Batumelebi

შუახევის მუნიციპალიტეტში, ჩირუხის მთაზე მოწყობილი ზიპლაინის გახსნას სამთავრობო შპს „აჭარის პროექტების მართვის კომპანია“ 2025 წელს გეგმავს. მიმდინარე წლის განმავლობაში ობიექტის მართვა-ოპერირებაში კი, იტალიურ კომპანია Adrenaline X-Treme-ს ექსკლუზიური უფლებამოსილების ფარგლებში, უტენდეროდ, 45 ათას ევროს გადაუხდიან.

ჩირუხის მთაზე ზიპლაინის მოწყობაში ბიუჯეტიდან 9,21 მილიონი ლარი დაიხარჯა. ობიექტი ტენდერში გამარჯვებულმა „ანაგმა“ ააშენა, თუმცა, დოკუმენტების მიხედვით ზიპლაინის პროექტირება/ინსტალაცია იტალიურმა კომპანიამ უზრუნველყო. ამავე დოკუმენტების მიხედვით ჩირუხის ზიპლაინი „ევროპაში ყველაზე გრძელი 1789 მეტრი სიგრძის პარალელური [ორზოლიანი] ზიპლაინია“.

„ვინაიდან მოცემული ზიპლაინი თავისი მასშტაბით და სპეციფიკით წარმოადგენს ერთადერთ ზიპლაინს საქართველოში, მათი ტექნიკური უსაფრთხოების განმახორციელებელი პირი საქართველოში არ არსებობს.“ – წერს „აჭარის პროექტების მართვის კომპანია“ შესყიდვების სააგენტოს და ამით ასაბუთებს, რომ სწორედ იტალიურმა კომპანიამ უნდა გასწიოს ჩირუხის მთაზე ზიპლაინის „ტექნიკური მართვის მომსახურება, რომელიც მოიცავს ობიექტის ტექნიკურ ოპერირებას, უსაფრთხოების წესების დაცვას და მონიტორინგს.“

„ობიექტი მაღალი რისკის შემცველია, საჭიროებს პროფესიონალურ მართვას და ოპერირებას, მოითხოვს უსაფრთხოების ყოველდღიურ მონიტორინგს, საჭიროებს მკაცრად გაწერილ უსაფრთხოების სტანდარტებს, ამ სტანდარტის სიზუსტით დაცვას, მათ შორის პროფესიონალ ტექნიკურ პერსონალს.

ყოველივე ამის გათვალისწინებით, აუცილებელია ზიპლაინის სეზონის გახსნის პირველ წელს ზემოაღნიშნული მომსახურება გასწიოს კომპანიამ Adrenaline X-Treme Adventures GROUP LTD, რომელმაც თავის დროზე შპს „აჭარის პროექტების მართვის კომპანიასა“ და შპს „ანაგს“ შორის, 2023 წელს გაფორმებული ხელშეკრულების ფარგლებში უზრუნველყო მოცემული ზიპლაინის პროექტირება/ინსტალაცია.

ჩირუხის ზიპლაინი გამორჩეული ახალი ტურისტული ინფრასტრუქტურაა მაღალმთიან აჭარაში, რომლის გახსნაც წელს იგეგმება. პროექტის მოლოდინი მოსახლეობის მხრიდან მაღალია, გახსნის მოლოდინშია ტურიზმის სექტორიც.“ – წერს „აჭარის პროექტების მართვის კომპანია“ შესყიდვების სააგენტოს.

თუმცა, კონკრეტულად როდის იგეგმება ჩირუხში ზიპლაინის გახსნა და როგორ მოხდება მისი ოპერირება მომდევნო წლებში? – ამ კითხვებზე „ბათუმელებმა“ პასუხი „აჭარის პროექტების მართვის კომპანიისგან“ ვერ მიიღო.

კომპანია სააგენტოს ასევე წერს, რომ ჩირუხის ზიპლაინი არის ერთ-ერთი ექსტრემალური სათავგადასავლო ტურისტული პროდუქტი, არის მასშტაბური სიდიდის, მისი მართვა, ტექნიკური ოპერირება, უსაფრთხოების მონიტორინგი საჭიროებს სპეციფიკურ ცოდნას, გამოცდილებას და კვალიფიციური კადრების მობილიზებას:

„ობიექტი მაღალი რისკის შემცველია და მისი სრულყოფილი ფუნქციონირებისათვის საჭიროებს მკაცრად გაწერილ უსაფრთხოების სტანდარტებს, ამ სტანდარტის სიზუსტით დაცვას, მათ შორის პროფესიონალ ტექნიკური პერსონალს, რომლებიც გადამზადებული იქნებიან ოპერირების, მართვის, სამაშველო აქტივობების წარმოების, უსაფრთხოების მონიტორინგის და სხვადასხვა მიმართულებით.

ყოველივე ამის გათვალისწინებით, აუცილებლობად მიგვაჩნია ზიპლაინის სეზონის გახსნის პირველ წელს Adrenaline X-Treme Adventures GROUP LTD-მ უზრუნველყოს ტექნიკური მართვის ზემოაღნიშნული მომსახურებები. აღნიშნული გარემოებები ცხადყოფს შესყიდვის საჭიროებას.“

ჩირუხის მთაზე ზიპლაინის მოსაწყობად აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს 2022 წელს 6 752 200 ლარით ჰქონდა გამოცხადებული ტენდერი, რომელიც არ შედგა [მასში მონაწილეობა არავინ მიიღო]. შემდეგ კი, 2023 წელს, 9 512 716 ლარით ტენდერი, იმავე მომსახურების შესყიდვაზე, „აჭარის პროექტების მართვის კომპანიამ“ გამოაცხადა.

[ამ კომპანიის 100% წილი აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის საკუთრებაა, ხოლო პარტნიორის უფლებამოსილებას აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტრო ახორციელებს].

ვრცლად ტენდერების შესახებ:

4 ივლისს მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესზე მოწმის სახით დაიკითხა გამოცემა „ბათუმელების“ მთავარი რედაქტორი, ეთერ თურაძე.

ამავე თემაზე: „მოვა დრო და ამ დარბაზში მივცემ ჩვენებას დგებუაძის და ბესელიას წინააღმდეგ“ – ეთერ თურაძე

12 იანვრის ღამეს, როცა მზია ამაღლობელი სისხლის სამართლის წესით დააკავეს ბათუმში, პოლიციის სამმართველოს შენობასთან, ეთერ თურაძე აქციაზე იმყოფებოდა მზია ამაღლობელის გვერდით. მან სასამართლოს უამბო იმ გარემოებებზე, რაც უსწრებდა წინ მზია ამაღლობელის დაკავებას.

ამავე თემაზე: „მზიას პროექტებით არაერთი ადამიანის ცხოვრება შეიცვალა უკეთესობისკენ“

„ჩემი გადაწყვეტილება, მივსულიყავი აქციაზე, გამოიწვია ორი ადამიანის დაკავებამ. ერთი იყო ციალა ქათამიძე. ეს იყო წარმოუდგენელი, როგორ შეიძლებოდა ციალა ქათამიძე დაეკავებინათ. ვიცნობ ციალას დიდი ხანია და მას რა უნდა დაერღვია, რომ დაეკავებინათ, მაგრამ მეორე იყო კიდევ უფრო შემაშფოთებელი ჩემთვის.

იმ დღეს აქციაზე დააკავეს გოდერძი ფრანგიშვილი, ჩემი თანამშრომლის ძმა. გოდერძის აქვს სერიოზული ოპერაცია გაკეთებული და მისი და, ჩემი თანამშრომელი, ჩვენ თვალწინ, წლების განმავლობაში ზრუნავდა იმაზე, რომ მისი ჯანმრთელობა და სიცოცხლე იყოს დაცული და როდესაც წარმოვიდგინე, რომ ამ ჭყლეტაში, რასაც ვხედავდი [„ბათუმელების“ live ჩართვაში, რომელიც 11-12 იანვრის ღამეს უწყვეტად მიმდინარეობდა], გოდერძი შეიძლება მოყოლილიყო, შეიძლება ფიზიკურად რაღაც მომხდარიყო ისეთი, რომ მის ჯანმრთელობას შემქმნოდა საფრთხე, მით უფრო, რომ ია, მისი და, არ იყო ბათუმში. ძალიან შემაშფოთა ინფორმაციამ, მაშინვე ავდექი და წავედი.

ერთი ისტორია მინდა მოვყვე. მზიას და მის ოჯახსაც ბოდიშს ვუხდი, აქ რასაც მოვყვები, მაგრამ…

მზიას ოჯახში რამდენიმე წლის წინ მოხდა ტრაგიკული შემთხვევა, მათ დაეღუპათ 23 წლის გოგო, თეო [მზია ამაღლობელის ძმისშვილი]. თეოსაც გადაუნერგეს თირკმელი, მამამ გადაუნერგა, მზიას ძმამ. თეო დაიღუპა ერთი წლის შემდეგ და მზიასთვის ეს იყო…. მზია, ბოდიშს ვიხდი, ამაზე რომ ვლაპარაკობ… მზიასთვის ეს იყო ძალიან დიდი ტრაგედია, დიდი უბედურება. ეს ოჯახი ამ ტრაგედიას მუდმივად ებრძვის, მზიასთვის ეს იყო ძალიან სერიოზული გამოცდა და როცა სამსახურიდან ერთ გზაზე მივდიოდით, ძალიან ხშირად ლაპარაკობდა და ამბობდა, რომ ია, ჩვენ თანამშრომელი, რა ყოჩაღია, რომ გოდერძის როგორ მოუარა და ჩვენ თეოს ვერ მოვუარეთ…

გოდერძის დაკავება რას გამოიწვევდა, მე ვიცოდი. ჩემზეც ძალიან იმოქმედა ემოციურად და დარწმუნებული ვიყავი, მზიაზე უფრო მეტად იმოქმედებდა ეს ამბავი, ამიტომ ისე, როგორც ვიყავი, გავვარდი აქციაზე, ქურთუკი ჩავიცვი და წავედი. აქციაზე იმას ვარკვევდი, რომ გოდერძის არ დაარტყან, მუცელში არ დაარტყან… დამაწყნარეს ია ფრანგიშვილის მეგობრებმა, რომ კი, ვუთხარით [პოლიციას], რომ არ დაარტყან მუცელში…

აი, ასეთი ამბავი გვაქვს, სამწუხაროდ. ვარჩევთ, სად შეიძლება დაარტყან და სად – არ დაარტყან…“

თავის ჩვენებაზე ეთერ თურაძემ ისაუბრა, რა უძღოდა წინ მზია ამაღლობელის მიერ ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნას. მან დეტალურად აღწერა სიტუაცია, მზია ამაღლობელის სისხლის სამართლის წესით დაკავებამდე როგორ დააკავეს მისი [ეთერ თურაძის] დისშვილები, გიორგი და ლაშა გაბაიძეები.

„მზია ადმინისტრაციული დაკავებიდან გაათავისუფლეს 00:20 წუთზე. გიორგი და ლაშა დააკავეს მზიას გათავისუფლებიდან 17 წუთში და მზია დააკავეს მათი დაკავებიდან 8 წუთში.

