Batumelebi

პრეზიდენტი პუტინი განაგრძობს უკრაინის სუვერენიტეტის უარყოფას, რაც სრულიად შეუთავსებელია უკრაინასა და რუსეთს შორის მოლაპარაკებებთან და ცხადად აჩვენებს, რომ მისი მიზანი უკრაინული სახელმწიფოს განადგურებაა – რუსეთის პრეზიდენტის ბოლოდროინდელი განცხადებები უკვე ომის კვლევის ამერიკული ინსტიტუტის (ISW) მეორე ანგარიშის თემაა.

„პუტინმა უკრაინის სუვერენიტეტის უარყოფა 27 ოქტომბერსაც გააგრძელა, განაცხადა, რომ „ერთადერთი რეალური გარანტია უკრაინის სუვერენიტეტისთვის“ შეიძლება იყო რუსეთი, რომელმაც უკრაინა „შექმნა“.

პუტინის თქმით, „ისტორიული ფაქტია“, რომ უკრაინელები და რუსები „ფუნდამენტურად ერთი ხალხია“, რომელიც არასწორად არიან დაშორებულნი „სხვადასხვა სახელმწიფოში“ – წერია ანგარიშში.

მანამდე პუტინმა განაცხადა, რომ „უკრაინამ უკვე დაკარგა თავისი სუვერენიტეტი“ და „NATO-ს ვასალად იქცა“.

ანალიტიკოსების შეფასებით, რუსეთის პრეზიდენტი თავისი გამოსვლებით იმ ფაქტების იგნორირებას ახდენს, რომ უკრაინა სრულად სუვერენული სახელმწიფოა, რომლის დამოუკიდებლობა რუსეთის ფედერაციასაც აღიარებული აქვს და რომ უკრაინელი ხალხი განსხვავებული ერია.

„ის, რომ პუტინი ჯიუტად განაგრძობს ნარატივს, თითქოს უკრაინა და რუსეთი ერთი ხალხია სხვადასხვა სახელმწიფოში და ამის გამყარებას ისტორიული გარემოებებით ცდილობს, კიდევ ერთხელ მიუთითებს მის მიზანზე – გაანადგუროს უკრაინის სახელმწიფო და უკრაინელი ერის ცნება მთლიანად წაშალოს.

ეს განცხადებები რუსეთის სხვა ბევრ ქმედებასთან ერთად სერიოზულად უნდა გვაფიქრებდეს კითხვაზე  – ხომ არ არის რუსეთის ომი უკრაინის წინააღმდეგ გენოციდი, რადგან გენოციდი ნიშნავს „განზრახვით ჩადენილ ქმედებას, რომელიც მიმართულია ეროვნული, ეთნიკური, რასობრივი ან რელიგიური ჯგუფის მთლიანად ან ნაწილობრივ განადგურებისკენ.“ – წერენ ინსტიტუტის ექსპერტები.

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• რუსი მაღალჩინოსანი დაიმუქრა, რომ რუსეთს შეუძლია მიზანში ამოიღოს დასავლური კომერციული თანამგზავრები, რომლებიც უკრაინას ეხმარება;
• რუსული წყაროები ამტკიცებენ, რომ უკრაინული ძალები განაგრძობენ კონტრშეტევას ხარკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთით და კრემენაია-ლისიჩანსკის ხაზზე;
• რუსეთის ძალები განაგრძობენ თავდაცვითი პოზიციების გამაგრებას ხარკოვის ოლქში, დნეპრის აღმოსავლეთ სანაპიროზე;
• რუსული წყაროების ცნობით, უკრაინულმა ჯარებმა სახმელეთო შეტევები განახორციელეს ხერსონის ოლქში;
• რუსეთის არმია განაგრძობდა შეტევებს დონეცკში;
• რუსმა სამხედროებმა მობილიზაციის ფარგლებში გაწვევის დოკუმენტები გაუგზავნეს რუსეთში მომუშავე უცხოეთის მოქალაქეებს;
• რუსული და საოკუპაციო ადმინისტრაციის წარმომადგენლებმა დაიწყეს ოკუპირებული ტერიტორიების მცხოვრებლებისგან მობილური ტელეფონების ამოღება, „უსაფრთხოების ოპერატიული ზომების“ საბაბით.

უკრაინის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცნობით, რუსი სამხედროების მიერ ჩადენილი სექსუალური ძალადობის ყველაზე მეტი ფაქტი კიევის ოლქში გამოვლინდა.

„იმ სისხლის სამართლის საქმეებს შორის, რომლებზეც უკვე მუშაობენ სამართალდამცველი ორგანოები, არის ჯგუფური გაუპატიურებისა და არასრულწლოვანთა გაუპატიურების საქმეებიც.

