ბათუმის ავტოტრანსპორტის ცნობით, ბათუმში, 2026 წლის 18 ივლისიდან ალექსანდრე პუშკინის ქუჩაზე ორმხრივი მოძრაობა აღდგება.
„ავტოტრანსპორტის“ ცნობით, პუშკინის ქუჩაზე ორმხრივი მოძრაობის აღდგენის მიზნით ქუჩაზე დამონტაჟდა ახალი და მოიხსნა ძველი საგზაო ნიშნები; განახლდა საგზაო მონიშვნები (მიმმართველი ისრები, გზაგამყოფი ზოლები და სხვა) და, ასევე, შუქნიშნები გადაეწყო ახალი, ორმხრივი მოძრაობის რეჟიმზე.
„გთხოვთ, გადაადგილებისას ყურადღება მიაქციოთ განახლებულ საგზაო ნიშნებს, საგზაო მონიშვნებს, შუქნიშნების სიგნალებს და დაიცვათ საგზაო მოძრაობის წესები“ – აფრთხილებს „ბათუმის ავტოტრანსპორტი“ მოქალაქეებს.
პუშკინის ქუჩაზე, პარმენ ლორიას ქუჩიდან ვაჟა-ფშაველას ქუჩამდე მონაკვეთში, ავტომანქანების ორმხრივი მოძრაობის აღდგენაზე გადაწყვეტილება ბათუმის საკრებულომ 2026 წლის 30 ივნისს მიიღო.
ბათუმში რამდენიმე ქუჩაზე, მათ შორის პუშკინის ქუჩაზე, მოძრაობის წესები, მერიის წინადადებით და საკრებულოს გადაწყვეტილებით, 2020 წლის 15 დეკემბრიდან შეიცვალა.
17 ივლისის ღამეს რუსეთის საოკუპაციო ძალებმა უკრაინის ტერიტორიაზე მორიგი ფართომასშტაბიანი საჰაერო იერიში მიიტანეს. თავდასხმების შედეგად ქვეყნის რამდენიმე რეგიონში არიან დაღუპულები და დაჭრილები, მათ შორის ბავშვები. დაზიანდა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა.
უკრაინის საჰაერო თავდაცვის ძალების მონაცემებით, რუსეთმა უკრაინის მიმართულებით 8 რაკეტა და 130 დრონი გაუშვა. უკრაინელმა სამხედროებმა 5 რაკეტისა და 115 დრონის ჩამოგდება შეძლეს.
ოდესა კიდევ ერთხელ გახდა რუსეთის სამიზნე. ოდესის საოლქო სამხედრო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის, ოლეგ კიპერის ინფორმაციით, დაიღუპა ორი ადამიანი, მათ შორის არის ქალი, რომელიც თავდასხმის დროს პარკში შვილებთან ერთად სეირნობდა. „ბავშვები გადარჩნენ“, — განაცხადა კიპერმა.
ბოლო მონაცემებით, ოდესაში დაშავებულთა რაოდენობა 10-მდე გაიზარდა. დაზიანდა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა.
ასევე, უკრაინული მხარის ცნობით, რუსულმა ძალებმა 17 ივლისის ღამეს ქალაქი სუმი დაბომბეს 5 მართვადი კასეტური ავიაბომბით. საოლქო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის, ოლეგ გრიგოროვის განცხადებით, დაფიქსირდა რამდენიმე დარტყმა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურაზე, მათგან ორი — ქალაქის ცენტრში.
გრიგოროვის ცნობით, წინა დღის განმავლობაში სუმის რაიონზე განხორციელებული თავდასხმების შედეგად დაშავდა 7 ადამიანი, მათ შორის 4 წლის ბავშვი.
ამავე დროს, უკრაინის საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურის ინფორმაციით, მაშველები აგრძელებენ მუშაობას ზაპოროჟიეში, რუსული დარტყმების ადგილებზე, სადაც 3 ადამიანი დაიღუპა და 2 დაშავდა.
„დილის 10 საათიდან დაწყებულია აღდგენითი სამუშაოები, ბუნებრივი აირის მიწოდება სრულად დღის ბოლოს, დაახლოებით 6 საათამდე დასრულდება,“ – გვითხრეს კომპანია „სოკარის“ ცხელ ხაზზე.
ბათუმში 19 037 აბონენტს ბუნებრივი აირი არ მიეწოდებოდა ბოლო 5 დღეა – 13 ივლისიდან.
გაზი ბათუმში 39 ქუჩაზე იყო გათიშული. მიზეზი ხიდის მშენებლობაა გოროდოკის უბანში. ამ ხიდის მშენებლობა 2026 წლის თებერვალში უნდა დასრულებულიყო – მშენებლობა ჯერ არ დაწყებულა, ხიდთან მდებარე გაზსადენის მილების გადატანა კი, ბათუმის მერიამ გაზაფხულის დასრულების შემდეგ, შუა სეზონზე წამოიწყო.
აუცილებელია, რომ გაზის ჩართვამდე მოწყობილობები (გამათბობელი, ქვაბი, ქურა) გამორთულ მდგომარეობაში უნდა იყოს.
გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 17 ივლისის 21 საათიდან 18 ივლისის 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, ღამის ზოგან ხანმოკლე წვიმა, დღისით კი – უმეტესად უნალექოდ.
იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 10-15 მეტრი წამში.
ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან მუნიციპალიტეტებში:
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცობით, ბათუმში დიდი ოდენობით თანხის თაღლითურად დაუფლების ბრალდებით, წარსულში ნასამართლევი პირი დააკავეს.
„გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა მოქალაქე მოტყუებით დაარწმუნა, რომ მას ბათუმში, საცხოვრებელი ბინის შეძენასა და სარემონტო სამუშაოების განხორციელებაში დაეხმარებოდა, რის სანაცვლოდაც ეტაპობრივად მართლსაწინააღმდეგოდ მისაკუთრა მისი კუთვნილი 171 000 ლარამდე ოდენობის თანხა.
სამართალდამცველებმა ჩატარებული ოპერატიული ღონისძიებების შედეგად, დამნაშავე პირი მოსამართლის განჩინების საფუძველზე, ბრალდებულის სახით დააკავეს“ – წერს შსს.
გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 17 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 425 990 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 370. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 148 ერთეული [+4]
ჯავშანტექნიკა – 24 946 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 46 084 ერთეული [+65]
MLRS – 1 943 ერთეული [+7]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 496 ერთეული [+4]
თვითმფრინავი – 437 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 354 ერთეული [+1]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 412 884 ერთეული [+1 879]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 932 ერთეული [+13]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 121 216 ერთეული [+489]
სპეცტექნიკა – 4 424 ერთეული [+4]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 909 ერთეული [+3]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
„ხვალ ვინმე მშენებელმა, რომელსაც ჩაბარდება სხვა სკვერის რეაბილიტაცია და სხვა შადრევანზე იქნება პასუხისმგებელი, მან რა გზავნილი მიიღო? – მან მიიღო გზავნილი, რომ თუ ხელს არ დაადებს, მაგალითად, ქალაქის მერს, თუ იქნება ჩუმად, თუ ზემდგომებს არ დაასახელებს, თუ საზოგადოება ძალიან აღშფოთებული იქნება, მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება დაისაჯოს, მაგრამ ეს სასჯელიც ძალიან მალე შეუმცირდება და ციხის უკანა კარიდან გამოიყვანენ,“ – ამბობს იურისტი ანა ნაცვლიშვილი.
მას „ვაკის პარკის საქმეზე“ მსჯავრდებულის გათავისუფლების შემთხვევაზე ვესაუბრეთ, ასევე ხაშურის მაგალითზე: „ოცნების“ ყოფილ დეპუტატს 5 მილიონის მითვისებას ედავებიან, თუმცა იგი გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს. ამ დროს გირაოს საფუძველზე სასამართლომ არ გაათავისუფლა ჟურნალისტი მზია ამაღლობელი, რომელსაც პოლიციელზე სილის გაწვნას ედავებოდა გამოძიება.
მზია ამაღლობელი არც ე.წ. უდოს კომისიამ გაათავისუფლა. ამ კომისიამ მზია ამაღლობელის შემთხვევა 2026 წლის მარტში განიხილა და გადაწყვიტა: „პატიმარი არ შეიძლება ვადაზე ადრე გათავისუფლდეს“.
უდოს კომისიამ არც რომელიმე სხვა სინდისის პატიმარი გაუთავისუფლებია. მოქმედი კანონმდებლობით, ნაკლებად მძიმე დანაშაულში მსჯავრდებულები შესაძლებელია პატიმრობიდან ვადაზე ადრე გათავისუფლდნენ, თუკი სასჯელის ნახევარი მოიხადეს. მნიშვნელოვანია ისიც, რომ პირობით ვადაზე ადრე გათავისუფლებისთვის კანონი არ ითხოვს დანაშაულის აღიარებას ან სინანულს. პრაქტიკა აჩვენებს, რომ ე.წ. უდოს მექანიზმით ძირითადად „ოცნებასთან“ დაახლოებული ადამიანები სარგებლობენ.
ამ თემაზე „ბათუმელებმა“ უფლებადამცველთან, მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრთან, ანა ნაცვლიშვილთან ინტერვიუ ჩაწერა.
ქალბატონო ანა, „ვაკის პარკის ტრაგედიის საქმეზე“ დაპატიმრებული ლაშა ნაცვლიშვილი უდომ გაათავისუფლა სამაჯურით, იგი 2023 წელს დააკავეს, მანამდე 5 მილიონის მითვისებაში ბრალდებული ხაშურის საკრებულოს თავმჯდომარის ყოფილი მოადგილე „ოცნებიდან“ 10 ათასი ლარი გირაოთი გაათავისუფლეს… ეს შემთხვევები რას აჩვენებს, შერჩევით სამართალს?
შერჩევითი სამართალი ძალიან მძიმე ცნებაა, უსამართლობის ერთ-ერთი ფორმაა, როდესაც ვიღაცას განზრახ მძიმედ სჯი იმიტომ კი არა, რაც მან ჩაიდინა, არამედ იმიტომ, თუ ვინ არის. ასევე, ვიღაცას ათავისუფლებ საკადრისი სასჯელისგან იმიტომ კი არა, რომ დაიმსახურა რაღაც მოცემულობებით, არამედ იმიტომ, რომ „შენიანია“ – ანუ ისევ და ისევ ვინ არის. პრინციპი ასეთია: თუ ჩემია – ვათავისუფლებ ან ვუმსუბუქებ, თუ არ არის ჩემი – მაშინ ვუმძიმებ. ასეთია შერჩევითი სამართლის ადამიანური გაგება.
თუმცა, ვფიქრობ, რაც საქართველოში ხდება დღეს, უკვე გასცდა უსამართლობის იმ დონეს, რომელთან მიმართებაშიც შეიძლება გამოვიყენოთ ეს ტერმინი – „შერჩევითი სამართალი“. ჩვენ გაცილებით უფრო დიდი უსამართლობის ფაზაში ვართ, რომელსაც ეს ტერმინი ვეღარ აღწერს. ტერმინი „პოლიტიკური პატიმარი“ თავისთავად ძალიან მძიმე შინაარსის მატარებელია, მაგრამ ეს ტერმინიც უკვე ვეღარ იტევს იმას, რაც საქართველოში ხდება.
სინდისის პატიმრების საქმეები და „ოცნებასთან“ დაახლოებული პირების გათავისუფლება აჩვენებს შერჩევით მიდგომას. თქვენ ამბობთ, რომ ეს აღარაა შერჩევითი სამართალი, რა ეტაპია?
შერჩევითი სამართალი თავის თავში გულისხმობს, რომ რაღაც ფორმით სისტემა ფუნქციონირებს, მაგრამ მას აქვს მძიმე პრობლემები და შერჩევითია, რაღაც საქმეებში. ეს ასე აღარ არის. მართლმსაჯულების სისტემა დღეს საქართველოში საერთოდ აღარ არსებობს.
ანა ნაცვლიშვილი
შინაარსი, რასაც უნდა ატარებდნენ ეს ინსტიტუციები და მათი ქმედებები, გამქრალია. დარჩენილია სასამართლოს შენობა და ადამიანი, რომელსაც აცვია მანტია, დარჩენილია დანაწესი, რომელსაც აქვს გარეგნულად კანონის ფორმა, მაგრამ ამ ყველაფერს შინაარსი აქვს გამოცლილი და წართმეული.
ეს ხომ არ არის ერთი და ორი შემთხვევა? ეს, სამწუხაროდ, არც ბოლო ორი შემთხვევაა, რაზეც თქვენ მკითხეთ. ჩვენ მივედით ამ კონდიციამდე: „ქოთანს საითკენაც გვინდა, იქით მოვაბამთ ყურს“. ეს სამართალი აღარ არის, თუნდაც გამრუდებული და ნაკლული.
უდოზე მინდა ორი სიტყვა ვთქვა: ამას ვიკვლევდი, პარლამენტში როცა ვიყავი – რეგულაციებს, როგორ დგება ეს კომისია, როგორ მუშაობს და რით არის შებოჭილი. სხვათა შორის, მინდა გითხრათ, რომ ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მძიმე სურათი არის უდოსთან მიმართებაში. თქვენ, „ბათუმელები“, მაგალითად, რაც ქვეყანაში ხდება, ყველაფერს მიჰყვებით, იცით ვინ არიან უდოს კომისიის წევრები? გაგიგიათ, როგორ დაინიშნნენ? რა ღირებულებების, რა ღირსების, რა პროფესიონალიზმის მიხედვით დააკისრეს ამ ხალხს ამხელა პასუხისმგებლობა?
მაგალითად, შეწყალების კომისიას რომ შევადაროთ, რომლის მიმართაც სხვადასხვა ეტაპზე მუდმივად იყო საზოგადოების დიდი ინტერესი და ხშირად კრიტიკაც, ზოგჯერ დამსახურებული – ყოველ შემთხვევაში, ვიცოდით ვინ იყო თავმჯდომარე, ვინ იყვნენ კომისიის წევრები და რა პროცესი იყო. კომისიის თავმჯდომარეები, როგორც წესი, გამოდიოდნენ და სიას საჯაროდ კითხულობდნენ. საზოგადოება ამას აფასებდა, ანუ ადამიანს ვხედავდით, ვხედავდით, ვინ აიღო პასუხისმგებლობა ამ ყველაფერზე პრეზიდენტის გარდა.
უდოზე რა ვიცით დღეს, საზოგადოების წევრებმა? – ეს არის ბერმუდის სამკუთხედი, სადაც საერთოდ იკარგება სამართალი. ნებისმიერი პირი შეიძლება აღმოჩნდეს ამ ბერმუდის სამკუთხედში, თუ ჩაითვლება ხელისუფლების მხრიდან, რომ ვიღაც უნდა გავუშვათ, თან გავუშვათ ისე, რომ ამის შესახებ მედია თუ არ გაიგებს, საზოგადოება ვერც ვერასოდეს ვერ გაიგებს ვერაფერს.
სისტემას განზრახ აქვს შექმნილი მექანიზმები, რომელიც ფორმით ვითომ სამართლებრივია, მაგრამ შინაარსით კრიმინალურია.
რომ გადავხედოთ საბჭოთა კავშირს, გინდა სხვა რეჟიმებს, რომელიც ისტორიულად აღიარებულია, როგორც ავტოკრატიული თუ დიქტატორული, ვინმეს ჰგონია, რომ იქ არ არსებობდა დოკუმენტები, რომელსაც ჰქონდა კანონის ფორმა? ვინმეს ჰგონია, რომ იქ არ არსებობდა მანტიამოსხმული ადამიანი, რომელიც სასამართლო პროცესს წარმართავდა? – არა, ყველაფერი ეს არსებობდა, ანუ ფორმები არსებობდა, მაგრამ შინაარსი ჰქონდა წართმეული.
უშვებთ, რომ სამართლის სახელით ჩვენ მივიღოთ იმავე მასშტაბის სისასტიკე, რაც წარსულში გამოვიარეთ?
რა თქმა უნდა. მოსამართლეების ძალაუფლება დღეს სად იწყება და სად მთავრდება? – ჩაქუჩი დააბრახუნოს, თუ დარბაზში ვინმე პროტესტს გამოთქვამს და გააძევოს დამსწრე, მათ შორის, ბრალდებული. აი აქ იწყება და აქ მთავრდება დღეს მოსამართლეების ძალაუფლება. მათ არც შინაარსი მოეკითხებათ და არც არაფრის გადაწყვეტილების უფლება არ აქვთ. დათმობილია ეს ყველაფერი.
როგორ შეიძლება დაინახოს პრობლემა მოქალაქემ ასე მწვავედ, რომ „ოცნებამ“ მართლმსაჯულების სისტემა სამართლის მიღმა დატოვა?
შადრევნის საქმე უმძიმესია – ბავშვის სიცოცხლე შეეწირა, ხაშურის საქმე კი, მძიმე კორუფციული საქმეა. შადრევნის ტრაგედიის და ბევრი სხვა ტრაგედიის უკანაც, გარდა სხვა პრობლემებისა, დგას კორუფცია. სინამდვილეში კორუფცია არის მკვლელი დანაშაული.
ჩვენ გვგონია, რომ კორუფცია არის მხოლოდ ფულის ერთი ჯიბიდან მეორეში უკანონოდ გადასვლა. სინამდვილეში, კორუფცია არის მკვლელი დანაშაული – საქართველოში მომხდარი ტრაგედიების უდიდესი ნაწილის უკან იდგა სწორედ კორუფცია.
საზოგადოებამ უნდა დასვას შეკითხვა: რა ლოგიკაა ამის მიღმა, როცა კონკრეტული პირები უფრო ადრე თავისუფლდებიან, ვიდრე ეკუთვნოდათ? ამით სახელმწიფო რა ტიპის პასუხისმგებლობას იღებს – აღარ მოხდება ხვალ ასეთი დანაშაულები? ადამიანი, რომელიც გამოძიებამ დაადგინა და სასამართლომ დაადასტურა, რომ „შადრევნის საქმის“ დანაშაულების უკან იდგა და მერე სახელმწიფო მას უშვებს, არც არავინ თვლის თავს ვალდებულად საზოგადოებას აუხსნას ეს ყველაფერი, მით უფრო მსჯავრდებული: რით დაიმსახურა ასეთი გამონაკლისი?
ეს რა გზავნილია სახელმწიფოდან? ხვალ ვინმე მშენებელმა, რომელსაც ჩაჰბარდება სხვა სკვერის რეაბილიტაცია და სხვა შადრევანზე იქნება პასუხისმგებელი, მან რა გზავნილი მიიღო? – მან მიიღო გზავნილი, რომ თუ ხელს არ დაადებს, მაგალითად, ქალაქის მერს, თუ იქნება ჩუმად, თუ ზემდგომებს არ დაასახელებს, თუ საზოგადოება ძალიან აღშფოთებული იქნება, მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება დაისაჯოს, მაგრამ ეს სასჯელიც ძალიან მალე შეუმცირდება და ციხის უკანა კარიდან გამოიყვანენ.
საიდან უნდა მივხვდეთ, რომ სისტემა არ მუშაობს? – დანაშაული როცა მოხდა, ერთია, რომ დაისაჯოს დამნაშავე და დაისაჯოს ჩადენილი დანაშაულის პროპორციულად და მეორე: დაისაჯოს იმგვარად, რომ სხვას აღარ მოუნდეს ისეთი დანაშაულის ჩადენა, ანუ შეაკავოს შემდგომი დანაშაულები. შენ ამ ტიპის ადამიანებს ასე, უკანა კარიდან გამოაპარებ მხოლოდ იმიტომ, რომ შენიანად მიგაჩნია და არა იმიტომ, რომ რამე საჯარო ინტერესს იცავ.
იკვეთება თუ არა პირდაპირ კორუფციის რისკი ხაშურის შემთხვევაში? – „ოცნების“ ყოფილ დეპუტატს ჯგუფურად 5 მილიონის მითვისებას ედავებიან და გაათავისუფლეს გირაოთი. თანაც, ეს კაცი პატიმრობაში იყო 8 თვე. არსებული პრაქტიკის გათვალისწინებით, რადგან ბრალდებული პატიმრობაში აღარ იქნება, შესაძლოა ეს საქმე წლობით თაროზე შემოდონ.
ეს არის ზუსტად: თუ სისტემის ნაწილი ხარ, სისტემა მოგერგება შენ. ამით სახელმწიფოს რა გზავნილი აქვს? ხვალ ვინმე უფრო დაფიქრდება, რომ სასჯელის შიშით არ ჩავიდინო იგივე დანაშაული? – პირიქით, უფრო მეტს მოიპარავს: ბევრს რომ მოიპარავს მერე გასაყოფიც მეტი დარჩება.
მესიჯი არის ეს, რომ მეტი უნდა მოიპარო, მეტი ქსელები უნდა გააბა, მეტი უნდა დააშავო და რაც მეტი გექნება გასაყოფი, რაც მეტი თანამონაწილე გეყოლება დანაშაულში, იმათთვის ხელის დაფარებით, ჩუმად ყოფნით და ა.შ. უფრო გექნება სავაჭრო, რომ გარეთ გამოხვიდე მალე.
სისტემა თავის ფუნქციას აღარ ასრულებს. იმის მაგივრად, რომ შეაკავოს მომავალი დანაშაულები, პირიქით, აგზავნის მესიჯს, რომ ნებისმიერი დანაშაული შეიძლება იყოს „მოგვარებული“, თუ საკმარისად ჭკვიანურად, ანუ კრიმინალურად იმოქმედებს ადამიანი.
როგორ შეიძლება მართლმსაჯულების სისტემა, როგორც საფრთხე, შეეხოს მოქალაქეს? საზოგადოების ნაწილი თვლის, რომ თუ არ გამოხატავენ პროტესტს და იტყვიან: „პოლიტიკაში არ ვერევი“, შესაძლებელია, ვიღაც უსამართლოდ კი დასაჯონ, მაგრამ მათ ეს არ შეეხება.
კი, ზუსტადაც საფრთხეა ეს სისტემა. ჩვენ უკვე გადავედით იმ ეტაპზე, როცა შერჩევითობა კი აღარ არის, არამედ უკვე არის წყობიდან გამოსული მართლმსაჯულების სისტემა და თავის ფუნქციის შესრულების ნაცვლად სამართალს კლავს. სამართლის მკვლელია ეს სისტემა. იმ ეტაპზეა გადასული უკვე, რომ ერთეულებს კი არ უმიზნებს მარტო, ვინც არის საზოგადოებრივად აქტიური, არამედ გზაზე ვინც შემოხვდება, ყველასთვის საშიშია. უკვე ის ეტაპია, როდესაც ნებისმიერი, აბსოლუტურად აპოლიტიკური მოქალაქეც კი – შეიძლება გახდეს სამიზნე.
