უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 21 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 431 900 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 370. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 161 ერთეული [+3]
ჯავშანტექნიკა – 24 978 ერთეული [+7]
საარტილერიო სისტემა – 46 435 ერთეული [+92]
MLRS – 1 955 ერთეული [+2]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 513 ერთეული [+2]
თვითმფრინავი – 438 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 420 290 ერთეული [+1 865]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 970 ერთეული [+5]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 123 347 ერთეული [+453]
სპეცტექნიკა – 4 441 ერთეული [+8]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 933 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
უკრაინულმა დრონებმა მოსკოვის ოლქს შეუტიეს. ორი სამოქალაქო ობიექტი და ნავთობის საწყობი დაბომბეს პოდოლსკისა და დომოდედოვოს მახლობლად. სულ მცირე 6 ადამიანი დაშავდა.
მერიის განცხადებით, საღამოს 8:30 საათიდან დილის 5:00 საათამდე საჰაერო თავდაცვის ძალებმა მოსკოვთან 85 დრონი ჩამოაგდეს. მერის თქმით, მოსკოვის ოლქის მიმართულებით 400-ზე მეტი უკრაინული დრონი დაფრინავდა:
„ქვეყნის უახლეს ისტორია მხოლოდ წიგნების ფურცლებზე არ იწერება – ეს იყო ჩემი მთავარი სათქმელი” – გვიპასუხა მარიამმა, როცა ვკითხეთ, რატომ გადაწყვიტა წელს ისტორიის ეროვნულ გამოცდაზე მისვლა მაისურით, რომელსაც ეწერა: “მამაჩემი გმირია”.
მარიამ წილოსანი აგვისტოს ომში დაღუპული კაპრალის, შინდისის გმირის, ემზარ წილოსანის შვილია. 2008 წლის 11 აგვისტოს, როცა 29 წლის ემზარ წილოსანი 20 თანამებრძოლთან ერთად, სოფელ შინდისთან, რუსეთის შეიარაღებული ძალების ასეულს ებრძოდა, მარიამის 1 თვისაც არ იყო, მისი უფროსი ძმა, შაკო კი – 1 წლის. შვილებს მამა, ცხადია, არ ახსოვთ. მასზე ოჯახის წევრები და ნათესავები უყვებიან.
მარიამს ყველაზე მეტად უყვარს ისტორია იმის შესახებ, როგორ გაუხარდა მამას მისი დაბადება.
“მეუბნებიან, რომ დაიბადე, ძალიან გაუხარდაო. ძალიან უნდოდა გოგო შვილი და ჭკუაზე არ იყო, სანათესაოში დარბოდა და გახარებული ამბობდა, მარიამი შემეძინაო” – გვიყვება ის.
მარიამი ლანჩხუთში, მამის სახელობის სკოლაში სწავლობდა, რომელიც ცოტა ხნის წინ დაასრულა. ახლა ეროვნული გამოცდების შედეგებს ელოდება. ჯერ არ აქვს გადაწყვეტილი, სწავლას სად და რა მიმართულებით გააგრძელებს, თუმცა, გაგვიმხილა, რომ განიხილავს სპორტის უნივერსიტეტსაც.
“გამოცდები მშვენივრად დავწერე, მაგრამ ჯერ კიდევ ძიებაში ვარ, რაზე ჩავაბარო.
ისეთი პროგრამის არჩევა მინდა, რომ მომავალში განვითარების შესაძლებლობა მომცეს. უმეტესობას დიპლომები სახლში ტყუილად უწყვია – აბარებენ და შემდეგ იმ პროფესიით ვერ მუშაობენ… ასე არ მინდა, რომ ვიყო, ამიტომ, ჯერ კიდევ ძიებაში ვარ. მიწერია ტურიზმიც, სპორტის მასწავლებლობაც, მწვრთნელობა და ა.შ.
ფიტნესით ვარ დაკავებული ბავშვობიდან. 10 წლიდან აქტიურად ვმუშაობ ჩემ თავზე, ბევრი რამე მაქვს გამოცდილი, კურსებიც მაქვს გავლილი და ვფიქრობ, რომ მაგ მიმართულებითაც გავაგრძელო სწავლა”, – გვიყვება მარიამი.
მან გაგვიმხილა ისიც, რომ ცოტათი აშფოთებს თბილისში ცხოვრების დამოუკიდებლად გაგრძელების პერსპექტივა, თუმცა მზად არის ახალი გამოწვევებისთვის. მით უფრო, რომ რაც თავი ახსოვს, ერთი მთავარი გამოწვევის წინაშეა – გაამართლოს მოლოდინები, რაც გარშემომყოფებს მისგან, როგორც გმირის შვილისგან აქვთ.
„პასუხისმგებლობაა, რომ ამხელა სტატუსს ვატარებ, რომ გმირი მამა მყავდა და მის სახელობის სკოლაში ვსწავლობდი.
ვცხოვრობ რაიონში, სადაც თვითონ გაიზარდა და მას ყველა იცნობდა. ამ სკოლაში სიარული და ამ ხალხთან კონტაქტი ჩემთვის დიდი პასუხისმგებლობაა. რთულია, როცა გარშემომყოფები შენგან ბევრ ელოდებიან და შენ გინდა, რომ ყველაფერი ისე გააკეთო, რომ იამაყონ შენით. რთულია, ეს მოლოდინები ბოლომდე გაამართლო”, – გვეუბნება მარიამი.
„როგორ ფიქრობ, რა იქნებოდა მამის მოლოდინი შენს შესახებ?“ – ვკითხეთ მარიამს.
„არ მიფიქრია ვინ ენდომებოდა, რომ მე ვყოფილიყავი. ალბათ, ვინც მე მსურს” – გვითხრა ხანმოკლე დაფიქრების შემდეგ, მერე კი დასძინა – “დედაჩემიც სულ მაგას მეუბნება – რაც შენ გინდა, რაშიც შენ თავს კარგად გრძნობ, იმას მიჰყევი, მე მაქსიმალურად შენს გვერდით ვიქნებიო”.
“მამაჩემი ამისთვის არ დაღუპულა” – ეწერა მარიამის პლაკატზე, რომელიც მას ხელში თბილისში, მთავრობის სახლის წინ გამართულ აქციაზე, 2024 წლის დეკემბერში ეჭირა, რამდენიმე დღეში ირაკლი კობახიძის ბრიფინგიდან, სადაც “ქართული ოცნების” თავმჯდომარემ ევროკავშირში გაწევრიანების შეჩერების შესახებ განაცხადა.
მარიამს მამაზე საუბარი უჭირს, მაგრამ თამამად საუბრობს ემზარ წილოსანზე, როგორც გმირზე.
ამბობს, რომ მასზე და აგვისტოს ომის სხვა გმირებზე უფრო მეტი უნდა იცოდეს საზოგადოებამ. ფიქრობს, რომ საქართველოს უახლესი ისტორია სკოლებშიც უფრო უკეთ უნდა ისწავლებოდეს. გაბრაზდა, როცა მამის თანამებრძოლსა და საქართველოს ეროვნული გმირს, გიორგი ანწუხელიძეს თეა წულუკიანმა “ვიღაცის პიარისთვის უაზროდ განწირული”უწოდა, თუმცა, როგორც კი ვთხოვთ მამის შესახებ მისი პირადი დამოკიდებულება, ემოცია და ფიქრები გაგვიზიაროს, ჩუმად ყოფნას ამჯობინებს.
„მამაჩემი გმირია. ჩვენი გმირების ღირსების და თავგანწირვის ისტორიას მათი შვილები და მათი ოჯახები აგრძელებენ”, – გვეუბნება და საუბარი სხვა თემაზე გადააქვს.
მარიამი მოგვიყვა, რომ აბიტურიენტობამდე, სანამ მეტი თავისუფალი დრო ჰქონდა, ხშირად მონაწილეობდა საპროტესტო აქციებში, რომელიც საქართველოს ევროპული მომავლის დასაცავად დაიწყო. რაც აბიტურიენტი გახდა, აქციებში ფიზიკურად მონაწილეობისთვის დრო აღარ ჰქონდა, თუმცა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ სულ ცდილობს სოციალურ ქსელში მაინც დააფიქსიროს მისი მოსაზრებები სხვადასხვა საკითხზე. ფიქრობს, რომ პასუხისმგებლობიანი მოქალაქის პირველი ნიშანი საკუთარი აზრის თამამად დაფიქსირების უნარია.
“როცა ფიზიკურად არ ვარ იქ [აქციაზე], გულით ვარ. წინა წელს დავდიოდი კიდევაც თბილისში, საპროტესტო აქციებზე. მაქსიმალურად ვცდილობდი, როგორც შემეძლო ისე გამომეხატა ჩემი აზრი და შეხედულება იმ ყველაფრის მიმართ, რაც ქვეყანაში ხდება. ახლა, რაც აბიტურიენტი გავხდი, სიმართლე რომ ვთქვა, ვეღარ ვარ იმდენად ჩართული, თუმცა, სოციალური ქსელებით მაინც გამოვხატავ ჩემს აზრს”, – გვეუბნება მარიამი.
მას ვთხოვეთ გაეხსენებინა რომელიმე აქცია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო და გაეზიარებინა მოტივაცია, რის გამოც ქუჩაში გავიდა.
„უცებ რაც მახსენდება – წულუკიანი რომ გამოვიდა და გმირებზე თქვა, უაზროდ განწირულები არიან ვიღაცის პიარისთვისო, ამის გამო გავედი აქციაზე. ეს არის უახლოესი ისტორიის ფეხქვეშ გათელვა. არ აფასებენ [უახლესი ისტორიის გმირებს]. მე, როგორც აგვისტოს ომში დაღუპული გმირის შვილმა, ასე აღვიქვი. ეს იყო ძალიან უაზროდ, დაუფიქრებლად ნათქვამი”, – ამბობს მარიამი.
ის იხსენებს შემთხვევებს, როცა გარშემომყოფი მოუწოდებდნენ, “წიგნი აიღოს ხელში” და “მის საქმეს მიხედოს”, ნაცვლად იმისა, რომ სხვადასხვა თემაზე გამოთქვას კრიტიკული აზრი, ან, მით უმეტეს, საპროტესტო აქციაში მიიღოს მონაწილეობა. თუმცა, მარიამი თვლის, რომ როცა საქმე ქვეყნის მომავალს ეხება, მისი პასუხისმგებლობაა, არ გაჩუმდეს. უხარია, რომ ოჯახის წევრები მხარს უჭერენ.
„ვფიქრობ, რომ მე ვარ მომავალი თაობა და მე უნდა გავაკეთო ყველაფერი იმისთვის, რაც ჩემ მომავალს შეეხება, რომ დავიცვათ ჩვენი მომავალი.
ჩვენ თუ არ ამოვიღეთ ხმა, აბა სხვა ვინ უნდა ამოიღოს და ვინ უნდა გამოთქვას აზრი?! სხვამ რაც არ უნდა მითხრას, მე მაინც ჩემ აზრს დავაფიქსირებ ყველაფერზე. ვიცი რა არის სწორი და რა არასწორი. მაგის განსაზღვრა შემიძლია. ჩემი ოჯახის წევრები, მაგალითად, დედა და ბებია მეუბნებიან, რომ მამაშენი იამაყებდა შენითო. თვითონაც ამაყობენ ჩემით”, – ამბობს მარიამი.
მან გვიამბო ორი წლის წინ, პროევროპული აქციების დასაწყისში მომხდარ ინციდენტზე, როცა მასწავლებელს აზრი ჰკითხა, მისგან კი, როგორც ამბობს, შეურაცხმყოფელი დამოკიდებულება მიიღო.
„აქციები რომ დაიწყო, სკოლაში ჩემი აზრი დავაფიქსირე და მასწავლებელს ვკითხე, თქვენ რას ფიქრობთ მიმდინარე პროცესებთან დაკავშირებით-მეთქი. მისი აზრი მაინტერესებდა. „ეს ახალგაზრდები სამარცხვინო საქციელს სჩადიან, ვინც აქციებზე დადის სამარცხვინოები არიან, ცუდად იქცევიანო“ – ასეთი პასუხი მივიღე. მე შევეწინააღმდეგე – არ სჩადიან სამარცხვინო საქციელს, თბილისში რომ ვიყო, მეც აქციაზე ვიდგებოდი-მეთქი და მაგაზე მიპასუხა, შენც სამარცხვინო საქციელს ჩადიხარ, შენგან ამას არ ველოდიო და ა.შ., შეურაცხყოფა მომაყენა პირადად მე და მამაჩემის სახელსაც შეეხო. ბოლოს ისე მოხდა, რომ ავტირდი, ვეღარ გავუძელი ამდენ შეურაცხყოფას. ზუსტად არ მახსოვს თვითონ თქვა გადიო თუ მე გამოვედი პირდაპირ, მაგრამ კლასი დავტოვე. მერე კლასელებიც გამოვიდნენ, მომიკითხეს სად ვიყავი და როგორ ვიყავი”, – გვიყვება მარიამი.
ეროვნული გამოცდების პასუხების მოლოდინში მყოფს განათლების რეფორმაზე ვკითხეთ. გვითხრა, რომ მოულოდნელმა ცვლილებებმა და გაურკვევლობამ აბიტურიენტობა გაურთულა.
„განათლების რეფორმა და ეს ცვლილებები ჩემთვის კომფორტული ნამდვილად არ იყო. ისეთი პერიოდი დაგვემთხვა ახლანდელ აბიტურიენტებს, რომ ძალიან ბევრი გაურკვევლობა იყო. თითქოს, ბოლომდე არ იყო არაფერი დაგეგმილი და ინფორმაციას გზადაგზა, ბოლო წუთებში გვაწვდიდნენ, მაგრამ მაგასაც – ბოლომდე ვერ.
უნივერსიტეტებში ფაკულტეტების ცვლილებები გამო კონკურენცია ყველგან გაიზარდა. აბიტურიენტების უმეტესობას სასურველი პროგრამების გადაწყობა და ხელახლა დალაგება მოუხდა. მეც მომიწია ჩემს გეგმებში ცვლილებები შემეტანა. სწავლის და მეცადინეობის პარალელურად ამაზე გვიწევდა ფიქრი და ეს ძალიან რთული იყო”, – გვიყვება მარიამი.
ის განიხილავს, რომ გარკვეული პერიოდით შეიძლება ევროპაშიც წავიდეს განათლების მისაღებად. თუმცა უკან აუცილებლად დაბრუნდება. ამბობს, რომ საქართველოში ახალგაზრდებისთვის მთავარი გამოწვევა განათლების მიღება, კარიერის აწყობა და განვითარების შესაძლებლობებია.
„ახალგაზრდები საკუთარი მომავლის შესაქმნელად და განვითარების მიზნით საზღვარგარეთ გარბიან. ევროპაც, ჩემთვის, პირველ რიგში, უკეთესი განათლებასთან ასოცირდება და შემდეგ, სხვა ყველაფერ უკეთესთან”, – ამბობს მარიამი.
მარიამს ვკითხეთ, როგორ საქართველოში ცხოვრებას ისურვებდა თავად და როგორი საქართველოსთვის იბრძოლა მისი აზრით მამამ, ემზარ წილოსანი.
“მე, მაგალითად, ისეთ საქართველოში ვიცხოვრებდი, სადაც კანონი ყველასთვის თანაბრად მოქმედებს, ადამიანებს საკუთარი აზრის თავისუფლად გამოხატვის შესაძლებლობა აქვთ და ამისთვის არავინ დასჯის მათ, სადაც განსხვავებული შეხედულებების ადამიანებს არ ჩაგრავენ. ასევე, სადაც ხარისხიანი განათლების მიღების და ღირსეულად დასაქმების შესაძლებლობა ყველასთვისაა”, – ამბობს მარიამი.
„სახლში ხომ საშიშია და გასაბერი აუზი მიყიდეთ დედა, ეზოში, აუზში ვიქნები“ – რვა წლის დეამ დედას გასაბერი აუზის ყიდვა სთხოვა, რადგან სახლში ყოფნა საშიშია, ეზოში ვიქნებიო – შესთავაზა.
დეა მთელ დღეებს სოფელ ქობულეთში, მშობლებთან ერთად ატარებს. ბავშვის დედა გვიყვება, რომ ახლომახლო დეას თანატოლები არ ცხოვრობენ და ბავშვი დროს ძირითადად ლეკვებთან თამაშობს – „უყვარს ისინი.“
დეას ფეხები „მწვანე წამლით“ აქვს დაფარული, მწერებს დაუკბენიათ და ასე უშუშებენ ნაკბენ ადგილებს.
დეა და მისი მეგობარი
დეა ბევრს არ ლაპარაკობს, უცნობებს არ გვეკონტაქტება, კითხვებს არ პასუხობს, თუმცა გადასაღებ კამერას ინტერესით აკვირდება.
ჩვენი იქ ყოფნის დროს ერთი წამითაც არ გაჩერებულა, გაუჩერებლად მოძრაობს. რეზინის ჩუსტები აცვია, როგორც ჩანს, ოდნავ დიდი აქვს, ამიტომაც ხმაურით დადის.
დედის მითითებებს, რომ სახლში ყველგან მოძრაობა არ შეუძლია, რადგან სახლის ადგილას ზოგ უფრო საშიშია გავლა, სრულად არ ემორჩილება. ავიწყდება, სად უფრო მეტი ან ნაკლებია ჩამონგრევის ალბათობა.
დეა მშობლებთან ერთად სოფელ ქობულეთში, ავარიულ სახლში ცხოვრობს. მათი სახლი ფაქტობრივად დანგრევის პირასაა, ნაწილობრივ, ჩამონგრეულია კიდეც.
ვერულიძეებს სახლის მშენებლობა გასული საუკუნის 90-იან წლებში დაუწყიათ და ვერ დაუსრულებიათსახლის ერთი მხარე ჩამონგრეულია, მეორე – დაწეული
დეას მამა, იოსებ ვერულიძე ჯანმრთელობის პრობლემების გამო ვერ მუშაობს, ხანდახან მეზობლებს ეხმარება მსუბუქ საქმეებში გარკვეული საფასურის სანაცვლოდ. არ მუშაობს არც დეას დედა, ნატო ბერიძე.
„ბავშვი პატარა იყო, სამუშაო ვერ დავიწყე“ – გვიყვება ნატო.
მისი ოცნებაა ოჯახი სადმე, „ნორმალურ, საცხოვრებელ გარემოში“ ქირით გადავიდეს: „მეშინია, ბავშვს ყოველ წამს საფრთხე ემუქრება“ – წუხს ნატო.
დეას ხატვა ჰყვარებია, თუმცა ოჯახს არ აქვს საშუალება, ბავშვი დამატებით წრეებზე ატაროს, მხოლოდ სკოლაში დაჰყავთ:
„სკოლაც შორს არის, ტრანსპორტი არ არის, უჭირს ბავშვს ამხელა მანძილის გავლა“ – გვეუბნება ნატო.
სახლის პირველი სართული, სადაც ფაქტობრივად 2 ოთახში ცხოვრობენ, მეტწილად ჩაბნელებული და ნესტიანია
ვერულიძეების ოჯახი სოციალურად დაუცველია. ოჯახში გვიყვებიან, რომ არ ჰქონდათ საშუალება ძველი და საცხოვრებლად უვარგისი სახლი დაეშალათ და ახალი აეშენებინათ.
მათი ერთადერთი შემოსავალი სოციალური დახმარებაა. შემოდგომაზე მანდარინს ვყიდით, მაგრამ დიდი არაფერი გამოგვდის, არაფერს გვყოფნისო – გვეუბნება ნატო.
სახლის მდგომარეობა წლიდან წლამდე უარესდებოდა, ამიტომაც ოჯახმა დახმარების თხოვნით ქობულეთის მუნიციპალიტეტის მერიას მიმართა, მერიამ კი, თავის მხრივ – გეოლოგიურ სამსახურს.
დოკუმენტში, რომელიც ვერულიძეებმა გვაჩვენეს, ექსპერტი წერს, რომ სახლი აღდგენას არ ექვემდებარება, საცხოვრებლად უვარგისია და ერთადერთი გამოსავალი დემონტაჟია.
დასკვნაში, რომელიც 2025 წელს არის მომზადებული, ექსპერტი ხაზგასმით აღნიშნავს ასევე, რომ საჭიროა ოჯახის უსაფრთხო ადგილზე გადაყვანა.
ნატო ბერიძე გვიყვება, რომ დასკვნის მომზადების შემდეგ მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლები ადგილზე მივიდნენ, დასკვნა მიუტანეს და უთხრეს აქ ცხოვრება სახიფათოა:
„სახლი უნდა დაშალოთო. ვუთხარი, სად წავიდეთ-მეთქი. აქ როგორ ხართო. აბა, რა ვქნა-მეთქი. გამაფრთხილეს, რამდენიმე ადგილზე მიმითითეს, ამ მხარეს ბავშვმა არ იაროს, სახიფათოაო“.
იოსებ ვერულიძე
„მუნიციპალიტეტმა 20 000 ლარი შემოგვთავაზა დემონტაჟისთვის, მაგრამ მივხვდი, რომ ეს არ მეყოფოდა და არ დავთანხმდი“- ამბობს დეას მამა, იოსებ ვერულიძე.
