Batumelebi

ეკა ვაჩაძეს მეუღლე და ორი შვილი ორი წელი არ ჰყავდა ნანახი. ორი წლის წინ იგი გერმანიაში მარტო წავიდა სამკურნალოდ, ერთი თვის წინ კი მისი ოჯახიც ჩავიდა გერმანიაში და ეკამ შვილები და მეუღლე პირველად ნახა ხანგრძლივი განშორების შემდეგ.

ეკა გერმანიაში თავშესაფრის მაძიებელია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის სტატუსს ელის. გერმანიის სახელმწიფო, მიუხედავად იმისა, რომ ეკას ჯერ ლტოლვილის სტატუსი არ აქვს, მას სრულად უწევს ყველა საჭირო სამედიცინო დახმარებას. ოჯახი ახლა სამოთახიან ბინაში ცხოვრობს, გერმანიის სახელმწიფომ ეს საცხოვრებელი მას შემდეგ გამოუყო ეკას, რაც მისი მეუღლე და შვილებიც ჩავიდნენ გერმანიაში, ეკას მსგავსად, თავშესაფრის საძიებლად.

• „გამოვიქეცი გერმანიაში, რომ ჩემს შვილებს არ ენახათ როგორ მოვკვდებოდი, ეს იყო გამოქცევის ერთადერთი მიზანი“

„სიმსივნე მოულოდნელად აღმოაჩნდა. ერთ ღამეს გაეღვიძა და იღლიაში კვერცხისოდენა წანაზარდმა შეაწუხა. მანამდე გული გაუჩერდა და ეგონა, რომ ნევროპათოლოგიურ შემთხვევასთან ჰქონდა საქმე. სამედიცინო კვლევის შემდეგ უთხრეს, რომ 10 დღიდან 1 თვემდე იცოცხლებდა – ყველაზე კარგ შემთხვევაში.

„ჩემი შვილები ამ დროს 14 და 8 წლის იყვნენ. მარტო მე და ჩემმა მეუღლემ ვიცოდით ეს ამბავი, არავის ვუმხელდით. მეუღლესაც ჯანმრთელობის ასევე სერიოზული პრობლემა აქვს.

საძილე არტერიაზე იყო სიმსივნე და იმდენად სწრაფად იზრდებოდა, რომ ადრენალინის გამოყოფის შემთხვევაში სისხლს საჭირო რაოდენობით ვეღარ აწოდებდა, კეტავდა არტერიას და გული მიჩერდებოდა.

პირველივე ვიზიტისას ექიმთან საქართველოში 1600 ლარი გადავიხადე გამოკვლევებში. მეორე დღეს მითხრეს, რომ 2200 ლარი იყო კიდევ სხვა კვლევებისთვის საჭირო, რომ გაგვეგო, ძვლებზეც ხომ არ იყო მეტასტაზები გადასული. იმ დღესვე ეს ფული არ მქონდა და ექიმს ვუთხარი, სოციალურად დაუცველი ოჯახიდან ვარ, მივწერ სოციალურ სამსახურს, იქნებ დამიფინანსონ კვლევა-მეთქი. დაფინანსების ლოდინი იცი შენ რამდენ ხანს გაგრძელდებაო? – მიპასუხა. ვუთხარი, რომ ათი დღიდან ორ კვირამდე იყო დაფინანსების ლოდინის დრო. მერე არ მეკითხები, მაგდენ ხანს თუ იცოცხლებ? ათი დღე, მაქსიმუმ ერთი თვე გაქვს დარჩენილი საუკეთესო შემთხვევაშიო – პირდაპირ ასე მითხრა.

ვიცოდი, რომ ცუდი მდგომარეობა მქონდა, მაგრამ ასე ნათქვამმა სრულიად გადამიწურა საქართველოში ყველაფრის იმედი. ვკითხე: დავუშვათ დაფინანსება რომ მივიღო, რა შანსი მაქვს გადარჩენის – მეთქი. ალბათ 10%, მაგრამ საშვილოსნო უნდა ამოვიღოთ, მკერდი უნდა მოიკვეთოს და მერე ვნახოთო.

ზუსტად ერთ კვირაში მომივიდა შეტყობინება ჯანდაცვის სამინისტროდან, რომ საჭირო 2200 ლარიდან დამიფინანსებდნენ მხოლოდ 476 ლარს. არ ვიცოდი საიდან უნდა მომეტანა დანარჩენი თანხა. ეს იყო კოვიდის პერიოდი და შვილებისთვის რა გვეჭმია ყოველდღე ეს ფიქრი გვქონდა.

თუ მოვკვდებოდი, სტატისტიკას მიმატებული +1 გარდაცვლილი ვიქნებოდი. ისეთი დიაგნოზი მქონდა, რომ არ ვიცოდი, გავიღვიძებდი თუ არა მეორე დღეს.

ორ დღეში მივიღე საზღვარგარეთ წამოსვლის გადაწყვეტილება. მეგობრების, ახლობლების დახმარებით შევაგროვეთ წამოსასვლელი ფული და გამოვიქეცი გერმანიაში, რომ ჩემს შვილებს არ ენახათ, როგორ მოვკვდებოდი, ეს იყო გამოქცევის ერთადერთი მიზანი“ – იხსენებს ეკა ვაჩაძე.

• „100 ათას ევროზე მეტი დაიხარჯა ჩემს მკურნალობაში და გერმანიის სახელმწიფომ დაფარა“

ეკას გერმანიაში ჩასვლისთანავე დაეხმარა ეთნიკურად ქურთი, ქართველი თარჯიმანი ლტოლვილთა ბანაკში. ეკა ჰყვება, რომ თარჯიმანი რამდენიმე დღის წინ შეესწრო, როგორ გარდაიცვალა ლტოლვილთა ბანაკში სიმსივნის დიაგნოზით 40 წლის ქართველი ქალი, სტატუსის მოლოდინში, ისე, რომ ექიმამდე ვერ მიაღწია.

„ამ ყველაფრის ნახვის შემდეგ ეს გოგო ყველაფერს ცდილობდა გამეღწია ლტოლვილთა ბანაკიდან და მივსულიყავი ექიმამდე“ – გვიყვება ეკა. ექიმთან ვიზიტის შემდეგ დახმარების ჯაჭვი მალევე ამოქმედდა. ოპერაცია გამოირიცხა, 1 კვირაში სიმსივნე 7 მილიმეტრით იყო გაზრდილი. ეკას ქიმიოთერაპია დაუნიშნეს.

ლტოლვილთა ბანაკში ყოფნისას, როცა მისი დიაგნოზი გაირკვა, მალევე გადაიყვანეს ცალკე. მისცეს ახალი თეთრეული, პირველადი საჭიროების ყველა ნივთი, დაენიშნა ორჯერადი კვება და ყოველთვიური შემწეობა.

გერმანიაში ლტოლვილის სტატუსის მომლოდინეებსაც აქვთ ჯანდაცვის სერვისებით სარგებლობის უფლება, შესაბამისად სამედიცინო დაზღვევის ამოქმედების შემდეგ ეკას 1 წლის მანძილზე 2 ოპერაცია გაუკეთდა. ჩაუტარეს ქიმიოთერაპიისა და სხივებით მკურნალობის რამდენიმე კურსი, გამოკვლევები, რაც ჯამში 100 ათას ევროზე მეტი ღირდა და გერმანიის სახელმწიფომ დაფარა. ემსახურებოდა ტაქსი, ფსიქოლოგიური ცენტრი, რამდენიმე ორგანიზაცია, რომელიც ინტეგრაციაში ეხმარება ლტოლვილის სტატუსის მაძიებლებს.

ეკა გვიყვება, რომ ოპერაციის შემდეგ მას ერთოთახიანი ბინა გამოუყვეს, იქვე იყო სოციალური მუშაკი ექიმთან კომუნიკაციისას, სხვადასხვა საჭიროებისას.

როცა მარტო ცხოვრობდა, ეკას 367 ევრო ერიცხებოდა ყოველთვიურად სხვადასხვა საჭიროებისთვის.

ეკა ამბობს, რომ ყოველთვიური შემწეობა ლტოლვილის სტატუსის მაძიებლებისთვის განისაზღვრება ქალაქისა და რეგიონის მიხედვით და განსხვავებულია, რადგან განსხვავებულია სხვადასხვა რეგიონში პროდუქტის ფასები და საარსებო მინიმუმი.

ახლა ეკას ჯანმრთელობის მდგომარეობა სტაბილურია. სიმსივნე დაამარცხა, მაგრამ ქიმიოთერაპიებმა, წამლებმა, დასხივებებმა იმოქმედა და ძვლების და სისხლის პრობლემა აქვს. ბევრი სხვა ქრონიკული დაავადება გამწვავდა:

„ახლა მედიკამენტურად ვმკურნალობ, რადგან ძვლები განილევა, თუმცა ექვემდებარება მკურნალობას. თუ დროულად ვიმკურნალებ, დიდხანს ვიცოცხლებ, თუ დროზე ვერ მივიღებ წამლებს, პროცესი დაჩქარდება და დავუშვათ, 10 წელი რომ უნდა ვიცოცხლო, შეიძლება მოვკვდე 2 წელიწადში – თუ უკან დამაბრუნებენ, საქართველოში.

ჩემმა შვილებმა და ქმარმაც ის გზა გაიარეს ლტოლვილთა ბანაკში, რაც მე. ოთხი თვის წინ ჩამოვიდნენ და 3 თვე ბანაკში იყვნენ. ერთი თვეა რაც ერთმანეთი ვნახეთ ამდენხნიანი განშორების მერე. ბავშვები ახლა სკოლაში დადიან, თუმცა მდგომარეობა ძალიან არასტაბილურია და სულ გვეშინია, რომ უკან, საქართველოში დაგვაბრუნებენ“ – ამბობს ემიგრანტი.

