ბათუმელები
ავტორი: ბექა მინდიაშვილი, თეოლოგი ___ ნინო ცინცაძის გამოწვევას ვპასუხობ. კი, ვადასტურებ, ნამდვილად ეგრეა, – წიგნი ჩემთვის ძვირფასია. ასევე, ერთი სიამოვნებაა ბლოგების გაცნობა წიგნებისა და კითხვის შესახებ, და, რაც მთავარია, მაღალმთიანი აჭარისთვის ბიბლიოთეკის შექმნაში მონაწილეობა. ეს ყოველთვის მაინტერესებდა. ჩემი სათქმელი უკვე ბევრმა თქვა. ამიტომ სხვა რამესაც დავწერ. აი, ხშირად დასცინებენ ხოლმე, ვთქვათ, რომელიმე მეზობელს – შინ …
Continue reading “წიგნს შეუძლია შენი გადარჩენა | ბექა მინდიაშვილი”
ავტორი: ნინო ჩანადირი, საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრი ___ ძალიან პატარა რომ ვიყავი, სანამ კითხვას ვისწავლიდი, ამბებს ბებო მიყვებოდა ხოლმე. ზღაპრებს, იგავ-არაკებს, ლექსებს მასწავლიდა… რაც უფრო გრძელი იყო ამბავი, მით უფრო მეტად მომწონდა და მსიამოვნებდა მოსმენა. ყოველ საღამოს ახალი ამბის მოყოლას ვთხოვდი და მასაც მოსაყოლი რომ აღარ ჰყოფნიდა, ახლებს იგონებდა. თუ ისე მოხდებოდა, რომ ერთსა და იმავე …
Continue reading “წიგნები ცხოვრებას აფერადებს | ნინო ჩანადირი”
ავტორი: ალექსანდრე ქავთარაძე, ისტორიკოსი, არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამოქალაქო დარბაზის” დამფუძნებელი ___ „ჩვენ ვკითხულობთ, რათა ვიცოდეთ, რომ არ ვართ მარტო“ – ინგლისელი დრამატურგი და მწერალი უილიამ ნიკოლსონი გვეუბნება სხვა ბრიტანელი მწერლის, კლაივ ლუისის მეშვეობით. ამ სიტყვების არსი მე მალევე გავიგე. და-ძმის გარეშე გაზრდის პირობებში, ჩემთვის წიგნებით აღმოჩენილი სხვადასხვა სამყარო მარტოობისგან თავის დაღწევის მნიშვნელოვან საშუალებად იქცა. არაფერი სჯობდა …
Continue reading “ვკითხულობთ და ვიხსენებთ, რომ არ ვართ მარტო | ალექსანდრე ქავთარაძე”
ავტორი: გურო დავითლიძე, ლიტერატურათმცოდნე ___ მთელი ბავშვობა მჯეროდა, რომ კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა. ბავშვი ვიყავი და მაგიტომ. ახლაც მახსოვს როგორ გადმოიღო თაროდან ბებიაჩემმა დროისაგან გაცრეცილი და გადახუნებული წიგნი და მომაწოდა. იქ კიდევ ამბები დამხვდა, მაგარი ამბები და იმ ამბებში ვმოგზაურობდი გათენებიდან დაღამებამდე. მთელი ბავშვობა სულ ასე ხდებოდა: მივეტუზებოდი ბებიაჩემს, რომელიც ნელი და დინჯი მოძრაობით …
Continue reading “კარლსონი ჩემი სახლის სახურავზეც ცხოვრობდა | გურო დავითლიძე”
ავტორი: ხათუნა ჯიბლაძე, მხატვარი ___ “I have always imagined that Paradise will be a kind of library.” Jorge Luis Borges ჯენი, რომელმაც ცალი წითელი ფეხსაცმელი დაკარგა, ტიროდა… ამოვხიე და ჩემთან სათამაშოდ წამოვიყვანე. მახსოვს ისეთი პატარა ვიყავი, სიარულიც არ ვიცოდი. პირველად იყო ილუსტრაცია…. ილუსტრაციები დიდ გავლენას ახდენდნენ, მაჯადოებდნენ და ფერად სამყაროში მამოგზაურებდნენ. დედა ძალიან ბევრს მიკითხავდა. …