ნატოს ქობულეთის მერთან შეხვედრაც უცდია:
„მივედი, მერთან შეხვედრა მინდა მეთქი, ველოდე. შემდეგ მითხრეს, მერს პირდაპირ კი ვერ შეხვდები, ასე არ ხდებაო. ბაქლავა მომართვეს, ვუთხარი – მე ბაქლავა არ მინდა, მერთან შეხვედრა მინდა-მეთქი. ტყუილად ვუცადე, არ შემხვდა“.
ნატო ბერიძე
ქობულეთის მერიაში დაგვიდასტურეს, რომ ვერულიძეების სახლი მხოლოდ დემონტაჟს ექვემდებარება:
„აღნიშნულმა ოჯახმა მერიას გეოლოგების მოწვევის და საცხოვრებელი სახლის შესწავლის მიზნით გასულ წელს მომართა.
გეოლოგიური სამსახურის შესწავლის შედეგად სახლი დაექვემდებარა დემონტაჟს, რისთვისაც გათვალისწინებული იყო შესაბამისი თანხა. ოჯახმა უარი განაცხადა აღნიშნული თანხის მიღებაზე.
რაც შეეხება მოწყვლადი კატეგორიის ოჯახების საცხოვრებლით უზრუნველყოფის პროგრამაში ჩართვას, გაცნობებთ, რომ ამ ეტაპზე აღნიშნულ პროგრამაზე განაცხადების მიღება არ დაწყებულა. როცა დაიწყება განაცხადების მიღება, ოჯახს შეუძლია შემოიტანოს დოკუმენტაცია, კომისია შეისწავლის და მიიღებს შესაბამისს გადაწყვეტილებას“ – მოგვწერეს ქობულეთის მერიიდან.
მერიაში ასევე გვითხრეს, რომ დემონტაჟის დასრულებამდე ოჯახს ქირით გაყვანას სთავაზობენ, თუმცა ვერულიძეების თქმით მხოლოდ დემონტაჟისთვის 20 000 ლარი შესთავაზეს.
სახელმწიფომ გონიოს ყოფილი სამხედრო პოლიგონის ტერიტორიის არაბულ კომპანიაზე გადაცემის ხელშეკრულებაც გაასაიდუმლოვა. ყოფილი პოლიგონისა და მიმდებარე ტერიტორიები, ჯამში 258,8 ჰექტარი, „იგლ ჰილს საქართველოს“ მიმდინარე წლის ივლისში უზუფრუქტით გადასცეს.
„იგლ ჰილს საქართველოს“ 66,67 პროცენტის მესაკუთრე არაბული „იგლ ჰილს დეველოპმენტ ჰოლდინგს ლიმიტედია“, ხოლო წილის 33,33 პროცენტისახელმწიფოს ეკუთვნის, რომლის მმართველი საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროა.
„იგლ ჰილს საქართველომ“ გონიოში მდებარე ოთხ მიწის ნაკვეთზე [მათ შორის ყოფილი პოლიგონის ტერიტორიაზე] უზუფრუქტის რეგისტრაციის მოთხოვნით საჯარო რეესტრს 2026 წლის 6 ივლისს მიმართა. რეესტრის 2026 წლის 10 ივლისის ამონაწერებით კი, ოთხივე ნაკვეთი „იგლ ჰილს საქართველოზე“ ორწლიანი უზუფრუქტით არის გადაცემული.
ერთ ნაკვეთთან [ყოფილი პოლიგონის ტერიტორიასთან] დაკავშირებული უზუფრუქტის ხელშეკრულების ასლი საჯარო რეესტრიდან გამოვითხოვეთ. ამ ტერიტორიის, რომელიც სახელმწიფოს საკუთრებაშია, ფართობი 2 264 823 კვადრატული მეტრია [226,4 ჰექტარი], თუმცა საჯარო რეესტრმა უზუფრუქტის ხელშეკრულების ასლი იმ მიზეზით არ მოგვაწოდა, რომ ის თურმე „მიჩნეულ იქნა კომერციულ საიდუმლოებად“.
„შპს „იგლ ჰილს საქართველოს“ მომართვაზე თანდართული დოკუმენტაცია, მათ შორის, სარეგისტრაციო განცხადებაზე თანდართული ხელშეკრულება, მიჩნეულ იქნა კომერციულ საიდუმლოებად… მოთხოვნილი დოკუმენტაციის განმცხადებელზე გაცემა შესაძლებელი იქნება შესაბამისი თანხმობის წარმოდგენის შემთხვევაში“, – მოგვწერეს საჯარო რეესტრიდან 2026 წლის 16 ივლისს.
რაც შეეხება „შესაბამის თანხმობას“, რეესტრი გვწერს, რომ ხელშეკრულების ასლს მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოგვაწვდის, თუ წარვადგენთ „შესაბამისი პირის სანოტარო წესით ან ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დამოწმებულ თანხმობას“. აქ შესაბამისი პირი არის კომპანია „იგლ ჰილს საქართველო“, ხოლო ადმინისტრაციული ორგანო – თავად საჯარო რეესტრი.
ანუ, უზუფრუქტის ხელშეკრულების ასლის მისაღებად კომპანიის დირექტორმა [ან სხვა უფლებამოსილმა პირმა] უნდა მოგვცეს ნოტარიულად დამოწმებული თანხმობა, რასაც წარვადგენთ რეესტრში, ან მეორე ვარიანტი – კომპანიის უფლებამოსილი პირი თავად უნდა გამოგვყვეს საჯარო რეესტრში და ჩვენთვის ხელშეკრულების ასლის მიღებაზე თანხმობას იქვე მოაწეროს ხელი.
შესაბამისი თანხმობის წარდგენამდე კი, საჯარო რეესტრმა ჩვენი განცხადების განხილვის ვადა 30 დღით შეაჩერა. თუ ამ ვადაში თანხმობას არ წარვადგენთ ჩვენს განცხადებას [უზუფრუქტის ხელშეკრულების ასლის მოთხოვნაზე] რეესტრი აღარ განიხილავს.
„დამატებითი დოკუმენტაციის ან/და სხვა ინფორმაციის წარმოუდგენლობის შემთხვევაში განცხადება დარჩეს განუხილველი; განცხადების განუხილველად დატოვების შემთხვევაში მომსახურებისათვის გადახდილი საფასური უკან დაბრუნებას არ ექვემდებარება“, – გვწერს საჯარო რეესტრი.
საჯარო რეესტრის პასუხიდან არ ირკვევა მთლიან ხელშეკრულებას ადევს გრიფი „საიდუმლო“, თუ მისი გარკვეული პუნქტებია გასაიდუმლოებული. არც ისაა ცხადი, თუ რის საფუძველზე და ვის მიერ იქნა მიჩნეული უზუფრუქტის ხელშეკრულება [ან მისი ნაწილი] კომერციულ საიდუმლოებად.
საჯარო რეესტრის ამონაწერებიდან საჯარო მხოლოდ ის არის, რომ გონიოს ყოფილი პოლიგონი და მიმდებარე ტერიტორიები „იგლ ჰილს საქართველოზე“ უზუფრუქტით 2 წლით არის გადაცემული. ის, თუ რა პირობებით გაიცა ზღვის პირას, ჭოროხის დელტაში მდებარე და სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული 250 ჰექტარზე მეტი ტერიტორია – არ ვიცით.
ბათუმი [გონიო] – „იგლ ჰილს საქართველოზე“ უზუფრუქტით გადაცემული ტერიტორიები: 1 – 261 677 კვ.მ, 2 – 2 264 823 კვ.მ, 3 – 60 964 კვ.მ და 4 – 1 424 კვ.მზოგადად, როცა საქმე სახელმწიფო ქონებას ეხება და ამ ქონებასთან დაკავშირებული რაიმე ხელშეკრულება შეიცავს გარკვეულ კომერციულ საიდუმლოებას [მაგ. სპეციფიკურ ფინანსურ მოდელებს ან ტექნოლოგიურ ნოუ-ჰაუს და სხვ.], რეესტრს უნდა წაეშალა მხოლოდ საიდუმლო ნაწილი. შესაბამისად, უნდა გაეცა ხელშეკრულების ძირითადი ტექსტი – თუნდაც რა პირობით და რა ვალდებულებების სანაცვლოდ გადაეცა სახელმწიფო ქონება კომპანიას.
ამ კონკრეტულ შემთხვევაში, რადგან სახელმწიფო ერთდროულად არის ქონების გადამცემი [ეკონომიკის სამინისტრო] და ამავე დროს, ამ ქონების მიმღები კომპანიის 33.33 პროცენტი წილის მესაკუთრეც, გამოდის, რომ სახელმწიფო საკუთარ თავს [და პარტნიორ არაბულ ჰოლდინგს] უფორმებს ხელშეკრულებას და შემდეგ თავადვე მალავს მას „კომერციული საიდუმლოების“ მოტივით.
რადგან კომპანიაში „იგლ ჰილს საქართველო“ სახელმწიფო წილს ფლობს და გარიგება სახელმწიფო ქონების გადაცემას ეხება, ამიტომ ამ უზუფრუქტის ხელშეკრულების პირობების გამჭვირვალობა მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის საგანს წარმოადგენს.
„ბათუმელებმა“ საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროსაც მიმართა ოფიციალური წერილით და აღნიშნული უზუფრუქტის ხელშეკრულების ასლი გამოითხოვა. სამინისტროს პასუხს, მიღების შემთხვევაში, აქვე მოგაწვდით.
აღსანიშნავია ისიც, რომ რედაქციამ ამავე სამინისტროს ოფიციალური წერილით 2025 წლის ოქტომბერშიც მიმართა [ID: CA00412515672841 რეგ N: 14846/11] და მაშინ არაბულ „იგლ ჰილსთან“ დადებული საინვესტიციო შეთანხმებისა და საერთო კომპანიის ჩამოყალიბების შესახებ ხელშეკრულების ასლები გამოითხოვა, თუმცა, სამინისტროსგან პასუხი ამ დრომდე არ მიგვიღია.
თბილისსა [კრწანისის პარკი] და ბათუმში [გონიოს ყოფილი პოლიგონი] „ოცნების“ მთავრობას არაბული „იგლ ჰილსის“ საინვესტიციო პროექტების განხორციელება აქვს დაანონსებული.
„სოციალური სამართლიანობის ცენტრის“ განცხადებით, „თბილისსა და ბათუმში „იგლ-ჰილსის“ პროექტი ხორციელდება არასაკმარისი გამჭვირვალობის პირობებში, გარემოსდაცვით ინფორმაციაზე წვდომა შეზღუდულია, მასში არ მონაწილეობს საზოგადოება, ხოლო პროექტთან დაკავშირებული ხელშეკრულებები და დოკუმენტაცია კომერციულ საიდუმლოებად არის გამოცხადებული, რაც კანონს და საჯარო ინტერესს ეწინააღმდეგება“.
A confrontation between guests attending a wedding and visitors from Russia at Agarani Estate hotel in Telavi, eastern Georgia, on July 18 has resulted in the arrest of Georgian citizen Giorgi Chigladze.
He has been charged under Article 120 of Georgia’s Criminal Code, which criminalises the intentional infliction of minor bodily harm. The prosecution has requested bail as the only pretrial preventive measure, rather than remand in custody.
The offence is punishable by a fine, community service, house arrest, or imprisonment up to 3 years. Authorities have not publicly specified which paragraph of the article the charge relates to or provided further details of the allegation.
On July 19, Polina Kurta posted a video on social media showing the alleged assault, claiming that men in Georgia had broken into their hotel room and beaten women for speaking in Russian language.
Chigladze is the brother of the groom. According to his lawyer, family members and friends, the confrontation was initiated by the visitors from Russia, who allegedly poured liquid from a balcony, damaging the wedding’s audio equipment, and then verbally assaulted the wedding guests.
They reject claims that the incident was triggered by the Russian language and have published video footage showing wedding guests speaking to the women on the balcony, including in Russian.
“Giorgi Chigladze was the victim of a provocation organised by Russians and is himself a victim,” – claims his lawyer, Lasha Kapanadze.
Chigladze’s lawyer says his client went upstairs only after the dispute continued and the hotel failed to stop the confrontation. According to the defence, Chigladze knocked on the door and an argument followed. The lawyer claims the woman scratched his neck and struck him in the chest, after which Chigladze raised his arm to fend off the attack, hitting her in the face with his elbow, causing her to fall.
However, she acknowledges that there may have been a “misunderstanding and argument” between the visitors from Russia and the Georgian wedding guests.
Her interview was published on the social media page of Mamuka Pipia, a businessman holding both Russian and Georgian citizenship and the leader of the pro-Kremlin political party Solidarity for Peace.
Giorgi Chigladze’s letter was published on the evening of July 20.
“I am currently being held at the Gurjaani pretrial detention facility. My lawyers, Mariam Durglishvili and Lasha Kapanadze, are providing me with all the necessary information.
Thank you for your support. I will continue to fight and defend our dignity until the end.
I am sorry that the woman was injured, but I did not intend for this to happen.
Even an unintentional action committed during a conflict can have serious consequences for anyone. Therefore, I ask everyone: try not to fall for provocations and do not act in a moment of anger caused by an insult.”
Hotel says it tried to de-escalate the situation
Agarani Estate has also released a detailed statement describing the events leading up to the incident.
According to the hotel, the wedding occupied part of the property, accounting for “approximately one-third of the hotel’s accommodation capacity.”
“The hotel was almost fully booked that day, and other guests had been informed in advance that a wedding event would be taking place on the premises,” the statement says.
The hotel states that a verbal confrontation between wedding guests and other hotel guests began at approximately 20:16. It confirms that the dispute was preceded by liquid being poured onto the wedding’s audio equipment.
“Video footage in the hotel’s possession shows wedding guests looking towards the upper floors of the hotel and pointing to a particular situation. The confrontation was preceded by liquid being poured onto the music equipment.
“As soon as the incident was identified, hotel staff and security personnel intervened and attempted to de-escalate the situation. At 20:20, approximately four minutes after the verbal confrontation began, hotel employees went to the guests’ room.”
According to the statement, hotel staff remained with the guests for six minutes in an effort to calm the situation. At 20:28, security personnel informed the wedding party that the hotel planned to move the guests to another room to prevent any further visual or other contact between the two groups.
“Between 20:30 and 20:37, the reception desk searched for an alternative room. During the same period, the hotel contacted the guests’ tour guide, informed them about the conflict, and asked them to come to the hotel. The possibility of transferring the guests to another hotel was also discussed.”
The hotel says police were called at 20:39, before the physical confrontation occurred.
“At 20:40, security staff noticed one of the wedding guests going to the upper floor by lift. A hotel employee immediately followed him. However, before the lift returned and the employee reached the third floor, the physical confrontation had already taken place by 20:42.”
According to the hotel, an ambulance was then called and arrived at 21:09. The guests’ tour guide and a patrol police unit arrived at the hotel at 20:55.
“We emphasise that the hotel administration used all available means to prevent the incident and de-escalate the situation. Several security staff members became involved immediately and attempted to prevent contact between the parties and avoid a physical confrontation. The hotel is cooperating with the investigation. All available video recordings and other relevant information have been handed over to law enforcement authorities.
At the same time, we recognise that despite our efforts, the incident could not ultimately be prevented, and we accept our share of responsibility.”
Investigation
Georgia’s Ministry of Internal Affairs has opened a criminal investigation under Article 120 of the Criminal Code, which concerns the intentional infliction of minor bodily harm. Chigladze has been arrested in connection with the incident.
The Prosecutor’s Office has requested bail of 5,000 GEL as the pretrial preventive measure.
According to the Interior Ministry, witness statements indicate that foreign nationals staying at the hotel insulted wedding guests from the balcony of their room and poured water onto the wedding’s audio equipment.
The ministry alleges that Chigladze subsequently inflicted bodily injuries on a female foreign national.
Chigladze’s lawyer, Lasha Kapanadze, says the woman also injured his client by scratching his neck. He argues that Chigladze “was the victim of a provocation organised by Russians and is himself a victim.”
Chigladze’s brother alleges that the hotel guests deliberately poured water onto the audio equipment because they were disturbed by the noise from the wedding, spat at the guests, and verbally abused them.
Nesteryuk denies that the assault was preceded by any provocation by the visitors from Russia. However, she acknowledges that there may have been a “misunderstanding and argument” between the visitors from Russia and the Georgian wedding guests.
UPDATE:
On July 21, Giorgi Chigladze was released from the courtroom after the court set bail at 5,000 GEL.
Speaking to journalists outside the courthouse, Chigladze said:
“I regret it. However, it was never my intention for this to end the way it did.”
According to Chigladze’s lawyer, the hotel where the incident took place offered to pay the 5,000 GEL bail.
რასთან გვაქვს საქმე, როცა მატარებლის გამცილებელი სინდისის პატიმრების მშობლების დანახვაზე პატრულს იძახებს? როცა პატრული მატარებლის გასვლას აყოვნებს 20 წუთით?
სწორედ ასეთი ინცინდენტი მოხდა 19 ივლისს, გუშინ – სინდისის პატიმრების მშობლები თბილისიდან ბათუმში მოდიოდნენ მატარებლით, მშობლებს თან ჰქონდათ თავიანთი პატიმარი შვილების ფოტოები და პლაკატები, რის გამოც რკინიგზის ადმინისტრაციამ პოლიცია გამოიძახა და მატარებელი 20 წუთის დაგვიანებით გავიდა თბილისის რკინიგზის სადგურიდან.
„შეეშინდათ იმის, რომ მატარებლით ჩვენი მგზავრობა რეაგირების გარეშე დაეტოვებინათ, რამეს ხომ არ აშავებდნენ? რამე ხომ არ ეშლებოდათ? ხელმძღვანელისგან მერე შენიშვნას ხომ არ მიიღებდნენ?
ამ ყველაფრის პარალელურად, ძალიან ბევრი ადამიანია, რომელიც უძლებს ამ წნეხს, სოლიდარულია და ზუსტად იცის ტყუილ-მართლის გარჩევა,“ – ამბობს დამოუკიდებელი, ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი თეონა ჭალიძე, რომელიც თბილისი-ბათუმის მატარებელში გუშინ, 19 ივლისს ამ ინციდენტს შეესწრო.
„ბათუმელებმა“ თეონა ჭალიძესთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი უფლებადამცველია, დამოუკიდებელი, ოპოზიციონერი პოლიტიკოსი.
ქალბატონო თეონა, თქვენი აზრით, რასთან გვაქვს საქმე, როცა მატარებლის გამცილებელი იმის გამო, რომ სინდისის პატიმრის მშობელი ატარებს ბანერს და შვილის ნახატი აქვს მაისურზე გამოსახული, იძახებს პოლიციას?
ჩემი აზრით, ეს არის რიგით ადამიანებზე ერთგვარი რეპრესიების გამოვლინება. რეპრესიაში ვგულისხმობ იმას, რომ სხვადასხვა სტრუქტურის თუ კერძო სამსახურის თანამშრომელი, რიგითი თანამშრომელი იმდენად არის დასტრესილი და დაშინებული, იმდენად აქვს სიფრთხილის განცდა გაათმაგებული, რომ ამგვარად მოქმედებს.
თქვენი აზრით, ეს უფრო თვითცენზურა იყო?
როგორ ჩანს, მათთვის, ჯერ ერთი, მოულოდნელი იყო ჩვენი იქ გამოჩენა. ცოტა დაბნეულებიც კი იყვნენ, ვერ გაეგოთ, რა ხდებოდა.
ჩვენ მათ ბილეთები წარვუდგინეთ და პირველი კომუნიკაცია, რაც შედგა გამცილებელსა და მატარებლის ე.წ. გამყოლს შორის, რომელსაც თითქოს უფრო მაღალი თანამდებობრივი სტატუსი ჰქონდა, იყო ის, რომ გვითხრეს: გთხოვთ, ეს ბანერები მოიხსნათო. მე ეგრევე შევეპასუხე, უკაცრავად, რას გვთხოვთ-მეთქი. მიპასუხეს, რომ ეს არის თხოვნა. მე ვუთხარი, რომ თხოვნა გასაგებია, მაგრამ ამ თხოვნას გავითვალისწინებთ თუ არა, ჩვენი გადასაწყვეტია, ჩვენ წარმოგიდგინეთ ბილეთები, ვართ რიგითი მგზავრები, მივემართებით ბათუმში და როგორ გამოვიყურებით, რა გვაცვია და გულზე რა გვეკიდება, ეს არის ჩვენი გადასაწყვეტი თავიდან ბოლომდე-მეთქი.
თეონა ჭალიძე
მეგონა, რომ ამით ამოიწურა ყველანაირი, ასე ვთქვათ, გაუგებრობა და ჩვენი გადაადგილება აღარანაირად არ შეფერხდებოდა. ვიფიქრე, რომ ადამიანურად რაღაც ვიღაცას შეეშალა, რაღაც გვითხრა და გავატარეთ.
