ივანიშვილის „ძალიან ღირებული რჩევების“ შედეგები განათლების რეფორმაში

„როცა ჩვენ შევადგინეთ განათლების რეფორმის კონცეფცია, საბოლოო განხილვის დროს, რა თქმა უნდა, იყო ბიძინა ივანიშვილიც ჩართული და მისი რჩევები იყო ძალიან ღირებული“, – ეს სახელისუფლებო პროპაგანდისტული ტელევიზიის ეთერში „ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ განაცხადა.

რა რისკები აქვს განათლების რეფორმაში ჩრდილოვანი მმართველის აქტიურ ჩართულობას და როგორი შედეგები შეიძლება მივიღოთ ამ პროცესისგან? – „ბათუმელები“ განათლების ექსპერტს და „თავისუფლების მოედნის“ წარმომადგენელს, სიმონ ჯანაშიას ესაუბრა.

  • ბატონო სიმონ, როგორ ფიქრობთ, რამდენად სწორია განათლების სისტემაში ამ ტიპის ჩარევები, რასაც ვხედავთ თუნდაც ივანიშვილის მხრიდან, რისი სიმპტომია ეს?

ერთი მხრივ, შეიძლება ითქვას, რომ ნებისმიერი ადამიანის ჩართვა განათლების კონცეფციის განხილვაში იქნებოდა სწორი. მეორე მხრივ, ჩვენ ვხედავთ იმას, რომ კონცეფცია, რომელიც ზემოდან არის მიღებული და გავლენას ახდენს ახალგაზრდებზე, სტუდენტებზე, მიღებულია მათთან კონსულტაციების, პროფესორებთან კონსულტაციების გარეშე.

ვითომ კონსულტაციები ჩაატარეს ღიად და შექმნეს შთაბეჭდილება, რომ უნივერსიტეტების ხელმძღვანელებთან ჰქონდათ შეხვედრები. თუმცა ეს კონცეფციის გასაჯაროების შემდეგ იყო.

  • მაშინ, როცა გადაწყვეტილება უკვე მიღებული ჰქონდათ?

დიახ. როცა უკვე გამოაცხადეს, რას აპირებდნენ, მერე შეხვდნენ ამ ადამიანებს სამუშაო პროცესში. ეს იმიტაციაა დემოკრატიული პროცესის და არა დემოკრატიული პროცესი. ზოგადად, განათლება უნდა იყოს პარტიული ინტერესების მიღმა, რადგან განათლება არის საზოგადოებრივი სიკეთე და არა პარტიული სიკეთე ან პარტიული ინტერესებიდან შექმნილი.

ის განათლება, რომელიც კონკრეტული პარტიის ინტერესებს ემსახურება, არც ერთ დემოკრატიულ ქვეყანაში არ არსებობს. არსებობს შეთანხმება საზოგადოების სხვადასხვა წევრებს შორის იმასთან დაკავშირებით, თუ რა შეიძლება იყოს განათლების მიზნები, როგორ შეიძლება იყოს რეგულირებული და ასე შემდეგ.

მათ შორის სპეციალისტებს, პოლიტიკურ ჯგუფებს, მშობლებს, სტუდენტებს და სხვადასხვა დაინტერესებულ ჯგუფებს შორის.

ჩვენთან პრობლემაა ის, კობახიძე როგორც აღწერს ამ პროცესს და ამას ისედაც ვხედავდით. ეს გვაჩვენებს იმას, რომ  განათლების შესახებ გადაწყვეტილებები მთლიანად პარტიის ინტერესიდან გამომდინარეობს.

ამიტომ გასაკვირი არ არის, რომ პარტიას, ვინც მართავს და ვინც ფლობს რეალურად, ის ადამიანი იღებს გადაწყვეტილებებს და ის არის ჩართული ამ გადაწყვეტილებებში.

ჩვენ ზუსტად ვიცით, რომ კობახიძე პარტიამ კი არ აირჩია, ივანიშვილის გადაწყვეტილებით არის პრემიერ-მინისტრი. ანუ კობახიძე არ არის არჩეული ხალხის მიერ. კობახიძე არის არჩეული ივანიშვილის მიერ. შეიძლება ვიღაცებმა ხმა მისცეს „ქართულ ოცნებას“, მაგრამ საბოლოო ჯამში [„ქართული ოცნების“ პოლიტსაბჭო შეიძლება ფორმალურად იღებდეს რაღაც გადაწყვეტილებებს, მაგალითად, ვინ იქნება პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატი], გადაწყვეტილებებს იღებს ივანიშვილი. თუ ის გადაწყვეტს, რომ ხვალ სხვა იქნება პრემიერ-მინისტრი და არა კობახიძე, იქნება ვთქვათ გეკა გელაძე ან სხვა, ასეც მოხდება.

აქედან გამომდინარე, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ პარტიის ინტერესები სინამდვილეში ამ ერთი ადამიანის ინტერესებია. თორემ, ცალკე აღებული, ივანიშვილიც რომ იყოს ჩართული განათლების კონცეფციის განხილვაში, ამაში ტრაგედიას ვერ ვხედავ.

  • გარდა იმისა, რომ ივანიშვილი მოიაზრება ამ ქვეყანაში ერთპიროვნული გადაწყვეტილებების მიმღებად, მას ასევე აქვს პირადი ინტერესები განათლების სისტემაში. ვგულისხმობ მისი ოჯახის მიერ დაარსებულ ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს, რომლის რეიტინგის გაზრდას წლებია ცდილობს, თუმცა მაინც ვერ უწევს სხვებს კონკურენციას. რითი არის დაზღვეული, რომ ივანიშვილი არ გამოიყენებს თავის ბერკეტებს სხვა უნივერსიტეტების დასაზიანებლად და თავისი უნივერსიტეტის სასარგებლოდ?

რა თქმა უნდა, ეს ინტერესი ივანიშვილს აქვს, რომ ისეთი გადაწყვეტილებები მიიღოს, რომელიც უკეთეს პირობებში ჩააყენებს ქუთაისის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს, რომლის დამფინანსებელიც იყო თვითონ. ახლა ის სახელმწიფო უნივერსიტეტია, მაგრამ მაინც არსებობს მისი კერძო ინტერესები მის მიმართ.

ფაქტია, რომ მის გარეშე იქ ვერ გადაწყდება, რაღაც მნიშვნელოვანი საკითხები – სტრატეგიული საკითხების გადაწყვეტის დროს, რა თქმა უნდა, ივანიშვილს აქვს უმთავრესი სიტყვა. სწორედ ეს ჩანდა პროცესის დაწყების დროსაც, რომ ეს ინტერესი იყო ჩადებული, როცა ლაპარაკი იყო მაგალითად იმაზე, რომ თბილისში უნდა შემცირდეს სტუდენტების რაოდენობა და გაიზარდოს ქუთაისში.

თავიდანვე გაჩნდა ეჭვი, რომ ეს ივანიშვილის უნივერსიტეტის წარუმატებლობის გამოსასწორებლად კეთდება – თავიდან თქვეს, რომ 60 ათასი სტუდენტი ეყოლებოდა ამ უნივერსიტეტს, მერე დააკლეს რაოდენობა და ახლა იქამდე მივიდნენ, რომ სულ რაღაც 1500 ადამიანი სწავლობს ამ უნივერსიტეტში.

არ არის ისეთი პოპულარული და წარმატებული, როგორც გვპირდებოდნენ. ვფიქრობ, სტუდენტების ხელოვნურად გადაყვანა, რაც თავიდანვე იდო კონცეფციაში, ჯერჯერობით ვერ მოახერხეს, რადგან, როგორც ჩანს, წინააღმდეგობა შეხვდათ ამ პროცესში უნივერსიტეტებისგან და ეს განუხორციელებელია. ყოველ შემთხვევაში, დიდი ნაბიჯების გადადგმა ამ მიმართულებით ვერ ხერხდება.

  • გვახსოვს როგორ ჰპირდებოდნენ  საზოგადოებას ადრონული თერაპიის ცენტრის გახსნას ამ უნივერსიტეტში, თუმცა 5 წელი გავიდა და არც ამ მიმართულებით ჩანს რაიმე წინსვლა. 

როგორც ვიცი, ის მეცნიერები, რომლებიც თავიდან ჰყავდათ ჩართული ამ მიმართულებით, აღარ არიან ამ უნივერსიტეტში.

  • სხვათა შორის, ჩვენ არაერთხელ დავუსვით კითხვები ამ საკითხზე უნივერსიტეტის რექტორს, თუმცა მან არ ისურვა ინფორმაციის მოწოდება და ღიად საუბარი.

ადრონული თერაპიის კვლევის ლაბორატორიის გახსნას თავიდან მტკვრის სანაპიროზე აპირებდნენ თბილისში, მიწაც კი იყო შესყიდული და მშენებლობა უნდა დაეწყოთ, მაგრამ გააუქმეს და მერე დაიწყეს ქუთაისზე ლაპარაკი. საბოლოო ჯამში ვხედავთ, რომ წარმატებული არ არის ეს პროექტი და თვითონ უნივერსიტეტის პროექტიც არ არის ისეთი წარმატებული, როგორსაც გვპირდებოდნენ.

  • მით უმეტეს, წარუმატებელი უნივერსიტეტის პროექტის ავტორისგან რა ღირებული რჩევა შეიძლება მოესმინა მაგალითად, კობახიძეს რომ ეს რჩევა ყოფილიყო „ძალიან ღირებული“, როგორც მან თქვა? 

არა მგონია, რეალურად რჩევის გამო სჭირდებოდათ ივანიშვილთან შეთანხმება. ეს არის ავტორიტარული სისტემის დამახასიათებელი თვისება, რომ დიქტატორის გარეშე გადაწყვეტილებებს ქვეყნის ფორმალურად პირველი პირებიც კი ვერ იღებენ.

ყოველთვის არსებობს საფრთხე, რომ შენი მიღებული გადაწყვეტილება რაღაცნაირად ეწინააღმდეგება დიქტატორის ინტერესებს და იმისთვის, რომ თავი დაიზღვიო და პასუხისმგებლობაც აირიდო თავიდან, მნიშვნელოვანი რეალური წყაროსგან ლეგიტიმაციის მიღება.

კობახიძის გამოსვლაც სწორედ ასე უნდა აღვიქვათ – მან პასუხისმგებლობა გადააბარა ივანიშვილს. გვითხრა, რომ განათლების შესახებ ეს გადაწყვეტილება მისი იდეა ფიქსი კი არ არის, არამედ ივანიშვილთანაც შეთანხმებულია. შეეცადა, რომ გაეფართოებინა ამ კონცეფციის ლეგიტიმურობის შესახებ წარმოდგენა და ჩვენ ვნახეთ, რომ რაღაც გადაწყვეტილებები, რომელიც იყო მიღებული ამ კონცეფციის ფარგლებში, კობახიძემაც არ იცოდა.

მაგალითად, როცა მეც ვმონაწილეობდი კობახიძესთან დებატებში, აღმოჩნდა, რომ არ იცოდა ის, რომ ქუთაისის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში დაამატეს ფსევდომეცნიერული პროგრამები, მაშინ, როცა ილიაუნის ძალიან მნიშვნელოვანი პროგრამები მასობრივად გაუუქმეს.

არ არის გამორიცხული, რომ ივანიშვილის პროექტის ნაწილი ყოფილიყო ეს და მასთან შეუთანხმებლად ყოფილიყო გაკეთებული. ასეთი დეტალები შეიძლება არც იცოდა კობახიძემ, მაგრამ პრინციპი, რომ ამას ვიღაც სხვა გადაწყვეტს და მერე შენ იქნები პასუხისმგებელი, ეს ჩანს ამ მთავრობაში ყველა ნაბიჯზე.

ეს იყო აშკარა მაშინაც, როცა დიუშენით დაავადებული ბავშვების მკურნალობაზე ჯანდაცვის მინისტრი ალაპარაკეს და კარგად ჩანდა, რომ სარჯველაძე არანაირ გადაწყვეტილებას არ იღებდა რეალურად.

  • ბოლოს, ბრიფინგზეც ხომ უსიტყვოდ იდგა?

ეს ბოლოს თორემ, მანამდე ბევრი ალაპარაკეს. საბოლოო ჯამში, ყველანაირი მარცხი უნდა მიეწეროს ქვედა რგოლებს და ყველანაირი წარმატება  მიეწეროს ივანიშვილს ან კობახიძეს. ასეა აგებული სისტემა. ასეთ ვითარებაში გარდაუვალია ის, რომ არ ჩამოიშალოს სისტემა, რადგან პასუხისმგებლობის აღება სულ უფრო ნაკლებ ადამიანს უნდა. ან უფრო ნაკლებად კომპეტენტური ხალხია მზად, რომ თავის თავზე აიღოს ასეთი მართვის სისტემაში რაიმე პასუხისმგებლობა.

  • კობახიძეც და სხვებიც ხშირად იმეორებენ, რომ „ლომაიას რეფორმები ღირებულებებისგან იყო დაცლილი“ და რომ ჩვენ ეს ღირებულებები უნდა დავამკვიდროთო, თუმცა რა ღირებულებებზეა ლაპარაკი ჩვენ არ მოგვისმენია. რა ღირებულებები შეიძლება დაამკვიდროს ივანიშვილმა განათლების სისტემაში?

ივანიშვილის ინტერვიუებს თუ მოვუსმენთ, შეგვიძლია ნაწილობრივ გავიგოთ, როგორია მისი წარმოდგენები განათლებაზე – ქუთაისის უნივერსიტეტის დაარსებაზე როცა ლაპარაკობდა და საბჭოთა დროინდელ თავის გამოცდილებაზე. ეს გვაჩვენებს, რომ მისი წარმოდგენა განათლების შესახებ არის ძალიან მომხმარებლური, უტილიტარული.

მაგალითად ის ამბობს, რომ განათლება თავისუფლებას გაძლევს, მაგრამ პროფესია გაძლევს შემოსავალს და კეთილდღეობას. თავისუფლებაზე რომ ლაპარაკობს, პიროვნული განვითარებით მიღებულ თავისუფლებას კი არ გულისხმობს, არამედ თავისუფლებას, როგორც ეკონომიკურ ღირებულებაზე, რომელიც პროფესიის შეძენით მიღებულ შემოსავალს უკავშირდება.

  • პროფესიონალიზმი არც კეთილდღეობის მიღებას ეწინააღმდეგება და არც საზოგადოებრივი სიკეთის შექმნას. რატომ აპირისპირებს ამას ივანიშვილი?

უბრალოდ, ივანიშვილის საუბარში ასე ჩანს, რომ მხოლოდ ტექნიკურად უყურებს განათლების როლს, მხოლოდ ეკონომიკური და პირადი სარგებლის პერსპექტივიდან აქვს დანახული განათლება და არა რაღაც ჰუმანისტური პერსპექტივიდან, რომ ეს არის ადამიანებისთვის, ზოგადად კაცობრიობისთვის მნიშვნელოვანი სიკეთე.

ასე როცა უყურებს ადამიანი, მერე ასეთივე ღირებულებების დამკვიდრებას ცდილობს, ეს ღირებულებები კი ითარგმნება გადაწყვეტილების მიმღებების რიტორიკაში და შემდეგ გადაწყვეტილებებში. მერე გვეუბნებიან, რომ ჩვენ გვჭირდება მზარეულები და არა ადამიანები, რომლებიც ფილოსოფიაზე აბარებენ.

ამ პრინციპიდან გამომდინარე, ავტორიტარულ სისტემაში სულ უფრო მნიშვნელოვანი ხდება ტექნიკური განათლება და უფრო ნაკლებად მნიშვნელოვანი ჰუმანიტარული და სოციალური.

ასე იყო საბჭოთა კავშირის დროსაც, ცდილობდნენ კოსმოსის ათვისებას, მაგრამ სამაგიეროდ აკრძალული იყო ფსიქოლოგია, ხელს უშლიდნენ ჰუმანიტარულ დარგებს, თუ ისწავლიდი, კონკრეტული იდეოლოგიის ჩარჩოებში უნდა შეგესწავლა, მარქსიზმ-ლენინიზმით უნდა გერეგულირებინა. აქაც იგივე ხდება, კონტროლი მყარდება ისეთ სპეციალობებზე, რომლებიც ავითარებს პოლიტიკურ და სოციალურ მეცნიერებებს, რომელიც იკვლევს ისტორიას, კულტურას.

მაგალითად, ისტორიის პროგრამა გააუქმეს ილიას უნივერსიტეტს, სამაგიეროდ „იმედიდან“ გვეძალება პროპაგანდა და ინტერპრეტაციები აგვისტოს ომზე იმ ადამიანებისგან, რომლებიც თან მუზეუმის დირექტორები არიან, თან პროპაგანდისტები, თან ახალგაზრდების ბანაკებში ლექციებს კითხულობენ.

თავისთავად მახინჯია ასეთი სისტემა, რადგან არადემოკრატიულია, გაუმჭვირვალეა, ჩამოკიდებულია ერთი ადამიანის წარმოდგენებზე, რომელიც ამ წარმოდგენებს არგებს საკუთარი პარტიის ინტერესებს.

როცა პარტიის ინტერესზეა მორგებული განათლების სისტემა, ყველა – სტუდენტი იქნება, სკოლის მოსწავლე, მასწავლებელი, პროფესორი თუ რექტორი, განიხილება, როგორც პარტიის დანამატი ან პარტიის წევრი. ან პარტიას უნდა ემსახუროს ან უნდა წავიდეს ამ სისტემიდან.

საბჭოთა კავშირში რატომ ვერ ვითარდებოდა განათლება დემოკრატიულად? – იმიტომ, რომ კომუნისტური პარტიის დაქვემდებარებაში იყო. იგივე ხდება საქართველოში დღეს. ამის მცდელობაა, რომ „ქართულ ოცნებას“ დაუმორჩილონ მეცნიერება, განათლება, მოქალაქეების ყოფაც, ლიტერატურაც კი.

ქართველი მწერალი დღეს თუ არ არის „ქართული ოცნების“ მომხრე, ის არ მონაწილეობს სახელმწიფოს მიერ ორგანიზებულ ლიტერატურულ პროცესებში.

დიახ, შეიძლება იყოს ციხეშიც ან იყოს პასიური მონაწილე პროცესების.

ბათუმში, კლინიკაში გარდაცვლილი ბავშვის საქმეზე გამოძიება დაიწყო

ბათუმში, იაშვილის კლინიკაში, 13 წლის ლუკა ჩხიკვიშვილის გარდაცვალების ფაქტზე გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 116-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც სიცოცხლის გაუფრთხილებლობით მოსპობას გულისხმობს.

ლუკა ჩხიკვიშვილი გუშინ კლინიკაში ხელის მოტეხილობით შეიყვანეს, თუმცა ის ოპერაციამდე გარდაიცვალა. ოჯახის წევრების თქმით, ბავშვის გარდაცვალება ნარკოზის დიდმა დოზამ გამოიწვია. „ან მეტი მისცა [ნარკოზი] ან ჩქარა გაუკეთა“, – ამბობს გარდაცვლილი ბავშვის ოჯახის ერთ-ერთი წევრი „ტვ პირველთან.

შემთხვევა 8 ივნისს, ბათუმში მდებარე იაშვილის სახელობის ბათუმის დედათა და ბავშვთა ცენტრალური ჰოსპიტალში მოხდა. ჰოსპიტალს ამ დრომდე არ გაუკეთებია ოფიციალური კომენტარი.

______________

მთავარ ფოტოზე: გარდაცვლილი ბავშვის სახლი. სქრინი „ტვ პირველის“ კადრიდან.

რატომ აღარ შემოდის ახალი ინვესტიცია აჭარაში – ციფრები, რომლებიც სრულ კრახს აჩვენებს

რაც არ უნდა პომპეზური და „ბრჭყვიალა“ იყოს მასშტაბური სამშენებლო პროექტების დაწყების, კაფსულის ჩადების ცერემონიალები და რაც არ უნდა ხმამაღალი მთავრობის მტკიცება, რომ რეგიონში ინვესტიციების შემოსვლა გრძელდება, ბიუჯეტის შესრულების „არაფინანსური აქტივების კლების“ ნაწილი სხვას აჩვენებს.

„სხვას აჩვენებს“ კი არა, ბოლო ათი წლის შედეგებს თუ გადავხედავთ, კარგად გამოჩნდება, რომ ციფრები სინამდვილეში სრულ კრახს გვაჩვენებს. არაფინანსური აქტივებიდან მიღებული შემოსავალი იგივეა, რაც სახელმწიფო ქონების გაყიდვით მიღებული შემოსავალი.

აჭარის რესპუბლიკური ბიუჯეტის ანგარიშის მიხედვით, 2026 წლის პირველ კვარტალში, მთავრობა 10 მილიონი ლარის ქონების გაყიდვას გეგმავდა. თუმცა, შემოსულობა, ბიუჯეტში, 3 თვეში ამ მიმართულებით 500 000 ლარია.

მთავრობა თავს ჩაშლილი ელექტრონული აუქციონებით იმართლებს. მათი ლოგიკა დაახლოებით ასეთია: ბევრი ვიშრომეთ – ელექტრონული აუქციონებიც გამოვაცხადეთ, მაგრამ არავინ მიიღო მონაწილეობაო.

ვერსად წაიკითხავთ ანალიზს, თუ რატომ ჩაიშალა ეს აუქციონები არაერთხელ – წელს, გასულ წელს, იმის წინა წელს და ასე შემდეგ. იმიტომ ხომ არა, რომ რეგიონის მიმართ ინტერესი გაქრა და რამდენიმე მონოპოლისტის მშენებლის დროში გაწელილი პროექტი ამ რეალობას ვეღარ ცვლის? 

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტრო 2026 წლის ბიუჯეტის პირველი კვარტლის ანგარიშშიც იმავეს წერს, რასაც წინა, კიდევ წინა და იმის წინა ანგარიშებშიც წერდა – რომ გასული წლის ბოლოს ვერ გაყიდული ქონების ფასები განაახლეს და ხელახლა გაიტანეს აუქციონზე, თუმცა საქმეს ამანაც ვერ უშველა.

„გასულ საანგარიშო წელს ჩატარდა აუქციონები, სადაც ვერ მოხერხდა რიგი ქონების პრივატიზება, რომელთა განკარგვის შედეგად საპრივატიზებო ვალდებულებების ნაწილი უნდა შესრულებულიყო 2026 წლის პირველ კვარტალში, რაც უპირობოდ გამოიწვევდა დაგეგმილი შემოსულობების შესრულებას. აღნიშნულის გათვალისწინებით, განხორციელდა საპრივატიზებო პირობების გადახედვა და ობიექტების საწყისი საპრივატიზებო საფასურის განახლება.

საპრივატიზებო ობიექტების ოპტიმიზაციის მიზნით რიგი ღონისძიებების განხორციელებამ მოიცვა 2026 წლის საანგარიშო კვარტალი. შესაბამისად, მიმდინარე წლის 1 აპრილს გამოცხადდა რიგი აუქციონები განახლებული საწყისი საპრივატიზებო საფასურის მიხედვით.“ – წერს სამინისტრო მიმდინარე წლის ბიუჯეტის პირველი კვარტლის ანგარიშში.

2025 წლის ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშის მიხედვით, რესპუბლიკური ბიუჯეტის 2025 წლის არაფინანსური აქტივების კლების [გაყიდვა] გეგმა 180 მილიონ 220 00 ლარით იყო განსაზღვრული, ხოლო შესრულებამ 6 მილიონ  955 400 ლარი შეადგინა.

წინა წლების გამოცდილებით, ასეთი შედეგი მოსალოდნელიც იყო. აჭარის მთავრობამ არაფინანსური აქტივების ნაწილში გაწერილი გეგმა ვერც 2024 წელს შეასრულა, ვერც 2023 და 2022 წელს შეასრულა. მიუხედავად ასეთი შედეგებისა, საპროგნოზო მაჩვენებელში ციფრებს მაინც ზრდიდნენ.

ეს იმას ნიშნავს, რომ საქმე გვაქვს არამხოლოდ შესრულების, არამედ დაგეგმვის პრობლემასთანაც. როგორც ჩანს, მთავრობას მაღალი პროგნოზები ბიუჯეტის ხელოვნურად გაზრდისა და ციფრებით მანიპულირებისთვის სჭირდება. გაზრდილ ბიუჯეტზე მთავრობა გასულ წელსაც აპელირებდა.

მკაცრი რეკომენდაციის მიუხედავად, აჭარის მთავრობა ბიუჯეტში ციფრებს ხელოვნურად რომ ზრდის, ამაზე სახელმწიფო აუდიტიც აღნიშნავდა.

აუდიტი 2024 წლის ბოლოს, 2025 წლის ბიუჯეტის დაგეგმვის დროსაც წერდა, რომ აჭარის მთავრობა გარკვეულ შემთხვევებში პროგრამებსა და ქვეპროგრამებს ჭარბი ფულადი რესურსით გეგმავს. რაც წლის განმავლობაში ბიუჯეტში ნაშთის დაგროვებას უწყობს ხელს და ამის ერთ-ერთი მიზეზი ათვისების დაბალი მაჩვენებელიც არის.

____

კონკრეტულ პროექტებზე ვრცლად წაიკითხეთ აქ:

როგორ კეთდება ფული სახელმწიფო მიწით ქობულეთის სანაპიროზე

 

მთავარი ფოტო: აჭარის მთავრობა

Three Political Forces Enter Armenia’s New Parliament as Pashinyan’s Civil Contract Secures Majority

According to the final results of the latest parliamentary election, three political forces will be represented in Armenia’s new National Assembly (Parliament):

  • Civil Contract Party
  • Strong Armenia Alliance
  • Armenia Alliance

The distribution of seats will be as follows:

  • Civil Contract Party – 64 seats
  • 64 – 29 seats
  • Armenia Alliance – 12 seats

At the last moment, the Prosperous Armenia Party appeared to have crossed the 4% electoral threshold, but the final results changed the picture and left the party without parliamentary representation.

Armenia’s Central Electoral Commission has completed counting ballots in the regular parliamentary election. Results from all 2,005 polling stations have been counted.

The votes were distributed as follows:

  • In first place was the Civil Contract Party, receiving 727,160 votes (49.81%)
  • In second place was the Strong Armenia Alliance with 340,062 votes (23.29%)
  • Third place went to the Armenia Alliance, which received 145,097 votes (9.94%)
  • In fourth place was the Prosperous Armenia Party with 58,368 votes (4.00%)
  • The United Homeland Party, which came fifth, received 33,618 votes (2.30%)

According to official data, 58.97% of eligible voters took part in the election.

Armenian voters were largely choosing between the ruling party led by Nikol Pashinyan and political forces broadly described as pro-Russian.

A total of 18 political entities were registered to participate in the election: 16 parties and 2 alliances. Among them were Prime Minister Nikol Pashinyan’s Civil Contract Party, Robert Kocharyan’s Armenia Alliance, and the Strong Armenia Alliance, led by Narek Karapetyan, described as a pro-Russian oligarch and indirectly supported by Moscow.

Because of the ruling party’s and Nikol Pashinyan’s pro-Western orientation, the opposition warned that Armenia risked a complete breakdown in relations with Russia and a deep economic crisis.

Due to his openly pro-Western political course, Pashinyan also faced direct and indirect messages from Moscow, including references to “the Ukrainian scenario.”

In addition, ahead of the election, several international investigative reports were published alleging that Moscow had attempted to influence Armenia’s election through various channels and networks.

