Batumelebi

ხელფასი 750 ლარი. 

ხვიჩა შაინიძის ოჯახი, სახლის დაწვის შემდეგ მეზობელთან ცხოვრობდა.

ლია, რამდენად აინტერესებს ქალი ავტორი საზოგადოებას ჩვენს კულტურაში, რომელიც საკმაოდ პატრიარქალურია? და ზოგადად, რა სტერეოტიპები არსებობს მწერალი ქალების მიმართ, თქვენ თუ გიგრძვნიათ ეს საკუთარ თავზე?

 ჯერ კიდევ არსებობს სტერეოტიპები და ჯერ კიდევ არ არის ქალი ავტორი გათანაბრებული კაც ავტორთან, ასე მგონია. თუმცა დღეს უკეთესი სიტუაცია გვაქვს, ვიდრე თუნდაც რამდენიმე წლის წინ იყო. შეიძლება მიზეზი იყოს ის, რომ ქალებმა აქტიურად დაიწყეს წერა და გამოჩნდნენ ძლიერი ქალი ავტორები. 

საკმაოდ არასერიოზულად აღიქმებოდა დიდი ხნის განმავლობაში ქალი ავტორების ტექსტები არა იმის გამო, რომ არის ნაკლებად ოსტატურად დაწერილი ან ნაკლებად მნიშვნელოვანი და საინტერესო, უფრო იმის გამო, თუ რაზე წერენ ქალები. ის თემები, რაზეც ქალები წერდნენ, რაღაცნაირად ნაკლებ ღირებულად მიიჩნეოდა თითქოს. ვიცით შემთხვევები, როდესაც ქალი ავტორები იბეჭდებოდნენ ფსევდონიმებით. ეს ძალიან მაბრაზებს. იცი რა, შენ ქალი ხარ და ამიტომ შენს წიგნს არავინ წაიკითხავს, არავინ იყიდის, სერიოზულად შეიძლება არ აღგიქვან და მოდი, ფსევდონიმით დავბეჭდოთ, მამაკაცის სახელით მაგალითად. ნატო დავითაშვილი არის ამის მაგალითი ჩემთვის, მისი პირველი წიგნი ფსევდონიმით დაიბეჭდა. „თან ფენტეზის წერ, თან ქალი ხარ, მოდი არ გინდა…“ „შენ ისე წერ, კაცივით, არ ეტყობა ქალის დაწერილი“, – ეს ითვლება დიდ ქათინაურად.

 გამოდის, რომ „ღირსებად“ მიიჩნევა, თუ ნაწარმოებს სქესი არ ეტყობა. რატომ? ჩვენი კულტურა ქალის გრძნობებს თვალს არიდებს?

დიახ, შეიძლება ითქვას თვალს არიდებს. ყოველდღიურ ცხოვრებაშიც მიჩვეული ვართ ამას. მე სადაც გავიზარდე, ასეთი სიტუაცია ხშირად იყო, „ქალის საქმე არ არის“, „ქალის ენა გაერია“ – იტყვიან ამბავზე. „შენ არ ილაპარაკო“, „შენ ვინ გეკითხება“ – ეს ოჯახურ საკითხებზე. აქაც ასეა, თითქოს მონოპოლია აქვს მამაკაცებს, რომ მათი კუთხიდან დანახული და მათ მიერ აღქმული სამყარო უფრო ლეგიტიმურია, ვიდრე ის, რასაც ქალი დაინახავს.

მომისმენია, რომ ქალს ყოველთვის ხელს უშლის გრძნობები, არამარტო ლიტერატურასთან დაკავშირებით. სენტიმენტალიზმი გასაგებია, რაც შეეხება მგრძნობიარობას, მე ვერ წარმომიდგენია ეს ნაკლი და დანაშაული იყოს.
მე ნაკლებად მიყვარს სტერილური პოეზია. რაღაც მძაფრი თუ არ მხვდება, ნაკლებად ვკითხულობ ასეთ პოეზიას. ქალები საკმაოდ თამამები არიან ამ მიმართულებით, უფრო რისკავენ თავისუფლად ილაპარაკონ გრძნობებზე და ნაკლებად ეშინიათ, რომ გამოჩნდებიან სენტიმენტალურები ან სუსტები.

 თუმცა ქალი ავტორების მიმართ ამ მიმართულებით კრიტიკა უფრო ნაკლებად გვესმის, თუკი ეს ეხება პატრიოტული თემატიკის ლექსებს…

 ქალებს რომ წამოეწყოთ პატრიოტულ თემებზე საუბარი, დღეს ალბათ ასე პოპულარული არ იქნებოდა. რაღაც პრივილეგიები მანდაც ჩანს. არიან ქალი ავტორები, რომლებიც ამ გზით ეწერებოდნენ ხოლმე მთავარ ლიტერატურულ დინებაში და უფრო სერიოზულად აღიქვამდა მკითხველი.

„არ არის შენი საქმე წერა“, – ასეთი რამ თუ უთქვამთ?

 მომიკრავს ყური, თუმცა პირადად არ უთქვამთ.

 რაც შეეხება კრიტიკას. გვხვდება ირიბი მინიშნებები, რომ აი, ქალურობაზე ასეთი ხაზგასმა არ ღირს. შეგინიშნავთ ეს? 

 კი, შემიმჩნევია. მე მგონია, რომ როცა რაღაც იწერება კონკრეტული ფორმით, როცა ავტორი ხაზს უსვამს თავის სქესს, ამას იმიტომ აკეთებს, რომ ეს არის მნიშვნელოვანი. ჩვენ თუ დავიწყებთ დარეგულირებას გარედან, რაზე შეიძლება წერა, როგორი ფორმით შეიძლება წერა, როგორ გრძნობებზე შეიძლება წერა, რომელი კუთხით შეიძლება აღვიქვათ გარემო და როგორ მივაწოდოთ მკითხველს, ეს იქნება სასაცილო და ხელოვნური. მე თუ ვყვები იმაზე, რაზეც ვყვები, ეს მჭირდება და ამიტომ ვლაპარაკობ. მე კრიტიკა არ მიყვარს საერთოდ. არ ვგულისხმობ იმას, რომ არ მიყვარს, როცა მაკრიტიკებენ. სულ მგონია, რომ ხანდახან ზედმეტი იმიტომ მოსდის კრიტიკას, როცა გარედან ცდილობს ჩაერიოს იმაში, რაც არ არის მაინცადამაინც კონტროლირებადი.

ჩემზეც მომისმენია ეს. ყოფილა შემთხვევა, კონკურსებზე, მაგალითად, სადაც ანონიმურად იდო ხოლმე ტექსტები, ძალიან გამთათხეს იმის გამო, რომ „რა არის ეს ქალურობა და გოგოობის სულში შემოჩხერა“.

 თუმცა კაცურობის „შემოჩხერით“ გაღიზიანება იშვიათად გვხვდება…

 როგორაა იცით, თითქოს ის, რაც კაცური თემაა და მამაკაცების სამყაროა, არის ნამდვილი სამყარო. ქალი მუტანტად გამოიყურება იქ, სადაც სხვა კანონები არსებობს, განსაზღვრული და გაწერილი. ძირითადი ხაზია ის და ქალური ხაზი თითქოს გადახვევაა.

 ქალი ავტორების ტექსტები არც თუ ისე შორეულ წარსულში ღირებულ ტექსტებად იშვიათად მიიჩნეოდა, ასე იყო საქართველოში და არა მხოლოდ. თქვენი აზრით, ბოლო ხანს რა შეიცვალა? ისმის ქალების ხმა თანამედროვე ქართულ ლიტერატურაში?

თანამედროვე ქართულ ლიტერატურაში ნამდვილად ძლიერად ისმის ქალების ხმა და არაფრით არ ჩამოუვარდება მამაკაცების ხმას. ჩემი რჩეული პოეტები დღეს არიან ქალები. მართლა მოიცალეს ქალებმა და უფრო აქტიურად დაიწყეს წერა, გარეთ გამოსვლა, ლაპარაკი. ახლა უფრო ადვილია. ლიტერატურაში თუ მოხდება ცვლილება, შეიძლება შეუმჩნეველი დარჩეს, მაგრამ ზოგადად, რადგან ეს თემა ძალიან აქტიური ხდება, ეს ძვრა ნამდვილად არის და ეს ლიტერატურაზეც გადადის. დღეს ისეთი საშიში აღარ არის, რადგან ქალი ხარ – დღეს ამის გამო ასე პირდაპირ არავინ დაგჩაგრავს. თუმცა დაკვირვებული ვარ, პოეტებს უფრო პატიობენ და პროზაიკოს ქალებზე უფრო ქილიკობენ. პროზა ჯერ კიდევ კაცის საქმედ ითვლება. თითქოს მეტი ძალისხმევა სჭირდება, ნებისყოფა. 

 დღემდე ხშირად ხდება, რომ მწერლისა თუ პოეტის წარდგენისას, თუ ქალია ავტორი, ხაზს უსვამენ: მწერალი ქალი, პოეტი ქალი, ან თუნდაც რეჟისორი ქალი… ეს გაღიზიანებთ?

მე არ მაღიზიანებს. სასაცილოდ მეჩვენება, ირონიით ვარ განწყობილი ამის მიმართ. შეიძლება ისიც მოქმედებს, რომ ძალიან თავდაჯერებული ვარ მაგ მიმართულებით და ვიცი, რომ ქალი პოეტი – ეს არ მაკნინებს და ეჭვიც არ მეპარება, რომ ასეთი მიდგომა სისულელე და სასაცილოა.

