Batumelebi

ოპოზიციური პარტიები: „ლელო – ძლიერი საქართველო“ და „გახარია საქართველოსთვის“ 4 ოქტომბრის საპროტესტო აქციაზე განვითარებული მოვლენების შესახებ განცხადებას ავრცელებენ.

„ხელისუფლების ცვლილება მხოლოდ არჩევნებით, კონსტიტუციური გზით უნდა მოხდეს – ეს გზა ავირჩიეთ ჩვენ და მტკიცედ გვწამს ამის! ძალადობა მიუღებელია, ვისგანაც არ უნდა მოდიოდეს ის. ამასთან პროცესების ესკალაციაზე სრული პასუხისმგებლობა ეკისრება ივანიშვილის რეჟიმს.

აქვე, ვგმობთ დღევანდელი პროცესის ორგანიზატორების ყველა მცდელობას, რომლებიც საერთო სახალხო მშვიდობიანი პროტესტის დისკრედიტაციას ახდენენ. ქვეყანა ღრმა პოლიტიკურ კრიზისშია – საზოგადოება გახლეჩილი.

ერთადერთი სწორი გამოსავალი ახალი საპარლამენტო არჩევნების დაუყოვნებლივ დანიშვნაა!“ – აღნიშნულია „ლელო ძლიერი საქართველოს“ მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

ორბელიანის სასახლის აღების მცდელობას ემიჯნება გახარიას პარტიაც.

„რაც ახლა ხდება, არის სახალხო მშვიდობიანი პროტესტის დისკრედიტაცია, ძალადობა მიუღებელია!

მოვუწოდებთ საქართველოს მოქალაქეებს, არ მიიღონ მონაწილეობა რადიკალურ და დესტრუქციულ პროვოკაციაში! ამ მოვლენების უმართავ პროცესებში გადაზრდა მხოლოდ საქართველოს სახელმწიფოს მტრების ინტერესებშია,“ – აცხადებენ პარტიაში „გახარია საქართველოსთვის.“

ორბელიანის სასახლის აღების მცდელობას გაემიჯნა სალომე ზურაბიშვილიც. მან განაცხადა, რომ „ეს ფარსი მხოლოდ რეჟიმის მიერ შეიძლება იყოს დადგმული“. 

თბილისში, რუსთაველის ქუჩაზე პროევროპული საპროტესტო აქცია გრძელდება. აქციის მონაწილეების ნაწილმა „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრის, მურთაზ ზოდელავას მოწოდების შემდეგ პრეზიდენტის ადმინისტრაციის შენობასთან გადაინაცვლა. პრეზიდენტის ადმინისტრაციასთან სპეცრაზმმა გამოიყენა აქციის დაშლის სპეციალური საშუალებები.

დაძაბულობა თბილისში საპროტესტო აქციაზე ამ დრომდე [20:50 სთ] გრძელდება.

საქართველოს მე-5 პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი პროვოკაციას უწოდებს თბილისში საპროტესტო აქციის მონაწილეების მხრიდან რომელიმე ადმინისტრაციული შენობის დაკავების მცდელობას.

„არანაირი სადღაც შევარდნა, გამოვარდნა, რაც ახლა ტარდება, არ შეიძლება რომ არსებობდეს, თუ ეს არ არის პროვოკაცია. მე ვარ საქართველოს ლეგიტიმური პრეზიდენტი, არაფერში არავინ არ მკითხა, გამოვედი სასახლიდან, რამეთუ ლეგიტიმურ პრეზიდენტს არ სჭირდება შენობა, მას სჭირდება ხალხის ლეგიტიმაცია,“ – აღნიშნა სალომე ზურაბიშვილმა.

მან „ტვ პირველთან“ ეთერში განაცხადა, რომ ეს პროვოკაციაა:

„აქ ვინც დგას, არავის არ სჯერა სასწაულების, არ სჯერა პროვოკაციების და ახლა რაც ხდება იქითკენ, ეს არის სუფთა პროვოკაცია, რომელიც არ ვიცი ვის მიერ არის დაგეგმილი, მაგრამ ეს არის მცდელობა, რომ ის, რაც დღეს ნამდვილად ეწინააღმდეგება რეჟიმს, ანუ მშვიდობიანი პროტესტი, ეს ან დაშალონ, ან გააქციონ აქედან.

მთავარია, აქ გაგრძელდეს მშვიდობიანი დგომა, რომელსაც ვერაფერს ვერ უშვრებიან, მეც ხვალ ვიქნები და უნდა ვიყოთ ძალიან ბევრი ხვალაც“.

იგი სოციალურ ქსელ X-ზეც გამოეხმაურა თბილისში მიმდინარე მოვლენებს და ორბელიანის სასახლის აღების მცდელობას ფარსი უწოდა:

„პრეზიდენტის სასახლის აღების ეს ფარსი მხოლოდ რეჟიმის მიერ შეიძლება იყოს დადგმული ქართველი ხალხის 310 დღიანი მშვიდობიანი პროტესტის დისკრედიტაციისთვის. როგორც ლეგიტიმური პრეზიდენტი, ოფიციალურად უარვყოფ ამას და მშვიდობიანად გავაგრძელებ ჩემი ხალხის გვერდით დგომას მანამ, სანამ ახალ არჩევნებში არ გავიმარჯვებთ,“ – წერს სალომე ზურაბიშვილი X-ზე.

დღეს, 4 ოქტომბერს თბილისში პროევროპული საპროტესტო აქცია იმართება. აქციის მონაწილეების ნაწილმა ერთ-ერთი ორგანიზატორის, მურთაზ ზოდელავას მოწოდების შემდეგ პრეზიდენტის ადმინისტრაციის შენობასთან გადაინაცვლა.

ამავე თემაზე: 

დღეს, საღამოს, 4 ოქტომბერს, თბილისში, პრეზიდენტის სასახლესთან საპროტესტო აქციის მონაწილეები მივიდნენ. აქციის მონაწილეებმა ეზოში შესვლა მოახერხეს, რის შემდეგაც სპეცრაზმი გამოჩნდა და აქციის მონაწილეების წინააღმდეგ, სავარაუდოდ, წიწაკის სპრეი გამოიყენა და აქციის მონაწილეების მიმართულებით წყლის ჭავლი გაუშვეს.

ორბელიანების სასახლესთან ვითარება დაძაბულია, ისმის შეძახილები: „რუსებო, რუსებო!“ გარდა ამისა ისმის სროლის ხმა, სავარაუდოდ, სპეცრაზმი ისვრის ცრემლსადენ გაზს.

როგორც ჟურნალისტები ადგილიდან გვატყობინებენ, დაშავდა აქციის რამდენიმე მონაწილე. ვითარება ორბელიანების სასახლესთან დაძაბულია.

დღეს, 4 ოქტომბერს, საღამოს, თბილისში საპროტესტო  აქციის მონაწილეებს პაატა ბურჭულაძემ და მურთაზ ზოდელავამ დაუმორჩილებლობისკენ მოუწოდეს.

პაატა ბურჭულაძემ „ეროვნული კრების დეკლარაცია“ წაიკითხა. მან ხალხს დეკლარაციის კონკრეტული პუნქტების მხარდაჭერა სთხოვა.

„ეროვნული კრება აცხადებს, რომ ძალაუფლება მთლიანად ეკუთვნის ქართველ ხალხს. ე.წ. ხელისუფლებას, 26 ოქტომბრის არჩევნების გაყალბების და საერთაშორისო არაღიარების შემდეგ კონსტიტუციურად დაკარგული აქვს ლეგიტიმაცია, ამიტომ მისი ძალაუფლება შეწყვეტილია.

ეროვნული კრება აცხადებს მშვიდობიან გარდამავალ პერიოდს, რომელიც უზრუნველყოფს ძალაუფლების მშვიდობიანად საკუთარ ხელში აღებას, დემოკრატიული ინსტიტუტების გათავისუფლებას, ევროკავშირთან გაწევრებაზე დიალოგის მყისიერად აღდგენას, ქვეყნის უსაფრთხოების და მშვიდობიანობის დაცვას“ – განაცხადა ბურჭულაძემ.

პაატა ბურჭულაძემ ასევე დაასახელა „ქართული ოცნების“ რამდენიმე ლიდერი, მათ შორის: ბიძინა ივანიშვილი, ირაკლი კობახიძე და შალვა პაპუაშვილი და განაცხადა, რომ კრება მოითხოვს  მათ დატყვევებას. მან ასევე განაცხადა, რომ შსს ვალდებულია დადგეს ხალხის მხარეს.

„ნაციონალური მოძრაობის“ წევრმა, მურთაზ ზოდელავამ საპროტესტო აქციის მონაწილეებს მიმართა და განაცხადა, რომ „დღეს მოქმედებას დაიწყებს მამაკაცური ძალა“, ჩაიბარებენ პრეზიდენტის სასახლის გასაღებს და ეს იქნება პირველი ნაბიჯი.

ამის შემდეგ აქციის მონაწილეების პრეზიდენტის სასახლისკენ, ათონელის რეზიდენციისკენ დაიძრნენ და ჯებირები მოანგრიეს, პოლიციამ კი წიწაკის სპრეის გამოყენება დაიწყო.

სიტუაცია ამ დრომდე [19:40 სთ] უკიდურესად დაძაბულია.

ნახეთ, „ნეტგაზეთის“ პირდაპირი ჩართვა: 

დღეს, 4 ოქტომბერს, საქართველოში ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები მიმდინარეობს. საარჩევნო უბნები დილის 8 საათზე გაიხსნა.

ქვეყნის მასშტაბით უნდა აირჩიონ 64 ქალაქის მერი და 64 საკრებულოს 2 058 წევრი – ნაწილი პროპორციული, ნაწილი კი მაჟორიტარული სისტემით.

არჩევნებში მონაწილეობას არ იღებს და ბოიკოტი აქვს გამოცხადებული ოპოზიციური პარტიების უმრავლესობას.

4 ოქტომბრის მდგომარეობით, დაპატიმრებულია 7 პოლიტიკური ლიდერი, ციხეში ხვდებიან არჩევნებს სამოქალაქო აქტივისტები და გასული წლის დეკემბერში დაუსაბუთებელი ბრალით დაკავებული საპროტესტო აქციების მონაწილეებიც.

მუნიციპალიტეტის ორგანოთა 4 ოქტომბრის არჩევნებისთვის ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა 3 513 818-ს შეადგენს.

ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად: „ელექტრონული ტექნოლოგიების გამოყენებით არჩევნებში მონაწილეობას 3 130 348 ამომრჩეველი მიიღებს.

• წელს პირველად ეძლევა არჩევნებში მონაწილეობის შესაძლებლობა 47 000 – მდე ახალგაზრდას.
• გადასატანი ყუთის სიაში 60 754 ამომრჩეველია.
• არჩევნების ადმინისტრირებას განახორციელებს 34 000-მდე საარჩევნო ადმინისტრატორი.
• ამომრჩევლებს საერთო ჯამში 3 061 საარჩევნო უბანი ემსახურება. რომელთაგან 2 284 უბანზე კენჭისყრა ელექტრონული ტექნოლოგიების გამოყენებით ტარდება, ხოლო 777 უბანზე კენჭისყრა ტრადიციული წესით იმართება. მათ შორისაა 10 გამონაკლის შემთხვევაში შექმნილი უბანი, რომელიც პენიტენციურ დაწესებულებებშია გახსნილი“.

4 ოქტომბრის არჩევნებს არ აკვირდება არცერთი საერთაშორისო, ავტორიტეტული ორგანიზაცია.

წელს პირველად არჩევნებს არ აკვირდება ეუთო/ოდირი – ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საერთაშორისო სადამკვირვებლო ორგანიზაციაა, რომელიც მსოფლიოს მასშტაბით აკვირდება  არჩევნებს.

საია, სამართლიანი არჩევნები, საერთაშორისო გამჭვირვალობა საქართველო – სამი დიდი ქართული ორგანიზაცია, რომელიც დაარსების დღიდან საქართველოში ჩატარებულ ყველა არჩევნებს აკვირდებოდა, 4 ოქტომბრის არჩევნებს ასევე არ აკვირდება.

ცესკო თავის მიერ გავრცელებულ რელიზში კი წერს, რომ „საარჩევნო პროცესს აკვირდება 28 საერთაშორისო ორგანიზაციის 80-ზე მეტი დამკვირვებელი, 27 ადგილობრივი ორგანიზაციის 8 000-ზე მეტი დამკვირვებელი, ასევე პროცესს აშუქებს 73 მედია ორგანიზაციის 1000-მდე წარმომადგენელი“.

ცესკოს ინფორმაციით, ამომრჩევლებს, რომლებიც ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო საარჩევნო უბანზე ვერ მიდიან, ცესკო გადასატან ყუთს გაუგზავნის.

საარჩევნო კანონმდებლობის მიხედვით, არჩევნების დღეს კენჭისყრის შენობაში იკრძალება აგიტაცია.

დაუშვებელია კენჭისყრის შენობის შესასვლელიდან 25 მეტრის მანძილზე სააგიტაციო მასალის განთავსება.

დაუშვებელია აგრეთვე კენჭისყრის დღეს კენჭისყრის შენობაში ან კენჭისყრის შენობიდან 100 მეტრის მანძილზე ამომრჩევლის გადაადგილების ფიზიკურად შეფერხება.

ასევე დაუშვებელია კენჭისყრის დღეს კენჭისყრის შენობიდან 100 მეტრის მანძილზე ადამიანთა შეკრება ან ამომრჩეველთა აღრიცხვა.

ასევე, 20:00 საათამდე იკრძალება ტელევიზიისა და რადიოს ეთერში წინასაარჩევნო ფასიანი ან/და უფასო რეკლამა. ასევე, იკრძალება არჩევნებთან დაკავშირებული საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვის შედეგების გამოქვეყნება.

2025 წლის 4 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებს საქართველო 60-ზე მეტი პოლიტიკური პატიმრით ხვდება.

ციხეში უკანონოდ, დაუდასტურებელი ბრალით ზის სტუდენტი, ექიმი, მწერალი, ჟურნალისტი, მასწავლებელი, იუმორისტი, მსახიობი და სხედან ოპოზიციონერი პოლიტიკოსები.

ავტორიტეტული უფლებადამცავი ორგანიზაცია „ამნესტი ინტერნეშენელი“ დღეს, 3 ოქტომბერს, განცხადებას აქვეყნებს და წერს, რომ „საქართველოში 4 ოქტომბრის ადგილობრივი არჩევნები ოპოზიციის წარმომადგენლებისა და სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ მკაცრი პოლიტიკური რეპრესიების ფონზე მიმდინარეობს“.

„ამნესტი ინტერნეშენელმა“ დააფიქსირა რეპრესიების ფართომასშტაბიანი კამპანია, მათ შორის ოპოზიციის წარმომადგენლების პოლიტიკურად მოტივირებული დევნა, დამოუკიდებელი მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების გაჩუმება შემზღუდავი კანონებითა და სადამსჯელო ზომებით, ასევე, მომიტინგეების ფართოდ გავრცელებული თვითნებური დაკავება და არასათანადო მოპყრობა.

„ოპოზიციის ლიდერების დაპატიმრებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების თავდასხმის ფონზე, საქართველოს ხელისუფლება საარჩევნო კამპანიას ისეთ კონტექსტში ატარებს, სადაც ადამიანების გამოხატვის, გაერთიანებისა და მშვიდობიანი შეკრების თავისუფლების უფლებები ირღვევა“, – განაცხადა დენის კრივოშეევმა, Amnesty International-ის აღმოსავლეთ ევროპისა და ცენტრალური აზიის დირექტორის მოადგილემ.

• ოპოზიციის ლიდერები ციხეში

3 ოქტომბრის მონაცემებით დაპატიმრებულია პარტია „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ ყველა ლიდერი – ელენე ხოშტარია, ნიკა გვარამია, ზურა ჯაფარიძე და ნიკა მელია. ასევე, დაკავებულია კოალიციის ორი წევრი – გელა ხასაია და საბა სხვიტარიძე.

დაკავებულია პოლიტიკოსი ირაკლი ოქრუაშვილი, „სტრატეგია აღმაშენებლის“ ლიდერი გიორგი ვაშაძე და პოლიტიკოსი გივი თარგამაძე.

პატიმრობაში იყვნენ პარტია „ლელოს“ ლიდერები – მამუკა ხაზარაძე და ბადრი ჯაფარიძე.  „ქართული ოცნების“ პრეზიდენტის, მიხეილ ყაველაშვილის შეწყალების შედეგად მათ საპატიმრო დროზე ადრე დატოვეს.

