Batumelebi

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურმა სადეზინფექციო საშუალებების ფალსიფიკაციის ფაქტი გამოავლინა.

საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, დანაშაულში მხილებულ, ერთ-ერთი კომპანიის ხელმძღვანელს, თბილისში, სარდაფის ტიპის ნაგებობაში მოწყობილი ჰქონდა კუსტარული საამქრო, რომელშიც სისტემატურად ამზადებდა სხვადასხვა ტევადობის ჭურჭელში სადეზინფექციო საშუალებებს, აფასოებდა და შემდგომ რეალიზაციას ახდენდა.

საგამოძიებო სამსახურის ცნობით, გამოძიების პროცესში, სასამართლო განჩინების საფუძველზე განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვები, ჩატარდა ჩხრეკა კომპანიის ობიექტში, რის შედეგად ამოღებულ იქნა დიდი ოდენობით დაფასოებული სადეზინფექციო საშუალებები.

ქიმიური ექსპერტიზების თანახმად, სადეზინფექციო საშუალებებს შეცვლილი აქვს თვისობრიობა, კერძოდ პროდუქცია არ შეიცავს მისსავე ეტიკეტზე მითითებულ შესაბამის ნივთიერებებს.

გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 197-ე მუხლის პირველი ნაწილით, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას 1-დან 3 წლამდე ვადით.

ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ინფორმაციით, საბაჟო გამშვებ პუნქტ „სარფში“ 26 800 კილოგრამი კარტოფილით და 21 805 კილოგრამი სხვადასხვა დასახელების ხილ-ბოსტნეულით დატვირთული 2 ავტოსატრანსპორტო საშუალება შემოვიდა.

„კონტროლის პროცედურების განხორციელებისას საბაჟო დეპარტამენტის სანიტარიული, ფიტოსანიტარიული და ვეტერინარული კონტროლის სამმართველოს თანამშრომლების მიერ მონიტორინგის გეგმის შესაბამისად აღებული ნიმუშების ლაბორატორიული კვლევის შედეგად, პომიდვრისა და კარტოფილის შიგთავსიდან აღებულ ნიმუშებში მავნე საკარანტინო ორგანიზმები გამოვლინდა.

საქართველოს მთავრობის N463 დადგენილების თანახმად, აღნიშნული ტვირთები უკან, ექსპორტიორ ქვეყანაში გაბრუნებას დაექვემდებარა,“ – აღნიშნულია შემოსავლების სამსახურის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

—

ამავე თემაზე:

„აქ შვილი გამოყენებულია საშუალებად ჩემ წინააღდეგ,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი, ლევან გზირიშვილი. მისი შვილი ალექსანდრე გზირიშვილი მოსამართლეობას აპირებს. იუსტიციის უმაღლესი საბჭო კი, მოსამართლეებს არჩევს.

ლევან გზირიშვილი ვერ ასაბუთებს, ვინ მუშაობს მის წინააღმდეგ ან რატომ არის „პერსონალური თავდასხმა“ მოცემულობა, როცა ლევან გზირიშვილის შვილის მაინცადამაინც ახლა მოუნდა მოსამართლეობა? ფაქტობრივი ვითარება ასეთია: ლევან გზირიშვილის იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი 2017 წელს გახდა, 2018 წელს კი, ლევან გზირიშვილის შვილი იუსტიციის უმაღლესი სკოლის მსმენელი ხდება და თბილისის საქალაქო სასამართლოს თანამშრომელი. 2021 წლის ივნისში ლევან გზირიშვილს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის უფლებამოსილება ეწურება, მანამდე კი, საბჭომ მოსამართლეები უნდა შეარჩიოს. მოსამართლეობის კანდიდატებს შორისაა ალექსანდრე გზირიშვილი.

„33 წლის კაცია, ცოლშვილიანი, ცალკე ოჯახად ცხოვრობს… ასე რომ ავუკრძალო, რატომ უნდა ავუკრძალო? ან მე რა ბერკეტები მაქვს, იუსტიციის საბჭოს არამოსამართლე წევრი ვარ, მე მოსამართლეებთან შეხება საერთოდ არ მაქვს, სხდომის დროს ვხდები მხოლოდ,“ – ირწმუნება ლევან გზირიშვილი.

იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრმა სცადა აეხსნა „ბათუმელებისთვის“, რატომ არ გაუჩნდა მის შვილს მოსამართლეობის სურვილი აქამდე, ან რატომ მოუნდა მაინცადამაინც მოსამართლეობა, თუკი მას წარმატებული იურისტის ბიოგრაფია უკვე აქვს.

„მანამდე იყო არჩეული წევრი საკრებულოში, მაჟორიტარი იყო, დამოუკიდებელი, დეპუტატობას ვერ მიატოვებდა, ვადა უნდა გასვლოდა…“ – გვითხრა ლევან გზირიშვილმა.

რომელი საკრებულოს წევრობას ვერ შეელია თქვენი შვილი? – ვკითხეთ ისევ იუსტიციის საბჭოს წევრს.

„კასპის საკრებულოს,“ – გვიპასუხა ლევან გზირიშვილმა.

იუსტიციის საბჭოს წევრი მიიჩნევს, რომ მას ამ ფორმით იმიტომ ესხმიან თავს, რომ თავის დროზე უზენაესი სასამართლოს წევრობის კანდიდატებს დაუჭირა მხარი.

„რატომ იყო თქვენი ეს გადაწყვეტილება სწორი, მიიჩნევთ, რომ სასამართლო კლანი არ არსებობს?“ – ესეც ვკითხეთ ლევან გზირიშვილს.

„იცით, როგორ არის? უნდა შეცვლილიყო მოსამართლეთა შემადგენლობა, როგორც ეს სააკაშვილის დროს იყო და მერე კიდევ შეცვალეს, ან ძველი შემადგენლობისთვის მიეცათ დამოუკიდებლობა და ახლა ნუ, ამბობენ, რომ ადრე ცუდ გადაწყვეტილებას იღებდნენ და ახლა არ მიიღებენ გადაწყვეტილებებს… თქვენ რას ფიქრობთ, მოსამართლეებს არ სურთ დამოუკიდებლობა?“ – კითხვა აქვს ლევან გზირიშვილს.

იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრის თქმით, დასაბუთება სჭირდება კლანის არსებობას სასამართლოში, რის საფუძველსაც სასამართლო საქმეები არ იძლევა. ლევან გზირიშვილს შევახსენეთ, მაგალითად, ამერიკის სახელმწიფო დეპარტამენტის შეფასება, სადაც წერია, რომ „სასამართლო და პროკურატურა თავისუფალი უნდა იყოს პოლიტიკური მიკერძოებისგან,“ – ლევან გზირიშვილისგან ის პასუხი მივიღეთ, რაც „ქართული ოცნების“ ლიდერებისგან გვესმის.

„აქაური ორგანიზაციები აწვდიან ძირითადად ამ მონაცემებს, როგორც ამბობენ თავად, არასამთავრობო ორგანიზაციები და ოპოზიცია,“ – დასძინა ლევან გზირიშვილმა.

ლევან გზირიშვილი იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში დანიშვნამდე აჭარის მთავარი პროკურორი იყო.

„სიტუაცია გაუმჯობესდა, მაგრამ შემოდგომაზე შესაძლებელია იგივე განმეორდეს, ტკიპამ უკვე კარგად ისწავლა დამალვა, დახურულ უჯრედებშია და უფრო ბარტყებზე პარაზიტობს,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ ზურაბ ვარშანიძე, აჭარის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ექსტენციის განყოფილების უფროსი. მას ვკითხეთ: რა უნდა ქნას მეფუტკრემ, როცა ფუტკარი მასობრივად იღუპება და რას აკეთებს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო ამ დროს, როცა მეფუტკრეთა გაერთიანებების თქმით, ფუტკრის დაახლოებით 60 პროცენტი საქართველოში დაიღუპა?

კვლევები არ ჩაუტარებიათ, თუმცა სამინისტროში მიაჩნიათ, რომ მეფუტკრეები „გაბერილ რიცხვებს“ ასახელებენ და რეალურად დაახლოებით ფუტკრის 30 პროცენტი დაიღუპა. სამინისტროს სპეციალისტი ამბობს, რომ, პირველ რიგში, უნდა დადგინდეს მიზეზი – რის გამო იხოცებიან ფუტკრები.

„ყველა ასეთ შემთხვევაში მე ვეუბნები მეფუტკრეს, რომ უნდა გავიგოთ, რა მოხდა. თუ ეს ვერ დავადგინეთ, მაშინ ისევ გაწყდება ფუტკარი… მაქსიმუმ ხუთ დღეში უნდა მოგვმართონ, როცა ფუტკარი იღუპება, მერე უკვე მამაზეციერიც ვერ მიხვდება, რა მოხდა იქ,“ – ამბობს ზურაბ ვარშანიძე.

ზურაბ ვარშანიძის დაკვირვებით, შემთხვევების უმრავლესობა ვარვა ტკიპას უკავშირდება, რომელიც ფუტკარს ადრეც აწუხებდა. სპეციალისტის აზრით, ამჯერად, ვარვა გაძლიერდა და მას ცოდნით და გამოცდილებით შეიარაღებული მეფუტკრე ვერ დახვდა. სპეციალისტი გვიხსნის, რა შეიძლება მოხდეს შემოდგომაზე ისევ, თუკი მეფუტკრეები სპეციალისტებს არ მიმართავენ დასახმარებლად.

„საინტერესოა, რომ როცა სკა ნადგურდება, ამ დროს იწყება ქურდობა – ფუტკრის ძლიერი ოჯახი თავს ესხმის დაღუპულს და თაფლს იპარავს, შეახტება იქ და მოჰყვება სკაში, ნაქურდალს მოჰყვება ვარვაც, ყოველ დღეს ახალს მოგიტანს ფუტკარი, ამან გამოიწვია ვარვას ასეთი გამრავლება.

