში და რუსეთს პრაქტიკულად სამხრეთ კავკასიაზე გავლენა აქვს დაკარგული, მოსახლეობისთვის ომის თემა იყოს დამაჯერებელი.

„[ტკივილის აღქმის] ფსიქოლოგიურ ფაქტორშიც არ ჯდება ის, რომ 30 წუთი ჰქონდა ლოყა გაწითლებული და შემდეგ გაქრა. ეს უფრო სიმულაციაში ჯდება. „მეტკინა“ – ჩემთვის უფრო სიმულაციაა,“ – თქვა ექსპერტმა, ექიმმა-ნევროლოგმა, ნათია ხარატმა 21 ივლისს, მზია ამაღლობელის სასამართლოზე, მოწმის სახით დაკითხვისას.

ნათია ხარატი მესამე ექსპერტია, რომელიც მზია ამაღლობელის საქმეზე დაიკითხა.

სასამართლოზე მოწვეული ორი სხვადასხვა კვალიფიკაციის, განათლების და გამოცდილების მქონე ექიმი ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად შეთანხმდა ერთ რამეზე – არც ვიზუალური და არც კლინიკური მტკიცებულებები არ მიუთითებს, რომ დაზარალებულმა პირმა განიცადა რეალური ტკივილი.

ამასთან, სამხარაულის სასამართლო ექსპერტიზის ბიურომ დაადგინა, რომ ირაკლი დგებუაძეს, რომელმაც მომხდარიდან რამდენიმე საათის გასვლის შემდეგ გაიარა ექსპერტიზა, არ ჰქონდა გარეგნული დაზიანების არანაირი ნიშანი.

სასამართლოს წინაშე თავად ბათუმის პოლიციის უფროსმა ირაკლი დგებუაძემაც მისცა ჩვენება და თქვა, რომ სილის გაწვნის შედეგად „ჰქონდა სიწითლე და განიცადა ტკივილი“.

მან დეტალურად გაიხსენა და აღწერა 12 იანვარს მომხდარი და თქვა შემდეგი: „თავდასხმის შემდეგ შენობაში არ შევსულვარ დაახლოებით 20 წუთი. რამდენიმე ჩემმა თანამშრომელმა აღნიშნა – სახეზე, ნახე, რა სიწითლე გაქვს. ყური წითელი გაქვს, ლოყა წითელი გაქვს, ბუნებრივია მეც დავინტერესდი, რა მჭირს სახეზე. ჩემს სამუშაო კაბინეტში ასვლის შემდეგ, სარკე მაქვს იქ, მქონდა სიწითლე“.

ექსპერტმა, ექიმმა-ნევროლოგმა გაანალიზა ვიდეო ფაილები, რომელიც ასახავს 2025 წლის 12 იანვარს მომხდარი ინციდენტს, რა დროსაც მზია ამაღლობელი სილას აწნის ირაკლი დგებუაძეს, ასევე, სილის შემდეგ გადაღებული ორი ვიდეო, სადაც ინციდენტიდან არასრულ 1 წუთში ირაკლი დგებუაძე აკეთებს სატელევიზიო კომენტარს.

ექსპერტმა ასევე გაანალიზა სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს მიერ გაცემული  ორი დასკვნა, ერთი მზია ამაღლობელის შესახებ, მეორე კი – ირაკლი დგებუაძის.

„ვიდეოფირებზე ასახული ინტენსივობის ფიზიკური შეხების შედეგად და წარმოდგენილი სხვა მასალის ანალიზის საფუძველზე დაზარალებულად ცნობილი პირი განიცდიდა თუ არა ტკივილს,“ – ეს იყო საკითხი, რომელზეც ექიმმა-ნევროლოგმა თავისი ექსპერტული დასკვნა დადო.

სასამართლო სხდომაზე ექსპერტმა ვრცლად, მეცნიერულად მიმოიხილა ბათუმის პოლიციის უფროსის „გაწითლებული ლოყა“ და თქვა, რომ მეცნიერულად არ დასტურდება ის, რასაც ირაკლი დგებუაძე ამბობს.

„ფიზიოლოგიურად არანაირად არ შეიძლება, რომ [სილის გაწვნიდან] ორ წუთში არაფერი არ იყოს სახეზე, ნახევარ საათში გაჩნდეს და შემდეგ ორ საათში გაქრეს. იმიტომ, რომ ეს არის სისხლის მიმოქცევა. სისხლის მიმოქცევით გამოწვეული გაწითლება ხდება ძალიან მალე. წამში თუ არაა, ორ წუთში აუცილებლად გამოჩნდებოდა. 30 წუთში არანაირად არ გამოჩნდებოდა, რადგან ეს ნიშნავს, რომ 30 წუთი გული გაჩერებულია, არ აკეთებს სისხლის გადასროლას საერთოდ, 30 წუთის მერე ამუშავდა და გადაისროლა დიდი რაოდენობის სისხლი ამ მხარეს.

სიწითლე ჰაერიდან არ მოდის. ეს არის ვეგეტატიური პასუხი. ვეგეტატიური ნერვული სისტემა ჩვენი ავტონომიური ნერვული სისტემაა და ამ სიწითლეზე ჩვენ პასუხისმგებელი არ ვართ.

ვერ შევიკავებთ [სიწითლეს], ისევე როგორც მაგალითად თვალის ხამხამის შეკავება არ შეგვიძლია. ჩვენი თვალის გუგების შევიწროება-გაფართოება დამოკიდებულია ჩვენს ნერვულ სისტემაზე. თავისით ხდება, ამას ჩვენ ვერ ვმართავთ და ასევე ხდება სიწითლეზე. არანაირად არ შეიძლება აიხსნას, რომ ეს სიწითლე ნახევარ საათში გაჩნდა.

ეს ნიშნავს, რომ ამ ადამიანის ვეგეტატიური სისტემა არ მუშაობს ან რაღაცა სხვა პრობლემა აქვს და კვლევები უნდა ჩაიტაროს ან შეიძლება ფსიქოლოგიურ პრობლემასთან იყოს კავშირში. სამედიცინო და ფიზიოლოგიურად არ აიხსნება.

თუმცა, როგორც გითხარით, ფსიქოლოგიური კუთხით შეიძლება განვიხილოთ, სულიერი ტკივილი შეიძლება ვთქვათ. ტკივილის შიში და პოსტტრავმული სტრესული აშლილობა თუ გაქვს, [მაგალითად] თუ ბავშვობაში ვიღაცამ ძალიან დაგარტყა, გაგახსენდა ეს ამბავი, ამან გამოიწვია რაღაც აშლილობა შენი მოგონებების და ამის შედეგად პასუხი წამოვიდა, ეს უკვე სხვა მექანიზმზეა დაკავშირებული,“ – თქვა ექიმ-ნევროლოგმა სასამართლოზე.

ექსპერტმა განმარტა, თუ რატომ დადგა მისთვის ეჭვქვეშ ტკივილის არსებობა.

„სამწვერა ნერვი არის სრულიად პასუხისმგებელი ჩვენი სახის ტკივილზე, ყველანაირ მგრძნობელობაზე სახეზე.

მაშინ უნდა გვქონოდა ნერვის ხანგრძლივი გაღიზიანება. თან ქვედა ყბის ტოტზეა საუბარი, რომელიც ასევე პასუხისმგებელია ჩვენი ყბის მოძრაობაზე, რომელიც ღეჭვაში მონაწილეობს და შესაბამისად, შეზღუდული ექნებოდა… ეს რომ ძლიერი დარტყმა ყოფილიყო,  ვერ დაღეჭავდა, პირს ვერ გააღებდა და ვერ ისაუბრებდა,“- თქვა ნათია ხარატმა.

ექსპერტმა ცალკე დრო დაუთმო დარტყმის სიძლიერეზე საუბარს და თქვა, რომ ამაზე ექსპერიმენტის ჩატარებაც კი შეიძლება.

მზია ამაღლობელმა დგებუაძეს სილა მარცხენა ხელით გააწნა. კადრებში ჩანს, რომ ის ჯერ ქაჩავს ქურთუკზე დგებუაძეს, შემდეგ კი აწნის სილას. სწორედ ეს ფაქტორი ექსპერტს დამატებით არგუმენტაციას აძლევს.

„მარცხენა ხელი არის თან ჩართული მოქაჩვაში, მერე იმავე წამს ხდება სილა. მოქაჩვა, თავისთავად, შემდგომ დარტყმის ძალას აქვეითებს.

ორი დასკვნა მაქვს ქალბატონი მზიას ჯანმრთელობის, სადაც წერია, რომ ჩალურჯებები აქვს მარცხენა ხელის მიდამოში. ეს არის რეალური ტკივილის დაზიანება, ტკივილს მოყოლილი დაზიანება. აქ ჩანს, რომ მანამდე რაღაც მოხდა, რამაც გამოიწვია ჩალურჯება. თავად სასამართლო ექსპერტმა დაადგინა, რომ 14 იანვარსაც კი ჰქონდა ეს დალურჯებები მზია ამაღლობელს.

ეს ნიშნავს იმას, რომ როდესაც სილა გააწნა, მზიას ხელი სტკიოდა. რაც შეეხება ხმას, ორი სხვადასხვა რაკურსიდან გადაღებული ვიდეო ვნახე და ხმა არის ძალიან დაბალ ამპლიტუდიანი, რომელიც ასევე არ შეიძლება ჩაითვალოს, რომ ტკივილის გამომწვევი ყოფილიყო ეს ხმა.

ის ხმა რაც გავიგონე იყო ძალიან სუსტი ტაშის შემოკვრის მსგავსი. ბოლოს როდის ბრძანდებოდით რაიმე სპექტაკლზე? ან სუხიშვილების დარბაზში თუ მოგისმენიათ რამხელა ტაშია. ჩვენ ყველა ტაშის შემოკვრაზე ხელი გვტკივა და გავდივართ რეაბილიტაციას?

რა ვიცი აბა.. თეატრში, სპექტაკლზე.