„სანამ ბათუმელები და ნეტგაზეთი არსებობს, გვიან არ იქნება“ – თამთა კახაბერიძე

ავტორი: თამთა კახაბერიძე, ჟურნალისტი

______________________________

-„აბა, მოიფიქრე ვისი ხმა გინდა ისმოდეს შენს პირველ სტატიაში?“ – მკითხა ნანამ.

მოვიფიქრე. სოფელში მცხოვრები ახალგაზრდების.

13 წლის ვიყავი. ნანა კვაჭაძე, „ბათუმელების“ ნიუსრუმის რედაქტორი, მაშინ ჩემი მასწავლებელი იყო „ბათუმელების“ მედიასკოლაში. სანამ სტატიის დაწერას დამავალებდა, ამიხსნა, რომ ჟურნალისტის ფუნქცია საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაციის მიწოდების გარდა, იმ მოქალაქეების ხმის გაჟღერებაა, ვისაც რაიმე პრობლემა აქვს, ვისაც დახმარება სჭირდება, ვისი სათქმელიც არ ესმით გადაწყვეტილების მიმღებ პირებს, ან ესმით, მაგრამ არ ანაღვლებთ.

მე საკმაოდ პატარა და გამოუცდელი ვიყავი იმისთვის, რომ ვინმეს ხმა ვყოფილიყავი გარდა საკუთარი თავისა – თურქეთის საზღვრისპირა სოფელში მცხოვრები გოგოსი, რომლის ცნობისმოყვარეობას მისი სოფლის საზღვრები ვერ იტევდა. ასე დავწერე ჩემი პირველი სტატია რეგიონებში, განსაკუთრებით მაღალმთიან სოფელში მცხოვრებ ახალგაზრდებზე, რომლებიც შესაბამისი ინფრასტრუქტურის, ინტერნეტზე შეზღუდული წვდომის, არაფორმალური განათლების სივრცეების არარსებობის, სიღარიბის და სხვა მრავალი გამოწვევის გამო, ვერ იღებდნენ მრავალმხრივ განათლებას, ვერ ერთვებოდნენ სპორტულ და კულტურულ ღონისძიებებში იმდენად, რამდენადაც მათ სურდათ და სჭირდებოდათ.

ეს სტატია „ბათუმელებში“ გამოქვეყნდა, რომელიც მაშინ ჯერ კიდევ ბეჭდური სახით გამოიცემოდა. გაზეთის ერთი გვერდი მედიასკოლის მოსწავლეების ნაშრომებს ეთმობოდა. მედიასკოლა იყო სასწავლო კურსი სკოლის მოსწავლეებისთვის – ერთ-ერთი იმ უამრავ საგანმანათლებლო და სოციალურ პროექტს შორის, რომელიც „ბათუმელებს“ განუხორციელებია აჭარის რეგიონში.

ეს იყო ჩემი ნახევარი ცხოვრების წინ. მას შემდეგ 2-ჯერ გავიზარდე და ახლა დაახლოებით იმდენი წლის ვარ, რამდენი წლისაც იყო მზია ამაღლობელი, როცა დააარსა „ბათუმელები“ – დამოუკიდებელი მედია, რომელიც დასვამდა კრიტიკულ კითხვებს, მოიძიებდა პასუხებს, მიაწვდიდა საზოგადოებას ინფორმაციას და რაც მთავარია, იქნებოდა იმ მოქალაქის ხმა, ვისიც არ ესმით „ძლიერთა ამა ქვეყნისა“.

ახლა ნეტგაზეთში ვმუშაობ, მზიას დაფუძნებულ კიდევ ერთ მედიაში და ვცდილობ დავსვა კითხვები, მოვიძიო პასუხები,  მივაწოდო ინფორმაცია საზოგადოებას და ვიყო მოქალაქეების ხმა.

მაგალითად, ბოლოს დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიის მქონე დედის ხმა ვიყავი, რომელიც მთავრობის ადმინისტრაციასთან ათენებდა და აღამებდა, რომ შვილისთვის სასიცოცხლოდ აუცილებელი წამალი მოიპოვებინა;

იქამდე ერთი პატარა, თბილისური ეზოს მაცხოვრებლების, რომელსაც ეკონომიკის სამინისტრო იძულებით ასახლებს სახლებიდან;

უფრო ადრე ტყიბულში, მეწყერს ძლივს გადარჩენილი ოჯახების, რომლებმაც არ იციან სად გააგრძელებენ ცხოვრებას, რადგან სტიქიამ მათი სახლები დაანგრია;

კიდევ უფრო ადრე, ონკოპაციენტი ქალის, რომელმაც საჭირო მკურნალობა სამშობლოში ვერ მიიღო და ევროპაში ცდილობდა თავშესაფრის მიღებას;

მიუსაფარი ძაღლების და მათზე მზრუნველი ადამიანების, რომლებიც ოთხფეხა მეგობრების დაცვას ცდილობდნენ სურსათის სააგენტოსგან;

ქალების, რომლებიც დაკავების შემდეგ პოლიციელებმა იძულებით გააშიშვლეს და ახალგაზრდების, რომლებიც სასტიკად სცემეს;

სტუდენტების, რომლებსაც უნივერსიტეტს უხურავენ და პროფესორების, რომლებსაც სასწავლო პროგრამებს უუქმებენ;

შვილმკვდარი დედის, რომელიც სამართალს ეძებს, მაგრამ ვერ პოულობს;

ბავშვის, რომელსაც მშობლების ქუჩაში მოწყალების თხოვნას აიძულებდნენ;

მშობლების, რომლებიც შვილებისთვის განათლების ხელმისაწვდომობას ითხოვდნენ;

სტუდენტის, რომელიც ტროტუარზე დგომის გამო დააკავეს და სტუდენტის, რომელსაც დაკავება ერჩივნა, მაგრამ 5000-ლარიანი ჯარიმა შეუფარდეს;

სამსახურიდან უსამართლოდ გათავისუფლებული ყოფილი საჯარო მოხელის და მისი კოლეგის, რომელმაც თავად დატოვა თანამდებობა, რათა უსამართლობა გაეპროტესტებინა;

ჭიათურელი მაღაროელების და დევნილების, რომლებსაც მეორედ ასახლებენ საცხოვრებლიდან – ამჯერად, აღსრულების ბიუროს თანამშრომლები;

დეზერტირების ბაზართან, ავარიულ კორპუსში მცხოვრები ოჯახის, ამ ავარიული შენობის ფასადის ჩამონგრევის შედეგად დაღუპული კაცის და ამ ბაზრის წინ მოვაჭრე ქალის, რომელსაც მერიის ზედამხედველობის სამსახურმა ხილ-ბოსტნის დახლი დაუნგრია – „ქალაქის იერსახეს ამახინჯებსო“;

ძალადობის მსხვერპლი ქალის და ვინ მოსთვლის, ვისი აღარ…

– „აბა, მოიფიქრე რა უნდა უთხრა ჩვენს აუდიტორიას, რატომ უნდა დაგვიჭიროს მხარი?“ – მეკითხება ნანა, აწ უკვე ჩემი კოლეგა და თანამშრომელი.

– მოვიფიქრე, ნანა, მოვიფიქრე, იმიტომ, რომ მათი ხმა ვიყო. შენ თვითონ არ მასწავლე?!

სანამ ჟურნალისტობას გადავწყვეტდი, იურისტობა მინდოდა, რათა უფლებადამცველი გამოვსულიყავი. მერე მივხვდი, რომ ყველა იურისტი უფლებადამცველი არ არის. პირიქით, ზოგიერთი უფლებადამრღვევია, უფლებადამცველობას კი იურისტობა სულაც არ სჭირდება. ჩემი აბიტურიენტობის დილემა ჟურნალისტიკის სასარგებლოდ გადაწყდა, რამდენიმე კვირის წინ კი მე და ჩემს თანამშრომლებს წლის უფლებადამცველის ჯილდო გადმოგვცეს. მავანი იტყვის, რომ უფლებადამცველობა ჟურნალისტიკის სტანდარტებში არ ჯდება. იმ სტანდარტებში, ვიღაცებმა საკუთარ ინტერესებზე რომ მოირგეს და BBC-ის სტანდარტად გაასაღეს (თუმცა, როცა მათ ინტერესს დაუპირისპირდა, ზემოთ ხსენებული BBC-საც დაუწუნეს სტანდარტი). მე ვფიქრობ, რომ ამ ქვეყანაში ჟურნალისტი მოქალაქეების უფლებებს თუ არ იცავს, თუნდაც ირიბად, მთლად კარგი ჟურნალისტიც ვერ ყოფილა. მე მჯერა, რომ როგორც ჟურნალისტი, უფლებადამცველიც ვარ. 

„ამ რედაქციის საქმიანობა ყოველთვის იყო ბრძოლა“ – თქვა ნესტან ცეცხლაძემ, როცა მისი რედაქტორობით „ნეტგაზეთმა“ წლის უფლებადამცველის ჯილდო მიიღო.

მზიას სიტყვები გამახსენდა – იბრძოლეთ, სანამ გვიან არ არისო, ციხიდან რომ შემოგვითვალა.

მე არ ვფიქრობ, რომ გვიანია: სანამ მე და ჩემი თანამშრომლები პროფესიულ საქმიანობას ვაგრძელებთ, სანამ „ბათუმელები“ და ნეტგაზეთი არსებობს, გვიან არ იქნება.

ჩვენი არსებობა კი ნამდვილად არის ბრძოლა. ბრძოლაა მედიაში მუშაობა იმ ქვეყანაში, სადაც ჟურნალისტობა თავისუფლებისა და ჯანმრთელობის ყოველდღიური რისკია, სადაც გამოხატვის თავისუფლება რეპრესიული მექანიზმების პირდაპირი სამიზნეა. ამ ბრძოლაში იმ ადამიანების მხარდაჭერა გვჭირდება, ვისი ხმაც ვყოფილვართ აქამდე, ან ვისიც შეიძლება ვიყოთ მომავალშიც.

დამოუკიდებელი მედიის გარეშე დამოუკიდებელი ქვეყანა არ არსებობს. ამიტომ, არაფერია იმაზე მეტად სიმბოლური, ვიდრე „ბათუმელების“ დაფუძნება 26 მაისს, საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს.

მჯერა, რომ ჩვენი მუშაობით ქვეყნის დამოუკიდებლობის შენარჩუნებისთვისაც ვზრუნავთ.

 

________________________________________________________________________________

 

გადადით ლინკზე და დაუჭირეთ მხარი ბათუმელებს და ნეტგაზეთს

თვეში 1 ლარიდან. 

 

 

30 წლის რამაზ ნინიძეს დახმარება სჭირდება – ის სტამბოლის კლინიკაშია

30 წლის რამაზ ნინიძეს მკურნალობის გასაგრძელებლად სასწრაფოდ სჭირდება 15 000 დოლარი, ის შეიძლება გადაურჩეს ფეხის ამპუტაციას თუ ამ თანხის მოგროვებას ახლობლები შეძლებენ.

რამაზის დის, მადონა ნინიძის ინფორმაციით, რომელიც მასთან ერთად სტამბოლის ერთ-ერთ კლინიკაში იმყოფება, ექიმები ამბობენ, რომ ინფექციის გავრცელების რისკია, თუ სპეციალურ მკურნალობას არ დაიწყებენ, ამისთვის კი 15 000 დოლარი 15 ივნისამდე უნდა შეაგროვონ.

რამაზს ორი მცირეწლოვანი შშმ შვილი ჰყავს, ის სტამბოლის ერთ-ერთ კლინიკაში მძიმე მდგომარეობაში გადაიყვანეს.

რამაზ ნინიძემ მიმდინარე წლის იანვარში, მაშინ მიიღო მძიმე დაზიანება, როდესაც საცხოვრებელი კორპუსის მეოთხე სართულიდან, სადაც ბინას ოჯახით ქირაობდა, გადავარდა.

ახალგაზრდა კაცს ბათუმის ერთ-ერთ კლინიკაში ჩაუტარდა ოპერაცია, რის შედეგადაც პარალიზებული დარჩა.

„ოპერაციის შემდეგ, წელს ქვემოთ ვერაფერს ვერ გრძნობს. დაჟეჟილი ადგილები იქცა ნაწოლებად. პაციენტი იყო ბინაზე, რადგან ამ ნაწოლებით კლინიკებში მკურნალობა არ ხდებოდა. ბინაზე ყოფნის გამო პაციენტის მდგომარეობა გართულდა და დამძიმდა. ჭრილობების შეხვევის დროს, როცა ვამუშავებდით, ჭრილობიდან  სისხლი სდიოდა,“ – ამბობს რამაზ ნინიძის და მადონა ნინიძე.

მადონა ნინიძის თქმით, საქართველოში ვერცერთ კლინიკაში რომ ვერ იპოვეს შესაბამისი სერვისი, რაც რამაზს სჭირდებოდა, თურქეთში დაიწყეს ძიება. კლინიკების უმეტესობა წინასწარ ითხოვდა თანხას.

„კეთილი ადამიანების დახმარებით ვიპოვეთ კლინიკა, რომელსაც გავუგზავნეთ რამაზის ფორმა 100, მისი მდგომარეობის ამსახველი ვიდეოები და დათანხმდა მიეღო პაციენტი.

რამაზს აქვს მძიმე მდგომარეობა, დაწყებულია სეფსისი, შესაძლოა დასჭირდეს ფეხების ამპუტაცია. საქართველოდან თურქეთში რომ ჩამოგვეყვანა რეანიმობილის ფული არ გვქონდა, ამიტომ მინივენი დავიქირავეთ ჩვენი სახსრებით და ისე ჩამოვიყვანეთ. უკანასკნელი თანხები დავხარჯეთ, რომ როგორმე ჩამოგვეყვანა და ჩემი ძმა გადაგვერჩინა. ახლა მხოლოდ ხალხის იმედი გვაქვს, ნებისმიერი თანხა დაეხმარება ჩემს ძმას,“ – ამბობს მადონა ნინიძე..

რამაზ ნინიძის დახმარების მსურველებმა შეგიძლიათ თანხა ჩარიცხოთ მისი მეუღლის, ნანა უზუნაძის ანგარიშის ნომერზე.

 თიბისი ბანკი

ანგარიშის ნომერი: GE18TB7209345161100004

მიმღები: ნანა უზუნაძე

საქართველოს ბანკი

ანგარიშის ნომერი:

GE22BG0000000595652679

მიმღები: ნანა უზუნაძე

 

 

 

 

„რეპრესიისა და პოლიტიკური დევნის უმძიმესი მაგალითი“ – განცხადება აფგან სადიგოვის დაკავებაზე

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აზერბაიჯანში აფგან სადიგოვის დაპატიმრებას ეხმიანება.

საქართველოდან აზერბაიჯანში დეპორტირებული ჟურნალისტის, აფგან სადიგოვის დაპატიმრების შესახებ გუშინ, 8 ივნისს გახდა ცნობილი.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრის განცხადებით, აფგან სადიგოვის წინააღმდეგ მიმდინარე მოვლენები საქართველოსა და აზერბაიჯანის მხრიდან ტრანსნაციონალური რეპრესიისა და კოორდინირებული პოლიტიკური დევნის უმძიმეს მაგალითს წარმოადგენს.

„მნიშვნელოვანია, რომ აფგან სადიგოვი დააკავეს იმავე სისხლის სამართლის საქმეზე, რომელიც თავის დროზე საქართველოდან აზერბაიჯანში მისი ექსტრადიციის საფუძველი გახდა და რომელზეც წარმოება 2026 წლის 1 აპრილს შეწყდა.

აფგან სადიგოვის დაკავების შესახებ ინფორმაციას უმოკლეს ვადაში მივაწვდით ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოს.

ეს საქმე სახიფათო პრეცედენტს ქმნის რეგიონში მყოფი დევნილი ჟურნალისტებისა და უფლებადამცველებისთვის და მნიშვნელოვნად აზიანებს საერთაშორისო ადამიანის უფლებათა დაცვის სისტემის ეფექტიანობასა და სანდოობას.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი კიდევ ერთხელ გამოთქვამს შეშფოთებას აფგან სადიგოვის უფლებების დარღვევის გამო აზერბაიჯანში და მოუწოდებს ქვეყნის ხელისუფლებას, დაუყოვნებლივ გაათავისუფლოს იგი და არ დაუშვას მის მიმართ წამება ან/და არაადამიანური მოპყრობა.

ჩვენ ვაგრძელებთ აფგან სადიგოვის ინტერესების დაცვას ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში და გამოვიყენებთ სხვა უფლებადაცვით მექანიზმებს მისი უფლებების დასაცავად“ – აცხადებს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი.

_____________

ფოტოზე: აფგან სადიგოვი ბათუმში, მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესზე.

ამავე თემაზე: 

აფგან სადიგოვი აზერბაიჯანში 2024 წლის საქმეზე დააპატიმრეს

Rasa Juknevičienė: Armenians are already taking the European Union flag from Georgia

On June 17, the European Parliament will discuss the annual report on Georgia as a candidate country. Rapporteur on Georgia Rasa Juknevičienė expects the European Parliament to adopt the report with a large majority, as the main political groups in Europe are united in their assessment of Georgian Dream.

In an interview with Netgazeti, Juknevičienė also responded to Georgian Dream’s statements that the European Parliament’s decisions have no power at all:

You know, when people don’t believe in democracy, they don’t understand what Parliament as such means. The European Parliament is the capital, or the main center of European democracy. Here you can find all kinds of opinions. Here we are debating, sometimes having hot debates, sometimes very light debates, but we are also able to find solutions and compromises.

You can feel the all-European democratic environment here regarding Georgia as well. When I started here as a member of the European Parliament, we had many meetings with Georgian Dream members of Parliament and also officials in 2019 and a little bit later. Together with my colleagues from different groups, we immediately realized that they were manipulating our opinions. They were doing one thing at home, and here they came with different opinions.

So this was noticed. When the 2024 election happened, I was nominated as the standing rapporteur on Georgia. Before those elections, I was full of hope that I would be very helpful to the Georgian people and Georgian statehood in achieving the goals of a candidate country. This hope was gone after the election. Unfortunately, Georgia is now not able to use the very important momentum.

Before the large-scale war in 2022, nobody talked about enlargement to Eastern Partnership countries. There was no political will to do this, and now, because of Ukrainians, because of their heroic fight for the European way of life, this window was opened for Moldova, for Georgia, and also for the Western Balkans.

So here is the biggest crime, I would say, of the Georgian Dream, of this de facto government: they are not using this opportunity, but are moving in the opposite direction, further away from European Union membership.

Their claims are not right. The European Parliament is doing a lot. We have meetings with the European Commission; also, we are politicians representing member states, elected in member states, so we have opportunities to convince many other politicians in one way or another.

And the report will be very critical – the most critical among all candidate countries. Even the report on Serbia is not as critical as the one on Georgia, and it’s not only because of my opinion. This is also disinformation going around from Georgian Dream about me being the most powerful person here, working against Georgia. No, I am not against Georgia; I am a friend of Georgia. Other rapporteurs from different political groups, shadow rapporteurs from all five main political groups in the European Parliament, are sometimes even more critical than I am about what is going on in Georgia.

This time, there were no debates in the Foreign Affairs Committee. People spoke, and they were on the same page regarding the situation, except for one pro-Russian political group, which is mainly composed of members of the German Alternative for Germany party. But those are very well-known pro-Russian politicians, so it is not a surprise that they have a different opinion.

  • Georgian Dream often says they have no business in an EU represented by people like you or countries like Denmark. They claim there is a ‘second Europe’ based on different values where they would prefer to belong. They are betting on Eurosceptic political actors — how likely is this ‘bet’ to pay off?

On the contrary. The biggest friend of Bidzina Ivanishvili and Georgian Dream was Viktor Orbán, and he lost the election heavily. It’s really a very important breakthrough in the European Union.

Yes, some other countries will face elections next year. We don’t know the outcome, but the “Orbánization” of the European Union didn’t happen. And yes, there will be ups and downs, as everywhere in democracies, but the mainstream political parties are very much pro-European now, and they share the same understanding of Georgia as it is written in the report.

And I hope that there will be a huge majority of votes in the next plenary in Strasbourg, because there was a huge majority of votes in the AFET Committee.

  • Now that the Orbán factor is removed, are sanctions regarding Georgian Dream more likely to happen?

We will see. Of course, we have this hope. At least, we are trying to push for it, and it’s mentioned in our report. It will be a recommendation for the European Commission and the European Council to do this.

  • Are there any other countries opposing sanctions?

Yes, there are some countries, and I think Georgian Dream is trying to work with them, saying that, look, Georgia is such an important country for the European Union and for Europe. We are in a very serious geopolitical situation, especially now when Russia is in a situation where it is under sanctions… There is an energy policy and everything else. They are using this card, but Georgia is not the only important country anymore, because I think Armenia is now becoming the leader in the region in terms of democracy. They are already taking the European Union flag from Georgia, unfortunately for Georgians.

But nevertheless, for all Georgian people, it is also very important to support Armenians today, because it is their hope as well not to lose the European approach in the region at all. So Armenians are now working on behalf of Georgia as well to make this region important.

  • So, if democratic backsliding doesn’t stop in Georgia, is there a chance that the European Union can continue business as usual because of this connectivity and strategic role?

I don’t think so with this Commission and this European Parliament. Yes, there are factors that Georgian Dream is trying to use, but it depends more not on us, but on the Georgian people. If the Georgian people give up, no one in the European Union will do their job instead of the Georgians. You have to understand this. What happened in Hungary? – After 16 years of being in power, Orbán lost. Now you have the third term of Bidzina Ivanishvili, so it means that a very long-lasting regime is in Georgia.

But what happened in Hungary is that opposition politicians and all of civil society striving for democracy were united, and they gave a very clear alternative to the Hungarian people. So my wish and my hope is that the Georgian people will also be able to organize themselves in such a way as the Hungarians did.

  • Is the Georgian opposition doing enough for this kind of unity?

I think they are. They are trying, and they have to find a common solution on leadership, to show a very clear alternative to the people, because an election will come sooner or later.
Of course, it’s difficult when all those media outlets are captured and are under the control of Georgian Dream. I understand how difficult it is. People are imprisoned, they are attacked, and journalists are imprisoned. Now, in Georgia, you have more political prisoners per capita than in Russia. This is really a very brutal regime in Georgia today. But nevertheless, without the Georgian people’s understanding and their strategic approach towards the future… we will help, of course. But we are not the most important players in this game.

  • You have mentioned Georgian media. TV Imedi was banned from the European Parliament. Should we expect the same decision regarding Rustavi 2 and POSTV?

I hope so. We have approached this issue several times. So, Imedi made a very brutal mistake by attacking me and maybe others here as well. They were not acting according to the rules we have here. But other outlets are also operating here like Russian brutal propaganda. My opinion is that we have to ban them from the European Parliament and other institutions.

  • On June 17, the Parliament will hear from Andrzej Poczobut, who was recently released by the Belarusian government. You mentioned that another 2025 Sakharov Prize laureate, Mzia Amaglobeli, remains jailed by Georgian Dream with no meaningful international access to see her. The fact that even Lukashenko’s regime is now releasing or exchanging political prisoners — what does Georgian Dream’s stance indicate? Does it suggest they are on a more authoritarian path, or perhaps a lack of Western involvement in Georgia?

Maybe both. I don’t think that in Georgia the situation is more brutal than in Belarus. In Belarus, it is really a very brutal and long-lasting regime. But it’s very similar. Dictators everywhere are very similar. They do the same things: imprisoning opponents and critics, and closing free media. Usually, they start with the national TV broadcaster. It’s not necessarily only in non-EU countries.
In Lithuania, the government, not exactly new now, also wanted to do the same with the national broadcaster that was done in Georgia many years ago, or in Hungary. But people went to the streets immediately, at the very beginning of the process. In Belarus and Georgia, people were silent at the very beginning when the first signs appeared of a possible dictatorship or authoritarianism. This is a very important lesson learned for us from Georgia and Belarus.

Regarding Mzia Amaglobeli, I think that it would be very important for both of them to stay in contact. Despite the fact that she is in prison, her case should reach Andrzej Poczobut. I very much expect that Andrzej Poczobut will be able to raise the issue of Mzia Amaglobeli.

 

უვადო პატიმრობა მიუსაჯეს კაცს, რომელმაც ყოფილი მეუღლე მოკლა

პროკურატურის ცნობით, გორის სასამართლომ სრულად გაიზიარა პროკურატურის მტკიცებულებები და განსაკუთრებული სისასტიკით ყოფილი მეუღლის მკვლელობის ფაქტზე ბრალდებული დამნაშავედ ცნო.

სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ 2025 წლის 25 სექტემბერს, კასპში, ბრალდებულმა ყოფილ მეუღლეს ჭრილობები და დაზიანება მიაყენა. ქალი 2 ოქტომბერს, საავადმყოფოში გარდაიცვალა.

ბრალდებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა-109-ე მუხლის „თ“, „კ“ და „მ“ ქვეპუნქტებით (განზრახ მკვლელობა დამამძიმებელ გარემოებებში, ჩადენილი ქალისა და მამაკაცის თანასწორობის შეუწყნარებლობის გამო, ოჯახის წევრის მიმართ, განსაკუთრებული სისასტიკით) წარედგინა.

გორის რაიონულმა სასამართლომ ბრალდებული დამნაშავედ ცნო წარდგენილ ბრალდებაში და სასჯელის სახედ და ზომად უვადო თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა

David McAllister on Georgia and Enlargement: The EU Cannot Treat a Candidate Country Purely as a Transactional Partner

“There is no more time for grey zones,” says David McAllister, Chair of the European Parliament’s Committee on Foreign Affairs.

He answered Netgazeti’s questions about the enlargement process and relations between Georgia and the European Union.

  • In June, the European Parliament will debate a critical report on Georgia, which AFET has adopted. Representatives of the Georgian Dream government often claim that European Parliament reports and resolutions are not worth the paper they are written on. What would be your response to them — what actual weight and influence does this report carry?

The report reflects the position of the Foreign Affairs Committee and the increasingly critical view within the European Parliament towards the Georgian government. The assessment is very clear. Georgia is described as a candidate country “in name only” and the government’s policies raise serious concerns. The report contributes to debates on sanctions, visa policy, financial assistance and the future of the accession process. At the same time, it clearly distinguishes between the actions of the authorities and the views of large parts of Georgian society, which continue to support European integration.

  • The report indicates that Georgian Dream has not only suspended but effectively reversed Georgia’s course of European integration. Is a return to the EU integration path still seen as a possible scenario for this government?

Relations between the EU and the Georgian authorities are at a low point. The report concludes that “Georgian Dream” has moved the country away from its European integration path. That does not mean Georgia cannot join the EU. Large parts of its society support EU integration, and Article 78 of the Georgian constitution commits the country to that goal. But progress requires a clear political shift by the government. The current level of repression, anti-EU rhetoric and pressure on civil society is incompatible with EU accession standards.

  • If democratic backsliding does not stop, is it possible that the EU might still choose „business as usual“ with Georgia, given the country’s strategic importance for connectivity? The EU already maintains partnership relations with other authoritarian countries in the region, such as Azerbaijan. It also might be exactly what Georgian Dream wants: connectivity, but not enlargement. How do you view this possibility?

Georgia matters strategically, particularly for connectivity, trade routes and stability in the Black Sea region. An EU candidate status comes with political conditions. The EU cannot treat a candidate country purely as a transactional partner. Progress towards membership depends on democracy, rule of law and political freedoms. Relations with the Georgian authorities are deteriorating because the government continues to move in the opposite direction.