პარტია „საქართველოსთვის“ ლიდერი გიორგი გახარია კი არჩევნების დღეს საქართველოში არ იქნება. ის მიმდინარე წლის ივნისიდან ემიგრაციაშია.

„ლელო“ და „საქართველოსთვის“ ის ოპოზიციური პარტიებია, რომლებიც არჩევნებში იღებენ მონაწილეობას. სხვა ოპოზიციური პარტიები, რომელთაც დიდი ელექტორატი ჰყავთ, არჩევნებში არ მონაწილეობენ.

• არჩევნები არასამთავრობო ორგანიზაციების დაკვირვების გარეშე

პირველად თავისი არსებობის ისტორიაში არჩევნებს არ დააკვირდება საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია.

„2025 წლის 4 ოქტომბერს დაგეგმილი ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები საქართველოს თანამედროვე ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე რთულ და მძიმე პოლიტიკურ და სამართლებრივ გარემოში ტარდება.

ქვეყანაში დემოკრატიის უკუსვლა,  სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებისა და მედიის წინააღმდეგ გატარებული რეპრესიული პოლიტიკა, შემზღუდველი კანონების მიღება, ასევე, საარჩევნო კანონმდებლობით დამკვირვებლის სამართლებრივი ჩარჩოს გაუარესება, ჩვენთვის პრაქტიკულად შეუძლებელს ხდის სრულფასოვანი სადამკვირვებლო მისიის ფორმირებას და არჩევნებზე დაკვირვებას. საია გააგრძელებს ადამიანის უფლებების და სამართლის უზენაესობის დაცვას და მიმდინარე სამართლებრივი გარემოს შეფასებას საზოგადოებას პერიოდულად წარუდგენს,“ – ასე ახსნა საიამ მიზეზი, თუ რატომ ვერ დააკვირდებოდა არჩევნებს ტრადიციული სადამკვირვებლო მისიით.

4 ოქტომბრის არჩევნებს არ დააკვირდება არც „სამართლიანი არჩევნები“.

„სამართლიანი არჩევნების“  მოსაზრებით, ვენეციის კომისიის საარჩევნო ნორმათა კოდექსის ის სამი პირობა, რაც მოიცავს ძირითადი უფლებების პატივისცემას, საარჩევნო კანონმდებლობის სტაბილურობასა და პროცედურული გარანტიების არსებობას, 2025 წლის 4 ოქტომბრის მუნიციპალიტეტის ორგანოთა არჩევნებზე დიდწილად არ არის დაცული:

„რითაც თავისუფალი, სამართლიანი და კონკურენტული არჩევნების ჩატარების შესაძლებლობა მნიშვნელოვნად არის შეზღუდული.

აქედან გამომდინარე, „სამართლიანი არჩევნები“ მუნიციპალიტეტის ორგანოთა არჩევნებს სტანდარტული სადამკვირვებლო მისიითა და მეთოდოლოგიით არ დააკვირდება. თუმცა, ორგანიზაცია აგრძელებს მიმდინარე პოლიტიკური და საარჩევნო პროცესების მონიტორინგს და შეფასებას,“ – ნათქვამია ISFED-ის განმარტებაში.

თავისი 25 წლიანი ისტორიის განმავლობაში პირველად არ დააკვირდება არჩევნებს „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველო“.

TI-ის განმარტებით, ამის მიზეზი, პირველ რიგში ის რეპრესიული გარემოა, რომელიც ქართული ოცნების ხელისუფლებამ ქართულ სამოქალაქო სექტორს შეუქმნა.

„როგორც ცნობილია, მიღებულია რამდენიმე კანონი, რომლებიც ქართული არასამთავრობო ორგანიზაციების ფუნქციონირებას შეუძლებელს ხდის და ჯარიმებით და სისხლის სამართლის წესით დევნით გვემუქრება.

არანაკლებ მნიშვნელოვანია ისიც, რომ ამგვარი რეპრესიული გარემო სახიფათო იქნებოდა პოტენციური დამკვირვებლებისათვისაც – შექმნილ სიტუაციაში ისინი სრულიად დაუცველნი დარჩებოდნენ „ქართული ოცნების“ ტიტუშკების თავდასხმებისა და პროვოკაციების წინაშე, ისევე, როგორც მმართველი პარტიის მიერ კონტროლირებული სამართალდამცავი სისტემის მიერ მოგონილი ბრალდებებისგან.

საქართველოში არსებულ კონტექსტში, ეუთოს კოპენჰაგენის დოკუმენტით (1990) გათვალისწინებული პრინციპების დაცვისთვის სამოქალაქო საზოგადოების, სადამკვირვებლო ორგანიზაციებისა და მედიაგარემოს თავისუფლებას გადამწყვეტი როლი აქვს.

შესაძლო პოლიტიკური კონკურენტების დისკრედიტაცია და ოპოზიციური პარტიების წევრების პატიმრობაში გაშვება თავისუფალი არჩევნების დამახასიათებელი არაა.

სახეზეა გარემო, რომელიც „ქართულმა ოცნებამ“ შექმნა სახელმწიფო ინსტიტუტების მიტაცების გზით და რომლის არსებობის პირობებში გამორიცხულია თავისუფალი, სამართლიანი და კონკურენტული არჩევნების ჩატარება. არჩევნებზე დაკვირვებით ჩვენ არ და ვერ შევქმნით თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების ილუზიას,“ – ასეთია „საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ პოზიცია.

ადგილობრივ არჩევნებს არ დააკვირდება არც ეუთო/ოდირი – ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი საერთაშორისო სადამკვირვებლო ორგანიზაციაა, რომელიც მსოფლიოს მასშტაბით აკვირდება  არჩევნებს.

ფოტოზე: სინდისის პატიმრების სასამართლო პროცესი. ფოტო: „პუბლიკა“.

ამავე თემაზე:

ოფშორული კომპანიები, რომლებმაც მასშტაბური პროექტების განხორციელების პირობით აბასთუმანში სახელმწიფო ქონება იყიდეს, 2025 წლიდან სააქციო საზოგადოება „ტერას“ და ფონდ „ქართუს“ საკუთრებად დარეგისტრირდნენ. ორივე კომპანია ბიძინა ივანიშვილის დაფუძნებულია.

კურორტ აბასთუმანში ბოლო წლებში სახელმწიფო და კერძო ქონება იყიდეს და მშენებლობის ნებართვები მიიღეს ასევე „ოცნებასთან“ დაახლოებულმა კომპანიებმა. ამ კომპანიების დამფუძნებლები „ოცნების“ მხარდაჭერას მსხვილი ფულადი შეწირულობითაც გამოხატავენ.

ამ სტატიაში გიამბობთ, რომელი კომპანიები ახორციელებენ მსხვილ პროექტებს საქართველოს ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ კურორტზე და ვინ დგას ამ კომპანიების უკან. 

• „პანორამა აბასთუმანი“

შპს „სანაპიროს ხედი“, რომელიც აბასთუმანში ყოფილი ტუბდისპანსერის ტერიტორიაზე სასტუმროს აშენებს, ახალმა მფლობელმა დაირეგისტრირა. კომპანიას ოფშორში, კერძოდ პანამაში დაფუძნებული „ლაიმსთოუნ ფაინანს ინთერნეიშენელი“ ფლობდა, როცა სახელმწიფოსგან აბასთუმნის ყოფილი ტუბდისპანსერის შენობა და მასთან დაკავშირებული ორი მიწის ნაკვეთი შეისყიდა.

2025 წელს კომპანიის მფლობელი შეიცვალა და ახლა შპს „სანაპიროს ხედის“ ასივე პროცენტს სააქციო საზოგადოება „ტერა“ ფლობს. „ტერა“ ბიძინა ივანიშვილმა 2008 წელს დააფუძნა.

აბასთუმანში ყოფილი ტუბდისპანსერის შენობა, ფალიაშვილის ქუჩა #40-ის მიმდებარედ და მიწის ნაკვეთები 2 ჰექტრამდე ფართობს მოიცავს. ტუბდისპანსერის შენობა და მასთან დაკავშირებული მიწის ნაკვეთები ქონების ეროვნულმა სააგენტომ 2019 წელს პირობიანი აუქციონით გაყიდა.

კომპანიამ მიწის ნაკვეთები და შენობა ვალდებულების შესრულების პირობით დაირეგისტრირა და აქ აშენებულ ახალ შენობაში მრავალფუნქციური კომპლექსის – „პანორამა აბასთუმანის“ გახსნას გეგმავს.

ქონების ეროვნული სააგენტოს თავმჯდომარის ბრძანების მიხედვით, ქონების ნაწილზე არაუმეტეს ორი საცხოვრებელი სახლის ან სასტუმროს მშენებლობა უნდა დაწყებულიყო, ხოლო პროექტები არაუმეტეს 2022 წლის 31 დეკემბრამდე დასრულებულიყო.

გარდა ამისა, სააგენტოს თავმჯდომარის ბრძანების მიხედვით, საპრივატიზებო ქონება სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის ქონებად გამოაცხადეს. ამ პერიოდში გამოაცხადა საქართველოს მთავრობამ აბასთუმნის რეაბილიტაციის პროექტის დაწყებაც, ანუ მას შემდეგ, რაც კურორტით ბიძინა ივანიშვილი დაინტერესდა. 

ქონება, რომლის საწყისი ფასი 3 მილიონ 485 ათასი ლარი იყო, შპს „სანაპიროს ხედმა“ 3 მილიონ  540  000 ლარად შეისყიდა.

ამ ნაკვეთის მიმდებარედ კომპანიამ კიდევ ერთი მიწის  ნაკვეთი, 4563 კვ.მეტრი დაირეგისტრირა 2020 წელს, საჯარო რეესტრის მონაცემებით აქ აშენებულია სახლი, რომლის ფართობიც 212 კვ.მეტრია. ნაკვეთს სახელმწიფოს მფლობელობაში არსებული და ასევე დაურეგისტრირებელი ფართობები ესაზღვრება.

• „პარაგრაფი აბასთუმანი“

აბასთუმანში ყოფილ სანატორიუმ „ცისარტყელას“ ტერიტორიაზე 2 ჰექტრამდე [18 545 კვ მეტრი] ფართობზე სასტუმროს შპს „ცისარტყელა“ აშენებს. კომპანია ტურიზმის განვითარების ფონდს ეკუთვნის, რომლის ასი პროცენტიც ფონდ „ქართუს“ საკუთრებაა.

„ქართუ“ ბიძინა ივანიშვილის დაფუძნებულია.

როგორც საჯარო რეესტრის ამონაწერით ირკვევა, შპს „ცისარტყელამ“ ყოფილი სანატორიუმის ტერიტორია 2018 წელს უპირობო აუქციონით იყიდა და 1,8 ჰექტარ ფართობზე სასტუმრო „პარაგრაფ აბასთუმანს“ აშენებს.

აბასთუმანში, შპს „სანაპიროს ხედის“ უკვე თითქმის დასრულებული პროექტის მიმდებარედ მიწის ნაკვეთები შეისყიდა და მშენებლობა დაიწყო შპს „ემერალდმა“ – ამ კომპანიის ასივე პროცენტი „ქართუ ჯგუფს“ ეკუთვნის.

„ემერალდი“ 2018 წელს ირაკლი კაცაძეს დაუფუძნებია, მალევე მან კომპანია „ქართუ ჯგუფს“ სიმბოლურ ფასად, 100 ლარად მიჰყიდა, მანამდე კი ელექტრონულ აუქციონზე აბასთუმანში შეისყიდა მიწის ნაკვეთი სამშენებლოდ, რომლის ფართობიც 3000 კვ.მეტრზე მეტია.

აბასთუმანში მშენებლობა უკვე დაასრულა „აბასთუმანი 2019-მა“. კომპანია ფალიაშვილის ქუჩაზე ფლობს მიწის ნაკვეთს, რომლის ფართობიც 582 კვ.მეტრია.

2019 წელს ეს ქონება ოფშორში დარეგისტრირებულ კომპანიას, „ლაიმსთოუნ ფაინანს ინთერნეიშენელს“ ეკუთვნოდა, 2025 წლიდან კი ივანიშვილის მიერ დაფუძნებული საზოგადოება „ტერას“ საკუთრებაა. საჯარო რეესტრის მონაცემებით, კომპანია აბასთუმანში, ფალიაშვილის #24-ში, საპატრიარქოს ქონებასთან ახლოს, 5000 კვ.მეტრზე მეტ ფართობს ფლობს.

• ლაშა პაპაშვილის პროექტები აბასთუმანში

ბიზნესმენ ლაშა პაპაშვილის კომპანიები აბასთუმანში 2 სამშენებლო პროექტს ასრულებენ.

შპს „სასტუმრო პოეტი“ აბასთუმანში, ასათიანის ქუჩაზე, სასტუმროს აშენებს, კომპანიის საკუთრებაშია 7823 კვ. მეტრი ფართობი. გარდა ამისა, აბასთუმანში ლაშა პაპაშვილის სხვა კომპანია  -„სამეფო აბასთუმანი“ ამავე ქუჩაზე კიდევ ერთ კომპლექსს ასრულებს. აქ პაპაშვილის კომპანია 8374 კვ.მეტრ ფართობს ფლობს.

ლაშა პაპაშვილის კიდევ ერთი კომპანია შპს „აღობილი“ აბასთუმანში, „აღობილის დასახლებაში“  7 ჰეტარზე მრავაფუნქციური ობიეტის გახსნას გეგმავს, მშენებლობა თითქმის დასრულებულია.

გარდა ამისა, ლაშა პაპაშვილი აქ ძველი აბანოების აღდგენის პროექტს ახორციელებს.

ლაშა პაპაშვილი არის ბიზნესმენი, რომელსაც უკავშირდება „სკინტლის სკანდალი“ – პაპაშვილის საწარმო „ყვარლის ბაგაში“ ძროხებს ქათმის ნაკელით კვებავდა. მის საწარმოში ყიდულობდნენ რძეს კომპანიები: „აგროჰაბი“, „სანტე“, „სოფლის ნობათი“. ამ საქმეზე ჟურნალისტური გამოძიება „რადიო თავისუფლებამ“ მოამზადა.

ლაშა პაპაშვილის მშენებარე პროექტთან ახლოს ასათიანის #2-ში 6168 კვ მეტრ ფართობს ფლობს თემურ ბიწაძე, „ალიანს ჯგუფის“ დამფუძნებლის გია ბიწაძის შვილი და „ალიანს ჯგუფთან “ დაკავშირებული რამდენიმე კომპანიის მფლობელია. თემურ ბიწაძე, ისევე როგორც კომპანიის პარტნიორები „ოცნების“ შემწირველები არიან.

• „აჭარა ჯგუფი“ აბასთუმანში

ცენტრალური დასახლებისგან მოშორებით, აბასთუმნის წიწვოვანი ტყის შუაგულში სანატორიუმ „არაზინდოს“ ტერიტორიაზე  „აჭარა ჯგუფმა“ სასტუმროს მშენებლობა დაასრულა და აქ „რუმსის“ კომპლექსის გახსნას გეგმავს. პროექტს შპს „არაზინდო“ ახორციელებს, კომპანიას კი „აჭარა ჯგუფი“ ფლობს.

სანატორიუმი „არაზინდო“ 1924 წელს აშენდა და მთელს კავკასიაში ტუბერკულოზით დაავადებულთათვის სამკურნალო და დასასვენებელი ადგილი იყო. „რუმს აბასთუმანი“ რიგით მეხუთე სასტუმრო იქნება „რუმსის“ ბრენდის ქვეშ – ყაზბეგის, თბილისის, ბაკურიანის და ბათუმის შემდეგ.

ყოფილი სანატორიუმი „არაზინდო“ აბასთუმანში საქართველოს მთავრობამ 2021 წელს პირდაპირი წესით გაყიდა, განკარგულება ყოფილი სანატორიუმის გასხვისების თაობაზე გამოსცა ყოფილმა პრემიერმა ირაკლი ღარიბაშვილმა, თუმცა გამომდინარე იქიდან, რომ ირაკლი ღარიბაშვილი განკარგულებებს არ ასაჯაროებდა, ცნობილი არ არის, ზუსტად რა ფასად გაყიდა მთავრობამ ქონება.