ოცამდე მგზავრი ვიყავით ჯამში ერთობლივად. როცა უკვე მატარებელში ვინაწილებდით ადგილებს, მატარებელში ამოვიდნენ პოლიციელები. გავიხედეთ ფანჯარაში და ვხედავთ, რომ საპატრულოს ორი ეკიპაჟია მოსული.
ვიდრე ამ პოლიციელებს დავინახავდით, არ მინდა გამომრჩეს: ვაგონში ამოვიდა გამყოლი და ვაფიქსირებ, რომ ტელეფონით გვიღებს. შეჩვეულები ვართ, რომ მალულად სულ ვიღაც გვიღებს: ხან სუს-ის თანამშრომელი, ხან – ვინ. ის ხანდაზმული მამაკაცი ამ ტელეფონს ისე დილეტანტურად იჭერდა, რომ შეუმჩნეველი ვერც დაგვრჩებოდა და მივუთითეთ: ბატონო სანდრო [სახელი ეწერა გულსაკიდზე], რატომ გვიღებთ? „არა, არა, არ გიღებთო,“ – ძალიან უხერხულად შეიშმუშნა და ტელეფონი ჩაწია ეგრევე, თუმცა, რა თქმა უნდა, კადრი ჩართული ჰქონდა.
სინდისის პატიმრების მშობლები და მხარდამჭერები
შემდეგ გამოჩნდა სრულიად შავებში ჩაცმული კაცი. ის ტელეფონით გადასცემდა რაღაც ინფორმაციას და თან კადრებს იღებდა. ეს უკვე სავარაუდოდ სუს-ის თანამშრომელი იყო. ამ დროს გამცილებლები და გამყოლები ზევით-ქვევით შეშფოთებული დარბოდნენ.
პოლიცია როცა უკვე ამოვიდა ვაგონში, ეს კადრები ყველამ ნახა: გაოგნებული იყურებიან, რა ბანერზეა საუბარიო და ვაჩვენე ბანერი, რომელიც სინდისის პატიმარს აქვს მაისურზე გამოსახული, ვაჩვენე, რომ ყველა მშობელს თავისი შვილის ფოტო აქვს ჩამოკიდებული და ესაა ბანერები. ვკითხე პოლიციელებს: ამის გამო გამოგიძახეს და მოგაცდინეს კრიმინალთან ბრძოლას-მეთქი… ნახეთ, რომ მოწყვეტით ვაგონიდან გავარდნენ და კარგა ხანს მერე მანქანასთან ასე მოძრაობდნენ, რაღაცებს წერდნენ ფურცელზე იქვე.
ეს ყველაფერი გაგრძელდა დაახლოებით 35 წუთი და აქედან 20 წუთი უკვე იყო გასვლის დროზე გადაცილება. 20 წუთი მთელი მატარებელი ჰყავდათ გაჩერებული – 400 მგზავრი, როგორც თვითონ ამბობდნენ. ზოგიერთი გამცილებელი იძახდა: გაგვიშვან, კაცო, ასეთი რამ ჩვენ არ გვახსოვს, ერთი წუთის დაგვიანებითაც კი არ გადის ხოლმე მატარებელიო.
სავარაუდოდ რა ხდებოდა ეს 20 წუთი? რას არკვევდნენ?
ეს თანამშრომლები დამოუკიდებლად გადაწყვეტილებას ვერ იღებენ და მუდმივად ტელეფონზე არიან ჩამოკიდებული, მუდმივად რაღაცას ათანხმებენ ხელმძღვანელობას, ის ხელმძღვანელი კიდევ თავის ხელმძღვანელს უთანხმებს და ამ პროცესში დაიკარგა ეს დრო.
შეიძლება, მატარებელი გააჩერონ, მაგრამ სინდისის პატიმრების მშობლების და მათი ოჯახის წევრების ბრძოლას ვერ გააჩერებენ. გუშინდელი დღეც ამის დასტურია, რომ ჩვენ ისევ ბანერებით გახლდით მატარებელში, გადავადგილდებოდით და მშვენივრად ვიმგზავრეთ, ჩამოვედით აჭარაში და დღეს უკვე ხოფის ბაზრობაზეც დავარიგეთ ის გაზეთები, რაც იყო დაგეგმილი. ხვალ ვგეგმავთ ქობულეთს, ურეკს და გომის მთას.
რკინიგზის მხრიდანაც, ვფიქრობ, რომ ეს იყო ერთგვარი პრევენციული ქცევა რკინიგზის ადმინისტრაციისგან, ჩვენი იქ ყოფნა თუ პრობლემა გახდებოდა, ამით დაიზღვიეს თავი.
თქვენ აღნიშნეთ, რომ რეპრესიები აისახა, მათ შორის, გამცილებლის ქცევაზე, რომელმაც პოლიცია გამოიძახა. რის შეეშინდა მას პრაქტიკულად?
შეეშინდათ იმის, რომ მატარებლით ჩვენი მგზავრობა რეაგირების გარეშე დაეტოვებინათ, რამეს ხომ არ აშავებდნენ? რამე ხომ არ ეშლებოდათ? ხელმძღვანელისგან მერე შენიშვნას ხომ არ მიიღებდნენ? ეს იყო მათი შიშის გამოვლინება, თორემ საერთოდ უხმაუროდ ჩაივლიდა ეს მგზავრობა.
სინამდვილეში, ეს ფოტოები ხომ იმიტომ გვეკიდა გულზე, რომ ტრადიციული ფოტოები გადაგვეღო.
რომც გქონოდათ ყველას ბანერი მგზავრობის დროს, ეს ხომ გამოხატვის თავისუფლებაა და ამის უფლება გქონდათ.
რა თქმა უნდა, მაგრამ იმის თქმა მინდა, რომ მატარებელში ბანერებით ყოფნას არავინ აპირებდა. რისთვის ატეხეს ეს ამბავი?
თუ ესაუბრეთ გამცილებელს მას შემდეგ, რაც უკვე დაიძრა მატარებელი?
არ გვისაუბრია. ის იყო კეთილგანწყობილი მთელი მგზავრობის განმავლობაში. გვეკითხებოდა, რამე ხომ არ გვჭირდებოდა.
შეიძლება ეს უკავშირდებოდეს „ოცნების“ ხელისუფლების მიერ მოწყობილ რეპრესიების ახალ ნაკადს? მაგალითად, გამცილებელმა ჩათვალა, რომ თუ წყევლის გამო ადამიანებს აჯარიმებენ, ხოლო ტროტუარზე დგომისთვის აპატიმრებენ, ვაგონში პოლიტიკური გზავნილებიც იქნებ დასჯადია და პრობლემა არ ვნახო?
დიახ. რიგით თანამშრომლებსაც შიშები აქვთ ზუსტად იმ რეპრესიების გამო, რაც ზოგადად არის ქვეყანაში. ყველა თანამშრომელზე და ყველა ადამიანზე აისახება ეს, გინდა არ გინდა, პირდაპირ თუ ირიბად.
არსებობს შიში, რამე შეცდომა არ დაუშვა, რამე საყვედური არ მივიღო, სისტემასთან წინააღმდეგობაში არ მოვიდე რა და რამე ისეთი არ გააკეთო, რაც შეიძლება აღმოჩნდეს მომავალში შენივე ინტერესების საწინააღმდეგო ქმედება.
ეს რამდენად ართულებს წინააღმდეგობას, ბრძოლას დემოკრატიის გადასარჩენად?
როცა პროპაგანდის მსხვერპლია ადამიანი და შეშინებული, მეტი ადამიანი ექცევა ზეგავლენის ქვეშ.
სიმართლის მაძიებლისთვის და მორალური უპირატესობის მქონე ადამიანისთვის სამართლიანობისთვის ბრძოლის გზაზე ასე მეტი ბარიერი ჩნდება, მაგრამ საბედნიეროდ და ამ ყველაფრის პარალელურად, ძალიან ბევრი ადამიანი არსებობს, რომელიც უძლებს ამ წნეხს, სოლიდარულია და ზუსტად იცის ტყუილ-მართლის გარჩევა.
ბათუმში, კობალაძის 8 ნომერში მცხოვრები მოქალაქე ნონა პაპიტაშვილი ქაია „ბათუმელებთან“ ამბობს, რომ პარკინგის საფასურს იხდის, თუმცა ავტომანქანას საკუთარი სახლის წინაც კი ვერასდროს აჩერებს. მისი თქმით, გასაჩერებელი ადგილების არარსებობის გამო, უწევს მანქანის არასწორ ადგილზე გაჩერება, რის გამოც მუნიციპალური ინსპექცია აჯარიმებს.
ნონა პროფესიით ექიმია და ამბობს, რომ საქართველოში სიხარულით დაბრუნდა, თუმცა ქალაქში არსებული სამანქანე ქაოსი უკვე სერიოზულ დისკომფორტს უქნის.
„პარკინგი მთელი დღე დაკავებულია. დგას როგორც „სპარის“ მანქანები, ასევე მუდმივად დგას საბურავდაშვებული მანქანაც, საიდანაც ვაჭრობენ. მარტო პარკინგი კი არ აქვთ დაკავებული, ტროტუარებიც, რადგან ბაზარია გამოტანილი და ორმაგად ირღვევა ჩემი უფლება. ვერც ავტომანქანას ვაჩერებ და ფეხითაც ვერ გადავადგილდები უსაფრთხოდ ჩემი საცხოვრებელი სახლის წინ.
მე, როგორც საქართველოს მოქალაქეს, არ შემიძლია ჩემი სახლის წინ მაინც გავიარო თავისუფლად ტროტუარზე? ბიზნესს ეკუთვნის საპარკინგე ადგილი და მე არა? ჩემი სახლის წინაა პარკინგი, მაგრამ მე ვერასდროს ვსარგებლობ.
პატრული გამოვიძახე, რომელიც ამბობს, „მართალი ხართ, მაგრამ ეს ჩემს კომპეტენციაში არ შედის. მერიას ვწერ და პასუხს არ მცემენ. სრული განუკითხაობაა“, – ამბობს ნონა პაპიტაშვილი ქაია.
მოქალაქის თქმით, საპარკინგე სივრცეში მაშინაც კი ვერ აყენებს ავტომანქანას, როცა ადგილი თავისუფალია, რადგან სავაჭრო ობიექტს ყვითელი ნიშნულებით აქვს დაკავებული ადგილი.
„20 წელი ემიგრაციაში ვიყავი, ახლახან დავბრუნდი სამშობლოში და ვხედავ, რომ ამ ქალაქში არა მარტო მანქანის გაჩერება, ფეხით გადაადგილებაც კი შეუძლებელია. იყო ინციდენტიც და ხომ არ დავჭამთ ერთმანეთს ადამიანები. ხომ შეიძლება კანონი, რაიმე რეგულაცია არსებობდეს. არც ბიზნესს აქვს უფლება შეზღუდოს მოქალაქე და დაიპყროს მთელი საფეხმავლო ბილიკი.
კარგია, რომ ბევრს ჰყავთ ავტომანქანა ამ ქალაქში, მიხარია, მაგრამ რეგულაცია ხომ უნდა არსებობდეს?
ამდენი წელია ვიცხოვრე კვიპროსზე და ერთხელ არ დამირღვევია კანონი. კვიპროსზე თუ რაიმე დარღვევა დაფიქსირდება შეგიძლია გამოიძახო შესაბამის სამსახური და ყველაფერი გვარდება მყისიერად, კანონის შესაბამისად, 24 საათში. თუ სასამართლო დაგჭირდა, ესეც უმოკლეს ვადებში იმართება და თუ ვინმეს რაიმე უკანონოდ აქვს გარეთ განთავსებული, მაშინვე ალაგებს. არც პარკირების პრობლემა მქონია როდისმე.
ერთი წელია დავბრუნდი ჩემს ქვეყანაში და რას ვხედავ, – არც კანონი კანონობს და არც ქალაქია ადამიანებზე მორგებული.
მე არ მაქვს სურვილი დავარღვიო კანონი, მაგრამ სივრცე ხომ უნდა დამიტოვონ, რომ გადავადგილდე და სახლის წინ მაინც გავაჩერო მანქანა? მეც ხომ ვიხდი პარკინგის საფასურს, მაშინ რისთვის ვიხდი?
ასე მგონია, სრული კორუფციაა, რადგან ვიღაცას ყველაფრის უფლება აქვს და ვიღაცას – არა. რიგითი მოქალაქე ყოველთვის მსხვერპლია ამ განუკითხაობის. შეწუხებული ვარ ძალიან საპარკინგე სივრცეების არარსებობის გამო.
არ მინდა ვინმესთან კონფლიქტი მქონდეს, მაგრამ ასე მგონია, ემპათიის გრძნობა დაკარგული აქვთ ადამიანებს. მეც მაქვს შეიძლება რაღაც ბიზნესი, მაგრამ ხომ არ შეიძლება სხვა ადამიანს შევუზღუდო თავისუფლება. ისიც კი არ ვიცი, ვის მივმართო და რა გავაკეთო“, – ამბობს ნონა პაპიტაშვილი ქაია.
„ბათუმელები“ დაუკავშირა ბათუმის მერიას და ჰკითხა, რა უნდა გააკეთოს მოქალაქემ, თუ პარკინგის საფასური გადახდილი აქვს, მაგრამ ავტომანქანას ვერ აჩერებს პარკინგზე თავის საცხოვრებელ სახლთანაც კი?
აქვთ თუ არა სავაჭრო ობიექტებს პარკირების ადგილების მუდმივად დაკავების, ან საპარკინგე ადგილის სავაჭრო სივრცედ გამოყენების უფლება?
ბათუმის მერიიდან მშრალად და სტანდარტულად გვიპასუხეს. „მუნიციპალური ინსპექციის მიერ ყოველდღიურ რეჟიმში ხორციელდება მონიტორინგი არასწორ პარკირებაზე, ნებისმიერ სატრანსპორტო საშუალებაზე. თუ არასწორად უყენია სადისტრიბუციო მანქანებს ან პარკირება არ აქვთ შეძენილი დაჯარიმდებიან“, – მოგვწერეს მერიიდან.
თუმცა, მერია დუმს მთავარ პრობლემაზე – სად და როგორ გააჩეროს ავტომანქანა მოქალაქემ საცხოვრებელ არეალში კანონიერად?
ბათუმის პარკირების ინვენტარიზაციისა და მართვის სტრატეგიის შესამუშავებლად ქალაქის მერია ბაზრის კვლევას აპირებს. კვლევის შედეგად უნდა დადგინდეს შესაბამისი მომსახურების ღირებულება და შემდეგ შეირჩეს კონსულტანტი.
ტექნიკურ დავალებაში აღნიშნულია, რომ „კონსულტანტმა უნდა მოამზადოს ქალაქ ბათუმის პარკირების მართვის სტრატეგია, რომელიც დაეფუძნება ინვენტარიზაციის შედეგებს, პარკირების არსებული პრაქტიკისა და მონაცემების ანალიზს, ასევე პირველადი ზონირების წინადადებას.
ამავე დოკუმენტის მიხედვით, ქალაქში ამჟამად არ მოქმედებს ზონალურ-საათობრივი პარკირების სისტემა.
პარკირების მართვა ეფუძნება განსაზღვრული ვადით მოქმედ აბონიმენტურ სისტემას, მათ შორის 1-დღიან, 7-დღიან, 30-დღიან, 6-თვიან და 12-თვიან საშვებს. არსებული მოდელი საჭიროებს შეფასებას როგორც ადმინისტრირების, ისე ტარიფების, აღსრულების, საპარკინგე ადგილების გამოყენებისა და პარკირების ადგილების ბრუნვის კუთხით“- წერია დოკუმენტში.
ფაქტია, რომ ბათუმის მერია პარკირების პრობლემას წლებია ვერ აგვარებს, თუმცა მოქალაქეების პროტესტის მიუხედავად, მაინც გრძელდება ისეთი სამშენებლო პროექტების დამტკიცება, რომელიც მშენებელს საპარკინგე ადგილების სათანადო რაოდენობით მოწყობას არ ავალდებულებს.
დღეს, 20 ივლისს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მოსამართლე ვიქტორ მეტრეველმა ბათუმში მომხდარი მკვლელობის მცდელობის საქმე განიხილა. დღევანდელ სხდომაზე ორი სამართალდამცველი დაკითხეს.
საუბარია 2025 წლის 10 დეკემბერს მომხდარ შემთხვევაზე: პროკურატურის ვერსიით, მამა-შვილმა შურისძიების მიზნით დაზარალებულად მიჩნეული პირი ავტომანქანაში ჩაისვეს და მდინარე ჭოროხზე, გაუქმებული ხიდიდან დღის საათებში გადააგდეს.
2025 წლის 10 დეკემბრიდან დღემდე პირი, რომელიც დაახლოებით 40 წლისაა და გამოძიებამ დაზარალებულად მიიჩნია, არავის უნახავს. არც მისი ცხედარი უპოვია გამოძიებას. პროკურატურის მტკიცებით, საქართველოს მოქალაქე ს.ს. ბრალდებულმა მამა-შვილმა მოკლა.
„ის პირი, ვინც ინფორმაცია მოგაწოდათ, რა თქმა უნდა, ვერ გეტყვით, ვინ არის, მაგრამ როცა გითხრათ, დავინახე, როგორ გადააგდეს კაცი მდინარეშიო, არ ჰკითხეთ, რატომ არ მიმართა მაშინვე პოლიციას, ეს ხომ დანაშაულის შეუტყობინებლობაა?“ – მიმართა ოპერატიულ მუშაკს ადვოკატმა პაატა ბოლქვაძემ.
„შეიძლება დაინახა შორიდან, ადგილზე მივიდა და ნახა, რომ არაფერი არ იყო…,“ – ადვოკატს მიუბრუნდა მოწმე, რომლის მტკიცებითაც 10 დეკემბერს მომხდარ შემთხვევაზე წყარო პოლიციას 21 დეკემბერს მოუყვა.
პროკურატურის ვერსიით, წყარომ 2025 წლის 20 დეკემბერს დაასახელა კონკრეტული მარშრუტი, თუ სად გადაადგილდებოდა ბრალდებული მამა-შვილის ავტომანქანა, როგორ მიაკითხეს დაზარალებულს და მიადგნენ მდინარე ჭოროხს. თუმცა გამოძიების ვერსიით, იგივე წყარომ პოლიციას 21 დეკემბერს უთხრა: თავად დავინახე, სავარაუდოდ, როგორ გადააგდეს კაცი მდინარეშიო.
„კი, მაგრამ ამ ადამიანმა 21-ში რომ გითხრათ, მე თვითონ დავინახე, როგორ გადააგდესო, გუშინ რომ მარშრუტზე გიყვებოდათ, მაშინ რატომ არ გითხრათ ამის შესახებ. ეს შეკითხვა არ გაგიჩნდათ? სანდოა ასეთი წყარო?“ – მოწმე ოპერმუშაკს ადვოკატმა მიხეილ მიქანაძემ მიმართა.
სამართალდამცველმა შეკითხვის პასუხად ჯერ მხრები აიჩეჩა, პაუზის შემდეგ კი, ადვოკატებს გამოხედა: „ჩემთვის სანდოა… არ ჩავძიებივარ, რადგან მიღებული ინფორმაციის შემდეგ მიდის ყველაფრის გადამოწმება,“ – თქვა მოწმემ.
„ეს ზუსტი მარშრუტი საიდან იცოდა ამ პირმა, რა მიზეზით ხდებოდა უკან მიდევნება?“ – დაეჭვდა ისევ ადვოკატი პაატა ბოლქვაძე.
„არ გინდათ ახლა ეს ირონია,“ – შეკითხვა გააპროტესტა პროკურორმა პაატა ცეცხლაძემ. მოწმე სამართალდამცველმა თქვა, რომ მან წყაროსგან ინფორმაცია მიიღო, ხოლო შემდეგ ეს ინფორმაცია ვიდეოსათვალთვალო კამერებით გადაამოწმეს.
ოპერმუშაკმა სხდომაზე ზეპირად ჩამოთვალა სხვადასხვა ქუჩაზე განლაგებული სათვალთვალო კამერების ნომრები.
„საიდან იცით, ქუჩაში რომელი კამერა რა ნომერია?“ – მოწმეს ჩაეკითხა ამჯერად ადვოკატი მიხეილ მიქანაძე.
„ვიცი. მაგალითად, სასამართლოსთან, წრიულთან რომ კამერაა, მაგის ნომერია 84-2“ – ჩაიღიმასავით მოწმემ და ხელით მიანიშნა მოწმემ ადვოკატს სასამართლოს შენობასთან არსებულ კამერაზე.
„ამ ოპერატიულმა მუშაკმა სასამართლოს მისცა ცრუ ჩვენება,“ – ეს სასამართლო სხდომის დასრულების შემდეგ გვითხრა ადვოკატმა პაატა ბოლქვაძემ. – „თუ პირმა დაინახა, როგორ გადააგდეს კაცი მდინარეში, 20-ში ხომ უნდა ეთქვა ამის შესახებ, როცა ეს პირი პოლიციელებს ავტომანქანით გადაადგილების მარშრუტზე უყვებოდა?