…საპოლიციო ჭყლეტა იყო დაწყებული. უამრავი პოლიციელი, ნიღბიანი, ფორმიანი… ალბათ 60-70 პოლიციელი იყო იმ ტერიტორიაზე და ეს იყო წარმოუდგენელი ჭყლეტა. როცა შემოვტრიალდი, დავინახე სადაც ხდებოდა ეს ამბავი და მივხვდი, რომ გიორგის აკავებდნენ.

მანამდე გიორგი ცხოვრობდა ევროპის ერთ-ერთ ქვეყანაში და იქ ლეგალურად საქმიანობდა. როდესაც იყო ეს ე.წ. „ევროკავშირთან შევაჩერეთ ურთიერთობა“ – კობახიძის განცხადება და დაიწყო პროტესტი, ჩამოვიდა. ჯერ თბილისის აქციებში იღებდა მონაწილეობას, მერე ბათუმის აქციებზე დადიოდა რეგულარულად, თითქმის ყოველ დღე.

აქამდე მე მქონდა პერსონალური გამოცდილება დგებუაძე-ბესელიასთან. 2024 წლის ზამთარში, დეკემბერი იყო, აქცია იმართებოდა, ძალიან ძლიერი წვიმა იყო საკონსტიტუციო სასამართლოსთან. აქციაზე იქნებოდა 50 ადამიანი. ძალიან ბევრი პოლიციელის მობილიზაცია იყო. ბესელია [გრიგოლ ბესელია, აჭარის პოლიციის ყოფილი უფროსი] გამოვარდა და ამ ხალხს ეუბნება – „გაიწიეთ, დაგიჭერთ, დაგაჯარიმებთ“…

ამ დღეს ირაკლი დგებუაძე [ბათუმის პოლიციის უფროსი, დაზარალებულად ცნობილი მზია ამაღლობელის საქმეში] მიუხტა ჯაბა ანანიძეს, „ბათუმელების“ ჟურნალისტს ლაივში და ეუბნებოდა – „პირუტყვს ესმის და თქვენ არ გესმით…“ აგრესიულად ელაპარაკებოდა, ამიტომ ავდექი და წავედი.

ჩემი ოფისი საკონსტიტუციო სასამართლოს გვერდითაა, 5 წუთის გზაზეა და გავედი. აქტიურად, დაჟინებით ჩხუბობდნენ პოლიციელები, დგებუაძე-ბესელიაზეა ლაპარაკი და კიდევ იქ ერთი ჰყავდათ, მაშინ სახელი არ ვიცოდი, ათაბეგაშვილი [დავით ათაბეგაშვილი, აჭარის პოლიციის უფროსის ყოფილი მოადგილე].

მივედი და ვკითხე ბესელიას, რა გჭირთ, რატომ იქცევით ასე აგრესიულად-მეთქი. წინა დღით გამოცხადდა, რომ შს მინისტრი, უკვე ყოფილი, გომელაური დაასანქცირეს და ვუთხარი,  თქვენც გინდათ, რომ მაგნიცკის სიაში მოხვდეთ, თუ რატომ იქცევით ასე აგრესიულად-მეთქი. ეს იყო ჩვენი მოკლე კომუნიკაცია. ძალიან არ ესიამოვნა, გაღიზიანდა. მე დავდექი ზურგით და უცებ ვიღაც დამეჯახა და გადამდგა. რომ შემოვბრუნდი, ბესელია მიდიოდა უკვე და შემრჩა დგებუაძე.

…მე ქოლგა მეჭირა და ამ ჩემს ქოლგაში შემოვარდა [დგებუაძე] და დაიწყო ყვირილი. რას ყვირით, მოიქეცი ისე, როგორც ქართველ პოლიციელს შეეფერება, როგორც ბანდიტი, ისე რატომ იქცევი-მეთქი. აი, ეს სიტყვა გამოვიყენე. ის მიყვიროდა, მეც არ დამიკლია – მოდი, ასე ვთქვათ…“

ეთერ თურაძემ დააზუსტა, რომ სწორედ ამ დღეს, 2024 წლის დეკემბერში, ამ პოლიციასა და აქციის მონაწილეების კამათში მონაწილეობდა მისი დისშვილი, გიორგი გაბაიძე და მას გაუჩნდა განცდა, რომ პოლიციელებმა გიორგი გაბაიძე „მოინიშნეს“.

„…ათაბეგაშვილი [აჭარის პოლიციის უფროსის ყოფილი მოადგილე] შემოვიდა პოლემიკაში. თქვენ რა გინდათ, ბოლოს და ბოლოს წადით ამ თქვენს საყვარელ ევროპაში, პოლიცია რას გიზამთ იქ, ევროპაში, ასე რომ მოიქცეთ, თქვენ არ იცით – დაგამტვრევთ ძვლებსო და გიორგი ეუბნებოდა – არაფერიც, დეზინფორმაციას ნუ ავრცელებთ, ეს არის პროპაგანდა, რასაც თქვენ აკეთებთ, იმიტომ, რომ ვიცხოვრე მე ევროპაში და ვიცი, როგორ იქცევა პოლიციაო… ეს პოლემიკა იყო.

დგებუაძე ჩაერთო მერე გიორგის წინააღმდეგ – „ბიჭო შენ ესე, ბიჭო შენ ესე“ და ხმამაღლა გამოუვიდათ ლაპარაკი, მაგრამ გიორგი პასუხობდა იმავე ტონით. არ ეჩხუბებოდა, მაგრამ არ შეეპუა და ყველაფერზე უპასუხა. მე მივხვდი, რომ ის მოინიშნეს, როგორც სამიზნე.

ეს ისტორია რატომ გითხარით – რომ დავუბრუნდეთ 12 იანვარს, როცა დავინახე, რომ იმ ტერიტორიაზე ხდებოდა დაკავება, სადაც გიორგი და ჩემი და მზიას ოჯახის წევრები იდგნენ [რომლებიც აქციაზე მზია ამაღლობელის ადმინისტრაციული წესით დაკავების შემდეგ მივიდნენ], მივხვდი, რომ იქიდან სწორედ გიორგი მიჰყავდათ.

…ვცდილობდი, რომ შევსულიყავი ხალხის ტალღაში და შევეფეთე ბესელიას. რატომ დააკავეთ-მეთქი. გამოვუშვებო. მეთქი – რას გამოუშვებ, რატომ დააკავეთ… ბესელია უკუსვლით მიდიოდა ბევრ პოლიციელში და მე მივყვებოდი მას. პოლიციელები ბესელიას გზას უთმობდნენ, იწეოდნენ იქეთ-აქეთ და ადვილად მიდიოდა კარებისკენ, მე მას მივყვებოდი და ვუმეორებდი – რატომ დააკავე, მითხარი, რატომ დააკავე, სად წაიყვანე… იმიტომ, რომ ვიცოდი, თუ დგებუაძემ ის დააკავა, ე.ი. მის მიმართ იქნებოდა განსაკუთრებით სასტიკი. კარებთან ბესელიამ მითხრა, რომ იცი რა, ახლა აქ შენ დამიცადე, მე შევალ და გამოვიყვანო. ეს მითხრა, მომატყუა.

რაღაც პერიოდი არ გამოსულა… ვდგავართ ისევ ამ ჭიშკართან და გამოვიდა. ვითომ ვერ დამინახა, ჩამიარა დემონსტრაციულად და მივხვდი, რომ არ აპირებდა არაფრის თქმას, მით უფრო არ გამოიყვანა, მომატყუა.

მაშინ ბესელიას რომ გამოჰყვა ეს მეორე [დგებუაძე] გადავუდექი წინ და რატომ დააკავეთ-მეთქი, ვეუბნებოდი. ის მეუბნებოდა – მზია, დაწყნარდი.. მე მზია არა ვარ-მეთქი. ვინც გინდა, რა მნიშვნელობა აქვს მაგასო… ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ რომ იყო, ის ხომო…[გიორგი გაბაიძეზე] ანუ ტყუილს მეუბნება უტიფრად… გიორგი არც მთვრალი იყო, არც აგინებდა.

[დგებუაძის მხრიდან] ეს ყველაფერი იყო იმის ძალადობრივი, თავხედური დემონსტრირება, რომ კანონიც მე ვარ, სამართალიც მე ვარ და რასაც მინდა იმას გავაკეთებ. არათუ გამოხატვის თავისუფლება, ადამიანს ისე გაგტაცებ, ისე წავიყვან, გამოგტაცებ ხელიდან, რომ საერთოდ დანაშაული რომ არ ჰქონდეს ჩადენილი, პრობლემა არა მაქვს, რასაც მინდა იმას გაგიკეთებ – ეს იყო მისი განაცხადი და ამასობაში უკვე იყო ის მზიას ეპიზოდი, როდესაც მზიამ სილა გააწნა.

…მე მზიასკენ არ მქონდა მიმართული ყურადღება, მაგრამ ხელმა გაიელვა. ხელი ამის [დგებუაძის] სახეზე დავინახე, იმიტომ, რომ მე მას ვუყურებდი და არა მზიას.

…როცა აღმოვაჩინე, რომ მზია ჩემს გვერდით იდგა, მივხვდი, რომ ჩემს გამო მოვიდა, იმიტომ, რომ მზია აპირებდა წასვლას. ბოლო ეპიზოდში როცა ვთქვით, დავიშალოთო და მე დამინახა ხალხის ტალღაში, როცა ამ ბევრ პოლიციელში შევედი და მაგდებდნენ უკან, მაგრამ მაინც შევდიოდი, ამის გამო შემოვიდა მზია ჩემთან ერთად.

მე ასე დაჟინებით იმიტომ მივდიოდი, რომ ვიცოდი, რას გაუკეთებდნენ გიორგის და რა გაუკეთეს, მაგასაც გეტყვით.

…მე რომ ვეკითხებოდი ბესელიას, რატომ დააკავეთ ჩემი დისშვილი-მეთქი, არ უკითხია, ვისზე მეკითხებიო. 12 კაცი ჰყავდათ დაკავებული იმ დღეს. იცოდნენ, კი [ჩემი დისშვილი რომ იყო]. მინიმუმ იმ ღამეს [2024 წლის დეკემბერში] იცოდნენ და სხვათა შორის, გიორგის იმ ღამის მერე ვუთხარი, ძალიან გთხოვ, გვიან არ დარჩე, ფეხით არ წახვიდე, იმიტომ, რომ მოგნიშნეს შენ და რაღაც ცუდს გაგიკეთებენ-მეთქი. ნარკოტიკის ჩადება, უამრავი რაღაც შეიძლება მოხდეს და ამიტომ მე ვუთხარი, არ იცნობ შენ მაგათ, მაგრამ მე ვიცნობ და რადგანაც ერთად დაგვინახეს, შენ იქნები სამიზნე-მეთქი“.

ეთერ თურაძემ სასამართლოს აჩვენა იზოლატორში შესახლებამდე გაცემული დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს, რომ გიორგი გაბაიძე 12 იანვრის ღამეს იზოლატორში სახის და წელის არეში მრავლობითი დაზიანებებით შეიყვანეს, ასევე ლაშა გაბაიძეც – ორივე მათგანს ბათუმის პოლიციაში დგებუაძის მითითებით და მონაწილეობით სასტიკად სცემეს.

„ესაა იზოლატორში შესახლების დოკუმენტი. ამ ფურცელზე წერია, რა მდგომარეობაში შეიყვანეს.