კიევის ოლქთან დაკავშირებით მინდა აღვნიშნო, რომ აქ ყველაზე მეტი მსგავსი შემთხვევა დაფიქსირდა. გამოვლენილია რუსი ოკუპანტების მიერ ჩადენილი სექსუალური დანაშაულის 15 დაზარალებული.

ასეთივე ფაქტები გამოვლინდა ჩერნიგოვის (3 დაზარალებული), ხარკოვის, დონეცკისა და ხერსონის ოლქებშიც“ – უთხრა ჟურნალისტებს მინისტრის მოადგილემ ეკატერინა პავლიჩენკომ.

მისი თქმით, ხერსონის, დონეცკისა და ხარკოვის ოლქების დეოკოპირებულ ტერიტორიებზე გამოვლენილ ფაქტებზე სამართალდამცველები ჯერ კიდევ მუშაობენ.

„რასაც ჩვენ ახლა ვხედავთ, მხოლოდ აისბერგის წვერია“, – დასძინა პავლიჩენკომ.

სამინისტროს ინფორმაციით, სექსუალური დანაშაულის შემთხვევებზე უკვე 43 საქმეა აღძრული.

მთავარ ფოტოზე: ეკატერინა პავლიჩენკო, უკრაინის შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილე/ფოტო: АрміяInform

როდესაც რუსი სამხედროები დონეცკის ამ პატარა სოფელში შევიდნენ და ადგილობრივების შესამოწმებლად სახლებში ჩამოვლა დაიწყეს, სოფლის ერთ-ერთ მცხოვრებს, 64 წლის პენსიონერს, განსაკუთრებით შეეშინდა.

ჯარისკაცმა მისი პასპორტი გაშალა და სიცილი დაიწყო.

„ბიჭებო, ომი დამთავრებულია,“ – იყვირა მან. – „შეგვიძლია შინ წავიდეთ – მათი პრეზიდენტი შევიპყარით.“

64 წლის პენსიონერი ვოლოდიმირ ზელენსკი აღმოჩნდა.

უკრაინის პრეზიდენტის სეხნია 1958 წელს მეშახტის ოჯახში დაიბადა, აღმოსავლეთ უკრაინის ქალაქ ბახმუტში, მაშინ ჯერ კიდევ საბჭოთა კავშირში. ზელენსკი საბჭოთა არმიაში მსახურობდა და შემდეგ მშენებლობაზე მუშაობდა.

მას მერე, რაც რუსეთი უკრაინაში შეიჭრა, ვოლოდიმირ ზელენსკი, რომელიც თავის მოსახელე პრეზიდენტს არასდროს შეხვედრია და მასთან არც ნათესაობა აკავშირებს, თითქმის მთელი ომის განმავლობაში, რუსულ ბომბებს საკუთარი სახლის სარდაფში ემალებოდა.

„რამდენიმე წლის წინ მოწევას თავი დავანებე, მაგრამ ახლა ისევ დავიწყე,“ – ეუბნება ზელენსკი AFP-ს, რომელმაც მის შესახებ ეს რეპორტაჟი მოამზადა.

მეუღლე, 72 წლის ვალენტინა ზელენსკა, ომის დასაწყისში დასავლეთ უკრაინაში გაიხიზნა, თუმცა ქმარმა სახლის დატოვებაზე უარი თქვა. თქვა, რომ ვერ მიატოვებდა ვერც სახლს, ვერც ბოსტანს, სადაც მოსავალი მოჰყავდა და ვერც იქაურ ჰაერს, რომელიც ბახმუტის შემდეგ განსაკუთრებით სუფთა ეჩვენებოდა.

ვალენტინა შინ გასულ თვეში დაბრუნდა, მას შემდეგ, რაც უკრაინის არმიამ სოფელი რუსეთის ოკუპაციისგან გაათავისუფლა.

თუმცა ახლა იქაურობა მიტოვებული რუსული არტილერიითაა სავსე და აფეთქებების ხმაც ხშირად ისმის.

„ეს ჯერ ვერ მიეჩვია,“ – ეუბნება ვოლოდიმირი ჟურნალისტებს და ძველ ალბომში ნაპოვნ ფოტოს უჩვენებს. ფოტოზე ის ასე 40 წლისაა, მწვანე სამხედრო ფორმაში.

„მგონი მაინც არ ვგავარ პრეზიდენტს. არა, სრულიად არა.“

„ჰგავხარ!“ – არ ეთანხმება ცოლი.

„რომელ პრეზიდენტზე ამბობ? ბაიდენზე?“ – იცინის ზელენსკი.

ზელენსკი უკრაინაში გავრცელებული გვარია, თუმცა დონეცკელი ზელენსკები სხვა ვოლოდიმირ ზელენსკის არ იცნობდნენ, მანამ, ვიდრე ერთ-ერთი 2019 წელს ქვეყნის სათავეში არ მოვიდა.

პენსიონერმა ზელენსკიმ მაშინ თავის სეხნიას მისცა ხმა.