• „არ იცი როდის დაგიკაკუნებენ და გეტყვიან, რომ უნდა ჩაალაგო ბარგი და წახვიდე“

ეკა გვეუბნება, რომ ექიმების დასკვნით, 5 წლის განმავლობაში დაავადების რემისია ნებისმიერ დროსაა მოსალოდნელი. 3 თვეში ერთხელ გეგმურ სამედიცინო კონტროლს გადის, უტარდება ყველა საჭირო გამოკვლევა. საქართველოში დაბრუნების შემთხვევაში კი ამ ყველაფერს, მისი თქმით, ვერ შეძლებს საკუთარი სახსრებით.

„მე ახლა თავშესაფრის მოლოდინში ვარ. მართალია ლტოლვილის სტატუსის მიღებამდეც ვმკურნალობ გერმანიის სახელმწიფოს ხელშეწყობით, მაგრამ თუ მკურნალობა 5, 7, 8 წელი გაგრძელდა, ამ ქვეყანას რა ვალდებულება აქვს სულ მიპატრონოს. ლტოლვილის სტატუსის მოპოვება აქ ძალიან რთულია, ათასში ერთხელ ასე რომ მოხდეს. ძირითადად ცხვრის ფარასავით ერეკებიან საქართველოში ქართველებს, რადგან ჩვენმა პრემიერმა, ირაკლი ღარიბაშვილმა მსოფლიოს გასაგონად თქვა, რომ ონკოპაციენტებს საქართველოში მკურნალობა უფინანსდებათ.

ვიცი შემთხვევა, როცა კლინიკაშივე მოხსნეს ბავშვს გადასხმის აპარატი და მამასთან ერთად აეროპორტში გადაიყვანეს, თქვენს ქვეყანაშიც იმკურნალებთო.

კვირა ისე არ გავა, ქართველები არ გამოადეპორტონ. საშინელებაა ასეთ სტრესში ცხოვრება, როცა არ იცი, როდის დაგიკაკუნებენ და გეტყვიან. რომ უნდა ჩაალაგო ბარგი და წახვიდე“ – ამბობს ეკა.

მისი საქმეზე სასამართლოში ახლა დავა მიმდინარეობს. ეკას ადვოკატს უწევს მტკიცებულებების და ფაქტების შეგროვება, მტკიცება იმისა, რომ რასაც საქართველოს პირველი პირები აცხადებენ, სრულად არ შეესაბამება რეალობას და რომ ეკასთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია გერმანიაში მკურნალობის გაგრძელება.

„თქვენმა ქვეყანამ გიმკურნალოთ, საქართველოს ოფიციალური პოზიციაა, რომ ონკოპაციენტებს საქართველოში ამის შესაძლებლობა აქვთ – ამას გვეუბნება სასამართლო და ჩვენ უნდა ვიბრძოლოთ, რომ რეალობა ვაჩვენოთ ჩვენი რეალური მაგალითით.

წარმოიდგინეთ, რომ ყოველ კვირაში გჭირდება 600-ლარიანი წამალი, ამ წამლის გადასხმამდე გჭირდებათ გამოკვლევა, რაც დაახლოებით 200-290 ლარი ღირს. სამ თვეშ ერთხელ საჭიროა კვლევები: მამოგრაფია, კომპიუტერული ტომოგრაფია, რაც ძვირია და ხშირად ამას აღარ აფინანსებს ჯანდაცვა. შეიძლება ერთხელ, ორჯერ დაგიფინანსოს და შემდეგ ჩვეულებრივი შემოსავლის მქონე ოჯახი ამას ვერ გასწვდება“ – ამბობს ეკა.

ეკას ოჯახს საქართველოში სოციალურად დაუცველის სტატუსი ჰქონდა. ამ სტატუსით გათვალისწინებული შემწეობა ოჯახს საზღვრის გადაკვეთისთანავე მოუხსნეს. კერძო დაზღვევით, რომელიც ონკოდაავადებების მკურნალობას აფინანსებს ეკას არასდროს უსარგებლია საქართველოში და მხოლოდ საყოველთაო დაზღვევით სარგებლობდა.

თბილისში ეკას მეორადი ტანსაცმლის მაღაზია ჰქონდა, მაგრამ მძიმე ტომრების აწევ-დაწევა დიდხანს ვერ შეძლო. მისი მეუღლე დისტრიბუციაში მუშაობდა 18 წელი, მარნეულის მაღაზიებს ამარაგებდა  ძეხვეულით, თუმცა სამსახურისთვის თავის დანებება მოუწია – ეკას მეუღლეს საყლაპავი მილის ვარიკოზი აქვს.

ქალი ამბობს, რომ იმ შემთხვევაში, თუ დეპორტი გარდაუვალი იქნება, საქართველოში ერთადერთი ბინის გაყიდვა მოუწევს მკურნალობის გასაგრძელებლად, რის შემდეგაც მისი ოჯახი უსახლკაროდ დარჩება:

„გასაგებია, რომ საქართველოში ვერ გვშველიან ონკოპაციენტების ნაწილს, გასაგებია, რომ არ აქვს ქვეყანას ამდენი რესურსი, მაგრამ თავიანთი განცხადებით საქმეს მაინც ნუ გვიფუჭებენ, გვაცალონ გადავრჩეთ სხვაგან, მოგვცენ შესაძლებლობა ფიზიკურად გადარჩენისთვის სხვა ქვეყანაში მაინც ვიბრძოლოთ, ამაში მაინც ნუ გვიშლიან ხელს თუ ვერ გვეხმარებიან“ – ამბობს ემიგრანტი და ონკოპაციენტი.

ევროკავშირის ოფიციალური მონაცემებით, კერძოდ მიგრაციის სტატისტიკით, 2022 წლისთვის გერმანიაში ლტოლვილთა რაოდენობა საერთო მოსახლეობის 2,7%-ს შეადგენდა და 2 234 932 ადამიანი იყო. გერმანიის მოსახლეობის საერთო რაოდენობა 83 მილიონ ორასი ათასზე მეტია.

ამავე წყაროს მონაცემებით საქართველო იყო იმ პირველ 15 ქვეყანას შორის, რომლის მოქალაქეებიც 2022 წელს ყველაზე ხშირად ითხოვდნენ თავშესაფარს ევროპაში. ამ სიაში საქართველოს გარდა სირია, ვენესუელა, პაკისტანი, ბანგლადეში, ერაყი, მაროკო, სომალი და სხვა ქვეყნებია.

ხელვაჩაურში, სოფელ ჩელტის მოსახლეობა სოფელში მუნიციპალური ტრანსპორტის დანიშვნას ითხოვს.

„არჩევნების დრო რომ მოვა, სუყველა მოვა ეზოში. აი, მაშინ მიიღებენ სათანადო პასუხს. ტრანსპორტის პრობლემა გვაქვს, მარშუტკები არ დადის შესაბამისი ოდენობის, ამიტომ ვითხოვთ დაინიშნოს მუნიციპალური ავტობუსი. ახლა სკოლა დაიწყო, ბავშვები ვერ დაგვყავს,“ – ამბობს თამარ ქავთარაძე, სოფელ ჩელტის მცხოვრები.

თამარი და მისი მეზობლები ამბობენ, რომ უტრანსპორტობა ყოველდღიურად ართულებს ცხოვრებას სოფელში.

ჩელტიდან ბათუმამდე 10 კილომეტრია. ამ გზის ნაწილის, დაახლოებით სამი კილომეტრის გავლა ჩელტის მცხოვრებთ ფეხით უწევთ.

სოფლიდან ბათუმის გარეუბნამდე ჩელტელები ფეხით ჩამოდიან, შემდეგ კი ბათუმის მუნიციპალური ავტობუსით სარგებლობენ.

„ფეხით ჩასვლა გვიწევს სამი კილომეტრი. მარშუტკის ლოდინს აზრი არ აქვს, არ ჩამოივლის. დილას ვაგვიანებთ სკოლაში, ბარცხანაში დამყავს ბავშვები. შუადღის ცვლაში ვინცაა, იქაც ვაგვიანებთ. მანქანა კი მყავს, მაგრამ 7 სული ვართ და შვიდივეს მანქანა ვერ გვეყოლება. მარშუტკა თუ მოდის ან სულ სავსეა, ან საერთოდ არ მოდის,“ – ამბობს თამარ ქავთარაძე.

უტრანსპორტობაზე ჩივის ჩელტის მცხოვრები ლელა თურმანიძეც. ლელა თურმანიძის თქმით, განსაკუთრებით რთული ვითარება სკოლის დაწყების შემდეგ შეიქმნა – მოსწავლეები ხან სკოლაში აგვიანებენ და ხანაც – კერძო მასწავლებლებთან.

„სოფელში 36 ნომერი მარშუტკა დადის, მაგრამ დღეგამოშვებით. ხან საერთოდ არ დადის, ხან ერთი მარშუტკა დადის მარტო. ვისაც მანქანა არ ჰყავს, გაწამებული ვართ. მოსწავლეებს, ვინც ქალაქში სწავლობს ან მეცადინეობს, უწევთ ძალიან დიდი გზის გავლა.

საქორწინო დარბაზ „სამოთხემდე“ უწევთ სოფლიდან ჩამოსვლა. ჩემი სახლიდან დაახლოებით სამი კილომეტრია ამ დარბაზამდე. თუმცა ჩემ ზემოთაც ცხოვრობს ხალხი და მათ მეტი მანძილის გავლა უწევთ“, – ამბობს ლელა თურმანიძე.

ლელა თურმანიძის თქმით, სოფლის მოსახლეობა ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტისგან მუნიციპალური ავტობუსის დანიშვნას ითხოვს.

