Batumelebi

ავტორი: ლელა დუმბაძე

თბილისის ევანგელურ-ლუთერული და ბათუმის პროტესტანულმა ეკლესიებმა ერთობლივი წირვა ჩაატარეს. ევანგელურ-ლუთერული ეკლესიის საქართველოს ეპისკოპოსის, ჰანს იოაკიმ კიდერლენის თქმით, რომელიც ბათუმის პროტესტანტულ ეკლესიაში სტუმრად იმყოფებოდა აღნიშნა, რომ რეფორმაციამ მთელი ქრისტიანული სამყარო შეცვალა: „თუმცა დღეს, ეკლესიას აღარ შეუძლია მუდმივი განახლების გარეშე იცხოვროს. ის ვეღარ დარჩება მე-16 საუკუნის საწყისებზე. ეკლესიის ისტორიაში ყოველთვის არსებობდა საკვანძო მომენტები და ერთ-ერთი ასეთი იყო ეკლესიის რეფორმაცია. ლუთერს მიაჩნდა რომ ადამიანებმა სასულიერო პირებს კი არ უნდა მიანდონ თავიანთი ცხოვრება, არამედ მხოლოდ იესო ქრისტეს“.

ჰანს კიდერლენი სინანულით უყურებს იმ ეკლესიებს, რომელთაც არ აქვთ მისწრაფება ცვლილებებისკენ: „ადამიანები ფიქრობენ რომ ცვლილება გათიშულობას გამოიწვევს, ამიტომ აქვთ სიახლეების მიმართ შიში“. ეპისკოპოსს მიაჩნია რომ ეკლესიას კეთილდღეობას მხოლოდ ორი რამ მოუტანს, ეს არის სიყვარული და ცოდნა: „ცოდნის გარეშე სიყვარული ფანატიზმში გადადის, სიყვარულის გარეშე კი ცოდნა ფორმალიზაციად იქცევა“.

Continue reading “„ეკლესიას მუდმივი განახლება სჭირდება“”

საზოგადოებრივი მაუწყებლის პირველი შეკითხვა ბიძინა ივანიშვილს.
შეკითხვის ავტორი ჟურნალისტი ნინო გომართელი: 

– ბატონო ბიძინა, თქვენზე საზოგადოებამ ბევრი რამ არ იცის, საზოგადოებამ იცის, რომ თქვენ მდიდარი ადამიანი ხართ და ბევრი ფული გაქვთ, აქ ალბათ ბევრი შეკითხვა დაისმება, მაგრამ მე მინდა დავიწყო თქვენი მედიასთან ურთიერთობებით. თქვენ პირველ წერილში თავს დაესხით ჟურნალისტებს, უკლებლივ ყველა ტელეკომპანიის და უარი თქვით მედიასთან თანამშრომლობაზე, თქვენ უარი თქვით მიგეღოთ მონაწილეობა საზოგადოებრივი მაუწყებლის ნებისმიერ თოქშოუში . ამის შემდეგ თქვენ სახლში მოიწვიეთ და ინტერვიუ მიეცით თქვენს მიერ შერჩეულ კონკრეტულ ჟურნალისტებს. ჩვენ ვნახეთ, როგორ ღიზიანდებოდით თქვენ თქვენთვის არასასურველი კითხვების მოსმენისას, როგორც ეს ხდებოდა ნინო ჟიჟილაშვილთან ინტერვიუს დროს. ამის შემდეგ თქვენი წარმომადგენლები საკმაოდ დიდ იხნის განმავლობაში ევაჭრებოდნენ საზოგადოებრივ მაუწყებელს და წამოგვიყენეს ბევრი წინაპირობა და ძალიან დეტალური საბუთების წარმოდგენა, რომელიც ნატოსა და ევროკავშირის სამიტებზეც არ ხდება ხოლმე. აქ მოსვლის შემდეგ ჩვენ მივიღეთ მკაცრი ინსტრუქციები თქვენი დაცვის თანამშრომლების მხრიდან, იყო მითითებები და გავიარეთ შემოწმების უპრეცედენტო ნორმები. არ მახსენდება სხვა რომელიმე ბრიფინგზე მომხდარიყო ეს. არ შემიძლია არ აღვნიშნო, რომ აქ დაგვირიგეს წიგნი „ანტიჟურნალისტიკა და ქრონიკული ალიაქოთი“. ამ ქრონოლოგიური მოვლენების ჩამოთვლის შემდეგ თქვენ მინდა გკითხოთ…
– ნუ ღელავთ ნუ
– არ ვღელავ ბატონო ბიძინა. ამ ფორმით აპირებთ თქვენ მედიასთან ურთიერთობის გაგრძელებას. ეს არის ის დემოკრატია, რომლითაც თქვენ უნდა გააოცოთ ევროპა?
პასუხი: მე, პირველ რიგში, ვისურვებდი თქვენ ისეთი კითხვებით მოსულიყავით, რომელიც უშუალოდ თქვენ გაწუხებთ და არა იდეოლოგიურად მომზადებული. მე ვისურვებდი დემოკრატიულ მედიას და არა ისეთს, როგორიც „რუსთავი 2“-ია „იმედი“ და „საზოგადოებრივი მაუწყებელია“. მე მივამატებ, „მაესტროს” და “კავკასიას”, რომლებიც საბედნიეროდ არსებობს და შენიშვნა მივეცი მხოლოდ, რომ ყოფილიყვნენ მუდამ ობიექტურები. “საზოგადოებივ მაუწყებლისგან” პირიქით შეიქმნა უამრავი პრობლემა და ირაკლი ტრიპოლსკიმ იმდენი ინერვიულა წონაშიც დაიკლო, მეც ვაწყნარებდი… ამიტომ თქვენი ბრალდებები არასწორია. მე გულწრფელი ვარ და თქვენც მინდა იყოთ გულწრფელი, ამიტომ დასვით ის კითხვები, რაც თქვენ გიჩნდებათ და არა ის, რაც დაგავალეს.

საზოგადოებრივი მაუწყებლის პირველი შეკითხვა ბიძინა ივანიშვილს.
შეკითხვის ავტორი ჟურნალისტი ნინო გომართელი: 

– ბატონო ბიძინა, თქვენზე საზოგადოებამ ბევრი რამ არ იცის, საზოგადოებამ იცის, რომ თქვენ მდიდარი ადამიანი ხართ და ბევრი ფული გაქვთ, აქ ალბათ ბევრი შეკითხვა დაისმება, მაგრამ მე მინდა დავიწყო თქვენი მედიასთან ურთიერთობებით. თქვენ პირველ წერილში თავს დაესხით ჟურნალისტებს, უკლებლივ ყველა ტელეკომპანიის და უარი თქვით მედიასთან თანამშრომლობაზე, თქვენ უარი თქვით მიგეღოთ მონაწილეობა საზოგადოებრივი მაუწყებლის ნებისმიერ თოქშოუში . ამის შემდეგ თქვენ სახლში მოიწვიეთ და ინტერვიუ მიეცით თქვენს მიერ შერჩეულ კონკრეტულ ჟურნალისტებს. ჩვენ ვნახეთ, როგორ ღიზიანდებოდით თქვენ თქვენთვის არასასურველი კითხვების მოსმენისას, როგორც ეს ხდებოდა ნინო ჟიჟილაშვილთან ინტერვიუს დროს. ამის შემდეგ თქვენი წარმომადგენლები საკმაოდ დიდ იხნის განმავლობაში ევაჭრებოდნენ საზოგადოებრივ მაუწყებელს და წამოგვიყენეს ბევრი წინაპირობა და ძალიან დეტალური საბუთების წარმოდგენა, რომელიც ნატოსა და ევროკავშირის სამიტებზეც არ ხდება ხოლმე. აქ მოსვლის შემდეგ ჩვენ მივიღეთ მკაცრი ინსტრუქციები თქვენი დაცვის თანამშრომლების მხრიდან, იყო მითითებები და გავიარეთ შემოწმების უპრეცედენტო ნორმები. არ მახსენდება სხვა რომელიმე ბრიფინგზე მომხდარიყო ეს. არ შემიძლია არ აღვნიშნო, რომ აქ დაგვირიგეს წიგნი „ანტიჟურნალისტიკა და ქრონიკული ალიაქოთი“. ამ ქრონოლოგიური მოვლენების ჩამოთვლის შემდეგ თქვენ მინდა გკითხოთ…
– ნუ ღელავთ ნუ
– არ ვღელავ ბატონო ბიძინა. ამ ფორმით აპირებთ თქვენ მედიასთან ურთიერთობის გაგრძელებას. ეს არის ის დემოკრატია, რომლითაც თქვენ უნდა გააოცოთ ევროპა?
პასუხი: მე, პირველ რიგში, ვისურვებდი თქვენ ისეთი კითხვებით მოსულიყავით, რომელიც უშუალოდ თქვენ გაწუხებთ და არა იდეოლოგიურად მომზადებული. მე ვისურვებდი დემოკრატიულ მედიას და არა ისეთს, როგორიც „რუსთავი 2“-ია „იმედი“ და „საზოგადოებრივი მაუწყებელია“. მე მივამატებ, „მაესტროს” და “კავკასიას”, რომლებიც საბედნიეროდ არსებობს და შენიშვნა მივეცი მხოლოდ, რომ ყოფილიყვნენ მუდამ ობიექტურები. “საზოგადოებივ მაუწყებლისგან” პირიქით შეიქმნა უამრავი პრობლემა და ირაკლი ტრიპოლსკიმ იმდენი ინერვიულა წონაშიც დაიკლო, მეც ვაწყნარებდი… ამიტომ თქვენი ბრალდებები არასწორია. მე გულწრფელი ვარ და თქვენც მინდა იყოთ გულწრფელი, ამიტომ დასვით ის კითხვები, რაც თქვენ გიჩნდებათ და არა ის, რაც დაგავალეს.

