ბათუმელები
ავტორი: არჩილ ქიქოძე, მწერალი ___ ერთხელ მამაჩემმა წიგნი მაჩუქა. წიგნს ერქვა „მხედარი და ცხენი“. ადამიანის მიერ ცხენის მოშინაურებასა და მის გამოყენებას ეხებოდა. იმ ასაკში ასეთი ლიტერატურის, სამეცნიერო წიგნის წაკითხვა ადრე იყო ჩემთვის. წიგნი გადავდე და მერე გაქრა. მერე გავიზარდე, წიგნი არ ჩანდა და ალბათ არასოდეს მოვისაკლისებდი – თავიც სულ სხვა რამეებით მქონდა დაკავებული, ის სხვა …
Continue reading “წიგნები, ფილმები და ადამიანები | არჩილ ქიქოძე”
ავტორი: დარილ ფერნანდეზი, მასწავლებელი ___ კითხვა არა მხოლოდ სიამოვნებაა, არამედ – განათლების წყაროც. ბავშვობიდან ვკითხულობ; 12-13 წლის რომ ვიყავი, ზაფხულის გრძელი ცხელი დღეებისგან თავის დაღწევაში მეხმარებოდა. ვისწავლე, რომ ზოგიერთი წიგნი დიდ სიბრძნეს ინახავს, ზოგიერთი კი თავგადასავლებსა და საოცრებებზე მოგვითხრობს, ზოგიერთი გვატირებს, ზოგიერთი სიხარულით გვავსებს და გვაცინებს. კითხვას იდუმალი ძალაც აქვს – ბავშვს იმედს უსახავს, ეს …
Continue reading “დარილ ფერნანდეზი: წიგნებს შეუძლია გაპოვნინოთ ის, რისიც ნამდვილად გწამთ”
ავტორი: სოფო ზვიადაძე, სოციოლოგი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი ___ რა უნდა იყოს იმაზე კარგი, როდესაც წიგნებზე ფიქრისთვის და მაღალმთიანი აჭარის სოფლების ბიბლიოთეკების დახმარებისთვის მოგიწვევენ. ამ ბლოგს პრეტენზია არ აქვს, ფართო საზოგადოება დაარწმუნოს წიგნის კითხვის სიკეთეში. ამაზე სხვები უკეთ წერენ და ამას ხომ თავად წიგნები ემსახურებიან. ეს ბლოგი უფრო სანიშნია, რომელიც აჭარის სკოლის ბიბლიოთეკის წიგნებს …
ავტორი: ვანო ჩხიკვაძე, „ღია საზოგადოების ფონდის“ ევროინტეგრაციის პროგრამის მენეჯერი ___ თუკი წიგნების საკითხავად დედამიწაზე იდეალური ადგილი არსებობს, ეს უდავოდ სოფელი უნდა იყოს. იქ, სადაც ყველაზე ახლოს ხარ რეალობასთან და რეალურ, თამაშისა და ხელოვნურობისგან დაცლილ სამყაროსთან. ასე იყო ჩემს შემთხვევაშიც, სოფელი იყო და რჩება წიგნის საკითხავად იდეალურ ადგილად, რომელსაც ვერავინ და ვერაფერი შეცვლის. წლების წინ, ჩემს …
Continue reading “წიგნების საკითხავად დედამიწაზე იდეალური ადგილი უდავოდ სოფელია – ვანო ჩხიკვაძე”
ავტორი: ესმა გუმბერიძე შშმ პირი სამსახურის ძიების დროს აწყდება უამრავ დილემას, კითხვას. მაგალითად, უნდა თუ არა უთხრას დასაქმების მაძიებელმა შშმ პირმა პოტენციურ დამსაქმებელს თავისი სტატუსის შესახებ წინასწარ? საქართველოს შრომის კოდექსის თანახმად, დასაქმების მაძიებელი ვალდებულია, დამსაქმებელს მიაწოდოს ისეთი ინფორმაცია, რომელიც მის მიერ სამუშაო მოვალეობების შესრულებას უკავშირდება. შესაბამისად, შშმ პირს თავისი სტატუსის გამხელის ვალდებულება მხოლოდ იმ შემთხვევაში …