საერთოდ, როცა ინსტრუმენტების გროვად გადაიქცევა სისტემა, მას მუდმივად სჭირდება „საკვები“, რომ კუნთები ათამაშოს. დაილევა ეს რესურსი: პოლიტიკოსები, აქტივისტები, ენჯეო სექტორი, ჟურნალისტები, აღარ არის ამდენი „საკვები“ ქვეყანაში, სისტემა გადავა ჩვეულებრივ, რიგით მოქალაქეზე.
დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიას რომ გადავხედოთ, ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ფუნდამენტური და მძიმე ნაკლი, რაც ჰქონდა ახალ ქართულ სახელმწიფოს, რომელიც რაღაცნაირად ცდილობდა დემოკრატიულ რელსებზე შედგომას, იყო ზუსტად ის, რომ მართლმსაჯულების მისია ვერ გავიაზრეთ. ყველა ეტაპზე ვერავინ ვერ გაუძლო ცდუნებას, რომ მართლმსაჯულება დაეტოვებინა ხელშეუხებელი და მართლა იმ მისიით, რა მისიაც უნდა ჰქონდეს რეალურად მართლმსაჯულების ინსტიტუციას.
ახლა რაც ხდება, საერთოდ გაუგონარია და არცერთ ეტაპს ამას არ შევადარებ, მაგრამ ეს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მკაფიო გაკვეთილია, რომ სახელმწიფოს საძირკველი შეიძლება შედგებოდეს სულ რამდენიმე ფუნდამენტური საკითხისგან და მართლმსაჯულებაა ამ ყველაფრის თავი და თავი.
მკურნალობის ეტაპზე როცა გადავალთ, როცა ამის შესაძლებლობა იარსებებს, ეს გაკვეთილები ძალიან მკაფიოდ უნდა დავიმახსოვროთ, რადგან ამ სისტემას ახასიათებს ის, რომ ახერხებს თავის გადარჩენას პოლიტიკური ცვლილებების მიუხედავად. ეს არის ყველაზე საზარელი ამბავი.
აღარ უნდა მოახერხოს ამ სისტემამ თავი გადაირჩინოს. ეს სისტემა თავიდან ბოლომდე დასანგრევია. მე ძალიან დიდი ხანია ვამბობდი ამას და ახლა, მით უმეტეს ჩანს, რომ ეს არ არის ის, რაც რეფორმას, ან გარდაქმნას ექვემდებარება. არაფერი მასში ჯანსაღი არ არის – დასაშლელი და მოსაშორებელი მონსტრია იმიტომ, რომ მის ნანგრევებზეც კი, ვერაფერი კარგი ვერ აღმოცენდება, ნანგრევებიც იქნება გასატანი.
Critical TV channel Formula TV could face another fine or even the suspension of its broadcasting licence for using terms such as “Dream’ government” and similar expressions.
Georgia’s Communications Commission is set to consider the case on 17 July.
This will be the third time in the past four months that the Commission has reviewed alleged violations by TV Formula based on its routine media monitoring, accusing the broadcaster of breaching the content regulation provisions of Georgia’s Law on Broadcasting.
According to Formula, the Commission’s Media Services Regulation Department selectively monitored the channel’s news programmes aired between 15 and 17 June and concluded that the broadcaster had violated Article 54(5) of the Law on Broadcasting, which requires fairness and impartiality.
In its report, the department argued that the channel’s news coverage reflected the broadcaster’s own opinions or attitudes toward the issues being reported. As evidence, it cited Formula’s repeated use of phrases such as “Dream’s government,” “Georgian Dream’s president,” “Dream’s prosecutor’s office,” “Dream’s prime minister,” “Dream’s Ministry of Foreign Affairs,” “repressive laws,” and “repression by the Dream regime.”
According to the Commission, these expressions constitute “the broadcaster’s opinion and personal attitude toward the activities of state bodies and institutions,” Formula said in a statement.
Why Could Formula’s Licence Be Suspended?
In April, the Communications Commission issued written warnings to Formula, Imedi TV, POSTV, and TV Pirveli, finding them in breach of Georgia’s Law on Broadcasting.
The regulator said that its monitoring of broadcasts during February and March had identified 20 violations, most of which concerned alleged breaches of the principle of impartiality. Specifically, it claimed that journalists and presenters had reported on current political and social issues while expressing personal opinions or attitudes.
The Commission also alleged violations of the requirement to present balanced coverage, saying that in some cases only one side of an issue had been represented.
In May, the Communications Commission fined Formula 2,500 GEL for violating the same law. The regulator again argued that the channel’s journalists and presenters had covered current political and social issues “on the basis of their personal opinions.”
Since Formula was already fined for violating the Law on Broadcasting two months ago, the next sanction could be the suspension of its broadcasting licence.
This possibility is provided for under Article 72(2) of the Law on Broadcasting, which states that if, after being fined, a media service provider continues an ongoing violation or commits another one-off violation within one year, the Commission may either impose a fine of up to 1% of the broadcaster’s annual revenue, but no less than 5,000 GEL, or initiate public administrative proceedings to suspend the broadcaster’s licence or authorisation.
The amendments to Georgia’s Law on Broadcasting entered into force on 1 April 2025.
Until 1 June 2025, although the Commission could examine alleged violations by broadcasters, it did not apply the sanctions introduced by the amendments.
Numerous respected international organisations have criticised the 2025 amendments to the Law on Broadcasting and have called on the Georgian authorities to revise or repeal them.
მუნიციპალური განვითარების ფონდმა ბათუმის ბულვარის რეაბილიტაციის საპროექტო სახარჯთაღრიცხვო დოკუმენტის მოსამზადებლად ტენდერი გამოაცხადა. შესყიდვის საწყისი ღირებულება 5 მილიონ 500 000 ლარია. ტენდერის დოკუმენტებში არაფერია ნათქვამი გენგეგმასთან თანხვედრაზე, რაც ბულვარის მთავარი დოკუმენტია.
მუნიციპალური განვითარების ფონდმა სატენდერო დოკუმენტებთან ერთად ატვირთა პატიმრობაში მყოფი ყოფილი პრემიერის, ირაკლი ღარიბაშვილის, 2023 წლის განკარგულება „ქვეყნის ქალაქებისა და კურორტების განვითარების მიზნით განსახორციელებელი ღონისძიებების შესახებ“.
კორუფციის ბრალდებით დააკავეს მუნიციპალური განვითარების ფონდის ყოფილი უფროსი, დავით ტაბიძე სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების ფაქტზე. სამსახურებრივი უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენების ბრალდებით დააკავეს ასევე ინფრასტრუტურის მინისტრის ყოფილი მოადგილე კობა გაბუნია. ის საქართველოს მუნიციპალური განვითარების ფონდის კურატორი იყო.
გამოძიების ფარგლებში გაჩხრიკეს დაკავებული კობა გაბუნიას, ყოფილი მინისტრის ირაკლი ქარსელაძისა და სხვა პირების სახლები – 20 სხვადასხვა ობიექტზე.
ირაკლი ქარსელაძის შემცვლელის, რევაზ სოხაძის ინფორმაციით, მუნიციპალური განვითარების ფონდის 214 მიმდინარე პროექტიდან 161 პრობლემურია, რომელთა ჯამური ღირებულება 1 მილიარდ ლარს აღემატება. ამის შესახებ მან გასულ წელს პარლამენტში ინტერპელაციის წესით მოსმენისას განაცხადა.
სატენდერო დოკუმენტების მიხედვით, პროექტის მიზანი საპროექტო დოკუმენტაციის შემუშავებაა ტერიტორიისთვის, რომელიც აერთიანებს ბათუმის ძველ ბულვარს – კულტურული მემკვიდრეობის უძრავ ძეგლს, ახალ ბულვარს და მდინარე ჭოროხის მიმდებარე სარეკრეაციო სივრცეებს.
სატენდერო მოთხოვნებს თუ კარგად შევისწავლით, შეგვიძლია ვთქვათ, რომ მთავრობა ბათუმის ბულვარში, რომელსაც დამტკიცებული განაშენიანების გეგმა აქვს, საკმაოდ მასშტაბური სამუშაოების დაგეგმვა-განხორციელებას განიხილავს.
საპროექტო სამუშაოები ითვალისწინებს ტერიტორიის სივრცით დაგეგმარებასა და შესაბამისი ინფრასტრუქტურული ობიექტების პროექტირებას, მათ შორის, როგორც ახალი შენობა-ნაგებობების დაგეგმვას, ასევე არსებული ინფრასტრუქტურის რეაბილიტაციას.
პროექტი უნდა მოიცავდეს გამწვანების, გარე განათების, უსაფრთხოების სისტემების, საინჟინრო ქსელებისა და კომუნიკაციების, აგრეთვე უნივერსალური დიზაინის პრინციპების სრულყოფილ ინტეგრაციას.
შემსყიდველი ითხოვს საპროექტო გადაწყვეტები შემუშავდეს იმგვარად, რომ უზრუნველყოფილი იყოს სამშენებლო სამუშაოების როგორც ეტაპობრივი, ისე პარალელური განხორციელების შესაძლებლობა, პროექტის ეფექტიანი და უწყვეტი შესრულების მიზნით. ასევე, ობიექტები დაგეგმარდეს და განხორციელდეს არქიტექტურის ძეგლის სტანდარტების შესაბამისად.
იმ ჩამონათვალის მიხედვით, რომლებსაც შემსყიდველი, დასაგეგმარებელ ან სარეაბილიტაციო სივრცეებად განიხილავს, ჩანაფიქრი საკმაოდ მასშტაბურია.
სატენდერო დოკუმენტებში ასეთ სივრცეებად მითითებულია საბავშვო სათამაშო სივრცეები, სპორტული ზონები – ღია მოედნები, სავარჯიშო სივრცეები და სკეიტ პარკები, ამფითეატრი, რეკრეაციული ზონები.
დასასვენებელი სივრცეები, გამწვანებული მარშრუტები, შიდა და სანაპიროს პრომენადი – სასეირნო ბილიკი, ველოსიპედის ბილიკი, არდაგანის ტბა და „მოცეკვავე შადრევნები“, ცენტრალური შესასვლელის „მოცეკვავე შადრევნები“, ახალი ბულვარის შადრევნები, სანაპიროზე გადასასვლელი ბილიკები.
უნდა დაიგეგმოს ასევე მოზაიკური ფილების მოწყობა-განახლება კოლონადებთან და საზაფხულო თეატრთან. ახალი სამშენებლო და სარეაბილიტაციო ობიექტები. ახალი შენობა-ნაგებობები [I კლასი], სავაჭრო ჯიხურები და სხვა საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტები.
არქიტექტურული ობიექტები, მაგალითად საინფორმაციო ცენტრი, ოფისი, პერგოლები და სხვა.
საზოგადოებრივი სანიტარული კვანძები ქალებისა და კაცებისათვის ინდივიდუალური კაბინებით, ადაპტირებული – ღია საშხაპეები, კეთილმოწყობისა და გამწვანების სამსახურის ოფისის განთავსება [ტექნიკის ანგარით].
საინტერესოა, რას უპირებენ იმას, რასაც ამ დრომდე ბულვარი აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს ზედამხედველობით აწყობდა, აახლებდა და ასე შემდეგ. გამოდის ბულვარში აღარაფერი ვარგა და ყველაფერი გამოსაცვლელია?
დოკუმენტების მიხედვით, დაგეგმილია ასევე კეთილმოწყობისა და გამწვანების სამსახურის ოფისის ფუნქციის შეცვლა, მას ბულვარის მუზეუმად გადააკეთებენ.
იგეგმება ავტოპარკინგის, სახლ-მანქანების ავტოპარკინგის [ადმინისტრაცია, სან.კვანძები საშხაპეებით და სხვა] ერთიანი იერ-სახის მქონე გასაქირავებელი ობიექტების, შეზლონგებისა და საჩრდილობლის მოწყობა ქოლგებისთვის.
ჩამონათვალში არის ასევე ურნები, სკამები, საჭიროების შემთხვევაში შემზღუდავი ბარიერები [ბოძკინტები], სანათები, სასმელი წყლის შადრევნები, ფურნიტურა, საინფორმაციო მცირე დაფები, სახასიათო ინსტალაციები და ქანდაკებები, საინფორმაციო მონიტორები, მანიშნებლები.
საინჟინრო ინფრასტრუქტურა, გარე განათების სისტემა [როგორც ველობილიკის, ასევე ბულვარის] სარწყავი სისტემა, ელექტრომომარაგების ქსელი, სადრენაჟე, წყალმომარაგება და კანალიზაციის სისტემები, ახალ ბულვარში ღია სანიაღვრე არხის მოწესრიგება, ვიდეო მეთვალყურეობის და უსაფრთხოების სისტემა.
სატენდერო მოთხოვნების მიხედვით, დავალება ითვალისწინებს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სარეაბილიტაციო კონცეფციის მომზადებას შემდეგი შემადგენლობით:
განმარტებითი ბარათი
პროექტის განმარტებითი ბარათი უნდა მოიცავდეს ტერიტორიის წინასაპროექტო შეფასებას ვიზუალური დათვალიერების შედეგად მოპოვებულ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, ტერიტორიაზე არსებული შენობა-ნაგებობის, კომუნიკაციების, მცენარეული საფარის შესახებ, საშიში გეოდინამიკური პროცესების გააქტიურების საფრთხეზე და სხვა.
შემოთავაზებული არქიტექტურული გადაწყვეტის აღწერას, ინფორმაციას ძირითადი გამოსაყენებელი [კონსტრუქციებისა და მოსაპირკეთებელი] მასალების შესახებ. უნდა მომზადდეს არსებული სიტუაციის ამსახველი უახლესი ფოტომასალა, სხვადასხვა ხედით.
არქიტექტურული კონცეფცია
არქიტექტურული კონცეფცია უნდა მოიცავს ტერიტორიის გენგეგმას, საპროექტო ობიექტის სქემატურ გეგმარებას გაბარიტული ზომების მითითებით, სადაც უპირატესობა ენიჭება საკონკურსო კომისიის მიერ მინიჭებული ქულების მაღალ საშუალო არითმეტიკულ მაჩვენებელს.
საპროექტო ობიექტის სქემატურ ჭრილს [გრძივი და განივი მიმართულებით], საპროექტო ობიექტის ფასადებსა და ესკიზურ განშლას ნიშნულების მითითებითა და მიმდებარე განაშენიანების ჩვენებით.
რეალურ ფოტომასალაზე დამუშავებულ ფოტომონტაჟებს სხვადასხვა ხედით [არანაკლებ 4], ძირითადი ნიშნულების მითითებით [სავალდებულო ფოტომონტაჟების გარდა, პრეტენდენტი უფლებამოსილია წარმოადგინოს დამატებითი ფოტომონტაჟებიც, საკუთარი ნება-სურვილით] 3D აქსონომეტრიულ ხედებს, მასალის, ძირითადი ნიშნულებისა და გაბარიტული ზომების მითითებით.
საინტერესოა, რატომ არ აღმოჩნდა საკმარისი ბულვარის დამტკიცებული გენგეგმა ჩასატარებელი სამუშაოების სახელმძღვანელო დოკუმენტად და რატომ გამოაცხადეს 5 მილიონიანი ტენდერი ახალი დოკუმენტის მოსამზადებლად?
ასევე, საინტერესოა, როცა ტენდერი გამოაცხადეს, ჰკითხეს თუ არა აზრი ბათუმის საკრებულოს, რომელმაც ბულვარის განაშენიანების გეგმა არაერთი ცვლილებით დაამტკიცა, როგორც მთავარი დოკუმენტი ბულვარისთვის. სხვათა შორის, ამ დოკუმენტის მოსამზადებლად ქალაქმა ნახევარი მილიონი ლარი დახარჯა.
ბათუმის მერიისთვის საპროექტო დოკუმენტის წარდგენა გამარჯვებულ კომპანიას ამ დოკუმენტის ჩაბარების მესამე ეტაპზე ევალება. ეს დოკუმენტი ასევე უნდა შეთანხმდეს აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტოსთანაც.
გამარჯვებული კომპანია მუნიციპალური განვითარების ფონდმა 3 აგვისტოს უნდა გამოავლინოს.
ბათუმის ბულვართან დაკავშირებული გადაწყვეტილებები არაერთხელ გამხდარა საზოგადოების პროტესტის საგანი, მათ შორის იყო 2016 წელს მომზადებული კონცეფცია, რომლის მიხედვითაც ერთ-ერთი ხეივნის გაუქმებას გეგმავდნენ.
საჯარო სკოლებში ე.წ „ღირებულებითი განათლების“ ფარგლებში შექმნილ სასულიერო კლუბებს, სახელმწიფო ბიუჯეტიდან დააფინანსებენ.
კლუბების დაფინანსებაზე კითხვები დაუსვა „ბათუმელებმა“ განათლების სამინისტროს, სადაც გვითხრეს, რომ სასულიერო პირების კლუბებში მუშაობა ანაზღაურებადი იქნება და კლუბებიც ბიუჯეტიდან დაფინანსდება.
„ღირებულებითი განათლების კლუბები საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის ბიუჯეტიდან პროგრამულად ფინანსდება.
კლუბებისთვის გამოყოფილი ბიუჯეტზე კითხვის პასუხად სამინისტროში გვითხრეს, რომ ფინანსებთან დაკავშირებული ინფორმაცია ოფიციალურად უნდა გამოვითხოვოთ.
„ბათუმელები“ ესაუბრა საჯარო სკოლის რამდენიმე მასწავლებელს, რომლებსაც არაერთი სასკოლო კლუბი ჰქონიათ ამ წლების განმავლობაში – არაფორმალურ განათლებაში არიან ჩართული. მათ ვკითხეთ, თუ დაინტერესებულა აქამდე განათლების სამინისტრო ამ კლუბების მხარდაჭერით და მიუღიათ თუ არა ოდესმე სახელმწიფო დაფინანსება კლუბური აქტივობისთვის?
ლალი მარგიანი მარნეულში, სოფელ ხოჯორნის საჯარო სკოლაში ასწავლის და არაერთი პროექტის ავტორია. მისი თქმით, იყო შემთხვევები, როცა სამინისტრო აცხადებდა საგრანტო კონკურსებს, თუმცა ეს იყო ერთჯერადი აქტივობა და განგრძობითი სახე არ ჰქონია.
„ადრე იყო საგრანტო პროექტები – ორჯერ მოვიგეთ. ამ გრანტის ფარგლებში გახსნილი მქონდა ციფრული და ხელოვნების კლუბი – „ჩემი კრეატიული სკოლა“. შემდეგ ეს გრანტები შეწყდა.
შემდეგ მქონდა ეკოკლუბი, რომელსაც დაფინანსება არ სჭირდებოდა. შარშან უკვე არანაირი კლუბი აღარ მქონია.
სამინისტროს გრანტები უფრო მთის სკოლებზე მოდიოდა, მაგრამ აქაც მოთხოვნა იყო ის, რომ სკოლა არ უნდა ყოფილიყო მცირეკონტინგენტიანი. ამიტომ მესამედ აღარ მიმიღია მონაწილეობა“, – ამბობს ლალი მარგიანი.
მისი თქმით, სამინისტროსგან მაქსიმუმ 5 000-ლარიანი დაფინანსება იყო გამოყოფილი ამ ერთჯერადი გრანტებისთვის. სკოლებს ყველაზე მეტად დასავლური გრანტები ეხმარებოდა და ყველაზე მეტი პროექტიც სწორედ ამ გრანტების მეშვეობით ხორციელდებოდა სკოლებში.
„ზოგს ჰქონდა ევროკავშირის გრანტი, ზოგს USAID-ის გრანტები, მაგრამ ახლა ეს დაფინანსებაც შეწყდა და არც სახელმწიფო გრანტები არსებობს“, – გვეუბნება ლალი მარგიანი.
რამდენად სამართლიანია, თუ სახელმწიფო სასულიერო კლუბებს დააფინანსებს, სხვა სამოქალაქო კლუბებს კი არა? – ვკითხეთ ლალი მარგიანს.
ამბობს, რომ ე.წ „ღირებულებითი კლუბების“ სახელმწიფოს მხრიდან დაფინანსებაზე ჯერ არაფერი სმენია. „თუ მე არ მაფინანსებენ, ისინი რატომ უნდა დააფინანსონ? იქნებ გადმოგვხედონ ჩვეულებრივ მოკვდავებსაც“, – გვეუბნება ლალი.
მისი თქმით, მინიმუმ ორი წელია სახელმწიფოს საერთოდ არ გამოუცხადებია რაიმე საგრანტო კონკურსი არაფორმალური განათლების გასაძლიერებლად და ბიუჯეტში თანხები გამონახეს, რელიგიური კლუბების ფუნქციონირებისთვის.
„ჩვენთან ამ ღირებულებით კლუბებსაც არ გახსნიან ალბათ, რადგან მუსლიმი ბავშვები სწავლობენ ძირითადად სკოლებში ან სომეხი მოსწავლეები არიან“, – ამბობს ლალი მარგიანი.
„ბათუმელები“ ესაუბრა კიდევ ორ მასწავლებელს, რომლებიც ასევე აქტიურად მუშაობენ არაფორმალური განათლების მიმართულებით.
ლამარა ბოლქვაძეც მარნეულში, სოფელ მარადისში საჯარო სკოლაში ასწავლის და 2017 წლიდან აქვს ეკოკლუბიც, რომელიც ენთუზიაზმზე მუშაობს.
„ჩვენ თვითონ ვაგროვებთ ხოლმე თანხებს. ხან ხელნაკეთ ნივთებს ვყიდით, ხან ყვავილებს, პატარა სათბური გვაქვს და მოგვყავს ცოტ-ცოტა მოსავალიც. ახლა ცუდი ამინდების გამო გაგვიფუჭდა სათბური და გვინდა შევაკეთოთ.
მოგებული გვაქვს ნიკო კეცხოველის კონკურსიც და კლუბის აქტივობებში ასამდე ბავშვია ჩართული. არასამთავრობო ორგანიზაციებისგან 50 000 ლარამდე გრანტები გვაქვს მიღებული სხვადასხვა პროექტის განსახორციელებლად, მაგრამ წელს, არცერთი პროექტი არ გვქონია.
სიმართლე გითხრათ, არ ვიცი, რამდენად შევძლებთ აწი ფუნქციონირებას. ეს ორი თვე უძრავად ვართ. ვინც მუშაობს, ისინიც ენთუზიაზმით მუშაობენ. USAID-ის მხარდაჭერა ჰქონდათ სკოლებს წლების განმავლობაში, მაგრამ ახლა ვიცით, რომ ვეღარ აფინანსებენ ვერავის.
არადა, არაფორმალური განათლება საუკეთესოა ბავშვებისთვის, რადგან თავიანთ სურვილის და ინტერესების მიხედვით მონაწილეობენ ბავშვები აქტივობებში.
წარმოიდგინეთ, გარემოს მდგრადი განვითარების 17 მიზანი და ამ მიზნისკენ რა აქტივობებიც შეიძლება დაიგეგმოს, სულ ბავშვების მოფიქრებულია და ეს არის ძალიან დიდი ცოდნა, ჩემი აზრით.