ბათუმში, თბილისის მსგავსად, მალე ამოქმედდება ვეტერინარიის შესახებ კანონი, რომლის მიხედვითაც ხორცის გაყიდვა მხოლოდ სპეციალურ, პირუტყვის სასაკლაოში დაკვლის შემდეგ გახდება შესაძლებელი. ანალოგიური ცვლილების შემდეგ თბილისში ერთი კილოგრამი ხორცის ფასმა 18 ლარს მიაღწია. ბათუმში ორი სასაკლაოს გახსნა იგეგმება.

Continue reading “ხორცი გაძვირდება”

ავტორი: ნათია ზოიძე

გადაწყვეტილება „იუსაიდის“ ბათუმის ოფიში გუშინ აქციის ორგანიზატორებმა მიიღეს. აქცია, რომლის მთავარი მოთხოვნა აზიზიეს მეჩეთთან დაკავშირებული ხელშეკრულების გასაჯაროებაა, პოლიტიკოსების მიმართვის გარეშე ჩაივლის. აქამდე გადაწყვეტილი იყო, რომ მურმან დუმბაძე იქნებოდა მხოლოდ ერთი პოლიტიკოსი, რომელიც აქციაზე სიტყვით მიმართავდა ხალხს, მისი განცხადებით ხვალისთვის დაგეგმილი აქტივობა ბიძინა ივანიშვილთან შეთანხმებული იყო, მაგრამ ხალხისთვის მიმართვის სურვილი კიდევ ბევრ პოლიტიკოსს გაუჩნდა. „გუშინ შეხვედრაზე ითქვა, რომ ასეთი სურვილი ჰქონდათ პარლამენტის წევრებს ჯონდი ბაღათურიას და ქრისტიან დემოკრატებიდან გიორგი ახვლედიანს. ამიტომ მიღებული იქნა გადაწყვეტილება აქციამ „სიფხიზლითვის“ პოლიტიკოსების მიმართვის გარეშე ჩაიაროს, თუმცა აქციაზე პოლიტიკოსები მივლენ.

მურმან დუმბაძის ინფორმაციით აქციას სასულიერო პირები არ დაესწრებიან, მაგრამ აქციამდე ჯარისკაცების საფლავზე გმირთა სულების უკვდავსაყოფად პანაშვიდს კიდევ ერთხელ გადაიხდიან.

31 მარტის აქცია „წინააღმდეგობის მოძრაობის ინიციატივით იმართება“.

დაახლოებით ორი კვირის წინ, კულტურის მინისტრმა ნიკოლოზ რურუამ განაცხადა, რომ თურქეთ– საქართველოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობები არ შეიცვლება და აზიზის სახელობის ნაგებობა (მეჩეთი, ან კულტურული ცენტრი) აიგება იქ, სადაც ადგილს ადგილობრივი ხელისუფლება გამოჰყოფს. ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლმა კი „ბათუმელებთან“ განაცხადა, რომ იქ, სადაც ჯარისკაცების საფლავია, მეჩეთი არ აშენდება.

ავტორი: ნათია ზოიძე

გადაწყვეტილება „იუსაიდის“ ბათუმის ოფიში გუშინ აქციის ორგანიზატორებმა მიიღეს. აქცია, რომლის მთავარი მოთხოვნა აზიზიეს მეჩეთთან დაკავშირებული ხელშეკრულების გასაჯაროებაა, პოლიტიკოსების მიმართვის გარეშე ჩაივლის. აქამდე გადაწყვეტილი იყო, რომ მურმან დუმბაძე იქნებოდა მხოლოდ ერთი პოლიტიკოსი, რომელიც აქციაზე სიტყვით მიმართავდა ხალხს, მისი განცხადებით ხვალისთვის დაგეგმილი აქტივობა ბიძინა ივანიშვილთან შეთანხმებული იყო, მაგრამ ხალხისთვის მიმართვის სურვილი კიდევ ბევრ პოლიტიკოსს გაუჩნდა. „გუშინ შეხვედრაზე ითქვა, რომ ასეთი სურვილი ჰქონდათ პარლამენტის წევრებს ჯონდი ბაღათურიას და ქრისტიან დემოკრატებიდან გიორგი ახვლედიანს. ამიტომ მიღებული იქნა გადაწყვეტილება აქციამ „სიფხიზლითვის“ პოლიტიკოსების მიმართვის გარეშე ჩაიაროს, თუმცა აქციაზე პოლიტიკოსები მივლენ.

მურმან დუმბაძის ინფორმაციით აქციას სასულიერო პირები არ დაესწრებიან, მაგრამ აქციამდე ჯარისკაცების საფლავზე გმირთა სულების უკვდავსაყოფად პანაშვიდს კიდევ ერთხელ გადაიხდიან.

31 მარტის აქცია „წინააღმდეგობის მოძრაობის ინიციატივით იმართება“.

დაახლოებით ორი კვირის წინ, კულტურის მინისტრმა ნიკოლოზ რურუამ განაცხადა, რომ თურქეთ– საქართველოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობები არ შეიცვლება და აზიზის სახელობის ნაგებობა (მეჩეთი, ან კულტურული ცენტრი) აიგება იქ, სადაც ადგილს ადგილობრივი ხელისუფლება გამოჰყოფს. ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლმა კი „ბათუმელებთან“ განაცხადა, რომ იქ, სადაც ჯარისკაცების საფლავია, მეჩეთი არ აშენდება.

კობა ფარტენაძე

მართალია, ამერიკისა და ევროპის ბაზრებზე მრავლად ნახავთ გენური ინჟინერიის „შედევრებს“, თუმცა მათზე დიდი ასოებით დატანებულია წარწერა: „გენეტიკურად მოდიფიცირებული“. საქართველოს მსგავსი ქვეყნები კი დიდ ზიანს იღებენ, რადგან ასეთი კონტროლის მექანიზმი არ არსებობს და არავინ იცის, რას მივირთმევთ, ეკოლოგიურად სუფთა პროდუქციას თუ სხვადასხვა, მაგალითად „მონსანტოს“ (მსოფლიო ლიდერი გენმოდიფიცირებული პროდუქციის წარმოებაში) მსგავსი კომპანიების ტექნოლოგიებით მიღებულ ნაგავს. Continue reading “ფრანკენშტეინის საკვები”

აჭარის ტელევიზიამ „ტვ- 25“ ს რეკალამის განთავსებაზე უარი განუცხადა . გაზეთ „ბათუმელებთან“ აჭარის ტელევიზიის იურიდიული დეპარტამენტის ხელმძღვანელმა მალხაზ ბოლქვაძემ განმარტა, რომ უარის თქმის საფუძველი მაუწყებლობის შესახებ კანონი( 2 მუხლის წ პუნქტი) გახდა. Continue reading “ტელეარხ „25“ -ს აჭარის ტელევიზიამ რეკლამის განთავსებაზე უარი უთხრა”

<!** Image 1 align="left" width="400" height="504" >

მეგობრები სერას ეძახიან. ნათლობის სახელი, სერაფიმე შეამოკლა და ასე გახდა სერა. ფოტოგრაფია თავიდან გატაცება იყო, დღეს კი პირადი ცხოვრება, სამსახური და ჰობია. მისი ფოტოები თხრობითი ჟანრისაა, ამბებს გიყვება – სივრცეზე, დროზე და ადამიანებზე.
„ჩემთვის, როგორც ფოტოგრაფისთვის, ძალიან საინტერესოა კულტურა და კულტურის მრავალფეროვნება. მაინტერესებს სხვადასხვა რაიონები, რეგიონები, ქვეყნები და რელიგიები. მათი ერთმანეთში აღრევა ქმნის ძალიან საინტერესო კულტურულ რელიეფს. ფოტოგრაფისთვის საინტერესოა, როცა რაღაც საინტერესოს ნახავს, გადაიღებს, ჩამოიტანს და მერე ამაზე ისაუბრებენ. ამაზე მაგარი არაფერი არაა,” – ამბობს გელა ძნელაძე.

20 წლის იყო როცა ფოტოგრაფიამ გაიტაცა. მაშინაც და დღესაც ფოტოებს ფირზე იღებს:
„ფირზე ვიღებ და მერე ვაციფრულებ. ძალიან საინტერესო პროცესია. ფირზე გადაღება რთულიცაა და ამავდროულად ადვილიც. რთულია იმიტომ, რომ კადრებში ხარ შეზღუდული და შეიძლება არ გეყოს. შეიძლება ფირის გამოცვლა, მაგრამ ეს დროს გართმევს. ფირის პლიუსი კი ის არის, რომ დოკუმენტია, რომლითაც ყოველთვის შეგიძლია იდაო. ციფრული ვარიანტი შეიძლება ძალიან მარტივად მოგპარონ, ფირზე გადაღებულ ფოტოს კი ვერ მოგპარავენ. ძალიან ბევრი დადებითი აქვს ფირს. სიღრმე აქვს. კონტრასტი. პროექციული ბეჭდვა, რომელსაც ციფრულით ვერ აკეთებ.”