„კარგად გამოდის, კარგი ახალგაზრდაა, ჭკვიანი,“ – ამბობს ვოლოდიმირი, თუმცა უკმაყოფილოა, რომ პრეზიდენტი ომის დასამთავრებლად რუსეთთან მოლაპარაკებებს არ ცდილობს. – „ხალხი მეტს ვეღარ გაუძლებს“.

თავისი თაობის ბევრი დონბასელის მსგავსად, ზელენსკიც მიიჩნევს, რომ მისი სამშობლო უკრაინაა, თუმცა ყოფილ საბჭოთა ჯარისკაცს მაინც აქვს ნოსტალგია იმ წლებზე, როცა, მისი თქმით, მშვიდობაც იყო და მისი თაობაც კარგად ცხოვრობდა.

ოთხშაბათს, იმ დღეს, როდესაც ზელენსკებთან უცხოელი ჟურნალისტები იყვნენ, წყვილს ქორწინების 22 წელი შეუსრულდა.

ზელენსკის ცოლისთვის თაიგულის ჩუქება სურდა, თუმცა ომისგან დანგრეულ და დანარჩენი ქვეყნისგან მოწყვეტილ სოფელში ყვავილები აღარაა.

მთავარ ფოტოზე: ვოლოდიმირ ზელენსკი/ფოტო: Dimitar DILKOFF AFP

ანდრეი, რომლის სახელიც უსაფრთხოების მიზნით შეცვლილია, ბელარუსი ექიმია. როდესაც რუსეთმა უკრაინაში ომი დაიწყო, ის ბელარუსში, ქალაქ მოზირის საავადმყოფოში მუშაობდა. ანდრეი CNN-ს უყვება, როგორ მკურნალობდა დაჭრილ რუს სამხედროებს და როგორ გააღწია ბელარუსიდან.

ანდრეი ახლა ოჯახთან ერთად ლიეტუვაშია. სამშობლოდან გაქცევა მას შემდეგ მოუწია, რაც მას და რამდენიმე ექიმს კორუფციაზე საქმე „შეუკერეს“ და ცოტა ხნით დააკავეს კიდეც. ანდრეის საპატიმროდან გამოსვლის შემდეგ მისმა ოჯახმა ბელარუსის საზღვარი ოფიციალური გამშვები პუნქტის გავლით გადაკვეთა. მისი პატარა გოგონას ერთ-ერთ სათამაშოში დამალული იყო მეხსიერების ბარათი, რომელზეც ანდრეიმ დაჭრილი რუსი სამხედროების რენტგენის ათობით სურათი შეინახა.

თავად ანდრეიმ ლიეტუვის საზღვრამდე მდინარის გადაცურვა გადაწყვიტა. „ნუთუ ყველაფერი ასე ცუდადაა ბელარუსში“, – უკითხავს უკვე ლიეტუვის ნაპირთან მდგარ მეთევზეს, რომელიც პირველი იყო, ვინც ანდრეის ქვეყანაში შესვლისას შეხვდა.

როგორც ანდრეი CNN-ს უყვება, თებერვლის შუა რიცხვებიდან მოზირი სამხედრო ბაზად გადაიქცა – ქუჩებში ტანკები მოძრაობდნენ, მაღაზიები და ბარები კი სავსე იყო რუსი სამხედროებით, რომლებიც მაშინ „სამხედრო წვრთნებზე“ ჩავიდნენ.

20 თებერვალს საავადმყოფოს ადმინისტრაციამ რუსი სამხედროების უფასოდ მკურნალობის ვადა 10 მარტამდე გააგრძელა.

„როგორც ჩანს, ფიქრობდნენ, რომ ომი მანამდე დასრულდებოდა,“ – ამბობს ანდრეი.

24 თებერვლის დილას, ჰოსპიტლის ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა ექიმები შეკრიბა და უბრძანა, 250 საწოლი რუსი დაჭრილებისთვის გამოეთავისუფლებინათ, ყველა დაგეგმილი ოპერაცია შეეწყვიტათ და ბელარუსი პაციენტები შინ გაეშვათ.

ექიმებს რუს სამხედროებზე ვინმესთვის რამეს მოყოლაც აუკრძალეს, გააფრთხილეს, რომ მათ ФСБ ადევნებდა თვალს.

ანდრეიმ კლინიკაში შეყვანილი რუსი სამხედროების რენტგენის სურათების ასლების გადაღება მაინც მოახერხა. ფოტოებზე, რომლებიც მან CNN-საც გაუზიარა, ჩანს სამხედროების ვინაობა და ასაკიც – მათი უმრავლესობა 19-21 წლისაა.

ანდრეი იხსენებს, რომ დაჭრილების ყველაზე დიდი ტალღა ჰოსპიტალში 28 თებერვლის დილას შეიყვანეს: „დაჭრილები საკაცეებით მოჰყავდათ და შესასვლელში ტოვებდნენ“.