შპს „არაზინდოს“, ისევე, როგორც „აჭარა ჯგუფის“ სხვა კომპანიებს, ოთარ ბერიშვილი ხელმძღვანელობს, „აჭარა ჯგუფი“ და მასთან დაკავშირებული კომპანიები კი ბიზნესმენ თემურ უგულავას ეკუთვნის. ოთარ ბერიშვილი საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის, მარიამ ქვრივიშვილის მეუღლეა.

აბასთუმანში მიწის ნაკვეთს ფლობს შპს „ოცხე 2020“, რომელსაც ეს ნაკვეთი სამშენებლოდ 2020 წელს ელექტრონულ აუქციონზე შეუძენია. კომპანიის მფლობელი შპს „ზიმოს“ თანამფლობელი და „ქართული ოცნების“ შემწირველი ზურაბ კიკნაძეა. „ზიმო“ ელექტრონულ ტენდერებში მონაწილეობს და მაღალბიუჯეტიან ტენდერებს იგებს.

აბასთუმანში, რუსთაველის ქუჩაზე მიწის ნაკვეთს ფლობს და ვილებს აშენებს ზურაბ კიკნაძის კიდევ ერთი კომპანია „ვილა აბასთუმანი“. კომპანია აქ 5000 კვ.მეტრ ფართობზე მეტს ფლობს.

„ვილა აბასთუმნის“ 25 პროცენტს ზურაბ კიკნაძე ფლობს, მეწილეები არიან ასევე დავით ბალანჩივაძე – 51%, დიმიტრი დუგლაძე – 7% და ვახტანგ კარიჭაშვილი – 17%.  დავით ბალანჩივაძეს ვილებთან ახლოს 1535 კვ.მეტრ ფართობზე ორსართულიანი შენობაც აქვს დარეგისტრირებული.

დავით ბალანჩივაძე „ოცნების“ მხარდამჭერია. 2016 წლიდან დღემდე მან „ოცნებას“ ნახევარ მილიონ ლარზე მეტი შესწირა. წლების განმავლობაში ის რამდენიმე მაღალბიუჯეტიან კომპანიას ხელმძღვანელობდა, ეს კომპანია საქართველოში  ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილბიუჯეტიანი სს RMG Gold-ის წილების მფლობელია.

„არემჯი გოლდი“ და „არემჯი კოპერი“ სპილენძისა და ოქროს შემცველი მადნების მოპოვება-გადამუშავების შედეგად აწარმოებენ სპილენძის კონცენტრატს და ოქროს შენადნობს. „არემჯის“ მიერ წარმოებულ პროდუქციას ყიდულობენ მსხვილი საერთაშორისო ტრეიდერული კომპანიები.

RMG Gold ის კომპანიაა, რომელმაც საქართველოში საყდრისი ააფეთქა

„ვილა აბასთუმნის“ 17-პროცენტიანი მეწილე ვახტანგ კარიჭაშვილი საქართველოში 20-ზე მეტ კომპანიას ფლობს, მათ შორის არის შპს „მელიქიშვილი ინნ“, სადაც წილებს ივანიშვილის დეიდაშვილთან – უჩა მამაცაშვილთან ინაწილებს. პარტნიორები კომპანიის 50-50 პროცენტს ფლობენ. კომპანია თბილისის ცენტრში, მელიქიშვილის #5-ში, სასტუმროს აშენებს.

„ვილა აბასთუმნის“ კიდევ ერთი მეწილე, დიმიტრი დუგლაძე შპს „ვორლდ ვინტნერს ჯორჯიას“ თანამფლობელი და შპს „ინვესტმენტ-სპოტ“ – ის 100 პროცენტის მფლობელია.

შპს „თი ქეი ვენჩერსი“ აბასთუმანში 3625 კვ.მეტრს ფლობს კომპანიამ აქ ვილები ააშენა. კომპანია ლუიზა დოლიძეს ეკუთვნის, დირექტორი გოჩა მურუსიძეა. ლუიზა დოლიძე ფლობს ასევე შპს „წყნეთი რიალ ისთეითის“ ასივე პროცენტს.

აბასთუმანში, შპს „სამეფო აბასთუმანის“ მიმდინარე სამშენებლო პროექტის მიმდებარედ 8000 კვ.მეტრზე მეტს ფლობს შპს „პარკ ჰოტელი“. ამ კომპანიის ასი პროცენტის მფლობელია მარიკა უგრეხელიძე. ის რამდენიმე ათეული კომპანიის მფლობელია, მათ შორის არის შპს „დიზონ სასტუმროები“.

2025 წლის სექტემბერში ინფრასტრუქტურის სამინისტრომ აბასთუმანში სახელმწიფო პროექტების გაგრძელებასთან დაკავშირებული ინფორმაცია გამოაქვეყნა, სადაც წერენ, რომ კურორტის სრულფასოვანი განვითარებისთვის საჭიროა ახალი ეტაპის დაწყება. ინფრასტრუქტურის სამინისტრო, არქიტექტორების ჩართულობით, იწყებს კურორტის განვითარების მომდევნო ეტაპისთვის საჭირო პროექტების დაგეგმვაზე მუშაობას.

„მესამე კვირაა ციხეში არც კუთვნილ პაემანს მინიშნავენ. არც ბლოკნოტი და კალამი შემოდის, ვერც ციხის მაღაზიაში ვყიდულობ. საეჭვოდ დაემთხვა ახალი დირექტორის დანიშვნას“- განაცხადა თავის სასამართლო პროცესზე 2 ოქტომბერს პოეტმა, სინდისის პატიმარმა, ზვიად რატიანმა.

რატომ დატოვეს პოეტი კალმისა და ფურცლის გარეშე ციხეში და ხომ არ არის ეს ზვიად რატიანის მიმართ ერთგვარი ანგარიშსწორება? – ამ თემაზე ზვიად რატიანის ადვოკატს, მარიამ პატარიძეს ვესაუბრეთ.

„ბათუმელებთან“ საუბრისას მარიამ პატარიძე ამბობს, რომ სავარაუდოდ, ეს შეზღუდვა სასჯელაღსრულების დაწესებულების ახალ ხელმძღვანელობას უკავშირდება.

„სავარაუდოდ ახალი ხელმძღვანელობიდან გამომდინარეობს იმიტომ, რომ ზვიადის მეუღლეს წინათაც ჰქონდა მცდელობა, რომ შეეგზავნა მაისური, რომელსაც აწერია, – „კალამი დუმილის წინააღმდეგ“, ლიტერატურული ფესტივალიდან იყო ეს მაისური და არ შეაგზავნინეს.

ასევე, არ შეაგზავნინეს ბლოკნოტი და პასტა, რომელიც არაფრით გამორჩეული არ ყოფილა, ჩვეულებრივი კალამი იყო. შესაძლოა რაღაც თვითნებურ შეზღუდვასთან გვქონდეს საქმე, რადგან რამდენადაც გავიგე, ეს არ ეხება მხოლოდ ზვიადს და მსგავსი ტიპის ნივთების შეტანას სხვებსაც უკრძალავენ“ – ამბობს ადვოკატი.

რას ნიშნავს „თვითნებური?“, შესაძლოა რომელიმე ცალკეული პირის ინდივიდუალური გადაწყვეტილება შეიძლება იყოს და არა რაიმე ოფიციალური ბრძანება? – ვკითხეთ ადვოკატს.

„როგორც ჩანს. შინაგანაწესში რომ იყოს რაიმე ცვლილება შეტანილი, არა მგონია. უბრალოდ, ფაქტია, რომ მაგალითად, 10 დღის წინ და ორი კვირის წინ თუ შესაძლებელი იყო რაღაც მაისურის თუ ბლოკნოტის და კალმის შეტანა, ახლა აღარ შეიძლება.

დღესაც იყო ზვიადის მეუღლე ციხეზე და არც ახლა მისცეს ამ ნივთების შეგზავნის უფლება.

ჩვენ ვაპირებთ, რომ ორშაბათს, 6 ოქტომბერს ოფიციალურად მივწეროთ ციხის დირექტორს მოვთხოვოთ ახსნა-განმარტება, თუ რასთან დაკავშირებით არის ეს შეზღუდვა და ვნახოთ რას გვიპასუხებენ. ოფიციალური პასუხი ჩვენ ამ დროისთვის არ გვაქვს“ – ამბობს მარიამ პატარიძე.

ადვოკატის თქმით, მან ზვიად რატიანი 25 სექტემბერს მოინახულა, თუმცა კალმის და ბლოკნოტის შეზღუდვაზე მაშინ მას არაფერი უთქვამს. „როგორც ჩანს, ბოლო ერთი კვირის ამბავია, ასეთი შეზღუდვები“ – ამბობს ის.

„ზვიადი საუბრობდა, რომ მას კალმის და ბლოკნოტის შეძენის საშუალება არც ციხის მაღაზიაში მისცეს. მაშინ როცა სხვებს შეუძლიათ ციხის მაღაზიაში ყიდვა. შესაბამისად, ეს შეგვიძლია განვმარტოთ, როგორც დისკრიმინაციული მოპყრობა“ – ამბობს მარიამ პატარიძე.

მისი თქმით, ამ საკითხზე პენიტენციური სამსახურიდან მიღებულ პასუხს, აუცილებლად გაასაჯაროებენ.

„ბათუმელები“ დღეს დაუკავშირდა სპეციალურ პენიტენციურ სამსახურს და ჰკითხა, თუ რა მიზეზით არ ეძლევა პოეტ ზვიად რატიანს კალმის და ბლოკნოტის შეძენის უფლება.

პრესსამსახურში გვითხრეს, რომ მათ ამ საკითხზე ამომწურავი პასუხი გამოქვეყნებული აქვთ, თუმცა, პენიტენციურის განცხადებაში საუბარია მხოლოდ ოჯახის წევრებთან პაემნით სარგებლობაზე და არცერთი სიტყვა არ არის კალმის ან ბლოკნოტის შეძენის შეზღუდვაზე.

ზვიად რატიანი 23 ივნისს, პარლამენტთან უწყვეტი პროტესტის 208-ე დღეს მიმდინარე აქციაზე, სისხლის სამართლის წესით დააკავეს.

მას 353 პრიმა მუხლის დარღვევას ედავებიან, რაც პოლიციელზე თავდასხმას გულისხმობს და 4-დან 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

ზვიად რატიანის თქმით, პოლიციელზე გარტყმული სილა იყო სიმბოლური და პროტესტი იმ უსამართლობაზე, რასაც „ქართული ოცნების“ რეჟიმი ახორციელებს საქართველოს მოქალაქეების წინააღმდეგ.

ზვიად რატიანის საქმე დასკვნით ეტაპზე გადავიდა. მომდევნო და დიდი ალბათობით ბოლო სასამართლო სხდომა 9 ოქტომბერს, 17 საათზეა ჩანიშნული.

ჰელსინკის საოლქო სასამართლომ დახურა ნავთობტანკერ Eagle S-ის ქართველი კაპიტნისა და მისი თანაშემწეების საქმე.

ფინეთის პროკურატურა მათ ფინეთის ყურეში წყალქვეშა ელექტროსადენის დაზიანებას ედავებოდა.

როგორც ფინური მედია წერს, ჰელსინკის საოლქო სასამართლომ დაადგინა, რომ „მას არ აქვს იურისდიქცია გემის მიერ კაბელისთვის მიყენებული ზიანის განხილვაზე“.

შემთხვევა 2024 წლის 25 დეკემბერს მოხდა, რუსული, ე.წ. ჩრდილოვანი ფლოტის ნავთობტანკერმა Eagle S-მა ფინეთის ყურეში, ფინეთსა და ესტონეთს შორის გამავალი ელექტროსადენი დააზიანა. დააკავეს გემის ქართველი კაპიტანი დავით ვადაჭკორია და მისი ორი თანაშემწე – რობერტ ეგიზარიანი და სანტოშ კუმარ ჩაურასა.

პროკურატურის თანახმად, კაპიტანს და მის თანაშემწეებს ბრალად ედებოდათ „რუსეთის პორტიდან გამოსული ნავთობტანკერ Eagle S-ით ფინეთის ყურეში, ხუთი საზღვაო კაბელის, მათ შორის ელექტრო და  სატელეკომუნიკაციო კაბელების, დაზიანება ზღვის ფსკერზე ღუზის გათრევით. ბრალის ფორმულირების თანახმად, კუკის კუნძულების დროშის ქვეშ მცურავი ნავთობტანკერი რამდენიმე საათის განმავლობაში ზღვაში ჩაშვებული ღუზით მოძრაობდა იმისათვის, რომ წყალქვეშა კაბელები დაეზიანებინა“.

ჰელსინკის პროკურატურა ითხოვდა ქართველი კაპიტნისა და მისი თანაშემწეებისათვის მინიმუმ 2.5 წლით თავისუფლების აღკვეთას.

ბრალდების თანახმად, „კუკის კუნძულებზე რეგისტრირებულმა ნავთობტანკერმა Eagle S-მა ჩაიდინა ვანდალიზმი და ამით შეაფერხა ტელეკომუნიკაციების მუშაობა“.

სასამართლო პროცესი ფინეთში თითქმის 9 თვე მიმდინარეობდა. ამ დროის განმავლობაში კაპიტანს და მის თანაშემწეებს არ ჰქონდათ ფინეთის დატოვების უფლება.

12 სექტემბერს ჰელსინკის სასამართლომ საბოლოო გადაწყვეტილება გამოიტანა.

სასამართლოს განაჩენის თანახმად, პროკურორის მიერ მოთხოვნილი დანაშაულები ფინეთის ეკონომიკურ ზონაში მოხდა, მაგრამ ტანკერისა და მისი ეკიპაჟის წინააღმდეგ გამოძიება ფინეთის ტერიტორიულ წყლებში დაიწყო.

„ვინაიდან სავარაუდო დანაშაულები ჩადენილი იყო ტანკერის ფინეთის ტერიტორიულ წყლებში ჩასვლამდე, ფინეთის სისხლის სამართლის კანონმდებლობის გამოყენება არ შეიძლება დაფუძნებული იყოს ტერიტორიულ წყლებთან დაკავშირებულ სამართლებრივ ნორმებზე“, – წერია სასამართლოს გადაწყვეტილებაში.

ჰელსინკის საოლქო სასამართლო გადაწყვეტილებიდან ამონარიდებს ფინეთის საზოგადოებრივი მაუწყებელი ავრცელებს.

ფინური მედიის ინფორმაციით, სასამართლომ დაასკვნა, რომ ელექტროკაბელის გაწყვეტამ, უარეს შემთხვევაში, შეიძლება გამოიწვიოს ელექტროენერგიის ხარჯების ზრდა და ელექტროენერგიის რამდენიმესაათიანი გათიშვა.

„სასამართლომ დაადგინა, რომ ამ ქმედებას არ მოჰყოლია შედეგები, რომლებიც აკმაყოფილებს ვანდალიზმის ან სერიოზული ვანდალიზმის კრიტერიუმებს“, – ნათქვამია გადაწყვეტილებაში.

მოსამართლემ ასევე ხაზგასმით აღნიშნა, რომ კაბელის გაწყვეტამ ფინური კომპანიებისთვის მნიშვნელოვანი ფინანსური ზარალი გამოიწვია.

ქართველი კაპიტანი და მისი თანაშემწეები დაკავების მომენტიდანვე კატეგორიულად უარყოფდნენ რაიმე სახის დანაშაულის ჩადენას და ამბობდნენ, რომ კაბელის გაწყვეტა შემთხვევითობა იყო.

სასამართლო პროცესის შემდეგ სასამართლომ მეზღვაურებს მოუხსნა მოგზაურობის აკრძალვა, ამასთან, განმარტა, რომ „სახელმწიფომ ბრალდებულებს სასამართლო ხარჯები უნდა აუნაზღაუროს“.

ფინური მედიის ინფორმაციით, ფინეთის სახელმწიფოს ტანკერ Eagle S-ის მეზღვაურების სასამართლო პროცესი თითქმის 200 000 ევრო დაუჯდა.

______________

მთავარ ფოტოზე: მარცხნიდან რობერტ ეგიზარიანი, დავით ვადაჭკორია და სანტოშ კუმარ ჩაურასა. ფოტო: ფინეთის საზოგადოებრივი მაუწყებელი

ამავე თემაზე:

„მზიას სიას“ ქართველი ემიგრანტები უკვე უგზავნიან 36 ქვეყანას. დასასანქცირებელთა სიაში 277 პირია.