გელა სპეციალობით გეოგრაფია, თუმცა არ უყვარს უნივერსიტეტი და იქ გატარებული წლები. საკუთარ თავს შეცდომით გეოგრაფს უწოდებს. ეკოლოგიურ ექსპერტიზაზე სწავლობდა, მაგრამ ბოლოს აღმოაჩინა, რომ დიპლომირებული გეოგრაფი გახდა. ისე გავბრაზდი დიპლომიც კი არ გამომიტანიაო – ამბობს. უნივერსიტეტიდან ერთადერთი ნათელ წერტილად ბიბლიოთეკა ახსოვს, სადაც კენეტ კოუბრეს „ფოტოჟურნალისტიკა” აღმოაჩინა.
„ეს წიგნი ფოტოგრაფიის დედაენაა. ერთადერთი რაც დადებითად მახსოვს ბიბლიოთეკა იყო უნივერსიტეტში და ეს წიგნი. ცოდნა იქიდან არ წამომიღია და ნაცნობობა. შეიძლება რაღაც პერიოდი ურთიერთობა გქონდეს ადამიანთან, მაგრამ მერე ხვდები, რომ განსხვავებული ინტერესები გაქვს. ის ფიქრობს რა ჩაიცვას ხვალ, სუნამო სად იყიდოს, როგორ დაანახოს სხვას რომ ძალიან მაგარი ტიპია. ასეთ ადამაინთან ურთიერთობას ვერ ვინარჩუნებ. საერთოდ ვერავისთან ვერ ვინარჩუნებ ურთიერთობას, ვისთანაც საერთო ინტერესი არ მაქვს,” – ამბობს გელა.

თითქმის არასდროს არ აწერს ფოტოებს თავის სახელს და გვარს.

„არ ვამუშავებ ფოტოებს. მაქსიმუმ გავაშავ-თეთრო. არასდროს არ დამიწერია ფოტოზე ფოტო: ბაი გელა ძნელაძე. ჩემთვის არაა მთავარი, რომ ხალხი თქვას: ეს გელას ფოტოა. ჩემთვის მთავარია, ადამიანებმა ნახონ და აზრი გამოთქვან. ძალიან კარგად ვიყენებ ინტერნეტ-რესურს და ძალიან კარგად ვიცი ზოგადად ხალხი რას ფიქრობს. როდესაც ქაოსი და პირველი ციებ-ცხელება ჩაივლის, მერე ვამბობ რომ ჩემი ფოტოა. თუ უნდათ არ დაიჯერონ. მე შემიძლია დავამტკიცო, რომ ჩემია,” – ამბობს გელა.

სულ მოგზაურობს. „ასე ადვილი არაა ჩემი გამოჭერა ახლა რომ გამომიჭირეთო,” -იღიმის და საკუთარ მოგზაურობებს იხსენებს.
„2010 წელს ერთი თვით დავიკარგე, არავინ არ იცოდა სად ვიყავი. ოთხი მთა მოვიარე, აჭარის მხარეს გომის მთა, საიჩარი, ჩირუხი და ბეშუმი. რაღაცები გადავიღე ჩემთვის. ჯერ არც გამომიქვეყნებია. ჩამოვედი დასვენებული და მშვიდი. ვმუშაობდი, ხალხს ვიღებდი. როგორ ცხოვრობენ ხის სახლებში, პირველ სართულზე გომურია, მეორე სართულზე თვითონ ცხოვრობენ. ადამიანებში ვეძებ პრობლემებს. არ არსებობს მომინდეს ვიღაცის გადაღება, ვისაც ძალიან მაგარი ტანსაცმელი აცვია. პირიქით, მინდა გადავიღო ვისაც უჭირს და ცუდად აცვია. მაინტერესებს ადამიანები და მათი ცხოვრება. კახეთში ფეხით წავედით ოთხი ბიჭი და ფეხით მოვიარეთ სულ. 2010 წლის დეკემბერში ზარზმიდან წავედით, ფეხით ჩავედით ვარძიაში. ვყოფილვარ ისეთ სოფელში, სადაც შუქი არასდროს არ ქონიათ. რომ ჩავედით გადასაღებად, ერთმა ოჯახმა შეგვიფარა. ვიღაცას დაბადების დღე ჰქონდა იმ სოფელში და წაგვიყვანეს სადღაც შორს, რომ იქ დაბადების დღე ვიდეოზე გადაგვეღო. გადავუღეთ და მერე გავუგზავნეთ. რაში დაჭირდებოდათ აზრზე არ ვარ, იმიტომ რომ უშუქობის გამო ვერასდროს ვერ უყურებენ”.

გელა ფიქრობს რომ პირადი ცხოვრება არ აქვს.

„ჩემი პირადი ცხოვრება არის ფოტოგრაფია. სასიყვარულო რომანების ეტაპი არაა ჩემს ცხოვრებაში. დრო არ მაქვს, რომ მქონდეს რაღაც. თან მალე მბეზრდება. ადამიანს რომ გავიცნობ და ვხედავ რომ იქ რაღაცები არ მომწონს, დამთავრებულია. აღარ შემიძლია პირფერობა და რაღაცები. არ შემიძლია ძალით ვიღაცასთან ვიმეგობრო და ვიყო”.
სამყაროს, ცხოვრებას, მოვლენებს ფოტოკადრებად აღიქვამს და ამბობს რომ ეს მისი ცხოვრების ნაწილია: „ყველაფერს ვუყურებ როგორც გადასაღებ ობიექტს. სხვანაირად არ ვაფასებ, არც სიტუაციას, არც მოვლენას. ვაფასებ, როგორც გადასაღებ ობიექტს. ვუყურებ ყველაფერს კადრებად.“

სწრაფად იღებს გადაწყვეტილებებს, იმდენად სწრაფად რომ დილით საქართველოში გაიღვიძოს და საღამოს უკვე რომელიმე სხვა ქვეყანაში იყოს.

 

„იყო ესეთი შემთხვევა, „იუთუბზე“ ვნახე ვიდეო თურქეთზე, დილის თორმეტ საათზე, საღამოს 4 საათზე უკვე ბილეთი მქონდა ნაყიდი და საზღვარი გადავკვეთე. წავედი და საერთოდ შეიცვალა ჩემი ცხოვრება. 6 თვე ვიყავი სხვაგან, საერთოდ სხვა რამეზე ვფიქრობდი და საერთოდ არ მაინტერესებდა აქ რა ხდებოდა. ვიყავი თავისუფალი, ვფიქრობდი, მხოლოდ სად გამეთია ღამე, კარავი როგორ გამეშალა და ფირი როგორ მეყიდა. ამან ძალიან დიდი გამოცდილება მომცა. აქედან რომ წავედი, ჯიბეში ასი დოლარიც არ მქონია. თურქეთში მივხვდი, რომ ადამიანის შესაძლებლობებს საზღვარი არა აქვს. მაშინ მივხვდი, რომ მე შემიძლია ვიყო ფოტოგრაფი, მუსიკოსი ან არ რაც მინდა ის. ადამიანს აქვს დრო, ჭკუა, რომელიც უნდა გამოიყენოს კარგად, რომ განვითარდეს. ფეხსაცმელები შეკერო, ან იყო სტილისტი, ან იყო ფოტოგრაფი ან სულაც პრეზიდენტი. დღეს არის ის დრო, როცა ყველას შეგვიძლია ვიყოთ ძალიან მაგარი ტიპები და ცნობილები. მით უმეტეს ჩვენ გვაქვს „ფეისბუქი“, რაც შესაძლებლობების ფართო გზას გვაძლევს. მე ყველა ჩემს საქმეს ვაგვარებს „ფეისბუქით“ და აზრი არ აქვს ცხოვრებას „ფეისბუქის“ გარეშე. შეიძლება ვიღაცისთვის არასტანდარტული ვარ, მაგრამ მე ასეთი ვარ. ჩემთვის ეს არის სტანდარტი. ვერ შემცვლის ვერაფერი. ერთადერთი ალბათ თუ შემცვლის ძალიან ბევრი ფული. ბევრი ფული რომ მქონდეს აღარ წავიკითხავდი წიგნებს, იმიტომ რომ არ დამაინტერესებდა. ინდოეთში წავიდოდი, ბევრს ვიმოგზაურებდი, რაღაცას ვნახავდი. ყოველდღიურობა ჩემზეც მოქმედებს, მაგრამ ვცდილობ ეს არავინ არ დაინახოს და არავინ არ მიხვდეს. რამე პრობლემა თუ მაქვს ვერ ამჩნევენ. ხშირად მეუბნებიან მეგობრები, შენ პრობლემა არ გაქვსო? პრობლემა როგორ არ მაქვს, მაგრამ არ მინდა ამის შესახებ ყველამ გაიგოს და ინერვიულოს. ვცდილობ ყველაფერი ფოტოების გადაღებაში ან მუსიკის მოსმენაში გადავიტანო”.

 

<!** Image 1 align="left" width="400" height="504" >

მეგობრები სერას ეძახიან. ნათლობის სახელი, სერაფიმე შეამოკლა და ასე გახდა სერა. ფოტოგრაფია თავიდან გატაცება იყო, დღეს კი პირადი ცხოვრება, სამსახური და ჰობია. მისი ფოტოები თხრობითი ჟანრისაა, ამბებს გიყვება – სივრცეზე, დროზე და ადამიანებზე.
„ჩემთვის, როგორც ფოტოგრაფისთვის, ძალიან საინტერესოა კულტურა და კულტურის მრავალფეროვნება. მაინტერესებს სხვადასხვა რაიონები, რეგიონები, ქვეყნები და რელიგიები. მათი ერთმანეთში აღრევა ქმნის ძალიან საინტერესო კულტურულ რელიეფს. ფოტოგრაფისთვის საინტერესოა, როცა რაღაც საინტერესოს ნახავს, გადაიღებს, ჩამოიტანს და მერე ამაზე ისაუბრებენ. ამაზე მაგარი არაფერი არაა,” – ამბობს გელა ძნელაძე.