გიორგი გაბაიძე იმდენად ცუდად იყო იქ, წინასწარი დაკავების იზოლატორში, რომ ზედამხედველებიც იყვნენ შეწუხებულები, რა სჭირს, რით მივეხმაროთ ამ ბიჭსო. ვერ ახერხებდა ფეხზე ადგომას და როცა მოიყვანეს აქ, სასამართლოში, 48 საათის მერე, მაშინაც ემჩნეოდა სისხლჩაქცევები.

მეტსაც გეტყვით, [ჩემს დისშვილებს] ვეძებდი მთელი ღამის განმავლობაში. ვიცოდი, რა ვერაგი ჯგუფის ხელში იყო და ვცდილობდი გამეგო, სად იყვნენ. მთელი ღამის განმავლობაში არ მითხრეს. სახალხო დამცველი ჩავრთე. არც სახალხო დამცველს არ უთხრეს, არც ადვოკატი, არავინ. გაიტაცა და წაიყვანა. ეს იყო ადამიანის გატაცების ოპერაცია. მეორე დილითაც ვეძებდი და ვერ ვპოულობდი. მე არ ვიცი, ვის აქვს ამის უფლება, რომელ სამართალდამცავს აქვს და რანაირად შეიძლება იყოს ის სამართალდამცავი, როცა ამას აკეთებს…

ამ სასამართლომ ლაშაც და გიორგიც დაზარალებულად კი არ ცნო, ადმინისტრაციული წესით პატიმრობა შეუფარდეს. აი, ეს არის. ეს იყო, რისი თქმაც მინდოდა ამ ფურცლებით. ეს არის ფაქტი და თქვენ რომ არ ამოგერიცხათ გიორგი გაბაიძე მოწმეთა ჩვენებიდან, ის პირადად გეტყოდათ, რა გაუკეთა დგებუაძემ, მაგრამ თქვენ ეს არ გააკეთეთ“.

გიორგი გაბაიძე მზია ამაღლობელის საქმეში მოწმედ იყო დაბარებული, თუმცა პროკურორ თორნიკე გოგეშვილის მოთხოვნით, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ის მოწმეთა სიიდან ამოიღო.

მზია ამაღლობელის შემდეგი სასამართლო პროცესი 14 ივლისს, 13 საათზე გაიმართება ბათუმის საქალაქო სასამართლოში.

მზია ამაღლობელს პროკურატურა სისხლის სამართლის 353-ე პრიმა მუხლით ედავება – პოლიციელზე თავდასხმა.

ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში მზია ამაღლობელს 4-დან 7 წლამდე პატიმრობა ელის.

_________________

ფოტოზე: ეთერ თურაძის ჩვენება სასამართლოში მზია ამაღლობელის საქმეზე. ია ფრანგიშვილის ილუსტრაცია.

ამავე თემაზე: 

დღეს, 11 ივლისს, ზუსტად 6 თვე შესრულდა მას შემდეგ, რაც „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებელი, ჟურნალისტი და მედიამენეჯერი მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაში იმყოფება.

მზია ამაღლობელი დააკავეს 2025 წლის 11 იანვარს, ღამით, ჯერ სტიკერის გაკვრისთვის, გათავისუფლებიდან მოკლე ხანში კი, 2025 წლის 12 იანვარს, 00:50 საათზე, იგი სისხლის სამართლის წესით დააკავეს ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნის გამო.

ირაკლი დგებუაძეს სილის გაწვნის შედეგად ფიზიკური ზიანი არ მიუღია, თუმცა საქმის გამოძიება სწორედ სისხლის სამართლის წესით, პოლიციელზე თავდასხმის მუხლით დაიწყო.

35 წლის ირაკლი დგებუაძე, რომელიც პოლიციის ოფიცერია, ამბობს, რომ 50 წლის ქალის, მზია ამაღლობელის სილის შედეგად ლოყა გაუწითლდა და ტკივილი იგრძნო.

დგებუაძის ეს ჩვენება პროკურატურამ შეაფასა, როგორც „თავდასხმა“, ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით კი, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა არ არის, არამედ საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული.

საქმეში არსებობს სილის გაწვნის ამსახველი 44-წამიანი ვიდეო კადრი, სადაც ჩანს, როგორ აწნის სილას მზია ამაღლობელი აქციაზე, ჭყლეტაში, სილას ირაკლი დგებუაძეს.

დაკავების შემდეგ ირაკლი დგებუაძემ ბათუმის პოლიციის შენობაში ხელბორკილდადებულ მზია ამაღლობელს სახეში შეაფურთხა. დაკავებულს რამდენიმე საათის განმავლობაში მზია ამაღლობელს არ აძლევდნენ სასმელ წყალს და ტუალეტით სარგებლობის საშუალებას, სამ საათზე მეტ ხანს მასთან არ უშვებდნენ ადვოკატებს.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი დარღვევა, სიყალბე და ცრუმოწმეა, რაც ადასტურებს, რომ მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმარია.

მზია ამაღლობელის პირველივე დაკავება იყო უკანონო – 11 იანვარს მზია ამაღლობელი პირველად დააკავეს ადმინისტრაციული წესით, პოლიციის სამმართველოს შენობასთან, როგორც თავად აცხადებდნენ, სტიკერის გაკვრის გამო. თუმცა, პოლიციას მისი დაკავების უფლება სტიკერის გაკვრისთვის არ ჰქონდა. შესაბამისად, ბათუმის პოლიციამ კანონი დაარღვია.

მზია ამაღლობელის დაკავების შემდეგ, როცა პოლიცია მიხვდა, რომ სტიკერის გაკვრა დაკავების საფუძველი არ შეიძლებოდა ყოფილიყო, პოლიციელებმა გააყალბეს დაკავების ოქმი და ოქმში ჩაწერეს, თითქოს მზია ამაღლობელი დააკავეს არა სტიკერის გაკვრის, არამედ იმის გამო, რომ პოლიციას შეურაცხყოფას აყენებდა, მათ „ძაღლებსა და ღორებს“ ეძახდა.

11 იანვრის აქცია უწყვეტი ლაივით შუქდებოდა და არ არსებობს არც ერთი კადრი, მათ შორის არც პოლიციის მიერ გადაღებული, რომელიც მსგავს ფაქტს ასახავს. საქმეშია მხოლოდ პოლიციელების ცრუ ჩვენებები მზია ამაღლობელის წინააღმდეგ.

მზია ამაღლობელის მიერ სილის გაწვნა არ შეიძლება შეფასდეს თავდასხმად – კანონმდებლობის თანახმად, თავდასხმა ქმედებაა, რომელიც ზიანს აყენებს ან საფრთხეს უქმნის ადამიანის სიცოცხლეს, ჯანმრთელობას ან ქონებას. აქციაზე მზია ამაღლობელის მიერ პოლიციის უფროსისთვის გაწნული სილით ირაკლი დგებუაძის ჯანმრთელობას, სიცოცხლეს და ქონებას ზიანი ვერ მიადგებოდა, რასაც ადასტურებს სწორედ ის 44-წამიანი კადრი, რაც საქმეშია წარმოდგენილი.

მეტიც – იურისტებისა და სამედიცინო ექსპერტების აზრით, მზია ამაღლობელის სილა არ იყო იმ ინტენსივობის, რომ ამას ფიზიკური ტკივილი გამოეწვია და არც ირაკლი დგებუაძის გრიმასა არ მიუთითებს იმაზე, რომ მან ნამდვილად განიცადა ტკივილი სილის გაწვნისას.

ადვოკატებისა და იურისტების თქმით, მზია ამაღლობელის მიერ გაწნული სილა არ შეიძლება შეფასდეს როგორც სისხლის სამართლის კვალიფიკაციის მქონე საქმე. სწორედ ეს გარემოება და, ასევე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკა, მიუთითებს, რომ მზია ამაღლობელი პოლიტიკური ნიშნითაა დაკავებული და იგი უკანონო პატიმარია.

მზია ამაღლობელი რომ პოლიტიკური პატიმარია, ამაზე მიუთითებს ის გარემოებაც, რომ მისი მისამართით „ქართული ოცნების“ ლიდერები აწარმოებენ მიზანმიმართულ, ცილისმწამებლურ კამპანიას და არღვევენ უდანაშაულობის პრეზუმფციას.

მზია ამაღლობელი დაკავების შემდეგ 38 დღე შიმშილობდა პროტესტის ნიშნად. კლინიკა „ვივამედში“ ჩატარებული კვლევების მიხედვით, 6 თებერვლის მდგომარეობით, მზია ამაღლობელი მარცხენა თვალში პრაქტიკულად ვერ ხედავს, ხოლო მარჯვენა თვალში მხედველობა მკვეთრად შემცირდა და მხოლოდ 10%-ია. ამის მიუხედავად, მოსამართლემ გაიზიარა პროკურატურის შუამდგომლობა, თითქოს მზია ამაღლობელი შეიძლება კვლავ დაესხას თავს პოლიციელს, ან მიიმალოს და ის პატიმრობაში დატოვა. 

2025 წლის ივნისის ბოლოს მზია ამაღლობელის ადმინისტრაციული დაკავების საქმის განხილვა დაიწყო სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

2025 წლის 9 ივლისს ევროპარლამენტმა მიიღო რეზოლუცია საქართველოს შესახებ, სადაც მოითხოვა მზია ამაღლობელის გათავისუფლება.

ყველა მასალა მზია ამაღლობელის საქმეზე შეგიძლიათ ნახოთ ამ ბმულზე. 

ამავე თემაზე: 

სურსათის ეროვნული სააგენტოს ინფორმაციით, ქობულეთში რძის პროდუქტების საწარმო დახურეს. სააგენტოს ინფორმაციით, რძის გადამამუშავებელ, არარეგისტრირებულ საწარმოში დარღვეული იყო სანიტარულ-ჰიგიენური ნორმები და უვნებლობის სტანდარტი.

„…ინსპექტირებისას დადგინდა, რომ მეწარმე რძის გადამუშავებასა და სურსათის წარმოებას [ყველი, შებოლილი სულგუნი, მაწონი] სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმებისა და უვნებლობის სტანდარტების დარღვევით ახორციელებდა.

ამოღებული და დალუქულია 250 კგ ყველი და 192 ქილა მაწონი. კანონმდებლობის შესაბამისად, მეწარმე დაჯარიმდა და შეუჩერდა საწარმოო პროცესი,“ – აღნიშნულია სურსათის ეროვნული სააგენტოს მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.

წელს სურსათის ეროვნულ სააგენტოს ქვეყნის მასშტაბით რძის პროდუქტების მწარმოებელი 3575 ბიზნესოპერატორი შეუმოწმებია, გამოვლენილია 31 არარეგისტრირებული საწარმო.

ავსტრიელი ევროპარლამენტარი ლენა შილინგი „ტვ პირველთან“ ინტერვიუში ევროპარლამენტის რეზოლუციას გამოეხმაურა და განაცხადა, რომ „თუ ავტოკრატიული რეჟიმები დიქტატურად გადაიქცევიან, მაშინ ევროკავშირის წევრობის შანსი არ არის“.