იმ დილას კლინიკამ სულ მცირე 100 დაჭრილი მიიღო, ძირითადად, აფეთქებით გამოწვეული მძიმე დაზიანებებით, მოტეხილობებით. ზოგიერთს თვალი აღარ ჰქონდა, ზოგიერთს ამპუტაცია სჭირდებოდა, ზოგიერთი მთლიანად პარალიზებული იყო, ვიღაცამ ტვინის ნაწილი დაკარგა, ვიღაცამ – ქვედა ყბა. ზოგიერთისთვის სისხლდენის შეჩერებას ექიმები რამდენიმე დღის განმავლობაში ცდილობდნენ.

„იმ დაჭრილების რაოდენობა, რომლებსაც ოპერაცია სჭირდებოდათ, უფრო მეტი იყო, ვიდრე საოპერაციო მაგიდა გქვონდა,“ – იხსენებს ანდრეი. – „რუსები თვითონ არ ზრუნავდნენ დაჭრილებზე, ჩვენ გვიტოვებდნენ“.

ეს ის ჯარისკაცები იყვნენ, რომლებიც კიევთან და გოსტომელთან იბრძოდნენ, ანდრეის თქმით, ძირითადად ძალიან ახალგაზრდა და გამოუცდელი ახალწვეულები.

უკვე მარტის დასაწყისში ჰოსპიტალი დღეში 40-50 დაჭრილს იღებდა. როგორც ანდრეი ისხსენებს, ისინი ძირითადად ღამით ან გამთენიისას მწვანე რუსული ავტობუსებითა და სასწრაფოს მანქანებით მიჰყავდათ.

„ჩვენ, კლინიკის ექიმები, ვფიქრობდით, რომ შეიძლება უსაფრთხოებაზე ზრუნავდნენ და ამიტომ მოჰყავდათ ღამით ან გამთენიისას. ან ეშინოდათ, რომ დღისით მათ მანქანებზე დახატულ წითელ ჯვარს ხალხი დაინახავდა და ყველა გაიგებდა,“ – ჰყვება ანდრეი. – „ხშირად მკვდრებიც მოჰყავდათ. არ იცოდნენ, რა ექნათ მათთვის.“

ახლა, როდესაც ევროპის ერთ-ერთ ქვეყანაშია ოჯახთან ერთად, ანდრეის აღარ ეშინია, რომ კვლავ ომში აღმოჩნდება. გამოცდებისთვის ემზადება, რომ თავისი სამედიცინო პრაქტიკის გაგრძელება ლიეტუვაშიც შეძლოს.

„უკრაინა ჩემთვის ძალიან ძვირფასია. ბელარუსში როცა ვიყავი, მაშინაც ვღელავდი ჩემს მეგობრებსა და ნათესავებზე, რომლებიც უკრაინაში ცხოვრობენ,“ – ამბობს ანდრეი და დასძენს, რომ ბელარუსის თანამონაწილეობა ამ ომში მისთვის სრულიად მიუღებელი და აუტანელია. – „ჩვენ ერთმანეთს ვწერდით, „დიდება უკრაინას“, ვეუბნებოდით, რომ უკრაინა აუცილებლად გაიმარჯვებს. ჩემების პასუხი იყო, რომ ჩვენ ყველა აუცილებლად გადავრჩებით და მაინც, ამ დროს სწორედ ჩემი ქვეყნიდან მიფრინავდნენ ბომბები მათკენ“.

პუტინის რიტორიკა ადასტურებს, რომ მას არ აინტერესებს მოლაპარაკებები უკრაინასთან და ომში კვლავაც თავისი მაქსიმალური მიზნების მიღწევას ცდილობს.

ასეთ დასკვნამდე მიდიან ომის კვლევის ამერიკული ინსტიტუტის (ISW) ანალიტიკოსები რუსეთის პრეზიდენტის ბოლოდროინდელი განცხადებების ფონზე.

ანალიტიკოსებს ერთ-ერთ მაგალითად მოჰყავთ პუტინის 26 ოქტომბრის გამოსვლა დსთ-ს ქვეყნების წარმომადგენელთა შეხვედრაზე, სადაც მან განაცხადა, რომ უკრაინას, რომელმაც „სუვერენიტეტი დაკარგა“ და შეერთებული შტატები რუსეთის წინააღმდეგ „ტარანად“ იყენებს.

პუტინის რიტორიკა გააგრძელა დუმის სპიკერმა ვიაჩესლავ ვოლოდინმაც. მისი თქმით, „უკრაინამ დაკარგა უნარი, იარსებოს, როგორც სახელმწიფომ“, ის „NATO-ს მიერაა ოკუპირებული“ და „შეერთებული შტატების კოლონიად იქცა“.

„ამგვარი ენა სრულიად შეუთავსებელია ორი თანასწორი მხარის მოლაპარაკებებთან, რომლის მიზანიც ცეცხლის შეწყვეტა უნდა იყოს.