შუახევის სოფლიდან მშობიარეს ხულოში გადაყვანის ისტორია

აჭარის სამ მუნიციპალიტეტში –  ქედაში, ხულოსა და შუახევში, სადაც 100 ათასზე მეტი ამომრჩეველი ცხოვრობს, თითო რეფერალური საავადმყოფო ფუნქციონირებს. 25 აპრილიდან ამ მუნიციპალიტეტებში, საავადმყოფოების მფლობელმა კორპორაცია „ევექსმა“ სტაციონარული მომსახურება შეწყვიტა. მოსახლეობა სოფლებში სწორედ ამის გასაპროტესტებლად ემზადებოდა, როდესაც 5 მაისს შუახევის საავადმყოფოში მიყვანილი დაჭრილი, 25 წლის ახალგაზრდა გარდაიცვალა. გარდაცვლილის ახლობლები დღემდე დარწმუნებულნი არიან, რომ ქირურგის ყოფნის შემთხვევაში დაჭრილის გადარჩენა შეიძლებოდა. მათი თქმით, ქირურგი სწორედ 25 აპრილის შემდგომი ცვლილებების გამო აღარ ჰყავდა კლინიკას.

კორპორაცია „ევექსი“ არ იზიარებს გარდაცვალებასთან დაკავშირებულ მოსაზრებას. აქ ამბობენ, რომ ახალგაზრდას სიცოცხლისთვის შეუსაბამო ჭრილობა ჰქონდა მიყენებული და გარდაცვალების რეალური მიზეზიც ეს იყო.
დაჭრილის გარდაცვალების მიზეზებს ჯერ კიდევ სწავლობს სამედიცინო რეგულირების სააგენტოს სპეციალური კომისია. ამ უწყებაში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ ექსპერტიზის დასკვნები არ არის მზად, ამიტომ ვერავის ბრალეულობაზე ვერ ისაუბრებენ.

შეცვალა თუ არა რაიმე დათო დავითაძის გარდაცვალებამ აჭარის ხელისუფლებისა თუ „ევექსის“ მიდგომაში?

 აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში ამბობენ, რომ კომპანია 2011 წელს გაფორმებულ ხელშეკრულებით ნაკისრ ყველა ვალდებულებას აუცილებლად შეასრულებს. მათ შორის გადაუდებელი სამედიცინო მომსახურების უწყვეტობას. როგორც ჩანს, ამის მიღწევა ჯერ კიდევ არ არის ადვილი, რადგან „ბათუმელების“ ინფორმაციით, შაბათს, 10 მაისს, კვლავაც დაფიქსირდა შემთხვევა, როდესაც შუახევის რეფერალურში გინეკოლოგი არ მორიგეობდა. ეს ინფორმაცია „ბათუმელებს“ ამ კლინიკის ერთ-ერთმა ექიმმაც დაუდასტურა. 

„მშობიარე ჩამოიყვანეს სოფელ შუბნიდან, რომელიც დაბას 27 კილომეტრით არის დაშორებული. გინეკოლოგი ჩამოვიდა ხულოდან და პაციენტს შესთავაზე ხულოში გადაყვანა, მაგრამ ის ბათუმში წაიყვანეს. წარმოიდგინეთ რა მოხდებოდა, იმავე დროს ვინმეს რომ დასჭირვებოდა გინეკოლოგი ხულში ან შუახევში? არსებობს რისკი, რომ ასე სხვა ფატალური შედეგიც დაგვიდგეს“, – ამბობს ერთ-ერთი ექიმი, რომელიც ამ დრომდე მუშაობს შუახევის საავადმყოფოში, როგორც მორიგე-ექიმი. მას „ევექსთან“ გაფორმებული ხელშეკრულების თანახმად აკრძალული აქვს კომენტარის გაკეთება, შესაბამისად, მის ვინაობას არ ვასახელებთ. 

ხულოს საავადმყოფოს გინეკოლოგის თამრიკო ბოლქვაძე ადასტურებს 10 მაისს შუახევში მის გამოძახებას: „სატელეფონო ზარი დაფიქსირდა დილის 8 საათზე. შუახევის მენეჯერმა მთხოვა ჩასვლა. იქ დამხვდა მშობიარე, რომელსაც ხულოში გადაყვანა შევთავაზე, რადგან ჯერ მშობიარობა მოსალოდნელი არ იყო და მე ამდენი ხნით ხულოს საავადმყოფოს ვერ მივატოვებდი, მაგრამ მშობიარის ოჯახმა პაციენტის ბათუმში გადაყვანა გადაწყვიტა“. თამრიკო ბოლქვაძე ადასტურებს, რომ იმ დროს შუახევის კლინიკაში მის გარდა სხვა გინეკოლოგი არ ყოფილა.

აჭარის ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილის ლევან გორგილაძის თქმით კი, „ევექსთან“ მიღწეული შეთანხმებით, შუახევში ყოველდღიურად უნდა მორიგეობდეს მეანი-გილოკოლოგი, ქირურგი და ანესთეზიოლოგი სასწრაფო გადაუდებელი შემთხვევებისთვის. „9 მაისს, ღამის საათებში, ვიყავი შუახევში, იყო რეანომობილი, იყო ანესთეზიოლოგი, ქირურგი, გინეკოლოგი. დღეს, დღის მეორე ნახევარში გადაამოწმებენ არსებულ სიტუაციას, რომელსაც მე მომაწვდიან და მე მივაწვდი საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს. დღევანდელი (10 მაისის) სიტუაცია არ ვიცი, რადგან დღეს სერიოზული პრობლემით ვიყავი დაკავებული, ქობულეთის ხანძარს ვგულისხმობ“.

რა უჯდება „ევექსს“  ექიმები მთაში

შუახევის რეფერალური საავადმყოფოს მენეჯერი რომან ხიმშიაშვილია. ის „ბათუმელებს“ ეუბნება, რომ მისი მართვის ქვეში მყოფი კლინიკის წინაშე არსებულ გამოწვევებზე ვერ ისაუბრებს. „დაუკავშირდით პრესცენტრს“, – ამ სიტყვებით გვემშვიდობება რომან ხიმშიაშვილი.

იმავეს ამბობს ქირურგი ტარიელ ბერიძეც, რომელიც მხოლოდ ერთი განმარტების გაკეთებაზე თანხმდება „ბათუმელებს“:  „მე ვცხოვრობ ბათუმში. იმ დღეს, როცა დაჭრილი პაციენტი შეიყვანეს შუახევის კლინიკაში, მე ვიყავი ბათუმში, ჩემს სახლში. მე ვარ ერთადერთი ქირურგი შუახევის საავადმყოფოში. მეტს ვერაფერს გეტყვით“.

კიდევ ერთი ექიმი, ვისაც „ბათუმელები“ ესაუბრა და ვის ვინაობასაც ასევე კონფიდენციალურად ვტოვებთ, ამბობს, რომ „შუახევის საავადმყოფოში ახლა არსებული მდგომარეობა საავადმყოფოს დახურვისკენ წასვლას ნიშნავს“: „კვირაში ერთ დღეს ვმორიგეობდი. იმ შემთხვევაში თუ პაციენტი არ მეყოლებოდა, მაშინ „ევექსი“ საათში 1.60 ლარს მიხდიდა, დღეში 30 ლარი, ანუ თვეში ოთხი მორიგეობა – 120 ლარი. თანხა იმ შემთხვევაში მემატებოდა, თუ დაზღვეული პაციენტი შემოვიდოდა. ჩემ მსგავსად 120 ლარს „ევექსი“ შვიდ ადამიანს უხდიდა“.

იმავე ექიმის თქმით, ის შუახევში კვირაში ერთხელ მხოლოდ იმიტომ მიდიოდა, რომ წარმოშობით იქაურია და როგორც ექიმი, „იქაურების“ წინაშე პასუხისმგებლობას გრძნობს: „მართლა ხათრის გამო ვჩერდებოდით ექიმები, თორემ რომელი ჭკუათმყოფელი იმუშავებს 120 ლარზე. ბოლო დროს კი, სწორედ იმიტომ ვფიქრობდი წამოსვლაზე, რომ პასუხისმგებლობა მაწუხებდა, მაგალითად, მორიგეობის დროს, მთელი ღამის განმავლობაში ერთადერთი ექიმი ხარ დამხმარე პერსონალის გარეშე. ეს ხომ იმას ნიშნავს, რომ ექიმის მოვალეობას სათანადოდ ვერ შეასრულებ და ასე ცალკეულ შემთხვევაზე პასუხისგება ინდივიდუალურად მოგიწიოს“.

რამდენი ექიმი ჰყავს „ევექსს“ ქედაში? – ამ ტრადიციული კითხვით „ბათუმელებმა“ ქედის კლინიკის მენეჯერსაც მიმართა. კოლეგების მსგავსად ფრიდონ სირაბიძემაც პრესცენტრთან გადაგვამისამართა.

ერთადერთი მენეჯერი, ვინც საკუთარი ვინაობის დასახელებას დათანხმდა, ეს ხულოს საავადმყოფოს მთავარი ექიმი რუსლან აბულაძეა. მისი თქმით, ხულოში მთელი შემადგენლობა აღდგა, ანუ პრობლემა აღარ აქვთ: „კლინიკის წარმომადგენლებს გვქონდა შეხვედრა ხელმძღვანელებთან, სადაც ღიად დავაფიქსირე ჩემი აზრი და იმავეს გეტყვით თქვენც: მე ამ შეხვედრაზე ვუთხარი, რომ თუ ხულოში სამედიცინო მომსახურება დაიხურებოდა, მაშინ მე ჩემს მხარდამჭერ ექიმებთან ერთად წავიდოდი. ამან ეტყობა გავლენა მოახდინა. ახლა იმ რეჟიმში ვმუშაობთ, როგორც ადრე. ამბულატორია გვაქვს სრულად – გვყავს პედიატრი, ნევროპათოლოგი, კარდიოლოგი, დერმატოლოგი, ოფთალმოლოგი, ოკულისტი და უროლოგი, რომელიც კვირაში ერთხელ ამოდის ბათუმიდან. სამდღიანი წყვეტა შეეხო ქირურგებს, გინეკოლოგებს, მეანებსა და ნევროპათოლოგს, სულ ექვს ექიმს – ორი ქირურგი გვყავს, სამი – გინეკოლოგი, ერთი – ნევროპათოლოგი“.