ლენა შილინგი კიდევ ერთხელ გამოეხმაურა მზია ამაღლობელის პატიმრობას და თქვა, რომ ეს ამბავი უნდა გახდეს ძალიან მნიშვნელოვანი ევროპისთვისაც, „რადგან ეს არის ჩვენი ღირებულებების დაცვა იმ ქვეყნებში, რომლებიც ევროკავშირის შიგნით გვინდა, რომ გვყავდეს.

„დემოკრატიებში ჩვენი მიზანია გვქონდეს თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნები. ეს ჩვენი ქვაკუთხედია. ქართველებს უნდა ჰქონდეთ შანსი აჩვენონ, რა უნდათ მათ რეალურად. იმ ხრიკებით, რომელიც ჩვენ გასულ არჩევნებზე ვნახეთ, რასაც „ქართული ოცნება“ სჩადიოდა და ახლაც სჩადის, აშკარაა, რომ ის არის ავტოკრატიული ძალა.

ამიტომ ჩვენ არ ვცნობთ ასეთ მთავრობას, რომელიც არ აძლევს ხალხს ხმის მიცემის უფლებას. ეს არადემოკრატიულია. აქედან გამომდინარე, ჩვენ გვჭირდება ახალი არჩევნები.

ჩვენ ვხედავთ უამრავი ადამიანის პროტესტს, რომლებიც იბრძვიან ქუჩაში. რატომ გრძელდება რეპრესიები, რატომ აპატიმრებენ ჟურნალისტებს? ვფიქრობ, ეს მკაფიო ნიშანია იმისა, თუ როგორ ეშინია ამ მთავრობას სამოქალაქო საზოგადოების.

ისინი არ არიან დარწმუნებულნი, რომ არჩევნების მოგების ძალა შესწევთ. ასე რომ იყოს, ამ ხრიკებს ისინი არ გამოიყენებდნენ. მათ ეშინიათ დემოკრატიის – დემოკრატიაში ადამიანის ფუნდამენტური უფლებები იმარჯვებს და მათ ეს არ სურთ.

თუ ავტოკრატიული რეჟიმები დიქტატურად გადაიქცევიან, მაშინ ევროკავშირის წევრობის შანსი არ არის.

ადგილობრივ არჩევნებთან დაკავშირებით დისკუსია გაქვთ, მაგრამ პოლიტიკოსებმა გარედან არ უნდა გითხრათ, რა უნდა გააკეთონ სხვა პარტიებმა, ეს სწორი არ არის.

ვერასდროს გეტყვით, რა უნდა გააკეთოს ან არ გააკეთოს ოპოზიციურმა პარტიამ ასეთ რთულ სიტუაციაში“, – ამბობს ლენა შილინგი.

მისი თქმით, წევრი სახელმწიფოები უნდა მიხვდნენ, რომ საქართველო ახლა ყველაზე მძიმე მდგომარეობაშია და არ დაუშვან საქართველოს ხელისუფლების ანტიდემოკრატიული ქმედებები, რომელიც საქართველოში, ავტოკრატიის შემდეგ, ახლა უკვე დიქტატურის დამყარების ზღვარზეა.

„ჩვენ ვეცდებით, ანტიდემოკრატიული ნაბიჯების, პოლიტიკური პატიმრების ყოლის გამო, საქართველოს მთავრობას პასუხისმგებლობა დავაკისროთ. ჩვენ ვითხოვთ მათ გათავისუფლებას.

ჩვენ ვნახეთ, რომ რამდენიმე ქვეყანამ უკვე მიიღო მკაცრი ზომები ორმხრივად, სწორედ ამ მიმართულებით უნდა წავიდეთ.

ჩვენ, ევროპარლამენტარებს გვაქვს ძალაც და შესაძლებლობაც ვთქვათ, რომ ასე გაგრძელება აღარ შეიძლება. ამ რეზოლუციის დამტკიცებით, ჩვენ ნიშანი მივეცით წევრ სახელმწიფოებს, რომ რაღაც უნდა გავაკეთოთ.

ზოგიერთმა სახელმწიფომ ეს უკვე გააკეთა, ზოგი მათგანი მათ მიჰყვება. ჩვენ საქართველოს მარტო არ დავტოვებთ, არც სამოქალაქო საზოგადოებას, რომლებსაც ევროკავშირის წევრობა უნდათ და იმავე ღირებულებებს იზიარებენ, რასაც ჩვენ. ისინი ამ რეჟიმის პირობებში იტანჯებიან.

საქართველოში ყოფნის დროს მზია ამაღლობელის პროცესს დავესწარი და გავიაზრე, რომ ეს ჩვენთვისაც დიდი ქეისი უნდა გახდეს, რადგან ეს არის ჩვენი ღირებულებების დაცვა იმ ქვეყნებში, რომლებიც ევროკავშირის შიგნით გვინდა, რომ გვყავდეს. „ქართული ოცნება“ კი მიზანმიმართულად, თავად ბლოკავს ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესს“, – ამბობს ლენა შილინგი.

თარგმანი – „ტვ პირველი“.

„ოცნების“ პრემიერ-მინისტრი ირაკლი კობახიძე ამბობს, რომ აჭარის მთავრობის ყოფილი თავმჯდომარის, თორნიკე რიჟვაძის მიმართ „არავის არავითარი პრეტენზია არ აქვს“.

ამის შესახებ კობახიძემ დღეს, 10 ივლისს თქვა მედიასთან.

„არავის თორნიკე რიჟვაძის მიმართ არავითარი პრეტენზია არა აქვს… რაც შეეხება ბრალდებებს, საჯარო მაგალითი გითხარით, ვინ აბრალებდა რიჟვაძეს კანონიერი ქურდების მფარველობას, თუ არა ეს რა იყო… თქვენ ავრცელებდით ათას სამარცხვინო ტყუილს, მათ შორის თორნიკე რიჟვაძესთან დაკავშირებითაც. მე პირადად და ჩემს მეგობრებს არავითარი პრეტენზიები არ გვაქვს თორნიკე რიჟვაძესთან“, — განაცხადა კობახიძემ და დასძინა, რომ „თბილი შეხვედრები“ და ძალიან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა თორნიკე რიჟვაძესთან, მათ შორის მას შემდეგაც, რაც მან აჭარის მთავრობის თავმჯდომარის პოსტი დატოვა.

9 ივლისს, როცა კობახიძე თორნიკე რიჟვაძის სანახავად პირველ საუნივერსიტეტო კლინიკაში მივიდა, მან არაერთხელ გაიმეორა, რომ გამოძიების დეტალებზე ვერ ისაუბრებდა, მაგრამ თვითმკვლელობის მცდელობაში ირიბად დაადანაშაულა მედია, რომელიც, მისი შეფასებით, ტყუილს და ცილისმწამებლურ ინფორმაციას ავრცელებდა რიჟვაძის შესახებ.

დამაზუსტებელი კითხვის შემდეგ, აკისრებდა თუ არა მომხდართან დაკავშირებით პასუხისმგებლობას მედიას, კობახიძემ რამდენიმე წუთით ადრე თავისივე ნათქვამი უარყო და განაცხადა — „არა, ეს მე არ მითქვამს. ეს მე არ მითქვამს, რა თქმა უნდა. მე ერთ-ერთი მაგალითი მოვიყვანე. დანარჩენი უნდა დაადგინოს გამოძიებამ“.

„ვინ აბრალებდა მას კორუფციას და „ბარიგების“ მფარველობას?“ — ეს კითხვა კობახიძეს ჟურნალისტმა დაუსვა, რაზეც კობახიძემ ასე უპასუხა:

„მე არ ვიცი, კონკრეტული ტელევიზიებიც იყვნენ, რომლებიც ამას აკეთებდნენ, ხომ?! ზოგადად, სტრესულია იმ ადამიანის ცხოვრება, რომელიც პოლიტიკით არის დაკავებული. მათ შორის, იმ დროსაც, როდესაც აღარ უკავია თანამდებობა. იცით, ეს ყველაფერი რამხელა სტრესთან არის დაკავშირებული. უამრავი ტყუილი ვრცელდება. არის უამრავი შეურაცხყოფა, უამრავი ცილისწამება. კონკრეტული ტელევიზიები შემიძლია დაგისახელოთ, რომლებიც ამას აკეთებდნენ. მაგალითად, ეს არის „ტვ პირველი“, ეს არის „ფორმულა“.

აჭარის მთავრობის ყოფილი თავმჯდომარე, თორნიკე რიჟვაძე დაჭრილია. ამის შესახებ 7 ივლისს გახდა ცნობილი. შსს-ს ვერსიით, რიჟვაძემ თვითმკვლელობა სცადა, ხოლო პროსახელისუფლებო მედიამ გაავრცელა წერილი, რომელიც, თითქოს, რიჟვაძემ დაწერა თვითმკვლელობის მცდელობის წინ. წერილში რიჟვაძე ივანიშვილს და კობახიძეს სთხოვს ოჯახის დაცვას. წერილის ავთენტურობა დადასტურებული არ არის.

9 ივლისს რიჟვაძე თურქეთში გადაიყვანეს სამკურნალოდ.

ამავე თემაზე: 

დღეს, 10 ივლისს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე თამარ მჭედლიშვილმა სინდისის პატიმარს, 19 წლის საბა ჯიქიას 4 წლით და 6 თვით პატიმრობა მიუსაჯა.

„მეგობრებო, უღრმესი მადლობა თითოეულ თქვენგანს თანადგომისთვის, გულშემატკივრობისთვის. მოტივაციაა ეს და იმის შეხსენება, რომ მარტო არ ვართ.

მეგობრებო, ცოტა მარტივი ნათქვამია. უკვე დიდი ხანია, ერთ ოჯახად ვიქეცით, ერთი მიზნის ირგვლივ. ეს მიზანი კი რუსული რეჟიმის თავიდან მოშორებაა, რისთვისაც შეუპოვრად ვიბრძვით.

ჩვენთვის, ოთხ კედელში გამომწყვდეულებისთვის, რთულია იმის ყურება, თუ როგორ ცდილობენ, იძალადონ თქვენზე ყველანაირი მეთოდით, როგორ ცდილობენ, ჩაახშონ თავისუფალი აზრი. მაგრამ ვხედავთ იმასაც, როგორ იცავთ ერთმანეთს, ვხედავთ უფრო მეტ თავისუფალ აზრს, რაც გვაძლევს იმედს, რომ რაღაც იქნება.

პროცესებზეც იმიტომ დავდივართ, 5-6 საათს ვიცდით მოსაცდელ საკანში, რომ ვიცით, აქ გველოდებით და ჩვენც გაჩვენოთ, რომ არ შეგვშინებია, არ გავმტყდარვართ.

თუმცა მაინც მაქვს შინაგანი შიში. მე მეშინია დამარცხების, რადგან არ მინდა, მომავალმა თაობებმა ამ მარცხის გამო გაგვკიცხონ. მე მეშინია დამარცხების, რადგან არ მინდა, რომ ბავშვები უსამართლო ქვეყანაში და დიქტატურაში გაიზარდოს. ამიტომ რითაც შევძლებ, სადამდეც შევძლებ, ვიბრძოლებ ბოლომდე. შეიძლება 18 წლის ბიჭისგან ამის მოსმენა უცნაურია, მაგრამ ეს ასეა, ჩემო მეგობრებო. მე არ დავნებდები.