Continue reading “რატომ არ უნდა გავუმხილო დამსაქმებელს, რომ შშმ პირი ვარ და როდემდე”
ავტორი: მეკო ჩაჩავა, იაპონიის საელჩოს საგრანტო პროგრამის კონსულტანტი ___ დღეს იაპონიის საელჩოს საგრანტო გუნდისთვის მნიშვნელოვანი დღე იყო, წიგნებით დატვირთული მობილური ბიბლიოთეკა გავაცილეთ მაღალმთიან აჭარაში, კითხვით მიღებული ბედნიერება რომ ჩაუტანოს მათ, ვისაც წიგნებთან ყველაზე ნაკლებად აქვთ წვდომა. საქართველოს მთები რომ ქვეყნის მთავარი საიმიჯო ნაწილი და ქართული იდენტობის გამომხატველია, ბევრისგან გვსმენია და ბევრგან გვინახავს, თუმცა, მთის მიმართ …
Continue reading “ეს არ იქნება უბრალოდ მთაში მიტანილი წიგნები | მეკო ჩაჩავა”
ავტორი: ლამარა აბჟანდაძე, ბლოგერი, აქტივისტი დღეს ჩვენ ცხოვრებას რაც ყველაზე მეტად აუარესებს, ეს საზოგადოების გაუნათლებლობაა. ასეთი საზოგადოება ადვილი სამართავიაო, ამბობენ. სწორედ ამიტომაა, რომ ხელისუფლება, რომელსაც სურს ხალხი ადვილად მოაქციოს თავისი გავლენის ქვეშ, სათანადოდ არ ზრუნავს განათლების საკითხებზე. მაგრამ ამაზე შემდეგ. ახლა კი მინდა, მოგიყვეთ წიგნის მნიშვნელობაზე ჩვენ ცხოვრებაში. როცა ბავშვი აზროვნებას და ლაპარაკს იწყებს, მშობლები …
ავტორი: ხათუნა ცხადაძე, მთარგმნელი ___ ამ პროექტის მხარდასაჭერად ზაალ ანდრონიკაშვილმა მომიწვია. ზაალის წერილი, „ლიტერატურა ეხმარება ადამიანს, დარჩეს ადამიანად“ ზრუნვაზეა, იმაზე, რომ ადამიანს ზრუნვა აქცევს ადამიანად, მეორე ადამიანზე ზრუნვა. ვეთანხმები ზაალს და იმ კარგ მეცნიერს, მარგარეტ მიდს: ზრუნვაა ადამიანობის მთავარი მახასიათებელი; ის, რაც ადამიანთა ერთობას ცივილიზებულ, მოაზროვნე და მომავლის მქონე საზოგადოებად აქცევს. ამიტომ ვიფიქრე, მეც ზრუნვაზე …
ავტორი: ია ჯეჯელავა, მასწავლებელი ____ კაცობრიობის ისტორიას არაერთხელ უნახავს, როგორ იწვის წიგნი – წარსული, აწმყო და მომავალი ცოდნის „განსხეულება“. ვფიქრობ, რეი ბრედბერიმ ყველაზე უჩვეულო და მოულოდნელი სურათი შექმნა, როცა მეხანძრეს ცეცხლით გაანადგურებინა „მიმოფანტული მტრედებივით ფარფატა წიგნები“. 21-ე საუკუნის ბიბლიოთეკები, დაცარიელებული თაროებით, ალბათ, დისტოპიურ რეალობას ჰგავს, რომელშიც უწიგნოდ დარჩენილ მოზარდებს წიგნს თუ არ უწვავენ, არც მასთან …
Continue reading “როგორ მასწავლა სწორი იდეალებისთვის ცხოვრება 13 წლის გოგომ | ია ჯეჯელავა”