Continue reading “წიგნი ზოგჯერ სარკეა, ზოგჯერ თავშესაფარი | ხათუნა ჯიბლაძე”
ავტორი: გვანცა ლიპარტელიანი, აქტივისტი ___ ზაფხული წიგნის გარეშე არ ვარგა. ცხადია, კითხვა არც სხვა სეზონზეა საზიანო, თუმცა, ზაფხული და წიგნი, ჩემთვის ბავშვობიდან გადაჯაჭვული, ერთიანი მოცემულობაა. სანამ კითხვას ვისწავლიდი, მახსოვს, ზაფხულობით, სოფელში პაპა მიყვებოდა ძილის წინ გამოგონილ თუ ნამდვილ ამბებს და მეც, ხშირად მელაკუდებზე და ტყის სხვადასხვა ბინადარზე ფიქრში ტკბილად მეძინებოდა. ჩემს უფროსს ძმას კითხვა უყვარდა, …
Continue reading “ჩემი ნატვრაა წიგნის კითხვა არც ერთი ბავშვისთვის არ დაიზარონ – გვანცა ლიპარტელიანი”
ავტორი: მათე სარალიშვილი, მწერალი ___ კითხვა ჩვენს ბუნებას ააშკარავებს. შინაგან, შეუმჩნეველ უნარებს ამოქმედებს, ჩვენს დამოკიდებულებას რომ განსაზღვრავენ სამყაროსადმი. წიგნით ჩვენ მხოლოდ სხვის ნააზრევს არ ვეცნობით. ადამიანი წიგნებში საკუთარ თავს კითხულობს. სხვის ნააზრევში საკუთარ თავს ეძებს, მაგრამ ისეთს, როგორიც ჯერ არ გაუცნია. ბევრისგან მსმენია, რომ კითხვისას მუდამ თან სდევთ განცდა, თითქოს ეს ყველაფერი უკვე დიდი ხნის …
წარმოიდგინეთ, რომ ბავშვი ხართ და მაღალმთიან სოფელში ცხოვრობთ, სადაც არც წიგნების მაღაზიაა და არც ახალი გამოცემებით მარაგდება ბიბლიოთეკა. ერთ დღეს კი შენს სოფელში ახალი წიგნებით დატვირთული დიდი მანქანა, „ბუქმობილი“ მოდის და სასოფლო ბიბლიოთეკას საჩუქრად გადასცემს ახალ წიგნებს. რა არის მოგზაური ბიბლიოთეკა? „ბუქმობილი“ ანუ მოგზაური ბიბლიოთეკა „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ პროექტია. პროექტის მიზანია აჭარის სოფლებში მცხოვრებ ბავშვებს …
Continue reading “მოგზაური ბიბლიოთეკა აჭარის სოფლების წიგნებით მოსამარაგებლად”
ავტორი: რუსუდან გოცირიძე, ევანგელურ-ბაპტისტური ეკლესიის ეპისკოპოსი ___ ჩემი ბავშვობის ერთ-ერთი ყველაზე ტკბილი მოგონება უკავშირდება იმ საღამოებს, როცა მაღალსიცხიანი ვიწექი და ყველა თავს მევლებოდა (ჩემი ჯანმრთელობის სისუსტის წყალობით ეს არც თუ ისე იშვიათად ხდებოდა). ასეთ დროს დედა გადადებდა ხოლმე ყველა საქმეს, საწოლთან მეჯდა და წიგნებს მიკითხავდა. ისიც მახსოვს, გვერდით რომ მომიწვებოდა და თუ რამე ემოციურს კითხულობდა, …
Continue reading “წიგნის ყდები ის სარკმლებია, რითაც ჩვენ ერთმანეთს ვუკავშირდებით – რუსუდან გოცირიძე”