დიდად არ მახარებს ის ფაქტი, რომ 4-დან 7 წლამდე ციხეში აბსურდული ბრალდებით მიწევს წასვლა და ახალგაზრდული წლების ციხეში გატარება, მაგრამ ჩემს დაპატიმრებას თავისი დადებით რაღაცების მოჰყვა. დიდი ოჯახი შევიძინე, მაგარი ბიჭები გავიცანი, გავიგე თავისუფლების ფასი, რა მდგომარეობაა ქვეყანაში და ყველაზე მაგარი რაცაა, შვილიშვილებისთვის ძაან მაგარი ისტორიები მექნება მოსაყოლი. მოყოლა კი არ შემრცხვება, რადგან ისტორიის სწორ მხარეს ვდგავარ“ – თქვა საბა ჯიქიამ დასკვნით სიტყვაში.

19 წლის საბა ჯიქია დეკემბერში დააკავეს. მას პირველ დეკემბერს ნაშუაღამევს აქციაზე გდდ-ს თანამშრომელ, სპეცრაზმელ ბექა გოტიაშვილზე წიხლის ჩარტყმას ედავებიან. ბექა გოტიაშვილის ჩვენების მიხედვით, ის წაიქცა და წიხლი მიაყოლეს. თვითონვე ამბობს, რომ დაზიანება არ მიუღია.

თავად ამბობს, რომ „გააჩნია, რას ნიშნავს დარბევა”, მაგრამ „მისი შეხედულებით“, აქციის მონაწილეები არასდროს დაურბევია.

შეგახსენებთ, რომ მოსამართლე თამარ მჭედლიშვილი პარალელურად უძღვება სხვა სინდისის პატიმრების საქმეებსაც: 8 პირის საქმეს, ნიკუშა კაციას საქმეს, თედო აბრამოვის საქმეს.

საბა ჯიქიას 19 წელი პატიმრობაში შეუსრულდა.

„ეს გასროლა და გადარჩენილი თორნიკე რიჟვაძე არ აწყობდათ, კობახიძეს სახეზე ეწერა ეს,“ – ამბობს თინა ხიდაშელი, რომელსაც თორნიკე რიჟვაძის საქმეზე ვესაუბრეთ. რაზე მიუთითებს „ოცნების“ ლიდერების მოქმედებები და განცხადებები მას შემდეგ, როცა თორნიკე რიჟვაძე, აჭარის მთავრობის ყოფილი თავმჯდომარე ცეცხლსასროლი იარაღიდან ნასროლი ტყვიით დაჭრილი კლინიკაში მოათავსეს?

„თორნიკე რიჟვაძე დაიბარეს მოსაკლავად იმ ტიპის „რაზბორკაზე“, რომელიც სიკვდილით მთავრდება, ამიტომაც მან ეს წერილი დაწერა, ან თორნიკე რიჟვაძე მართლაც მეგობართან ჩავიდა და, შესაბამისად, მას ეს წერილი არ დაუწერია,“ – თინა ხიდაშელი განმარტავს, როგორ ეწინააღმდეგება გამოძიების ვერსიას ის წერილი, რომელიც სამთავრობო მედიის მტკიცებით, თორნიკე რიჟვაძემ დაწერა.

„ბათუმელები“ თორნიკე რიჟვაძის საქმეზე თინა ხიდაშელს ესაუბრა. იგი „სამოქალაქო იდეის“ ხელმძღვანელია და თავდაცვის ყოფილი მინისტრი.

• ქალბატონო თინა, დაჭრილი თორნიკე რიჟვაძე თურქეთის კლინიკაში გადაიყვანეს. რას აჩვენებს თქვენთვის თორნიკე რიჟვაძის საქმე და „ოცნების“ მაღალჩინოსნების ქცევა? ირაკლი კობახიძე აცხადებს, სტრესულია პოლიტიკოსების ცხოვრება, უამრავ ტყუილს და ცილისწამებას ავრცელებენ ჟურნალისტებიო… 

ძალიან ბევრი კუთხიდან შეიძლება შევხედოთ ამ საქმეს. პირველ რიგში, იმედი მაქვს, რომ თორნიკე რიჟვაძე გამოჯანმრთელდება და მის ჯანმრთელობას არ მიადგება მძიმე შედეგის მქონე ზიანი. გარემოში, სადაც ასეთი რამ ხდება, მნიშვნელობა აღარ აქვს, ვინ რომელ ბანაკშია, ან აქამდე რას ფიქრობდი მასზე.

ამ საქმეს ბევრი მახასიათებელი აქვს. თავისთავად ამბავს, რასაც მოგვიყვნენ, აქვს ძალიან ბევრი მიზეზი, მივიჩნიოთ არადამაჯერებლად. ძალიან ცოტა ადამიანს თუ სჯერა ამ ვერსიის გამართულობის და სიმართლის, მათ შორის, იმის, რომ მართლაც თვითმკვლელობის მცდელობასთან გვაქვს საქმე. ადამიანები უფრო ფიქრობენ, რომ მას ესროლეს და გადარჩა, ან აშინებდნენ, დასცინოდნენ, როგორც ეს ხდება „რაზბორკების“ დროს და იარაღი გაუვარდათ.

რომელი ვერსიაც არ უნდა იყოს სიმართლე, ყველა ერთმანეთზე უარესია. აბსოლუტურად არავითარი განსხვავება ამ სამ ვერსიას შორის სინამდვილეში ჩვენთვის, საზოგადოებისთვის არ არის: ესროლეს, მართლაც თვითმკვლელობამდე მიიყვანეს, თუ გვერდზე დაუდეს პისტოლეტი, როგორც კაგებეს შესახებ გადაღებულ ძველ ფილმებშია და მიუთითეს, რაც უნდა გაეკეთებინა.

ნებისმიერ შემთხვევაში, სახეზე გვაქვს ჩვეულებრივი, ორგანიზებული დანაშაულებრივი ბანდის მოქმედება, რომელიც ზუსტად მაფიოზური, კაგებეშნიკური პრინციპებით უსწორდება ადამიანებს, ვისთანაც ივანიშვილს რაღაც გასარჩევი აქვს: გნებავთ, ეს საკითხი იყოს ფინანსური, პოლიტიკური და ასე შემდეგ.

ამ საქმემ გამოაჩინა, ამოატივტივა „ქართული ოცნების“ ყველაზე უფრო მახინჯი სახე – ჰყავთ სადამსჯელო ბრიგადა, რომელსაც ჰყავს თავისი მეთაური – ბატონი ფარცხალაძე ჩანაცვლებულია, როგორც ჩანს, ის იბარებს ადამიანებს, გაივლი 400 კილომეტრს, ჩახვალ და შემდეგ გაგისწორდებიან.

• პროსახელისუფლებო მედიამ ამ შემთხვევიდან მალევე წერილი გამოაქვეყნა, თორნიკე რიჟვაძეს ტანსაცმელში ვუპოვეთო… რა დროს გამოაქვეყნა „ოცნებამ“ ეს წერილი და რაზე მიუთითებდა მისი შინაარსი თქვენთვის? 

აქ შემოდის პროპაგანდისტული მედიის როლი – მაშინვე დაიწყეს ვერსიის შექმნა, მისი ფორმირება, მასზე მუშაობა.

ძალიან საინტერესოა ეს წერილი. ჩემი აზრით, ძალიან ჭკვიანი კაცის დაწერილია, იმიტომ, რომ თავდაპირველად ემოცია გიჩნდება, რომ ეს წერილი თორნიკე რიჟვაძეს არ დაუწერია, რადგან ასე არ ხდება: მიდიხარ მეგობართან სახლში, იარაღი თან არ მიგაქვს და მერე იქ სადღაც, გვერდით მიგდებული იარაღი გხვდება და თავის მოკვლას ცდილობ, ეს წერილი კი, წინასწარ გაქვს დაწერილი?

ამიტომაც, ეს აბსურდია, მაგრამ ამასობაში ამავე წერილში გვხდება ფრაზები, რომელიც გაფიქრებინებს, რომ რიჟვაძემ თუ ეს არ დაწერა, ამათ ეს ფრაზები რატომ ჩაუწერეს? ვგულისხმობ ფრაზებს, რაც ერთგვარად მთელი სისტემის მაინკრიმინირებელია, მაგალითად, როცა წერს, რომ დაიღალა ამ ზეწოლით და ძალადობით.

პრინციპში ამ სისტემის მხილებისკენაა წერილის ეს ნაწილი მიმართული.

ეს შეგნებულად და გამიზნულად ჩაწერეს, რომ ყველამ იცოდეს – იმ ადამიანებმა, რომლებიც გუშინ ან დღეს არიან „ოცნების“ ხელისუფლების მსახურებაში: მერები, გამგებლები, მინისტრები თუ მათი მოადგილეები, რომლებსაც ხელი წაუცდათ კორუფციაზე, ფავორიტიზმზე, ათას უბედურებაზე, რომელსაც თანამდებობაზე ყოფნა გაკეთებინებს ადამიანს, თუ ამის უფლება მიეცი შენს თავს.

ამათთვისაა ეს გზავნილი, რომ მარტო რიჟვაძეს არ ეხება ეს. ვიღაც კორუფციაშია ჩართული, ვიღაც ბარიგებთანაა გარიგებული, ან ნათესავების უკანონო საქმიანობას უწყობს ხელს… აქ იგულისხმება ყველა ტიპის მორჩილება, მათ შორის, თორნიკე რიჟვაძის მიმართ მანამდე ცნობილი გახდა ის, რომ ფულის მიტანას სთხოვდნენ.

• დამაჯერებელია თქვენთვის ეს ვერსია, რომ თორნიკე რიჟვაძეს ბიძინა ივანიშვილი 300 მილიონ დოლარს სთხოვდა? 

აბსოლუტურად. ამ წერილმა დაადასტურა ეს, ვისი დაწერილიც არ უნდა იყოს ეს წერილი.

ამ წერილის მიზანი იყოს ის, რომ ყველას სცოდნოდა – ვისთანაც „ქართულ ოცნებას“ შეიძლება ამ ტიპის პრეტენზია ჰქონდეს – აუცილებლად მიატანინებენ, ან ისე დაასრულებს, როგორც თორნიკე რიჟვაძემ დაასრულა.

ეს უბედური შემთხვევა რომ არ მომხდარიყო, ჩვენ ვერც გავიგებდით ამ ამბავს.

ვფიქრობ, ამ წერილის თემა დამოუკიდებლად ცალკე მნიშვნელოვანი ამბავია. მიმაჩნია, რომ ეს წერილი დაიწერა ყველა დანარჩენისთვის, მათ გასაგონად, ვისაც შეიძლება ეს ეხებოდეს, ვისთანაც არჩევენ შიდა საქმეებს, შიდა მოპარულ ფულს, მფარველობის თემებს და ასე შემდეგ.

• ეს წერილი ნივთმტკიცებაა სისხლის სამართლის საქმეში, თქვენი აზრით, „ოცნებაში“ მისი გასაჯაროება ამ ფორმით რატომ გადაწყვიტეს – მედიკოსებმა იპოვესო. ასევე, საინტერესოა კვალიფიკაცია – გამოძიება მხოლოდ თვითმკვლელობამდე მიყვანის მუხლით მიმდინარეობს. 