სიაშია ირაკლი დგებუაძე – პოლიციელი, რომელმაც თქვა, რომ სილის გაწვნის შემდეგ ლოყა ეტკინა. „მზიას სიაში“ ქართველმა ემიგრანტებმა ჩაწერეს სინდისის პატიმრების საქმის გამყალბებელი გამომძიებლები, პროკურორები, მოსამართლეები, პროპაგანდისტები, „ოცნების“ რეჟიმის წარმომადგენლები, „ტიტუშკები“, ცრუ მოწმეები…

თბილისის სასამართლოს მანდატურის სამსახურის უფროსიც მოხვდა ამ სიაში, ის კაცი, განსაკუთრებული აგრესიით რომ ექცევა პროცესზე დასასწრებად მისულ ადამიანებს.

მზია ამაღლობელი უკანონო პატიმრობაში მყოფი ჟურნალისტია, გამოცემების „ბათუმელები“ და „ნეტგაზეთი“ დამფუძნებელი. მას სილის გაწვნის გამო 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს.

„მზიას სია“ მოძრაობის ფარგლებში „მზია“ ქართველი ემიგრანტების 34-მა ჯგუფმა და ორგანიზაციამ შეიმუშავა ქართულ სამოქალაქო ორგანიზაციებთან და პროდასავლურ პოლიტიკურ პარტიებთან თანამშრომლობით.

„ბათუმელები“ ესაუბრა დავით ძიძიშვილს, ქართველი ემიგრანტების ერთ-ერთი საზოგადოებრივი მოძრაობის – „პლატფორმა 2025“-ის წარმომადგენელს. იგი ჰიბრიდული ომების მკვლევარია და ამ დროისთვის ბელგიაში მუშაობს:

• ბატონო დავით, რა ეტაპზე გადავიდა „მზიას სია“, რომელიც ემიგრანტებმა შეადგინეთ და ემსახურება ავტორიტარული რეჟიმის დასანქცირებას საქართველოში?

ეს არის დოკუმენტი, რომელიც შევიმუშავეთ ქართულ სამოქალაქო სექტორთან აქტიური კოორდინაციით. ჩვენ ვთანამშრომლობთ ადგილობრივ ორგანიზაციებთან, რომლებიც საქართველოში არიან ბაზირებული. მათი მხარდაჭერითა და მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე შევიმუშავეთ 277 ადამიანისაგან შემდგარი სია, რომელიც აერთიანებს არამხოლოდ პოლიტიკური თანამდებობის პირებს, არამედ კონცენტრირებულია ადამიანებზე, ვინც უკანონო დავალებების უშუალოდ შემსრულებლები არიან:

პროკურორები, მოსამართლეები, გამომძიებლები, სამართალდამცველები, ცრუ მოწმეები, ე.წ.„ტიტუშკები”, რომლებიც ძალადობენ ადამიანებზე და ხშირად არიან განმეორებით ქმედებებში შემჩნეული, ადამიანები, რომლებიც ავტორიტარიზმის საცეცებად იქცნენ და მათი ქმედებები აშკარად მიმართულია დემოკრატიის, ადამიანის უფლებების, ქვეყნის ევროპული ინტეგრაციის წინააღმდეგ.

• „მზიას სია“ საჯაროა, ცნობილია ამ 277 პირის ვინაობა?

თავიდანვე გადაწყდა, რომ ამ სიაში შესული ადამიანების ნაწილი გასაჯაროვდება Facebook-ის არხების საშუალებით. ეს გადაწყვიტეს იმ ორგანიზაციებმა, რომლებიც გაერთიანდნენ მოძრაობა „მზიას” ფარგლებში. ეს არ არის ერთი კონკრეტული ორგანიზაცია, მე  წარმოვადგენ „პლატფორმა 2025-ს“, თუმცა ეს არ არის კონკრეტულად „პლატფორმა 2025“-ის მიერ მომზადებული დოკუმენტი, ან განცხადება.

ჩვენ ჯერ კიდევ გვიერთდებიან ორგანიზაციები. შევჯერდით პრინციპზე, რომ 277-ივე ადამიანის გასაჯაროებას ამ ეტაპზე არ ვაპირებთ იმ მიზეზის გამო, რომ ყველას, ვინც თავად იცის, რომ ჩართულია ამ პროცესში, ჰქონდეს განცდა, რომ თვითონაც შეიძლება იყოს ამ სიის ნაწილი.

ასევე, ჩვენ არ ვაპირებთ, რომ ეს 277 ადამიანი იყოს ფიქსირებული ციფრი, თუკი ისინი იქნებიან იდენტიფიცირებული. ჩვენ ამაზე ვსაუბრობთ წერილში, რომელსაც ვუგზავნით 36 ქვეყანას საგარეო საქმეთა სამინისტროების, ადგილობრივი პარლამენტებისა და ადგილობრივი მთავრობების დონეზე. ამ სიას გადავცემთ ევროკომისიას, ნატოს, ევროპარლამენტს.

გამოვიყენებთ პერსონალურ კავშირებს და ვეცდებით, რომ ეს სია გადავცეთ არამხოლოდ საგარეო საქმეთა სამინისტროებს, არამედ კონკრეტულ ადამიანებს, რომლებიც ვიცით, რომ რეაგირებას მოახდენენ ამ სიაზე. ეს არ უნდა იყოს სია სიისთვის, რომელიც სადღაც გაიგზავნა.

ქართულ ემიგრაციას აქვს საკმაოდ კარგი კავშირები იმ 36 ქვეყანაში, რომელშიც ეს სია იგზავნება და ეს მოიცავს პრინციპში მთელ მსოფლიოს, დაწყებული ამერიკის შეერთებული შტატებიდან, დამთავრებული ავსტრალიით. ეს 36 ქვეყანა არ არის მხოლოდ ევროპული ქვეყნები.

მაგნიტსკის აქტზე მუშაობაც ასე დაიწყო თავის დროზე. ის ერთი ადამიანის ირგვლივ განვითარებულ პროცესებს შეეხებოდა და იმ ადამიანთან მიმართებაში ეს პროცესი ძალიან ტრაგიკული იყო. იმედია, ჩვენ ამაზე არასოდეს არ მოგვიწევს საუბარი მზიასთან მიმართებაში.

• ვისაც უკვე გადაეცით ეს სია, ხომ არ არის უკვე ცნობილი მათი დამოკიდებულება? რამდენად არსებობს ინტერესი „მზიას სიის“ მიმართ?

როცა ჩვენ „მზიას მოძრაობის” შესახებ დავიწყეთ კომუნიკაცია სხვადასხვა ქვეყნის ოფიციალურ თანამდებობის პირებთან, მივიღეთ ძალიან კარგი უკუკავშირი, მაგალითად, ბალტიის ქვეყნებიდან. ისინი მზად ელიან ამ სიას. გვაქვს ღიად მიღებული სიგნალი იმასთან დაკავშირებით, რომ დაინტერესებულები არიან ამ სიის მიღებით.

„მზიას სიაში“ არიან ის ადამიანებიც, ვინც უკვე დასანქცირებული ჰყავს ბალტიის ქვეყნებს, თუმცა არიან ახალი ადამიანები, რომლებსაც ჯერ არ შეხებია სანქცია.

სხვადასხვა ტიპის გამოხმაურების გამოცდილება გვაქვს და ამიტომ ველით, რომ ამ შემთხვევაშიც პასუხი იქნება საკმაოდ სოლიდური, რაც მთავარია, დროში არ იქნება გაწელილი. როგორც ცნობილია, მსგავსი ტიპის დოკუმენტებთან დაკავშირებით ხშირად იწელება გადაწყვეტილებები, თუმცა ვნახეთ, რომ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში საკმაოდ სწრაფად რეაგირებენ ასეთი ტიპის წერილებზე და ვიღებთ პასუხებს.

• „მზიას სიაშია“ ირაკლი დგებუაძე – ბათუმის პოლიციის ყოფილი უფროსი და ამის შესახებ ფეისბუქგვერდზე წერდით. კიდევ ვინ შეიძლება დაასახელოთ „მზიას სიიდან“?

ირაკლი დგებუაძე, ბუნებრივია, არის „მზიას სიაში“, რადგან მთელი ეს პროცესი დაიწყო ამ ადამიანის მიერ გამოგონილი, თითიდან გამოწოვილიც აღარ ჰქვია მაგას – ბრალდებებით და მას მოწინავე ადგილი აქვს ამ სიაში.

ირაკლი დგებუაძის გარდა ამ სიაშია, ცხადია, მზია ამაღლობელის საქმის განმხილველი მოსამართლე, გამომძიებლები და პროკურორები, ასევე ნინო დათაშვილი საქმის მოსამართლე.

სიაში შევიყვანეთ, მაგალითად, დავით მატიაშვილი – თბილისის საქალაქო სასამართლოს მანდატურის უფროსი, რომელიც წარმოუდგენელი, გაუგონარი აგრესიით გამოირჩევა ადამიანებთან მიმართებაში.

ამ სიაში ადამიანები არიან დანომრილი პირობითად. ჩავთვალეთ, რომ არაა მნიშვნელოვანი: სიაში პირველი ვინ იქნება, მეორე ვინ იქნება და ასე შემდეგ. მიგვაჩნია, რომ 277-ვე არის თანაბარი დონის დამნაშავე. მაგალითად, ირაკლი კობახიძე, რომელიც ამ სიაშია – ნუ, მის გარეშე ეს სია ვერ იარსებებდა – მაგრამ არ მიმაჩნია, რომ, მაგალითად, აი, ჩვენ მიერ ხსენებული დგებუაძე ნაკლები დამნაშავეა. ისინი თანაბარი მნიშვნელობის დამნაშავეები არიან ამ ქვეყანაში ავტორიტარიზმის, პოლიტპატიმრების და პოლიტიკური დევნის შექმნის პროცესში.

მარტო ირაკლი კობახიძე ვერაფერს იზამს, რომ არ ჰყავდეს შემსრულებლები. კობახიძის და სხვების უკანონო გადაწყვეტილებების აღსრულება რომ არ ხდებოდეს და წინააღმდეგობას უწევდნენ, კობახიძე ვერ შეინარჩუნებდა რეჟიმს, ხომ?

შესაბამისად, ისინი არიან ამ რეჟიმის ფორმირების თანამონაწილეები. ამიტომაც, „მზიას სიაში“ ვიღაც შეიძლება წერია 178-ედ, მაგრამ ამას არსებითი მნიშვნელობა არ აქვს.

წერილში, რომელიც ახლავს ამ სიას, გვაქვს ახსნილი ეს ნაწილი. სიას თან ახლავს საკმაოდ ბევრი დანართი თითოეულ ადამიანზე, სადაც ახსნილია, კონკრეტულად რის გამო მოხვდა ესა და თუ ის ადამიანი „მზიას სიაში“.

ამ კუთხით ძალიან დაგვეხმარა რამდენიმე ქართული ორგანიზაცია. ისინი, რომლებიც წლებია იცავენ საქართველოში ადამიანის უფლებებს.

• როგორ იღებთ გადაწყვეტილებას, ვინ უნდა მოხვდეს „მზიას სიაში“?

რეალურად გადაწყვეტილებას ვიღებთ მას შემდეგ, როცა გვაქვს კომუნიკაცია ქართულ ორგანიზაციებთან და ისინი გვეუბნებიან, რომ აი, ეს კონკრეტული ადამიანი იდენტიფიცირებულია, არსებობს კონკრეტული მტკიცებულებები ამ ადამიანთან მიმართებაში და შემდეგ ვაკეთებთ იდენტიფიცირებას: რამდენად შესაბამისობაშია მოძრაობა „მზიას“ მიზნებთან. ჩვენი მთავარი ამოცანაა, მზიას და არა მარტო მზიას – ყველა პოლიტიკური ტყვის თავისუფლება.

ეს სამოქალაქო ორგანიზაციები საქართველოში დაახლოებით 20-25 წელია იცავენ ადამიანის უფლებებს და მათ მიმართ არ არსებობს შეკითხვები, რომ აი, თავიანთ საქმეს სწორად აკეთებენ თუ არა.

ასევე, შეიძლება, ვიღაც ადამიანზე იყოს მოსაზრება, რომ დასასანქცირებელია, მაგალითად, იმის გამო, რომ მუშტებს უქნევს პოლიტიკურ ოპონენტს. ეს, რა თქმა უნდა, პრობლემაა, მაგრამ ჩვენ ვუყურებთ შემდეგი პრიზმიდან: რამდენად არის ეს ადამიანი ავტორიტარიზმის და ქვეყანაში პოლიტიკური ტყვეების არსებობის თანამონაწილე? თუ დასტურდება, რომ თანამონაწილეობა, მაშინ მისი ადგილი ამ სიაშია.

• რა დატვირთვას იძენს „მზიას სია“?

საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ ჩვენ გვახსოვს დაკავებები სხვადასხვა ხელისუფლების დროს, რაც ბადებდა შეკითხვას: ხომ არ იყო ეს პოლიტიკური დაკვეთა? მზია ამაღლობელის დაკავება იყო ყველაზე ნათელი მაგალითი, როგორ ებრძვის რეჟიმი საქართველოში სიტყვის თავისუფლებას.

მზია გახდა პირველი თვალსაჩინო ტყვე რეჟიმისა. ამ დაკავებით რეჟიმმა თქვა, რომ დიახ, პოლიტიკური დაკავებებით და რეპრესიებითაა დაკავებული. ის ბრალდება, რომლითაც მზია ამაღლობელი დააკავეს, სასაცილოც არ არის. როცა უყვები ევროპაში ადამიანებს, რის გამო დააკავეს მზია ამაღლობელი და რამდენი ხნის განმავლობაში აპირებენ, რომ ჰყავდეთ ციხეში გამოკეტილი, გაოგნებულია ყველა. თანაც, როცა უხსნი, რომ ეს ადამიანი არის დამოუკიდებელი ჟურნალისტი, რომელიც ამდენი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა მედიასაშუალებას და ამ მედიასაშუალების მიმართ არცერთი ხელისუფლების დროს არ იდგა კითხვა: რამდენად ობიექტური.

დამოუკიდებელ მედიაზე დგას რეალურად თანამედროვე დემოკრატიული საზოგადოება. ყველაზე მეტად რეპრესია მედიის მიმართ რომ ხორციელდება საქართველოში, ეს ბევრისთვის ნათელი გახდა სწორედ მზიას დაკავების შემდეგ. ჩემთვის, ან ბევრისთვის საქართველოში, შეიძლება მანამდეც ნათელი იყო ეს ამბავი, მაგრამ მზია ამაღლობელის საქმე იყო ერთგვარი ლაკმუსის ქაღალდი, რომ ნამდვილად ის ხდება, რაზეც უკვე ამდენი ხანია საუბარია ამ ქვეყანაში.

ამიტომაც, გაჩნდა იდეა, რომ მზია უნდა ყოფილიყო სწორედ შემკრები ემიგრაციული ორგანიზაციებისა. მზიას სახელის ხსენება დასავლეთში ძალიან გასაგებია ყველასთვის, რაზე საუბრობ. არავინ არ სვამს კითხვას: იქნებ რაღაც დანაშაული იყო.

სწორედ მზია ამაღლობელის გარშემო უნდა გაერთიანდეს – ანუ თავისუფალი სიტყვის გარშემო – ქართული ემიგრაციული ორგანიზაციებიც. ამან შეიძლება მოგვცეს რესურსი იმის, რომ მაქსიმალურად გავზარდოთ ჩვენი საქმიანობის ეფექტურობა.

შესაძლებელია, ასევე, „მზიას სია“ იქცეს საკანონმდებლო აქტად, რომელიც დაიცავს არამარტო საქართველოში, არამედ სხვა ქვეყნებშიც გამოხატვის თავისუფლებას, რომ ადამიანებს არ აკავებდნენ პროფესიული საქმიანობის შესრულების დროს აბსურდული ბრალდებით.

გარდა იმისა, რომ მზია ამაღლობელს შეზღუდული აქვს პროფესიული საქმიანობა, მას ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემებიც აქვს და ვიცით, რაც ხდება ქართულ ციხეებში.

___

ამ თემაზე:

სამოქალაქო აქტივისტის და „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ წევრის გელა ხასაიას დაკავებას სოციალური სამართლიანობის ცენტრი ეხმაურება.