„მოვითხოვთ, დაგვინიშნონ მუნიციპალური ავტობუსი. ეს მარშუტკები, რომლებიც ჩვენთან მოძრაობს, წესით, ყოველ ნახევარ საათში უნდა დადიოდეს. მაგალითად, 2:15 წუთზე, მერე 2:45 წუთზე და ასე. მაგრამ ნახევარსაათიან ინტენსივობაზე აღარ არის საუბარი. მთელი დღე შეიძლება ერთმა მარშუტკამ იმუშაოს მხოლოდ. ხომ წარმოგიდგენიათ რამხელა შუალედი აქვს და როგორ იმოძრავებს? ძალიან არიან გაწვალებული მოსწავლეები. მოსწავლეებს ვერ ეყოლებათ მანქანა. ჩელტის სკოლის მასწავლებლებსაც აქვთ ეს პრობლემა,“ – ამბობს ლელა თურმანიძე.

„აქამდე წერილობითი ფორმა არ მიგვიცია, მაგრამ ახლა ვაპირებთ ხელმოწერები შევაგროვოთ და მივმართოთ მუნიციპალიტეტს მთელმა სოფელმა მუნიციპალური ავტობუსის დანიშვნის მოთხოვნით. ძალიან ცუდ მდგომარეობაში ვართ სოფლის მოსახლეობა. ახლა ავტობანი გადის ჩვენს სოფელთან, რაც, რა თქმა უნდა, კარგია, მაგის წინააღმდეგი კი არ ვართ, მაგრამ გზა არის დაზიანებული, ატალახებულია და უჭირთ ბავშვებს იმ მონაკვეთის ფეხით გავლა,“ – ამბობს თამარ ქავთარაძე.

„ბათუმელები“ კომენტარისთვის ხელვაჩაურის მერიას დაუკავშირდა. ვკითხეთ, აპირებს თუ არა ხელვაჩაურის მერია სოფელ ჩელტაში მუნიციპალური ავტობუსის დანიშვნას, ასევე რა ინტენსივობით მოძრაობს N36 მიკროავტობუსი.

„სოფელ ჩელტაში N36 მიკროავტობუსს მოძრაობა არ შეუწყვეტია, ამ მიმართულებაზე დღის განმავლობაში მუშაობს 4 მიკროავტობუსი, მაქსიმუმ ერთსაათიანი შუალედით.

რაც შეეხება მუნიციპალური ავტობუსის დანიშვნას, ქალაქ ბათუმთან გაფორმებული მემორანდუმის ფარგლებში, რამდენიმე მიმართულებაზე უკვე მოძრაობს მუნიციპალური ავტობუსი და კიდევ დაემატა 12 მიმართულება.

პრობლემის სრულად აღმოსაფხვრელად მუშაობა გრძელდება,“ – მოგვწერეს ხელვაჩაურის მერიიდან.

დეპუტატმა გურამ მაჭარაშვილმა დღეს იმით მიიქცია მედიის ყურადღება, რომ პარლამენტის დერეფანში სცადა გადაეფარა ოპოზიციონერი დეპუტატის ხმა, რომელიც იძახდა – „არა რუს ჯაშუშებს“. მედიის თანდასწრებით, მმართველი პარტიის წევრი მაჭარაშვილი მთელი ხმით ცდილობდა ჩაეხშო ოპოზიციონერი ქალის ხმა და დაიწყო სკანდირებდა – „არა ამერიკის აგენტებს“.

საქართველოს პარლამენტის ვებგვერდზე გამოქვეყნებული ინფორმაციის თანახმად, მმართველი პარტიის დეპუტატის, „ხალხის ძალის“ წევრის, გურამ მაჭარაშვილის კარიერული წინსვლა დიდწილად უკავშირდება ბიძინა ივანიშვილის „ბანკ ქართუს“ – ის ამ ბანკში 2001 წელს დასაქმებულა იურისტის პოზიციაზე და მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში ამ პოზიციას ინარჩუნებდა.

გურამ მაჭარაშვილი 2006 წელს „ბანკ ქართუში“ დააწინაურეს უფროსი იურისტის პოზიციაზე და ასევე გახდა „გენერალური დირექტორის თანაშემწე სამართლებრივ საკითხებში“.

ამ პოზიციებზე მან 2008 წლამდე იმუშავა.

გურამ მაჭარაშვილი 2008-2010 წლებში „ქართუში“ კიდევ უფრო მაღალ პოზიციებს იკავებს, კონკრეტულად კი ხდება „იურიდიული დეპარტამენტის შიდა სამართლებრივი რეგულირების განყოფილების უფროსი, გენერალური დირექტორის თანაშემწე სამართლებრივ საკითხებში“.

გურამ მაჭარაშვილი ამ თანამდებობას ბანკში 2014 წლამდე იკავებს და მისი წლიური ხელფასი 62 818 ლარია, ანუ თვეში 5234 ლარი.

ამავე პერიოდში მას აქვს ორი ბინა თბილისში, სახლი და მიწის ნაკვეთები სოფელში, 41 ათასი დოლარის სესხი „ქართუში“ და 10 ათასი ლარი ასევე ერთ-ერთ ბანკში. სხვათა შორის, დეპუტატის მიერ შევსებული დეკლარაციის თანახმად, ქონების თვალსაზრისით დეპუტატს წლების განმავლობაში მნიშვნელოვანი არაფერი შეუძენია.

2014 წლიდან გურამ მაჭარაშვილი საჯარო სამსახურში გადაჰყავთ – მას შიდა ქართლის გუბერნატორის მოადგილედ ნიშნავენ.

მაჭარაშვილი მეათე მოწვევის პარლამენტში 2017 წლიდან საქმიანობს.

დეკლარაციის თანახმად, წელს საქართველოს ენერგეტიკისა და წყალმომარაგების მარეგულირებელ ეროვნულ კომისიაში მთავარ ექსპერტად დაინიშნა დეპუტატ მაჭარაშვილის მეუღლე ლელა წიკლაური, რომლის წლიური ხელფასი 45 665 ლარია.

ბათუმში, ფიროსმანის ქუჩაზე ერთმანეთს მსუბუქი ავტომობილი და ტრაილერი შეეჯახა.

ავარიის შედეგად მსუბუქად დაშავდა მსუბუქი ავტომობილის მძღოლი. ავარიის გამო დროებით შეფერებული იყო მოძრაობა ფიროსმანის ქუჩაზე.

შსს-ს ინფორმაციით, გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 276-ე მუხლით დაიწყო, რაც ტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოებისა და ექსპლუატაციის წესის დარღვევას  გულისხმობს.

დრეს, 20 სექტემბერს, პარლამენტის დერეფანში უმრავლესობისა და ოპოზიციის წევრებს შორის სიტყვიერი და ფიზიკური დაპირისპირების შემდეგ, პარლამენტის თავმჯდომარემ ტექნიკური შესვენება გამოაცხადა, სხდომის გაგრძელების შემდეგ კი შალვა პაპუაშვილმა ოპოზიციონერი ქალი დეპუტატების აქტივობას სექსისტური ფრაზებით გამოეხმაურა:

შალვა პაპუაშვილის აზრით, ის, რომ ქალმა დეპუტატებმა ბანერი გაშალეს, რომელზეც „ქართული ოცნების“ დროშა იყო გამოსახული წარწერით – „Русский военный корабль, иди на хуй“, „სამარცხვინო საქციელია, რაც კი შეიძლება იკადროს პარლამენტის წევრმა“.

პაპუაშვილმა თავის გამოსვლაში გააგრძელა ქალი დეპუტატების დამცირება შემდეგი სიტყვებით: „ეს არის დისკრედიტაცია მათ შორის ქალის როლის პარლამენტში, როდესაც მთავარი როლი, რაც მათ აქვთ მოსხმული, ეს არის ისტერია, ეს არის რადიკალიზმი ეს არის აბსოლუტური შელახვა ადამიანების ღირსებისა“.

პარლამენტის თავმჯდომარე უფრო შორსაც წავიდა და თქვა, რომ ამ ქალი დეპუტატების „გამოისობით ხდება ისეთი აღქმის ჩამოყალიბება, თითქოს ქალს პოლიტიკაში შეუძლია მხოლოდ ისტერიის მოწყობა და რადიკალიზმი“.

ამ განცხადებამდე პაპუაშვილმა თინა ბოკუჩავას და სალომე სამადაშვილის სხდომათა დარბაზიდან გაძევებას ითხოვდა.

ინციდენტის დაწყებამდე ოპოზიცია ითხოვდა, რომ დღეს პარლამენტში ოთარ ფარცხალაძის საკითხზე დებატები გამართულიყო. თუმცა პარლამენტის თავმჯდომარემ ამაზე უარი თქვა.

2021 წლის 18 ივლისს შალვა პაპუაშვილმა პირადად იძალადა ქალ დეპუტატზე – პარლამენტის ერთ-ერთ რიგგარეშე სხდომაზე დეპუტატმა თინა ბოკუჩავამ იმ ტრიბუნასთან მიახლოება სცადა, საიდანაც შს მინისტრი ვახტანგ გომელაური სიტყვით უნდა გამოსულიყო. მაშინ ჯერ კიდევ რიგითმა დეპუტატმა პაპუაშვილმა ბოკუჩავა შებოჭა და ტრიბუნიდან გამოაძევა.

ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, საქართველოს ყოფილი მთავარი პროკურორი ოთარ ფარცხალაძე რუსეთთან თანამშრომლობის გამო დაასანქცირა.

ფარცხალაძის სანქცირების ფონზე „ქართული ოცნების“ წევრები თავგამოდებით იცავენ ყოფილ მთავარ პროკურორს და ამბობენ, რომ ფარცხალაძე ქვეყნის უსაფრთხოებას ძირს არ გამოუთხრიდა.