მნიშვნელოვანია ის, რომ წერილი გამოიყენეს პროპაგანდისთვის და არა სისხლის სამართლის საქმისთვის. ჩვენ არ ვიცით, რა გზა გაიარა ამ წერილმა „აღმოჩენის“ მომენტიდან იქამდე, როდესაც ის სამართალდამცველებს ჩაჰბარდათ. ეს არის ადვოკატების სანახავი თემა, მაგრამ გასაგებია, რომ თორნიკე რიჟვაძე და მისი ოჯახი ვერ გაბედავს „ოცნებასთან“ დაპირისპირებას.

მარტო ის რად ღირს, რომ წერილის პირველ ვერსიაში ცოლი გამორჩათ და მეორე ვერსიაში ცოლი ჩამაატეს. რაზე ვლაპარაკობთ ამის მერე? ეს არის ზღაპარი. როგორც ჩანს, ამ წერილის რამდენიმე ვერსია არსებობდა, ვიღაც წერდა, მაგრამ არ მოეწონათ და შემდეგ შეცვალეს.

რა თქმა უნდა, ამ უმნიშვნელოვანეს მტკიცებულებას თუ ასე ხელიდან ხელში გადასცემდნენ, ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხი უნდა იყოს სახელმწიფოს წინააღმდეგ დავის არსებობის შემთხვევაში, მაგრამ არ ჩანს, რომ ვინმე ამას აპირებს. ყველა სიტყვა, რომელიც ამ წერილშია, გამოძიების ინტერესის საგანი უნდა გახდეს, თუმცა კონკრეტული მუხლითაა მხოლოდ გამოძიება დაწყებული და სხვა არაფერს არ იძიებენ.

• გამოძიებამ ახვლედიანის ბრალდებაში წარმოადგინა ვერსია, ფანჩატურში ჰქონდა ბრალდებულს დატოვებული იარაღიო. როგორ განვითარდა „ოცნების“ ვერსია, თუ წერილი მართლაც თორნიკე რიჟვაძეს არ დაუწერია? 

ეგ ვერსია და წერილი ერთმანეთს ვერ ეთანხმება – ორივე ვერ იქნება სიმართლე. თორნიკე რიჟვაძემ ან იცოდა, რომ მოსაკლავად დაიბარეს და დაწერა წინასწარ წერილი, მაგრამ თუ იქ უცებ და მოულოდნელად, შემთხვევით დატოვებული იარაღი იპოვა, მაშინ წერილი რატომ დაწერა?

ასე რომ, თორნიკე რიჟვაძე დაიბარეს მოსაკლავად იმ ტიპის „რაზბორკაზე“, რომელიც სიკვდილით მთავრდება, ამიტომაც მან ეს წერილი დაწერა, ან თორნიკე რიჟვაძე მართლაც მეგობართან ჩავიდა და, შესაბამისად, მას ეს წერილიც არ დაუწერია.

• რა მნიშვნელობა შეიძინა ამ საქმემ ივანიშვილის რეჟიმისთვის? ივანიშვილის დაჯგუფებაში არის მზაობა, რეჟიმის სამიზნე თავად აღმოჩნდნენ?  

კი, რაც სჭირდება ივანიშვილს, ყველაფერს გააკეთებენ, ოღონდ „ოცნების“ ლიდერების უმრავლესობას წარმოდგენა არ აქვს, სინამდვილეში რა სჭირდება ივანიშვილს, რა დავალებებს იძლევა ივანიშვილი. მათ ესაუბრება ირაკლი კობახიძე. აქ მაღალია იმის ალბათობა, რომ ვიღაცები მოქმედებდნენ ირაკლი კობახიძის დავალებით კონკრეტულად კობახიძის თავში მოხარშული ბინძური იდეებით და სქემების განსახორციელებლად… რა თქმა უნდა, ამ ყველაფერზე პასუხისმგებელია ბიძინა ივანიშვილი.

ვიტყოდი, რომ ისევე, როგორც გიორგი რამიშვილის [„ზარალა“] საქმემ, თორნიკე რიჟვაძის საქმემ ეს რეჟიმი კიდევ უფრო გააძლიერა – კიდევ უფრო გაამყარა შიგნით. გარედან, ჩვენთვის კი, არაფერი იცვლება: პირიქით, კიდევ უფრო ნათელი ხდება ამ რეჟიმის სისასტიკის მასშტაბი, რეჟიმის სახე.

იმ ხალხისთვის, რომელიც არ არის მზად, აღიაროს სიმართლე, მაგრამ ხვალ შემდეგი ხელისუფლების ნავში გადაბარგდება, მათთვისაც არაფერი იცვლება იმის გარდა, რომ რეჟიმი კიდევ უფრო გამყარდა. კიდევ უფრო გაძლიერდება შიშის განცდა.

• მაგრამ კითხვები გაჩნდა, რომ „ოცნებაში“ ლიდერებიც ვერ იცავენ თავს. არ ფიქრობთ, რომ ეს საქმე გახდეს მნიშვნელოვანი ბიძგი ცვლილებებისთვის, რაღაც გარდატეხა შეიტანოს პროცესში? 

კითხვები ჩვენ გვიჩნდება და არა ქოცებს. ჩვენ ეს თემები გვაწუხებს დიდი ხანია… მნიშვნელოვანია ეს საქმე, ცხადია, მაგრამ გარდამტეხი არ არის. ჩვენ უკვე იმ ეტაპზე ვართ, მნიშვნელოვანი მხოლოდ ისღა დარჩა, რაც ჩამოშლის ამ სისტემას. ეს საქმე კი, არ ჩამოშლის.

• თუმცა, სავარაუდოდ, ეს გასროლა არ აწყობდა ივანიშვილს? 

ეს გასროლა და გადარჩენილი თორნიკე რიჟვაძე არ აწყობდათ, კობახიძეს სახეზე ეწერა ეს.

• თუმცა ის თურქეთში გაუშვეს.

იმის შემდეგ, როცა უკვე გადარჩა ადამიანი, მოქმედების არეალი შეიზღუდა, სხვაგვარად აღარ გამოდიოდა…

ამიტომაც, მე იმ ვერსიისკენ მივდივარ, რომ მის დაშინებას და დაცინვას ცდილობდნენ, ამ დროს გაუვარდათ იარაღი.

• იმიტომ გჯერათ ამ ვერსიის, რომ რუსეთში უმეტესად ასე ხდება? 

კი, იარაღსაც ატრიალებენ, რომ ეფექტი შექმნან: ბიჭო, შენ ვის ელაპარაკები?!

• რა ფორმით შეიძლება გაგრძელდეს ლოგიკურად თორნიკე რიჟვაძის საქმე? 

ამ საქმეს აუცილებლად ექნება გაგრძელება, ოღონდ თორნიკე რიჟვაძესთან მიმართებით არა. ეს გაგრძელდება ძველი თაობის ქოცებთან, ანუ ღარიბაშვილის დროინდელ ქოცებთან მიმართებით.

კონტროლი არსებობს, მაგრამ როდესაც რეჟიმი უკვე არის ფსიქოლოგიურად ისეთ მდგომარეობაში, როგორც ესენი არიან, შეუძლებელია სხვანაირად მოხდეს: იქ უკვე შეცდომებსაც უშვებენ და გაუთვალისწინებელი ბევრი რამ ხდება, რაც საზოგადოების ყურამდე აღწევს.

• რას ცვლის ინტერესი და გამოხმაურება თორნიკე რიჟვაძის საქმის გარშემო? 

ნორმალური ადამიანისთვის ეს მორიგი მტკიცებულებაა „ქართული ოცნების“ ძალადობის მასშტაბსა და ხარისხთან, ყველაფრის კადრებასთან დაკავშირებით. ჩემი აზრით, ვინც დღემდე დაშინებული იყო და ხმას არ იღებდა, ეს ამბავი შიშის გაზრდის საფუძველი გახდება.

იმ კატეგორიას კი, რომელსაც ყველაფრის სჯერა, რასაც ჩასძახებენ, დარწმუნებული ვარ, არც გაუჩნდება კითხვები. არ მაქვს მოლოდინი, რომ მართლმორწმუნე ქოცებს რამე კითხვა გაუჩნდებათ. ვგულისხმობ „ოცნების“ მრევლის იმ ნაწილს, რომელიც ბიძინაზე ლოცულობს.

• მათ ირაკლი კობახიძემ უთხრა, ჟურნალისტების გამო სტრესულია პოლიტიკოსების ცხოვრებაო. ეს კრიტიკული მედიის გაქრობაზე ორიენტირებული არალეგიტიმური პრემიერის მორიგი თავდასხმაა? 

დიახ, ირაკლი კობახიძე როცა ტელევიზორში ლაპარაკობს, ის მე და თქვენ არ გველაპარაკება – ელაპარაკება თავის მრევლს, მისი გულის მოსაფხანად ამბობს ამას, რომ ისინი დააშოშმინოს და დაამშვიდოს. ამ მიზანს ის აღწევს კიდეც.

ძალიან კონკრეტული ადრესატი ჰყავს ყველა მსგავს განცხადებას და გარკვეული ჯგუფის გონებაში ეს ამბავიც დაილექება ასე  – „მედიის ბრალია“, კაცი რა დღეში ჩააგდეს ამ ჟურნალისტებმა, მიკროფონებით დასდევენ და როდის უნდა დამთავრდეს ეს?!“

ხვალ და ზეგ რომელიმე ტელევიზიას თუ მიადგებიან დასახურად, ადამიანების რაღაც ნაწილს გაახსენდება, რომ ჟურნალისტები ხომ ცუდი ხალხია, ადამიანი თვითმკვლელობამდე მიჰყავთ? შესაბამისად, ისინი მედიის დასაცავად არ გამოვლენ.

„ეს პროტესტი მარტო ის კი არაა, რომ დისკომფორტს ვუქმნით რეჟიმს და გზას ვკეტავთ – ერთმანეთის გასაძლიერებლად ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენ ვდგავართ, აქ ვართ, არსად წავსულვართ, ვიბრძვით და განვაგრძობთ ბრძოლას,“ – ამბობს აქტივისტი გოტა ჭანტურია. მას ვესაუბრეთ იმ ადამიანების განწყობაზე, რომლებიც სვამენ შეკითხვას: რა აზრის აქვს ქუჩაში დგომას? როცა პროტესტს შედეგი არ აქვს, რატომ უნდა გამოვიდე ისევ ქუჩაში?

გოტა ჭანტურია ხსნის, რამდენად დიდი გავლენა აქვს თუნდაც მცირერიცხოვან აქციებს ქვეყნის შიგნით არსებულ წინააღმდეგობასა და დასავლეთზე, სადაც „ქართული ოცნების“ მთავრობის აღიარებას არც აპირებენ.

„გაჩერება იქნება საკუთარი თავის დაღალატებაც: ამდენი ხანი ბრძოლაში ვართ და ახლა გაჩერება არც მორალურად იქნება სწორი, არც – პრაგმატულად. ნებისმიერი ისტორიული მაგალითი აჩვენებს იმას, რომ მივიღებთ უარეს შედეგს, თუ ჩვენ გავჩერდებით. ეს უნდა დავიჯეროთ,“ – მიიჩნევს გოტა ჭანტურია.

„ბათუმელებმა“ გოტა ჭანტურიასთან ინტერვიუ ჩაწერა, ის პროევროპული აქციების აქტიური მონაწილე და მოძრაობის „სოციალური დემოკრატიისთვის“ წევრია.