ქართველებს უყვართ… თვითმფრინავი რომ ჯდება მაშინაც ტაშს უკრავენ. ტაშის დაკვრა რომ ასეთი მტკივნეული იყოს, არ დავუკრავდით ასე მქუხარე ტაშს,“ – თქვა ექსპერტმა სასამართლო სხდომაზე.

„ჩემთვის წარმოდგენილი საკვლევი მასალის შესწავლის და ანალიზის საფუძველზე შემიძლია დავასკვნა, რომ ამ მასალაში მოცემული არც ვიზუალური და არც კლინიკური მტკიცებულებები არ მიუთითებს, რომ დაზარალებულმა პირმა განიცადა რეალური, ნამდვილი ტკივილი ან მიიღო ტკივილის გამომწვევი დაზიანება.

მხოლოდ სუბიექტური განცდა, რომელსაც არ ახლავს ქსოვილოვანი დაზიანების ობიექტური ნიშნები, არ წარმოადგენს ტკივილის დასაბუთებულ მტკიცებულებას. ტკივილის მტკიცება უნდა ეფუძნებოდეს როგორც სუბიექტურ შეფასებას, ისე ხილულ, შესწავლილ და დადასტურებულ მონაცემებს.

წარმოდგენილი საკვლევი მასალის შესწავლით დგინდება, რომ ასეთი მონაცემები არ იკვეთება, რის გამოც სამედიცინო-ექსპერტული თვალსაზრისით შეუძლებელია იმის მტკიცება, რომ ირაკლი დგებუაძემ განიცადა ტკივილი“, – ასეთი იყო საბოლოოდ ექსპერტის დასკვნა, რომელიც სასამართლოზე დაიკითხა.

ნათია ხარატი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორატია. მისი კვლევის ინტერესის სფეროა ნევროლოგია, ეპილეფსია და საზოგადოებრივი ჯანდაცვა.

ნათია ხარატი ფლობს ნევროლოგის, ადიქტოლოგის და ელექტროფიზიოლოგის  სერტიფიკატებს.

ამავე თემაზე: 

• რა ხდება?

მზია ამაღლობელი გამოცემების – „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ თანადამფუძნებელი და დირექტორია. ის 6 თვე უკანონო პატიმრობაში იმყოფება – სილის გაწვნის გამო მას პროკურატურა პოლიციელზე თავდასხმას ედავება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით კი, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული.

სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელის საქმის არსებითი განხილვა პირველ აგვისტოს დასრულდება.

3 წლის ბავშვის მშობელი ბათუმის რესპუბლიკური საავადმყოფოს ექიმებს დაუდევრობაში ადანაშაულებს.

ჯუმალ თუფჩელი თურქეთის მოქალაქეა და საქართველოში თავშესაფრის მაძიებლის სტატუსით ოჯახთან ერთად ცხოვრობს.

როგორც ჯუმალ თუფჩელი „ბათუმელებს“ უყვება, მისმა არასრულწლოვანმა  შვილმა ერთი წლის წინ კიბეზე ჩასვლისას ფეხი დაიზიანა.

მამის თქმით, შვილი თავდაპირველად ბავშვთა საავადმყოფოში მიიყვანეს, სადაც ბავშვს რენტგენი გადაუღეს და სახლში გაუშვეს, თუმცა იმის გამო, რომ ფეხი ისევ სტკიოდა, მეორე დღეს სასწრაფო გამოიძახეს და სასწრაფომ უკვე ბათუმის რესპუბლიკურ საავადმყოფოში შეიყვანა. კლინიკაში აღმოჩნდა, რომ ბავშვს ბარძაყის არეში მოტეხილობა ჰქონდა.

ჯუმალ თუფჩელი ჰყვება, რომ ბავშვს თავდაპირველად თაბაშირს არა მოტეხილ, არამედ ჯანსაღ ადგილას ადებდნენ.

„როდესაც ეს დავინახე, ვუთხარი, რომ არასწორად იყო დადებული თაბაშირი, რის შემდეგაც სიტყვიერი შეკამათება მოხდა. ამ დროს სხვა ექიმი მოვიდა, როცა მდგომარეობას გადახედა, თქვა, რომ მართალი ვიყავი.

თაბაშირის დადებამდე მოტეხილობის ადგილას მუხლის ზემოთ მარჯვენა და მარცხენა მხრიდან კანი გაჭრეს და მოტეხილობის გამოსასწორებლად და შეხორცების მიზნით ორი პლასტმასის ჩხირი ჩაუდგეს,“ – გვიყვება ჯუმალ თუფჩელი.

მისი თქმით, შემთხვევიდან 9 თვის შემდეგ, განმეორებით მიიყვანეს ბავშვი კლინიკაში, იმისათვის, რომ ჩატარებოდა ოპერაცია და „შეხორცებისათვის საჭირო პლასტმასის ჩხირები ამოეღოთ“.

ჯუმალ თუფჩელი ამბობს, რომ მის შვილს ბათუმის რესპუბლიკურ საავადმყოფოში ოპერაცია 2025 წლის 11 თებერვალს ჩაუტარდა.

„ექიმმა გვითხრა, რომ ბავშვს ჩაუტარდა ოპერაცია, ოპერაციის შედეგად ამოიღეს ის ორი პლასტმასის ჩხირი, რომელიც სწორად შეხორცებას ეხმარებოდა, თუმცა იქვე პატარა პრობლემის არსებობის შესახებაც გვითხრა.

როცა ვკითხეთ რა პრობლემა იყო, ექიმმა თქვა, რომ „მარჯვენა ფეხზე ძალიან პატარა ჭრილობა ჰქონდა ბავშვს, რაც ექთნების დაუდევრობამ გამოიწვია. ჩვენც ვიფიქრეთ ეს ჭრილობა მართლაც პატარა იყო და არ მოგვითხოვია ჩვენება, რადგან შეხვეული ჰქონდა ბავშვს ფეხი. მეორე დღეს გადახვევისას ჩემმა მეუღლემ პირველად ნახა და სასწრაფოდ დამირეკა – ბავშვის მარჯვენა ფეხი, რომელიც სრულიად ჯანმრთელი იყო, დაუწვიათო,“ – იხსენებს ჯუმალ თუფჩელი.

თავისი სიტყვების დასადასტურებლად, ჯუმალ თუფჩელმა „ბათუმელებს“ ფოტოებიც აჩვენა, სადაც ჩანს, რომ ბავშვს მარჯვენა ფეხზე კანი ნამდვილად ამომწვარი აქვს.

როგორც ჯუმალ თუფჩელი იხსენებს, რომ მას შემდეგ, რაც ბავშვის მდგომარეობის შესახებ შეიტყო, წავიდა რესპუბლიკურ საავადმყოფოში და ექიმთან შეხვედრა მოითხოვა. აინტერესებდა, თუ რა დაემართა მის შვილს.

„ერთადერთი განმარტება რაც მოვისმინე, ეს იყო – ექთნების დაუდევრობის გამო მოხდა ასეო. ექიმები მამშვიდებდნენ, პოლიცია არ გამოიძახო, რაც საჭიროა ყველაფერს გავაკეთებთო. მე მაინც წავედი პოლიციაში, საავადმყოფოსგან  მოვითხოვე იმ ხარჯების ანაზღაურება, რაც მქონდა გაწეული, ასევე, იმ პირის პასუხისგებაში მიცემა, ვინც ჩემი შვილი ამ მდგომარეობაში ჩააგდო,“ – ამბობს ჯუმალ თუფჩელი.

მისივე თქმით, მოგვიანებით მას დაუკავშირდა საავადმყოფოს ადვოკატი, რომელმაც ოჯახს ანგარიშის ნომერი მოსთხოვა და ოპერაციისათვის დახარჯული თანხა უკან დაუბრუნა.

„შემდეგ დამირეკა მათმა თარჯიმანმა და მითხრა, რომ პოლიციაში მისვლის და დამატებითი ჩვენების მიცემის უფლება არ მქონდა, ვინაიდან 1460 ლარი ჩამირიცხეს,“ – ამბობს ჯუმალ თუფჩელი.

ჯუმალ თუფჩელმა იჩივლა როგორც პოლიციაში, ისე აჭარის პროკურატურაში, თუმცა საქმე ჯერჯერობით წინ არ წასულა.

„მე საქართველოში უცხო ქვეყნის მოქალაქე ვარ, არც თქვენი ენა ვიცი, არც კანონები, თუმცა ვფიქრობ, რომ მსოფლიოში ბავშვთა უფლებები იდენტურია.

ჩემი შვილის მსგავს დღეში შეიძლება სხვა ბავშვიც აღმოჩნდეს, მათმა მშობლებმა კი ხმა ვერ ამოიღონ შიშის გამო. როცა საავადმყოფოში დამიბარეს, ხმამაღალი ლაპარაკით ცდილობდნენ ჩემს შეშინებას. მე იმ კატეგორიას მივეკუთვნები, რომელსაც გაჩუმებას ურჩევნია შვილის ჯანმრთელობაზე იზრუნოს,“ – ამბობს ჯუმალ თუფჩელი.

3 წლის ბიჭის მამა ამბობს, რომ სთხოვს აჭარის პროკურორს, რესპუბლიკურ საავადმყოფოში მომხდარ ინციდენტზე დაიწყოს გამოძიება, შემოწმდეს, როგორც საავადმყოფოში მომუშავე პერსონალის ცოდნის ხარისხი, ასევე მათი კომპეტენტურობა.

ის ითხოვს დადგინდეს ყველა იმ ექთნის თუ ექიმის ვინაობა, ვისაც მის შვილთან შეხება ჰქონდა და ვის გამოც მისი შვილი დაზიანდა.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა ბათუმის რესპუბლიკურ საავადმყოფოს კომენტარისათვის.

რესპუბლიკური საავადმყოფოს კლინიკური მენეჯერი ნუკრი ბეჟანიძე ამბობს, რომ  მისთვის ცნობილია აღნიშნული შემთხვევა და კლინიკამ ოჯახს საჭიროების შემთხვევაში პლასტიკური ჩარევაც შესთავაზა.

„კლინიკამ მოიკვლია ეს საკითხი, ესაუბრა მამასაც, ექიმები შეხვდნენ, მეც შევხვდი, ავუხსენით.