ავტორი: ზაალ ანდრონიკაშვილი, ილიაუნის პროფესორი, კულტურის კვლევების მიმართულებით ___ არსებობს ლამაზი, მაგრამ დაუდასტურებელი ამბავი ამერიკელი ანთროპოლოგი მარგარეტ მიდის შესახებ. მისთვის უკითხავთ, რა არისო ცივილიზაციის მთავარი ნიშანი. მიდს არ მოუყვანია არც იარაღის, არც ჭურჭლის კეთების მაგალითი. მას უთქვამს, რომ ცივილიზაციის ნიშანი იყო 15.000 წლის წინანდელი გატეხილი და ადამიანის მეშვეობით შეხორცებული ბარძაყის ძვალი. ცივილიზაციის დასაწყისად მიდს მიუჩნევია არა შრომა, არამედ ზრუნვა: …
Continue reading “ლიტერატურა ეხმარება ადამიანს დარჩეს ადამიანად | ზაალ ანდრონიკაშვილი”
ავტორი: ნინო გურასპაული, წიგნის მოყვარული არის წუთები, დღეები, ხანდახან თვეებიც კი, როცა გრძნობ, რომ დაიღალე… გეჩვენება, რომ სამყარო შეიშალა, შენ კი ძალა აღარ გაქვს, ფეხი აუწყო დედამიწის აჩქარებას. შველა გჭირდება, კითხვებზე პასუხები გჭირდება, სხივი გჭირდება, საკუთარი თავის გადარჩენა გჭირდება, იმიტომ, რომ ლოდი, რომელიც გულზე გაწევს, დღითიდღე მძიმდება. და უცებ გონება გინათდება, ხვდები, რომ არსებობს ხსნა, …
Continue reading “„ეს ჯადოქრობა გულიდან ლოდს გადაგიგორებს“ | ნინო გურასპაული”
ავტორი: საბა სუთიძე, რელიგიის მკვლევარი __________ იმას, თუ როგორ ვუყურებთ გარესამყაროს, საკუთარ ადგილს მასში და როგორ წარმოგვიდგენია სხვა ადამიანებთან, სხვა კულტურებთან ურთიერთობა, ალბათ, ბევრი რამ განსაზღვრავს. მათ შორის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერმოქმედი ის იდეები და ინფორმაციაა, რომელთაც წიგნების მეშვეობით ვეცნობით. ეს იდეები და ინფორმაცია აფართოებს ჩვენს თვალსაწიერს, გვაფიქრებს ისეთ რამეებზე, რაზაც მანამდე არ გვიფიქრია და შეიძლებოდა, …
Continue reading “წიგნი, როგორც მასალა აზროვნებისთვის | საბა სუთიძე”
ავტორი: დავით კლდიაშვილი, იურისტი ___ თბილისის ვაგზლის სადგურში, ცივი დეკემბრის დღეს ერთი სულ მაქვს როდის ჩართავს მძღოლი ძრავს და ქუთაისში წავალთ. ძალიან მცივა და მომშივდა კიდეც. ერთ -ერთი იმ რამდენიმე დღეთაგანაა, თბილისში რომ მიწევდა ჩამოსვლა “რესპუბლიკურ ტურში” მონაწილეობისათვის, ამჯერად ბიოლოგიაში. “წიგნები ლარად” შემოყო თავი სამგზავრო ავტობუსში დიდი ჩანთით კაცმა. როცა ჩემი მთელი კვირის “ბიუჯეტი” 3 …
Continue reading “როგორ შეიძლება წიგნმა გაფანტოს რუხი რეალობა | დავით კლდიაშვილი”