• ბატონო გოტა, თქვენი არგუმენტი გვითხარით, რა როლს ასრულებს დღეს ქუჩის საპროტესტო აქციები, რომელიც ყოველდღიურად, ბუნებრივია, მასობრივი არ არის, რა გავლენა აქვს ამ აქციებს?

მეც შემხვედრია ეს დამოკიდებულება, რომ აი, რა აზრი აქვს პროტესტს, თუმცა ძირითადად საუბარია პროტესტის ფორმებზე, მაგალითად, თბილისში რუსთაველის ქუჩის გადაკეტვა რამდენად საჭიროა, ან ყოველდღიური პროტესტი საზოგადოებრივ მაუწყებელთან.

ზოგიერთ შემთხვევაში ეს უბრალოდ მიზეზია, რომ რაღაცნაირად თავი იმართლონ ადამიანებმა. ზოგიერთ შემთხვევაში კი, ადამიანებს რეალურად არ მოსწონთ პროტესტის ესა თუ ის ფორმა, ან უფრო ეფექტურ ფორმებზე ფიქრობენ.

ახლა არჩევნებთან დაკავშირებითაა დიდი დაპირისპირება, მას რუსულ სპეცოპერაციადაც კი მოიხსენებენ… შესაძლოა, გქონდეს მიუღებლობა და ეს გასაგებია ჩემთვის, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ უნდა გაჩერდე. ადამიანებმა, რომლებსაც არ მოსწონთ პროტესტის ესა თუ ის ფორმა, უნდა შექმნან ალტერნატიული ფორმები. შესაძლოა, ეს იყოს ონლაინაქტივობა, შესაძლოა – ქუჩაში, მაგრამ ეს უნდა გამოიხატოს – „ამირან, გულში მღეროდი“, არ გამოვა თავისთავად.

ამიტომაც, ამ ხალხთან ერთად დგომა არ მომწონს და მოდი, სახლში დავჯდები, ნიშნავს მარცხს. ეს მიუღებელია. სავსებით ლოგიკურია, რომ პროტესტში რაღაც მოგწონდეს, რაღაც არ მოგწონდეს და ალტერნატივის შექმნა სცადო, მაგრამ იგივე მზია ამაღლობელი დღესაც ციხეშია – არავის გაუთავისუფლებია. პატიმრობაში რჩებიან სინდისის პატიმრები. ჩვენ ბრძოლა დავიწყეთ გაყალბებული არჩევნების გამო და ამ ადამიანების სრულიად უსამართლოდ დაკავების გამო. ეს ადამიანები ისევ ციხეში არიან და ჩვენი გაჩერება დღეს ნიშნავს მათ ღალატს.

გაჩერება იქნება საკუთარი თავის დაღალატებაც: ამდენი ხანი ბრძოლაში ვართ და ახლა გაჩერება არც მორალურად იქნება სწორი, არც – პრაგმატულად. ნებისმიერი ისტორიული მაგალითი აჩვენებს იმას, რომ მივიღებთ უარეს შედეგს, თუ ჩვენ გავჩერდებით. ეს უნდა დავიჯეროთ!

ქუჩის აქციები აჩვენებს, რომ წინააღმდეგობა არსებობს და არ გამქრალა. ეს არის დიდი, საერთო წინააღმდეგობა მთელ საქართველოში. ხშირად მხოლოდ რუსთაველის პროტესტს ახსენებენ და მე, პირადად, ეს ძალიან არ მომწონს – საქართველოშია ეს პროტესტი. მარტვილში რომ ერთი ადამიანი დგას და აპროტესტებს, ეს ძალიან მნიშვნელოვანია. თელავში რომ 5-6 ადამიანი დგას, ესეც ძალიან მნიშვნელოვანია. ზოგან მეტია ხალხი, ზოგან – ნაკლები. ჭიათურაში, მაგალითად, ადამიანები შიმშილობენ და მართლა სიკვდილის პირას არიან მისულები… ხილულია ეს წინააღმდეგობა, ჩანს, რომ პროტესტი არსებობს.

ეს პროტესტი მნიშვნელოვანია ერთმანეთისთვისაც – სუფთა, ემოციური თვალსაზრისით.

ეს მნიშვნელოვანია სინდისის პატიმრების და მათი ოჯახებისთვის. 2 დღის წინ რუსთავში გავმართეთ სოლიდარობის აქცია მას შემდეგ, როცა გიორგი მინდაძეს მიუსაჯეს 5 წელი. გიორგი რუსთავიდანაა და იქ გავმართეთ სოლიდარობის აქცია. დედამისი ძალიან ბედნიერი იყო და ადგილზე ისეთი საგრძნობი იყო სოლიდარობა, მხარში დგომა…

ეს პროტესტი მარტო ის კი არაა, რომ დისკომფორტს ვუქმნით რეჟიმს და გზას ვკეტავთ – ერთმანეთის გასაძლიერებლად ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენ ვდგავართ, აქ ვართ, არსად წავსულვართ და ვაგრძელებთ ბრძოლას.

• ამ შეუგუებლობის ჩვენებას, თქვენი დაკვირვებით, რა ეფექტი აქვს ქვეყნის გარეთ, საერთაშორისო თანამეგობრობის თვალში? 

საერთაშორისო თანამეგობრობაც ხედავს, რომ ჩვენ არ ვჩერდებით, ბოლომდე ვიბრძვით.

„ოცნებამ“ რამდენჯერ დაასახელა თარიღი, როცა ქუჩის პროტესტი უნდა დასრულებულიყო, მაგრამ ვერცერთი ვერ გაარტყეს. იანვრიდან დაწყებული, ყოველ თვეში ასახელებდნენ თარიღს, ახლა გაჩერდება პროტესტიო, მიხვდნენ, რომ არ ჩერდება ეს პროტესტი.

ეს არის ნიშანი საერთაშორისო თანამეგობრობისთვისაც, რომ არც ისინი უნდა შეეგუონ – პოლიტიკა ისეთია, რომ ხშირად ინტერესების დონემდეა დაყვანილი და მორალი გვერდით იწევს.

• უშვებთ, რომ თუნდაც ეს მცირერიცხოვანი, მაგრამ უწყვეტი პროტესტი რომ არ შენარჩუნებულიყო, „ოცნების“ მთავრობა დასავლეთიდან ლეგიტიმაციას მიიღებდა? 

რა თქმა უნდა: არათუ ვუშვებ, დარწმუნებულიც კი ვარ ამაში, რომ ასე იქნებოდა – დროთა განმავლობაში აღიარებას მიიღებდნენ. ჩვენ გვინახავს სხვადასხვა შემთხვევა, როცა ავტორიტარულ რეჟიმებთან თანამშრომლობენ დემოკრატიული ქვეყნები და ინსტიტუტები. ამ საკითხს იყენებს კიდეც პროპაგანდა, თითქოსდა ორმაგი სტანდარტიაო.

ჩემი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანია: ერთმანეთს არ ჩავუკეტოთ გზები! არ ვთქვათ, რომ მაინცა და მაინც რუსთაველის გადაკეტვაა ყველაზე სწორი გზა, ან საზოგადოებრივი მაუწყებლის მარში – თუ ვინმეს არ მოსწონს პროტესტის არსებული ფორმა, აუცილებლად უნდა შექმნას ალტერნატივა.

ჩემი აზრით, ასევე, ძალიან აზიანებს ამ პროტესტს ლანძღვა და დამუნათება: აი, სად ხართ? რატომ აღარ ხართ? რატომ გაქრით? თქვენთანაც მოვლენ და ამას გიზამენ, იმას გიზამენ. პირიქით, მსგავსი მიდგომა განზიდვას უფრო იწვევს ადამიანების – პირიქით, უნდა შექმნა რაღაც საინტერესო, რომელშიც ჩაერთვება ხალხი.

ცალსახაა, რომ საპროტესტო მუხტი ყველგან არსებობს, რომელიც ნებისმიერ მომენტში შეიძლება ხალხმრავლად იფეთქოს. ამას ხელისუფლებაც ხედავს და ამიტომაც ვერ დგამს უფრო მძიმე ნაბიჯებს, როცა, მაგალითად, სასტიკად შლიდნენ აქციებს.

• პროტესტის კიდევ რა ფორმებს შეიძლება მიმართოს მოქალაქემ, ვინც ხედავს, რომ ქვეყანაში დიქტატურა მყარდება, მაგრამ ქუჩაში გამოსვლა აღარ სურს? 

თუ ინდივიდუალურ პროტესტზე ვსაუბრობთ, ბევრი ფორმით შეიძლება პროტესტის გამოხატვა: შეიძლება ეს იყოს პროტესტი სოციალურ ქსელში, საუბრები მეგობრებთან, ნაცნობებთან, მაგალითად, ჩემი მეგობარი ონისე ოქრიაშვილი დადის საზოგადოებრივ ტრანსპორტი სხვადასხვა პლაკატით – მზია ამაღლობელი როცა შიმშილობდა, ამის შესახებ ამცნობდა მოქალაქეებს. საკმაოდ რთულია ამის გაკეთება ემოციურად. ასე რომ, გააჩნია, ვის რა შეუძლია.

შედარებით პასიური მხარდაჭერის ფორმებია, მაგალითად, რესურსების შეგროვება წინააღმდეგობისთვის, მაგალითად, თანხის ჩარიცხვა, ან სასამართლო პროცესებზე სიარული. სინდისის პატიმრების და მათი ოჯახებისთვის ესეც ძალიან მნიშვნელოვანია.

კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი და საჭიროა პროტესტის კოლექტიური ფორმების მოფიქრება, მაგალითად, კონკრეტული ჯგუფების პროტესტი. აქამდე თეატრი იყო შედარებით აქტიური, განათლების სფეროს ხალხიც იყვნენ, მაგრამ იმდენად არა, ასევე, გამოვიდნენ ექიმები, სტუდენტები. მსგავსი ჯგუფები უნდა ჩამოყალიბდნენ ერთობად, როგორც საზმაუს ჯგუფი. იგივე ნინო დათაშვილის ამბავზე მასწავლებლებმა გამოხატეს პროტესტი, იყო პეტიციაც, მაგრამ მეტია საჭირო.

ისევ რეგიონული პროტესტებია ყველგან: ბალდა, ჭიათურა, ზუგდიდი, ქუთაისი, ბათუმი, ქობულეთი, საირმეშიცაა წინაღმდეგობა, სადაც მიწების გასხვისებაა პრობლემა – იქ ჰყავთ ადგილობრივი ფეოდალი კოხოძე, რომელმაც მთელი ტერიტორია ჩაიგდო ხელში. ეს კავშირებია დღეს ძალიან მნიშვნელოვანი. მიზანმიმართულად აწარმოვეს ამ ჯგუფების დახლეჩა… საჭიროა ამ ხალხთან კომუნიკაცია, ადგილზე ჩასვლა, სოლიდარობის გამოცხადება, საუბარი.

მესმის სკეპტიციზმი, უკმაყოფილება, შეიძლებოდა, რომ ვყოფილიყავით უფრო აქტიურები – იგივე არჩევნების საკითხზე შესაძლებელი იყო, ჩვენ დაგვეწესებინა წესები და გვეთქვა კონკრეტულად, რომ აი, ეს არის გზა და დამთავრდა. პოლიტიკოსებთან უნდა გვქონოდა მეტი კომუნიკაცია, დისკუსია. სამწუხაროდ, ჩვენც ბევრი შეცდომა დავუშვით ამ პროცესში. ნებისმიერ შემთხვევაში, „ოცნებას“ დისკომფორტს ვუქმნით და ეს წინააღმდეგობა არ გაჩერდება.