სამაგიეროდ, ის ნათლად მიუთითებს, რომ კრემლი უკრაინაში კვლავაც იღწვის სამხედრო გამარჯვებისთვის და და კიევის ხელისუფლების შესაცვლელად, რაც გრძელვადიანად შეცვლის უკრაინის ორიენტაციასაც დასავლეთიდან რუსეთისკენ. ეს რიტორიკა ასევე ადასტურებს, რომ პუტინს უკვე ანექსირებული ტერიტორიების კიდევ უფრო გაფართოება სურს,“ – წერს ISW-ი.

ISW-ის ანგარიშის სხვა მთავარი მიგნებები:

• რუსეთის საოკუპაციო ჩინოვნიკები ხერსონში ცდილობენ, როგორმე შეარბილონ  რუსეთის ძალების გასვლით გამოწვეული საინფორმაციო ეფექტი;
• რუსეთის ძალები უკრაინის არმიის ჩრდილოეთ საზღვართან ბლოკირებას ცდილობენ;
• რუსეთის ოფიციალურმა პირებმა აღიარეს, რომ უკრაინელი ბავშვები გაშვილებისა და დასვენების საბაბით რუსეთის ტერიტორიებზე გადაჰყავთ;
• რუსული წყაროების მტკიცებით, უკრაინა განაგრძობს კონტრშეტევას სვატოვოს დასავლეთით;
• რუსეთის არმია განაგრძობდა თავდაცვითი პოზიციების გამაგრებას ხერსონის ოლქში, დნეპრის დასავლეთ და აღმოსავლეთ სანაპიროებზე;
• რუსი წყაროები ამტკიცებენ, რომ უკრაინის არმია ხერსონის ოლქის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს უტევს;
• დონეცკში რუსებმა რამდენიმე სახმელეთო შეტევა განახორციელეს;
• რუსეთის საოკუპაციო ძალები ხერსონში განაგრძობდნენ მოსახლეობის დასავლეთ სანაპიროდან გასახლებას;
• რუსი სამხედროები უკრაინაში გასაგზავნად უცხოელების გადაბირებას ცდილობენ.

დიდი ბრიტანეთის დაზვერვა აფასებს, რატომ ცდილობს კრემლი, ახლახან გამოცხადებული „სამხედრო მდგომარეობისა“ და „განგაშის რეჟიმების“ პროცესში რეგიონული მთავრობები ჩართოს.

24 ოქტომბერს რუსეთის პრემიერ-მინისტრმა მიხაილ მიშუტინმა თქვა, რომ რუსეთის რეგიონებში „უსაფრთხოების ზომების შემუშავებას“ კოორდინაციას მოსკოვის მერი სერგეი სობიანინი გაუწევს.

მიშუტინის განცხადება მოჰყვა ვლადიმერ პუტინის ბრძანებას, რომლითაც ანექსირებულ ტერიტორიებზე „საომარი მდგომარეობა“, სხვა რეგიონებში კი „მაღალი განგაშისა“ და „საშუალო რეაგირების“ რეჟიმები დაწესდა.

„ეს ზომები, სავარაუდოდ, მიმართულია იმისკენ, რომ უფრო მჭიდროდ ჩაერთონ გუბერნატორები ნაციონალური უსაფრთხოების სისტემაში. ეს არის კიდევ ერთი ზომა რუსული საზოგადოების გასაერთიანებლად,“ – წერს უწყება 27 ოქტომბრის რელიზში.

დაზვერვის ვარაუდით, კრემლი იმედოვნებს, რომ რეგიონული ჩინოვნიკების უფრო აქტიური მონაწილეობა ნაწილობრივ მაინც გადაიტანს საზოგადოების ყურადღებას ცენტრალური ხელისუფლებიდან.

„მოსკოვი ასეთივე მიდგომას იყენებდა COVID-19-ის კრიზისის დროსაც, თუმცა კრემლისთვის ახლა ძალიან რთული იქნება, რუსული საზოგადოება უკრაინაში მიმდინარე „სპეციალური სამხედრო ოპერაციების შედეგებს დააშოროს.“

გაერთიანებული სამეფოს თავდაცვა უკრაინის შესახებ სადაზვერვო ცნობარს ყოველდღიურად აქვეყნებს. გუშინდელ რელიზში დაზვერვა რუსეთის რკინიგზაზე მომხდარი საბოტაჟის შემთხვევებზე წერდა.

უწყების ცნობით, რუსეთის სამხედრო ხელმძღვანელობა შეშფოთებული უნდა იყოს, რომ კონფლიქტის მოწინააღმდეგე მოქალაქეთა მცირე ჯგუფიც კი, საკმარისია მთავარი სატრანსპორტო ქსელების დასაზიანებლად.