„გელა ხასაიას მიმართ წარმოებული სისხლის სამართლის საქმე, ერთი მხრივ, ოპოზიციურად განწყობილი პირების დევნისა და მათ მიმართ პოლიტიკური მართლმსაჯულების განხორციელების, მეორე მხრივ, კი რეპრესიული საპოლიციო პრაქტიკის მკაფიო გამოვლინებაა,“ – წერს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი და იქვე განმარტავს, რომ სამართალდამცავი უწყებები პოლიტიკურ ოპონენტებზე ანგარიშსწორების ინსტრუმენტად იქცა.

გელა ხასაია 30 სექტემბერს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. შსს-ს თანახმად, გამოძიება ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანების მუხლით (სსკ-ს 120-ე მუხლი) მიმდინარეობდა. დაკავებიდან რამდენიმე საათში პროკურატურამ გელა ხასაიას ბრალი წარუდგინა დამძიმებული მუხლის საფუძველზე, ჯგუფურად ჩადენილი ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე დაზიანებისთვის (სსკ-ის 118-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).

აღნიშნული დანაშაული სასჯელის სახით 4-დან 6-წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

როგორც გელა ხასაიას ადვოკატი განმარტავს, დაკავება, სავარაუდოდ, უკავშირდება პირველ სექტემბერს სადგურის მოედანზე მომხდარ კონფლიქტს, რომელსაც გელა ხასაია შეესწრო, თუმცა მომხდართან არაფერი აკავშირებს, რადგან დაპირისპირება მისთვის უცნობ პირებს შორის მოხდა. ადვოკატის თქმით, საქმეში არ დევს გელა ხასაიას ბრალეულობის დამადასტურებელი არცერთი ნეიტრალური მტკიცებულება, მათ შორის ვიდეოჩანაწერი.

პირველ ოქტომბერს, თბილისის საქალაქო სასამართლოში გამართულ პროცესზე მოსამართლე ნანა შამათავამ გელა ხასაიას აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა შეუფარდა.

სასამართლო პროცესზე გელა ხასაიამ მოყვა, თუ როგორ დამამცირებლად მოექცნენ პოლიციელები, განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ კი, ორჯერ გააშიშვლეს.

„განსაკუთრებულად შემაშფოთებელია გელა ხასაიას განმარტება პირად ჩხრეკის პროცესში უსაფუძვლოდ – ორჯერ, სრულ გაშიშვლებასთან დაკავშირებით, რაც უხეშად არღვევს მის ღირსებასა და ფუნდამენტურ უფლებებს,“ – აცხადებს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი წერს, რომ პირის სრული გაშიშვლება პირადი ჩხრეკის ჩატარების განსაკუთრებით ინტენსიური ფორმაა, რომელსაც მკაცრად განსაზღვრული წინაპირობების აქვს.

“ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლოს არაერთ საქმეში განუმარტავს, რომ ლეგიტიმური მიზნისა და სათანადო დასაბუთების გარეშე პირის განმეორებითი და სრული ჩხრეკა უხეშად არღვევს ევროპული კონვენციის მე-3 და მე-8 მუხლების მოთხოვნებს.

ევროპული სასამართლოს პრაქტიკით, იმ შემთხვევებშიც კი, როდესაც გაშიშვლება არ ატარებს განსაკუთრებულად დამამცირებელ და შეურაცხმყოფელ ფორმებს, მისი განმეორებითობა დაკავებულს უჩენს შფოთვისა და დაუცველობის განცდას, აყენებს მორალურ ტანჯვას მისი თვითნებურობის გამო, რაც სცდება ჩხრეკის დასაშვებ დონეს.

წამების პრევენციის ევროპული კომიტეტი (CPT) მიიჩნევს, რომ პირადი ჩხრეკის მიზნით პირის სრული გაშიშვლება უნდა ეფუძნებოდეს ინდივიდუალური რისკის შეფასებას, დაექვემდებაროს მკაცრ ზედამხედველობასა და წინასწარ დადგენილ სტანდარტებს.

პირადი ჩხრეკა შესაძლოა გადაიზარდოს არასათანადო, დამამცირებელ მოპყრობაში მსგავსი განზრახვის არსებობის გარეშეც, თუ ის სათანადო წესით დაცვით არ არის ჩატარებული. აუცილებელია, რომ ჩხრეკისას პირის მიმართ მოპყრობა იყოს ჰუმანური და არ არღვევდეს მის თანდაყოლილ ღირსებას“.

„გელა ხასაიას მონათხრობი პოლიციის თანამშრომლების მხრიდან მის მიმართ შეურაცხმყოფელი და დამამცირებელი კომუნიკაციის შესახებ, კიდევ უფრო ამძიმებს გაშიშვლების ფაქტს და, ერთი მხრივ, აჩენს სერიოზულ ვარაუდს, რომ ეს ზომა ლეგიტიმური მიზნის მიღწევას, არამედ დაკავებულის კიდევ უფრო მეტად დამცირებას ემსახურებოდა, ხოლო, მეორე მხრივ, თავად გაშიშვლების და ჩხრეკის პროცესს კიდევ უფრო მეტად ღირსების შემლახველად აქცევს დაკავებულისთვის

ცალსახაა, რომ პოლიციის განყოფილებაში გელა ხასაიას მიმართ განხორციელებული ქმედებები შეიცავს სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნებს – წარმოადგენს დამამცირებელ ან არაადამიანურ მოპყრობას. ამის მიუხედავად, საგამოძიებო ორგანოებს ამ დრომდე არ გაუვრცელებიათ განცხადება გამოძიების დაწყების შესახებ. პირადი ჩხრეკის პროცესში ბრალდებულის ფუნდამენტური უფლებების დარღვევაზე რეაგირება არ ჰქონია არც სახალხო დამცველს“, – წერს სოციალური სამართლიანობის ცენტრი.

გელა ხასაიას გარდა, საპატიმრო სასჯელს იხდიან „კოალიცია ცვლილებებისთვის“ სხვა წევრები და ლიდერები (ელენე ხოშტარია, ნიკა გვარამია, ზურა ჯაფარიძე, ნიკა მელია, საბა სხვიტარიძე). თავად გელა ხასაია კი მანამდე არაერთხელ ყოფილა ადმინისტრაციული წესით, პოლიციის მოთხოვნის დაუმორჩილებლობისთვის, დაკავებული.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აღნიშნავს, რომ კოალიციის წარმომადგენლებიდან ხასაია არ არის პირველი, ვის მიმართაც არაადამიანური მოპყრობის ფაქტი გამოვლინდა.

„2025 წლის 29 მარტს, ელენე ხოშტარიამ გაასაჯაროვა, რომ დროებითი მოთავსების იზოლატორში შესახლების პროცედურის დროს, პოლიციის თანამშრომლებმა მას გაშიშვლება აიძულეს, ხელები შეუკრეს და დიდი ხნის განმავლობაში მეტალოდეტექტორის ატარებდნენ შიშველ სხეულზე. იძულებითი გაშიშვლება აგრეთვე მასობრივად გამოიყენებოდა 2024 წლის ნოემბერ-დეკემბერში ადმინისტრაციული და სისხლისსამართლებრივი წესით დაკავებული აქტივისტების დამცირებისა და დასჯის მიზნით. ეს საქმეები კვლავ გამოუძიებელი რჩება, რაც ახალისებს დაკავებული პირების ფუნდამენტური უფლებების უგულებელყოფას სამართალდამცავების მხრიდან.

საგანგაშოა, რომ ბოლო წლების განმავლობაში სამართალდამცავების მხრიდან დაკავებული პირების იძულებითმა გაშიშვლებამ განმეორებითი პრაქტიკას ფორმა მიიღო. არაადამიანური მოპყრობის ეს განსაკუთრებულად დამამცირებელი ფორმა სახელმწიფოს რეპრესიული პოლიტიკის ნაწილად იქცა, რაც კიდევ ერთხელ მიუთითებს, რომ საპოლიციო რეჟიმი სრულად არის მოწყვეტილი ადამიანის უფლებების, სამართლის უზენაესობისა და მართლწესრიგის დაცვის მიზნებს“.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი მოუწოდებს სახალხო დამცველს შეისწავლოს გელა ხასაიას მიმართ არაადამიანური და ღირსებისშემლახავი მოპყრობის ფაქტები და, ზოგადად, დაკავებული პირების შესაბამის დაწესებულებაში განსახლების დროს გაშიშვლების პრაქტიკა, მიიღოს სპეციალური და სწრაფი ზომები მის აღმოსაფხვრელად. ასევე მნიშვნელოვანია სახალხო დამცველის აპარატმა ჩაატაროს გელა ხასაიას წინააღმდეგ მიმდინარე სისხლის სამართლის საქმის მონიტორინგი, რომელიც ფაბრიკაციისა და სამართალდამცავი სისტემის პოლიტიზაციის სერიოზულ ეჭვებს აჩენს.

გერმანელი პოლიტიკოსი, ბუნდესტაგის წევრი საპარლამენტო ჯგუფიდან „ალიანსი 90/მწვანეები“, ყოფილი მოსამართლე რობინ ვაგენერი საქართველოში დაგეგმილ 4 ოქტომბრის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებს ეხმიანება.

„შაბათს, 4 ოქტომბერს, საქართველოში ადგილობრივი არჩევნები გაიმართება. ოპოზიციის დიდი ნაწილი შიშობს, რომ ეს არჩევნები არც თავისუფალი იქნება და არც სამართლიანი – და რომ შედეგი უკვე წინასწარ არის განსაზღვრული. შედეგად, მრავალი ოპოზიციური პარტია ბოიკოტს უცხადებს არჩევნებს და მოუწოდებს არჩევნების დღეს მთელი ქვეყნის მასშტაბით საპროტესტო აქციებისკენ „ქართული ოცნების“ ავტორიტარული მმართველების წინააღმდეგ.

უკვე რამდენიმე თვეა, „ქართული ოცნება“ აძლიერებს რეპრესიებს მომიტინგეების, ოპოზიციონერებისა და ქვეყნის პროევროპული სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ.

ცნობილი ოპოზიციური პოლიტიკოსები და დამოუკიდებელი ჟურნალისტები დაპატიმრებულნი არიან შეთითხნილი ბრალდებებით. დამოუკიდებელი მედიასაშუალებები და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციები შევიწროებულნი არიან მუდმივად ახალი მოთხოვნებითა და რეგისტრაციის ვალდებულებებით, რაც მიზნად ისახავს კრიტიკული ხმების გაჩუმებას.

ანტისამთავრობო პროტესტების დროს პოლიციის ძალადობა და თვითნებური დაპატიმრებები ნორმად იქცა.

ჩვენ მტკიცედ ვუჭერთ მხარს საქართველოს მოსახლეობას, რომელიც დაუღალავად აგრძელებს ბრძოლას დემოკრატიისთვის, კანონის უზენაესობისა და მათი ქვეყნის ევროპული მომავლისთვის.

ჩვენ მოვუწოდებთ საქართველოში ყველა პოლიტიკური პატიმრის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებისკენ, მათ შორის ოპოზიციონერი პოლიტიკოსების: ზურაბ ჯაფარიძისა და ნიკა გვარამიას, ასევე ჟურნალისტ მზია ამაღლობელის გათავისუფლებისკენ.

გერმანიის მთავრობამ სწრაფად უნდა იმოქმედოს მიმდინარე რეპრესიებზე პასუხისმგებელი პირების მიმართ დამატებითი მიზნობრივი სანქციების დაწესებით და ევროპულ დონეზე ევროკავშირის სანქციების ერთობლივი პაკეტის შემუშავებით. ევროპამ არ უნდა მიატოვოს საქართველოს მოსახლეობა“, – ვკითხულობთ განცხადებაში, რომელიც რობინ ვაგენერის პრესსამსახურმა გაავრცელა.

რობინ ვაგენერი არაერთხელ გამოეხმაურა განცხადებით საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს. ჯერ კიდევ 2024 წლის დეკემბერში მან განაცხადა, რომ საქართველოში აქციის მონაწილეების მიმართ ძალადობაზე პასუხისმგებელ პირებზე მიზანმიმართული სანქციებია საჭირო.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიამ დღეს, 3 ოქტომბერს განცხადება  გაავრცელა და განაცხადა, რომ უარით პასუხობს ანტიკორუფციული ბიუროს დაუსაბუთებელ მოთხოვნას ინფორმაციის გადაცემაზე.

30 სექტემბერს საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიას ანტიკორუფციული ბიუროდან წერილობით აცნობეს, რომ ბიუროს დაწყებული აქვს წარმოება ორგანიზაციის საქმიანობის გრანტების შესახებ საქართველოს კანონთან შესაბამისობის დადგენის მიზნით. ამ წარმოების ფარგლებში ბიურომ ქარტიისგან გამოითხოვა სხვადასხვა კატეგორიის მოცულობითი ინფორმაცია.

„ანტიკორუფციული ბიუროს მიერ დაწყებული წარმოება პირველი პრაქტიკული ნაბიჯია ახალი კანონმდებლობის გამოყენებით ძალიან ბევრი კარგი ჟურნალისტის დიდი ძალისხმევით შექმნილი მაღალი რეპუტაციის მქონე ორგანიზაციის გასანადგურებლად.

ქარტია თავის კანონიერ უფლებებს ყველა შესაძლო სამართლებრივი გზით დაიცავს.

ივნისიდან ქარტია ისედაც მოხალისეობრივად მუშაობს, პროფესიული თემის მხარდაჭერით და ადგილობრივი შემოწირულობებით.

ქარტია ცდილობს, გაუმკლავდეს „ქართული ოცნების“ მიერ ხელოვნურად შექმნილ სირთულეებს, რათა პროფესიულ თემსა და საზოგადოებას კვლავინდებურად გაუწიოს სამსახური, მისცეს მათ კომუნიკაციისა და წუხილების გაზიარების საშუალება და მიაწოდოს მათ პროფესიული აზრი მათთვის საინტერესო საკითხებზე.

„ქართული ოცნების“ რეპრესიულმა პოლიტიკამ და მის მიერ მიღებულმა შემზღუდველმა კანონებმა საფრთხის ქვეშ დააყენეს ქარტიის მომავალი. ქარტიამ დაკარგა წვდომა დასავლელ დონორებსა და იმ დახმარებაზე, რასაც წლების განმავლობაში ჟურნალისტური თემის და საზოგადოების გასაძლიერებლად იყენებდა.

მედიაპროდუქტთან დაკავშირებულ, მთელ რიგ შინაარსობრივ საკითხებზე, მათ შორის, მედიაპროდუქტის სამართლიანობისა და მიუკერძოებლობის პრინციპებთან შესაბამისობაზე, მსჯელობის და ამის საფუძველზე მაუწყებელთა სანქცირების უფლების საქართველოს ეროვნული კომუნიკაციების კომისიისთვის მინიჭებამ ძირი გამოუთხარა თვითრეგულირების კონცეფციას, რომელიც ეფუძნება არა დასჯასა და განადგურებას, არამედ კოლეგების დახმარებით შეცდომების გააზრებას, მომავალში მათ პრევენციასა და პრაქტიკის გაუმჯობესებას“ – აცხადებს ქარტია.

განცხადებაში აღნიშნულია, რომ ქარტია კვლავ იდგება ჟურნალისტთა უფლებების სადარაჯოზე და ძალაუფლების მქონე სტრუქტურებისგან კვლავინდებურად მოითხოვს ჟურნალისტების დევნის შეწყვეტასა და მათთვის უსაფრთხო სამუშაო პირობების უზრუნველყოფას.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია 2009 წელს დააფუძნეს ჟურნალისტებმა.

დღემდე ქარტიამ ჟურნალისტური ნამუშევრების პროფესიულ სტანდარტებთან შესაბამისობის დასადგენად 800-მდე განცხადება განიხილა. განმცხადებლებს შორის, სხვადასხვა ხელისუფლების პირობებში, იყვნენ პარლამენტის წევრები, მინისტრები და სხვა მაღალი თანამდებობის პირები, საჯარო მოხელეები, ბიზნესმენები, არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები, აქტივისტები, სასულიერო პირები, მსჯავრდებულები და რიგითი მოქალაქეები, რაც საზოგადოების განსხვავებულ სეგმენტებში ქარტიის მიმართ მაღალ ნდობაზე მიუთითებს.

„ქარტიას წვლილი აქვს შეტანილი ქართული დემოკრატიის მშენებლობის პროცესში. ქარტია არჩევნებს პირველად 2012 წელს დააკვირდა და მას შემდეგ, წლევანდლამდე, ორგანიზაციას არჩევნები არ დაუტოვებია, წინასაარჩევნო პერიოდში მედიაგაშუქების დამოუკიდებლობის და მიუკერძოებლობის ხარისხი რომ არ შეეფასებინა, რაც, თავისთავად, უმნიშვნელოვანესი ინდიკატორი იყო იმის დასადგენად, ესა თუ ის არჩევნები კონკურენტულ და სამართლიან გარემოში ჩატარდა თუ არა.