ეს იყო სამედიცინო მანიპულაციის პროცესში, წვივის ქვემო მესამედის არეში კანის ზერელე დაზიანება. მოულოდნელი, შემთხვევითი დაზიანება. მანიპულაციის პროცესში, სამუშაო ადგილი ყოველთვის შემოფარგლულია სტერილური დოლბანდით. ოპერაციის პროცესში სხვა ნაწილები არ ჩანს. ამ დროს ელექტროდი შეეხო კანს, არ უნდა შეხებოდა. ამან გამოიწვია ეს დაზიანება. კანის ზერელე დაზიანება იყო რეალურად – 2 -3 სანტიმეტრზე. ექიმმა აღიარა, რომ ეს მოხდა. მოულოდნელი იყო ნამდვილად.

ჩვენ შევთავაზეთ მას [ბავშვის მამას] დახმარება ამ დაზიანებული უბნის მოვლა – შეხვევები იქნებოდა საჭირო თუ სხვა.

ამავე დროს, ამ შეხორცების პროცესში თუ ჩამოყალიბდებოდა რაიმე ნაწიბური, რომელიც ვიზუალურად არ იქნებოდა ნორმალური, არ იქნებოდა ლამაზად, იმ  შემთხვევაში ჩვენ შევთავაზეთ ესთეტიკური ჩარევის განხორციელებაც. პლასტიკურ ჩარევაზეა საუბარი,“ – უთხრა ნუკრი ბეჟანიძემ „ბათუმელებს“.

კითხვაზე, რა პასუხისმგებლობას იღებს ბათუმის რესპუბლიკური საავადმყოფო მომხდარ შემთხვევაზე, საავადმყოფოს კლინიკური მენეჯერი პასუხობს.

„ხომ არ დაგვიმალია? იყო შემთხვევა, მოხდა. კონსილიუმი ჩავატარეთ. დავგეგმეთ მოქმედება, რითაც შეგვიძლია და როგორც დაგეხმარებით-თქო. ჩვენ შევთავაზეთ ყველაფერი რაც შეგვეძლო, ვუთხარით, რომ კლინიკა გვერდში დაუდგებოდა. უბრალოდ მერე აღარ გამოჩენილა ეს პიროვნება [ბავშვის მამა]. როგორ შეხორცდა ისიც არ ვიცით, ყოველ შემთხვევაში ჩვენ არ გვინახავს,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ ნუკრი ბეჟანიძემ.

ჯუმალ თუფჩელიმ „ბათუმელებს“ უთხრა, რომ ჯერჯერობით არ მიუმართავს სამედიცინო საქმიანობის რეგულირების სააგენტოსთვის, რომელიც მსგავს შემთხვევებს სწავლობს.

„პატრიარქს არაერთხელ აქვს ძალიან ღიად გაცხადებული პოზიტიური ხედვა დასავლეთის შესახებ,“ – ეს ერთ-ერთი ფაქტორია, რაც თეოლოგ შოთა კინწურაშვილს აფიქრებინებს, რომ საპატრიარქოს პრესცენტრის სახელით გავრცელებული განცხადება პატრიარქთან შეთანხმებული არ იყო და იგი მხოლოდ ერთი ჯგუფის პოზიციას გამოხატავს.

21 ივლისს საპატრიარქოს პრესცენტრმა თავის ფეისბუქგვერდზე და არა საპატრიარქოს ოფიციალურ გვერდზე, ევროკავშირის რეკომენდაციები გააკრიტიკა და „ოცნების“ ანტიდასავლური რიტორიკა გაიმეორა.

კითხვაზე, არის თუ არა ევროკავშირის რეკომენდაციების კრიტიკა კათოლიკოს-პატრიარქის პოზიცია? – საპატრიარქოს საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსმა ანდრია ჯაღმაიძემ „ბათუმელებს“ ასე უპასუხა: „არ იარსებებდა პრესცენტრი, წინააღმდეგობაში რომ იყოს ხელმძღვანელთან. წარმოგიდგენიათ რომელიმე უწყება, სადაც პრესცენტრი, რასაც უნდა, იმას განაცხადებს?“

თეოლოგ შოთა კინწურაშვილის დაკვირვებით „ოცნებამ“, რუსეთის მსგავსად, საპატრიარქო პირდაპირ პარტიაზე დაქვემდებარებული გახადა. თეოლოგის აზრით, მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი საქართველოში ყოველთვის ახერხებდა, მისი პოზიციები მმართველი პარტიის დღის წესრიგზე მიბმული არ ყოფილიყო.

„…ჰქონდა ნიჭი, მისი ტექსტი არ ყოფილიყო სრულიად მოჭრილი იმ პოლიტიკურ დღის წესრიგზე, რაც მმართველ პარტიას ჰქონდა.

2012 წლიდან ჯერ ბიძინა ივანიშვილი პოზიციონირებდა, რომ მისაღებია ეკლესიის კრიტიკა, მათ შორის, პატრიარქის კრიტიკა. მან გარკვეული საკრალურობა მოხსნა ეკლესიას, ან ინსტიტუციას, რაც ერთი შეხედვით ჯანსაღია, მაგრამ შემდგომ გამოჩნდა, რა გათვლაც ჰქონდა მას – ეკლესია, როგორც სუვერენული მოთამაშე პოლიტიკურ, თუ სოციალურ პროცესებში, რომელსაც შეუძლია გავლენა მოახდინოს საზოგადოების განწყობაზე – სრულიად უნდა გათიშულიყო, დამორჩილებულიყო მმართველ პოლიტიკურ ძალას,“ – ამბობს შოთა კინწურაშვილი.

„ბათუმელებმა“ ინტერვიუ თეოლოგ შოთა კინწურაშვილთან ჩაწერა. იგი ეკლესიის ისტორიის მკვლევარია და მიუნხენის ლუდვიგ-მაქსიმილიანეს უნივერსიტეტის დოქტორანტი.

• ბატონო შოთა, საპატრიარქოს საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახური ევროკავშირის რეკომენდაციებს აკრიტიკებს და „ქართული ოცნების“ არალეგიტიმური მთავრობის გზავნილებს იმეორებს. რას აჩვენებს ეს ამბავი თქვენთვის იმის გათვალისწინებით, რომ იგივე განცხადება საპატრიარქოს ოფიციალურ ინტერნეტ ან ფეისბუქგვერდებზე არ გავრცელებულა?

მას შემდეგ, როცა საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი მოხუცდა და ჯანმრთელობის კუთხით აღარ აქვს შესაძლებლობა, ჩართული იყოს ყველანაირად საეკლესიო მართვა-გამგეობაში, საპატრიარქოს ხელმძღვანელობაში, ძალაუფლების ცენტრი გახდა კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრის ინსტიტუტი. აქამდე ჩვენ ბევრჯერ მოგვისმენია კრიტიკა უშუალოდ თანამოსაყდრის მისამართით, მათ შორის, მისი თეოლოგიური შეხედულებების გამო, მაგრამ ფაქტია, რომ ბოლო პერიოდში საპატრიარქოს შიგნით გაჩნდა ძალაუფლების ორი ცენტრი.

მნიშვნელოვანია იმის გააზრება, რომ ეკლესია ცალკეული ეპისკოპოსების და გავლენიანი სასულიერო პირების კერძო კლუბი კი არ არის, არამედ, სამართლებრივი საეკლესიო პერსპექტივით, ეს არის მორწმუნე მართლმადიდებელი ქრისტიანების საზოგადოება.

როცა საპატრიარქო, ან რომელიმე ეპისკოპოსი პოზიციას გამოხატავს, ეს უნდა ასახავდეს ამ საზოგადოების სურვილებს. ევროინტეგრაციის საკითხი არ არის საეკლესიო დოგმატიკის საკითხი, ეს არის პოლიტიკური საკითხი.

მნიშვნელოვანია აღვნიშნოთ, რომ კათოლიკოს-პატრიარქი ილია მეორეს, მიუხედავად მის მიმართ არსებული პოზიტიური თუ ნეგატიური განწყობებისა სხვადასხვა საკითხთან დაკავშირებით, ჰქონდა ნიჭი, მისი ტექსტი არ ყოფილიყო სრულიად მოჭრილი იმ პოლიტიკურ დღის წესრიგზე, რაც მმართველ პარტიას ჰქონდა.

• ამჯერად საპატრიარქოს პრესცენტრის განცხადება ფაქტობრივად იმეორებს „ოცნების“ ანტიდასავლურ გზავნილებს. როგორ მივიდა აქამდე საპატრიარქო? მოგვიყევით ძალაუფლების ორი ცენტრის შესახებ საპატრიარქოში. 

დიახ, საპატრიარქოს პრესცენტრის განცხადება ერთი-ერთში გამეორებაა, „კოპი პეისტია“ იმის, რასაც „ოცნება“ ამბობს. მხოლოდ იქ გვხვდება სახარებისეული დანართი, რომ ამით გაამყარონ ეკლესიის პოზიცია.

აქამდე კათოლიკოს-პატრიარქი მუდმივად ცდილობდა მისი გზავნილში დაპირისპირებულ მხარეებს მისთვის მისაღები გზავნილი წაეკითხათ. ამას ითვალისწინებს კიდეც საეკლესიო დიპლომატიის გამოცდილება, როგორც ჩვენი ეკლესიის, ისე თუნდაც კათოლიკური ეკლესიის.

ეკლესია ყოველთვის ცდილობს, რომ თავისი სახარებისეული გზავნილით იყოს შუამავლის როლში. ასე იყო ტოტალიტარული რეჟიმების ბატონობის დროს და ასეა ახლაც. ლათინურ ამერიკაში დღემდე შემორჩენილია რუსეთთან მყარად დაკავშირებული დიქტატორული რეჟიმები, მაგალითად, ვენესუელას სახით, მაგრამ ვატიკანი, შეიძლება ითქვას, რომ არ წვავს ხიდებს. ეკლესია ხან მკაცრია, ხან – ნაკლებად მკაცრი, მაგრამ ის არის იმედი მორწმუნე საზოგადოებისთვის.