ავტორი: ნინუნა სანადირაძე, მოგზაური ___ მჯერა და საკუთარ თავზეც გამომიცდია, რომ მოგზაურობა ოთახიდან გაუსვლელადაც შეიძლება. ეს მოგზაურობა დაუსრულებელი და ამოუწურავია, ზოგი კეთილია, ზოგი საშიში, ზოგი კარგად მთავრდება და ზოგიც ცუდად. და ეს დაუსრულებელი და ამოუწურავი მოგზაურობა და თავგადასავალი წიგნია. ზოგი წიგნი და მოგზაურობა ადამიანია, ზოგი ცხოველი, ზოგი უბრალოდ ამბავი და ზოგიც – ქვეყანა. როდესაც ზაფხულობით …
Continue reading “„ამაზე უკეთესს ბავშვებს ვერაფერს გავუკეთებთ“ | ნინუნა სანადირაძე”
ავტორი: ბექა მინდიაშვილი, თეოლოგი ___ ნინო ცინცაძის გამოწვევას ვპასუხობ. კი, ვადასტურებ, ნამდვილად ეგრეა, – წიგნი ჩემთვის ძვირფასია. ასევე, ერთი სიამოვნებაა ბლოგების გაცნობა წიგნებისა და კითხვის შესახებ, და, რაც მთავარია, მაღალმთიანი აჭარისთვის ბიბლიოთეკის შექმნაში მონაწილეობა. ეს ყოველთვის მაინტერესებდა. ჩემი სათქმელი უკვე ბევრმა თქვა. ამიტომ სხვა რამესაც დავწერ. აი, ხშირად დასცინებენ ხოლმე, ვთქვათ, რომელიმე მეზობელს – შინ …
Continue reading “წიგნს შეუძლია შენი გადარჩენა | ბექა მინდიაშვილი”
ავტორი: ნინო ჩანადირი, საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრი ___ ძალიან პატარა რომ ვიყავი, სანამ კითხვას ვისწავლიდი, ამბებს ბებო მიყვებოდა ხოლმე. ზღაპრებს, იგავ-არაკებს, ლექსებს მასწავლიდა… რაც უფრო გრძელი იყო ამბავი, მით უფრო მეტად მომწონდა და მსიამოვნებდა მოსმენა. ყოველ საღამოს ახალი ამბის მოყოლას ვთხოვდი და მასაც მოსაყოლი რომ აღარ ჰყოფნიდა, ახლებს იგონებდა. თუ ისე მოხდებოდა, რომ ერთსა და იმავე …
Continue reading “წიგნები ცხოვრებას აფერადებს | ნინო ჩანადირი”
ავტორი: ალექსანდრე ქავთარაძე, ისტორიკოსი, არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამოქალაქო დარბაზის” დამფუძნებელი ___ „ჩვენ ვკითხულობთ, რათა ვიცოდეთ, რომ არ ვართ მარტო“ – ინგლისელი დრამატურგი და მწერალი უილიამ ნიკოლსონი გვეუბნება სხვა ბრიტანელი მწერლის, კლაივ ლუისის მეშვეობით. ამ სიტყვების არსი მე მალევე გავიგე. და-ძმის გარეშე გაზრდის პირობებში, ჩემთვის წიგნებით აღმოჩენილი სხვადასხვა სამყარო მარტოობისგან თავის დაღწევის მნიშვნელოვან საშუალებად იქცა. არაფერი სჯობდა …
Continue reading “ვკითხულობთ და ვიხსენებთ, რომ არ ვართ მარტო | ალექსანდრე ქავთარაძე”
ავტორი: გურო დავითლიძე, ლიტერატურათმცოდნე ___ მთელი ბავშვობა მჯეროდა, რომ კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა. ბავშვი ვიყავი და მაგიტომ. ახლაც მახსოვს როგორ გადმოიღო თაროდან ბებიაჩემმა დროისაგან გაცრეცილი და გადახუნებული წიგნი და მომაწოდა. იქ კიდევ ამბები დამხვდა, მაგარი ამბები და იმ ამბებში ვმოგზაურობდი გათენებიდან დაღამებამდე. მთელი ბავშვობა სულ ასე ხდებოდა: მივეტუზებოდი ბებიაჩემს, რომელიც ნელი და დინჯი მოძრაობით …