რეალურად არალეგალურად უყურებენ სათვალთვალო კამერების ჩანაწერებს და მერე ვითომ ოპერატიული ინფორმაცია მიიღეს.
სინამდვილეში მოხდა სულ სხვა რამ, მაგრამ ჯერ ვერ გეტყვით ამის შესახებ,“ – გვითხრა ადვოკატმა პაატა ბოლქვაძემ.
ბრალდებული მამა-შვილი ამ ეტაპზე დუმილის უფლებით სარგებლობს.
როგორ დაადგინა გამოძიებამ, რომ მამა-შვილმა კაცs სცემა და გადააგდეს მდინარე ჭოროხში? – პროკურორმა პაატა ცეცხლაძემ „ბათუმელებს“ უთხრა, რომ კომენტარს ამ ეტაპზე ვერ გააკეთებს, რადგან მტკიცებულებები გამოკვლევა არ დასრულებულა. პროკურორმა აღნიშნა, რომ მთავარი მტკიცებულება სათვალთვალო კამერების ჩანაწერებია, რომლითაც დგინდება, რომ ბრალდებულები დაზარალებულთან მიდიან ავტომანქანით, შემდეგ კი, ჭოროხზე – გაუქმებულ ხიდთან.
„ამ ჩანაწერებში მკაფიოდ არ აღიქმება, ვინ ჩანს კადრში, ასევე ავტომანქანის ნომერი ზოგიერთ მონაკვეთში ჩანს მხოლოდ მკაფიოდ,“ – გვითხრა ადვოკატმა პაატა ბოლქვაძემ.
ირკვევა, რომ ერთ-ერთ ბრალდებულთან დაზარალებული წარსულში მეგობრობდა. ბრალდებულების რამდენიმე ახლობელი დღევანდელს სასამართლო სხდომას ესწრებოდა, თუმცა მათ ჩვენთან საუბარი არ ისურვეს.
დღესვე სასამართლოს მოწმის სახით დაბარებულმა ექსპერტმა, მინდია სურმანიძემ უთხრა, რომ ავტომანქანის, ასევე ბრალდებულების ბინის ჩხრეკაში მიიღო მონაწილეობა:
„ავტომანქანის საბარგულიდან ამოვიღეთ ლითონის მილი, დაახლოებით 60 სანტიმეტრი იქნებოდა,“ – აღნიშნა მოწმემ. პროკურატურის ვერსიით, ბრალდებულებმა სწორედ ამ მილით სცემეს დაზარალებულს და შემდეგ გადაგდეს მდინარეში.
„სისხლი რომ ყოფილიყო ამ მილზე, ხომ დააფიქსირებდით?“ – ჰკითხა ექსპერტს ადვოკატმა პაატა ბოლქვაძემ.
„დიახ“ – თქვა მაშინვე მოწმემ.
„რატომ ამოიღეთ მილი და არა, მაგალითად, სხვა ნივთი?“ – იკითხა ადვოკატმა მიხეილ მიქანაძემ.
„გამომძიებელმა გადაწყვიტა ასე,“ – ადვოკატს უპასუხა ექსპერტმა. მისივე თქმით, ბრალდებულების სახლიდან ჩხრეკის დროს ქურთუკი, ასევე რამდენიმე წყვილი ფეხსაცმელი ამოიღეს. ამ ჩხრეკას ბრალდებულები, ან ოჯახის რომელიმე წევრი არ დასწრებია. ექსპერტმა თქვა ისიც, რომ ბინის კარი შიგნიდან არავის გაუღია და ჩხრეკაზე მისულმა პირებმა გააღეს.
„ზოგადად, ეძებთ რაიმე კანონსაწინააღმდეგო ნივთს ხომ? რატომ ამოიღეთ ეს ქურთუკი, ან ფეხსაცმელი?“ – მიუბრუნდა ისევ მოწმეს ადვოკატი მიხეილ მიქანაძე.
„არ ვიცი, ჩემთან არაფერი განუმარტავს გამომძიებელს,“ – აღნიშნა მოწმემ.
მკვლელობის მოტივზე მხარეები ამ ეტაპზე არაფერს ამბობენ. პროკურატურა მხოლოდ შურისძიებაზე მიანიშნებს. „ბათუმელების“ ინფორმაციით, მკვლელობის მცდლეობის მოტივი შესაძლოა უკავშირდებოდეს ნარკოდანაშაულს – კონკრეტული ნარკოტიკული საშუალების მიწოდების პრობლემას.
საქმეში არსებობს სატელეფონო ჩანაწერი, სადაც დაზარალებულად მიჩნეული პირი სხვა პირს უყვება ბრალდებულებთან კავშირის შესახებ. ეს ჩანაწერი სასამართლო სხდომაზე ჯერ არ გამოუკვლევიათ.
ქართულმა საერთაშორისო დეველოპერულმა ბრენდმაNEXT–მა საზოგადოებას ახალი მიმართულება – Heritage Series (კულტურული მემკვიდრეობის სერია) წარუდგინა. კომპანიის სტრატეგიაში ეს ხაზი ახალ ეტაპს ნიშნავს, რომლის მიზანიც ისტორიული მემკვიდრეობის შენარჩუნება და მისი თანამედროვე ცხოვრების სტილთან მისადაგებაა.
ამ სერიის პირველი პროექტი, Cinema City by NEXT, თბილისის ერთ–ერთ ყველაზე ძვირფას კულტურულ ძეგლს – კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ 1930-იანი წლების ლეგენდარული პავილიონის გაცოცხლებას გულისხმობს. ისტორიული მონუმენტის გვერდით კი ახალი, გამორჩეულირეზიდენცია აშენდება, რითაც წლების განმავლობაში მივიწყებული სივრცე კვლავ იქცევა ქალაქის აქტიური ცხოვრების მნიშვნელოვან ნაწილად.
ევროპული არქიტექტურული გავლენითა და ისტორიული ნაგებობებით დღევანდელი დავით აღმაშენებლის გამზირი ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნიდან ჩამოყალიბდა თბილისის ერთ–ერთ უმთავრეს კულტურულ ცენტრად.
1920-იანი წლების მიწურულს, როდესაც მსოფლიო კინემატოგრაფში ხმოვანი ფილმების ეპოქა იწყებოდა, გამოჩენილმა არქიტექტორმა მიხეილ ბუზოღლიმ დააპროექტა საქართველოს პირველი პროფესიონალური კინოპავილიონი. შეიძლება ითქვას, ამ ნაგებობამ, რომელიც ქართული კონსტრუქტივიზმისა და ეროვნული არქიტექტურის ელემენტების თამამი სინთეზით შეიქმნა, საფუძველი ჩაუყარა ქართულ კინემატოგრაფიას.
რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში ამ კედლებში ლეგენდარული რეჟისორები და მსახიობები ქმნიდნენ შედევრებს, რომლებმაც მოგვიანებით საერთაშორისო აღიარება და პრესტიჟული ჯილდოები მოიპოვა. თუმცა, დროთა განმავლობაში კამერები გაჩერდა და კულტურული მემკვიდრეობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი ქალაქის რიტმს გამოეთიშა.
დღეს NEXT-ი ამ სივრცის კონსერვაციას და მისთვის ახალი ავთენტური დატვირთვის მინიჭებას იწყებს.
Cinema City-ის არქიტექტურული კონცეფცია წარსულსა და დღევანდელობას შორის გამართული საინტერესო დიალოგია. პავილიონი ზედმიწევნით აღდგება და თანამედროვე, მულტიფუნქციურ სივრცედ გარდაიქმნება. მასში განთავსდება კინემატოგრაფიის მუზეუმი, საერთო საზოგადოებრივი სივრცეები, ადგილი კინოჩვენებებისთვის და გასტრონომიული გალერია, რომელიც სარეკრეაციო ზონებთან ერთად გამორჩეულინფრასტრუქტურას შექმნის.
შენობის ქვედა ნაწილის ფაქტურა და ტონალობა ზუსტად იმეორებს ძველი პავილიონის ხასიათს, ხოლო ზედა ნაწილი უფრო თანამედროვე დიზაინით გამოირჩევა – პანორამული ფანჯრებით, 360-გრადუსიანი არქიტექტურული ხედვითა და საერთო სტილის შესაბამისი დახურული აივნებით. ფასადი მთლიანად ბრინჯაოსფერ ალუმინშია გადაწყვეტ. აღსანიშნავია, რომ ბრინჯაოსფერი ფასადი ამ შემთხვევაში ბევრად მეტია, ვიდრე უბრალოდ ესთეტიკური არჩევანი. საქართველოს კულტურულ მემკვიდრეობასთან მჭიდროდ დაკავშირებული ბრინჯაო აქ თანამედროვე არქიტექტურულ ენად, NEXT-ის დახვეწილ და გამორჩეულ ხელწერად იქცევა.
ცენტრალური მდებარეობა, კულტურული იდენტობა და უნიკალური არქიტექტურული კონცეფცია Cinema City-ის მყარ საინვესტიციო მიმზიდველობას სძენს.
პროექტის წარდგენის აღსანიშნავად NEXT-მა ექსკლუზიური წინასწარ გაყიდვები გამოაცხადა.
ეს არის იშვიათი შესაძლებლობა ადრეული მყიდველებისთვის, მიიღონ საუკეთესო პირობები და წვდომა ექსკლუზიურ ფასებზე.
უკრაინის საზღვაო პორტების სამსახურის განცხადებით, უკრაინაში, ოდესასთან ახლოს გვინეა-ბისაუს დროშის ქვეშ მცურავ მარცვლეულის სავაჭრო გემზე რუსეთის მიერ განხორციელებული სარაკეტო დარტყმის შედეგად 10 ადამიანი დაიღუპა.
„სამძებრო-სამაშველო ოპერაცია მთელი ღამის განმავლობაში გაგრძელდა. გემზე ხანძარი ლოკალიზებულია. ეკიპაჟის რვა წევრი გადაარჩინეს და ნაპირზე გადმოიყვანეს. სამწუხაროდ, 10 ადამიანი, მათ შორის USPA State Enterprise-ის პილოტი, დაიღუპა“ – წერს უკრაინის საზღვაო პორტების სამსახური ტელეგრამზე.
უკრაინული მედიის ცნობით, სამოქალაქო გემი 19 ივლისს უკრაინის პორტს ტოვებდა სიმინდის ჩატვირთვის შემდეგ. ბორტზე ეკიპაჟის 17 წევრი იმყოფებოდა – სირიისა და ინდოეთის მოქალაქეები, გემის კაპიტანი კი უკრაინელი იყო.
ბათუმის ნავთობტერმინალმა, რვაწლიანი შესვენების შემდეგ საავიაციო ნავთის გადატვირთვა განაახლა და გახდა ევროპიდან ყაზახეთში საავიაციო საწვავის მიწოდების საკვანძო დასაყრდენი წერტილი ტრანსკასპიური საერთაშორისო სატრანსპორტო მარშრუტით [შუა დერეფნით]. აღნიშნულ ინფორმაციას „ბათუმის ნავთობტერმინალი“ ავრცელებს.
„ტერმინალმა დაიწყო ევროპული ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნების მიერ წარმოებული JET A1 მარკის საავიაციო ნავთის დამუშავება, რითაც გააფართოვა გადასატვირთი ტვირთების ნომენკლატურა.
საავიაციო ნავთის პირველი პარტია, 10 ათასი ტონის ოდენობით, ბათუმის ნავთობტერმინალში საზღვაო ტრანსპორტით, შავი ზღვის გავლით იქნა მიწოდებული. ამჟამად ტვირთი განთავსებულია ტერმინალში და ელოდება სარკინიგზო ვაგონ-ცისტერნების ჩამოსვლას ყაზახეთის რესპუბლიკაში შემდგომი გაგზავნისთვის.“ – წერს ნავთობტერმინალი.
„ბათუმის ნავთობტერმინალის“ ინფორმაციით „საავიაციო ნავთის JET A1-ის გადატვირთვის განახლება აფართოებს ბათუმის ნავთობტერმინალის ლოგისტიკურ შესაძლებლობებს, ხელს უწყობს შუა დერეფნით გადაზიდვების განვითარებას, ზრდის საერთაშორისო მიწოდების ჯაჭვების მდგრადობას და ამტკიცებს სს „კაზტრანსოილის“ კომპანიათა ჯგუფის სატრანზიტო პოტენციალს.
ბათუმის ნავთობტერმინალი არის სპეციალიზებული ნავთობტერმინალი, რომელიც, საავიაციო ნავთის გარდა, უზრუნველყოფს ნედლი ნავთობის, მაზუთის, დიზელის საწვავის, საავტომობილო ბენზინის, სხვადასხვა მარკის ნავთის, გათხევადებული ნახშირწყალბადოვანი აირებისა და სხვა თხევადი ნავთობტვირთების გადატვირთვას. 2026 წლის პირველი ნახევრის შედეგებით, ბათუმის ნავთობტერმინალში თხევადი ნავთობტვირთების გადატვირთვის მოცულობამ დაახლოებით 725 ათასი ტონა შეადგინა.“
შპს „ბათუმის ნავთობტერმინალის“ მესაკუთრე ყაზახური სააქციო საზოგადოება „ყაზტრანსოილია“.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცნობით, თბილისში დიდი ოდენობით თანხის თაღლითურად დაუფლების ბრალდებით ერთი პირი დააკავეს.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ დაკავებული პირი დაზარალებულს გარდაცვლილი მეუღლის საფლავის მოპირკეთებას დაჰპირდა. ბრალდებულმა, დიდი ოდენობით თანხის მართლსაწინააღმდეგოდ დაუფლების მიზნით, დაზარალებულს 10 300 ლარი გამოართვა, თუმცა დაპირებული სამუშაოები არ შეუსრულებია“ – წერს შსს.
კაცი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე დააკავეს.
გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილით მიმდინარეობს, რაც 9 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 20 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 430 530 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 600. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 158 ერთეული [+2]
ჯავშანტექნიკა – 24 971 ერთეული [+8]
საარტილერიო სისტემა – 46 343 ერთეული [+82]
MLRS – 1 953 ერთეული [+3]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 511 ერთეული [+6]
თვითმფრინავი – 438 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 418 425 ერთეული [+1 769]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 965 ერთეული [+9]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 122 894 ერთეული [+605]
სპეცტექნიკა – 4 433 ერთეული [+3]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 933 ერთეული [+18]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
უკრაინულმა დრონებმა მოსკოვის ოლქს შეუტიეს. ორი სამოქალაქო ობიექტი და ნავთობის საწყობი დაბომბეს პოდოლსკისა და დომოდედოვოს მახლობლად. სულ მცირე 6 ადამიანი დაშავდა.
მერიის განცხადებით, საღამოს 8:30 საათიდან დილის 5:00 საათამდე საჰაერო თავდაცვის ძალებმა მოსკოვთან 85 დრონი ჩამოაგდეს. მერის თქმით, მოსკოვის ოლქის მიმართულებით 400-ზე მეტი უკრაინული დრონი დაფრინავდა:
The New York Eye – ნიშნავს თვალს, რომელიც ყველაფერს ამჩნევს და არაფერს იმჩნევს. ეს ნიუიორკული ცხოვრების და უსაფრთხოების ნაწილია. თუმცა შეუძლებელი იყო ბროდვეიზე, ლინკოლნ ცენტრში ხის უზარმაზარი ცხენის, რიგში მდგარი თაყვანისმცემლების არმიის, ასობით დაცვის თანამშრომლის, შავტანსაცმლიანი ფოტოგრაფების და სხვა ანტიკური რეკვიზიტების ყურადღების მიღმა დატოვება.
ქრისტეს შობამდე ჰომეროსის მიერ დაწერილი „ოდისეა“ 2026 წლის 14 ივლისს რეჟისორმა ქრისტოფერ ნოლანმა ამერიკული ბლოკბასტერის ფორმატში წარმოადგინა.
ნიუ იორკს ნახევრად გადაკეტილი ბროდვეითა და გრანდიოზული ხის ცხენითაც კი ვერ გააკვირვებ. აქ ყველაფერი გადაითარგმნება სთორიზე დასადებ ფოტოდ ან რამდენიმეწამიან რილსად, for memory ან just for fun და როგორც ამბობენ it’s all.
აი, პრემიერა მართლაც მომხიბვლელი იყო. ბროდვეიზე თითოეული მსახიობი ბრწყინავდა. განსაკუთრებით, ზენდაია, ანგელოზის ფრთებითა და ანტიკური ღიმილით.
ფილმში ოდისევსის როლს მეთ დეიმონი ასრულებს – ბერძენი მეფის, რომელიც ტროას ომში ბრძოლის შემდეგ, სახლში დაბრუნებისთვის წარმოუდგენელი სირთულეებით სავსე გრძელ გზას გადის. ამ პერსონალურ ბრძოლაში ამერიკელი მსახიობების ვარსკვლავური გუნდი მონაწილეობს – ტომ ჰოლანდი (ტელემაქოსი), ზენდაია (ათენა), რობერტ პატინსონი (ანტინოოსი), ენ ჰეთევეი (პენელოპე), ლუპიტა ნიონგო (კლიტემნესტრა), შარლიზ თერონი (კალიფსო), ელიოტ პეიჯი (სინონი) და ჯონ ლეგუიზამო (ევმაიოსი).
აფიშაზე იმდენად ბევრი ვარსკვლავია ერთად, ხვდები თითოეულს თავისი თაყვანისმცემლების არმია როგორ შემოჰყავს ფილმის გაყიდვაში.
ბერძენი ავტორის, ჰომეროსის (და უკვე რეჟისორ ქრისტოფერ ნოლანის) „ოდისეა“ ნიუ იორკის კინოთეატრებში 16 ივლისიდანაა ხელმისაწვდომი. ფილმის გამოჩენამდე კრიტიკოსების ურთიერთსაწინააღმდეგო მოსაზრებებს ავრცელებდნენ.
როგორც ყოველთვის, ქებას (და ძაგებასაც) ნახვა სჯობს.
პირველივე ჩვენებაზე ვიყიდე ბილეთი. სულ რაღაც 25 დოლარად და 79 ცენტად, რომ მენახა ის, რასაც საუკუნეებია გვიყვებიან პლანეტის უმამაცეს, გამჭრიახ და იღბლიან კაცზე – როგორ იბრძოდა და როგორ გადარჩა.
ფილმის რეცენზია ჩემი მიზანი არ არის, ეგ ისეთივე თავხედობა გამოვა, როგორც ჰომეროსის ძველი ტექსტების მარადიული ფაბულის კორექცია, თუმცა ორივე მოსალოდნელი ყოფილა.
ზოგიერთები ამბობენ, ეკრანიზაცია მას მოეწონება, ვინც ოდისევსზე არაფერი იცისო. ფილმის ნახვის შემდეგ, კრიტიკოსების ამ ნაწილს უფრო ვეთანხმები.
IMAX ტექნოლოგიით გადაღებული პირველი ფილმი ტექნიკურად საოცარი მოგზაურობაა, ამაღელვებელი სპეცეფექტებით, თითქმის უმაკიაჟო რეალობით, ხან ჩვეულებრივი კაცივით, ცოტა არაქარიზმატული, მოუწესრიგებელი მეფით, მსახიობებით გაპრიალებული თითების გარეშე, სადაც მელირება მხოლოდ შარლიზ სტერონს აქვს. ზენდაია კი სულ სამ-ოთხ ეპიზოდში რამდენიმე წუთით რომ ჩანს, პრეზენტაციაზე ბევრად უფრო დასამახსოვრებელია, ვიდრე ფილმში.
ოდისევსის სპეცეფექტებით სავსე გზას რეჟისორი დროის სამ სარტყელში აჩვენებს: ტროას ომი (მოგონებებში), მოვლენები ითაკაში პენელოპესა და ტელემაქოსთან და სახლისკენ მოგზაურობა, რომელსაც ოდისევსი კალიფსოს უყვება.