20 წლის იყო როცა ფოტოგრაფიამ გაიტაცა. მაშინაც და დღესაც ფოტოებს ფირზე იღებს:
„ფირზე ვიღებ და მერე ვაციფრულებ. ძალიან საინტერესო პროცესია. ფირზე გადაღება რთულიცაა და ამავდროულად ადვილიც. რთულია იმიტომ, რომ კადრებში ხარ შეზღუდული და შეიძლება არ გეყოს. შეიძლება ფირის გამოცვლა, მაგრამ ეს დროს გართმევს. ფირის პლიუსი კი ის არის, რომ დოკუმენტია, რომლითაც ყოველთვის შეგიძლია იდაო. ციფრული ვარიანტი შეიძლება ძალიან მარტივად მოგპარონ, ფირზე გადაღებულ ფოტოს კი ვერ მოგპარავენ. ძალიან ბევრი დადებითი აქვს ფირს. სიღრმე აქვს. კონტრასტი. პროექციული ბეჭდვა, რომელსაც ციფრულით ვერ აკეთებ.”

გელა სპეციალობით გეოგრაფია, თუმცა არ უყვარს უნივერსიტეტი და იქ გატარებული წლები. საკუთარ თავს შეცდომით გეოგრაფს უწოდებს. ეკოლოგიურ ექსპერტიზაზე სწავლობდა, მაგრამ ბოლოს აღმოაჩინა, რომ დიპლომირებული გეოგრაფი გახდა. ისე გავბრაზდი დიპლომიც კი არ გამომიტანიაო – ამბობს. უნივერსიტეტიდან ერთადერთი ნათელ წერტილად ბიბლიოთეკა ახსოვს, სადაც კენეტ კოუბრეს „ფოტოჟურნალისტიკა” აღმოაჩინა.
„ეს წიგნი ფოტოგრაფიის დედაენაა. ერთადერთი რაც დადებითად მახსოვს ბიბლიოთეკა იყო უნივერსიტეტში და ეს წიგნი. ცოდნა იქიდან არ წამომიღია და ნაცნობობა. შეიძლება რაღაც პერიოდი ურთიერთობა გქონდეს ადამიანთან, მაგრამ მერე ხვდები, რომ განსხვავებული ინტერესები გაქვს. ის ფიქრობს რა ჩაიცვას ხვალ, სუნამო სად იყიდოს, როგორ დაანახოს სხვას რომ ძალიან მაგარი ტიპია. ასეთ ადამაინთან ურთიერთობას ვერ ვინარჩუნებ. საერთოდ ვერავისთან ვერ ვინარჩუნებ ურთიერთობას, ვისთანაც საერთო ინტერესი არ მაქვს,” – ამბობს გელა.

თითქმის არასდროს არ აწერს ფოტოებს თავის სახელს და გვარს.

„არ ვამუშავებ ფოტოებს. მაქსიმუმ გავაშავ-თეთრო. არასდროს არ დამიწერია ფოტოზე ფოტო: ბაი გელა ძნელაძე. ჩემთვის არაა მთავარი, რომ ხალხი თქვას: ეს გელას ფოტოა. ჩემთვის მთავარია, ადამიანებმა ნახონ და აზრი გამოთქვან. ძალიან კარგად ვიყენებ ინტერნეტ-რესურს და ძალიან კარგად ვიცი ზოგადად ხალხი რას ფიქრობს. როდესაც ქაოსი და პირველი ციებ-ცხელება ჩაივლის, მერე ვამბობ რომ ჩემი ფოტოა. თუ უნდათ არ დაიჯერონ. მე შემიძლია დავამტკიცო, რომ ჩემია,” – ამბობს გელა.

სულ მოგზაურობს. „ასე ადვილი არაა ჩემი გამოჭერა ახლა რომ გამომიჭირეთო,” -იღიმის და საკუთარ მოგზაურობებს იხსენებს.
„2010 წელს ერთი თვით დავიკარგე, არავინ არ იცოდა სად ვიყავი. ოთხი მთა მოვიარე, აჭარის მხარეს გომის მთა, საიჩარი, ჩირუხი და ბეშუმი. რაღაცები გადავიღე ჩემთვის. ჯერ არც გამომიქვეყნებია. ჩამოვედი დასვენებული და მშვიდი. ვმუშაობდი, ხალხს ვიღებდი. როგორ ცხოვრობენ ხის სახლებში, პირველ სართულზე გომურია, მეორე სართულზე თვითონ ცხოვრობენ. ადამიანებში ვეძებ პრობლემებს. არ არსებობს მომინდეს ვიღაცის გადაღება, ვისაც ძალიან მაგარი ტანსაცმელი აცვია. პირიქით, მინდა გადავიღო ვისაც უჭირს და ცუდად აცვია. მაინტერესებს ადამიანები და მათი ცხოვრება. კახეთში ფეხით წავედით ოთხი ბიჭი და ფეხით მოვიარეთ სულ. 2010 წლის დეკემბერში ზარზმიდან წავედით, ფეხით ჩავედით ვარძიაში. ვყოფილვარ ისეთ სოფელში, სადაც შუქი არასდროს არ ქონიათ. რომ ჩავედით გადასაღებად, ერთმა ოჯახმა შეგვიფარა. ვიღაცას დაბადების დღე ჰქონდა იმ სოფელში და წაგვიყვანეს სადღაც შორს, რომ იქ დაბადების დღე ვიდეოზე გადაგვეღო. გადავუღეთ და მერე გავუგზავნეთ. რაში დაჭირდებოდათ აზრზე არ ვარ, იმიტომ რომ უშუქობის გამო ვერასდროს ვერ უყურებენ”.

გელა ფიქრობს რომ პირადი ცხოვრება არ აქვს.

„ჩემი პირადი ცხოვრება არის ფოტოგრაფია. სასიყვარულო რომანების ეტაპი არაა ჩემს ცხოვრებაში. დრო არ მაქვს, რომ მქონდეს რაღაც. თან მალე მბეზრდება. ადამიანს რომ გავიცნობ და ვხედავ რომ იქ რაღაცები არ მომწონს, დამთავრებულია. აღარ შემიძლია პირფერობა და რაღაცები. არ შემიძლია ძალით ვიღაცასთან ვიმეგობრო და ვიყო”.
სამყაროს, ცხოვრებას, მოვლენებს ფოტოკადრებად აღიქვამს და ამბობს რომ ეს მისი ცხოვრების ნაწილია: „ყველაფერს ვუყურებ როგორც გადასაღებ ობიექტს. სხვანაირად არ ვაფასებ, არც სიტუაციას, არც მოვლენას. ვაფასებ, როგორც გადასაღებ ობიექტს. ვუყურებ ყველაფერს კადრებად.“

სწრაფად იღებს გადაწყვეტილებებს, იმდენად სწრაფად რომ დილით საქართველოში გაიღვიძოს და საღამოს უკვე რომელიმე სხვა ქვეყანაში იყოს.

 

„იყო ესეთი შემთხვევა, „იუთუბზე“ ვნახე ვიდეო თურქეთზე, დილის თორმეტ საათზე, საღამოს 4 საათზე უკვე ბილეთი მქონდა ნაყიდი და საზღვარი გადავკვეთე. წავედი და საერთოდ შეიცვალა ჩემი ცხოვრება. 6 თვე ვიყავი სხვაგან, საერთოდ სხვა რამეზე ვფიქრობდი და საერთოდ არ მაინტერესებდა აქ რა ხდებოდა. ვიყავი თავისუფალი, ვფიქრობდი, მხოლოდ სად გამეთია ღამე, კარავი როგორ გამეშალა და ფირი როგორ მეყიდა. ამან ძალიან დიდი გამოცდილება მომცა. აქედან რომ წავედი, ჯიბეში ასი დოლარიც არ მქონია. თურქეთში მივხვდი, რომ ადამიანის შესაძლებლობებს საზღვარი არა აქვს. მაშინ მივხვდი, რომ მე შემიძლია ვიყო ფოტოგრაფი, მუსიკოსი ან არ რაც მინდა ის. ადამიანს აქვს დრო, ჭკუა, რომელიც უნდა გამოიყენოს კარგად, რომ განვითარდეს. ფეხსაცმელები შეკერო, ან იყო სტილისტი, ან იყო ფოტოგრაფი ან სულაც პრეზიდენტი. დღეს არის ის დრო, როცა ყველას შეგვიძლია ვიყოთ ძალიან მაგარი ტიპები და ცნობილები. მით უმეტეს ჩვენ გვაქვს „ფეისბუქი“, რაც შესაძლებლობების ფართო გზას გვაძლევს. მე ყველა ჩემს საქმეს ვაგვარებს „ფეისბუქით“ და აზრი არ აქვს ცხოვრებას „ფეისბუქის“ გარეშე. შეიძლება ვიღაცისთვის არასტანდარტული ვარ, მაგრამ მე ასეთი ვარ. ჩემთვის ეს არის სტანდარტი. ვერ შემცვლის ვერაფერი. ერთადერთი ალბათ თუ შემცვლის ძალიან ბევრი ფული. ბევრი ფული რომ მქონდეს აღარ წავიკითხავდი წიგნებს, იმიტომ რომ არ დამაინტერესებდა. ინდოეთში წავიდოდი, ბევრს ვიმოგზაურებდი, რაღაცას ვნახავდი. ყოველდღიურობა ჩემზეც მოქმედებს, მაგრამ ვცდილობ ეს არავინ არ დაინახოს და არავინ არ მიხვდეს. რამე პრობლემა თუ მაქვს ვერ ამჩნევენ. ხშირად მეუბნებიან მეგობრები, შენ პრობლემა არ გაქვსო? პრობლემა როგორ არ მაქვს, მაგრამ არ მინდა ამის შესახებ ყველამ გაიგოს და ინერვიულოს. ვცდილობ ყველაფერი ფოტოების გადაღებაში ან მუსიკის მოსმენაში გადავიტანო”.