ქარტიამ პროფესიული განვითარების მრავალი შესაძლებლობა მისცა ასეულობით ქართველ ჟურნალისტს და სტუდენტს, ჩაატარა ტრენინგები, გაუწია მათ კონსულტაცია პროფესიულ საკითხებზე, მოამზადა და გამოაქვეყნა მეგზურები და სახელმძღვანელოები. ქარტია თანამშრომლობდა უნივერსიტეტებთან და სკოლებთან, რათა ახალ თაობაში გაჩენილიყო მოთხოვნა დამოუკიდებელ და ხარისხიან ჟურნალისტიკაზე.

ამ ყველაფერს ქარტია მინიმალური რესურსებით და დიდი ენთუზიაზმით აკეთებდა. ქარტიის საბჭოს არჩეული წევრები, ქარტიის საბჭოს არჩეული თავმჯდომარეები, განცხადებებს მოხალისეობრივ საწყისებზე იხილავდნენ, ამ საქმეს უშურველად უთმობდნენ დიდ დროს და ენერგიას იმ რწმენით, რომ ყოველი გადაწყვეტილებით კიდევ ერთ აგურს დებდნენ საქართველოში უფრო მაღალპროფესიული მედიის მშენებლობაში, რომელიც უკეთ მოემსახურებოდა მეტად მედიაწიგნიერ საზოგადოებას“ – ვკითხულობთ ქარტიის განცხადებაში.

ორგანიზაცია „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“ (PHR) წლებია ძალადობის მსხვერპლი ქალებისა და ბავშვების, ასევე შშმ პირების უფლებებს იცავს და 1000-მდე საქმეში უწევს მათ სამართლებრივ დახმარებას. ორგანიზაცია იცავს სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების უფლებებსაც.

რაჟდენ კუპრაშვილის ანტიკორუფციული ბიურო PHR-ისგან ითხოვს ყველა ტიპის ინფორმაციას, მათ შორის ფინანსურ დოკუმენტებს და ამ ფორმით ცდილობს არასამთავრობო ორგანიზაციაზე ზეწოლას.

„ბათუმელები“ ორგანიზაციის დირექტორს, თამარ გაბოძეს ესაუბრა ამ თემაზე.

„პირდაპირ არ წერია წერილში, რომ ბენეფიციარების შესახებ უნდა მივაწოდოთ ინფორმაცია, მაგრამ ითხოვს ორგანიზაციის შესახებ ყველა სახის ინფორმაციაზე წვდომას, მათ შორის ითხოვს შინაარსობრივ, ნარატიულ ანგარიშებს, ითხოვს შუალედურ და საბოლოო ანგარიშებს და ეს შინაარსობრივი ანგარიშები, რა თქმა უნდა, შეიცავს ადამიანების ისტორიას.

მიუხედავად იმისა, რომ სახელები არ არის იდენტიფიცირებადი, ეს არის ისტორიები იმ ადამიანების შესახებ, ვისაც ორგანიზაციამ გაუწია იურიდიული დახმარება და უწევს დღემდე.

ანტიკორუფციული ბიუროსთვის ძალიან კარგად არის ცნობილი, რომ ჩვენი ორგანიზაცია ეხმარება ძალადობა გამოვლილ ბავშვებს, ქალებს, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვების ძალიან ბევრი საქმე გვაქვს, როდესაც ისინი არიან გაუპატიურების მსხვერპლი და ძალიან კარგად იცის ანტიკორუფციულმა ბიურომ, რომ ჩვენი ერთადერთი საქმიანობა, თუ რამე გვიკეთებია დაარსების დღიდან, ეს არის მოწყვლადი ადამიანების დახმარება და სამართლებრივი წარმომადგენლობა.

ამის მიუხედავად, ჩვენ მოგვივიდა წერილი, სადაც უთითებენ, რომ დაწყებულია საქმის წარმოება ჩვენი ორგანიზაციის „გრანტების შესახებ საქართველოს კანონთან“ შესაბამისობის დადგენის მიზნით, მიუხედავად იმისა, რომ ამ კანონში შეტანილი ცვლილების მიხედვით მონიტორინგი იწყება მაშინ, როდესაც გრანტი მიღებულია 2025 წლის 17 აპრილის შემდეგ და ჩვენ ასეთი გრანტი არ გვაქვს“ – ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, ბუნდოვანია, რის საფუძველზეა დაწყებული წარმოება, რატომ არ იყო PHR-ი ამ პროცესში ჩართული და რატომ არ არის ცნობილი, რა მასალები არსებობს ორგანიზაციის წინააღმდეგ.

„ისეა მოთხოვნილი ეს ინფორმაცია, რომ არ არის მითითებული კონკრეტული მუხლი, რის საფუძველზე გვთხოვენ ინფორმაციას. არ არის გაზიარებული ბიუროში დამუშავებული ინფორმაცია ორგანიზაციის შესახებ, რაც, რა თქმა უნდა, წინააღმდეგობაშია როგორც ეროვნულ კანონმდებლობასთან, ისე საერთაშორისო ხელშეკრულებებთან, რომელიც უთითებს ადამიანის უფლებების და თავისუფლებების დაცვის სტანდარტებზე.

მაშინ, როდესაც ორგანიზაციის შესახებ ითხოვს ფინანსურ ანგარიშებს, მათ შორის, ნარატიულ ანგარიშებს, უნდა არსებობდეს ამის მკაფიო საფუძველი, თუმცა მკაფიო საფუძველი რა არის, ამის შესახებ საერთოდ არ გვაქვს ინფორმაცია“- ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, ორგანიზაციის საპასუხო რეაქცია იქნება ის, რომ კუპრაშვილის ბიუროს მოსთხოვენ იმ ინფორმაციის გაზიარებას, რომელიც მათ დაამუშავეს და ასევე დასაბუთებას – რომელი სამართლებრივი ნორმის საფუძველზე სთხოვენ ორგანიზაციას, რომელიც იცავს გაუპატიურებულ ბავშვებს, რომ გაუზიაროს შინაარსობრივი ანგარიშები.

თამარ გაბოძის შეფასებით, სინამდვილეში ბიუროს მიზანია არა ორგანიზაციის ფინანსური ანგარიშების და გრანტების მიღების შემოწმება, არამედ ორგანიზაციის წინააღმდეგ მოქმედება.

„ანტიკორუფციული ბიუროს საქმიანობა, აბსოლუტურად არ არის დაკავშირებული PHR-ის საქმიანობასთან და მართლა რომ კორუფციითაა სავსე არაერთი უწყება, სწორედ ამის შესწავლაა ანტიკორუფციული ბიუროს საქმიანობა და არა იმ ორგანიზაციების დევნა, რომლებიც ეხმარებიან ქალებს, ბავშვებს, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ადამიანებს.

ხელისუფლებას, „ოცნებას“ სურს, რომ ისევე როგორც სხვა არასამთავრობო ორგანიზაციებს, PHR-საც არ მისცეს მუშაობის და არსებობის გაგრძელების შესაძლებლობა და ამ შემთხვევაში ამას აკეთებს ანტიკორუფციული ბიუროს სახელით და ხელით.

თუ ისინი რეპრესიული მეთოდებით შეეცდებიან ჩვენი ორგანიზაციის საქმიანობის შეჩერებას, ეს ნიშნავს, რომ ძალიან ბევრი ადამიანი, რომელსაც ჩვენ სამართლებრივ დახმარებას ვუწევთ, დარჩება ამ მომსახურების გარეშე.

კიდევ ერთხელ ვუსვამ ხაზს იმ ფაქტს, რომ ჩვენი ორგანიზაცია დაარსების დღიდან იცავს მოწყვლადი ადამიანების უფლებებს და ეს ძალიან კარგად იცის ანტიკორუფციულმა ბიურომ, რადგან ხშირ შემთხვევაში ჩვენი მოპასუხეები არის სახელმწიფო უწყებები, რომლებმაც ვერ აარიდეს ადამიანებს ზიანი.

ჩვენს ორგანიზაციაზე შეტევა ნიშნავს, ის ადამიანები დატოვონ დაცვის გარეშე, რომელთათვისაც ხშირად უკანასკნელი იმედი ვართ, რადგან უბრალოდ მათ ვერსად ვერ პოვეს სამართალი და ჩვენთან მოდიან იმისთვის, რომ სამართლებრივ ბრძოლაში, რაც არ არის ხოლმე ადვილი და ხშირ შემთხვევაში წლების განმავლობაში გრძელდება, არ იყვნენ მარტო.

შესაბამისად, ჩვენ წინააღმდეგ გადადგმული ყველა ნაბიჯი არის ბავშვების წინააღმდეგ მიმართული, რადგან იურიდიული დახმარების გარეშე აღმოჩნდება ძალიან ბევრი ძალადობა გამოვლილი ადამიანი და არ მომერიდება იმის თქმა, რომ ორგანიზაციას ჰყავს გადარჩენილი ძალადობის მსხვერპლი ბავშვები, რომლებსაც სუიციდის გეგმებიც კი ჰქონდათ.

ამიტომ ორგანიზაციის მიზანი იყო გადაერჩინა ეს ადამიანები და როგორღაც სამართალი ეპოვა მათთან ერთად“-ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, არასამთავრობო ორგანიზაციების გარეშე დარჩენილი საზოგადოება სწორ ინფორმაციასაც კი ვერ მიიღებს და არაერთი სერვისი გაჩერდება, მათ შორის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი სერვისები.

„ცხადია, ჩვენ ასე ადვილად დანებებას არ ვაპირებთ და გავაგრძელებთ სამართლებრივ ბრძოლას, რადგან ჩვენი გაცხადებული მიზანია, ამ ქვეყანაში ბავშვების, ქალების და ვრჩებით ჩვენი მიზნების და იმ ადამიანების ერთგული, რომლებსაც აღვუთქვით დახმარება ამ წლების განმავლობაში.

ბევრი შემთხვევა, მათ შორის პრეცედენტული საქმეებია, როდესაც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი სერვისები მიიღეს შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე ბავშვებმა, მათ შორის სრულწლოვანებმა. ასე, რომ ჩვენ არ ვაპირებთ ასე ადვილად დავასრულოთ საქმიანობა, რადგან ჩვენი საქმიანობა ყოველთვის იყო თანხვედრაში კანონიერებასთან და სამართლიანობასთან.

ამიტომ კუპრაშვილის მიზანია არა შემოწმება, არამედ ორგანიზაციის საქმიანობის ხელის შეშლა“-ამბობს თამარ გაბოძე.

მისი თქმით, კუპრაშვილის ბიურო სავარაუდოდ სასამართლოს მიმართავს და ასე შეეცდება დოკუმენტაციის ამოღებას, თუმცა ორგანიზაცია აპირებს ბრძოლას საკუთარი უფლებებისთვის.

შუა დერეფანზე გაამახვილა ყურადღება ირაკლი კობახიძემ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დაარსების 76-ე წლისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე 29 სექტემბერს.

მანამდე, რამდენიმე დღით ადრე, საქართველოს თავდაცვის ყოფილმა მინისტრმა, თინა ხიდაშელმა ჰელსინკის კომისიას მიმართა: „საქართველოს სტრატეგიული მდებარეობა არ უნდა შერჩეს ჩინურ, რუსულ და ირანულ გავლენებს…“

რეალურად, რა ინტერესი აქვს ჩინეთს საქართველოში?

„მარტო გზებში ჩინური კომპანიების მიერ მიღებული სატენდერო თანხები თითქმის ორჯერ აღემატება მათ მიერ საქართველოში განხორციელებულ ინვესტიციებს. ჩინეთიდან ინვესტიცია რამდენად რეალურია, ყველაზე კარგად ამ რიცხვების შედარებით ჩანს: ორჯერ მეტი ფული აქვთ წაღებული საქართველოდან, ჩვენი გადასახადის გადამხდელების, ევროპელი, ამერიკელი გადასახადის გადამხდელების ფული,“ – ამბობს თინა ხიდაშელი.

თავდაცვის ყოფილი მინისტრის აზრით, საქართველომ უნდა დაიბრუნოს თავისი გეოპოლიტიკური ფუნქცია რეგიონში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ანაკლიის პორტიც კი, ჩინეთისთვის საინტერესო აღარ იქნება.

„თუ რამე დღეს საქართველოსთან დაკავშირებით ინტერესს იწვევს, ეს არის საქართველოს პოზიციონირება ჩინეთთან და ირანთან… ეს არის თემა, რომლითაც შეიძლება დავაინტერესოთ ჩვენი პარტნიორები და დავანახოთ, რომ ამ რეგიონში, როდესაც მიმდინარეობს გლობალური პოლიტიკური გადათამაშება, საქართველოს მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს,“ – მიიჩნევს თინა ხიდაშელი.

„ბათუმელებმა“ თინა ხიდაშელთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი საქართველოს თავდაცვის ყოფილი მინისტრია და არასამთავრობო ორგანიზაციის „სამოქალაქო იდეის“ ხელმძღვანელი.

• ქალბატონო თინა, რა ეტაპზეა საქართველო-ჩინეთის მოკავშირეობა? შუა დერეფანსა და სავაჭრო კავშირებზე გაამახვილა ყურადღება 29 სექტემბერს ირაკლი კობახიძემ, როდესაც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის დაარსების 76-ე წლისადმი მიძღვნილ ღონისძიებას დაესწრო. მანამდე თქვენ ჰელსინკის კომისიას მიმართეთ: „საქართველოს სტრატეგიული მდებარეობა არ უნდა შერჩეს ჩინურ, რუსულ და ირანულ გავლენებს…“

ერთია, სამართლებრივად სად ვართ და მეორე: რეალურ ცხოვრებაში რა ხდება. სამართლებრივად, ქაღალდებს რომ გავყვეთ, მემორანდუმებს, რომელიც ფორმდება, საკმაოდ სწრაფად მივდივართ ამ ურთიერთობებში. ბევრი შეთანხმებაა, მაგალითად, იგივე განათლების სამინისტროებს შორის. სხვათა შორის, ელჩმა იმ ღონისძიებაზე, რომელიც თქვენ ახსენეთ, ბევრი ისაუბრა, რომ სკოლებში ჩინური დაემატა, როგორც მეორე უცხოური ენა და კონფუცის ინსტიტუტები ძლიერდება – უფრო და უფრო მეტი საგანმანათლებლო ცენტრი იხსნება უნივერსიტეტებთან, რაც არის ჩინეთის „რბილი ძალის“ ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ინსტრუმენტი.

ასევე, ეკონომიკის სამინისტროსთან უამრავი შეთანხმება ფორმდება პოტენციური ინვესტიციების შესახებ. ისევ ჩინეთის ელჩს დავესესხები, მან თქვა, რომ საქართველო ჩინეთისთვის საინვესტიციოდ საინტერესო ქვეყანააო. ამას ამბობენ უკვე 10 წელია, მაგრამ საქართველოში ჩინეთიდან განხორციელებული ინვესტიციები არ გვინახავს.

განახლდა შეთანხმების ხელმოწერის მოლაპარაკებები „თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულების“ მეორე ეტაპზე. როგორც ჩანს, ამას ხელს რეალურად მოაწერენ – ელჩმა თავის გამოსვლაში თქვა, პროგრესი სახეზეა და მოლაპარაკებები წარმატებულიაო.

რეალურ ცხოვრებაში კი, ჩვენ ვხედავთ ფაქტებს, სტატისტიკას, რიცხვებს და მონაცემებს, რომელიც სრულიად განსხვავებულია. მიუხედავად დაპირებებისა, ვერ ვნახეთ განვითარება ამ ურთიერთობებში, ვერ ვნახეთ რეალური ინვესტიციები, ვერ ვნახეთ ვაჭრობაში წარმატება.

ინვესტიციების კუთხით კატასტროფა გვაქვს: 2024 წელს 6 მილიონი იყო ჩინური ინვესტიცია საქართველოში – 60 მილიონი, ან 6 მილიარდი კი არა, 6 მილიონი. ეს წინა წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით [იანვარი – სექტემბერი] 93%-ით ნაკლებია.

• ანუ ჩინეთთან მოკავშირეების გააქტიურების ფონზე ინვესტიციები საქართველოში კიდევ უფრო შემცირდა?