  • The Georgian pro-government TV channel Imedi has been banned from operating within the European Parliament for one year. How common is this practice of imposing such restrictions in the European Parliament? Furthermore, should we expect similar decisions regarding Rustavi 2 and POSTV?

Restrictions of this kind are unusual in the European Parliament and are taken only in exceptional circumstances. The European Parliament expects accredited media representatives to respect institutional rules and basic professional standards.

  • The EU has declared enlargement a geopolitical necessity. Simultaneously, discussions have intensified regarding various initiatives, whether it be reforming the unanimity rule or introducing associate membership for Ukraine. There has also been mention of a new type of Accession Treaty to be signed with Montenegro, which could serve as a model for other candidate countries. I understand these issues are still under deliberation, but in your view, when and in what configuration will the next EU enlargement take place, and where will Georgia stand at that time?

There is no more time for grey zones. Russia’s war of aggression against Ukraine has changed how the European Union approaches enlargement. At the same time, enlargement remains firmly merit-based. Countries move forward only if they deliver reforms and align with EU policies. There can be no shortcuts on these principles. The accession process itself is likely to become more gradual and flexible in certain areas. Discussions are ongoing about phased integration, earlier access to parts of the single market and closer sectoral cooperation before full membership. Georgia once belonged to the frontrunners of the Eastern Partnership. If, how and when Georgia will move closer to the EU again depends on political developments inside the country.

წყლის ჭავლში ქიმიური ნივთიერებების შერევის საქმეზე საია შსს-სა და პროკურატურას მიმართავს

ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია აგრძელებს წყლის ჭავლში ქიმიური ნივთიერებების შერევასთან დაკავშირებული საქმის წარმოებას. დღეს, 9 ივნისს, საიაში ბრიფინგზე ორგანიზაციის ხელმძღვანელმა, თამარ ონიანმა ისაუბრა ამ საკითხზე და განაცხადა, რომ ორგანიზაცია, შესაბამისი განცხადებებით, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და პროკურატურას მიმართავს.

საიას განცხადებით, შესაბამისი საკანონმდებლო ჩარჩოს არარსებობის პირობებში, ამგვარი პრაქტიკა არსებითად უთანაბრდება ექსპერიმენტული იარაღის გამოყენებას, რამაც შეიძლება სისხლისსამართლებრივად დასჯადი არასათანადო მოპყრობის კვალიფიკაციასაც მიაღწიოს.

საია წერილობით კომუნიკაციასთან ერთად, ღიად მიმართავს შესაბამის სახელმწიფო უწყებებს წყლის ჭავლში ქიმიური ნივთიერებების შერევის კანონიერების საკითხთან დაკავშირებით.

კერძოდ, საიას განცხადებით:

„გენერალურმა პროკურატურამ უნდა ჩაატაროს შესაბამისი საგამოძიებო მოქმედებები. მათ შორის, მაღალი თანამდებობის პირებისა და უშუალო ამსრულებლების გამოკითხვით. ვინაიდან სუს-ის მიერ წარმოებული გამოძიებით უკვე საჯაროდ დადასტურებულია, რომ შსს წყლის ჭავლში (თუნდაც 1 ღამის განმავლობაში) ქიმიურ ნივთიერებას ურევდა.

საიას მიერ დოკუმენტირებულია, რომ წყლის ჭავლში ქიმიური ნივთიერებების შერევა გამოყენებული იყო დამატებით 5 სხვა ეპიზოდში: 2024 წლის 28, 29, 30 ნოემბერს, 1 და 3 დეკემბერს.

შინაგან საქმეთა სამინისტრომ უნდა განმარტოს, რა სამართლებრივ საფუძველზე დაყრდნობით ხდებოდა ეს, ხოლო პროკურატურამ ეს საკითხი გამოძიების ერთ-ერთ მთავარ მიმართულებად უნდა აქციოს.

საია განაგრძობს დაზარალებულთა უფლებების დაცვას და სამართლებრივ ადვოკატირებას როგორც ეროვნულ, ისე საერთაშორისო დონეზე და საზოგადოებას დროდადრო განახლებულ ინფორმაციას მიაწვდის“ – აცხადებს ორგანიზაცია.

  • რა ხდება?

2025 წლის პირველ დეკემბერს გამოქვეყნებული BBC-ის საგამოძიებო ფილმის მიხედვით, 2024 წელს ანტისამთავრობო მომიტინგეების წინააღმდეგ „ოცნების“ ხელისუფლებამ პირველი მსოფლიო ომის ეპოქის ქიმიური იარაღი გამოიყენა.

ამ ფილმის გამოქვეყნების შემდეგ სუსმა გამოძიება 5 დღეში ჩაატარა და თქვა, რომ შსს-მ 2024 წლის 4-5 დეკემბრის ღამეს, პროევროპული აქციების დარბევისას, გამოიყენა არა „კამიტი“, რაც აკრძალული ქიმიური ნივთიერებაა, არამედ „ქლორობენზილიდინ მალონონიტრილი“, იგივე ცრემლსადენი გაზი.

2024 წელს მშვიდობიანი, პროევროპული აქციების დარბევების და წყლის ჭავლით დაშლის დროს ასეულობით ადამიანი დაშავდა.

უფლებადამცველები და იურისტები განმარტავენ, რომ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას საერთაშორისო სასამართლოში მოუწევს პასუხისგება აკრძალული ქიმიური ნივთიერების აქციაზე გამოყენების გამო.

 

ბათუმში, იაშვილის ჰოსპიტალში 12 წლამდე ბავშვი გარდაიცვალა

ბათუმის იაშვილის კლინიკაში 12 წლამდე ბავშვი გარდაიცვალა.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, მოზარდი კლინიკაში ხელის მოტეხილობით მიიყვანეს, თუმცა რა გახდა მისი გარდაცვალების მიზეზი, ამ ეტაპზე არ არის დაზუსტებული.

დეტალების გასარკვევად „ბათუმელები“ დაუკავშირდა ბათუმში მდებარე იაშვილის სახელობის ბათუმის დედათა და ბავშვთა ცენტრალური ჰოსპიტლის პრესსამსახურს, სადაც გვითხრეს, რომ ინფორმაციას იმ შემთხვევაში მოგვაწვდიან, თუკი ოფიციალური კომენტარი გაკეთდება კლინიკის ადმინისტრაციის მხრიდან ამ საკითხზე.

გარდაცვლილი მოზარდი გურიიდან იყო და მისი მოულოდნელი გარდაცვალების ფაქტს სკოლაშიც გვიდასტურებენ, სადაც ის სწავლობდა.

ბავშვი გუშინ, 8 ივნისს გარდაიცვალა ბათუმში.

 

„პოლიტიკის გროსმაისტერი“ – კობახიძემ ბიძინა ივანიშვილის ქებას ბრიფინგი მიუძღვნა

დღეს, 9 ივნისს, ირაკლი კობახიძემ ბიძინა ივანიშვილს ბრიფინგი მიუძღვნა. ირაკლი კობახიძემ 8 წუთი აქო ბიძინა ივანიშვილი „ერთპიროვნული მმართველობის“ ბრალდების გასაბათილებლად.

„ყველას კარგად მოგეხსენებათ, რომ ქვეყნის გარე მტრების და მათი ადგილობრივი აგენტურის აგრესიისა და პოლიტიკური თავდასხმის მთავარი ობიექტი ბატონი ბიძინა ივანიშვილია. მათი მტკიცებით, ქვეყანა არა დემოკრატიული წესებით, არამედ ერთპიროვნულად, ბიძინა ივანიშვილის მიერ იმართება.

გარდა ამისა, ისინი დემოკრატიული წესით არჩეულ ხელისუფლებას „ივანიშვილის რეჟიმად“ მოიხსენიებენ, რითაც ცდილობენ 2012 წლიდან დამკვიდრებული დემოკრატია ავტოკრატიად წარმოაჩინონ. ამგვარი გზავნილები მოვისმინეთ შაბათის და გუშინ გამართულ სატელევიზიო დებატებზეც, რის შემდეგაც გადავწყვიტე, ამ საკითხზე ქართული საზოგადოების წინაშე ჩემი პოზიცია გამომეხატა.

პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს, რომ საქართველოში სახელმწიფოებრიობის, დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებების განმტკიცებაში ბიძინა ივანიშვილის როლი სრულიად განსაკუთრებულია.

რამდენჯერმე ვთქვი და ერთხელ კიდევ მინდა აღვნიშნო, რომ ბატონი ბიძინა ივანიშვილი არის პოლიტიკის გროსმაისტერი და მას უყვარს საკუთარი ხალხი და ქვეყანა. მისი პოლიტიკური წონა სწორედ ამ ორ ძირითად ფაქტორს ეფუძნება: გამორჩეულ ინტელექტს და უანგარო პატრიოტიზმს.

სწორედ ამ ორმა თვისებამ შეაძლებინა მას 2012 წელს ის, რაც ყველას შეუძლებელი ეგონა: გროსმეისტერულად ჩამოეშორებინა ძალაუფლებას უცხოური აგენტურა, რომელსაც ქვეყნის გარედან ყოველგვარ ძალადობაზე მწვანე შუქი ჰქონდა ანთებული. იმ დროს, როდესაც არ ჩანდა არავითარი ძალა, რომელიც უცხოური აგენტურის სისხლიან რეჟიმს კუთვნილ ადგილს მიუჩენდა, ბატონმა ბიძინა ივანიშვილმა თეთრი ხელთათმანებით, ყოველგვარი ძალადობისა და შეურაცხყოფის გარეშე, რეჟიმი ძალაუფლებას ჩამოაშორა და ქვეყანაში ადამიანის უფლებებზე დაფუძნებული დემოკრატიული მმართველობა დაამკვიდრა.

2012 წელს, ქართველმა ხალხმა დაინახა ბიძინა ივანიშვილის კომპეტენცია და ქვეყნისთვის თავდადება და გამოუცხადა ნდობა, რომელმაც ქვეყანაში გარდამტეხ ცვლილებებს დაუდო დასაბამი. მას შემდეგ 14 წელიწადზე მეტი გავიდა და ეს ნდობა კიდევ უფრო განმტკიცდა ისევ და ისევ იმით, რომ ამ ურთულეს წლებში სწორედ ბიძინა ივანიშვილის ინტელექტმა და უკომპრომისო პატრიოტიზმმა საქართველოს მრავალი ურთულესი წინააღმდეგობის გადალახვის შესაძლებლობა მისცა.

ბიძინა ივანიშვილის მოღვაწეობის ერთ-ერთი უმთავრესი შედეგი სახელმწიფო ინსტიტუტების განმტკიცებაა. ამ ფონზე, ქვეყნის გარე მტრებისა და მათი ადგილობრივი აგენტურის საუბარი იმაზე, რომ საქართველოში სახელმწიფო ინსტიტუტები არ არსებობს და ქვეყანაში ერთმმართველობაა დამკვიდრებული, სრული სიყალბეა და პირადად ჩემთვის შეურაცხმყოფელია. სწორედ ამიტომ, აუცილებლად მიმაჩნია იმის განმარტება, თუ როგორია დღეს, ერთი მხრივ, სახელმწიფო ინსტიტუტების და მეორე მხრივ, ბიძინა ივანიშვილის როლი ქვეყნის მართვის პროცესში.

პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს, რომ ბატონი ბიძინა ივანიშვილი არის მმართველი პარტიის საპატიო თავმჯდომარე და პოლიტიკური საბჭოს წევრი. სწორედ ამ მოცემულობით წარსდგა მმართველი პარტია 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებში და ამ მოცემულობით მიიღო მან მყარი ნდობა ქართველი ხალხისგან.

შესაბამისად, ბიძინა ივანიშვილის როლი ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში არა მხოლოდ ფორმალიზებულია, არამედ უშუალო დემოკრატიულ ლეგიტიმაციასაც ეფუძნება.

საქართველოს მთავრობა ქვეყნის მართვას ახორციელებს იმ კონსტიტუციური უფლებამოსილებისა და ძალაუფლების შესაბამისად, რომელიც მას საქართველოს კონსტიტუციით აქვს მინიჭებული.

ის ფაქტი, რომ ბიძინა ივანიშვილი სამთავრობო საქმიანობაში ზედმეტად არ ერევა, სხვადასხვა პრემიერ-მინისტრთან დაკავშირებულმა გამოცდილებამაც დაადასტურა. ბიძინა ივანიშვილი სამთავრობო გადაწყვეტილებებზე გავლენას ახდენს იმ ფარგლებში, რა ფარგლებშიც ეს მმართველი პარტიის საპატიო თავმჯდომარის როლს შეესაბამება.

ეს ნიშნავს, რომ ბიძინა ივანიშვილი, არსებითად, არ ერევა სამთავრობო მენეჯმენტში და საკადრო გადაწყვეტილებებში. ამავდროულად, მე, როგორც მთავრობის მეთაური და მმართველ პარტიაში მეორე პირი, ხშირად ვსარგებლობ მისი რჩევით, როდესაც საქმე ქვეყნისთვის საკვანძო მნიშვნელობის საკითხებს ეხება. მისი რჩევები ყოველთვის ფასდაუდებელია და ამ შესაძლებლობაზე უარის თქმა, პირველ რიგში სწორედ ქვეყნის ინტერესებიდან გამომდინარე, არასწორი იქნებოდა.

ბატონ ბიძინა ივანიშვილთან ერთად, პერიოდულად იმართება გუნდის ლიდერების შეკრება, სადაც პოლიტიკის საკვანძო საკითხები განიხილება. ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ბიძინა ივანიშვილი განსხვავებულ აზრს განსაკუთრებულ პატივს სცემს. შესაბამისად, გუნდში ყველა აზრი ღია, სიღრმისეული და საფუძვლიანი მსჯელობის საფუძველზე ყალიბდება. იმასაც ღიად გეტყვით, რომ ამგვარი ღია, სიღრმისეული და საფუძვლიანი მსჯელობისას ყველაზე ხშირად ბიძინა ივანიშვილის აზრი იმარჯვებს, რაც ისევ და ისევ მისი განსაკუთრებული კომპეტენციის დამსახურებაა.

კიდევ ერთი გარემოება, რასაც ხაზი უნდა გაესვას, არის ის, რომ ბატონ ბიძინა ივანიშვილს ხალხის ნდობით საკუთარი პირადი ინტერესებისათვის არასოდეს უსარგებლია. ვერავინ მოიტანს ვერცერთ ფაქტს იმასთან დაკავშირებით, რომ ბიძინა ივანიშვილმა პოლიტიკიდან რაიმე პირადი სარგებელი მიიღო. იმის დამადასტურებელი ფაქტი კი, რომ მან ქვეყნის ინტერესებისათვის საკუთარი პირადი გაიღო, უამრავია.

მისი დამოკიდებულება კორუფციის მიმართ უკომპრომისოა. მინდა შეგახსენოთ, რომ ბოლოს მას პოლიტიკაში დაბრუნების გადაწყვეტილება კორუფციასთან დაკავშირებულმა პრობლემებმა მიაღებინა. 2023 წლის დეკემბერში, პარტიის ყრილობაზე გამოსვლისას, მან გააკეთა მკაფიო მინიშნება კორუფციის პრობლემის შესახებ და სწორედ მისმა პოლიტიკაში დაბრუნებამ გახადა შესაძლებელი, სწრაფად გვემოქმედა კორუფციის წინააღმდეგ, რომელიც მმართველობის ზედა დონეზე დღეს უკვე სრულად არის აღმოფხვრილი.

პოლიტიკაში უამრავია შემთხვევა, როდესაც პოლიტიკოსებს ქვეყნის სიკეთე სახლში მიაქვთ. ბიძინა ივანიშვილი კი ამის სრულიად საპირისპირო მაგალითია, რაც მან როგორც მრავალმილიარდიანი მეცენატური საქმიანობით, ისე პოლიტიკური ქველმოქმედებით მყარად დაამტკიცა. ყველას კარგად მოეხსენება, რომ ქვეყნის ინტერესების პრინციპულად დაცვის გამო, მის მიმართ ამოქმედდა ჯერ დე ფაქტო, ხოლო შემდეგ – დე იურე სანქციები, რომლებიც მის ოჯახსაც დიდ უხერხულობას უქმნის. თუმცა, ვერცერთმა სანქციამ ვერ აიძულა ვერც ის და ვერც მისი ოჯახი, ქვეყნის ინტერესების წინააღმდეგ თუნდაც ერთი ნაბიჯი გადაედგათ. ესეც არის უანგარო პატრიოტიზმის კიდევ ერთი მკაფიო მაგალითი, რომელიც მუდმივად თან სდევს ბიძინა ივანიშვილის სახელმწიფოებრივ მოღვაწეობას.

ბიძინა ივანიშვილს ებრძვიან გარე ძალები და მათი ადგილობრივი აგენტურა, რომლებსაც საქართველოს ხელახლა მისაკუთრების სურვილი ამოძრავებთ. მათ აქვთ დაუოკებელი სურვილი, ქვეყანა დააბრუნონ იმ რეალობაში, რომელიც 2012 წელს სწორედ ბიძინა ივანიშვილმა შეცვალა. ეს იყო უცხოური აგენტურის მმართველობა, რომელმაც საქართველოს დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებების ტოტალური ხელყოფა, ბიზნესის რეკეტი, მედიის თავისუფლების გაუქმება, ომი, ნგრევა და ქვეყნის ტერიტორიების 20 პროცენტის ოკუპაცია მოუტანა.

არანაკლებ მძიმეა უცხოური აგენტურის მმართველობის შედეგები ევროპის ქვეყნებშიც, სადაც დემოკრატიის, ადამიანის უფლებების, სიტყვისა და მედიის თავისუფლების დაკნინების, ეროვნული და რელიგიური იდენტობის დასუსტებისა და ეკონომიკური სტაგნაციის მთავარი მიზეზი სწორედ სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტის დაკარგვაა. ერთ დროს სამაგალითო ევროპულ ქვეყნებში დღეს უმძიმესი ტენდენციებია, რაც სწორედ იმის შედეგია, რომ მათი ხელისუფლებები არა საკუთარ ხალხებს, არამედ გარე ძალებს ემსახურებიან. ბიძინა ივანიშვილის მიმართ აგრესიის მთავარი მიზეზიც სწორედ ამას უკავშირდება – მან ქართველი ხალხი გაათავისუფლა აგენტოკრატიისგან და მას დაუბრუნა ის, რაც ეკუთვნოდა – დემოკრატია და არჩევნების უფლება.

დასასრულს, კიდევ ერთხელ აღვნიშნავ იმას, რაც არაერთხელ მითქვამს. ის, რომ დღეს საქართველო ინარჩუნებს 14-წლიან უწყვეტ მშვიდობას, ქვეყანა არის დამოუკიდებელი და სუვერენული როგორც არასდროს, ქვეყანას აქვს ძლიერი დემოკრატიული სისტემა და სახელმწიფო ინსტიტუტები, ადამიანზე ზრუნვა სახელმწიფოს მთავარი სახელმძღვანელო პრინციპია და საქართველოს ეკონომიკა სწრაფი ტემპით იზრდება, პირველ რიგში, არის სწორედ ბატონი ბიძინა ივანიშვილის დამსახურება.

შესაბამისად, ქვეყნის მართვა აუცილებლად გაგრძელდება საქართველოს კონსტიტუციის პატივისცემით და იმ პრინციპების საფუძველზე, რომლებიც ქართულ პოლიტიკაში 2012 წელს ბატონმა ბიძინა ივანიშვილმა დაამკვიდრა. ქართულ პოლიტიკაში ამ პრინციპების მტკიცედ დაცვასა და განმტკიცებაში ბიძინა ივანიშვილის როლი იყო, არის და მომავალშიც იქნება განსაკუთრებული და ფასდაუდებელი”, – განაცხადა ირაკლი კობახიძემ.

ამავე თემაზე: 

„ბატონი ბიძინა მოისმენს“ – კობახიძის პასუხი ივანიშვილის საქებად გამართულ ბრიფინგზე

„ბატონი ბიძინა მოისმენს“ – კობახიძის პასუხი ივანიშვილის საქებად გამართულ ბრიფინგზე

„ქვეყანაში ერთმმართველობის თუ ერთი კაცის მმართველობის მოდელზე აქამდეც ბევრჯერ გაგიგიათ ალბათ, თუმცა გუშინდელი დებატების გამოხმაურება გადაწყვიტეთ ბრიფინგით. ეს თქვენი სურვილი იყო თუ ბიძინა ივანიშვილთან შეთანხმებული გადაწყვეტილებაა? – ჰკითხა ირაკლი კობახიძეს დღეს, 9 ივნისს, ჟურნალისტმა, საგანგებოდ გამართულ ბრიფინგზე.

კობახიძე ირწმუნება, რომ დღეს გამართული ბრიფინგის იდეა მისი იყო და ამაზე ივანიშვილის მითითება არ ყოფილა, თუმცა მთელი საათის განმავლობაში ირაკლი კობახიძე საუბრობდა ფაქტობრივად მხოლოდ ივანიშვილზე და მის დამსახურებებზე.

„ეს იყო ჩემი გადაწყვეტილება, ეს არ იყო მხოლოდ გუშინდელი დებატების შედეგი, ეს ბრიფინგი დაგეგმილი მქონდა მანამდეც.

ბუნებრივია, დიდი ხანია გვესმის ერთმმართველობაზე, ავტოკრატიაზე, ივანიშვილის რეჟიმზე და ასე შემდეგ. ასეთი ტერმინები გამოიყენება, თუმცა როცა ფაქტებით ვსაუბრობთ ვერაფერს გვიპირისპირებენ. მე გადავწყვიტე სისტემურად, ფაქტებით მეჩვენებინა საზოგადოებისთვის ის, რაც არის რეალობა.

ბატონი ბიძინა ივანიშვილი მოისმენს დღეს ამ ბრიფინგს, რომელიც ჩავატარე. როგორც მთავრობის მეთაურმა, მე ჩავთვალე თავი ვალდებულად საზოგადოების წინაშე, რომ განმემარტა მმართველობის ის მოდელი, რომელიც დღეს მოქმედებს ჩვენს ქვეყანაში და საზოგადოებას განვუმარტე მკაფიოდ ის, რომ საქართველოში პროცესები იმართება კონსტიტუციური წესრიგის შესაბამისად.

ასევე, საზოგადოებას განვუმარტე ბატონი ბიძინა ივანიშვილის როლი, რომელიც არის მმართველი პარტიის საპატიო თავმჯდომარე და პოლიტიკური საბჭოს წევრი, რომლის რჩევებსაც აქვს მთელი გუნდისთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობა.

მან ამ წლებით აჩვენა გუნდსაც და ქვეყანასაც რომ მის რჩევას აქვს განსაკუთრებული ფასი და მისი პირადი კომპეტენციის შედეგია ის, რაც საქართველოს აქვს დღე“- თქვა კობახიძემ.

Journalist Afgan Sadygov Detained in Azerbaijan After Authorities Reopen Case Previously Closed, Enabling His Deportation from Georgia

A court in Azerbaijan has ordered the detention of journalist Afgan Sadygov after reopening a criminal case that Azerbaijani authorities had officially closed just two months earlier. Sadygov — who was forcibly deported from Georgia in April despite legal concerns raised by the European Court of Human Rights — says the case is politically motivated and linked to his journalism.

The Binagadi District Court in Azerbaijan has ordered the detention of journalist Afgan Sadygov until July 30 after reopening criminal proceedings against him.

According to Sadygov’s lawyer, the court overturned a previous decision by Azerbaijan’s Prosecutor General’s Office to close the case and ruled that the investigation should continue.

“The Prosecutor General’s Office had terminated the criminal case opened against Afgan Sadygov in 2024. However, individuals recognized as victims challenged that decision in court. The Binagadi District Court upheld their complaint, annulled the prosecutor’s final decision, and ordered the case to be reopened,” the lawyer said.

The criminal case against Sadygov was originally launched in 2024 under Article 182 of Azerbaijan’s Criminal Code, which concerns extortion through threats.

Prosecutors allege that Sadygov attempted to obtain money through blackmail from local officials in Azerbaijan’s Neftchala district, including the executive representative of Kurkand village, Fatulla Muradov, and the mayor of Khazarkand village.

Sadygov denies the accusations and maintains that the case is retaliation for his journalistic work.

Afgan Sadygov, founder of the online broadcaster Azel TV, was arrested in Georgia on 4 August 2024 following a request from Azerbaijan’s Prosecutor General’s Office. Tbilisi City Court approved his detention and extradition to Azerbaijan.

However, the European Court of Human Rights blocked his extradition due to ongoing criminal case against him in Azerbaijan.

In April 2025, Sadygov was released.

On 1 April 2026, Azerbaijan’s Prosecutor General’s Office officially terminated the criminal proceedings against him.

Two days later, Tbilisi City Court lifted restrictions preventing Sadygov from leaving Georgia.

However, on the night of 4 April 2026, Sadygov was forcibly removed from his home in Tbilisi and expelled to Azerbaijan after late night court hearing. Georgian authorities claimed that ECHR’s interim measure was no more applied as criminal investigation against Sadygov  was terminated in Azerbaijan.

The European Court of Human Rights later issued a special statement raising concerns about serious violations of legal obligations by the Georgian authorities.

After his deportation, Sadygov warned that returning government critics are often not detained immediately.

“The Azerbaijani authorities do not immediately arrest opponents who return to the country — they do it later,” Sadygov said.

Commenting on the latest development, lawyer Tamta Mikeladze argued that the renewed detention reinforces concerns that the case is politically motivated.

“Sixty-five days after being deported to Azerbaijan, he has been detained again under the same case and on the same grounds. This strongly suggests that the entire process was pre-planned, coordinated and fabricated.”

Mikeladze noted that Azerbaijani authorities had previously argued that the investigation had been terminated and that extradition was no longer legally justified.

She said the case now extends beyond one journalist and has become a broader test of whether international human rights mechanisms can effectively respond to cases of alleged cross-border political persecution and coordinated state action.

International human rights and press freedom organisations have repeatedly condemned both Sadygov’s detention in Georgia and his transfer to Azerbaijan.

რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგები ომში – 9 ივნისი

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 9 ივნისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 376 320 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 370. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
  • ტანკი – 12 001 ერთეული [+4]
  • ჯავშანტექნიკა – 24 710 ერთეული [+5]
  • საარტილერიო სისტემა – 43 639 ერთეული [+75]
  • MLRS – 1 851 ერთეული [+4]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 411 ერთეული [+2]
  • თვითმფრინავი – 436 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 353 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 338 327 ერთეული [+2 103]
  • სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 614 ერთეული [+7]
  • გემი/ნავი – 33 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 104 796 ერთეული [+382]
  • სპეცტექნიკა – 4 263 ერთეული [+4]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 733 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 670 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამ თემაზე:

„პირისპირ დიალოგს გთავაზობთ“ — ზელენსკის წერილი პუტინს

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

როგორ იქცა ბათუმის საკრებულო ცხრაკლიტულად – საჯაროობისა და ანგარიშვალდებულების იგნორირება

ბათუმის საკრებულოს ბოლო სხდომა, რომელიც 29 მაისს გამართეს, საუკეთესო ილუსტრაცია იყო იმის საჩვენებლად, როგორ უგულებელყოფს საკრებულოს „ოცნების“ უმრავლესობა კანონით გათვალისწინებულ მოთხოვნას – საჯაროობასა და ანგარიშვალდებულებას.