 

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=JYL3AE2uDAg&w=425&h=349]

მთვარის კლუბი

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=JYL3AE2uDAg&w=425&h=349]

მთვარის კლუბი

საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულმა კომისიამ დღეს გაავრცელა ინფორმაცია, რომელიც სატელეფონო მომსახურებაში შეტანილ ცვლილებებს ეხება. ამ ინფორმაციის თანახმად, პრეფიქსი “8” შეიცვალა ეროვნული პრეფიქსით “0” (ქვეყნის შიდა ზარებზე) და საერთაშორისო პრეფიქსით “00”.
შეიცვალა ოპერატორების არჩევის 8XX ფორმატის კოდი 10XX პრეფიქსული კოდებიც. მაგალითად, საერთაშორისო ოპერატორი 8–07 გახდა 10–07; საერთაშორისო ოპერატორი 8–16 გახდა 10–16; ასევე საერთაშორისო ოპერატორი 8–10 კი, 10–10. ანუ ნებისმიერ საერთაშორისო ოპერატორთან დაკავშირების დროს თავდაპირველად ვკრებთ 10-ს.

საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნულმა კომისიამ დღეს გაავრცელა ინფორმაცია, რომელიც სატელეფონო მომსახურებაში შეტანილ ცვლილებებს ეხება. ამ ინფორმაციის თანახმად, პრეფიქსი “8” შეიცვალა ეროვნული პრეფიქსით “0” (ქვეყნის შიდა ზარებზე) და საერთაშორისო პრეფიქსით “00”.
შეიცვალა ოპერატორების არჩევის 8XX ფორმატის კოდი 10XX პრეფიქსული კოდებიც. მაგალითად, საერთაშორისო ოპერატორი 8–07 გახდა 10–07; საერთაშორისო ოპერატორი 8–16 გახდა 10–16; ასევე საერთაშორისო ოპერატორი 8–10 კი, 10–10. ანუ ნებისმიერ საერთაშორისო ოპერატორთან დაკავშირების დროს თავდაპირველად ვკრებთ 10-ს.

ავტორი: ემზარ დიასამიძე

ხელვაჩაურში წამებით გაუპატიურების ფაქტი დაფიქსირდა. დაახლოებით ორი კვირის წინ ხელვაჩაურის ერთ-ერთი კერძო დაწესებულებიდან ნაცნობმა პირებმა მოტყუებით გაიყვანეს გოგონა, მიაღებინეს ალკოჰოლური სასმელი, რომლის შედეგადაც იგი ჯერ ჯგუფურად გააუპატიურეს, შემდეგ კი აწამეს. ნაწამებს ანალურ ხვრელში სანთელი შეუყვანეს, ბოლოს კი უგონო მდგომარეობაში მყოფი მსხვერპლი მდინარე ჭოროხის ნაპირზე დააგდეს.

Continue reading “სასტიკი წამებით გაუპატიურება”

ავტორი:ლელა დუმბაძე
სკოლები, რომლებმაც გასულ წელს ეროვნულ გამოცდებზე ცუდი შედეგები აჩვენეს, თავის დაზღვევის მიზნით, შიდა გამოცდებს ატარებენ. მოსწავლეებს, რომლებიც განათლების სამინისტროს მიერ დაწესებულ ბარიერს – 5 ქულას ვერ გადალახავენ, საატესტატო გამოცდებზე არ დაუშვებენ, რადგან სკოლის დირექტორთა განცხადებით, წარუმატებელმა აბიტურიენტებმა შესაძლოა მათი თანამდებობა შეიწიროს. Continue reading “რისი ეშინიათ დირექტორებსა და მოსწავლეებს?”

ავტორი: ლელა დუმბაძე

ბოლო დროს ქალაქში ხშირად ითიშება ელექტროენერგია. არის დღეები, როცა შუქი 18 საათის განმავლობაში გათიშულია. მაგალითად, გასულ კვირას ხიმშიაშვილის ქუჩის მცხოვრებლებს ელექტროენერგია 14 საათის განმავლობაში არ მიეწოდებოდათ. შუქი ხშირად ითიშება მემედ აბაშიძის გამზირსა და ბათუმის ძველ უბნებშიც.
Continue reading “რატომ ითიშება შუქი ბათუმში”

ავტორი: ლელა დუმბაძე

მერიის შესყიდვების გეგმაში შესული ცვლილების მიხედვით, ბიუჯეტიდან „გამოთავისუფლებული“ 925 000 ლარი წესით, წლის ბოლომდე, ფარნავაზ მეფის, გორგასალის, ლერმონტოვის, გოგებაშვილის, მეტაქსას და ხინიკაძის ქუჩების რეაბილიტაციაზე უნდა დაეხარჯათ, მაგრამ მერია თანხის გახარჯვას ვერ ასწრებს. „გამოთავისუფლებული 16 245 ლარით“ კი, ახალგაზრდებისთვის საახალწლო ბანკეტის მოწყობა დაიგეგმა. რას ნიშნავს „გამოთავისუფლებული“ თანხა და ვინ არიან ახალგაზრდები, ვის გასართობადაც მერია ხალხის ფულს ხარჯავს. Continue reading “რას ეძახის მერია რეაბილიტაციას?”

ავტორი: ნათია ზოიძე

შალვა რამიშვილი  მიმართვის ტექსტს ავრცელებს, რომლითაც ის ბიძინა ივანიშვილის წინადადებას ეხმაურება. ის მზადაა, „დარდუბულა“ გააკეთოს, მაგრამ, ამასთანავე,  არ მოსწონს,  ივანიშვილი წერილში მას  ეროსის ხელის ბიჭს  რომ ადარებს. შალვა რამიშვილი  ივანიშვილთან შეხვედრასაც აპირებს. 12 ოქტომბერს, ივანიშვილის მიერ  განცხადების გავრცელების შემდეგ სოციალურ ქსელ „ფეისბუქში“ მან თავის კედელზე გამოაქვეყნა _  „ბ-ნ ივანიშვილი უნდა შემხვდეს“. Continue reading “რამიშვილი „დარდუბალას“ ისევ გააკეთებს”

სოფო გედევანიშვილი 

ბევრს ვფიქრობ იმაზე, თუ რა და როგორ ხდება სკოლაში. მშობლებს ამ ყველაფერს, ისევე როგორც მოსწავლეებს, გამზადებულს გვთავაზობენ, ჩვენ პროცესში მონაწილეობას ვერ ვიღებთ და, ბუნებრივია, ჩვენთან შეთანხმებით ეს საკითხები ვერც გადაწყდება. ამ რეფორმის შედეგებიც წლების მერე დადგება, ალბათ. თუმცა ახლა ყველაზე მეტად ჩემი შვილის ბედი მაღელვებს.

რას ისწავლის, სკოლას როგორ დაამთავრებს და თუ ძალიან არ მოვინდომეთ, რა განათლებას მიიღებს. ხანდახან მგონია, რომ საჭირო თანხები და საშუალება რომ გქონდეს, აუცილებლად წახვალ ევროპაში და განათლებას მიიღებ. ვიცი, ყველა იქ წასული საუკეთესო განათლებით ვერ ბრუნდება, მაგრამ თუ მოინდომებ, ხომ გამოგივა?

ჩვენი პედაგოგები კი ემზადებიან და ემზადებიან. არ მინდა, ძალიან კრიტიკული ვიყო, მაგრამ ისინი არც გადამზადებამდე მომწონდა და არც მას შემდეგ. Continue reading “პედაგოგები კი ემზადებიან”

ავტორი: ცაგო კახაბერიძე

„დღეს მეტად მნიშვნელოვანი, განსაკუთრებული დღეა. დღეს ჩვენი სამშობლოსათვის თავგანწირული გმირები, რომლებიც გმირულად დაეცენ 21 მარტს და მესამე დღეს, ანუ დღევანდელ დღეს,  ისინი მიწას მიაბარეს. მათ გაწირეს ყველაზე ძვირფასი რაც კი გააჩნდათ,  ეს იყო სიცოცხლე  ჩვენი სამშობლოს ჩვენი ქვეყნის ერთიანობისათვის. როცა იმ დროინდელმა ხელისუფლებამ მიატოვა ცეცხლმოდებული ჩვენი ქვეყანა, ისინი თავგანწირვით იბრძოდნენ ჩვენი კუთხის აჭარის დედასამშობლოს წიაღში დაბრუნებისათვის, ამიტომ მათი ღვაწლი, მათი თავდადება, მათი გმირობა განუზომელია ჩვენი ქვეყნის წინაშე. “ – განაცხადა ბათუმისა და ლაზეთის მიტროპოლიტმა მეუფე დიმიტრიმ. მან დღეს გოგებაშვილისა და გამსახურდიას კვეთასთან არსებულ სკვერში ბათუმის გათავისუფლებისათვის ბრძოლაში დაღუპულ მეომართა საფლავებზე მოსახსენიებელი პანაშვიდი გადაიხადა. ეს ის ადგილია, სადაც ისტორიული წყაროების თანახმად, აზიზეის მეჩეთი მდებარეობდა. Continue reading “პანაშვიდი დაღუპული ჯარისკაცების საფლავთან”

ნეტგაზეთი
44 წლის კარლა ბრუნისა და 56 წლის ნიკოლა სარკოზის შვილი შეეძინათ. ნიკოლა სარკოზისთვის ეს პირველი ქალიშვილია.