რამდენს ხარჯავს ერთ თვეში „ევექსი“ ამ ექვსი ექიმის შესანარჩუნებლად? – რუსლან აბულაძე ამბობს, რომ „ქირურგი საშუალოდ 700-800 ლარს იღებს, გინეკოლოგი – 500 ლარს, ნევროპათოლოგი – 500-400 ლარს. ეს იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი ეყოლებათ“.

რუსლან აბულაძის ინფორმაციით, ხულოს საავადმყოფოში ყველაზე დიდი დატვირთვა მოდის გინეკოლოგებსა და ქირურგებზე. „ყველაზე მეტი დატვირთვა გვაქვს სამშობიარო ხაზით და ქირურგიაში, პედიატრია და თერაპია -უფრო ნაკლებად. თვეში საშუალოდ 18-20 მშობიარე გვყავს, წლის განმავლობაში 335-340 მშობიარე გამოდის“.
რუსლან აბულაძის ინფორმაციით, „ევექსს“ მთელ საქართველოში მათი კლინიკის ტიპის 8 კლინიკა აქვს და მხოლოდ ხულოში, ტყიბულსა და ახმეტაში რჩებოდა საავადმყოფო იმ ფორმით, რა ფორმითაც ადრე არსებობდა. „იმავე შეხვედრაზე მე ვთქვი, რომ ქედას და შუახევსაც აქვს ისეთი სოფლები, რომლებიც ხულოს მსგავსად, დაბიდან 30-40 კილომეტრით არის დაშორებული. ჩემი აზრით, ამ სიშორიდან როცა რაიონულ ცენტრში მიდის პაციენტი, იმან გარკვეული მომსახურება უნდა მიიღოს-მეთქი“.

რუსლან აბულაძეს „ბათუმელებმა“ ჰკითხა, მისი აზრით რა როლი იქონია დათო დავითაძის გარდაცვალებაში ქირურგის არყოფნამ. „მაგ პაციენტთან ჩემი ანესთეზიოლოგი იყო გამოძახებული. 40 წუთში ჩავიდა ადგილზე. იმისგან ვიცი, რომ სიცოცხლისთვის შეუთავსებელი ჭრილობა მიაყენეს – ღვიძლის ვენა-პორტა ჰქონდა დაზიანებული“, – ამბობს რუსლან აბულაძე.

„ევექსის“ მოვალეობები სახელმწიფოს წინაშე

2011 წლის 11 ნოემბერს გაფორმებული ხელშეკრულების თანახმად, შპს „უნიმედი აჭარას“ რეგიონის ოთხ მუნიციპალიტეტში (გარდა ხელვაჩაურისა) 10 სამედიცინო დაწესებულება 1 ლარად ერთი პირობით გადაეცა – კომპანიას უნდა შეენარჩუნებინა სამედიცინო სერვისების უწყვეტობა. ხელშეკრულების თანახმად კომპანიის საკუთრებაში გადავიდა აჭარის სამივე მაღალმთიანი მუნიციპალიტეტის სამედიცინო ცენტრი და სასწრაფო-სამედიცინო დახმარების სამსახური. ასევე, ქობულეთის რაიონული და ბავშვთა საავადმყოფოები, ჩაქვის პოლიკლინიკა და ქობულეთის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სამსახური.

ამის სანაცვლოდ, 2011 წელს გაფორმებული ხელშეკრულებით, სახელმწიფომ გარკვეული ვალდებულებებიც დააკისრა „უნიმედ აჭარას“, რომლის სამართალმემკვიდრეც არის „ევექსი“. მათ შორის, „3.1.5: უზრუნველყოს ხულოს, ქედის, შუახევისა და ქობულეთის მინიციპალიტეტებში სასწრაფო სამედიცინო სერვისების შენარჩუნება გარდამავალ პერიოდში. ამასთან შეინარჩუნოს ავტოპარკი მუშა მდგომარეობაში, მუდმივი სატელეფონო კავშირი, ერთიან სადისპეტჩერო სისტემაში ჩართულობა და სასწრაფო სამედიცინო სერვისების მიწოდება სახელმწიფო პროგრამისა და პროგრამით გათვალისწინებული დაფინანსების ფარგლებში“.

„3.1.7: უზრუნველყოს ხულოს, ქედის, შუახევისა და ქობულეთის მინიციპალიტეტებში დანართი #3-ით გათვალისწინებული ბაზისური სამედიცინო სერვისების უწყვეტობა, შესაბამისი სახელმწიფო პროგრამების ფარგლებში გარდამავალი პერიოდის დასასრულიდან 7 წლის განმავლობაში… სპეციფიკური პირობების გათვალისწინებით და გეოგრაფიული ხელმისაწვდომობის პრინციპის დაცვით“.

„ევექსის“ პოზიცია

საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტრომ მინისტრ დავით სერგეენკოსა და „ევექსის“ დირექტორის შეხვედრის ამსახველი ვიდეომასალა გაავრცელა. ამ შეხვედრაზე საუბარი იყო როგორც დათო დავითაძის გარდაცვალებაზე, ისე „ევექსის“ შემდგომ საქმიანობაზე აჭარის მუნიციპალიტეტებში. „ევექსის“ დირექტორმა გიორგი მინდიაშვილმა ჯანდაცვის მინისტრს უთხრა:

„ჩვენი პირველი ნაბიჯი იყო, რომ… ვაპირებდით პროგრამიდან გამოსვლას, თუმცა არც ერთ ექიმს, სერვისს, ქირურგს ეს არ შეხებია. თქვენ ნახეთ კიდეც, რომ არც ერთი ლიცენზია ჩაბარებული არ იყო. კვირას რაც მოხდა, მხოლოდ დამატებითი დაზღვევისთვის დაემატა რეანომობილი, რომელიც მთელი დღის განმავლობაში იქ იმყოფებოდა, მაგრამ, სამწუხაროდ, 4 წლის ბავშვის რეფერალი მოხდა 4:30 საათზე შუახევიდან ბათუმში… და ამ მომენტში სამი უმძიმესი დაჭრილი შევიდა შუახევში. ვფიქრობ, ეს არის ისეთი შემთხვევა, რომელიც არამხოლოდ შუახევში, არამედ თბილისშიც შეიძლება მოხდეს…

კიდევ ერთხელ ვადასტურებ, რომ არავითარი ცვლილება უკანასკნელი სამი წლის განმავლობაში შუახევთან მიმართებაში არ მომხდარა და ეს ფაქტი [პროგრამიდან გამოსვლა] არანაირად არ იყო დაკავშირებული ამ შემთხვევასთან [გარდაცვალება].“

კონფერენციის გახსნას აჭარის ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე ზურაბ თენიეშვილი და სოციალური დაცვის დეპარტამენტის უფროსი ლელა სურმანიძე დაესწრნენ.

კონფერენციაში დსთ-ს ქვეყნებისა და საქართველოს 80-ზე მეტი მედიკოსი მონაწილეობს.

საქართველოს შს სამინისტროს საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტის აჭარის მთავარი სამმართველოს თანამშრომლებმა, ჩატარებული სამძებრო-საგამოძიებო ღონისძიებების შედეგად, თურქეთის რესპუბლიკის მოქალაქე, 1959 წელს დაბადებული თურქლს თ, ბანგლადეშის მოქალაქეები – 1993 წელს დაბადებული მუსტაკ ა. და 1986 წელს დაბადებული მურად მ. დააკავეს.

მისივე ინფორმაციით, მეწყერი საცხოვრებელ სახლებთან ახლოს არის გააქტიურებული, რაც ადამიანების სიცოცხლეს საფრთხეს უქმნის. 

მუნიციპალიტეტის გამგებელმა ბესიკ ბაუჩაძემ “ბათუმელებთან” საუბრისას განაცხადა, რომ  ინფორმაციას თხილვანაში მეწყრის გააქტიურების შესახებ გადაამოწმებს, გამგეობისთვის ადგილობრივ მოსახლეობას დახმარების თხოვნით  ჯერ არ მიუმართავს.  გამგებლის  ინფორმაციით, მაღალმთიან აჭარაში მდებარე ეს სოფელი “მეწყერზე დგას” და ადგილობრივი მოსახლეობის 80% მთავრობამ სოფლიდან გაასახლა, თუმცა ისინი უკან, მამაპაპისეულ სახლებში დაბრუდნენ. 

ორი კვირის წინ ბათუმის მერმა გიორგი ერმაკოვმა საკრებულოს თავმჯდომარეს წერილი მისწერა, სადაც მან ირაკლი ჭეიშვილს განუმარტა, თუ რატომ ვერ დაესწრებოდა საკრებულოს სხდომას. ამ სხდომაზე მერიას წარმომადგენლობითი ორგანოსთვის 2015 წლის ბიუჯეტის შესრულების ანგარიში უნდა წარედგინა.

კანონმდებლობით, ბიუჯეტის ანგარიშის წარდგენა ქალაქის მერს ევალება. მოხსენების შემდეგ კი, საკრებულოს წევრებს საშუალება უნდა მიეცეთ მერს დაუსვან კითხვები მათთვის საინტერესო საკითხებზე, მიაწოდონ მათი აზრი ბიუჯეტის შესრულებასთან დაკავშირებულ ამა თუ იმ საკითხზე და გამოთქვან შენიშვნები.