რაც შეეხება საპატრიარქოს საქართველოში – აქ არის ახალი ცენტრი მოსაყდრის, ქორეპისკოპოსი შიოს გარშემო, აქვეა საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახური.

მეორე ცენტრია, ასე ვთქვათ, საპატრიარქოს ძველი სკოლა – უშუალოდ პატრიარქთან დაახლოებული, მათ შორის, პატრიარქის მდივან-რეფერენტი, ქალბატონი შორენა. ამ ორ ცენტრს შორის მოხდა კიდეც გაურკვევლობა, როცა ვიდეო გამოაქვეყნეს და შემდეგ წაშალეს.

ამ ორ ცენტრს შორის არსებობს გარკვეული ინტერესთა კონფლიქტი, მათ შორის, პოლიტიკურ მოცემულობასთან დაკავშირებით.

თუ დავაკვირდებით: 2012 წლიდან ჯერ ბიძინა ივანიშვილი პოზიციონირებდა, რომ მისაღებია ეკლესიის კრიტიკა, მათ შორის, პატრიარქის კრიტიკაო. მან გარკვეული საკრალურობა მოხსნა ეკლესიას, ან ინსტიტუციას, რაც ერთი შეხედვით ჯანსაღია, მაგრამ შემდგომ გამოჩნდა, რა გათვლაც ჰქონდა მას – ეკლესია, როგორც სუვერენული მოთამაშე პოლიტიკურ, თუ სოციალურ პროცესებში, რომელსაც შეუძლია გავლენა მოახდინოს საზოგადოების განწყობაზე – სრულიად უნდა გათიშულიყო, დამორჩილებულიყო მმართველ პოლიტიკურ ძალას.

რუსეთშიც იგივე მოხდა – კრემლმა მიიბა ეკლესია, განსაკუთრებით კი, პატრიარქი კირილის შემდეგ. სხვათა შორის, მანამდე ელცინის და პატრიარქ ალექსის ურთიერთობა განსხვავებული იყო, მათ შორის, საქართველოსთან დაკავშირებით, მაგალითად, საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია აღიარებდა, კირილის დროს კი, ისინი ღიად და სრულად გაუყვნენ პუტინის იმპერიულ ამბიციებს.

დღეს ვხედავთ საქართველოში იმას, რომ უკაკუნებენ თავისუფალ მედიას, სტუდენტებს დაუკაკუნეს, არასამთავრობო ორგანიზაციებს, კვლევით ცენტრებს, ინტელექტუალებს, მხატვრებს თუ ექიმებს – ამ დროს სასულიერო პირები დიდი გავლენით სარგებლობენ. ეკლესია, როგორც დამოუკიდებელი მოთამაშე, შეიძლება ნებისმიერ დროს წინააღმდეგობაში მოვიდეს ხელისუფლებასთან. ამიტომაც, მისი გაუვნებელყოფა წინასწარ სცადეს და ეს გამოსდით კიდეც.

• ეს „სუსის ფაილებით“ გამოუვიდა „ოცნებას“? როგორ მოახერხა ივანიშვილმა საპატრიარქოს, როგორც დამოუკიდებელი მოთამაშის დასუსტება? 

ამ დროს [სუსის ფაილების გავრცელების დროს] ეკლესიას შეეძლო ეთქვა მკაცრად, მორალურ საკითხებს ჩვენ გადავწყვეტთ ეკლესიის შიგნით და ამის უფლება აქვს ეკლესიას, ხოლო რაც სცდება საეკლესიო სამართლის ჩარჩოებს და გადადის სისხლის სამართალში, რაც კრიმინალია, მიხედოს სახელმწიფო უწყებამო.

როგორც ჩანს, არ ეყოთ გაბედულება, ერთიანობა, ან ინტელექტი, უნდა გყავდეს ძლიერი მრჩეველი… სექსუალური სკანდალების მიმართ განსაკუთრებული იყო საზოგადოების რეაქცია, საზოგადოების რეაქცია და მმართველი პარტიის აღვირახსნილობის ჩვენება – გაბედეს და ყველას მიუკაკუნეს, ყველას მოუსმინეს.

ეკლესიას უნდა დაეცვა სუვერენიტეტი, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ეს კრიტიკა.

როგორც არ უნდა აკრიტიკებდნენ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, საბჭოთა კავშირის რღვევის შემდეგ ილია II მუდმივად ცდილობდა ეკლესიის გარკვეული ტიპის სუვერენიტეტის დაცვას. ჩვენ ომგამოვლილი საზოგადოება ვართ განსაკუთრებული ტრავმებით, ეკლესია კი, აღმოჩნდა ინსტიტუცია, რომელიც იღებს ადამიანებს ყოველგვარი წინაღობის გარეშე, უსმენს მას. ეკლესიამ ამ წლების განმავლობაში გარკვეული ფსიქოლოგიური, მორალური მხარდაჭერის ფუნქცია აიღო თავის თავზე.

1917 წელს, როცა ქართველი ავტოკეფალისტები იბრძოდნენ რუსეთისგან საეკლესიო სუვერენიტეტის კვლავ მოპოვების გზაზე, საეკლესიო მართვა-გამგეობის დებულებაში ჩაწერეს, რომ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია არის მორწმუნე საზოგადოების ერთობა, ქალის და კაცის, განურჩევლად სქესისა, სოციალური წოდებისა და ასე შემდეგ, რომელიც შემოდის საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის იურისდიქციის საზღვრებში. აქ ეთნოსიც არ იყო მითითებული, რადგან რუსებს სურდათ, რომ რუსული, ბერძნული და სხვა სამრევლო წაეღოთ და საეკლესიო სეპარატიზმი შეექმნათ ჩვენს ტერიტორიაზე,

მაგრამ ქართველმა ავტოკეფალისტებმა თქვეს: ჩვენი ეკლესია ზენაციონალურია!

დღეს უკვე აღარავინ მალავს, რომ პრობლემებია ეკლესიაში, რომ ეს სოციალური სხეულია და მიწიერი ეკლესიის ყოველდღიურ საქმიანობაში შეიძლება ცდომილება იყოს, მაგრამ ეს ტექსტი [საპატრიარქოს პრესცენტრის განცხადება ევროინტეგრაციის შესახებ] არის სრულ წინააღმდეგობაში იმასთან, რისთვისაც იბრძოლეს ქართველმა ავტოკეფალისტებმა და იბრძვიან ქართველი მართლმადიდებელი, საერო და სასულიერო პირები. ეს არის ჩვენს საეკლესიო ტრადიციებთან დაპირისპირება.

როდესაც ოჯახის დაცვაზე საუბრობს საპატრიარქოს პრესცენტრი – ცხადია, ეკლესიას აქვს უფლება ისაუბროს ქალის და კაცის ერთობაზე და ჰქონდეს სექსუალური, თუ ეკონომიკური იდეოლოგია, მაგრამ ფაქტია, რომ ევროკავშირის ქვეყნებშია სწორედ დაცული ოჯახები სოციალური პაკეტებით, ბავშვის უფლებებით, მარტოხელა დედების უფლებებით და ასე შემდეგ. თუ ეკონომიკური და სოციალური ფუნდამენტი არ ექნება ამ ქალის და კაცის ერთობას, ვერ იარსებებს ძლიერი ოჯახი.

ვხედავთ, რომ მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთი ჯგუფი, ერთი ცენტრი, სულ მცირე მცხეთა-თბილისის ეპარქია, სიმფონიურად თანამშრომლობს დღევანდელ რეჟიმთან, პოლიტიკურ ძალაუფლებასთან. მათი ხედვები სრულად ემთხვევა ერთმანეთს.

• „ოცნება“ კი, თავის მხრივ კრემლის გზავნილებს იმეორებს. შეიძლება ითქვას, რომ რუსეთი საქართველოში გავლენის გაძლიერებას ეკლესიის გზითაც ცდილობს? 

როდესაც ვსაუბრობთ გავლენებზე, არაა ასე, რომ ადგება კირილე და გადმორეკავს საქართველოს საპატრიარქოში, ეს უნდა თქვათო, მაგრამ არსებობს ირიბი ინერცია, რომელსაც აქვს იდეოლოგიური დასაყრდენი. ეს ათწლეულების განმავლობაში იქმნებოდა ჩვენთან ნელ-ნელა, პროპაგანდის სახით.

იგივე რელიგიური ლიტერატურა, რომელიც შემოდიოდა – მე თბილისის სასულიერო სემინარიის სტუდენტი ვიყავი – ძირითადად იყო რუსული შავრაზმული ტექსტები. რუსებს ემიგრაციაში ინტელექტუალი თეოლოგებიც ჰყავდათ დასავლეთ ევროპასა და აშშ-ში, მაგრამ გამიზნულად მატრონა მოსკოველის ლეგენდები შემოდიოდა სტალინის შესახებ, ასევე კირილესთან დაახლოებული სტარეცის ნამუშევრები, ათონელი ბერების, რომლებიც დაპირისპირებული არიან მსოფლიო საპატრიარქოსთან…

მნიშვნელოვანია იმის გააზრება, რომ საეკლესიო სუვერენიტეტის გაძლიერებაც სწორედ ევროკავშირის ფორმატშია შესაძლებელი და არა იმ კონკორდატით, რაც დღეს არსებობს ფურცელზე: რომელ სოციალურ პროგრამებს ახორციელებენ ეკლესია და სახელმწიფო ერთად? რაღაც მიწის ნაკვეთს გადასცემენ, მერე იმას გამოიყენებენ, ან ვერ გამოიყენებენ…

სასულიერო პირების დიდი ნაწილი დაოჯახებულია, მათ ჰყავთ 4, 5, 6, ზოგს 10 შვილი. მათ სურთ, რომ მათმა შვილებმა უკეთეს საზოგადოებაში იცხოვრონ, დაცულ საზოგადოებაში, სადაც გელათის მსგავსი პრობლემაც ნაკლებად შეიქმნებოდა.