Continue reading “კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა | გურო დავითლიძე”
ავტორი: ხათუნა ჯიბლაძე, მხატვარი ___ “I have always imagined that Paradise will be a kind of library.” Jorge Luis Borges ჯენი, რომელმაც ცალი წითელი ფეხსაცმელი დაკარგა, ტიროდა… ამოვხიე და ჩემთან სათამაშოდ წამოვიყვანე. მახსოვს ისეთი პატარა ვიყავი, სიარულიც არ ვიცოდი. პირველად იყო ილუსტრაცია…. ილუსტრაციები დიდ გავლენას ახდენდნენ, მაჯადოებდნენ და ფერად სამყაროში მამოგზაურებდნენ. დედა ძალიან ბევრს მიკითხავდა. …
Continue reading “წიგნი ზოგჯერ სარკეა, ზოგჯერ თავშესაფარი | ხათუნა ჯიბლაძე”
ავტორი: გვანცა ლიპარტელიანი, აქტივისტი ___ ზაფხული წიგნის გარეშე არ ვარგა. ცხადია, კითხვა არც სხვა სეზონზეა საზიანო, თუმცა, ზაფხული და წიგნი, ჩემთვის ბავშვობიდან გადაჯაჭვული, ერთიანი მოცემულობაა. სანამ კითხვას ვისწავლიდი, მახსოვს, ზაფხულობით, სოფელში პაპა მიყვებოდა ძილის წინ გამოგონილ თუ ნამდვილ ამბებს და მეც, ხშირად მელაკუდებზე და ტყის სხვადასხვა ბინადარზე ფიქრში ტკბილად მეძინებოდა. ჩემს უფროსს ძმას კითხვა უყვარდა, …
Continue reading “ჩემი ნატვრაა წიგნის კითხვა არც ერთი ბავშვისთვის არ დაიზარონ – გვანცა ლიპარტელიანი”
ავტორი: მათე სარალიშვილი, მწერალი ___ კითხვა ჩვენს ბუნებას ააშკარავებს. შინაგან, შეუმჩნეველ უნარებს ამოქმედებს, ჩვენს დამოკიდებულებას რომ განსაზღვრავენ სამყაროსადმი. წიგნით ჩვენ მხოლოდ სხვის ნააზრევს არ ვეცნობით. ადამიანი წიგნებში საკუთარ თავს კითხულობს. სხვის ნააზრევში საკუთარ თავს ეძებს, მაგრამ ისეთს, როგორიც ჯერ არ გაუცნია. ბევრისგან მსმენია, რომ კითხვისას მუდამ თან სდევთ განცდა, თითქოს ეს ყველაფერი უკვე დიდი ხნის …
ავტორი: რუსუდან გოცირიძე, ევანგელურ-ბაპტისტური ეკლესიის ეპისკოპოსი ___ ჩემი ბავშვობის ერთ-ერთი ყველაზე ტკბილი მოგონება უკავშირდება იმ საღამოებს, როცა მაღალსიცხიანი ვიწექი და ყველა თავს მევლებოდა (ჩემი ჯანმრთელობის სისუსტის წყალობით ეს არც თუ ისე იშვიათად ხდებოდა). ასეთ დროს დედა გადადებდა ხოლმე ყველა საქმეს, საწოლთან მეჯდა და წიგნებს მიკითხავდა. ისიც მახსოვს, გვერდით რომ მომიწვებოდა და თუ რამე ემოციურს კითხულობდა, …
Continue reading “წიგნის ყდები ის სარკმლებია, რითაც ჩვენ ერთმანეთს ვუკავშირდებით – რუსუდან გოცირიძე”