საგანგებოდ მიწერილ წერილში მერმა საკრებულოს თავმჯდომარეს ირაკლი ჭეიშვილს განუმარტა, რომ სხდომას საპატიო მიზეზით, ავსტრიის რესპუბლიკაში მივლინების გამო ვერ დაესწრებოდა. ავსტრიაში ბათუმის მერი საქალაქო ინფრასტრუქტურის რეაბილიტაციის პროექტის ფარგლებში სამუშაო შეხვედრაზე მონაწილეობის მისაღებად გაემგზავრა. მერის ნაცვლად საკრებულოს ანგარიში საფინანსო-საბიუჯეტო პოლიტიკის სამსახურის ხელმძღვანელის მოადგილემ არჩილ ვანაძემ წარუდგინა.

მერის სხდომაზე არმისვლას აქტიურად აპროტესტებს საკრებულოს „ნაციონალური მოძრაობის“ ფრაქციის თავმჯდომარე გიორგი კირთაძე: „არ მოდის მერი სხდომაზე. ის ზის სამუშაო კაბინეტში და მონიტორის საშუალებით უყურებს სხდომას, რადგან არ აქვს პასუხები კითხვებზე. ბოლოს რომ იყო სხდომაზე, გაბრაზებული ელაპარაკებოდა საკრებულოს წევრებს, რადგან კითხვებზე ვერ უპასუხა. არც შარშან და არც წელს მერმა შესრულების ანგარიში თავად არ წარმოადგინა.“

გიორგი კირთაძეს წინა მოწვევის საკრებულოში თავმჯდომარის თანამდებობა ეკავა, თავმჯდომარის თანამდებობა ეკავა 2007-2010 წლების მოწვევის ბათუმის საკრებულოშიც, როცა ბათუმის მაშინდელი მერის რობერტ ჩხაიძის სხდომაზე არმისვლას საკრებულოს ოპოზიცია – რესპუბლიკელ ირაკლი ჩავლეიშვილს (რომელსაც ახლა საკრებულოს მოადგილის თანამდებობა უკავია) აქტიურობით თითქმის ყველა სხდომაზე ითხოვდა. თუმცა რობერტ ჩხაიძე სხდომაზე არ მისულა არც ანგარიშის წარსადგენად და არც ბიუჯეტის დამტკიცებისას.

კითხვაზე, რამდენად ხშირად მოდიოდა სხდომაზე რობერტ ჩხაიძე და ეს საკითხი მწვავედ მაშინ რატომ არ იდგა დღის წესრიგში გიორგი კირთაძისთვის? _ ყოფილი თავმჯდომარე პასუხობს:

„მაშინ ჩავლეიშვილი ყველა სხდომაზე ითხოვდა რობერტ ჩხაიძის დასწრებას. მაგრამ მაშინ ასეთი პერიოდულობით სხდომების გაცდენა არ ხდებოდა. მე ვამბობ, რომ ქალაქის მერი პრინციპულად არ მოდის საკრებულოს სხდომაზე. თუ რობერტი ვერ მოდიოდა, მოდიოდა ვიცე-მერი, რომელიც ბიუჯეტზე იყო პასუხისმგებელი და ჰქონდა პასუხები, როცა კითხვას ვსვამდით. ჩვენ პასუხის გამცემი აღარ გვყავს სხდომაზე“.

მერის სხდომაზე არ მისვლის საკითხს აპროტესტებენ ფრაქცია „თავისუფალი დემოკრატებიც“.

„რაც წინა მოწვევის საკრებულოებში ხდებოდა, იყო მანკიერი პრაქტიკა და არ უნდა გაგრძელდეს. მერს არ აქვს ვალდებულება ყველა სხდომაზე მოვიდეს, მაგრამ ვალდებულია წარმოადგინოს ანგარიში და უპასუხოს საკრებულოს წევრების კითხვებს. უკვე მერამდენე სხდომაა რაც საკრებულოს წევრები ვითხოვთ მერის მოსვლას, მაგრამ უშედეგოდ. წინა მოწვევის საკრებულოს პირობებში მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებები მაინც საკრებულოს თავმჯდომარესთან შემოდიოდა, რადგან საკრებულოს თავმჯდომარე აწერდა ხელს. ახლა მერი აწერს ხელს, თუმცა ანგარიშვალდებულია საკრებულოსთან. როცა ინფორმაციას ვითხოვთ წერილობით, ვიღებთ მას და ამ კუთხით პრობლემა არ გვაქვს. თუმცა გვქონია შემთხვევები, საკითხი ისე შემოუტანიათ სხდომაზე, რომ ამით უმრავლესობაც გაკვირვებული დარჩენილა“, – ამბობს ფრაქცია „თავისუფალი დემოკრატების“ თავმჯდომარე კობა ჩხეიძე.

საკრებულოს თავმჯდომარემ ირაკლი ჭეიშვილმა საკრებულოსა და მერიას შორის სუბორდინაციის საკითხზე „ბათუმელების“ კითხვებს არ უპასუხა. თავმჯდომარის მოადგილის ირაკლი ჩავლეიშვილის განმარტებით, საკითხი დღის წესრიგში არც ისე მწვავედ დგას და არც მერთან შესვლაა პრობლემა.

„ქართული ოცნების“ უმრავლესობა, ისე როგორც მისი წინამორბედი – „ნაციონალური მოძრაობა“, მერის სხდომაზე მისვლა-მიუსვლელობის საკითხს პრობლემად არ მიიჩნევს. უმრავლესობის ფრაქციის თავმჯდომარის თქმით, „მერის არ მისვლა საპატიო იყო და მომავალში მერი სხდომაზე ისევ მივა.“

„მერს ყველა სხდომაზე მისვლა კანონმდებლობით არ ევალება. ანგარიშის წარდგენისას ის ავსტრიაში იმყოფებოდა, ამიტომ ანგარიში წარადგინა უფლებამოსილმა პირმა“ – განმარტეს მერის პრესსამსახურში.

საგანმანათლებლო პროცესში დაგეგმილი აქტივობები, პრაქტიკული და ანალიტიკური უნარ-ჩვევების ჩამოყალიბებას და თეორიული ცოდნის ამაღლებას ემსახურება. სამეცნიერო ცენტრი უზრუნველყოფს პედაგოგთა და მოსწავლეთა თანამშრომლობას საგანმანათლებლო პროექტების განხორციელებაში.

მემორანდუმი ასევე ითვალისწინებს ერთობლივი სასწავლო სემინარების, კონფერენციებისა და „ვორქშოპების“ ორგანიზებას. სამეცნიერო ცენტრის განცხადებით მემორანდუმი ძალაში 2015 წლის 14 (თოთხმეტი) მაისიდან შევიდა.

მემორანდუმის ფარგლებში დაგეგმილ პირველ პრაქტიკულ აქტივობას სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრმა დღეს, 14 მაისს უმასპინძლა. 

აქციას მუნიციპალიტეტისა და რესურსცენტრის წარმომადგენლები შეუერთდნენ.

ეკომიგრანტი ამბობს, რომ  საცხოვრებელი სახლი ცხრა წლის წინ ადგილობრივი ბერძნის  გრიშა ჩიქნიზოვასგან შეისყიდა, თუმცა მისი ოფიციალურად გაფორმება ვერ შეძლო:

„ სახლის მეპატრონეს, მოწმეების თანდასწრებით 2  500  დოლარი გადავუხადე, დარჩენილი 1 500 დოლარი კი სახლის გაფორმების შემდეგ უნდა მიმეცა.  სახლის გადმოსაფორმებლად  ჩამოსვლა მას რამდენჯერმე ვთხოვე, მაგრამ მეუბნებოდა, რომ არ ეცალა. ახლა დაბრუნდა და ითხოვს, რომ სახლი დავუბრუნო“.

როგორც რამინ ლომიძე გვეუბნება, სახლის იურიდიული მეპატრონე სახლის საფასურის ნაწილის გადახდის ფაქტს არ უარყოფს: „ის, რომ თანხის ნაწილი გადახდილი მაქვს, პოლიციაშიც ადასტურებს, მაგრამ ამბობს, რომ ეს თანხა ქირავნობის იყო და არა შესყიდვის. ამიტომ იმ თანხის  დაბრუნებაზეც უარს ამბობს“.  

ადგილობრივი ხელისუფლება და პოლიცია, როგორც გამოსახლებული ეკომიგრანტი ამბობს, რამინ ლომიძეს სასამართლოში წასვლას ურჩევს:  „სასამართლო სანამ შედგება, თვეები გავა, მე კი მთელი ოჯახით გარეთ დამტოვეს“.   

რამინ ლომიძე ამბობს, რომ ოჯახმა ცხრა წლის წინ ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფელი ბეღლები მეწყრული პროცესების გამო დატოვა. აჭარის ჯანდაცვისა და სოციალური მომსახურების მინისტრის მოადგილე რამაზ ჯინჭარაძე “ბათუმელებთან” საუბრისას, ამბობს, რომ წალკიდან გამოსახლებულმა ოჯახმა განცხადება, აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში უნდა დაწეროს, ეს უწყება კი განცხადებას თბილისში, დევნილთადა განსახლების სამინისტროში განსახილველად გააგზავნის, თუ დადგინდა, რომ ოჯახი სტიქიის დროსაა დაზარალებული სახელმწიფო მას სახლს შეუსყიდის.

გამგებლის მოადგილემ “ბათუმელებს” უთხრა, რომ დაღუპულები არიან გელა ცეცხლაძე და გოჩა ფუტკარაძე. მისივე  ინფორმაციით, ბიჭები  მეზობელ სოფელში პირუტყვს აძოვებდნენ, გზად შემოაღამდათ,  ჩამოწვა ნისლიც, მდინარე კი, რომელიც ახალგაზრდებს უნდა გადაელახათ, ადიდებული იყო. ადგილობრივები ვარაუდობენ, რომ შესაძლოა ერთ-ერთ მათგანს ფეხი დაუცდა და მდინარეში ჩავარდა, ხოლო მეორე მისაშველებლად გადახტა.