საუკეთესო ილუსტრაცია იყო იმის საჩვენებლადაც, რომ საკრებულოს თავმჯდომარის, ვანო მაისურაძის მტკიცება, თითქოს რეგლამენტის დარღვევის უფლებას არავის აძლევს, სინამდვილეში ხერხია შეზღუდოს ოპოზიციის გამოსვლები, თავი რომ აარიდონ რამდენიმეწუთიან დისკომფორტსაც კი, რასაც მათთვის ოპოზიციის გამოსვლები იწვევს.

თავმჯდომარე აქტიურად ახსენებს ოპოზიციას „რეგლამენტს“, სიტყვა რომ არ გაუგრძელდეს რომელიმე მათგანს. სხვა დროს კი მარტივად არღვევს რეგლამენტს, არაერთ საკითხთან მიმართებაში.

გვახსოვს ისიც, იგივე საკრებულოს „ოცნების“ უმრავლესობის წევრები როგორ მიესალმებოდნენ ქვეყანაში ე.წ. გამჭვირვალობის კანონის დამტკიცებას. შესაბამისად, საინტერესოა, თავად რატომ დაივიწყეს, რომ თვითმმართველობის კოდექსი მათ საჯაროობას, ანგარიშვალდებულებას და ამომრჩევლის ჩართულობის მიღწევას ავალდებულებს – ასევე მერიის კონტროლსაც.

ვანო მაისურაძე

  • ბოლო სხდომა, როგორც ილუსტრაცია, თუ როგორ მალავს საკრებულო ინფორმაციას

29 მაისს, სხდომის დაწყებისას ვრცელი მისალმების შემდეგ, როცა ბათუმის საკრებულოს თავმჯდომარემ, ვანო მაისურაძემ დღის წესრიგით გათვალისწინებულ საკითხებზე გადასვლის შესახებ გამოაცხადა, სიტყვა ითხოვა ვაჟა დარჩიამ – ის საკრებულოში „ლელოს“ წარმოადგენს.

მან სხდომამდე 2 დღით ადრე დამატებული 10 საკითხის დღის წესრიგიდან ამოღება მოითხოვა იმ მოტივით, რომ მათი შესწავლა 2 დღეში შეუძლებელი იყო. შესაბამისად, არ იცოდა, რას უნდა დასთანხმებოდა ან წინააღმდეგობა გაეწია, რადგან ვერ შეისწავლა ისინი.

საკრებულოს თავმჯდომარემ ამაზე არავითარი განმარტება არ გააკეთა – დაუყოვნებლივ დააყენა კენჭისყრაზე ვაჟა დარჩიას წინადადება, დამატებული 10 საკითხის დღის წესრიგიდან ამოღებაზე. „ოცნების“ უმრავლესობამ, როგორც მოსალოდნელი იყო, ამას მხარი არ დაუჭირა.

ისევე როგორც თავმჯდომარეს, საკრებულოს არცერთ წევრს „ოცნებიდან“ ამ საკითხზე მოსაზრებაც კი არ გამოუხატავთ. როგორც ჩანს, მათთვის მისაღებია სხდომაზე განსახილველი საკითხების, მათ შორის მშენებლობასთან დაკავშირებული პროექტების ამომრჩევლისთვის დამალვა.

29 მაისის სხდომაზე საკრებულოს რეგლამენტი, რომლის დაცვასაც თავმჯდომარე თითქოსდა ცდილობს, მხოლოდ იმით არ დაურღვევიათ, რომ სხდომის საკითხები და მასთან დაკავშირებული პროექტების დიდი ნაწილი საკრებულოს წევრებმა დროულად ვერ მიიღეს. დაარღვიეს იმითაც, რომ განსახილველი 17 საკითხიდან მხოლოდ ერთი ჰქონდათ გამოქვეყნებული ერთი კვირით ადრე, დარჩენილი 16 საკითხი კი სხდომის წინა დღეს – 28 მაისის საღამოს დაამატეს.

რეგლამენტის მიხედვით, რომელსაც საკრებულოს თავმჯდომარე ვანო მაისურაძე ასე „მონდომებით იცავს“, საკრებულო ვალდებულია სხდომაზე განსახილველი საკითხები ერთი კვირით ადრე გაასაჯაროოს. ამას ითხოვს, როგორც თვითმმართველობის კოდექსი, ასევე რეგლამენტი. ამ შემთხვევაში ალბათ დაავიწყდა თავმჯდომარეს რეგლამენტის არსებობა.

საკრებულოს რეგლამენტის 47-ე მუხლის მეორე თავის მიხედვით, თავმჯდომარის ბრძანება სხდომის ჩატარების შესახებ, სხდომის ადგილისა და დროის მითითებით, განსახილველი საკითხების დღის წესრიგი, ინიციირებული სამართლებრივი აქტების პროექტები, უნდა გამოქვეყნდეს სხდომის ჩატარებამდე ერთი კვირით ადრე საკრებულოსა და მერიის ადმინისტრაციულ შენობაში საჯარო გაცნობისთვის ხელმისაწვდომ და თვალსაჩინო ადგილას და საკრებულოს ოფიციალურ ვებგვერდზე: www.batumicc.ge

29 მაისს სხდომის ჩანიშვნის შესახებ საკრებულომ 22 მაისს გამოაქვეყნა და თან დაურთო დღის წესრიგი, რომელშიც მხოლოდ ერთი საკითხი იყო შეტანილი. 28 მაისს, სხდომის წინა საღამოს კი, დღის წესრიგი შეცვალეს და 16 საკითხი დაამატეს, მათ შორის იყო ისეთი საკითხები, რასაც თან ახლდა განაშენიანების დეტალური გეგმები, კონცეფციები და ასე შემდეგ, ისინი არ აუტვირთიათ. ეს პროცედურის დარღვევაა.

დააკვირდით მინაწერს, თითქოს მოქალაქეებს ჩართულობას სთავაზობენ, ამ დროს მხოლოდ ერთი საკითხი აქვთ გამოქვეყნებული, სხდომის წინა დღეს. საღამოს კი 16 საკითხი დაამატეს. როდის უნდა მოეხერხებინა დაინტერესებულ მოქალაქეს ამ საკითხების შესწავლა, მაშინ, როცა ეს საკრებულოს წევრმაც კი ვერ მოახერხა.

29 მაისის სხდომაზე, მათთვის საინტერესო საკითხის მოსასმენად და საკრებულოს წევრებთან პოზიციის დასაფიქსირებლად, ბათუმის ბულვარში თვითდასაქმებულები მივიდნენ. ისინი, რომლებიც ამბობენ, რომ ოჯახებს ე.წ. კვადროციკლების გაქირავებით არჩენენ. ამ დღეს მართლაც იმსჯელა საკრებულომ მათთვის საინტერესო საკითხზე, თუმცა არცერთი მათგანი სხდომაზე არ შეუშვეს.

„გვითხრეს გუშინ უნდა მოგემართათ, საშვები რომ დაგვეშვაო. ჩვენი ბრალია, რა ვქნათ“, – უთხრა ერთ-ერთმა მათგანმა „ბათუმელებს“.

სხდომა უმაღლესი საბჭოს შენობაში ჩატარდა, რადგან საკრებულოს შენობაში რემონტია. მოქალაქეები თავსხმა წვიმაში გარეთ დატოვეს, ისე რომ შენობის ფოიეში თავის შეფარების საშუალებაც არ მისცეს. მათთან დასალაპარაკებლად კი მხოლოდ ვაჟა დარჩია გავიდა.

მოქალაქეები ბათუმის საკრებულოს სხდომის დასრულებას თავსხმა წვიმაში, ქუჩაში ელოდებიან. სხდომა უმაღლესი საბჭოს შენობაში გაიმართა

თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის საკრებულოს სხდომები საჯაროა, გარდა საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. კოდექსში მკაფიოდ ამბობს, რომ მოქალაქეს სხდომაზე შესასვლელად არანაირი წინასწარი შეთანხმება არ სჭირდება.

კოდექსის მიხედვით, ნებისმიერ პირს აქვს უფლება, წინასწარი შეტყობინების ან წინასწარი ნებართვის გარეშე დაესწროს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს და კომისიის საჯარო სხდომებს. საჯარო სხდომებზე დასწრების მსურველებს კი, სხდომათა დარბაზში ადგილები უნდა გამოუყონ.

თუ სხდომაზე დასწრების მსურველთა რაოდენობა აღემატება დარბაზში გამოყოფილი ადგილების რაოდენობას, საკრებულოს აპარატი ვალდებულია უზრუნველყოს მის ხელთ არსებული იმ ტექნიკური საშუალებების გამოყენება, რომლებიც სხდომაზე დასწრების მსურველებს სხდომის მსვლელობის მოსმენის საშუალებას მისცემს.

მეტიც, კოდექსის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის საკრებულოს და საკრებულოს კომისიის საჯარო სხდომებზე დამსწრე პირებს უფლება აქვთ, წინასწარი ნებართვის გარეშე, მაგრამ მხოლოდ სხდომის თავმჯდომარის თანხმობით, რეგლამენტით დადგენილი წესით, დაუსვან შეკითხვები მომხსენებელს და თანამომხსენებელს, გააკეთონ განმარტება და განცხადება, წარადგინონ ინფორმაცია.

ამ საკითხს განსხვავებულად აწესრიგებს ბათუმის საკრებულოს რეგლამენტი, თუმცა ის კოდექსზე უპირატესი ვერ იქნება, ამიტომაც, როცა მოქალაქე საჯარო სხდომაზე დასწრებას ითხოვს, არავის აქვს უფლება მას უთხრას: „შენი ბრალია, რომ ვერ გიშვებთ – გუშინ უნდა გეთხოვა ნებართვა. დღეს სხდომაზე ვერ შეგიშვათო“, როგორც ეს კვადროციკლების გამქირავებლებს უთხრეს.

გიორგი მასალკინი და ვაჟა დარჩია
  • როგორ აწესრიგებს სხდომაზე შესვლის შესაძლებლობას საკრებულოს რეგლამენტი

საკრებულოს რეგლამენტის მიხედვით, დაინტერესებულ პირებს უფლება აქვთ დაესწრონ საკრებულოს ღია (საჯარო) სხდომებს.

რეგლამენტის მიხედვით, საკრებულოს აპარატი დაინტერესებული პირის პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტის შემოწმების საფუძველზე, მიმართვისთანავე, უზრუნველყოფს საკრებულოს სხდომაზე დასასწრებად ერთჯერადი საშვის შევსებასა და გაცემას.

საკრებულოს აპარატი, საკრებულოს თავმჯდომარესთან შეთანხმებით, უფლებამოსილია არ გასცეს დაინტერესებულ პირებზე სხდომაზე დასასწრები ერთჯერადი საშვი მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ სხდომაზე დასწრების მსურველ პირთა რაოდენობა აღემატა სხდომის დარბაზში არსებულ ტევადობას და მათი დასწრებით ხელი შეეშლება სხდომის ნორმალურად ჩატარებას. ასეთ შემთხვევაში საკრებულოს აპარატი ვალდებულია სხდომაზე დასწრების მსურველ პირს განუმარტოს, რომ მას შეუძლია სხდომაზე მიმდინარე პროცესებს დააკვირდეს საკრებულოს ვებგვერდის მეშვეობით.

საკრებულოს სხდომათა დარბაზში ადგილები მოქალაქეებისთვის ნაბიჯ-ნაბიჯ შეამცირეს, ამ თემაზე:

საკრებულოს სხდომათა დარბაზში მოქალაქეებისთვის ადგილი თითქმის აღარ რჩება

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

„რუსეთი არ ეგუება სამხრეთ კავკასიის დაკარგვას, შეიძლება სომხეთს გაზი გაუთიშოს ზამთარში“ – ინტერვიუ

„სომხეთი, აზერბაიჯანი და ცენტრალური აზია ნელ-ნელა კიდევ უფრო მოშორდება რუსულ გავლენებს. მთავარ გამოწვევად რჩება საქართველო, რადგანაც სომხეთის რეალური ევროინტეგრაციისთვის საქართველო განუყოფელი ნაწილია. სამწუხაროდ, საქართველო რჩება რუსეთის გავლენის მთავარ წყაროდ სამხრეთ კავკასიაში,“ – მიიჩნევს გიორგი ტუმასიანი, მას სომხეთში ჩატარებულ არჩევნებზე ვესაუბრეთ.

ფაშინიანის სომხეთში ხელისუფლებაში დარჩენით რა ეტაპზე გადადის სამხრეთ კავკასიაში რუსეთის ორბიტიდან თავის დაღწევის ბრძოლა? რა არის ამ პროცესში მთავარი გამოწვევა?

„არ ვფიქრობ ასე, რომ რუსეთი ეგუება სამხრეთ კავკასიის დაკარგვას. რუსეთი კიდევ უფრო შეეცდება სომხეთისთვის მეტი პრობლემის შექმნას, სომხეთის ოპოზიციის გავლენების გამოყენებას და ეკონომიკურ ზეგავლენას. გამორიცხული არ არის სხვა პროვოკაციები, მაგალითად, გაზის ჩაკეტვა, თუნდაც შემოდგომა-ზამთრისთვის… სამხედრო პროვოკაციებიც გამორიცხული არ არის. რუსეთი დღეს საიმედოდ არის სამხრეთ კავკასიაში – საქართველო ჰყავს საკუთარ გავლენის სფეროში და სომხეთის დაბრუნების იმედი აქვს,“ – აღნიშნა გიორგი ტუმასიანმა.

„ბათუმელებმა“ ინტერვიუ ჩაწერა გიორგი ტუმასიანთან. იგი საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალისტია და პოლიტიკური ინიციატივა „ჯერ საქართველოს“ ერთ-ერთი ლიდერი:

  • ბატონო გიორგი, რა აჩვენა თქვენთვის სომხეთში ჩატარებულმა არჩევნებმა? 61 მანდატი ექნება ფაშინიანის პარტიას, მას აქვს უმრავლესობა… 

61 მანდატი აქვს ფაშინიანს, 44 მანდატი – ოპოზიციას. ოპოზიცია ორივე პრორუსული ძალაა, რაც ნეგატიურია, ცხადია, თუმცა მთავარი აქ არის ის, რომ ფაშინიანის პარტია, ანუ პროდასავლური ძალა, არის უმრავლესობაში – მთელ ხელისუფლებას ჩამოაყალიბებს უპრობლემოდ.

ეს შედეგი აჩვენებს, რომ რეალურად საზოგადოების უმრავლესობა მხარს უჭერს სომხეთის სუვერენულობას, ევროატლანტიკურ ინტეგრაციას, სომხეთის სამშვიდობო პოლიტიკას, შეერთებულ შტატებსა და ევროპასთან ურთიერთობის გაღრმავებას. ამ შედეგმა ასევე აჩვენა, რომ პრორუსული განწყობები ჯერ კიდევ არსებობს, განსაკუთრებით რუსული, ჰიბრიდული პროპაგანდის და ეკონომიკური ზეწოლის ფონზე, რადგანაც სომხეთის მშპ-ს 25% დაკავშირებულია რუსეთთან. ეს არის 7 მლრდ. წინასაარჩევნო პერიოდში იყო აქცენტი გაზის საფრთხეზე, ასევე სხვა საფრთხეებზე. ამან გამოიწვია, ასე ვთქვათ, ზეგავლენა არჩევნებზე.

იმოქმედა, ცხადია, პუტინის ღია მუქარამ უკრაინული სცენარის შესახებ.

ამას დაემატა რუსეთიდან გამოგზავნილი სომხეთის მოქალაქეები, რომლებიც ხმას აძლევდნენ სწორედ პრორუსულ ძალებს. ვნახეთ რუსეთის ჰიბრიდული სპეცოპერაცია, რომელსაც ჰქონდა გარკვეული შედეგები. პირდაპირ ვიტყვი, რომ გარკვეული მოლოდინი იყო უფრო მეტი შედეგის. კვლევები აჩვენებდა ფაშინიანის მიმართ უფრო მაღალ მხარდაჭერას. სავარაუდოდ, ბოლო კვირების განმავლობაში, კვლევების შემდეგ რუსეთმა შეძლო გარკვეული ზეწოლა და მობილიზება.

გიორგი ტუმასიანი
  • დაახლოებით 100 ათასი სომხის ჩაყვანა იყო დაგეგმილი რუსეთიდან სომხეთში, როგორც წინა ინტერვიუში გვითხარით, ფაშინიანმა ამ ნაბიჯის საპასუხოდ მოიფიქრა სომხეთში დაბრუნებული სომხეთის მოქალაქეების სარეზერვო წვრთნებზე გაწვევა. პუტინმა მაინც შეძლო ამ მანიპულაციის გამოყენება? 

ზუსტ რიცხვს ვერ გეტყვით, რამდენი ჩავიდა რუსეთიდან სომხეთში…

საუბარია იმაზე, რომ კანონმდებლობა უნდა შეიცვალოს და არჩევნებში მონაწილეობისთვის სომხეთში ცხოვრების გარკვეული ცენზი დაწესდეს. დაახლოებით 7 მლნ სომეხია სომხეთს გარეთ, აქედან რუსეთშია 1-დან 2 მილიონამდე და ყველამ რომ იქიდან შეძლოს ხმის მიცემა, ჩათვალეთ, იქაური მოქალაქეები გადაწყვეტენ შენი ქვეყნის ბედს.

ცდომილება IRI-ს კვლევასა და შედეგებს შორის აშკარაა. ჩემი აზრით, ეს არის რუსეთის მიერ ჩატარებული აი, ამ ოპერაციის, ბოლო დღეების განმავლობაში ზეწოლისა და წნეხის შედეგი.

  • წნეხში მთავარი ფაქტორი ეკონომიკაა, რომ სომხეთს შეუზღუდავენ რუსეთის ბაზარზე წვდომას? 

დიახ, ეკონომიკა ძალიან მნიშვნელოვანია. ვნახეთ კიდეც, რომ ბევრი პროდუქტისთვის დაკეტეს კიდეც რუსული ბაზარი. ამ სექტორში, სოფლის მეურნეობაში ძალიან ბევრი ადამიანი მუშაობს.

მეორე მომენტია, როცა უკრაინის სცენარით ემუქრები ქვეყანას. ეს გზავნილი შესაძლოა ბევრზე არა, მაგრამ ვიღაცაზე იმოქმედებდა.

  • რას აჩვენებს კრემლის რეაქცია სომხეთში ჩატარებული არჩევნების შედეგებზე? პუტინის გარემოცვა საუბრობს ზეწოლასა და დარღვევებზე… 

აშკარაა, რომ რუსეთში უკმაყოფილო არიან იმით, რომ ფაშინიანმა შეძლო ხელისუფლების შენარჩუნება. რუსეთში ღიად ადანაშაულებენ ევროპას იმაში, რაც თვითონ გააკეთეს – ჩარევასა და ოპოზიციის ჩაგვრაში.

რეჟიმი, რომელსაც ოპოზიცია საერთოდ არ ჰყავს და მთავარი ოპოზიციონერი ციხეში მოკლეს, ასეთი რეჟიმი საუბრობს ოპოზიციის დევნაზე. შესაბამისად, აბსურდულია რუსეთში გაკეთებული განცხადებები. ამ ლოგიკით გამოდის, რომ რუსეთი იბრძვის დემოკრატიისთვის და ევროპა – ავტორიტარიზმის დამკვიდრებისთვის.

  • რა იგრძნობა კრემლის რიტორიკაში – ეგუება რუსეთი სამხრეთ კავკასიის დაკარგვას? 

არა, არ ვფიქრობ ასე, რომ რუსეთი ეგუება სამხრეთ კავკასიის დაკარგვას. რუსეთი მინიმუმ კიდევ უფრო შეეცდება სომხეთისთვის მეტი პრობლემის შექმნას, სომხეთის ოპოზიციის გავლენების გამოყენებას და ეკონომიკურ ზეგავლენას. გამორიცხული არ არის სხვა პროვოკაციები, მაგალითად, გაზის ჩაკეტვა, თუნდაც შემოდგომა-ზამთრისთვის.

სამხედრო პროვოკაციებიც გამორიცხული არ არის. რუსეთი დღეს საიმედოდ არის სამხრეთ კავკასიაში – საქართველო ჰყავს საკუთარ გავლენის სფეროში და სომხეთის დაბრუნების იმედი აქვს.

  • ირაკლი კობახიძემ წინასწარი შედეგების გამოცხადებამდე მიულოცა ფაშინიანს გამარჯვება. ეს რაზე მიანიშნებს? 

გამარჯვება კი არა, წარმატება მიულოცა. წარმატება ნიშნავს იმას, რომ ფაშინიანის პოლიტიკურმა პარტიამ უპირობოდ პირველი ადგილი დაიკავა. ეს არის ფაქტი. პირველი ადგილის დაკავება და გამარჯვება სხვადასხვა რამეა. სხვათა შორის, ფაშინიანმაც მიულოცა კობახიძეს, მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ გარკვეული არ იყო ყველაფერი…

„იმედის“ სიუჟეტი ნახეთ. „იმედის“ სიუჟეტი არის პრაქტიკულად იმაზე, როგორი დიქტატორია ფაშინიანი და როგორ გააყალბეს არჩევნები. „იმედი“ რომ „ქართული ოცნების“ ხელის მედიაა, მაგის ახსნა არ სჭირდება.

  • კვლევების მიხედვით, წინა წლებში საქართველოსგან განსხვავებით სომხეთში არ იყო მოსახლეობის დიდი ნაწილი მკაფიოდ პროევროპული ორიენტაციის. როგორ შეიცვალა საზოგადოების განწყობა, რა იყო მთავარი ფაქტორი? 

მთავარი ფაქტორი იყო რუსეთთან ურთიერთობების შეცვლილი შინაარსი – რუსეთმა სომხეთს ყველაზე რთულ დროს უღალატა. ვერ იმუშავა რუსეთზე იმ იმედებმა, რაც არსებობდა. შესაბამისად, სომხეთისთვის დაიწყო დივერსიფიცირებული საგარეო პოლიტიკის ეპოქა, სადაც ძალიან მნიშვნელოვანია ის, რომ სომხეთმა ნახა სანდო პარტნიორები ევროპის და ამერიკის სახით.

თუნდაც ეს არჩევნები გვაჩვენებს, რომ ფაშინიანის მხარდაჭერა და ევროპის მხარდაჭერა საქართველოში უფრო მეტია, ვიდრე სომხეთში. ევროპა სომხეთისთვის ამ მომენტში კარგი პარტნიორია, მაგრამ იდეოლოგიური ევროპული იდენტობა სომხეთში ახლა ყალიბდება. საქართველოში უკვე ჩამოყალიბებულია ეგ იდენტობა და ევროპის მხარდაჭერის პრობლემა არ არსებობს. საქართველოს პრობლემა არის „ქართული ოცნება“. სომხეთი ახლა გადის ამ ეტაპს, ახლა ყალიბდება ეს იდენტობა.

მნიშვნელოვანია ფაშინიანის პერსონალური ფაქტორი. ფაშინიანმა დაიწყო ევროინტეგრაცია და მისდამი მხარდაჭერა გადაითარგმნა, მათ შორის, ევროინტეგრაციის მხარდაჭერაში. ფაშინიანის მიმართ არსებობს ნდობა, რომელიც გადაითარგმნა ნდობაში, რომ მან შეძლო ასეთი საგარეო პოლიტიკური ურთიერთობების ჩამოყალიბება. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი მდგენელია ამ პროცესში.

  • რის მთქმელია ფაშინიანის აქცენტები საქართველოს შესახებ? მან თქვა, დაინტერესებული ვართ საქართველოს და ევროკავშირს შორის, ასევე საქართველოს და აშშ-ს შორის შერიგებითო. 

სომხეთისთვის რეალური ევროინტეგრაციის გზა საქართველოსთან ერთადაა. სწორედ ამიტომ სომხეთს სურს, საქართველოს ჰქონდეს ძალიან კარგი ურთიერთობები ევროპასა და შეერთებულ შტატებთან.

მეორე საკითხია, რამდენად სურს იგივე საქართველოს მოქმედ ხელისუფლებას. როდესაც სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი ამბობს, რომ სომხეთი რუსეთს არ დაუთმობს სუვერენიტეტს მარწყვის სანაცვლოდ, შალვა პაპუაშვილი გამოვიდა და თქვა: ევროკავშირს მარწყვის სანაცვლოდ სუვერენიტეტს არ დავუთმობთო. როგორ შევაფასოთ ეს? – ეს არის რეგიონული ევროინტეგრაციის პირდაპირი საბოტაჟი,  ეს არის ევროკავშირის და რუსეთის გაიგივება. რატომ არ არის ევროკავშირი და რუსეთი ერთი და იგივე – ამის ახსნა, მგონი, არც არის საჭირო.

  • სომხეთში ფაშინიანის ხელისუფლებაში დარჩენით რა ეტაპზე გადადის სამხრეთ კავკასიაში რუსეთის ორბიტიდან თავის დაღწევის ბრძოლა, რა არის ამ პროცესში მთავარი გამოწვევა? 

სომხეთი, აზერბაიჯანი და ცენტრალური აზია ნელ-ნელა კიდევ უფრო მოშორდება რუსულ გავლენებს. მთავარ გამოწვევად რჩება საქართველო, რადგანაც სომხეთის საქართველო განუყოფელი ნაწილია რეალური ევროინტეგრაციისთვის. სამწუხაროდ, საქართველო რჩება რუსეთის გავლენის მთავარ წყაროდ სამხრეთ კავკასიაში.

პოლიტიკური ინიციატივის „ჯერ საქართველოს“ თანადამფუძნებელი ვარ და ჩვენი პოლიტიკური ლოზუნგია „საქართველოს ჯერია“. ჰოდა, აქაც ვიტყვი, რომ ახლა საქართველოს ჯერია გათავისუფლდეს რუსეთის გავლენებისგან, როგორც ეს გააკეთა სომხეთმა და აზერბაიჯანმა. მარტო საქართველო დარჩა.

ეს ცოტა პარადოქსულია ისტორიული პრიზმიდან რომ შევხედოთ, მაგრამ ასე ვიტყოდი: საქართველოს ჯერია!

რუსები ყირიმში ჯავშნებს აუქმებენ – რუსული მედია

რუსული მედიის თანახმად, წელს, მნიშვნელოვნად შემცირდა იმ რუსების რაოდენობა, რომლებიც ყირიმში აპირებენ დასვენებას. ამის მიზეზად კი ანექსირებულ ნახევარკუნძულზე საწვავის კრიზისს ასახელებენ.

2026 წლის 24 მაისიდან 6 ივნისამდე პერიოდში, რუსებმა ყირიმში 31%-ით ნაკლები ბინა დაჯავშნეს, ვიდრე გასული წლის ანალოგიურ პერიოდში.

ასევე გაიზარდა ჯავშნების გაუქმების რაოდენობა. ტელეკომპანია „დოჟდის“ თანახმად, რომელიც მონაცემებს TravelLine-ზე დაყრდნობით ავრცელებს, წელს 24 მაისიდან 6 ივნისამდე პერიოდში, ყირიმში დაჯავშნილი ნომრების 79% გაუქმდა.

მედიის თანახმად, ეს ხდება ნახევარკუნძულზე საწვავის კრიზისის ფონზე. „მაისის ბოლოს ყირიმში ბენზინის გაყიდვებზე შეზღუდვები დაწესდა. ბევრი ტურისტი ყირიმში მანქანით ან ავტობუსით მოგზაურობას გეგმავდა და ახლა უბრალოდ ეშინიათ დაბრუნებისას საწვავის დეფიციტის“ – წერს „დოჟდი“.