მმართველი პარტიის ხელმძღვანელი ირაკლი კობახიძე, რომელიც მარტში, რუსული კანონის მიღების წინ ირწმუნებოდა, რომ სიტყვა „აგენტს“ ნეიტრალური მნიშვნელობა აქვს, ფარცხალაძესთან დაკავშირებით ამბობს, რომ „ადამიანს არ შეიძლება დაუძახო აგენტი, ვიდრე არ არსებობს მტკიცებულებები, განაჩენი“.

არადა, სულ რამდენიმე თვის წინ, 2023 წლის მარტში, სწორედ „ქართული ოცნება“ იღებდა უცხო ქვეყნის აგენტების შესახებ რუსულ კანონს, რომელიც გულისხმობდა ყველა ფიზიკური თუ იურიდიული პირის „აგენტად“ გამოცხადებას, ვინც დასავლეთისგან იღებდა გრანტს ან რაიმე ფინანსურ მხარდაჭერას.

კობახიძე, რომელიც ყოველგვარი მტკიცებულებების და სასამართლო განაჩენის გარეშე რუსეთის აგენტებს ეძახდა სამოქალაქო აქტივისტებს: გიგა მაქარაშვილს, შოთა დიღმელაშვილს და პოლიტიკოს ელენე ხოშტარიას, ახლა აშშ-ს მიერ რუსეთის აგენტობაში მხილებულ ფარცხალაძეს იცავს.

უდანაშაულობის პრეზუმფცია და კონსტიტუცია „ქართული ოცნების“ ლიდერებს მხოლოდ ახლა, ოთარ ფარცხალაძის დაცვისას გაახსენდათ.

გუშინ, 18 სექტემბერს სუს-მა განაცხადა, რომ წლის ბოლოს ქვეყანაში ხელისუფლების გადატრიალება იგეგმება და ამის ორგანიზებაში ბრალი დასდო ყოფილ შს მინისტრის, ვანო მერაბიშვილის მოადგილეს გიორგი ლორთქიფანიძეს და „მის დაქვემდებარებაში მყოფ პირებს“ – ყოფილი პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის დაცვის ყოფილ წევრ მიხეილ ბატურინს, უკრაინაში მებრძოლი „ქართული ლეგიონის“ მეთაურს, მამუკა მამულაშვილს და, ასევე, ორგანიზაცია „კანვასს“ .

კობახიძეს მათთან მიმართებაში „უდანაშაულობის პრეზუმფცია“ არ გახსენებია, სამაგიეროდ, ოთარ ფარცხალაძის დაცვის მიზნით ამბობს:

„წარმოადგინონ [მტკიცებულებები], ვის უმალავენ?! არ არსებობს ასეთი მტკიცებულებები.

ვიღაც რომ დააბრალებს ადამიანს აგენტობას, შენ როდესაც ხარ სახელმწიფო და როდესაც საუბარია შენი ქვეყნის მოქალაქეზე, უნდა მოითხოვო მტკიცებულებები ამასთან დაკავშირებით.

სახელმწიფომ და საზოგადოებამაც… ქართულ საზოგადოებას ეუბნებიან, რომ არის საქართველოს მოქალაქე, რომელიც ჯაშუშურ საქმიანობას აწარმოებს რუსეთის სასარგებლოდ საქართველოში.

არ შეიძლება ადამიანს დაუძახო აგენტი, ვიდრე არ არსებობს მტკიცებულებები, ვიდრე არ არსებობს განაჩენი. ამ სტანდარტზეა საუბარი, მეტი კი არაფერზე“- ამბობს კობახიძე.

თუ ოთარ ფარცხალაძე კობახიძისთვის საქართველოს მოქალაქეა და „მას კანონი იცავს“, სამოქალაქო აქტივისტების ან ოპოზიციის წევრების შემთხვევაში, კობახიძეს არც კონსტიტუცია ახსენდება და არც უდანაშაულობის პრეზუმფცია.

მათი კვიპროსზე ვიზიტი რატომღაც დაემთხვა ხელვაჩაურის კულტურის ცენტრის ანსამბლების გასტროლებს ამავე ქვეყანაში და ჩინოვნიკებიც იმავე სუფრაზე აღმოჩნდნენ, სადაც ოფიციალურ ვიზიტში მყოფი მერი და ანსამბლის წევრები.

გასულ კვირას ხელვაჩაურის მერმა, ზაზა დიასამიძემ „ბათუმელებთან“ თქვა, რომ ის კვიპროსზე ოფიციალური მივლინებით იმყოფება. საკრებულოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, მინდია დიასამიძე კი აცხადებს, რომ კვიპროსზე მეუღლესთან ერთად ისვენებს.

თუკი პირადი ხარჯით იმყოფება დასასვენებლად, როგორ აღმოჩნდა იმ სუფრაზე, სადაც მერი და ანსამბლის წევრები იმყოფებოდნენ, ვკითხეთ მინდია დიასამიძეს.

„ამ სუფრაზე მოვხვდი ჩემი პირადი სახსრებით, ეს იყო საღამოს სუფრა, სადაც ყველამ ერთად ვივახშმეთ“, – გვითხრა მან.

„არანაირი ოფიციალური ვიზიტი არ მაქვს, ვიმყოფები მეუღლესთან ერთად დასასვენებლად პირადი ხარჯებით, მივლინების ხარჯების გარეშე და თან დავესწარი ხელვაჩაურის ანსამბლის კონცერტს, რომელიც ფესტივალში იღებს მონაწილეობას“, – გვითხრა მან.

თავმჯდომარის მოადგილეს ასევე დავაზუსტებინეთ, კვიპროსზე დასვენება საგანგებოდ დაამთხვია ანსამბლის ვიზიტს, თუ როგორ აღმოჩნდა იქ? რაზეც მინდია დიასამიძემ გვიპასუხა, რომ „უბრალოდ დაემთხვა“:

„ჩემი ნათესავი ცხოვრობს კვიპროსში, გადაწყვეტილი გვქონდა ნათესავთან ჩამოსვლა და ძალიან მესიამოვნა, რომ დაემთხვა და ფესტივალსაც დავესწარი.“

ვიდეოში, რომელიც „ბათუმელებს“ მოაწოდეს, ჩანს, რომ სუფრაზე სხვა საჯარო მოხელეებიც იმყოფებიან: კერძოდ საკრებულოს წევრი „ქართული ოცნებიდან“, რამაზ თავდგირიძე და მისი მეუღლე ლია გოგიტიძეც, რომელიც ხელვაჩაურის ბაღების გაერთიანების დირექტორია.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა რამაზ თავდგირიძის მეუღლეს ლია გოგიტიძესაც, რომელიც ასევე ამბობს, რომ კვიპროსზე საკუთარი ხარჯით იმყოფება და ფესტივალი უბრალოდ მათ შვებულებას დაემთხვა.  

„დიახ ვისვენებდი მეუღლესთან ერთად საკუთარი ხარჯებით და არანაირი მივლინებით. მაგრამ ორმაგად მოხარული დავრჩი, რადგან იქ ყოფნის პერიოდს დაემთხვა ესეთი გრანდიოზული  სიმღერისა და ცეკვის ფესტივალი“, – მოგვწერა მან.

კვიპროსზე ფესტივალზე ხუტამდე მუსიკალური ჯგუფი იმყოფება, რისთვის ბიუჯეტიდან 48 ათასამდე ლარია გამოყოფილი.

ქობულეთში №1 და №2 სამარშრუტო ხაზებზე მიკროავტობუსების მუნიციპალური ავტობუსებით ჩანაცვლებას და გადახდის ელექტრონული საბარათე სისტემის ამოქმედებას ითხოვენ. ამ მოთხოვნით მოქალაქეებმა ქობულეთის მერიაში პეტიცია 2023 წლის 24 ივლისს დაარეგისტრირეს.

„ეს გააუმჯობესებს როგორც საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მომსახურების ხარისხს, ასევე მგზავრთა შეუფერხებელ და უსაფრთხო გადაადგილებას“ – წერენ მერს პეტიციის ავტორები.

მათივე ინფორმაციით, მოუწესრიგებელი და გაუმართავი საზოგადოებრივი ტრანსპორტი ქობულეთში ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პრობლემაა: „საჭიროა ავტოპარკის განახლება, ასევე, დამატებითი რეისების დანიშვნაც“.

პეტიციის ავტორი ა(ა)იპ „იალქანის“ ქობულეთის ახალგაზრდული ორგანიზაციაა.

„პეტიციის მიზანია ჩამოაყალიბოს გარემო, რომელიც უზრუნველყოფს მოსახლეობის ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესებას თანამედროვე ტექნოლოგიების სტანდარტების სრული დაცვით, რომელიც ინდივიდუალურად იქნება მორგებული როგორც ადგილობრივ მოსახლეობაზე, ასევე ტურიზმისა და ბიზნესის სექტორის მოთხოვნებსა და საჭიროებებზე“ – წერია პეტიციაში.

პეტიციას ხელს აწერს 677 მოქალაქე.

ქობულეთის მერიამ პეტიცია საკრებულოში გადააგზავნა, საკრებულო მის განხილვას მომავალ სხდომაზე გეგმავს.

ამავე სხდომაზე საკრებულო განიხილავს კიდევ ერთ პეტიციას – „ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე შინაური ცხოველების კასტრაციისა და სტერილიზაციის უფასო მუნიციპალური პროგრამის შექმნისა და ცხოველთა თავშესაფრის აშენების შესახებ“.

____________

ფოტო: ქობულეთის მერია

„სოკარის“ ცნობით, დღეს, 19 სექტემბერს, ბათუმის მუნიციპალიტეტში ბუნებრივი გაზის მიწოდება შეუწყდა ჭავჭავაძისა და გრიბოედოვის ქუჩებზე მცხოვრების აბონენტებს.