დაღუპულები ერთ სოფელში, მეზობლად ცხოვრობდნენ და მეგობრები იყვნენ.

ახალი დეპარტამენტის ხელმძღვანელად მთავარმა პროკურორმა გიორგი ბადაშვილმა საპროკურორო ზედამხედველობის სამმართველოს ყოფილი უფროსი ირაკლი ნადარეიშვილი წარადგინა. ნადარეიშვილის მოადგილედ პროკურორი კოკა კაციტაძე დანიშნეს. პროკურატურის განცხადებით, „დეპარტამენტი ორიენტირებული იქნება გამოიძიოს 2012 წლის 1 ოქტომბრიდან მთავარ პროკურატურაში შესულ საჩივარ-განცხადებებში მითითებული დანაშაულებრივი ფაქტები. პრიორიტეტი მიენიჭება ისეთი დანაშაულების გამოძიებას, როგორიცაა: ქონების უკანონოდ ჩამორთმევა, ცემა-წამება, არაადამიანური და დამამცირებელი მოპყრობა და ყველა ის დანაშაული, რომლის ჩადენაშიც საჯარო მოხელე ან მასთან გათანაბრებული პირი იმხილება.

ახალი დეპარტამენტი უზრუნველყოფს როგორც ზემოთ მითითებული სავარაუდო დანაშაულის ფაქტების გამოძიებას, ასევე გამოძიების პროცესში საპროკურორო ზედამხედველობის განხორციელებასა და სასამართლოში სახელმწიფო ბრალდების მხარდაჭერას”, – აცხადებენ პროკურატურაში.

ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე ანა ნაცვლიშვილი „ბათუმელებთან“ ამბობს, რომ სახელმწიფოს ვალდებულებაა, სამართალწარმოების პროცესში ჩადენილი დანაშაული გამოიძიოს და შექმნას სამართლიანობის აღდგენის მექანიზმი: „მაგრამ ეს უნდა იყოს დამოუკიდებელი და ეფექტური მექანიზმი. ეს დეპარტამენტი იმიტომ არ არის დამოუკიდებელი, რომ ის ანგარიშვალდებულია მთავარი პროკურორის წინაშე, მაშინ როცა ჯერ კიდევ გადასაწყვეტია, საქართველოში მთავარი პროკურორი ვის წინაშე უნდა იყოს ანგარიშვალდებული“.

საია მიიჩნევს, რომ წინასწარი კონსულტაციებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჩართულობის გარეშე მსგავსი საგამოძიებო დეპარტამენტის შექმნა არ არის გამართლებული: `ახირება არ არის ჩვენი პრეზენტაციაზე მისვლა, მაგრამ არც კი დავუპატიჟებივართ. ჩვენი აზრით, მნიშვნელოვანია ისეთი ორგანიზაციების ჩართულობა, რომლებსაც წლების განმავლობაში მსხვერპლებთან ჰქონდა შეხება. ვფიქრობ, საერთაშორისო სტანდარტის პრაქტიკა და უცხოელი ექსპერტების ამ პროცესში ჩართულობა მნიშვნელოვანია“.

საიამ დეპარტამენტს შეხვედრაც კი სთხოვა, მაგრამ ეს შეხვედრა არ შედგა – დეპარტამენტის თანამშრომლებმა არ მოისურვეს.
დეპარტამენტი დაკომპლექტდა 20 თანამშრომლით: დეპარტამენტის უფროსი, მოადგილე, 4 პროკურორი, 10 გამომძიებელი და 4 კოორდინატორი.
“კადრების შერჩევა მოხდა განსაკუთრებული სიფრთხილით. დეპარტამენტში გამომძიებლებლად და პროკურორებად დაინიშნენ პირები, რომელთა მიმართ მთავარ პროკურატურაში შემოსულ საჩივარ-განცხადებებში სამართლებრივი პრეტენზია არ ფიქსირდება. გამოსაძიებელი საქმეებისადმი მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესიდან გამომდინარე, მიღებული იქნა გადაწყვეტილება დეპარტამენტში დაზარალებულთა კოორდინატორების დანიშვნის შესახებ, რომლებიც საქმის შედეგებით დაინტერესებულ დაზარალებულებს მუდმივ რეჟიმში მიაწვდიან ინფორმაციას გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ“, _ წერია პროკურატურის განცხადებაში.

ანა ნაცვლიშვილი ამბობს, რომ ყოფილ პროკურორებს „ძალიან გაუჭირდებათ ობიექტურად გამოიძიონ საქმეები, როცა მათ კოლეგებს უჩივიან. ეს არარეალურად ჩანს~. მისივე თქმით, პროკურატურის განცხადებაც მიუთითებს იმაზე, რომ მათთან დღემდე მუშაობენ ის ადამიანები, რომელთა მიმართაც საზოგადოებას კითხვები აქვს.

დეპარტამენტში “სამართლიანობის აღდგენის” მოთხოვნით ბათუმიდანაც ჩივიან. ადვოკატმა არჩილ ჩოფიკაშვილმა მთავარ პროკურატურაში შექმნილ ახალ დეპარტამენტს განცხადებით უკვე მიმართა, თუმცა მისთვის უცნობია რაიმე ქმედითი ნაბიჯი გადადგეს თუ არა: “ფაქტია, რომ ახალმა ხელისუფლებამ ძალიან დიდი მოლოდინი გააჩინა საზოგადოებაში და ეს მოლოდინები ვერ გაამართლა. არ შეიძლება ახალი დეპარტამენტისგან რაიმე განსაკუთრებულს ელოდო მაშინ, როცა პროკურატურაში არსებითი სახის რეფორმა არ გატარებულა, სასამართლოში არსებითად არაფერი შეცვლილა. სახელმწიფოსგან ეს შეიძლება იყოს დროის მოგების მიზნით გაკეთებული ერთგვარი მანევრი”.

ახალი დეპარტამენტის მუშაობის პრინციპზე კითხვები აქვს დეპუტატ შალვა შავგულიძესაც. ის “თავისუფალი დემოკრატების” წევრია, მანამდე კი ადვოკატად მუშაობდა. დეპუტატი “ბათუმელებთან” ამბობს, რომ სამართლიანობის აღდგენის დანაპირებზე, რომელიც 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ “ქართულმა ოცნებამ” გასცა, პასუხისმგებლობას თავადაც გრძნობს, როგორც კოალიციის შემადგენლობაში მყოფი პარტიის წევრი: “ხელისუფლებაში “ართული ოცნების” მოსვლის შემდეგ შემუშავდა კანონპროექტი, რომელიც ცნობილი იყო მართლმსაჯულების ხარვეზების დამდგენი კომისიის სახელით”. კანონპროექტი უსამართლო სასამართლო გადაწყვეტილების გადასინჯვის შესაძლებლობას და ასევე, სამართლიანობის აღდგენას, სამართალწარმოების პროცესში დაშვებული უკანონობისა და უსამართლობის გამოსწორებას ისახავდა მიზნად“.

ამ კანონპროექტის სამუშაო ჯგუფის წევრი პარლამენტიდან შალვა შავგულიძე იყო. კანონპროექტი, რომელიც ვენეციის კომისიის დასკვნის შემდეგ კიდევ უფრო დაზუსტდა, მთავრობამ დასამტკიცებლად პარლამენტში არ შეიტანა: „ეს იმით ახსნეს, რომ კანონპროექტის ამოქმედებას მოყვებოდა საქმეების გადასინჯვა, შესაბამისად, მოსალოდნელი რეაბილიტაციის მოთხოვნაც დაზარალებულებისგან. სახელმწიფო ბიუჯეტი ამ კანონიერი მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად არ იყო მზად”.

იურისტი დეპუტატის შეხედულებით, როცა ხელისუფლება საუბრობს სამართლიანობის აღდგენაზე, კონკრეტულად უნდა გაიწეროს რა შემთხვევაში როგორ მოიქცევა სახელმწიფო: „მაგალითად, თუ ქონება ჩამორთმეულია უკანონოდ და მიქცეული სახელმწიფო საკუთრებაში, ასეთ დროს როგორ უბრუნდება დაზარალებულს; თუ ჩამორთმეული გასხვისდა და ახლა ჰყავს კეთილსინდისიერი მყიდველი, ამ დროს რა ხდება? იმ შემთხვევაში, თუ დადგინდებოდა, რომ რომელიმე პირს ქონება უკანონოდ ჩამოერთვა ამა თუ იმ სამართალწარმოების გამოყენებით, მიყენებული მატერიაული ზიანის ანაზღაურებაზე პასუხისმგებლობას იღებდა თუ არა სახელმწიფო, თუ, უბრალოდ, საჩივრებს გამოიძიებდნენ და დაადგენდნენ, მაგალითად, რომ რომელიმე გამომძიებელმა აიძულა პირი და უკანონოდ ჩამოართვა ქონება. თუ გამომძიებელი მიეცემოდა პასუხისგებაში, თუ დადგება მის წინააღმდეგ გამამტყუნებელი განაჩენი, მაშინ რა მოხდება? ამ დეპარტამენტს კი, რომელშიც პროკურორები გაერთიანდნენ, დამატებითი უფლებამოსილება არ გააჩნია. ამიტომ გაურკვეველია, რაზე იღებს სახელმწიფო პასუხისმგებლობას“, – ამბობს შალვა შავგულიძე.