ავტორი: სალომე პატარიძე, ილიაუნის ასისტენტ პროფესორი ___ ზაფხულის ერთი საღამო ბებიაჩემის ეზოში შეკრებილი ბავშვებისთვის საკრალურად გადაიქცა – ჩვენმა მეგობარმა მარკ ტვენის „ჰეკლბერი ფინის თავგადასავალი“ გვიამბო. მანვე შემოგვთავაზა, წიგნში მოყოლილი ამბები გაგვეთამაშებინა. მას შემდეგ თითოეული დღე განსაკუთრებულად და მნიშვნელოვნად გადაიქცა. არცერთ ჩვენგანს აღარ გვახსოვდა, რომ სკოლისათვის ჩვენს მშობლებს ისევ ვაი-ვაგლახით უნდა ეშოვათ ტანსაცმლის, წიგნების ფული, მამები …
Continue reading “მივცეთ ყველა ბავშვს ნაირ-ნაირი თავგადასავალი | სალომე პატარიძე”
ავტორი: ცოტნე ავსაჯანიშვილი, მწერალი ___ მეშვიდე კლასში რომ ვიყავი, ჩემს გარშემო ყველა ბავშვი იყო, ყველას ქართული სახელი ჰქონდა და არავინ ფიქრობდა გმირობის ჩადენაზე. თანაც არა თბილისში, არამედ სადღაც, მენგში, პარიზში, ლა როშელსა და თუნდაც ტულუზაში. მხოლოდ მე ვიყავი დარტანიანი და სწორედ ამიტომ, გაცილებით საინტერესო ცხოვრება მქონდა ვიდრე სხვებს. ასეთი მრავალფეროვნების მიზეზი დედაჩემის მიერ ბუკინისტებში იაფად …
Continue reading “დარტანიანზე ექვსი წლით დიდი ვარ | ცოტნე ავსაჯანიშვილი”
ავტორი: მეგი ქარცივაძე, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტის ანალიტიკოსი, თავისუფალი და აგრარული უნივერსიტეტების მოწვეული ლექტორი ___ დღეს ძალიან უცნაურ, რთულ და დაძაბულ რეალობაში გვიწევს არსებობა. თითქოს უკვე ყოველ ნაბიჯზე ვაწყდებით ემპათიის ნაკლებობას, ბრაზს, სიძულვილს, ერთმანეთის მიმართ დაუნდობლობას, შუღლს და შემდეგ უკვე ამ ყველაფრით ნასაზრდოებ ნიჰილიზმს. ძნელია იმაზე საუბარი, თუ კონკრეტულად რა არის ამ მოცემულობის მიზეზი, მიზეზები …
Continue reading “მხოლოდ განათლება ქმნის პროგრესს | მეგი ქარცივაძე”
ავტორი: ვერონიკა ჭკადუა, პოლიტიკის ექსპერტი/ანალიტიკოსი ___ „კითხვა საუბარია. ყველა წიგნი გვესაუბრება, მაგრამ კარგ წიგნს მოსმენაც შეუძლია.“ მარკ ჰადენი. ბავშვობის წლების გატარება საქართველოდან შორს, უცხო ქვეყანაში მომიწია, სადაც ვიზრდებოდი სამენოვან გარემოში. სწორედ ამ ადრეული ასაკიდან მახსოვს, როგორი ერთი და იგივე ინტერესით ვეწაფებოდი ქართულ, რუსულ და ინგლისურენოვან საბავშვო წიგნებს. მახსენდება, ერთსა და იმავე საბავშვო წიგნს განსხვავებულ ენაზე …
Continue reading “ბავშვებს უნდა შეეძლოთ საკუთარი გემოვნებით შეარჩიონ წიგნები | ვერონიკა ჭკადუა”
ავტორი: ნინი გოგიბერიძე, იურისტი ___ დღემდე ვნანობ − დამოუკიდებლად წიგნის კითხვა გვიან შემიყვარდა. თავიდან წიგნები სახლის დეკორაცია მეგონა. ბევრი გვქონდა. თაროებზე ტომები ფერების, ავტორების ან გამოცემების მიხედვით იყო დალაგებული. ძილის წინ დედა ხმამაღლა და გამოთქმით მიკითხავდა დაუჯერებელ ამბებს. ასე გავიცანი მოლაპარაკე ცხოველები, ჯადოსნური სასახლეები, ცოტათი შტერი პრინცესები, ბოროტი დედინაცვლები, მფრინავი ფასკუნჯები, ტალღების ქაფად ქცეული სირინოზები, …