გარდა ამისა, ერთ-ერთი პუნქტი ამ მიზნებში არის ხარისხიანი განათლება და ამ მიმართულებითაც ბავშვები ბევრ საინტერესო აქტივობას იფიქრებენ.
რა შეეხება სასულიერო პირების კლუბებს, სიმართლე გითხრათ, მაგ ინიციატივის შესახებ ბევრი არაფერი გამიგია. ამდენი ხანია ამდენი საინტერესო კლუბი ფუნქციონირებს და თუ დაფინანსება შეიძლება, ჩვენმა კლუბებმა რა დააშავეს?“ – ამბობს ლამარა ბოლქვაძე.
ვესაუბრეთ დალი კეკელიძესაც, რომელიც სოფელ შულავერის პირველ საჯარო სკოლაში ასწავლის.
„მაშინ უფრო აქტიურები ვიყავით, როცა USAID-ი გვაფინანსებდა, ახლაც მაქვს ეკოკლუბი და CENN-ის პროექტებშიც ვარ ჩართული. მანამდე უფრო მეტ რესურსს ვიღებდით, მეტ პროექტში ვრთავდით მოსწავლეებს, ახლა არ ვიცი, როგორ იქნება.
ახლაც ვცდილობ გამოვჩხრიკო ხან ევროკავშირის დაფინანსებული პროექტები, ხან რაღაც სხვა. განათლების სამინისტროს პროექტები უფრო სპორტის მიმართულებითაა და ვერ ვიხსენებ, იყო თუ არა ჩვენი სკოლა რაიმეში ჩართული“, – ამბობს დალი კეკელიძე.
„ღირებულებით კლუბებზე“ არც მას აქვს სრული ინფორმაცია და არც იმის მოლოდინი, რომ მაგალითად ეთნიკური უმცირესობებით დასახლებული რეგიონების სკოლებში დანერგავენ. „შესაძლოა მშობლებსაც ჰქონდეთ პროტესტი, რადგან რელიგიური კლუბებია და აქ უმრავლესობა ეთნიკური აზერბაიჯანელი ცხოვრობს.
თუ სამართლიანობაა, მაშინ ყველა კლუბი ერთნაირად უნდა ფინანსდებოდეს“, – გვეუბნება დალი კეკელიძე.
განათლების სამინისტროს ინფორმაციით, საპატრიარქოს სასულიერო პირებს ამ დროისთვის 175 კლუბი აქვთ გახსნილი საჯარო სკოლებში. სექტემბრიდან კი ახალი კლუბების გახსნა იგეგმება და ამისთვის 129 სასულიერო პირიც გადაუმზადებიათ.
„ქართა მოძრაობა“ ნატა ვიბლიანთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს და სამართალდამცავ უწყებებს მოუწოდებს დაუყოვნებლივ უზრუნველყონ საქმის დამოუკიდებელი, სრულყოფილი და ეფექტიანი გამოძიება.
განცხადება დღეს, 16 ივლისს გავრცელდა ორგანიზაციის ფეისბუქზე.
„ქალთა მოძრაობა სრულ სოლიდარობას უცხადებს ნატა ვიბლიანს, რომელმაც გამბედაობა გამოიჩინა და საჯაროდ ისაუბრა ბავშვობაში მის მიმართ განხორციელებული სავარაუდო სექსუალური ძალადობის შესახებ.
ბავშვზე სექსუალური ძალადობა ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე და, ამავდროულად, ყველაზე დაფარული დანაშაულია. საქართველოში დღემდე უცნობია მისი რეალური მასშტაბი, რადგან სახელმწიფოს არ შეუქმნია პრევენციის, გამოვლენისა და გადარჩენილთა მხარდაჭერის ეფექტიანი სისტემა. მეტიც, ბოლო წლებში თანმიმდევრულად იზღუდება იმ სამოქალაქო ორგანიზაციების საქმიანობა და რესურსები, რომლებიც ბავშვთა და ქალთა უფლებებს იცავენ და ძალადობაგამოვლილ ადამიანებს დახმარებას უწევენ. ეს გარემო ხმის ამოღებას კიდევ უფრო ართულებს.
ნატას მონათხრობი კიდევ ერთხელ შეგვახსენებს: დუმილი არ ნიშნავს, რომ ძალადობა არ მომხდარა. დუმილი ხშირად ტრავმის, შიშის, სირცხვილის თავსმოხვევის, საზოგადოებრივი ზეწოლისა და სახელმწიფო ინსტიტუტების მიმართ უნდობლობის შედეგია. სწორედ ამიტომ, თითოეულ ხმას, რომელიც დუმილს არღვევს, განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს.
მოვუწოდებთ საქართველოს სამართალდამცავ უწყებებს:
დაუყოვნებლივ უზრუნველყონ საქმის დამოუკიდებელი, სრულყოფილი და ეფექტიანი გამოძიება;
გამოიკვლიონ სავარაუდო დანაშაულთან დაკავშირებული ყველა გარემოება და ფაქტი;
გამოძიების ყველა ეტაპზე დაიცვან დაზარალებულზე ორიენტირებული და ტრავმაზე მგრძნობიარე მიდგომა – მათ შორის, თავიდან აიცილონ ხელახალი ტრავმირება განმეორებითი დაკითხვებითა და არასაჭირო პროცედურებით;
მიიღონ ყველა აუცილებელი ზომა ნატა ვიბლიანის უსაფრთხოების, ღირსების და პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობის დასაცავად;
დროულად და სრულად მიაწოდონ დაზარალებულ მხარეს ინფორმაცია გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ.
მოვუწოდებთ მედიას, გააშუქოს ეს საქმე ეთიკური სტანდარტების დაცვით – სენსაციურობის, ტრავმული დეტალების ტირაჟირებისა და დაზარალებულის ხელახალი ტრავმირების გარეშე.
მოვუწოდებთ საზოგადოებას, გვერდით დაუდგეს ნატას და არ გახდეს მისი დადანაშაულების, დისკრედიტაციისა თუ გაჩუმების მცდელობების ნაწილი. მსხვერპლის დადანაშაულება სწორედ ის მექანიზმია, რომელიც ძალადობას წლების განმავლობაში უხილავად ტოვებს.
ქალთა მოძრაობა ნატა ვიბლიანისა და ყველა ძალადობაგამოვლილი ქალისა და ბავშვის გვერდით დგას. გვჯერა, რომ ნატას გამბედაობა ბევრ ადამიანს მისცემს ძალას, დაარღვიოს დუმილი, დაიბრუნოს საკუთარი ხმა და მოითხოვოს სამართლიანობა“-ნათქვამია განცხადებაში.
ნატა ვიბლიანმა საკუთარი ისტორიის გაზიარება სოციალურ ქსელში რამდენიმე თვის წინ დაიწყო. რამდენიმე დღის წინ, იუთუბზე, თამუნა მუსერიძის გადაცემაში – “ვეძებ”, მან დეტალურად ისაუბრასაკუთარ გამოცდილებაზე.
როგორც ის ჰყვება, მამის გარდაცვალების შემდეგ, დაახლოებით 8-9 წლის ასაკში, ის გააუპატიურა ოჯახის ახლობელმა კაცმა – ნათლიის ძმამ, რომელიც მაშინ სრულწლოვანი იყო. ქალი ამბობს, რომ მასზე სისტემური სექსუალური და ფიზიკური ძალადობა წლების განმავლობაში გრძელდებოდა.
On July 16, British citizen Matthew Roy Desmond has reached a plea agreement with the Georgian Prosecutor’s Office.
The agreement was approved by Judge Nino Galustashvili. Desmond was found guilty, fined 100,000 GEL, ordered to be deported from Georgia, and banned from re-entering the country for 20 years.
The war veteran was arrested on Georgian border on April 23, 2026, under the charges of illegally importing “large quantities of narcotic and psychotropic substances” into the country. The defence denied the allegations.
According to his lawyers, Desmond had a doctor’s prescription for all the medications he used as painkillers, and these were the same medicines that Georgian authorities classified as the illegal import of narcotic and psychotropic substances. However, the problem was that the prescriptions had not been translated into Georgian or notarised. They also said that Desmond suffers from a spinal injury. Without the plea agreement, he would have faced between eight and twelve years in prison in Georgia.
After being released from the courtroom, Desmond was transferred into the custody of the immigration authorities, where he will remain until he leaves the country.
პროკურატურის ცნობით, რუსთავის საქალაქო სასამართლომ დმანისში მომხდარი მკვლელობის ფაქტზე ბრალდებული დამნაშავედ ცნო.
გამოძიების ვერსიით, 2025 წლის 22 ოქტომბერს დმანისში, ბრალდებულმა შურისძიების მოტივით, „განზრახ მოკვლის მიზნით, ხელის დარტყმით კიბიდან გადმოაგდო დაზარალებული, რომელიც მიღებული დაზიანების შედეგად ადგილზე გარდაიცვალა.
დანაშაულის ჩადენის შემდეგ ბრალდებულმა გვამი თავისივე საცხოვრებელი სახლის ეზოში დამარხა, ხოლო მის კუთვნილ მობილურ ტელეფონს ფარულად დაეუფლა“ – ერს პროკურატურა.
სამართალდამცველებმა ბრალდებული 2025 წლის 5 ნოემბერს დააკავეს. მას ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 108-ე მუხლით (განზრახ მკვლელობა) და 177-ე მუხლის პირველი ნაწილით (ქურდობა) წარედგინა.
რუსთავის სასამართლომ ბრალდებული სრულად ცნო დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებაში და 14 წლით პატიმრობა მიუსაჯა.
რუსეთში საწვავის დეფიციტით გამოწვეული პრობლემები აფხაზეთზეც აისახა. ადგილობრივი მოსახლეობის ინფორმაციით, რუსეთთან მოსაზღვრე აფხაზეთის რაიონებში საწვავის ფასის ზრდამ 10 პროცენტს გადააჭარბა. მართალია ჯერ ოკუპირებულ აფხაზეთში საწვავის დეფიციტი არ შეინიშნება, თუმცა ფასების ზრდა მიანიშნებს, რომ რუსეთში არსებული კრიზისი აქაც ახდენს გავლენას – ინფორმაციას დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტი ავრცელებს.
ორგანიზაცია, გამოცემა Caucasian Knot-ის ინფორმაციაზე დაყრდნობით წერს, რუსეთში საწვავის მიწოდებასთან დაკავშირებული პრობლემები ერთ თვეზე მეტია გრძელდება.
„აფხაზეთის შემთხვევაში მდგომარეობა ჯერჯერობით კონტროლს ექვემდებარება. დე ფაქტო რესპუბლიკაში ავტოგასამართ სადგურებზე საწვავის დეფიციტი და რიგები არ ფიქსირდება, თუმცა ფასები განსაკუთრებით იმ რაიონებში იზრდება, რომლებიც რუსეთის საზღვართან ახლოს მდებარეობს.
დე ფაქტო აფხაზეთის ენერგეტიკის სამინისტროს საწვავის ფასების ზრდასთან დაკავშირებით ოფიციალური განმარტება არ გაუკეთებია. თუმცა მოსალოდნელია, რომ თუ რუსეთში საწვავის დეფიციტი და მიწოდების შეფერხება გაგრძელდება, აფხაზეთის ბაზარზეც ზეწოლა გაიზრდება და ფასების ზრდა მხოლოდ სასაზღვრო რაიონებით აღარ შემოიფარგლება“ – წერს დემოკრატიის კვლევის ინსტიტუტი.
ამავე დროს, აფხაზური გამოცემა „აფსნი პრესი“ წერს, რომ სოხუმში „დროებით“ გაიზარდა საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ფასები, რაც პირდაპირ უკავშირდება საწვავისა და საპოხი მასალების ბაზარზე არსებული ვითარებას.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, ნატა ვიბლიანის საქმეზე გამოძიება გაუპატიურების მუხლით დაიწყო. ცნობილია, რომ უწყებაში ამ საკითხზე მუშაობა დაახლოებით ერთი თვის წინ დაიწყეს.
ნატა ვიბლიანი არის ემიგრანტი ქალი, რომელიც ამბობს, რომ მცირეწლოვან ასაკში მასზე ოჯახის ახლობელი კაცები სექსუალურად ძალადობდნენ. გარდა ამისა, ის ჰყვება, ფიზიკური ძალადობის, მუქარების, დაშინების შემთხვევებზეც.
ნატა ვიბლიანმა საკუთარი ისტორიის გაზიარება სოციალურ ქსელში რამდენიმე თვის წინ დაიწყო. რამდენიმე დღის წინ, იუთუბზე, თამუნა მუსერიძის გადაცემაში – “ვეძებ”, მან დეტალურად ისაუბრასაკუთარ გამოცდილებაზე.
როგორც ის ჰყვება, მამის გარდაცვალების შემდეგ, დაახლოებით 8-9 წლის ასაკში, ის გააუპატიურა ოჯახის ახლობელმა კაცმა – ნათლიის ძმამ, რომელიც მაშინ სრულწლოვანი იყო. ქალი ამბობს, რომ მასზე სისტემური სექსუალური და ფიზიკური ძალადობა წლების განმავლობაში გრძელდებოდა.
როგორც ნატა ვიბლიანი ჰყვება, 14 წლის ასაკში ის დაორსულდა. მოძალადემ ის სვანეთიდან ზუგდიდში, საავადმყოფოში წაიყვანა, სადაც დაახლოებით 7 თვის ორსული, დამაჩქარებელი ინექციის გამოყენებით იძულებით ამშობიარეს. ვიბლიანი იხსენებს, რომ დაინახა ცოცხალი ბავშვი და გაიგო მისი ტირილი ხმა, მაგრამ ამავე დროს გაიგო მოძალადის ნათქვამი, რომელმაც ექთანს ბავშვის მოშორება დაავალა. ვიბლიანი ვარაუდობს, რომ მისი შვილი შეიძლება დღესაც ცოცხალი იყოს.
როგორც ნატა ვიბლიანი ჰყვება, ამის შემდეგ მასზე ფიზიკურად და სექსუალურად ძალადობდნენ სხვა კაცებიც. ის ასახელებს 4 ადამიანის სახელს, თუმცა, ამბობს, რომ ამ ფაქტების შესახებ შესახებ იცოდა მისმა სანათესავომ და მთელმა სოფელმა ჭუბერის თემში.
„სამივენი ამ კაცის [პირველი მოძალადის] ნათესავები არიან. მათ სწორედ მისი ჩარევით გამაუპატიურეს, მისი სიბინძურის დასაფარად, რომ ხმა ვერ ამომეღო ვერასდროს, როგორც ქალს, რომ ვერასდროს მეთქვა, რომ მე ამდენმა კაცმა გამაუპატიურა”, – იხსენებს ვიბლიანი გადაცემაში.
როგორც ნატა ვიბლიანი ამბობს, ორსულობიდან რამდენიმე წლის შემდეგ ნათესავებმა მისი ოჯახი – დედა, უმცროსი ძმები და და აიძულეს სოფელი დაეტოვებინათ და გადასახლებულიყვნენ. ვიბლიანის თქმით, ნათესავებმა ოჯახს სოფლის სახლისა და მიწების სანაცვლოს მისცეს დაახლოებით 22 000 ლარი. ამის შემდეგ ოჯახი საცხოვრებლად ზუგდიდში გადავიდა, სადაც, როგორც თავად ამბობს, უკიდურეს სიდუხჭირეში ცხოვრობდნენ.
ნატა ვიბლიანი ამბობს, რომ ბევრი ისეთი დანაშაულის მსხვერპლი და მომსწრეა, რომელთა შესახებ საჯაროდ არ ისაუბრებს, თუმცა, მზად არის გამოძიებას სრული ინფორმაცია მიაწოდოს.
კანონმდებლობით, 137-ე მუხლით გათვალისწინებულ დანაშაულზე – გაუპატიურებაზე, თუ ის არასრულწლოვანის მიმართ არის ჩადენილი, არ ვრცელდება ხანდაზმულობის ვადა. შესაბამისად, სავარაუდო დანაშაულის დადასტურებისა და მოძალადეების იდენტიფიცირების შემთხვევაში მათი დასჯა ახლაც, 35 წლის შემდეგაც შესაძლებელია.
გაუპატიურება, ჩადენილი არაერთგზის, არასრულწლოვანის მიმართ, ისჯება 10-დან 13 წლამდე პატიმრობით. იმ შემთხვევაში, თუ გამოიკვეთა გარემოება, რომ მოძალადე არასრულწლოვანზე “ნდობის, ავტორიტეტული ან გავლენიანი მდგომარეობის გამოყენებით” ძალადობდა, სასჯელი, შესაძლოა 15-დან 20 წლამდე გაიზარდოს, ან უვადოდ განისაზღვროს.
ნატა ვიბლიანი ახლა 43 წლისაა. ამბები, რომელზეც ის ჰყვება, 1990-იანი წლების სვანეთში განვითარებულ მოვლენებს ეხება.
თიბისისა და “ზეტ ტრანს ჯგუფის” პარტნიორობით, საქართველოს სარკინიგზო ინფრასტრუქტურას 100 ახალი სატვირთო ვაგონი შეემატა. ეს ყველაზე მსხვილი კერძო ინვესტიციაა, რომელიც ამ სექტორში განხორციელდა. პროექტის ჯამურმა საინვესტიციო მოცულობამ 7 მილიონამდე დოლარი შეადგინა, რაც სრულად თიბისის დაფინანსებულია.
ახალი ვაგონები უკვე მოძრაობს აზერბაიჯანი–საქართველოს მიმართულებით და კარბამიდის ტრანსპორტირებას ახორციელებს. ვაგონები ექსპლუატაციაში აპრილიდან შევიდა და თვეში საშუალოდ სამ–ოთხ ბრუნს ასრულებს. ამ პერიოდში ბათუმის პორტის მიმართულებით დაახლოებით 40 000 ტონა ტვირთი უკვე გადაზიდულია.
ვაგონების დამატება მნიშვნელოვნად ზრდის ქვეყანაში სარკინიგზო გადაზიდვების შესაძლებლობებს – პროექტი ხელს უწყობს რეგიონში არსებული სპეციალიზებული სატვირთო ვაგონების დეფიციტის შემცირებასა და ზრდის ტვირთების გამტარუნარიანობას. ასევე აძლიერებს, საქართველოს, როგორც შუა დერეფნის მნიშვნელოვანი სატრანზიტო ქვეყნის, როლს.
„უკვე 10 წელზე მეტია “ზეტ ტრანს გრუპთან” ვპარტნიორობთ და არაერთი მნიშვნელოვანი პროექტი განვახორციელეთ წარმოებისა და სერვისების მიმართულებით. ეს ინვესტიცია კიდევ ერთი მაგალითია, თუ როგორ შეუძლია ბიზნესისა და ბანკის პარტნიორობას შექმნას ღირებულება როგორც კომპანიისთვის, ისე ქვეყნის ეკონომიკისთვის. ახალი ვაგონები აძლიერებს შუა დერეფნის გამტარუნარიანობას და ხელს უწყობს ლოგისტიკური სექტორის განვითარებას. ლოგისტიკა კი ქვეყნის ეკონომიკის მნიშვნელოვანი მიმართულებაა. მისი წილი მშპ–ში 6%-ია. სექტორის ზომიდან და სტრატეგიული დანიშნულებიდან გამომდინარე, ტრანსპორტი და დასაწყობება თიბისისთვისაც პრიორიტეტული მიმართულებაა. ამიტომ აქტიურად ვაფინანსებთ ინფრასტრუქტურულ პროექტებს, ბიზნესის გაფართოებასა და თანამედროვე ტექნოლოგიების დანერგვას. ამის შედეგია, რომ ბოლო სამ წელში თიბისის ლოგისტიკის სექტორის საკრედიტო პორტფელი 74%-ით გაიზარდა და 436 მილიონ ლარს შეადგენს“, – დავით კონცელიძე, თიბისის კორპორატიული საბანკო ბიზნესის მართვის მიმართულების ვიცე–პრეზიდენტი.
„კომპანიის მიერ განხორციელებულმა ინვესტიციამ დადებითი შედეგი უკვე გამოიღო ტვირთბრუნვის ზრდისა და ლოგისტიკური პროცესების ეფექტიანობის მიმართულებით. ჩვენთვის მთავარი პრინციპებია დროის ოპტიმიზაცია, ტვირთის გადაზიდვა უსაფრთხოდ და ხარისხის სრული დაცვით. ახალმა, თანამედროვე სავაგონე პარკმა ამ მიმართულებითჩვენი შესაძლებლობები კიდევ უფრო მაღალ დონეზე აიყვანა, რაც შუა კორიდორის კონკურენტუნარიანობისთვის ფუნდამენტურად მნიშვნელოვანია. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ ანაკლიის ღრმაწყლოვანი პორტის პროექტი უკვე აქტიურ ფაზაში გადავიდა, ჩვენ კი ამ მასშტაბურ პროექტს სრულ მზადყოფნაში ვხვდებით – განახლებული, თანამედროვე სავაგონე პარკით, რომლის გაფართოებაც, საჭიროების შემთხვევაში, კვლავაც შეგვიძლია. ეს გვაძლევს ჯანსაღ ამბიციას, რომ ჩვენი მრავალწლიანი გამოცდილებით, საერთაშორისო პარტნიორული ქსელითა და რეალური მატერიალურ–ტექნიკური რესურსით შევძლებთ მნიშვნელოვანი წვლილის შეტანას ანაკლიის პორტის განვითარებაში. დარწმუნებული ვართ, რომ ჩვენი ჩართულობა ხელს შეუწყობს შუა კორიდორისა და მთლიანად საქართველოს სატრანზიტო პოტენციალის კიდევ უფრო გაძლიერებას“,- ალექსი ნიკოლაიშვილი, Ztrans Group-ის დამფუძნებელი.
„ფიზიკური არ იყო“ – უთხრა გოგონამ და ადვოკატი მიხვდა, რომ საქმე სქესობრივ დანაშაულთან ჰქონდა.
პედოფილიის მსხვერპლი პირველი ბავშვი მარი ვარამაშვილთან 2024 წლის თებერვალში მივიდა. უფრო ზუსტად, დედამ მიიყვანა. 15 წლის გოგონას ქცევებისა და ხასიათის იმდენად თვალშისაცემი ცვლილებები ჰქონდა, რომ დედა მიხვდა, ეს არ იყო მხოლოდ გარდატეხის ასაკისთვის დამახასიათებელი სირთულეები.
მცდელობის მიუხედავად, დედამ ვერ შეძლო ბავშვისგან გაეგო, რა აწუხებდა. საბოლოო, როცა მოზარდმა საკუთარი თავის დაზიანება სცადა, დედამ გადაწყვიტა დასახმარებლად „საფარისთვის“ მიემართა – ბავშვთა და ქალთა უფლებების დამცველ ორგანიზაციისთვის, რომელშიც მარი ვარამაშვილი მუშაობს.
ეს იყო პედოფილიის პირველი საქმე, რომელზეც მარიმ, როგორც იურისტმა იმუშავა.