ავტორი: სალომე პატარიძე, ილიაუნის ასისტენტ პროფესორი ___ ზაფხულის ერთი საღამო ბებიაჩემის ეზოში შეკრებილი ბავშვებისთვის საკრალურად გადაიქცა – ჩვენმა მეგობარმა მარკ ტვენის „ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი“ გვიამბო. მანვე შემოგვთავაზა, წიგნში მოყოლილი ამბები გაგვეთამაშებინა. მას შემდეგ თითოეული დღე განსაკუთრებულად და მნიშვნელოვნად გადაიქცა. არცერთ ჩვენგანს აღარ გვახსოვდა, რომ სკოლისათვის ჩვენს მშობლებს ისევ ვაი-ვაგლახით უნდა ეშოვათ ტანსაცმლის, წიგნების ფული, მამები …
Continue reading “მივცეთ ყველა ბავშვს ნაირ-ნაირი თავგადასავალი | სალომე პატარიძე”
ავტორი: ცოტნე ავსაჯანიშვილი, მწერალი ___ მეშვიდე კლასში რომ ვიყავი, ჩემს გარშემო ყველა ბავშვი იყო, ყველას ქართული სახელი ჰქონდა და არავინ ფიქრობდა გმირობის ჩადენაზე. თანაც არა თბილისში, არამედ სადღაც, მენგში, პარიზში, ლა როშელსა და თუნდაც ტულუზაში. მხოლოდ მე ვიყავი დარტანიანი და სწორედ ამიტომ, გაცილებით საინტერესო ცხოვრება მქონდა ვიდრე სხვებს. ასეთი მრავალფეროვნების მიზეზი დედაჩემის მიერ ბუკინისტებში იაფად …
Continue reading “დარტანიანზე ექვსი წლით დიდი ვარ | ცოტნე ავსაჯანიშვილი”
ავტორი: მეგი ქარცივაძე, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტის ანალიტიკოსი, თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტების მოწვეული ლექტორი ___ დღეს ძალიან უცნაურ, რთულ და დაძაბულ რეალობაში გვიწევს არსებობა. თითქოს უკვე ყოველ ნაბიჯზე ვაწყდებით ემპათიის ნაკლებობას, ბრაზს, სიძულვილს, ერთმანეთის მიმართ დაუნდობლობას, შუღლს და შემდეგ უკვე ამ ყველაფრით ნასაზრდოებ ნიჰილიზმს. ძნელია იმაზე საუბარი, თუ კონკრეტულად რა არის ამ მოცემულობის მიზეზი, მიზეზები …
Continue reading “მხოლოდ განათლება ქმნის პროგრესს | მეგი ქარცივაძე”
ავტორი: ვერონიკა ჭკადუა, პოლიტიკის ექსპერტი/ანალიტიკოსი ___ „კითხვა საუბარია. ყველა წიგნი გვესაუბრება, მაგრამ კარგ წიგნს მოსმენაც შეუძლია.“ მარკ ჰადენი. ბავშვობის წლების გატარება საქართველოდან შორს, უცხო ქვეყანაში მომიწია, სადაც ვიზრდებოდი სამენოვან გარემოში. სწორედ ამ ადრეული ასაკიდან მახსოვს, როგორი ერთი და იგივე ინტერესით ვეწაფებოდი ქართულ, რუსულ და ინგლისურენოვან საბავშვო წიგნებს. მახსენდება, ერთსა და იმავე საბავშვო წიგნს განსხვავებულ ენაზე …
Continue reading “ბავშვებს უნდა შეეძლოთ საკუთარი გემოვნებით შეარჩიონ წიგნები | ვერონიკა ჭკადუა”
