ავტორი: გიორგი ოდოშაშვილი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი
__
ცხოვრება ხომ არ არის მარტივი – ეს ყველა მხრიდან ჩაგვესმის და ასაკთან ერთად ჩვენს თავზეც გამოვცდით–ხოლმე.
რთული პერიოდების დროს ადამიანებს თავიანთი რიტუალები აქვთ: მიდიან ტყეში, ლოცულობენ, მღერიან, ცეკვავენ…
15 წლის ვარ, ასაკი რთულია, დედამიწა ტრიალებს ამ დროს, ცა ქვემოთაა, მიწა–ზემოთ.
მაგარია, თუმცა, რთული.
მეგობრის და (ასევე ჩემი მეგობარი) გარდაიცვალა, რომელთანაც ძალიან ვმეგობრობდი და უკიდეგანო პატივს ვცემდი – ვფიქრობდი, მის ასაკში (10-11) როგორ შეიძლება ამხელა გული გქონდეს-მეთქი?!
პირველ დღეს ვერ გავაცნობიერე. სიკვდილი ხომ ვერაგი რამაა, ფაქტი შემზარავია, მაგრამ დროსთან ერთად გიფლეთს გულს.
ხოდა, დღეები გადიოდა და სიშავე დამრჩა გულში, ვერ ამომქონდა ეს დარდი.
15 წლის ვარ, ვერც ვეუბნები ვინმეს, ვერც ვაცნობიერებ რატომ, მაგრამ ცუდად ვარ. ერთ დღეს ძალიან ცხელოდა და გადავწყვიტე კვლავ შევსულიყავი ჩემი მეგობრის სოციალურ ქსელში და კვლავ დამეტრიალებინა მისი სურათების ხილვით ერთობ ორომტრიალი ჩემს სულში. ერთ სურათში წიგნი ედო კალთაში, უკვე ავადმყოფს, მივაახლოვე სურათი და დოჩანაშვილია.
მქონდა დოჩანაშვილი, ოღონდ, არა ის, რასაც ის კითხულობდა. ავდექი, მოვძებნე, დავიწყე კითხვა. ისეთი განცდა მრჩებოდა, რომ ანასთან ერთად ვკითხულობდი. ის სხვა დოჩანაშვილს, მე სხვას.
15 წლის ასაკიდან პრობლემებისგან გაქცევის ეს ჩემებური გეგმა მაქვს – წიგნს ვიღებ და სხვა სამყაროში შევდივარ. ნელა ვკითხულობ, რომ დიდი ხანი ვიყო იქ.
მოხარული ვარ, რომ მომეცა შესაძლებლობა, ჩემი იოტისოდენა წვლილი შევიტანო აჭარელი ბავშვებისთვის სამყაროს ძიების და რთული პერიოდების დროს წიგნებში კირკიტის პროცესში.
მადლობა სასიამოვნო და ერთობ საამაყო წამოწყებისთვის.
დააკლიკე და შეავსე ცარიელი თაროები სოფლის ბიბლიოთეკებში
ან გადმორიცხეთ ჩვენს ანგარიშზე
სს “საქართველოს ბანკი”, ბანკის კოდი:BAGAGE22;
ანგარიშის ნომერი:
GE88BG0000000103117598
ა(ა)იპ თავისუფალ ჟურნალისტთა სახლი