7 მაისს საქართველოს პარლამენტში ირაკლი ღარიბაშვილს შალვა შავგულიძემ შუამდგომლობა სთხოვა პარლამენტში მთავარი პროკურორის მისვლაზე. ირაკლი ღარიბაშვილმა დეპუტატს ურჩია კითხვები წერილობით გააგზავნოს პროკურატურაში. დეპუტატის ეს მოთხოვნა [პროკურორი მივიდეს პარლამენტში] მომდევნო საპარლამენტო სხდომაზე დღის წესრიგშია შეტანილი, თუმცა მთავარი პროკურორის დაბარებას საპარლამენტო უმრავლესობის ნებართვა სჭირდება. შალვა შავგულიძე ვარაუდობს, რომ მისი კოლეგები უმრავლესობიდან ამ ინიციატივას მხარს არ დაუჭერენ. შალვა შავგულიძემ კითხვა სამართლიანობის აღდგენასა და პროკურატურაში ახალშექმნილ დეპარტამენტზე პრემიერსაც დაუსვა. ირაკლი ღარიბაშვილმა კითხვებს არ უპასუხა. “არ მგონია სწორი იყოს პროკურატურის შესახებ განცხადებები პრემიერმა გააკეთოს. მთავრობას გვსურს გავემიჯნოთ პროკურატურის საქმიანობას, ესაა ჩემი მთავარი არგუმენტი“, – თქვა ღარიბაშვილმა.

პროკურატურაში ახალი დეპარტამენტის პრეზენტაციას საქართველოს პრემიერ-მინისტრიც ესწრებოდა. მან საზოგადოებას საჯაროდ უთხრა, რომ სამართლიანობის აღდგენას სწორედ ეს დეპარტამენტი მოახერხებდა.

საქართველოს მთავარი პროკურატურის ინფორმაციით, 2012 წლის პირველი ოქტომბრიდან 2015 წლის იანვრამდე საქართველოს პროკურატურაში 52 530 საჩივარი შევიდა. აქედან გამოძიების დაწყებას ითხოვდნენ 10 379 საქმეზე, მათ შორის, ქონების უკანონო ჩამორთმევაზე შევიდა 697 საჩივარი, სასჯელაღსრულების დაწესებულების თანამშრომელთა და სამართალდამცავთა მიერ ჩადენილ დანაშაულზე – 3 495, სხვა კატეგორიაზე -6 186 საჩივარი.

2012 წლის ოქტომბრამდე ჩადენილი დანაშაულისთვის სისხლის სამართლებრივი დევნა დაიწყო 367 საჯარო მოხელისა და მასთან გათანაბრებული პირის მიმართ, ამ სტატისტიკაში შედიან: გიგი უგულავა, ვანო მერაბიშვილი, მიხეილ სააკაშვილი. პროკურატურის ინფორმაციით, სამოხელეო დანაშაულზე საქმის განხილვით გამამტყუნებელი განაჩენი დადგა 147 საქმეზე, გამამართლებელი განაჩენი – 29 საქმეზე, სისხლის სამართლებრივი პასუხის განრიდება გაფორმდა 13 საქმეზე.
იურისტები ამბობენ, რომ შეუძლებელია, ახალშექმნილ დეპარტამენტში მომუშავე 20-კაციანმა საგამოძიებო ჯგუფმა ათიათასობით განცხადების შესწავლა მოახერხოს.

დასკვნის მიხედვით, კლინიკაში არ იყო დაცული სანებართვო და ვალდებულებითი პირობები.

„კლინიკაში არ იყო დაცული რამდენიმე მნიშვნელოვანი სანებართვო და ვალდებულებითი პირობა, რამაც მკვეთრად გაზარდა რისკი (მე ჯერ ვერ ვიტყვი, რომ ეს კავშირში არის გარდაცვალებასთან) და შეამცირა ხარისხი გადაუდებელი მდგომარეობის მართვისა. კლინიკის მმართველ კომპანიას, „უნიმედ აჭარას“ ჰქონდა აღებული ვალდებულება, რომ გადაუდებელი მდგომარეობის დროს მათ უზრუნველეყოთ პაციენტების გადაყვანა უფრო მაღალი დონის კლინიკაში. ეს არ განხორციელდა. ჩვენ მთელი ქრონომეტრაჟი შევისწავლეთ. იმ პერიოდში ადგილზე იმყოფებოდა რაიონული სასწრაფო დახმარების მანქანა, რომელიც შეეძლოთ ასეთ შემთხვევაში გამოეყენებინათ და გადაეყვანათ ეს ადამიანი, რაც მისი გადარჩენის შანსებს გაზრდიდა. პაციენტის შესვლიდან მხოლოდ 40 წუთის შემდეგ არის გაკეთებული გამოძახება კატასტროფის მედიცინის ცენტრში, მანქანა მართალია დაუყოვნებლივ გავიდა, მაგრამ რომდესაც ადგილზე მივიდა, პაციენტი სამწუხაროდ გარდაცვლილი იყო,“ – თქვა საქართველოს ჯანდაცვის მინისტრმა დავით სერგეენკომ.  

მინისტრის თქმით, არ შესრულდა სანებართვო პირობებით გათვალისწინებული რიგი მოთხოვნები, რამაც რისკის ქვეშ დააყენა ქირურგიული და სამეანო პროფილის პაციენტების მოვლა.

უშუალოდ რამ გამოიწვია 24 წლის ახალგაზრდის გარდაცვალება, ამ თემაზე პარასკევს, 15 მაისს, პროფესიული განვითარების საბჭოზე დარგის ექსპერტები იმსჯელებენ.

შეხვედრაზე განიხილეს აჭარაში მყარი ნარჩენების მართვასთან დაკავშირებული მიმდინარე პრობლემები და მათი მოგვარების გზები; პროგრამა ECOProfit-ის საპილოტე პროექტის აჭარაში განხორციელების შესაძლებლობები და ალტერნატიული ენერგიის წარმოების სფეროში სამომავლო პერსპექტივები; ასევე საუბარი შეეხო აჭარის რეგიონის გარემოს დაცვითი კონცეფციის შემუშავებას.

„აჭარის მთავრობა აპირებს რეგიონში დანერგოს ინოვაციური გადაწყვეტილებები ნარჩენების მართვის სისტემასთან მიმართებაში, რომელიც საშუალებას მისცემს რეგიონს არსებული ნარჩენებისაგან მიიღოს განახლებადი ენერგია. უნდა შემცირდეს მყარი ნარჩენებისგან ბიომასის გამოყოფა და მოხდეს მისი ენერგიის რესურსად გამოყენება. ასევე, იგეგმება არსებული ნაგავსაყრების გაუქმება და თანამედროვე ახალი ნაგასვაყრის მოწყობა.“ – აღნიშნა ფერდინანდ კოხმა.

„სამწუხარო ფაქტი მოხდა, დილით გაჩენილი ხანძრის შედეგად დეკანაშვილების თემში, სოფელ გოდგაძეებში ჩოგაძეების სახლი დაიწვა. ხანძრის დროს მოხუცი ქალი დაიღუპა. როგორც ოჯახის წევრებმა მითხრეს მოხუცებული მწოლიარე იყო, ხანძრის დროს კი ოჯახის სხვა წევრები სახლში არ იმყოფებოდნენ.

ხანძრის მიზეზები ჯერ არ არის დადგენილი, აღნიშნულთან დაკავშირებით სამართალდამცავი ორგანოები მუშაობენ. შენობა, რომელიც დაიწვა, ნახევრადკაპიტალური იყო. რაც შეეხება დაზარალებულ ექვსსულიან ოჯახს, ისინი  ამ დროისთვის ახლობელთან დავაბინავეთ, გავუწევთ როგორც ფინანსურ, ასევე მატერიალურ დახმარებას“ – განაცხადა ბესიკ ბაუჩიძემ „ბათუმელებთან”.

ბატონო სოსო, ბათუმში სავაჭრო ცენტრი „სმარტი“ 2013 წელს უნდა გახსნილიყო. რატომ დაგვიანდა? 

დავიწყოთ იმით, რომ ძალიან საინტერესო ობიექტს ვხსნით, ეს მარტო “სმარტი” არ არის, ეს არის სავაჭრო ცენტრი საკმაოდ დიდი ზომის, თითქმის 7 ათასი კვ/მ. ჩვენი ჯგუფი დღეს წარმოადგენს ჰოლდინგს, სადაც გაერთიანებულია რამდენიმე პროექტი. საწყის ეტაპზე როდესაც დავიწყეთ აქ მშენებლობა, მოლაპარაკებას ვაწარმოებდით კომპანია „ვენდისთან“. თავიდანვე გვინდოდა, რომ მაქ მხოლოდ სუპერმარკეტი არ გვქონოდა.

ანუ სხვა ბრენდებიც შემოგყავთ?

 დიახ, “სმარტის” გამო კი ავირჩიეთ ეს ადგილი ბათუმში, მაგრამ თავიდანვე გვინდოდა მარტო „სმარტი” არ ყოფილიყო წარმოდგენილი. ჩვენ ხელი მოვაწერეთ ხელშეკრულებას და დავიწყეთ „ვენდის“ რესტორნების ქსელის განვითარება საქართველოში. „ვენდის“ პირობებიდან გამომდინარე, ჩვენს ამერიკელ პარტნიორებს უნდოდათ, რაღაც პერიოდი ჯერ თბილისში განვვითარებულიყავით და შემდეგ გავსულიყავით დედაქალაქის გარეთ. წარმატებული განვითარების ისტორია უნდა გქონდეს თბილისში, რომ რეგიონებში გახვიდე.

გამოდის, კიდევ გადაიდება ბათუმში ცენტრის გახსნა?