ავტორი: ნინი გოგიბერიძე, იურისტი ___ დღემდე ვნანობ − დამოუკიდებლად წიგნის კითხვა გვიან შემიყვარდა. თავიდან წიგნები სახლის დეკორაცია მეგონა. ბევრი გვქონდა. თაროებზე ტომები ფერების, ავტორების ან გამოცემების მიხედვით იყო დალაგებული. ძილის წინ დედა ხმამაღლა და გამოთქმით მიკითხავდა დაუჯერებელ ამბებს. ასე გავიცანი მოლაპარაკე ცხოველები, ჯადოსნური სასახლეები, ცოტათი შტერი პრინცესები, ბოროტი დედინაცვლები, მფრინავი ფასკუნჯები, ტალღების ქაფად ქცეული სირინოზები, …
Continue reading “წიგნის მკითხველს აქვს უნარი სხვას თანაუგრძნოს | ნინი გოგიბერიძე”
ავტორი: თაკო როდონაია, საკომუნიკაციო ჯგუფ “ანაგრამას“ თანადამფუძნებელი ___ ბევრი წლის წინ, ერთ საერთაშორისო გამოფენაზე მოვხვდი. მთავარი სივრცის ცენტრალურ ნაწილში წიგნების ფერადი და ლაპლაპა მანქანა იდგა. მაშინ, პირველად, ცხადად დავინახე, როგორი შეიძლება ყოფილიყო ჩემი საოცნებო სამსახური; იმ ლამაზი მანქანით, კარდაკარ მოსიარულე, ადამიანებთან ფიქრის ხელშემწყობი მოწყობილობის მიმტანი. დიახ, ზუსტად ასეთი მისია აქვთ წიგნებს; მარტივი და თანდაყოლილი უნარით, …
ავტორი: ტარიელ ნაკაიძე, საქართველოს პარლამენტის წევრი ___ ჯანსაღი, გონებაგახსნილი, განვითარებული, მაღალი ღირებულებებით გაჯერებული, მომავალსა და ადამიანზე ორიენტირებული, სოლიდარული, სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე საზოგადოების მშენებლობა მყარი და მედეგი განათლებით არის შესაძლებელი. ამის ფუნდამენტი კი წიგნია. ჩემი დაკვირვებით, სოფლებში და განსაკუთრებით მაღალმთიან აჭარაში, წიგნების მიმართ ინტერესი ახალგაზრდა თაობაში უფრო და უფრო იზრდება. მიუხედავად იმისა, რომ ელექტრონული წიგნები მეტ-ნაკლებად ხელმისაწვდომი …
ავტორი: თათია კეკელია, ილიაუნის ასისტენტ-პროფესორი ______ წიგნის მნიშვნელობის შესახებ მრავალგვარი ხედვა არსებობს. ზოგი ფიქრობს, რომ წიგნების კითხვა განათლებულობის დონეს ამაღლებს, ზოგი ცხოვრებისეულ სიბრძნეს ეძებს მათში, ზოგისთვის მხოლოდ გართობის საშუალებაა, ზოგსაც ერთგვარი პროტესტი უჩნდება წიგნებით თავის მოტანის „სნობიზმისადმი“ და აცხადებს, რომ წიგნები ვერც ჭკუას გვასწავლის და, მით უმეტეს, ვერც ცხოვრებას. მკითხველთა შორის არიან ადამიანები, რომლებიც მხოლოდ …
ავტორი: ნათია სირაბიძე ვაქცინის შიში ყველას აქვს. მეც მეშინოდა. თავში მიტრიალებდა “ანაფილაქსური შოკი”, მნიშვნელობა ბოლომდე არც ვიცოდი, მაგრამ სულ მეფიქრებოდა, ვაითუ უკურეაქცია მომცეს, ვაითუ სრულად ვერ მიშველეს? პატარამ რომ იტიროს და ვერ დაამშვიდონ? რა ეშველება ჩემ ოჯახს უჩემოდ… შიშები მქონდა ყოველჯერზე – როცა18 წლის შვილის ვაქცინირებაზე მივიღეთ გადაწყვეტილება, როცა მეუღლე აიცრა, თუ მამას ვაცილებდი აცრის …