Continue reading “წიგნის მკითხველს აქვს უნარი სხვას თანაუგრძნოს | ნინი გოგიბერიძე”
ავტორი: თაკო როდონაია, საკომუნიკაციო ჯგუფ “ანაგრამას“ თანადამფუძნებელი ___ ბევრი წლის წინ, ერთ საერთაშორისო გამოფენაზე მოვხვდი. მთავარი სივრცის ცენტრალურ ნაწილში წიგნების ფერადი და ლაპლაპა მანქანა იდგა. მაშინ, პირველად, ცხადად დავინახე, როგორი შეიძლება ყოფილიყო ჩემი საოცნებო სამსახური; იმ ლამაზი მანქანით, კარდაკარ მოსიარულე, ადამიანებთან ფიქრის ხელშემწყობი მოწყობილობის მიმტანი. დიახ, ზუსტად ასეთი მისია აქვთ წიგნებს; მარტივი და თანდაყოლილი უნარით, …
ავტორი: ტარიელ ნაკაიძე, საქართველოს პარლამენტის წევრი ___ ჯანსაღი, გონებაგახსნილი, განვითარებული, მაღალი ღირებულებებით გაჯერებული, მომავალსა და ადამიანზე ორიენტირებული, სოლიდარული, სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე საზოგადოების მშენებლობა მყარი და მედეგი განათლებით არის შესაძლებელი. ამის ფუნდამენტი კი წიგნია. ჩემი დაკვირვებით, სოფლებში და განსაკუთრებით მაღალმთიან აჭარაში, წიგნების მიმართ ინტერესი ახალგაზრდა თაობაში უფრო და უფრო იზრდება. მიუხედავად იმისა, რომ ელექტრონული წიგნები მეტ-ნაკლებად ხელმისაწვდომი …
ავტორი: თათია კეკელია, ილიაუნის ასისტენტ-პროფესორი ______ წიგნის მნიშვნელობის შესახებ მრავალგვარი ხედვა არსებობს. ზოგი ფიქრობს, რომ წიგნების კითხვა განათლებულობის დონეს ამაღლებს, ზოგი ცხოვრებისეულ სიბრძნეს ეძებს მათში, ზოგისთვის მხოლოდ გართობის საშუალებაა, ზოგსაც ერთგვარი პროტესტი უჩნდება წიგნებით თავის მოტანის „სნობიზმისადმი“ და აცხადებს, რომ წიგნები ვერც ჭკუას გვასწავლის და, მით უმეტეს, ვერც ცხოვრებას. მკითხველთა შორის არიან ადამიანები, რომლებიც მხოლოდ …
ავტორი: გიგა ზედანია, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი __ ჩემს ცხოვრებაში ორმა ბიბლიოთეკამ ითამაშა გადამწყვეტი როლი. ეს იყო მაშინ, როცა იდგა საუკეთესო დროებაც და ყველაზე უარესი დროებაც. ამიტომაც სიამოვნებით ვერთვები ინიციატივაში, რომლის მიზანიც მაღალმთიანი აჭარის ბიბლიოთეკების წიგნებით – ანუ, როგორც ბიბლიოთეკარები ამბობენ, წიგნადი ფონდით – შევსებაა. დავიწყოთ აღიარებით: პირველი, რასაც ვაკეთებ ოთახში შესვლისას – ვუახლოვდები წიგნების …
იზა გოცაძე, სტრატეგიული კომუნიკაციების კონსულტანტი. სუნი, რომელიც არასდროს მავიწყდება, ბებიას უზარმაზარ ბიბლიოთეკას უკავშირდება. ბიბლიოთეკას, რომელიც ყოველ ზაფხულს ახალ სამყაროში მამოგზაურებდა. სასწავლო პროცესის დასრულებისთანავე არდადეგების დიდი ნაწილი ბებიასთან უნდა გამეტარებინა. ბებია ფილოლოგი იყო, მთელი ცხოვრება წიგნებს ყიდულობდა, მის ბიბლიოთეკაში ყველა თაობისთვის საინტერესო წიგნი მოიძებნებოდა. ზაფხულთან ერთად იწყებოდა ჩემი უსასრულო მოგზაურობა დროსა და სივრცეში. ბებიას ყველა წიგნი …