რუსული კომერსანტის თანახმად კი, ამ სეზონზე ტურისტების უმეტესობამ შეიძლება ყირიმის ნაცვლად ანაპა აირჩიოს. თუმცა, გასულ წელს ამ სანაპიროს ნავთობისგან გაწმენდაზე დიდი დრო დაიხარჯა. სანაპიროს საკმაოდ დიდ მონაკვეთზე ნავთობის ლაქები წელსაც შენიშნეს.

როდიდან დაინიშნება იალაღებზე უფასო ტრანსპორტი

სამთო იალაღებზე მგზავრთა უფასოდ გადაყვანის მომსახურების შესყიდვაზე ხულოს, შუახევისა და ქედის მუნიციპალიტეტის მერიები ტენდერს აცხადებენ.

შუახევის მუნიციპალიტეტში მოიალაღეების მთაში გადასაყვანად 39 270 ლარზეა ტენდერი გამოცხადებული.

ტენდერში გამარჯვებული კომპანია 2026 წლის 10 ივლისიდან 10 სექტემბრის ჩათვლით უნდა მოემსახუროს მგზავრებს.

შუახევის მუნიციპალიტეტში უფასო „მარშუტკები“ იმოძრავებენ კატრიანის, ყავრიანის, გრძელგორის, ჩირუხის, ღომას, საყანდრიას, ჯანჯღარის, მერიაყელის, შედრეკილის, თეთრობის, თაგინურის, საბერწიას, კარაპეტის, სანალიას და ძველი მთის იალაღების მიმართულებით.

სატენდერო წინადადებების მიღება 11 ივნისს მთავრდება. მისი წარმატებით ჩატარების შემთხვევაში უფასო ტრანსპორტი ადგილობრივი მცხოვრებლებისთვის 10 ივლისიდან დაინიშნება.

9 890 ლარზე აქვს ტენდერი გამოცხადებული ქედის მუნიციპალიტეტის მერიას. ტენდერში გამარჯვებულმა კომპანიამ მგზავრები უნდა გადაიყვანოს მთა სარიჩაირისა და გომის მთის იალაღების მიმართულებით.

ტენდერში წინადადებების მიღება 9 ივნისს მთავრდება.

„მოიალაღეების უფასო ტრანსპორტირების პროგრამის ფარგლებში სულ 23 რეისი შესრულდება. 10 რეისი შესრულდება შემდეგი მარშრუტით, სოფელი ცხმორისი-კოკოტაური-მთა სარიჩაირი-კოკოტაური-ცხმორისი; ხოლო 13 რეისი შესრულდება, ცენტრი ცხმორისი-დანდალოს ცენტრი-გომის მთა-დანდალოს ცენტრი-ცენტრი ცხმორისი.

მთაში მოქალაქეების უფასო ტრანსპორტირება 20 ივნისს დაიწყება და 10 სექტემბერს დასრულდება. კვირაში ერთი რეისი შესრულდება, ხოლო შუამთობის პერიოდში კვირაში ორი რეისი“, – უთხრეს „ბათუმელებს“ ქედის მერიაში.

9 067 ლარზე აქვს გამოცხადებული ტენდერი ხულოს მუნიციპალიტეტის მერიას. წინადადებების მიღება პირველ ივნისს დასრულდა. ტენდერში ერთმა პრეტენდენტმა მიიღო მხოლოდ მონაწილეობა, თუმცა ჯერ გამარჯვებულად გამოცხადებული არაა.

გამარჯვებული მიმდინარე წლის 30 სექტემბრამდე უნდა მოემსახუროს მუნიციპალიტეტს და მგზავრები გადაიყვანოს ბეშუმისა და მთა ვაშლოვანის მიმართულებით.

კაზინოს საშუალებით ფულის გათეთრების ბრალდებით დააკავეს ყაზახეთის მოქალაქე

პროკურატურის ცნობით, განსაკუთრებით დიდი ოდენობით ფულის გათეთრების ბრალდებით დაკავებულია უცხო ქვეყნის ერთი მოქალაქე.

უწყების ცნობით, გამოძიებით დადგინდა, რომ 2015-2018 წლებში, ბრალდებულმა ყაზახეთის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე ჩაიდინა მატერიალური სარგებლით მოტივირებული დანაშაულები და მართლსაწინააღმდეგოდ დაეუფლა დაახლოებით 2.3 მილიონ აშშ დოლარს.

„მართლსაწინააღმდეგო ქმედებების შედეგად მოპოვებული თანხის უკანონო წარმომავლობის შესანიღბად და კანონიერი სახის მიცემის მიზნით, ბრალდებულმა პირადად და დაკავშირებული პირების მეშვეობით, საქართველოს საბანკო დაწესებულებებში გახსნილ ანგარიშებზე, ასევე სამორინეებსა და კაზინოებში, დანაშაულებრივი საქმიანობის შედეგად მიღებული 1 146 748 აშშ დოლარი ბალანსის შესავსებად განათავსა.

უკანონო შემოსავლის ლეგალურ ფინანსურ ბრუნვაში ინტეგრირების მიზნით, ბრალდებულმა თანხის წარმომავლობა შენიღბა, როგორც აზარტული თამაშების შედეგად მიღებული მოგება და თანხის სახეცვლილი ნაწილი, სხვადასხვა ფიქტიური დანიშნულებით, როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ, პირად და დაკავშირებული პირების საბანკო ანგარიშებზე გადარიცხა“ – წერს პროკურატურა.

დაკავებულს ბრალდება განსაკუთრებით დიდი ოდენობით უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციის ფაქტზე წარედგინა, რაც სასჯელის სახედ და ზომად 9- დან 12 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

ბრალდებულს, აღკვეთის ღონისძიების სახით, პატიმრობა შეეფარდა. სისხლის სამართლის საქმეზე გამოძიება გრძელდება.

ხელოვნური კუნძულისთვის „ამბასადორს“ 65 წლით დამატებით 43,3 ჰექტარს გადასცემენ ზღვაში

სახელმწიფოს მიერ ორი თვის წინ ბათუმთან, ზღვაში ნაკვეთად დარეგისტრირებული ტერიტორია „ამბასადორი ბათუმი აილენდს“ აღნაგობის უფლებით 1 ლარად გადაეცემა, 65 წლით.

კომპანია ხელოვნურ ნახევარკუნძულებსა და კუნძულს აშენებს. ამ პროექტისთვის ადრე 1,3 მილიონ კვადრატულ მეტრზე მეტი ტერიტორია გამოიყო ზღვაში.

ამჯერად, „ამბასადორისთვის“ დამატებით გადასაცემი ტერიტორიის ფართობი კი 43,3 ჰექტარია.

„მიეცეს თანხმობა სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოს, რომ შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდს“, შესაბამისი ხელშეკრულების გაფორმებიდან 65 წლის ვადით, სარგებლობაში გადაცემის საფასურად 1 ლარად, აღნაგობის უფლებით გადასცეს ქალაქ ბათუმში, ოდისეი დიმიტრიადის ქუჩის მიმდებარედ არსებული 433 917 კვ/მ არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი [წყლით დაფარული ტერიტორია]“ – აღნიშნულია განკარგულებაში, რომელსაც „ოცნების“ მთავრობის პრემიერმა ირაკლი კობახიძემ ხელი 2026 წლის 29 მაისს მოაწერა.

43,3 ჰექტარის ფართობის წყლით დაფარულ ტერიტორიაზე, როგორც არასასოფლო სამეურნეო დანიშნულების ნაკვეთზე, ამონაწერი საჯარო რეესტრმა პირველად 2026 წლის 30 მარტს გასცა. ამ დროისთვის [8 ივნისი] ამ ტერიტორიაზე აღნაგობა რეესტრში დარეგისტრირებული ჯერ არ არის.

ახალრეგისტრირებული ფართობი ზღვაში იმ ტერიტორიას ესაზღვრება, რომელიც სახელმწიფომ ადრე ხელოვნური კუნძულის პროექტისთვის დაარეგისტრირა.

უკავშირდებოდა თუ არა ეს ხელოვნური კუნძულის პროექტს? – ამ კითხვაზე „ბათუმელებმა“ სახელმწიფო ქონების ეროვნული სააგენტოსგან მაშინ ასეთი პასუხი მიიღო:

„აღნიშნული სახელმწიფო ქონების შემდგომ განკარგვაზე გადაწყვეტილება მიღებული იქნება მოქმედი კანონმდებლობით დადგენილი წესით საქართველოს მთავრობის თანხმობით“. – მოგვწერეს ქონების სააგენტოდან 22 აპრილს.

„ამბასადორი ბათუმი აილენდზე“ ხელოვნური კუნძულის პროექტისთვის ზღვაში ჯამში 1 443 223 კვადრატული მეტრი ფართობია გადაცემული აღნაგობის უფლებით.

კომპანიას იმ ტერიტორიას, რომელსაც ზღვაში ხმელეთად აქცევს, სახელმწიფო ეტაპობრივად გადასცემს საკუთრებაში.

მაგალითად, ამ დროისთვის უკვე მოწყობილ  ხელოვნურ ნახევარკუნძულზე „ამბასადორზე“ საკუთრებაში ორი ნაკვეთია გადაცემული – თითოეულის ფართობი 10 054 კვადრატული მეტრია.

ამ ნაკვეთებიდან ერთი საკუთრებაში გადაცემულია შპს „ამბასადორი დეველოპმენტ“-ზე, რომლის 100 პროცენტი წილი შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდის“  საკუთრებაშია, ხოლო მეორე ნაკვეთი გადაცემულია შპს „ბათუმი აილენდი“-ზე, რომლის 100 პროცენტი წილის მესაკუთრე საქართველო-რუსეთის ორმაგი მოქალაქე ფრიდონ ქათამაძეა.

„ბათუმი აილენდის“ საკუთრებაშია ასევე კიდევ ერთი ნაკვეთი, რომლის ფართობი 5 633 კვადრატული მეტრია.

„ბათუმი აილენდი“ ერთი პერიოდი შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდის“ 18 პროცენტის მესაკუთრე იყო, ხოლო ფრიდონ ქათამაძე ამ კომპანიის ერთ-ერთი დირექტორი.

რეესტრის ბოლო ამონაწერით შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდის“ მესაკუთრე ერთპიროვნულად არის ელგუჯა ქებურია, რომელიც ასევე ორმაგი მოქალაქეა – საქართველო, რუსეთის ფედერაცია.

ხელოვნურ ნახევარკუნძულზე 28 354 კვადრატული მეტრი ფართობის ნაკვეთს ფლობს ასევე შპს „აი ჯი დეველოფმენტ ჯორჯია“. ამ კომპანიის 100 პროცენტს შპს IG international LLC ფლობს, რომელიც ამერიკის შეერთებულ შტატებშია რეგისტრირებული.

საჯარო რეესტრის ამონაწერის მიხედვით ეს ნაკვეთი შპს „ამბასადორი ბათუმი აილენდმა“ გაყიდა. ნასყიდობის ხელშეკრულება კი, „აი ჯი დეველოფმენტ ჯორჯიასთან“ 2026 წლის 27 მარტსაა გაფორმებული.

„ნასყიდობის საგნის ღირებულების გადახდამდე, მყიდველს ეკრძალება ნებისმიერი ფორმით ნასყიდობის საგნის იპოთეკით დატვირთვა, სარგებლობის უფლებით გაცემა, გასხვისება ან სხვა ნებსიმიერი ფორმით განკარგვა, გამონაკლისს წარმოადგენს ხელშეკრულების 3.6. პუნქტი“ – აღნიშნულია რეესტრის ამონაწერში.

„ხელოვნური კუნძულის“ პროექტისთვის ზღვაში გამოყოფილი ტერიტორია ბათუმში. წითელი ფერით მონიშნულია 43,3 ჰექტარი, რომელიც „ამბასადორს“ 65 წლით უნდა გადასცენ, ხოლო ყვითელი ფერით მონიშნულია ნაკვეთები, რომლებიც უკვე საკუთრებაშია გადაცემული „ამბასადორი დეველოპმენტ“-ზე და „ბათუმი აილენდი“-ზე. მწვანე ფერით კი, მონიშნულია შპს „აი ჯი დეველოფმენტ ჯორჯიას“ საკუთრება.

სახელმწიფოს მიერ ზღვაში ნაკვეთების რეგისტრაციაზე ვრცლად ნახეთ ამ ბმულზე:

ნაპირდაცვა თუ ბათუმის სანაპიროს ეკოლოგიური დასახიჩრება – რა შემთხვევაში ემუქრება წარეცხვა ძველ ბულვარს

უკრაინამ კავკასიაში რუსეთის ერთ-ერთ უდიდეს ნავთობსაცავს დაარტყა დრონებით

დღეს, 8 ივნისს, უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალურმა შტაბმა დაადასტურა რუსეთში, ჩრდილოეთ კავკასიაში, კრასნოდარის მხარეში, ნოვოროსიისკში მდებარე „გრუშოვაიას“ ნავთობბაზაზე დარტყმის ფაქტი.

კრასნოდარის მხარის ოპერატიულმა შტაბმა ორშაბათს დილით განაცხადა, რომ ნოვოროსიისკში მდებარე ნავთობბაზაზე დრონის თავდასხმამ ხანძარი გამოიწვია.

მედიის ცნობით, „გრუშოვააიას“ ნავთობსაცავი, რომელიც ეკუთვნის „ტრანსნეფტის“ შვილობილ კომპანია „ჩერნომორტრანსნეფტს“, კავკასიაში ერთ-ერთი უდიდესი ნავთობპროდუქტების შესანახი ობიექტია. კომპლექსი მოიცავს დაახლოებით 1.2-1.4 მილიონი ტონა საერთო ტევადობის ავზებს და ნოვოროსიისკის პორტის საკვანძო ცენტრს წარმოადგენს. ობიექტი გამოიყენება ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების მისაღებად, შესანახად და გადასაზიდად.

ეს არ არის უკრაინის პირველი დარტყმა „გრუშოვაიას“ ნავთობბაზაზე. უკრაინული დრონების ბოლო დარტყმა ამ ნავთობბაზაზე 23 მაისს მოხდა.

გარდა ამისა, 8 ივნისს უკრაინის შეიარაღებულმა ძალებმა რუსეთში ვოლგოგრადის რეგიონში „კრასნი იარის“ ხაზოვანი წარმოებისა და განაწილების სადგური დაბომბეს. რეგიონის გუბერნატორმა განაცხადა, რომ „ნამსხვრევების ჩამოვარდნამ ჟირნოვსკის რაიონში წარმოებისა და განაწილების სადგურის ტერიტორიაზე ხანძარი გამოიწვია, რომელიც სწრაფად ჩააქრეს“.

______________

ფოტო: უკრაინის გენშტაბი

 

 

დასჯადი ხდება საქართველოს მოქალაქის უცხოელთან ფიქციური ქორწინება

შსს-ს მიერ ინიციირებული საკანონმდებლო ცვლილებების მიხედვით, სისხლის სამართლის წესით დასჯადი ხდება საქართველოს მოქალაქისა და უცხოელის ფიქციური ქორწინება საქართველოს მოქალაქეობის, ბინადრობის ნებართვის ან ქვეყანაში კანონიერად ყოფნის სხვა სამართლებრივი საფუძვლის მოპოვების მიზნით.

ცვლილება შევა „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი მდგომარეობის შესახებ“ საქართველოს კანონში.

კანონპროექტი შსს-მ მოამზადა, პარლამენტში დღეს, 8 ივნისს დარეგისტრირდა. მას დაჩქარებული წესით, 23 ივნისს განიხილავენ.

„საკანონმდებლო ცვლილებებით ასევე დარეგულირდება საქართველოს მოქალაქესა და უცხოელს შორის ქორწინების საფუძველზე ბინადრობის ნებართვის გაცემასთან დაკავშირებული საკითხები.

განისაზღვრება ბინადრობის ნებართვის ახალი სახე − საქართველოს მოქალაქის მეუღლის ბინადრობის ნებართვა, რომელიც გაიცემა მუდმივი ცხოვრების ნებართვის მოპოვებამდე. ამასთან, დასახელებული ბინადრობის ნებართვის გაცემამდე შემოწმდება ქორწინების ნამდვილობა და ამ მიზნით შეიქმნება სპეციალური კომისია,“ – ვკითხულობთ შსს-ს განცხადებაში.

ფიქციური ქორწინების აღმოჩენის შემთხვევაში სასჯელის სახით გათვალისწინებული იქნება უცხოელის საქართველოდან გაძევება და საქართველოში შემოსვლის აკრძალვა ვადით ორიდან ათ წლამდე, ან ჯარიმა, ან შინაპატიმრობა ვადით ერთიდან ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთა ვადით ორ წლამდე.

რა რეგულაციებს უწესებს შსს უცხოელ სტუდენტებს საქართველოში

შს სამინისტრომ პარლამენტში საკანონმდებლო ინიციატივა წარადგინა, რომელიც საქართველოში მყოფი უცხოელ სტუდენტებთან დაკავშირებით გარკვეულ რეგულაციებს ითვალისწინებს.

ეს ინიციატივა უცხოელ სტუდენტებს საქართველოში სწავლის შემთხვევაში დამატებით პირობებს უსაზღვრავს, რაც გულისხმობს იმას, რომ უცხოელ სტუდენტს საერთაშორისო ან სახელმწიფო ენაში დამატებითი გამოცდის ჩაბარება მოუწევს.

„მოქმედი სამართლებრივი ჩარჩო არ ითვალისწინებს უცხოელი სტუდენტის სწავლასთან დაკავშირებით დეტალურ რეგულაციებს. პრაქტიკაში არის შემთხვევები, როდესაც უცხო ქვეყნის მოქალაქე ფორმალურად ირიცხება უნივერსიტეტში, თუმცა რეალურად არ დასტურდება სასწავლო პროცესში მისი მონაწილეობა.

აღნიშნულის გათვალისწინებით, ცვლილებებით განისაზღვრება უმაღლეს და პროფესიულ საგანმანათლებლო დაწესებულებაში უცხოელი სტუდენტების მიღების ისეთი დამატებითი წინაპირობები, როგორიცაა, ენის საერთაშორისო სერტიფიკატის წარდგენა ან/და NAEC-ის მიერ ორგანიზებული უცხო ენის/სახელმწიფო ენის გამოცდის ჩაბარება.

აღნიშნული რეგულაცია გამორიცხავს სტუდენტის ჩარიცხვას უცხოენოვან პროგრამაზე ისე, რომ რეალურად არ ფლობდეს შესაბამის ენობრივ კომპეტენციას.

გარდა ამისა, საქართველოს მთავრობის დადგენილებით საგანმანათლებლო დაწესებულებებისთვის დაწესდება უცხოელი სტუდენტების მიღების მაქსიმალური კვოტა“ – წერია შსს-ს განცხადებაში.

როგორც ამ ინიციატივაშია აღნიშნული, საგანმანათლებლო დაწესებულება ვალდებული იქნება უცხოელი სტუდენტის ჩარიცხვის უფლების მოპოვების, ჩარიცხვის, სტუდენტის სტატუსის შეჩერების/შეწყვეტის/აღდგენის, მობილობის, სწავლის დასრულების შესახებ და სხვა ინფორმაცია ასახოს ერთიან საინფორმაციო სისტემაში, რომელზეც წვდომა ექნებათ შესაბამის სახელმწიფო უწყებებს.

„საგანმანათლებლო დაწესებულებებისთვის დგინდება ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობა უცხოელი სტუდენტების აღრიცხვის წესების დარღვევისთვის, ხოლო სანქციის სახედ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს როგორც ჯარიმა, ასევე უცხოელი სტუდენტების მიღების შეზღუდვა და ავტორიზაციის გაუქმება“- წერს შსს.

ამავე დოკუმენტის მიხედვით, საკანონმდებლო ცვლილებებით დარეგულირდება სასწავლო ბინადრობის ნებართვასთან დაკავშირებული საკითხებიც.

„დასახელებული ნებართვის გაცემა მოხდება სრულწლოვან პირზე მხოლოდ ავტორიზებულ უმაღლეს ან პროფესიულ საგანმანათლებლო დაწესებულებაში სწავლის შემთხვევაში.

საკანონმდებლო ცვლილებათა პაკეტით ასევე განისაზღვრება უცხოელი სტუდენტის საქართველოში ყოფნის ვადის შეწყვეტის (ბინადრობის ნებართვის გაუქმების) საფუძვლები, მათ შორის, იმ შემთხვევაში, თუ იგი ვერ დააკმაყოფილებს აკადემიურ მოთხოვნებს, დაარღვევს შრომითი საქმიანობის პირობებს ან ფაქტობრივად არ იქნება საქართველოს ტერიტორიაზე კანონით განსაზღვრული ვადით.

საკანონმდებლო ცვლილებებით ასევე რეგულირდება საქართველოს მოქალაქესა და უცხოელს შორის ქორწინების საფუძველზე ბინადრობის ნებართვის გაცემასთან დაკავშირებული საკითხები.

განისაზღვრება ბინადრობის ნებართვის ახალი სახე − საქართველოს მოქალაქის მეუღლის ბინადრობის ნებართვა, რომელიც გაიცემა მუდმივი ცხოვრების ნებართვის მოპოვებამდე.

საკანონმდებლო პაკეტი ბიუროს სხდომაზე დღეს, 8 ივნისს დარეგისტრირდა და განისაზღვრა, რომ დაჩქარებული წესით 23 ივნისის სასესიო კვირაში უნდა განიხილონ.

ბათუმში მკვლელობის საქმეზე ბრალდებული დააკავეს

ბათუმში მომხდარი მკვლელობის საქმეზე დღეს, 8 ივნისს ბრალდებული დააკავეს.

საუბარია 2026 წლის 31 მაისს ბათუმში მომხდარ მკვლელობაზე – სევერიანე აჭარელის ქუჩაზე დღისით კაცი ცეცხლსასროლი იარაღიდან გასროლით მოკლეს.

„გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა მიმდინარე წლის 31 მაისს, ბათუმში, ნაცნობ მამაკაცს ცეცხლსასროლი იარაღიდან გასროლით მრავლობითი ჭრილობა მიაყენა და შემთხვევის ადგილიდან მიიმალა. დაჭრილი მამაკაცი სამედიცინო დაწესებულებაში გადაყვანამდე გარდაიცვალა.

გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 108-ე და 236-ე მუხლებით მიმდინარეობს, რაც 15 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს“ – წერს შსს.

რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგები ომში – 8 ივნისი

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 8 ივნისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 374 950 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 330. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
  • ტანკი – 11 997 ერთეული [+8]
  • ჯავშანტექნიკა – 24 705 ერთეული [+5]
  • საარტილერიო სისტემა – 43 564 ერთეული [+85]
  • MLRS – 1 847 ერთეული [+3]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 409 ერთეული [+2]
  • თვითმფრინავი – 436 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 353 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 336 224 ერთეული [+2 161]
  • სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 607 ერთეული [+12]
  • გემი/ნავი – 33 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 104 414 ერთეული [+363]
  • სპეცტექნიკა – 4 259 ერთეული [+2]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 733 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 670 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამ თემაზე:

„პირისპირ დიალოგს გთავაზობთ“ — ზელენსკის წერილი პუტინს

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

„ეშინიათ თამამი და პროფესიონალი მასწავლებლების“ – წულუკიანის სიძულვილის ენა

„თქვენ ხართ სამარცხვინო“, „რა ვუთხარი იმ სისტემას, ვინც პედაგოგობის უფლება მოგცათ“, „ბავშვთან არ უნდა მიუშვა“, „თქვენ საშიში ხართ არა მხოლოდ სახელმწიფოსთვის, არამედ იმ ბავშვებისთვის, ვისთანაც გიმუშავიათ“, – ეს არის იმ ფრაზების მოკლე ჩამონათვალი, რომლითაც „ქართული ოცნების“ პარლამენტის წევრმა, თეა წულუკიანმა მიმართა სამოქალაქო განათლების მასწავლებელს, გიორგი [გოტა] ჭანტურიას პროპაგანდისტული მედიის ეთერში, როცა მან მასწავლებლის და აქტიური მოქალაქისგან ივანიშვილის და მის მიერ შექმნილი რეპრესიული სისტემის კრიტიკა მოისმინა.

გოტა ჭანტურია იყო განათლების კოალიციის დირექტორიც, რომელმაც „მასწავლებლის ეროვნული ჯილდო“ დააფუძნა 2017 წელს. ახლა კი „მოძრაობა სოციალური დემოკრატიისთვის“ წარმომადგენელია.

მანანა რატიანი

როგორი მასწავლებლის ეშინია „ოცნებას“ და რაზე მეტყველებს წულუკიანის სიფიცხე? – ამ საკითხზე „ბათუმელები“ განათლების სპეციალისტს, მანანა რატიანს ესაუბრა.

  • ქალბატონო მანანა, როგორ ფიქრობთ, საუბრობს თუ არა წულუკიანი სიძულვილის ენით მასწავლებლის პროფესიის მიმართ და თუ ხედავთ რაიმე საფრთხეს ამ ტიპის დამოკიდებულებაში?

ზოგადად, ამ ქალბატონს ნამდვილად უჭირს სწორი კომუნიკაცია და მით უმეტეს, როდესაც ეს კომუნიკაცია ეხება არა კონკრეტულად ერთ ადამიანს, არამედ მასწავლებელთა კორპუსის წარმომადგენელს, რომელშიც 60 000 მასწავლებელია, ბევრად უფრო მოზომილი უნდა იყოს.

ის ფრაზები, რომელიც თქვენ ახსენეთ და რომელსაც იყენებდა წულუკიანი, ნამდვილად შეურაცხმყოფელია. ის არ არის გადაწყვეტილების მიმღები, ვინ უნდა ასწავლოს და როგორ უნდა ასწავლოს მასწავლებელმა. ამას კანონი გვისაზღვრავს ჩვენ და მთელი შემზღუდველი მექანიზმები არსებობს იმისთვის, რომ ადამიანი, რომელიც არ იმსახურებს მასწავლებლობას, პროფესიაში ვერ შევიდეს.

ამიტომ მსგავსი შეფასებები ყველა მასწავლებლისთვის უნდა იყოს შეურაცხმყოფელი, რომ ვიღაც, ვინც საერთოდ ვერ ერკვევა განათლების სისტემაში და არ იცის, რას უნდა აკეთებდეს მასწავლებელი, რა ტიპის ღირებულებების და აღმზრდელობითი ცოდნის გადაცემის ვალდებულება აქვს, შეურაცხმყოფლად არ უნდა საუბრობდეს. აბსოლუტურად მიუღებელია ეს.

არავის აქვს უფლება აგდებით ილაპარაკოს ადამიანზე და მის პროფესიაზე, როცა ამ ყველაფრის შესახებ არ აქვს სათანადო ინფორმაცია.

ჩვენ თუ ვლაპარაკობთ მასწავლებლის პროფესიის პოპულარიზაციაზე, რომელზეც ხშირად საუბრობენ მმართველი პარტიის წარმომადგენლები, ამ პროფესიის ამ ფორმით დაკნინებით ნამდვილად ვერ მიაღწევენ ვერაფერს: მასწავლებლის პროფესიის პოპულარიზაციას ბევრი რამ სჭირდება, ეს არ არის მარტო ფინანსური მხარე, თუმცა არც მასწავლებლის ფინანსურ მხარეს აძლიერებენ.