კომპანიის ცნობით, გაზის შეწყვეტის მიზეზი ავარიული დაზიანებაა. გათიშულია 200-მდე აბონენტი.

„ამ ეტაპზე საავარიო ჯგუფი ადგილზე მუშაობს.

ბუნებრივი გაზის მიწოდება ეტაპობრივად აღდგება 18:00 საათიდან“ – აცხადებს „სოკარი“.

კომპანია აბონენტებს მოუწოდებს, დაკეტილ მდგომარეობაში იქონიონ ბინებში არსებული გაზის ონკანები და უყურადღებოდ არ დატოვონ გაზის დანადგარები.

აშშ-ის მიერ საქართველოს ყოფილი მთავარი პროკურორის, ოთარ ფარცხალაძის სანქცირებიდან 5 დღე გავიდა, თუმცა მიუხედავად ისეთი სერიოზული ბრალდებებისა, როგორიც რუსულ „ეფესბესთან“ კავშირებია, ქვეყნის შიგნით ამ დრომდე გამოძიება არ დაწყებულა.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა მხოლოდ ის თქვა, რომ საკითხის შესწავლა მიმდინარეობს, თუმცა ეს არ ნიშნავს გამოძიების დაწყებას.

პარტია „საქართველოსთვის“ წევრის, კახა ქემოკლიძის დაკვირვებით, რომელიც წლების განმავლობაში სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში საქმიანობდა, „ქართული ოცნების“ წარმომადგენლები თავდაპირველად მიუთითებდნენ, რომ ფარცხალაძეს 10 წელია პოლიტიკასთან შეხება არ ჰქონია, დღეს კი ამბობენ, რომ აშშ-მ უნდა წარმოადგინოს მტკიცებულებები, რის საფუძველზე დაუწესეს მას სანქციები.

ქემოკლიძის თქმით, მტკიცებულებების მოთხოვნა არის პროფესიული აბსურდი, რადგან, მისი განმარტებით, სანქცირებაზე პასუხისმგებელ უწყებას, აშშ-ის იუსტიციის დეპარტამენტსაც კი არ ექნებოდა დეტალური მასალები ნანახი, რადგან ეს საფრთხეს შეუქმნიდა ამერიკული სპეცსამსახურების მუშაობის მეთოდოლოგიასა და წყაროებს.

„დარწმუნებული იყავით, რომ დეტალების დონეზე აშშ-ის იუსტიციის სამინისტროს, რომელიც სანქცირებაზეა პასუხისმგებელი, არც ექნებოდა კონკრეტული დეტალები მიწოდებული ცენტრალური სადაზვერვო დეპარტამენტის მიერ, რადგან ეს უნივერსალური კანონია. მსგავსი ტიპის დეტალები არ საჯაროვდება, იმიტომ, რომ თითოეულმა წვრილმანმაც კი შესაძლებელია რუსეთის სპეცსამსახურებს ის ინფორმაცია მიაწოდოს, რაც მათ დაეხმარება გაშიფრონ მათი [ამერიკული სპეცსამსახურების] საქმიანობის მეთოდოლოგია და ამ ინფორმაციის წყაროები“, – აღნიშნავს პოლიტიკოსი.

ქემოკლიძის განმარტებით, ფარცხალაძის გარშემო მიმდინარე მოვლენებიდან გამოჩნდა, რომ ამერიკისა და საქართველოს სპეცსამსახურებს შორის ნდობა განულებულია.

ქემოკლიძის თქმით, სხვაგვარად ასეთი ინფორმაცია საჯაროდ ან საერთოდ არ გახმიანდებოდა, ან მისი დღის სინათლეზე გამოტანა მოგვიანებით მოხდებოდა, მანამდე კი სახელმწიფოს ექნებოდა შესაბამისი რეაგირება:

„ჯანსაღი პარტნიორობის სცენარში ეს ინფორმაცია, რა თქმა უნდა, წინმსწრებად, თვეებით ადრე მიეწოდებოდა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის კონტრდაზვერვის დეპარტამენტს. ის ამას სერიოზულად მიიღებდა, იქნებოდა პოლიტიკური ნება პოლიტიკური ხელმძღვანელობის მხრიდან, რომ ამ საქმეს გაჰყოლოდნენ ბოლომდე და ბატონ ფარცხალაძესთან ერთად, თუკი იარსებებდა რაიმე ტიპის სადაზვერვო ქსელი, რომელიც პირდაპირ თუ ირიბად გავლენას ახორციელებდა საქართველოში პოლიტიკურ პროცესებზე, ახორციელებდა დამატებით აგენტურულ საქმიანობას, ამის გამოვლენა და განეიტრალება მოხდებოდა.

რა თქმა უნდა, ეს ამერიკელებისთვის სასარგებლო იქნებოდა, ისევე როგორც ქართული კონტრსადაზვერვო საქმიანობისთვის. ეს იქნებოდა ორმხრივი სარგებლის მქონე პროცესი, რომელიც გაანეიტრალებდა ამ ყველაფერს“, – აცხადებს კახა ქემოკლიძე.

მისი თქმით, იმის ფიქრის საბაბს, რომ ასე არ მომხდარა, „ქართული ოცნების“ ლიდერების განცხადებები აძლევს, რომელთათვისაც ფარცხალაძის სანქცირება იმდენად მოულოდნელი იყო, მესიჯბოქსის დალაგებაც ვერ მოასწრეს და ჯერ სრულიად გაემიჯნნენ ყოფილ გენერალურ პროკურორს, დღეს კი უკვე მის დაცვაზე გადავიდნენ და „ეჭვების ინსტრუმენტალიზებას აწარმოებენ“ მოსაზრების გამყარებით, რომ რაკი ამერიკელები მტკიცებულებებს არ მიაწვდიან, თითქოს ისინი არც არსებობს.

ქემოკლიძე აღნიშნავს, რომ საკითხზე სრულფასოვანი გამოძიების ჩატარება სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ინტერესში უნდა იყოს, რადგანაც ფარცხალაძეზე გახმიანებულმა ბრალდებებმა, მისი თქმით, სისტემის შიგნით გააჩინა კითხვები. თუ დადასტურდა, რომ ყოფილი გენპროკურორის მიმართ წაყენებული ბრალდებები რეალურია, ქვეყანას შესაძლოა კოლოსალური ზიანი მიადგეს.

„დაწყებული საიდუმლო ინფორმაციის გაჟონვის და პირდაპირ მტრული სახელმწიფოს ხელში აღმოჩენით, დამთავრებული ადგილობრივ შიდაპოლიტიკურ პროცესებზე პირდაპირი თუ ირიბი ზეგავლენის მოხდენის თვალსაზრისით. ამაზე მეტი ზიანი რა უნდა მიადგეს ქვეყანას. საზოგადოების ინტერესი რა შუაშია, შენ ფაქტობრივად სადაზვერვო საქმიანობა აგიყირავდა, თუ დადასტურდა ის ფაქტი, რაც გითხრეს. ამიტომ შენი კონტრსადაზვერვო კუთხით ინტერესი უნდა არსებობდეს, როგორც ინსტიტუციის, და ამიტომაც უნდა იწყებდე გამოძიებას და არა მოკვლევას“, – აღნიშნავს ქემოკლიძე.

ქემოკლიძე მიიჩნევს, რომ სწორედ ფარცხალაძის გარშემო შექმნილ ვითარებას უკავშირდება სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობაზე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის დღევანდელი განცხადებაც. პარტია „საქართველოსთვის“ წევრი მიიჩნევს, რომ სწორედ გენპროკურორის სანქცირებამ დააჩქარა „ქართული ოცნების“ მხირდან ამ „კოზირის“ ახლა გამოყენება:

„სუსის დღევანდელი განცხადება, ჩემი აზრით, ერთ მიზანს ემსახურება და ეს მიზანი არის, ვისაუბროთ არა ამ ძალიან სერიოზულ საკითხზე, რომელიც ფარცხალაძის შესაძლო ჯაშუშობას ეხება, არამედ იმაზე, რაც შემოგვთავაზეს. ჩემი აზრით, ეს არის საინფორმაციო ველზე ნარატივის ფორმირების ძალიან მახინჯი  და იაფფასიანი მცდელობა, რომელიც ნახევრად სახუმარო გახდა, რადგან ხალხმა უკვე სათვალავი დაკარგა, იმდენი მსგავსი ტიპის განცხადება აქვთ გაკეთებული.

ჩემი აზრით, ეს კიდევ ერთ მიზანს ემსახურება. მე დარწმუნებული ვარ, რაც უფრო მოახლოვდებოდა არჩევნები, ამგვარ განცხადებებს გააკეთებდნენ, მაგრამ ფარცხალაძის ამ ძალიან სერიოზულმა საქმემ, რომელიც, ჩემი აზრით, გაგრძელდება, ნაადრევად გაასროლინა ეს ტყვია. დარწმუნებული ვარ, ამას ინახავდნენ არჩევნების მოახლოებისთვის და არა ახლა, ამ დროისთვის“, – აღნიშნავს ქემოკლიძე.

„ჩაის დაკრეფის საფასური გაორმაგდა რეალურად, მაგრამ ლირა ისე გაუფასურდა, რომ იგივე გამოდის… ამ სეზონზე ჩაი ცოტაა და ყველას დღიურად ურჩევნია ანაზღაურება. ამიტომაც, დღეში 1200 ლირას [94 ლარი] ვიხდით, გასულ წელს კი, დღიური ანაზღაურება 600 ლირა იყო,“ – გვიყვება ერჰან ქოსიოღლუ. ის რიზეში, დემირისარიში ცხოვრობს და ჩაის პლანტაციები აქვს.