ჩვეულებრივად, ვარვას სჭირდება მასპინძელი, თუ მან ვერ დაიბუდა რომელიმე ფუტკართან, მხოლოდ 5 – 6 დღეს ძლებს მასპინძლის გარეშე, სექტემბერში კი, გამრავლების აქტიური პერიოდი აქვს… თუ ნორმალური პრეპარატებით არ უმკურნალებენ ფუტკარს, შესაძლოა, ისევ შევიდეს აქტიურად ეს ვარვა ტკიპა სკებში. ამ ტკიპამ ერთგვარად სახეცვლილება განიცადა – ის, რაც მასზე მოქმედებდა, ახლა აღარ მოქმედებს. ადრე ორ-სამჯერ წამლობაც მოქმედებდა. ახლა უფრო მეტი სიხშირით არის საჭირო მკურნალობა, თანაც ხარისხიანი მედიკამენტებით,“ – გვიყვება ზურაბ ვარშანიძე.

როგორ მიხვდეს მეფუტკრე, რომ სკას ვარვა ტკიპა შეესია?

„ეს საინტერესო საკითხია,“ – გვიპასუხა ზურაბ ვარშანიძემ. – „თუ სკას ჩახედავთ და თვალით დაინახავთ ტკიპას უჯრედებს შორის, ესე იგი, ძალიან ბევრია. ამიტომაც, არის საკონტროლო წამლობა. შევასხამთ პრეპარატს და დააკვირდები, ნახევარ საათს ჩამოცვივა თუ არა რამე სუფთა ფურცელზე… სხვათა შორის, ამ დაინვაზირებაზეა დამოკიდებული, რამდენჯერ სჭირდება და რით შეწამვლა ფუტკარს“.

ექსტენციის პროგრამის ხელმძღვანელმა თავი შეიკავა კონკრეტული პრეპარატების დასახელებისგან, რაც, სპეციალისტების შეფასებით, კარგად მუშაობს. სამინისტროს წარმომადგენელი „ბათუმელებთან“ არ მალავს იმას, რომ ზოგიერთი პრეპარატი არ ვარგა, ან ტკიპას ანადგურებს, მაგრამ ცუდად აისახება თაფლის ხარისხზე, ხოლო კონკრეტულ მეფუტკრეს ადგილზე ურჩევს, რომელი პრეპარატია კარგი.

„აქ იყიდება ის პრეპარატებიც, რაც აკრძალულია ევროკავშირის ქვეყნებში, რადგან აისახება თაფლის ხარისხზე, ასეთია ძირითადად რუსული პრეპარატები… მოგეხსენებათ, გაიგზავნა საქართველოდან კვლევის ნიმუშები ბალტიისპირეთში, ასევე გერმანიაში და არც ისე სახარბიელო შედეგი იყო,“ – ამბობს ზურაბ ვარშანიძე.

რატომ იყიდება ისეთი პრეპარატები, რომელიც უარყოფითად აისახება თაფლის ხარისხზე?

„იყიდება პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში, თურქეთშიც… ვერ გეტყვით, რატომ ვერ შემოაქვთ ევროკავშირისგან რეკომენდებული პრეპარატები. ფაქტია, რომ დეფიციტურია,“ – განმარტავს აჭარის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს წარმომადგენელი, ზურაბ ვარშანიძე.

ზურაბ ვარშანიძის თქმით, პრეპარატებს შორის არჩევანი არსებობს, რაც ტკიპასაც ებრძვის და თაფლის ხარისხზე ცუდად არ მოქმედებს.

აჭარის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს წარმომადგენელი „ბათუმელებში“ რამდენიმე დღის გამოქვეყნებულ მასალასაც ეხმაურება – ქედაში, სოფელ გარეტყეში მცხოვრები მეფუტკრის შესახებ, რომელსაც ასევე დაეღუპა ფუტკარი.

„მე ვიყავი პირადად მისული მაგ მეფუტკრესთან. მახსოვს, კრასნოდარიდან გამოაგზავნიეს პრეპარატი, რომელმაც არ გაამართლა… არის შემთხვევები, როცა ურჩევ კონკრეტულ პრეპარატს და ურჩევნია ისევ ძველი მეთოდი გამოიყენოს. ზოგიერთ ეფექტურ პრეპარატს სპეციალური დანადგარი სჭირდება, მაგალითად, ჭიანჭველმჟავა ეფექტურია, მაგრამ მისი გამოყენება საშიშია, სპეციალური ჯამი სჭირდება და ხელზე არ უნდა მოგხვდეს…

იყო შემთხვევა, როცა თურქეთიდან შემოიტანეს პრეპარატი და ამან კარგად იმუშავა ერთ კაცთან, მის მეზობელთან კი, იგივე პრეპარატმა არ გაამართლა. ჩემი დაკვირვებით, ეს პრეპარატები შესაძლოა მუშაობდეს კარგად, მაგრამ შემდეგ თაფლის ხარისხზე აისახება ცუდად… აჯობებს, თუ დააკვირდება მეფუტკრე, როგორ მუშაობს ესა თუ ის პრეპარატი. თუ ორ-სამჯერ გამოიყენა და კარგი შედეგი მიიღო, ეს უნდა გამოიყენოს,“ – გვითხრა ზურაბ ვარშანიძემ.

აჭარის სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სულ ერთი მეფუტკრე ჰყავს, რომელიც ექსტენციონისტია და ადგილზე გასვლით შეუძლია მეფუტკრისთვის რჩევის მიცემა.

„მეც ვეტერინარი ვარ, მაგრამ, ბავშვობიდან მეფუტკრე ვარ, 100 პროცენტით გადარჩა ჩემთან ფუტკარი, ისე ვუწამლე… მეც შემიძლია ადგილზე გასვლა და გავდივარ. ახლა რეგიონში 1000-მდე მეფუტკრეა, ყველასთან მისვლა რთულია, მაგრამ ვინც გვიკავშირდება, მივდივართ. საერთოდ, ვისაც ცოტა რაოდენობით ჰყავს ფუტკარი – 10 – 20 ოჯახი, უფრო იმას ეღუპება ფუტკარი, სუსტ მეფუტკრეს ეღუპება ფუტკარი. ჩვენც ძირითადად მსხვილი მეფუტკრეები გვიკავშირდებიან და მათ შედარებით კარგი მდგომარეობა აქვთ,“ – გვითხრა ზურაბ ვარშანიძემ.

ბათუმის ცენტრში, იუსტიციის სახლთან ახლოს კიდევ ერთი თაუერი აშენდება. 7023 კვ/მეტრი მიწის ნაკვეთი აქ შპს „დე გრუპმა“ 30 მილიონ ლარად და სასტუმროს მშენებლობის პირობით შეისყიდა.  „დე გრუპი“ „მეტრო ჰოლდინგთან“ დაკავშირებული კომპანიაა. „მეტრო ჰოლდინგს“ გალიფ ოზთურქი ფლობს. ის ბათუმში სასტუმროებისა და აპარტოტელების ქსელის მფლობელია.

ბიზნესმენმა შესყიდულ ტერიტორიაზე გადაღებული ფოტო, ამ ადგილზე მოაზრებული პროექტის რენდერთან ერთად გუშინ, 18 მაისს, ფესიბუქის საკუთარ გვერდზე გამოაქვეყნა. 18 მაისს დღის 5 საათზე დასრულდა ელექტრონული აუქციონიც.

ამ რენდერის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, შენობის სიმაღლე მიმდებარედ არსებულ თაუერებზე ნაკლები არ იქნება. თუმცა კომპანიაში მოაზრებული შენობის პარამეტრებს ჯერ არ ამხელენ: „მგონი ჯობია ჯერ არ გითხრათო“.

„დე გრუპმა“ ნაკვეთი ელექტრონულ აუქციონზე შეისყიდა. ქონების საწყისი ფასი 11 მილიონ 448 000 ლარი იყო და კომპანიამ კონკურენციის პირობებში ის 30 მილიონ  ლარად იყიდა. ეს თანხა ქონების თავდაპირველ ფასზე თითქმის 20 მილიონი ლარით მეტია. კომპანიამ ერთ კვადრატულ მეტრში 4 271 ლარი გადაიხადა. აუქციონის პირობების მიხედვით, კომპანიამ ქონების საფასური 45 დღის ვადაში უნდა გადაიხადოს.

აუქციონის პირობების მიხედვით, ამ ნაკვეთზე კომპანიამ 4 წლის ვადაში უნდა ააშენოს და ექსპლუატაციაში შეიყვანოს არანაკლებ 150 ნომრიანი სასტუმრო. პირობების ჩამონათვალშია ასევე საქართველოს არანაკლებ 30 მოქალაქის დასაქმება 2 წლის განმავლობაში.

ახალგაყიდულ მიწის ნაკვეთზე მძიმე ტექნიკა უკვე მუშაობს, როგორც „მეტრო ჰოლდინგის“ დირექტორმა რაულ კახაძემ გვითხრა, ამ დროისთვის სამშენებლო ადგილზე მოსწორების სამუშაოებს ატარებენ.

ნაკვეთზე მშენებლობის ნებართვის მისაღებად კომპანია ბათუმის მერიას უახლოეს მომავალში მიმართავს, თუმცა ადგილზე უკვე გამოფენილია შენობის სავარაუდო რენდერი. „ ეს პროექტი არ არის. სავარაუდოა, როგორიც კომპანიას აქვს მოაზრებული“, – გვითხრა რაულ კახაძემ.

კომპანიას ტერიტორიის განაშენიანების გეგმის მომზადებაც მოუწევს, რადგან მისი ფართობი 5 000 კვ.მ- ზე მეტია, ასეთ შემთხვევაში კი კანონი ნაკვეთის გრგ-ს მომზადებას ითხოვს.

გაყიდული ნაკვეთი იუსტიციის სახლთან ერთი მხრივ ბათუმის უნივერსიტეტის შენობას [გეპეი], მეორე მხრივ კი საავტომობილო გზას ესაზღვრება, რომელზეც შპს „დარ ბილდინგის“ მაღლივი შენობა დგას.

ახალი სასტუმროს მშენებლობის შემდეგ, როგორც ამ შენობების, ასევე აქ არსებული სხვა შენობების, მათ შორის „ალიანსის“ გარემო შეიცვლება.

საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის მაღალი რანგის სასულიერო პირები, ერთი მხრივ, საეკლესიო კანონიკის მსუბუქი დარღვევის დროს უმკაცრესად სჯიან მათთვის არასასურველ სასულიერო პირებს, მეორე მხრივ, თვალს ხუჭავენ მძიმე დანაშაულზე, თუკი ამას მაღალი იერარქი სჩადის.