ამდენი წელი არიან ხელისუფლებაში, ბოლო რამდენიმე წელი ლაპარაკობდნენ ხელფასების „უპრეცედენტო მატებაზე“ და მომატების ნაცვლად უამრავი ადამიანი დააზარალეს. განსაკუთრებით, წამყვანი და მენტორის სტატუსის მქონე მასწავლებლები.

ის დამოკიდებულება მასწავლებლის პროფესიისადმი, რომ ვიღაცამ შეიძლება ასე აგდებულად მოიხსენიოს მასწავლებლობა და „ფსევდომასწავლებელი“ უწოდოს ადამიანს, ეს არის არასწორი. მასწავლებლის მთავარი შემფასებელი მოსწავლეა. მორჩა და გათავდა.

თუ ეს რეპრესიული რეჟიმი დიდხანს დარჩება ხელისუფლებაში, ერთ მშვენიერ დღეს ნამდვილად ვიხილავთ ამ ყველაფერს რეალობაში, რომ მასწავლებლებს სკოლები დაემშვიდობებიან ზუსტად მათი შეხედულებების გამო.

დღეს მასწავლებლები ისედაც ვერ გამოთქვამენ თავიანთ მოსაზრებებს ხმამაღლა – „მოსმენების“ მექანიზმი კარგადაა ჩართული და ისედაც მაღალია პოლიტიკური წნეხი მასწავლებელზე. ეს ძალიან მკაფიოა სკოლაში და ამის გამო მასწავლებლები ისედაც ძალიან დათრგუნულები არიან.

კვლევაც კი ჩატარდა არასათანადო გარემოზე, რომ მასწავლებლები ერთმანეთს აღარ ელაპარაკებიან, რადგან აღარ ენდობიან ერთმანეთს. ძალიან საგანგაშოა, რაც იმ კვლევაში წერია და თითოეულმა ჩვენგანმა, ვისაც სკოლასთან შეხება გვაქვს, ვიცით ამ ყველაფრის შესახებ.

არ შეიძლება ყველაფერს აკონტროლებდეს რესურსცენტრები და სამინისტრო. მით უმეტეს არ შეიძლება განათლების სისტემაში ერეოდნენ ის ადამიანები, რომელთაც წარმოდგენა არა აქვთ განათლების სისტემაზე.

  • არც კულტურაზე ჰქონდა წარმოდგენა წულუკიანს, როგორც ამ სფეროს წარმომადგენლები ამბობდნენ და ვნახეთ კიდეც, რა შედეგები მიიღო მისი რეპრესიული პოლიტიკის გამო.

არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება მორალდაცლილი იურისტების მხრიდან მსგავსი შეფასებები მივიღოთ. ბოლო დროს, ბევრი ასეთი ადამიანების ხელების ფათური ვნახეთ განათლების სისტემაში.

მასწავლებლის პროფესია მოსაფრთხილებელია. თუ რაღაც ისე არ კეთდება, მასწავლებელი გასაძლიერებელია და არა ის, რომ ვიღაცამ თითის გაშვერით, კნინობით და აგდებულ ფორმაში ილაპარაკოს მათზე. მით უმეტეს გოტა ჭანტურიაზე, რომელსაც ბევრად მეტი აქვს ქვეყნისათვის გაკეთებული, ვიდრე ქალბატონ წულუკიანს.

  • როცა წულუკიანი ამბობს – „თქვენნაირი მასწავლებელი ბავშვთან არ უნდა მიუშვა“, „თქვენ ვინც დაგასაქმათ“ – ეს ნიშნავს, რომ ვიღაცებმა მიიღეს მინიშნება კრიტიკულად განწყობილი მასწავლებლების სკოლებიდან გაშვებაზე? 

ეს მინიშნება დიდი ხანია მიღებულია, სამწუხაროდ. უბრალოდ, ბოლომდე ვერ წმენდენ  სისტემას კრიტიკულად განწყობილი ადამიანებისგან. თუ მივუშვებთ, ბოლომდე გაწმენდენ. ვიღაცის გამოხედვა არ მოეწონებათ, ვიღაცის სხვა რამ.

  • „თქვენ საშიში ხართ“- წულუკიანი ეუბნებოდა გოტა ჭანტურიას. როგორი მასწავლებლების ეშინია სისტემას, როგორ ფიქრობთ?

ალბათ ეშინიათ თამამი და პროფესიონალი მასწავლებლების. რაც უფრო მაღალია მასწავლებლის პროფესიონალიზმი, მით უფრო არ უფრთხის საკუთარი მოსაზრების გამოთქმას. ასე რომ, ყველა პროფესიონალი მასწავლებელი სისტემისთვის საშიშია. ცოტა ხანში, თუ ასე გაგრძელდა, პროფესიონალი მასწავლებლები სისტემაში აღარ გვეყოლება.

რაც შეეხება სიძულვილის ენას წულუკიანის მხრიდან, როდესაც სათქმელი არ გაქვს, არგუმენტები არ გაქვს და დებატების ელემენტარული წესი არ იცი, როცა იცი, რომ სათქმელი არ გაქვს და წაგებული იქნები ამ ბრძოლაში, მაშინ იწყებ პიროვნების შეურაცხყოფას და არა მისი მოსაზრებების შეფასებას. ეს ვნახეთ წულუკიანის შემთხვევაშიც.

თუმცა, ყველამ იცის, რასაც წარმოადგენს ეს პიროვნება. ყველამ იცის მისი ღვარძლიანი გამონათქვამები.

როცა ოპონირება არ არის არგუმენტებსა და ფაქტებზე დაფუძნებული, ამ შემთხვევაში, რა თქმა უნდა, იყენებ ძალაუფლების ენას, შეურაცხყოფის ენას, რაც აბსოლუტურად არასწორია ნებისმიერ დებატში.

გოტა ჭანტურია/ მასწავლებელი – რომელიც საპროტესტო აქციებში მონაწილეობის გამო, „ოცნების“ ხელისუფლებამ 400 ათასამდე ლარით დააჯარიმა.

შეზღუდული შესაძლებლობებიდან შესაძლებლობის შეზღუდვამდე – ნათია კაპანაძე

ავტორი: ნათია კაპანაძე

____

ანდერძი ხომ არ გაქვთ ან მემკვიდრეს ხომ არ დაასახელებთ? იცით, ყველაფერი შეიძლება მოხდეს – ასე მითხრეს სამედიცინო კითხვარის შევსებისას. თითქოს ჩვეულებრივ პროტოკოლს ჰგავდა. კოხლეარული იმპლანტის ოპერაციამდე, რისკებში ნერვის დაზიანება, სახის კუნთების მოძრაობის შეზღუდვა და მენინგიტის განვითარება რომ აქვს. ეტიკეტი მოითხოვდა და დავფიქრდი. არაფერიც, ნიუ იორკში თავის, შესაძლებლობების და სმენის გადარჩენას ვცდილობ. და მაინც, თუ „რაიმე გაუთვალისწინებელი მოხდება“, ჩემ სახსოვრად,  მიზანა ბრეგვაძის მსგავსად, მაქსიმუმ სიმღერას თუ დაარიგებს ვინმე. 

არ მიყვარს გამოწვევებისგან ზედმეტი დრამების შექმნა. მართლა სიკვდილი მირჩევნია. უფრო სწორად, ვამჯობინებ, წითელი პომადა გადავისვა და გავიღიმო. ჩემი ოპერაციის შესახებაც მე, ქირურგმა, მისმა გუნდმა და კიდევ ორმა ადამიანმა ვიცოდით. 

თუმცა ამ ბლოგს მაინც ვწერ. 

ვწერ შესაძლებლობების შეზღუდვის ისეთი მოცემულობის გააზრებისთვის, როგორიცაა სმენის დაქვეითება და ან/და სმენის არქონა. ვწერ, იმ პაციენტებისთვის, რომლებსაც წინ აქვთ კოხლეარული იმპლანტის ოპერაცია და აპარატის მართვა. ვეცდები აღვწერო ყველაზე ემოციური ნაწილი სმენის აქტივაციის ათი დღე – ჩართვიდან შეჯამებამდე. 

დავწერ იმაზეც, რომ შეზღუდული შესაძლებლობების მიუხედავად, შესაძლებლობების შეზღუდვა დაუშვებელია.  

ჯერ ოპერაცია. 

მგონი, ყველა ოპერაცია რაღაცით ჰგავს ერთმანეთს. ყველა გამოფხიზლებაც. ნა-თ-ია, ნა-თ-ია – მარცხენა მხრიდან ვიგრძენი ვიბრაცია. სმენის დაქვეითების შემდეგ, განსაკუთრებულად ვგრძნობ სიტყვების ვიბრაციას, ადამიანების ვიბრაციას, შენობების ვიბრაციასაც კი. თუმცა ამაზე სხვა დროს. 

მოკლედ, ცალი თვალი რომ გავახილე, ახალგაზრდა ქალი დავინახე. არანაირი ფრთები, არანაირი კაშკაშა ტანსაცმელი… „გამოდის, ჯერ სამოთხეში არ ვარ“ – ვუთხარი ჩემ თავს და დაძინებას ვაპირებდი, რომ უცებ მეორედ გავახილე თვალი. დავრწმუნდი, ქვაბებიც არსად თუხთუხებდა – „გამოდის არც ჯოჯოხეთია“.

საბოლოოდ, დავმშვიდდი. ვინ შემარგო. მანიშნეს, რომ გამოფხიზლების და სახლში წასვლის დრო იყო. 

როგორც ჩანს, ნიუ იორკში მხოლოდ ერთ შემთხვევაში გაჩერებენ კლინიკაში – თუ შემოაკვდი. სხვაგვარად, სწრაფად უნდა დატოვო შენობა.  

შემდეგ მეგობარი დავინახე, ის უფრო ჰგავდა ანგელოზს და ჩემ ნიუიორკულად ვიწრო ბინაში აღმოვჩნდი. სარკეში თვალების ქვემოთ თეთრი ნაკვალევი დავინახე, თითქოს ვიღაც დიდხანს ტიროდა. დავინახე და ჩემ თავს ის კითხვა გავუმეორე, ყველა შეზღუდული შესაძლებლობის ადამიანი რომ კითხულობს ყოველდღე – რატომ? რატომ მე? რატომ ეს? რატომ დამემართა? – რაც არ უნდა ძლიერი იყო, შენი რომელიმე უნარის შეზღუდვასთან ერთად ეს ამოუხსნელი ტანჯვა ცხოვრების ნაწილი ხდება. 

ცხოვრება ისედაც  რთულია, ნებისმიერი უნარის შეზღუდვისას, ზედმეტად მკაცრი ხდება. ჩვენ, შეზღუდული შესაძლებლობების ადამიანები, ჩვენი განსხვავებული ტანჯვით სხვანაირად ვუახლოვდებით რეალობას. პროცესში ხანდახან აღმოაჩენ სხვა სიღრმესაც, ყოველდღიურობას რომ მოგგლიჯა და რაღაც მარადიულზე დაგაფიქრა.

 ოპერაციის დღეს ფილოსოფიის, მისტიკის და მყარი სამეცნიერო არგუმენტების მოშველიების თავი არ გაქვს. ფიქრები კი არ ჩერდება – არა, მაინც რატომ? რატომ?

 –  იმიტომ! – მიპასუხა სარკიდან ჩემმა დაღლილმა თავმა. ზოგჯერ ასე მარტივადაც პოულობ ადამიანი პასუხებს.

და შემდეგ, ფაქტობრივად შვიდი დღე ძილში გავატარე. ეს იყო მჯდომარე თვლემა. იმპლანტის ოპერაციის შემდეგ, ოთხი ან მეტი ბალიშის გარემოცვაში უნდა აკონტროლო ნაოპერაციევი მხარე, პირიდან და ცხვირიდან წამოსული სისხლი, თხევადი საკვები მიიღო და ბევრი წყალი დალიო. ასევე მოახერხო ოთახში 5 წუთი სიარული მაინც. უნდა შეძლო გამუდმებული ზარის ხმა დაამარცხო ყურში და ეს „წკარუნა“ პროცესი ოლიმპიური სიმშვიდით მართო. ამ პროცესში ტკივილის მენეჯმენტის (pain management) ყველა ცოდნა გჭირდება.  

მე მეძინა. გამუდმებით მეძინა. და ახლა მგონია, ოპერაციიდან იმპლანტის აქტივაციამდე პერიოდი ერთი გრძელი დღე და ღამე იყო. 

  • დღე 1: 18 მაისი, ორშაბათი – კოსმიური დღე

სმენადაქვეითებული ბავშვების ვიდეოები ყველას გვაქვს ნანახი – „დედის ხმა პირველად გაიგონა“ და „მამას პირველად მოუსმინა“. აი, ეგ ჩემთვის ძალიან სასაცილოდ ჟღერს. თურმე ამ დროს უბრალოდ შოკში ვარდები. რეაქციაც შოკის ნაწილია. იმდენად განსხვავებულია ხმა, იმდენად გაოგნებულია ტვინი გამღიზიანებლებზე, ისეთი უცხოა ყველაფერი, ვერც აღიქვამ დედამიწას. 

მილენიალებს გემახსოვრებათ პირველი სათამაშო რობოტი ტელეფონი “Exclamation, I love you“ აი, დაახლოებით ეგ არის. ოღონდ, ათჯერ უფრო წაურობოტებს. ფაქტობრივად, ნებისმიერი ბგერა მეტალების ჟღარუნი და უცხოპლანეტურია.

ამ დღეს სრულად გავაანალიზე, რომ უკვე ოფიციალურად კოხლეარული იმპლანტის სამყაროს ნაწილი ვარ. 

ჩემი ახალი სისტემაა: Cochlear Nucleus® 8 Nexa® და Kanso® 3 Nexa®

ეს აღჭურვილობა 1960-იანი წლებიდან იტესტება. ყველაზე დიდი როლი შეასრულა ავსტრალიელმა მეცნიერმა გრემ კლარკმა, რომლის მამაც სმენადაქვეითებული იყო და ასე მასშტაბურად შეძლო საკუთარი მამის და მილიონობით ადამიანის პრობლემის გადაჭრა. ეს მუდმივად გაუმჯობესებული პირველი წარმატებული სენსორული ინტერფეისია ტექნოლოგიასა და ადამიანის ტვინს შორის. ამ სისტემის ნახევარი ტექნოლოგიაა – მეორე ნახევარი კი ადამიანის თავის ტვინი. პროცესორი მხოლოდ სიგნალს აგზავნის. ხმის „შექმნას“ საბოლოოდ ტვინი სწავლობს. ასე დადგა ჩემ ცხოვრებაში ახალი სასწავლო ეტაპი. 

ჩემი ფავორიტი – Kanso 3 Nexa® სრულიად off-the-ear დიზაინია, ყურის უკან არაფერი „კიდია“. მთელი ვიზუალი ერთი კომპაქტური მრგვალი მიმღებია, რომელიც მაგნიტით მაგრდება თავზე.

ჩაირთო და თავადვე „დამარწმუნა“  – კოხლეარული იმპლანტი არ აძლიერებს ბუნებრივ ხმას, როგორც ჩვეულებრივი სმენის აპარატი. ის ხმას გარდაქმნის ელექტრული კოდების მსგავსად. ახლა ჩემი ტვინისთვის ეს სიგნალები სრულიად უცხოა, თითქოს უცნობ კოსმოსურ ენაზე მელაპარაკებიან.

ხმები ძალიან უცნაური, „რობოტული“, კოსმიური, ბზუილის, სტვენის და ზარების რეკვის მსგავსია ერთდროულად. ტვინი ჯერჯერობით კარგად ვერ ცნობს, რა არის ადამიანის ხმა, რა არის კაკუნი, ნაბიჯების ხმა ან ქუჩის ხმაური. აღიქვამს, როგორც სიგნალს (ერთი დღის გამოცდილებითაც კი ღრმად მწამს, უკვე ნებისმიერ გაქცეულ უცხოპლანეტელს მოვაბრუნებ). 

ცალკე აღმოჩენაა, ჩემთვის ინგლისური სიტყვის ტექნიკური ფორმა უფრო გასაგებია, ვიდრე ქართული, სიმღერის მოსმენისას ნოტები სრულად მესმის, მაგრამ სიტყვები არა… როგორც არაერთმა ექიმმა (და არაერთმა ჩატმა) თქვა, ეს „კოსმიური ცხოვრება“ საკმაოდ ხანგრძლივი იქნება, სმენითი უბნები ხელახალი გააქტიურდება უახლოეს სამ თვეში. ტვინი კი თანდათანობით დაიწყებს ელექტრული იმპულსების ერთმანეთისგან გარჩევას და მათთვის რეალური მნიშვნელობების მინიჭებას.

ამ დღეს, როგორღაც მოვიკრიბე ძალა და დავწერე საჯაროდ. საქართველოში ჯანდაცვის ხელმისაწვდომობას და დიუშენით დაავადებულ ბავშვების საჭიროებების გააზრებისთვის დავწერე. ამაზე მნიშვნელოვანი რაღაა!

ყველაზე ემპათიურ ადამიანსაც კი არ შეუძლია წარმოიდგინოს, რას ნიშნავს „ყოველი შემდგომი დღე თეორიულად და პრაქტიკულად წინაზე უარესია“. მგონი, ჯოჯოხეთი არაფერია ამ შიშთან შედარებით. 

ახლა თუ ვინმე მკითხავს, ვარ თუ არა ბედნიერი? ვუპასუხებდი, რომ უბედნიერესი ვარ. სულ მჯეროდა, არასდროს იმედი არ დამიკარგავს, ერთი წამითაც არ შევიტან ეჭვს ხელოვნური ინტელექტის მეშვეობით სამედიცინო ინფრასტრუქტურის გაუმჯობესებასა და სიცოცხლის გამარტივებაში. უფრო მეტიც, დაზუსტებებიც კი გავაკეთე, შემდგომი ახალი მოდელების გამოსვლისას როგორ შეიძლება ჩანაცვლდეს თავში ჩაშენებული პროცესორი (და უზარმაზარი მაგნიტი, პირდაპირი გაგებით უფრო მიმზიდველ ადამიანადაც რომ მაქცევს), დარეგისტრირებულიც ვარ ამერიკის ოცზე მეტ კვლევით ცენტრში სმენის გაუმჯობესების დიაგნოსტიკისთვის… კიდევ უფრო მძაფრად განვიცდი ოჯახების ამბავს, რომლებმაც კანცელარიასთან ღამისთევით მიიქციეს ყურადღება.  

ახლა მე მესმის, რაღაც მესმის და მინდა ეს აღმოჩენები სამყაროს გავუზიარო. ჩემი ოპერაცია ნიუ იორკში ჩატარდა. აქამდე გრძელი გზა გამოვიარე, მაგრამ ეს მოხდა. ღმერთმა დალოცოს ამერიკა!

  • დღე 2: 19 მაისი, სამშაბათი – წვიმის წვეთების დღე

მშვიდობით ქუდებო!

აქტივაციის ეიფორიიდან უცებ გამოვფხიზლდი. გათენდა და ახლა ყველაზე მეტად მაინტერესებს რა შეიცვალა სამყაროში. თუნდაც არარეალური, მაგრამ მაინც ახალი, ხმების დაგემოვნება ქუჩაში მინდა ვცადო. მოვირგე აპარატი. მგონი ქარიშხალია, წვიმის და ქარის აქამდე გაუგონარი კომბინაცია აწყდება ფანჯრებს და სმენის აპარატებს. თუმცა გასეირნების გადაფიქრებას ვერ ვახერხებ. 

ქოლგა, საწვიმარი, ზამთრის ფეხსაცმელი. და უცებ აღმოვაჩინე, რომ ქუდს ვეღარ დავიხურავ. აქამდე ამ საკითხზე არ მიფიქრია. ვცდილობ და ვერაფრით ვახერხებ –  მაგნიტიდან დამაკავშირებელი ძვრება. 

  • ღმერთო, უქუდოდ როგორ ვიცხოვრო? – ვკითხულობ მაინც.
  • აბა, უხმოდ გინდა იცხოვრო? – ალბათ, ასე მიპასუხებდა ღმერთი, ახლა ლაპარაკი რომ შეეძლოს ან მე რომ ვახერხებდე მისი ხმის გაგონებას.  
  • დღე 3: 20 მაისი, ოთხშაბათი – იუპიტერის დღე

შეგშინებიათ ოდესმე ძილის? 

მე აქტივაციის მესამე დღეს ძალიან შემეშინდა. ამ შიშმა სრულიად შემცვალა. 

როგორც წესი, ნარკოზის გასვლის შემდეგ სხეული გეცვლება. ქირურგიული ჩარევის შემდეგ ალბათ, ჰგონია რაღაც საფრთხეა და საგანგებო რეჟიმში გაცხოვრებს. მიუხედავად იმისა, რომ მსუბუქად ვიკვებები, თითქოს ოცი კილო მოვიმატე – თითები, სახე დასიებულია. მიჭირს ჩემ თავს შევხედო. 

ოპერაციიდან ორი კვირის მანძილზე ვგრძნობ ხოლმე, როგორ ცდილობს ჩემი ყოველი უჯრედი პოსტოპერაციულ სტრესთან ადაპტაციას. კორტიზოლისა და ადრენალინის ნამდვილი შტორმია. 

ყურს უკან ჭრილობაზე ჯერ კიდევ სილიკონის მსგავსი დამცავი მაქვს. ბანაობას იშვიათად და ფაქტობრივად ნახევარი თავით ვახერხებ. მეჩვენება, რომ ფილტვები ბოლომდე არ იხსნება. როგორღაც ძალას ვიკრებ და ვცდილობ ვიმოძრაო, პირიდან და ცხვირიდან სისხლის უკვე ყავისფერი ნაკვალევიღაა. რაც შეხორცებების მაჩვენებელია. 

ამ დღეს ხმაური უფრო აუტანელი გახდა. ხმაური არა, ხმა. ახლა ჩემივე ხმის მეშინია. იმდენად უსიამოვნოა, მინდა ჩუმად ვიყო. უბრალოდ, გავჩუმდე მეც და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი დადუმდეს. თავში ჩამონტაჟებული მაგნიტი დღეს მფეთქავი ცხელი წერტილი გახდა. მგონია ვმარცხდები. ტკივილებს ძლიერი გამაყუჩებლებით ვეღარ ვუმკლავდები, აკრძალული მაქვს. მხოლოდ „ადვილით“ ვიადვილებ ცხოვრებას, ხან იბუპროფენით.

რაღაც მომენტში მომინდა უბრალოდ მოვიგლიჯო ეს ჩაშენება, მინდა ისევ უკან დავბრუნდე, თუნდაც დუმილში, თუნდაც გაურკვევლობის წყვდიადში, ოღონდ ეს რობოტული ხმა, შეუწყვეტელი წკარუნი და ტკივილები გაქრეს. მეშინია ძილის. მეშინია ძილში ხელი არ წამიცდეს ჭრილობისკენ… ამ ემოციებთან გამკლავებაში უფრო ვიღლები. საბოლოოდ ისევ ძლიერ გამაყუჩებელს ვსვამ, აკრძალვის მიუხედავად. 

ხელახლა ავდექი და დავიწყე მეცადინეობა. ჩემი ოჯახის წევრების სახელების გამოთქმით – თურმე ხმოვანი „ო“ არ მესმის. არადა მათი სახელების უმრავლესობაში ეს „ო“ არის გარეული. ახალი სევდა გამიჩნდა, დიდი სევდა. მგონია, რაც არ მესმის, ყველაფერს ვკარგავ.   

ტკივილებიდან ჩემი უფროსი დის ზარმა გამომათრია. მითხრა, „ჩემი სახელი უბრალოდ შეცვალე და აღარ იდარდებო“.

ასე გახდა ვერო ვერა. 

ის ყველა მომენტში ჩემ გვერდითაა. აჭარის ტელევიზიაშიც კი არის ნამყოფი. მოვიდა დირექტორის პოსტიდან ჩემი იმპიჩმენტის დღეს. მიუხედავად იმისა, რომ ყველას ვთხოვე არ ჩამოსულიყვნენ, ჩემი და პირველს რომ ათი წუთი დააკლდა კაბინეტში შემოვიდა. აბსურდულ ბრალდებებზე საპასუხო ფურცლების გროვაზე წერილი დამიდო. 10 წლის გოგოს დაბადების დღის მოსაწვევზე ეწერა: „დეიდა, გახსოვდეს ყველაზე ძლიერი ხარ. მიყვარხარ. შენი მარი“

ეს წერილი წინ მედო მთელი პროცესის მანძილზე. ვფიქრობდი, რომ ის ალბათ იურისტი ან ჟურნალისტი გახდება. ოდესმე ამ მასალებს პროფესიულადაც შეისწავლის და მინდა ნახოს, რას ნიშნავს ღირსეული გამკლავება, მორალური უპირატესობა ძალმომრეობაში და ინტელექტის ძალა. მინდა ნახოს, რა დიდებული ვალდებულებაა კანონის პატივისცემა და სიტყვის თავისუფლების ერთგულება. 

არის მომენტები, ოჯახურ კავშირსაც კი განსაკუთრებულ კალაპოტში რომ აქცევს. ჩემი და შემდეგ კიდევ უფრო განსაკუთრებული გახდა. შეუდარებელია თბილისიდან ნიუიორკამდე რეაბილიტაციის პროცესში მისი ჩართულობაც და ვირტუალური დახმარება. არ მინდა რაიმე სტრესულზე ვიფიქრო. ვბრაზდები, ეს რაღამ გამახსენა ახლა. მაგრამ თან ვხვდები, რომ ჩემი დის სიყვარულმა გამახსენა და გადაფარა კიდეც. 

ვერა? როგორ ვერა ვეუბნები ჩემ თავს და ვაგრძელებ მეცადინეობას.

ამ მეცადინეობაში ძირითადად სმენის გავარჯიშებას ვგულისხმობ. აქტივაციის შემდეგ მთავარი ამოცანაა ბევრი რამ მოისმინო და აპარატი დღეში 10 საათზე მეტი პერიოდით ატარო. ამ შიდა ბრძოლებში მოულოდნელად ვიგრძენი, როგორ შეიცვალა ეს კოსმიური ხმა. როგორ მოუახლოვდა დედამიწას. აი, სადღაც იუპიტერთან ვარ. ჯიუტად ვაგრძელებ მეცადინეობას. ყველაზე მტკივნეულ შიშზე გავიმარჯვე. ჰოდა, იყოს ეს დღე იუპიტერის დღე. 

  • დღე 5: 22 მაისი, პარასკევი – მესამე ოთახიდან წამოსული ხმაურის დღე

„გამარჯობა ნათია“ – ასე ვიწყებ ყველა დილას. მგონია, რომ ვიღაც უცხოპლანეტელი ან რობოტი ორეული დამყვება, მასაც ნათია ჰქვია და ამას ნელ-ნელა ვეგუები.

გამიკვირდა, რომ მეოთხე დღეს უკვე ტრადიციად ქცეული წკარუნის ნაცვლად, სხვა ხმები მესმის. ამჟამად შრიალია პროგრამაში. ისეთი ხმაა, ფულის დათვლას ან წიგნების გადაფურცვლას რომ მოგაგონებს. ჩემ გარე პროცესორს ოთხი პროგრამა აქვს, თითოეულს – ათი ქვეპროგრამა. ამ ორმოცი შესაძლებლობებიდან თავის ტვინი სრულიად განსხვავებულ სცენარს ქმნის. მცირე სხვაობაც კი, ერთი ქვეპროგრამიდან მეორეზე გადასვლაც სხვა რეალობაში მოხვედრის წინაპირობაა. 