ერჰანი ამბობს, რომ წელს, გაზაფხულზე მკვეთრად შემცირდა საქართველოდან თურქეთში სეზონურად დასაქმების მსურველთა რაოდენობა. აგვისტოს ბოლოდან კი, თურქეთში ჩაის ძირითადად ისევ ქართველები კრეფენ.

„ჩემი შვილი პოლონეთში წავიდა წელს სამუშაოდ, მაგრამ მე ისევ თურქეთი ვარჩიე, მე კილოზე ვმუშაობ გამომუშავებით, მინდა ავდგები, მინდა – დავჯდები და დავისვენებ,“ – გვითხრა ბაგრატ სურმანიძემ, რომელიც წლებია თურქეთში ჩაის დასაკრეფად დადის.

„წელს 4 ლირას მიხდიან კილოში… დღეში დაახლოებით 100 ლარი გამომდის. საქართველოში რა უნდა ვიმუშაო ისეთი, რომ დღეში 100 ლარი მომცენ?“ – კითხულობს ბაგრატ სურმანიძე.

ჩაის კრეფის სეზონი თურქეთში, ერჰან ქოსიოღლუს ფოტოები

„…ბევრი უცხოელი ჩამოვიდა ჩაის საკრეფად, მათ შორის, ავღანელები, მე მომწონს ქართველებთან მუშაობა. ჩემთან ვინც მუშაობდა, გავიგე, ბევრი პოლონეთში წასულა.

ახლა ისევ ქართველები მუშაობენ ჩემთან: ბათუმიდან, ქობულეთიდან, ქუთაისიდან, სვანეთიდან… მესამე სეზონზე, როგორც წესი, უკვე მცირეა მოსავალი,“ – გვითხრა ერჰან ქოსიოღლუმ.

„არჩევნებში რეგისტრაციის ვადის გახანგრძლივება და საზღვარგარეთ საარჩევნო უბნების რაოდენობის გაზრდა,“ – ასეთია რეფორმებისა და კვლევის ჯგუფის მთავარი მოთხოვნა ცესკოსადმი 2024 წლის არჩევნებზე, იმისათვის, რომ არჩევნებში მონაწილეობა მაქსიმალურად მეტმა ემიგრანტმა მიიღოს.

მოქმედი კანონმდებლობით, ემიგრანტებს საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობის უფლება აქვთ. არსებული პრაქტიკით საზღვარგარეთ საარჩევნო უბნები ძირითადად დედაქალაქებში იხსნება. დედაქალაქიდან შორს მყოფი საქართველოს მოქალაქეები კი უმეტესად ვერ ახერხებენ არჩევნების დღეს საარჩევნო უბნებზე გამოცხადებას.

ცესკოს შემაჯამებელი ოქმის თანახმად, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად საზღვარგარეთ 66 217 ადამიანი დარეგისტრირდა. არჩევნებში მონაწილეობა კი 12 247-მა მოქალაქემ მიიღო.

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისათვის ამომრჩეველთა საერთო ოდენობა 3 511 853 იყო.

რეფორმებისა და კვლევის ჯგუფის აღმასრულებელი დირექტორი, თენგიზ თევზაძე ამბობს, რომ იმ შემთხვევაში, თუკი ცესკო საარჩევნო უბნების რაოდენობას გაზრდის, ამომრჩეველთა რაოდენობაც გაიზრდება. „ბათუმელებმა“ მასთან ინტერვიუ ჩაწერა.

• ბატონო თენგიზ, 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ რა გამოწვევები აქვთ ემიგრაციაში მყოფ მოქალაქეება?

ჩვენ ვითხოვთ, რომ საქართველოს იმ მოქალაქეებს, რომლებიც ცხოვრობენ საქართველოს საზღვრებს გარეთ, მიეცეთ საშუალება, არჩევნებში მიიღონ მონაწილეობა.

ის, რომ თითქოს ქართველები არ აქტიურობენ და არ იღებენ არჩევნებში მონაწილეობას, არის ლეგენდა და  ყალბი ისტორია.

ამის თქმის საფუძველს გვაძლევს „რეფორმებისა და კვლევის ჯგუფის“ მიერ ჩატარებული ანალიზი. მაგალითად, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე 60 ათას ამომრჩეველზე მეტი დარეგისტრირდა საზღვარგარეთ და 13 ათასამდე ამომრჩეველმა მიიღო მონაწილეობა.

ეს ნიშნავს, რომ ყოველი მეოთხე და მეხუთე ამომრჩეველი მიიღებს არჩევნებში მონაწილეობას.

მთავარი პრობლემაა ის ბარიერები, რომლებიც ემიგრანტებს ექმნებათ. ისინი ჯერ უნდა დადგნენ საკონსულო აღრიცხვაზე და შემდეგ მიიღონ არჩევნებში მონაწილეობა. ზოგ ქვეყანაში იხსნება ერთი, ორი ან სამი საარჩევნო უბანი, მაშინ, როცა ემიგრანტები გაშლილი არიან სხვადასხვა ქალაქში. ყველა ქართველი ემიგრანტი ბერლინსა და პარიზში არ ცხოვრობს. პირიქით, ქართველი ემიგრანტები თავს არიდებენ დიდ ქალაქებსა და დედაქალაქებში ცხოვრებას.

ამიტომ უნდა შეიქმნას ისეთი სისტემა, ისეთი ნაბიჯები უნდა გადაიდგას სახელმწიფოს მხრიდან, და ეს არ ეხება მხოლოდ ცენტრალურ საარჩევნო კომისიას, რომ ემიგრანტებს მიეცეთ შესაძლებლობა, მიიღონ არჩევნებში მონაწილეობა.

პირველ რიგში, უნდა გაიზარდოს ამომრჩევლის რეგისტრაციის ვადები და მეორე, გაიზარდოს უბნების რაოდენობა სხვადასხვა ქვეყანაში.

პირობითად ვამბობ, თუ გერმანიაში მხოლოდ მიუნხენსა და ბერლინში იხსნება საარჩევნო უბანი, რა თქმა უნდა, ეს საკმარისი არ არის. ქართველმა ემიგრანტმა, რომელიც ცხოვრობს გერმანიაში ჰამბურგში ან სხვა ქალაქში, ამ დაბრკოლებების გამო შეიძლება ვერ მიიღოს არჩევნებში მონაწილეობა. იმიტომ, რომ ძალიან რთულია გაიარო 400-500-600 კილომეტრი [ხმის მისაცემად]. ეს ხშირ შემთხვევაში დაკავშირებულია მნიშვნელოვან ფინანსურ ხარჯებთან.

სახელმწიფომ უნდა უზრუნველყოს, რომ ხელმისაწვდომი იყოს ამომრჩევლის რეგისტრაცია, ემიგრანტებს მიეცეთ შესაძლებლობა, მისცენ ხმა; ასევე ცესკომ გახსნას შესაბამისი რაოდენობის უბნები საქართველოს ფარგლებს გარეთ.

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე მხოლოდ 50 საარჩევნო უბანი იყო საქართველოს საზღვრებს გარეთ გახსნილი.

• საკონსულო აღრიცხვაზე დადგომას რა სჭირდება? საქართველოს მოქალაქეები, რომლებიც არალეგალურად ცხოვრობენ საზღვარგარეთ, შეძლებენ არჩევნებში მონაწილეობას?  

თუ ხართ საქართველოს მოქალაქე და იმყოფებით რომელიმე ევროპულ ან სხვა სახელმწიფოში, თუ ფლობთ კანონიერ უფლებას, რომ იყოთ ამ სახელმწიფოში, თქვენ შეგიძლიათ საკონსულო აღრიცხვაზე დადგეთ. თუმცა საკონსულო აღრიცხვაზე დადგომა სავალდებულო არაა.

მაგრამ იმისთვის, რომ არჩევნებში მიიღოს პირმა მონაწილეობა, უნდა იყოს საკონსულო აღრიცხვაზე. როგორც უკვე ვთქვი, საკონსულო აღრიცხვაზე რომ დადგე, ამის წინაპირობაა ლეგალურად იყო ქვეყანაში.

იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს მოქალაქე ბარდება სხვა ქვეყანაში, უარს ამბობს მოქალაქეობაზე და ა.შ. ასეთ მოქალაქეს ვერ მიეცემა არჩევნებში მონაწილეობის უფლება.

• რა უნდა გააკეთოს ცესკომ და სახელმწიფომ იმისათვის, რომ ემიგრანტებმა შეუფერხებლად ისარგებლონ საარჩევნო ხმის უფლებით?

საქართველოში საარჩევნო ადმინისტრაცია აწყობს იმ სივრცეს, სადაც შემდეგ იხსნება საარჩევნო უბანი. ცესკოს ასევე შეუძლია იქირაოს ევროპის სხვადასხვა სახელმწიფოში დროებით ფართობი და მოაწყოს საარჩევნო ადმინისტრაცია. საუბარია დაახლოებით 50 დამატებით ადგილზე.

რა თქმა უნდა, ეს ფინანსურ ხარჯებს მოითხოვს, მაგრამ არა ისეთ, რომელსაც საარჩევნო ადმინისტრაცია ვერ გასწვდეს.

ახლა ცესკო მარტივად აკეთებს ამას. სადაც არის ჩვენი საელჩოს ან საკონსულოს შენობები, იმ ადმინისტრაციულ შენობებში აწყობენ საარჩევნო უბნებს.

ეს მარტივია. მისამართი ცნობილია. ხშირ შემთხვევაში საკონსულოს და საელჩოს წევრები არიან საოლქო საარჩევნო კომისიის წევრები, ისინი ითვლიან ხმებს და ა.შ.

აქ არის მენეჯმენტის ამბავი.