საფრანგეთის პრეზიდენტი ბავშვის დაბადების დროს გერმანიაში იმყოფებოდა და ანგელა მერკელისთან შეხვედრას მართავდა ეკონომიკური კრიზისის საკითხებზე.

სარკოზისა და კარლა ბრუნის ბავშვის სახელი ჯერჯერობით უცნობია.

ნიკოლა სარკოზი პირველი ფრანგი პრეზიდენტია, რომელსაც შვილი პრეზიდენტობის პერიოდში შეეძინა. წინა ქორწინებებიდან მას სამი ვაჟი ჰყავს.

ნეტგაზეთი
44 წლის კარლა ბრუნისა და 56 წლის ნიკოლა სარკოზის შვილი შეეძინათ. ნიკოლა სარკოზისთვის ეს პირველი ქალიშვილია.

საფრანგეთის პრეზიდენტი ბავშვის დაბადების დროს გერმანიაში იმყოფებოდა და ანგელა მერკელისთან შეხვედრას მართავდა ეკონომიკური კრიზისის საკითხებზე.

სარკოზისა და კარლა ბრუნის ბავშვის სახელი ჯერჯერობით უცნობია.

ნიკოლა სარკოზი პირველი ფრანგი პრეზიდენტია, რომელსაც შვილი პრეზიდენტობის პერიოდში შეეძინა. წინა ქორწინებებიდან მას სამი ვაჟი ჰყავს.

ავტორი:ლელა დუმბაძე

ფარნავაზ მეფის 53 ნომერში კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის გვერდით, მშენებლობის პროცესი ისევ კანონდარღვევით მიმდინარეობს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის ზედამხედველობის სამსახურმა დამკვეთი, მეზობლების წერილის საფუძველზე ერთი კვირის წინ გააფრთხილა, მშენებლობის წინ ბანერი დღემდე არ არის გამოკრული. როგორც არქიტექტორი გია რამიშვილი აცხადებს, დარღვეულია საავტორო უფლებაც, რადგან შეცვლილია პროექტის მის მიერ გაკეთებული და კულტურული მემკვიდრეობის საბჭოსთან შეთანხმებული ვარიანტი.

მშენებლობის შედეგად დაზიანდა ისტორიული ძეგლი. სახურავიდან დიდი რაოდენობით ჩადენილმა  წყალმა ისტორიული სახლის კედლები დააზიანა. მატერიალური ზარალი  მიადგა, სახლში მცხოვრებ ოჯახებსაც. მშენებლობას ფარნავაზ მეფის 53 ნომერში კერძო პირი, თემურ დობორჯგინიძე ახორციელებს. მშენებელი კომპანია კი „ბათუმი სითია“.

ავტორი:ლელა დუმბაძე

ფარნავაზ მეფის 53 ნომერში კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის გვერდით, მშენებლობის პროცესი ისევ კანონდარღვევით მიმდინარეობს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის ზედამხედველობის სამსახურმა დამკვეთი, მეზობლების წერილის საფუძველზე ერთი კვირის წინ გააფრთხილა, მშენებლობის წინ ბანერი დღემდე არ არის გამოკრული. როგორც არქიტექტორი გია რამიშვილი აცხადებს, დარღვეულია საავტორო უფლებაც, რადგან შეცვლილია პროექტის მის მიერ გაკეთებული და კულტურული მემკვიდრეობის საბჭოსთან შეთანხმებული ვარიანტი.

მშენებლობის შედეგად დაზიანდა ისტორიული ძეგლი. სახურავიდან დიდი რაოდენობით ჩადენილმა  წყალმა ისტორიული სახლის კედლები დააზიანა. მატერიალური ზარალი  მიადგა, სახლში მცხოვრებ ოჯახებსაც. მშენებლობას ფარნავაზ მეფის 53 ნომერში კერძო პირი, თემურ დობორჯგინიძე ახორციელებს. მშენებელი კომპანია კი „ბათუმი სითია“.

ოთარ ნადირაძე
ზუსტი მეცნიერებებისგან თავის შორს დაჭერა იმის შიშით,რომ ისინი რწმენას შეარყევენ – ბავშვურობის მაჩვენებელია, გონების უმწიფობის. ხოლო მოსაზრება, რომ მეცნიერება კავშირში არ არის რწმენასთან და ის აუცილებელად მიგვიყვანს ურწმუნოებამდე -უმეცრება და ცრურწმენა.
**
ცოდნა სასრგებლოა იმდენად, რამდენადაც მას შეუძლია ბედნიერება მოგვანიჭოს და ადამიანურობის მწვერვალამდე მისვლის გარანტად მოგვევლინოს. მაგრამ კაცობრიობის კოშმარულ სიზმრად ქცეული მეცნიერება და ტექნიკა ის შავი ძალებია, რომლებიც ჭეშმარიტ პროგრესს წინ აღუდგნენ.
**
ერთმა, მსოფლიო მნიშვნელობის მეცნიერმა ხმა აღიმაღლა და უმოწყალოდ გააკრიტიკა მე-20 საუკუნის დასწყისში მცხოვრები შეზღუდული ადამიანები, რომლებმაც მეცნიერება ხატად გაიხადეს და მზად იყვნენ მისთვის ყველაზე წმინდა შეეწირათ. მეცნიერმა თქვა:”მეცნიერება რელიგიის გარეშე “ბრმაა”, რელიგია კი მეცნიერების გარეშე “კოჭლიაო”. ნეტა რას იტყოდა იგი ჩვენი დროის კოჭლებსა და ბრმებზე?
Continue reading “მეცნიერება”

ავტორი: ბათუმის „დინამოს“ ფანკლუბი – „შავი ზღვის მეკობრეების/Black Sea Pirates“

დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში ყველაზე ტიტულოვანი ფეხბურთელი, ეროვნული ნაკრების უკვე ყოფილი კაპიტანი, კახა კალაძე ნაკრებიდან წავიდა.
1993 წლიდან კახამ საქართველოს 17, 19, 21 წლამდე და ეროვნულ ნაკრებში, საერთო ჯამში, 92 მატჩი ჩაატარა. ნაკრებში თამაშობდა მაშინაც კი, როდესაც, მას ძმა მოუკლეს. ეროვნულ გუნდში გამოსვლაზე უარი არასოდეს უთქვამს. Continue reading “კალაძის ეროვნული ნაკრებიდან წასვლის თაობაზე ბათუმის „დინამოს“ ფანკლუბის ოფიციალური განცხადება”

ბიზნესმენ ბიძინა ივანიშვილის დაცვის წევრებისთვის შსს-ს დაცვის დეპარტამენტში მისვლისა და იარაღის ჩაბარების მოთხოვნა პროვოკაციულ ნიშნებს შეიცავს , – ამის შესახებ საინფორმაციო სააგენტო “ინტერპრესნიუსს” ივანიშვილის მრჩეველთა საბჭოს წევრმა, ექსპერტმა ირაკლი სესიაშვილმა განუცხადა. Continue reading “ირაკლი სესიაშვილი:ივანიშვილის დაცვამ განიარაღების ბრძანება მიიღო”

ბიძინა ივანიშვილმა 21 ოქტომბერს სარჩელი საქალაქო სასამართლოში უკვე შეიტანა.მილიარდერი პრეზიდენტის იმ ბრძანებულების ბათილად ცნობის ითხოვს, რომლითაც მას საქართველოს მოქალაქეობა 11 ოქტომბერს შეუწყდა. ამის შესახებ ინფორმაციას ეკა ბესელიაზე დაყრდნობით Civil.ge ავრცელებს Continue reading “ივანიშვილი სააკაშვილის წინააღმდეგ სასამართლოში”

ავტორი: ქეთი ლაბაძე

თვალები ადამიანის ყველაზე სათუთი ორგანოა. გადაღლილობა, არასწორი რეჟიმი უმალ აისახება ჩვენს თვალებზე. ოფთალმოლოგი მარინა ბაკურაძე „ბათუმელების“ მკითხველს თავის გამოცდილებას უზიარებს:
ეკოლოგიური დაბინძურება, მტვერი, სხვადასხვა გამოსხივება ცუდად მოქმედებს თვალებზე. გარემო ფაქტორები ხშირ შემთხვევაში იწვევს მხედველობის დაქვეითებას. სამწუხაროდ, ძალიან ძნელია თვალები დაიცვა გარე ფაქტორებისგან. თუ გინდა ეს მოახერხო, მაშინ ქალაქში არ უნდა იცხოვრო, უნდა წახვიდე მთაში სუფთა ჰაერზე.
Continue reading “თუ გინდა დაიცვა თვალები”

ბიძინა ივანიშვილის ინტერვიუ როიტერთან

ნაწილი მეორე

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=kvX17kSid5s]

ბიძინა ივანიშვილის ინტერვიუ როიტერთან

ნაწილი მეორე

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=kvX17kSid5s]

ავტორი:ნათია ზოიძე
„ევროპა-ბეთის“ ტოტალიზატორი და სათამაშო აპარატები ახალაშენებულ“ ბათუმი-პლაზას“ პირველ სართულზეა განლაგებული. კლუბმა ფუნქციონირება 2011 წლის იანვრიდან დაიწყო. კლუბის მენეჯერი, რომელიც „ბათუმელებს“ „ბატონ გიორგიდ“ გაეცნო, არ ასახელებს ზუსტად რამდენი მილიონი დახარჯა 1 წლის წინ 600 კვ/მ ფართობის რემონტში. მილიონი მას ლიცენზიისთვის აქვს გადასახდელი 5 წლის განმავლობაში. ეს ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სათამაშო კლუბია ბათუმში. Continue reading “ბათუმში სათამაშო ბიზნესი შეიძლება დაიხუროს”