თუ ტრადიციებზე ვსაუბრობთ, ასეთი განცხადებები, რაც საპატრიარქოს პრესცენტრს ჰქონდა, მხოლოდ აძლიერეს რუსულ გავლენას საქართველოში და მას რუსულ, იმპერიულ ჯაჭვში აქცევს, როგორც რელიგიური, ისე საერო პერსპექტივიდან გამომდინარე. ეს არის ზუსტად ჩვენი ქართველი ავტოკეფალისტების მონაგრის და ტრადიციების ღალატი: კირიონი, ლეონიდე თუ ამბროსი ამ ბრძოლისთვის აღმოჩნდნენ ბოლშევიკური რეჟიმის მსხვერპლი.

ეს მხოლოდ სასულიერო პირების ბრძოლა არ იყო. სოციალ-დემოკრატებისთვის, მაგალითად, ეკლესია კულტურული ღირებულება იყო, მათ საკრალური ბმა არ ჰქონდათ, მაგრამ ეს იყო მათი იდენტობის მარკერი. ისინი სემინარიებში იზრდებოდნენ, ოქროპირიძის და ქიქოძის, ცნობილი ეპისკოპოსების მოწაფეები იყვნენ, რომლებიც საფუძველს უყრიდნენ მათ შორის ენობრივ გამორკვევას საქართველოში.

• ისევ საპატრიარქოს პრესცენტრის განცხადებაზე მინდა გკითხოთ. გამოდის, რომ შესაძლოა ეს განცხადება ევროკავშირის რეკომენდაციაზე პარიართქთან შეთანხმებული არ იყო? საპატრიარქოს პრესცენტრის ხელმძღვანელმა, ანდრია ჯაღმაიძემ გვიპასუხა ეს: „არ იარსებებდა პრესცენტრი, წინააღმდეგობაში რომ იყოს ხელმძღვანელთან. წარმოგიდგენიათ რომელიმე უწყება, სადაც პრესცენტრი, რასაც უნდა, იმას განაცხადებს?“

ვიცით, რომ ილია II-ის ჯანმრთელობის მდგომარეობა არაა დამაკმაყოფილებელი და არ შეუძლია დამოუკიდებლად ტექსტი დაწეროს, შესაბამისად, ეს მოცემულობა ბევრ კითხვას აჩენს. ყველაზე მნიშვნელოვანია ის, რომ ამ ცენტრს არ აქვს ლეგიტიმაცია ისაუბროს კათოლიკოს-პატრიარქის მაგივრად. პატრიარქის მაგივრად შეუძლია ისაუბროს მხოლოდ მის მდივანს – ამ შემთხვევაში გიორგი ბოტკოველს.

თუ პატრიარქისაა ეს განცხადება, მაშინ ის შესაბამის ბლანკზე უნდა იყოს და ბეჭედი ჰქონდეს.

საპატრიარქო ძალიან მრავალშრიანი ინსტიტუციაა, რომელიც პატრიარქს ეხმარება მართვაში. დარწმუნებული ვარ, ამ ტექსტს საპატრიარქოში წარმოდგენილი ადამიანების ნახევარი არ ეთანხმება, მაგალითად, იგივე მიტროპოლიტი გრიგოლ ბერბიჭაშვილი, რომელიც ღიად დასავლურ პოზიციებს უჭერს მხარს.

მე, როგორც რიგითი მართლმადიდებელი ქრისტიანი, ვერ ვიღებ ამას, როგორც პატრიარქის პოზიციას, მე ამას ვიღებ, როგორც საპატრიარქოს ერთი ჯგუფის პოზიციას. ამას ვამბობ იმიტომაც, რომ კათოლიკოს-პატრიარქს არაერთხელ აქვს ძალიან ღიად გაცხადებული პოზიტიური ხედვა დასავლეთის შესახებ.

• თქვენი აზრით, რატომ არჩია ივანიშვილმა ამ ეტაპზე საპატრიარქოს ჩართვა ანტიდასავლურ კამპანიაში? პროსახელისუფლებო მედია საშუალებები მიუთითებდნენ, რომ ეს არის საპატრიარქოს პოზიცია. 

„ქართულმა ოცნებამ“ ყველა შესაძლო ფრონტზე აამოქმედა პროპაგანდა, ეს იქნება მედია, ჯიბის ინტელექტუალები და ასე შემდეგ. შესაბამისად, გამოიყენა საპატრიარქოს ეს ჯგუფიც. მას შესაძლებლობა რომ ჰქონოდა და შესაბამისი გავლენა, 40-ივე ეპისკოპოსს დააწერინებდა იგივეს და იტყოდა, 40 ეპისკოპოსი ამბობს ამასო.

ჩვენ არ გაგვიგია იგივე საპატრირქოს პრესცენტრის ხმა, როცა საპროტესტო აქციებზე ადამიანებს არბევდნენ, მათ შორის, სასულიერო პირები და მათი შვილებიც იდგნენ ამ აქციებზე. სადმე ვნახეთ საპატრიარქოს პრესცენტრის პოზიცია, რომელიც სახელმწიფოს მხრიდან ძალადობის შეწყვეტისკენ იქნებოდა მიმართული?!

ამიტომაც, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მართლმადიდებელმა ქრისტიანმა კრიტიკულად შეხედოს ამ ყველაფერს და შესაბამისი დასკვნა გააკეთოს.

• თქვენ ხაზი გაუსვით იმას, რომ საპატრიარქოს შიგნითვე ბევრი არ დაეთანხმებოდა ჯაღმაიძის ამ განცხადებასო. რა პერსპექტივა შეიძლება ჰქონდეს განსხვავებულ აზრს საპატრიარქოში დღეს?

ეკლესია არის იერარქიულად სტრუქტურირებადი მექანიზმი. გვინდა თუ არა, ამა თუ იმ ეპისკოპოსს აქვს ძალაუფლება სასულიერო პირზე, მღვდელსა და დიაკონზე. შესაბამისად, აქ ნაკლები სივრცეა თავისუფლად პოზიციონირებისთვის.

პირველ რიგში, მართლმადიდებელი ქრისტიანები გაბედულად უნდა საუბრობდნენ იგივე ევროინტეგრაციის საკითხზე, თქვან, რომ არ ეთანხმებიან ამ პოზიციას, რომელსაც საპატრიარქოს ფორმალური ინსტიტუციის ერთ-ერთი განყოფილება აჟღერებს.

რაც უფრო მეტ ხმას გავიგონებთ, მით უფრო გამდიდრდება და გაძლიერდება საეკლესიო სუვერენიტეტი, რომელიც დღეს ძალიან დასუსტებულია. ეპისკოპოსების ნაწილი ღიად პოზიციონირებს, მაგრამ მათი ხმა უფრო მეტად უნდა ისმოდეს და მედიამაც უნდა მიაქციოს ამას ყურადღება.

მთელი რიგი ჯაჭვია, რის გამოც ჩვენ ვირჩევთ დასავლეთს – ევროკავშირის ბიუროკრატიულ აპარატთან დაკავშირებით შეიძლება ყველას გვქონდეს კრიტიკა და ეს არ არის ტრაგედია, მათ შორის, სასულიერო პირების მხრიდან. ეს კრიტიკა შეიძლება მქონდეს მეც – ათი წელიწადი უკვე გავატარე დასავლეთში.

მაგრამ ტრაგედია არის ღირებულებათა ორ ცენტრს შორის რომელს ვირჩევთ: რუსეთს, რომელმაც საეკლესიო სუვერენიტეტიც წაგვართვა? მაშინ საეკლესიო სუვერენიტეტზეც ვამბობთ უარს.

ჩვენს ხმას უნდა მოუსმინონ სასულიერო პირებმა და მიტროპოლიტებმა – ეკლესია არ არის მხოლოდ ეპისკოპოსი და მათ არც იმის უფლება აქვთ, სამრელოსთან შეთანხმების გარეშე წერონ ასეთი ტექსტები. ეს არის დარღვევა იმ ტრადიციის, რომლითაც ააშენეს და საფუძველი ჩაუყარეს საქართველოს დამოუკიდებელ ავტოკეფალურ ეკლესიას ქართველმა ავტოკეფალისტებმა, რომელიც მოწამეები არიან და მაგალითის მომცემი ჩვენთვის.

„ჩვენს შვილთაშვილებს არ შერცხვებათ არქივში ჩახედვის, განსხვავებით მათგან, ვინც დანებდა სახლში დარჩა და განზე დგომა არჩია. არ შერცხვებათ, რადგან მათი წინაპარი ხმა იღებდა, მოქმედებდა, წინააღმდეგობას უწევდა და ებრძოდა მტერს, ტირანს. დავითი იყო და არა გოლიათი“ – წერს სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე წერილში, რომელიც მან ზუგდიდელ აქტივისტებს გამოუგზავნა 38-ე საკნიდან. „ბათუმელები“ წერილს უცვლელად გთავაზობთ.

რეზო კიკნაძის წერილი:

„ბრძოლის მთავარი მონაპოვარი ის კი არ არის, თუ რა შედეგით დასრულდება იგი, არამედ ხალხია, ვისაც ამ ბრძოლაში იძენ, ვისაც ენდობი, ვისთანაც ერთიანდები და ვისთან ერთადაც მზად ხარ, მთები გადადგა.

ასეთები ხართ თქვენ ჩემთვის.

რატომ ვიქნებით და ვართ ჩვენ აუცილებლად გამარჯვებულები იცით? იმიტომ, რომ ჩვენ სიმართლის მხარეს ვდგავართ.

პირველ რიგში საკუთარ თავთან უნდა იყო მართალი და რაც არ უნდა მოხდეს, ისტორია მაინც სწორად შეაფასებს და არაფერს დაივიწყებს.

ყველაზე დიდი მსაჯული სწორედ ისტორიაა, რომელიც თავის ადგილს მიუჩენს ცრუსაც და მართალსაც. ჩვენს შვილთაშვილებს არ შერცხვებათ არქივში ჩახედვის, განსხვავებით მათგან, ვინც დანებდა სახლში დარჩა და განზე დგომა არჩია. არ შერცხვებათ, რადგან მათი წინაპარი ხმა იღებდა, მოქმედებდა, წინააღმდეგობა უწევდა და ებრძოდა მტერს, ტირანს. დავითი იყო და არა გოლიათი.