ქალმა მარი ვარამაშვილს გაუზიარა ეჭვი იმის შესახებ, რომ შესაძლოა მის შვილს ვინმემ რამე დაუშავა. თუმცა, როგორც მოგვიანებით თავად აღიარა, ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ ბავშვი პედოფილის მსხვერპლი გახდა. ადვოკატი იყო პირველი ადამიანი, ვისაც მოზარდმა ეს ამბავი გაუმხილა.
„ეს იყო ძალიან მძიმე საქმე, რომელმაც მთლიანად შეცვალა ჩემი ცხოვრება. რთული იყო იქიდან გამომდინარე, რომ ფიზიკურად არ არსებობდა მტკიცებულებები, მაგრამ არსებობდა ძალიან მძიმედ დაზიანებული ბავშვი, რომელსაც სჭირდებოდა სამართალი. ის ამ თემაზე არ ლაპარაკობდა არავისთან. პირველი ადამიანი, ვისთანაც ბავშვი გაიხსნა და დაიწყო ლაპარაკი, ვიყავი მე. ეს იყო უდიდესი პასუხისმგებლობა ჩემთვის. მან მკითხა, „დამეხმარებით?“ და საუბარი დაიწყო მხოლოდ იმის შემდეგ, რაც ნდობა გაუჩნდა.
მთელი ამ პროცესის განმავლობაში, არაერთხელ შეფერხდა გამოძიება და მე სულ მახსოვდა, რომ ის ჩემგან ელოდა დახმარებას. არ ელოდა პოლიციისგან, პროკურორისგან, ელოდა ჩემგან, რადგან ის მე მენდო. ძალიან მძიმე პერიოდი გამოვიარე. მახსოვს უძილო ღამეები ამ საქმეზე ფიქრით. საბოლოოდ დაიგეგმა ისეთი საგამოძიებო მოქმედებები, რითაც მოვიპოვეთ ამ კაცის აღიარება“, – გვიყვება მარი ვარამაშვილი.
აღმოჩნდა, რომ ბაბუა – მამინაცვლის მამა ბავშვზე 9 წლის ასაკიდან ძალადობდა. ისინი ერთ ოჯახში არ ცხოვრობდნენ, თუმცა ყოველ ზაფხულს, არდადეგებზე ბავშვი დედასთან და მამინაცვალთან ერთად მოძალადის სახლში ჩადიოდა.
თავდაპირველად, კაცმა ბავშვზე ძალადობა სხვადასხვა სახის სექსუალური შინაარსის ქმედებით დაიწყო. ერთ ზაფხულს, ბავშვი გარკვეული პერიოდით მასთან მარტო, დედის გარეშე დარჩა. სწორედ მაშინ დაიწყო მძიმე ძალადობა, მათ შორის გაუპატიურების არაერთი შემთხვევა.
მარი ვარამაშვილს ვკითხეთ, რა ცვლილებები დაინახა დედამ გოგონას ქცევაში, რაც საგანგაშოდ მიიჩნია და დასახმარებლად მიმართა.
„დედამ ნახა ბავშვის ჩანახატები, რომელთა შინაარსი ეუცნაურა. ბავშვს ჰქონდა ქცევითი ცვლილებები, უკუსვლა აკადემიურ ნაწილში, გაღიზიანება ყველას მიმართ. ასევე, ჰქონდა თვითდაზიანების შემთხვევები და სხვა გამოვლინებები. თვითონ როცა ეკითხებოდა, ბავშვი არ პასუხობდა, მინიშნებებით ელაპარაკებოდა.
ზოგადად, ბავშვებს ჰგონიათ, რომ ასე სხვებს დაიცავენ – საკუთარი სიმძიმე აღარ გადააქვთ დედაზე. ტკივილს იტოვებენ თავისთან, ოღონდ დედამ არ გაიგოს, დედა ვერ გადაიტანს და ა.შ. ეს არის მანიპულაციის ფორმაც – მოძალადეები შთააგონებენ, რომ დედაშენი ვერ გადაიტანს ამას. მათაც ეს სჯერათ და ბოლო მომენტამდე არ უნდათ, რომ გაიგონ მშობლებმა“, – ამბობს მარი.
ბავშვის მიერ დახმარების თხოვნიდან სამ თვეში კაცი დააკავეს. მას ბრალი წარუდგინეს გაუპატიურების, გარყვნილი ქმედებისა და სექსუალური ხასიათის სხვაგვარი ქმედების მუხლებით. ბრალდებული განაჩენის გამოტანამდე, ციხეში გარდაიცვალა.
შს სამინისტროს ცნობით, ბათუმში ინტერპოლის წითელი ცირკულარით ძებნილი, ტაჯიკეთის რესპუბლიკის მოქალაქე დააკავეს.
„დაკავებული მამაკაცი ტაჯიკეთის რესპუბლიკის სამართალდამცავი ორგანოების მოთხოვნის საფუძველზე, ინტერპოლის წითელი ცირკულარით საერთაშორისო დონეზე, თაღლითობის ბრალდებით იძებნებოდა“ – წერს შსს.
უწყების ცნობით, დაკავებულის მიმართ კანონით გათვალისწინებული საექსტრადიციო პროცედურები მიმდინარეობს.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 16 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 424 620 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 340. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 144 ერთეული [+3]
ჯავშანტექნიკა – 24 940 ერთეული [+2]
საარტილერიო სისტემა – 46 019 ერთეული [+66]
MLRS – 1 936 ერთეული [+0]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 492 ერთეული [+0]
თვითმფრინავი – 437 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 353 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 411 005 ერთეული [+1 801]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 919 ერთეული [+12]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+0]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 120 727 ერთეული [+420]
სპეცტექნიკა – 4 420 ერთეული [+0]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 906 ერთეული [+0]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
მწვავე დებატები იმის შესახებ, კვდება ტრანსატლანტიკური ალიანსი თუ, როგორც იქნა, ზრდასრულობის ფაზაში შედის – ორი განსხვავებული ხედვა დასავლეთის მომავალზე
კვდება ტრანსატლანტიკური ალიანსი თუ, როგორც იქნა, ზრდასრულობის ფაზაში შედის? ამ კითხვამ მწვავე ინტელექტუალური დაპირისპირება გამოიწვია ევროპის ორ წამყვან საგარეო პოლიტიკის ანალიტიკოსს შორის: ესენი არიან იტალიელი პოლიტოლოგი ნატალი ტოჩი და ფრანგულ-ნიდერლანდელი მკვლევარი ალექსანდრა დე ჰუპ შეფერი.
ის, რაც თავდაპირველად ჟურნალ Foreign Policy-ს ფურცლებზე იდეების ბრძოლით დაიწყო, საბოლოოდ გადაიზარდა პირდაპირ დებატებში პოდკასტში FP Live, სადაც დასავლური ალიანსის მომავლის შესახებ არსებული ღრმა შფოთვა საჯაროდ გამოაშკარავდა.
ტოჩის დიაგნოზი: „ლიბერალური ლევიათანის“ აღსასრული
პირველი დარტყმა ტოჩიმ, საერთაშორისო ურთიერთობების იტალიური ინსტიტუტის (IAI) დირექტორმა, განახორციელა. Foreign Policy-ში გამოქვეყნებულ ესეიში მან ალიანსს სასიკვდილო დიაგნოზი დაუსვა და აღნიშნა, რომ ტრანსატლანტიკური კავშირი სამუდამოდ წარსულს ჩაბარდა.
მისი ხედვით, ეს კავშირი იყო უნიკალური ისტორიული ეპოქის პროდუქტი, როდესაც „ლიბერალური ლევიათანი“ – ამერიკის შეერთებული შტატები – გლობალურ წესებსა და დემოკრატიულ ღირებულებებს განამტკიცებდა. თუმცა დღეს, როდესაც ამერიკის საშინაო პოლიტიკა უკიდურესად პოლარიზებულია, ხოლო გლობალური წესრიგი იშლება, ტოჩიმ ეს ეპოქა დასრულებულად გამოაცხადა.
მისი აზრით, კრიზისი სტრუქტურული და მუდმივია, იმის მიუხედავად, თუ ვინ დაიკავებს თეთრ სახლს.
დე ჰუპ შეფერის საპასუხო დარტყმა: ინტერესებზე დაფუძნებული პარტნიორობა
გერმანიის მარშალის ფონდის (GMF) პრეზიდენტმა, ალექსანდრა დე ჰუპ შეფერმა, კატეგორიულად უარყო ეს პესიმისტური პროგნოზი. საპასუხო წერილში მან ალიანსის ნაადრევად დამმარხავები ნეკროლოგების ნაჩქარევ წერაში დაადანაშაულა.
ფრანგულ-ნიდერლანდელი მკვლევარი ამტკიცებს, რომ ეს პარტნიორობა არასოდეს ყოფილა მხოლოდ იდეალისტური „ღირებულებების პროექტი“, რომელიც საერთო სენტიმენტებს ეყრდნობოდა. პირიქით, იგი კვლავაც მყარად დგას ცივ და ურყევ რეალობაზე: ღრმა ეკონომიკურ, ტექნოლოგიურ და უსაფრთხოების ინტერესებზე ორ რეგიონს შორის, რომლებიც ერთად გლობალური მშპ-ის 40 პროცენტზე მეტს აკონტროლებენ.
დე ჰუპ შეფერისთვის ვაშინგტონის მხრიდან წამოსული წნეხი სასიკვდილო განაჩენი კი არა, არამედ სასტიკი, დიდი ხნის დაგვიანებული გამაფრთხილებელი ზარია, რომელიც ევროპას „გეოპოლიტიკური სიმწიფისკენ“ უბიძგებს.
პირდაპირი ეთერი: იდეების შეჯახება ეკრანზე
დებატებმა პიკს მიაღწია პოდკასტში FP Live, რომელსაც Foreign Policy-ს მთავარი რედაქტორი, რავი აგრავალი უძღვებოდა. ეკრანზე ორი განსხვავებული ხედვის შეჯახება მკვეთრი და დამაჯერებელი იყო. მაშინ, როდესაც ტოჩი შეუქცევად, სისტემურ გათიშვაზე აფრთხილებდა მაყურებელს, დე ჰუპ შეფერი ადგილზე არსებულ რეალურ ცვლილებებზე მიუთითებდა – როგორიცაა ევროპის თავდაცვის ბიუჯეტების მკვეთრი ზრდა და ახლად აღებული სამხედრო ვალდებულებები.
საბოლოო ვერდიქტი: ნგრევა თუ გარდაქმნა?
საბოლოო ჯამში, ეს შეტაკება უბრალო აკადემიურ უთანხმოებაზე მეტია; ეს არის ბრძოლა იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა განვმარტოთ გარდამავალი გლობალური ლანდშაფტი. იქ, სადაც ტოჩი სასიკვდილო ბზარსა და ეპოქის დასასრულს ხედავს, დე ჰუპ შეფერი უფრო მომწიფებული, მდგრადი და დაბალანსებული პარტნიორობის ქაოტურ, მტკივნეულ, მაგრამ უაღრესად საჭირო დაბადებას ამჩნევს.
მარი დაჰპირდა, რომ ყველაფერს გააკეთებდა მის დასახმარებლად. გოგონა ენდო და მოუყვა, როგორ ძალადობდა მასზე ბაბუა – მამინაცვლის მამა წლების განმავლობაში.
„ფიზიკური არ იყო“ – უთხრა გოგონამ და მარი მიხვდა, რომ საქმე სქესობრივ დანაშაულთან ჰქონდა.
ეს იყო პედოფილიის პირველი საქმე, რომელზეც მარი ვარამაშვილმა, როგორც იურისტმა იმუშავა. მას შემდეგ, თითქმის სამი წლის განმავლობაში 10-ზე მეტი სასამართლო საქმე მოიგო ბავშვებზე მოძალადეების წინააღმდეგ. მათგან 6-7 პედოფილია იყო, დანარჩენი – სხვადასხვა სახის გარყვნილი ქმედება არასრულწლოვანების მიმართ. დაახლოებით ამდენივე მიმდინარე საქმე აქვს და იმედოვნებს, რომ უახლოეს თვეებში, სხვა მოძალადეებიც დაისჯებიან.
„ბათუმელები“ მარი ვარამაშვილს ესაუბრა ბავშვთა მიმართ სქესობრივი ძალადობის პრაქტიკაზე, სწორი და შესაფერისი მხარდაჭერის მნიშვნელობასა და შედეგებზე, რომელსაც 3-წლიანი მუშაობის პერიოდში მიაღწია.
„საქმე, რომელმაც შეცვალა ჩემი ცხოვრება“
პედოფილიის მსხვერპლი პირველი ბავშვი მარისთან 2024 წლის თებერვალში მივიდა. უფრო ზუსტად, დედამ მიიყვანა. 15 წლის გოგონას ქცევებისა და ხასიათის იმდენად თვალშისაცემი ცვლილებები ჰქონდა, რომ დედა მიხვდა, ეს არ იყო მხოლოდ გარდატეხის ასაკისთვის დამახასიათებელი სირთულეები. მცდელობის მიუხედავად, დედამ ვერ შეძლო ბავშვისგან გაეგო, რა აწუხებდა. საბოლოო, როცა მოზარდმა საკუთარი თავის დაზიანება სცადა, დედამ გადაწყვიტა დასახმარებლად „საფარისთვის“ მიემართა – ბავშვთა და ქალთა უფლებების დამცველ ორგანიზაციისთვის, რომელშიც მარი ვარამაშვილი მუშაობს.
ქალმა მარის გაუზიარა ეჭვი იმის შესახებ, რომ შესაძლოა მის შვილს ვინმემ რამე დაუშავა. თუმცა, როგორც მოგვიანებით თავად აღიარა, ვერც კი წარმოიდგენდა, რომ ბავშვი პედოფილის მსხვერპლი გახდა. მარი იყო პირველი ადამიანი, ვისაც მოზარდმა ეს ამბავი გაუმხილა.
„ეს იყო ძალიან მძიმე საქმე, რომელმაც მთლიანად შეცვალა ჩემი ცხოვრება. რთული იყო იქიდან გამომდინარე, რომ ფიზიკურად არ არსებობდა მტკიცებულებები, მაგრამ არსებობდა ძალიან მძიმედ დაზიანებული ბავშვი, რომელსაც სჭირდებოდა სამართალი. ის ამ თემაზე არ ლაპარაკობდა არავისთან. პირველი ადამიანი, ვისთანაც ბავშვი გაიხსნა და დაიწყო ლაპარაკი, ვიყავი მე. ეს იყო უდიდესი პასუხისმგებლობა ჩემთვის. მან მკითხა, „დამეხმარებით?“ და საუბარი დაიწყო მხოლოდ იმის შემდეგ, რაც ნდობა გაუჩნდა.
მთელი ამ პროცესის განმავლობაში, არაერთხელ შეფერხდა გამოძიება და მე სულ მახსოვდა, რომ ის ჩემგან ელოდა დახმარებას. არ ელოდა პოლიციისგან, პროკურორისგან, ელოდა ჩემგან, რადგან ის მე მენდო. ძალიან მძიმე პერიოდი გამოვიარე. მახსოვს უძილო ღამეები ამ საქმეზე ფიქრით. საბოლოოდ დაიგეგმა ისეთი საგამოძიებო მოქმედებები, რითაც მოვიპოვეთ ამ კაცის აღიარება“, – გვიყვება მარი ვარამაშვილი.
აღმოჩნდა, რომ ბაბუა – მამინაცვლის მამა ბავშვზე 9 წლის ასაკიდან ძალადობდა. ისინი ერთ ოჯახში არ ცხოვრობდნენ, თუმცა ყოველ ზაფხულს, არდადეგებზე ბავშვი დედასთან და მამინაცვალთან ერთად მოძალადის სახლში ჩადიოდა. თავდაპირველად, კაცმა ბავშვზე ძალადობა სხვადასხვა სახის სექსუალური შინაარსის ქმედებით დაიწყო. ერთ ზაფხულს, ბავშვი გარკვეული პერიოდით მასთან მარტო, დედის გარეშე დარჩა. სწორედ მაშინ დაიწყო მძიმე ძალადობა, მათ შორის გაუპატიურების არაერთი შემთხვევა.
მარი ვარამაშვილს ვკითხეთ, რა ცვლილებები დაინახა დედამ გოგონას ქცევაში, რაც საგანგაშოდ მიიჩნია და დასახმარებლად მიმართა.
„დედამ ნახა ბავშვის ჩანახატები, რომელთა შინაარსი ეუცნაურა. ბავშვს ჰქონდა ქცევითი ცვლილებები, უკუსვლა აკადემიურ ნაწილში, გაღიზიანება ყველას მიმართ. ასევე, ჰქონდა თვითდაზიანების შემთხვევები და სხვა გამოვლინებები. თვითონ როცა ეკითხებოდა, ბავშვი არ პასუხობდა, მინიშნებებით ელაპარაკებოდა.
ზოგადად, ბავშვებს ჰგონიათ, რომ ასე სხვებს დაიცავენ – საკუთარი სიმძიმე აღარ გადააქვთ დედაზე. ტკივილს იტოვებენ თავისთან, ოღონდ დედამ არ გაიგოს, დედა ვერ გადაიტანს და ა.შ. ეს არის მანიპულაციის ფორმაც – მოძალადეები შთააგონებენ, რომ დედაშენი ვერ გადაიტანს ამას. მათაც ეს სჯერათ და ბოლო მომენტამდე არ უნდათ, რომ გაიგონ მშობლებმა“, – ამბობს მარი.
ბავშვის მიერ დახმარების თხოვნიდან სამ თვეში კაცი დააკავეს. მას ბრალი წარუდგინეს გაუპატიურების, გარყვნილი ქმედებისა და სექსუალური ხასიათის სხვაგვარი ქმედების მუხლებით. ბრალდებული განაჩენის გამოტანამდე, ციხეში გარდაიცვალა.
მარი ვარამაშვილი გვყვება, რომ მას ხშირად მიმართავენ ზრდასრული ქალები და უყვებიან ბავშვობაში მიღებულ ძალადობის გამოცდილებაზე. ზოგჯერ მათ მხოლოდ ამბის გაზიარება უნდათ, თუმცა უარს ამბობენ სამართლებრივი დავის დაწყებაზე. ზოგჯერ აინტერესებთ, რა შანსები აქვთ საკუთარი სიმართლის დასამტკიცებლად და ამის შემდეგ იღებენ გადაწყვეტილებას.
მარი ვარამაშვილი (ფოტო: ნინა ბაიდაური / ქალები საქართველოდან)
მეორე საქმე, რომელზეც მარი გვიყვება სწორედ ასეთია: ახალგაზრდა ქალმა „საფარში“ დარეკა – თქვა, რომ იყო ძალადობის მსხვერპლი და სურდა კონსულტაციის გავლა.
ქალი მარის მოუყვა, რომ 8 წლის ასაკში მამამ მასზე რამდენჯერმე იძალადა. ამ ამბის შემდეგ 14 წელი იყო გასული. ეს დრო დასჭირდა ქალს იმისთვის, რომ ამის შესახებ მოეყოლა და დახმარება ეთხოვა.
გაუპატიურება და სხვა სახის სქესობრივი დანაშაულები სპეციფიკურია იმ თვალსაზრისით, რომ ხშირად არ არსებობს პირდაპირი მოწმე ან მტკიცებულება. სხვა სახის მტკიცებულებების მოპოვებისას კი დროს გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს. ამიტომ, წლების წინ მომხდარ შემთხვევაზე მტკიცებულებების მოძიება მარტივი არ არის.
იურისტი ამბობს, რომ არასწორია ძალადობის მსხვერპლს დამნაშავის დასჯის გარანტია მისცე. თუმცა, მას უკვე ჰქონდა წლების წინ მომხდარი დანაშაულის გახსნის გამოცდილება, ამიტომ ის ქალს დაჰპირდა, რომ ყველაფერს გააკეთებდა მის დასახმარებლად.
ადვოკატი ხაზგასმით ამბობს, რომ საქმის წარმატებით დასასრულებლად მნიშვნელოვანია ნდობა.
„დანაშაული 14-15 წელის წინ იყო მომხდარი და ერთი შეხედვით ჩანდა უიმედო. უბრალოდ, მე არ შემეძლო კონსულტაციის შემდეგ გამეშვა ქალი, რომელიც ჩემთან სასაუბროდ შორ გზიდან ჩამოვიდა თბილისში. მე მას ვუთხარი, რომ თუ მენდობოდა, ყველაფერს გავაკეთებდი, რომ ბრძოლას შედეგი ჰქონოდა. ნდობა მნიშვნელოვანია. ყველა საქმე, რომელიც წარმატებით დასრულდა, დასრულდა იმიტომ, რომ დაზარალებული სრულად მენდობოდა.
ვგრძნობდი, რამდენად რთული იყო მათთვის ამ ბრძოლაში შესვლა, რამდენი წინააღმდეგობა ხვდებოდათ, მაგრამ თუ ვიწყებდით, უნდა დაგვესრულებინა.
სქესობრივი დანაშაულის და პედოფილიის გამოცდილების მქონე ქალები არიან ყველაზე ძლიერი ადამიანები, ვისთანაც ოდესმე შეხება მქონია. ხშირად მეუბნებიან, რომ მე ვარ ძლიერი, რომ ამ საქმეებზე ვმუშაობ. სინამდვილეში, ძალა ამ ადამიანებისგან მოდის და ეს ისეთი გადამდებია, რომ უკან ვერ დაიხევ“, – ამბობს ადვოკატი.
ახალგაზრდა ქალი მარის მოუყვა, რომ მამა ძალადობდა როგორც მასზე, ისე დედაზე. შვილის გაუპატიურების რამდენიმე შემთხვევის შემდეგ კაცი სახლიდან წავიდა. 14 წლის განმავლობაში ქალს მამასთან კომუნიკაცია არ ჰქონდა. თუმცა, ტრავმა, რომელიც ბავშვობაში მიიღო, მისი ცხოვრების თანმდევი გამხდარიყო.
ქალს ამ ტრავმისგან გათავისუფლება სურდა და მიხვდა, რომ მოძალადის დასჯის გარეშე ამას ვერ მოახერხებდა.
„ამ ამბიდან ვერ გამოდიოდა. საკუთარ თავს ებრძოდა მუდმივად, რომ დაევიწყებინა, მაგრამ ვერ ივიწყებდა. მუდმივად იყო ძიებაში, რის გაკეთება შეეძლო. არ იცოდა, რომ ამდენი ხნის შემდეგაც იყო შესაძლებელი, შედეგი დამდგარიყო. როცა გაიგო „საფარის“ შესახებ, გადაწყვიტა კონსულტაცია გაევლო. როცა საქმე დავასრულეთ, მან მითხრა: საერთოდ არ მქონდა იმედი, რომ ვინმე დამიჯერებდა, მხარს დამიჭერდა და პოლიციაში გამომყვებოდა; შენ რომ გელაპარაკე, გენდე და თბილისში ჩამოვედი, რომ დახმარება მიმეღოო. ასე ხდება – დაზარალებულები მუდმივად ამ ამბავში ტრიალებენ და რაღაცა ეტაპზე კი იღებენ ტელეფონს და რეკავენ, რომ გაიგონ პასუხი, შეიძლებოდა თუ არა ეს ისტორია დასრულდეს“, – ამბობს მარი ვარამაშვილი.