სამწუხაროა, რომ ექვსი თვით და ერთი წლით ადრე გვახსენდება ემიგრანტები. ვინაიდან საქართველოს საარჩევნო ადმინისტრაცია არის მუდმივმოქმედი ორგანო: 2020 წლის არჩევნები როგორც კი მორჩა და ნახა, რომ მხოლოდ 13 ათასამდე ამომრჩეველმა მიიღო არჩევნებში მონაწილეობა, მეორე დღესვე უნდა დაეწყო ამ პრობლემის მოგვარება და არა არჩევნებამდე ერთი წლით ადრე.

რატომ?

იმიტომ, რომ არამხოლოდ არჩევნების ჩატარება, არამედ არჩევნების მომზადებაც არის ცენტრალური საარჩევნო კომისიის პასუხისმგებლობა.

ცესკო ვალდებულია უზრუნველყოს საქართველოს ყველა მოქალაქის არჩევნებში მონაწილეობის შესაძლებლობა, მიუხედავად იმისა, ეს ადამიანები იმყოფებიან ქვეყნის შიგნით თუ ქვეყნის გარეთ.

მეტსაც გეტყვით, ჩვენ გვაქვს გამოცდილება, როდესაც ქართველი სამხედროები საომარ ვითარებაში იღებდნენ მონაწილეობას არჩევნებში, ავღანეთში. ამას უზრუნველყოფდა საარჩევნო ადმინისტრაცია. რა პრობლემას წარმოადგენს მათთვის იტალიაში, საბერძნეთში, გერმანიაში, ავსტრიაში დამატებით საარჩევნო უბნები მოაწყონ?

• რა უნდა შეიცვალოს იმისათვის, რომ საზღვარგარეთ მყოფმა საქართველოს მოქალაქეებმა მიიღონ მონაწილეობა არჩევნებში?

საკონსულო აღრიცხვაზე მყოფ საქართველოს მოქალაქეს არჩევნებამდე 19 დღე აქვს, რომ არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად რეგისტრაცია გაიაროს.

თუ არ არის პირი საკონსულო აღრიცხვაზე, ესეც უნდა მოასწროს.

როგორ გამოდის, იცით? რამდენიმე დღე გაქვს და ამ რამდენიმე დღეში უნდა მოახერხო დარეგისტრირება, როგორც ამომრჩეველმა.

ჯერ დგები საკონსულო აღრიცხვაზე, შემდეგ რეგისტრირდები როგორც ამომრჩეველი, ასეა პროცედურა.

წერილობით ჯერ არ მიგვიმართავს, მაგრამ გამარტივებას ვითხოვთ, რომ ონლაინ გაკეთდეს საკონსულო აღრიცხვა ან სხვა რამე პლატფორმა შეიქმნას, სადაც ემიგრანტები მოთხოვნილ დოკუმენტაციას ატვირთავენ.

თუმცა ამ მოთხოვნის ადრესატი ცესკო არაა – საგარეო საქმეთა სამინისტროს ეხება.

ცესკოს პასუხისმგებლობა არის შემდეგი, ემიგრანტებს მიეცეთ ხანგრძლივი ვადა, რომ დარეგისტრირდნენ როგორც ამომრჩევლები და არა ცესკომ უზრუნველყოს მათი რეგისტრაცია.

ამ წუთას გვაქვს ასეთი სქემა – მოქალაქეები საკონსულოში უნდა დადგნენ საკონსულო აღრიცხვაზე, ამის შემდეგ ისინი უნდა დარეგისტრირდნენ, როგორც ამომრჩევლები, ამომრჩევლად რეგისტრაციის ვადა უნდა გაიზარდოს და მოქალაქეები მერე თავად მიხედავენ რეგისტრაციის პროცესს.

ჩვენ ვითხოვთ გახანგრძლივდეს რეგისტრაციის ვადა ამომრჩევლისთვის და გაიზარდოს უბნების რაოდენობა. ეს ყველაფერი უზრუნველყოფს მინიმუმ ხუთჯერ მეტი ამომრჩევლის რეგისტრაციას და არჩევნებში მონაწილეობის მიღებას, ვიდრე წინა საპარლამენტო არჩევნებზე იყო.

თუ საარჩევნო ადმინისტრაცია კარგად მოემზადება და მოამზადებს ქვეყნის გარეთ არჩევნებს, 2024 წლის არჩევნებში შეიძლება იყოს რეგისტრირებული 300 ათასამდე ამომრჩეველი. რამდენი მიიღებს მონაწილეობას, ეს მათი გადასაწყვეტია. შეიძლება 200 ათასმა მიიღოს, შეიძლება 50 ათასმა. მაგრამ 300 ათასი ამომრჩეველი იქნება მინიმუმ რეგისტრირებული.

შენიშვნა:

საქსტატის მონაცემებით, 2023 წლის 1-ელი იანვრის მდგომარეობით საქართველოს მოსახლეობა 3. 736 მილიონია. არ არსებობს ზუსტი სტატისტიკა, რამდენი მილიონი საქართველოს მოქალაქე ცხოვრობს საზღვარგარეთ და მათგან რამდენს აქვს არჩევნებში მონაწილეობის უფლება. 

„ფარცხალაძის მიერ ოკუპანტი ქვეყნის მოქალაქეობის მიღება არ არის უბრალო შემთხვევა. ამიტომაც სუს-ი იმაზე კი არ უნდა ლაპარაკობდეს, რომ „საკითხს შეისწავლის“, არამედ უნდა ლაპარაკობდეს იმაზე, როგორ დააზღვია მან რისკები, როცა ფარცხალაძემ საქართველოს მოქალაქეობაც მიიღო“ – ამბობს იურისტი სულხან სალაძე.

მას „ბათუმელები“ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის მიერ დღეს, 18 სექტემბერს გავრცელებულ განცხადებასა და ყოფილი მთავარი პროკურორის დასანქცირებაზე ესაუბრა.

დღეს, 18 სექტემბერს, სუს-მა განაცხადა, რომ მიმდინარე წლის ოქტომბერ-დეკემბერში საქართველოში „ევრომაიდნის“ მსგავსი სცენარის განხორციელება იგეგმება. ამ განცხადებას წინ უძღოდა ინფორმაცია აშშ-ის მიერ საქართველოს ყოფილი მთავარი პროკურორის, ოთარ ფარცხალაძის სანქცირების შესახებ.

• ბატონო სულხან, სუს-ის განცხადება, სადაც ის ამბობს, რომ თურმე ოქტომბერ-დეკემბერში იგეგმება არეულობა საქართველოში, რა ფორმით უკავშირდება ყოფილ პროკურორს, რომელიც აშშ-მ რუსულ „ეფესბესთან“ თანამშრომლობის გამო დაასანქცირა?

ჯერ ერთი, „საქმის შესწავლა“, რაზეც სუს-ი საუბრობს, რას ნიშნავს?! ეს საერთოდ არ არის სამართლებრივი პროცესი. სუს-ს არ უთქვამს, რომ გამოძიების დაწყების მიზნით რომელიმე სახელმწიფო ორგანოს მიმართა და ასე შემდეგ.

ამიტომ, ჩავთვალოთ, რომ განცხადება – „დაწყებულია საქმის შესწავლა“ საერთოდ არაფერია, აბსოლუტურად არაფერი, რადგან ეს არ არის სამართლებრივი პროცესი.

შესაძლოა, ეს იყოს დროის მიცემა ფარცხალაძისთვის და ის დაკავებული იყოს ქონების გადაფორმებითა და წილების გასხვისებით.

მეორე მთავარი ამბავი, რაც დღევანდელი განცხადებით ჩვენ ვნახეთ, არის სწორედ ფარცხალაძის ამბის გადაფარვა. ასევე, იმ მოვლენების, რომელსაც ბოლო პერიოდში ჰქონდა ადგილი. ეს არის, ვთქვათ, შოვის ტრაგედია, ღარიბაშვილის მიერ სახელმწიფო თვითმფრინავით სარგებლობა შვებულების დროს და ასე შემდეგ.

ცხადია, რომ ხელისუფლებას სჭირდება რაღაც ტიპის თემის შემოტანა საინფორმაციო ველზე, რომელიც გახდება დისკუსიის და განხილვის საგანი. ამიტომაც სუს-ის განცხადებით ბევრს ვერაფერს გავიგებთ, რადგან ყველა თემა ერთად არის ჩაყრილი. იქნება ეს „ევრომაიდანის მოწყობის თემა“, რაღაც „ასაფეთქებელი ნივთიერებების შემოტანა“, „უმისამართო სროლა“ და ასეთი რაღაცები.

ამ ტიპის საფრთხეები, თუკი ეს მართლა რეალურია, ცალკე მსჯელობის საგანია და დღეს რაში დასჭირდა სუს-სს ამაზე საუბარი?!

ჩვენ გვახსოვს არაერთი განცხადება სახელმწიფო ორგანოების მხრიდან, მოსალოდნელ რევოლუციებზე, ხელისუფლების ძალადობრივი გზით დამხობაზე და შემდეგ ეს საქმეებიც ისევე გაქრა, როგორც ჩავლილი წლები.

სუს-ის დღევანდელი განცხადებაც, ალბათ, ამ ოპერიდან არის და ეს ყველაფერი ემსახურება მნიშვნელოვანი თემების გადაფარვას, რაც უკვე ვახსენეთ.

• თბილისის მერმა კახა კალაძემ დღეს თქვა, რომ ოთარ ფარცხალაძის სანქცირების მიზეზებთან დაკავშირებით აშშ-მ უფრო მეტი ინფორმაცია უნდა წარმოადგინოსო. თქვენ რა ინფორმაცია გაქვთ, რას აჩვენებს საერთაშორისო პრაქტიკა, აქვს აშშ-ს მტკიცებულებების წარმოდგენის ვალდებულება?