ავტორი: ნათია ზოიძე

„რადგან ქართველ ხალხს სიტყვას ვაძლევ, რომ მოვალ ხელისუფლებაში, ე.ი. აუცილებლად მოვალ!“ – ეს არის ამონარიდი ბიძინა ივანიშვილის დღეს გავრცელებული განცხადებიდან.  ხელისუფლებიდან ივანიშვილის  პოლიტიკურ განცხადებებს  უმეტესწილად საპარლამენტო უმრავლესობის წარმომადგენლები გამოეხმაურნენ. Continue reading “ხელისუფლების შეფასებები ივანიშვილზე, რომელიც ამბობს, რომ ხელისუფლებაში აუცილებლად მოვა”

ავტორი: ლელა დუმბაძე

აჭარისწყლის მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლი, ამ ტერიტორიის ეკლესიაზე გადაცემას მოითხოვს

 სოფელ აჭარისწყლის მოსახლეობის მართლმადიდებელმა მრევლმა, ეკლესიის მახლობლად არსებულ ტერიტორიაზე ჯვარი აღმართა. ტერიტორია აჭარის ეკონომიკის სამინისტროს ბალანსეა, ამიტომ ზედამხედველობის სამსახური მიიჩნევს, რომ მრევლმა ჯვარი უკანონოდ, სხვის ტერიტორიაზე აღმართა და მათ ჯვრის დემონტაჟი მოსთხოვა.

ჯვრის დემონტაჟისთვის მრევლს ზედამხედველობის სამსახურმა დღის ბოლომდე მისცა ვადა, მორწმუნეებმა კი ზედამხედველობის სამსახურის მოთხოვნა გააპროტესტეს: „ეს ჯვარი ჩვენი მოთხოვნით აღიმართა. ტერიტორია მიტოვებულია და გავერანებული. მრევლი გავმრავლდით, არ გვყოფნის ტაძარი და გვინდა რომ ეს ტერიტორია სახელმწიფომ ეკლესიას გადმოსცეს“-ამბობს მანანა ჯორბენაძე.

მრევლის განცხადებით, ზედამხედველობის სამსახური მათ, სხვის ტერიტორიაზე უკანონოდ შეჭრას ედავება: „ჯვარი აღვმართეთ ორი დღის წინ. შენობა ეკონომიკის სამინისტროს ბალანსზეა და ხალხი ლაპარაკობდა უნდა გაიყიდოსო და რომ არ გაყიდონ და ვიღაც უცხოს არ მისცენ, ამიტომ აღვმართეთ ჯვარი. მამაოს ვუთხარით და კურთხევა მოგვცა, გამგეობა კი გვეუბნება უკანონოაო“-ამბობს, ნუგზარ ლორთქიფანიძე. მისი განცხადებით, წინაპართა მიწაზე ჯვრის აღმართვას, ნებართვა არ სჭირდება.

აჭარისწალზე არსებული ივერიის კარის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი მამა თეიმურაზი, ჯვრის აღმართვაში მის თანამონაწილეობას უარყოფს, თუმცა ამბობს, რომ მრევლს კურთხევა მისცა: „ჩემი ინიციატივით არ მომხდარა, ადგილობრივ მოსახლეობას აქვს ამის უფლება. როცა ტაძარს ვაშენებდით  სახელმწიფოს არაერთხელ ვთხოვეთ მიწის გამოყოფა, მაგრამ ერთი მტკაველი მიწა ვერ გამონახეს, ეს ტაძარიც კერძო მიწაზე ავაგეთ, ამასაც საძირკველს უთხრის მდინარე. მალე ჰესების მშენებლობა დაიწყება და ეს ტერიტორია როგორც ვიცით დაიტბორება“.

რაც შეეხება სამართლებრივ მხარეს, მამა თეიმურაზი ამბობს: „სამართლებრივი ფარგლები ჩვენი ეროვნული იდეოლოგიიდან გამომდინარეობს, ჩვენ მივეჩვიეთ იმას, საბუთი გაქვს თუ არა, ჩვენ არ ვართ არც ამერიკელები და არც ევროპელები, ქართველები ვართ და სამართლებრივად ჩვენ ვარსებობთ. მრევლთან არც გავდივარ რომ არ დაბრალდეს ეკლესიას, ხალხს აბუნტებსო. მოსახლეობას უნდა რომ ეს ტერიტორია გადმოეცეს ეკლესიას, რადგან სადაც ეკლესია შევიდა, ყველას ვპატრონობთ და ქართულ გენეტიკას ვაძლიერებთ“.

ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის გამგებელი თეიმურაზ დუმბაძე კი აცხადებს, რომ ყველა საკითხი კანონის ჩარჩოებში უნდა მოგვარდეს: „ეს იყო თვითნებური მოქმედება სასულიერი პირების მხრიდან, რადგან უშუალოდ მამა თეიმურაზი ესწრებოდა ჯვრის აღმართვას. მას იქვე მოვუწოდე რომ შეეწყვიტა თვითნებური მოქმედება. მან არსებულ კანონმდებლობას პატივი უნდა სცეს“.

 

ავტორი: ნათია ზოიძე

ფაქტები, რომელთა შესახებაც დღეს ბათუმში ქრისტიან-დემოკრატების ოფისში ისაუბრეს, ადგილობრივი თვითმართველობის არჩევნების წინ მოხდა.

ბათუმში ქრისტიან –დემოკრატები აჭარის სოციალური მომსახურების სააგენტოს მუშაობით არიან უკმაყოფილო. Continue reading “ბრიფინგი ორი წლის დაგვიანებით”

ბოლო შვიდი წლის განმავლობაში საქართველოში 115 418 ადამიანი გასამართლდა. კვლევების მიხედვით პატიმართა რაოდენობა „საგანგაშოდ გაზრდილია“, რასაც ევროკავშირის მონაცემები და რეკომენდაციებიც ადასტურებს. ქვეყანაში, მარტო ბოლო ექვს თვეში, პოლიციის მონაცემებით, 15 524 დანაშაული და მინიმუმ 6881 მსჯავრდებულია რეგისტრირებული. საქართველო მსოფლიოში პატიმრების რაოდენობით მესამე ადგილზეა. ქვეყანაში სასჯელმოხდილი პატიმრების შესახებ ზუსტი სტატისტიკა არ არსებობს.
ლელა დუმბაძე
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ოფიციალური მონაცემებით, რომელიც სასამართლოს ვებგვერდზეცაა განთავსებული, 2004 წლიდან 2010 წლის ჩათვლით, საქართველოში 115 418 ადამიანია გასამართლებული. ამათგან ქართულმა სასამართლომ თავისუფლება 50 780 მოქალაქეს აღუკვეთა, 52 614-ს პირობითი მსჯავრი დაადო, 10 113 – დააჯარიმა, სხვა დანარჩენი სასჯელი კი 935,67-მა ადამიანმა მიიღო. ყველაზე მეტი – 19 940 მოქალაქე 2010 წელში დაისაჯა. სასამართლომ შარშან მხოლოდ 8 ბრალდებული გაამართლა.
ამავე სტატისტიკის მიხედვით, მსჯავრდებული მოქალაქეების ნაწილი პატიმრობას თავს აღწევს თანხის გადახდის სანაცვლოდ, ანუ საპროცესო გარიგებით მათ ან ათავისუფლებენ, ან სასჯელს უმსუბუქებენ.
სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემები, რომელიც ინფორმაციას სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა სამინისტროზე დაყრდნობით ავრცელებს, მნიშვნელოვნად განსხვავდება სასამართლოს მონაცემებისგან. ამ სააგენტოს ვებგვერდზე გამოქვეყნებული 2010 წლის მონაცემებით, ქვეყანაში 24 119 პატიმარია რეგისტრირებული, მსჯავრდებული კი – 19 940.
ოფიციალური სტრუქტურების ვებგვერდებზე არ არის განთავსებული ინფორმაცია, თავისუფლება აღკვეთილი პირებიდან რამდენმა ადამიანმა დატოვა საპყრობილე ბოლო შვიდ წელში. შესაბამისად, იმის ზუსტი სტატისტიკა, თუ რამდენი ადამიანია დღეს ციხეში ან რამდენი გათავისუფლდა, საზოგადოებისთვის უცნობია. მსგავსი მონაცემები როგორც მედიისთვის, ასევე არასამთავრობო სექტორისთვის დახურულია.
„ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რამდენი ადამიანია გათავისუფლებული წლების მიხედვით, ჩვენმა ორგანიზაციამ ახლახან გამოითხოვა და ჯერ არ მიგვიღია“, – ამბობს არასამთავრობო ორგანიზაცია „ციხეების საერთაშორისო რეფორმის“ ექსპერტი მაია კაშია.
„თუკი ხელისუფლება საზოგადოებას არ აწვდის გათავისუფლებული ადამიანების შესახებ ყოველწლიურ ინფორმაციას, შესაბამისად, არც მის მიერ გამოქვეყნებული სხვა ციფრები იქნება სანდო“, – ამბობს ადვოკატთა ასოციაციის თავმჯდომარე გელა ნიკოლაიშვილი, რომელსაც მიაჩნია, რომ ქვეყანაში პატიმართა რაოდენობა გაცილებით მეტია. – „როგორც ვიცი, მსჯავრდებულთა რაოდენობა 30 000-ს აღემატება, მაგრამ მექანიზმი, რისი მიხედვითაც შეიძლება დადგინდეს ციხეში მყოფ პირთა ზუსტი ოდენობა, ჯერ არასამთავრობო სექტორს არ გააჩნია“.
შს სამინისტროს ვებგვერდზე განთავსებული სტატისტიკური მონაცემებით, 2010 წელს ქვეყანაში 34 739 დანაშაულია დარეგისტრირებული. ვანო მერაბიშვილის უწყების ინფორმაციით, აქედან 17 101 დანაშაული გახსნილია. 2011 წლის ექვსი თვის განმავლობაში კი 15 524 ჩადენილი დანაშაულიდან პოლიციას 6881 საქმე გაუხსნია. შს სამინისტროს მხოლოდ ამ ბოლო ორ მონაცემს – 17 101 და 6881 – თუ ავიღებთ, ერთი წლისა და ექვსი თვის განმავლობაში მინიმუმ 23 982 მსჯავრდებულს მივიღებთ, რადგან ერთ გახსნილ დანაშაულზე სულ ცოტა ერთი დამნაშავე უნდა ვივარაუდოთ.
სტატისტიკის სიზუსტისათვის ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, იმის ცოდნა, თუ რამდენი მოქალაქეს აკავებს დანაშაულის აღკვეთა-გამოვლენის მიზნით მთავარი პროკურატურა ან „ფინანსური პოლიცია“. შს სამინისტროსგან განსხვავებით, ამ ორ უწყებას თავის ვებგვერდებზე სტატისტიკური მონაცემები არ აქვს გამოქვეყნებული.
„თუკი გავითვალისწინებთ, რომ ქვეყანაში ნულოვანი ტოლერანტობიდან გამომდინარე გაიზარდა სასჯელის ოდენობა – 9-10 და 20 ს მოსაგროვებლად, რაც მანამდე წარმოუდგენელი იყო. თუნდაც ე.წ. ძველი ბიჭები და სხვა კრიმინალები… მსჯავრდებულთა და პატიმართა მანიპულირება ნოვატორული მეთოდია, სხვა ქვეყნებში მსგავსი პრაქტიკა არ დაფიქსირებულა. დღემდე ეს მეთოდი მხოლოდ საქართველოს ხელისუფლებას აქვს გამოყენებული”.
ორგანიზაცია “ციხეების საერთაშორისო რეფორმის” ინფორმაციით, რომლის წყარო სასჯელაღსრულების სამინისტროა, ივლისის მონაცემებით ციხეებში ლიმიტით გათვალისწინებულზე 2449-ით მეტი პატიმარი იყო, რაც ციხეების გადატვირთულობას იწვევს.
ევროკავშირის 2010 წლის მონაცემებით, საქართველო ერთ სულ მოსახლეზე პატიმრების რაოდენობის მიხედვით მსოფლიოში მესამე ადგილზეა, ამერიკის შეერთებულ შტატებისა და რუსეთის შემდეგ.