ქალი „საფარში“ 2024 წლის ნოემბერში მივიდა, დეკემბრის ბოლოს კაცი დააპატიმრეს, 2025 წლის 12 სექტემბერს კი მას უვადო პატიმრობა მიუსაჯეს. რამდენიმე დღის წინ, 2026 წლის ივლისში, სააპელაციო სასამართლომ პირველი ინსტანციის გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა. როგორც წინა, ისე ამ შემთხვევაში მთავარი მტკიცებულება აღმოჩნდა კაცის აღიარებითი ჩვენება, რომელიც იურისტების წინასწარ გაწერილი გეგმით მოიპოვეს.
„სააპელაციოს განაჩენში ეწერა, რომ დაზარალებულის ჩვენება ძალიან მძიმე ტკივილით იყო გაჯერებულიო. ზოგადად, განაჩენში ასეთი სენტიმენტალური აქცენტები არ იწერება. ამ განაჩენით მე მივხვდი, რამდენად მიაღწია გოგონას ტკივილმა მოსამართლემდე. მართლა ძალიან მძიმე ტკივილით იყო გაჯერებული პროცესი.
როცა მოსამართლემ დაუსვა სტანდარტული კითხვა, იცით თუ არა, რა საქმეზე ხართ გამოცხადებულიო, მან უთხრა, მე ჩემი 8 წლის თავი უნდა დავიცვაო. აი, ამიტომ იწყებენ ბრძოლას – საკუთარ თავს იცავენ ბავშვობის ასაკში. როცა ჩვენთან მოვიდა, მას ბრაზი ჰქონდა, რომ საკუთარი თავი ვერ დაიცვა. ახლა არის მშვიდად, რომ ეს შეძლო.
ყველაზე საინტერესო იცით რა არის?! მოდიან 25-30 წლის ქალები, იწყებენ ბავშვობაში მომხდარ დანაშაულზე საუბარს და მოყოლისას ხდებიან ის ბავშვები – მათი ლაპარაკის მანერა, ის, თუ როგორ გადმოსცემენ ამბავს, არის იმ პერიოდში მყოფი ბავშვის ისტორია. იმ ტკივილზე ჰყვებიან, რაც მაშინ განიცადეს. ეს არ არის გადააზრებული და ასაკობრივად გადახარშული ტკივილი. როცა უსმენ, შენ უსმენ იმ მცირეწლოვან ბავშვს, რომელიც ამ ყველაფერს პირველად ჰყვება“, – გვიხსნის მარი ვარამაშვილი.
როგორ ვერ შენიშნა ოჯახის სხვა წევრმა ძალადობა? რატომ ვერ დაიცვეს ბავშვი? – იურისტი ამბობს, რომ ერთი შეხედვით მსგავსი კითხვები ლოგიკურია, თუმცა ისეთ დისფუნქციურ ოჯახებში, სადაც ძალადობა ნორმალიზებულია, ხშირად, არავის შესწევს ძალა დაინახოს, ან დაიცვას ბავშვი. მაგალითად, ამ შემთხვევაში, კაცი ბავშვს ემუქრებოდა, რომ თუ მომხდარის შესახებ ვინმეს ეტყოდა, დედას რამეს დაუშავებდა.
„ხშირად მოძალადიდან ფოკუსი გადადის ოჯახის სხვა წევრზე – როგორ ვერ ხედავდა დედა, როგორ ვერ ხედავდა სხვა და ა.შ. სხვადასხვანაირი მოწყვლადობით გამოირჩევიან ხოლმე დედები. ხშირად, თავადაც არიან ძალადობის მსხვერპლები. ეს შეიძლება იყოს ფიზიკური ანგარიშსწორება. ასეთ დროს, იმდენად არიან გადართულები გადარჩენაზე, ან სოციალურ საკითხებზე, რომ ვერ ამჩნევენ ბავშვზე ძალადობას.
ამ კონკრეტულ შემთხვევაში ასე იყო: დედა იყო დასაქმებული დილის 8 საათიდან ღამის 2 საათამდე. იყო ოჯახის ერთადერთი მარჩენალი, რადგან ეს კაცი არ მუშაობდა. დედა ყველაფერს აკეთებდა ოჯახის მატერიალურად უზრუნველსაყოფად. თვითონ თქვა, მეგონა, რომ ბავშვს გარემო პირობებისგან ვიცავდი და თურმე დასაცავი მყავდა სახლში, როცა მამასთან ვტოვებდიო. მისთვისაც ძალიან მძიმე იყო ამ ამბის გამომჟღავნება, როცა გაიგო შვილისგან და თვითონაც საკუთარ თავს იდანაშაულებდა სასამართლო დაკითხვის დროს“, – გვიყვება მარი ვარამაშვილი.
„მამას ძალიან უყვარხარ და უბრალოდ გეფერება“
ერთ-ერთ ბოლო საქმეზე, რომელზეც მარი ვარამაშვილმა იმუშავა, განაჩენი 2026 წლის 2 ივლისს გამოცხადდა.
ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს არა გაუპატიურებასთან, არამედ 16 წელს მიუღწეველი პირის მიმართ ჩადენილ გარყვნილ ქმედებასთან. დაზარალებულმა ამ შემთხვევაშიც წლები შემდეგ, ზრდასრულ ასაკში გადაწყვიტა დამნაშავის დასჯა. წინა შემთხვევისგან განსხვავებით ის დახმარებას უშუალოდ ძალადობის პერიოდშიც ითხოვდა, თუმცა – უშედეგოდ.
როგორც მარი გვიყვება, 2026 წლის იანვარში 21 წლის გოგო სახლიდან გაიქცა და პირდაპირ „საფარში“ მივიდა. ის ამბობდა, რომ 14-15 წლის ასაკში მამა მას უნებართვოდ ეხებოდა და სხეულის სხვადასხვა ნაწილზე უხამსი შინაარსის კომენტარებს უკეთებდა. წინა შემთხვევის მსგავსად, კაცმა ამ შემთხვევაშიც დატოვა ოჯახი და შვილს მასთან შეხება აღარ ჰქონდა. თუმცა, 6 წლის შემდეგ კაცი ოჯახში დაბრუნდა. ახალგაზრდა ქალს შიში გაუჩნდა, რომ მამასთან ფიზიკური სიახლოვისას ის შეიძლება ისევ გამხდარიყო ძალადობის მსხვერპლი.
„ძალადობის მომენტში გოგონა 14-15 წლის იყო, ის აცნობიერებდა ამ ქმედების შინაარსს და ამაზე მუდმივად ლაპარაკობდა: ეუბნებოდა კაცს, რომ გაჩერებულიყო, რომ არ სიამოვნებდა, რომ ეს არ იყო სწორი, მაგრამ მამის პასუხი მუდმივად იყო ის, რომ მას ამის უფლება ჰქონდა.
ბავშვმა დახმარება სთხოვა ოჯახის სხვა წევრებსაც, მაგრამ ისინი ეუბნებოდნენ, რომ ეს ყველაფერი ეჩვენებოდა, რომ ეს იყო მისი ფანტაზიის ნაყოფი, რომ მამას ის, უბრალოდ, ძალიან უყვარდა. ეს ის შემთხვევაა, როცა ბავშვმა თავიდანვე ხმამაღლა დაიწყო საუბარი, მაგრამ მაინც მხარდაჭერის გარეშე დარჩა. მხოლოდ დედა ცდილობდა შვილის დაცვას, თუმცა თავადაც მძიმე ფიზიკური ძალადობის მსხვერპლი იყო და ვერ მოახერხა ქმრის შეჩერება.
გოგონას წლების წინაც ჰქონდა შიში, რომ უფრო მძიმე რამე შეიძლება მომხდარიყო, ამიტომ მუდმივად გაურბოდა მამასთან მარტო დარჩენას. გარკვეული პერიოდით მამა ტოვებს ოჯახს. ამ დროს ბავშვი თავისუფლად ცხოვრობს სახლში და აღარ აქვს შიში. როცა კაცი ბრუნდება, გოგონა უკვე გაზრდილია. თუ პატარა ასაკში მან არ იცოდა, როგორ დაეცვა თავი, ახლა მეგობრის დახმარებით მოვიდა “საფარში” და ჩვენ დავიწყეთ მუშაობა მის გადასარჩენად“, – გვიყვება მარი.
მან მოიპოვა არაერთი მტკიცებულება. მათ შორის მოწმეთა ჩვენებები – გოგონა ბავშვობაშივე უზიარებდა წუხილს მეგობრებს, რომლებიც ახლა უკვე ზრდასრული ქალები არიან და დაადასტურეს მისი მონაყოლი. გარდა ამისა, მნიშვნელოვანი იყო ფსიქოლოგიური ექსპერტიზის დასკვნა – იურისტი გვიხსნის, რომ ექსპერტიზამ დაადასტურა ბავშვობის ასაკში განცდილი ძალიან მძიმე ხარისხის ფსიქოლოგიური ტანჯვა, რომელიც შეუძლებელია შევადაროთ სხვა, ყოფითი პრობლემიდან მიღებული ტანჯვის ხარისხს.
განაჩენს გამოცხადების დღეს დაზარალებულს ადვოკატისთვის უთქვამს, რომ მისთვის არ ჰქონდა მნიშვნელობა, რამდენ წელს მიუსჯიდნენ მოძალადეს.
„განაჩენის გამოცხადებაზე უნდა შევსულიყავი, როცა შემომიბრუნდა და მითხრა – ჩემთვის არ აქვს მნიშვნელობა რამდენი წელს მიუსჯიან, ეს ვერაფერს შეცვლის, იმიტომ, რომ ეს ტანჯვა და ტკივილი ჩემგან არ წავა. მაგრამ მიხარია, რომ დავამტკიცე, რომ ეს მართლა გამოვიარე და მართალი ვარო“, – გვყვება მარი.
ამ საქმეზე მოძალადე კაცს 8 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს.
„ბავშვს უნდა ეგულებოდეს მხარდამჭერი“
„მოუსმინეთ საკუთარ შვილებს მაშინაც კი, როცა ისინი არ ლაპარაკობენ“ – გვითხრა მარი ვარამაშვილმა, როცა ვკითხეთ, რა რჩევას მისცემს მშობლებს, რათა შვილები დაიცვან მსგავსი ტიპის დანაშაულებისგან.
იურისტის თქმით, განსაკუთრებით მცირეწლოვან ბავშვებს უჭირთ სახელი დაარქვან იმას, რაც მათ თავს ხდება. ამიტომ, მნიშვნელოვანია პრობლემა მათ ქცევაში ამოვიცნოთ.
სქესობრივი დანაშაულის ყველაზე პატარა მსხვერპლი, ვისთანაც მარი ვარამაშვილს უმუშავია 7 წლის იყო.
„ცუდ რაღაცებს მიკეთებს“ – ამბობენ, თურმე, ამ ასაკის ბავშვები.
მარი ვარამაშვილის თქმით, ქცევითი ცვლილებები აუცილებლად არ ნიშნავს იმას, რომ ბავშვი სქესობრივი ძალადობის მსხვერპლია. თუმცა, ეს ნიშნავს იმისა, რომ მშობლებმა მეტი ყურადღება და სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოს.
მარი ვარამაშვილი განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს პრევენციის მნიშვნელობაზე, რისთვისაც აუცილებელია ბავშვისთვის ასაკის შესაბამისი ინფორმაციის პროაქტიულად მიწოდება.
„ბავშვებმა უნდა იცოდნენ, რომ ნებისმიერი სახის შეხება არ შეიძლება. ამაზე თავად მშობელმა უნდა დაიწყოს ლაპარაკი და მიწოდოს ასაკის შესაბამისი ინფორმაცია. ბავშვს უნდა ეგულებოდეს მხარდამჭერი, ოჯახის წევრი – დედა იქნება თუ მამა, ვისაც ამბავს მოუყვება და მისგან ადეკვატურ რეაქციას მიიღებს. ამ შემთხვევაში მოძალადე ვერ შეაშინებს იმით, მშობელმა თუ გაიგო, ინერვიულებსო. მოძალადეს არ უნდა ჰქონდეს შესაძლებლობა ბავშვის სიჩუმე, ბავშვის მიმართ გამოხატული უნდობლობა გამოიყენოს თავის სასარგებლოდ.
ლაპარაკის დაწყების შემდეგ, რეაქცია უნდა იყოს ძალიან სწორი. არ შეიძლება ბავშვის დაშინება, შერცხვენა. ისინი ისედაც საკუთარ თავს იდანაშაულებენ – ჰგონიათ, რომ რაღაც არასწორი გააკეთეს, თვალებში ვერ გიყურებს საუბრისას.
ასევე, არანაირი ზედმეტი კითხვა არ უნდა იყოს დასმული. მშობელმა უნდა მიიღოს ეს ინფორმაცია ისე, როგორც ბავშვი მიაწვდის, მინიმალურ დონეზე, ჩაკითხვების, ჩაძიების და დეტალების მოყოლის გარეშე. შემდეგ უნდა მიმართოს ფსიქოლოგს და აუცილებლად იურისტს.
მშობელი ვერასდროს ვერ დაუსვამს საჭირო კითხვებს იმ ფორმით და სტანდარტით, რომ ბავშვი არ დაზიანდეს. ჩემთვის ყველაზე დიდი გამოწვევა ის არის, რომ შევძლო ბავშვთან სწორი კომუნიკაცია“, – ამბობს მარი ვარამაშვილი.
რაც შეეხება ზრდასრულ ქალებს, რომლებიც, როგორც თავად ამბობს, ხშირად წერენ სოციალურ ქსელში, ან პირადად უკავშირდებიან – „მათ ვეტყოდი, რომ არასდროს არ არის გვიან ხმის ამოღება“.
„ძალადობის ფაქტები თავისთავად არსად არ მიდის და ეს ანომალიურ მოვლენად რჩება. ამიტომ, იმ ადამიანებს, ქალებს, რომლებსაც ჯერ არ განუცხადებიათ, ვეტყოდი, რომ შეუძლებელი არაფერია . ვაჩვენებდი ამ საქმეებს, რაც ბევრისთვის გახდა საწინდარი იმის, რომ მომართვიანობა გაზრდილიყო.
ეს არ არის მარტივი პროცესი, სიმართლის დამტკიცებას სჭირდება დიდი ნებისყოფა და ბევრი ძალა. თუმცა, სანამ „საფარი“ არსებობს, აქ დახვდებათ ადამიანები, რომლებიც მოგისმენენ და მარტო არ დატოვებენ ამ ბრძოლაში“, – ამბობს მარი ვარამაშვილი.
ბათუმში, გორგასლის #70-ში ისტორიული სახლის რეკონსტრუქციის სამუშაოებს მოსახლეობა აპროტესტებს. პროცესის დაწყების შესახებ ინფორმაცია და ფოტო სოციალურ ქსელში საზოგადოება „ბათომის“ დამფუძნებელმა, შოთა გუჯაბიძემ გამოაქვეყნა, რასაც მოქალაქეები აქტიურად გამოეხმაურნენ.
მოქალაქეებმა ამ ამბავთან დაკავშირებით დაწერეს სამოცზე მეტი კომენტარი, სადაც მეტწილად სინანულს გამოხატავდნენ იმის გამო, რომ ბათუმის ისტორიული სახლები ერთმანეთის მიყოლებით ნადგურდება. ისინი მიიჩნევენ, რომ ისტორიული სახლები სახელმწიფომ უნდა შეინარჩუნოს ისე, რომ მისი ავთენტური სახე უცვლელი დარჩეს.
ამ პოსტის კომენტარებში ერთ-ერთი მოქალაქე წერს, რომ სახლი ავარიულ მდგომარეობაში იყო და მისი გამოყენება რეკონსტრუქციის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა. ინფორმაციის დასადასტურებლად მან სახლის მდგომარეობის ამსახველი ფოტოები და ექსპერტიზის დასკვნაც გამოაქვეყნა. მას უპასუხეს, რომ ისტორიული სახლის ამ მდგომარეობამდე მიყვანა სახელმწიფომ არ უნდა დაუშვას.
მოქალაქის ფოტო, რომელიც წერს, რომ სახლის რესკონსტრუქცია აუცილებელი იყომოქალაქის ფოტო, რომელიც წერს, რომ სახლის რეკონსტრუქცია აუცილებელი იყო
ნგრევის ამსახველი ფოტო მასალა მოქალაქეებმა „ბათუმელებსაც“ გამოუგზავნეს.
ადგილზე გამოკრულია მშენებლობის ნებართვის ასლი, რომლის მიხედვითაც ბათუმის მერმა, გიორგი ცინცაძემ ამ სახლის რეკონსტრუქციის ნებართვა 2025 წელს გასცა.
გორგასლის #70
პროექტის მიხედვით, გათვალისწინებულია არსებული შენობის რეკონსტრუქცია და სახურავის ნაცვლად ღია ფუნქციური ტერასის მოწყობა, შენობა ნაგებობის ნულოვანი ნიშნულიდან 7.0 მეტრ სიმაღლეზე. ნებართვაში ვკითხულობთ, რომ ნებადართულია გარე მოსაპირკეთებელი სამუშაოები, ადგილზე კი „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ მხოლოდ წინა, გორგასლის ქუჩის მხარეს არსებულ ფასადს ინარჩუნებენ. ითვალისწინებს თუ არა ამას ნებართვა არ ვიცით.
პროექტის რენდერი
სახლს კულტურული მემკვიდრეობის სტატუსი არ აქვს, თუმცა ძეგლის დაცვის ზონაში მდებარეობს – ამ ქუჩაზე რამდენიმე სახლს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი აქვს.
ბოლო წლებში ბათუმში არამხოლოდ ისტორიული სახლები, ძეგლის დაცვის ზონაში არსებული ნაგებობები, არამედ კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებიც დაანგრიეს, ბევრმა ძეგლმა კი ავთენტური სახე იმ სტრუქტურის თანხმობით დაკარგა, რომელსაც მისი დაცვა და შენარჩუნება ევალება.
ბათუმის მერიისა და კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს ბოლო წლების გადაწყვეტილებებზე დაყრდნობით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ისტორიული სახლების მოვლა-შენარჩუნება ბათუმის მერიის პრიორიტეტი არ არის და მთავარი მშენებლის სურვილია, რომელსაც „ფულის კეთება“ სწორედ ძველის ნგრევის ხარჯზე სურს.
იშვიათად ნახავთ ან შეიძლება უფრო სწორი იყოს თუ ვიტყვით, რომ საერთოდ ვერ ნახავთ ბათუმში მშენებელ კომპანიას, რომელსაც მართლა სურს ახალი უბნის მშენებლობა – ახლის შექმნა, მათ უმეტესად ჩანაცვლება სურთ.
ბათუმმა ვერც ძველი ბათუმის განაშენიანების შენარჩუნება შეძლო მისი ავთენტური სახით, წლების წინ კონსერვაციის შესახებ ხმამაღლა გამოაცხადეს, თუმცა მალევე ამ გადაწყვეტილებას „ფულმა სძლია“.
სახლი ბათუმში, გორგასლის #70-ში რეკოსტრუქციის დაწყებამდე ფოტო: შოთა გუჯაბიძე
ხელშეკრულება ქალაქის გენგეგმის მომზადებაზე ტენდერში გამარჯვებულ კომპანიასთან, შპს „სითი ინსტიტუტი საქართველოსთან“, 2021 წლის აპრილში გააფორმეს. დოკუმენტზე მუშაობა 2024 წლის 25 აპრილამდე პერიოდში უნდა დასრულებულიყო და ჯერაც არ დასრულებულა.
ბოლო ცვლილების მიხედვით, ხელშეკრულების მოქმედების ვადა 2026 წლის 20 აპრილამდე გაუგრძელებიათ, გადაწყვეტილებას ხელი ბათუმის მოქმედმა მერმა გიორგი ცინცაძემ მოაწერა.
„გადმოდით, თქვენ სახლი ბათუმში უკვე გელოდებათ“, „აქ ყველაფერი კომფორტული ცხოვრებისთვის არის შექმნილი: ფართო და მყუდრო სამსართულიანი ვილები 4+1 განლაგებით და 193 კვადრატულ მეტრამდე ფართობით“, – ამ ფრაზებით ეპატიჟებიან რუსი ბლოგერები საქართველოში რუსეთის სხვა მოქალაქეებს. განსაკუთრებით სოციალურ ქსელ youtube-სა და tik-tok-ზე არეკლამებენ საქართველოს სამშენებლო კომპანიები რუსულად, ზოგჯერ ინგლისურად, თავიანთ გასაყიდ ქონებას – ბინებს და აპარტამენტებს. რეკლამას თითქმის ვერ ნახავთ ქართულად. გარდა ამისა, საქართველოდან უძრავი ქონების რეკლამას ძირითადად რუსები ეწევიან.
ათეულობით რუსი ბლოგერი ოკუპანტი სახელმწიფოდან, აქტიურადაა ჩართული საქართველოში უძრავი ქონების გაყიდვაში. ყიდიან ყველაფერს – სახლებს, ბინებს, მიწებს რუსებზე, თანაც აფრთხილებენ თავიანთ თანამემამულეებს, რომ დროულად იზრუნონ საქართველოში ბინადრობის უფლების მიღებაზე.
რუსი ბლოგერები არეკლამებენ თითქმის ყველა სფეროს – მეღვინეობას, დასასვენებელ ადგილებს, კაფე-ბარებს, სადაზღვევო კომპანიებს და რა თქმა უნდა, სამშენებლო კომპანიებს, დეტალებში აწვდიან რუსეთის მოქალაქეებს ინფორმაციას იმის შესახებ, თუ რომელ კორპუსში სად, რამდენი ბინა იყიდება.
რუსებს გაყიდვების არაერთი სააგენტო აქვთ ბათუმში, თბილისში და ამაზე ინფორმაცია უხვად მოიპოვება სხვადასხვა სოციალურ პლატფორმაზე.
ბინებს ყიდიან ჯერ კიდევ აუშენებელ კომპლექსებშიც კი. მაგალითად, ბათუმის ე.წ კუნძულზე, Sky Castle-ის ევროპულ სოფელში თუ გონიოში NEXTI-ის პრესტიჟულ საცხოვრისში.
„ბათუმელები“ დაინტერესდა, თავად რუსები აქტიურობენ და საკუთარი ინიციატივით არიან ჩართული საქართველოში უძრავი ქონების გაყიდვით, თუ სამშენებლო კომპანიები ქირაობენ მათ?
ჩვენ ბათუმში არაერთ სამშენებლო კომპანიას დავუკავშირდით ამ კითხვით. კომპანიების ნაწილმა გვიპასუხა, ნაწილმა კი თავი აარიდა პირდაპირ პასუხს.