ამის საილუსტრაციოდ გამოდგება ჭყონდიდის ეპარქიაში მიმდინარე მოვლენები, სადაც მიტროპოლიტმა სტეფანემ 15 სასულიერო პირი და მრევლის ნაწილი დასაჯა. მიტროპოლიტი ამტკიცებს, რომ ის კანონიკურად მოქმედებდა.

კანონიკური სამართალი არ ვრცელდება მაშინ, როდესაც ეპისკოპოსი სჩადის დანაშაულს. მაგალითად, ვანისა და ბაღდათის ეპისკოპოსმა, მიტროპოლიტმა ანტონმა ჟურნალისტზე ხელი აღმართა. მიუხედავად იმისა, რომ სჯულის კანონით ეპისკოპოსი სასჯელს იმსახურებდა, ის არ დაუსჯიათ. როგორ განსჯის ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია, რით ხელმძღვანელობს და ვინ იღებს გადაწყვეტილებებს, ამ თემაზე „ბათუმელები“ თეოლოგიის დოქტორს, მირიან გამრეკელაშვილს ესაუბრა:

ეკლესიის დაარსებისას მასში ჩადებული იყო ე.წ. ბაზისური დემოკრატიის მმართველობითი ფორმები. ეს ნიშნავს მოდელს, როდესაც საეკლესიო გადაწყვეტილებაში ჩართულია მრევლი – უშუალოდ ქრისტიანთა კრებული და სწორედ ის წარმოადგენს უმაღლეს ავტორიტეტს. გარკვეულ მომენტებში რადიკალური ნაბიჯისკენაც კი მიდიოდნენ – მაგალითად, ფლობდნენ საერთო ქონებას, რომელსაც თანაბრად იყოფდნენ და ა.შ. ამგვარი, ძირეული დემოკრატიულობის ნარჩენებს დღესაც ვხვდებით, ოღონდ მათ ხშირად მხოლოდ რიტუალური დანიშნულებაღა აქვთ.

მაგალითად, მღვდლის კურთხევისას სამჯერ წარმოითქმის სიტყვები: ღირსია, ღირსია, ღირსია. ადრეულ ქრისტიანულ თემში სამღვდელო კანდიდატს ჯერ წარუდგენდნენ კრებულს, შემდეგ, ცერემონიალისას იძახდნენ – „ღირსია“, აკეთებდნენ პაუზას, კიდევ „ღირსია“ – შეჩერება და „ღირსია“, მესამე გზის. ყოველ შეძახილზე მრევლს ასევე უნდა მიეგო – „ღირსია“. ერთ ადამიანს მაინც რომ დაეძახა „არ არის ღირსი“, უნდა შეჩერებულიყო ხელდასხმის პროცესი და მომხდარიყო მიზეზთა გამოკვლევა.

ამის საპირისპიროდ, როდესაც ეკლესია ანტიკურობიდან შუა საუკუნეების ეპოქაში შედიოდა, იქმნებოდა კანონთა კრებული – დიდი სჯულის კანონი, რომელშიც არსებობს ორი განზომილება: პირველი, ეს არის დოგმატური საკითხები და პრაქტიკული საკითხების მომწესრიგებელი კანონი. ხშირად სწორედ ეს ყოფითი კანონებია ურთიერთგამომრიცხავი, რადგან არიან ამოზრდილი ეპოქალური, გეოგრაფიული თუ კულტურული კონტექსტიდან. მათი მთლიანი სქემა არის ფეოდალური და საბოლოო არსი არის ის, რომ ეპისკოპოსი არის ღმერთის ნაცვალი დედამიწაზე, ის წყვეტს ყველაფერს. ხოლო დიდ გადაწყვეტილებებს ეპისკოპოსთა კოლეგია იღებს.

• ჩვენს რეალობაში რომ გადმოვთარგმნოთ ეს, რა სურათს მივიღებთ?

რომ გადავთარგმნოთ ეს ყოველივე, თუ მე ვარ ბანდიტი კაცი, მოვახერხე, გავხდი ეპისკოპოსი, შემდეგ ვაკურთხე ჩემნაირი 40 ან 50, ჩვენ გადავწყვეტთ ყველაფერს. უნდა ვაღიაროთ, რომ ამ მხრივ დიდი სჯულის კანონში, პირდაპირი ჩართულობის მხრივ მრევლისთვის ადგილი არ არის. ეს არის უდიდესი პრობლემა. შესაბამისად, კანონებით ხმალაობა შეიძლება უსასრულოდ გაგრძელდეს და პრაქტიკულ გამოსავლამდე არასოდეს მივიდეს.

რაც შეეხება 1995 წლის მართვა-გამგეობის დებულებას [საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის ძირითადი კანონი], ეს დებულება არის არათუ ფეოდალური, არამედ საერთოდაც დიქტატორული.

თითქმის ყოველი მუხლის ბოლოს წერია – რომ ამ ყველაფერზე საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს პატრიარქი. შედეგად გვაქვს შემდეგი აბსურდი – მივდივართ პატრიარქთან, მას ვეუბნებით, რომ თქვენ ხართ ჰომოსექსუალი, შესაბამისად, თქვენი თავი დასაჯეთ, განკვეთეთ და წადით ხევში. ეს ხომ არარეალურია? ამ კანონების რახარუხის ნაცვლად ძალიან კარგი იქნებოდა, ჩვენს საზოგადოებას (იმიტომ, რომ საზოგადოებასა და მედიაში უკვე გამოვიდა ეს ხმა) დაეწყო გააზრება ზოგადად ქრისტიანული დამოკიდებულებისა სექსუალური უმცირესობების მიმართ. შესაბამისად, ჩვენ უნდა დავსვათ  შემდეგი კითხვა – ვთქვათ, არის პატრიარქი ჰომოსექსუალი? რა ხდება შემდეგ?

ქრისტიანული რელიგია კრძალავს ადამიანის ბოროტად გამოყენებას, მათ შორის, სასიყვარულო ურთიერთობებისთვისაც. პირდაპირ რომ ვთქვათ, ქრისტიანული ეთიკა კრძალავს ყოველგვარი გრძნობის გარეშე სექსს, მხოლოდ სიამოვნებისთვის, ცდუნებას – გამომყენებლურ შეტყუებას სექსუალურ ურთიერთობაში. ამ შემთხვევაში ითრგუნება ადამიანი, როგორც ღვთის ხატი და მსგავსი, შელახულია მისი ღირსება და ის აღქმულია როგორც ხორცის გროვა, რომლისგანაც შეიძლება მხოლოდ წამიერი სიამოვნება მიიღო.

ამას გარდა, იუდაურ-ქრისტიანული მორალი არის ძალიან ჰეტეროსექსუალური. აბრაამსა და ღმერთს შორის დადებული აღთქმის მიხედვით, მისადმი ერთგულების ჯილდოდ, უფალმა მამამთავარს გამრავლება აღუთქვა. ეს პუნქტი იუდაურ რჯულსა და ხსნის სწავლებაში ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. ნებისმიერი სექსუალური ურთიერთობა, რომელიც გამრავლებამდე არ მიდიოდა, არ იყო მოწონებული.

თუმცა სახარებაში იესოს მხრიდან კონკრეტულად ჰომოსექსუალობის შეფასება არ გვხვდება. რომ დავიყვანოთ ძირამდე ქრისტიანული სოციალური მორალი, თუ ორ ადამიანს ერთმანეთი უყვარს, სიყვარულზეა დაფუძნებული, იქ არავის აქვს უფლება ამაში შეიჭრას. იმიტომ, რომ ყველაზე დიდი სიყვარულის ნიჭია, გიყვარდეს ადამიანი ზუსტად ისეთი, როგორიც ის არის.

ამის მიღმა კი არსებობს პერვერსია, ძველქართულად გულაღრძნილება, ჟინს აყოლა და ნებისმიერი ადამიანის აღქმა ერთჯერადი სიამოვნებისთვის. საჭიროა ქრისტიანული სექსუალური ეთიკის გადააზრება. ჩვენ, როგორც საზოგადოებამ, სერიოზული ტრავმები გადავიტანეთ. ეს იყო საზოგადოება, სადაც სექსი არ იყო – საბჭოთა დროს, შემდეგ 90-იანები და რაც ყველაზე მთავარია, ახლახან, ეკლესიის მიერ ინიცირებული 2013 წლის 17 მაისი, რომლის შედეგებსაც დღემდე ვიმკით. სწორედ ამ მოვლენის ხარჯზე საქართველოში ამოიზარდნენ და გამოცოცხლდნენ ეს მაჯლაჯუნები, რომლებიც ჩოხებითა და კომბლებით დარბიან. ერთი მხრივ და მეორე მხრივ სრულიად რეპრესირებული საზოგადოება, ადამიანები, რომლებიც საქართველოდან გარბიან.

მე მათი ინტერვიუები მომისმენია, წამიკითხავს და ბევრ მათგანს ქვეყნის დატოვება მართლა არ უნდოდა. ბევრი მათგანი საერთოდ ნაციონალისტია – ხომ წარმოგიდგენიათ, რადიკალი პატრიოტია. საუბარი მაქვს სექსუალური უმცირესობის წარმომადგენლებზე. ეს ადამიანები გარბიან იმიტომ, რომ ვიღაცა აძლევს თავს უფლებას მათ ცხოვრებაში ჩაერიოს. თუ გვინდა ჩვენმა შვილებმა იცხოვრონ ნორმალურ საზოგადოებაში, უნდა გადავლახოთ აი ეს, რომ სექსუალური, რელიგიური და პოლიტიკური ნიშნის გამო უფლება არ აქვთ ადამიანებს, სხვას თავში რაღაც ჩაარტყან.

• სასულიერო პირები დებენ სხვადასხვა აღთქმას, რომლებსაც შემდეგ არღვევენ და ეს ხდება მათი გაკიცხვის მიზეზი. დარღვეული აღთქმების გამო ზოგი იღებს კანონიკურ სასჯელს, ზოგს კი შეიწყალებენ. თქვენ როგორ უყურებთ ამ საკითხს?