სერგეი ჟერჟევსკი 26 წლის იყო, როცა 2014 წელს რუსეთი თავს დაესხა უკრაინას, სერგეი ომის დაწყებისთანავე მოხალისედ ჩაეწერა ბატალიონ „დონბასში“.

ბატალიონი „რუსი მშვიდობისმყოფელებისგან“ დონბასის გათავისუფლების ოპერაციაში მონაწილეობდა, კერძოდ, ლისიჩანსკის, პოპასნაიასა და კურახოვას გასათავისუფლებლად იბრძოდა.

2014 წლის 29 აგვისტოს მწვანე კორიდორის ტრაგედია მოხდა უკრაინაში, როცა რუსული დანაყოფების ცეცხლის ქვეშ მოექცნენ უკრაინის მცველები, ბატალიონიდან ბევრი იმ დღეს დაიღუპა, სერგეი ჟერჟევსკის მაშინ გაუმართლა და გადარჩა, თუმცა ტყვედ ჩავარდა. 100 დღე გაატარა ტყვეობაში. აიტანა ბევრი დამცირება და შეურაცხყოფა.

სერგეი ჟერჟევსკი 145 სხვა ტყვესთან ერთად გაათავისუფლეს 2014 წლის 26 დეკემბერს. მკურნალობისა და რეაბილიტაციის შემდეგ ის მშობლიურ ბატალიონს დაუბრუნდა. 2015 წელს კი უფროსი სერჟანტი ჟერჟევსკი უკრაინის პრეზიდენტმა მე-3 ხარისხის ორდენით დააჯილდოვა „სიმამაცისთვის“.

2014 წლის ომის შემდეგ სერგეი მშვიდად და ჯანსაღი წესით ცხოვრობდა. მუშაობდა სასაზღვრო გამშვებ პუნქტზე, დაუბრუნდა სამოქალაქო ცხოვრებას.

2022 წლის 24 თებერვლის შემდეგ, როცა რუსეთი ისევ დაესხა თავს უკრაინას, სერგეის ბევრი არ უფიქრია და თავის საყვარელ ძაღლთან ერთად წავიდა ომში, უკრაინის „თავისუფლების ლეგიონში“ ჩაეწერა. ამ ლეგიონმა დიდი როლი შეასრულა კიევის დაცვაში.

„თავისუფლების ლეგიონერებმა“ საოცარი ენთუზიაზმი გამოავლინეს ომში, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ბატალიონი დიდი საბრძოლო გამოცდილების მქონე მოხალისეებით არ იყო დაკომპლექტებული.

სერგეის თანამებრძოლები ჰყვებიან, რომ მას შეეძლო კრიტიკულ ვითარებაში მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებები სწრაფად მიეღო. შეეძლო თანამოაზრეების ირგვლივ შემოკრება და დროის კარგვის გარეშე დედაქალაქის დაცვისთვის მნიშვნელოვან ადგილებში მნიშვნელოვანი დავალებების შესასრულებლად მათი მობილიზება.

ბუჩაში, ირპენსა და გოსტომელში სერგეის ბატალიონმა გაანადგურა მტრის რამდენიმე ტანკი, ჯავშანტრანსპორტიორი, სატვირთო ავტომობილი და ათობით ცოცხალი ძალა, ხელში ჩაიგდეს ასევე ოკუპანტების საბრძოლო მასალები და პირადი დოკუმენტები. სწორედ ეს დოკუმენტები დაეხმარა გამოძიებას დაედგინა ფაქტები ომის დანაშაულზე, რაც ოკუპანტებმა ჩაიდინეს მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ.

მოხალისეებისგან შემდგარი „თავისუფლების ბატალიონი“ გამორჩეული იყო სიმტკიცით, სიმამაცითა და კოორდინაციის კარგი უნარებით. ეს გამორჩეულობა უკრაინის სარდლობას მხედველობიდან არ გამოჰპარვია, ბატალიონი გადაამზადეს და ლუგანსკის რეგიონში გაგზავნეს, ლისიჩანსკში.

ამ დროისთვის ჯარისკაცმა ჟერჟევსკიმ ოფიციალურად დაიკავა ჯავშანტექნიკის უფროსი მექანიკოსის პოზიცია, მაგრამ თან მეთაურის მოვალეობასაც ასრულებდა.

2022 წლის აპრილ-მაისში მისმა ქვედანაყოფმა გაანადგურა მტრის ორი ტანკი, ოთხი ჯავშანმანქანა, სამი სატვირთო და ოც-ოცი ქვეითისგან შემდგარი სამი დანაყოფი.

10 მაისს სერგეი ჯავშანტრანსპორტიორების ეკიპაჟს მეთაურობდა. ამ ეკიპაჟმა, მისი თაოსნობით, აღკვეთა მტრის ჯავშანტექნიკისა და სატვირთო მანქანების კოლონის მცდელობა  – ოკუპანტებს უკრაინელების კოლონის გარღვევა სურდათ.