იყო შემთხვევები, როცა მითითებულ ნომრებზე რუსულენოვანმა პირებმა გვიპასუხეს – „უკაცრავად, მე არ ვიცი კართული“.
რუსი ბლოგერები ხშირად არეკლამებენ კომპანია „ორბი ჯგუფის“ გასაყიდ ბინებს. კომპანიის დირექტორი ირაკლი კვერღელიძე ამბობს, რომ რუს ბლოგერებს არ ქირაობენ, თუმცა ასეც რომ იყოს, ამაში პრობლემას ვერ ხედავს.
„თუ სააგენტო ლეგალურად საქმიანობს, მასთან თანამშრომლობაში პრობლემას ვერ ვხედავ, თუმცა, რუსი ბლოგერები ჩვენ დაქირავებული არ გვყავს“, – გვეუბნება ის.
ვესაუბრეთ სამშენებლო კომპანია GURU HOLDING-ის წარმომადგენელსაც, რომელსაც ძალიან ბევრი რუსულენოვანი ბლოგერი არეკლამებს. კომპანიის წარმომადგენელი დაგვპირდა, რომ შეკითხვებს გადასცემდა ხელმძღვანელობას და ისინი თავად დაგვიკავშირდებოდნენ. თუმცა შემდეგ ჩვენს ზარებს აღარ უპასუხეს.
სამაგიეროდ Sunrise Residence-ში დაგვიდასტურეს, რომ ისინი თანამშრომლობენ რუსულენოვან პირებთან უძრავი ქონების გაყიდვის კუთხით.
„საშუამავლო მომსახურებას გვიწევს ბევრი, მათ შორის უცხო ქვეყნის მოქალაქეები. ზოგს შპს-ები აქვთ რეგისტრირებული, ზოგი ინდმეწარმეები არიან. ისინი ინდივიდუალურად აწარმოებენ სარეკლამო სამუშაოებს, მაგრამ ჩვენი ნებართვით, რა თქმა უნდა. სტანდარტული საშუამავლო მომსახურების ხელშეკრულება გვაქვს გაფორმებული ყველა შუამავალთან და ჩვენგან მხოლოდ ნებართვას იღებენ“, – გვეუბნება კომპანიის წარმომადგენელი.
მას ვკითხეთ, თავად თუ ხედავენ პრობლემას იმაში, რომ ოკუპანტი ქვეყნის წარმომადგენლები ყიდულობენ და ყიდიან საქართველოში ქონებას და რამდენად არის ეს ამ ქვეყნის საფრთხე?
„მე ვარ გაყიდვების მენეჯერი და ცალკე თანამშრომელი ასეთ საკითხებთან დაკავშირებით არ გვყავს. თუ ჩემი პირადი აზრი გაინტერესებთ, ამაზე სამსახურის ტელეფონით ვერ გაგესაუბრებით და ვერც კომპანიის პოზიციას გაგაცნობთ, რადგან კომპანიის მენეჯერი ქვეყანაში არ იმყოფება“, – გვეუბნება ის.
ვესაუბრეთ European village-ის ხელმძღვანელს, არჩილ ფარტენაძესთანაც, რომელიც ამბობს, რომ ზოგიერთ სამაკლერო კომპანიებთან ხელშეკრულება აქვთ გაფორმებული.
„ზოგი რუსულენოვანია, ზოგი ქართულენოვანი. მარტო რუსები არ არიან, ებრაელებიც არიან, უკრაინელები, ამერიკელები. ვიღაც მაკლერი ვიღაცას ეპატიჟება, ამას მე ვერ გავაკონტროლებ“, – გვეუბნება ის.
თუ თქვენ ქირაობთ რუსულენოვან მაკლერებს, ეს ნიშნავს, რომ რუსულ ბაზარზეც მუშაობთ, არა? – ვკითხეთ მას. „ბაზარია, რეკლამა კეთდება, მსოფლიო ნახულობს. როგორც ვიცი, კანონმდებლობა მკაცრდება ახლა უცხოელებთან მიმართებით და რაღაც კვოტები იქნება, როგორ მითხრეს. მე ვარ ძირფესვიანად ქართველი და ყველაფერ ქართულს ვუჭერ მხარს“, – ამბობს არჩილ ფარტენაძე.
საერთოდ რომ არ იმუშაოთ რუსულ ბაზარზე, გაყიდვების პრობლემა გექნებათ? – ისევ ვკითხეთ მას. არჩილ ფარტენაძე ამბობს, რომ ამას მაინც ვერ გააკონტროლებს, „რადგან რეკლამა ყველგან კეთდება და იმას რუსიც ნახულობს და ამერიკელიც“.
მას ასევე ვკითხეთ, რამდენად გაიზარდა რუსი მაკლერებისა თუ ბლოგერების მუშაობით გაყიდვების მაჩვენებელი ვთქვათ წინა წლებთან შედარებით? „მაგ დეტალებს ნამდვილად ვერ გეტყვით“, – გვეუბნება ის.
დავუკავშირდით კიდევ რამდენიმე კომპანიას, მაგალითად Alliance Centropolis, რომელსაც ასევე ძალიან ხშირად არეკლამებენ რუსები. მათაც ვკითხეთ, თუ ჰყავთ რუსი ბლოგერები დაქირავებული რეკლამისთვის ან რუსულ სამაკლერო კომპანიებთან თანამშრომლობენ თუ არა. თუმცა, როგორც კომპანიის წარმომადგენელმა გვითხრა, ისინი საკითხს მარკეტინგის სამსახურთან შეათანხმებენ და შემდეგ თავად დაგვიკავშირდებიან.
მომდევნო დღეს, კომპანიისგან ზარი ან შეტყობინება არ მიგვიღია.
რუსი ბლოგერების ფოკუსში აქტიურადაა მოქცეული DreamLand Oasis-ის საცხოვრებელი აპარტამენტები. ოპერატორი, რომელმაც მითითებულ ნომერზე გვიპასუხა ამბობს, რომ ბლოგერებს ძირითადად თავად უკავშირდებიან.
„ჩვენ თვითონ ვახდენთ კომუნიკაციას ვინც ჩვენთვის საინტერესოა. რუსეთიდან ძალიან ბევრი მოთხოვნა მოდის. გადავხედავთ მათ კონტენტს, თუ ჩვენთვის მისაღებია, ვთანამშრომლობთ, რადგან არის ხოლმე რაღაც კონტენტი, რომელიც ჩვენს მოთხოვნებს არ აკმაყოფილებს და თანამშრომლობაზე უარს ვეუბნებით“, – გვეუბნებიან DreamLand Oasis-ში.
___
მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის შედეგებით ბათუმის მოსახლეობა 2014 წელთან შედარებით 54%-ით არის გაზრდილი და დღეს ქალაქში 235 668 ადამიანი ცხოვრობს.
ამავე წყაროს ცნობით, საქართველოში მუდმივად მცხოვრები უცხო ქვეყნის მოქალაქეებიდან 37 715 პირი, რუსეთის მოქალაქეა. უკრაინაში რუსეთის მიერ ომის დაწყების შემდეგ, საქართველოში რუსეთის მოქალაქეების რაოდენობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა.
რუსები საქართველოში არა მარტო ბინებს და საცხოვრებელ აპარტამენტებს ყიდულობენ, არამედ მიწებსაც. მაგალითად 2023 წლის მონაცემებით, რუსეთის მოქალაქეებმა საქართველოს სოფლებშიც უპრობლემოდ შეიძინეს მიწის ნაკვეთები.
მაგალითად, 2023 წლის 26 აპრილამდე პერიოდში რუსეთის მოქალაქეებმა ზუსტად 7 709 ბინა, მთლიანობაში 424 449 კვადრატული მეტრი უძრავი ქონება შეიძინეს საქართველოში.
2023 წლის შემდეგ სახელმწიფო უწყებები ასაიდუმლოებენ ინფორმაციას, რომელიც რუსეთიდან ჩამოსული მოქალაქეების მიერ საქართველოში შეძენილ ქონებას თუ ბიზნესს უკავშირდება.
დღეიდან, ბათუმში, ბარათაშვილის ქუჩის #30-ში შესაძლებელი იქნება სრული სადაზღვევო მომსახურების მიღება როგორც საცალო, ისე კორპორაციული მიმართულებით.
კომპანია მომხმარებლებს ჰპირდება, რომ უფრო დიდ და თანამედროვედ აღჭურვილ სივრცეში მეტად ხელმისაწვდომ და კომფორტულ მომსახურებას შესთავაზებს. აქ შესაძლებელი იქნება როგორცდაზღვევისშეძენა, ისემოქმედპოლისებთანდაკავშირებული ყველა სახის მომსახურების მიღება.
„ჯიპიაი ჰოლდინგის“ ახალი ფილიალის გახსნის ცერემონია ბათუმში
„ბათუმი ჩვენთვის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი რეგიონია. 21 წლის წინ სწორედ აქ გავხსენით დასავლეთ საქართველოში ჩვენი პირველი ფილიალი, დღეს კი რეგიონში განვითარებისა და ინვესტირების კიდევ ერთ მნიშვნელოვან ეტაპზე გადავედით.
ახალი, თანამედროვე და უფრო ფართო ფილიალის გახსნით ვაძლიერებთ ჩვენს პოზიციებს როგორც საცალო, ისე კორპორატიული დაზღვევის მიმართულებით. ჩვენი მიზანია, დასავლეთ საქართველოს მოსახლეობისა და ბიზნესისთვის კიდევ უფრო ხელმისაწვდომი გავხადოთ მაღალი ხარისხის სადაზღვევო მომსახურება და მომხმარებლისთვის შევქმნათ კომფორტული, თანამედროვე გარემო, სადაც „ჯიპიაი ჰოლდინგის“ ყველა პროდუქტი და სერვისი იქნება ხელმისაწვდომი.
დღეს მომხმარებელს სჭირდება პარტნიორი, რომელიც ნებისმიერ ეტაპზე სწრაფ, პროფესიონალურ და საიმედო მომსახურებას შესთავაზებს. სწორედ ამ ხედვას ემსახურება ჩვენი ახალი ფილიალიც და, ზოგადად, კომპანიის გაფართოების სტრატეგია,“ — განაცხადა „ჯიპიაი ჰოლდინგის“ გაყიდვების დირექტორმა, გურამ მუხსელიშვილმა.
გურამ მუსხელიშვილი, ჯიპიაის გაყიდვების დირექტორი
ორგანიზაციის დასავლეთ საქართველოს გაყიდვების ხელმძღვანელის, გიორგი ხაჟომიას თქმით, სადაზღვევო სერვისებზე მოთხოვნა უფრო და უფრო იზრდება. მისი ინფორმაციით, ბათუმში, როგორც საპორტო ქალაქში, განსაკუთრებით მზარდია მოთხოვნა ტვირთების გადაზიდვის დაზღვევაზე.
„ბოლო წლების განმავლობაში იზრდება ცნობიერება დაზღვევის მიმართულებით და შესაბამისად, მოთხოვნაც.
ამ ეტაპზე, ბათუმში, განსაკუთრებული მოთხოვნა გვაქვს ჯანმრთელობის დაზღვევაზე, როგორც იურიდიული პირებისთვის, ასევე საცალო მომხმარებლებზე გათვლილი. ასევე, ავტომობილების და ტვირთების დაზღვევაზე. ბათუმი არის საპორტო ქალაქი, სადაც ხდება ტვირთების გადაზდვა, შესაბამისად, მოთხოვნა ამ მიმართულებითაც მზარდია ბოლო წლების განმავლობაში.
ბათუმში თანამშრომლების საკმაოდ დიდი რაოდენობით ვართ წარმოდგენილი და ეს გვაძლევს იმის შესაძლებლობას, რომ კიდევ უფრო მეტ პოტენციურ მომხმარებელს მივაწოდოთ ჩვენი სერვისები.
პირველ სართულზე გვაქვს სერვის-ცენტრი, სადაც ვემსახურებით საცალო მომხმარებლებს, მე-6 სართულზე კი გვაქვს ოფისი, სადაც ჩვენი თანამშრომლების ძირითადი ნაწილი არის განთავსებული და იქაც შეგვიძლია მივაწოდოთ სხვადასხვა ტიპის მომსახურება დაინტერესებულ ადამიანებს”, – ამბობს გიორგი ხაჟომია.
გიორგი ხაჟომია, ჯიპიაის დასავლეთ საქართველოს გაყიდვების ხელმძღვანელი
15 ივლისს, ახალი ფილიალისგახსნისას, „ჯიპიაის“ ახალი ფილიალის გახსნაზე მისულ მომხმარებლებსა და პოტენციურ მომხმარებლებს ავტომობილისა და ქონების დაზღვევის შესაძენად 50 და 100-ლარიან ვაუჩერები გადასცეს.
„ჯიპიაი ჰოლდინგის“ ახალი ბიზნეს-სტრატეგია დასავლეთ საქართველოში გაფართოებასა და ფიზიკური ფილიალების ქსელის განვითარებას ითვალისწინებს. სწორედ ამ სტრატეგიის ნაწილია ბათუმში ახალი ფილიალის გახსნა, რომლის მიზანია გაძლიერდეს პირდაპირი კომუნიკაცია რეგიონებში მცხოვრებ მომხმარებლებთან.
ნინო ფაცია, დასავლეთ საქართველოს კორპორაციული გაყიდვების უფროსი, ამბობს, რომ ბათუმში, კიდევ ერთ ახალ მისამართზე ელოდებიან ძველ და ახალ მომხმარებლებს:
„ჯიპიაი ჰოლდინგი უკვე ორ ათეულ წელზე მეტია ოპერირებს დასავლეთ საქართველოს თითქმის ყველა რეგიონში, მათ შორის, რა თქმა უნდა, ბათუმში – სადაც ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი კორპორაციული პორტფელით ვართ წარმოდგენილი და რეგიონის უმსხვილეს კომპანიებს ვიცავთ გაუთვალისწინებელი შემთხვევისგან და ვთანამშრომლობთ.
დღეს ჩვენ გავხსენით განახლებული ფილიალი და გაყიდვების ოფისი, სადაც როგორც კორპორაციული, ისე საცალო კლიენტები შეძლებენ დაზღვევის შეძენას და საკუთარი რისკების ევროპის უმსხვილესი საფაზღვევო ჯგუფის კომპანიისთვის მინდობას.
ამიერიდან გელოდებით ბარათაშვილის 30 ნომერში!”
„ჯიპიაი ჰოლდინგის“ ახალი ფილიალის გახსნის ცერემონია ბათუმში
„ძალიან ემოციური ვარ, როცა ბუნებას ანადგურებენ და ბოდიშს გიხდით ამისთვის. არ ვიცი, რატომ სძულს ამ ხალხს მიწა და ბალახი, ყველაფრის ჩაბეტონება რატომ უნდათ“, – გვითხრა მკითხველმა, რომელმაც ბულვარის კონკრეტული ადგილიდან ფოტოები გამოგვიგზავნა.
ჩაბეტონებულ საბავშვო კუთხეს ბათუმის ახალ ბულვარში ბულვარის ადმინისტრაცია აწყობს. პროექტის ფარგლებში გამწვანებული ადგილი ჩააბეტონეს და კაუჩუკით დაფარვას გეგმავენ. ასევე დაგეგმილია ბეტონის სკამების მოწყობა.
ჩაბეტონებული სკვერიჩაბეტონებული სკვერი ბათუმის ბულვარში
ტენდერი სამუშაოების შესრულებაზე ბათუმის ბულვარის ადმინისტრაციამ 2026 წლის მარტში გამოაცხადა, შესყიდვის ღირებულება 374 201 ლარი იყო, ელექტრონული ვაჭრობა კონკურენტულ გარემოში წარიმართა, საბოლოოდ ხელშეკრულება შპს „კომპასი ჯ.კ“ – ს 299 361 ლარით გაუფორმეს.
მიმდინარე სამუშაოები
სატენდერო დოკუმენტების მიხედვით, საბავშვო კუთხის მოწყობა დაგეგმეს ახალი ბულვარის მწვანე ზოლში. ამ ზოლის პარალელურად ისედაც იყო სასეირნო ბილიკები და საბაღე ხის სკამები.
საპროექტო ტერიტორია სამუშაოების დაწყებამდე
ბათუმის ბულვარის ადმინისტრაცია ახალ ბულვარში გამწვანებული ადგილის ჩაბეტონებას და საბავშვო კუთხის მოწყობას გეგმავს. რკინა-ბეტონის ფილით და კაუჩუკით სულ მცირე 500 კვადრატული მეტრი ფართობი დაიფარება. მოეწყობა ბეტონის სკამები.
პროექტის რენდერი
ბათუმის ბულვარის დირექტორი არჩილ ანთაძეა, რომელიც პოლიციიდან გადმოიყვანეს ამ თანამდებობაზე. ის მზია ამაღლობელის საქმეში ცრუ მოწმედ გამოვიდა სასამართლოში. ვიდეო კადრების თანახმად, არჩილ ანთაძე დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართულებით იფურთხებოდა.
According to a family member, opposition politician Zurab (Girchi) Japaridze has been taken to hospital after being hit by a car.
Japaridze himself confirmed the incident in a Facebook post.
“A car hit me while on scooter, I am good. Have no fractures, only bruises. I have a concussion, and I can’t remember certain things. I’m at the clinic undergoing examinations. The police came and said they would obtain the CCTV footage. So far, I don’t remember where it happened, who was there, or how it happened,” Japaridze wrote.
His brother, Gia Japaridze, also commented on the incident.
“He was hit by a car. He can’t remember the moment when the car struck him. He’s still undergoing examinations at the clinic, and visitors aren’t allowed inside, so we don’t yet know the full extent of his injuries. I was able to see him briefly. As far as I know, he has bruises,” Gia Japaridze told Formula TV.
Zurab Japaridze was admitted to Mediclab Clinic at around 12:00 p.m.
ზურაბ გირჩი ჯაფარიძე კლინიკაშია გადაყვანილი. მას ავტომანქანა დაეჯახა. ინფორმაცია ამის თაობაზე თავადა ზურაბ ჯაფარიძემ გაავრცელა ფეისბუქზე.
„სკუტერზე მანქანა დამეჯახა. მოტეხილობა არ მაქვს, დაჟეჟილობები მხოლოდ. ტვინის შერყევა მაქვს და რაღაცები არ მახსოვს. კლინიკაში ვარ კვლევებზე. პოლიცია მოვიდა, ამოვიღებთ კამერებსო. სად რა მოხდა, არაფერი მახსოვს“, – წერს ზურაბ ჯაფარიძე.
შემთხვევის შესახებ ისაუბრა ზურას ძმამ, გია ჯაფარიძემაც.
„მანქანა დაეჯახა. იმ მომენტს, რა მომენტშიც მანქანა დაეჯახა, ვერ იხსენებს. ჯერ კვლევები მიდის კლინიკაში, კლინიკაში შესვლა არ შეიძლება და არ ვიცით, ზუსტად რა აქვს დაშავებული. მე ცოტა ხანში ვიყავი შესული და დაჟეჟილობები აქვს, როგორც ვიცი“, – ამბობს „ფორმულასთან“ კომენტარში გია ჯაფარიძე.
ზურაბ ჯაფარიძე კლინიკა „მედიქლაბში“ დღის 12:00 საათზე შეიყვანეს.
300-ნაჭრიანი ტორტი და ტორტის გაჭრის ცერემონია, ლურჯი ხალიჩა, ლედ-ეკრანი, ფოიერვერკები, დეკორაციები და სხვა მომსახურება უნდა გასწიოს ტენდერში გამარჯვებულმა, რომელსაც ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის [ბსუ] კურსდამთავრებულ სტუდენტთა გაცილების ღონისძიების ორგანიზება დაევალება.
მომსახურების შესყიდვაზე ბსუ-მ ტენდერი 56 ათას 350 ლარით გამოაცხადა.
ტენდერში წინადადებების მიღება 2026 წლის 22 ივლისს დაიწყება და 24 ივლისს დასრულდება.
„მომსახურების გაწევა უნდა განხორციელდეს 1 დღის განმავლობაში, ხელშეკრულების გაფორმებიდან 2026 წლის 16 აგვისტომდე, შემსყიდველის მოთხოვნის შესაბამისად“, – აღნიშნულია ტენდერში.
ბსუ-ს კურსდამთავრებულ სტუდენტთა გაცილების ღონისძიების ორგანიზატორმა უნდა უზრუნველყოს:
სცენა, ლედ ეკრანი, ღონისძიების გახმოვანება;
ფოტო-ვიდეო გადაღება [დრონით გადაღება, კურსდამთავრებულთა გამოშვების ვიდეოკლიპის დამზადება; ღონისძიების ოფიციალური ნაწილის სრული
ვიდეო ჩანაწერის დამზადება [არაუმეტეს 90 წუთი];
მასშტაბური კულტურულ-გასართობი ღონისძიებების წაყვანის გამოცდილების მქონე წამყვანი [შემსყიდველთან შეთანხმებით], რომელმაც უნდა უზრუნველყოს ღონისძიების ოფიციალური ნაწილის წაყვანა;
მომენტალური ფოტოს ბეჭდვის აპარატის განთავსება – 3 საათის ხანგრძლივობით და მინიმუმ 500 ფოტოს ბეჭდვის შესაძლებლობით. ასევე ღონისძიების დაწყებიდან დასრულებამდე უნდა განხორციელდეს 360 Photo აპარატის განთავსება, რომლითაც სტუდენტები შეძლებენ 360 გრადუსით SLOW MOTION ვიდეოების გადაღებას;
ტორტის გაჭრის ცერემონიის პარალელურად უნდა განხორციელდეს სცენის ფოიერვერკის-შადრევნის გაშვება სცენის 8 ლოკაციიდან;
პროფესიონალური ფეიერვერკი; სხვადასხვა დეკორაციები: მათ შორის დეკორატიული ჩარჩო ვარსკვლავი და კლასიკური სათვალე, ჰალსტუხი, დეკორაცია –
კურსდამთავრებულის ქუდი;
სერტიფიკატი ჩარჩოში, A4 ფორმატი, 300 გრ. ტილოს ფაქტურა. ბეჭდვა ფერადი 4X0; ჩარჩო – A4 ფორმატის, ოქროსფერი, კედელზე მისამაგრებლით, მასალა – პლასტმასი. ცალი 150;
ხალიჩის ბილიკი – ლურჯი ხალიჩა 1,5 მეტრი სიგანე, 30 მეტრი სიგრძე. 5 მეტრი სიმაღლეზე ლურჯი და თეთრი ქსოვილებით საჩრდილობლის მოწყობა სკამების ტერიტორიაზე, ესკიზის შესაბამისად. ეს ყველაფერი დამკვეთთან შეთანხმებით.“
პირობის მიხედვით მომსახურების გაწევის ადგილია ბათუმი, ნინოშვილის ქ. №35 [ბსუ].