საერთაშორისო პრაქტიკაზე მე ვერ ვისაუბრებ, რადგან ეს არ არის ჩემი ექსპერტიზის სფერო, მაგრამ თავად ის განცხადებები, რასაც „ქართული ოცნება“ აკეთებს ფარცხალაძის დასანქცირებასთან დაკავშირებით, კომიკურია, როგორი ნირწამხდარი სახეებით ცდილობენ ისინი ფარცხალაძის დაცვას.

თავიდან გახსოვთ, ალბათ, როგორი იყო მათი განცხადებები, რომ „ფარცხალაძე კერძო პირია“, „დიდი ხანია შეხება არ აქვს სახელმწიფო სტრუქტურებთან“ – ეს იყო პირველი განცხადებები ერთგვარი შოკის ეტაპზე. ახლა კი მმართველი პარტიის წევრები ამბობენ, რომ „ფარცხალაძე არ არის ის კაცი, რომელიც სახელმწიფოს ძირს გამოუთხრის“, – თალაკვაძის განცხადება იყო მაგალითად ასეთი, ზარქუა ხომ საერთოდ სასწაულებს ამბობს, კალაძე საუბრობს, რომ თურმე მტკიცებულებები უნდა წარმოადგინონ და ასე შემდეგ.

ესენი აშშ-ის საგამოძიებო სამსახურების საქმიანობას უყურებენ იმავე სტანდარტით, როგორი სტანდარტითაც საქმიანობენ თვითონ. და საერთოდ, დიდი ხანია სუს-ი გასცდა სერიოზული, კვალიფიციური ორგანიზაციის სტატუსს და გახდა „ქართული ოცნების“ დანამატი, რომელიც სხვა ადამიანების პირადი ცხოვრებით არის დაკავებული და არა სახელმწიფოს წინაშე რეალურად არსებული საფრთხეებით და გამოწვევებით, რომ ეს შეისწავლოს და აღმოფხვრას ან მოხდეს ამ საფრთხეების პრევენცია.

ფარცხალაძესთან მიმართებაშიც ნათელი და ცხადია ის, თუ როგორ სწრაფად აგროვებს ქონებას თანამდებობის დატოვების შემდეგ რუსეთის მოქალაქე ფარცხალაძე.

• კალაძემ ისიც თქვა, რომ არც მურუსიძის დასანქცირების მოტივი იყო ნათელი. თუ ამ რიტორიკით გააგრძელებს „ოცნება“ ლაპარაკს და არ გადადგამს არსებით ნაბიჯს, რა პროცესებამდე მივა ეს ყველაფერი?

ხელისუფლებას აქვს ორი არჩევანი – ერთი, ილაპარაკოს ის სისულელეები, რასაც ახლა ლაპარაკობს ფარცხალაძესთან დაკავშირებით, ან მეორე – რეალურად ამ გადაწყვეტილებას, რაც არის მიღებული აშშ-ს მხრიდან, მოეკიდოს სრული სერიოზულობით. მაგრამ ხელისუფლებას არ შეუძლია მეორე გადაწყვეტილების მიღება, იმიტომ, რომ თავად არის იმ ყველაფრის ნაწილი, დიდი ალბათობით, რასაც ვისმენთ ფარცხალაძესთან დაკავშირებით.

საკუთარ მხილებას ხელისუფლება ვერ დაიწყებს, ამიტომაც ისინი ამბობენ: „წარმოადგინონ მტკიცებულებები“, „დაასაბუთონ“ და ასე შემდეგ.

როცა სათქმელი არაფერი აქვს ხელისუფლებას, ის ცდილობს გაღმა შედავების პრინციპით იმოქმედოს და ამბობს, რომ თითქოს ეს კაცი ამას არ იმსახურებს. და რა იცის ხელისუფლებამ იმსახურებს თუ არა. ფარცხალაძე არ არის ადამიანი, რომელიც პირველ ეტაპზე დასანქცირდა აშშ-ს მიერ, არ ვლაპარაკობ მარტო მოსამართლეებზე ან ყოფილ მოსამართლეებზე, ზოგადად, იმ სანქციებზე, რომლის გამოყენებაც დაიწყო აშშ-მ რუსეთთან დაკავშირებული პირების ნაწილში.

მე კიდევ მგონია, რომ რაღაც აპოკალიფსური განცხადებები ჯერ კიდევ არ მოგვისმენია ხელისუფლების მხრიდან ფარცხალაძის საკითხზე, მაგრამ ისინი კიდევ უფრო შორს წავლენ, რადგან პირველი დაბნეულობის ტალღა გადავლილია და ახლა გვეუბნებიან, რომ თურმე დამატებითი მტკიცებულებებია საჭირო.

ხელისუფლება რატომ ითხოვს დამატებით მტკიცებულებას, თავად ფარცხალაძემ უნდა მოითხოვოს, თუ ამაზეა ლაპარაკი და სამართლებრივი პროცესიც უნდა დაიწყოს ფარცხალაძემ, თუ ის თვლის, რომ მის მიმართ გადაწყვეტილება არის უკანონო.

თუ ხელისუფლება ამბობს, რომ ფარცხალაძე არის კერძო პირი და მას შეხება არ აქვს სახელმწიფო სტრუქტურებთან, მაშინ ვინ ეკითხება ხელისუფლებას ისაუბროს იმაზე, რომ თურმე აშშ-მ უნდა წარმოადგინოს მტკიცებულებები და არგუმენტები.

ლოგიკასაა აცდენილი ის განცხადებები, რასაც ვისმენთ ხელისუფლების მხრიდან.

• როგორც ვიცით, ოთარ ფარცხალაძე 2019 წელს გახდა ოკუპანტი ქვეყნის – რუსეთის მოქალაქე. რა გარემოებების გამო შეიძლება მიეცათ მისთვის ორმაგი მოქალაქეობა და უნდა დაინტერესებულიყო თუ არა სუს-ი სწორედ მაშინ ფარცხალაძის რუსეთთან კავშირების გამო?

ყველაფერს აქვს მნიშვნელობა, მათ შორის იმასაც, თუ ორმაგ მოქალაქეობაზე ვლაპარაკობთ, რა პირობებში მოხდა, რა საკითხები იყო წინასწარ გავლილი და შესწავლილი, იმიტომ, რომ რუსეთის მოქალაქეობის მიღება პირის მხრიდან, რომელსაც ერთ-ერთი უმაღლესი თანამდებობა ეკავა ქვეყანაში, კონსტიტუციით განსაზღვრული თანამდებობა, ასე რომ ვთქვათ, რადგან ის არ იყო რიგითი პროკურორი და როცა ასეთი სტატუსის მქონე ყოფილი ჩინოვნიკი იღებს ოკუპანტი ქვეყნის მოქალაქეობას, ცხადია, იქ ორმაგად დიდი ინტერესი და ორმაგად მეტი ფილტრი უნდა იყოს გამოყენებული.

ამაზე ალბათ პრეზიდენტის ადმინისტრაციამაც უნდა თქვას უფრო მეტი. იმიტომ, რომ იუსტიციის სამინისტროსგან იმაზე მეტს არაფერს უნდა ველოდეთ, რაც დღეს სუს-მა გაავრცელა. მაგრამ პრეზიდენტის ადმინისტრაციას ნამდვილად შეუძლია უფრო მეტი უთხრას საზოგადოებას, ვიდრე ჩვენ აქამდე მოგვისმენია ამის თაობაზე.

ფარცხალაძის მიერ რუსეთის მოქალაქეობის მიღება არ არის უბრალო შემთხვევა, არამედ ეს ის შემთხვევაა, რომლის მიმართაც (დიდი ალბათობით) თავად რუსეთის მხარესაც ჰქონდა გარკვეული ტიპის ინტერესი.

ამიტომაც სუს-ი იმაზე კი არ უნდა ლაპარაკობდეს, რომ „საკითხს შეისწავლის“, არამედ უნდა ლაპარაკობდეს იმაზე, როგორ დააზღვია მან რისკები, როცა ფარცხალაძემ საქართველოს მოქალაქეობაც მიიღო.

• სუს-ის მიერ გაჟღერებულ არეულობის საკითხს რომ დავუბრუნდეთ, ახსენეს უკრაინაში ქართველი მებრძოლების სახელი. ამით ხომ არ ცდილობს „ოცნება“ ერთგვარ ანგარიშსწორებას, რომ ფარცხალაძის სანაცვლოდ უკრაინაში მებრძოლების წინააღმდეგ დაიწყებენ დევნას ან რაღაც ამის მსგავსი?

როგორც ვთქვი, სუს-ის განცხადებაში ბევრი საკითხია ერთად ჩაყრილი, საიდანაც სხვადასხვა თემის გამოტანა შეიძლება, მათ შორის, ცალკე პროპაგანდისტული მედიისთვის. ამაში შედის ცხადია ისიც, რომ დაიწყონ უკრაინაში მებრძოლების დისკრედიტაცია.

მთავარი ამბავი, რაც ასევე არ უნდა გამოვტოვოთ ამ პროცესში, არის ისიც, როცა საუბრობენ ოქტომბერ-დეკემბრის პერიოდში მოვლენების განვითარებაზე.

თუ ევროკომისია არ მიანიჭებს საქართველოს კანდიდატის სტატუსს, ცხადია, ასეთი შემთხვევისთვისაც იზღვევს თავს ხელისუფლება, რომ თუ უამრავი მოქალაქე გამოვა ქუჩაში და ექნება ბუნებრივი პროტესტი იმის გამო, რომ მან არ შეასრულა 12 რეკომენდაცია, ეს ყველაფერი გადააბრალოს „გლობალური ომის პარტიას“ და ყველას, ვინც არ არის ხელისუფლების მხარეს.