სერგეიმ მდგომარეობის შეფასების შემდეგ გარისკა და მოწინააღმდეგისკენ პირისპირ შესახვედრად გაემართა. მისი ბატალიონის მანქანებმა ხელსაყრელი პოზიციები დაიკავეს და ცეცხლი გაუხსნეს რუსების კოლონას. უზუსტესი დარტყმით სერგეიმ მტრის ორი БТР-80 და ქვეითი ოცეული გაანადგურა. ამ მანევრმა სხვა დანაყოფების ჯარისკაცებს მისცა შესაძლებლობა, გადაჯგუფებულიყვნენ სარეზერვო პოზიციებზე. შედეგად კი უკრაინულმა მხარემ აღიდგინა ძალები შეტევისთვის .

34 წლის სერგეი 6 ივნისს დაიღუპა – რუსებმა ცეცხლი გაუხსნეს უკრაინულ მხარეს. „თავი დაიცავით!“ – ეს იყო სერგეის უკანასკნელი ბრძანება. თუმცა დაინახა, რომ მისი თანამებრძოლი დამალვას ვეღარ ასწრებდა, ცეცხლის მოქმედების ზონიდან ვეღარ გააღწევდა და მის გადასარჩენად ერთადერთი გზა იყო გადაფარება.

სერგეი საკუთარი სხეულით გადაეფარა ქვეშევრდომ ჯარისკაცს. ჯარისკაცი გადარჩა. სერგეი სასიკვდილოდ დაიჭრა.

10 ივნისს სერგეი ტყის სასაფლაოზე დაკრძალეს.

უკრაინის სახელმწიფო სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის დაცვისთვის, უკრაინელი ხალხის თავდაუზოგავი სამსახურისა და სიმამაცისთვის, ქვეყნის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ მას გმირის წოდება მიანიჭა.

თანამებრძოლები იხსენებენ, რომ სერგეი შესამჩნევად თავმდაბალი და სამართლიანი მეთაური იყო. არ უყვარდა საჯაროობა. იხსენებენ ასევე იმასაც, რომ სერგეი განსაკუთრებული სიბრალულით ეპყრობოდა ტყვეებს და აცნობიერებდა მათი მდგომარეობის სიმძიმეს.

წყარო: Armyinform

კრემლის პრესსპიკერის, დიმიტრი პესკოვის განცხადებით, რუსეთი გააგრძელებს საერთაშორისო საზოგადოებისთვის უკრაინის მიერ ე.წ. ბინძური ბომბის გამოყენების საფრთხის შესახებ ინფორმაციის „ენერგიულად“ მიწოდებას, რათა მსოფლიოს აღნიშნული საფრთხის პრევენციისთვის შესაბამისი ნაბიჯების გადადგმისკენ უბიძგოს.

„ვფლობთ ინფორმაციას, რომელიც მიუთითებს უკრაინის მხრიდან „ბინძური ბომბის“ გამოყენების საფრთხეზე. ჩვენ გვაქვს ინფორმაცია, რომელიც მიუთითებს იმაზე, რომ უკრაინა ემზადება ასეთი ტერორისტული დივერსიისთვის. ჩვენ ენერგიულად გავაგრძელებთ ჩვენი ხედვის მიტანას მსოფლიო საზოგადოებასთან, რათა წავახალისოთ ისინი, გადადგან აქტიური ნაბიჯები კიევის რეჟიმის ასეთი უპასუხისმგებლო ქცევის პრევენციისკენ“, – განაცხადა პესკოვმა.

ე.წ. ბინძური ბომბის გამოყენების გეგმებზე რუსეთის ბრალდებებს უპასუხეს უკრაინამ და დასავლელმა პარტნიორებმა. მათ არამხოლოდ უარყვეს ბრალდებები, არამედ გამოთქვეს ვარაუდი, რომ რუსეთი ამ ნარატივს შესაძლოა, მისი მხრიდან შემდგომი ესკალაციის გასამართლებლად იყენებდეს.

ოფიციალურმა კიევმა ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს ექსპერტებიც მიიწვია თავისი კონტროლის ქვეშ არსებული დაწესებულებების მონიტორინგისათვის. როგორც აესს-ის დირექტორმა დაადასტურა, ექსპერტები გაემგზავრებიან უკრაინაში.

დღესვე რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს პრესსამსახურის ტელეგრამის არხზე გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ რუსეთის თავდაცვის მინისტრი, სერგეი შოიგუ ინდოელ და ჩინელ კოლეგებს ესაუბრა და გადასცა „რუსეთის შეშფოთება უკრაინის მიერ „ბინძური ბომბის“ გამოყენების საფრთხის შესახებ“.

მანამდე, იმავე საკითხზე, შოიგუმ ნატოს საგარეო საქმეთა მინისტრებთან ისაუბრა.