ამასთან, „ღონისძიების დასრულების შემდეგ მიმწოდებელი ვალდებულია საკუთარი ძალებითა და ხარჯებით განახორციელოს ღონისძიების ფარგლებში მოწყობილი სცენის, დეკორაციების, ხმის, განათებისა და სხვა დროებით დამონტაჟებული კონსტრუქციების/ინვენტარის სრული დემონტაჟი და ღონისძიების ჩატარების ადგილის თავდაპირველ მდგომარეობასთან მაქსიმალურად მიახლოებულ მდგომარეობაში დატოვება.
დემონტაჟის შედეგად წარმოქმნილი ნარჩენების გატანა და ტერიტორიის დასუფთავება ასევე ეკისრება მიმწოდებელს.“
ბსუ-ს კიდევ ერთი ტენდერი აქვს გამოცხადებული „კურსდამთავრებულთათვის მანტიების, საყელოებისა და ქუდების შესყიდვაზე“. ამ ტენდერის ფარგლებში 500-500 ცალ მანტიას, ქუდს და მანტიის საყელოს შეიძენენ. ტენდერი 26 680 ლარით იყო გამოცხადებული და ამ ეტაპზე მიმდინარეობს ხელშეკრულების მომზადება. ბსუ-ს შპს „ჩუდაკი“ მომსახურებას 19 950 ლარად სთავაზობს.
მთავარ ფოტოზე – ესკიზები ტენდერიდან
აღსანიშნავია, რომ გასულ, 2025 წელს, ბსუ-მ პირველკურსელებიც დაპატიჟა ტორტზე. მაშინ ტორტი 150-ნაჭრიანი იყო, ღონისძიების ორგანიზებაში კი უნივერსიტეტმა 18 850 ლარი გადაიხადა.
ბრალდებული ლევან გამრეკელი, რომელსაც პროკურატურა 5 მილიონი ღირებულების სახელმწიფო ქონების ქურდობას ედავებოდა, 10 ათასი ლარი გირაოს სანაცვლოდ გათავისუფლეს. ინფორმაციას „ქართლის ამბები“ ავრცელებს.
ლევან გამრეკელი ხაშურის საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე იყო. იგი კიდევ ორ პირთან ერთად 2025 წლის 11 ნოემბერს დააკავეს. სამივე ბრალდებული ამ დრომდე პატიმრობაში იყო. სასამართლომ ბრალდებულები 10-10 ლარის გირაოს სანაცვლოდ 2026 წლის 14 ივლისს გაათავისუფლა. საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილება ჯერ მიღებული არ არის.
2025 წლის ნოემბერში პროკურატურამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ორგანიზებული ჯგუფის მიერ, დიდი ოდენობით ქურდობის ფაქტზე, ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარის ყოფილი მოადგილე ლევან გამრეკელი და მასთან კავშირში მყოფი ორი პირი – პაატა ნოზაძე და რომან მეტივიშვილი დააკავეს.
გამოძიების ვერსიით, ლევან გამრეკელი, პაატა ნოზაძესთან და რომან მეტივიშვილთან ერთად, 2020-2023 წლებში ფარულად დაეუფლნენ შიდა ქართლის რეგიონის ტერიტორიაზე არსებულ 5 000 000 ლარის ღირებულების, სახელმწიფოს კუთვნილ მილსადენებს, რის შედეგადაც სახელმწიფოს დიდი ოდენობით მატერიალური ზიანი მიადგა.
დაკავებულებს ბრალი წარუდგინეს სსკ-ის 177-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით – ორგანიზებული ჯგუფის მიერ ჩადენილი დიდი ოდენობით ქურდობა. ეს მუხლი სასჯელის სახედ და ზომად 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
15 ივლისს, 21:00 საათზე, ბათუმის წინააღმდეგობის აქციაზე აჩვენებენ ქართველი რეჟისორის, ქეთი ვაშაგაშვილის 2025 წლის დოკუმენტურ ფილმს – „ცხრათვიანი კონტრაქტი”.
რეჟისორი დედა-შვილის, ჟანასა და ელენეს ისტორიის გაცნობით გვაჩვენებს სუროგაციის ლაბირინთებში საქართველოში.
ფილმმა არაერთი ადგილობრივი და საერთაშორისო ჯილდო მოიპოვა.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების უპილოტო სისტემების მეთაურის, რობერტ ბროვდის განცხადებით, 15 ივლისს, გამთენიისას, უკრაინის შეიარაღებული ძალების უპილოტო სისტემებმა შავ ზღვაში, ოკუპირებული ყირიმის ნახევარკუნძულის მახლობლად რუსეთის ე.წ. „ჩრდილოვანი ფლოტის“ 20 გემს დაარტყეს.
მისივე თქმით, 20 გემიდან 17 ნავთობტანკერი, ორი გაზის ტანკერი და ერთი ბუქსირი იყო.
უკრაინული მედია ბროვდის განცხადებებზე დაყრდნობით წერს, რომ უკრაინის შეიარაღებული ძალების უპილოტო სისტემებმა ცხრა დღის განმავლობაში აზოვის ზღვაში 116 გემი დააზიანეს.
რუსული მხარე აღნიშნულ ინფორმაციაზე ჯერ-ჯერობით კომენტარს არ აკეთებს.
ბროვდის თქმით, რუსეთის „ჩრდილოვანი ფლოტის“ მცირე და საშუალო ზომის ტანკერების დაზიანება, ფაქტობრივად შეუძლებელს ხდის ნავთობის ექსპორტს პორტებიდან ვოლგა-დონის არხითა და აზოვის ზღვის გავლით.
„თუ გახსოვთ, როდის მიიღეს ეს გადაწყვეტილება?“ – სასამართლოებში ფოტო-ვიდეო გადაღების აკრძალვაზე საუბრის დროს ჟურნალისტი ზვიად ქორიძე, პირველ რიგში, იმაზე გვიყვება, რომ „ოცნების“ მთავრობამ სასამართლო სხდომებზე გადაღების აკრძალვის გადაწყვეტილება მიიღო მას შემდეგ, როცა „მზია ამაღლობელის საქმეზე“ სილის გაწვნის შედეგად დაზარალებულად მიჩნეული პოლიციელი – ირაკლი დგებუაძე სასამართლოში დაკითხეს.
„დიახ, ირაკლი დგებუაძის დაკითხვის შემდეგ მიიღეს ეს გადაწყვეტილება. ეს იყო იმდენად სამარცხვინო პროცესი და იმდენად გააშიშვლა ირაკლი დგებუაძის დაკითხვის პროცესმა მთელი სახელისუფლო სისტემა – დაწყებული ბიძინა ივანიშვილიდან დამთავრებული მართლა ირაკლი დგებუაძით, რომ უკვე ხიფათი დაინახეს: სასამართლო თუ იქნება ღია, ეს საზოგადოებას აუცილებლად ამოუვა ყელში…“ – გვიყვება ზვიად ქორიძე.
მას შემდეგ, რაც „ოცნების“ მთავრობამ სასამართლო დარბაზებსა თუ შესასვლელებში ფოტოს და ვიდეოს გადაღება, ასევე ხმის ჩაწერა ფაქტობრივად აკრძალა, ერთ წელზე მეტი დრო გავიდა.
რა დაკარგა სასამართლოს ღიაობაზე უარის თქმით საზოგადოებამ, მედიამ, თავად სასამართლომ?
ელისო კილაძის შვილი: გახსნილი სასამართლოს პირობებში, საზოგადოება კარგად დაინახავდა ამ საქმის აბსურდულობას
„სხდომები რომ გახნილი იყოს, ყველა ნათლად დაინახავს ამ საქმის აბსურდულობას, მტკიცებულებების არარსებობას და გამჟღავნდება მათი მოწმეების ვინაობაც, რომლებიც რეალურად ამავე საქმის ბრალდებულები არიან. ბანდიტების ის ორგანიზებული ჯგუფი, ვინც დედას დაკავებაშია გარეული და მათ მიერ შეკერილი საქმე ვერ გაუძლებდა საზოგადოების კრიტიკას. სხდომების დახურვას ითხოვს სწორედ ის დანაშაულებრივი ჯგუფი, რომლის შესახებაც საკმაოდ დიდი და სენსიტიური ინფორმაციის მატარებელია ელისო კილაძე,“ – ამბობს ჟურნალისტ ელისო კილაძის შვილი, მარიამ ხარშილაძე.
„ქრონიკა +“-ის დამფუძნებელს, ელისო კილაძეს 4 თვეზე მეტია შეზღუდული აქვს სატელეფონო ზარების, მიმოწერისა და შეხვედრების უფლება. ადვოკატის თქმით, დადგენილებებში პროკურატურა უთითებს, რომ არსებობს მოწმეებზე ზეგავლენის საფრთხე. დამოუკიდებელი მედიასაშუალებების ხელმძღვანელებმა 2026 წლის 4 ივლისს განცხადება გაავრცელეს და შეზღუდვების მოხსნა მოითხოვეს. მედიის წარმომადგენლები აპროტესტებენ ელისო კილაძის სასამართლო პროცესების დახურვასა და საქმის სრულად გასაიდუმლოებას. მათი შეფასებით, ეს გადაწყვეტილება საზოგადოებისგან ჟურნალისტისა და თავად პროცესის სრულ იზოლაციას ისახავს მიზნად.
ელისო კილაძე შვილთან, მარიამ ხარშილაძესთან ერთად
მარიამ ხარშილაძე გვიყვება, რომ დედის, ელისო კილაძის დახურული სასამართლო სხდომების შესახებ ინფორმაციას ადვოკატებისგან იგებს. ჟურნალისტის შვილის დაკვირვებით, „ოცნებას“ ამ გზით სურს გააჩუმოს ადამიანები, რომლებიც სისტემას ამხელენ.
„ჩემთვის, როგორც შვილისთვის პროცესების დახურვა სხვა არაფერია თუ მისი [იმედია დროებით] ბოლომდე გაჩუმების ერთადერთი გზა. ეს საქმე ელისოს წინააღმდეგ თავად წარმოადგენს კირუფციულ გარიგებას – ორგანიზებული ჯგუფის მიერ ჩადენილს.
სასამართლო სხდომებზე პროკურორი წარმოადგენდა ხოლმე შუამდგომლობას სხდომის დახურვის შესახებ, რასაც სასამართლო, რა თქმა უნდა, აკმაყოფილებდა, მაგრამ პროტოკოლით დედასაც ეკუთვნოდა სიტყვა და რამდენიმე მნიშვნელოვანი განცხადებების გაკეთებას ასწრებდა. ახლა ამის უფლებასაც არ აძლევენ. სხდომები პირველივე წუთიდან დახურულია. წარმოიდგინეთ, როგორ უნდა გეშინოდეს ამ იდიოტობის დამკვეთს, რომ მას 5-10 წუთიანი სიტყვის უფლებაც არ მისცე.
ჩემი აზრით, მათი მთავარი მიზანი ახლა არის ელისოს რეპუტაციული განადგურება, მტკიცებულებების არარსებობის პირობებში,“ – გვითხრა მარიამ ხარშილაძემ.
ჟურნალისტი, რომელიც სასამართლო პროცესებს აშუქებს: ჩვენ მაინც დავრჩით სასამართლოს დარბაზებში, ამას არ ელოდნენ
ნათია ამირანაშვილი „პუბლიკის“ ჟურნალისტია და აქტიურად აშუქებს სასამართლო პროცესებს. იგი აშუქებს სასამართლო სხდომებს მას შემდეგაც, რაც ივანიშვილის დაჯგუფებამ მედიას და საზოგადოებამ პრაქტიკულად გამოუხურა სასამართლოების კარი. დღეს ჟურნალისტი შეიძლება დაესწროს სხდომას [თუ დარბაზში ბრალდებულები ოჯახის წევრებს შორის თავისუფალი ადგილია], თუმცა ის ვერც ფოტოს გადაიღებს და ვერც ვიდეოს, ვერც ხმას ჩაიწერს, რომ შემდეგ ზუსტად მოუყვეს საზოგადოებას: რა თქვა, მაგალითად, სინდისის პატიმარმა თავის ბოლო სიტყვაში?
„შეიძლება მათი მოლოდინიც ეს იყო, რომ მედიის ყურადღების მიღმა დარჩენილიყო სასამართლო პროცესები, თუმცა ასე არ მოხდა. ჩვენ მაინც განვაგრძეთ მუშაობა სასამართლოს დარბაზში… ამას არ ელოდნენ.
ფაქტია ისიც, რომ ნამდვილად გართულდა ჩვენი მუშაობა და მას ახალი გამოწვევები დაემატა,“ – გვიყვება ნათია ამირანაშვილი და ხაზს უსვამს ვიზუალური ეფექტის მნიშვნელობას: ერთი წლის წინ ჟურნალისტებს გვქონდა კადრი, სადაც პირდაპირ ხედავ, როგორ ამხელენ, მაგალითად, მოწმე პოლიციელს სიცრუეში და დღეს ჟურნალისტი აღწერს პროცესს ყოველგვარი ფოტოს და ვიდეოს გარეშე.
ნათია ამირანაშვილი
„ამ აკრძალვის შემდეგ ზოგიერთმა ნახატების მომზადება დაიწყო სასამართლო დარბაზებიდან, ზოგიერთმა მედიამ დაიწყო ლაივ-ბლოგები. ვცდილობდით, რომ ყურადღების ეპიცენტრში სასამართლო შეგვენარჩუნებინა… ჩვენ ძირითადად სოციალურ ქსელებში ქარდებზე გავაკეთეთ აქცენტი. მნიშვნელოვანი დიალოგები, შეპასუხება, მოწმეების დაკითხვის პროცესი – ეს ყველაფერი იკარგება.
ძნელია, როცა არ გაქვს არცერთი ფოტო და კადრი, დააინტერესო ადამიანი, რომელიც ფეისბუქს სქროლავს და ამ დროს შესაძლოა გული შესტკიოდეს კიდეც იმ ყველაფერზე, რაც ხდება. ამის უკუკავშირსაც ვხედავ თუნდაც აქტივისტებში: მათშიც აღმომიჩენია, რომ არ იციან კონკრეტული პოლიტიკური პატიმრის შესახებ. ადამიანების ისტორიის სათანადოდ გაცნობა ვეღარ ხერხდება.
სასამართლოში მუშაობა ამ ხელისუფლების პირობებში, ბოლო დროინდელი მოვლენების გათვალისწინებით, არასოდეს არ ყოფილა მარტივი. ჩემთვი,ს პირადად, ეს იყო ყოველთვის დაკავშირებული სტრესთან, მტრულ გარემოსთან, თუმცა მეგონა, რომ ეს იყო მაქსიმუმი, რაც შეიძლება ჟურნალისტს სასამართლო ხელისუფლებაში დახვედროდა. თურმე ეს არ ყოფილა ბოლო საფეხური და კიდევ უფრო მეტად რთული გარემოს შექმნა ყოფილა შესაძლებელი… წინა წლებში დიდი ძალისხმევის შედეგად მაინც აკეთებდი რაღაცას და ეს გიბალანსებდა ჟურნალისტს იმის განცდას, რომ გაწვალეს, შეურაცხყოფა მოგაყენეს, შეიძლება ფიზიკურადაც გაგისწორდნენ,“ – ამბობს ნათია ამირანაშვილი.
სასამართლოებში მედიასაქმიანობის შეზღუდვის შემდეგ, „ოცნების“ პარლამენტმა კანონში დატოვა დაშვება, რომლის მიხედვითაც მედიასაშუალებას შეუძლია სასამართლოს სხდომის გამართვამდე პროცესის გაშუქების მოთხოვნით მიმართოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს.
მას შემდეგ, რაც ირაკლი დგებუაძემ მისცა ჩვენება ბათუმის საქალაქო სასამართლოს და უკვე 2025 წლის ივლისიდან სასამართლოებში ფოტო და ვიდეო გადაღება აიკრძალა, „ბათუმელებმა“ იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს 10-ჯერ მიმართ წერილობით „მზია ამაღლობელის საქმის“ გაშუქებაზე ნებართვის მიღების თხოვნით. იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში წერილების მიღება თითოეულ შემთხვევაში დაადასტურეს, თუმცა მოთხოვნა უპასუხოდ დატოვეს.
რა ხდება სხვა მედიასაშუალების შემთხვევაში – როდის უშვებს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო მედიასაშუალებას სასამართლო სხდომაზე? – ჟურნალისტი ნათია ამირანაშვილი გვიყვება, რომ მასაც არავინ პასუხობს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში, როცა იქ წერილებს აგზავნის და სხდომების გაშუქებას ითხოვს.
ნათია ამირანაშვილი იხსნებს გამონაკლისსაც, როცა „ოცნებამ“ სასამართლოს კარი პროსახელისუფლებო მედიისთვის გახსნა:
„დაახლოებით 20-მდე განცხადება მაქვს დაწერილი იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში და არცერთზე პასუხი არ მიმიღია. ბოლოს ე.წ. საბოტაჟის საქმეზეც მივმართე…
ამ ერთი წლის განმავლობაში ერთადერთი გადაღებული პროცესი მახსოვს მედიის მხრიდან – „გიორგი ბაჩიაშვილის პროცესი“, რომელიც გადაიღეს პროსახელისუფლებო მედისაშუალებებმა. ეს „შესაძლებლობა“, რომელიც კანონმდებლობაში ვითომ დატოვეს, მედიისთვის არის უსარგებლო და პრაქტიკაში არ მუშაობს,“ – აღნიშნა ნათია ამირანაშვილმა „ბათუმელებთან“.
„მედიაომბუდსმენის“ თანამშრომელი: საზოგადოება იღებდა ინფორმაციას და ჩნდებოდა ემპათია…
სასამართლო პროცესების დახურვაზე შეკითხვის დასმისთანავე „მედიაომბუდსმენის“ თანამშრომელს, ჯანო ჭკადუას თბილისის საქალაქო სასამართლოს მანდატურები ახსენდება და მანდატურების დაპირისპირება მოქალაქეებთან, რაც ჟურნალისტებმა ასევე გადაიღეს.
იურისტის დაკვირვებით, ივანიშვილის დაჯგუფებაზე გავლენა სასამართლოს ამბების აქტიურად გაშუქების დროს საზოგადოების რეაქციამ მოახდინა – „ადამიანებში ჩნდებოდა ემპათია“, – ამბობს ჯანო ჭკადუა.
„როდესაც სასამართლო პროცესები შუქდებოდა Live რეჟიმში, საზოგადოებას პირდაპირ შეეძლო დასკვნების გაკეთება. ამ დროს საზოგადოებას უჩნდებოდა ემპათია – ადამიანები პირდაპირ ხედავდნენ, რეალურად რის გამო უშვებდნენ ადამიანებს ციხეებში.
ფაქტია, ასევე, რომ ჟურნალისტები უქმნიდნენ მოწმეებს დისკომფორტს, მათ შორის, შსს-ს იურიდიულ დეპარტამენტის იურისტებს, რომლებიც ითხოვენ აქციაზე მყოფი პირებისთვის ადმინისტრაციული სახდელის დაკისრებას. ჟურნალისტები მათგან ითხოვდნენ ახსნა-განმარტებებებს. ესეც დისკომფორტი იყო.
შეზღუდვის დაწესების რეალური მიზეზი იყო ის, რომ ყოველგვარი დისკომფორტის შეგრძნების გარეშე, თავისუფლად ყოფილიყვნენ სასამართლოში. ეს იყო მიზეზი და, რა თქმა უნდა, ამ გადაღებით სასამართლო სხდომის ჩატარებას არანაირად ხელი არ ეშლებოდა,“ – გვითხრა ჯანო ჭკადუამ.
ჯანო ჭკადუა
რამდენად შეიცვალა მედიაგარემო მას შემდეგ, რაც ჟურნალისტებს სასამართლოებში ფოტოს და ვიდეოს გადაღება, ასევე ხმის ჩაწერა აუკრძალეს?
„ეს პირდაპირ უკავშირდება სასამართლოს ღიაობის პრობლემას. ფორმალურად შეიძლება სასამართლომ თქვას, რომ ჩვენ ღია ვართ, არ ვართ შეზღუდული, მიეწოდოს საზოგადოებას ინფორმაცია მიმდინარეობს პროცესებზე, მაგრამ, როცა ჟურნალისტები უბრალოდ ჩანაწერებს აკეთებენ და ჩანაწერების საშუალებით ცდილობენ საზოგადოებას ინფორმაცია მიაწოდონ, ეს რეალობა არსებითად განსხვავდება იმისგან, როცა ჟურნალისტებს ჰქონდათ ფოტო-ვიდეოს გადაღების საშუალება, როცა ჰქონდათ მათ ამ შემთხვევაში შესაძლებლობა ჩაეწერათ: რას ამბობდა მოწმე, რაზე იყო კამათი, გადაეღოთ ფოტოები და გისოსებს მიღმა მყოფ ბრალდებულს საზოგადოების განსაკუთრებული ინტერესი დაემსახურებია,“ – ამბობს ჯანო ჭკადუა.
ზვიად ქორიძე: სასამართლო უნდა ჩაიგდოს ხელში ავტორიტარულმა რეჟიმმა და მერე უკვე წინააღმდეგობა აღარ აქვს
ზვიად ქორიძის დაკვირკვებით, ავტორიტარიზმის დამყარება საქართველოში პირდაპირპროპორციულად აისახება სასამართლოს დამოუკიდებლობის ხარისხზე. მისი აზრით, შემდეგი ნაბიჯი, შეიძლება იყოს, სასამართლოდან ადვოკატების მიერ სხდომის ჩანაწერის გამოთხოვის აკრძალვა – ავტორიტარების სვლები ავტორიტარული ქვეყნების მაგალითებით უკვე ცნობილია.
„ძალიან კარგად აცნობიერებს ავტორიტარიზმი, რომ ღიაობა, პირველ რიგში, მას ურტყამს – არა მურუსიძეს და ჩინჩალაძეს, არა იმ მოსამართლეებს, რომლებიც სინდისის პატიმრების საქმეებზე გადაწყვეტილებებს იღებენ, ეს გამჭვირვალობა ურტყამს ბიძინა ივანიშვილს.
ივანიშვილი, ერთი მხრივ, ამბობს: ნახეთ სასამართლო, რომელიც ჩვენ გავათავისუფლეთ, მაგრამ ამ „გათავისუფლებას“ მოქალაქე ვერ ხედავს. მოქალაქეს დაუტოვეს განცდა, რომ ესენი ცუდი მოსამართლეები კი იყვნენ ოდესღაც, მაგრამ მაშინ მიხეილ სააკაშვილის მმართველობა იყო, შიშით და მათზე ზეწოლით მუშაობდნენ. მაგრამ ახლა თურმე ესენი კარგები გახდნენ.
ეს განწყობა არ უნდა რომ დაერღვეს ხელისუფლებას, არ უნდა რომ მოქალაქეს ეჭვი გაუჩნდეს ამ მოსამართლეების შესახებ,“ – მიიჩნევს ზვიად ქორიძე.
ზვიად ქორიძე
როგორ მივედით სასამართლო პროცესების დახურვამდე?