მონაზვნობის შეზღუდვები არის ისტორიული გადმონაშთი, მეტი არაფერი. მონაზვნობის შესახებ ფორმები და ცნობები ჩვენამდე მოვიდა ძალიან დაგვიანებით. ძალიან ბევრი რაღაც იქიდან იყო ლიტერატურულად სტილიზებული და ლეგენდარული ხასიათის. სამ აღთქმას დებს ადამიანი, როდესაც ხდება მონაზონი ან ბერი.

პირველი – ეს არის სრული უპოვარობა. იცნობთ ვინმეს უპოვარს? მონაზვნობის მიღმაც კი თუ წარმოგიდგენიათ ვინმე დღევანდელ სამყაროში, არანაირ ქონებას რომ არ ფლობდეს.

ამის დამბალანსებელი არის მეორე პუნქტი – მონასტრის დაუტოვებლობა. ეს უპოვარება არის ერთადერთ შემთხვევაში შესაძლებელი, თუკი თქვენ, როგორც პიროვნება, ცხოვრობთ დიდ კრებულს შიგნით, რომელიც თქვენზე ზრუნავს დღენიადაგ.

მესამე არის ქალწულობის აღთქმა – სექსუალური ურთიერთობებისგან თავშეკავება.

ახლა სად არის ჩემი აზრით აცდენა: აცდენა არის დაფიცება და რაიმეს შეპირება ცხოვრების ბოლომდე აღსრულებისა, იმიტომ, რომ ადამიანი ასაკობრივ ეტაპებზე იცვლება: თქვენ იყავით სულ სხვა ადამიანი ათი წლის წინ, ოცი წლის წინ და იქნებით სულ სხვა ადამიანი 50 წლის შემდეგ. ჩვენ ვიცვლებით, ჩვენი დამოკიდებულებები იცვლება, ჩვენი ჰორმონალური, ბიოლოგიური დამოკიდებულება იცვლება.

თავდაპირველად ეკლესიაში იყო დროებითი აღთქმები. დღეს ეს არ არის – მიდის ახალგაზრდა ადამიანი მონასტერში, თავბრუეხვევა რელიგიური იდეებით, დებს ამ აღთქმებს და შემდეგ საკუთარი დაფიცების ტყვე ხდება. ეს მორჩილება გადადის კონკრეტული პიროვნების მონობაში –  იქნება ეს ეპისკოპოსი თუ წინამძღვარი. უპოვარობას, რა თქმა უნდა, ვერ ახერხებს იმიტომ, რომ არავისზე მონასტერი ასე არ ზრუნავს და ყველა იწყებს „ჩალიჩს“, ქონების დაგროვებას. ამიტომაც არსებობენ ჩვენში ბერები, რომლებიც ფლობენ ვენახებს, სასახლეებს და უძვირფასესი კლასის ავტომანქანებს.

რაც შეეხება სექსუალურ ქალწულობას, ესეც არის სრული აბსურდი, რადგან ბერმონაზვნობის გაგება ჩვენთან დაფუძნებულია სექსის, როგორც მოვლენის სრულ დემონიზაციაზე. თითქოს სექსი არის ერთჯერადი სიამოვნების წყარო. არადა, ეს, პირველ რიგში, არის ადამიანის შეცნობის გზა (ასეც ჰქვია ბიბლიაში) და თვითმანიფესტაციაც. გაშიშვლება ნიშნავს, რომ ადამიანის წინაშე არაფერი დასამალი აღარ გაქვს. რაც მთავარია, სექსი არის მიბმული საკუთარი სიცოცხლის გაგრძელების კვლავ გადაცემის ინსტიქტთან, რომელიც არის ყველაზე ძლიერი ადამიანში.

ახალგაზრდა, რომელიც ოდესღაც შევიდა მონასტერში, აუცილებლად დადგება ამ სამივე კრიზისის წინაშე. რა მოხდება ამ შემთხვევაში – მოუწევს ტყუილში ცხოვრება, დამალავს პირად ქონებას ან ვეღარ იქნება კონკრეტული პიროვნება და ყველაზე მთავარი, აუცილებლად მოუნდება ადამიანური ურთიერთობა. ჩაკეტილ სივრცეში შეიძლება ეს ურთიერთობა ერთმანეთში გაჩაღდეს, ან გარეთ და ა.შ. საქართველოში, ჩემი აზრით, ამ პრობლემების აღმოსაფხვრელი გზა ის არის, რომ ყველა – მონაზვნები და ბერები უნდა გათავისუფლდნენ სამუდამო აღთქმისაგან, უნდა გამოცხადდეს ერთგვარი საკრალური ამნისტია, რომლის შემდეგაც ყველამ თავად უნდა გადაწყვიტოს, როგორ უნდა გააგრძელოს გზა. საკუთარი ფიცის ტყვეობის ქვეშ ყოფნა არ არის ქრისტიანული.

მაგალითად, ჭყონდიდის პრობლემატიკის ერთი მცირე კომპონენტია ის, რომ ერთმანეთს ეძახიან იმ მეუფეს შვილი ჰყავს, ამ მეუფეს შვილი ჰყავს, შემდეგ ამაზე საეკლესო კანონებით იწყებენ მსჯელობას. ვფიქრობ, ვინმეს შვილი თუ ჰყავს, ამაზე კარგი არაფერია, რადგან სიცოცხლე თვითონ არის უმაღლესი ფასეულობა ქრისტიანული თვალსაზრისით. თუ მეუფემ გააჩინა შვილი, ამის გამო ბავშვის ან დედამისის, ან მამამისის ბულინგი არაფრით არ შეიძლება. ყველას ჰყავს ჩუმად ვიღაც. ერთი-ორს ჰყავს ღიად და ისინი ამისთვის მხოლოდ შესაქებნი არიან, ჩემი აზრით, რადგან პირველ ქრისტიანულ ეკლესიაში ცოლიანი ეპისკოპოსი ჩვეულებრივი მოვლენა იყო.

დანარჩენები ერთმანეთს ატყუებენ და მე ვსვამ კითხვას – ეს ვის სჭირდება? ღმერთს სჭირდება, ადამიანს სჭირდება თუ ვის? რატომ უნდა იყოს საწყალი მონაზონი გოგო თავის დადებული ფიცის ტყვე? მე არ მესმის.

ქალები უფრო რთულ მდგომარეობაში იმიტომ არიან, რომ ისინი, ფაქტობრივად, მეუფეებისა და წინამძღვრების მოხელე გოგოები ხდებიან. რეალურად კი მონები, იმიტომ, რომ გასაქცევი არსად აღარ აქვთ, უკან ვეღარ მოდიან. მორჩილება, რომელსაც ისინი ვითომდა ღვთის წინაშე დებენ, საბოლოო ჯამში ადგილობრივი იერარქების კერძი ხდება.

ამიტომ არის იქ პრობლემა. ჭყონდიდის მიტროპოლიტის, სტეფანეს დამოკიდებულებაც ასეთია – დედა სოსანა წავიდა თბილისში, ჩამოვიდა და არ შეუშვა [მონასტერში]. რატომ? იმიტომ, რომ ის მორჩილება, რომელიც მან ღმერთს აღუქვა, სტეფანეს ჰგონია, რომ მას აღუთქვეს.

• თქვენ საუბრობთ მოდელზე, რა უნდა მოხდეს, როგორ უნდა იყოს, თუმცა ისეთ ინსტიტუციაში, როგორიც ეკლესიაა, მსგავსი ცვლილებები რთულად წარმოსადგენია…

ეკლესიის შიგნით არსებობს გარკვეული წესდება და ამ წესდების დაცვის გარეშე ეკლესია, როგორც ინსტიტუცია, სიმყარეს დაკარგავს. ამიტომაც ადამიანთა ნაწილი პატრიარქის პასუხისმგებლობის საკითხს სვამს და ამაში ისინი ასევე არიან მართლები.

თუმცა ადამიანების დიდი ნაწილი პატრიარქს, როგორც ღვთაებას, თავისი ნებით აღიქვამს. მათ ამას არავინ არ აძალებს. ეს არის ძალიან რთული კონსტრუქცია, რომლის ნიჭიც მას აღმოაჩნდა. ეს ადამიანი თავის თავზე მუშაობდა და ახლა ჩვენ გვინდა რაღაცა მოძველებული კანონებით ეს შევარყიოთ, მეორე მხრივ, არსებობს ტექნიკური პრობლემაც.

სინოდი და საპატრიარქო, როგორც ასეთი, საქართველოში არ არსებობენ. არსებობს მხოლოდ პატრიარქი. სინოდი, როგორც ინსტიტუცია, ფორმალურადაც არ არსებობს, რადგან სახეზე არ გვაქვს მუდმივმოქმედი ორგანო, რომელიც წარმოებაში მიიღებდა მრევლისა თუ თავად სამღვდელოების საჩივრებს, მოამზადებდა და სინოდზე სამსჯელოდ გაიტანდა.

რეალობაში ხდება შემდეგნაირად, პატრიარქი იტყვის – ზეგ ჩამოდით, სინოდია. ეპისკოპოსებიც ჩაჯდებიან თავიანთ დიდ ჯიპებში, გაექანებიან იქ, დასხდებიან. წინასწარ არავინ იცის რა საკითხებს განიხილავენ. კენჭისყრისას უმრავლესობა თავს დაუკატურებს, ხმას მისცემს პატრიარქის პოზიციას, ადგებიან და წამოვლენ. მე დარწმუნებული ვარ, სინოდის შიგნითაც პატრიარქის განსხვავებულ სექსუალურ ორიენტაციაზე საუბარი დიდი ხანია არის. თუმცა, როგორც ჩანს, საზოგადოებას ამის პრობლემა არ აქვს.

გახსოვთ, როდესაც რაღაც პერფორმანსივით გააკეთეს, სამების ეზოში შეიკრიბნენ და იძახდნენ – გვიყვარხარ პატრიარქო! ესეც იყო ერთგვარი გამოხატულება – პატრიარქი ჰომოსექსულია, მერე რა? მას ეს ეპატიება. დაახლოებით ეს დამოკიდებულება აქვთ.