ავტორი: გიგა ზედანია, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი __ ჩემს ცხოვრებაში ორმა ბიბლიოთეკამ ითამაშა გადამწყვეტი როლი. ეს იყო მაშინ, როცა იდგა საუკეთესო დროებაც და ყველაზე უარესი დროებაც. ამიტომაც სიამოვნებით ვერთვები ინიციატივაში, რომლის მიზანიც მაღალმთიანი აჭარის ბიბლიოთეკების წიგნებით – ანუ, როგორც ბიბლიოთეკარები ამბობენ, წიგნადი ფონდით – შევსებაა. დავიწყოთ აღიარებით: პირველი, რასაც ვაკეთებ ოთახში შესვლისას – ვუახლოვდები წიგნების …
ავტორი: გიორგი ოდოშაშვილი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი __ ცხოვრება ხომ არ არის მარტივი – ეს ყველა მხრიდან ჩაგვესმის და ასაკთან ერთად ჩვენს თავზეც გამოვცდით–ხოლმე. რთული პერიოდების დროს ადამიანებს თავიანთი რიტუალები აქვთ: მიდიან ტყეში, ლოცულობენ, მღერიან, ცეკვავენ… 15 წლის ვარ, ასაკი რთულია, დედამიწა ტრიალებს ამ დროს, ცა ქვემოთაა, მიწა–ზემოთ. მაგარია, თუმცა, რთული. მეგობრის და (ასევე ჩემი …
ავტორი: შოთა გუჯაბიძე, რეჟისორი, აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტოს ძეგლების საბჭოს ყოფილი წევრი ძეგლის გაყიდვას კანონი არ კრძალავს და ამიტომაც არ მივაქციე ყურადღება, ბალნეოლოგიური კლინიკა გაყიდულიაო, რომ იძახდნენ ქალაქში. მითუმეტეს, რომ ამ ქვეყანაში უკვე ყველაფერი გაყიდულია და ყველაფერი ნაყიდი. გავლენიანი პატრონი ჰყავს ყველა შენობას, ტყეს, მიწას და ჰაერს. მოგიბრუნდება „მარშუტკის“ მძღოლი და აქედან იქამდე პეტრიაშვილს …
ავტორი: თათია ებრალიძე, ილიაუნის მთავარი იურისტი __ ყოველი წიგნი ახალი სამყაროა. წიგნი სრულიად ჯადოსნური საშუალებაა, გადაადგილების გარეშე, ტკბილად, მწვანე ბალახზე წამოწოლილი ან მზისგან გამთბარ ჰამაკში მონებივრე გაეცნო ახალ-ახალ ადგილებს და გაიგო, რა აზრების კორიანტელი დატრიალებულა დედამიწაზე მოვლენილ ნათელ გონებებში. რა სჯობია იმას, პატარა ნოდარ დუმბაძეს რომ აედევნები გურულ ვიწრო ორღობეში, ან პატარა პრინცს რომ გაეკიდები …
ავტორი: ლევან ცაგარელი, ილიაუნის პროფესორი ფილოლოგიის მიმართულებით __ არასდროს არ დამავიწყდება, როგორ გაჩნდა 90-იანების მეორე ნახევარში ბუკინისტური დახლები თბილისის ქუჩებში. მიუხედავად იმისა, რომ სახლში არც ისე მცირე ბიბლიოთეკა დამახვედრეს ჩემმა წინაპრებმა, ბუკინისტების დახლებზე სრულიად ახალი და ჩემთვის უცნობი მწერლების წიგნები მხვდებოდა. მახსოვს, როგორ მინდოდა, ჩამეხედა თითოეულ მათგანში. და ისიც მახსოვს, რომ იშვიათად ვახერხებდი რომელიმე მათგანის …