Continue reading “წიგნებით მოგზაურობა ახალ სამყაროში – მოგონებები ბებიას ბიბლიოთეკაზე”
ავტორი: გიორგი ოდოშაშვილი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი __ ცხოვრება ხომ არ არის მარტივი – ეს ყველა მხრიდან ჩაგვესმის და ასაკთან ერთად ჩვენს თავზეც გამოვცდით–ხოლმე. რთული პერიოდების დროს ადამიანებს თავიანთი რიტუალები აქვთ: მიდიან ტყეში, ლოცულობენ, მღერიან, ცეკვავენ… 15 წლის ვარ, ასაკი რთულია, დედამიწა ტრიალებს ამ დროს, ცა ქვემოთაა, მიწა–ზემოთ. მაგარია, თუმცა, რთული. მეგობრის და (ასევე ჩემი …
ავტორი: თათია ებრალიძე, ილიაუნის მთავარი იურისტი __ ყოველი წიგნი ახალი სამყაროა. წიგნი სრულიად ჯადოსნური საშუალებაა, გადაადგილების გარეშე, ტკბილად, მწვანე ბალახზე წამოწოლილი ან მზისგან გამთბარ ჰამაკში მონებივრე გაეცნო ახალ-ახალ ადგილებს და გაიგო, რა აზრების კორიანტელი დატრიალებულა დედამიწაზე მოვლენილ ნათელ გონებებში. რა სჯობია იმას, პატარა ნოდარ დუმბაძეს რომ აედევნები გურულ ვიწრო ორღობეში, ან პატარა პრინცს რომ გაეკიდები …
ავტორი: ლევან ცაგარელი, ილიაუნის პროფესორი ფილოლოგიის მიმართულებით __ არასდროს არ დამავიწყდება, როგორ გაჩნდა 90-იანების მეორე ნახევარში ბუკინისტური დახლები თბილისის ქუჩებში. მიუხედავად იმისა, რომ სახლში არც ისე მცირე ბიბლიოთეკა დამახვედრეს ჩემმა წინაპრებმა, ბუკინისტების დახლებზე სრულიად ახალი და ჩემთვის უცნობი მწერლების წიგნები მხვდებოდა. მახსოვს, როგორ მინდოდა, ჩამეხედა თითოეულ მათგანში. და ისიც მახსოვს, რომ იშვიათად ვახერხებდი რომელიმე მათგანის …
ავტორი: გიორგი მელაძე, ილიაუნის ასოცირებული პროფესორი, საჯარო სამართლის მიმართულებით __ ბავშვობიდან მახსოვს ბევრი თამაში, ეზო, სიცხე, ხმაური და ბევრი, ბევრი, უაზროდ ბევრი წიგნი. თავიდან, მიუხედავად იმისა, რომ სამოთახიანი ბინის ერთი ოთახი წიგნებით იყო სავსე, მაღაზიის აბრებს მეტი ხალისით ვკითხულობდი, ვიდრე წიგნებს, მაგრამ ნელ-ნელა წიგნებიც გაჩნდა. ჯერ ზღაპრები, მერე ამბები, ისტორია, თავგადასავლები და ბოლოს ყველაფერს ვკითხულობდი, …
ავტორი: ნინო ცინცაძე ილიაუნის ასოცირებული პროფესორი, ენისა და მეტყველების თერაპიის მიმართულებით. ილიაუნის კომუნიკაციის, ენისა და მეტყველების თერაპიის სამაგისტრო პროგრამის ხელმძღვანელი __ ყველა ენაში არსებობს საბაზისო 5000 სიტყვა, რომელსაც კომუნიკაციისას ყველაზე ხშირად ვიყენებთ ხოლმე. 5000 სიტყვა თუ იცი, ითვლება, რომ ამ ენაზე ლაპარაკობ და ყოველდღიური კომუნიკაციის დასამყარებლად საკმარისია. არადა, სხვადასხვა ენაში, როგორც წესი, მილიონზე გაცილებით მეტი …