რადგან ოდისევსზე ყველამ ყველაფერი იცის, სპოილერი სულ არ გამოვა, თუ გეტყვით, რომ ძირითადი ეპიზოდებში რაღაც სხვაც დამამახსოვრდა:
ტროას ცხენი – ომის დასასრული, ქალაქში შეღწევის მოკლე ეპიზოდი და ტროას დაცემა. აქ წინააღმდეგობების დასაძლევად პროცესის მიყოლაც კი გონიერება შეიძლება აღმოჩნდეს;
ციკლოპი პოლიფემოსი – ცალთვალა გიგანტთან შთამბეჭდავი შეხვედრა მღვიმეში გასწავლის, როგორ გაქვს ძალა მოერიო შენზე ძლიერ მტერს, თუ სწორად იპოვი მის სუსტ წერტილს;
ლესტრიგონები – გიგანტების თავდასხმა ფლოტზე. უკან დახევის სტრატეგიის ეფექტსა და საჭიროებაზე დააფიქრებს მაყურებელს;
კირკე (სამანთა მორტონი) – ჯადოქარი კუნძულზე, სადაც ოდისევსი და მისი ხალხი წელიწადს ატარებენ. ის მომენტია მეფის ამალა ჯადოქარმა ღორებად რომ აქცია და მოხერხებულმა ოდისევსმა ისევ შეძლო მათთვის ადამიანური ფორმის დაბრუნება. ამ ნაწილში სწავლობ, როგორ მართო ბოროტი ძალებიც კი და მიიღო შენთვის სასურველი შედეგი მოლაპარაკებებით;
ჰადესი – ბრმა წინასწარმეტყველ ტირესიასთან (ჯეიმზ რემარი) საუბარი მკვდართა სამეფოში. მგონი, ამ ეპიზოდში ბერძენი ავტორი და ამერიკელი რეჟისორი გვარწმუნებენ, რომ დიდი მიზნისთვის შეიძლება ქვესკნელში ჩასვლაც კი (და შემდეგ ამოსვლა);
ქალთევზები – ეს საკმაოდ ამაღელვებელი მომენტია, ანძაზე მიბმული ოდისევსი უსმენს მათ სიმღერას, გემის სხვა წევრებს კი ყურები ცვილით დაუცო და ასე გაუმკლავდნენ სიკვდილს. შენ კი გრჩება შანსი აღმოაჩინო, როგორ გადარჩე და როგორ გადაარჩინო შენი გუნდი დიდ ცდუნებებსაც კი;
კალიფსო (შარლიზ თერონი) – შვიდწლიანი ტყვეობა კუნძულზე, ოდისევსი აქ შარლიზ სტერონის სილამაზეზე უარის თქმით, ჩვენც გვაფიქრებს, მიზანი სილამაზეს როგორ ვამჯობინოთ.
ახლა წერენ, „ოდისეა“ საუკეთესო გაგებით დაგატყვევებსო. ბევრი ინფლუენსერი გვირჩევს, ფილმის ნახვამდე აუდიო წიგნს მოუსმინეთ, ან უფრო ყოჩაღებმა წიგნი წაიკითხოთო. ყველა მართალია, რადგან რეჟისორი დიდ დროს უთმობს ოდისევსის „მაგიურ“ ხეტიალს. ასეთ ფანტასტიკურ სპეცეფექტებში კი 2 საათი და 52 წუთი არ გყოფნის სიცოცხლისა და სიკვდილის გასააზრებლად.
ვინმეს შეუძლია მეთ დეიმონისთვის უკეთესად თვალყურის დევნება? ის მუდმივად იკარგება. იქნებ AirTag მიაბან?
უბრალოდ ისეთი შთაბეჭდილებაა, თითქოს ცნობილი ადამიანები შეყარეს ერთად და დიდი წვნიანი გააკეთეს;
ჰომეროსის ნაწარმოებზე ეს „ახალი ხედვა“ ისტორიული ვანდალიზმია.
ასეთი ენამწარე კომენტარებიცაა დატოვებული ფილმის ოფიციალურ ფეიჯზე.
The wall street Journal რეჟისორს იმაშიც აქებს, რომ 3000 წლის შემდეგ ხალხს აიძულებს წაიკითხონ კლასიკური ნაწარმოების შესახებ გუგლში მაინც.
აზრთა სხვადასხვაობაში ფილმმა გამახსენა მთავარი – ადამიანის მიზანდასახულობა და შრომა სტრატეგიის გარეშე სისულელეა. ახალი ამერიკის გამოგონება საჭირო არაა, როცა ოდისევსის ცხოვრებამ საუკუნეების წინ გვასწავლა – ზოგჯერ პირდაპირი გზა არაეფექტურია. ხან აუცილებლობაა გამოწვევებს გვერდიდან შეხედო. ცდუნებებმა რომ არ გაგიტაცოს, ყურები ცვილით ამოივსო, თუ მოწინააღმდეგე ციკლოპივით ძლიერია, საკუთარი ძალები დაზოგო. საჭირო მომენტში, ცხვრის ტყავიც კი უნდა მოირგო. როცა მორევი გითრევს, რაღაც შეიძლება გაწირო ნიჩბების ნაწილივით.
Must See აი, ამ კატეგორიის ფილმებში ჩაიწერება ეს ეკრანიზაცია. რამდენადაც ამაღელვებელია, იმდენად გულდასაწყვეტიც, რომ ფილმის სპეცეფექტებში ხეტიალი ადამიანური გამოწვევების ვერცერთი სიღრმისკენ ბოლომდე ვერ გიტაცებს. არსადაა ბრძოლის ფილოსოფიური მიზანი, ცხოვრების საზრისი, სიცოცხლის მიმზიდველობა, გამძლეობის უხილავი ძაფები…
ჩვენში დარჩეს და, ფილმში ოდისევსი ჰგავს კაცს სახლისკენ ძალიან რომ ეჩქარება, რათა ვიქენდზე ოჯახთან ერთად გავიდეს.
როგორც არ უნდა იყოს – ქრისტეს შობამდე დაწერილი ეს ღვთაებრივი ამბავი სულ შეგვახსენებს, რომ გამარჯვებამდე მისასვლელად არაერთი გზა არსებობს. მიზანდასახულობის გონიერება, მოქნილობის სირბილე და გამჭრიახობის ცბიერება ის საშუალებებია, მიზანს რომ ამართლებს.
თუ ჯერ გამარჯვებული არ ხარ, თუ ჯერ კიდევ იბრძვი, უნდა გაიხსენო ოდისევსი.
ხულოში, სოფელ დანისპარაულში, ენგენაურის ხიდი, რომელიც 2025 წელს უნდა აშენებულიყო და რისთვისაც ბიუჯეტიდან ნახევარ მილიონამდე ლარი გამოიყო, დღემდე არ აშენებულა.
ენგენაურის ხიდი ინფრასტრუქტურულად მნიშვნელოვანი პროექტია, რადგან ხიდმა ორი სოფელი უნდა დააკავშიროს ერთმანეთს.
„გახარია საქართველოსთვის“ პარტიის წევრების განცხადებით, რომლებმაც ხულოში ყოფნისას ამ ხიდის მდგომარეობა გადაიღეს, აცხადებენ, რომ ხიდის მშენებლობისთვის ბიუჯეტიდან 2025 წელს 366 ათასი ლარი გამოიყო – ხიდი 3 თვეში უნდა დასრულებულიყო, თუმცა დღემდე არ დასრულებულა.
„2026 წლის აპრილში, ხიდის მშენებლობისთვის დამატებით გამოიყო 250 000 ლარი, მაგრამ აპრილის შემდეგ საერთოდ აღარ უხლიათ ხელი მშენებლობისთვის. ეს კიდევ ერთი მაგალითია იმის, თუ როგორ ჭამს კორუფცია ჩვენს ქვეყანას“, – აცხადებს გახარიას პარტიის წევრი.
პარტია „საქართველოსთვის“ წევრები დანისპარაულის აუშენებელ ხიდთან.
ხულოს საკრებულოს წევრი ამავე პარტიიდან, თეონა შავაძე ამბობს, რომ ხიდის საკითხი არაერთხელ დააყენა საკრებულოს სხდომაზე, „მაგრამ საკრებულოს წევრები [„ქართული ოცნებიდან], რატომღაც თავს არიდებენ კითხვებზე პასუხის გაცემას.
არ ხდება ზედამხედველობა ასეთ დაუსრულებელ პროექტებზე, არც იმაზე, თუ რამდენად სრულდება მათ მიერ გამოცხადებული ტენდერები“, – ამბობს თეონა შავაძე.
მათი განცხადებით, კომპანიის წარმომადგენელი რომან ბოლქვაძე, რომელმაც ტენდერში გაიმარჯვა, მაგრამ ხიდი არ ააშენა, პარლამენტში „ქართული ოცნების“ წევრის, ანზორ ბოლქვაძის ნათესავია.
ხიდის თაობაზე ვიდეოს გავრცელების შემდეგ ახსნა-განმარტება ხულოს მერიამ ფეიბუქით გაავრცელა.
მერიის განმარტებით, „აღნიშნული გარემოება“, ანუ რომან ბოლქვაძის და ანზორ ბოლქვაძის ნათესაური კავშირი, „არ წარმოადგენს რაიმე სახის კავშირს ტენდერის პროცესთან, პროექტის განხორციელებასთან ან გადაწყვეტილებების მიღებასთან“.
მერია ამ პოსტით ადასტურებს, რომ 2025 წლის 24 იანვარს ნამდვილად გამოცხადდა ტენდერი და გამარჯვებულ კომპანიას შპს „გიგა 2015“-ს იმავე წლის 11 მარტს ხელშეკრულებაც გაუფორმეს.
„ხელშეკრულების შესაბამისად, კომპანიამ დაკისრებული ვალდებულება ვადაში არ განახორციელა, რის გამოც კომპანიას დაეკისრა შესაბამისი პირგასამტეხლო“.
„კომპანიამ შეასრულა ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაოების მხოლოდ 60%. მიმდინარე წელს სამუშაოები არ გაგრძელებულა და ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებების შეუსრულებლობის გამო კომპანიას დღემდე ერიცხება შესაბამისი პირგასამტეხლო, ყოველ ვადაგადაცილებულ დღეზე.
ხაზგასმით აღვნიშნავთ, რომ სოფელ დანისპარაულში ენგენაურის ხიდის მშენებლობის საკითხზე ხულოს მუნიციპალიტეტის მერია მოქმედებს მხოლოდ კანონმდებლობისა და ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობების შესაბამისად. ყველა პროცედურა განხორციელდა მოქმედი კანონმდებლობის ფარგლებში“, – წერს ხულოს მერია.
ფინანსური ულტიმატუმები და მოკავშირეებისგან მოლოდინები
შიდაეკონომიკური გამოწვევებით არსებული შეშფოთების ფონზე, „2026 წლის ასპენის უსაფრთხოების ფორუმზე“ ეროვნული უსაფრთხოების სფეროს ექვსმა წამყვანმა ლიდერმა, ამერიკის საერთაშორისო ვალდებულებებზე იმსჯელა.
აშშ-ის ყოფილმა სახელმწიფო მდივანმა კონდოლიზა რაისმა (ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაცია) მკაცრი გაფრთხილება გაუგზავნა საერთაშორისო პარტნიორებს: „მოკავშირეებს, რომლებიც ეყრდნობოდნენ აშშ-ის თავდაცვას და ამავდროულად მთელ ყურადღებას მხოლოდ საკუთარი სოციალური უზრუნველყოფის სისტემების გაფართოებაზე ამახვილებდნენ, არ ესმით, რა ხდება დღეს აშშ-ში. ამერიკა დაიღალა ტვირთის მარტო ტარებით.“
აშშ-ის ყოფილი თავდაცვის მდივანი, მარკ ესპერი (ტრამპის ადმინისტრაცია) მას სრულიად დაეთანხმა და აღნიშნა, რომ ნატოს პარტნიორებმა ფინანსური ტვირთი უნდა გაინაწილონ: „ჩვენ ვერ გავაგრძელებთ გლობალური უსაფრთხოების სუბსიდირებას, როდესაც სხვები საკუთარ შიდა სოციალურ კეთილდღეობაზე ზრუნავენ.“
ტექნოლოგიური რეფორმები და უკრაინის ომი
როდესაც პანელური დისკუსიები რუსეთ-უკრაინის ომს შეეხო, რაისმა შეაქო უკრაინელების ბრძოლისუნარიანობა და აღნიშნა, რომ ისინი „საკმაოდ კარგად ართმევენ თავს საქმეს სადაზვერვო მიმართულებით“. მან ხაზი გაუსვა გეგმას, რომელიც უკრაინას საკუთარი თავდაცვითი შეიარაღების სისტემების წარმოების ლიცენზიას აძლევს, თუმცა ესპერმა რეალისტური პერსპექტივა შემოიტანა: „ქარხნების აშენებას საკმაოდ დიდი დრო დასჭირდება.“
თავდაცვის მდივნის ყოფილმა მოადგილემ მიშელ ფლორნოიმ (ობამას ადმინისტრაცია) განაცხადა, რომ ეს კონფლიქტი პენტაგონის მხრიდან ტექნოლოგიური მიდგომების სასწრაფო გადახედვის საჭიროებას ამტკიცებს.
„თუ პენტაგონი ვერ შეძლებს ხისტი, ინდუსტრიული კულტურიდან პროგრამული უზრუნველყოფის სწრაფ შესყიდვაზე გადასვლას… ჩვენ ფრონტის ხაზზე მყოფ ძალებს ვღალატობთ,“ – აღნიშნა მან.
ეროვნული უსაფრთხოების ყოფილი მრჩეველი რობერტ ო’ბრაიენი (ტრამპის ადმინისტრაცია) მას დაეთანხმა და მოუწოდა მოკავშირეებს, შექმნან „ციფრული მდგრადობა ინტეგრაციის გზით“, რათა უზრუნველყონ პროგრამული უზრუნველყოფის უსაფრთხოება რეგიონული საფრთხეების წინაშე.
დაპირისპირებული სტრატეგიები ახლო აღმოსავლეთსა და ირანში
ყველაზე დიდი აზრთა სხვადასხვაობა ირანთან მიმდინარე სამხედრო კონფლიქტმა გამოიწვია. სენატორმა კრის მერფიმ (აშშ-ის სენატი) მკაცრად გააკრიტიკა არსებული სტრატეგია და მას „ბოლო 20 წლის განმავლობაში ყველაზე დიდი საგარეო პოლიტიკური კატასტროფა“ უწოდა. მისი არგუმენტით, ნავთობის სანქციების შემსუბუქებით მხოლოდ იმისთვის, რომ საზღვაო გზები გახსნილიყო, აშშ-მა მოლაპარაკებების საუკეთესო ბერკეტი დათმო.
ო’ბრაიენი ამ პოზიციას მკვეთრად შეეწინააღმდეგა და სამხედროებს მოუწოდა, „მიაყენონ ძლიერი დარტყმა და დაასრულონ საქმე“ ირანის ნავთობის ინფრასტრუქტურის პირდაპირ მიზანში ამოღებით.
ეროვნული უსაფრთხოების ყოფილმა მრჩეველმა, სტივენ ჰედლიმ (ჯორჯ ბუშის ადმინისტრაცია) ოქროს შუალედი შემოგვთავაზა: „ირანის წინააღმდეგ სანქციები უნდა გაგრძელდეს, თუმცა გააფრთხილა, რომ აშშ უნდა დაეყრდნოს ადგილობრივ პარტნიორებს, რადგან „ჩვენ არ ვაპირებთ სახმელეთო ჯარების გაგზავნას ირანში.“
რაისმა დისკუსია დაასრულა მკაფიო გაფრთხილებით ნაჩქარევი ბირთვული შეთანხმების წინააღმდეგ და აღნიშნა, რომ რეჟიმი „უნდა დარჩეს თავისი მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობის ამარა.“
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 19 ივლისის 21 საათიდან 20 ივლისის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 8-13 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან მუნიციპალიტეტებში:
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 19 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 428 930 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 520. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 156 ერთეული [+5]
ჯავშანტექნიკა – 24 963 ერთეული [+7]
საარტილერიო სისტემა – 46 261 ერთეული [+92]
MLRS – 1 950 ერთეული [+4]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 505 ერთეული [+3]
თვითმფრინავი – 438 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 416 656 ერთეული [+1 858]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 956 ერთეული [+13]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 122 289 ერთეული [+547]
სპეცტექნიკა – 4 430 ერთეული [+2]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 915 ერთეული [+1]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
აჭარისა და გურიის რეგიონებში ფინანსთა უკანონოდ მოქმედი 22 ერთეული ვალუტის გადამცვლელი პუნქტი აღმოაჩინეს – ამის შესახებ ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახური ავრცელებს ინფორმაციას.
„ჩატარებული გამოძიებით დადგინდა, რომ აღნიშნული ვალუტის გადამცვლელი პუნქტები მოწყობილი იყო კანონმდებლობით განსაზღვრულ მოთხოვნებთან შეუსაბამოდ და საქმიანობდა საქართველოს ეროვნული ბანკის შესაბამისი ნებართვის გარეშე.
მასშტაბურად ჩატარებული ღონისძიებების ფარგლებში, სასამართლოს განჩინების საფუძველზე, ერთდროულად ჩატარდა ჩხრეკა 22 ლოკაციაზე, რა დროსაც ამოიღეს განსაკუთრებით დიდი ოდენობით ქართული და უცხოური ვალუტა, კომპიუტერული ტექნიკა და ვალუტის კონვერტაციისთვის საჭირო შესაბამისი ინვენტარი“ – წერს საგამოძიებო.
უწყების ცნობით, ამოღებული ვალუტის ფასი 500 000 ლარს აღემატება.
გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 192-ე მუხლის მეორე ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას 3-დან 5 წლამდე ვადით.
თბილისის სააპელაციო სასამართლომ დააკმაყოფილა ბრალდების მხარის სააპელაციო საჩივარი და დამამძიმებელ გარემოებებში განზრახ მკვლელობის მცდელობის, ცეცხლსასროლი იარაღის მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრებისა და ტარების ფაქტებზე მსჯავრდებული დამნაშავედ ცნო.
საქმე ეხება 2025 წლის 19 ივლისს, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში მომხდარ მკვლელობას.
პროკურატურის ვერსიით, საზაფხულო საძოვრების ტერიტორიაზე, ბრალდებულმა საძოვრებთან დაკავშირებული დავის გამო, ძმებს, მათივე ოჯახის წევრების თანდასწრებით, მოკვლის განზრახვით არაერთხელ ესროლა მამის კუთვნილი იარაღიდან, რა დროსაც ერთმა ძმამ მიიღო ჯანმრთელობის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება, ხოლო მეორე მიღებული დაზიანებებით საავადმყოფოში გარდაიცვალა.
დაკავებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,109-ე მუხლის “ლ” და “მ” ქვეპუნქტებით, ასევე 236-ე მუხლის მეოთხე ნაწილითა და 237-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარედგინა.
ახალციხის რაიონული სასამართლოს 2026 წლის 10 თებერვლის განაჩენით ბრალდებულის ქმედება გადაკვალიფიცირდა და დამნაშავედ იქნა ცნობილი 19,109-ე მუხლის “ლ” და “მ” ქვეპუნქტებიდან სსკ-ის 117-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ნ“ ქვეპუნქტსა და ამავე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 120-ე მუხლის მეორე ნაწილზე, ასევე 236-ე მუხლის მეოთხე ნაწილით და 237-ე მუხლის პირველი ნაწილით და საბოლოო სასჯელის სახით განესაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 11 წლის და 6 თვის ვადით.
თბილისის სააპელაციო სასამართლოს,პროკურატურის სააპელაციო საჩივრის საფუძველზე, 2026 წლის 8 ივლისის განაჩენით ბრალდებული დამნაშავედ ცნო საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 19,109-ე მუხლის “ლ” და “მ” ქვეპუნქტებით, ასევე 236-ე მუხლის მეოთხე ნაწილით და 237-ე მუხლის პირველი ნაწილით და საბოლოოდ, სასჯელის სახით განუსაზღვრა თავისუფლების აღკვეთა 17 წლის ვადით.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 18 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 427 410 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 420. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 151 ერთეული [+3]
ჯავშანტექნიკა – 24 956 ერთეული [+10]
საარტილერიო სისტემა – 46 169 ერთეული [+85]
MLRS – 1 946 ერთეული [+3]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 502 ერთეული [+6]
თვითმფრინავი – 438 ერთეული [+1]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 414 798 ერთეული [+1 914]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 943 ერთეული [+11]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 121 742 ერთეული [+526]
სპეცტექნიკა – 4 428 ერთეული [+4]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 914 ერთეული [+5]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
The Georgian National Communications Commission has fined critical TV channel Formula 5,000 GEL.
This is the third time in the past four months that the Commission, based on its periodic media monitoring, has reviewed Formula for allegedly violating the provision of the Law on Broadcasting that concerns content regulation.
The fine comes as Formula TV faces a deep financial crisis. The broadcaster recently announced that it had been forced to cancel its morning programmes because of financial difficulties and said its journalists have long been working under extremely challenging financial conditions.
“According to the Communications Commission’s monitoring, conducted between 15 and 17 June this year, instances were identified in Formula’s news programmes where presenters and journalists expressed personal opinions, in violation of the legal requirements for impartiality,” the Commission said in a statement.
The statement says the violations identified by the Commission included assessments made by journalists and presenters in news programmes, which, according to the regulator, reflected the broadcaster’s personal stance when covering current political and public affairs, something the legislation restricts.
Formula has already been sanctioned twice over the past year for similar violations: it first received a written warning and was later fined 2,500 GEL.
“Under Georgia’s Law on Broadcasting, the company could have been fined up to 1% of its annual revenue. However, the Commission exercised its discretionary powers and imposed the statutory minimum fine of 5,000 GEL for this administrative offence,” the Communications Commission said.
According to Formula, the Commission’s report specifically alleged that the broadcaster systematically used phrases such as “the Dream’ government,” “Georgian Dream’s president,” “the Dream’ prosecutor’s office,” “the Dream’ prime minister,” “the Dream’ Ministry of Foreign Affairs,” “repressive laws,” and “the Dream regime’s repression” in the disputed news reports.
დღეს, 17 ივლისს, ბათუმში, „რადისონ ბლუში“, მასწავლებელთა კონფერენცია გაიმართა, რომელიც სწავლა-სწავლების პროცესში ხელოვნური ინტელექტის გამოყენებას ითვალისწინებდა.
კონფერენცია ორგანიზებული იყო „მოტივირებულ პედაგოგთა“ ჯგუფის ავტორი მასწავლებლების – ნატალია თურქაძისა და მზია კახაძის მიერ.
შეხვედრას ასამდე მასწავლებელი ესწრებოდა საქართველოს სხვადასხვა რეგიონიდან.
ღონისძიების ერთ-ერთი ორგანიზატორის, როლანდ შავაძის თქმით, კონფერენციის მიზანია, როგორც სკოლის, ასევე ლექტორ-მასწავლებლებმა ერთმანეთს გაუზიარონ თავიანთი გამოცდილება ხელოვნურ ინტელექტთან დაკავშირებით.
„ქართული ოცნების“ ხელისუფლების გადაწყვეტილებით, სექტემბრიდან საჯარო სკოლებში მობილურების გამოყენება იკრძალება. სკოლები ვალდებული არიან თავად შეიძინონ სპეციალური კარადები და მოსწავლეების ტელეფონები ამ კარადებში განათავსონ. ბრძანებაში წერია, რომ სკოლებში მობილურების გამოყენების რეგულაციის მიზანი სასწავლო პროცესის უწყვეტობა და ეფექტიანობაა.
რა იქნებოდა უკეთესი სასწავლო პროცესის გაუმჯობესებისთვის – აკრძალვა თუ სასწავლო პროცესში სწორად ინტეგრირება? – ამ თემაზე ვესაუბრეთ მასწავლებლებს.
„მე ინგლისურის მასწავლებელი ვარ, მაგრამ ვიყენებ კომპიუტერულ ტექნოლოგიებს შეძლებისდაგვარად. გამომდინარე იქიდან, რომ დღევანდელი მოსწავლეები გაჯეტების თაობაა, ბუნებრივია, ჩვენც უნდა მოვერგოთ ამ რეალობას.
მაგალითად, ის აქტივობები, რასაც აქამდე ფიზიკურ გარემოში ვაკეთებდით, გადავიტანეთ ციფრულ რეალობაში – ხელოვნური ინტელექტის დახმარებით ძალიან მარტივად იქმნება უამრავი პლატფორმა, სადაც მასწავლებლის სასწავლო მასალა შესაძლებელია დამუშავდეს და მიეწოდოს ძალიან მარტივად, სხვადასხვა პლატფორმით.
შეუძლებელია დღეს ამ რეალობას გავექცეთ, ამიტომ საჭიროა ადაპტირება: მოვერგოთ, დავნერგოთ და სწორად წავიყვანოთ სასწავლო პროცესში ხელოვნური ინტელექტი“, – ამბობს როლანდ შავაძე.
მას და ასევე სხვა პედაგოგებსაც ვკითხეთ, თუ რა აზრის არიან სკოლებში მობილური ტელეფონების აკრძალვაზე, რამდენად სწორია ეს და რა გავლენას იქონიებს ის სასწავლო პროცესზე?
როლანდ შავაძის აზრით, ეს არასწორი გადაწყვეტილებაა.
„ჩემი აზრით, ეს უფრო გაურთულებს მასწავლებლებს საგაკვეთილო პროცესის ჩატარებას, გამომდინარე იქიდან, რომ რაღაცის აკრძალვა არ არის გამოსავალი. ასე თუ ისე, ინტერნეტ სივრცე ბავშვებისთვის არის ფერადი სამყარო და ამ სამყაროს ჩამოაშორო შენ და შავ დაფასთან და თეთრ ცარცთან დასვა თანამედროვე ბავშვი, არასწორი მგონია.
ჩვენ შეგვეძლო გაჯეტები კარგ სასწავლო რესურსად გვექცია და მათი საშუალებით მოგვეწოდებინა ბავშვებისთვის ხარისხიანი განათლება.
ახლა კი, ამ გადაწყვეტილების მიზანია საზოგადოების მორჩილება, რომელიც სკოლის მერხიდანვე უნდათ, რომ მიიღონ. გარდა ამისა, შესაძლოა უფრო აგრესიულებიც კი გახდნენ ბავშვები კლასში და უფრო გაურთულდებათ ეს სიტუაცია. თუ ასე არ უნდათ, მაშინ რაღაც სასწაულები უნდა მოვახდინოთ დაფაზე, რომ მოსწავლეებისთვის საინტერესო გახდეს სასწავლო პროცესი.
თუ ტელეფონები არ უნდათ, მაშინ ყველა კლასი სმარტ-დაფებით აღეჭურვათ. ცარცი და დაფა კი, ჯადოქარიც რომ იყოს მასწავლებელი, ვერაფერს ვერ მოახდენს. იმ ეპოქაში, სადაც სასწაულებს სჩადიან ბავშვები – კოდირებებს წერენ და გამომგონებლობით არიან გატაცებული, ცარცით ვეღარ დავაინტერესებთ. სამინისტრო ცდილობს, რომ ჩვენი პროგრესული თაობა უკან გადასწიოს, ერთი საუკუნით“, – ამბობს როლანდ შავაძე.
ციფრული ტექნოლოგიების კონფერენცია ბათუმში მასწავლებლებისთვის.
თეა გაგუა ქუთაისის 32-ე საჯარო სკოლაში ასწავლის ისტორიას, სკოლაში ინოვაციური ჰაბიც აქვს და ამბობს, რომ კომპიუტერულ ტექნოლოგიებს ძალიან აქტიურად იყენებს სასწავლო პროცესში.
„ისტ-ჯგუფი გაწევრიანებული არიან მოსწავლეები, რომლებიც ძალიან კარგად მუშაობენ ამ მიმართულებით. დოკუმენტურ ფილმებს ვიღებთ რა თქმა უნდა, ისტორიული კონტექსტით.
აქტიურად მუშაობენ ბავშვები PowerPoint-შიც, საერთოდ ნებისმიერი მიმართულებით, რაშიც კი შეიძლება გამოიყენო ტექნოლოგია და მეც, ჩემს მრავალწლიან პრაქტიკაში აქტიურად ვიყენებდი ყოველთვის ამ მიმართულებას“, – ამბობს თეა გაგუა.
ამის მიუხედავად, თეა ამბობს, რომ ხარისხიანი ინტერნეტის ქონა სკოლებში, მაინც რჩება გამოწვევად. „ინტერნეტზე მაინც გვაქვს ხოლმე ხარვეზი, მაგრამ ჩემი სკოლა ამ მიმართულებით აქტიურად მუშაობს.
ტელეფონების აკრძალვას რაც შეეხება, მე ოფიციალურად ვეწინააღმდეგები ამ მოსაზრებას – ჩემს გაკვეთილზე აქტიურად ვიყენებ ტექნოლოგიებს. ამიტომ, ეს მეც შემიქმნის პრობლემას და დიდი დისკომფორტი იქნება.
მე, პირადად, ტელეფონის არამიზნობრივად გამოყენების უფლებას მოსწავლეს არ ვაძლევ. ამიტომ ჩამორთმევის დებულებას ვეწინააღმდეგები“, – ამბობს თეა გაგუა.
თინათინ გიორგაძე ბათუმის მე-6 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელია. მისი კოლეგების მსგავსად მიიჩნევს, რომ თანამედროვე ტექნოლოგიების იგნორირებით სასურველი შედეგების მიღწევა დღეს გაკვეთილზე შეუძლებელია.
„იმისთვის, რომ შინაარსი აქტუალური გახდეს მოსწავლისთვის, მნიშვნელოვანია მრავალფეროვანი გზებისა და ხერხების გამოყენება და ამაში გვეხმარება სწორედ ტექნოლოგიები.
ჩვენს დღევანდელ კონფერენციასაც AI ტექნოლოგიების ხელშეწყობით პედაგოგიური წარმატებების მიღწევის კონტექსტში განიხილავენ ჩვენი კოლეგები, მოხსენებებიც აღნიშნულ შინაარსს მიემართება. ეს იმდენად ბუნებრივი და ჩვეულებრივი პროცესია, რომ შეუძლებელია სხვა მხარე აღმოვაჩინოთ“, – ამბობს თინათინ გიორგაძე.
მისი აზრით, მთავარი გამოწვევა არის ის, რომ მასწავლებლების ნაწილი მომხრეა სკოლაში მობილურების გამოყენების და ამას მხარი განათლების სამინისტრომაც აუბა.
„ოდესღაც პრეისტორიულ სამყაროშიც ვცხოვრობდით, მაგრამ ახლა ციფრულ ეპოქაში ვართ. ამიტომ ეს ვერ იქნება არგუმენტი, რომ ადრე არ გვქონდა მობილურები, მაგრამ მაინც ვატარებდით თურმე გაკვეთილებს. ზოგჯერ მასწავლებლებს უჭირთ წამოეწიონ საკუთარ მოსწავლეებს განვითარებაში – ჩვენი მოსწავლეები დღეს უდიდესი ღია ინფორმაციის ველში იბადებიან და იწვრთნებიან.
ამიტომ მნიშვნელოვანია, რომ მასწავლებელთა კომპეტენციები პასუხობდეს მოსწავლეთა საჭიროებებს“, – ამბობს თინათინ გიორგაძე.
ვესაუბრეთ კიდევ ერთ პედაგოგს ხობიდან – ნინო ჯიშკარიანს, რომელიც მათემატიკის მასწავლებელია. მისი თქმით, მათემატიკაში ძალიან ბევრი აქტივობის გაკეთება შეიძლება კომპიუტერული ტექნოლოგიებით, მაგრამ სკოლას არა აქვს კომპიუტერები.
„გვინდა პროექტორი, გვინდა კომპიუტერები, რომ შეიყვანო ბავშვი და რაღაც აჩვენო, ხომ? ბევრი თვალსაჩინოება ბავშვს უხარია. მით უმეტეს, როცა ყველაფერი ვიზუალიზაციაზეა გადასული. ტექნოლოგიები კი ნამდვილად ეხმარება ბავშვს, რომ კარგად გაიაზროს მასალა“, – გვეუბნება ნინო ჯიშკარიანი.
„დავუშვათ, „ოცნების“ პრემიერს“ თუ არ იტყვის ჟურნალისტი და იტყვის, რომ „ამ ქვეყნის ყველა დროის საუკეთესო პრემიერია“ – მერე ირონია აიკრძალება?… ასე რომ, ეს სიმბოლური აქტია – კისრის მოგრეხის ამბავია,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ მიშა მშვილდაძე, „ფორმულას“ დირექტორი. დღეს, 17 ივლისს, კომუნიკაციების კომისიამ „ფორმულა“ 5 000 ლარით დააჯარიმა. „ფორმულა“ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში მსგავსი ხასიათის დარღვევისთვის ორჯერ დასანქცირდა – კომპანიამ ერთხელ წერილობითი გაფრთხილება მიიღო,მეორედ კი 2 500 ლარით დააჯარიმეს.
„ფორმულას“ განცხადებით, მოხსენებით ბარათში მითითებული იყო, რომ ტელეკომპანია სადავო სიუჟეტებში სისტემატურად იყენებს ისეთ ფრაზებს, როგორიცაა: „ოცნების ხელისუფლება“, „ქართული ოცნების პრეზიდენტი“, „ოცნების პროკურატურა“, „ოცნების პრემიერი“, „ოცნების საგარეო საქმეთა სამინისტრო“, „რეპრესიული კანონები“, „ოცნების რეჟიმის რეპრესიები“…
რას ცდილობს ამ სვლით ივანიშვილი? არის ეს „ფორმულას“ და კრიტიკული მედიის წინააღმდეგ „ოცნების“ ხელისუფლების ახალი ეტაპი?
„რა სიტყვითაც არ უნდა ჩავანაცვლოთ ეს ფრაზები, მერე იმაზე დაგვაჯარიმებენ. ამათ ჩვენი სიტყვები და ტერმინები კი არ აღიზიანებთ, შინაარსი აღიზიანებთ – იმ სიმართლის აკრძალვა უნდათ, რასაც ჩვენ ვმაუწყებლობთ.
ჩვენ აქ ჯიუტი ბავშვებივით კი არ ვიქცევით – ეს რწმენის, სინდისის, ყველაფერთან კომპრომისია, რისთვისაც, რა იდეალებისთვისაც ადამიანებს აქვთ არჩეული ეს პროფესია,“ – ამბობს მიშა მშვილდაძე.
„ბათუმელებმა“ ფორმულას დირექტორსა და ერთ-ერთ დამფუძნებელთან, მიხეილ მშვილდაძესთან ინტერვიუ ჩაწერა:
ბატონო მიხეილ, მოგვიყევით, კონკრეტულად რას გედავებოდათ კომუნიკაციების კომისია ამჯერად და რა ხდებოდა სხდომაზე?
დღევანდელ სხდომას ჩვენ და ჩვენი იურისტი არ ვესწრებოდით – ამაში აზრს ვერ ვხედავთ, თუმცა სხდომა „ლაივში“ გადმოიცემა ხოლმე. მოსალოდნელი რაც იყო, ის მოხდა: რაღაც გაუგებარი ახსნა-განმარტებებით არის ახსნილი ის, რომ თითქოს კონკრეტული ფრაზები არის მიკერძოებული, სამართლიანობის და მიუკერძოებლობის პრინციპი დაირღვაო.
ეს საკითხი ყოველთვის იყო ხოლმე შიდა რეგულაციის ამბავი. ამათ კანონის სახე მისცეს ახლა და უკვე მერამდენედ ცდილობენ, რომ გავფილტროთ სიტყვები – ლეგიტიმაციის კომპლექსი აქვთ, თუ რისთვის იბრძვიან, არ ვიცი. გასაგებია, რისთვისაც აკეთებენ ამას, მაგრამ თავისთავად ეს ამოცანა, რაც აქვთ დასახული და მისი მიღწევის ეს გზა, საკმაოდ ტრაგიკომიკურად გამოიყურება, სამწუხაროდ. უბედურება ის არის, რომ ეს ჩვენ გვეხება.
თქვენი დაკვირვებით, რა ამოცანა აქვს ამჯერად „ოცნებას“: მედიამ აღარ გამოიყენოს რეალობის ამსახველი ტერმინები, რაც მას არ მოსწონს, თუ პირდაპირ და ხისტად, მაგალითად, ლიცენზია შეუჩეროს „ფორმულას“?
მექანიკის თვალსაზრისით ეს პროცესი რომ მანდ მიიყვანონ, შეუძლიათ. თუმცა შეუძლიათ, ასეც არ ქნან. ფაქტი ის არის, რომ ცენზურის და სიტყვების დავარცხნის ეს მცდელობა ლახავს ადამიანის ფუნდამენტურ უფლებებს. რეპრესიულობის ეს ფორმა ჩვენი მხრიდან არ ტოვებს არავითარ გზას კონსტრუქციული გადაწყვეტისთვის.
ადამიანები სინდისზე ხელის აღებად შეიძლება განიხილავენ იმას, როცა სინდისის პატიმრად ვისაც თვლიან, მათი სინდისის პატიმრად მოხსენიების უფლებას აუკრძალავენ. ეს ბევრად ფუნდამენტური უფლებაა, ვიდრე ნებისმიერი იდეა, რაც კი შეუძლია დაწეროს ფურცელზე კობახიძემ.
ჩვენ აქ ჯიუტი ბავშვებივით კი არ ვიქცევით – ეს რწმენის, სინდისის, ყველაფერთან კომპრომისია, რისთვისაც, რა იდეალებისთვისაც ადამიანებს აქვთ არჩეული ეს პროფესია და მიუხედავად უამრავი სირთულისა, რაც ამ პროფესიას თან მოჰყვება, თავიანთ პროფესიულ მოვალეობას ასრულებენ.
მარეგულირებელი გვაჯარიმებს და შენ გაფილტრე სიტყვა – გაუგონარი ამბავია, სრულ კოშმარში ვართ. ეს პროცესი შეუძლებელია, რომ სადმე არ მივიდეს – ისეთ მომენტამდე, როცა მძიმე გადაწყვეტილებების მიღება მოუწევთ.
არსებული კანონმდებლობით, შეუძლიათ, რომ ლიცენზიაც შეუჩერონ სადავო ფრაზების გამოყენებისთვის „ფორმულას“?
შეიძლება, პროცესი აქამდეც მივიდეს, მაგრამ ეს ძალიან რთული გზაა იურიდიულადაც, ასე მარტივად არ მოხდება, მაგრამ ეს პროცესი ნათელია: ფრაზისთვის „ოცნების პრემიერ-მინისტრი“ რატომ უნდა დაგაჯარიმონ, იქნებ „ოცნების პრემიერ-მინისტრში“ ვგულისხმობ იმას, რომ საოცნებო პრემიერ-მინისტრია?
მგონია, რომ ჯერ კიდევ აქვთ დრო, დაფიქრდნენ და შეაჩერონ ეს პროცესი, რადგან ლიცენზიის შეჩერება ეგრე არ არის. ლიცენზიის შეჩერებას სჭირდება ბევრად მძიმე საფუძველი, ვიდრე ის, რომ რაღაც ჩათვალა კომისიამ: რაღაც სიტყვებს არასწორად ამბობენო. ეს ძალიან მძიმე გადაწყვეტილება [ლიცენზიის შეჩერება] იქნება, თუ ამას მიიღებენ.
არ მგონია, რომ თუნდაც ამ კომისიაში ადამიანები მზად იყვნენ ასეთი გადაწყვეტილების მისაღებად. ცხადია, ამას მოჰყვება ძალიან მძიმე შეფასება ყველა იმ ადგილიდან, სადაც მძიმე შეფასებები ჯერ კიდევ სინდისისა და გონიერების კარნახით კეთდება და არა კორუფციული ინტერესებით.
თქვენი აზრით, „ოცნება“ ამ გზით უფრო ლეგიტიმაციასთან დაკავშირებული ფრაზების, მაგალითად, „ოცნების“ პრეზიდენტი“, ან „სინდისის პატიმრები“ გაქრობას ცდილობს საჯარო სივრციდან?
უნდათ მიაღწიონ თვითცენზურას. ასე სიტყვების გაფილტვრა არ შეიძლება. არსებობს სიტყვის თავისუფლება, სინდისის, შეფასების თავისუფლება არსებობს. ეს გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ ბრძოლაა, რწმენის თავისუფლების წინააღმდეგ ბრძოლაა: როგორ შეიძლება, ადამიანს არ ჰქონდეს იმის შეფასების უფლება, რაშიც ცხოვრობს? როგორ შეიძლება, ადამიანს არ ჰქონდეს შეფასების უფლება იმ პოლიტიკური წყობილებისა, რომელსაც ის განიცდის საკუთარ თავზე.
ეს მთავარი პოლიტიკური უფლებაა და ერთ-ერთი ფუნდამენტური ადამიანური უფლება, რომ გქონდეს შენი აზრის გამოხატვის უფლება იმაზე, რაც ხდება შენს გარშემო.
აქამდე არსებული ინტენსივობა ჰგავდა იმას, რომ თვითცენზურისთვის მიეღწიათ, მაგრამ მე ეს შეუძლებელი მგონია. მედია გამოხატავს საზოგადოების დამოკიდებულებას – თვითონაც ამ საზოგადოების ნაწილი. ამიტომაც, ამაში ჩარევა ფუნდამენტურად არასწორია. ეს ასე არ უნდა ხდებოდეს და ამას უნდა მივაღწიოთ.
რა სტრატეგიით აპირებთ ამ ვითარებაში მუშაობის გაგრძელებას?
სიმართლე გითხრათ, ძალიან რთულია ამ არჩევანის გაკეთება – პრაგმატული, რაციონალური გზები მოვძებნოთ და სიტყვები გავფილტროთ. რა სიტყვითაც არ უნდა ჩავანაცვლოთ ეს ფრაზები, მერე იმაზე დაგვაჯარიმებენ. ამათ ჩვენი სიტყვები და ტერმინები კი არ აღიზიანებთ, შინაარსი აღიზიანებთ – იმ სიმართლის აკრძალვა უნდათ, რასაც ჩვენ ვმაუწყებლობთ.
პოლიტიკური პატიმრები რომ არსებობენ ჩვენს ქვეყანაში, ასეთია უდიდესი ევროპული ინსტიტუციების შეფასებები. მეტი სხვა რა ავტორიტეტული წყარო უნდა არსებობდეს? ფაქტობრივად, გააუქმეს არასამთავრობო სექტორი, ვისაც შეეძლო კომპეტენტური აზრი გამოეთქვა ქვეყნის შიგნით. მიუხედავად ამისა, გადარჩენილი ნაწილი ამ სექტორისა, ცალსახად იცავს გამოხატვის თავისუფლებას და ნათლად გამოხატავს ამ შეფასებებს.
ადამიანს აქვს უფლება, რომ ეს შეფასებები იყოს მისი რწმენის ნაწილი. ცხადია, რომ ეს ასეა და თუ ასეა, მაშინ რაზე გვედავებიან, რატომ გვიფილტრავენ სიტყვებს. დავუშვათ, „ოცნების“ პრემიერს“ თუ არ იტყვის ჟურნალისტი და იტყვის, რომ „ამ ქვეყნის ყველა დროის საუკეთესო პრემიერია“ – მერე ირონია აიკრძალება?
ასე რომ, ეს სიმბოლური აქტია – კისრის მოგრეხის ამბავია. მე მიჭირს ამაზე კორპორატიული გადაწყვეტილების მიღება, რადგან ეს ძალიან პერსონალური საკითხია თითოეული ადამიანისთვის. მე, როგორც დირექტორი, ვფიქრობ, რთული იქნება კორპორატიული გადაწყვეტილების მიღება. საქმე ეხება პროფესიულ თავმოყვარეობას, ადამიანების სინდისს, რწმენას, იმას, რის გარეშეც შეუძლებელია მათ განახორციელონ თავიანთი პროფესიული მოვალეობა.
რამდენიმე დღის წინ „ფორმულა“ ასევე დააჯარიმა სასამართლომ „ოცნებასთან“ დაახლოებული გოგა ხაინდრავას სარჩელის გამო. მთლიანობაში ეს გააქტიურება შეიძლება ითქვას, რომ ივანიშვილის ახალი ეტაპია „ფორმულას“ და კრიტიკული მედიის წინააღმდეგ?
უფრო გახშირდა ასეთი ამბები, თორემ დაჯარიმების მიზეზებს აქამდეც პოულობდნენ. ფაქტია, რომ ახლა დაჯარიმებების ინტენსიობა გაზრდილია.
შესაძლოა, ეს უკავშირდებოდეს საკადრო ცვლილებას – ახალი ხელმძღვანელი ჰყავს კომისიას, რომელიც „იმედის“ თანამშრომელი იყო ადრე. ვფიქრობ, ეს ხაზი ამ შემთხვევაში რაღაცნაირად მნიშვნელოვანია – კორელაცია შეინიშნება ამ ორ ამბავს შორის.
ამავდროულად, კომისიაზე დავალება და ზეწოლაც არის, რომ რაც შეიძლება მკაცრი გადაწყვეტილება მიიღონ. თუმცა, ისიც მგონია, რომ მაქსიმალურ სიმკაცრეს ამ მომენტისთვის კომისია არ იჩენს, რადგან რაღაც შემაკავებელი ფაქტორებიც არსებობს. ამ შემაკავებელი ფაქტორების გაძლიერებაზე ავაწყობდი მე სტრატეგიას.
მაგალითად, რას შეიძლება უფრთხილდებოდეს კომისია?
მაგალითად, დასანქცირების შიშს, აგრეთვე, აფერხებთ საზოგადოებრივი წინააღმდეგობა, რომ ამ ადამიანებს ამ გადაწყვეტილების მიღება ხელეწიფებათ.
პროკურატურამ პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის ფაქტზე ერთი პირი დააკავა.
უწყების ცნობით, გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა ვიდეოზარით საუბრისას უკანონოდ მოიპოვა დაზარალებულის პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ამსახველი ფოტოსურათი, რასაც თავის მობილურ ტელეფონში უკანონოდ ინახავდა და დაზარალებულზე ფსიქოლოგიური ზეწოლის მოსახდენად იყენებდა.
ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საგამოძიებო სამმართველოს თანამშრომლებმა ბრალდებული მიმდინარე წლის 16 ივლისს დააკავეს.
დაკავებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 157-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით (პირადი ცხოვრების საიდუმლოს უკანონოდ შენახვა და გავრცელება) წარედგინება, რაც სასჯელის სახედ და ზომად 7 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
პროკურატურა წერს, რომ ბრალდებულის მიმართ აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობის გამოყენების შუამდგომლობით სასამართლოს კანონით დადგენილ ვადაში მიმართავს.
„როცა დამაკავეთ ღამის სამ საათზე, კარზე დამიკაკუნეთ და მწოლიარე ავდექი, 20 სპეცრაზმელით დამადექით თავზე, კარი გაგიღეთ თუ არა, მაშინვე ძირს დამაგდეთ, წინააღმდეგობა როგორ გაგიწიეთ?“ – ჰკითხა ბრალდებულმა რამაზ ჭ.-მ უფროს გამომძიებელს – ვლადიმერ ნაკაშიძეს. მან დღეს, 17 ივლისს, სასამართლოს ჩვენება მისცა ე. წ. კანონიერ ქურდ ასლან ქობულაძესთან კავშირში მყოფი ბრალდებულების საქმეზე.
უფროსი გამომძიებლის თქმით, რამაზ ჭ.-მ სპეცოპერაციის ჩატარების დროს სამართალდამცველებს წინააღმდეგობა გაუწია და ერთ-ერთი პოლიციელი დააზიანა. ეს ბრალდებული შუაღამით ორი მცირეწლოვანი ბავშვის თვალწინ დააკავეს. გამომძიებლის თქმით, რამაზ ჭ.-ს ბავშვები მას დაკავების დროს არ ახსოვს.
შსს-ს ვერსიით, ბრალდებულები აწყობდნენ ქურდულ გარჩევებს და გამოჰქონდათ ე.წ. ქურდული გადაწყვეტილებები. „დაკავებულები უკავშირდებოდნენ „კანონიერ ქურდ“ ასლან ქობულაძეს და პირადი სარგებლის მიღების მიზნით, მოქალაქეებს შორის არსებული ფინანსური და კრიმინალური სახის დავებზე იღებდნენ გადაწყვეტილებებს, რის შემდეგაც მხარეებს თანხის გადახდას აკისრებდნენ. კონკრეტული ვადების დარღვევის შემთხვევაში კი, ფიზიკური ანგარიშსწორებითა და სიცოცხლის მოსპობით ემუქრებოდნენ“, – თქვა „ქართული ოცნების“ შს მინისტრმა, გელა გელაძემ 2026 წლის 17 მარტს.
„ქურდულ სამყაროსთან“ კავშირში ბრალდებულია 3 ქალი. ქალი ბრალდებულები გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს. კიდევ 5 პირს ამ საქმეზე ბრალი დაუსწრებლად წარუდგინეს.
სპეცოპერაციის დროს დაშავდა ქალი – თამარ მიქელაძე. ის ერთ-ერთი ბრალდებულის დედაა, შარაბიძეების დასახლებაში ცხოვრობს, სადაც ეს სპეცოპერაცია ჩატარდა და ამბობს, რომ მას სპეცრაზმელმა ფეხში ესროლა.
უფროსი გამომძიებელი, ვლადიმერ ნაკაშიძე კონკრეტულად რამაზ ჭ.-ს ჩხრეკასა და დაკავებაში მონაწილეობდა. მისი თქმით, ბრალდებულთან ბინაში ღამით მივიდნენ.
„როგორ გამოიყურებოდა მონაცემები წინასწარ მქონდა… ვუთხარით, რომ განჩინების საფუძველზე ხდება მისი დაკავება“, – თქვა უფროსმა გამომძიებელმა და ჯერ ბრალდებულებს გახედა, მერე დაკავებულების ახლობლებით გადავსებულ დარბაზს.
„ჩხრეკის შედეგად რა ამოიღეთ?“ – გამომძიებელს მიმართა შეკითხვით ადვოკატმა მზია ზოიძემ.
„მობილური ტელეფონი“, – თქვა მოწმემ და აღნიშნა ისიც, რომ ბრალდებულს ჩხრეკის დროს „შორტი ეცვა“.
„რა ეცვა გახსოვთ და ბავშვები რომ უყურებდნენ ამ ყველაფერს, არ გახსოვთ?“ – ხმამაღლა გამოუვიდა ნათქვამი ადვოკატს.
უფროს გამომძიებელს აღარ უპასუხია.
მოწმემ ვერ დააკონკრეტა, რა ფორმით გაუწია წინააღმდეგობა ბრალდებულმა სამართალდამცველებს: „გაძალიანება იყო, მოგვიწია ძალის გამოყენება…“ – დასძინა მოწმემ.
დღევანდელ პროცესზე პროკურატურის კიდევ ერთი მოწმე, კიდევ ერთი უფროსი გამომძიებელი, ლიზი ბაჯელიძე იყო. მოსამართლეს ამ მოწმემ უთხრა, რომ მან ვიდეო და აუდიო ჩანაწერები დაათვალიერა და გამოძიებისთვის საინტერესო ეპიზოდები მოინიშნა.
„რას ეხებოდა ეს საქმე?“ – ჩააცივდნენ ადვოკატები უფროს გამომძიებელს.
„არ მახსოვს… ძალიან ბევრი დრო გავიდა, შეიძლება კონკრეტული მონაკვეთი მახსოვდეს“, – თქვა მოწმემ.
„რამდენი წლისაა?“ – უფროსი გამომძიებლის ასაკზე შეკითხვა გაჟღერდა დაცვის მხრიდან.
ადვოკატებმა იმის წარმოჩენა სცადეს, რომ სინამდვილეში ამ გამომძიებელს არ დაუმუშავებია ჩანაწერები, რაც ახლა ამ საქმის მთავარი მტკიცებულებებია და რაც სხვადასხვა „ქურდულ შეკრებას“ ასახავს.
„დრო რამდენი დაგჭირდათ ამ მასალის სრულად მოსასმენად?“ – ჰკითხა გამომძიებელს ადვოკატმა ზაზა პაპიძემ.
„არ მახსოვს“ – მიმართა მოწმემ ადვოკატს.
როგორ დაადგინა გამოძიებამ, რომ კონკრეტული ფინანსური დავა მოქალაქეებს შორის იყო „ქურდული გარჩევა?“ – ამ საკითხზე კითხვები გამომძიებელ დავით ზოიძეს ბრალდებულ გია ლ.-ს ადვოკატმა, არჩილ ბერიანიძემ დაუსვა.
„ისინი არ ამბობდნენ იმას, რომ მოდი, მივმართოთ სასამართლოს… თითოეული მათგანი, ასე ვთქვათ, დალაგებას ცდილობდნენ ქუჩური კანონებიდან გამომდინარე, ასევე, ახსენებდნენ ტერმინებს, მაგალითად, „ბლატნოი“.
„ბლატნოი“ რას ნიშნავს თქვენი გაგებით?“ – გამომძიებელს ჰკითხა ადვოკატმა ირაკლი ფაღავამ. სხვა ადვოკატებმაც სცადეს გამოძიების მიდგომის გამოკვეთა: რატომ გვაქვს საქმე „ქურდულ სამყაროსთან“, თუ ვინმე ამბობს, მაგალითად: „მე ბლატნოი ვარ“.
ირაკლი ფაღავას შეკითხვა მოსამართლემ განარიდა. ამ ადვოკატმა გამომძიებელს ისიც უთხრა, რომ ის „ქურდული სამყაროს“ საქმეების პირველი გამომძიებელი იყო აჭარაში, ყველაფერი იცის და „დაპყრობილი აქვს დუნია“:
„ახლა გეკითხებით საქმეზე და არ მახსოვსო, ამბობთ. რაც უნდათ, ახსოვთ, რაც არ უნდათ – არ ახსოვთ“, – მოსამართლეს გახედა ადვოკატმა ირაკლი ფაღავამ.
„შეურაცხმყოფელია, როცა მოდიხართ გამომძიებლები და ამბობთ, არ მახსოვს, არ მახსოვსო“, – დაამატა ადვოკატმა, თენგიზ კახიძემ.
„ამ საქმის მთავარი გამომძიებელი მე არ ვიყავი, ამიტომაც გპასუხობთ ასე“, – მიმართა ადვოკატებს გამომძიებელმა, დავით ზოიძემ.
„აღარ მაქვს კითხვა, აზრი?“ – მოსამართლეს მიმართა ადვოკატმა ირაკლი ფაღავამ.
ამ საქმეზე დაკავებულებს შორის 38 ბრალდებულის საქმე განიხილება ორ ჯგუფად ბათუმის საქალაქო სასამართლოში. პროკურატურამ ბრალდებულებს საპროცესო შეთანხმება დაახლოებით ერთი თვის წინ შესთავაზა, თუმცა საპროცესოს მხოლოდ ერთი ბრალდებული დათანხმდა.
ბათუმში, წინააღმდეგობის აქციაზე, ქართული დოკუმენტური კინოს დღეები გრძელდება.
დღეს და ხვალ, 17-18 ივლისს, კინოჩვენება საკონსტიტუციო სასამართლოსთან, აჭარის მთავრობის შენობის მიმდებარედ, 21:00 საათზე დაიწყება.
17 ივლისს აქციაზე აჩვენებენ რეჟისორ მაკა გოგალაძის ფილმს – „შენზე ვფიქრობდი ახლა”. დოკუმენტური ფილმი ეძღვნება 90-იანი წლების ქუთაისის ყოველდღიურობას, კოლექტიურ მეხსიერებას, რომელიც ირეკლება საზოგადო და ოჯახურ არქივებში.
18 ივლისს კი ნაჩვენები იქნება ნინო ორჯონიკიძის და ვანო არსენიშვილის 2019 წლის დოკუმენტური ფილმი „გვირაბი” – ფილმში აღწერილია საქართველოს ცენტრალურ მაგისტრალზე ახალი გვირაბის მშენებლობის პროცესი.
„ამ გვირაბმა ჩინეთიდან ევროპამდე გზა უნდა შეამციროს. აქამდე თითქოს დროში გაყინული სივრცე დიდი ცვლილებების მოლოდინით ივსება, თუმცა იმედებისა და დაპირებების მიუხედავად, უკეთესი მომავალი არ ჩანს. სოფელში შემოჭრილი გვირაბი ახალი გამოწვევების მიზეზი ხდება. ამბოხს ჯერ ადამიანები იწყებენ, შემდეგ კი ბუნება”, – ვკითხულობთ ფილმის აღწერაში.
დღეს, 17 ივლისს, გახარიას პარტიამ „საქართველოსთვის“ განცხადება გაავრცელა, სადაც ნათქვამია, რომ მათი პარტიის წარმომადგენლებს, რომლებიც რეგიონული ტურნეს ფარგლებში იმყოფებოდნენ აჭარაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში ყოფნისას, რამდენიმე პირი დაუპირისპირდა.
„სცადეს პროვოკაციის მოწყობა, დაგვახვედრეს პროვოკატორები შუახევში“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ გიორგი შარაშიძე.
მისი თქმით, სამი ადამიანი, რომელიც მათთან დაპირისპირებას ცდილობდა „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერები არიან.
„შუახევში ხიდზე რომ გადადიხართ იმ ტერიტორიაზე ვიყავით და ამ ძველი ხიდის ამბავიც გავაშუქეთ სხვათა შორის, რომ 100 წლის ხიდია და უკვე საფრთხის შემცველია.
იქვეა ძველი წვენების ქარხანა და აქ მოგვადგა ერთი ავტომანქანა, საიდანაც გადმოვიდნენ აგრესიული ადამიანები. დიდი ალბათობით, ერთ-ერთი მათგანი არაფხიზელ მდგომარეობაშიც იყო.
ჩვეულებრივი, გაწვრთნილი პროვოკატორები იყვნენ, როგორიც ჰყავს ხოლმე „ოცნებას“, დაზეპირებული ტექსტებით, რომ თითქოს ჩვენ მოღალატეების პარტიას წარმოვადგენთ და ასე შემდეგ. მიზანი იყო ხელი შეეშალათ ჩვენთვის.
მოგვიანებით დავადგინეთ კიდეც მათი სახელები. ერთ-ერთი იყო შუახევის სპორტსკოლის თანამშრომელი ენვერ ბერიძე, ასევე, შუახევის საგზაო მექანიზატორი, მირზა დიასამიძე და აჭარის უმაღლესი საბჭოს წევრის, ფრიდონ ფუტკარაძის ნათესავი იყო მესამე, ვინმე სურმანიძე. ვეტერანი ვარო რომ იძახდა.
ჩვენ მოვახერხეთ ის, რომ პროვოკაცია არ გადაზრდილიყო ფიზიკურ დაპირისპირებაში, თუმცა ყველა მათგანი დაფიქსირებულია ფოტოზე და ვიდეოზე.
როგორ გაბედეთ და ამოხვედით შუახევში და როგორ ლაპარაკობთ პრობლემებზეო, მაშინ როცა, სოფლები დაცლილია ადამიანებისგან და ხალხი გაქცევაზეა. ეს არის რეალობა“, – ამბობს გიორგი შარაშიძე.
მისი თქმით, „ქართულ ოცნებას“ წახალისებული აქვს ძალადობა და ამის დასტური იყო ეს ფაქტიც.
„რადგან პარლამენტში ჩვენს გუნდზე განხორციელებული თავდასხმა დატოვეს დაუსჯელი, ამ კრიმინალური თავდასხმის გაგრძელებაა ესეც. დაუსჯელობის სინდრომი და გარანტიები, რომ თუ „ოცნების“ საქმეს გააკეთებ, ყველაფერი გეპატიება, ამ პრობლემის გაგრძელებაა და განსხვავებული აზრის ჩახშობის მორიგი მცდელობა“, – ამბობს შარაშიძე.
ბათუმის ავტოტრანსპორტის ცნობით, ბათუმში, 2026 წლის 18 ივლისიდან ალექსანდრე პუშკინის ქუჩაზე ორმხრივი მოძრაობა აღდგება.
„ავტოტრანსპორტის“ ცნობით, პუშკინის ქუჩაზე ორმხრივი მოძრაობის აღდგენის მიზნით ქუჩაზე დამონტაჟდა ახალი და მოიხსნა ძველი საგზაო ნიშნები; განახლდა საგზაო მონიშვნები (მიმმართველი ისრები, გზაგამყოფი ზოლები და სხვა) და, ასევე, შუქნიშნები გადაეწყო ახალი, ორმხრივი მოძრაობის რეჟიმზე.
„გთხოვთ, გადაადგილებისას ყურადღება მიაქციოთ განახლებულ საგზაო ნიშნებს, საგზაო მონიშვნებს, შუქნიშნების სიგნალებს და დაიცვათ საგზაო მოძრაობის წესები“ – აფრთხილებს „ბათუმის ავტოტრანსპორტი“ მოქალაქეებს.
პუშკინის ქუჩაზე, პარმენ ლორიას ქუჩიდან ვაჟა-ფშაველას ქუჩამდე მონაკვეთში, ავტომანქანების ორმხრივი მოძრაობის აღდგენაზე გადაწყვეტილება ბათუმის საკრებულომ 2026 წლის 30 ივნისს მიიღო.
ბათუმში რამდენიმე ქუჩაზე, მათ შორის პუშკინის ქუჩაზე, მოძრაობის წესები, მერიის წინადადებით და საკრებულოს გადაწყვეტილებით, 2020 წლის 15 დეკემბრიდან შეიცვალა.
17 ივლისის ღამეს რუსეთის საოკუპაციო ძალებმა უკრაინის ტერიტორიაზე მორიგი ფართომასშტაბიანი საჰაერო იერიში მიიტანეს. თავდასხმების შედეგად ქვეყნის რამდენიმე რეგიონში არიან დაღუპულები და დაჭრილები, მათ შორის ბავშვები. დაზიანდა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა.
უკრაინის საჰაერო თავდაცვის ძალების მონაცემებით, რუსეთმა უკრაინის მიმართულებით 8 რაკეტა და 130 დრონი გაუშვა. უკრაინელმა სამხედროებმა 5 რაკეტისა და 115 დრონის ჩამოგდება შეძლეს.
ოდესა კიდევ ერთხელ გახდა რუსეთის სამიზნე. ოდესის საოლქო სამხედრო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის, ოლეგ კიპერის ინფორმაციით, დაიღუპა ორი ადამიანი, მათ შორის არის ქალი, რომელიც თავდასხმის დროს პარკში შვილებთან ერთად სეირნობდა. „ბავშვები გადარჩნენ“, — განაცხადა კიპერმა.
ბოლო მონაცემებით, ოდესაში დაშავებულთა რაოდენობა 10-მდე გაიზარდა. დაზიანდა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა.
ასევე, უკრაინული მხარის ცნობით, რუსულმა ძალებმა 17 ივლისის ღამეს ქალაქი სუმი დაბომბეს 5 მართვადი კასეტური ავიაბომბით. საოლქო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის, ოლეგ გრიგოროვის განცხადებით, დაფიქსირდა რამდენიმე დარტყმა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურაზე, მათგან ორი — ქალაქის ცენტრში.
გრიგოროვის ცნობით, წინა დღის განმავლობაში სუმის რაიონზე განხორციელებული თავდასხმების შედეგად დაშავდა 7 ადამიანი, მათ შორის 4 წლის ბავშვი.
ამავე დროს, უკრაინის საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურის ინფორმაციით, მაშველები აგრძელებენ მუშაობას ზაპოროჟიეში, რუსული დარტყმების ადგილებზე, სადაც 3 ადამიანი დაიღუპა და 2 დაშავდა.
„დილის 10 საათიდან დაწყებულია აღდგენითი სამუშაოები, ბუნებრივი აირის მიწოდება სრულად დღის ბოლოს, დაახლოებით 6 საათამდე დასრულდება,“ – გვითხრეს კომპანია „სოკარის“ ცხელ ხაზზე.
ბათუმში 19 037 აბონენტს ბუნებრივი აირი არ მიეწოდებოდა ბოლო 5 დღეა – 13 ივლისიდან.
გაზი ბათუმში 39 ქუჩაზე იყო გათიშული. მიზეზი ხიდის მშენებლობაა გოროდოკის უბანში. ამ ხიდის მშენებლობა 2026 წლის თებერვალში უნდა დასრულებულიყო – მშენებლობა ჯერ არ დაწყებულა, ხიდთან მდებარე გაზსადენის მილების გადატანა კი, ბათუმის მერიამ გაზაფხულის დასრულების შემდეგ, შუა სეზონზე წამოიწყო.
აუცილებელია, რომ გაზის ჩართვამდე მოწყობილობები (გამათბობელი, ქვაბი, ქურა) გამორთულ მდგომარეობაში უნდა იყოს.
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 17 ივლისის 21 საათიდან 18 ივლისის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, ღამის ზოგან ხანმოკლე წვიმა, დღისით კი – უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან მუნიციპალიტეტებში:
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცობით, ბათუმში დიდი ოდენობით თანხის თაღლითურად დაუფლების ბრალდებით, წარსულში ნასამართლევი პირი დააკავეს.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა მოქალაქე მოტყუებით დაარწმუნა, რომ მას ბათუმში, საცხოვრებელი ბინის შეძენასა და სარემონტო სამუშაოების განხორციელებაში დაეხმარებოდა, რის სანაცვლოდაც ეტაპობრივად მართლსაწინააღმდეგოდ მისაკუთრა მისი კუთვნილი 171 000 ლარამდე ოდენობის თანხა.
სამართალდამცველებმა ჩატარებული ოპერატიული ღონისძიებების შედეგად, დამნაშავე პირი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე, ბრალდებულის სახით დააკავეს“ – წერს შსს.
გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 17 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 425 990 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 370. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 148 ერთეული [+4]
ჯავშანტექნიკა – 24 946 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 46 084 ერთეული [+65]
MLRS – 1 943 ერთეული [+7]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 496 ერთეული [+4]
თვითმფრინავი – 437 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+1]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 412 884 ერთეული [+1 879]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 932 ერთეული [+13]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 121 216 ერთეული [+489]
სპეცტექნიკა – 4 424 ერთეული [+4]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 909 ერთეული [+3]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
„ხვალ ვინმე მშენებელმა, რომელსაც ჩაბარდება სხვა სკვერის რეაბილიტაცია და სხვა შადრევანზე იქნება პასუხისმგებელი, მან რა გზავნილი მიიღო? – მან მიიღო გზავნილი, რომ თუ ხელს არ დაადებს, მაგალითად, ქალაქის მერს, თუ იქნება ჩუმად, თუ ზემდგომებს არ დაასახელებს, თუ საზოგადოება ძალიან აღშფოთებული იქნება, მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება დაისაჯოს, მაგრამ ეს სასჯელიც ძალიან მალე შეუმცირდება და ციხის უკანა კარიდან გამოიყვანენ,“ – ამბობს იურისტი ანა ნაცვლიშვილი.
მას „ვაკის პარკის საქმეზე“ მსჯავრდებულის გათავისუფლების შემთხვევაზე ვესაუბრეთ, ასევე ხაშურის მაგალითზე: „ოცნების“ ყოფილ დეპუტატს 5 მილიონის მითვისებას ედავებიან, თუმცა იგი გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს. ამ დროს გირაოს საფუძველზე სასამართლომ არ გაათავისუფლა ჟურნალისტი მზია ამაღლობელი, რომელსაც პოლიციელზე სილის გაწვნას ედავებოდა გამოძიება.
მზია ამაღლობელი არც ე.წ. უდოს კომისიამ გაათავისუფლა. ამ კომისიამ მზია ამაღლობელის შემთხვევა 2026 წლის მარტში განიხილა და გადაწყვიტა: „პატიმარი არ შეიძლება ვადაზე ადრე გათავისუფლდეს“.
უდოს კომისიამ არც რომელიმე სხვა სინდისის პატიმარი გაუთავისუფლებია. მოქმედი კანონმდებლობით, ნაკლებად მძიმე დანაშაულში მსჯავრდებულები შესაძლებელია პატიმრობიდან ვადაზე ადრე გათავისუფლდნენ, თუკი სასჯელის ნახევარი მოიხადეს. მნიშვნელოვანია ისიც, რომ პირობით ვადაზე ადრე გათავისუფლებისთვის კანონი არ ითხოვს დანაშაულის აღიარებას ან სინანულს. პრაქტიკა აჩვენებს, რომ ე.წ. უდოს მექანიზმით ძირითადად „ოცნებასთან“ დაახლოებული ადამიანები სარგებლობენ.
ამ თემაზე „ბათუმელებმა“ უფლებადამცველთან, მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრთან, ანა ნაცვლიშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა.
ქალბატონო ანა, „ვაკის პარკის ტრაგედიის საქმეზე“ დაპატიმრებული ლაშა ნაცვლიშვილი უდომ გაათავისუფლა სამაჯურით, იგი 2023 წელს დააკავეს, მანამდე 5 მილიონის მითვისებაში ბრალდებული ხაშურის საკრებულოს თავმჯდომარის ყოფილი მოადგილე „ოცნებიდან“ 10 ათასი ლარი გირაოთი გაათავისუფლეს… ეს შემთხვევები რას აჩვენებს, შერჩევით სამართალს?
შერჩევითი სამართალი ძალიან მძიმე ცნებაა, უსამართლობის ერთ-ერთი ფორმაა, როდესაც ვიღაცას განზრახ მძიმედ სჯი იმიტომ კი არა, რაც მან ჩაიდინა, არამედ იმიტომ, თუ ვინ არის. ასევე, ვიღაცას ათავისუფლებ საკადრისი სასჯელისგან იმიტომ კი არა, რომ დაიმსახურა რაღაც მოცემულობებით, არამედ იმიტომ, რომ „შენიანია“ – ანუ ისევ და ისევ ვინ არის. პრინციპი ასეთია: თუ ჩემია – ვათავისუფლებ ან ვუმსუბუქებ, თუ არ არის ჩემი – მაშინ ვუმძიმებ. ასეთია შერჩევითი სამართლის ადამიანური გაგება.
თუმცა, ვფიქრობ, რაც საქართველოში ხდება დღეს, უკვე გასცდა უსამართლობის იმ დონეს, რომელთან მიმართებაშიც შეიძლება გამოვიყენოთ ეს ტერმინი – „შერჩევითი სამართალი“. ჩვენ გაცილებით უფრო დიდი უსამართლობის ფაზაში ვართ, რომელსაც ეს ტერმინი ვეღარ აღწერს. ტერმინი „პოლიტიკური პატიმარი“ თავისთავად ძალიან მძიმე შინაარსის მატარებელია, მაგრამ ეს ტერმინიც უკვე ვეღარ იტევს იმას, რაც საქართველოში ხდება.
სინდისის პატიმრების საქმეები და „ოცნებასთან“ დაახლოებული პირების გათავისუფლება აჩვენებს შერჩევით მიდგომას. თქვენ ამბობთ, რომ ეს აღარაა შერჩევითი სამართალი, რა ეტაპია?
შერჩევითი სამართალი თავის თავში გულისხმობს, რომ რაღაც ფორმით სისტემა ფუნქციონირებს, მაგრამ მას აქვს მძიმე პრობლემები და შერჩევითია, რაღაც საქმეებში. ეს ასე აღარ არის. მართლმსაჯულების სისტემა დღეს საქართველოში საერთოდ აღარ არსებობს.
ანა ნაცვლიშვილი
შინაარსი, რასაც უნდა ატარებდნენ ეს ინსტიტუციები და მათი ქმედებები, გამქრალია. დარჩენილია სასამართლოს შენობა და ადამიანი, რომელსაც აცვია მანტია, დარჩენილია დანაწესი, რომელსაც აქვს გარეგნულად კანონის ფორმა, მაგრამ ამ ყველაფერს შინაარსი აქვს გამოცლილი და წართმეული.
ეს ხომ არ არის ერთი და ორი შემთხვევა? ეს, სამწუხაროდ, არც ბოლო ორი შემთხვევაა, რაზეც თქვენ მკითხეთ. ჩვენ მივედით ამ კონდიციამდე: „ქოთანს საითკენაც გვინდა, იქით მოვაბამთ ყურს“. ეს სამართალი აღარ არის, თუნდაც გამრუდებული და ნაკლული.
უდოზე მინდა ორი სიტყვა ვთქვა: ამას ვიკვლევდი, პარლამენტში როცა ვიყავი – რეგულაციებს, როგორ დგება ეს კომისია, როგორ მუშაობს და რით არის შებოჭილი. სხვათა შორის, მინდა გითხრათ, რომ ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მძიმე სურათი არის უდოსთან მიმართებაში. თქვენ, „ბათუმელები“, მაგალითად, რაც ქვეყანაში ხდება, ყველაფერს მიჰყვებით, იცით ვინ არიან უდოს კომისიის წევრები? გაგიგიათ, როგორ დაინიშნნენ? რა ღირებულებების, რა ღირსების, რა პროფესიონალიზმის მიხედვით დააკისრეს ამ ხალხს ამხელა პასუხისმგებლობა?
მაგალითად, შეწყალების კომისიას რომ შევადაროთ, რომლის მიმართაც სხვადასხვა ეტაპზე მუდმივად იყო საზოგადოების დიდი ინტერესი და ხშირად კრიტიკაც, ზოგჯერ დამსახურებული – ყოველ შემთხვევაში, ვიცოდით ვინ იყო თავმჯდომარე, ვინ იყვნენ კომისიის წევრები და რა პროცესი იყო. კომისიის თავმჯდომარეები, როგორც წესი, გამოდიოდნენ და სიას საჯაროდ კითხულობდნენ. საზოგადოება ამას აფასებდა, ანუ ადამიანს ვხედავდით, ვხედავდით, ვინ აიღო პასუხისმგებლობა ამ ყველაფერზე პრეზიდენტის გარდა.
უდოზე რა ვიცით დღეს, საზოგადოების წევრებმა? – ეს არის ბერმუდის სამკუთხედი, სადაც საერთოდ იკარგება სამართალი. ნებისმიერი პირი შეიძლება აღმოჩნდეს ამ ბერმუდის სამკუთხედში, თუ ჩაითვლება ხელისუფლების მხრიდან, რომ ვიღაც უნდა გავუშვათ, თან გავუშვათ ისე, რომ ამის შესახებ მედია თუ არ გაიგებს, საზოგადოება ვერც ვერასოდეს ვერ გაიგებს ვერაფერს.
სისტემას განზრახ აქვს შექმნილი მექანიზმები, რომელიც ფორმით ვითომ სამართლებრივია, მაგრამ შინაარსით კრიმინალურია.
რომ გადავხედოთ საბჭოთა კავშირს, გინდა სხვა რეჟიმებს, რომელიც ისტორიულად აღიარებულია, როგორც ავტოკრატიული თუ დიქტატორული, ვინმეს ჰგონია, რომ იქ არ არსებობდა დოკუმენტები, რომელსაც ჰქონდა კანონის ფორმა? ვინმეს ჰგონია, რომ იქ არ არსებობდა მანტიამოსხმული ადამიანი, რომელიც სასამართლო პროცესს წარმართავდა? – არა, ყველაფერი ეს არსებობდა, ანუ ფორმები არსებობდა, მაგრამ შინაარსი ჰქონდა წართმეული.
უშვებთ, რომ სამართლის სახელით ჩვენ მივიღოთ იმავე მასშტაბის სისასტიკე, რაც წარსულში გამოვიარეთ?
რა თქმა უნდა. მოსამართლეების ძალაუფლება დღეს სად იწყება და სად მთავრდება? – ჩაქუჩი დააბრახუნოს, თუ დარბაზში ვინმე პროტესტს გამოთქვამს და გააძევოს დამსწრე, მათ შორის, ბრალდებული. აი აქ იწყება და აქ მთავრდება დღეს მოსამართლეების ძალაუფლება. მათ არც შინაარსი მოეკითხებათ და არც არაფრის გადაწყვეტილების უფლება არ აქვთ. დათმობილია ეს ყველაფერი.
როგორ შეიძლება დაინახოს პრობლემა მოქალაქემ ასე მწვავედ, რომ „ოცნებამ“ მართლმსაჯულების სისტემა სამართლის მიღმა დატოვა?
შადრევნის საქმე უმძიმესია – ბავშვის სიცოცხლე შეეწირა, ხაშურის საქმე კი, მძიმე კორუფციული საქმეა. შადრევნის ტრაგედიის და ბევრი სხვა ტრაგედიის უკანაც, გარდა სხვა პრობლემებისა, დგას კორუფცია. სინამდვილეში კორუფცია არის მკვლელი დანაშაული.
ჩვენ გვგონია, რომ კორუფცია არის მხოლოდ ფულის ერთი ჯიბიდან მეორეში უკანონოდ გადასვლა. სინამდვილეში, კორუფცია არის მკვლელი დანაშაული – საქართველოში მომხდარი ტრაგედიების უდიდესი ნაწილის უკან იდგა სწორედ კორუფცია.
საზოგადოებამ უნდა დასვას შეკითხვა: რა ლოგიკაა ამის მიღმა, როცა კონკრეტული პირები უფრო ადრე თავისუფლდებიან, ვიდრე ეკუთვნოდათ? ამით სახელმწიფო რა ტიპის პასუხისმგებლობას იღებს – აღარ მოხდება ხვალ ასეთი დანაშაულები? ადამიანი, რომელიც გამოძიებამ დაადგინა და სასამართლომ დაადასტურა, რომ „შადრევნის საქმის“ დანაშაულების უკან იდგა და მერე სახელმწიფო მას უშვებს, არც არავინ თვლის თავს ვალდებულად საზოგადოებას აუხსნას ეს ყველაფერი, მით უფრო მსჯავრდებული: რით დაიმსახურა ასეთი გამონაკლისი?
ეს რა გზავნილია სახელმწიფოდან? ხვალ ვინმე მშენებელმა, რომელსაც ჩაჰბარდება სხვა სკვერის რეაბილიტაცია და სხვა შადრევანზე იქნება პასუხისმგებელი, მან რა გზავნილი მიიღო? – მან მიიღო გზავნილი, რომ თუ ხელს არ დაადებს, მაგალითად, ქალაქის მერს, თუ იქნება ჩუმად, თუ ზემდგომებს არ დაასახელებს, თუ საზოგადოება ძალიან აღშფოთებული იქნება, მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება დაისაჯოს, მაგრამ ეს სასჯელიც ძალიან მალე შეუმცირდება და ციხის უკანა კარიდან გამოიყვანენ.
საიდან უნდა მივხვდეთ, რომ სისტემა არ მუშაობს? – დანაშაული როცა მოხდა, ერთია, რომ დაისაჯოს დამნაშავე და დაისაჯოს ჩადენილი დანაშაულის პროპორციულად და მეორე: დაისაჯოს იმგვარად, რომ სხვას აღარ მოუნდეს ისეთი დანაშაულის ჩადენა, ანუ შეაკავოს შემდგომი დანაშაულები. შენ ამ ტიპის ადამიანებს ასე, უკანა კარიდან გამოაპარებ მხოლოდ იმიტომ, რომ შენიანად მიგაჩნია და არა იმიტომ, რომ რამე საჯარო ინტერესს იცავ.
იკვეთება თუ არა პირდაპირ კორუფციის რისკი ხაშურის შემთხვევაში? – „ოცნების“ ყოფილ დეპუტატს ჯგუფურად 5 მილიონის მითვისებას ედავებიან და გაათავისუფლეს გირაოთი. თანაც, ეს კაცი პატიმრობაში იყო 8 თვე. არსებული პრაქტიკის გათვალისწინებით, რადგან ბრალდებული პატიმრობაში აღარ იქნება, შესაძლოა ეს საქმე წლობით თაროზე შემოდონ.
ეს არის ზუსტად: თუ სისტემის ნაწილი ხარ, სისტემა მოგერგება შენ. ამით სახელმწიფოს რა გზავნილი აქვს? ხვალ ვინმე უფრო დაფიქრდება, რომ სასჯელის შიშით არ ჩავიდინო იგივე დანაშაული? – პირიქით, უფრო მეტს მოიპარავს: ბევრს რომ მოიპარავს მერე გასაყოფიც მეტი დარჩება.
მესიჯი არის ეს, რომ მეტი უნდა მოიპარო, მეტი ქსელები უნდა გააბა, მეტი უნდა დააშავო და რაც მეტი გექნება გასაყოფი, რაც მეტი თანამონაწილე გეყოლება დანაშაულში, იმათთვის ხელის დაფარებით, ჩუმად ყოფნით და ა.შ. უფრო გექნება სავაჭრო, რომ გარეთ გამოხვიდე მალე.
სისტემა თავის ფუნქციას აღარ ასრულებს. იმის მაგივრად, რომ შეაკავოს მომავალი დანაშაულები, პირიქით, აგზავნის მესიჯს, რომ ნებისმიერი დანაშაული შეიძლება იყოს „მოგვარებული“, თუ საკმარისად ჭკვიანურად, ანუ კრიმინალურად იმოქმედებს ადამიანი.
როგორ შეიძლება მართლმსაჯულების სისტემა, როგორც საფრთხე, შეეხოს მოქალაქეს? საზოგადოების ნაწილი თვლის, რომ თუ არ გამოხატავენ პროტესტს და იტყვიან: „პოლიტიკაში არ ვერევი“, შესაძლებელია, ვიღაც უსამართლოდ კი დასაჯონ, მაგრამ მათ ეს არ შეეხება.
კი, ზუსტადაც საფრთხეა ეს სისტემა. ჩვენ უკვე გადავედით იმ ეტაპზე, როცა შერჩევითობა კი აღარ არის, არამედ უკვე არის წყობიდან გამოსული მართლმსაჯულების სისტემა და თავის ფუნქციის შესრულების ნაცვლად სამართალს კლავს. სამართლის მკვლელია ეს სისტემა. იმ ეტაპზეა გადასული უკვე, რომ ერთეულებს კი არ უმიზნებს მარტო, ვინც არის საზოგადოებრივად აქტიური, არამედ გზაზე ვინც შემოხვდება, ყველასთვის საშიშია. უკვე ის ეტაპია, როდესაც ნებისმიერი, აბსოლუტურად აპოლიტიკური მოქალაქეც კი – შეიძლება გახდეს სამიზნე.
საერთოდ, როცა ინსტრუმენტების გროვად გადაიქცევა სისტემა, მას მუდმივად სჭირდება „საკვები“, რომ კუნთები ათამაშოს. დაილევა ეს რესურსი: პოლიტიკოსები, აქტივისტები, ენჯეო სექტორი, ჟურნალისტები, აღარ არის ამდენი „საკვები“ ქვეყანაში, სისტემა გადავა ჩვეულებრივ, რიგით მოქალაქეზე.
დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიას რომ გადავხედოთ, ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ფუნდამენტური და მძიმე ნაკლი, რაც ჰქონდა ახალ ქართულ სახელმწიფოს, რომელიც რაღაცნაირად ცდილობდა დემოკრატიულ რელსებზე შედგომას, იყო ზუსტად ის, რომ მართლმსაჯულების მისია ვერ გავიაზრეთ. ყველა ეტაპზე ვერავინ ვერ გაუძლო ცდუნებას, რომ მართლმსაჯულება დაეტოვებინა ხელშეუხებელი და მართლა იმ მისიით, რა მისიაც უნდა ჰქონდეს რეალურად მართლმსაჯულების ინსტიტუციას.
ახლა რაც ხდება, საერთოდ გაუგონარია და არცერთ ეტაპს ამას არ შევადარებ, მაგრამ ეს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მკაფიო გაკვეთილია, რომ სახელმწიფოს საძირკველი შეიძლება შედგებოდეს სულ რამდენიმე ფუნდამენტური საკითხისგან და მართლმსაჯულებაა ამ ყველაფრის თავი და თავი.
მკურნალობის ეტაპზე როცა გადავალთ, როცა ამის შესაძლებლობა იარსებებს, ეს გაკვეთილები ძალიან მკაფიოდ უნდა დავიმახსოვროთ, რადგან ამ სისტემას ახასიათებს ის, რომ ახერხებს თავის გადარჩენას პოლიტიკური ცვლილებების მიუხედავად. ეს არის ყველაზე საზარელი ამბავი.
აღარ უნდა მოახერხოს ამ სისტემამ თავი გადაირჩინოს. ეს სისტემა თავიდან ბოლომდე დასანგრევია. მე ძალიან დიდი ხანია ვამბობდი ამას და ახლა, მით უმეტეს ჩანს, რომ ეს არ არის ის, რაც რეფორმას, ან გარდაქმნას ექვემდებარება. არაფერი მასში ჯანსაღი არ არის – დასაშლელი და მოსაშორებელი მონსტრია იმიტომ, რომ მის ნანგრევებზეც კი, ვერაფერი კარგი ვერ აღმოცენდება, ნანგრევებიც იქნება გასატანი.