მეუფე პეტრეს ეგონა, რომ საზოგადოებას მის განცხადებაზე მძაფრი რეაქცია ექნებოდა და  ჩემი აზრით მოტყუვდა. მან განაცხადა, რომ პატრიარქი არის “პედარასტი“ და რომ ის იწყებს საქართველოს აპოკალიფსურ-ეროვნულ განმათავისუფლებელ მოძრაობას, მაგრამ საზოგადოება მას არ აჰყვა.

თუმცა ეს ყოველივე არ ამართლებს იმას, რასაც ეპისკოპოსი სტეფანე ამბობს, რომ არ აინტერესებს. რომც გაარკვიოს, ამბობს, რომ ეს მისთვის პრობლემას არ წარმოადგენს.

უბრალოდ დიდი უსამართლობაა ახალგაზრდებს თავში ურტყამდე აგურებს, მხოლოდ სხვაგვარი ჩაცმულობის გამო, ამასობაში კი საკუთარ იერარქიაში ამგვარივე იდენტობის მქონე ადამიანებს ტაშს უკრავდე, ქედს უხრიდე და უსიტყვოდ ემსახურებოდე. აი, ეს არის სწორედ უსამართლობა. მაშინ უნდა ითქვას, რომ 17 მაისი იყო შეცდომა და ადამიანი ნებისმიერი იდენტობით არის მისაღები.

ამავე თემაზე:

საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ცნობით, 7 ივნისიდან შესრულდება პირდაპირი, რეგულარული რეისები ბათუმიდან ვარშავის მიმართულებით და პირიქით.

პირდაპირ ფრენებს – ვარშავა – ბათუმი – ვარშავა პოლონური ავიაკომპანია LOT Polish Airlines-ი ზაფხულის სეზონზე შეასრულებს.

ავიარეისები 7 ივნისიდან 27 სექტემბრამდე, ყოველ ორშაბათს შესრულდება.

ამავე თემაზე: 

აჭარის განათლების მინისტრის მოადგილე ალექსანდერე დავითაძე ადასტურებს ინფორმაციას თანამდებობის დატოვების შესახებ.

რაც შეეხება გადაწყვეტილების ოფიციალურ მიზეზს, ამ საკითხზე მისი პასუხი დამკვიდრებული სტანდარტის შესაბამისია, როცა თანამდებობის პირები მოულოდნელად წასვლაზე განცხადებას წერენ, შემდეგ კი ამტკიცებენ, რომ „ამ კონკრეტულ საქმეში საკუთარი თავი ამოწურეს“.

ალექსანდრე დავითაძის ინფორმაციით, მან ამოწურა საკუთარი შესაძლებლობები როგორც განათლების მინისტრის მოადგილის რანგში, ასევე რეგიონულ ახალგაზრდულ ცენტრში [ ის ამ მიმართულებას კურირებდა].

ალექსანდრე დავითაძე ამბობს, რომ გეგმავს სამოქალაქო სექტორში მუშაობას, თუმცა „არასამთავრობო ორგანიზაციას“ არ გულისხმობს.

ალექსანდრე დავითაძეს ამ დრომდე აჭარის მთავრობის თავმჯდომარის კადრად მოიხსენიებდნენ. ის ჯერ მთავრობის აპარატში მუშაობდა, შემდეგ განათლების მინისტრის მოადგილედ გადაიყვანეს.

განათლების ყოფილი მინისტრის ინგა შამილიშვილის თანამდებობიდან გათავისუფლების შემდეგ, ის მინისტრის მოვალეობასაც ასრულებდა.

ბათუმში, ყოფილი UP2U-ს ტერიტორიაზე, ამჟამად კლუბ MonoHall-ში, 16 ივლისს, 22:00 საათზე ჯგუფ Bedford Falls-ის კონცერტი გაიმართება.

Bedford Falls 2014 წელს თბილისში დაარსებული ბენდია და ძირითადად  Indie Rock -ს უკრავს. იგრძნობა ალტერნატიული მუსიკის და პოსტ-პანკის ელემენტების ნაზავიც, თუმცა ვერ ვიტყვით რომ მხოლოდ ეს არის. Bedford Falls-ის უნიკალობა ახლებური ჟღერადობა, განსხვავებული, მონოტონური და ამავე დროს ექსპრესიული ვოკალია. ბენდის ყოველი ახალი ჩანაწერი მუდმივი ძიება და ექსპერიმენტია. მსმენელთა დიდმა ნაწილმა ჯგუფი მას შემდეგ გაიცნო, რაც ისინი კონკურს – Newcomers Altervision-ის გამარჯვებულები გახდნენ.

ბენდმა არსებობის 7 წლის მანძილზე შეძლო და თავი დაამახსოვრა არამხოლოდ ქართველ არამედ უცხოელ მსმენელსაც. Bedford Falls ძირითადად ინგლისურ ენაზე მღერის.

16 ივლისს ბათუმში Bedford Falls-ი საათნახევრიან პროგრამას დაუკრავს.

როგორც კლუბ MonoHall-ის წარმომადგენელი ზურა გოგსაძე გვეუბნება, კონცერტი რეგულაციების სრული დაცვით გაიმართება და დასწრება 18 წელზე მეტი ასაკის მსმენელს შეეძლება. MonoHall-ის ტერიტორია 1600 კვადრატულ მეტრ ტერიტორიას მოიცავს – ღია სივრცეს ბათუმის პლაჟზე, შესაბამისად, კლუბის წარმომადგენლის თქმით, ვირუსის გავრცელების საპრევენციო ზომების მიღება შესაძლებელი იქნება.

კონცერტის ბილეთი ონლაინ შეძენის შემთხვევაში 30 ლარი ეღირება, ადგილზე ყიდვის შემთხვევაში კი 35 ლარი.

„რატომ დარბის ამდენი სასულიერო პირი, აი, ამ ვიდეოებს ატრიალებს და ბრალს უყენებს თავის პატრიარქს მაშინ, როდესაც საკითხი განსახილველადაც არ არის შეტანილი,“ – ჭყონდიდელმა მიტროპოლიტმა სტეფანემ [კალაიჯიშვილი] 2021 წლის 7 მარტს, წირვის შემდეგ, ქადაგების დროს ეს კითხვა ამბიონიდან დასვა.

მიტროპოლიტი სტეფანე გავლენიანი სასულიერო პირია. მას ორი ეპარქია [ცაგერი-ლენტეხის და ჭყონდიდის] აბარია, წმინდა სინოდის წევრია და საპატრიარქოს დიდი მხარდაჭერით სარგებლობს.

მიტროპოლიტის ქადაგება ეხებოდა საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქის, ილია მეორესადმი წაყენებულ ბრალდებას. ზოგიერთი სასულიერო პირი პატრიარქს სექსუალურ შევიწროებაში სდებს ბრალს.  „ვიდეოებით მორბენალ სასულიერო პირებში“ მიტროპოლიტი სავარაუდოდ იმ მღვდელ-მონაზვნებს მოიაზრებდა, ვინც ამ ბრალდებასთან დაკავშირებულ კითხვებს სვამს.

ინფორმაცია პატრიარქის პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრების არსებობის შესახებ არახალია. თუმცა წელს პირველად მოხდა, რომ ეს საპატრიარქოსთან დაახლოებულმა პირმა, მიტროპოლიტმა სტეფანემ გაახმოვანა.

11 მაისს ჭყონდიდის საპატრიარქოს ტელევიზია „ერთსულოვნებამ“ ჭყონდიდის მიტროპოლიტ სტეფანესთან ინტერვიუ  გამოაქვეყნა. 45-წუთიან ინტერვიუში ბევრ საკითხთან ერთად მან კიდევ ერთხელ, ვრცლად ისაუბრა იმის შესახებ, რომ არსებობს რაღაც ვიდეოები, რომელთა  ნახვასაც მას სასულიერო პირები სთხოვდნენ.

„ვიღაცები თითებს მიქნევენ, შენ ეს [საკითხი] უნდა დააყენო. მე არ მიმაჩნია სწორად ჭორაობა, ვთქვათ, გინდა პატრიარქზე და გინდა სხვა ადამიანზე, რომ რადგან ის ჭორაობს, მე ის უნდა მივუტანო პატრიარქს.

მე მტკიცებულება, როგორც ასეთი ჩემ მიმართ, რაღაცა რეალურად ესეთი სახის რამე მოეტანათ, არ ყოფილა. ამბობდნენ რას, რომ რაღაცას მაჩვენებდნენ, რაღაცას იმას იზამენ, ზოგადად რა. რომ ვთქვათ, მაჩვენო, მე რა ვიცი, იქნებ ფაბრიკაციაა? მე ხომ არა მაქვს შესაძლებლობა სიზუსტით გარჩევისა. ვინც აყენებს ამ საკითხს ხმამაღლა და ამბობს, რომ დავამტკიცებ, მიჰყვეს კანონიკურად, მე რატომ მაკისრებენ პასუხისმგებლობას, რომ მე უკვე დღეს იმის მაგივრად შევიტანო ეს საკითხი. ვინც ამბობს, იმან დაამტკიცოს, მე რატომ ვამტკიცო, ამათ რადგან უნდათ, იმიტომ?

და მე ვერ გამიგია, სასულიერო პირი აქ რომ ხარ შენ, ვთქვათ, მე რატომ მიყენებ იმ საკითხებს, რომ მე გინდა თუ არა პატრიარქთან და სინოდში მივიტანო, რომელიც შენ გაწუხებს, ამბობ. და ამ დროს გაწუხებს ისეთი რაღაცაა, რომ პირდაპირ პატრიარქის მიმართ ძალიან მძიმე ბრალდებების წაყენებაა და მე არ მინდა ვიყო მონაწილე ამ კამპანიის და გავემიჯნე, იმიტომ, რომ მე არანაირი საფუძვლიანი ესეთი მტკიცებულება არ მინახია და ისე, რომ ვიღაც რაღაცებს მომიტანს და იქ რაღაცებს მაჩვენებს, ეს არ მიმაჩნია არანაირ მტკიცებულებად, იმიტომ, რომ უამრავი ფაბრიკაცია გაუკეთებიათ და ეხლა მე ამაზე დავიწყო თავის მტვრევა.