Continue reading “გზა ყოველდღიური ენიდან აკადემიური, სააზროვნო ენისკენ წიგნებზე გადის”
ავტორი: მაკა ლაშხია, ილიაუნის ასოცირებული პროფესორი ფილოსოფიის მიმართულებით როცა ფიქრებს თავს ვერ ვუყრი და სიტყვები გამირბიან, ხარანაულის ამბა ბესარიონს მოვიხმობ წარმოსახვაში. ბოგანოს, რომელსაც ფეხთ გზა ეცვა, მიდიოდა და მილაპარაკობდა თავისთვის, ჩუმად, უსიტყვოდ, მაგრამ ყველას გასაგონად. ამბასთვის ცხოვრება მარტოობაა, მარტოობა დიდი ბედნიერებაა, რადგან ამ დროს შეგიძლია „შენი თავით იუქმო“. დიდი დრო გაქვს საკუთარი თავი განუწყვეტლივ აღმოაჩინო, …
Continue reading “თითოეული წიგნი საკუთარ თავგადასავალს გიყვება | მაკა ლაშხია”
ავტორი: დალი ცქიტიშვილი, ილიაუნის იურიდიული სამსახურის უფროსი ჩემს ბავშვობაში სოფელში გვყავდა ერთი კეთილი ჟუჟუ, რომლის სახლშიც იდგა პატარა, წიგნებით სავსე კარადა. ეს კარადა ყველა ოჯახში იყო „ნამყოფი“ და იმ ბნელ 90-იანებში რიგშიც კი იდგნენ მეზობლები – ვის, როდის, რომელი წიგნი უნდა წაეკითხა! ბავშვებისთვის ამ კარადაში ცოტა რამ თუ მოიძებნებოდა, მაგრამ მაინც გვიყვარდა ის კარადა! ამ …
Continue reading “განათლებას სადაც მხარს უჭერენ, იქ ხალხიც ბევრად ბედნიერია!”
ავტორი: არჩილ კახაძე, batumelebi.ge-ს მარკეტინგის მენეჯერი საბავშვო ბაღში არ მივლია, 1989 წლის 9 აპრილის მოვლენებიდან რამდენიმე თვეში გავხდი პირველკლასელი. ამის შემდეგ როგორც განვითარდა ჩვენს ქვეყანაში მოვლენები ყველამ იცის. მე, ისევე როგორც უმრავლეს ბავშვს მაშინდელ საქართველოში, შემიძლია ვთქვა, რომ ბედნიერი კი არა, ბავშვობა საერთოდ არ მქონია. როცა მეხსიერებას ვძაბავ და ვცდილობ ბავშვობიდან ისეთი მომენტი გავიხსენო, როცა …
1918 წელს, კავკასიაში პირველი ეროვნული უნივერსიტეტის დაარსების დღეს, ელისაბედ ბაგრატიონ-ორბელიანი, ერთ-ერთი პირველი ქალი მეცნიერი, „ამ წუთის სიდიადით“ ფრთაშესხმული, შეკრებილ საზოგადოებას ასე მიმართავს: „ვხსნით ჩვენს საკუთარ უნივერსიტეტს და ამით ხელახლა ვნასკვავთ ჩვენი ძველი კულტურის შეწყვეტილ ძაფს. აღმოსავლეთის მზეზე გაბრწყინებული კულტურა უფრო მშვენიერდება დასავლეთის აზრებთან დაახლოებით. ევროპა გვიცნობდა და ჩვენ მას ვუყვარვართ“. ეს ნაცნობობა და ურთიერთობა ცარისტული …
არ ვიცი, რატომ გადაწყვიტა დედამ პატარაობისას ძილის წინ ჩემთვის ეკატერინე გაბაშვილის თინას ლეკური წაეკითხა. ამით ბევრი რამ გამაგებინა, მაგრამ მხოლოდ წლების მერე გავაანალიზე. იმ ღამეს არ მეძინა, გულამოსკვნილი ვტიროდი. თვალწინ მედგა თინას ბოლო სცენა. დამიჯერებთ, რომ დღემდე იმღამინდელი სურათი სრულიად ნათლად ცოცხლობს ჩემში. ამ ისტორიას იუმორისტულ ჟანრში მერე ჩემს მეგობრებს ვუყვებოდი ხოლმე და ბევრს ვიცინოდით, …