ბოლო შვიდი წლის განმავლობაში საქართველოში 115 418 ადამიანი გასამართლდა. კვლევების მიხედვით პატიმართა რაოდენობა „საგანგაშოდ გაზრდილია“, რასაც ევროკავშირის მონაცემები და რეკომენდაციებიც ადასტურებს. ქვეყანაში, მარტო ბოლო ექვს თვეში, პოლიციის მონაცემებით, 15 524 დანაშაული და მინიმუმ 6881 მსჯავრდებულია რეგისტრირებული. საქართველო მსოფლიოში პატიმრების რაოდენობით მესამე ადგილზეა. ქვეყანაში სასჯელმოხდილი პატიმრების შესახებ ზუსტი სტატისტიკა არ არსებობს.
ლელა დუმბაძე
საქართველოს უზენაესი სასამართლოს ოფიციალური მონაცემებით, რომელიც სასამართლოს ვებგვერდზეცაა განთავსებული, 2004 წლიდან 2010 წლის ჩათვლით, საქართველოში 115 418 ადამიანია გასამართლებული. ამათგან ქართულმა სასამართლომ თავისუფლება 50 780 მოქალაქეს აღუკვეთა, 52 614-ს პირობითი მსჯავრი დაადო, 10 113 – დააჯარიმა, სხვა დანარჩენი სასჯელი კი 935,67-მა ადამიანმა მიიღო. ყველაზე მეტი – 19 940 მოქალაქე 2010 წელში დაისაჯა. სასამართლომ შარშან მხოლოდ 8 ბრალდებული გაამართლა.
ამავე სტატისტიკის მიხედვით, მსჯავრდებული მოქალაქეების ნაწილი პატიმრობას თავს აღწევს თანხის გადახდის სანაცვლოდ, ანუ საპროცესო გარიგებით მათ ან ათავისუფლებენ, ან სასჯელს უმსუბუქებენ.
სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემები, რომელიც ინფორმაციას სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა სამინისტროზე დაყრდნობით ავრცელებს, მნიშვნელოვნად განსხვავდება სასამართლოს მონაცემებისგან. ამ სააგენტოს ვებგვერდზე გამოქვეყნებული 2010 წლის მონაცემებით, ქვეყანაში 24 119 პატიმარია რეგისტრირებული, მსჯავრდებული კი – 19 940.
ოფიციალური სტრუქტურების ვებგვერდებზე არ არის განთავსებული ინფორმაცია, თავისუფლება აღკვეთილი პირებიდან რამდენმა ადამიანმა დატოვა საპყრობილე ბოლო შვიდ წელში. შესაბამისად, იმის ზუსტი სტატისტიკა, თუ რამდენი ადამიანია დღეს ციხეში ან რამდენი გათავისუფლდა, საზოგადოებისთვის უცნობია. მსგავსი მონაცემები როგორც მედიისთვის, ასევე არასამთავრობო სექტორისთვის დახურულია.
„ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რამდენი ადამიანია გათავისუფლებული წლების მიხედვით, ჩვენმა ორგანიზაციამ ახლახან გამოითხოვა და ჯერ არ მიგვიღია“, – ამბობს არასამთავრობო ორგანიზაცია „ციხეების საერთაშორისო რეფორმის“ ექსპერტი მაია კაშია.
„თუკი ხელისუფლება საზოგადოებას არ აწვდის გათავისუფლებული ადამიანების შესახებ ყოველწლიურ ინფორმაციას, შესაბამისად, არც მის მიერ გამოქვეყნებული სხვა ციფრები იქნება სანდო“, – ამბობს ადვოკატთა ასოციაციის თავმჯდომარე გელა ნიკოლაიშვილი, რომელსაც მიაჩნია, რომ ქვეყანაში პატიმართა რაოდენობა გაცილებით მეტია. – „როგორც ვიცი, მსჯავრდებულთა რაოდენობა 30 000-ს აღემატება, მაგრამ მექანიზმი, რისი მიხედვითაც შეიძლება დადგინდეს ციხეში მყოფ პირთა ზუსტი ოდენობა, ჯერ არასამთავრობო სექტორს არ გააჩნია“.
შს სამინისტროს ვებგვერდზე განთავსებული სტატისტიკური მონაცემებით, 2010 წელს ქვეყანაში 34 739 დანაშაულია დარეგისტრირებული. ვანო მერაბიშვილის უწყების ინფორმაციით, აქედან 17 101 დანაშაული გახსნილია. 2011 წლის ექვსი თვის განმავლობაში კი 15 524 ჩადენილი დანაშაულიდან პოლიციას 6881 საქმე გაუხსნია. შს სამინისტროს მხოლოდ ამ ბოლო ორ მონაცემს – 17 101 და 6881 – თუ ავიღებთ, ერთი წლისა და ექვსი თვის განმავლობაში მინიმუმ 23 982 მსჯავრდებულს მივიღებთ, რადგან ერთ გახსნილ დანაშაულზე სულ ცოტა ერთი დამნაშავე უნდა ვივარაუდოთ.
სტატისტიკის სიზუსტისათვის ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია, იმის ცოდნა, თუ რამდენი მოქალაქეს აკავებს დანაშაულის აღკვეთა-გამოვლენის მიზნით მთავარი პროკურატურა ან „ფინანსური პოლიცია“. შს სამინისტროსგან განსხვავებით, ამ ორ უწყებას თავის ვებგვერდებზე სტატისტიკური მონაცემები არ აქვს გამოქვეყნებული.
„თუკი გავითვალისწინებთ, რომ ქვეყანაში ნულოვანი ტოლერანტობიდან გამომდინარე გაიზარდა სასჯელის ოდენობა – 9-10 და 20 ს მოსაგროვებლად, რაც მანამდე წარმოუდგენელი იყო. თუნდაც ე.წ. ძველი ბიჭები და სხვა კრიმინალები… მსჯავრდებულთა და პატიმართა მანიპულირება ნოვატორული მეთოდია, სხვა ქვეყნებში მსგავსი პრაქტიკა არ დაფიქსირებულა. დღემდე ეს მეთოდი მხოლოდ საქართველოს ხელისუფლებას აქვს გამოყენებული”.
ორგანიზაცია “ციხეების საერთაშორისო რეფორმის” ინფორმაციით, რომლის წყარო სასჯელაღსრულების სამინისტროა, ივლისის მონაცემებით ციხეებში ლიმიტით გათვალისწინებულზე 2449-ით მეტი პატიმარი იყო, რაც ციხეების გადატვირთულობას იწვევს.
ევროკავშირის 2010 წლის მონაცემებით, საქართველო ერთ სულ მოსახლეზე პატიმრების რაოდენობის მიხედვით მსოფლიოში მესამე ადგილზეა, ამერიკის შეერთებულ შტატებისა და რუსეთის შემდეგ.