ზოგიერთი გმირად გვთვლის და საერთოდ არ მინდა ამაზე კამათი მოგივიდეთ ვინმესთან, მე პირადად გმირად არ ვთვლი საკუთარ თავს. ვარ ჩვეულებრივი ადამიანი თავისი დადებითი და უარყოფითი თვისებებით და გავაკეთე ის, რაც მევალებოდა. რაც ყველა ქართველის ვალი იყო.

ჩემთვის გმირები თქვენ ხართ, ვინც პირველი დღიდან დღემდე დგახართ ბრძოლის ველზე, არ ნებდებით, კვლავ აგრძელებთ ბრძოლას, მიუხედავად უამრავი დაბრკოლებისა და იმედს მაძლევთ, რომ ქვეყანა გადარჩება.

ბოლოს სასამართლოდან იმის გამო გამაძევეს, რომ ამბროსი ხელაია ვახსენე, შენს პროცესთან კავშირში არ არისო… ამბროსი იყო კათალიკოსი, რომელმაც მთელი ცხოვრება  ქართული ეკლესიის გარუსების წინააღმდეგ ბრძოლაში გაატარა და როდესაც კომუნისტებმა დაიჭირეს, ბრალდებაში იცით რა ეწერა? ზუსტად შემდეგი სიტყვები: „პროვოკაცია“, „კონტრრევოლუცია,“, მთავრობის გაბიაბრუება“ და „უცხო სახელმწიფოსთან ურთიერთობის დაჭერა“. ხომ არაფერს გაგონებთ?

სასამართლოზეც იმის გამო ვახსენე, რომ მეჩვენებინა, 100 წლის მერეც არაფერი შეცვლილა.

და კვლავ მსგავსი აბსურდული ბრალდებებით გვასამართლებენ რუსები საქართველოში.

ახლა უბრალოდ ტერმინები შეცვალეს და „უცხო სახელმწიფოს“ ნაცვლად „დიფ სთეითს“ ახსენებენ.

„ქართული ოცნების“ ამომრჩეველს ალბათ თოვლის ბაბუისაც სჯერა, მაგრამ არა უშავს. 1944 წელს ფაშისტებიც ფიქრობდნენ, რომ სულ ისინი იქნებოდნენ მწვერვალზე და არაფერი დაემუქრებოდა მათ ძალაუფლებას. უდანაშაულო ებრაელებს, როგორ ბუზებივით ხოცავდნენ, ხვრეტდნენ და წვავდნენ, საყოველთაოდ ცნობილია. მაგრამ ერთი წლის შემდეგ, აქეთ ასამართლებდნენ და ხვრეტდნენ იმავე ფაშისტ გერმანელებს. ძალაუფლება წარმავალია, ჩადენილი დანაშაული კი რჩება სამუდამოდ.

შეიძლება ვიღაც ფიქრობს, ერთ მათეს მიუსაჯეს და რა უჭირსო, ასე მიუსჯიან ერთ ლუკას, ერთ ონისეს, ერთ თორნიკეს და ბოლოს კი მოვიხედავთ და ქვეყანა გვექნება უკვე დაკარგული.

ამიტომ უნდა ვიბრძოლოთ თითოეული ადამიანისთვის, ერთი ადამიანიდან იწყება აღზევება, ისევე როგორც დაღმასვლა. ასე რომ არ ეფიქრა ოსკარ შინდლერს, ამდენ ებრაელს კი ვერ გადაარჩენდა და ისტორიაშიც ვერ შევიდოდა.

სწორედ მისი პრინციპი იყო ის, რაც ყველამ უნდა გავითავისოთ – „ვინც გადაარჩენს ერთ ადამიანს, გადაარჩენს მთელ ქვეყანას“.

თითოეული ადამიანის სიცოცხლე მნიშვნელოვანია ისევე, როგორც თითოეულის თავისუფლება.

ზოგჯერ შემომიტევს ხოლმე ნიჰილიზმი და დაწუწუნება მინდება, მაგრამ მაშინვე მერაბ კოსტავა მახსენდება, თუ რა გამოიარა, რამდენ რამეს გაუძლო და დაწუწუნების და ჩივილის უფლებას არ ვაძლევ თავს. სწორედ მერაბის და ანწუხელიძისნაირი პატრიოტები გაძლევენ მოტივაციას და ძალას.

არ შეიძლება, რომ იმ ქვეყანაში, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ, რუსებმა გაიმარჯვონ და ვერც გაიმარჯვებენ. ის ალქაჯი კი ამბობს, – „უაზროდ განწირული სიცოცხლეო“. უაზრო მისი ცხოვრებაა. სიცოცხლის შემდეგაც მხოლოდ წყევლით თუ გაიხსენებენ. არც სადღეგრძელოს იტყვის ვინმე მასზე და ყვავილებსაც არავინ მიიტანს მის საფლავზე.

აი, კოსტავა და ანწუხელიძე კი ყოველთვის უკვდავები იქნებიან. კედელზე მაქვს მერაბის შემდეგი სიტყვები გაკრული, რომელსაც ყოველდღე ვუყურებ: „ჩვენ გავიმარჯვებთ! მართალია, ეს ნაბიჯი არის საფრთხით აღსავსე, მაგრამ ჩვენ გავიმარჯვებთ!“

არჩევანი ყველას აქვს, მონებსაც კი. შეიძლება მონობასა და სიკვდილს შორის, მაგრამ ხომ აქვთ? ჩემს გვერდით კი ხართ ადამიანები, ვისაც მონობას სიკვდილი გირჩევნიათ. ამიტომ ვერ დაგვამარცხებენ. მონობას კი არასდროს ერქმევა მშვიდობა.

უსამართლობის და სიბნელის წინააღმდეგ იბრძოლეთ ყველგან, სადაც ხელი მიგიწვდებათ – სამსახურში, ტრანსპორტში, მაღაზიაში. მე სამოქმედო არეალი შემიმცირეს, მაგრამ როგორც და სადაც შემიძლია ვცდილობ ამოვიღო ხმა იმაზე, რაც არასწორია. თუნდაც ამისთვის ბევრს შევძულდე.

აი, მაგალითად, აქაური ქოცის კაბინეტში მთელი საათი გაუჩერებლად ვამცირებდი, დავცინოდი და გაუნათლებელ უვიცებად ვნათლავდი ყველას, ვისაც 16-წლიანი ერთპარტიულობა და დიქტატურა ნორმალურად მიაჩნდა და ოლიგარქი ბიძინა უყვარდა.

ექიმმა იმით დამსაჯა, რომ წამალი არ მომცა. მაგრამ სახეზე რომ შევხედე, დასჯილს ის უფრო ჰგავდა.

საკანში ხელჩართული ჩხუბი მომივიდა ქოცურ არხებზე ინტენსიურად გადართვის და რუსული სიმღერების მოსმენის გამო. რა თქმა უნდა, ორივე ამორალური რაღაც მე ავკრძალე.

დამსაჯეს იმით, რომ მარტოდ დამტოვეს აქაურმა ოფიცრებმა და ორი კვირაა თანამესაკნე აღარ მყავს. რთულია აქ მარტო, მაგრამ გადავიტან. პირიქით, უფრო მაძლიერებენ ყოველი შეზღუდვით. კარცერში ჩამიყვანეს იმისთვის, რომ პასუხს ვთხოვდი საკნიდან უსამართლოდ გატანილ ნივთებზე. მაშინვე ვუთხარი, კარცერში კი არა, კუბოშიც რომ ჩამსვათ, მაინც ვერ იქნებით ჩემზე თავისუფლები მეთქი.

საკუთარი თავი დიდად არ მაღელვებს, ახლა რა დროს პერსონალური ფიქრებია, გთხოვთ, ქვეყანას უშველეთ და გამოიხსენით რუსული რეჟიმის მსახურთა მარწუხებისგან.

მჯერა, რომ ერთად დგომით და ერთიანი შეტევით, ეს შეგვიძლია.

არანაირი კომპრომისი მოღალატეებთან. ჩახერგეთ გზები უკან დასახევი, არ დაემსგავსოთ ლერწამს, რომელიც სუსტია და იქეთ გადაიხრება, საითკენაც ქარი ქრის. იყავით მტკიცენი და ურყევნი.

მიყვარხართ ყველა, ვისაც საქართველოს ბედი გადარდებთ. მადლობა რომ სწორ მხარეს დგახართ. ბოლოს კი ამბროსი ხელაიას სიტყვებით დავასრულებ, რითაც თავისი სასამართლო სიტყვა დაასრულა:

„როგორც ჩვენს წინაპრებს ტკბილად მიაჩნდათ სამშობლოსა და სარწმუნოებისთვის ტანჯვის მიღება, აგრეთვე, ჩვენთვისაც ტკბილი იქნება ის სასჯელი, რომელსაც მომისჯიან ერის თავისუფლების დაცვის მიზნით ხმის ამოღებისთვის.

ჩემგან ეროვნული ინტერესებისა და თავისუფლების დასაცავად ამოღებული ხმა და ის მსჯავრი, რომელსაც მომისჯის სამსჯავრო, მონახავს თავის ადგილს ყოველი ქართველის გულში. იმ ქართველის, რომელსაც ჯერ კიდევ არ დაუკარგავს სარწმუნოების და სამშობლოს სიყვარული.

ამითაც ბედნიერად ჩავთვლი თავს.

სიმართლისთვის ბოლომდე!

საკანი 38-ე. 17.07.2025

„ქართული ოცნება“ თავდაცვის სამინისტროშიც იწყებს წმენდას. დღეს, 22 ივლისს, ცნობილი გახდა, რომ ე.წ. რეორგანიზაციის საფუძველზე თანამდებობიდან გაათავისუფლეს პოლკოვნიკი ლევან კურცხალია, რომელიც 31 წელია სამხედრო სამსახურშია და ნატოსა და ევროინტეგრაციის მიმართულებით მუშაობს.

ლევან კურცხალია თანამდებობიდან დათხოვნას მის პროევროპულ განწყობებს უკავშირებს. ლევან კურცხალიას თქმით, „ოცნების“ ხელისუფლებისთვის ცნობილია მისი ოჯახის წევრების კრიტიკული განწყობებიც. მისი შვილი, სესილი კურცხალია სასაზღვრო პოლიციიდან პროტესტის ნიშნად წამოვიდა, როდესაც ირაკლი კობახიძემ ევროინტეგრაციის შეჩერებაზე განაცხადა.