ჯერ ერთი სიბუნძურის ყურება არ მაინტერესებს და არც სიბინძურეში ჩაძრომა არ მინდა. ვისაც ეს ძალიან სიამოვნებს, თვითონვე  გააკეთოს ეს ყველაფერი, თუ მაინც და მაინც. და არავინ არ უშლის, მეუფე პეტრე რომ ყვირის, რომ აი, ესა და ესა, დადგეს და გამოაცხადოს, რაც უნდა.. რამდენი ილაპარაკა უბედურება და თუ რამეს ამტკიცებს, ადგეს და ამტკიცოს ხო ბოლო-ბოლო. რა არის ეხლა ვეღარ გავიგე. მე რა შუაში ვარ, მე რატომ უნდა დავდგე კიდევ იმათ მხარეზე?

როგორ არის იცით? ჩემთან კარგად იქნებიან იმ შემთხვევაში, თუ თავის მხარეზე გადამიბირებენ. ახლა ვერ გავიგე – მე ეკლესიას წარმოვადგენ და ეკლესიის იერარქია არ დავიცვა? ვიღაცის მხარეზე დავდგე და მაშინ ჩემთან კარგად იქნება ის ხუთი სასულიერო პირი და აყალმაყალს აღარ მომიწყობს? და მთელ საქართველოსთან კონფლიქტში შევიდე ამის გამო? ვეღარ გავიგე. და ჩემს სინდისთან უფრო პირველ რიგში,“ – ამბობს ინტერვიუში ჭყონდიდის მიტროპოლიტი.

მიტროპოლიტ სტეფანეს ამ განცხადებამდეც არსებობდა ინფორმაცია, რომლის თანახმადაც ბრალდება, რომელიც პატრიარქს აქვს წაყენებული, არსებობს ვიდეოკადრების სახით.

თეოლოგიის დოქტორის, მირიან გამრეკელაშვილის შეფასებით, „საპატრიარქოში ჰგონიათ, რომ არანაირი რეალური მასალა ამასთან [პატრიარქის მიმართ არსებულ ბრალდებასთან] დაკავშირებით არ არსებობს, ყოველივე ფეიკი და ფაბრიკაციაა. საპატრიარქოს სავარაუდოდ არ სჯერა, რომ რაიმე ხელჩასაჭიდზეა საუბარი. საპატრიარქოს კი არა, საზოგადოების დიდ ნაწილსაც არ სჯერა“.

თეოლოგის აზრით, მოცემული სიტუაცია რთულია.

„მეუფე სტეფანეს ინტერვიუ გავიდა საპატრიარქოს არხზე, სადაც მან ფაქტობრივად ღიად ისაუბრა, რა არის ძირეული პრობლემა. ეს არის პატრიარქის სექსუალური ქცევების ამსახველი, სავარაუდოდ ვიდეომასალები, რომლებსაც ის თავადვე ახსენებს. მისივე თქმით, მიდიან მასთან სამღვდელოების თუ საერო პირები და მას სთხოვენ ამ ვიდეოზე კომენტარს და შემდეგ ამ ვიდეოთი სინოდის წინაშე წარსდგომას, ამ საქმის ხელახლა დაძვრას. აქ ჩვენ გვაქვს ორმაგი დანაშაული და ორმაგი სიმართლე.

პირველი: სიმართლის ნაწილი მეუფე სტეფანესკენაც არის, რადგან მას ამ უცხო ქეისში შესვლა უშუალოდ არ ევალება. ჩვენ ვიცით, რომ ეს ვიდეომანიპულაციები, გადაღებები და ა.შ.  არის ძალიან რთული საკითხი. ტექნოლოგია განვითარდა, ხმის შეცვლა შეიძლება, გამოსახულებაც. ის ამოდის ქრისტიანული დამოკიდებულებიდან, რომ თუ ადამიანის პირადი ცოდვა არ განივრცობა კრებულზე, ანუ მას არ აქვს სოციალური შედეგი, მაშინ იქ შეჭრა არ არის გამართლებული, რადგან ყველა ადამიანი, მეც, თქვენც და ყველა სხვა საკუთარ საქციელზე თავადვე აგებს პასუხს, როგორც სამართლის, ასევე ღვთის წინაშე, როდესაც იქ წარსდგება.

მეორე მხრივ, რასაც მეუფე სტეფანე აშავებს, არის ის, რომ ადამიანებს რაღაცებს კი არ უხსნის, არამედ მათთან მიდის ძალიან ხისტად და პირველივე შეკითხვაზე დევნის და ეკლესიიდან კვეთს მათ. მოკლედ, სტალინურ რეპრესიებს უწყობს, ხშირად სრულიად უწყინარ ადამიანებს. ეს არ არის სწორი. მას [მეუფე სტეფანეს] არ ესმის რას ნიშნავს იყო ეპისკოპოსი. ეპისკოპოსი პირველ რიგში ნიშნავს – მასწავლებელს, რჯულის მცოდნეს, ადამიანს, რომელიც სიბრძნით აგვარებს პრობლემებს და არა კანონების რახარუხით, ადამიანების რეპრესიით,“ – ამბობს მირიან გამრეკელაშვილი.

თეოლოგის თქმით, არავინ იცის, არსებობს თუ არა კადრები რეალურად, რომლებზე მეუფე სტეფანე საუბრობს.

„სავარაუდოდ, რაღაც ამდაგვარი უნდა არსებობდეს. ამბობენ, რომ ციანიდის საქმე იყო  ამ მოვლენებთან კვეთაში და ამიტომაც დაიჭირეს გიორგი მამალაძე. მათი არსებობის შემთხვევაში, ეს კადრები რომც დაიდოს, სახელმწიფომ შეიძლება გამოძიებაც არ დაიწყოს. დაიგნორება ამ შემთხვევაში მიაჩნიათ ერთადერთ გამოსავლად და მათ სიტუაციაში მართებულიცაა. რადგან ამ თემის გახსნას რა მოჰყვება, არავინ არ იცის. შეიძლება ძალიან აპოკალიპტური სურათი მივიღოთ, სახელმწიფო რომ ამ საკითხში ღია აქტორად შევიდეს, ერთი მხრივ, აპოკალიპტურ რეაქციას გამოიწვევს, მეორე მხრივ, მომენტალურად შექმნის დისბალანსს სახელმწიფო-ეკლესიის ძალაუფლებრივ მიმართებაში, საპატრიარქოსა და ხელისუფლებას შორის. ამ მხრივ ის სავარაუდოდ დაკარგავს კიდევ ერთ კოზირს,“ – ამბობს მირიან გამრეკელაშვილი.

მისივე მოსაზრებით, არსებული სტატუსკვოს შენარჩუნება თანაბრად აწყობს როგორც სახელმწიფოს, ისე ეკლესიას. თუმცა ამ სცენარში არ არის ადგილი იმ სასულიერო პირებისთვის, რომლებიც ითხოვენ სინოდი გაიმართოს, სადაც ბრალდებებს განიხილავენ.

„ეკლესიის შიგნით არსებობს გარკვეული წესდება და ამ წესდების დაცვის გარეშე ეკლესია, როგორც ინსტიტუცია, სიმყარეს დაკარგავს. ამიტომაც ადამიანთა ნაწილი პატრიარქის პასუხისმგებლობის საკითხს სვამს და ამაში ისინი ასევე არიან მართლები.

თუმცა ადამიანების დიდი ნაწილი, პატრიარქს როგორც ღვთაებას, თავისი ნებით აღიქვამს. მათ ამას არავინ არ აძალებს. ეს არის ძალიან რთული კონსტრუქცია, რომლის ნიჭიც მას აღმოაჩნდა. ეს ადამიანი თავის თავზე მუშაობდა და ახლა ჩვენ გვინდა რაღაცა მოძველებული კანონებით ეს შევარყიოთ. მეორე მხრივ, არსებობს ტექნიკური პრობლემაც. სინოდი და საპატრიარქო, როგორც ასეთი, საქართველოში არ არსებობენ. არსებობს მხოლოდ პატრიარქი. სინოდი, როგორც ინსტიტუცია, ფორმალურადაც არ არსებობს, რადგან სახეზე არ გვაქვს მუდმივმოქმედი ორგანო, რომელიც წარმოებაში მიიღებდა მრევლისა თუ თავად სამღვდელოების საჩივრებს, მოამზადებდა და სინოდზე სამსჯელოდ გაიტანდა.

რეალობაში ხდება შემდეგნაირად, პატრიარქი იტყვის – ზეგ ჩამოდით, სინოდია. ეპისკოპოსებიც ჩაჯდებიან თავიანთ დიდ ჯიპებში, გაექანებიან იქ, დაჯდებიან. წინასწარ არავინ იცის რა საკითხებს განიხილავენ. კენჭისყრისას უმრავლესობა თავს დაუკატურებს, ხმას მისცემს პატრიარქის პოზიციას, ადგებიან და წამოვლენ.

მე დარწმუნებული ვარ, სინოდის შიგნითაც პატრიარქის განსხვავებულ სექსუალურ ორიენტაციაზე საუბარი დიდი ხანია არის. თუმცა როგორც ჩანს, საზოგადოებას ამის პრობლემა არ აქვს. გახსოვთ, როდესაც რაღაც პერფორმანსივით გააკეთეს, სამების ეზოში შეიკრიბნენ და იძახდნენ – გვიყვარხარ პატრიარქო! ესეც იყო ერთგვარი გამოხატულება – პატრიარქი ჰომოსექსულია, მერე რა? მას ეს ეპატიება. დაახლოებით ეს დამოკიდებულება აქვთ. მეუფე პეტრეს ეგონა, რომ საზოგადოებას მის განცხადებაზე მძაფრი რეაქცია ექნებოდა და ჩემი აზრით, მოტყუვდა. მან განაცხადა – რომ პატრიარქი არის “პედარასტი“ და რომ ის იწყებს საქართველოს აპოკალიფსურ-ეროვნულ განმათავისუფლებელ მოძრაობას, მაგრამ საზოგადოება მას არ აჰყვა.