„საწყის ეტაპზე იყო მეტი გამჭვირვალობა სასამართლო სისტემაში,“ – გვესაუბრება ზვიად ქორიძე. – „2016 წლიდან უკვე ყალიბდება მურუსიძე-ჩინჩალაძის კლანი, რომელმაც ერთგვარი გარიგება დადო პირადად ივანიშვილთან: მოსამართლეები გააკეთებდნენ ყველაფერს, რაც სურდა ივანიშვილს, შესაბამისად, ივანიშვილმა უნდა გააკეთოს ყველაფერი, რაც სურს სასამართლო კლანს. დაცული უნდა იყოს ერთის ძალაუფლება, მეორეს – ხელშეუხებლობა.
ზვიად ქორიძის აზრით, ივანიშვილმა სწორედ „მზია ამაღლობელის საქმეში“ ირაკლი დგებუაძის დაკითხვის სააშკარაოზე გამოტანის დროს დაინახა: სასამართლოს ღიაობა საფრთხეს მის ძალაუფლებას უქმნის.
რა ეფექტი ჰქონდა სინდისის პატიმრების სასამართლო სხდომების საზოგადოებისთვის ჩვენებას? – ვკითხეთ ზვიად ქორიძეს.
„თუ ადამიანი მიადევნებდა თვალს სასამართლო პროცესებს, ნახავდა, მაგალითად, როგორ მივიდა ერთ-ერთ პროცესზე მოწმე, რომელიც არ არის მოწმე, მან არც იცის საქმის დეტალები – არ ყოფილა იქ. გვინახავს მოწმე პოლიციელი, რომელსაც იმ დღეს მორიგეობა არ ჰქონია და ქუჩაშიც კი არ გამოსულა, მაგრამ ის ვალდებულია, გახდეს მოწმე – თავისი წილი ანგარიში აქვს მთავრობასთან.
ვნახეთ, ბრალდებულს როგორ ვერ სცნობდა მოწმე, არ იცოდა, ხელს ვის ადებდა. აღარ მაქვს საუბარი მართლაც კომიზმამდე მისულ სიტუაციამდე, რაც მზიას პროცესებზე იყო. ეს აგიჟებს ბიძინა ივანიშვილს, ბუნებრივია.
მომისმენია კომენტარები: მე სულ არა მაქვს სასამართლოსთან საქმე და რატომ უნდა იყოს სასამართლო ღიაო. იმიტომ კი არ უნდა იყოს სასამართლო ღია, რომ შენ გაქვს სასამართლოში საქმე და შენი საქმე როცა იქნება, მაშინ გაიღოს, არამედ იმიტომ უნდა იყოს სასამართლო ღია, იმიტომ უნდა იყოს სასამართლოს მიმართ საზოგადოებრივი კონტროლი მაღალი, რომ არავინ არ იგრძნოს სასამართლო სისტემის რეალური სახე საკუთარ თავზე.
დღეს ჩვენ განვიხილავთ სასამართლოში უმძიმეს საქმეებს. ალეკო ელისაშვილს 13 წელი მიუსაჯეს საქმეზე, რომლის არაფერი არ იცის საზოგადოებამ. არ იცის იმიტომ, რომ სასამართლო არის დახურული. ადვოკატს ხელი მოაწერინეს, არ გათქვას საიდუმლოება. რეალურად ჩვენ არ ვიცით არაფერი. ვართ დამოკიდებული მხოლოდ და მხოლოდ პროკურორის ნათქვამზე.
ასევე, არის უმძიმესი საქმე „ელისო კილაძის საქმე“, როდესაც ბრალდება არის ძალიან შემაშფოთებელი. დაკავებული ჰყავთ ჟურნალისტი, რომელიც ძალიან მწვავე გამოძიებებს აკეთებდა. ჩვენ არ ვსაუბრობთ ამ ნამუშევრების ხარისხზე – მოგვწონს ეს გამოძიებები, თუ არ მოგვწონს, მაგრამ ელისო კილაძე ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწევა წლებია და მას ჰყავს თავისი აუდიტორია.
რატომ უნდა იყოს ეს საქმე დახურული? რატომ უნდა გადაწყვიტოს მოსამართლემ, როგორც მას მოუნდება, რომ რაღაც საქმე დაიხუროს, რომ ამ საქმის მიმართ არ არის საჯარო ინტერესი? პირიქით, ძალიან მწვავე საქმეებზე, მათ შორის, საქმეზე, სადაც სახელმწიფო საიდუმლოების შემცველი მასალები შეიძლება გაჟღერდეს, დემოკრატიულ ქვეყნებში მოსამართლეები იღებენ გადაწყვეტილებას, რომ იმდენად მაღალია საჯარო ინტერესი, რომ ეს საქმე უნდა გაიხსნას,“ – მიიჩნევს ზვიად ქორიძე.
ჟურნალისტის აზრით, სასამართლო პროცესების საზოგადოების დახურვა პირდაპირ უკავშირდება საზოგადოების დაცულობას: ვერავინ იქნება დაცული, როცა არ ვიცით, რის გამო სვამენ ციხეებში ადამიანებს.
„როდესაც დახურულ პროცესებზე ასამართლებენ ალეკო ელისაშვილს, ან ელისო კილაძეს, რამდენად დაცულია ამ დროს საზოგადოება? როდესაც ცრუ მოწმეები მიდიან სასამართლო პროცესზე და ჟურნალისტები ამას ვეღარ იწერენ, რამდენად არის დაცული საზოგადოება და მისი უსაფრთხოება?
მიმაჩნია, რომ სწორედ აი ეს ანგრევს საზოგადოებრივი უსაფრთხოების სტანდარტებს და საზოგადოებრივი ინტერესის სტანდარტებს.
ამიტომაც ჩვენ ვეღარ ვსაუბრობთ სასამართლოზე, როგორც დემოკრატიულ ინსტიტუციაზე. ჩვენ ვსაუბრობთ სასამართლოზე, როგორც ავტოკრატიული ხელისუფლების ხელსაწყოზე,“ – გვითხრა ზვიად ქორიძემ.
ჟურნალისტი ზვიად ქორიძე მნიშვნელოვნად მიიჩნევს, სასამართლოს დამოუკიდებლობის და ღიაობის პრობლემა თითოეულმა მოქალაქემ იგრძნოს, რადგან ეს ეხება თითოეულ მოქალაქეს. ზვიად ქორიძე გვახსენებს საბჭოთა რეპრესიებს, სადაც ასევე სასამართლოების გადაწყვეტილებების შესაბამისად ხვრეტდნენ, ასახლებდნენ ადამიანებს:
„თუ გადავშლით იმ პერიოდის პრესას: „პრავდას“, ან „იზვესტიას“, ბოლო გვერდებზე ვნახავთ პატარა ქრონიკას, სადაც წერია, რომ უზენაესი სასამართლოს რომელიღაცა კოლეგიამ განიხილა ანტისახელმწიფოებრივ საქმიანობაზე ბრალდებულების საქმე და დახვრიტა ამდენი ადამიანი. რას იღებდა ამით საზოგადოება? ხშირ შემთხვევაში მათ ძალიან კარგად იცოდნენ, რომ მათი მეზობელი იყო დაჭერილი და დახვრეტილი, მათი მეზობელი იყო გადასახლებული, მათი მეზობლის სახლში ვიღაც ჩეკას თანამშრომელი შესახლდა, მაგრამ უკვე წინააღმდეგობას ვეღარ უწევდნენ ამას…“ – გვიყვება ზვიად ქორიძე.
დღესაც არის იგივე საფრთხე, რომ საბჭოთა რეალობა მივიღოთ და აბსოლუტურად ფორმალური სასამართლო, რომელიც პოლიტიკური ხელისუფლების ნებისმიერ დაკვეთას შეასრულებს?
„აუცილებლად ასე მოხდება. სხვა რა მოტივი შეიძლება ჰქონდეს სასამართლოს ჯიბეში ჩადებას, სასამართლოს სახის დაკარგვას?“ – შეკითხვას გვიბრუნებს ზვიად ქორიძე.
უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 15 ივლისამდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:
ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 423 280 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 470. ამ მონაცემებში შედის როგორც დაღუპულები, ასევე დაჭრილები]
ტანკი – 12 141 ერთეული [+10]
ჯავშანტექნიკა – 24 938 ერთეული [+6]
საარტილერიო სისტემა – 45 953 ერთეული [+42]
MLRS – 1 936 ერთეული [+5]
საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 492 ერთეული [+1]
თვითმფრინავი – 437 ერთეული [+0]
ვერტმფრენი – 353 ერთეული [+0]
უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 409 204 ერთეული [+2 003]
სახმელეთო რობოტიზებული კომპლექსი – 1 907 ერთეული [+2]
გემი/ნავი – 34 ერთეული [+1]
წყალქვეშა ნავი – 2 ერთეული [+0]
მანქანები და საწვავის ავზები – 120 307 ერთეული [+445]
სპეცტექნიკა – 4 420 ერთეული [+4]
ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 4 906 ერთეული [+7]
უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.
უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე სტატისტიკური ინფორმაცია 2026 წლის 25 თებერვლის შემდეგ აღარ განუახლებია რუსეთს.
რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ ტელეგრამ არხზე ბოლოს გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2026 წლის 25 თებერვლამდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:
670 თვითმფრინავი
283 ვერტმფრენი
117 299 უპილოტო საფრენი აპარატი
651 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
27 873 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
1 674 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
33 474 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
55 252 სპეციალური სამხედრო მანქანა
ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.
ამასთან, აღნიშნულ მონაცემებთან ერთად რუსეთის თავდაცვა, უკრაინის და რუსეთის არმიის ცოცხალი ძალის საერთო დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს. უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ მონაცემებს არ აქვეყნებს არც უკრაინა.
Tbilisi City Court Judge Liana Kajashvili has fully upheld the civil lawsuit filed by Georgian Dream propagandist film director Goga Khaindrava against the critical TV broadcaster Formula TV.
The court ordered “Shabatis Formula” to retract the “materially false statements containing information damaging to the claimant’s reputation, honour and dignity” broadcast in its report. It also ordered the broadcaster to pay GEL 10,000 in compensation for non-pecuniary (moral) damages.
“What happened is, in principle, exactly what we had expected. The court fully upheld Goga Khaindrava’s claim and ordered us to pay compensation for moral damages. Under the current circumstances in this judicial system, this was certainly not surprising, given the situation that has been created,” said Formula’s lawyer, Eto Katamadze.
According to Katamadze, the broadcaster will exhaust all available domestic legal remedies and will most likely continue the case before the European Court of Human Rights in Strasbourg.
The lawyer also said that the judge provided no explanation during the hearing as to what the ruling was based on.
In addition to the civil proceedings, the Prosecutor’s Office is also investigating the case involving Formula TV. According to the lawyer, the Tbilisi City Court’s ruling serves as an incentive for the Prosecutor’s Office to ensure “this case does not end here” and to continue the investigation.
The Prosecutor’s Office has said it launched an investigation into the possible commission of a crime by Formula TV against Goga Khaindrava under Article 373, Part 1 of the Criminal Code, which concerns false denunciation. According to the prosecution, the investigation was initiated following a complaint filed by Khaindrava’s lawyers.
The case stems from a “Shabatis Formula” report based on a confidential source, which alleged that “in 2016–2017, Goga Khaindrava, in coordination with the State Security Service, brought citizens of India and Pakistan into Georgia in exchange for payment.”
Both Khaindrava and the Prosecutor’s Office maintain that the journalistic report is sufficient grounds to initiate criminal proceedings for “false denunciation.”
საქართველოში შვეიცარიის საელჩოსთან მოქმედმა რუსეთის ინტერესების სექციამ 9 ივლისს ფეისბუქის გვერდზე გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ქართველი მოსწავლეები მონაწილეობდნენ რუსულ პროექტში – „მეხსიერების მატარებელი“, რომლის ფარგლებშიც მოსწავლეებმა „ბელარუს და სხვა ქვეყნების თანატოლებთან ერთად, რუსეთის და ბელარუსის 13 ქალაქი მოიარეს“.
მათივე ინფორმაციით, ეს მარშრუტი „დიდი სამამულო ომის ისტორიას ეძღვნება“.
რუსეთის ინტერესების სექცია წერს, რომ „რუსეთის ფედერაციის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილემ, კონსტანტინე კოსაჩოვმა, ქართველი სკოლის მოსწავლეების მონაწილეობის მნიშვნელობას გაუსვა ხაზი.
„ძალიან გვიხარია, რომ უკვე პირველი წელი არ არის, რაც ქართველი ახალგაზრდები ჩვენთან ერთად არიან „მეხსიერების მატარებელში“. ის ბავშვები, რომლებმაც ეს მარშრუტი გაიარეს, კეთილი ნების ელჩები ხდებიან“, – ნათქვამია ფეისბუქზე გამოქვეყნებულ ტექსტში.
„ბათუმელებმა“ რუსეთის ინტერესების სექციას ფეისბუქზე მითითებულ ელექტრონულ ფოსტაზე მისწერა. ვთხოვეთ ინფორმაციის დაზუსტება, რომელი საჯარო ან კერძო სკოლის მოსწავლეები მონაწილეობდნენ ამ პროექტში, რამდენი მოსწავლე მონაწილეობდა და ამ პროექტის შესახებ თუ არის ინფორმირებული საქართველოს მთავრობა, განათლების სამინისტრო?
ასევე, სექციას ვთხოვეთ, მოეწოდებინათ ინფორმაცია იმ ქალაქების შესახებ, სადაც ქართველი მოსწავლეები იმყოფებოდნენ ამ ვიზიტის ფარგლებში. რუსეთის ინტერესების სექცია ამ საკითხზე ჯერ არ გამოგვხმაურებია. პასუხის მირების შემთხვევაში მასალა განახლდება.
რუსეთის ინტერესების სექციის მიერ გავრცელებული ინფორმაცია ფეისბუქზე.
„ბათუმელები“ დაუკავშირდა საქართველოს განათლების სამინისტროს შეკითხვით – თუ იცის სამინისტრომ ამ პროექტში ქართველი მოსწავლეების მონაწილეობის შესახებ და თუ ინფორმაცია რეალურია, ვისი ორგანიზებით მოხდა ქართველი მოსწავლეების ოკუპანტ ქვეყანაში ვიზიტი; ასევე, რამდენი მოსწავლე გაიყვანეს და რომელი სკოლებიდან?
საქართველოს განათლების სამინისტროდან მოგვწერეს, რომ „აღნიშნულ პროექტში არც ერთი სკოლა არ არის ჩართული“ და ამ პროექტთან დაკავშირებით ინფორმაციას სამინისტრო არ ფლობს.
„აღნიშნულ პროექტში სამინისტროს და სკოლების ჩართულობით ბავშვებს მონაწილეობა არ მიუღიათ“, – მოგვწერეს სამინისტროდან.
რამდენად რეალურია რუსულ პროექტში ქართველი მოსწავლეების მონაწილეობა, მით უფრო იმ პირობებში, როცა რუსეთში უკრაინული დრონები დაფრინავენ, საწვავის კრიზისია და ბავშვების სამოგზაუროდ ხელსაყრელი პირობი არ არის? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ საქართველოს ყოფილ ელჩს რუსეთში, ვალერი ჩეჩელაშვილს ესაუბრა.
ბატონო ვალერი, თქვენ ხომ არ ფლობთ რაიმე ინფორმაციას ამ რუსული ბანაკის შესახებ და რამდენად რეალურია, რომ დღევანდელ პირობებში, მოზარდების მშობლებს რუსეთსა და ბელარუსში შეიძლება სურდეთ შვილების გაყვანა?
ზოგადად, რუსული საგარეო პოლიტიკა, ისევე როგორც საერთოდ რუსული პოლიტიკა, დიდწილად აგებულია ტყუილზე. თუ ადრე მეტ-ნაკლებად იცავდნენ ამ პროპორციებს და სიმართლის მარცვალზე აშენებდნენ ტყუილს, ახლა იმ ვითარების გამო, რაც რუსეთშია და რუსეთის ირგვლივ, იძულებულები არიან ეს პროპორცია უფრო და უფრო დაარღვიონ ტყუილის სასარგებლოდ.
მაგალითად, მთელმა მსოფლიომ იცის იმ პრობლემების თაობაზე, რომელიც შექმნილია ახლა რუსეთში ბენზინის დეფიციტის გამო, მაგრამ რუსეთის ახალ ამბებს რომ ვუყუროთ, არაფერი არ ხდება, ყველაფერი რიგზეა, მხოლოდ რაღაც-რაღაც პატარა გართულებებია ადგილებზე, რომელსაც ადგილობრივი ხელისუფლება ძალიან წარმატებით ართმევს თურმე თავს.
შესაბამისად, ის ამოცანები, რომელიც რუსეთშია ჩამოყალიბებული ჰიბრიდული ომის და ეგრეთ წოდებული რბილი ძალის გამოყენებასთან დაკავშირებით, კარგად არის ცნობილი.
მაგრამ საქართველოში ამის განხორციელების კონტექსტი საკმაოდ შეზღუდული აქვს რუსეთის ინტერესების სექციას. ამის მიუხედავად, ყველანაირად სარგებლობენ ნებისმიერი შემთხვევით ისე წარმოაჩინონ საქმე, თითქოს საქართველოში რუსეთის მიმართ დამოკიდებულება იცვლება დადებითისკენ, რომ ქართველები, განსაკუთრებით ახალგაზრდები ინტერესდებიან რუსეთში განათლების მიღებით და ასე შემდეგ.
ჩემი შეფასებით, ეს ინფორმაცია ქართველ ბავშვებთან დაკავშირებით, ისეთი ფორმით და მეთოდით არის მიწოდებული საზოგადოებისთვის – სახელების, გვარების, სკოლების დასახელების გარეშე, არც ის უწერიათ, რომელ 13 რეგიონში იმყოფებოდნენ და ასე შემდეგ, არის მანიპულაციური. ამ ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, საკუთარი სოფლის მეურნეობის უზრუნველყოფა არ შეუძლიათ ბენზინით, მოსავალს ვერ იღებენ და ამის ფონზე ჩაატარეს ეს პროგრამა?!
მარტო საქართველოდან ხომ არ იქნებოდნენ იქ ბავშვები, ძალიან დიდი პროგრამა უნდა ყოფილიყო. თანაც რუსეთის არცერთ არხზე არ შემხვედრია ინფორმაცია ამ ბანაკის შესახებ. ამიტომ, ჩემი აზრით, ამ შემთხვევაშიც საქმე გვაქვს საინფორმაციო მანიპულაციასთან.
მით უმეტეს, რომ განათლების სამინისტროს არ ადასტურებს ამ ინფორმაციას თქვენთან. ვფიქრობ, ეს ინფორმაცია შეიძლება იყოს სიცრუე.
რამდენად შესაძლებელია, რომ საქართველოში მცხოვრები ეთნიკური რუსები ყოფილიყვნენ ჩართული და ისე წარმოაჩინეს ეს ამბავი, თითქოს ქართველი მოსწავლეები მონაწილეობდნენ?
შეიძლება ასეთ იყოს, მაგრამ საქართველოს ნებისმიერი მკვიდრი, საქართველოს ნებისმიერი მოქალაქე თუ აქ მცხოვრები ადამიანი, დღეს არსებულ პირობებში, რაც არის რუსეთში, რაც საკმაოდ სახიფათოა უკრაინული დრონების შეტევების გამო და თუნდაც 1-2%-იანი იყოს ეს რისკი, რატომ გარისკავს საკუთარი შვილის სიცოცხლით და გაუშვებს ამ არასტაბილურ ქვეყანაში თავის შვილს?
გამახსენდა ფოლკლენდის კუნძულების კონფლიქტი [არგენტინასა და ბრიტანეთს შორის] და წარმოიდგინეთ, რომ იმ დროს ვიღაცას არგენტინაში ბავშვების მოგზაურობა შემოეთავაზებინა. ან კოსოვოში რომ ხდებოდა რაღაც და მაშინ ადგილობრივ ადმინისტრაციას გამოეცხადებინა მსგავსი პროგრამა.
ვის მოუვა თავში და ვინ დათანხმდება სარისკო ზონაში საკუთარი შვილის გაგზავნას? – ზუსტად ამასთან გვაქვს საქმე.
ბევრი გარემოება მიგვითითებს იმაზე, რომ ეს არის უბრალოდ ინფორმაციით მანიპულირება და პროპაგანდა.
რადგან საუბარია ოკუპანტ რუსეთზე უსაფრთხოების სამსახურს ხომ უნდა ჰქონდეთ ამაზე ინფორმაცია, თუ ვის გაჰყავს ბავშვები უცხო ქვეყანაში და რამდენად დაცულია მათი უსაფრთხოება?
თეორიულად შეიძლება ისეც მოხდეს, რომ არ იცოდეს, რადგან, როგორც ჩემი გამოცდილება მკარნახობს, არასრულწლოვანის ქვეყნიდან გასვლა დაკავშირებულია ორივე მშობლის მიერ ოფიციალურად, ნოტარიულად დადასტურებულ თანხმობასთან.
თანაც, თუ საუბარია პატარა ჯგუფზე, მაგალითად 5-7 ბავშვი გაჰყავთ, შესაძლოა ინდივიდუალურად გაიყვანოს რუსეთის ინტერესების სექციამ. მით უმეტეს, თუ ისინი არიან ეთნიკური რუსები ან დიასპორის წარმომადგენლები.
„ოცნების ხელისუფლება“ დასავლეთიდან დაფინანსებულ პროექტებს ებრძვის და ლამის ყველა „აგენტად“ გამოაცხადოს, ვინც დასავლეთთან თანამშრომლობს. რატომ არ აკონტროლებს რუსულ პროექტებს და დაფინანსებას?
თუ ამ ყველაფერს სისტემური სახე აქვს და დიდი ჯგუფების გაყვანაზეა საუბარი, ეს რა თქმა უნდა, ხელისუფლების პასუხისმგებლობის საკითხია, მათ შორის უსაფრთხოების სამსახურების.
მაგრამ, მე მაინც პროპაგანდის ნაწილი მგონია ეს ამბავი, რადგან ეს იყო ცალკე აღებული ამბავი და სისტემატური სახე არ ჰქონია ასეთი ინფორმაციის გავრცელებას რუსული ინტერესების სექციის მხრიდან.
გვახსოვს, როგორ სთავაზობდნენ ქართველ ახალგაზრდებს რუსეთის უნივერსიტეტებში უფასო სწავლას, მაგრამ მას შემდეგ ინფორმაცია არ გაუვრცელებიათ, ისარგებლა თუ არა ვინმემ ამ შეთავაზებით და რამდენმა ახალგაზრდამ. თუ ისარგებლეს, მათ შესახებ ინფორმაცია უნდა იყოს საჯარო და ხელმისაწვდომი, რომ ჩვენც ვნახოთ.
ეს რომ ყოფილიყო წარმატებული პროგრამა, იტყოდნენ აუცილებლად. ამიტომ ვფიქრობ, რომ ეს ინფორმაციაც არის მანიპულაციური და გავრცელებული პროპაგანდისთვის.