დიახ, ძალიან დაბალი იყო და ისიც შემცირდა. ფაქტობრივად, ძალიან არასერიოზულია ამის თქმა, რომ ჩინური ინვესტიციებია საქართველოში.

რაც შეეხება ვაჭრობას, მართალია ელჩი, როცა ამბობს, 12 %-ით გაიზარდაო. 12%-ით გაიზარდა, თუ 11 %-ით [11% დასტურდება მონაცემებით] ამას პრინციპული მნიშვნელობა არ აქვს. ვთქვათ, რომ ორნიშნა ზრდა გვაქვს, ოღონდ ის არ არის მართალი, რა რიცხვსაც ელჩი ასახელებს: 2 მილიარდ 400 იყო ვაჭრობაო. ეს ტყუილია: 1 მილიარდ 900 იყო, ანუ 500 მილიონი ჰაერიდან მოიტანა, ერთი-მეოთხედით მოიტყუა და გაზარდა ეს რიცხვი.

სინამდვილეში რას ნიშნავს, როცა ამბობენ, რომ ვაჭრობა ჩინეთსა და საქართველოს შორის გაიზარდა? – ეს ნიშნავს, რომ შვიდჯერ გაიზარდა ჩინური პროდუქციის ექსპორტი საქართველოში და შემცირდა იმპორტი საქართველოდან.

ბევრ ქვეყანაში ჩინური ექსპორტი, რა თქმა უნდა, ჭარბობს, მაგრამ საქართველოს „ქეისი“ სპეციფიკურია იმით, რომ აი, ამ მზარდ ვაჭრობაში, ამ ზრდის პროცესში დინამიკა გვაქვს უარყოფითი, ანუ გაიზარდა ექსპორტი ჩინეთიდან საქართველოში და  მკვეთრად შემცირდა იმპორტი საქართველოდან ჩინეთში. არავითარი ორმხრივად სასარგებლო ურთიერთობა არ გვაქვს. სინამდვილეში, გვაქვს ჩინეთისთვის სასარგებლო ურთიერთობა და წამგებიანი ურთიერთობა ჩვენთვის, როდესაც ქართული ბაზარი წაილეკა ჩინური, იაფი პროდუქტით.

სულ ბოლო განცხადებები რომ გავიხსენოთ, მაგალითად, გადამზიდავები წუხდნენ იმაზე, რომ ჩინურმა ონლაინ შოპინგის ვებგვერდებმა დაიპყრეს ქართული ბაზარი და საქართველოს ხელისუფლება ამაზე არაფერს აკეთებს. არც გააკეთებს, იმიტომ, რომ ბატონ-ყმური ურთიერთობა აქვს ჩინეთთან.

• ჩინეთის რეალური ინტერესი რა არის საქართველოში: გაზარდოს ექსპორტის წილი?

პატარა ბაზარია საქართველო და ლომის წილი, ცხადია, ვერ იქნება ჩინური ეკონომიკისთვის, მაგრამ ჩინეთი ყველგან ეძებს სარგებელს. სად, როგორ სარგებელს იღებს ჩინეთი, ეს დამოკიდებულია იმაზე, თუ როგორ მოქმედებს ამ დროს ადგილობრივი ხელისუფლება: რამდენად იცავს საკუთარ ბაზარს? იცავს საკუთარ მომხმარებელს? აინტერესებს პროდუქტის სტანდარტი? იცავს გარემოსდაცვით სტანდარტს?

საქართველოში არცერთი ეს სისტემა არ მუშაობს და რატომ არ უნდა ისარგებლოს, მაგალითად, ჰუნანის პროვინციიდან ვინმემ?

• ჩინური კომპანიები ასევე სოლიდურ ტენდერებს იგებენ საქართველოში. 

გზის პროექტი არ არის ერთადერთი, სადაც ჩინური კომპანიები იმარჯვებენ. მათ უამრავი კონტრაქტი აქვთ მოგებული  საქართველოში უსაფრთხოების კუთხით, მაგალითად, ქვეყნის საზღვრების დაცვის ყველა კონტრაქტი პრაქტიკულად მაგათ აქვთ მოგებული. მთელი ეს სკანერები და სათვალთვალო კამერები, დაცვის სისტემები, რაც საზღვრებზე გვიდგას, ჩინურია. დედაქალაქში, ბათუმში, სხვადასხვა მუნიციპალურ ცენტრში – მთელი უსაფრთხოების სისტემები ჩინურია.

მარტო გზებში ჩინური კომპანიების მიერ მიღებული სატენდერო თანხები თითქმის ორჯერ აღემატება მათ მიერ ქვეყანაში განხორციელებულ ინვესტიციებს: ორჯერ მეტი ფული აქვთ წაღებული საქართველოდან, ჩვენი გადასახადის გადამხდელების, ევროპელი, ამერიკელი გადასახადის გადამხდელების ფული – ამ პროექტების ნაწილი საქართველოს ბიუჯეტიდან ფინანსდება და დიდი ნაწილი საერთაშორისო დახმარებებით ფინანსდებოდა.

ბაზარი დიდია, თუ პატარა, ამას ჩინეთისთვის არ აქვს მნიშვნელობა: ყველგან, სადაც სარგებელს მიიღებს, ის იმ ბაზარზე დამკვიდრდება. ჩინეთი იღებს სარგებელს საქართველოში, უპირობოდ და უსიტყვოდ, პირიქით, აგერ, მადლობების ნიაღვარი მოედინება მათ მიმართ და რაღაც ზღაპრებს გვიყვება კობახიძე.

29 სექტემბრის ცნობილ გამოსვლაში კობახიძემ ისიც კი გვითხრა, რომ მთელი მსოფლიოსთვის სამაგალითო პარტნიორია ჩინეთიო. ზღაპრის ხარისხს შეხედეთ, როდესაც მსოფლიო მედია და, მათ შორის, ქართული მედიაც გაჯერებულია ამერიკის შეერთებული შტატების და ევროკავშირის – როგორც ორგანიზაციის, ისე წევრი ქვეყნების – პრობლემებით ჩინეთთან, განცხადებებით ჩინეთზე, წინააღმდეგობებით ჩინეთთან, აი, კობახიძე დგას და ამხელა ტრიბუნიდან გველაპარაკება, რომ მთელი მსოფლიოსთვის სამაგალითო პარტნიორია თურმე ჩინეთი.

როცა ასეთი ვითარებაა, რატომ არ ისარგებლებს ამით პეკინი? ჩვენ პეკინთან პრეტენზია ვერ გვექნება, ისინი საკუთარ ინტერესს იცავენ და ძალიანაც სწორად მოქმედებენ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.

• ანაკლიის პორტით რატომ არ ისარგებლეს ჩინელებმა, რა გაირკვა?

არ ისარგებლეს. ანაკლიის პორტში მათ რეალურად მოუწევდათ ინვესტიციის განხორციელება – ანაკლიის პორტისთვის ბევრი იწვალა „ქართულმა ოცნებამ“, მაგრამ ფული ვერ იშოვა.

ანაკლიის პორტი ძალიან კომპლექსურ საკითხად, თავსატეხად ექცა „ქართულ ოცნებას.“

რეალურად ბიძინა ივანიშვილს არ უნდა, რომ ანაკლიაში პორტი აშენდეს. ის ყველაფერს გააკეთებს, რომ ანაკლიაში პორტი არ აშენდეს, მაგრამ ამასობაში არსებობს დიდი მოთხოვნა საზოგადოებიდან. ამ წნეხს ისინი დაემორჩილნენ და ანაკლიაზე მეორე ტენდერი გამოაცხადეს. საპარლამენტო არჩევნების წინ მათ სჭირდებოდათ ამ მითის დაბრუნება, რომ აი, ოპოზიცია იტყუება, როდესაც ამბობს, რომ ჩვენ ანაკლიის აშენება არ გვინდა და აგერ, ბატონო, თუ არ გვინდა, აბა, რატომ ვაცხადებთ ტენდერს?

• ივანიშვილს ანაკლიის პორტის აშენება არ უნდა იმიტომ, რომ ჰქონდეს დასავლეთთან ვაჭრობის საგანი?

დასავლეთთან არა – ამერიკელებთან. ევროპელებს მაინცდამაინც რამე განსაკუთრებული ინტერესი არასდროს არ გამოუვლენიათ, მაგრამ ამერიკელებთან ურთიერთობაში, რა თქმა უნდა, სჭირდებათ.

თებერვალში, როგორც ჩანს, უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდათ ეს საკითხი, მათ შორის, ჩინელების ზეწოლით – ჩინელებმა იციან, რომ თუ ანაკლიის აშენება გახდა მოცემულობა, მათ მოუწევთ ფულის დახარჯვა.

მაგრამ ჩინელებს არ ესმით, რატომ უნდა აიღონ ვალდებულება ამხელა ფულის დახარჯვაზე ასეთ არასტაბილურ ვითარებაში? ამიტომ მათი ინტერესშია, რომ გამოცხადდნენ გამარჯვებულად, ხელშეკრულებას ხელი მოეწეროს და დაელოდონ საუკეთესო მომენტს, თუ ასეთი მომენტი დადგება. ხელშეკრულება კი გაფორმდეს ისეთი პირობით, რომ იქიდან გავიდნენ კაპიკი ფულის დახარჯვის გარეშე, თუკი ვითარება გახდება განსხვავებული.

როდესაც წინა სატენდერო პირობები გამოცხადებულია, შემდეგ ორჯერ ახალი პირობები გამოცხადდა, იმის მერე უზარმაზარი დოკუმენტი შეიქმნა, რომელშიც ყველაფერი გაწერილია და კიდევ ოთხი თვე გველაპარაკებოდა ლევან დავითაშვილი [საქართველოს ეკონომიკის ყოფილი მინისტრი], იურიდიულ დეტალებს ვაზუსტებთო, რა იურიდიულ დეტალებს აზუსტებდა? – ერთადერთს, ხელშეკრულებაში ისედაც ჩაწერეს, რომ რვათვიანი მოცდის პერიოდი იყო საწყის ეტაპზე. როგორც ჩანს, ჩინელებს დანახული ჰქონდათ ეს, როგორც საკმარისი დრო იმისთვის, რომ აქ დასტაბილურდებოდა ვითარება, გაირკვეოდა რა ხდებოდა, მაგრამ შემდეგ მიხვდნენ, რომ რვა თვე კი არა, შეიძლება წარმოუდგენელ უსასრულობაში გაიწელოს ეს ყველაფერი.

ამიტომაც, ჩინელები ცდილობენ ხელშეკრულებაში ისეთი დებულება მიიღონ, რომელიც სავალდებულოს არ გახდის მათთვის ამ ფულის დახარჯვას და იმ შემთხვევაში, თუ არ დახარჯავენ, საერთაშორისო არბიტრაჟში არ წააგებენ მრავალმილიონიან დავას.

აი, ამაზე ვერ თანხმდებიან დღეს „ქართულ ოცნებასთან“. მეათე თუ მეჩვიდმეტე მიზეზი კი არის ის, ჩინელებს არ აქვთ საბანკო გარანტია, რომელიც უზრუნველყოფს მათ ფინანსურს პასუხისმგებლობას ამ პროექტში. ასეთი დოკუმენტი საქართველოს ხელისუფლებამ ვერ წარმოადგინა.

ამას ემატება ის, რომ ამერიკელებთან ვაჭრობისთვის იყენებენ ამ თემას. ბოლოს, როდესაც ვაშინგტონში იყო მსოფლიო ბანკის შეკრებაზე ლევან დავითაშვილი, მას ცალსახად უთხრეს, რომ ანაკლია თუ ჩინელებთან წავიდოდა, ეს, რა თქმა უნდა, იყო საქართველოს გადასაწყვეტი და საქართველოს სუვერენული უფლება, მაგრამ ამის შესაბამისად მიიღებდა ვაშინგტონი ყველა გადაწყვეტილებას.

მე ვიცი დავითაშვილმა იქ ვის რა პირობა მისცა, მაგრამ ამას ახლა დიდი მნიშვნელობა არ აქვს. ამაზე საუბარს არ ვაპირებ იმიტომ, რომ ამის შემდეგ დავითაშვილი გაუშვეს თანამდებობიდან – ის დარწმუნდა, რომ ანაკლია იყო  წითელი ხაზი და ვაშინგტონიდან ეს ამბავი ყოველგვარი შელამაზებება-ტყუილების გარეშე ჩამოიტანა თბილისში.

დავითაშვილმა ვერ დაიცვა ბიძინა ამერიკელებთან და მისი თანამდებობა ამას შეეწირა. ამის მერე არაფერი აღარ გაგვიგია ამ თემაზე, რაც დავითაშვილი გადააყენეს. ეს თემა პიარულადაც მკვდარია.

• რადგან ივანიშვილი ვერ იღებს პოლიტიკურ სარგებელს აშშ-დან, არ ელის ლეგიტიმაციას და ასე შემდეგ, ხომ არ არის მოსალოდნელი, რომ მართლაც ჩინელების ხელში აღმოჩნდეს ანაკლიის პროექტი?

კი, არის. ოღონდ ჯერ ფულის დახარჯვა არ უნდათ ჩინელებს და ეს არ აწყობს ივანიშვილს – ამაზე ვერ თანხმდებიან. ასეთ არასტაბილურ გარემოში, რაც ახლა ქვეყანაშია, უცებ ვიღაცამ 700 მილიონი გაისროლოს, თან ეს ვიღაც ჩინეთია… ჩინეთი 16 წელია საქართველოში ოპერირებს, ამ 16 წლიდან 10 წელია აქტიურად არის ქართულ ბაზარზე სხვადასხვა ტენდერით წარმოდგენილი. ამ 10 წლიდან 3 წელია სტრატეგიული შეთანხმება გვაქვს, თავისუფალი ვაჭრობა გვაქვს და ამის მიუხედავად ინვესტიციებს მაინც არ ახორციელებს. ახლა უცებ 700 მილიონი უნდა დახარჯოს, როცა ყველაზე არეულია ვითარებაა საქართველოში?

• მაგრამ ანაკლიის პორტს, პოლიტიკური მნიშვნელობის გარდა, ხომ ექნება დიდი ეკონომიკური სარგებელი?

იმ შემთხვევაში, თუ რამე დარჩა ამ ქვეყნისგან. თუ საქართველო რუსეთის ანექსი ხდება, მაშინ რა ინტერესი აქვს ჩინეთს პორტი ააშენოს, რომელსაც უკვე არავითარი ფუნქცია არ ექნება?

ჩინეთი დაინტერესებული იყო და ახლაც არის დაინტერესებული ანაკლიის პორტით, ოღონდ, დაინტერესებულია აი, ამ პირობით – „ვნახოთ, რა იქნება“.

როდესაც შუა დერეფანი უალტერნატივოა, რუსეთი დასჯილია და საქართველო ისევ რჩება თავისუფლების ზონად, სანდო, საიმედო გზად, სატრანზიტო ზონად დასავლეთ ევროპისთვის და დასავლური სამყაროსთვის აზია-ევროპის დასაკავშირებლად, მაშინ  ჩინეთი დაინტერესებულია, რა თქმა უნდა, რადგან პორტი, თუ გზატკეცილი, ყველაფერი, რაც გადის საქართველოზე, იბრუნებს თავის სტრატეგიულ, გეოგრაფიულ ფუნქციას, რომელიც მას ჰქონდა მაშინ, როდესაც, მაგალითად, ის ცნობილი შამპანურის ბოთლი გაიხსნა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის ინაუგურაციის დროს.

• თუ ამოქმედდება სამხრეთ კავკასიაში ე.წ. ტრამპის მარშრუტი, ამ შემთხვევაში ანაკლისიის პორტი ამ მნიშვნელობას დაკარგავს?

თუ საქართველო რაიმე მიზეზის გამო – არ აქვს მნიშვნელობა, ეს მიზეზი არის სომხეთ-აზერბაიჯან-თურქეთს შორის მიმდინარე პროცესი, ან თბილისი-მოსკოვს შორის მიმდინარე პროცესი, თუ რაიმე სხვა – დაკარგავს თავის ფუნქციას, რა თქმა უნდა, ჩინეთი არ დახარჯავს ფულს. მკვდარია ეს დერეფანი და ჩიხში 700 მილიონი გადაიხადოს?

ჩინეთის ინტერესი და ამოცანა მარტივია, ამ წუთას ხელი დაადოს, თავისად დაიგულოს ისე, რომ რაიმე შემოუბრუნებადი ვალდებულება არ აიღოს და მერე, ვითარების მიხედვით იმოქმედოს.