თუმცა ეს ყოველივე არ ამართლებს იმას, რასაც ეპისკოპოსი სტეფანე ამბობს, რომ არ აინტერესებს. არც ეყოფა კომპეტენცია ამის გარჩევის. ამბობს, რომ ეს მისთვის პრობლემას არ წარმოადგენს. უბრალოდ, დიდი უსამართლობაა, ახალგაზრდებს თავში ურტყამდე აგურებს, მხოლოდ სხვაგვარი ჩაცმულობის გამო, ამასობაში კი საკუთარ იერარქიაში ამგვარივე იდენტობის მქონე ადამიანებს ტაშს უკრავდე, ქედს უხრიდე და უსიტყვოდ ემსახურებოდე. აი, ეს არის სწორედ უსამართლობა. მაშინ უნდა ითქვას, რომ 17 მაისი იყო შეცდომა და ადამიანი ნებისმიერი იდენტობით არის მისაღები,“ – ამბობს მირიან გამრეკელაშვილი.

რას ითხოვენ ჭყონდიდელი სასულიერო პირები და როგორია ეპარქიის მმართველის პოზიცია

სასულიერო პირთა ნაწილი ჭყონდიდის ეპარქიიდან წელიწად-ნახევარია ითხოვს წმინდა სინოდმა განიხილოს კათოლიკოს პატრიარქის, ილია მეორეს მიმართ წაყენებული ბრალდება. ერთი ეპისკოპოსი და ათობით მღვდელ-მონაზონი პატრიარქს სექსუალურ შევიწროებაში სდებს ბრალს. სინოდი საკითხის განხილვას არ გეგმავს, ამ ფონზე კი ჭყონდიდის ეპარქია საბრძოლო რინგად იქცა, სადაც სასულიერო პირების მონაწილეობით ხელჩართული ჩხუბი იმართება.

„2019 წლის 31 ოქტომბრის სკანდალური სინოდი ყველას ახსოვს და მერე გარეთ გაჟღერებული ბრალდება. მე ვიცნობ ადამიანებს, ვინც ამბობენ, რომ ისინი შეავიწროვეს სექსუალურად. ვისაც გამოუცდია, ეს არის საშინელი დანაშაული. როდესაც ამას აკეთებს სასულიერო პირი, უმაღლესი იერარქი, ეს ადამიანები [შევიწროებულები] ვარდებიან საშინელ სტრესში. ზოგიერთ მათგანს ჰქონდა სუიციდის მცდელობაც,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ გიორგი ჭყონდიდელის სახელობის მარტვილის საკათედრო ტაძრის წინამძღვარი მირიან მესხაძე.

ჭყონდიდის ეპარქიაში მომსახურე სასულიერო პირთა ნაწილის მტკიცებით, საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქმა სექსუალურად შეავიწროვა სტიქაროსნები. მღვდელ-მონაზონთა თქმით, არსებობს ათობით მოწმე, რომლებიც მზად არიან სინოდის სხდომის გამართვის შემთხვევაში მოწმედ გამოვიდნენ და პატრიარქი ღიად დაადანაშაულონ.

სკანდალური სინოდის სხდომიდან წელიწად-ნახევრის შემდეგ ბრალდების ზედაპირზე ამოწევას დაპირისპირება, ხელჩართული ჩხუბი და საეკლესიო სასჯელების დადება მოჰყვა. საქართველოს ავტოკეფალური ეკლესიის უახლეს ისტორიაში არც ერთ მღვდელმთავარს არ დაუსჯია ერთად აღებული იმდენი სასულიერო პირი, რამდენიც ჭყონდიდის მიტროპოლიტმა სტეფანემ დასაჯა.

ჭყონდიდის მიტროპოლიტმა, 18 მაისის მონაცემებით, 15 სასულიერო პირი დასაჯა. უზიარებლობითაა დასჯილი ასევე მრევლის ის ნაწილი, ვინც ამ დასჯილ სასულიერო პირებს თანაუგრძნობს. საეკლესიო სასჯელდადებული სასულიერო პირები ამბობენ, რომ მათი დასჯის მთავარი მიზეზი არის პატრიარქის მიმართ არსებული კითხვები.

ჭყონდიდის ეპარქია დასავლეთ საქართველოში ორ მუნიციპალიტეტს – მარტვილს, აბაშას და ამ მუნიციპალიტეტებში შემავალ სოფლებს მოიცავს. მღვდელ-მონაზონთა პროტესტი მარტვილში მარტის თვეში დაიწყო და დღემდე გრძელდება. სასულიერო პირები ჭყონდიდის ეპარქიიდან ამბობენ, რომ მათ თანამოაზრეები სხვა ეპარქიებშიც ჰყავთ, თუმცა იმის გამო, რომ მარტვილელ მღვდლებს  სამაგალითოდ სჯიან, ხმის ამოღებას ყველა ერიდება.

„დაგვსაჯა იმის გამო, რომ თვალებს არ ვხუჭავთ და სიმართლეს ვამბობთ. კითხვები დავუსვი მას. ეპისკოპოსი არის უმაღლესი ორგანო, რომელსაც ყველანაირი ვალდებულება აქვს,  მის დაქვემდებარებაში მყოფ მღვდლებს პასუხი გასცეს, საქმის კურსში ჩააყენოს. [ჩვენი დასჯის] მიზეზი იყო პატრიარქის მიმართ არსებული კითხვები, რომლებსაც აუცილებლად პასუხი უნდა გაეცეს. საზოგადოებამ უნდა გაიგოს რა ხდება. თუ ჩვენ ვართ მართლები, გავმართლდებით ჩვენ, თუ ვართ მტყუვნები და გავმტყუვნდებით, მივიღებთ სასჯელს, იმ ბრალდებისთვის, რა ბრალდებაც წავუყენეთ მას [პატრიარქს]. კანონიკურად ასეა. მაგრამ ესენი [სინოდი] თავს არიდებენ, იმიტომ, რომ მათ პასუხი არ აქვთ,“ – ამბობს სალხინოს მამათა მონასტრის ყოფილი წინამძღვარი იღუმენი დანიელი (გვილავა).

მიტროპოლიტ სტეფანეს გამოცემულ ბრძანებებს, რომლებსაც სასჯელად აღიქვამენ სასულიერო პირები, თავად მიტროპოლიტი კანონიკურ მოქმედებად აფასებს.

„არ დავსაჯე, კანონიკურად მოვეპყარი. დასჯა არ არის სწორი ინტერპრეტაცია,“ – განმარტა მან 10 მაისს პრესკონფერენციაზე.

ამავე პრესკონფერენციაზე მიტროპოლიტმა იმ სასულიერო პირებს, რომლებიც კითხვებს სვამენ, „ერთი მუჭა ამბოხებულები“ უწოდა.

„თქვენ აჩვენებთ, თითქოს დაპირისპირება არის ორ მხარეს შორის. ამ დროს არის ანტიკანონიკური მოქმედებები ერთი მუჭა ამბოხებული სასულიერო პირების მხრიდან. რომლებიც პატრიარქს აგინებენ, რომელთა ლიდერი სინოდმა მსახურებიდან გაიყვანა და ამ ეპარქიის მმართველობიდან გადააყენა. ეს ადამიანები ცდილობენ თქვენი გამოყენებით შექმნან დამოკიდებულება თითქოს არის კონფლიქტი ორ მხარეს შორის.  სინამდვილეში ამ სიტუაციაში არის ანტიკანონიკური მოქმედებები განდგომილი, ამბოხებული სასულიერო პირებისა და ეკლესიის კანონიკური მოქმედება, რომელსაც მასმედია, გარკვეული ნაწილი, ყველაზე ვერ ვიტყვი, აშუქებს თითქოს ეს არის ორ მხარეს შორის დაპირისპირება,“ – განაცხადა მიტროპოლიტმა სტეფანემ.

„მას [მიტროპოლიტ სტეფანეს] უდიდესი მხარდაჭერა აქვს საპატრიარქოსგან. უდიდესი მხარდაჭერა აქვს ძალოვანი უწყებებიდან. უდიდესი  მხარდაჭერა აქვს რუსეთიდან, მოსკოვის საპატრიარქოდან. უფრო გარკვევით და ღიად რომ ვთქვათ, ჩვენს ეკლესიას მართავს რუსეთის ეკლესია. აშკარად ჩანს,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ ინტერვიუში სალხინოს მამათა მონასტრის ყოფილი წინამძღვარი დანიელი (გვილავა).

ამავე თემაზე:

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახური მერაბ ღოღობერიძის თავის დაწვის მცდელობას ეხმაურება. მერაბ ღოღობერიძე არასამთავრობო ორგანიზაცია „კორუფციასთან ბრძოლის საინფორმაციო ცენტრის“ ხელმძღვანელია და კერძო ბიზნესი აქვს. მას სხეულის 35 პროცენტი დამწვარი აქვს. მერაბ ღოღობერიძე ქუთაისის დამწვრობის ცენტრში გადაიყვანეს.

მერაბ ღოღობერიძემ დღეს, 18 მაისს, ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებოს სამსახურის აჭარის და გურიის სამმართველოს წინ გადაისხა ბენზინი და თავის დაწვა სცადა.

„სამსახური განმარტავს, რომ ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის აჭარისა და გურიის სამმართველოს წარმოებაშია სისხლის სამართლის საქმე, უკანონო სამეწარმეო საქმიანობისა და ყალბი საგადასახადო დოკუმენტების დამზადება-გამოყენების ფაქტზე, დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 192-ე და 210-ე მუხლების პირველი ნაწილებით.

საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, გამოძიება მას შემდეგ დაიწყო, როცა უკანონოდ მოიპოვეს მილიონ ლარზე მეტი ღირებულების ქვიშა-ხრეში და გაყიდეს.

„გამოძიება დაიწყო 2021 წლის 25 თებერვალს, შესაბამისი ინფორმაციის საფუძველზე, რომლის თანახმად, დანაშაულებრივი სქემაში ჩართულია რამდენიმე კომპანია, რომელთა შორის ყალბი საგადასახადო დოკუმენტების დამზადებითა და გამოყენებით, განხორციელებულია უკანონოდ მოპოვებული, მილიონ ლარზე მეტი ღირებულების ქვიშა-ხრეშის რეალიზაცია.

სამართალდამცავი უწყება აქტიურად ახორციელებს საგამოძიებო მოქმედებებს საჭირო ფაქტობრივი გარემოებების გარკვევისა და შესაძლო დანაშაულებრივი ქმედების ჩამდენი პირების გამოვლენა-მხილების მიზნით,“ – აღნიშნულია ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.