გადართვისას წამის მეასედის დაყოვნება ჩნდება და შემდეგ შენდაუნებურად იწყებ შეჩვევას. ეს ისეთივე ავტომატური პროცესი ხდება, როგორც  გულის პარკუჭების შეკუმშვა ან სეროტონინის გამომუშავება სხეულში. ეს ორმოცი პროგრამა ორმოცი კიბეა. თუმცა უცებ ვერ აირბენ. უბრალოდ, პროცესი უნდა მართო და პროცესს უნდა ენდო. სხვა გზა არც არსებობს. 

ნელ-ნელა ვცდილობ ჩემი თავის ქალა აღვიქვა. ქირურგიული ჩარევით ქალა ყურთან დამაკავშირებელი გზის გამო დამუშავდა, მაგნიტის ჩასადებადაც ამოიფხიკა. თავის მარჯვენა ნაწილი გაბრუებულივითაა. მაგნიტს ვგრძნობ, კანს თითქოს ვიღაცამ ნერვული დაბოლოებები წააჭრა და ისევ გადააფარა – შეხებაზე არ რეაგირებს. „ტვინში ურტყამს“ და „თავი გამეხვრიტა“ ახლა პირდაპირი მნიშვნელობით გახდა ჩემი ცხოვრების ნაწილი. 

კოხლეარული იმპლანტის ოპერაციის ერთ-ერთი გამოწვევა თავის მოვლაა. თმის მოვლა, კანის მოვლა, შხაპის მიღება, ტანსაცმლის გამოცვლა და რაც მთავარია, ფეხსაცმელების სწორად შერჩევა. თმების ნაწილს ზოგან აჭრიან, ზოგან არა. მე ხელუხლებლად დამხვდა. კანის მოვლაში კი ოპერაციის შემდგომი მოდუნებები და დასივება დიდი გამოწვევაა, თუმცა please, keep going! შხაპის მიღება ოპერაციის მესამე დღესაა დაშვებული, მე მეოთხე დღეს გავრისკე. 

აქ მნიშვნელოვანია თავიდან დროულად ჩამოირეცხოს სამედიცინო სითხის ნარჩენები. გადადება არ ღირს. როცა ყურის ოპერაციას იკეთებ, ტკივილების გამო, ცალ მხარეს დამბო გგონია თავი, ყველა ტანსაცმელი ღილზე და ელვა შესაკრავზე უნდა ატარო, ფრთხილად, ყურს არ წამოედო მაინც. და რაც მთავარია, ფეხსაცმელები – ოპერაციის შემდეგ ხვდები ერთს – დიდება ჩუსტებს!

ქუჩის ხმაურის „დაგემოვნების“ შემდეგ, კაფეში ჩამოვჯექი – ყავის მომზადების ხმა, ჭიქის ხმა, მიმტანის ფეხის ხმა… ვფიქრობ, რამდენი ცვლილება მოიტანა უნარების შეზღუდვამ ჩემ ხედვებში, სამყაროს აღქმაში, როგორი გასაგები გახადა ინდივიდების და ოჯახების ბრძოლა სიცოცხლისთვის, როგორ უნიღბოდ დამანახა ჯანდაცვის სისტემის და სახელმწიფო სერვისების გაუმართაობაც და გამართულობაც. იურისტი ვარ და სმენა ჩემი პროფესიული საჭიროებაა. საქმე იმაშია, რომ მე ახლა სმენის გარეშე ცხოვრება აბსოლუტურად შესაძლებელი მგონია. შეიძლება უფრო კომფორტულიც კი. თუმცა, ვიცი, რომ არსებობს პრობლემის გადაჭრის გზები და ამ ძიებაში საკუთარი და სხვების გზების გაიოლების პროცესი მიზიდავს. 

  • დღე 6: 23 მაისი, შაბათი – ფერები თუ ბგერები?

იცოდით, რომ ყველა ბგერას თავისი ფერი აქვს, ყველა ფერს თავისი ბგერა?

დიდი უცნაური რამეა ჩვენი სხეული – რაც უფრო გაუარესდა სმენა, მით უფრო ფართოდ გახელილი თვალებით ვუყურებ სამყაროს. სენსორულ სიგნალად იქცა ყველა ფერი, ყველა ფორმა, ყველა ცვლილება, თითქოს თავის ტვინი სხვანაირად აგენერირებს თვალით ნანახს. 

შეიძლება ხმაურიანი ნიუ იორკიც განსხვავებულად აღიქვა ჩემმა ტვინმა და ასე განსხვავებულადვე შემაყვარა. მაგალითად, კაფე საბარსკის ვენური ყავა ნარკოზზე უკეთესი საანესთეზიო საშუალება მგონია ამ ქალაქში. ჯერ მუზეუმი გახსნილიც არ იყო – ტაქსით მივაღწიე, ტორტი კლიმტი და ვენური ყავა ოპერაციის გადატანისთვის ვაჩუქე ჩემ თავს. ჩანგლების და დანების წკარუნი მესმის დიდ სივრცეში. 

გამიხარდა გვერდით ქალმა ხელახლა რომ შეუკვეთა ვაშლის შტრუდელი – კიდევ უფრო გარკვევით გავიგონე მაგიდაზე მისი თეფშის დადების და აღების ხმები. მუზეუმში პარკეტის ხმას ვიჭერ, მესმის ფანქრის მოსმის ხმა, როცა ახალგაზრდა მხატვარი შელედან ექიმის პორტრეტს იხატავს. სახლში რომ დავბრუნდი, მაშინღა გავიგონე ჩემი აკვარელის ფუნჯის წყლის ჭიქაში მოძრაობის ხმა. 

რა ბედნიერებაა, ფერები ბგერებთან ერთად ბრუნდება ჩემ ცხოვრებაში.

  • დღე 7. 24 მაისი, კვირა – ფლამენკოს დღე

„თავი დაიმშვიდე“ – ხომ არსებობს ასეთი გამოთქმა. აი, აქტივაციიდან მეშვიდე დღეს ზუსტად ეგ დროა – ამ დღეს მივხვდი, რომ თავი როგორმე უნდა დავიმშვიდო. არადა თითქოს ამ დროს გახსენდება ყველა საქმე, მოუგვარებელი კომუნიკაცია, ყველა საჭიროება, გონება არკვევს ჯერ კიდევ გაურკვეველი მომავლის ყველა შესაძლო ვერსიას და ასე დაუსრულებლად, ვცდილობ და აუცილებელია, სიფხიზლე ცოტა ხნით გამოვრთო. 

თავს უნდა მივცე შესაძლებლობა ნიუ იორკის ტემპზე არ იფიქროს, არ იფიქროს ემიგრაციაზე, ახლობლების მონატრებაზე, ხვალ რა იქნებაზე, იყოს თუნდაც სუსტი, არავისზე და არაფერზე არ იფიქროს, მხოლოდ რეაბილიტაცია. ეს პასუხისმგებლობაა. საკუთარი მომავლის წინაშე შესასრულებელი პასუხისმგებლობა. რეაბილიტაციის პროცესს ასე დავარქმევდი ზუსტად. 

აქ ყველაფერი დამოკიდებულია პაციენტის შინაგან მდგომარეობაზე, აღქმებზე, მშვიდ გარემოზე, ოპტიმიზმზე, მოფრთხილებაზე. აქტივაციის მეშვიდე დღეს ზუსტად ვიგრძენი როგორ მიერთდა სისტემა ტვინთან – ყურის ბიბილოზე ხელის შეხებისას რაღაც „ზამეკანიის“ მსგავსი ხმაა. რამდენჯერმე დავტესტე და ასეა, ხმა მკვეთრად იგრძნობა. თავში ჩამონტაჟებული მაგნიტის ირგვლის ხელის შეხებასაც ისეთივე წკარუნის ხმა აქვს. მუსიკის აწყობაც კი შემიძლია ამ წკარა-წკურით. არ ვხუმრობ! ძალიან სახალისო აღმოჩენა იყო. აი, ყველაზე ახლოს ეს ხმები ფლამენკოს ცეკვასთანაა. ფლამენკოს რომ უყურო თვალდახუჭული. დაახლოებით ეგეთია.  

როგორც ამ ცეკვის მოძრაობაშია, შენი სხეულიც გეუბნება – მე აქ ვარ, მე გადავრჩი, მე ძლიერი ვარ.

  • დღე 9: 26 მაისი, სამშაბათი – დამოუკიდებლობის (და ხმოვანი ო-ს გამოჩენის) დღე

დღეს ჩემი ქვეყნის დაბადების დღეა. სინათლის დღე, თავისუფლების დღე. გემოვნებასავით საკამათოა თავისუფლების შინაარსი. ზოგს ასე რომ აშინებს დაუსრულებელი აღმოჩენის და რეალიზების ბედნიერების შანსის მიცემითაც კი. 

საკუთარი თავის აღმოჩენა კი შეზღუდული შესაძლებლობების პირობებშიც უნდა შეგვეძლოს. შეგვეძლოს გაუთანასწორდეთ სხვებს ჩვენი შეზღუდვების მიუხედავად. თანასწორობა თავისუფლების საჩუქარია. 

ბავშვობიდან დამოუკიდებლობის გააზრება ერთი სიმღერით დავიწყე – „ნუ მივატოვებთ ერთმანეთს, როცა ერთმანეთს ვჭირდებით“. ძალიან ხშირად გადარჩენისთვის ბრძოლაში, უფლებებისთვის ბრძოლაში ერთმანეთი მივატოვეთ ან საკმარისად ვერ დავიცავით. სულ მგონია, საზოგადოებად შევდგებით თუ „არ მივატოვებთ ერთმანეთს, როცა ერთმანეთს ვჭირდებით!“

 ამასაც შევძლებთ. 

26 მაისი სანდო და კეთილსინდისიერი ქართული გამოცემის „ბათუმელების“ დაბადების დღეცაა. 25 წლის გახდა საუკეთესო მეგობარივით ძვირფასი რედაქცია. ადამიანი მგონია ხან, ზუსტად ისეთი, როგორიც მზია ამაღლობელია, ან ეთერ თურაძე ან ორივე ერთად, ან მთელი რედაქცია, ან მოქმედი თანამშრომლები, ან ყოფილი თანამშრომლები ან ყველა ერთად. ჩემი გონება მათთანაა ახლა. მათთან და მზია ამაღლობელთან რუსთავის ციხეში. 

ზუსტად ამ დღეს მეორე იმპლანტი გამიაქტიურეს და გადმომცეს. აი, ის, უკონტაქტო,  მრგვალი თმისსამაგრივით რომ მაგრდება თავზე. ჩემი ფავორიტი. 

დღეს  მეტყველების სპეციალისტსაც შევხვდი – აპი გადმოვწერეთ. ამ აპში ქართულიცაა, ოღონდ მხოლოდ ძაღლის ყეფა და კატის კნავილი. მეტი არაფერი, სამწუხაროდ. ვიწყებ მეცადინეობის ახალ ეტაპს. სამყარო უცვლელია, ახლა ჩემ ტვინს უნდა ვასწავლო სწორად  დაუკავშირდეს პროცესორს.

არ გამომრჩეს ჩემი გამოცდილების ყველაზე უცნაური ნაწილი – ქართულად საუბარი ყველაზე ცუდად მესმის. ვერ ვარჩევ ქართულ სიტყვებს მარტივად. 

კოხლეარული იმპლანტის ჩართვის პირველ დღეებში ჩემთვის მისტიკური რეალობის წინაშე აღმოვჩნდი: ინგლისური და ესპანური ბევრად უფრო მკაფიოდ და ნაცნობად მესმოდა, ვიდრე მშობლიური ქართული. ძალიან დავიძაბე. მეთქი, ფაქტობრივად „ფესვები 2“-ის სცენარია. იქ თუ სხვა ენები ავიწყდება დოდო აბაშიძის გმირს, მე მშობლიური აღარ მესმოდა. რამდენადაც გავარკვიე, გონება ამ დროს სრულიად თავისებურ ლოგიკას მიჰყვება:

  1. ქართული ენის არქიტექტურა: ჩვენი ენა საოცრად კომპლექსურია. სავსეა მჭიდრო თანხმოვნებით, ხორხისმიერი და მკვეთრი ბგერებით. როდესაც იმპლანტი პირველად ირთვება და ხმა ჯერ კიდევ ხელოვნური, ოდნავ რობოტისებურია, ტვინისთვის ამ ბგერითი აურზაურის გაშიფვრა დიდ სირთულედ იქცა. ინგლისური და ესპანური თავისი ბუნებით უფრო მელოდიური, მარცვლოვანი და რიტმულია, რაც ახალ აკუსტიკურ სიგნალში გონებისთვის უფრო იოლად დასაჭერი აღმოჩნდა.
  2. მშობლიური ენის იდეალური ხატი: ცხადია, ჩემს მეხსიერებას მშვენივრად ახსოვს, როგორ ჟღერს იდეალური, ცოცხალი ქართული. როდესაც აპარატმა სრულიად ახალი, უცხო ტემბრით აამეტყველა სამყარო, გონებამ ვერ იცნო ის, რაც ყველაზე მეტად უყვარს. აი, უცხო ენების მიმართ ტვინს ეს მკაცრი მოლოდინები არ ჰქონია.  ჩემმა გონებამ ამ პროტესტით შემახსენა, რომ აქ, ჩემში, ქართული  ხელშეუხებელია, მარადიულია და ურყევი. შავ ზღვას ჰგავს სექტემბრის შუა რიცხვებში, კავკასიონის მთაგრეხილია თუშეთის გადმოსახედებივით აშლილი, მზესავით ოქროსფერია. მზესავით, რომელსაც მწვანედ ვერასოდეს მიიღებს ჩვენი გონება. 

მითხრეს, რომ დროთა განმავლობაში, როცა ჩემი გარე პროცესორი ტვინთან ადაპტირდება, მშობლიური ენა აუცილებლად დაიბრუნებს თავის კუთვნილ, ყველაზე  განსაკუთრებულ ადგილს ჩემ ცხოვრებაში. მანამდე კი ვარჯიშს სკოლაში ნასწავლი ლექსებით ვაგრძელებ – „გასწი, გაფრინდი ჩემო მერანო, გადამატარე ბედის სამზღვარი“…

  • დღე 10: 27 მაისი, ოთხშაბათი – ქალი ქალია და კაცი კაცია

იცით რა სხვაობაა ქეთი დევდარიანსა და გიგა ზედანიას ხმებს შორის? მეც ახლახან აღმოვაჩინე აქტივაციის მეცხრე დღეს. თითქოს ყველაფერი წინა დღეებს ჰგავს. გგონია, არაფერი ახალი არ იქნება ამ კოსმოსურ მოგზაურობაში. უკვე ვახერხებ დამოუკიდებლად გადაადგილებას. ძირითადად ტაქსით, მაგრამ მაინც. კოორდინაცია ისევ დარღვეულია. მეშინია მეტროსთან მიახლოება. ხანდახან ადამიანებს ვეჯახები. მთავარია, არსად წავიქცე.

რომ ამბობენ, ყველა ადამიანი ჩვენს ცხოვრებაში რაღაც მისიითააო, ახლა დავიჯერე. 7 წლის არ ვიქნებოდი, სოფელში სტუმრად ბალერინა ჩამოვიდა. მანამდე საბჭოთა ტელევიზორში მხოლოდ „გედების ტბა“ ვნახე. ბალერინობაზე არც მიოცნებია, არსად იყო ეგ შანსი და მე პრაგმატული ბავშვი ვიყავი. სიფრიფანა ახალი მეგობარი უცნაურად დადიოდა – ტერფები ოდნავ განზე. ამბობდა, ასე კოორდინაციას ვიჭერთ ცეკვისასო. აღტაცებული ვიყავი. მინდოდა მათსავით მაინც მევლო სხვა თუ არაფერი… 

ახლა გამომადგა ის ნაცნობობაც და ცოდნაც. როცა ბალანსი დაგერღვევათ, როცა სმენის გამო ცვლილება ასე შეგაწუხებთ ოპერაციისას ან შემდგომ, უბრალოდ უნდა იაროთ, ბევრი იაროთ ბალერინებივით. 

ეს დღე მეცადინეობაში გავიდა. საღამოს „მისმინეს“ პლატფორმაზე ახალი რგოლი გამოჩნდა. ვცდილობ მოვუსმინო და საოცრება – გიგა ზედანიას და ქეთი დევდარიანის ხმები ერთმანეთისგან გავარჩიე! ხმის ტონი, აქცენტები, მახვილები, ხავერდოვნება – სულ სხვადასხვაა. თითოეულის ხმის სიღრმე, გონიერება და შინაარსი ვიგრძენი. ისე გავბედნიერდი. რამდენჯერმე ჩავრთე! 

მორჩა, ამიერიდან ქალი ქალია და კაცი კაცია!

ოპერაციიდან მეთერთმეტე დღეს ქირურგიც ვნახე. საქმიანი და მოკლე კომუნიკაციით ვიგებ, რომ ამ ეტაპზე ყველაფერი ნორმალურადაა და პროტოკოლს მივყვებით. უნდა ვიმეცადინო კარგად და შედეგები ექვს თვეში გადავამოწმოთ. მინდა დავაზუსტო, რა შეიძლება იყოს ექვსი თვის შემდეგ, მეორე ყურის დაზიანებას რაღა ვუყო, რა იქნება შემდეგი ნაბიჯი – ექიმი ამბობს, პროცესი წარმატებულია და სხვა საკითხებზე მოგვიანებით ვისაუბრებთ.

მეც ვტკბები ამ ეტაპის წარმატებით.

ვტკბები იმ თანადგომითაც, ამ დღეებში რომ მაჩუქეს ადამიანებმა. ყველაზე რთულ პერიოდებში ხომ შეუფასებლად ძვირფასი ხდება სიტყვები, გამხნევება, მოკითხვა. ვკითხულობდი ყველა შემოხმიანებას და დიდი ძალისხმევით ვცდილობდი მეპასუხა სმენადაქვეითებული ადამიანებისთვის. იმედი მაქვს, ეს ინფორმაცია გამოადგებათ.

თურმე  შეზღუდული შესაძლებლობა გარედან მოდის. შესაძლებლობის შეზღუდვა – შენგან. ერთი შეიძლება შეგემთხვეს. მეორე – არასოდეს, არასოდეს არ უნდა დაუშვა!

როგორი ამინდი იქნება ორშაბათიდან ბათუმში

გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 7 ივნისის 21 საათიდან 8 ივნისის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.

იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.

ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან მუნიციპალიტეტებში:

  • დღისით: 23 – 28 გრადუსი სითბო
    ღამით: 12 – 17 გრადუსი სითბო

მაღალმთიან ზონაში:

  • დღისით: 18  – 23 გრადუსი სითბო
    ღამით: 3 – 8 გრადუსი სითბო

ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა +20 გრადუსია.

სინოპტიკოსების ცნობით, 9 და 10 ივნისს აჭარაში მოსალოდნელია უმეტესად უნალექო ამინდი.

 

ქობულეთში დენის დარტყმის შედეგად 35 წლამდე კაცი დაიღუპა

ქობულეთში, დენის დარტყმის შედეგად ახალგაზრდა კაცი დაიღუპა. შემთხვევა გუშინ, 6 ივნისს მოხდა.

შსს-ს ინფორმაციით, გამოძიება დაწყებულია სსკ-ის 240-ე მუხლით, რაც გულისხმობს სამშენებლო სამუშაოს წარმოებისას უსაფრთხოების წესის დარღვევას, რამაც ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა გამოიწვია.

დაღუპული კაცი „ენერგო-პროს“ თანამშრომელია იყო. თუმცა, როგორც კომპანიაში გვეუბნებიან, ის კონკრეტულ ვითარებაში არ ასრულებდა სამსახურებრივ მოვალეობას. „სავარაუდოდ კერძო სამუშაოებს ასრულებდა“- გვეუბნებიან კომპანიაში.

ახალი მონაცემები რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ომში – 7 ივნისი

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 7 ივნისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 373 620 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 350. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
  • ტანკი – 11 989 ერთეული [+6]
  • ჯავშანტექნიკა – 24 700 ერთეული [+4]
  • საარტილერიო სისტემა – 43 479 ერთეული [+82]
  • MLRS – 1 844 ერთეული [+7]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 407 ერთეული [+2]
  • თვითმფრინავი – 436 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 353 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 334 063 ერთეული [+2 245]
  • სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 595 ერთეული [+10]
  • გემი/ნავი – 33 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 104 051 ერთეული [+393]
  • სპეცტექნიკა – 4 257 ერთეული [+4]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 733 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 670 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.

—

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამ თემაზე:

„პირისპირ დიალოგს გთავაზობთ“ — ზელენსკის წერილი პუტინს

 

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

„ჩაგვიარა სკუტერით და გვაგინა“ – ფოტოგრაფ ლევან ზაზაძეს და თამუნა გიორგაძეს დაზიანებებიც აღენიშნებათ

ფოტოგრაფ ლევან ზაზაძეს და საპროტესტო აქციის მონაწილე თამუნა გიორგაძეს, თბილისში შაბათის მარშის დაწყებამდე ერთი პირი თავს დაესხა. ლევან ზაზაძეს და თამუნა გიორგაძეს აღენიშნებათ დაზიანებებიც.

„ბათუმელები“ თამუნა გიორგაძეს ესაუბრა. მისი თქმით, შაბათის მარშის დაწყებამდე უცნობმა პირმა ჩაუარა მოქალაქეებს სკუტერით და აგინა.

„ფილარმონიასთან ვიდექით, მსვლელობის დაწყებას ველოდებოდით. ტროტუარსა და გზას შორის კუნძული რომ არის, იქ ვიდექით ხუთი ადამიანი. ჩაიარა „გლოვოს“ კურიერმა და შეგვაგინა, გვიძახა შეურაცხმყოფელი სიტყვები – „დებილებო, რას დგახართ, თქვენი დედა“.

ჩემს გვერდით იდგა ლევან ზაზაძე და იმანაც დაუბრუნა პასუხი. ის კაცი გადმოვიდა შეტევაზე და მე შევეცადე ჩავმდგარიყავი შუაში. პირველმა იმან დაარტყა სახეში ლევანს და მე შუაში, რომ ვიდექი, მე მომხვდა ყბაში და მუცელში, რადგან ის კაცი იქნევდა ხელებს.

ამასობაში ხალხიც გადმოვიდა ტროტუარის მხრიდან, მოვიდა პოლიციაც. მიუხედავად იმისა, რომ 5 მეტრში იდგნენ, დროულად არ მოახდინეს რეაგირება“-ამბობს თამუნა გიორგაძე „ბათუმელებთან“.

პირი, რომელზეც თამუნა გიორგაძე ამბობს რომ თავს დაესხა.

მისი თქმით, აღნიშნული პირი, წინა შაბათსაც მოიქცა პროვოკაციულად და აქციის მონაწილეების მისამართით შეიგინა.

„წინა შაბათსაც ზუსტად ანალოგიურად ჩაგვიარა გინებ-გინებით, თუმცა მაშინ არ გვიპასუხია. როგორც ვიცით გამოკითხეს ის კაციც და მე და ლევანიც ვიყავით გამოკითხვაზე. ცოტა ხნის წინ გამოვედით გამოკითხვიდან და ახლა ლევანი სასწრაფოსთან არის, რომ დაზიანებები აღწეროს ექიმმა.

მეც მაქვს დაზიანებები – მარცხენა ყბა მაქვს შეშუპებული  და რენტგენი გადავიღოთო ექიმმა და ქვედა მუცლის არეში მაქვს დაზიანება. ასევე, მარჯვენა ხელის შუა თითი მაქვს გაგლეჯილი და მაქვს სისხლჩაქცევები, დაზიანებული მაქვს მუხლი“-გვეუბნება თამუნა გიორგაძე.

შსს-ს ინფორმაციით, ფაქტზე გამოძიება დაწყებულია სსკ-ის 126-ე მუხლით, რაც ძალადობას გულისხმობს.

„ოცნების“ ყოფილი მინისტრის დასაქმება იტალიაში – რა როლი ჰქონდა მას ევროპული კურსიდან გადახრაში

ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი ლევან დავითაშვილი, რომელმაც თანამდებობა გასულ წელს დატოვა, Italiana Petroli-ს დირექტორად დაინიშნა. ეს ინფორმაცია 14 მაისს გახდა ცნობილი. მანამდე, ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე იყო.

Italiana Petroli (IP)-ს ამჟამად აზერბაიჯანის სახელმწიფო ენერგოკომპანია SOCAR ფლობს. კომპანიის სათავო ოფისი რომში მდებარეობს.

SOCAR-მა კომპანიის დაახლოებით 99.8% წილი იტალიური ოჯახისგან, API Holding-დან შეიძინა 2025–2026 წლებში.

Italiana Petroli ფუნქციონირებს, როგორც SOCAR-ის ევროპული ენერგეტიკული პლატფორმა ნავთობგადამუშავებისა და საცალო გაყიდვების მიმართულებით.

რას ნიშნავს, როცა მაღალი თანამდებობის პირი, იმ მთავრობის ერთ-ერთი წამყვანი წევრი, რომლის მმართველობის დროს საქართველო ევროპულ კურსს დაშორდა, თანამდებობიდან წასვლის შემდეგ ევროპულ ბიზნესგარემოში აგრძელებს საქმიანობას?

რა არის ლევან დავითაშვილის პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ქვეყნის ევროპული ორბიტიდან გადახრაში?

პოლიტიკოსი, ყოფილი პარლამენტარი დიმიტრი ცქიტიშვილი „ბათუმელებთან“ აფასებს ყოფილი სახელმწიფო მინისტრის საქმიანობას.

დიმიტრი ცქიტიშვილი, პოლიტიკოსი

დიმიტრი ცქიტიშვილი: Italiana Petroli „სოკარის“ ევროპული ხაზია, მაგრამ ეს შინაარსობრივად არ არის ევროპული კომპანია. ეს არის კომპანია, რომელიც ეკუთვნის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კომპანია „სოკარს“ და ემსახურება აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინტერესებს – გაზარდოს გაზმომარაგება, ნავთობის მომარაგება ევროპაში აზერბაიჯანმა.

საქართველოს მთავრობის ყოფილი მაღალჩინოსნის გადასვლა და მუშაობა მსგავს კომპანიაში ბევრ სხვადასხვა ინტერესთა კონფლიქტს აჩენს. მათ შორის, შესაძლებელია იყოს გარკვეული კორუფციული გარიგება.

ლევან დავითაშვილის თანამდებობა, როგორც ეკონომიკის მინისტრის, ენერგეტიკულ სექტორსაც მოიცავდა. თანამდებობის დატოვების შემდეგ კი ის გადადის მსგავს კომპანიაში. ამიტომ არ არის გამორიცხული გარკვეულ კორუფციულ სქემას უკავშირდებოდეს.

  • 2022-25 წლებში, როდესაც ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრი და ვიცე პრემიერი იყო, საქართველო დაშორდა ევროკავშირს, სრულად შეჩერდა ევროინტეგრაცია. მისი, როგორც სახელმწიფო მინისტრის პოლიტიკურ პასუხისმგებლობას თუ ხედავთ ამ ყველაფერში, რაც ქვეყანას დაემართა?