„ბათუმელები“ ლევან კურცხალიას დაუკავშირდა და ჰკითხა, რამდენად აქვს მოლოდინი, რომ შესაძლოა სხვა პროევროპული განწყობის მქონე სამხედრო პირებიც გაათავისუფლონ თავდაცვიდან.

• ბატონო ლევან, თქვენ ხართ პირველი სამხედრო, ვინც გაათავისუფლეს თავდაცვის სამინისტროდან, თუ კიდევ უნდა ველოდოთ სხვებსაც?

სამხედრო წოდების მხოლოდ მე გამიშვეს. პირველი წმენდის ტალღა შეეხო სამოქალაქო ბლოკის წარმომადგენლებს და სხვადასხვა თანამდებობის პირს.

სამხედროები ამ წმენდაში მაშინ არ მოყოლილან. მე ვარ პირველი სამხედრო, რომელსაც შემეხო ე.წ. რეორგანიზაცია.

31 წელია სამხედრო სამსახურში ვარ, მოქმედ თავდაცვის მინისტრს მადლობაც აქვს ჩემთვის გამოცხადებული, სხვადასხვა დროს ვმუშაობდი აშშ-შიც ანალიტიკურ მიმართულებაზე, ნატოს მიმართულების სამმართველოს უფროსი ვიყავი შტაბში.

თავდაცვის სამინისტროშიც საერთაშორისო მიმართულების დეპარტამენტის ხელმძღვანელი ვიყავი, ვარ პოლკოვნიკის წოდებით და რაც მოხდა, ვფიქრობ, არის სამწუხარო ფაქტი.

ბრძანებაში წერია, რომ „გათავისუფლდეს რეორგანიზაციის გამო თანამდებობიდან“. არ ვიცი ეს რა რეორგანიზაციაა. თავდაცვის სამინისტროში რაღაცები შეცვალეს, თუმცა რეორგანიზაციის სახე რამდენად აქვს, ვერ გეტყვით, რადგან არსებითი ცვლილება არ მომხდარა. ამ რეორგანიზაციის შემდეგ მე ვრჩებოდი სამხედრო პირად თავდაცვის ძალებში, თუმცა იქაც არ შემომთავაზეს ჩემი კვალიფიკაციის შესაბამისი თანამდებობა და გუშინ საერთოდ გამათავისუფლეს თანამდებობიდან.

• როგორც თქვენი საჯარო პოსტებიდანაც ჩანს, თქვენ გაქვთ პროევროპული განწყობები, წერთ, რომ საქართველოს მომავალი ევროპაშია. ფიქრობთ, რომ ეს გათავისუფლებაც ამას უკავშირდება, ეს არ მოსწონთ „ოცნებაში“?

არა მხოლოდ ეს.

უბრალოდ, სამწუხაროა ეს და სხვაც რომ ყოფილიყო ჩემს ადგილზე, ამხელა გამოცდილების და მაღალი კვალიფიკაციის, ყველა შემთხვევაში სამწუხარო ფაქტი იქნებოდა.

არ ვიცი სხვა სამხედროებსაც გაუშვებენ თუ არა, მაგრამ ჩემი გაშვება რა კრიტერიუმით მოხდა ესეც გაუგებარია. ალბათ იყო პოლიტიკური კონტექსტიც ჩემს გათავისუფლებაში, რადგან ცნობილია, როგორც ჩემი, ისე ჩემი ოჯახის განწყობა მიმდინარე პოლიტიკურ მოვლენებზე, იმაზე, რაც საქართველოში ხდება. ეს მშვენივრად იციან.

• თქვენი შვილის ფეისბუქს გადავხედე და როგორც ჩანს, ის აქტიურად მონაწილეობს იმ საპროტესტო აქციებში, რომელიც ქვეყანაში მე-9 თვეა იმართება. თქვენც ხომ არ დადიოდით საპროტესტო აქციებზე?

პროტესტებზე არ დავდიოდი, რადგან ზოგადად, სამხედრო მოსამსახურეებს პოლიტიკური ხასიათის აქტივობებში მონაწილეობა ეკრძალებათ, მაგრამ მე ქვეყანას მივეცი ფიცი და არა რომელიმე პოლიტიკურ პარტიას და ესეც არ გაითვალისწინეს, რომ სამხედრო მოსამსახურე პირველ რიგში არის ქვეყნის ინტერესების დამცველი.

• ზოგადად, როცა სამხედროები ხედავენ, რომ „ოცნების“ ხელისუფლების პოლიტიკა ეწინააღმდეგება ქვეყნის ინტერესებს, აზიანებს და საფრთხეს უქმნის ჩვენს ევროპულ მომავალს, ამაზე რას ფიქრობენ სამხედროები, ფიცის კონტექსტი ამაზე არ ვრცელდება?

ეს არის ინდივიდუალური შეფასების საგანი. მე ის ვიცი, რომ სამხედროების უმეტესობა, 99%-ი არის იმ ადამიანების, რომლებმაც ფიცი მისცეს თავის ქვეყანას და ემსახურებიან. ფიქრობენ, რომ ის, რასაც აკეთებენ, აკეთებენ ქვეყნისთვის.

• მაგალითად, როცა „ქართული ოცნების“ მხრიდან ისმის განცხადებები -„ჩვენ ვერ მოვიგებთ ომს“, რომ „ლაჩრულად წავაგეთ ომი“ და ასე შემდეგ, ამ შემთხვევაშიც დუმილის ვალდებულება აქვთ მათ?

რა თქმა უნდა. ეს არის რაღაცნაირი პოლიტიკური ინსინუაციები, ზოგი შიდა მოხმარებისთვის, ზოგი – გარე მოხმარებისთვის, ამიტომ ყველა კეთილსინდისიერი სამხედრო აკეთებს თავის საქმეს – წაიყვანოს საქართველოს თავდაცვის ძალები ნატოსკენ, დასავლეთისკენ და გააძლიეროს თავდაცვის შესაძლებლობები. ეს არის ჩვენი პირველი რიგის ამოცანა.

• და რომ არ მიჰყავს „ოცნებას“ დღეს აქეთკენ?

პოლიტიკოსები ურთიერთგამომრიცხავ რაღაცებს ლაპარაკობენ დღეს. პრემიერი ერთს ლაპარაკობს და უმრავლესობის ლიდერი – მეორეს. სად ვდიოთ ახლა ამას სამხედროებმა, ვიღაცების განცხადებებს.

• მაგრამ ეს პოლიტიკოსები წყვეტენ იმას, რომ მაგალითად, ნატოს და ევროკავშირთან ინტეგრაციის უწყებები გააუქმეს საგარეოში, თავდაცვაშიც და ისინი კარნახობენ თავდაცვის პოლიტიკასაც.

რა თქმა უნდა, ეს ცუდია. მაგრამ ეს არის ინდივიდუალური შეფასების საგანი. მე არ ვიცი სხვა სამხედრო პირები როგორ შეფასებას აძლევენ მიმდინარე მოვლენებს, მაგრამ მე მივეცი შეფასება, როცა გამოვიდა ირაკლი კობახიძე და განაცხადა ის, რაც განაცხადა. რა თქმა უნდა, არ მომეწონა და სიტყვიერადაც გამოვხატე ეს პროტესტი. მათ შორის ჩემმა ოჯახმაც.

მიტინგების დარბევები როცა იყო, ჩემმა შვილმა დაწერა პატაკი და წამოვიდა პროტესტის ნიშნად შინაგან საქმეთა სამინისტროდან.

• თქვენი შვილი კრიტიკულია შეფასებებში. ის წერს, რომ ქართველი სამხედროების მიმართ „ოცნების“ ხელისუფლების დამოკიდებულება, წააგავს სამშობლოს ღალატს. რა არის ის, რაც აზიანებს ვთქვათ, თქვენი შეფასებით, საქართველოს თავდაცვისუნარიანობას და როგორია ის პოლიტიკა, რასაც „ოცნება“ ბოლო წლებში ატარებს დასავლეთის მიმართულებით?

უსაფრთხოების და თავდაცვის მიმართულებით რასაც ვხედავ და სადაც ვმუშაობდი ბოლოს, მკვეთრად შეცვლილია მდგომარეობა. ჩვენ ვხედავთ როგორია ჩვენი მოკავშირეების დამოკიდებულება ჩვენს მიმართ და რას ვთავაზობთ ჩვენ. ისმის მხოლოდ კრიტიკა მეგობრების და რაღაცნაირად, ირიბად ხოტბის შესხმა ჩვენი მოწინააღმდეგეების.

ეს რომ გადავთარგმნოთ, საბოლოო ჯამში ჩვენს ქვეყანას და ჩვენი თავდაცვის სტრუქტურას მიიყვანს გამოუვალ სიტუაციაში, ყველა კარი ჩვენთვის დაკეტილი იქნება და კრიზისის შემთხვევაში, როგორი კრიზისიც არ უნდა იყოს ეს, უსაფრთხოების თუ ბუნებრივი კატაკლიზმების, ჩვენ ვიქნებით მარტო.

• ეს არ ნიშნავს დამარცხებასთან შემგუებლობას, ოკუპანტისთვის თავის დახრას და წინააღმდეგობის შესუსტებას? ამისთვის ამზადებს „ოცნება“ ჯარს, ქვეყანას?

მე დღეს რასაც ვუყურებ, აქეთკენ მიდის ყველაფერი. მაგრამ ჩვენ, სამხედროები ვინც ვართ და რა საქმესაც ვაკეთებდით, ვფიქრობდით, რომ ჩვენი საქმე ემსახურებოდა მეტ ინტეგრაციას ევროსტრუქტურებში, მაგრამ პოლიტიკური მდგენელი, ასე რომ ვთქვათ, არის გაუარესებული და საბოლოო ჯამში ჩიხში მიიყვანს ჩვენს ქვეყანას.

• სამხედროები ამას გრძნობენ, რომ ჩიხში შეჰყავთ ქვეყანა?