მერაბ ღოღობერიძე „ბათუმელებთან“ ამბობდა, რომ მას აიძულებენ ბიზნესის დათმობას ზეწოლისა და მუქარის გზით. ის ასევე ირწმუნებოდა, რომ ამაში მონაწილეობს გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის აჭარისა და გურიის რეგიონული სამმართველოს ხელმძღვანელი თეიმურაზ გელდიაშვილი.

მერაბ ღოღობერიძემ ბათუმში თავის დაწვა სცადა. ის არასამთავრობო ორგანიზაცია „კორუფციასთან ბრძოლის საინფორმაციო ცენტრის“ ხელმძღვანელია. ასევე ფლობს კერძო კომპანიას. პირველადი ინფორმაციით, მერაბ ღოღობერიძის ჯანმრთელობის მდგომარეობა მძიმეა.

„ის ბათუმიდან ქუთაისში დამწვრობის ცენტრში გადაიყვანეს. ექიმებმა მითხრეს, რომ 35 პროცენტი დამწვრობა აქვს. არ ვიცი, რა მოხდა,“ – ამბობს მერაბ ღოღობერიძის ცოლი, მალვინა ღოღობერიძე.

მერაბ ღოღობერიძის ადვოკატის, ზაზა პაპიძის თქმით, ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახური მერაბ ღოღობერიძის საქმესთან დაკავშირებული მტკიცებულებების ფალსიფიკაციას ახდენდა. მისივე ინფორმაციით, მერაბ ღოღობერიძემ რამდენჯერმე სცადა გამომძიებელ ნათია დოლიძესთან შეხვედრა. მას აინტერესებდა, რა ხდებოდა მისი მიმართ დაწყებულ საქმეში. ნათია დოლიძე მას არც ერთხელ არ შეხვდა და არც ოფიციალურ წერილზე უპასუხა.

ადვოკატის ინფორმაციით, საგამოძიებო სამსახური მერაბ ღოღობერიძის წინააღმდეგ საქმეს ორი მუხლით იძიებს – დოკუმენტების გაყალბება და თაღლითობა.

გასულ კვირას მერაბ ღოღობერიძე შეხვდა „ბათუმელებს“ და უთხრა, რომ მას აიძულებენ ბიზნესის დათმობას ზეწოლისა და მუქარის გზით. ის ასევე ირწმუნებოდა, რომ ამაში მონაწილეობენ გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტის აჭარისა და გურიის რეგიონული სამმართველოს ხელმძღვანელი თეიმურაზ გელდიაშვილი.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა ნათია დოლიძეს, თუმცა ის სატელეფონო ზარებს არ პასუხობ.

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის პრესსამსახურში კი „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ მერაბ ღოღობერიძის საქმესთან დაკავშირებით განცხადებას გაავრცელებენ.

მერაბ ღოღობერიძემ სახელმწიფო ინსპექტორის აპარატს 10 მაისს მიმართა. ეს უწყება იძიებს სამართალდამცველების მხრიდან სავარაუდო დანაშაულის ჩადენის საქმეებს. რა რეაგირება მოჰყვა ინსპექტორის მხრიდან მერაბ ღოღობერიძის მიმართვას, ამ ინფორმაციას მიღებისთანავე გაგაცნობთ.

„ევროპული საქართველოს“ პოლიტსაბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ პარტია საპარლამენტო საქმიანობაში არ ჩაერთვება.

„თითქმის ერთსულოვნად პარტიის პოზიციაა, რომ „ევროპულმა საქართველომ“ ამ პოლიტიკურად არალეგიტიმურ პარლამენტში არ უნდა მიიღოს მონაწილეობა, ამიტომ „ევროპული საქართველო“ იმ ორ მანდატს, რომლებიც დღეს ჩვენ გვაქვს, არ გამოიყენებს“, — განაცხადა პოლიტსაბჭოს სხდომის დასრულების შემდეგ პარტიის თავმჯდომარემ, გიგა ბოკერიამ.

მისი თქმით, ამ საკითხზე განსხვავებული აზრი ჰქონდა ტარიელ ნაკაიძეს. ამასთან, მას სურდა, პარლამენტში „ევროპული საქართველოს“ წარმომადგენელი ყოფილიყო ან თუ „ევროპული საქართველო“ გადაწყვეტდა პარლამენტში შესვლას, შიდაპარტიული კონკურენციის წესით სხვა ადამიანს დაუთმობდა ადგილს.

„მაგრამ რადგან მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ პარლამენტში არ შევდივართ, ჩვენი გზები გაიყო“, — განაცხადა ბოკერიამ.

ტარიელ ნაკაიძემ, თავის მხრივ, განაცხადა, რომ ის ემხრობა პარტიის გადაწყვეტილებას, თუმცა იმ წარმომადგენლობითი ფორმიდან გამომდინარე, რომელიც აქვს რელიგიურ უმცირესობებთან დაკავშირებით, გადაწყვიტა, დამოუკიდებლად შევიდეს პარლამენტში.

„მე შევეცდები, რომ მაქსიმალურად წარმოვადგინო ის თემები, რომლებიც სამწუხაროდ აქამდე ნაკლებად განიხილებოდა საქართველოს საპარლამენტო საქმიანობაში და ხვალიდან შევუდგები საპარლამენტო საქმიანობას“, – განაცხადა ტარიელ ნაკაიძემ.

დღეს, 18 მაისს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მოსამართლე დავით მამისეიშვილი არსებითი განხილვის სხდომაზე განიხილავს უკრაინელი ბრალდებულების საკითხს.

სხდომის დაწყებამდე სასამართლოს წინ აქცია გამართეს „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრებმა. მათ დაკავებულების დაუყოვნებლივ გათავისუფლება მოითხოვეს.

საუბარია უკრაინის მოქალაქეების – ვოლოდიმერ დიაჩენკოს და იური ხიმინჩის, ასევე საქართველოს მოქალაქის – მიხეილ ბატურინის შესახებ. მათ გამოძიება საზღვრის ჯგუფურად, უკანონო კვეთას ედავება.

მიხეილ ბატურინი უკრაინაში ცხოვრობს და მიხეილ სააკაშვილის დაცვის წევრი იყო. სააკაშვილთან მეგობრობს დანარჩენი ორი ბრალდებულიც. ისინი იახტით მიემგზავრებოდნენ უკრაინიდან თურქეთში, თუმცა საქართველოს ტერიტორიულ წყლებში, გონიოს ნაპირიდან 12 კმ-ში დააკავეს გასული წლის 28 ნოემბერს.

„მათ არ აქვთ დარღვეული საქართველოს მოქმედი კანონი, ისინი მხოლოდ იმიტომ იხდიან „ქართული ოცნების“ საპატიმროში სასჯელს, რომ იმ კატარღაზე ეძებდნენ მიხეილ სააკაშვილს,“ – უთხრა ჟურნალისტებს ენმ-ის წევრმა ბონდო თედორაძემ.

ამ საქმეზე უკრაინამ ოფიციალურად საქართველოს ბრალდებულების გათავისუფლებისკენ მოუწოდა.

ამავე თემაზე: 

უკრაინული ავიაკომპანია Ukraine International Airlines-ი კიევსა და ბათუმს შორის რეგულარულ საჰაერო მიმოსვლას განაახლებს 10 ივნისიდან.

კიევი – ბათუმი – კიევის მიმართულებით პირდაპირი ფრენები შესრულდება შემდეგი განრიგით:

▪ 10 ივნისიდან 12 სექტემბრამდე – ყოველ ხუთშაბათს და კვირას
▪ 18 ივნისიდან 10 სექტემბრამდე – ყოველ ორშაბათს და პარასკევს

ასევე, ივნისიდან ბათუმში რეგულარულ ფრენებს შეასრულებს ავიაკომპანია LOT Polish Airlines-ი – ვარშავა – ბათუმი – ვარშავა.

ამავე თემაზე: 

ბათუმის დრამატულ თეატრში 20, 21 და 22 მაისს, 18 საათზე პრემიერაა.

თეატრის დასი დიდ სცენაზე ანტონ ჩეხოვის ,,თოლიას“ წარმოადგენს.

როგორც სპექტაკლის დამდგმელმა რეჟისორმა, ანდრო ენუქიძემ გვითხრა, ჩეხოვის პიესა ბათუმის დრამატულ თეატრში პირველად დადგეს.

სპექტაკლი 2 საათზე მეტხანს გრძელდება. დარბაზში იქნება კორონავირუსის პრევენციისთვის სავალდებულო ზომები მიღებული, მაყურებლები დისტანციურად – თითო სკამის გამოტოვებით დასხდებიან.

დარბაზი აღჭურვილია დეზობარიერებით, მაყურებლებს გაუზომავენ ტემპერატურას, შესვლისას დაცული უნდა იყოს დისტანცია და როგორც რეგულაციები ითხოვს, მაყურებლის დარბაზში შესვლიდან გამოსვლამდე 3 საათზე მეტი არ უნდა გავიდეს.

მოქმედი პირები და შემსრულებლები:

არკადინა – მაია ცეცხლაძე
ტრეპლევი- მამუკა მანჯგალაძე
სორინი – ზაალ გოგუაძე
ზარეჩნაია – ანო ზურაშვილი
შამრაევი – ზაზა ზოიძე
პოლინა – ქეთევან ეგუტიძე
მაშა – ანანო იაშვილი
ტრიგორინი – დავით ჯაყელი
დორნი – ტიტე კომახიძე
მედვედენკო – ლაშა კონცელიძე
იაკობი – გიორგი ყურავა
უცნაური კაცი – კახა კობალაძე

ბილეთის ფასია 5, 7, 8, 10, 12 და 15 ლარი – ადგილის მიხედვით.

ბილეთები იყიდება ვებგვერდზე : www.biletebi.ge

დაჯავშნა შესაძლებელია თეატრის სალაროში და ტელეფონის საშუალებითაც. ჯავშანი ავტომატურად იხსნება სპექტაკლის წინა დღეს, დღის ბოლომდე.

დამატებითი კითხვებისთვის დაუკავშირდით თეატრის სალაროს ნომერზე:
 +995 0422 27 31 80 / 577 980 858