ჩემი შეფასებით, „ქართული ოცნება“ და მათ შორის მისი ყოფილი თუ მოქმედი ხელისუფლების წარმომადგენლები ცდილობენ, რომ ევროკავშირთან და ევროპულ ქვეყნებთან ურთიერთობები სტრატეგიულიდან, გაფართოების და ინტეგრაციის დღის წესრიგიდან გადაიყვანონ ტრანზაქციულ ურთიერთობებზე. ანუ აკეთონ ბიზნესი და ბიზნესში რაც შეიძლება მეტი სტეიკჰოლდერი (დაინტერესებული მხარე) ჰყავდეთ ჩართული, ანუ მათ ჰქონდეთ ეს ბიზნეს კავშირები შენარჩუნებული.

რა თქმა უნდა, მათ აღარ აინტერესებთ საქართველოს გაწევრიანება [ევროკავშირში], მაგრამ მათ აინტერესებთ ევროკავშირთან ბიზნესის კეთება.

ასე „ქართული ოცნება“ თავის მომხიბვლელობას შეიძენს სხვადასხვა ტიპის ინვესტორებისთვის, ამიტომაც ასეთი ტრანზაქციული ურთიერთობების დამყარების მცდელობაში არის „ქართული ოცნება“ და მე ვფიქრობ, რომ ლევან დავითაშვილის დანიშვნაც დაახლოებით ამას ემსახურება. არ მგონია ეს განცალკევებული იყოს დღევანდელი „ქართული ოცნებისგან“.

  • ისევ პასუხისმგებლობის ნაწილზე მინდა გკითხოთ – ლევან დავითაშვილი, როგორც ვიცე-პრემიერი და ეკონომიკის მინისტრი, იყო მხოლოდ ეკონომიკური პოლიტიკის განმახორციელებელი თუ მასაც შეიძლება ეკისრებოდეს პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ევროკავშირთან ურთიერთობების გაუარესების გამო? ევროინტეგრაციის პროცესის შეჩერების გამო?

პირდაპირი პასუხისმგებლობაა ყველა იმ ადამიანის, რომელიც ამ პერიოდში, როდესაც ევროპული კურსის ფუნდამენტური ცვლილება მიდის, მაღალ თანამდებობაზე მუშაობდა და მუშაობს. მით უმეტეს, ლევან დავითაშვილი მეორე კაცი იყო მთავრობაში სტატუსით – იყო ვიცე-პრემიერი და ეკონომიკის მინისტრი.

პოლიტიკურ პასუხისმგებლობა მასაც აქვს, სამართლებრივი პასუხისმგებლობა კიდევ ცალკე, სხვა საუბრის თემაა და მე არ ვისაუბრებ. მაგრამ პოლიტიკური პასუხისმგებლობა ყველასია, მათ შორის იმ მაღალი თანამდებობის პირების, რომლებმაც არც ხელი შეუწყვეს და არც პროტესტი გამოთქვეს, ამასთან, არც ხელი შეუშალეს ანტიევროპული კურსის განხორციელებას.

2025 წელს მისი გადადგომაც არ იყო დაკავშირებული იმასთან, რომ მთავრობის კურსთან ჰქონდა უთანხმოება. ეს იყო ჩვეულებრივი შემადგენლობის ცვლა „ქართული ოცნების“ ხელმძღვანელობაში.

ასე რომ ყველა ის ადამიანი, რომელიც თითქოს ცდილობს ახლა განზე გადგეს, ყველა პასუხისმგებელია იმაზე, რომ საქართველოს სტრატეგიული ხაზი მნიშვნელოვნად დაზიანებულია, მათ შორის – ყოფილი ეკონომიკის მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი, რომელსაც უზარმაზარი რესურსები და გავლენები ჰქონდა მთავრობაში.

  • 2024 წელს, როდესაც რუსული კანონი მიიღეს, რა მოხდებოდა ეკონომიკურ გუნდს რომ შეფასება გაეკეთებინა, რა გავლენას მოახდენდა ეს უცხოურ ინვესტიციებზე, ევროკავშირთან ურთიერთობებზე, ამაზე საჯარო პოზიცია დაეფიქსირებინა? თქვენი აზრით, რამდენად იყო ლევან დავითაშვილის პასუხისმგებლობა და ვალდებულება, რომ ეს გაეკეთებინა, თუ ის თავისი ქვეყნის ევროპულ მომავალს გულშემატკივრობდა და უნდოდა ევროკავშირის წევრი გამხდარიყო მისი ქვეყანა?

ეკონომიკის სამინისტრო, ნებისმიერი ადამიანი, რომელიც მთავრობაში მუშაობდა, ძალიან თვალსაჩინოდ ხედავდა იმას, ეს ყველაფერი რისკენ მიდიოდა.

კანონის ინიციირება იქნება თუ ნებისმიერი სხვა რამ, ეს მთავრობის საერთო გადაწყვეტილებაა და თითოეული წევრი ამაზე პასუხისმგებლობას ინაწილებს.

თუნდაც რომ ყოფილიყო ჯანსაღი დისკუსია, უფრო გახსნილი, ვისაც მიაჩნდა, რომ ევროკავშირი მნიშვნელოვანია, მთავრობის მიერ მიღებული კანონები იქნებოდა დრამატული ქვეყნისთვის, ეს ხმამაღლა რომ ეთქვა, ამაზე ხმა ამოეღო პროცესში, შეიძლება შეჩერებულიყო კიდევაც ეს პროცესი და ასეთი ზიანი არ დამდგარიყო.

ყველაფერი ხომ პროგნოზირებადი იყო?!

მაგრამ ყველა რატომღაც მიჰყვა დინებას, ჩათვალეს, რომ „გუნდს არ უნდა უღალატონ“ და გუნდმა თუ სახელმწიფო ინტერესებს უღალატა, მათთვის ეს ნაკლებად მნიშვნელოვანია.

ასე რომ ამ პასუხისმგებლობას ყველა ინაწილებს. ყველას შეეძლო თავისი პოზიცია ეთქვა, როგორც მინიმუმ ხელი შეეშალათ იმისთვის, რაც მოხდა ქვეყანაში. მაგრამ, როგორც ჩანს, მათთვის თავიანთი პირადი კეთილდღეობა და კარგად ყოფნა უფრო მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა.

ლევან დავითაშვილს ვიცნობ კარგად და არ შეიძლება მას არ სცოდნოდა რა შედეგს მოიტანდა ის, რასაც აკეთებს ახლა „ქართული ოცნება“.

საკმაოდ გონიერი ადამიანია იმისთვის, რომ ეს ყველაფერი წინასწარ დაენახა.

არ იყო ეს რთული დასანახი.

  • ბატონო დიმიტრი, რაიმე ახსნა თუ გაქვთ პერსონალურად, როგორ მოხდა, რომ დასავლეთში განათლება მიღებული ადამიანები აღმოჩნდა საბოლოოდ ის ხალხი, ვინც ქვეყნის ევროპული და დასავლური მომავალი დიდი ხნით დააპაუზა?

დასავლეთში განათლების მიღება არ ნიშნავს იმას, რომ აუცილებლად იმ ღირებულებების, იმ პრინციპების ერთგული ხარ, თავისუფლების და დემოკრატიის, რასაც ეფუძნება დასავლური საზოგადოება.

ჩვენ გვახსოვს ბევრი ეროვნული გმირი, რომელსაც საბჭოთა განათლება ჰქონდა მიღებული, მაგრამ თავისი ცნობიერებით ბევრად უფრო დასავლური და ბევრად უფრო თავისუფალი იყო. ჩვენ შემთხვევაში ეს უფრო კონფორმიზმია, საკუთარ ბედზე და საკუთარ კეთილდღეობაზე ფიქრი, უმეტეს შემთხვევაში. იმიტომ, რომ რაღაცა სარგებელი აქვს თითოეულ ადამიანს ამ რეჟიმის მსახურებაში, კეთილდღეობაში აქვს გაცვლილი საქართველოს ეროვნული ინტერესები.

ზოგისთვის ეს ძალაუფლებაა, ზოგისთვის მატერიალური სიკეთეა, ზოგისთვის რაღაც შიშებია…

საბოლოო ჯამში გამოვიდა, რომ ამ ადამიანთა კონფორმისტულ დამოკიდებულებას, ყველაფერზე შეგუებას და თვალის დახუჭვას, მატერიალური სიკეთე მოაქვს პირად ცხოვრებაში, მაგრამ ქვეყანას უზარმაზარი ზიანი მოუტანეს და მოაქვთ ჯერ კიდევ.

განათლება შეიძლება დასავლეთში მიიღო და ძალიან კარგი განათლებაც, მაგრამ ამ შემთხვევაში ღირებულებების მიმართ იყო ძალიან კომპრომისული ან საერთოდ არ გქონდეს ღირებულებები, საკუთარი კეთილდღეობა იყოს ერთადერთი ღირებულება.

  • 2025 წელს, როდესაც თანამდებობა დატოვა ლევან დავითაშვილმა, ის დაინიშნა „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ. ეს რა კითხვებს აჩენს ყოფილი სახელმწიფო მინისტრის საქმიანობაზე?

ფაქტია – „ბლექსი პეტროლიუმში“ რუსული დაზვერვის სამსახურის უფროსის პირადი ინტერესებია ჩადებული და პირდაპირი კავშირებია რუსეთის სპეცსამსახურებთან. ერთი, რომ გეოპოლიტიკურად ეს ძალიან არასწორია. კომპანიას ჯერ სახელმწიფო უწყობდა ხელს და მერე მისი მაღალჩინოსნები კომპანიაში ინტეგრირდნენ.

ეს ძალიან მკაფიოდ აჩვენებს კორუფციული სქემების და ინტერესების, ასე ვთქვათ, გადაჯაჭვას.

სამართლებრივი შეფასების ნაწილია, მაგრამ აშკარად იკვეთება კორუფციული ინტერესები. მეორეს მხრივ, გამოდის, რომ სახელმწიფოს მაღალი თანამდებობის პირები ემსახურებიან რუსულ ინტერესებს.

ამას რაღაც დიდი გამოკვლევა არ უნდა.

„ბლექსი პეტროლიუმი“ ემსახურებოდა იმ რუსულ ფლოტს, რომელიც სანქცირებულ ნავთობის დაატარებდა აქეთ-იქით. კინაღამ მოხვდა საქართველოში რეგისტრირებული კომპანია ევროკავშირის სასანქციო სიაში, რაც ძალიან დიდი ზიანის მომტანი იქნებოდა ქვეყნისთვის.

ყულევის პორტი პირობით იქნა ამოღებული დასასანქცირებელი კომპანიების სიიდან, მხოლოდ იმიტომ, რომ პირობა დადო მთავრობამ, რომ ამას აღარ იზამს.

მაგრამ რეალურად გამოდის, რომ საქართველოს მთავრობა, მისი ერთ-ერთი უშუალო ხელმძღვანელის მეშვეობით ემსახურებოდა ამ კომპანიების ინტერესების გატარებას. სწორედაც რომ მადლიერების ნიშნად ის უბრალოდ დაინიშნა მერე შიგნით, შეიძლება დროებით, მაგრამ დაინიშნა ამ კომპანიის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ. ანუ კორუფციასთან ერთად ეს იმ გეოპოლიტიკური ინტერესების გატარების მექანიზმიც არის, რომელსაც ახორციელებს „ქართული ოცნება“ რუსეთის სასარგებლოდ.

  • თუ დავაკვირდებით, 2022 წელს დაინიშნა ლევან დავითაშვილი და შემდეგ რა მოხდა: აღდგა პირდაპირი ფრენები რუსეთთან, გაიზარდა ვაჭრობა, რუსეთის ბევრმა მოქალაქემ აქ ბიზნესი დაიწყო, რუსეთზე ეკონომიკური დამოკიდებულება გაიზარდა… აი, ამ ყველაფერში ლევან დავითაშვილის როლს და პასუხისმგებლობას როგორ ხედავთ და სად ხედავთ?

ეს მარტო ლევან დავითაშვილის პასუხისმგებლობა არ არის, ეს არის მთლიანად „ქართული ოცნების“ პოლიტიკა, რომელიც უკრაინაში რუსეთის შეჭრის შედეგად კიდევ უფრო აქტიური გახდა.

აქ არ არის მარტო ის, რომ მიგრანტები შეიფარეს და ა.შ.

აქ არის დიდი მატერიალური ინტერესი, რომელიც გამოიკვეთა რუსეთთან ეკონომიკური ურთიერთობების გაძლიერებით. უზარმაზარი სარგებელი მიიღო მთავრობამ, როგორც ფორმალური, ისე არაფორმალური.

არ ვიცი პირადად რა თანხები მიიღო ან მიიღო თუ არა საერთოდ ლევან დავითაშვილმა, მაგრამ მისი, როგორც მთავრობის ერთ-ერთ ხელმძღვანელის ხელში გაიარა ბევრმა გადაწყვეტილებამ, მათ შორის იგივე ავიამიმოსვლის აღდგენა იქნებოდა თუ სხვა ტრანზიტული ტვირთები.

ეს ყველაფერი საბოლოო ჯამში პასუხისმგებლობას ყველა მათგანს აკისრებს. ზოგს უფრო მეტად, ზოგს – უფრო ნაკლებად, მაგრამ მთელი მთავრობის შემადგენლობა, ყოფილი და მოქმედი, პასუხისმგებელია იმაზე, რამაც, საბოლოო ჯამში, ზიანი მოუტანა ქვეყნის ინტერესებს.

მიუხედავად იმისა, რომ გარკვეული ეკონომიკური სარგებელი თითქოს სახელმწიფომ ნახა, ქართულ საზოგადოებას ბევრი არაფერი უნახავს. გამდიდრდა ისევ რამდენიმე ელიტური ჯგუფი და რაც მთავარია, კიდევ უფრო გაიზარდა არაფორმალური სექტორი ქართულ ეკონომიკაში. კიდევ უფრო მაფიოზურ-კლანური გახდა ქართული ეკონომიკური სისტემა, რომელშიც რეჟიმთან დაახლოებული ლოიალური კომპანიები იღებენ უმეტესად სარგებელს.

  • თქვენი აზრით, როდესაც მაღალი თანამდებობის პირი ხედავს, რომ საკუთარ გუნდს არასწორი მიმართულებით მიჰყავს ქვეყანა, როგორ უნდა მოიქცეს ის?

ვინც პრინციპების ერთგული იყო, ვისთვისაც პირად კეთილდღეობაზე მეტად ღირებული სამშობლო იყო, მათ გადაწყვეტილებები უკვე აქვთ მიღებული. დანარჩენი ახლა ცდილობს, თავისი იქ ყოფნა რაღაცა მიზეზებით გაამართლოს, „გააპრავოს“ – როგორც იტყვიან ხოლმე.

პასუხისმგებლობა ყველასია.

კეთილსინდისიერი პოლიტიკოსი იქნება ეს, მაღალი თუ საშუალო რანგის მოხელე, ყველამ თავისი გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს მაშინ, როცა ხედავენ, რომ რაღაც ხდება მათ პრინციპებთან შეუთავსებელი.

მაგრამ თუ პრინციპი არა გაქვს, შეუთავსებელიც არაფერი გამოდის ხომ?! – ამ დროს ერთადერთი, რითაც ხელმძღვანელობს ადამიანი, საკუთარი კეთილდღეობაა.

სამწუხაროდ, ჩვენ დავინახეთ, რომ დღევანდელ პოლიტიკურ ლიდერებში პრინციპები, ეროვნული ღირებულებები თუ სახელმწიფო ღირებულებები მეორეხარისხოვანი გახდა, თუ დარჩა საერთოდ.

რეალურად ადამიანები გადაწყვეტილებას იღებენ თავიანთი მატერიალური კეთილდღეობის ან თანამდებობრივი ინტერესებიდან ან პოლიტიკური ძალაუფლების ფლობიდან გამომდინარე, მაგრამ მათ პოლიტიკური და მორალური პასუხისმგებლობა ეკისრებათ იმ მძიმე შედეგებზე, რომელიც ქვეყანაში დადგა ამ რამდენიმე წლის განმავლობაში.

ამ შედეგების გამოსწორებას რამდენიმე წლის ინტენსიური და მძიმე მუშაობა დასჭირდება იმისათვის, რომ იმ ნიშნულზე მაინც დაბრუნდეს ქვეყანა, რომელიც თუნდაც 2020 წელს იყო.

ამიტომაც კეთილსინდისიერი ადამიანი თვალს არ ხუჭავს იმ უმსგავსობაზე, რაც ხდება ქვეყანაში, არ ხუჭავს თვალს იმ არადემოკრატიულ სვლებზე, იმ გაუარესებულ მდგომარეობაზე, რომელიც ქვეყანაშია და შესაძლებლობებზე, რომელსაც ყოველდღიურად კარგავს ქართული სახელმწიფო ევროკავშირთან ინტეგრაციისდა ზოგადად, განვითარების კუთხით.

_________________________

  • ვინ არის და რას საქმიანობდა ლევან დავითაშვილი

ლევან დავითაშვილი 2016 წლის 9 სექტემბრიდან 2017 წლის 15 დეკემბერამდე იყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი, ხოლო 2017-2022 წლებში, გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროების გაერთიანების შემდეგ, საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი.

2021 წლის 12 ივლისიდან კი იკავებდა ვიცე-პრემიერის პოსტს.

ლევან დავითაშვილი 2022 წლის 9 თებერვალს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრად დანიშნეს.

ლევან დავითაშვილმა ეკონომიკის მინისტრის თანამდებობა 2025 წლის 24 ივნისს დატოვა. ის საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მთავარ მრჩევლად დანიშნეს ეკონომიკურ საკითხებში, ასევე იყო ეკონომიკური საბჭოს მდივანი.

2025 წლის 26 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილმა მთავრობაში თანამდებობა დატოვა და „ბლექ სი პეტროლიუმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარედ დაინიშნა.

2026 წლის 17 თებერვალს ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი და ყოფილი ვიცე-პრემიერი სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში, ანტიკორუფციულ სააგენტოში დაიბარეს.

სუსიდან გამოსულმა ლევან დავითაშვილმა თქვა, რომ საგამოძიებო უწყებას ამომწურავი ინფორმაცია მიაწოდა დასმულ კითხვებზე.

„ძალიან ლოგიკური კითხვები იყო. იყო კითხვები, ჩვენი აქტიური მონაწილეობა მომარაგების კუთხით რამდენად შეიძლება ქმნიდეს რისკებს ან არ ქმნიდეს. აქედან გამომდინარე, ჩემთვის ძალიან ლოგიკური იყო, რომ ყველა ეს საკითხი ამომწურავად განგვეხილა. ეს არის ძირითადი საკითხი, რაც განვიხილეთ.

ჩვენ განვიხილეთ ის, რომ მომავალში საქართველოში როგორ მოხდეს სტაბილურად გაზმომარაგება. ჩვენ გვაქვს ხელშეკრულებები, რომელსაც ვადები აქვს. გარკვეული ხელშეკრულებები გრძელვადიანად გარანტირებული გვაქვს, ხოლო გარკვეული ხელშეკრულებების გაგრძელებაა საჭირო და გადახედვაა საჭირო, ეს საკითხებიც განვიხილეთ“, – განმარტა ლევან დავითაშვილმა.

ლევან დავითაშვილის კომენტარის გავრცელებიდან მალევე სუსმა სახელისუფლებო ტელეკომპანია „იმედს“ მიაწოდა კომენტარი და განმარტა რომ ყოფილი ვიცე-პრემიერის პასუხი უზუსტობებს შეიცავდა.

„დავითაშვილი ანტიკორუფციულ სააგენტოში იყო გამოკითხვაზე კონკრეტულ სისხლის სამართლის საქმეზე და არა შეხვედრაზე, აქ საკითხები რომ განეხილა. გამოკითხვისას რისკებთან დაკავშირებული კითხვა საქართველოს გაზმომარაგებას და დადებული ხელშეკრულებით საქართველოსთვის პირობების გაუარესებას ეხებოდა, რაზეც მიმდინარეობს გამოძიება და არა ევროკავშირის გაზმომარაგებას – ამ კუთხით რისკებზე გამოკითხვაში ერთი სიტყვაც კი არ არის ნათქვამი,“ – განმარტა სუსმა.

2026 წლის 18 თებერვალს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილმა ქვეყანა დატოვა. მისივე განმარტებით, რომელიც გამოცემა BM.ge-ს მისცა, დავითაშვილი უცხოეთში საქმიანი ვიზიტით გაემგზავრა.

2026 წლის 14 მაისს ცნობილი გახდა, რომ ლევან დავითაშვილი იტალიაში, იმ კომპანიაში დასაქმდა, რომელსაც აზერბაიჯანული კომპანია „სოკარი“ ფლობს.

  • რა მოხდა საქართველოში, სანამ ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრი იყო

2022 წლის 3 მარტს საქართველომ ევროკავშირში გაწევრიანების განაცხადი შეიტანა, უკრაინასა და მოლდოვასთან ერთად. იმავე წლის ივნისში ევროკავშირმა უკრაინასა და მოლდოვას კანდიდატის სტატუსი მიანიჭა, ხოლო საქართველოს მხოლოდ „ევროპული პერსპექტივა“ და 12 პუნქტიანი გეგმა მისცა შესასრულებლად.

ევროკავშირის შეფასებით, საჭირო იყო დამატებითი რეფორმები დემოკრატიის, მართლმსაჯულებისა და ინსტიტუტების დამოუკიდებლობის მიმართულებით.

2023 წლის გაზაფხულზე „ქართულმა ოცნებამ“ სცადა მიეღო რუსული კანონი. პირველი მცდელობა ჩავარდა, „ოცნებამ“ კანონი უკან გაიწვია.

2023 წლის დეკემბერში ევროკავშირმა საქართველოს კანდიდატის სტატუსი მიანიჭა. ეს იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი პროგრესი ქვეყნის ევროპულ გზაზე 2014 წლის ასოცირების შეთანხმების შემდეგ. თუმცა გადაწყვეტილება იყო პირობითი – ევროკომისიამ ცხრა დამატებითი ნაბიჯის შესრულება მოითხოვა.

2024 წლის გაზაფხულზე პარლამენტმა მიიღო კანონი მეორე რუსული კანონი, იგივე „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“ კანონი. ამ კანონით უცხოური დაფინანსების მქონე ორგანიზაციებს სპეციალური რეგისტრაცია დაევალათ.

2024 წლის 27 ივნისს ევროკავშირის საბჭომ ოფიციალურად განაცხადა, რომ საქართველოს ხელისუფლების მოქმედებები ქვეყნის ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესს „დე ფაქტო აჩერებდა“.

ამის შემდეგ ევროკავშირმა: გაყინა საქართველოს თავდაცვის სექტორისთვის განკუთვნილი გარკვეული დაფინანსება, შეაჩერა მთავრობისთვის პირდაპირი ფინანსური დახმარების ნაწილი და დაიწყო ურთიერთობების გადახედვა.

2024 წელს საქართველო კანდიდატი ქვეყნის პოზიციიდან გადავიდა იმ მდგომარეობაში, სადაც ევროკავშირმა განაცხადა, რომ „გაწევრიანების პროცესი ფაქტობრივად შეჩერებულია“.

2024 წლის შემოდგომაზე ჩატარდა საპარლამენტო არჩევნები, რომლის შედეგები არ აღიარა ოპოზიციამ, ამომრჩევლის ნაწილმა და არ აღიარა დასავლეთმა.

2024 წლის 28 ნოემბერს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ თქვა, რომ ევროკავშირთან გაწევრიანების მოლაპარაკებების გახსნის საკითხს 2028 წლამდე აღარ დააყენებდა დღის წესრიგში და ევროკავშირის საბიუჯეტო გრანტებზეც უარს იტყოდა.

ამ გადაწყვეტილებას მოჰყვა: ევროკავშირის მხრიდან უარყოფითი შეფასებები, აშშ-ის მიერ სტრატეგიული პარტნიორობის შეჩერება და რაც მთავარია, მასშტაბური საპროტესტო აქციები.

აქციების დროს დააკავეს ათობით დემონსტრანტი, 200-ზე მეტი ადამიანი სცემა სპეცრაზმმა, პირდაპირ ეთერში გაუსწორდნენ ჟურნალისტებს, შსს-მ აქციების დასარბევად გამოიყენა გაურკვეველი ნივთიერება, რომელსაც აქციის მონაწილეთა თქმით, მომწამლავი ეფექტი ჰქონდა.

2025 წლის ევროკავშირის შეფასებით, საქართველოში „შეინიშნება სერიოზული დემოკრატიული უკუსვლა“.

2024-25 წლებში, მაშინ როცა ლევან დავითაშვილი ეკონომიკის მინისტრის პოსტს იკავებდა და „ქართული ოცნების“ მინისტრთა კაბინეტში გადაწყვეტილების მიმღები ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პირი იყო, შემცირდა პოლიტიკური ნდობა დასავლეთიდან, გაუარესდა ევროკავშირის ინსტიტუტებთან თანამშრომლობა, გაიზარდა ვაჭრობა რუსეთთან, რუსეთის მოქალაქეების ბიზნესაქტივობა საქართველოში და სატრანზიტო ოპერაციები.

უშუალოდ ლევან დავითაშვილის მინისტრობის დროს აღდგა პირდაპირი ავიამიმოსვლა რუსეთთან, გაიზარდა პოლიტიკური კრიტიკა დასავლეთიდან და გაჩნდა კითხვები საქართველოს საგარეო პოლიტიკის შესახებ.

ბათუმში ავტომანქანებისთვის ბარცხანის ხიდი 3 დღით ჩაიკეტა

ბათუმის მერიის ინფორმაციით, დღეს 6 ივნისიდან სატრანსპორტო მოძრაობა შეიზღუდა ბარცხანის ხიდზე, ოდისეი დიმიტრიადის ქუჩიდან გიორგი ცაბაძის ქუჩამდე მონაკვეთში.

მერიის ინფორმაციით, მოძრაობის შეზღუდვა საგზაო ინფრასტრუქტურის სარეაბილიტაციო სამუშაოებს უკავშირდება.

ბარცხანის ხიდი ავტომანქანებისთვის ჩაკეტილი იქნება 8 ივნისის ჩათვლით.

მერიის ინფორმაციით, სამუშაოები ითვალისწინებს ხიდზე გზის სავალი ნაწილის განახლებას.

აღნიშნულთან დაკავშირებით დროებითი ცვლილებები შედის მუნიციპალური ტრანსპორტის შემდეგ სამარშრუტო მიმართულებებში:

  • №8 – ჭავჭავაძის ქუჩა – ბაქოს ქუჩა – ოდისეი დიმიტრიადის ქუჩა;
  • №9 – ჭავჭავაძის ქუჩა – ბაქოს ქუჩა – შავშეთის ქუჩა – სევერიანე აჭარელის ქუჩა – ცაბაძის ქუჩა – ქათამაძის ქუჩა. უკუმიმართულება იგივე;
  • №19 – წერეთლის ქუჩა – შავშეთის ქუჩა – ბაქოს ქუჩა – ოდისეი დიმიტრიადის ქუჩა. უკუმიმართულება იგივე.

„გთხოვთ, მგზავრობის დაგეგმვისას გაითვალისწინოთ აღნიშნული ცვლილებები“.

ბარცხანის ხიდი 8 ივნისამდე ჩაიკეტა/ ფოტო: „ბათუმელები“

ბათუმში ინტერპოლის ძებნილი 2 პირი დააკავეს

ბათუმში, ინტერპოლის წითელი ცირკულარით ძებნილი 2 პირი დააკავეს.

დაკავებულები თურქეთის მოქალაქეები არიან.

შსს-ს ინფორმაციით, დაკავებულების მიმართ კანონით გათვალისწინებული საექსტრადიციო პროცედურები მიმდინარეობს.

Exit mobile version