როგორც ბრიტანული გამოცემა „როიტერსი“ წერს, მოსკოვმა 25 ოქტომბერს თავისი ბრალდება გაეროს უშიშროების საბჭოშიც შეიტანა და თავისი შეშფოთება დახურულ კარს მიღმა შეხვედრაზე გამოთქვა.

რუსეთს არ გამოუქვეყნებია მტკიცებულებები, რომლებიც, მისი თქმით, აქვს. თუმცა ამბობს, რომ თავისი ჯარები ბირთვული დაბინძურების პირობებში სამუშაოდ მოამზადა.

გაეროში რუსეთის ელჩის მოადგილემ, დიმიტრი პოლიანსკიმ, საბჭოს სხდომის დასრულების შემდეგ ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ დასავლელ კოლეგებს გადასცა სადაზვერვო ინფორმაცია „სახელმწიფო უსაფრთხოების აუცილებელი დონის დაშვებით“.

„როიტერსის“ ცნობითვე, გაეროში გაერთიანებული სამეფოს ელჩის მოადგილემ, ჯეიმს კარიუკიმ, ბრალდებებს უწოდა „წმინდა რუსული დეზინფორმაცია, ისეთი, როგორიც აქამდე არაერთხელ გვინახავს“.

ავღანეთის ეროვნული არმიის კომანდო კორპუსის ყოფილი წევრები ადასტურებენ, რომ რუსი სამხედროებისგან უკრაინაში ბრძოლის შეთავაზება მიიღეს.

როგორც გამოცემა Foreign Policy წერს, რუსეთს იმედი აქვს, რომ შეერთებული შტატების მიერ გაწვრთნილი ელიტური ქვეითი ჯარი, რომელიც ავღანეთში 20 წლის განმავლობაში აშშ-ისა და მოკავშირეების გვერდით იბრძოდა, უკრაინის ბრძოლის ველზე ვითარებას შეცვლის.

„ათასობით სამხედრომ შეაფარა თავი მეზობელ ქვეყნებს მას შემდეგ, რაც თალიბანმა დამარცხებული ხელისუფლების მომხრეთა დევნა და მკვლელობები დაიწყო. ბევრი კომანდო ახლაც ავღანეთში რჩება და იმალება, რათა დაკავება და სიკვდილით დასჯა აიცილოს თავიდან.

შეერთებულმა შტატებმა თითქმის $90 მილიარდი დახარჯა ავღანეთის ეროვნული თავდაცვისა და უსაფრთხოების ძალების მშენებლობაზე. მიუხედავად ამისა, 2021 წელს ამ ძალებმა ფაქტობრივად უბრძოლველად ჩააბარეს ქვეყანა თალიბანს,“ – წერს გამოცემა.

Foreign Policy მიუთითებს, რომ კომანდოების გადაბირების პროცესს, სავარაუდოდ, კერძო სამხედრო კომპანია „ვაგნერი“ ხელმძღვანელობს. ავღანელი სამხედროები შეთავაზებებს WhatsApp-ისა და Signal-ის ქსელების საშუალებით იღებენ.

„გეუბნებით, რომ ეს „ვაგნერია“. ისინი აგროვებენ ადამიანებს ყველგან. ერთადერთი დაჯგუფება, რომელიც უცხოურ ძალებს აგროვებს რუსეთისთვის, „ვაგნერია“ და არა მათი არმია. ეს ვარაუდი არაა, ეს ცნობილი ფაქტია,“ – ეუბნება გამოცემას ყოფილი თანამდებობის პირი, რომელიც მანამდე ავღანეთის კომანდო კორპუსის ოფიცერი იყო. – „უკეთესი იქნებოდა, ეს სამხედროები დასავლელ მოკავშირეებს გამოეყენებინათ, რომ უკრაინელებთან ერთად ებრძოლათ. მათ არ სურთ რუსებისთვის ბრძოლა; რუსები მტრები არიან, მაგრამ სხვა რა გზა აქვთ?“

წყაროს თქმით, ყოფილი კომანდოები პაკისტანში, ირანში ან თურქეთში დღეში 3-4-დოლარიან სამუშაოს ეძებენ, „და თუ მათთან მივა ვინმე და ეტყვის, რომ $ 1000 გადაუხდიან იმაში, რომ ისევ მებრძოლები გახდნენ, სავარაუდოდ, ისინი უარს არ იტყვიან“.

„და თუ ერთ კაცს გადაიბირებ, მას შეუძლია მთელი მისი ყოფილი რაზმი მოიყვანოს, რადგან ძმებივით არიან და ძალიან მალე, უკვე მთელი ოცული გეყოლება,“ – ამბობს ყოფილი ოფიცერი.

გამოცემის ერთ-ერთი წყაროს ცნობით, კომანდოების გადაბირებაში ჩართულები არიან ირანელი სამხედროებიც, რომლებსაც თეირანში ასეთი მიზნებისთვის სპეციალური ბიურო აქვთ.