ავტორი: სერგო რატიანი _________________ ბორხესი ერთგან წერს, რომ იმპერატორს, რომელმაც ჩინეთის კედლის აგების განკარგულება გასცა, მანამდე არსებული ყველა წიგნის დაწვა უბრძანებია. წიგნების განადგურება და კედელი – საკუთარი თავისა და საზოგადოების გამოკეტვა – ერთი რიგის მოვლენაა. მიუხედავად ჩანაფიქრისა და ქმედებების მასშტაბურობისა, ეს მბრძანებელი არც პირველი ყოფილა და არც უკანასკნელი. ყველა ტირანის ვნებას საფუძვლად უდევს პრემოდერნული საზოგადოებისათვის …
ავტორი:ზურაბ ჭიაბერაშვილი საზოგადოება ზიარჭურჭელია. ყოველი ინდივიდი ივსება, როგორც ამ ზიარჭუჭლის ერთი ნაწილი და მერე მისი ცოდნა, გამოცდილება, ნაფიქრი, განცდილი გასასვლელს სხვა ნაწილებისკენ ეძებს. ასე ვავსებთ ადამიანები ერთმანეთს. წიგნი ამ ზიარჭურჭლის სითხეა. მხატვრობაც. მუსიკაც. ქანდაკებაც. კინოც. მას ერთ ადგილას გაჩერება არ შეუძლია. გაზიარება, მთელი ზიარჭურჭლის მოვლა, ყველა ნაწილის ავსება მისი თანდაყოლილი თვისებაა. ყოველი ჩვენგანი სხვა ადამიანების …
Continue reading “მეტი წიგნი ადამიანებს | ზურაბ ჭიაბერაშვილი”
ავტორი: სულხან სალაძე სახლი ქედაში, სადაც ვიზრდებოდი სავსე იყო წიგნებით. რაც თავი მახსოვს, მახსოვს წიგნებიც. წლების შემდეგ, როცა ჩემი ბავშვობის პერიოდის გააზრებას ვცდილობდი, მივხდი, რომ მაშინ ძალიან გამიმართლა. გასული საუკუნის 90-იან წლებში, როცა ირგვლივ ყველაფერი ნაცრისფერი ჩანდა, საზაფხულო არდადეგების დროს, ერთადერთი ხსნა წიგნების კითხვა იყო. პირველი წიგნი რაც წავიკითხე – იაკობ გოგებაშვილის „ბუნების კარი“ აღმოჩნდა. …
რამდენი წიგნია და რა ცოტა ფული – ხო, ზუსტად ასე უნდა დამერქმია ამბისთვის, რომელსაც ჩემზე და წიგნებზე მოვყვებოდი. ფრენკ ზაპა ორიგინალ ციტატაში ამბობს, რამდენი წიგნია და რა ცოტა დროო. ახლა კი არის ცოტა დრო, მაგრამ როცა ბევრი დრო მქონდა, ფული თითქმის არ იყო წიგნების საყიდლად. სახლში ერთადერთი თარო გვქონდა, რომელზეც რამდენიმე ფურცლებგაყვითლებული (ბათუმში ნესტის გამო …
დავიბადე სოფელ დიდაჭარაში და მესამე კლასამდე ადგილობრივ საჯარო სკოლაში ვსწავლობდი. ბაღში არასდროს მივლია. ჩემი პირველი წიგნები სკოლის სახელმძღვანელოები იყო. არ მახსენდება ჩემთვის ზღაპრები წაეკითხათ. ზღაპრის წიგნებიც არ გვქონდა. გამუდმებით გავრბოდი სახლიდან – გავიპარებოდი და თვალის დახამხამებაში, სოფლის მეორე ბოლოში აღმოვჩნდებოდი ხოლმე. არ მიყვარდა სახლში ყოფნა. მეტიც – მძულდა! ჩემი გაპარვის ამბავი რომ მალე ვერ გაეგოთ, …
Continue reading “წიგნებს შეუძლია ბავშვების გადარჩენა – დაეხმარე „მოგზაურ ბიბლიოთეკას“”