ფორსირებას ვეღარ ვაკეთებთ, ანუ ვერ დავაჩქარებთ მაქ მშენებლობას… იმიტომ, რომ ჩვენ ჩამოვიდეთ ახლა და იქ ავაშენოთ მარტო „სმარტი“ და „ვენდი“, შემდეგ ორ წელიწადში გავხსნათ, არ იქნება სწორი. „ვენდის“ მაქ მთელი ფართობის 20% უკავია – თავისი დრაივით, დაბადების დღისა თუ სათამაშო ზონებით, ყავის ცენტრით და ა.შ. ეს ისეთი ობიექტი იქნება, რომ ყველა ბათუმელს გაუხარდება.

ეს არ არის მარტივი პროცესი. წელიწად-ნახევარი დაგვჭირდა „ვენდის“ შემოსაყვანად. შემდეგ, შარშან, წლის ბოლოს მივიღეთ თანხმობა, რომ გაკეთდეს „ვენდი“ ბათუმში. მეორე საკითხი – შარშან წლის ბოლოს, სადღაც ნოემბერში, ხელი მოვაწერეთ ახალ კომპანიასთან ხელშეკრულებას – ეს არის „დანკინ დონატსი“.

 „დანკინ დონატსის“ ბათუმშიც გახსნით?

დღეს არის „დანკინ დონატსის“ სამი რესტორანი საქართველოში და იქნება 35. წლის ბოლომდე თბილისში გვექნება 15. წელს, იანვარში დავაყენე საკითხი, რომ ბათუმშიც გავაკეთოთ, მაგრამ იგივე მითხრეს – მოდი, ჯერ თბილისში განვვითარდეთ, ფეხი მოვიკიდოთ… ამერიკული მხარე თუ არ მოგცემს სერტიფიცირებას ადგილისას, ვერ გახსნი ობიექტს. ამერიკაში იგზავნება სპეციალური პაკეტი, სხვადასხვა პარამეტრები, მაგალითად, რამდენი ავტომანქანა, რამდენი ადამიანი დადის და ა.შ. და ისინი ამის საფუძველზე იძლევიან ნებართვას გახსნაზე.

დღეს გვაქვს ასეთი სიტუაცია, „დანკინ დონატსი“ გვეუბნება – კიდევ ორი რესტორანი გახსენით (რაც მოხდება ორ კვირაში ზუსტად, თბილისში), ამის შემდეგ, ხუთი რესტორანი რომ გექნებათ, დავაკვირდეთ სამი თვე გაყიდვებს, შევხედოთ როგორ განვითარდება პროცესი და შემდეგ მოგცემთ საშუალებას, გახვიდეთ თბილისს გარეთ.

გადაწყვეტილი გვაქვს, რომ „სმარტი“ მარტო აღარ იყოს, ის ყოველთვის წავა „ვენდისთან“ და „დანკინ დონატსთან“ ერთად.
თბილისში, აღმაშენებლის ხეივანში, „ვისოლის“ ბენზინგასამართ სადგურთან იხსნება პირველი დრაივის ტიპის რესტორანი 13 მაისს. ამერიკის ელჩი და ქალაქის მერი გახსნიან ამ ობიექტს. ყველა ბრენდს ერთმანეთს ვუკავშირებთ. რაც შეეხება ბათუმს, მანდ „ვისოლი“ არ იხსნება ხედავთ, მაგრამ იქნება „სმარტი“, „ვენდი“ დიდი ფორმატის და „დანკინ დონატსი“ ერთ შენობაში და ეს იქნება ხელით საჩვენებელი ობიექტი ბათუმელებისთვის.

მაინც რა დრო დაგჭირდებათ დაახლოებით?

ამას სოსო ფხაკაძე და ჩემი ჯგუფი არ წყვეტს, ეს არის ევოლუციური პროცესი, პარტნიორობა ამერიკულ მხარესთან. მოგეხსენებათ, „ვენდი“ – 45, „დანკინ დონატსი“ კი – 65 წლის კომპანიაა. ამიტომ მე მანდ ვერ დავაჩქარებ, არის ობიექტური გარემოებები და ამ გარემოებების გათვალისწინებით გვაქვს ძალიან თბილი დამოკიდებულება ორივე ბრენდთან. დარწმუნებული ვარ, როგორც კი, ხუთი რესტორანი გვექნება „დანკინ დონატსის“ თბილისში, ამის შემდეგ გავა 2-3 თვე და ვეტყვით, აი, რა გავაკეთეთ და ისინიც გვეტყვიან, კარგი პარტნიორები ხართ და გადით თბილისს გარეთო. თბილისში კი, მაისის ბოლომდე გვექნება ეს ხუთი რესტორანი.

ბათუმში მშენებლობის ნებართვა კომპანია „ველაჯიოზე“ გაიცა და ობიექტი 2013 წლის აგვისტოში უნდა დასრულებულიყო (ამჯერად „ველაჯიოს“ შვილობილი „ველაჯიო დეველოპმენტი“ აგრძელებს მშენებლობას). რატომ ვერ ჩაბარდა ობიექტი დროულად?

„ველაჯიო“ ჩვენი კომპანიაა 100%-ით. ბათუმის მერიას მივმართეთ, ვთანამშრომლობთ ეფექტურად. ავუხსენით ის ობიექტური გარემოებები, თუ რის გამო ვერ ვხსნიდით სავაჭრო ცენტრს. ისინიც დაუდგნენ ბიზნესს გვერდით ძალიან ადამიანურად, პროფესიონალურად, სხვას არც მოველოდით და გადაავადეს ცენტრის გახსნა.

 მერიაში გვითხრეს, რომ ვადა 2015 წლის 29 აგვისტომდე მოგცეს. გამოდის, კიდევ გადაავადებენ?

კი, ამ ზაფხულამდე არის ვადა, მაგრამ ამაზე ხელის ჩაკიდება არ გამოვა. ჩვენ სიკეთეს ვაკეთებთ, შეიძლება გადავადდეს, რადგან ჩვენ უნდა მივიღოთ კარგი პროდუქტი. მე შემიძლია მოვიდე ხვალ და მარტო „სმარტი“ გავხსნა, მაგრამ რატომ, რა აზრი აქვს. იყოს ყველაფერი ერთად ჰარმონიაში. შენობის ერთი ნაწილი გავხსნათ და დანარჩენი არა, ეს არ გამოვა, ჩვენ გვინდა მაქ სამივე ბრენდი ერთად გავაკეთოთ.

 რამდენი ადამიანის დასაქმებას აპირებთ?

 მინიმუმ 220 ადამიანი დასაქმდება ცენტრში. ამას დაემატება კიდევ გასაქირავებელი ფართობები, დაახლოებით 2200 კვ/მ. იქ განთავსდება სხვადასხვა მაღაზია და ობიექტი – აფთიაქი, ბანკი და ისინი კიდევ დაასაქმებენ ხალხს. 10 ან 12 მაღაზია იქნება, ალბათ – ტანსაცმლის, პარფიუმერიის… ეს იქნება ძალიან ცივილური სავაჭრო ცენტრი, მაღალი სტანდარტის. მაქ „ვენდის“ დრაივიც ექნება ერთ კუთხეში, პარკირებაც გაკეთდება.

ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკისგან 13 მილიონი დოლარის სესხი გაქვთ აღებული. ეს ბათუმში მშენებარე ობიექტთან არის რაიმე კავშირში?

ევრობანკისგან საკრედიტო რესურსი ჩვენ ავიღეთ სამი წლის წინ, დავამატეთ ჩვენი სახსრებიც და ავაშენეთ უკვე რამდენიმე ცენტრი. სექტემბერში გლდანში გაიხსნება დიდი სავაჭრო ცენტრი. რა მიზანიც გვქონდა – ვასრულებთ ჩვეულებრივად. ბათუმის ცენტრის გახსნა ხომ არ იყო შეთანხმებული ბანკთან? – ასე თუ ისმის კითხვა, ეს არის ბანკი, რომელთანაც გვაქვს კარგი პარტნიორული ურთიერთობა. ბანკთან ერთი დღე დაგვჭირდა იმ ობიექტური მიზეზების ასახსნელად, თუ რატომ არ გაიხსნება ჯერ ბათუმის ცენტრი. ეს მოტივირებულია ბიზნესგადაწყვეტილებით და ბანკსაც ის უნდა, რომ შენ წარმატებული საქმე აკეთო, სადაც ამდენი ბრენდი იქნება და ეს იქნება ცოტა მოგვიანებით, ამაზე არავითარი პრობლემა არ არის.

 „ველაჯიო დეველოპმენტის“ 49% წილიც გაასხვისეთ ბულგარეთში რეგისტრირებულ კომპანია „ჯი სთარზე“. ეს რით იყო განპირობებული?

 ეს კომპანიაც ჩვენი პარტნიორია. საქართველოში დიდი უძრავი ქონების კომპანიის შექმნა გვინდა და ამიტომ შემოვიყვანეთ. „ჯი სტარს“ სოლიდური გამოცდილება აქვს ამ კუთხით. ეს ყველაფერი კეთდება იმისთვის, რომ ბიზნესი გამსხვილდეს. თუ გვინდოდა, ვთქვათ, ჩვენი ძალებით 10 ცენტრის გაკეთება, ახლა პარტნიორთან ერთად გავაკეთებთ, ვთქვათ, 30-ს. ბიზნესში ასე ხდება – რაღაც ეტაპს მიაღწევ, შემდეგ პარტნიორი გჭირდება შემოიყვანო, რომ უფრო დიდი ბიზნესი შექმნა.

 და ბოლოს, ამ ყველაფრის ფონზე, „სმარტი“ ბათუმში, აღმაშენებლის ქუჩაზე დახურეთ. მიზეზი?