ამ პროტესტის უწყვეტობა და მისი გაფართოვება არის გზა. უნდა ველაპარაკოთ სხვადასხვა ჯგუფს და ველაპარაკოთ არა მხოლოდ ასე: რუსეთი და ევროპა, არამედ კონკრეტულად უნდა ავხსნათ საფრთხეები, პრობლემები.

და თუ გავჩერდებით, მივიღებთ უარეს შედეგს და სისტემას. ვიცით, რომ აქამდეც არ იყო საქართველო დემოკრატიული ქვეყანა, სასამართლოც უსამართლო იყო, მაგრამ არა ამ დოზით და ფორმით – მივიღეთ რაღაც საოცრება, მაგრამ კიდევ უფრო უარეს მივიღებთ, თუ ახლა გავჩერდებით.

მივიღებთ იმას, რომ ხმის ამოღების უფლებასაც კი წაგვართმევენ, მედია საერთოდ არ იარსებებს, როგორც ეს რუსეთშია, ან აზერბაიჯანში – ელემენტარული სოლიდარობაც დასჯადი გახდება.

ეს უნდა დავიჯეროთ!

მთავარი ფოტო: გოტა ჭანტურია, მარიამ ნიკურაძის ფოტო

საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორს, ალექსი ახვლედიანს უფლებამოსილება შეუწყდა. ინფორმაციას ამის შესახებ ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო ავრცელებს.

სამინისტროს მიერ გავრცელებული ინფორმაციით, შესაბამის ბრძანებას ხელი 2025 წლის  9 ივლისს მოეწერა.

ალექსი ახვლედიანი საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორად 2023 წლის მაისიდან მუშაობდა.

ალექსი ახვლედიანი  7 ივლისს დააკავეს მას შემდეგ, რაც საგარეჯოში მდებარე მის სახლში, აჭარის მთავრობის ყოფილმა თავმჯდომარემ, თორნიკე რიჟვაძემ, გამოძიების ვერსიით, თვითმკვლელობა სცადა.

გამოძიების ვერსიით, საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს დირექტორს ეკუთვნოდა იარაღი, საიდანაც გაისროლეს.

შინაგან საქმეთა სამინისტრო ალექსი ახვლედიანს ცეცხლსასროლი იარაღის დაუდევრად შენახვისთვის, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 238-ე მუხლით ედავება. 8 ივლისს გამართული სასამართლო სხდომიდან ალექსი ახვლედიანი 30 000 ლარი გირაოთი გაათავისუფლეს.

ევროპარლამენტმა 490 ხმით, 147-ის წინააღმდეგ საქართველოს შესახებ კრიტიკული რეზოლუცია მიიღო.

ევროპარლამენტი დაეთანხმა ზეპირ შესწორებას „ნეტგაზეთისა“ და „ბათუმელების“ თანადამფუძნებლის, მზია ამაღლობელის ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან დაკავშირებით.

„ევროპარლამენტი კიდევ ერთხელ ადასტურებს თავის მიზანს მზია ამაღლობელის დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის შესახებ. გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“, – ჩაიწერა დოკუმენტში.

საქმე ისაა, რომ მზია ამაღლობელი დააკავეს 12 იანვარს. მას კვლევები ჩაუტარდა კლინიკა „ვივამედში“, რომლის მიხედვითაც, 6 თებერვლის მდგომარეობით, მზია ამაღლობელი მარცხენა თვალში პრაქტიკულად ვერ ხედავს, ხოლო მარჯვენა თვალში მხედველობა შემცირდა და ის მხოლოდ 10%-ია.

მზია ამაღლობელის მხედველობა მკვეთრად გაუარესდა საპატიმრო დაწესებულებაში მოთავსების შემდეგ. ამის დასტურია იმავე „ვივამედში“ 4 თებერვალს ჩატარებული კვლევები, რის მიხედვითაც დაპატიმრებული ჟურნალისტის მხედველობა მარცხენა თვალში 4%-ი, ხოლო მარჯვენა თვალში 30% იყო.

მზია ამაღლობელის ადვოკატებმა და თავად მზია ამაღლობელმაც უკვე მიმართეს პენიტენციურ დაწესებულებას ხელახალი კვლევების ჩასატარებლად. ჯერჯერობით, მზია ამაღლობელს ამ მოთხოვნაზე დასტური არ მიუღია.

რაც შეეხება ევროპარლამენტის პირველ ანგარიშს საქართველოზე, როგორც კანდიდატ ქვეყანაზე – გაფართოების შესახებ ყოველწლიური ანგარიშები წარმოადგენს ევროპარლამენტის პასუხს ევროკომისიის ანგარიშებზე კანდიდატი და პოტენციური კანდიდატი სახელმწიფოების შესახებ.

ამ შემთხვევაში ევროპარლამენტმა შეაფასა საქართველოს პროგრესი კომისიის 2023 და 2024 წლების ანგარიშების საფუძველზე და მიიღო რეზოლუცია, რომელიც წარმოადგენს პარლამენტის ოფიციალურ პოზიციას გაწევრიანების კანდიდატ საქართველოსთან ურთიერთობის შესახებ.

ზუგდიდელ არტისტსა და აქტივისტს, როსტევან [როსტო] ზარანდიას დღეს, 9 ივლისს, მოსამართლე ირაკლი აბშილავამ 5-დღიანი პატიმრობა მიუსაჯა.

ზუგდიდელი აქტივისტების ინფორმაციით, როსტევან ზარანდიას ზუგდიდის მერიის პიარსამსახურის ხელმძღვანელმა, მაგდალინა თოდუამ უჩივლა ფეისბუქზე კომენტარისთვის – „ფოჩო“ და „ტვენგე“, რაც მეგრულად „სულელს“ და „შტერს, ბატს“ ნიშნავს.

დღეს, 9 ივლისს, ზუგდიდელმა აქტივისტმა, მარიამ სიჭინავამ სასამართლო სხდომის დასრულების შემდეგ ფეისბუქზე ჩართვაში აღნიშნა, რომ როსტო ზარანდიამ დააყენა შუამდგომლობა სასამართლოზე მეგრული ენის თარჯიმნის მოწვევაზე, რომ ნათელი ყოფილიყო ამ სიტყვების მნიშვნელობა, თუმცა ეს მოთხოვნა მოსამართლემ არ დააკმაყოფილა, იმ მიზეზით, რომ ამ სიტყვების შინაარსი მისთვის ნათელი იყო.

როსტო ზარანდია დაკავებამდე არაერთხელ დააჯარიმეს მზია ამაღლობელის სტენსილის გამო, რომელიც მან სამეგრელო-ზემო სვანეთის სამხარეო პროკურატურის კედელზე შეასრულა.

______________

ფოტოზე: როსტო ზარანდია

მეტი: 

სიმღერა „სულიკოს“ შესრულების ტრადიციას არამატერიალური ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.

საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს გენერალური დირექტორის შესაბამისი ბრძანება ძალაში დღეს, 2025 წლის 9 ივლისს შევიდა.

„მიენიჭოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტს: „სიმღერა „სულიკოს“ შესრულების ტრადიციას“ – აღნიშნულია სააგენტოს დირექტორის ბრძანებაში.

ამავე ბრძანებით, სააგენტოს საინფორმაციო სისტემების სამსახურს დაევალა მითითებული ძეგლის მონაცემების არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტთა სახელმწიფო რეესტრში ასახვა.

სააგენტოს ადმინისტრაციას კი დაევალა ამ ბრძანების ამოქმედებიდან ერთი თვის ვადაში ძეგლის მონაცემების საქართველოს კულტურის სამინისტროს ინტერნეტგვერდზე ასახვის მიზნით შესაბამისი ღონისძიებების განხორციელება.

ლექსი „სულიკო“ 1895 წელს დაწერა აკაკი წერეთელმა.

„ლექსი „სულიკო“ დაიწერა 1895 წელს. იმავე წელს დაიწერა სიმღერაც, მუსიკის ავტორი ბარბარე (ვარინკა) მაჭავარიანი-წერეთელია.

_____________

ფოტოზე: აკაკი წერეთელი, ვარინკა მაჭავარიანი-წერეთელი. წყარო: ივერიელი

თორნიკე რიჟვაძე, რომელიც პირველ საუნივერსიტეტო კლინიკაში მართვით სუნთქვაზე იმყოფებოდა, თურქეთის კლინიკაში გადაიყვანეს.

ამის შესახებ განცხადება დღეს კლინიკურმა დირექტორმა გააკეთა.

„წუხელ, ღამით, 2 საათზე, თორნიკე რიჟვაძე გადაყვანილ იქნა სტამბოლის საავადმყოფოში, საჰაერო გზით. თვითონ ოჯახის წევრებმა გამოიძახეს რეანომობილი. თორნიკე იყო აბსოლუტურად სტაბილურ მდგომარეობაში, კონტაქტში შემოდიოდა, გაუმჯობესებული პარამეტრებით, მაგრამ მართვით სუნთქვაზე დავტოვეთ, რადგან არ შეიძლებოდა მართვითი სუნთქვის გარეშე საჰაერო ფრენის დროს.

მძიმე პაციენტია, რა თქმა უნდა, მაგრამ ბევრად გაუმჯობესებული პარამეტრებით ჩაიბარეს თურქმა ექიმებმა“- ეს განცხადება დღეს, 9 ივლისს, პირველი საუნივერსიტეტო კლინიკის კლინიკურმა დირექტორმა ლალი ტურძელაძემ გააკეთა მედიასთან.

ამავე კლინიკის დირექტორი ლევან რატიანი გუშინ მედიასთან ამბობდა, რომ პაციენტის ზოგადი მდგომარეობა გაუმჯობესებული იყო. „გაუმჯობესება ნიშნავს, რომ ტრავმულ-ჰემორატიული შოკის კლინიკა აღარ არსებობს, ანუ ალაგებულია, ლიკვიდირებულია“-  თქვა მან მედიასთან.

შსს-ს ინფორმაციით, აჭარის მთავრობის ყოფილმა თავმჯდომარემ 7 ივლისს თვითმკვლელობა ცეცხლსასროლი იარაღით სცადა. ამ დროს ის საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს ხელმძღვანელის, ალექსანდრე ახვლედიანის სახლში იმყოფებოდა და თვითმკვლელობაც მის სახელზე რეგისტრირებული იარაღით სცადა.

დაწყებული იყო გამოძიება ამ ფაქტზეც, თუმცა ახვლედიანი გუშინ სასამართლო დარბაზიდან გირაოთი გაათავისუფლეს.

თვითმკვლელობის მცდელობის დღეს, პროპაგანდისტულმა მედიებმა გაავრცელეს წერილი, რომელიც თითქოს თორნიკე რიჟვაძეს ჯიბეში უპოვეს.

წერილში საუბარია კორუფციასა და ნარკოდანაშაულის მფარველობაზე, რომელსაც თითქოს რიჟვაძეს აბრალებდნენ.

__________________

ამ თემაზე: