„ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ 3 ოქტომბერი უქმე დღედ გამოაცხადა.
დადგენილება არ ვრცელდება ცალკეულ სამსახურებზე. მაგალითად, ეროვნული ბანკის „ზედამხედველობას დაქვემდებარებული პირების წინაშე შესასრულებელ ფინანსურ ვალდებულებებზე“ და „სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ კანონით“ გათვალისწინებულ შესყიდვებთან დაკავშირებულ და სახელმწიფო შესყიდვებთან დაკავშირებულ დავების განხილვის საბჭოს საქმიანობაზე“.
ასევე, ისეთ სამსახურებზე, რომელთა „ფუნქციების შესრულება სახელმწიფო ხელისუფლების განხორციელებისა და საზოგადოების ნორმალური ფუნქციონირებისათვის წარმოადგენს გადაუდებელ აუცილებლობას.“
4 ოქტომბერს, „ქართული ოცნება“ თვითმმართველობის არჩევნებს ატარებს ქვეყანაში. თუმცა, მოსახლეობის დიდი ნაწილი, რომელიც აპროტესტებს „ქართული ოცნების“ მიერ ხელისუფლების მიტაცებას და არ აღიარებს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას, ითხოვს ახალ საპარლამენტო არჩენებს და პოლიტპატიმრების გათავისუფლებას.
პროტესტში მყოფი მოსახლეობა ათ თვეზე მეტია აქციებს მართავს ქვეყნის მასშტაბით სხვადასხვა ქალაქში და ბოიკოტს უცხადებს თვითმმართველობის არჩევნებს.
სინდისის პატიმარი, საბა სხვიტარიძე ეხმიანება გელა ხასაიას დაკავებას და მის ნათქვამს, რომ დაკავებისას პოლიციელები ახსენებდნენ საბა სხვიტარიძესა და მზია ამაღლობელს. საბა სხვიტარიძის წერილი მის ფეისბუქის გვერდზე გამოქვეყნდა.
„გუშინ ჩემი მეგობარი გელა ხასაია შეუერთდა სინდისის პატიმართა რიგებს.
დიდი ხანია ვიცნობ გელას – იშვიათად თუ შეხვდები ისეთ გულანთებულ და სანდო ადამიანს, როგორიც ის არის.
ჩვენ ერთად ბევრი აქტივობა განვახორციელეთ.
დაპატიმრების დღიდან გელა გვერდიდან არ მოშორებია არც ჩემ და არც პატიმრების მშობლებს – აი, ასეთია გელა ხასაია.
დღეს კი რეჟიმმა ის დაატყვევა.
გავიგე, რომ განყოფილებაში ჩემი სახელი უხსენებიათ გელასთვის. როგორც ჩანს, ვერ მოვუნელებივარ ჩემ მწამებელ პოლიციელებს. ჰგონიათ, რომ ჩემი დაჭერით ან გელას დაჭერით რამეს დაგვაკლებენ.
ვერ ხვდებიან, რომ ჩვენს დაჭერას მხოლოდ გაძლიერება მოაქვს ჩვენთვის.
ამას ისინი ვერასდროს მიხვდებიან.
სოლიდარობას ვუცხადებ გელას და გამძლეობას ვუსურვებ.
Welcome to the club, bro“ – წერს საბა სხვიტარიძე.
გუშინ, 1 ოქტომბერს, კოალიცია „ცვლილებისთვის“ წევრს, გელა ხასაიას აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეეფარდა. გადაწყვეტილება მოსამართლე ნანა შამათავამ მიიღო.
სასამართლოში გელა ხასაიამ მისი დაკავების ეპიზოდი გაიხსენა. მისი თქმით, პოლიციაში იძულებით წაიყვანეს და არც უფლებები განუმარტავთ.
„მანქანაში პოლიციის ერთი თანამშრომელი ვიცანი. ვხედავ წლებია აქციებზე და მეუბნებოდა, ძალიან კარგად ვიცი, რა დააშავეო, მაგრამ არავინ მეუბნებოდა, რისთვის მივყავდი. ხომ დაგპირდი, რომ სისხლით დაგიჭერდი და აგისრულეო. გავარკვევ ამ ადამიანის სახელს და გეტყვით.
არც განყოფილებაში მეუბნებოდნენ, რისთვის მიმიყვანეს. ერთხელ სხვა ოთახში გამჩხრიკეს, მთლიანად გამაშიშვლეს. არც ამის უფლება ჰქონდათ. 20 წუთის მერე გააკეთეს იგივე, ოღონდ სხვა ოთახში. იყო დამცინავი კომენტარები, ახსენებდნენ მზია ამაღლობელს. ღირსეულ ადამიანს მოიხსენიებდნენ უღირსები. მიხსენებდნენ საბა სხვიტარიძეს, ორივე ძმაკაცი მოძალადეები ხართო“, – განაცხადა გელა ხასაიამ.
გელა ხასაიას ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 118-ე მუხლის მეორე ნაწილით აქვს წარდგენილი, რაც ჯგუფურად ჩადენილ ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას გულისხმობს. მას 4-დან 6 წლამდე პატიმრობა ემუქრება.
გელა ხასაიასადმი წარდგენილი ბრალდება ეფუძნება მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებებს, საქმეში არ დევს ვიდეო-ჩანაწერები და ნეიტრალური მტკიცებულებები.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 2 ოქტომბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 112 460 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +980. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 224 ერთეული [+1]
ჯავშანტექნიკა – 23 296 ერთეული [+2]
საარტილერიო სისტემა – 33 336 ერთეული [+12]
MLRS – 1 507 ერთეული [+2]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 224 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 427 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 65 823 ერთეული [+271]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 790 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 63 303 ერთეული [+29]
სპეცტექნიკა – 3 979 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 1-ელ ოქტომბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
667 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
87 502 უპილოტო საფრენი აპარატი
631 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 314 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 592 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 095 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
43 010 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
Bidzina Ivanishvili has issued a letter on the 13th anniversary of the Georgian Dream victory in the 2012 elections. “Another test awaits us on October 4,” he writes in the letter, which contains numerous anti-Western messages similar to statements made by his team members. At the same time, Ivanishvili mentions “external enemies” and “agents.” He directly refers to these agents as opposition parties and the civil society sector. In his lengthy letter, Ivanishvili does not mention Russia at all, nor “the Deep State” or the “global war party,” which the Georgian Dream actively uses in its propaganda. “Thirteen years have passed since the most significant victory in the history of independent Georgia. October 1 has become a symbol for modern Georgia — a symbol of unity, dignity, and the triumph of good over evil!
October 1, 2012, holds its rightful and distinguished place among the remarkable victories achieved throughout Georgia’s centuries-old history, because this day became the key dividing line in our country’s recent 35-year history of independence — between, on the one hand, authoritarianism, submission to foreign interests, fear, and terror, and, on the other hand, democracy, loyalty to national sovereignty, and freedom!
This day does not belong to specific individuals or to any political party. The actual creator of October 1 is the Georgian people — faithful to the admonitions of our ancestors, to our traditions, and to Christian values. These people have never bowed their heads to enemies, whether internal or external!
The Georgian people are distinguished by one special trait, developed over the course of our centuries-long struggle: in critical moments for the country, when the threat of destruction becomes truly real, we always choose the right side, we always manage to distinguish black from white, and we stand firmly where freedom, justice, mutual respect, love, dignity, and independence are to be found.
October 1, 2012, was built upon precisely these ideals and became the inevitable conclusion of the struggle that I, together with the Georgian Dream and, above all, with the Georgian people, began in 2011 against internal enemies subservient to external powers.
Thirteen years is indeed a long time, yet the ideals of October 1, 2012, have not disappeared; these values remain the primary foundation of our team’s work. The best judge of this remains, once again, the wise Georgian people, who continue to give us the right to represent them today, just as they did in 2012, and who cannot be deceived by lies, propaganda, or promises.
Since that historic victory, together we have strived for greater well-being, prosperity, and economic stability. Step by step, we are moving toward genuine independence and solid sovereignty. Yet, along this path, the main obstacle has been those forces that foster radicalism, confrontation, and artificial hostility — forces that, this time under the name of the opposition, fight against their own people and country, trying to drag us back into the past, into stagnation, and into subservience to foreign interests.
Despite their efforts, we have achieved truly tangible results. If we set aside propaganda and harsh rhetoric, it is clear that since regaining independence, the Georgian Dream has been the only governing power to maintain continuous peace. At the same time, there is not a single sector in which the situation has not fundamentally improved compared to 2012. This is confirmed by numerous international rankings, objective research based on solid criteria, and, most importantly, by the Georgian people themselves, who continue to trust us and to grant us the mandate to govern the country!
The past thirteen years are truly a logical continuation of our centuries-long existence. In 2012, we not only survived but also triumphed. However, if we do not safeguard the freedom we have gained, we will lose everything we have built over all these years. Georgia’s history is precisely this — a continuous struggle, which, at different times, has manifested itself in self-sacrifice for survival, in winning independence, in establishing a state worthy of respect, and in preserving the main pillars of Georgian identity: homeland, language, and faith.
Today, we are still fighting, though against a transformed enemy and new challenges. The line of our struggle now runs along maintaining peace and stability, which is the only path toward development, a better future, and a united Georgia.
We must clearly understand that we are once again walking a knife-edge today, and we cannot afford to stumble. We must recognize that the ongoing struggle for sovereignty and independence requires constant vigilance.
Of course, during the past thirteen years, mistakes were made, but fortunately not to the extent that would have threatened our statehood or physical existence, nor to a scale that could not be corrected or remedied.
Personally, for me, the most difficult aspect is the treacherous betrayal that has occurred within our own team over the years. This betrayal not only placed Georgian Dream in crisis but also created a real danger of diverting the country from its development trajectory and returning its leadership to forces subservient to foreign interests. In the past, several members of our team decided that placing themselves under the influence of powerful foreign actors, or pursuing personal comfort at the expense of our citizens’ interests, could bring them great benefit.
Accordingly, they were willing to put aside the interests of the team and the country — yet we endured this too! Throughout this process, just as since 2011, the steadfast support of Georgian society and our wise people has given us strength and determination, reinforcing the belief that we can overcome every difficulty.
And indeed, it was precisely constant vigilance, standing on the side of truth, and persistent attention to strengthening sovereignty that brought us to the point where we exposed every traitor and forced internal enemies to admit that their actions were not driven by national interests, but by foreign ones. Those specific foreign forces hiding behind the mask of a friend and partner were compelled to openly acknowledge that they demand subservience to their interests from us.
For that reason, pressure and blackmail against our country and people have increased and taken many forms. Naturally, against the backdrop of external challenges and the destructive wars unfolding in the region, attacks on our sovereignty are becoming more frequent and sharper. Now, however, these particular forces must carry out these attacks not by the hand of internal enemies — as they did for years — but by the hand of external adversaries.
Their domestic agents, who are spread throughout opposition parties and the so‑called non‑governmental sector, may appear weakened at first glance. However, we must clearly understand what forces are trying to subordinate our country to their own interests.
It is no problem for them to divert the public’s attention by replacing one recognizable face with another, one party with another, or even one television station with another. They can put forward new foreign politicians or supposedly influential experts who will replace people already exposed as liars. What they fail to grasp is that they can no longer fool us. Today, our society listens attentively to ideas and arguments, drawing logical conclusions based on thorough analysis. Crucially, for the Georgian people, authority is no longer conferred by particular names, titles, or artificially manufactured influential politicians — it is granted by truth.
And yet, over the past thirteen years, the principal achievement of Georgian Dream has been that the team has learned to assess events and facts correctly. Another significant gain is that society has matured alongside us and is perfectly capable of sound analysis, so that everything can have its proper name. Together with the Georgian people, we successfully neutralised the principal weapon that the previous government had acquired from foreign patrons — the tactic of presenting white as black, construction as destruction, and good as evil. Together with society, we successfully neutralised the imposed pseudo‑liberal ideology that would portray a criminal regime as the light of democracy but call a genuinely democratic government a dictatorship. Today, we no longer make qualitative errors in judging who is a friend and who is a foe. We have thoroughly analysed that no foreign power fights for our benefit; all are driven by their own interests and desires.
Of course, we do not refuse partnership with anyone, but this must never come at the expense of our country’s sovereignty or through the use of Georgia. We firmly believe that collaboration and friendship must be mutual.
Regarding the defense of our unity, the ideals of October 1, and the gains and achievements of the past years, we face another test on October 4. In the upcoming local elections, the unmasked domestic and foreign enemies see another opportunity to provoke disorder, a coup, and to fulfill their own goals.
More and more people are becoming convinced of their true intentions, and their support is diminishing daily. Today, Georgia’s state institutions are stronger than ever before, which convinces these forces that the only chance left to them is to resort to even greater radicalism — a direct attack on the state and, consequently, on the people.
On October 4, we have the opportunity to demonstrate once again that our struggle today is reflected at the ballot box — in casting our votes, making a free choice, and preserving peace and stability. Today, we have the opportunity to finally and peacefully consolidate the victory achieved in 2012, to leave radicalism and mutual confrontation behind, and then to fight for greater development and prosperity, to overcome poverty, strengthen our sovereignty, and peacefully unite the country”.
On October 1, 2012, parliamentary elections were held in Georgia, in which the Georgian Dream coalition, founded by Ivanishvili, emerged victorious. The Georgian Dream has been governing the country for 13 years. During this period, Ivanishvili has formally “stepped away” from politics twice and then “returned,” but in reality, Bidzina Ivanishvili has remained the country’s shadow ruler throughout these 13 years.
15 წლის გიორგის უსაფრთხოდ გადაადგილებისთვის ახალი ეტლი სჭირდება, ახლა ის იმ ეტლით მოძრაობს, რომელიც მისთვის 7 წლის ასაკში შეუძენიათ. გიორგი გაიზარდა და პატარა ეტლში ვეღარ ეტევა, რაც მისთვის დამატებითი დისკომფორტია.
გიორგი ოჯახი თბილისში ცხოვრობს. მისთვის ახალ ეტლს ოჯახი ვერ ყიდულობს, რადგან ეტლის ღირებულება 5000 ლარია, რისი საშუალებაც ოჯახს არ აქვს. დედის ინფორმაციით ჯანდაცვის სამინისტროს უკვე მიმართა, თუმცა უშედეგოდ, უთხრეს, რომ განმეორებითი დაფინანსება და არც გაცვლა არ ხდება:
„ახალი ეტლი თავად უნდა შეიძინოთო – ასე მიპასუხეს“- გვიყვება გიორგის დედა, ლოლა სოზიაშვილი.
გიორგის დახმარების თხოვნით „ბათუმელებს“ პედაგოგმა მიმართა, ის სპეციალური მასწავლებელია, გვითხრა, რომ ძალიან სწუხს და სურს ყველასთან მიიტანოს ეს ამბავი, ვისაც დახმარება შეუძლია.
დედის ინფორმაციით, გიორგი ჯანმრთელი დაიბადა, შემდეგ კი დაემართა დაავადება, რომლის გამოც მოტორიკა დაუზიანდა. გიორგი ეტლით მოძრაობს, დადის სკოლაში და სპეციალურ ვარჯიშებზე,
დედა გვიყვება, რომ ბავშვის დაავადების შესახებ გაიგო როცა ის რვა თვის იყო, მანამდე კი, პედიატრის შეფასებით, ბავშვი ჯანმრთელი უნდა ყოფილიყო, თუმცა როგორც მოგვიანებით გაიგეს მშობლებმა, გიორგის ჯანმრთელობის პრობლემები გაცილებით ადრე დაწყებულა და უკვე 2 თვიდან საჭიროებდა სპეციალისტის დახმარებას:
„როცა მივედით ნევროლოგთან და მითხრეს დიაგნოზი, უკვე გართულებული იყო მდგომარეობა. ორი თვის ასაკში რომ მიგვეყვანა, ან კიდევ ცოტა ადრე, ვუშველიდიო. მივედით დაგვიანებით, იმიტომ რომ არაფერი არ ვიცოდი ჯერ ამ დაავადების შესახებ“.
გიორგი საჯარო სკოლაში სწავლობს, კარგი მოსწავლეა. დედის ინფორმაციით, მუნიციპალიტეტი უფინანსებს ვარჯიშებს, რაც გიორგის სჭირდება.
ლოლა სოზიაშვილის თქმით, მისი მონდომებით და ძალისხმევით გიორგის ეტლის შესყიდვა ერთხელ უკვე დაუფინანსეს, 7 წლის ასაკში, მაგრამ ახლა გიორგისთვის ეს ეტლი მცირე ზომისაა და ეს ხელს უშლის სასწავლო პროცესშიც.
„ძალიან მოუხერხებელი ეტლია და გიორგის მდგომარეობიდან გამომდინარე არაკომფორტულია, არ არის დარბილებული. ეს სარეაბილიტაციო ცენტრშიც არაერთხელ მითხრეს.
გადამიკეთეს კიდეც, მაგრამ მაინც პრობლემურია. ამის გამო სულ გულისრევები ემართება, თავის დამჭერი არ აქვს კარგად, იმიტომ რომ პლასტმასისაა, იხრება გვერდზე. უკვე დიდია, 15 წლისაა და შესაბამისად, ფაქტობრივად ვეღარ გაჩერდება ამ ეტლში. პირველი ნომერია, ჩვენ გვჭირდება ორი, ან სამი ნომერი, ვფიქრობ უფრო ორი“ – ამბობს ლოლა სოზიაშვილი.
გიორგის დედამ საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მიმართა, მან ეტლის გაცვლაც სცადა, თუმცა უშედეგოდ:
„გავაკეთე ინვოისი და საქართველოს ბანკში შევიტანე, იმავენაირი ეტლი გვინდა მაგრამ 2 ან 3 ზომა. ეტლის გაცვლა და დაფინანსება არ ხდება, თქვენ უნდა შეიძინოთო.
გიორგის ძალიან მძიმე ფორმა აქვს დაავადების. ვარჯიშებთან ერთად დამყავდა ცურვაზე. ვარჯიშებიდან რომ გამოვიდოდით, ცურვაზე შევდიოდით, მაგრამ ახლა, მისი წონიდან გამომდინარე, ცუდი მდგომარეობა აქვს წელთან დაკავშირებითაც. დიდია უკვე, მოგეხსენებათ, 15 წლის ბიჭია და ვეღარ დამყავს ფაქტობრივად ცურვაზე, გადაადგილება გვიჭირს და მხოლოდ ვარჯიშებზე დავდივართ და სკოლაში. ძალიან კარგი აზროვნება აქვს, კონტაქტურია. ძალიან ლამაზი ბავშვია, იმიტომ არა რომ ჩემი შვილია, ძალიან კარგი ბავშვია მართლა.“
გიორგის დედა ვერ მუშაობს, რომ გიორგის არაფერი დააკლდეს რაც დასჭირდება: „დამთავრებული მაქვს სამედიცინო, მაგრამ გიორგის გამო ვერ ვმუშაობ. გიორგის გარდა მყავს ორი შვილი კიდევ. ისინი პატარები არიან, 10 წლის, ცხრა წლის, სკოლაში დადიან და ამათ ხომ უნდათ ყურადღება. მეუღლის შემოსავლით ვცხოვრობთ“ – გვითხრა ლოლა სოზიაშვილმა.
გიორგის დახმარების მსურველებს თანხის გადარიცხვა შეუძლიათ შემდეგ ანგარიშზე:
ბათუმში, წერეთლის ქუჩაზე მდებარე N12 საბავშვო ბაღის შენობაში რემონტი 2025 წლის ივნისში უნდა დასრულებულიყო, თუმცა სამუშაოები დღემდე გრძელდება.
შენობის მიმდინარე რემონტში ქვეყნის ბიუჯეტიდან 4,2 მილიონი ლარი იხარჯება, არადა ეს შენობა 2017 წელს საზეიმოდ გახსნეს, მანამდე კი კაპიტალურად გაარემონტეს, რაშიც მაშინ ბათუმის ბიუჯეტიდან 1 მილიონამდე ლარი დაიხარჯა.
ბაღის შენობის ხელახალი რეაბილიტაციის გადაწყვეტილება 2023 წელს მიიღეს.
ბათუმის N12 ბაღის შენობის ხელახალი რეაბილიტაცია ხელშეკრულებით 2025 წლის ივნისში უნდა დასრულებულიყო, თუმცა ვადა გადაწიეს / ფოტო: 30.09.2025
რატომ დასჭირდა საბავშვო ბაღის შენობას დაახლოებით 5 წელში ხელახალი რეაბილიტაცია? – ამ კითხვაზე „ბათუმელებს“ ბათუმის მერიის საბავშვო ბაღების გაერთიანებაში არ უპასუხეს და საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდში გადაგვამისამართეს.
ბაღის შენობას დღეს სწორედ ამ ფონდის მიერ გამოცხადებულ ტენდერში გამარჯვებული კომპანია, ამხანაგობა CIC & KK არემონტებს.
მუნიციპალური განვითარების ფონდში ჩვენს კითხვებზე პასუხების მისაღებად გვითხრეს, რომ ოფიციალურად წერილობით მიგვემართა.
2023 წლის იანვარში საქართველოს მაშინდელმა მთავრობამ განაცხადა, რომ იწყებოდა ახალი პროგრამა, რომელიც „ქვეყნის მასშტაბით, 885 საბავშვო ბაღის მშენებლობა-რეაბილიტაციას ითვალისწინებდა, კერძოდ: აშენდება 330 ახალი და რეაბილიტაცია ჩაუტარდება 555 არსებულ ბაღს… საბავშვო ბაღების ინფრასტრუქტურის განვითარება ადგილობრივი თვითმმართველობების მიერ მოწოდებული ინფორმაციისა და პრიორიტეტების მიხედვით იგეგმება“.
რადგან ბათუმის N12 ბაღის შენობაზე სამუშაოები ამ პროგრამის ფარგლებში ტარდება, „ბათუმელები“ ქალაქის მერიას დაუკავშირდა კითხვით – თუ რა პრინციპით შეარჩიეს აღნიშნული ბაღის [და სხვა ბაღების] შენობა, თუმცა, პასუხი ამ დრომდე ვერ მივიღეთ. [მერიის პასუხს მიღების შემთხვევაში სტატიაში ინფორმაცია განახლდება].
როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, N12 ბაღი მერიამ 2017 წლის სექტემბერში გახსნა. გახსნამდე კი ბაღის რემონტში 968 883 ლარი დაიხარჯა. სამუშაოები ბათუმის მერიის მიერ გამოცხადებულ ტენდერში გამარჯვებულმა კომპანია „ანაგმა“ შეასრულა.
ბათუმის N12 ბაღის გარემონტებული შენობა / 18 სექტემბერი, 2017 წელი / ფოტო: ბათუმის მერია
„ბათუმელების“ მიერ მოძიებული დოკუმენტების მიხედვით, ბაღის შენობას 2018 წლის სექტემბერში რაიმე „ხარვეზი და დეფექტი“ არ ჰქონდა.
„ქ. ბათუმის მუნიციპალიტეტის მერიასთან 2016 წლის 19 თებერვალს გაფორმებული ხელშეკრულებით ნაკისრი ვალდებულებები შპს „ანაგი“-იმ დაასრულა 2016 წლის 26 დეკემბერს. საგარანტიო ვადის განმავლობაში მნიშვნელოვანი ხარვეზები არ დაფიქსირებულა… არ ვართ წინააღმდეგი დაუბრუნდეს შპს „ანაგი“-ის დეფექტებზე პასუხისმგებლობის პერიოდში შესრულებული სამუშაოების ხარისხის უზრუნველყოფის მიზნით დაკავებული 2,5%“ – წერდა ბათუმის მერიის კეთილმოწყობის სამსახურის უფროსი მერიის საფინანსო სამსახურის უფროსს 2018 წლის მარტში.
ამ წერილისა და ფონდის მიერ ტენდერის გამოცხადების თარიღის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, გამოდის, რომ ბაღის შენობის ხელახალი რეაბილიტაცია, მისი ბოლო რეაბილიტაციიდან სულ რაღაც 5 წელში გადაწყვიტეს.
საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდმა „ერთი ხელშეკრულების ფარგლებში, Design-Build მეთოდით, ქალაქ ბათუმის N3, N12 და N26 საბავშვო ბაღების რეკონსტრუქცია-რეაბილიტაციისთვის დეტალური საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო დოკუმენტაციის მომზადების და დეტალური საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო დოკუმენტაციის საფუძველზე შესაბამისი სამუშაოების შესრულებაზე“ ტენდერი პრეისკურანტით 2023 წლის 7 ნოემბერს გამოაცხადა.
აღნიშნული ტენდერი უარყოფითი შედეგით დასრულდა, ვინაიდან ფონდის სატენდერო კომისიამ ერთადერთ მონაწილე პრეტენდენტს, ამხანაგობა CIC & KK-ს დისკვალიფიკაცია მისცა – ტექნიკური დოკუმენტაციის გამო.
ფონდმა ხელახალი ტენდერი იმავე წლის 22 ნოემბერს გამოაცხადა და გამარჯვებულად იგივე ამხანაგობა – CIC & KK გამოავლინა, რომელთანაც ხელშეკრულება 2023 წლის 26 დეკემბერს გააფორმა.
შესყიდვების პორტალის მიხედვით, N3, N12 და N26 ბაღების რეაბილიტაციაზე ხელშეკრულება 13 710 410 ლარზეა გაფორმებული; 2025 წლის 30 სექტემბრის მონაცემებით, ამხანაგობისთვის უკვე გადარიცხულია 6 355 222 ლარი [აქედან 4 113 123 ლარი ავანსად]. უშუალოდ N12 ბაღისთვის კი, ამავე პორტალის მიხედვით, 4 211 548 ლარი დაიხარჯება.
ამხანაგობასა და ფონდს შორის გაფორმებული ხელშეკრულების მიხედვით, სამუშაოები ხელშეკრულების გაფორმებიდან 18 თვეში, ანუ 2025 წლის ივნისში უნდა დასრულებულიყო. თუმცა, 2025 წლის 19 მარტს, ხელშეკრულებაში შევიდა ცვლილება და სამუშაოების დასრულების ვადად განისაზღვრა 2025 წლის 20 ნოემბერი – ბათუმის ბაღების გაერთიანებაში გვითხრეს, რომ სამუშაოები დღეს სამივე ბაღში გრძელდება.
რაც შეეხება ვადის ცვლილების მიზეზებს: „საბავშვო ბაღების შენობების დროულად ვერ დაცლა ინვენტარისგან, ვინაიდან მიმდინარეობდა სასწავლო პროცესი. ასევე, აჭარის რეგიონში მასშტაბური სტიქია, რამაც ხელი შეუშალა მიმწოდებელს სამშენებლო ტერიტორაზე სამუშაოების წარმართვაში“, – აღნიშნულია ცვლილების დოკუმენტში.
„ცვლილება შევიდა ხელშეკრულებაში და 20 ნოემბერს უნდა დასრულდეს. სტიქიას რაც შეეხება, ამ ზამთარს სამ მეტრიანი თოვლი იყო მთელ აჭარა-გურიაში და ჩაკეტილი იყო… ზოგადად, 20 დღე არ ვმუშაობდით და ერთ-ერთი მიზეზთაგანი იყო ეგეც, მაგრამ ძირითადი და მთავარი შემაფერხებელი [N12 ბაღთან დაკავშირებით] იყო ის, რომ შენობა დაიცალა გვიან, სადღაც 2024 წლის ივლისის ბოლოს, თუ აგვისტოს დასაწყისში“, – უთხრა „ბათუმელებს“ სატელეფონო საუბარში სულხან გოგიბერიძემ, ამხანაგობა CIC & KK-ის თავმჯდომარემ.
„აქ თან არის რეაბილიტაცია და ეს ცოტა სხვა რაღაცაა. ისეთი რაღაცები ჩნდება ხოლმე – მაგალითად, კონსტრუქციული ჩარევები გახდა საჭირო და რეაბილიტაცია არ მიდის ისე მარტივად, როგორც ახლის მშენებლობა. აქედან გამომდინარე, ესეც არის ერთ-ერთი შემაფერხებელი, თუმცა… მაქსიმალურად ვცდილობთ, რომ 20 ნოემბრისთვის სამუშაოების დასრულება მოვასწროთ. დანარჩენს შევხედავთ, როგორ განვითარდება, ყოველი შემთხვევისთვის უნდა მოვასწროთ“, – ამბობს სულხან გოგიბერიძე.
N12 ბაღის შენობაზე, 2016 წელს ბათუმის მერიის მიერ გამოცხადებული ტენდერით გათვალისწინებული და უკვე შესრულებული სამუშაოები, მუნიციპალური ფონდის მიერ გამოცხადებულ ტენდერშიც მეორდება. მაგალითად: კიბე, პანდუსი, სახურავი, კედლების მოწყობა, კარ-ფანჯრები [ალუმინის და მეტალპლასტმასის], მოაჯირები, იატაკები, საქვაბე, ელექტრობა, წყალსადენი და კანალიზაცია, გათბობა და სხვა.
„კი, ყველაფერი გამოიცვლება. ბაღების ხელახალი რეაბილიტაცია იმიტომ გახდა საჭირო, რომ ევროკავშირის მოთხოვნების შესაბამისად ბაღებმა ავტორიზაცია უნდა გაიარონ… გადაკეთდა ოთახები, ისა, ესა, იგივე ენერგოეფექტურობა შენობის და სხვა“, – ამბობს სულხან გოგიბერიძე.
თბოიზოლაციის სამუშაოები ბათუმის N12 ბაღის წინა ფასადზე / ფოტო: 30.09.2025
მიმდინარე ეტაპზე პროექტით არის ისეთი სამუშაოებიც, რომელიც შენობაზე არ ჩატარებულა წინა სამუშაოების დროს. მაგალითად: ლიფტები, სახანძრო უსაფრთხოება, ქვაბამბის გაკვრა ფასადზე და სხვა.
შენობის ფასადზე სამუშაოები დაწყებულია და ძირითად ნაწილზე ქვაბამბაც გაკრულია, თუმცა ფასადი დაუცველია და წვიმაც ასველებს. ამხანაგობის თავმჯდომარეს ისიც ვკითხეთ, თუ რამდენად უარყოფითად იმოქმედებს ეს სამომავლოდ შენობის ენერგოეფექტურობაზე.
„ეს არის ვენტილირებადი ფასადი და ვენტილირებადი ფასადის მთელი შინაარსი ეს არის, რომ იქ ჰაერმა უნდა იმოძრაოს და სწრაფად შრება. მაგრამ ქვაბამბას ზემოდან აქვს მემბრანაც [შავი რაც არის]. ეს დამცავი მემბრანაა და ისე არ სველდება, როგორც ვიღაცას წარმოუდგენია“, – გვითხრა სულხან გოგიბერიძემ.
შესყიდვის პორტალზე ატვირთული დოკუმენტების მიხედვით, ამხანაგობა „CIC & KK“ ერთ ინდმეწარმეს და ერთ შპს-ს აერთიანებს: ი.მ. კობა კაცაძეს – მისი ვალდებულება იყო ქალაქ ბათუმის N3, N12 და N26 საბავშვო ბაღების რეკონსტრუქცია-რეაბილიტაციისთვის დეტალური საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო დოკუმენტაციის მომზადება და შპს „ქრიათივ იმფრეშენს კავკასუსს“, რომლის ვალდებულებაა აღნიშნული პროექტების საფუძველზე შესაბამისი სამშენებლო სამუშაოების შესრულება. „ქრიათივ იმფრეშენს კავკასუის“ 100 პროცენტი წილის მფლობელი და დირექტორი კი, სულხან გოგიბერიძეა.
„სკოლამდელი აღზრდის დაწესებულებების მშენებლობა-რეაბილიტაციისთვის“ სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მილიონობით ლარი იხარჯება. მაგალითად, 2023 წელს 85,7 მილიონი ლარი დაიხარჯა; 2024 წელს 225 მილიონი ლარი იყო გამოყოფილი; 225 მილიონი ლარია გათვალისწინებული 2025 წლის ბიუჯეტშიც.
თანხის ათვისებაზე მუნიციპალური განვითარების ფონდია პასუხისმგებელი, რომელიც დღეს ინფრასტრუქტურის სამინისტროს ქვემდებარეა. ადრე ის რეგიონალური განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს ექვემდებარებოდა.
2025 წლის აპრილში ინფრასტრუქტურის მინისტრი ირაკლი ქარსელაძე გადადგა. გადადგომას წინ უძღოდა მისი უწყების – რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს გაყოფა. ქარსელაძე ამ თანამდებობაზე იყო 2021 წლის 22 თებერვლიდან.
2025 წლის 20 სექტემბერს, ტელეკომპანია „პირველმა“„შაბათის ეთერით“ გაავრცელა ინფორმაცია, რომირაკლი ქარსელაძის მინისტრობის პერიოდს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ანტიკორუფციული დეპარტამენტი იკვლევს – სწავლობენ ტენდერებს და საქმე დიდ ფულს ეხება.
„პირველისვე“ ინფორმაციით, ქარსელაძე ინფრასტრუქტურის მინისტრის პოსტიდან, სამშენებლო ბიზნესში წავიდა, ახალი კომპანია კი ყოფილი ჩინოვნიკებით დააკომპლექტა. კომპანიის კომერციული დირექტორი გახდა დავით ტაბიძე – მუნიციპალური განვითარების ფონდის ყოფილი დირექტორი. დღეს, 30 სექტემბერს კი, ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურმა დიდი ოდენობით სახელმწიფოს კუთვნილი ქონების მოტყუებით დაუფლებისა და უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციის ბრალდებით, შპს „ლაგი კაპიტალის“ დირექტორი და კიდევ ერთი პირი დააკავა.
როგორც ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურში გამართულ ბრიფინგზე განაცხადეს, ბრალდებულებმა – 2023 წელს „ლაგი კაპიტალის“ მეშვეობით გაიმარჯვეს მუნიციპალური განვითარების ფონდის მიერ საბავშვო ბაღების რეკონსტრუქცია-რეაბილიტაციისთვის გამოცხადებულ 11 ტენდერში, რომელიც 30 საბავშვო ბაღის რეაბილიტაციას ითვალისწინებდა – დღეის მდგომარეობით, არცერთ ობიექტზე სამშენებლო სამუშაოები არ დასრულებულა.
ამასთან, ბრალდებულები „თაღლითურად დაეუფლნენ მუნიციპალური განვითარების ფონდის მიერ ავანსად ჩარიცხული 11 218 380 ლარიდან 9 365 801 ლარს“.
საგამოძიებო სამსახურის განცხადებით, „საქმეზე ინტენსიურად გრძელდება გამოძიება დანაშაულში თანამონაწილე სხვა პირების, მათ შორის, მოქმედი და ყოფილი საჯარო მოხელეების გამოვლენისა და საფინანსო-ეკონომიკურ სფეროში სხვა დანაშაულებრივი ფაქტების პრევენციის მიზნით“.
თორნიკე მსხლაძე ონკოპაციენტი და შშმ პირია. მან გვითხრა, რომ დაზიანებული აქვს ფეხის ნერვები და აქვს მწვავე პოლინეიროპათია.
თორნიკე მსხილაძე „ბათუმელებთან“ საუბარში ამბობს, რომ მას დეკემბრიდან დანიშნული აქვს მედიკამენტი „პრეგაბალინი“, რომელსაც სამი თვეა ვეღარ იღებს.
„ჯოჯოხეთს გავდივარ ტკივილებისგან უკვე მეორე თვეა“- ამბობს თორნიკე მსხილაძე.
მისი თქმით, „ქართული ოცნების“ მიერ ნარკოპოლიტიკასთან დაკავშირებული საკანონმდებლო ცვლილების შემდეგ, მედიკამენტი ქვეყანაში აღარ შემოდის, რის გამოც, გაუსაძლის ტკივილებში ყოფნა უწევს.
თორნიკე მსხილაძის თქმით, მან განცხადებით მიმართა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროსაც და ჰკითხა, თუ როდის აპირებენ მისი სიცოცხლისთვის აუცილებელი მედიკამენტის შემოტანას, თუმცა ამ დრომდე არც წერილობით და არც სიტყვიერად, პასუხი არ მიუღია სამინისტროსგან.
თორნიკე ამბობს, რომ გაუსაძლისი ტკივილების გამო დაძინებასაც ვერ ახერხებს.
„ქიმიოთერაპიებმა ძალიან მძიმე ტკივილები დამიტოვა. მაქვს პოლინეიროპათია, რაც არის ფეხების ნერვების ტკივილი. ოღონდ ეს არის წარმოუდგენლად ძლიერი ტკივილი, რომელიც უძლიერესი გამაყუჩებლის გარეშე არ ჩერდება და ამ მედიკამენტის გარეშე საერთოდ ცხოვრება არ შემიძლია, რადგან სასიცოცხლო ხარისხი საერთოდ ნულზე გივარდება, თუ გამაყუჩებელს არ იღებ.
ისედაც ძალიან რთულ მდგომარეობაში ვარ და ახლა მედიკამენტის პრობლემაც შემექმნა.
ეს წამალი დეკემბრიდან მაქვს დანიშნული გერმანელი ექიმის მიერ, რომელიც ჩემი მკურნალი ექიმია და ამ წამლის უცებ შეწყვეტა დაუშვებელია, რადგან პირდაპირ უწერია უკუჩვენებებში, რომ იწვევს სიკვდილიანობას და კრუნჩხვებს.
და რა გააკეთა ჯანდაცვის მინისტრმა? რომელსაც საერთოდ არ აქვს განათლება ამ სფეროში და არც არასდროს უმუშავია აქამდე, კერძო აფთიაქებს ამ მედიკამენტის შემოტანა აუკრძალა და ჩვენ, მძიმე პაციენტები წამებისთვის გაგვიმეტა.
ეს წამალი 30 წელია რეგისტრირებულია საქართველოში და ყოველთვის მკაცრი რეგულაციებით იყიდებოდა. ელექტრონული რეცეპტით გაიცემოდა ყოველთვის და გიწერდა ნევროპათოლოგი. ვინ მოიგონა, რომ ეს წამალი ნარკოდამოკიდებულების ჯგუფში გადაეტანათ და რის საფუძველზე გადაიტანეს?!
ივლისიდან წამალი აღარ შემოსულა. ითქვა, რომ ჩავარდნა არ იქნება და აგვისტოს დასაწყისში შემოვიტანთო, მაგრამ არ შემოიტანეს. დღესაც დავრეკე სამინისტროში და პასუხი ვერ მივიღე.
დღეში ორჯერ უნდა დავლიო ეს მედიკამენტი, სხვანაირად უბრალოდ შეუძლებელია. ტკივილებისგან ვერც ძილს ვახერხებ და ფაქტობრივად უძილობისგანაც გათიშული ვარ, ვეღარაფერს ვაკეთებ. ვეღარ ვახერხებ სრულფასოვან ცხოვრებას“ – ამბობს თორნიკე მსხილაძე.
თორნიკე ამბობს, რომ მან საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს წერილთან ერთად გაუგზავნა სამედიცინო დასკვნა, დიაგნოზი, თუ რა მკურნალობას გადის და დანიშნული მედიკამენტების დოკუმენტიც, თუმცა სამინისტრომ გულგრილობა გამოიჩინა.
„20 აგვისტოს გავგზავნე წერილი, ასევე დავურთე, რომ გერმანიაში მაქვს უმძიმესი ქიმიოთერაპიები გამოვლილი, დავურთე ყველანაირი საბუთი, რა მდგომარეობაში ვარ და ქართველი და გერმანელი ექიმის დანიშნულება და მაინც არ გამცეს პასუხი.
ბოლოს, ტელეფონზე იმდენი ვიჩხუბე, მითხრეს ოქტომბერში შემოვაო და თურმე საერთოდ არ არის შემოტანილი.
მიჯაჭვული ვარ ლოგინს, უმძიმესი ტკივილებით. მაშინ როცა სახელმწიფო ვალდებულია დაიცვას ჩემი ჯანმრთელობის და სიცოცხლის უფლება, ფაქტობრივად მაწამებენ.
მაწამებს ჯანდაცვის სამინისტრო.
ისედაც ძვირი მიჯდება ამ მედიკამენტის შეძენა და ახლა საერთოდ ვეღარ ვყიდულობ. მამყოფებენ გაუსაძლის ტკივილებში“- ამბობს თორნიკე მსხილაძე.
„ბათუმელები“ დაუკავშირდა ჯანდაცვის სამინისტროს და ჰკითხა, თუ რატომ ვერ შემოიტანეს აღნიშნული მედიკამენტი ქვეყანაში და რა მიზეზით – სამინისტროში გვითხრეს, რომ მიზეზებს მოიკვლევენ და შემდეგ გვიპასუხებენ. „ბათუმელები“ სამინისტროს პასუხს მიღებისთანავე გამოაქვეყნებს.
დღეს, 1 ოქტომბერს, ბათუმში, საკონსტიტუციო სასამართლოსთან მიმდინარე საპროტესტო აქციაზე დააკავეს პირი, რომელიც საპროტესტო აქციის მონაწილეებთან მივიდა და მათ პროვოცირებას შეეცადა.
მან ჯერ აქციის ერთ-ერთ მონაწილეს მიაყენა სიტყვიერი შეურაცხყოფა, შემდეგ კი, როცა აქციის მონაწილეებმა მისი აქციიდან გარიდება სცადეს, სხვებსაც.
აქციის მონაწილეებმა მიმართეს პოლიციას, რომელიც ბათუმში ყველა საპროტესტო აქციის მიმდინარეობისას იმყოფება აქციასთან ახლოს. როგორც „ბათუმელებს“ თვითმხილველებმა უთხრეს, აღნიშნულმა პირმა დაკავებისას პოლიციელებსაც აგინა. მოქალაქე, სავარაუდოდ, არაფხიზელ მდგომარეობაში იყო.
შს სამინისტროს ცნობით, მოქალაქე ადმინისტრაციული სამართალდარღვევათა კოდექსის 173-166-ე მუხლებით დააკავეს – პოლიციელისადმი წინააღმდეგობის გაწევა და წვრილმანი ხულიგნობა.
„ივანიშვილი თავისი რეჟიმის კონსოლიდირებას ახდენს და აქეთკენ ამზადებს მოსახლეობას,“ – მიიჩნევს პოლიტიკის ანალიტიკოსი კახა გოგოლაშვილი. მას ბიძინა ივანიშვილის ახალ წერილზე ვესაუბრეთ.
დღეს, პირველ ოქტომბერს, „ოცნებამ“ ოფიციალურ ფეისბუქგვერდზე გამოაქვეყნაბიძინა ივანიშვილის წერილი, რომლითაც ივანიშვილი 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „ოცნების“ გამარჯვების 13 წლისთავს ეხმიანება. დაპირებების შესრულების ნაცვლად ივანიშვილი წერილში „ქართული ოცნების“ შიგნით „მუხანათურ ღალატზე“, „აგენტებსა“ და „გარე მტრებზე“ საუბრობს.
„ის აწვდის ამ მესიჯებს მოსახლეობას. ავუხსენი და დამიჯერა კი არა – აქ არის მთავარი აი, ეს კონსტრუქცია, რომელსაც ის აწვდის ხალხს: ეს ასეა და მორჩა. დაახლოებით ეს არის ფიურერიზმი, ბელადიზმი… ბელადი ამბობს, რომ ეს ასეა და მორჩა.
ივანიშვილს სჯერა იმის, რომ მოსახლეობა ამ მესიჯებს გაითავისებს. ვინც არ გაითავისებს, ის ცხადდება ხალხის მტრად.
ეს ძალადობაა, თავსმოხვევა, ეს არის ძალის პოზიციებიდან მენტალური დავალების მიცემა, რომ აი, ასე უნდა იფიქროთ, არ უნდა მოუსმინოთ სხვებს! ყველა, ვინც სხვანაირად ლაპარაკობს – ყველა არის მოგზავნილი,“ – ამბობს კახა გოგოლაშვილი.
„ბათუმელებმა“ პოლიტიკის ანალიტიკოსთან, ევროპული კვლევების ცენტრის დირექტორთან, კახა გოგოლიშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა.
ბატონო კახა, თქვენთვის რა იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი ბიძინა ივანიშვილის ბოლო წერილში?
ივანიშვილი ისევ იყენებს ჩვეულ ანტიდასავლურ პროპაგანდას. ის საერთოდ არ არჩევს გარე აქტორებს – გარე აქტორებში ხედავს მხოლოდ მტერს და არა მხოლოდ ხედავს, ამას ქადაგებს პრაქტიკულად – რომ ნებისმიერი გარე აქტორის მონაწილეობა საქართველოში არის უბრალოდ დამაზიანებელი.
ამ დროს ივანიშვილი წერილში რუსეთს საერთოდ არ ახსენებს…
არა, რა თქმა უნდა, არ ახსენებს რუსეთს. ის დასავლეთსაც არ ახსენებს, მაგრამ გასაგებია, რომ დასავლეთს გულისხმობს. ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს ივანიშვილი, თითქოს რუსეთი არაფერ შუაში არ არის ჩვენთან.
ივანიშვილის ლოგიკით, 13 წლის წინ არსებობდა რაღაც კოლონიური საქართველო, რომელიც იყო პრაქტიკულად დასავლეთის კოლონია და ამ კოლონიისგან განვთავისუფლდით 2012 წელს. თითქოს რაღაც გარე ძალებიდან მართული რეჟიმისგან განთავისუფლება იყო ეს.
ივანიშვილს სჯერა, რომ ეს ვერსია დამაჯერებელი გახდება ვინმესთვის საქართველოში?
მაგას მნიშვნელობა არ აქვს, თვითონ სჯერა თუ არა. ამის, რა თქმა უნდა, არ სჯერა, მაგრამ სჯერა იმის, რომ მოსახლეობა ამ მესიჯებს გაითავისებს.
ვინც არ გაითავისებს, ის ცხადდება ხალხის მტრად.
კახა გოგოლაშვილი
ის აწვდის ამ მესიჯებს მოსახლეობას. ავუხსენი და დამიჯერა კი არა – აქ არის მთავარი აი, ის კონსტრუქცია, რომელსაც ის აწვდის ხალხს: ეს ასეა და მორჩა. დაახლოებით ეს არის ფიურერიზმი, ბელადიზმი. ანუ ბელადი ამბობს, რომ ეს ასეა და მორჩა.
ძალაუფლების მიტაცების შემდეგ ესეც ივანიშვილის დაჯგუფების მხრიდან ძალადობის გაგრძელებაა?
დიახ, ეს ძალადობაა, თავსმოხვევა, ეს არის ძალის პოზიციებიდან მენტალური დავალების მიცემა, რომ აი, ასე უნდა იფიქროთ, არ უნდა მოუსმინოთ სხვებს! ყველა, ვინც სხვანაირად ლაპარაკობს – ყველა არის მოგზავნილი, ყველა მუშაობს უცხო ქვეყნის სამსახურებზე, არავის არ უნდა დაუჯეროთ! – ესაა ივანიშვილის გზავნილი.
ივანიშვილი არ ხედავს საფრთხეს წინააღმდეგობაში, იგივე 4 ოქტომბრის საპროტესტო აქციაში?
ივანიშვილი მთლიანობაში გარკვეულ საფრთხეს ხედავს.
აქ ორი მთავარი საკითხია: ერთია არჩევნებში მხარდაჭერა, რომ ადგილობრივ არჩევნებში ხალხი მივიდეს და მისცეს ხმა „ოცნების“ კანდიდატებს და არავითარ შემთხვევაში ოპოზიციურ კანდიდატებს და მეორე: შეიძლება ეს იყოს შემზადება რაღაც დარტყმისთვის, რომელსაც ის ამზადებს იმ ხალხის მიმართ, რომლებიც გამოვლენ მიტინგზე, ხომ?! ეს წერილი თავისთავად არის რაღაცნაირად იდეოლოგიური შემზადება შესაძლო გართულებების აი, ამ 4 ოქტომბრის მიტინგის შემდგომი გართულებებისგან.
თუ იქნება გამოყენებული არაპროპორციული ძალა მიტინგის დასაშლელად, ამის პრევენციაც არის ამ წერილში პრაქტიკულად – ხალხის განწყობის შექმნა, რომ აი, ჩვენ დავიხსენით ქვეყანა უცხო ქვეყნის მმართველობისგან, ავტორიტარიზმისგან და ჩვენ ვდგავართ სწორ პოზიციაზე, უცხო ძალებისგან გიცავთ.
რადგან ივანიშვილი „აგენტებს“ და „გარე მტრებს“ პირდაპირ უწოდებს ოპოზიციურ პარტიებს, ასევე სამოქალაქო სექტორს, უნდა ველოდოთ რეპრესიების ახალ ეტაპს საქართველოში ჯერ კიდევ მოქმედი დემოკრატიული ინსტიტუტების წინააღმდეგ?
ფაქტია, რომ, პირველ რიგში, ივანიშვილი ამ არჩევნებს უყურებს, როგორც რუბიკონს – არჩევნების შემდეგ უნდა მოხდეს რეჟიმის სრული, ასე ვთქვათ, კონსოლიდაცია.
ივანიშვილი და მისი პარტია გეგმავენ სრულად ადგილობრივ დონეზე ყველა მმართველობის რგოლის ხელში ჩაგდებას და სრულ გაკონტროლებას. ეს რაღაც საძირკველს გაუმაგრებს იმ მერყევ და მყიფე მდგომარეობას, რომელშიც არის ცენტრალური ხელისუფლება, თავისი არალეგიტიმურობის გამო.
იმის შანსი არ არის, რომ არალეგიტიმურად გამოაცხადონ ეს არჩევნები, თუ რაღაც მასობრივი ძალიან გაყალბებები არ მოხდა, მაგრამ ამის საჭიროებაც არ ექნება. მოგეხსენებათ, ოპოზიციის დიდი ნაწილი არ იღებს არჩევნებში მონაწილეობას და მოსახლეობის დიდი ნაწილი, რომელიც ოპოზიციურია, უბრალოდ არ წავა არჩევნებზე.
ამიტომაც, ივანიშვილი დარწმუნებულია, რომ ვერავინ ვერ მოსდებს შარს, რომ ეს არ იყო, ვთქვათ, დემოკრატიული არჩევნები.
მაგრამ ამით რა იცვლება არსებითად? ივანიშვილის რეჟიმი ლეგიტიმაციას მაინც ვერ მიაღწევს, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე გარეთ.
ლეგიტიმაციას ვერ მიიღებს რეჟიმი, მაგრამ ადგილობრივ მმართველობებში ექნებათ ადგილობრივი ლეგიტიმაცია. საუბარი „ქართული ოცნების“ ლეგიტიმაციაზე არ არის.
ივანიშვილი აპირებს, რა თქმა უნდა, რეჟიმის კონსოლიდაციას. ერთია, რომ „ოცნებას“ არ ექნება ისევ საერთაშორისო ლეგიტიმაცია განსაკუთრებით, მაგრამ მეორეს მხრივ, მოსახლეობის გარკვეულ ნაწილში შეიძლება შენელდეს მწვავე რეაქცია იმაზე, რომ პარლამენტი არ არის ლეგიტიმური. ეს ყველაფერი არის განწყობების შექმნის მცდელობა. ლეგიტიმურობაც უფრო განწყობების საკითხია, ანუ როგორ თვლის ხალხი.
ივანიშვილი 13 წლის განმავლობაში შესრულებულ დაპირებებსა და მიღწევებზე საუბრის ნაცვლად, საუბრობს „მტრებზე“. ეს რის მაჩვენებელია?
მიღწევები და წარმატებები ძალიან ისეთი ველია – ცოტა მოლიპული, სადაც შეიძლება ადვილად დაუცდეს ფეხი.
ამიტომაც, იმისთვის, რომ ავტორიტარული რეჟიმის კონსოლიდაცია მოახდინო, მიღწევებზე შეიძლება ილაპარაკო, მაგრამ ნაკლებად, უფრო მეტი უნდა ილაპარაკო მტრებზე, რომლებიც არ გაძლევენ საშუალებას, წარმატებები გქონდეს. შენ უნდა დააბრალო შენს მტრებს, რომ შენი დაპირებები ვერ შესრულდა.
ეს ასე ხდებოდა კუბაში, ან ვენესუელაში – ყველგან, სადაც ხალხი ნახევრად მშიერია, ღატაკია, მაგალითად, ნიკარაგუაში. ამ დროს ძირითადად ყურადღებას ამახვილებენ იმაზე, რომ ვიღაც გარედან ურევს, აი, ქვეყნის განვითარებას ხელს უშლიან… ასეთი რეჟიმები უფრო მეტს ლაპარაკობენ მტრებზე, ვიდრე მიღწევებზე. მიღწევებზე საუბარი წამგებიანია: ვიღაცამ მაინც შეიძლება კითხვები დასვას.
ბიძინა ივანიშვილი არწმუნებს ხალხს, ჩვენ კარგად ვიცით, ვინ არის ჩვენი მტერი, ვინ არის ჩვენი მოყვარეო, ისიც კარგად გავაანალიზეთ, რომ არცერთი უცხო ძალა ჩვენ დასახმარებლად არ იღვწის, მათ საკუთარი ინტერესები და სურვილები ამოძრავებთო.
ეს არის აბსოლუტური ანტიდასავლური და ანტიევროპული განაცხადი. ეს არის აბსოლუტურად საწინააღმდეგო სულისკვეთება, ვიდრე ის, რაც ასოცირების შეთანხმებაში წერია. ივანიშვილი არწმუნებს ხალხს, რომ არც ევროკავშირი, არც შეერთებული შტატები, არც იაპონია, არც სხვა ქვეყნები, რომლებიც ჩვენ დახმარებას გვიწევენ უკვე ამდენი წელია და გავხდით დამოუკიდებლები მათი დახმარებით პრაქტიკულად, მათ ჩვენ თითქოს არ ვაინტერესებთ და არანაირად ჩვენს დახმარებაზე არ ფიქრობენ. ივანიშვილის ამოცანაა, ხალხს უთხრა, რომ დასავლეთს მხოლოდ და მხოლოდ საკუთარი ინტერესები ამოძრავებს.
ეს აბსოლუტურად ეწინააღმდეგება ევროპული ინტეგრაციის სულისკვეთებას, რომელიც აწყობილია ურთიერთ ინტერესებზე. აქ არ არის საუბარი იმაზე, რომ მე მაინტერესებს მხოლოდ ჩემი თავი. ევროპული ინტეგრაციის იდეა გულისხმობს იმას, რომ ევროპას აქვს თავისი ინტერესები, მაგრამ მის ინტერესშია შენი კარგად ყოფნა.
ეს არის პრაქტიკულად იზოლაციის მცდელობა, რომ არავინ არ ჩაიხედოს იმაში, თუ რას ვაკეთებ მე საქართველოს შიგნით. ევროკავშირში ვერ გაწევრიანდები, თუ ქვეყნის შიგნით რასაც გინდა, იმას აკეთებ, თუ ეწინააღმდეგები ევროპულ ღირებულებებს.
თავისი ამ განცხადებით ბიძინა ივანიშვილი ამბობს, რომ ევროკავშირის დახმარება მხოლოდ და მხოლოდ მის ინტერესებს ემსახურება და არა საქართველოს ინტერესებს. ეს არის პირდაპირი უარყოფა ყველა იმ დაპირებების და რაც მთავარია – იმ სულისკვეთების, რომლითაც გაჟღენთილია ჩვენი ურთიერთობების დამფუძნებელი დოკუმენტები, ამდენი წლის ურთიერთობა ევროკავშირთან.
მარტო ევროკავშირის ინტერესი იყო, საქართველოში ამდენი რაღაც რომ შენდება ევროკავშირის დახმარებით?!
ივანიშვილს ევროკავშირთან ყველა გზა მოჭრილი აქვს. ეს გზავნილები საქართველოს მოსახლეობაზეა გათვლილი, რომ ამომრჩევლის აქტიური დაკვეთა აღარ იყოს ევროინტეგრაცია?
დიახ, რა თქმა უნდა. ეს არის მომავალი ნაბიჯებისთვის შემზადება, რომ ჩვენ სულ უფრო მეტ და მეტ დისტანცირებას მოვახდენთ ევროკავშირისგან, მეტად და მეტად ვიქნებით იზოლირებული და მხოლოდ და მხოლოდ ტრანზაქციული ურთიერთობები გვექნება ყველასთან. არავითარი ღირებულებითი დაახლოება, არავითარი ვალდებულებები ევროსაბჭო იქნება ეს, ევროკავშირი, თუ ტრანსატლანტიკური ერთობა. მე შენ გაძლევ ამას – შენ მე მომეცი ეს სანაცვლოდ და თუ არა, გამოდის, ვერ შევთანხმდით – სულ ესაა.
აი, ამ ტრანზაქციული ურთიერთობებისთვის ამზადებს ივანიშვილი მოსახლეობას რომ მას არ ჰქონდეს პრეტენზიები, ამ ფრაზით ის აჩვენებს, რომ რაც არ უნდა თქვან უცხოელებმა იმაზე, რომ „ოცნება“ რაღაცას არასწორად აკეთებს, იცოდეთ, რომ ისინი ლაპარაკობენ თავისი ინტერესების მიხედვით და არა თქვენი, ქართველი ხალხის ინტერესებით.
თუ, მაგალითად, ევროკავშირში იტყვიან, რომ თქვენთან სიტყვის თავისუფლება საფრთხეშია და ჟურნალისტებს აპატიმრებენ, ივანიშვილი თავის მოსახლეობას ეუბნება: ის ამას იმიტომ კი არ ლაპარაკობს, რომ შენ უყვარხარ, ან საქართველო უყვარს, არამედ თავისი ინტერესების გამო ლაპარაკობს, ეს ჟურნალისტები, ვისაც ჩვენ ახლა ვჩაგრავთ, ასრულებენ იმათ დავალებებს და მუშაობენ მათთვის
ამგვარი განწყობების კიდევ უფრო მეტად განმტკიცებას ემსახურება ეს განცხადებები. ივანიშვილი თავისი რეჟიმის კონსოლიდირებას ახდენს და აქეთკენ ამზადებს მოსახლეობას
ეს არის პლურალიზმის შევიწროება, როგორც საერთაშორისო, ასევე შიდა კონტექსტში, ანუ პლურალიზმის მაქსიმალურად გაქრობა პრაქტიკულად და მხოლოდ და მხოლოდ ერთი პარტიის ნდობა უნდა ჰქონდეს შენ, საქართველოს მოქალაქეს.
„თუ ამათი მიზანი შეშინებაა, ერთადერთი რისიც მეშინია, ქვეყნის დაკარგვაა“ – ეს წერილი გელა ხასაიამ დაკავების შემდეგ მოიწერა ციხიდან.
„ზუსტად ამ მოტივზე დგას გელას მთელი ბრძოლა. მას არ შეუძლია და ვერ დაუშვებს, რომ დაკარგოს ქვეყანა, რომლისთვისაც იბრძვის წლებია და ვერც ციხეში გამოკეტვით, ვერც ოთხ კედელში ჩასმით, იმ იდეას ვერ ჩაახშობენ“ – ამბობს გელას მეგობარი, შუშანა მაცაბერიძე, რომელსაც „ბათუმელები“ სინდისის მორიგი პატიმრის, გელა ხასაიას შესახებ ესაუბრა.
2015 წელს, გელას საყვარელი ქალაქის და ოჯახის სამუდამოდ დატოვებაც მოუწია.
დევნილობამდე მან სოხუმში, ერთ მიტოვებულ სახლზე ასეთი წარწერა დატოვა, – „აქ შეგხვდები“.
გელა ხასაია
გელას ოჯახი – მშობლები და ძმა, დღემდე გალში ცხოვრობს და ოკუპირებული რეგიონიდან გამოსვლა 2-3 წელიწადში ერთხელ თუ შეუძლიათ.
ოჯახისგან და მშობლიური ქალაქისგან შორს მყოფი გელა, თვეებია რუსულ რეჟიმს თბილისში ებრძვის. ქალაქში, სადაც რუსული ოკუპაციის აჩრდილი დადის.
„გელა, სოხუმის უნივერსიტეტში სწავლის დროსაც ძალიან აქტიური იყო და ყველგან ხმამაღლა ამბობდა, რომ „აფხაზეთი საქართველოა. მათ შორის კურსელებთანაც.
მუშაობდა გიდად და აფხაზეთში ჩასულ ტურისტებს უყვებოდა რუსული ოკუპაციის შესახებ. იმაზე, რომ აფხაზეთი არის საქართველო და ოკუპირებული აქვს რუსეთს. ყოველთვის უყვებოდა რეალურ ისტორიას, რის შემდეგაც დე ფაქტო ხელისუფლებამ გელა ხასაიას დევნა დაიწყო. მის წინააღმდეგ გამოძიება დაიწყეს ღალატის მუხლით, ამიტომ იძულებული იყო დაეტოვებინა საკუთარი სახლი.
სწავლა თბილისში გააგრძელა. გელა პროფესიით სოციალური მუშაკია, თუმცა მას არ მიეცა საშუალება ემუშავა თავისი პროფესიით.
დღეს გელას მიზანია გადაარჩინოს ქვეყანა და ვერც ხედავს თავის ადგილს ვერცერთ საჯარო სამსახურში. ყოველთვის მაქსიმალურს აკეთებს და ახლაც იმისთვის იბრძვის, რომ რაც შეიძლება მალე დავიხსნათ საქართველო და დავუბრუნდეთ ევროპულ მომავალს, ჩამოვაშოროთ ქვეყანა რუსეთს.
მაგრამ რეალობა გვაქვს ის, რომ ადამიანი, რომელიც არის აფხაზეთიდან დევნილი, რომელსაც მოუწია დაეტოვებინა საკუთარი სახლი, მეგობრები, ოჯახი – დედა, მამა, ძმა, თბილისში ჩამოსვლის შემდეგ კი აქტიურად ჩაება საპროტესტო მოძრაობაში და ყოველთვის წინა ხაზზე იყო, საპროტესტო აქციების დროს, ახლა მოგონილი ბრალდებით ზის ციხეში“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.
გელა ხასაია და შუშანა მაცაბერიძე
გელა ხასაიას დღეს, პირველ ოქტომბერს, „ოცნების“ რეჟიმმა ბრალი წარუდგინა. მას ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას ედავებიან, რაც 4-იდან 6 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.
მაშინ როცა, გელა ხასაია თავად იყო რეჟიმის მსხვერპლი, რუსული კანონის წინააღმდეგ მიმდინარე საპროტესტო აქციების დროს მას სახლთან ჩაუსაფრდნენ და თავს დაესხნენ, თუმცა ამის გამო „ოცნების“ ხელისუფლებას არავინ დაუსჯია.
„ახლა კი, რაღაც მოგონილი ბრალდებით დააკავეს გელა. მანამდე კი 4-5 ჯერ მაინც იყო ადმინისტრაციულ პატიმრობაში. ბოლოს 12 დღით იყო დაკავებული. დააჯარიმეს უამრავჯერ და ახლაც დაყადაღებულია გელას საბანკო ანგარიშები.
თბილისში სწავლის დასრულების შემდეგ გელა ხასაია ევროპაში, ბელგიაში წავიდა სამუშაოდ, ერთ-ერთი სასტუმროს მენეჯერი იყო, მაგრამ როცა დაინახა, რომ „ოცნება“ ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ რუსეთს მიგვაწებოს და რუსეთის გუბერნიად გაგვხადოს, მიატოვა ყველაფერი, მიატოვა ძალიან კარგი სამსახური და დაბრუნდა საქართველოში და აქ დაიწყო ბრძოლა ქვეყნის გადარჩენისთვის.
დღესასწაულებზე, როდესაც ყველა ჩვენ ოჯახებში ვართ, გელა არის თბილისში მარტო. ამიტომ, ყოველთვის ვცდილობთ მეგობრები, ან მასთან გავიდეთ და ერთად ვიყოთ, ან ჩვენთან მოვიყვანოთ და ასე მაინც შევუქმნათ ოჯახური გარემო“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.
გელა ხასაიას წერილი ციხიდან
მისი თქმით, ამ ბრძოლაში ყველა მისი მეგობარი იქნება გელასთან, ბოლომდე.
„გუშინ პატარა წერილი გამოგვიგზავნა ციხიდან, სადაც წერია – „თუ შეშინება უნდათ, ერთადერთი რისიც მეშინია, ქვეყნის დაკარგვაა“, გვწერს გელა და ზუსტად ამ მოტივზე დგას გელას მთელი ბრძოლა.
მას არ შეუძლია და ვერ დაუშვებს, რომ დაკარგოს ქვეყანა, რომლისთვისაც იბრძვის წლებია და ვერც ციხეში გამოკეტვით, ვერც ოთხ კედელში ჩასმით, იმ იდეას ვერ ჩაახშობენ, რომელიც გარეთ ჩქეფს, ქუჩაში დგას და ადამიანები, რომლებიც ამ იდეის გარშემო არიან გაერთიანებული, რასაც ჰქვია ქვეყნის გადარჩენა, შეუძლებელია რამე ძალამ ეს გააჩეროს.
მას წაართვეს სახლი, წაართვეს ოჯახთან ურთიერთობა, წაართვეს ქალაქი, წაართვეს უნივერსიტეტი, სადაც სწავლობდა და ახლა უნდათ, რომ ქვეყანაც წაართვან. ამას ნამდვილად ვერ დავუშვებთ.
გელა ხასაიას უკანონო პატიმრობას ასე გამოეხმაურა ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსი ევროპისთვის (ALDE), რომლის წევრიცაა „გირჩი – მეტი თავისუფლება“.
„შოკისმომგვრელი ამბავი: გელა ხასაია, ჩვენი წევრი პარტია „გირჩი – მეტი თავისუფლებიდან“, პრორუსულმა რეჟიმმა საქართველოში გაყალბებული ბრალდებებით დააკავა. ლიბერალები ქართველი ხალხის გვერდით დგანან თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის ბრძოლაში!“, – წერს ALDE.
გელა ხასაიას უკანონო პატიმრობაზე განცხადება გააკეთა ჩეხმა ევროპარლამენტარმა, მარკეტა გრეგოროვამაც. მისი განცხადებით. „აბსოლუტურად მიუღებელია საქართველოს მთავრობის მხრიდან რეპრესიების გაგრძელება. თავისუფლება გელას“, – წერდა პლატფორმა X-ზე ევროპელი პარლამენტარი.
„ჩვენთვის გელას ბრძოლა და გელას გადადგმული ნაბიჯი არის სამაგალითო და იმსახურებს დიდ პატივისცემას. გელა არის ადამიანი, რომელიც არასდროს ტოვებს მათ, ვისაც მისი გვერდში დგომა სჭირდებოდა. ზუსტად ასე ვართ ჩვენც, მისი მეგობრები და არა მხოლოდ მეგობრები. ბოლომდე ვიბრძოლებთ, რომ რაც შეიძლება მალე დავასრულოთ რუსული რეჟიმი და დავიხსნათ ყველა ჩვენი პოლიტპატიმარი“, – ამბობს შუშანა მაცაბერიძე.
___
მთავარი ფოტო: გელა ხასაიას წარწერა სოხუმში, სახლის კედელზე.
სინდისის პატიმარი რეზო კიკნაძე ციხიდან წერს, რომ მას შემდეგ, რაც 38-ე საკანში, სადაც სინდისის სამი პატიმარი იმყოფება ერთად, მაისურებზე წითელი კალმით საპროტესტო წარწერების გაკეთება დაიწყეს, მათ საკანში წითელი კალმის შეტანა აკრძალეს და დარეკვის საშუალებაც არ მისცეს, იმ საბაბით, რომ ტელეფონი გაფუჭებული იყო.
რეზო კიკნაძის წერილი მისსავე ფეისბუქის გვერდზე გამოქვეყნდა. „ბათუმელები“ უცვლელად, სტილის დაცვით გთავაზობთ რეზო კიკნაძის წერილს.
„აქ მოხვედრის დღიდან ყველანაირად ვცდილობთ, ისეთი გარემო შევიქმნათ თუნდაც იმ გამოყოფილ რვა კვადრატში, რომ ციხეში არ ვიგრძნოთ თავი. ამისთვის დავკიდეთ კალათბურთის ფარი, გადავავსეთ კედლები აქციების ფოტოებით, წარწერებით და მაისურების კეთებაც ამიტომ დავიწყეთ. ჩვენ არ ვთვლით, რომ პატიმრები ვართ, შესაბამისად არც ჩვენთვის გამოყოფილი ოთახი არ უნდა ჰგავდეს საპატიმრო საკანს, არც ჰგავს.
აქ დროშების შემოგზავნა აკრძალულია რატომღაც. ჩვენ კი რა გაგვაძლებინებდა დროშის გარეშე. მოვიფიქრეთ, რომ თეთრ მაისურზე დაგვეხატა კალმებით. ასე დავკიდეთ ორი დროშა საკნის თავში და ბოლოში.
შემდეგ მოგვინდა 4 ოქტომბერს ჩვენც შესაბამისი ჩაცმულობით შევხვედროდით, თუნდაც საკნიდან და იმავე ხერხით დავამზადეთ 4 ცალი დროშიანი მაისური, ზედ შეძახილებით და პატრიოტული ფრაზებიც დავამატეთ.
იმდენად მოგვეწონა რაც გამოვიდა, რომ ვიფიქრეთ გარეთაც გაუხარდებოდათ ჩვენს თანამებრძოლებს საკანში დამზადებული დროშიანი მაისურები საჩუქრად და გადავიწყვიტეთ რამდენსაც შევძლებდით გაგვეკეთებინა და აქციის აქტიური მონაწილეებისთვის დაგვერიგებინა.
ჩასაცმელად იმდენად არა, ვინაიდან ვერ გარეცხავ – კალმითაა შესრულებული და გაშორდება, უფრო პატივისცემის გამოსახატად, სუვენირად.
ისე ჩავერთეთ ამ ამბავში დღეები ვაკეთებდით, თან ძალიან მოგვწონდა რაც გამოდიოდა და იმასაც ვაჩვენებდით თუნდაც ჩვენს თავებს, რომ ციხე ვერ გაგვაჩერებს – უბრალოდ ცარიელი სიტყვები არ იყო. ნიკას ვეუბნებოდი, შენ დიზაინერი ხარ-მეთქი, რადგან ის ლამაზ ფორმას აძლევს ნახატებს მაისურზე, მინდიას არქიტექტორს ვეძახდი, ვინაიდან ხაზავს, მე კი იმ ტექსტს ვიგონებ, თუ რა უნდა დავაწეროთ მაისურს და რეჟისორი ვარ.
მას შემდეგ რაც 19 მაისური გავაგზავნეთ და ციხეში ნახეს რასაც ვაკეთებდით, ჯერ ერთ-ერთი თანამშრომელი მოვიდა ჯავახასთან და ჰკითხა – მართლა თქვენი მომავლისთვის იბრძვით თუ ფულს იღებთ ამაშიო (აქციებზე სიარული იგულისხმა მგონი). ნიკამ, რა თქმა უნდა, გააფრთხილა, ასეთი სისულელე მეორედ აღარ მკითხოო, შემდეგ მეორე თანამშრომელი შემოვიდა და კედელზე გაკეთებული წარწერების (რევოლუცია,მონობას არასოდეს ერქმევა მშვიდობა, ოლე ოლა, ძირს რუსეთის დამპალი იმპერია, ცეცხლი ოლიგარქიას, ანწუხელიძე უკვდავია) წაშლა გვთხოვა. არ წავშალეთ.
ხუთშაბათს, 25 სექტემბერს კი იყო პიკი. ეს დღე დაიწყო იმით, რომ ბადრაგმა გვითხრა კამერებიდან დარეკეს, რაღაცა ძალიან ბევრ მაისურს აკეთებენ მანდ და რა ხდებაო. მეორე დღიდან წითელი კალმები აღარ შემოსულა ჩვენს საკანში. აკრძალეს. შეიძლება მთელ ციხეზე, შეიძლება მარტო ჩვენს სახელზე. არადა ნებადართული იყო და ჩვეულებრივად შემოდიოდა ყველანაირი კალამი იქამდე.
როცა გვაინტერესებდა რა ხდებოდა და ტელეფონზე დარეკვა ვითხოვეთ, ტელეფონი გაფუჭდაო – ასეთი პასუხი მივიღეთ და მთელი დღის მანძილზე არ დაგვარეკინეს. ეს ვითომ ტელეფონის გაფუჭებაც რაღაც საეჭვოდ დაემთხვა ზემოაღნიშნულ მოვლენებს.
მეორე დღეს, ანუ პარასკევს, ქალბატონი მარიზისთვის [მარიზი კობახიძე, სინდისის პატიმრის, თორნიკე გოშაძის დედა] უნდა გაგვეგზავნა წინა დღით დამზადებული მაისურები და გავაგზავნეთ კიდეც. თუმცა შაბათს გავიგეთ, რომ არც მარიზიმდე მისულა ეს მაისურები და არც ჩვენთვის დაუბრუნებიათ უკან.
მიუხედავად იმისა, რომ აღარც წითელი კალმები იგზავნება და ყველანაირად ცდილობენ შეგვზღუდონ,მაინც არ ვჩერდებით და ისევ ვაგრძელებთ იმის კეთებას, რაც დავიწყეთ – სხვა ფერის კალმებით ვაწერთ ფრაზებს, უკან საქართველოს, დროშის ზომა შევამცირეთ და გულზე ვახატავთ, იმ ერთი ორი წითელი კალმით, რაც შემოგვრჩა.
ასეც კარგი გამოვიდა ძალიან.
დღევანდელი მონაცემებით 58 მაისური გვაქვს მოხატული, რომელსაც ვერ ვაგზავნით ჯერ.
2 ოქტომბერს პრეზენტაცია და საჩუქრად დარიგება გვინდოდა ციხესთან, თუმცა ალბათ არ გამოვა, იმიტომ რომ გარეთ ვერ ვაგზავნით მაისურებს.
მაისურებზე დროშების ხატვის გამო თუ ასე დაგვიწყებდნენ ბრძოლას და ასეთ სამარცხვინო რაღაცებს იკადრებდნენ, ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდით.
არა უშავს, როგორც აღვნიშნე ციხე ვერ გაგვაჩერებს და ვერც გვაჩერებს.
ტყვეობაში მხოლოდ ჩვენი სხეულია.
თავისუფლებისთვის მებრძოლი ადამიანის გონებას კი ვერავინ დაატყვევებს. დროშები, დროშები, დროშები, ჩქარა.
P.S.- სოლიდარობა გელა ხასაიას, რომლის გვერდში ყოფნას სულ ვგრძნობდი ამ ხნის მანძილზე.
ხარისხის ინფრასტრუქტურა (Quality Infrastructure) ტერმინი, რომელიც დღეს სულ უფრო ხშირად ჩნდება ეკონომიკურ და სამეწარმეო დისკურსში — ქვეყნის განვითარების ფუნდამენტური კომპონენტია. მიუხედავად იმისა, რომ მისი ცნება შედარებით ახალია, იგი აერთიანებს იმ ინსტიტუციურ და ტექნიკურ ელემენტებს, რომლებიც წლების განმავლობაში ცალ-ცალკე ვითარდებოდა. დღეს კი, ერთიანი ჩარჩოს შექმნის შემდეგ, ხარისხის ინფრასტრუქტურა იქცა სისტემად, რომელიც განაპირობებს ეკონომიკის, ბაზრისა და საზოგადოებრივი ინტერესების მდგრად განვითარებას.
ამ სისტემის არსი მდგომარეობს იმაში, რომ უზრუნველყოფილი იყოს პროდუქტის, მომსახურების, პროცესებისა და სისტემების შესაბამისობა წინასწარ განსაზღვრულ მოთხოვნებთან — იქნება ეს ხარისხი, უსაფრთხოება, ეფექტიანობა, თუ გარემოსდაცვითი სტანდარტები. შესაბამისად, ხარისხის ინფრასტრუქტურა მოიცავს ინსტიტუციებს, პროცედურებსა და მექანიზმებს, რომლებიც ქმნიან სანდო, გამჭვირვალე და აღიარებულ გარემოს, როგორც ადგილობრივი მომხმარებლისთვის, ასევე საერთაშორისო პარტნიორებისთვის.
ჩეხეთის განვითარების სააგენტო გერმანიის თანამშრომლობის საზოგადოებასთან ერთად ახორციელებს ევროკავშირის მიერ დაფინანსებულ პროექტს, რომლის მიზანია არასასურსათო პროდუქტისა და სერვისის უსაფრთხოების გაზრდა და მომხმარებლების ინფორმირება ხარისხის ინფრასტრუქტურის შესახებ. აღნიშნული მნიშვნელოვანია იმისთვის, რომ არასასურსათო პროდუქტის შეძენისას მომხმარებელმა ინფორმირებული არჩევანის გაკეთება შეძლოს და ამგვარად, დაიცვას საკუთარი უფლებები.
ასოცირების შეთანხმება და ახალი ვალდებულებები საქართველოსთვის
2014 წელს გაფორმებული ასოცირების შეთანხმებით საქართველოსა და ევროკავშირის ურთიერთობა ახალ ეტაპზე გადავიდა. ამ შეთანხმების განუყოფელი ნაწილია “ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი ვაჭრობის სივრცის შეთანხმება (DCFTA)”, რომლის მიზანია ევროკავშირის ბაზრის გახსნა საქართველოსთვის და, ამავდროულად, ქვეყნის ეკონომიკური და სამართლებრივი სისტემის თანდათანობითი დაახლოება ევროპულ სტანდარტებთან.
ამ პროცესში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი კომპონენტი სწორედ ხარისხის ინფრასტრუქტურის განვითარებაა. საქართველო ვალდებულია დააახლოოს თავისი რეგულაციები და კანონმდებლობა ევროკავშირის სამართლებრივ ჩარჩოსთან, დანერგოს შესაბამისი დირექტივები და ტექნიკური რეგლამენტები სხვადასხვა სექტორში: სტანდარტიზაციაში, მეტროლოგიაში, აკრედიტაციაში, შესაბამისობის შეფასებასა და ბაზრის ზედამხედველობაში. შესაბამისად, 2016 წელს DCFTA-ის ამოქმედების შემდეგ, საფუძველი ჩაეყარა კონკრეტულ ტექნიკურ რეგლამენტებს ისეთ სფეროებში, როგორიცაა სამშენებლო პროდუქტები, სათამაშოები, ლიფტების უსაფრთხოება, ელექტრომოწყობილობები და სხვა.
ეკონომიკური ინტეგრაციის პერსპექტივა და ინვესტიციების მოზიდვა
ევროკავშირის ბაზარი ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი მოთხოვნების მქონე სივრცეა, სადაც პროდუქტი მხოლოდ იმ შემთხვევაში ხვდება, თუ ის აკმაყოფილებს მკაცრ ტექნიკურ და უსაფრთხოების მოთხოვნებს. შესაბამისად, საქართველოსთვის ხარისხის ინფრასტრუქტურის გაძლიერება პირდაპირ უკავშირდება ექსპორტის ზრდის შესაძლებლობას. ისეთი ქართული პროდუქტები, როგორებიცაა სურსათი — თაფლი, ღვინო, თხილი ან სამრეწველო და სამშენებლო მასალები, მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეძლებენ ევროკავშირის ბაზარზე შესვლას, თუ ისინი ფლობენ ხარისხის სერტიფიკატებს და დამოწმებულია აღიარებული ინსტიტუციების მიერ.
ამავე დროს, ევროპული სტანდარტების დანერგვა ქმნის სტაბილურ და პროგნოზირებად ბიზნესგარემოს, რაც მნიშვნელოვნად ზრდის ქვეყნის საინვესტიციო მიმზიდველობას. უცხოური კომპანიებისთვის პროდუქტის ხარისხის, მისი შემოწმებისა და რეგულირების სისტემა — ერთ-ერთი მთავარი განმსაზღვრელია ინვესტიციის გადაწყვეტილების მიღებისას.
ტექნოლოგიური პროგრესი და სისტემური განვითარება
ხარისხის ინფრასტრუქტურა არა მხოლოდ ვაჭრობის ლიბერალიზაციას ემსახურება, არამედ განაპირობებს ტექნოლოგიური და მართვის პროცესების მოდერნიზაციას. ევროპული სტანდარტების დანერგვა კომპანიებს ვალდებულს ხდის გადახედონ საკუთარ წარმოებას, დანერგონ თანამედროვე ტექნოლოგიები, გააუმჯობესონ შიდა კონტროლის მექანიზმები და დანერგონ ახალი პრაქტიკები. შედეგად, ხარისხის მოთხოვნების გაძლიერება ქმნის სისტემურ მიდგომას ინოვაციისკენ და კონკურენტუნარიანობის გაზრდისკენ.
მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ხარისხის ინფრასტრუქტურის გაძლიერება ნიშნავს, არა მხოლოდ ტექნიკური კომპონენტების მოწესრიგებას, არამედ იმ ინსტიტუციური გარემოს გაუმჯობესებას, რომელიც განაპირობებს სახელმწიფო მმართველობის ხარისხსაც — იქნება ეს კანონმდებლობა, ზედამხედველობა, თუ რეფორმების დანერგვა.
მომხმარებლის უსაფრთხოება და პროდუქტის სანდოობა
მიუხედავად იმისა, რომ ხარისხის ინფრასტრუქტურის ძირითადი მოთხოვნები ხშირად ბიზნესისა და სახელმწიფო ვალდებულებებიდან გამომდინარეობს, საბოლოო ბენეფიციარი მაინც მომხმარებელია. პროდუქტის ევროკავშირის მოთხოვნებთან შესაბამისობა პირდაპირ კავშირშია მომხმარებლის ჯანმრთელობასთან, უსაფრთხოებასა და არჩევანის თავისუფლებასთან.
მაგალითად, ის ფაქტი, რომ სათამაშო არ შეიცავს ტოქსიკურ ელემენტებს ან ელექტრომოწყობილობა არ ქმნის ხანძრის ან დენის დარტყმის საფრთხეს ხარისხის სისტემის ნაწილია. მნიშვნელოვანია ის ფაქტიც, რომ თუ ქართული პროდუქტი ევროკავშირის ბაზარზე შესვლას ახერხებს, ეს ავტომატურად ზრდის მის მიმართ სანდოობას ადგილობრივ ბაზარზეც.
გარდა უშუალო უსაფრთხოების მახასიათებლებისა, ხარისხის ინფრასტრუქტურა განსაზღვრავს იმასაც, თუ რამდენად ეკოლოგიურად სუფთა და მდგრადია პროდუქტი. მაგალითად, ეკო-სტანდარტები, როგორიცაა RoHS ან Eco-design, არეგულირებს მასალების გამოყენებას და ენერგოეფექტიანობას, რაც გლობალურ დონეზეც კი ამცირებს გარემოზე ზემოქმედებას.
ორგანიზაციული ინტეგრაცია და საერთაშორისო აღიარება
საქართველოს სტანდარტიზაციისა და მეტროლოგიის ცენტრი ევროპული სტანდარტიზაციის ორგანიზაციების (CEN/CENELEC) აფილირებული წევრია, რაც გულისხმობს, რომ საქართველოში ყველა დაინტერესებულ პირს აქვს შესაძლებლობა ჰქონდეს წვდომა ევროპულ სტანდარტებსა და სხვა ტექნიკურ დოკუმენტებთან. ამასთან, აფილირებული წევრობის სტატუსი იძლევა უფრო მეტი ჩართულობისა და ინტეგრაციის შესაძლებლობას CEN და CENELEC–ის საქმიანობაში.
გარდა ამისა, საქართველოს აკრედიტაციის ცენტრი ლაბორატორიების საერთაშორისო აკრედიტაციის თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ILAC) სრულუფლებიანი წევრია, რაც უზრუნველყოფს საქართველოს აკრედიტაციის სისტემის აღიარებას და ხელს უწყობს ქართული ორგანიზაციების მიერ გაცემული სერტიფიკატებისა და ტესტირების შედეგების საერთაშორისო ბაზარზე მიღებას.
საზოგადოების ცნობადობის გაზრდა ხარისხის ინფრასტრუქტურის შესახებ — სისტემის წარმატების საფუძველი
ხარისხის ინფრასტრუქტურის გაძლიერება მხოლოდ ინსტიტუციური ან საკანონმდებლო რეფორმებით ვერ იქნება უზრუნველყოფილი, თუ მას არ თან ახლავს საზოგადოების მხრიდან შესაბამისი მოთხოვნა. მომხმარებელთა ინფორმირებულობა და მათ მიერ ხარისხიან პროდუქციაზე ორიენტირება ქმნის რეალურ ბაზრის მოთხოვნას, რომელიც სტიმულს აძლევს ბიზნესსაც, სახელმწიფოსაც და თავად სისტემის განვითარებასაც.
შესაბამისად, აუცილებელია საზოგადოების ცნობადობის ამაღლება, მათ შორის ცოდნის გაზიარების, საინფორმაციო კამპანიების განხორციელებისა და მედიის ჩართულობის გზით იმისთვის, რომ საზოგადოებამ უკეთ გააცნობიეროს, რომ ხარისხი მხოლოდ ფასზე არ აისახება, არამედ ის აისახება ჯანმრთელობაზე, უსაფრთხოებაზე, ეკონომიკურ სტაბილურობასა და ქვეყნის იმიჯზეც კი.
ხარისხის ინფრასტრუქტურა არ არის მხოლოდ ტექნიკური ან ადმინისტრაციული კომპონენტი ქვეყნის ეკონომიკურ სისტემაში — ის წარმოადგენს მექანიზმს, რომელიც აყალიბებს სანდოობას, იძლევა ექსპორტზე გასვლის შესაძლებლობას და ამავე დროს იცავს მომხმარებლის უფლებებს. DCFTA-ის ფარგლებში დაწყებული რეფორმები სწორედ ამ პროცესს ემსახურება და მათი წარმატება დამოკიდებულია, როგორც სახელმწიფო ინსტიტუტების, ისე ბიზნესისა და საზოგადოების ერთობლივ ძალისხმევაზე.
პროექტი “QUIS — უკეთესი პროდუქტი, უკეთესი მომსახურება” ხორციელდება ჩეხეთის განვითარების სააგენტოსა და GIZ მიერ, ევროკავშირისა და გერმანიის მთავრობის ფინანსური მხარდაჭერით. პროექტის მთავარ მიზანს, საქართველოში ხარისხის ინფრასტრუქტურის გაუმჯობესება და მოსახლეობაში ცნობიერების ამაღლება წარმოადგენს.
ეს სტატია შექმნილია ევროკავშირის მხარდაჭერით. მის შინაარსზე სრულად პასუხისმგებელია ჩეხეთის განვითარების სააგენტო და შესაძლოა, რომ იგი არ გამოხატავდეს ევროკავშირის შეხედულებებს.
რუსეთში მოსკოვის ჩერემუშკინის სასამართლომ დაუსწრებლად 7 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა მწერალ დიმიტრი ბიკოვს „სამხედრო ყალბების“ გავრცელებისა და „უცხოელი აგენტის“ მოვალეობების შეუსრულებლობისთვის.
რუსული მედიის ცნობით, ბიკოვის წინააღმდეგ, რომელიც რუსეთში „აგენტების საიშია“, საქმის აღძვრის მიზეზი გახდა ბიკოვის ინტერვიუ 2023 წლის ოქტომბერში არხ „პოპულარული პოლიტიკის“ გადაცემაში, რომელშიც მან ისაუბრა ხარკოვის ოლქის სოფელ გროზაზე თავდასხმაზე, რომლის დროსაც, უკრაინის ხელისუფლების ცნობით, 59 ადამიანი დაიღუპა.
„უცხოელი აგენტის მოვალეობების შეუსრულებლობის საქმე“ კი აღიძრა მწერლის ტელეგრამარხზე მიმდინარე წლის თებერვალში გამოქვეყნებული პოსტების გამო, რომლებშიც მან არ დაამატა „უცხოელი აგენტის“ ნიშანი.
დიმიტრი ბიკოვი რუსი მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი და პედაგოგია, არის არაერთი პრესტიჟული ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი, ამჟამად ნიუ იორკში ცხოვრობს და აშშ–ის უნივერსიტეტებში ლექციებს კითხულობს.
2025 წლის 11 სექტემბერს ბიკოვი რუსეთის ფედერაციაში ექსტრემისტებისა და ტერორისტების სიაში შეიყვანეს.
საია მოუწოდებს საკონსტიტუციო სასამართლოს, განიხილოს გრანტების შესახებ კანონთან დაკავშირებული სარჩელები და შეაჩეროს სადავო მუხლები.
ამასთან დაკავშირებით საიამ დღეს, პირველ ოქტომბერს, განცხადება გაავრცელა.
„საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ (საია) საკონსტიტუციო სასამართლოში ,,გრანტების შესახებ“ კანონთან დაკავშირებით კიდევ ერთი სარჩელი წარადგინა. საია ასაჩივრებს „გრანტების შესახებ“ კანონის მე-61 მუხლს, რომლის საფუძველზეც ანტიკორუფციულმა ბიურომ არასამთავრობო ორგანიზაციების, მათ შორის, საიას წინააღმდეგ მიმდინარე წლის სექტემბერში დაიწყო მონიტორინგის პროცესი. მონიტორინგის პროცესი მასობრივად დაიწყო და დღეისათვის, 60-ზე მეტი ორგანიზაციის მიმართ მიმდინარეობს.
,,გრანტების შესახებ“ კანონის სადავო ნორმა ანტიკორუფციულ ბიუროს ანიჭებს განუზომელ უფლებამოსილებას, სასამართლოს თანხმობით, არასამთავრობო ორგანიზაციიდან, ბანკებიდან, ნებისმიერი სახელმწიფო დაწესებულებიდან გამოითხოვოს განსაკუთრებული კატეგორიის და სხვა პერსონალური მონაცემების შემცველი ინფორმაციები, ნებისმიერი საიდუმლო ინფორმაცია, გარდა სახელმწიფო საიდუმლოებისა.
გარდა ამისა, ანტიკორუფციულმა ბიურომ ორგანიზაციებს დაუდგინა სამდღიანი ვადა დიდი მოცულობის ინფორმაციის წარსადგენად. „გრანტების შესახებ“ კანონი არ განსაზღვრავს ვადას, რომლის ფარგლებშიც არასამთავრობო ორგანიზაცია ვალდებულია მიაწოდოს ანტიკორუფციულ ბიუროს სასამართლოს ბრძანებით მოთხოვნილი ინფორმაცია.
ეს გარემოება ანტიკორუფციულ ბიუროს ანიჭებს არაგონივრულად მცირე ვადების დაწესების შესაძლებლობას, რაც ორგანიზაციებს დამატებით ბარიერებს უქმნის და შეუსაბამოა კონსტიტუციის დებულებებთან.
საია ამტკიცებს, რომ სადავო ნორმები ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის 22-ე მუხლის პირველი პუნქტით დაცულ გაერთიანების თავისუფლებას. ამასთან, არაგონივრულად მცირე ვადის დაწესება არღვევს კონსტიტუციის მე-18 მუხლის პირველი პუნქტით ადმინისტრაციული ორგანოს წინაშე საქმის სამართლიანად განხილვის უფლებას.
აღსანიშნავია, რომ ეს საიას მეორე საკონსტიტუციო სარჩელია ,,გრანტების შესახებ“ კანონთან მიმართებით.
პირველი სარჩელი საიამ 2025 წლის 18 აგვისტოს წარადგინა და ,,გრანტების კანონისა“ და მთავრობის დადგენილების იმ მუხლების არაკონსტიტუციურად ცნობა მოითხოვა, რომლითაც აიკრძალა გრანტის გაცემა და მიღება მთავრობის თანხმობის გარეშე.
არსებული მექანიზმი წარმოადგენს კონსტიტუციით გარანტირებული გაერთიანების თავისუფლებაში უხეშ ჩარევას და იჭრება ორგანიზაციების ავტონომიაში, თავად განსაზღვრონ საკუთარი საქმიანობის მიზნები, ამოცანები და ფარგლები.
საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღებამდე საიამ საკონსტიტუციო სასამართლოსაგან ასევე, მოითხოვა მონიტორინგის მექანიზმების დამდგენელი სადავო ნორმების შეჩერება.
საია მოუწოდებს საკონსტიტუციო სასამართლოს, შეასრულოს მასზე დაკისრებული ფუნქციები და დროულად მოიწვიოს განმწესრიგებელი სხდომა გასაჩივრებული ნორმების მოქმედების შესაჩერებლად.
დღეს, პირველ ოქტომბერს, „ოცნებამ“ ოფიციალურ ფეისბუქგვერდზე გამოაქვეყნა ბიძინა ივანიშვილის წერილი, რომლითაც ივანიშვილი 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში „ოცნების“ გამარჯვების 13 წლისთავს ეხმიანება.
ამავე დროს ივანიშვილი წერს, რომ „ფეხი არ უნდა დაგვიცდეს“ და წერს გუნდში „ღალატზეც“:
„კარგად უნდა გავიაზროთ, რომ დღეს კვლავ ბეწვის ხიდზე გავდივართ და არ გვაქვს უფლება, ფეხი დაგვიცდეს. უნდა გვესმოდეს, რომ სუვერენიტეტისა და დამოუკიდებლობისთვის მუდმივ ბრძოლას მუდმივი სიფხიზლე სჭირდება.
რა თქმა უნდა, განვლილ 13 წელიწადში იყო შეცდომებიც, თუმცა, საბედნიეროდ, არა იმ ხარისხის, რომ ჩვენს სახელმწიფოებრიობას თუ ფიზიკურ არსებობას საფრთხე დამუქრებოდა, არა იმ ხარისხის, რომლის გამოსწორება და აღმოფხვრაც შეუძლებელი იქნებოდა.
პირადად ჩემთვის, უმძიმესია, რომ განვლილ წლებში ჩვენი გუნდის შიგნით იყო მუხანათური ღალატიც, რამაც არამხოლოდ „ქართული ოცნება“ დააყენა კრიზისის წინაშე, არამედ, ქართველ ხალხსა და ჩვენს ქვეყანას შეუქმნა განვითარების ტრაექტორიიდან აცდენის, ქვეყნის სათავეში უცხო ინტერესების მორჩილი ძალების დაბრუნების რეალური საფრთხე.
წარსულში ჩვენი გუნდის არაერთმა წევრმა გადაწყვიტა, რომ გავლენიანი უცხო ძალების მორჩილებაში გადასვლას ან ჩვენი მოქალაქეების ინტერესების დაზიანების ხარჯზე პირადი კომფორტისთვის ზრუნვას, მათთვის დიდი სარგებლის მოტანა შეეძლო, შესაბამისად, გუნდისა და ქვეყნის ინტერესების გვერდით გადადებაც ღირდა, თუმცა, ჩვენ ამასაც გავუძელით! ამ პროცესში, ისე, როგორც 2011 წლიდან მოყოლებული, ქართული საზოგადოების, ჩვენი ბრძენი ხალხის გვერდში დგომა მაძლევდა და გვაძლევდა ბრძოლის შემართებას, გვიმყარებდა რწმენას, რომ ყველა სირთულის გადალახვა შეგვეძლო“.
ამავე დროს, ივანიშვილი ახსენებს „გარე მტრებსა“ და „აგენტებს“. „ოცნების“ ლიდერი აგენტებს პირდაპირ უწოდებს ოპოზიციურ პარტიებსა და არასამთავრობო სექტორს:
„…ამ ფონზე, ქვეყნის შიგნით მოქმედი მათი დასაყრდენი აგენტები, რომლებიც ოპოზიციურ პარტიებსა და ე.წ. არასამთავრობო სექტორში უხვად არიან გაბნეული, ერთი შეხედვით დასუსტდნენ, თუმცა, კარგად უნდა გვესმოდეს, რა ძალები ცდილობენ ჩვენი ქვეყნის საკუთარი ინტერესებისთვის დაქვემდებარებას.
მათთვის არანაირ პრობლემას არ წარმოადგენს, ჩვენი მოქალაქეების თვალის ასახვევად, ერთი ცნობადი სახის სხვა ადამიანით, ერთი პარტიის სხვა პარტიით, ან თუნდაც, ერთი ტელევიზიის სხვა ტელევიზიით ჩანაცვლება. მათ შეუძლიათ საქართველოს წინააღმდეგ მოქმედი ახალ-ახალი უცხოელი პოლიტიკოსები, ე.წ. გავლენიანი ექსპერტები გამოიყვანონ სცენაზე, რომლებიც სიცრუეში უკვე მხილებულ, მსგავსი რანგის ადამიანებს ჩაანაცვლებენ, თუმცა, უჭირთ გააზრება, რომ ვეღარ მოგვატყუებენ“ – ვკითხულობთ ივანიშვილის წერილში.
ივანიშვილი საკუთარი გუნდის წარმატებად მიიჩნევს „თავსმოხვეული იდეოლოგიის განეიტრალებას“:
„საზოგადოებასთან ერთად, წარმატებით გავანეიტრალეთ თავსმოხვეული ფსევდოლიბერალური იდეოლოგია, რომელიც დამნაშავე რეჟიმს დემოკრატიის შუქურად წარმოაჩენდა, ხოლო, ჭეშმარიტად დემოკრატიულ ხელისუფლებას დიქტატურას უწოდებს. დღეს ჩვენ აღარ გვეშლება ხარისხობრივი შეფასება იმისა, თუ ვინ მეგობარია და ვინ – მტერი“ – წერს ივანიშვილი.
წერილში მოკლედ აღნიშნულია, რომ ივანიშვილი არავისთან პარტნიორობაზე „უარს არ ამბობს“. ამავე დროს, ვრცელ წერილში ნახსენები არ არის რუსეთი.
„არავისთან პარტნიორობაზე უარს არ ვამბობთ, თუმცა, ეს არ უნდა მოხდეს ჩვენი ქვეყნის სუვერენიტეტის დასუსტების და საქართველოს გამოყენების ხარჯზე. მტკიცედ ვდგავართ პოზიციაზე, რომ პარტნიორობა და მეგობრობა უნდა იყოს ორმხრივი“ – ვკითხულობთ ივანიშვილის წერილში.
წერილი სრულდება 4 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებში მონაწილეობისკენ მოწოდებით.
2012 წლის 1-ელ ოქტომბერს საქართველოში გაიმართა საპარლამენტო არჩევნები, რომელშიც ივანიშვილის მიერ დაფუძნებულმა „ოცნებამ“ კოალიციით გაიმარჯვა. „ოცნება“ უკვე 13 წელია მართავს ქვეყანას. ამ პერიოდში ივანიშვილი პოლიტიკიდან ფორმალურად ორჯერ „წავიდა“ და შემდეგ ისევ „დაბრუნდა“, რეალურად კი ბიძინა ივანიშვილი 13 წლის განმავლობაში რჩება ქვეყნის ჩრდილოვან მმართველად.
_____________
ფოტოზე: ბიძინა ივანიშვილი. ფოტო: ევროპის პრესფოტო სააგენტო. EPA-EFE/DAVID MDZINARISHVILI
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ ოქტომბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 111 480 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +920. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 223 ერთეული [+1]
ჯავშანტექნიკა – 23 294 ერთეული [+3]
საარტილერიო სისტემა – 33 324 ერთეული [+13]
MLRS – 1 505 ერთეული [+0]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 224 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 427 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 65 552 ერთეული [+249]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 790 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 63 274 ერთეული [+33]
სპეცტექნიკა – 3 979 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის პირველ ოქტომბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
667 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
87 502 უპილოტო საფრენი აპარატი
631 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 314 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 592 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 095 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
43 010 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
„რამდენი ზღაპარიც არ უნდა მოგვიყვეს ხელისუფლებამ და მისმა პროპაგანდისტებმა, რომ ყველაზე განვითარებული ქვეყანა ვართ და ყველაზე წინ ვართ ევროპაში, ვხედავთ, რა მდგომარეობაშიც ვართ,“ – ფილოსოფოს გიორგი მაისურაძის დაკვირვებით, ადამიანები საქართველოში კარგად აცნობიერებენ საფრთხეს, რომლის წინაშეც ივანიშვილის რეჟიმმა დაგვაყენა, მაგრამ კრიტიკულად მძიმეა ვითარება პოლიტიკური ორგანიზების კუთხით.
„იმისათვის, რომ პროტესტი გამოხატო, არ არის საკმარისი, უბრალოდ რაღაც გაწუხებდეს, მით უმეტეს, როცა ეს პროტესტი პოლიტიკურ თემას ეხება. აქ აუცილებელი ფაქტორია, ჩემმა წუხილმა მიიღოს პოლიტიკური განცხადების ფორმა,“ – ამბობს გიორგი მაისურაძე. მასთან ინტერვიუ იმ ადამიანებზე საუბრით დავიწყეთ, რომლებიც კარგად ხედავენ დღევანდელ საფრთხეს, გულშემატკივრობენ წინააღმდეგობას, მაგრამ მაინც დუმილს ამჯობინებენ.
ბატონო გიორგი, რა შეგიძლიათ გვითხრათ ადამიანებზე, რომლებიც მკაფიოდ ხედავენ საფრთხეებს, გულშემატკივრობენ საქართველოს დამოუკიდებლობას და ევროპულ განვითარებას, მაგრამ ე.წ. კომფორტის ზონას ვერ ელევიან და დუმილს ამჯობინებენ?
ეს ძალიან რთული თემაა. ერთმნიშვნელოვანი პასუხი არ მაქვს და ვერიდები ხოლმე ვინმეს დამუნათებას.
ძალიან ბევრი ფაქტორი შეიძლება იყოს: დაწყებული იქიდან, რომ ადამიანს არ შეუძლია ამდენი სტრესით ცხოვრება და ეს პროცესი ძალიან ძლიერ სტრესთან და ფიზიკურ დაღლილობასთან არის დაკავშირებული. მეორეა შანტაჟის და რაღაცის დაკარგვის ფაქტორი, სამსახურის დაკარგვა, ან მის ოჯახის წევრს მიადგნენ მისი აქტიურობის გამო და ასე შემდეგ. ბევრი ინდივიდუალური და პიროვნული ფაქტორია.
არის შემთხვევები, როცა ადამიანს უმუშევრად დარჩენა არ ემუქრება, მაგალითად, საჯარო სამსახურშიც კრიტიკულად განწყობილმა მოხელემ იცის, რომ ის უკვე სისტემისთვის არასასურველია, რადგან „ოცნებას“ ბოლომდე არ მიყვება…
რა თქმა უნდა, ძალიან მნიშვნელოვანია გამოხატო პროტესტი და გამოხატო ასეთ კრიტიკულ ვითარებაში შენი პოზიცია, მაგრამ იცით, რა არის?! ადამიანი ესწრაფვის კომფორტში ყოფნას და ძალიან უჭირს მისი დათმობა. ეს ძალიან ადამიანური თვისებაა. ის, რომ ადამიანი გამოდის მდგომარეობიდან და საკუთარ პოზიციას თუ პროტესტს საჯაროდ გამოთქვამს, ეს უფრო გამონაკლისია სინამდვილეში, ვიდრე ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობა.
გიორგი მაისურაძე
ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობაა მაქსიმალურად კომფორტში ყოფნა. თუ გადავხედავთ ძალიან ცნობილ პოლიტიკურ დოკუმენტებს ბოლო რამდენიმე საუკუნის, მაგალითად, გავიხსენოთ ამერიკის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია, ადამიანს ურჩევნია, რაც შეიძლება დიდხანს შეეგუოს და აიტანოს უსამართლობა, აიტანოს ტირანია, ვიდრე ის კრიტიკულ ზღვარს არ გადასცდება…
საქართველოში არ არის პროტესტი მარტო იმის გამო, რომ ჩვენ ევროპას ვშორდებით. რა თქმა უნდა, ევროინტეგრაციას უზარმაზარი, ფუნდამენტური მნიშვნელობა აქვს ჩვენი არსებობისათვის, მაგრამ აი, ევროპაში გვინდა და ეს აკვიატებაა, ასე არ არის. ეს არის ამ ქვეყნის გადარჩენის სტრატეგია.
რამდენი ზღაპარიც არ უნდა მოგვიყვეს ხელისუფლებამ და მისმა პროპაგანდისტებმა, რომ ყველაზე განვითარებული ქვეყანა ვართ და ყველაზე წინ ვართ ევროპაში, ვხედავთ, რა მდგომარეობაშიც ვართ.
ამას ყოველდღიურად გრძნობს ადამიანი. ყოველდღიურად გრძნობს იმ ტყუილებს, რომელსაც ისმენს და არ უნდა ამის დაჯერება. ასეთ ხალხსაც ვიცნობ, რომელიც ცდილობს დაიჯეროს ტყუილები. ადამიანს აქვს ეს: შიშის მდგომარეობა, საფრთხის მდგომარეობა და რაღაცნაირი, ირაციონალური რწმენა, რომ მოდი, იქნებ, ასე არ არის მთლად და იქნებ, ეს მართალია?!
იმისათვის, რომ პროტესტი გამოხატო, არ არის საკმარისი, უბრალოდ რაღაც გაწუხებდეს, მით უმეტეს, როცა ეს პროტესტი პოლიტიკურ თემას ეხება. აქ აუცილებელი ფაქტორია, რომ ამ ჩემმა წუხილმა მიიღოს პოლიტიკური განცხადების ფორმა.
როდესაც ჩემი წუხილი, ჩემი უკმაყოფილება იღებს პოლიტიკური პროტესტის ფორმას, რაც უკვე გულისხმობს იმას, რომ არსებობს პოლიტიკური გაერთიანებები, პოლიტიკური პარტიები, რომლებიც ამ უკმაყოფილებას აძლევენ გარკვეულ ფორმას, ორგანიზაციულ ფორმას, სახავენ მიზნებს, გამოიმუშავებენ გარკვეულ სტრატეგიებს და ამ სტრატეგიის, ამ ახალი მიზნების ირგვლივ აერთიანებენ იმ ხალხს, რომელიც უკმაყოფილოა, არ ეთანხმება, აპროტესტებს არსებულ სისტემას.
ის დამოკიდებულება, რომ ადამიანები პასიურები არიან, ან ვერ, არასაკმარისად გამოხატავენ თავიანთ პროტესტს, ეს არა მარტო მათი სუბიექტური მდგომარეობით უნდა ავხსნათ, არამედ უფრო მნიშვნელოვანი იქნებოდა დავინახოთ ის რეალური პოლიტიკური სიტუაცია, რომელიც დღეს გვაქვს და გულისხმობს სწორედ ოპოზიციური პარტიების პრობლემას – ოპოზიციის პრობლემას. თუ საქართველოს უახლეს ისტორიას გადავხედავთ, აი, ბოლო ათწლეულების ისტორიას, ყოველთვის არსებობდა ძლიერი ოპოზიციური გაერთიანებები თავისი ლიდერებით.
ჩემი აზრით, არაფერი კატასტროფული და საშიში, ნეგატიური იმაში არ არის, რომ არსებობდეს ლიდერის მოთხოვნილება, მაგრამ ლიდერს ხელოვნურად ვერ შექმნი.
მაგრამ როცა ვსაუბრობთ ავტორიტარიზმზე, გასაგები არაა, რომ ავტორიტარიზმში პოლიტიკური ოპოზიცია ძლიერი ვერ იქნება?
დიახ, ჩვენ ამას პირდაპირაც ვხედავთ – უამრავი პოლიტიკოსი დაპატიმრებულია. მაინც მინდა ხაზი გავუსვა იმას, რომ პოლიტიკურმა პარტიებმა უნდა მისცენ პროტესტს ორგანიზებული ფორმა.
უნდა გაჩნდეს ალტერნატივა. ვგულისხმობ არა იმას, რომ გაბრაზებული ვარ და მოდი, გამოვიდეთ და გავაპროტესტოთ, საჭიროა, არსებობდეს პოზიტიური შინაარსიც. მარტო იმის თქმა, რომ ევროპაში გვინდა, გასაგებია, მაგრამ აქ გვაქვს პრობლემა ავტორიტარულ სისტემასთან, ქვეყანასთან, რომელშიც ფაქტობრივად, სასამართლო აღარ არსებობს, მთელი სამართლებრივი, ძალოვანი სტრუქტურები ერთი პოლიტიკური ძალის ხელშია და ეს ყველა ინსტიტუცია ფაქტობრივად კონსტიტუციის და კანონმდებლობის ფარგლებს მიღმაა გაყვანილი.
ასეთ ვითარებაში კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, არსებობდეს პოზიტიური პროგრამა, რომ იმას, რასაც გავურბივარ, შენ ამის სანაცვლოდ კონკრეტულად რას მთავაზობ, ასევე, როგორ შეძლებ ამის მიღწევას?
ამიტომაც, აქ არის დიდი გულაცრუება, გაწბილება, რაც დღითიდღე კიდევ უფრო საგრძნობია.
ოპოზიცია მოქალაქეებს, პირველ რიგში, არჩევნების დაბრუნებას სთავაზობს, რაც არის საშუალება, შენთვის მისაღები ხედვის ხელისუფლება თავად აირჩიო….
კი, მაგრამ აი, ისევ და ისევ მივდივართ იქამდე, რომ მაგალითად, 2024 წლის არჩევნებზე რატომ ვერ მოხერხდა უფრო დიდი მობილიზება? რამდენიმე აქცია იყო, სადაც ჭარბობდა ისევ სამოქალაქო ინიციატივა და არ იყვნენ პოლიტიკოსები. არც მაშინ არ იყო აქტიური საარჩევნო კამპანია. არ ჩანდა აქტიური მცდელობა, რომ გაგვეგო, რა ალტერნატივას მთავაზობ, რა რეალური გზებია, რა სტრატეგია გაქვს…
ამ ვითარებაში „ოცნების“ ხელისუფლებამ შეინარჩუნა თავისი პოზიციები და გადმოვიდა კატასტროფულ კონტრშეტევაზე – დაიწყო მასობრივი რეპრესიები, დაჭერები, უსამართლო სასამართლო პროცესები. ეს ყველაფერი, ფაქტობრივად, იმის გამოა, რომ არ იყო საკმარისი პოლიტიკური ორგანიზება. ეს არის პარტიების ფუნქცია, ეს არ არის აქტივისტების საქმე, უბრალოდ აქციაში მონაწილე ადამიანების პრეროგატივა.
ჩვენ ვხედავთ პარტიულ პოლიტიკურ კრიზისს საქართველოში. ოპოზიცია დღემდე ვერ თანხმდება, რა უნდათ. ნაწილი იღებს, მაგალითად, არჩევნებში მონაწილეობას, ნაწილი – კატეგორიულად ემიჯნება, ანუ, ვერ მოხერხდა საერთო სტრატეგიების გამომუშავება. ასეთ ვითარებაში, რა თქმა უნდა, ფაქტობრივად, აი, ლანგრით ართმევ „ქართულ ოცნებას“ ავტორიტარიზმის აშენების საშუალებას.
საქართველოს ისტორიაში ამდენი ადამიანი ერთად ქუჩაში არასდროს გამოსულა, როგორც ეს მოხდა გასული წლის ნოემბერსა და დეკემბერში. ამდენი აღშფოთებული, გამწარებული ადამიანი ერთად მე არ მინახავს. 54 წლის ვარ და ამ ქვეყანაში ამ მასშტაბის პროტესტი არ მახსოვს.
ვთქვათ, რომ ადამიანების ნაწილი პასიურია და უფრო სერიოზულ პრობლემასთან გვაქვს საქმე, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ეს არის გულაცრუება, გაწბილება, ხელის ჩაქნევა, რაც, რა თქმა უნდა, „ქართული ოცნების“ სასარგებლოდ მუშაობს და ხელს უწყობს ავტორიტარიზმის დამყარებას, მაგრამ თუ ვერ მოხერხდება პოლიტიკური ორგანიზაცია, მოქალაქეზე მოთხოვნა: შენი ბრალია, ხმას რატომ არ იღებ, არ გამოდიხარ და არ ათენებ ქუჩაში – არამართებული მგონია.
პოლიტიკური ოპოზიციაც დააპატიმრა ივანიშვილის რეჟიმმა. ამ ვითარებაში სწორია, რომ გვქონდეს ისევ ოპოზიციური პარტიების ორგანიზების იმედი? სამოქალაქო ორგანიზებას, თქვენი აზრით, მსგავს სიტუაციაში არ აქვს რესურსი, შეცვალოს სიტუაცია ქვეყანაში?
ზედმეტად ბევრს ხომ არ ვითხოვთ ცალკეული მოქალაქეებისაგან? მე ვიცი ძალიან ბევრი მოქალაქე, რომელიც აქტიურად გამოდიოდა აქციაზე და აღარ გამოდის, ხელჩაქნეულია…
ეს ყველაფერი არ ხდება ინდივიდუალურ დონეზე, რომ ვაცნობიერებ რაღაცას, ვთქვათ, დავარქვათ ამას სამშობლოს დაკარგვა, ევროპული მომავლის დაკარგვა, ეს გასაგებია, მაგრამ აი, ვინ უნდა მოახდინოს ამ უკმაყოფილების და პროტესტის ორგანიზება? ვინ უნდა აქციოს ეს ზვირთად. ეს ისევ და ისევ პოლიტიკოსების პრეროგატივაა.
ჩვეულებრივ დემოკრატიულ გარემოშიც კი, ნორმალურია ის, რომ მოსახლეობის დიდი ნაწილი არის პასიური. არჩევნების წინ ყოველთვის ამ პასიური ადამიანების მობილიზაციაზე მიდის მუშაობა, რომ აი, დავაინტერესო, ვუბიძგო, რომ მივიდეს არჩევნებზე. ჩვენ კი ვართ კურიოზულ სიტუაციაში, როდესაც მთელი პოლიტიკური სპექტრი არის ორად გაყოფილი: ერთი ნაწილი მონაწილეობს არჩევნებში და მოუწოდებს თავის ამომრჩეველს, მივიდეს და ხმა მისცეს, მეორე – კატეგორიულად გმობს და ბოიკოტს უცხადებს. ამ ვითარებაში რატომ შეგვიძლია მოვთხოვოთ ადამიანს, რომ შენ უნდა მიიღო სწორი გადაწყვეტილება?!
დიდმა აქციებმა აჩვენა, რომ საზოგადოებას აქვს საქართველოში არაჩვეულებრივი თვითორგანიზების უნარი. გაზაფხულის აქციები და ნოემბერ-დეკემბრის აქციები – რამდენადაც „ქართული ოცნების“ პროპაგანდამ არ მიაწერა ეს ოპოზიციას – თვითორგანიზებული იყო. ეს ხალხი საკუთარი სურვილით, საკუთარი ნებით, ყოველგვარი მოწოდების გარეშე გამოდიოდა ქუჩაში და აპროტესტებდა.
ვთქვათ, გაიქცა „ქართული ოცნება“, აღარ არსებობს, ისმის ლოგიკური კითხვა: ვინ იკავებს ძალაუფლებრივ ვაკუუმს? აბსტრაქციაა კოალიციური მთავრობაც. ეს იდეაც ვინმემ გასაგები გახადა? ჩვენ ვერ მოვთხოვთ, მათ შორის, განათლებულ და კულტურულ ადამიანებს, რატომ არ ერკვევა, აი, ამ დეტალებში.
თითქოს ეს პარტიები მივლინებაში იმყოფებიან, თუ შვებულებაში, ისინი ცალკე არიან და ხალხის ინტერესი და დამოკიდებულება ცალკეა.
რამდენად ზუსტად გამოხატავს ოპოზიციური პარტიების დიდი ნაწილი იმ ტკივილს, იმ გაჭირვებას, იმ სურვილებს, რომელიც აქვს მოსახლეობის დიდ ნაწილს? ვის აქვს საერთოდ სოციალური პრობლემები თემატიზებული? რამდენად გასაგებად და სწორად აქვთ ეს ჩამოყალიბებული, რომ ადამიანს ჰქონდეს ნდობა?
ამიტომაც, ადამიანებს ურჩევნიათ უსამართლობა მოითმინონ და გაუძლონ, შესაძლოა, ეზიზღებათ ეს ყველაფერი, მაგრამ ეს ურჩევნიათ იმას, რომ რაღაც გარისკონ, გამოვიდნენ ქუჩაში და მოითხოვონ ცვლილებები – ცვლილებები, რომლის შესახებ კონკრეტულად არ იციან.
როდესაც იგივე კურსის შეცვლაზე არის საუბარი, ან კურსთან დაბრუნებაზე პოლიტიკურ ცვლილებებზე, ამას პოლიტიკური ორგანიზაცია, პოლიტიკური პარტია უნდა სთავაზობდეს ხალხს. სთავაზობდეს არა ლოზუნგების, უაზრო, უშინაარსო ლოზუნგების სახით, რომლისგანაც შინაარსს ვერ გამოიღებ: დამოუკიდებლობა, სუვერენულობა, ევროპული გზა, ნატო… აი, კონკრეტულად რას სთავაზობ? ან რამდენად შემიძლია ვენდო ამ ადამიანს, რომ უარესი არ დამმართოს? მე პირადად ამაში ვხედავ ყველაზე სერიოზულ პრობლემას და, მათ შორის, ჩიხში აღმოჩენის პრობლემას, რომელიც აქვს მთლიანად საპროტესტო მოძრაობას.
თუ არ გამოჩნდა ის პოლიტიკური ორგანიზაცია, რომელიც ადეკვატური იქნება, გამოსავალი არ იქნება.
მახსოვს, გასულ გაზაფხულზეც გვესმოდა, აი, დღე-დღეზე დასრულდება ივანიშვილი, ბილეთები აქვს ნაყიდი და გარბის. ამ სიცრუით როცა მელაპარაკები და ვხედავ, უარესი ხდება, აქ უკვე ძალიან რთულადაა საქმე.
მოწოდება, რომ ივანიშვილი გაიქცევა და „ქართული ოცნება“ აღარ იქნება, რიტორიკულ დონეზეც კი, მგონია, არასწორი, რადგან ეს გამოიწვევს მორიგ გაწბილებას. ნახევარი მილიონი ადამიანიც რომ გამოვიდეს 4 ოქტომბერს ქუჩაში, ეგ არ ნიშნავს იმას, რომ ავტომატურად ივანიშვილი გაიქცევა და ეს სისტემა დამთავრდება.
ოპოზიციური პარტიები უნდა ახერხებდნენ ერთმანეთთან კონსესუსის მიღწევას. ევროპის ისტორიაც რომ გავიხსენოთ, როგორ ხდება იქ ცვლილებები? – პარტიებს შესაძლოა ერთმანეთის მიმართ ჰქონდეთ მტრული დამოკიდებულება, მაგრამ საერთო ინტერესით ხდებოდნენ პარტნიორები. მახსენდება ფრანსუა მიტერანი, როგორ გახდა საფრანგეთის პრეზიდენტი, ყველა მემარცხენე და მემარცხენე-ლიბერალური ძალა გაერთიანდა და 14 წელი იყო ეს ადამიანი პრეზიდენტი. მართლაც, რაღაც მესიასავით მოვიდა საფრანგეთის სათავეში, იმიტომ, რომ რაღაც რაციონალურ გადაწყვეტილებამდე მიიყვანა მთელი ოპოზიციური სპექტრი.
ოპოზიცია უნდა ვაიძულოთ, მივიდეს რაღაც შეთანხმებამდე. თუ არ იქნება ერთობლივი სტრატეგია, გამოვა, რომ ისინი ივანიშვილის დაკვეთას ასრულებენ, ან დაკვეთის გარეშე ფაქტობრივად ეხმარებიან. ვერც კი წარმომიდგენია, ვთქვა, რომ ამას ვერ ხვდებიან.
მოვიტყუებ, რომ ვიძახო, რომ აი, 4 ოქტომბერს ივანიშვილი და „ქართული ოცნება“ დამთავრდება და გაიქცევიან. ეს ძალიან დიდი ტყუილი იქნება. არ უნდა გაგვიკვირდეს, რომ მეორე დღეს აღარავინ აღარ გამოვა – ის ხალხი, რომელსაც ყელში აქვს ამოსული „ქართული ოცნება“.
მე ვერ მოვიტყუებ და ვერ ვაკადრებ ამ ტყუილს საზოგადოებას, რომლისთვისაც ისედაც გამაღიზიანებელია ეს დაპირებები.
ხალხი აფიქსირებს პროტესტს, მაგრამ ხელისუფლება უნდა შეცვალოს პოლიტიკურმა ძალამ.
საქართველოს უახლოეს ისტორიაში და სხვა ქვეყნების გამოცდილებაც ამას აჩვენებს, რომ ცვლილებების პერიოდში ყოველთვის გადამწყვეტი იყო ოპოზიციური პოლიტიკური ძალა.
___________
მთავარ ფოტოზე: ფოტოკოლაჟი. გიორგი მაისურაძე, ფონზე – პლაკატი ბათუმში გამართული პროევროპული საპროტესტო აქციიდან.
„მასწავლებლის 2025 წლის ეროვნული ჯილდოს“ გამარჯვებული ჟანა ხაჩატურიანი გახდა. ილია ჭავჭავაძის სახელობის ახალქალაქის N3 საჯარო სკოლის „მე და საზოგადოების“, სამოქალაქო განათლებისა და მოქალაქეობის მასწავლებელი.
„ეს ჯილდო ეკუთვნის ჩემს რეგიონს, სამცხე-ჯავახეთს, ჩემს სკოლას, ჩემს მოსწავლეებს, ჩემს ოჯახს და ჩემს ქვეყანას. მე ვალდებული ვარ, ვიდგე ჩემი ქვეყნის სამსახურში“- განაცხადა გამარჯვებულმა პედაგოგმა.
გამარჯვებულ პედაგოგს 15 000 ლარი გადაეცემა ჯილდოს სახით, რომელიც დაწესებულია კონკურსის გენერალური სპონსორის „გუდავაძე-პატარკაციშვილის ფონდის“ მიერ.
ფინალისტებს კი „საქართველოს ბანკი“ დააჯილდოებს.
ფინალისტებს სხვადასხვა საჩუქარი გადაეცათ ასევე ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისგან და „მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს“ სხვა დამფინანსებლებისგან.
დაჯილდოების ცერემონიალზე განათლების კოალიციის გამგეობის თავმჯდომარემ ირინა ხანთაძემ გაიხსენა სინდისის პატიმარი მასწავლებელი ნინო დათაშვილი, რომელიც უკანონო პატიმრობაშია.
„2025 წელი ჩვენს თანამედროვე ისტორიაში გამორჩეულად მძიმე წელი იყო და ისმოდა კითხვები, რამდენად აქტუალურია ეს კამპანია მაშინ, როცა ქვეყნის დემოკრატია საფრთხეშია. თუმცა ჩვენ გვჯერა, რომ ასეთ რთულ ჟამს, ასეთ დრთულ დროსაც კი, პროფესიული აღიარების სივრცეები საჭირო და მნიშვნელოვანი ხდება და დღეს, როცა ჩვენ ვზეიმობთ მასწავლებლის პროფესიას, ალბათ ამ პროფესიის სინდისის სახე, დღეს არის ნინო დათაშვილი და ძალიან მინდა მჯეროდეს, რომ სამართლიანობა რაც შეიძლება მალე აღდგეს და ნინო დაუბრუნდეს საკლასო ოთახს, სადაც არის მისი რეალური ადგილი“- განაცხადა ირინა ხანთაძემ.
ასევე გაისმა ფრაზები – „თავისუფლება რეჟიმის ტყვეებს“, „თავისუფლება მათ, ვინც იბრძვის უკეთესი საქართველოსთვის“.
ნინო დათაშვილს და სინდისის სხვა პატიმრებს, სოლიდარობა გამოუცხადა გასული წლის გამარჯვებულმა ნათია უჩავამ.
ჟანა ხაჩატურიანის გარდა, წლევანდელი მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს ფინალისტები იყვნენ:
ელენე ბეთლემიშვილი, გორის N3 და N8 საჯარო სკოლის დაწყებითი საფეხურის მასწავლებელი;
ნესტან კუბლაშვილი, თბილისის N172 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი;
მაია ლაპიაშვილი, დედოფლისწყაროს N1 საჯარო სკოლის გეოგრაფიის და სამოქალაქო განათლების მასწავლებელი;
შალვა მინდაძე, თბილისის N70 საჯარო სკოლის ისტორიის მასწავლებელი
მასწავლებლის ეროვნული ჯილდო 2017 წელს დაარსდა და მას შემდეგ დაჯილდოების ცერემონია ტრადიციულად 5 ოქტომბერს, მასწავლებლის საერთაშორისო დღეზე იმართება. თუმცა წელს, ქვეყანაში მიმდინარე მძიმე პოლიტიკური პროცესებიდან გამომდინარე, დაჯილდოების ცერემონია 30 სექტემბერს გადმოიწია.
„მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს“ დაარსების ინიციატივა გლობალური კამპანიის – The Global Teacher Prize-ის ნაწილს წარმოადგენს.
ჯილდო მიზნად ისახავს საქართველოში პროფესიის პოპულარიზაციას, პედაგოგების პრესტიჟის ზრდას, წარმატებული მასწავლებლების გამოვლენასა და საზოგადოებისათვის მათ წარდგენას.
მარი კაიშაური რვა წელია საფრანგეთში, სტრასბურგში ცხოვრობს ოჯახთან ერთად. მისი თქმით, თუ ქართველმა ხალხმა დაკარგა ევროპაში თავისუფალი მიმოსვლის უფლება, ის დაკარგავს ბევრ სიკეთეს, „პირველ რიგში კი, ჯანდაცვის უფლებას“.
გარდა ამისა, ძალიან დიდი პრობლემები შეექმნებათ ადამიანებს ჯანდაცვის სფეროში, რადგან ვიზალიბერალიზაციამ ასეულობით ქართველს მისცა შესაძლებლობა, ჩამოსულიყვნენ საფრანგეთში და შეენარჩუნებინათ სიცოცხლე.
გავრილოვის ღამის მერე აქტივისტი გავხდი, ასოციაცია „თამარიელის“ დამფუძნებელი ვარ და სხვა ემიგრანტებთან ერთად ვიბრძვი ჩვენი ქვეყნის ევროპული მომავლისთვის.
საქართველოშიც ადამიანის უფლებების მიმართულებით ვმუშაობდი და ვიცი, რამდენ სფეროში და როგორ ირღვევა მოწყვლადი ჯგუფების უფლებები ჩვენს ქვეყანაში.
ვიზალიბერალიზაციის დაკარგვა უკიდურეს მდგომარეობამდე მიიყვანს ბევრ ადამიანს ბევრი მიმართულებით. ვერ შეძლებენ მკურნალობას ევროპაში და თუ დაიწყებენ მკურნალობას, ვერ შეძლებს მკურნალობის ბოლომდე მიყვანას, პრობლემა იქნება ზუსტი დიაგნოსტირების, ბევრი სარისკო ოპერაციის წინაშე დადგებიან, რეაბილიტაციაზე აღარ ვლაპარაკობ საერთოდ.
ლეიკემიით და სხვა სიმსივნური დაავადებების მკურნალობა ხომ ისედაც პრობლემაა ჩვენს ქვეყანაში და ადამიანებს აღარ ექნებათ შესაძლებლობა ევროპაში ჩამოვიდნენ სამკურნალოდ.
უამრავი ადამიანი ვიცი, რომელიც მხოლოდ იმიტომ გადარჩა, რომ ევროპაში ჩამოვიდა სამკურნალოდ. სიმსივნურის გარდა, სხვა უამრავი დაავადება არსებობს, რომლის მკურნალობაზეც უბრალოდ აღარ ექნებათ წვდომა ადამიანებს.
ამ ყველაფერს დღეს გვაძლევს ევროპა და ახლა ვკარგავთ ერთი დიქტატორის ხუშტურის და რუსეთის გამო. თვალები უნდა გავახილოთ ყველამ და გავიაზროთ, რომ ევროპის გარეშე ვერ ვიქნებით დაცული საქართველოში.
შეიძლება ვიღაცას შენი გამოხედვა არ მოეწონოს და მარტო ამის გამო დაგიჭირონ, ან ერთი სიტყვის გამო მოგკლან. არაფერი უნდა გაგვიკვირდეს, რადგან სამართალი არ გვაქვს, სასამართლო აღარ არსებობს.
ქალზე ძალადობის პრობლემა ევროპაში ფაქტობრივად აღმოფხვრილია, მაქსიმალურად დაცულია ქალი ოჯახის წევრების ძალადობისგანაც და სხვა ტიპის ძალადობისგანაც, რადგან პრევენციული ზომები მუშაობს. ჩვენთან კი ყველა წითელი ხაზი გადაკვეთილია.
დაუცველი არიან ბავშვები და ხშირად განიცდიან ფსიქოლოგიურ წნეხს. მუდმივი სტრესის ქვეშ ყოფნა კი აავადებს ადამიანებს და თუ ასე დიდხანს გაგრძელდა, ფსიქოლოგიური განადგურებაც გვემუქრება?!
ევროპასთან თავისუფალი მიმოსვლის დაკარგვა მძიმედ აისახება ჩვენზე, ემიგრანტებზეც, რადგან დავკარგავთ კავშირებს ოჯახებთან, ახლობელ ადამიანებთან. პრობლემები შეიქმნება ფულის გადარიცხვებშიც. 90-იანებშიც ემიგრაციამ შეინახა საქართველო და ახლაც ემიგრაცია ინახავს, მაგრამ ევროპას თუ დავშორდებით, ეკონომიკური ურთიერთობებიც გართულდება.
ქართველ ხალხს გენოციდისკენ მიაქანებს „ოცნების“ მთავრობა. პირადი გამდიდრების იქეთ არაფერი ამოძრავებთ, მიტაცებული აქვთ ქვეყანა.
ევროპაში ვარ ამდენი წელია და ვხედავ რას მაძლევს ის. ეკონომიკური სიკეთეების გარდა მაქვს ადამიანური სიმშვიდე, მყარად და დაცულად ვგრძნობ აქ თავს. ადამიანი ვერ განვითარდება თუ არ აქვს სტაბილურობის და დაცულობის შეგრძნება.
ამიტომ, ჩვენივე მომავლისთვის ჩვენვე უნდა ვიბრძოლოთ. ნუ დაველოდებით სხვას, რადგან მასე ველოდეთ ვიღაცებს და მივიღეთ ბიძინა.
ყველამ ვიპოვოთ საკუთარ თავში პასუხისმგებლობა, ჩვენი მომავალი ჩვენი გადასაწყვეტია. ინდივიდუალური პასუხისმგებლობებია საჭირო და მაქსიმუმი უნდა გავაკეთოთ ჩვენი სახელმწიფოს დასაბრუნებლად“ – ამბობს მარი კაიშაური.
იგი ამბობს, რომ ემიგრანტები ცდილობენ ხმა მიაწვდინონ ევროპის პარლამენტს. არაერთი წერილით თუ პეტიციით მიმართეს აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთის მთავრობებს, ევროპარლამენტს და მოითხოვენ, სანქციები დაუწესონ ყველა იმ პირს, რომელიც ხელს უშლის საქართველოს ევროინტეგრაციას და აძლიერებს რუსულ რეჟიმს ქვეყანაში.
„პლატფორმა „ერთობის” ბორდის დამფუძნებელიც ვარ, ვთანამშრომლობ სხვადასხვა ემიგრანტულ ასოციაციებთან, ვცდილობთ ჩავშალოთ თემები და წინ წამოვწიო ყველა მნიშვნელოვანი პრობლემა. ვსაუბრობთ იმაზე, რომ საქართველოში ადამიანის უფლებები დარღვეულია და ქვეყანა მიექანება დიქტატურისკენ.
მართალია, ივანიშვილი და მისი გარემოცვა ცდილობს ყველაფერი მიიტაცოს ჩვენს ქვეყანაში, მაგრამ მიწას ხომ ვერ მიიბამენ სხეულზე? თუ მივაღწევთ იმას, რომ დავიბრუნოთ ქვეყანა, მიტაცებულ მიწა-წყალსაც დავიბრუნებთ. როცა კანონი იმუშავებს და სასამართლო სასამართლოს დაემსგავსება.
საქართველო ჩვენია, მოქალაქეების და არა ერთეულების. არც ივანიშვილის ბაღჩაა, საქართველო სახელმწიფოა და ხალხს გვეკუთვნის“- ამბობს მარი კაიშაური.
მისი თქმით, ივანიშვილის რეჟიმის პირობებში საქართველოში ჩამოსვლას უკვე ვეღარ ახერხებს, რადგან არ არის გამორიცხული რომ დააკავონ.
„თეა წულუკიანი რომ იყო სტრასბურგში, მაშინ აქ ემიგრანტებმა საკადრისი პასუხი გავეცით და არ მივეცით საშუალება თავისუფლად ესეირნათ ქუჩებში. ამის გამო, როგორც ვიცი, მიჩივის წულუკიანი და გამოძიებაც არის დაწყებული. რომ ჩამოვიდე, დარწმუნებული ვარ, დამაკავებენ.
თუმცა არ ვჩერდები, არც მე და არც სხვა ემიგრანტები და ვცდილობთ ყველაფერი გავაკეთოთ აქედან რეჟიმის შესაცვლელად“- გვეუბნება მარი.
საუბარში მარი კაიშაური თვითმმართველობის არჩევნებსაც შეეხო. მისი თქმით, არალეგიტიმური ხელისუფლების მიერ ჩატარებული არჩევნებიც უკანონოა და მასში მონაწილეობა არავინ უნდა მიიღოს.
„თუ ვამბობთ, რომ არალეგიტიმური მთავრობა გვყავს და არ ვაღიარებთ, როგორ შეიძლება მათ მიერ ბაღის გახსნაც კი ლეგიტიმურად ჩავთვალოთ. როცა მათ მიერ ჩატარებულ არჩევნებში შედიხარ, გამოდის, მის აღიარებას უწყობ ხელს.
იმ ხალხს, ვინც არჩევნებში შედის, თუ ქართველობის ოდნავი ნაპერწკალი შერჩათ, მაინც უნდა დადგნენ ხალხის მხარეს და არჩევნებში მონაწილეობის მიუხედავად, გავიდნენ რუსთაველზე.
თუ ეს მომენტი გავუშვით, თუ დავკარგეთ ვიზალიბერალიზაცია, ალბათ საუკუნეები დაგვჭირდება იმისთვის, რომ უკან დავიბრუნოთ ჩვენი საქართველო.
ასმაგად ტრავმულია ჩემი აქ ყოფნა, როცა ვერ ვახერხებ ფიზიკურად მანდ ყოფნას, მაგრამ სულით მანდ ვარ და აქედან ვიბრძვი ჩემი ქვეყნის თავისუფლებისთვის“- ამბობს მარი კაიშაური.
უკრაინის მთავარი სადაზვერვო სამმართველოს მებრძოლებმა „როსგვარდიის“ პოდპოლკოვნიკი და კიდევ ორი ოკუპანტი გაანადგურეს – ინფორმაციას ამის შესახებ უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს მთავარი სადაზვერვო სამმართველოს პრესსამსახური ავრცელებს.
„2025 წლის 27 სექტემბერს, უკრაინის თავდაცვის სამინისტროს სპეციალური ოპერაციების სარდლობის კავკასიის განმათავისუფლებელი მოძრაობის მხარდაჭერით ჩატარებული წარმატებული ოპერაციის შედეგად, აგრესორი სახელმწიფოს ტერიტორიაზე – სტავროპოლის ოლქის ტამბუკანის დასახლებასთან ახლოს, სამი „როსგვარდიელი“ იქნა ლიკვიდირებული“ – წერს უკრაინის დაზვერვა.
ამავე ინფორმაციაში აღნიშნულია, რომ დაღუპულთა შორისაა რუსეთის ეროვნული გვარდიის პოდპოლკოვნიკი, რომელიც სპეცრაზმს, „ავანგარდის“ ჯგუფს ხელმძღვანელობდა. ასევე, ოფიცრის თანაშემწე და მძღოლი.
უკრაინის დაზვერვის მიერ გავრცელებული ვიდეოს თანახმად, ეს დისტანციურად აფეთქებული ასაფეთქებელი ნივთიერებებით მოხდა.
პარტია „გირჩი – მეტი თავისუფლების“ წევრის, გელა ხასაიას დაკავებას ციხიდან ეხმიანება ნიკა გვარამია, „ახალის“ ლიდერი. პოსტი მისი ფეისბუქის ოფიციალურ გვერდზე გამოქვეყნდა.
„გელა ხასაია გალელი ბიჭია, ნახევრად აფხაზი. სულ რამდენიმე წლის წინ გადმოვიდა სოხუმიდან ენგურის ხიდის გავლით საქართველოში.
ქართულად მოლაპარაკე გელა უბრალოდ არ დააყენეს სოხუმში, სწავლის და განვითარების საშუალება არ მისცეს და ბოლოს უსაფრთხოების პრობლემები შეუქმნეს.
თინეიჯერი იყო აქ რომ დაიწყო დამკვიდრება. არავინ იცოდა, თვითონაც არავის იცნობდა, ძალიან უჭირდა. დამკვიდრდა. ძალიან გაიზარდა ცოდნითაც და პიროვნულადაც. მე რომ მკითხო ერთ-ერთი საუკეთესო სპიკერია ახალგაზრდა პოლიტიკოსებში და მარტო ზურა და გირჩი კი არა, მთელი კოალიცია ვამაყობთ, რომ გელა გვყავს – გულანთებული ქართველი პატრიოტი, ერთადერთი ეთნიკური აფხაზი ქართულ პოლიტიკაში (ბოდიში თუ გამომრჩა ვინმე, უბრალოდ არ მახსენდება) და უშიშარი და დაუღალავი აქტივისტი.
აი, ეს გელა დააკავა წუხელ რეჟიმმა და ზუსტად ყველაფერი იმისთვის რაც ზემოთ დავწერე.
თავისუფლება გელას!
თავისუფლება ყველა პოლიტიკურ და სინდისის პატიმარს! ოლიგარქია უნდა დაემხოს!
p.s. კოალიციის ოთხივე ლიდერი ციხეში ვართ, ჩვენი საბა (სხვიტარიძე) მთლად წამების მსხვერპლია და ისიც ზის. აგერ ახლა გელაც. კი არ გვეზარება ან გვეშინია, მარა ვინმე დაგვიტოვეთ გარეთ, ქოცებო, რა ვიცი, ამბის მომტანი რომ გვყავდეს მაინც:)“ – წერს ნიკა გვარამია.
გელა ხასაია დააკავეს გუშინ, 29 სექტემბერს.
შსს-ს ინფორმაციით, გამოძიება მიმდინარეობს სსკ-ის 120-ე მუხლით, რაც ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქ დაზიანებას გულისხმობს. ეს მუხლი 3 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს. ხასაიას ადვოკატ ომარ ფურცელაძის განცხადებით, საქმე შეიძლება ეხებოდეს 1-ელ სექტემბერს თბილისში, სადგურის მოედანზე მომხდარ ინციდენტს, რომლის მონაწილეც ხასაია არ ყოფილა, თუმცა შეესწრო.
30 სექტემბერს, ღამით, უკრაინაში, სუმის ოლქში მდებარე სოფელ ჩერნეჩჩინაში საცხოვრებელ სახლზე რუსული დრონის დარტყმის შედეგად ორი ზრდასრული და ორი მცირეწლოვანი ბავშვი დაიღუპა.
ინფორმაციას უკრაინული მედია ავრცელებს ოლქის სამხარეო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელზე, ოლეგ გრიგოროვზე დაყრდნობით.
„ამ ღამეს მტერმა სოფელ ჩერნეჩჩინაში მდებარე საცხოვრებელი შენობა სადესანტო დრონით დაბომბა. სახლში ცხოვრობდა დაქორწინებული წყვილი ორი მცირეწლოვანი ბავშვით. სამწუხაროდ, ვერავინ შეძლო თავის დაღწევა“ – წერს გრიგოროვი ტელეგრამზე.
მისი თქმით, მაშველებმა ნანგრევებიდან ოთხი მსხვერპლის ცხედარი გამოიტანეს – მშობლების (35 და 26 წლის) და მათი 6 და 4 წლის ვაჟების.
უკრაინის საჰაერო ძალების ცნობით, 30 სექტემბრის ღამეს რუსეთი უკრაინას თავს დაესხა 65 „შაჰედის“, „გერბერას“ და სხვა ტიპის უპილოტო საფრენი აპარატით.
„საიმისოდ, რომ წერა შეძლოს, ქალს უნდა ჰქონდეს ფული და საკუთარი ოთახი“ – წერდა დაახლოებით 100 წლის წინ ვირჯინია ვულფი. წერა ამ შემთხვევაში ნომინალურია. ქალებს საკუთარი მისწრაფებების განსახორციელებლად სჭირდებათ პირადი სივრცე და სახსრები. განსაკუთრებით მაშინ, როცა გეოგრაფიული მოცემულობა რთულია. ამ სტატიაში 2 ქალს გაგაცნობთ ხულოს მუნიციპალიტეტიდან, რომლებმაც გადაწყვიტეს სოფელში დარჩენა და ისეთი საქმეების წამოწყება, რაც მანამდე იქაურობას არ ახსოვდა.
პირველი ზეინაბ მეხეშიძეა. ის ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ფილოლოგის პროფესიას ეუფლებოდა, იმავდროულად კი საკონდიტროში მუშაობდა. სწავლის დასრულების შემდეგ სწორედ ცხობის მიმართულებით დაინახა საკუთარი მომავალი და ახლა მას უკვე ხულოს ცენტრში კაფე და საკონდიტრო აქვს.
„სრულიად მარტომ, შიშველი ხელებით წამოვიწყე ეს საქმე. მცირედით დავიწყე, თუმცა, დღეისთვის, ვერ ვიტყვი, რომ მიღწეულით უკმაყოფილო ვარ. მე როცა გავხსენი საკონდიტრო, იმ დროისთვის აქ, სიახლოვეში არსად არ იყო ასე ოფიციალური სახით სივრცე, სადაც მომსახურება, ტორტი, ყავა იქნებოდა. 2016 წლიდან ვმუშაობ ხულოს რაიონში და სულ ვფიქრობ განვითარებაზე, მინდა, რომ უკეთესი იყოს მომავალი ჩემი ბიზნესისთვის.
სოფლად მცხოვრებ ქალებს ნამდვილად სჭირდებათ მხარდაჭერა. თითქოს მაღალმთიან აჭარაში რაღაცნაირი შეზღუდვებია ქალების მუშაობასთან დაკავშირებით, მაგრამ ყველაფრის მიუხედავად აქაური ქალები მაინც აქტიურები არიან.
მე როცა მოვისურვე, მხარდაჭერაც გამოჩნდა, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაციებიდან, ისე სხვადასხვა უწყებიდან, იქნებოდა ეს ფინანსური თუ სხვა ტიპის თანადგომა.
შიდა მიგრაციის ფონზე ეს განსაკუთრებით დასაფასებელია.
ზეინაბ მეხეშიძე
ხალხისგან იცლება სოფელი, თუმცა ჩვენ მაინც შემოვრჩით და ვცდილობთ რაღაც გავაკეთოთ. არის სხვადასხვა საგრანტო პროგრამა, რაც ქალმა და არამარტო ქალმა შეიძლება გამოიყენოს, თუ აქვს სურვილი დაიწყოს ან განავითაროს არსებული ბიზნესი.
„გამოცხადდა საგრანტო კონკურსი, რომელშიც მივიღე მონაწილეობა. კომპანია „აჭარისწყალი ჯორჯიას“ ფინანსური მხარდაჭერით, შევიძინე მაცივარი. ყველა ბიზნესს სჭირდება წლების განმავლობაში გადაიარაღება, ინვენტარის შეძენა და ეს იყო უნიკალური შანსი მეწარმეებისთვის, ვისაც სჭირდებოდა ინვენტარის შეძენა და მე გამოვიყენე ეს შანსი“ – ამბობს ზეინაბი
ზეინაბის საკონდიტროდან არც ისე შორს, ხულოს ცენტრში, „ამილონას ესთეტიკურ ცენტრსაც“ ნახავთ. ამილონა დეკანაძემ სურვილი, ადგილობრივ ქალების გარეგნობაზე ეზრუნა, 2021 წლიდან რეალობად აქცია.
„სამწუხაროდ, ჩვენი ქალები საკუთარი თავისთვის ძალიან ძნელად იცლიან. მოგეხსენებათ, სოფლის ცხოვრება, მესაქონლეობა უფრო დიდ დროს ართმევს მათ, ვიდრე ვთქვათ ქალაქში მცხოვრებ ქალებს. ამიტომ გამიჩნდა იდეა, პირველ რიგში საკუთარი თავის და შემდეგ უკვე თანასოფლელი ქალებისთვის, რომ აქვე, ხულოში გამეხსნა ესთეტიკის ცენტრი. შევიძინეთ აპარატები და ვემსახურებით ჩვენი და შუახევის მუნიციპალიტეტის მაცხოვრებლებს.
გეოგრაფიული მოცემულობიდან გამომდინარე, ზამთარში ხშირად გზა არ არის, რთულია ქალაქში წასვლა პროცედურების ჩასატარებლად, ამიტომ გახდა პრიორიტეტული ჩემთვის მსგავსი სერვისის შექმნა ხულოში.
2021 წლიდან ვმუშაობთ, ვეძებთ ინოვაციებს, ახალი აპარატები მოგვაქვს და ვთავაზობთ მომხმარებლებს. ამჟამად 8 ადამიანი გვყავს დასაქმებული, რაც ნიშნავს, რომ რვა ოჯახის სოფლად დარჩენას შევუწყვეთ ხელი. სექტემბრიდან ვგეგმავთ მოსწავლეების მიღებასაც, რომლებსაც ადგილზე შევასწავლით საქმეს.
სამწუხაროდ, სოფელი ბევრმა ქალმა დატოვა იმის გამო, რომ ვერ მოახერხეს ჩვენს მუნიციპალიტეტში თვითრეალიზაცია და ახლა უწევთ ქალაქში იმ საქმის კეთება, რომელიც არ უნდათ, არ მოსწონთ… მაგრამ ხომ უნდა იარსებონ? სხვა რა გზა აქვთ.
ამილონა დეკანაძე
2024 წელს „ქალთა ოთახის“ დახმარებით “აჭარისწყალი ჯორჯიასგან” მივიღეთ დაფინანსება და შევიძინეთ ულთერაპიის აპარატი, რომელიც არაინვაზიური მეთოდით ასწორებ სახეზე ნაოჭებს“ – ამბობს ამილონა დეკანაძე.
მასთან ქალებს შეუძლიათ ისეთი პროცედურების ჩატარება, როგორიცაა: ეპილაცია, კრიოლიპოლიზი, კავიტაცია, RF ლიფტინგი, სახის ზედაპირული და ღრმა წმენდა და სხვა.
კომპანია „აჭარისწყალი ჯორჯია“ წლებია მხარს უჭერს ქალი მეწარმეების განვითარებას მაღალმთიანი აჭარის რეგიონში, აფინანსებს მათ წამოწყებებს და ეხმარება არსებული ბიზნესის განვითარებაში.
ენერგო კომპანია „აჭარისწყალი ჯორჯია“ ხულოსა და შუახევის მუნიციპალიტეტებთან ერთად უკვე მესამე წელია აფინანსებს ქალთა ეკონომიკური გაძლიერების პროგრამას და ამ დროის განმავლობაში, ჯამში 31 პროექტის თანადამფინანსებელია. კომპანიისთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი მიმართულება ადგილობრივი ქალების წახალისება და მათი ეკონომიკური გაძლიერებაა.
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 30 სექტემბრის 21 საათიდან 1-ელი ოქტომბრის 21 საათამდე ბათუმსა და მთლიანად აჭარაში მოსალოდნელია ღრუბლიანი ამინდი, ღამით – ყველგან, დღისით კი ზოგან წვიმა.
იქროლებს სამხრეთ-დასავლეთის მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან რაიონებში:
დღისით: 18 – 23 გრადუსი სითბო
ღამით: 11 – 16 გრადუსი სითბო
მაღალმთიან ზონაში:
დღისით: 10 – 15 გრადუსი სითბო
ღამით: 3 – 8 გრადუსი სითბო
ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა კი +21 გრადუსია.
სინოპტიკოსების ცნობით, აჭარაში 2-3 ოქტომბერს მოსალოდნელია ძირითადად უნალექო ამინდი.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 სექტემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 110 560 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +970. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 222 ერთეული [+4]
ჯავშანტექნიკა – 23 291 ერთეული [+1]
საარტილერიო სისტემა – 33 311 ერთეული [+27]
MLRS – 1 505 ერთეული [+1]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 224 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 427 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 346 ერთეული [+1]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 65 301 ერთეული [+301]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 790 ერთეული [+0]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 63 241 ერთეული [+90]
სპეცტექნიკა – 3 979 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 30 სექტემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
667 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
87 405 უპილოტო საფრენი აპარატი
631 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 304 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 592 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 078 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
42 941 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
დღეს, 29 სექტემბერს, სტრასბურგში, ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის შემოდგომის სესიის გახსნაზე დაასახელეს ვაცლავ ჰაველის პრემიის ლაურეატი. ჰაველის პრემია 2025 წელს გადაეცა უკრაინელ ჟურნალისტს, მაქსიმ ბუტკევიჩს, რომელმაც ორ წელიწადზე მეტი გაატარა რუსების პატიმრობაში, სანამ 2024 წლის ოქტომბერში ტყვეთა გაცვლის დროს გაათავისუფლებდნენ.
მაქსიმ ბუტკევიჩთან ერთად ჰაველის პრემიის ფინალისტთა სიაში იყვნენ მზია ამაღლობელი და აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი ულვი ჰასანლი.
მზია ამაღლობელს სტრასბურგში მისი ადვოკატი და უფლებადამცველი, მაია მწარიაშვილი წარმოადგენდა, რომელმაც ასამბლეაზე გამართულ ცერემონიაზე მზია ამაღლობელის გზავნილი წაიკითხა და მიმართა ასამბლეას:
„ვაცლავ ჰაველის სახელობის პრიზის ნომინანტებს შორის დასახელება უდიდესი პატივია, პატივი მორალური გამბედაობისთვის, სიმართლისთვის, წინააღმდეგობის ძალისთვის, მაგრამ ის ასევე არის სიგნალი, საგანგაშო სიგნალი, რომ ჩემს ქვეყანაში, მზიას ქვეყანაში, ყველაფერი რიგზე არ არის. უფრო სწორად, კი ძალიან ცუდად არის.
დღეს, 50 წლის ასაკში, მზია საკუთარ ქვეყანაში სინდისის პატიმარია. ის, ამავდროულად პოლიტიკური დევნის ობიექტიცაა.
მან არ დაიბრალა, რაც არ ჩაუდენია.
მან არ მიიღო შეთავაზება საპროცესო შეთანხმებაზე, თავისუფლების სანაცვლოდ.
მან თქვა, რომ არ ითამაშებდა რეჟიმის წესებით და არც ითამაშა.
მზიას საქმის დამკვეთებმა და შემსრულებლებმა სცადეს, ის ექციათ სიჩუმის, მორჩილებისა და სინანულის სიმბოლოდ, მაგრამ ის იქცა სიმამაცის ხმად.
მზიას ბრძოლა განასახიერებს ბრძოლას იმ ინსტრუმენტებით, რომლებიც თავისუფალ საზოგადოებას აყალიბებს: ესაა სიტყვა, საჯაროობა, პრინციპულობა, კანონის წინაშე თანასწორობა და კანონისადმი მორჩილება, მაგრამ არა შეგუება უსამართლობასთან.
პატივცემულო ასამბლეის წევრებო,
გთხოვთ, არ დაივიწყოთ, რომ მზია კვლავ უკანონო პატიმარია, უფრო სწორად კი მძევალია. მას თითქმის სრულად აქვს დაკარგული მხედველობა. დღეში მხოლოდ რამდენიმე გვერდის წაკითხვა შეუძლია, ამიტომ ძირითადად წერს“ – განაცხადა მაია მწარიაშვილმა.
„ვიდრე მზიას ხმა ამ დარბაზსა და სხვა დარბაზებში გაისმის, კვლავაც არსებობს იმედი იმისა, რომ ციხე არ გახდება ის ადგილი, სადაც მზიასა და სხვების ხმას დაადუმებენ.
თუმცა, თუკი დადუმდება სასამართლო დარბაზები, თუკი გაქრება კრიტიკული მედია, თუკი დამოუკიდებელი ადვოკატები და უფლებადამცველები აღარ იარსებებენ და თუკი მათ, ვინც მიიღო გადაწყვეტილება მზიას საპატიმროში გამოკეტვის შესახებ, ირწმუნეს, რომ ცივილიზებული მსოფლიო მათ თვალს არ ადევნებს, და მართლმსაჯულების გამრუდება დაუსჯელია, მაშინ ვშიშობ, ციხე იქცევა იმ ადგილად, საიდანაც აქ, ევროპაში ხმა ვეღარ მოაღწევს.
არ დაუშვათ ეს“.
„ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებელი, ჟურნალისტი და მედიამენეჯერი მზია ამაღლობელი 261 დღეა უკანონო პატიმარია.
„ფიშერის განცხადებები გულზე ხვდებათ „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლებს. მეორე მხრივ, საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოება გრძნობს გერმანიის ძლიერ მხარდაჭერას. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, როცა ჩვენ ამ სიტუაციაში და ამ დაპირისპირებაში არ ვართ მიტოვებული „ქართული ოცნების“ ამარა და რომ ქართველ ხალხს, საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებას, ჰყავს ძალიან ძლიერი მოკავშირე და ისტორიული, ტრადიციული მეგობარი გერმანიის სახით,“ – ამბობს ანალიტიკოსი ზაალ ანდრონიკაშვილი. მას ვესაუბრეთ თემაზე – რატომ ესხმის თავს „ქართული ოცნება“ გერმანიის ელჩს.
რატომ არის პეტერ ფიშერი „ოცნების“ განსაკუთრებული სამიზნე? – პოლიტიკის ანალიტიკოსის აზრით, „ოცნება“ მოქმედებს რუსეთის დაკვეთით და აკეთებს ყველაფერს, რომ საქართველოს ევროპაში მეგობრები აღარ ჰყავდეს.
ზაალ ანდრონიკაშვილის დაკვირვებით, მნიშვნელოვანია ელჩის, პეტერ ფიშერის პერსონალური გამბედაობა, თუმცა „ეს არის პირდაპირი გამოხატულება გერმანიის საგარეო პოლიტიკისა საქართველოს მიმართ… პეტერ ფიშერის ზურგს უკან დგას გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო, გერმანიის საგარეო პოლიტიკა – სრულიად გამიზნული და მიზანდასახული,“ – ამბობს ზაალ ანდრონიკაშვილი.
ბატონო ზაალ, თქვენი აზრით, რატომაა გერმანიის ელჩი პეტერ ფიშერი „ოცნების“ არალეგიტიმური მთავრობის განსაკუთრებული სამიზნე? 28 სექტემბერს თბილისში გაიმართა უშუალოდ ელჩის მხარდასაჭერი და ქართულ-გერმანული მეგობრობის მარში.
მინდა სრული სოლიდარობა გამოვუცხადო მარშს და გერმანიის ელჩს, რომელიც მართლა ძალიან დიდ საქმეს აკეთებს და ძალიან დიდ მეგობრობას უწევს საქართველოს, განსაკუთრებით ამ ძალიან რთულ პერიოდში.
„ქართული ოცნების“ რამდენიმე ფიგურა, როგორც იცით, გერმანიასთან არის დაკავშირებული, მათ დაიცვეს დისერტაციები გერმანიაში და, როგორც ჩანს, ჰქონდათ ამის იმედი, რომ შეძლებდნენ გერმანია დაერწმუნებინათ თავიანთი პოლიტიკური კურსის სისწორეში.
ალბათ გემახსოვრებათ კობახიძის ვიზიტი გერმანიაში, როდესაც ის ჯერ კიდევ 2 წლის წინ ცდილობდა დაერწმუნებინა მაშინდელი კანცლერი იმაში, რომ ე.წ. კანონი გამჭვირვალობის შესახებ, რომელიც გერმანიასაც მიაჩნდა არამართებულად, თითქოს არანაირ საფრთხეს არ უქმნიდა საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებას, მაგრამ გერმანიის ამაში დარწმუნება კობახიძემ ვერ შეძლო.
გემახსოვრებათ ისიც, რომ მკვეთრად შეიცვალა საქართველოს ამჟამინდელი მთავრობის დამოკიდებულება გერმანიის მიმართ. დაიწყო თავდასხმები გერმანიის ელჩზეც და ივანიშვილის პრემიერ-მინისტრმა კობახიძემ რამდენჯერმე უწოდა გერმანიის ელჩს საქართველოში „ეგრეთ წოდებული ელჩი“.
არამეგობრული ნაბიჯებისა და ძალიან არამეგობრული რიტორიკის მთელი კასკადი, როგორც „ქართული ოცნების“ წამყვანი პოლიტიკური ფიგურებისგან, ასევე, შედარებით მეორე რანგის პოლიტიკოსების მხრიდანაც დამთავრდა იმით, რომ გერმანიის ელჩი დაიბარეს საგარეო საქმეთა სამინისტროში.
ზაალ ანდრონიკაშვილი
გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ძალიან მკაფიოდ დააფიქსირა თავისი პოზიცია ამასთან დაკავშირებით – ეს არის არამეგობრული ნაბიჯი, ანუ ეს არის დიპლომატიურ ენაზე სანქცია, რომელიც მიმართულია, როგორც წესი, არამეგობრულად განწყობილი ქვეყნების მიმართ. შესაბამისად, გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ეს შეაფასა, როგორც არამეგობრული ნაბიჯი გერმანიის მიმართ და ამავდროულად სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა გერმანიის ელჩს.
გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ უარყო სამთავრობო პარტია „ქართული ოცნების“ სტაბილურად აგრესიული რიტორიკა საქართველოში გერმანიის ელჩის მიმართ. გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ აღნიშნა, რომ ელჩი წარმოადგენს ფედერალური მთავრობის პოზიციას და ის ვენის კონვენციასთან სრულ შესაბამისობაში მოქმედებს.
ევროკავშირის ელჩის მიმართაც კეთდება „ქართული ოცნების“ მხრიდან მსგავსი განცხადებები, ასევე ბრიტანეთის ელჩის მიმართ, რომელიც არ არის ევროკავშირის წევრი, მაგრამ მნიშვნელოვანი ქვეყანაა და ისიც დაიბარეს საგარეო უწყებაში…
ეს ნაბიჯები პირდაპირი გამოხატულებაა „ქართული ოცნების“ ანტიევროპული პოლიტიკისა. ჩვენ არ უნდა შევაფასოთ ეს, როგორც მათი პოლიტიკის მარცხი ან ჩავარდნა, არამედ პირდაპირ შეგვიძლია შევაფასოთ, როგორც „ქართული ოცნების“ მიზანმიმართული პოლიტიკა – საქართველო მთლიანად მოსწყვიტოს ევროპას.
ევროპულ ქვეყნებს შორის განსაკუთრებული სამიზნე არიან „ოცნებისთვის“ გერმანიის და ევროკავშირის ელჩები, ასევე საფრანგეთის უკვე ყოფილი ელჩი. ეს პირდაპირ უკავშირდება ამ ელჩების ძალიან მწვავე შეფასებებს „ოცნების“ მიმართ?
რა თქმა უნდა. ვიცით, რომ გერმანია და საფრანგეთი წამყვანი ქვეყნები არიან ევროკავშირში და მათი პოლიტიკა მნიშვნელოვანწილად განსაზღვრავს ევროკავშირის საგარეო პოლიტიკას. ამიტომაც, არ არის გასაკვირი, რომ სწორედ ეს საელჩოები და განსაკუთრებით გერმანიის საელჩო ხდება ამ განცხადებების სამიზნე.
ისიც უნდა გავითვალისწინოთ, რომ გერმანიის ელჩი საქართველოში, ბატონი პეტერ ფიშერი ძალიან აქტიური ელჩია. ის ძალიან მკაფიოდ აფიქსირებს ხოლმე თავის პოზიციებს, სინდისის პატიმრების სასამართლო პროცესებსაც ესწრება, გერმანიის ელჩის განცხადებები „ქართული ოცნების“ გაღიზიანებას იწვევს და „ოცნება“ არც მალავს ამ გაღიზიანებას. ისინი სრულიად აბსურდულად, ელჩს ბრალს სდებენ ვენის კონვენციის დარღვევაში.
გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომაც ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ეს სრული აბსურდია – არანაირი ვენის კონვენციის დარღვევა ეს არ არის და ელჩი სრულიად არის უფლებამოსილი, მაგალითად, შეხვდეს, როგორც მთავრობის, ისევე ოპოზიციის წარმომადგენლებს.
ეს პოლიტიკა მთლიანად არის მიმართული იქითკენ, რომ საქართველო მაქსიმალურად დააშორონ ევროკავშირს.
პერსონალური მომენტიც, რა თქმა უნდა, რაღაც დოზით გასათვალისწინებელია, მით უმეტეს, იმ ფონზე, რომ გასულ წლებში გერმანიას ჰყავდა ელჩები, რომლებიც ძალიან მეგობრულად იყვნენ განწყობილნი საქართველოს მთავრობის მიმართ და „ქართული ოცნების“ მიმართ.
თუმცა ძალიან მკაფიოდ მინდა ხაზი გავუსვა იმას, რომ ყოველგვარი პერსონალიზაციის მიღმა გერმანიის საგარეო პოლიტიკა ყოველთვის არის ძალიან ფრთხილი, მაქსიმალურად ფრთხილი და ის, რომ გერმანიის ელჩი იქცევა ისე, როგორც იქცევა, ეს არის პირდაპირი გამოხატულება გერმანიის საგარეო პოლიტიკისა საქართველოს მიმართ. ანუ საგარეო საქმეთა სამინისტროს მყარი, აბსოლუტურად ურყევი მხარდაჭერის გარეშე დიდი ალბათობით გერმანიის ელჩი ამ ნაბიჯებს არ გადადგამდა. არავის არ უნდა ჰქონდეს იმის ილუზია, რომ ეს არის ელჩის პირადი ინიციატივა. ეს არის გერმანიის საგარეო პოლიტიკა, რომელსაც წარმოადგენს საქართველოში დღეს ელჩი – პეტერ ფიშერი და მის ზურგს უკან დგას გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო, გერმანიის საგარეო პოლიტიკა – სრულიად გამიზნული და მიზანდასახული.
რა როლი შეიძინა, თქვენი დაკვირვებით, გერმანიის ელჩის შეფასებებმა მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებში?
ცხადია, რომ ფიშერის განცხადებები ძალიან ნეგატიურად ხვდება გულზე „ქართულ ოცნებას“ და მის წარმომადგენლებს. მეორე მხრივ, ასე ვთქვათ, საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოება გრძნობს გერმანიის ძლიერ მხარდაჭერას. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენ ამ სიტუაციაში და ამ დაპირისპირებაში არ ვართ მიტოვებული „ქართული ოცნების“ ამარა და რომ ქართველ ხალხს, საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოებას, ჰყავს ძალიან ძლიერი მოკავშირე და ისტორიული, ტრადიციული მეგობარი გერმანიის სახით.
ივანიშვილი რა გათვლით მოქმედებს ამ დროს, როცა ის თავს ესხმის გერმანიის ელჩს?
ეს სრულიად მიზანმიმართული პოლიტიკაა „ქართული ოცნების“ და ამ პოლიტიკის მიზანია საქართველო მაქსიმალურად ჩამოაშოროს ევროკავშირს, მთლიანად დაუხუროს მას ევროპული პერსპექტივა. ეს ძალიან ნათლად ამოსაცნობი მიზანია, თუ შევხედავთ „ქართული ოცნების“ მიერ გადადგმულ ყველა ნაბიჯს, იქნება ეს შიდა თუ საგარეო პოლიტიკაში.
მაგრამ საქართველოში მოსახლეობის უმრავლესობის დაკვეთა არის ევროინტეგრაცია და ეს კარგად იცის ივანიშვილმაც. სავარაუდოდ ამიტომაც ჯერ კიდევ ანტიდასავლური რიტორიკით გამორჩეული „ოცნება“ ვერ ამბობს ღიად, რომ საქართველომ ევროპულ ინტეგრაციაზე აღარ უნდა იფიქროს.
დიახ, პირდაპირ ამას ვერ ამბობს, ჯერჯერობით რიტორიკის დონეზე არის ლაპარაკი იმაზე, რომ აი, ჩვენ გვინდა ევროპა, ოღონდ ჩვენ გვინდა ისეთი ევროპა, რომელიც ჯერ არ არის…
პრაქტიკულ დონეზე კი, „ოცნების“ ყველა ნაბიჯი მიმართულია იმისკენ, რომ საქართველო ევროპულ გზას დაშორდეს.
ევროპასთან ურთიერთობის გაწყვეტა ხდება არა ერთი ძლიერი დარტყმით – როგორც ეს იყო, მაგალითად, უკრაინაში იანუკოვიჩის დროს – იმიტომ რომ იციან, ამან შეიძლება გამოიწვიოს ძალიან მძაფრი რეაქცია, არამედ ეს ხდება პატარ-პატარა ნაბიჯებით, მათ შორის ასეთი ნაბიჯებით, რაც არის ელჩებზე თავდასხმა.
„ქართულ ოცნებას“ ასევე აქვს გათვლა, რომ ევროპასთან დაშორება გაასაღოს ისე, თითქოს ეს ევროკავშირის გადაწყვეტილებაა და არა საქართველოს.
„ოცნება“ ამ ეტაპზე ცდილობს, გერმანიის და ევროკავშირის ელჩები წარმოადგინოს, როგორც „რადიკალური დღის წესრიგის“ წამხალისებლები. ეს რაზე მიუთითებს?
ეს სუფთა რუსული ნარატივია. ეს არის ის, რასაც ამბობს რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო და რაც ახლაც თქვა გაეროში ლავროვმა. რუსული საინფორმაციო და პროპაგანდისტული არხებიდან გვესმის მუდმივად, რომ რუსეთის თავდასხმა უკრაინაზე, არ არის რუსეთის ბრალი, არამედ არის ევროკავშირის ბრალი, რომ თურმე რუსული სამხედრო თვითმფრინავების შეფრენა ევროკავშირის ტერიტორიაზე და ევროკავშირის მხრიდან მათი ჩამოგდების მუქარა, არის ესკალაცია არა რუსეთის მხრიდან, არამედ ევროკავშირის მხრიდან.
პირდაპირ ვხედავთ, რომ გადაბრალება ევროპაზე, ევროკავშირზე რადიკალიზმისა და რაღაც არამეგობრული ნაბიჯებისა – ეს არის რუსული საინფორმაციო სტრატეგიის ნაწილი, რომელსაც ახორციელებს „ქართული ოცნება“.
თქვენი აზრით, ევროპული სახელმწიფოების ელჩებზე თავდასხმაც რუსეთის მითითებით ხდება?
დიდი ალბათობით, ასეა.
პრინციპში ყველაფერი მიგვანიშნებს იმაზე, რომ საქართველო მოქმედებს დიდი რუსული ჩარჩოს შიგნით.
ყველაფერი, რასაც „ქართული ოცნება“ აკეთებს, არის მიმართული იმაზე, რაც აწყობს რუსეთს და არის მიმართული საქართველოს სუვერენული ეროვნული ინტერესების წინააღმდეგ, საქართველოს კონსტიტუციის წინააღმდეგ, რომელშიც პირდაპირ არის ჩაწერილი ევროინტეგრაცია და ინტეგრაცია ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში.
რას ნიშნავს საქართველოსთვის გერმანიასთან ურთიერთობის გაფუჭება და რა შანსია უკვე დაზიანებული ურთიერთობის გამოსწორების?
ეს ნიშნავს იმას, რომ ივანიშვილის რეჟიმი პირდაპირ ჭრის იმ ტოტს, რომელზეც ჩვენ ვსხედვართ.
ივანიშვილი გვაშორებს ჩვენს მეგობრებს და ცდილობს, დაგვაახლოვოს საქართველოს მტრებთან. აი, ეს ემუქრება საქართველოს.
საქართველო იქნება ქვეყანა, რომელსაც აღარ ეყოლება მეგობრები და სტრატეგიული პარტნიორები.
გერმანია პირველი სახელმწიფო იყო, რომელმაც აღიარა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა 1918 წელს, გერმანია იყო პირველი სახელმწიფო, რომელმაც აღიარა საქართველოს დამოუკიდებლობა მეორე რესპუბლიკის დროს. გერმანიაზე მყარი და ერთგული პარტნიორი საქართველოს არ ჰყოლია. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დაარსება 1918 წელს, პირდაპირ არის დაკავშირებული მაშინდელი გერმანიის მხარდაჭერასთან.
გერმანია არის ჩვენი საკვანძო პარტნიორი ევროკავშირში და, რა თქმა უნდა, მასთან ურთიერთობის გაფუჭება საქართველოსთვის არის უკიდურესად საზიანო.
ყველამ, ვინც ლაპარაკობს გერმანიის სახელით, არაერთხელ და ძალიან მკაფიოდ დააფიქსირა თავისი მხარდაჭერა ქართველი ხალხის და საქართველოს სამოქალაქო საზოგადოების მიმართ. გასაგებია ცალსახად, რაზეა ლაპარაკი: ვის უჭერს მხარს გერმანია და ვის – არა.
ის, რომ ქართველი ხალხი იბრძვის და არ ნებდება, იბრძვის თავისი ევროპული მომავლისთვის, ეს, რა თქმა უნდა, აძლევს საფუძველს და ენერგიას ჩვენს მეგობრებს ევროკავშირში, რომ უჭერდნენ მხარს ქართველ ხალხს. არავინ რომ ხმას არ იღებდეს, გერმანიის და ამ ქვეყნის საგარეო პოლიტიკა უკვე სხვაგვარი იქნებოდა. ისინი ჩათვლიდნენ, რომ ქართველი ხალხიც ეთანხმება მთავრობას, რომელიც ახლა ჰყავს და მის საგარეო კურსს.
მაგრამ რადგანაც ეს პროტესტი არსებობს, რადგანაც არსებობს ისეთი ხალხი, როგორიც არის მზია ამაღლობელი, რომელიც სრულიად უსამართლოდ ზის ციხეში, ციხეში არიან სინდისის სხვა პატიმრები, ეს ყველაფერი აძლევს საფუძველს ევროკავშირის ქვეყნებს და კონკრეტულად გერმანიას, რომ მხარი დაუჭიროს ამ ადამიანებს, რომლებიც იბრძვიან საქართველოს ევროპული მომავლისა და დემოკრატიისთვის.
გერმანია ყოველთვის მზად არის, სრულიად აღადგინოს ურთიერთობები საქართველოსთან. როგორც კი საქართველოს პოლიტიკა შეიცვლება, იმ წუთასვე საქართველოს კვლავ გაეხსნება ევროპული პერსპექტივა და გერმანია, როგორც ახლა, დარჩება საქართველოს და ქართველი ხალხის მეგობრად.
პეტერ ფიშერი, გერმანიის ელჩი საქართველოში, მადლობას უხდის მხარდაჭერისთვის საქართველოს მოქალაქეებს, რომლებიც გუშინ, 28 სექტემბერს, „ქართულ-გერმანული მეგობრობის“ მარშში მონაწილეობდნენ. მსვლელობა პეტერ ფიშერის მხარდასაჭერად გაიმართა.
„დიდი პატივისცემა და მადლობა ყველას, ვინც გუშინ ღამით თბილისში გამოვიდა, რათა მადლიერება გამოეხატა გერმანიის მიმართ და სოლიდარობა – ჩემ მიმართ.
მადლობა უცხოელ დიპლომატებზე თავდასხმების შეწყვეტის მოთხოვნისა და დემოკრატიისა და ევროპული გზის განვითარებაში ჩვენი წვლილის აღიარებისთვის. ევროკავშირი უხმობს საქართველოს. გერმანია და ევროკავშირი ამისთვისაა აქ“ – წერს პეტერ ფიშერი, გერმანიის ელჩი საქართველოში X-ზე.
გერმანიის ელჩი საქართველოში უკვე რამდენიმე თვეა „ოცნების“ მთავრობის თავდასხმის სამიზნეა.
24 სექტემბერს პეტერ ფიშერი საქართველოს საგარეო უწყებაშიც კი დაიბარეს.
„ქართული ოცნება“ საქართველოს პარტნიორი ქვეყნების ელჩებს ვენის კონვენციის დარღვევაში, ქვეყნის შიდა საქმეებში ჩარევასა და „რადიკალური დღის წესრიგის წახალისებაში“ ადანაშაულებს, რასაც დიპლომატები უარყოფენ და „ოცნებას“ ადანაშაულებენ დეზინფორმაციული ნარატივის გატარებაში.
იმავე დღეს, 24 სექტემბერს, ელჩის დაბარებას საგარეო საქმეთა სამინისტროში გამოეხმაურა გერმანიის მთავრობა.
„ჩვენ კატეგორიულად ვგმობთ „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლების მხრიდან აგრესიულ რიტორიკას საქართველოში გერმანიის ელჩის მიმართ და მის უსაფუძვლო დაბარებას. ელჩი წარმოადგენს ფედერალური მთავრობის პოზიციას და მოქმედებს ვენის კონვენციის სრული დაცვით“, — ნათქვამია გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.
რუსეთის ბოლოდროინდელი საჰაერო პროვოკაციები არის არა დამთხვევების სერია, არამედ საერთო სქემის ნაწილია, რომელიც მიზნად ისახავს საჰაერო სივრცის და, ზოგადად, ნატოს ქვეყნების მზადყოფნის შემოწმებას – განაცხადა 29 სექტემბერს, ვარშავაში „ვაიმარის სამკუთხედის“ ქვეყნებისა და უკრაინის საგარეო საქმეთა მინისტრების შეხვედრაზე გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა იოჰან ვადეფულმა.
ინფორმაციას „დოიჩე ველე“ ავრცელებს.
„რუსეთს სურს ჩვენი სიმტკიცის გამოცდა და შფოთვის დათესვა. ეს საშიშია და საჭიროა მკაფიო და ერთსულოვანი პასუხი“ – განაცხადა გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა. მისი თქმით, ჩრდილოატლანტიკური ალიანსი „ყოველთვის ფხიზლადაა, მზადაა მოქმედებისთვის და იცავს თავისი ტერიტორიის ყოველ სანტიმეტრს“.
ვადეფულმა მოკავშირეებს მოუწოდა დრონების საწინააღმდეგო ზომების შემუშავების, საფრთხეებზე უფრო სწრაფი რეაგირების და ალიანსის ფარგლებში უფრო მჭიდრო თანამშრომლობისკენ.
„ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ ევროპის დასაცავად“, – განაცხადა მინისტრმა.
„დოიჩე ველე“ მიუთითებს, რომ ბოლო კვირების განმავლობაში ევროპაში გახშირდა ინციდენტები რუსული დრონებისა და ნატოს საჰაერო სივრცეში შეჭრილი თვითმფრინავების მონაწილეობით. ორი კვირის წინ, პოლონეთის საჰაერო სივრცეში რუსული დრონები შეიჭრა, რომელთაგან ზოგიერთი ალიანსის ძალებმა ჩამოაგდეს. მსგავსი ინციდენტები დაფიქსირდა რუმინეთში.
დანიასა და ნორვეგიაში ბოლო დღეებში არაერთხელ გავრცელდა ინფორმაცია აეროპორტებისა და სამხედრო ინფრასტრუქტურის თავზე დრონების ფრენების შესახებ.
ასევე, ესტონეთმა რუსული გამანადგურებლების მიერ მისი საჰაერო სივრცის დარღვევის შესახებ განაცხადა.
ჩრდილოატლანტიკურმა ალიანსმა ეს ქმედებები მოსკოვის პროვოკაციებად შეაფასა. რუსეთი ბრალდებებს უარყოფს.
დღეს, 29 სექტემბერს, სტრასბურგში, საპარლამენტო ასამბლეის შემოდგომის სესიის გახსნაზე დაასახელეს ვაცლავ ჰაველის პრემიის ლაურეატი.
ჰაველის პრემია 2025 წელს გადაეცა უკრაინელ ჟურნალისტს, მაქსიმ ბუტკევიჩს, ადამიანის უფლებათა დაცვის ცენტრის „ზმინასა“ და „ჰრომადსკე რადიოს“ თანადამფუძნებელს, პაციფისტს, რომელიც რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ მოხალისედ ჩაეწერა და ქვეყნის დასაცავად იბრძოდა, სანამ ტყვედ არ ჩავარდა. მან ორ წელზე მეტი გაატარა რუსების პატიმრობაში, სანამ 2024 წლის ოქტომბერში ტყვეთა გაცვლის დროს გაათავისუფლებდნენ.
მაქსიმ ბუტკევიჩთან ერთად ფინალისტთა სიაში იყვნენ მზია ამაღლობელი და აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი ულვი ჰასანლი.
მზია ამაღლობელს სტრასბურგში მისი ადვოკატი და უფლებადამცველი, მაია მწარიაშვილი წარმოადგენდა, რომელმაც ასამბლეაზე გამართულ ცერემონიაზე მზია ამაღლობელის გზავნილი წაიკითხა.
„თავისუფლების, დემოკრატიის გზაზე მიმავალს, იშვიათად მიმაჩნდა რამე შეუძლებელი…
თუმცა წარმოუდგენლად ემოციურია და დღემდე მიჭირს იმის დაჯერება, რომ ჩემი სახელი და გვარიც არის „ჰაველის“ ჯილდოს ნომინანტებში.
ყოველთვის აღფრთოვანებული და შთაგონებული ვიყავი იმ აზერბაიჯანელი ჟურნალისტებით, რომლებიც დევნის მიუხედავად რჩებოდნენ სამშობლოში და აგრძელებდნენ პროფესიულ საქმიანობას. ჩემი პატივისცემა ულვი ჰასანლის შეუვალობას.
სოციალურ მედია X-ზე, ჩემს ქავერზე დღემდე უნდა იყოს ფოტო, წარწერით – „იყავი ისეთი მამაცი, როგორიც უკრაინაა“. მაქსიმ ბუტკევიჩს მინდა ვუთხრა, რომ გულწრფელად მჯერა უკრაინის გამარჯვების.
ეს ნომინაცია არ არის მხოლოდ ჩემი. მე მას ვიღებ ჩემი კოლეგების სახელით, იმ ჟურნალისტების სახელით, რომლებიც დამოუკიდებელ, კრიტიკულ მედიაში მუშაობენ.
საქართველოში ჟურნალისტად ყოფნა დღეს მსხვერპლის გაღებას ნიშნავს.
ჩემს კოლეგებს მტრულ და საფრთხისშემცველ გარემოში უწევთ ყოველდღიურად მუშაობა. მათ დევნიან, აშანტაჟებენ, ავიწროებენ, მიზანმიმართულად ესხმიან თავს და ფიზიკურად უსწორდებიან.
ერთპარტიულმა „ქართული ოცნების“ პარლამენტმა დაჩქარებული წესით დაგვიმტკიცა „რუსული კანონები“, რითაც სიტყვის თავისუფლება პრაქტიკულად აკრძალა, ხოლო საგრანტო ინვესტიციების მოზიდვა და საერთაშორისო ორგანიზაციებთან თანამშრომლობა, აგენტობას და ღალატს გაუთანაბრა – ზუსტად ისე, როგორც ეს რუსეთში მოხდა.
დღეს ჩემს სამშობლოში, საქართველოში, ხელისუფლება მიტაცებული აქვს რუსული ინტერესების გამტარ რეჟიმს. დღეს ქვეყანას 60-ზე მეტი პოლიტიკური პატიმარი ჰყავს – მსახიობი, პოეტი, მასწავლებელი, კომიკოსი, სტუდენტი, ჟურნალისტი.
თუმცა ქართველები ვაგრძელებთ ევროპული მომავლისთვის ბრძოლას.
300 დღეზე მეტია ჩემი ქვეყნის მოქალაქეები ქუჩაში უწყვეტ პროტესტს მართავენ, რადგან ჩვენ, ქართველებს გვჯერა, რომ დემოკრატიული ღირებულებების გარანტი ევროკავშირია.
ჩვენ თქვენს გვერდით ვხედავთ ჩვენს თავს, ამიტომ მინდა გთხოვოთ – მანამ, სანამ გვიანი არ არის, ნუ დაგვტოვებთ რუსეთთან პირისპირ და მარტო!
საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილი არჩევნებში გამარჯვებას ულოცავს მოლდოვის პრეზიდენტს, მაია სანდუს, რომლის პროევროპულმა პარტიამ არჩევნებზე, წინასწარი შედეგების თანახმად, ხმების 50.14% მიიღო.
„ბრავო! თქვენი გამარჯვება საუკეთესო ამბავია ევროპისთვის, დემოკრატიისთვის და ძლიერი პასუხია რუსეთისა და მისი ჰიბრიდული ომის წინააღმდეგ.
პროევროპული საქართველო თქვენ გვერდით დგას და მისი წინააღმდეგობა რუსეთის ჩარევის წინააღმდეგ ურყევია“ – წერს სალომე ზურაბიშვილი X-ზე.
წინასწარი შედეგებით, სანდუს „მოქმედების და სოლიდარობის პარტიამ“ ხმების 50.14 % მიიღო, პრორუსულმა კოალიცია „პატრიოტულმა ბლოკმა“ კი – 24.19%. დათვლილია ხმების 99.87% ამ შედეგების მიხედვით, სანდუს პარტია პარლამენტში უმრავლესობას შეინარჩუნებს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 29 სექტემბრამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 109 590 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 080. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 11 218 ერთეული [+7]
ჯავშანტექნიკა – 23 290 ერთეული [+0]
საარტილერიო სისტემა – 33 284 ერთეული [+53]
MLRS – 1 504 ერთეული [+1]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 224 ერთეული [+1]
თვითმფრინავი – 427 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 345 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 65 002 ერთეული [+617]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 790 ერთეული [+43]
გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 63 151 ერთეული [+111]
სპეცტექნიკა – 3 979 ერთეული [+2]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 29 სექტემბრამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
667 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
87 277 უპილოტო საფრენი აპარატი
631 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
25 291 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 592 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
30 044 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
42 869 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
—
რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში წყალდიდობის შედეგად რამდენიმე სოფელი მთლიანად დაიტბორა. როგორც ადგილობრივმა მოსახლემ „ბათუმელებს“ უთხრა, ყველაზე მძიმე მდგომარეობაა სოფლებში – უზუნთალაში, კაბალსა და განჯალოში.
ფერი აღაჯანოვა სოფელ უზანთალაში ცხოვრობს. ის გვიყვება, რომ წყალმა სახლებში შეაღწია, რის შედეგადაც მოსახლეობას ფქვილი და სხვა საკვები პროდუქტები გაუფუჭდა.
აღნიშნულ სოფლებში მოსახლეობა სასმელი წყლისთვის ჭას იყენებს. ფერის თქმით, ადიდებული წყალი ჩავიდა ჭებშიც, რის გამოც წყალი სასმელად უვარგისი გახდა, -„მღვრიე და დაბინძურებულია“-ამბობს ფერი აღაჯანოვა.
ის ამ ფაქტის ამსახველ კადრებს სოციალურ ქსელშიც ავრცელებს.
ლაგოდეხში სამი სოფელი დაიტბორა. მოსახლეობა შველას ითხოვს.
მისი თქმით, მოსახლეობა დარჩენილია გზის, საკვებისა და გაზის გარეშე. დატბორილ სოფლებში ამ დრომდე არ გამოჩენილან ადგილობრივი თვითმმართელობის წარმომადგენლები. მოსახლეობა დახმარებას ითხოვს.
„ისეთი მდგომარეობაა, ზოგიერთი მოსახლე სახლებშიც კი ვეღარ შედის. წყალი მუხლამდეა. დაიტბორა ყველაფერი. დღეს შედარებით დაიკლო წყლის დონემ, თუმცა მდგომარეობა მაინც მძიმეა. ჩვენ ფრინველებს ვუვლით და ამით ვირჩენთ თავს. ახლა ეს ფრინველები და პირუტყვიც წყალმა წაიღო. ალბათ ცოცხლები აღარ არიან.
ყველაზე მძიმე მდგომარეობაა 4 სოფელში, სადაც გათიშულია გაზიც. შეშა სველია და არც იწვის. დაახლოებით 10-15 სახლია, სადაც ადამიანები შესვლას ვერ ახერხებენ.
მოსახლეობას ყველაფერი გაუფუჭდა. მათ შორის ზამთრისთვის შენახული საკვები. ვრეკავთ 112-ზეც, გვეუბნებიან, რომ მოვალთ, მაგრამ ჯერ არ გამოჩენილან“-გვეუბნება ფერი აღაჯანოვა.
დღეს, 28 სექტემბერს, 18:00 საათზე, სპორტის სასახლიდან კურიერების საპროტესტო მსვლელობა გაიმართება.
„მოვიდეთ საქართველოს დროშებით, ვაჩვენოთ, რომ ჩვენი დროშა პარტიულზე მეტია!
ბათუმში რამდენიმე კურიერი „ქართულ ოცნებას“ აქტივისტად ემსახურა, მაგრამ ათასები შეურაცხყოფილნი დარჩნენ.
ჩვენ ვიდექით ნამოხვანში, მაღაროელებთან, ევოლუშენის გაფიცულებთან და გამოსახლებულებთან, დღესაც ვიბრძვით! ჩვენი პასუხია – არა მოღალატე მთავრობას!“- ნათქვამია განცხადებაში, რომელიც საპროტესტო მსვლელობის ორგანიზატორებმა გაავრცელეს.
მათივე ინფორმაციით, კურიერები ასევე გეგმავენ დიდ საპროტესტო მსვლელობას 4 ოქტომბერს. მარში დაიწყება 12:00 საათზე „თბილისი მოლის“ ტერიტორიიდან, შემდეგ კურიერები შეუერთდებიან საერთო სახალხო აქციას, რომელიც 16:00 საათზე დაიწყება რუსთაველზე.