 ჩვენ ბიზნესმენები ვართ და როცა ვაკეთებთ ბიზნესს, უნდა მივიღოთ ეკონომიკური მოგება. იმ ადგილმა არ გაამართლა და ჩვენ ჩავთვალეთ საჭიროდ, რომ ტვირთი არ ყოფილიყო ეს ობიექტი, ამიტომ დავხურეთ. ასე იქცევა ყველა დიდი ბრენდი მსოფლიოში… ხდება ისე, რომ ზოგიერთი კომპანია ვერ იღებს გადაწყვეტილებას დახუროს და არიგებს მოგებას ამა თუ იმ მაღაზიაში, თუ სავაჭრო ობიექტში, ესაა ცუდი. ჩვენ ეგეთი ბიზნესმენები არ ვართ _ თუ არ მუშაობს, არ ამართლებს, ჯობს დავხუროთ, სხვა რამე გავაკეთოთ ან გავაქირაოთ. მითუმეტეს, ახლა გვაქვს სხვა ბრენდებიც. მაგალითად, „დანკინ დონატს“ 4-ჯერ ნაკლები პერსონალი სჭირდება ოპერირებისთვის, ვიდრე სჭირდება „სმარტს“. არ ვადასტურებ, თუმცა არც გამოვრიცხავ, რომ მაგ ადგილზე გავხსნათ „დანკინ დონატსი“. 

გაძლევთ გარანტიას, რომ ბათუმში კარგ და თბილ სამ ბრენდს მოვიყვანთ ძალიან მალე. „სმარტი“ რაც იყო და არის, პატარა ფორმატში იყო. „სმარტი“ ამ ახალ ცენტრში იქნება წარმოდგენილი სრულად.

ლექცია ჩატარდება აჭარის  განათლების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს ქვეპროგრამის – „უმაღლესი განათლების ხელშეწყობა“ ფარგლებში. 

ლექცია გაიმართება 55-ე აუდიტორიაში. დასწრება თავისუფალია. 

პროექტები, რომლებიც მაღლივი შენობების მშენებლობას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის დაცვის ზონაში ანუ ძეგლის მიმდებარედ ითვალისწინებს, მშენებლობის ნებართვის მიღებამდე კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს ზონალურ საბჭოსთან უნდა შეთანხმდეს. იმ შემთხვევაში, თუ ზონალური საბჭოს ცხრა წევრიდან ხუთი მაინც პროექტის დამტკიცებას მხარს დაუჭერს, საკითხი დადებითად გადაწყდება, ხუთი უარის შემთხვევაში კი, კომპანია მშენებლობის ნებართვას ვერ მიიღებს. შესაძლებელია ასევე, რომ დეველოპერმა ზონალურ საბჭოს, მისივე შენიშვნების გათვალისწინებით, კორექტირებული პროექტით მეორედაც მიმართოს, რაც პრაქტიკის გათვალისწინებით ხშირ შემთხვევაში დადებითი პასუხის საფუძველი ხდება. მშენებლობაზე „მწვანე შუქის“ შემდეგ კი, თავად არქიტექტორები საუბრობენ ტენდენციაზე, როცა უკვე შეთანხმებული შენობის პარამეტრები მშენებლობის დასრულებამდე მენაშენის მოთხოვნების შესაბამისად იცვლება. 

„მოვა მენაშენე, შეგითანხმებს პროექტს, რომლის მიხედვითაც აშენებს შვიდსართულიანს. საძირკველს კი ცხრასართულიანისთვის ამოჭრის და იქვე მანსარდიც ექნება ჩაფიქრებული. შემდეგი შეთანხმებები უკვე ნაკლებ ხმაურს იწვევს, რადგან სამშენებლო მოედანი უკვე არსებობს და ხალხიც შეჩვეულია. მენაშენეს რამდენჯერმე შეაქვს მერიასთან შეთანხმებით ცვლილება პროექტში და პარამეტრები მისთვის სასარგებლოდ იცვლება“ – ამბობს ბათუმის ყოფილი მთავარი არქიტექტორი გიორგი რამიშვილი.

ამ ტენდენციის არსებობას მერიის არქიტექტურის სამსახურის ხელმძღვანელი ირაკლი ახალაძეც ადასტურებს: „დიახ, არის ორი ან სამი სართულის დამატების შემთხვევები, ამას კანონმდებლობა არ კრძალავს“. მისივე განმარტებით, თუ პროექტი ძეგლის დაცვის ზონაში ხორციელდება, შეთანხმებას ზონალურ საბჭოსთან ცვლილებაც ითვალისწინებს.

ამ დროის მონაცემებით სამშენებლო კომპანია „სახლი პიაცასთან“ ბათუმში 26 მაისის ქუჩაზე #74-ში მრავალბინიანი სახლის მშენებლობას გეგმავს. მშენებლობა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის დაცვის ზონაში უნდა განხორციელდეს, ამიტომაც კომპანიამ მშენებლობის ნებართვის მისაღებად პროექტი შესათანხმებლად კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს ზონალურ საბჭოს წარუდგინა. საბჭოს სხდომაზე საკითხის დადებითად გადაწყვეტას საბჭოს წევრებმა მხარი არ დაუჭირეს. საოქმო ჩანაწერის მიხედვით რამდენიმე წევრმა პროექტი ძეგლთან მიმართებაში სიმაღლის გამო დაიწუნა. საბოლოო ჯამში, კომპანიას ახალი წინადადების წარდგენა მომიჯნავე შენობის განვითარების კონტექსტში შესთავაზეს. კომპანიამ კორექტირებული პროექტით საბჭოს უკვე მიმართა და პასუხს ელოდება.

საბჭომ ძეგლთან მიმართებაში სიმაღლის გამო უარი უთხრა კომპანია „ბიგ ჰაუსსაც.“ კომპანია ბარათაშვილის ქუჩაზე, #22-ში მაღლივი საცხოვრებელი კორპუსის მშენებლობას გეგმავს. ბარათაშვილის #23-ში მეოცე საუკუნის დასაწყისში აგებული ცირკის შენობა მდებარეობს, რომელიც კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაშია შეტანილი. საბჭოს წევრებმა განმარტეს, რომ ამ უბანში მაქსიმალური სიმაღლე ექვსი სართული შეიძლება იყოს, რის შემდეგაც კომპანიამ სააგენტოს მეორედ მიმართა: „ფასადი დაბალი იქნება, მაგრამ შიგნით გვინდა უფრო მაღალი იყოს, რაც მეტი – მით უკეთესი, არ ვიცი რამდენის უფლებას მოგვცემენ“ – უთხრა კომპანიის დირექტორმა „ბათუმელებს“. მისივე ინფორმაციით „ბიგ ჰაუსი“ მრავალბინიან კორპუსს „ბათუმში არასტანდარტული საცხოვრისის ნაცვლად ახალი კორპუსების მშენებლობის“ პროგრამის ფარგლებში ააშენებს. პროგრამა მოსახლეობასთან შეთანხმებით არასტანდარტული საცხოვრისის ათვისების შემთხვევაში ახალი კორპუსის მშენებლობის შეთანხმებისას შეღავათებს ითვალისწინებს.

შპს „დეველოპმენტმა“ ზონალურ საბჭოს შეთანხმების თაობაზე 26 მაისის ქუჩაზე #21-ში, რვასართულიანი სახლის მანსარდით მშენებლობის თაობაზე მიმართა. საბჭომ კომპანიას სიმაღლის გამო უარი უთხრა და პროექტის არქიტექტურის დახვეწაზე მიუთითა. ამ ქუჩაზე, #32-ში კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, 1899 წელს აგებული ყოფილი სამუსიკო სკოლის შენობა მდებარეობს.

ბათუმში, ლუკა ასათიანის ქუჩის #19-ში მრავალბინიანი საცხოვრებელი კორპუსის რესტავრაცია-დაშენების თაობაზე შეთანხმებას ითხოვდა შპს „აკმე ჯორჯიაც“. საბჭოს წევრებმა: თენგიზ ცინცაძემ, ზაურ ახვლედიანმა და ბიძინა აფხაზავამ პროექტის დამტკიცებაზე უარი თქვეს სიმაღლის გამო. ვლადიმერ მგალობლიშვილის, ირაკლი ახალაძის, ალექსანდრე მითაიშვილისა და ზაალ მამუჭაძის თანხმობით საკითხი დადებითად გადაწყდა.

საბჭომ უარი უთხრა ასევე კომპანია „დარ ბილდინგს“ ბათუმში, ვაჟა-ფშაველას #17-ში მრავალსართულიანი სახლის მშენებლობაზე. საბჭოს წევრების მოსაზრებით, „პროექტის სიმაღლე გააუარესებს ძეგლის აღქმას.“

შეთანხმება ითხოვა შპს „ბაკურმაც“, კომპანია ბათუმში, თამარ მეფის გამზირზე, #1-ში მრავალფუნქციური შენობის მშენებლობას გეგმავს. კომპანიას საბჭომ უარი რამდენიმე მიზეზის გამო უთხრა: „მშენებლობა არღვევს ძეგლის ისტორიულ განაშენიანებას“, „იწვევს რეკრეაციული ზონის განადგურებას.“

2015 წლის იანვარში, თებერვალსა და მარტში ზონალურმა საბჭომ კიდევ რამდენიმე ათეული პროექტი განიხილა, მათგან ნახევარზე მეტმა უარყოფითი პასუხი მიიღო. დაწუნებული პროექტების ავტორებმა კი, შენიშვნები გაითვალისწინეს და პროექტები ზონალურ საბჭოს ისევ გადაუგზავნეს.

ზონალურ საბჭოში ბათუმის მერიისა და განათლების სამინისტროს წარმომადგენლებიც შედიან. საბჭოს კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს დირექტორი ხელმძღვანელობს და ხმების გაყოფის შემთხვევაში მას გადამწყვეტი ხმის უფლება აქვს.

კაფე ბარი მალიბუ