რა თქმა უნდა, ფონი არის საშინელი. ყველა ხედავს, რომ გუშინ რომ ფრანგებთან, ინგლისელებთან ან სხვა ქვეყნების წარმომადგენლებთან ინტენსიური შეხვედრები იყო, წვრთნები იყო, გაცვლა-გამოცვლა იყო, ეს ყველაფერი ან შემცირებულია, ან განულებული.

ჩამოდიოდნენ აშშ-ს, ბრიტანეთის, საფრანგეთის, გერმანიის თავდაცვის მინისტრები და ბოლოს ვინმემ მოისმინა, რომ რომელიმე დასავლური ქვეყნის თავდაცვის მინისტრი იყო ჩამოსული?!

ეს კავშირები დიდწილად არის შეჩერებული.

ერთი რამშტაინის უკრაინის მიმართულებაზე მიდის ხოლმე თავდაცვის მინისტრი, მაგის ამარად ვართ უკვე, რომ იქაც შეიძლება ვიღაცას ხელი ჩამოვართვათ თორემ დანარჩენი ყველაფერი შემცირებულია.

• თქვენ კი ამბობთ, რომ ეს არ არის სამხედროების შეფასების საგანი, მაგრამ მაინც მინდა გკითხოთ. დავუშვათ შეიყვანა „ოცნებამ“ ეს ქვეყანა ჩიხში. სამხედროებიც მიჰყვებიან ამ ჩიხში „ოცნების“ მთავრობას? ანუ აძლევენ უფლებას სამშობლო რომელსაც შეჰფიცეს ერთგულება, დატოვონ ამ ჩიხში?

ჩვენ ვაკეთებთ იმას, რომ მეტი ინტეგრაცია იყოს ჩვენს დასავლელ კოლეგებთან, მაგრამ თუ ჩვენმა პარტნიორებმა დაინახეს, რომ მათ არავინ უწყობს ხელს, რომ უფრო მეტი აქტივობა გააკეთონ, ისინიც ჩაიქნევენ ხელს და ამბობენ კიდევაც, რომ პოლიტიკური სიტუაციიდან გამომდინარე, ჩვენ ამაზე მეტს ვერ გავაკეთებთ ამ ეტაპზე. რაღაც პროგრამები გაუქმდა, ბევრი ფინანსები იყო გამოყოფილი სხვადასხვა ორგანიზაციების მიერ და 2024-2025 წლებში ესეც გაუქმდა.

• ვთქვათ, ხდება სამშობლოს ღალატი, ვგულისხმობ იმას, რომ შესაძლოა რუსებთან დაიწყოს ურთიერთობების აღდგენა „ოცნებამ“, დასავლეთის ჩამოშორება, ქვეყნის ბრძოლისუნარიანობის დასუსტება… ასეთ შემთხვევაში როგორ იქცევა თავდაცვის სამინისტრო, როგორი უნდა იყოს ამაზე სამხედროების რეაქცია?

თავდაცვის სამინისტროშიც ჩვეულებრივი ადამიანები არიან და ისინიც შეიძლება გახდნენ პროპაგანდის მსხვერპლი.

მაგრამ, რასაც ხალხი გადაწყვეტს, იმას დაიცავს ჯარიც. მოსახლეობის ნებაა ყველაფერი, ხომ?! რასაც გადაწყვეტს მოსახლეობა ისე იქნება, საბოლოო ჯამში. ვერავინ შეეწინააღმდეგება მოსახლეობის ნებას.

მაგრამ კურსის ასე ღია ცვლილება მოუმზადებლად არ ხდება. ამას უნდა შემზადება, კარგი მუშაობა, პროპაგანდა რამდენიმე წელი და მერე ჩაატარებენ ალბათ პლებისციტს, გვინდა თუ არა ნატოში, ევროკავშირში და არავინ ვიცით ამ პროპაგანდისტული მუშაობის შემდეგ რა შედეგი დადგება.

ეს არის საფრთხე, რა დეზინფორმაციებიც მოდის, რომ „ევროკავშირი არის საბჭოთა კავშირი“ თურმე და ასე შემდეგ, რაც არ არის ნორმალური, ხომ?!

• ხომ არ ხდება ისე, რომ უკვე აჩვევენ სამხედროებსაც ლოიალურ განწყობებს რუსეთის მიმართ?

მაღალი თანამდებობის პირებს, საშუალო რგოლის მენეჯერებს ყველას ვიცნობ თავდაცვაში და ვიცი მათი დამოკიდებულება. ამიტომ არა მგონია რომელიმე მათგანს ჰქონდეს შემწყნარებლური დამოკიდებულება იმის მიმართ, რაც თქვენ ახსენეთ.

ეს არის გამორიცხული.

მაგრამ თუ შემგუებლობის პროპაგანდა წავიდა, ბოლოს ვინ რა განწყობაზე იქნება, ამაზე პასუხი არ მაქვს. რადგან შესაძლოა ეს პროპაგანდა ხვალ-ზეგ უფრო გაღრმავდეს და ვიღაცებმა მართლა დაიჯერონ, რომ თურმე ჩვენი გმირები, რომლებიც ჯერ 91-ში, შემდეგ კი 2008 წელს ომში დაიღუპნენ და რუსების მიერ იქნენ მოკლული, არ არიან თურმე გმირები.

ყოველ შემთხვევაში დღეს ამაზე ყველას აქვს კრიტიკული განწყობა.

• თქვენ როგორი მოლოდინი გაქვთ როგორც სამხედრო პირს და რას აპირებთ მომავალში?

მე სამართლებრივი პროცესი დავიწყე და ვფიქრობ, სწორი გადაწყვეტილება მივიღე.

მინდა დავამტკიცო, რომ ჩემი გათავისუფლება იყო უკანონო, რადგან არც რეორგანიზაცია იყო შესაბამისად გაკეთებული და არც ჩემი დათხოვნა მომხდარა სწორად. ამით მინდა დავიცვა სხვა სამხედროებიც, ხვალ და ზეგ ისინიც რომ არ აღმოჩნდნენ ჩემსავით დასჯილები კრიტიკული აზრის თუ სიტყვის თავისუფლების გამო. ისევე, როგორც მე დამსაჯა დღევანდელმა რეჟიმმა, თუ რაც არის.

საქართველოს ეროვნულმა ბანკმა [სებ] უცხოურ ვალუტაში სესხის აღების პირობები კიდევ უფრო გაამკაცრა მათთვის, ვისაც შემოსავალი ლარში აქვთ.

2025 წლის 1-ლი აგვისტოდან, სესხის გამცემი ორგანიზაციების მიერ 750 000 ლარამდე სესხი/საბანკო კრედიტი უნდა გაიცეს მხოლოდ ლარით.

შესაბამის ბრძანებას სებ-ის პრეზიდენტმა ნათელა თურნავამ ხელი 2025 წლის 21 ივლისს მოაწერა. ამავე წლის იანვრიდან დღემდე შესაბამისი ქვედა ზღვარი 500 000 ლარი იყო [გასულ, 2024 წელს კი, ეს ზღვარი სებ-მა 300 000-დან 400 000 ლარამდე გაზარდა].

სების პრეზიდენტის ახალ ბრძანებაში აღნიშნულია, რომ „ლარით გაცემულ სესხად/საბანკო კრედიტად არ მიიჩნევა ნებისმიერი ფორმით უცხოურ ვალუტაზე მიბმული ან ინდექსირებული სესხი/საბანკო კრედიტი“.

ამავე ბრძანების მიხედვით, 750 000 ლარიანი ზღვარი გარკვეულ შემთხვევებში არ მოქმედებს. მაგალითად:

„თუ სესხის/საბანკო კრედიტის გაცემის შედეგად თითოეული მსესხებლის ჯამური ვალდებულებები ამავე გამსესხებლის მიმართ 750 000 ლარს აღემატება. ჯამური ვალდებულებების დათვლისას არ უნდა იქნეს გათვალისწინებული ფულადი სახსრებით უზრუნველყოფილი ან/და თავდებობით ნაკისრი ვალდებულებები;

თუ სესხი/საბანკო კრედიტი გაიცემა საქართველოს მოქალაქეობის არმქონე პირზე ან/და საქართველოში არარეგისტრირებულ იურიდიულ პირზე;

თუ სესხი/საბანკო კრედიტი სრულად არის უზრუნველყოფილი ფულადი სახსრებით იმავე ვალუტაში და სხვა“.

ამავე თემაზე:

რა უნდა გავითვალისწინოთ საბანკო სესხის აღებისას

სახელმწიფომ 2017 წელს „გალარების პროგრამა“ დაიწყო. მაშინ 100 ათას ლარამდე სესხების პორტფელში მოქალაქეების უმეტესობას, ძირითადად, 10 ან 20 ათასი დოლარის სესხი ჰქონდა. იმ მიზნით, რომ აღარ გაგრძელებულიყო სესხის აღება დოლარში, სახელმწიფომ ხელოვნურად მოახდინა ერთგვარი პრევენცია ლარიზაციის პროგრამით, რომ ყველა სესხი 100 ათას ლარამდე, ბანკებიდან გასულიყო არა უცხოურ ვალუტაში, არამედ ლარში.

ვრცლად „ბათუმელების“ არქივიდან:

ვინ იხეირა გალარების პროგრამით

See more

ბათუმში დააკავეს პირი, რომელიც შვილის გაუპატიურებაშია ბრალდებული. ინფორმაციას შსს-ს ავრცელებს.

შსს-ს ინფორმაციით, „ბრალდებული მამაკაცი, როგორც თურქეთში, ასევე, საქართველოში ყოფნისას საკუთარ შვილზე სიცოცხლის მოსპობისა და ჯანმრთელობის დაზიანების მუქარით, სექსუალურად სისტემატურად ძალადობდა.

სამართალდამცველებმა ჩატარებული ოპერატიული ღონისძიებებისა და საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, 45 წლის კაცი ბრალდებულის სახით ბათუმში დააკავეს.

გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა 137-ე და 11 პრიმა 151-ე მუხლებით მიმდინარეობს“.

უწყების ცნობით, დაკავებული თურქეთის მოქალაქეა.

დანაშაული 13 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.