• რა მასშტაბით შეიძლება გაიზარდოს ჩინეთთან ვაჭრობა? შესაძლებელია, „ოცნების“ რეჟიმმა ამით დააკომპენსიროს დასავლეთთან იზოლაციით მიყენებული ზარალი?  

ჩინეთის ბაზარი ძალიან პროტექციონისტულია. თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულება არის ჩარჩო ხელშეკრულება. მთავარია, ამის შემდეგ რა ხდება. თუ ეს სუპერ პროტექციონისტული ბაზარი რეალურ ცხოვრებაში გაიხსნება ქართული პროდუქციისთვის, რა თქმა უნდა, ეს არის უზარმაზარი ბაზარი, მაგრამ იაფი.

ქართული წარმოების ევროპულ ბაზარზე გასვლა – ყველაზე ძვირადღირებულ ბაზარზე – სრულიად საკმარისია იმისთვის, რომ ვითარება რადიკალურად შეიცვალოს საქართველოში და არაფერში არ დასჭირდებოდა მას იაფ ბაზრებზე ნადირობა, იქნებოდა ეს რუსული თუ ჩინური ბაზარი.

მაგრამ „ოცნება“ ქართულ ბიზნესს, განსაკუთრებით კი, საშუალო მეწარმეებს უბიძგებს რუსული და ჩინური ბაზრებისკენ. რუსეთში როცა უნდათ გაგიღებენ ბაზარს, როცა უნდათ – დაგიკეტავენ იმის მიხედვით, როგორ ხასიათზე იქნება მორიგი ონიშენკო. ჩინურ ბაზარზე კი სპეციალური პოლიტიკური ნება გჭირდება, რომ ეს ბაზარი სინამდვილეში გაიხსნას შენი პროდუქტისთვის. ამის პოტენციალი ამ წუთას არ ჩანს.

საქართველომ ჩინეთთან ურთიერთობაში აირჩია სრულიად უპრინციპო, მორჩილების გზა. იგივე სტრატეგიული შეთანხმება როდესაც გაფორმდა: ეს შეთანხმება პეკინშია დაწერილი, პეკინის ტერმინოლოგიით შედგენილი და პეკინის ინტერესებზეა ორიენტირებული. ჩინეთისთვის ღრმად არასერიოზული პარტნიორი ხარ – პარტნიორი საერთოდ არ ხარ, მორჩილი ქვეყანა ხარ დღეს პეკინის გადასახედიდან, ისეთი, რომელსაც მიუხედავად იმისა, რომ პარტნიორი ხარ, საკუთარი სახელმწიფოს დაბადების დღეზეც კი არ გეპატიჟებიან.

• რატომ აწყობს ასეთი მოკავშირეობა ჩინეთთან ივანიშვილის დაჯგუფებას?

2023 წლის იმ პერიოდისთვის, როდესაც ირაკლი ღარიბაშვილი დარწმუნებულია, რომ ევროკავშირში სრული მარცხი ექნება, კანდიდატის სტატუსს არ მოგვცემენ, საფრთხე ემუქრება ვიზალიბერალიზაციას, მას სჭირდება გარღვევა საერთაშორისო ასპარეზზე, რომლითაც იამაყებს და იტყვის, რომ საერთაშორისო ურთიერთობები და საგარეო პოლიტიკა საქართველოს აქვს. ამიტომ ყველაფერზე მოაწერდა ხელს ერთი ხელის ჩამორთმევისთვის, რომელიც სი ძინპინთან პრესკონფერენციის დროს მიიღო.

მაშინ ტექსტზე არავითარი მოლაპარაკებები არ ყოფილა და ზუსტად ამიტომ არ ჩაიწერა იქ რუსულ ოკუპაციაზე არაფერი, თორემ არა მგონია, რომ ჩინეთს წინააღმდეგობა გაეწია – უბრალოდ, საქართველოდან არავინ მოითხოვა.

ახლა თბილისიდან მოთხოვნები დაუყენოს ვინმემ პეკინს, რომ იცით რა, აი მაშინ კი ამაზე შევთანხმდით ძმებო, მაგრამ მოდი, გადავხედოთ, ეს ძალიან არასერიოზული იქნება.

• დასავლეთში როგორ უყურებენ ამ საფრთხეებს? თქვენ მიმართეთ ასევე ჰელსინკის კომისიას: „საქართველო, რომელიც ამ ავტორიტარიზმისკენ მიემართება, მხოლოდ მის ხალხს კი არ უქმნის საფრთხეს, ის პირდაპირ ძირს უთხრის ამერიკის ინტერესებს რეგიონში, ასუსტებს შუა დერეფნის სანდოობას…“

თუ რამე დღეს საქართველოსთან დაკავშირებით ინტერესს იწვევს, ეს არის საქართველოს პოზიციონირება ჩინეთთან და ირანთან. ეს არის თემა, რომლის მიმართ კითხვები და ინტერესი ჯერ კიდევ არსებობს. ეს არის თემა, რომლითაც შეიძლება დავაინტერესოთ ჩვენი პარტნიორები და დავანახოთ, რომ ამ რეგიონში, როდესაც მიმდინარეობს გლობალური პოლიტიკური გადათამაშება, საქართველოს მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს.

პროცესი, რომელიც მიმდინარეობს სომხეთ-აზერბაიჯან-თურქეთის ურთიერთობებში, გვაბრუნებს მსოფლიო პოლიტიკის მაგიდაზე, ინტერესის სფეროებში. რთული წარმოსადგენია, რეგიონში მუდმივი მშვიდობის მიღწევის კონტექსტში, ვერ დაინახო საქართველოს როლი, მისი ადგილი და მნიშვნელობა.

ზუსტად ამ კუთხით უნდა გავაძლიეროთ ჩვენი საერთაშორისო პარტნიორების ინტერესი, რომ რეაგირებები იყოს უფრო სწრაფი და ადეკვატური იმ გამოწვევებზე, რასაც ქმნის ივანიშვილის რეჟიმი.

ჩემი არგუმენტაცია არის მარტივი, რომ კავკასიაში სტაბილურობის მიღწევა შეუძლებელია მშვიდი, დემოკრატიული, სტაბილური, დასავლეთის პარტნიორი საქართველოს გარეშე. ამ რეგიონში საქართველო თუ ჩამოიშალა, როგორც საყრდენი – საფრთხეები მუდმივად დარჩება და იმაზე უფრო დიდი იქნება, ვიდრე დღეს ჩვენ წარმოგვიდგენია.

• ტრამპის ე.წ. კორიდორი, თქვენი აზრით, საქართველოს გარეშე ვერ ამოქმედდება? 

ჯერ ერთი, რომც გამოვიდეს, ეს დერეფანი არის საკმაოდ გრძელვადიანი პროექტი. ჩვენ ვლაპარაკობთ პრობლემებზე, რომელსაც რეგიონი განიცდის დღეს, განიცდის ხვალ და დროის მოკლე მონაკვეთში მოსაგვარებელია.

სომხეთი ფორმალურად, პოლიტიკურად დისტანცირებულია რუსეთისგან და ეს ძალიან კარგია. იმედი მაქვს, ის წარმატებული იქნება ამ ბრძოლაში, მაგრამ ფორმალურად ეს პროცესი ჯერ არ დასრულებულა, სომხეთის რუსეთისგან ჩამოშორების პროცესი არ დასრულებულა, ისევე როგორც, სხვათა შორის, აზერბაიჯანის, მიუხედავად ალიევის საკმაოდ მწვავე განცხადებების და მკვახე პოზიციებისა ბოლო დროს მოსკოვის მიმართ.

ასევე ვხედავთ საქართველოში რუსეთი როგორ არის გააქტიურებული.

ეს პროცესი რომ განვიხილოთ, როგორც დასრულებული ფურცელი, რომ აი, რუსეთი კავკასიიდან წავიდა, არასერიოზულობად მიმაჩნია. ის უბრალოდ დასუსტებულია.

სხვათა შორის, რაც ხდება კავკასიაში, არის საუკეთესო დასტური იმის, რომ მეორე ფრონტის გახსნას ჩვენ არავინ გვთხოვდა. დადასტურდა სომხეთის მაგალითზე, სირიაშიც იგივე მოხდა – რუსეთს რესურსი არ აქვს, რომ სადმე სხვაგან კიდევ იომოს უკრაინის გარდა.

ისტორიული ფაქტია, რაც მოხდა: პრეზიდენტ ტრამპის ინიციატივით, სომხეთის პრემიერის თვითმფრინავმა იფრინა აზერბაიჯანის საჰაერო სივრცეში, ერთმანეთს ხელი ჩამოართვეს, ეს ყველაფერი დიდებულია, მაგრამ ჯერჯერობით ეს ყველაფერი არის თვალისმომჭრელი პიარი. რა დარჩება რეალურ ცხოვრებაში, არ ვიცით. ზუსტად ახლა უნდა ვიაქტიუროთ და დავაბრუნოთ საქართველოს როლი, როგორც კავკასიაში თავისუფალი სამყაროს ინტერესების შემგროვებელი, შემომკრები.

• რამდენად არსებობს ამის პერსპექტივა, რომ საქართველომ ეს მნიშვნელოვანი როლი რეგიონში დაიბრუნოს?

ეს პერსპექტივა გაჩნდება იმდენად, რამდენადაც ჩვენ გავაჩენთ მას, რამდენადაც ჩვენ ვიქნებით აქტიურები. ყველა კარგად ვხედავთ, რომ ვაშინგტონს სტრუქტურული, სიღრმისეული პოლიტიკა ჯერჯერობით ამ რეგიონთან მიმართებაში არ გამოუცხადებია. ეს შეიძლება კარგიც არის – ჯერ კიდევ გვაქვს დრო პოზიციონირების და საკუთარი ადგილის პოვნა-დამკვიდრების, მაგრამ შეიძლება ცუდიც არის: თუ ძალიან დიდხანს გაგრძელდა ასე, შესაძლოა, რუსეთმაც გამოიყენოს და რაღაც მომენტში გადამწყვეტი დარტყმა განახორციელოს.

ძალიან სარისკო მომენტში ვართ. უნდა ვიბრძოლოთ და გამოვიყენოთ ეს ფანჯარა, რომელიც სომხეთ-აზერბაიჯანის მოლაპარაკებების შედეგად კავკასიაში აშშ-ის ინტერესით შეიქმნა. ამ ფანჯარაში უნდა შევეკვეხოთ რაღაცნაირად.

როცა ხელისუფლება არ არის ამ ბრძოლაში ჩართული, ამოცანა, რა თქმა უნდა, გაცილებით რთულია, ვიდრე სხვა შემთხვევაში იქნებოდა. მაგრამ, ჩვენ მცდელობა არ უნდა დავაკლოთ.

„ბათუმის ავტოტრანსპორტის“ ცნობით, ბათუმის საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ქსელს 1-ელი ოქტომბრიდან ახალი სამარშრუტო ხაზი, N35 დაემატა.

მიკროავტობუსი ხაზზე იმოძრავებს შემდეგი მიმართულებით:

თევდორე მღვდლის ქ. – ხახულის ქ. – ლეონიძის ქ. – შარტავას ქ. – აბუსერიძის ქ. – ჭავჭავაძის ქ. (საბაგირო).

უკუმიმართულება იგივე იქნება.

„ტარიფი – 50 თეთრია და ძალაში რჩება ყველა ის საშეღავათო პროგრამა, რომელიც მუნიციპალურ ტრანსპორტში მოქმედებს“ – იუწყება „ბათუმის ავტოტრანსპორტი“.

პოლიტპატიმარი, „გირჩი – მეტი თავისუფლების“ ლიდერი, ზურაბ გირჩი ჯაფარიძე ეხმიანება პარტიის წევრისა და აქტივისტის, გელა ხასაიას დაკავებას სისხლის სამართლის მუხლით. წერილში, რომელიც მის ფეისბუქგვერდზე გამოქვეყნდა, ზურაბ ჯაფარიძე წერს, რომ ყოველ ჯერზე, როცა სამოქალაქო აქტივიზმის გამო გელა ხასაიას თბილისში აკავებენ, აფხაზეთში, გალში, გელა ხასაიას დედას „აფხაზური მილიცია“ აკითხავს და ეუბნება, მისი შვილი შეეშვას პოლიტიკურ აქტივობას.

„ბათუმელები“ სრულად გთავაზობთ ზურა ჯაფარიძის წერილს ციხიდან, რომელიც მის ფეისბუქგვერდზე გამოქვეყნდა.

„როცა გავიცანი აფხაზეთზე წერდა/ლაპარაკობდა, უსამართლობას აპროტესტებდა და ცდილობდა ყველას დახმარებოდა, ვინც კი რაიმეს სთხოვდა.

მერე, როცა შედარებით უკეთ გავიცანი, მივხვდი, რომ ეს სამი „საქმე“ იყო, რისთვისაც დილით იღვიძებდა და ლოგინიდან დგებოდა.

გალიდან არის და ღრმა ბავშვობიდან ვერ ეგუებოდა გადაწერილ ისტორიას, რომელსაც იქ ასწავლიდნენ.

ცოტა რომ წამოიზარდა, იმდენი ირბინა ოკუპირებულ აფხაზეთში ხუთჯვრიანი დროშით, სანამ რუსების მხრიდან დასაჭერად არ გაუხდა საქმე და აქეთ გადმოვიდა.

ბევრმა არ იცის, რომ ცოტახანს ევროპაში ცხოვრობდა.

ცოტახნით იმიტომ, რომ ვერ ძლებს ვერსად ამ ქვეყნის მიღმა.

აქედან ბევრი მიდის და ცოტა ბრუნდება. ბოლო წლებში განსაკუთრებით. ის დაბრუნდა და ცხოვრობს „კპზ“-დან „კპზ“-მდე.

ამაზე თითქმის არასდროს ლაპარაკობს – ყოველ ჯერზე, როცა აქ იჭერენ, გალში დედამისს ადგება ე.წ „აფხაზური მილიცია“ და ურჩევს დაელაპარაკოს შვილს, რომ შეეშვას თბილისში პოლიტიკურ აქტივობას.

ამიტომ არასდროს დასჭირვებია დამატებითი მტკიცებულება, რომ “ქართული სირცხვილი” სინამდვილეში რუსული მმართველობაა.

დედა და მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა არის ერთადერთი, რასაც სულ განიცდის და რაზეც სულ ფიქრობს.

დედა, რომელსაც ძალიან იშვიათად ნახულობს, რადგან ვეღარ გადადის გალში. ხშირად ელაპარაკება ტელეფონით.

ოკუპაციის ხაზის აქეთ მხარეს არ გააჩნია არაფერი, ერთი ფისოს გარდა.

საერთოდ არაფერი.

როდესაც წლების წინ მისმა ოჯახმა რაღაც თანხას მოუყარა თავი, რომ მისი მომავლისთვის რამეში დაებანდებინათ, ადგა და სოხუმში იყიდა პატარა ბინა.

კი, ერთადერთი რაც აქვს, არის პატარა ბინა სოხუმში და რწმენა, რომ იქ ოდესმე აუცილებლად დაბრუნდება.

ჩვენ შეთანხმება გვაქვს, რომ როგორც კი აფხაზეთში დავბრუნდებით, იმ ბინაში უნდა დავთვრეთ.

ახლა, ალბათ, წევს საკანში და ნერვიულობს, რომ ვიღაცას რაღაცაში დახმარებას დაჰპირდა და ვერ შეუსრულებს.

ეს არის გელა ხასაია.

50, მაქსიმუმ 60 კგ წონის ჯიუტი მეგრელი, რომელსაც რუსულ ტრადიციულ, თავხედურ, ცინიკურ სტილში რეჟიმი ყოველ ჯერზე იმას აბრალებს, რაც უბრალოდ შეუძლებელია.

რამდენჯერმე გაასამართლეს სპეცრაზმის კორდონის გარღვევის მცდელობისთვის და ახლაც ვიღაცისთვის ხელის მოტეხას ტენიან, რომ 4-6 წლით გაუშვან ციხეში.

მხოლოდ მონას შეუძლია სჯეროდეს, რომ ასეთ უსამართლობას ხანგრძლივი სიცოცხლე უწერია“.

გელა ხასაიას ბრალი სისხლის სამართლის კოდექსის 118-ე მუხლის მეორე ნაწილით აქვს წარდგენილი, რაც ჯგუფურად ჩადენილ ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებას გულისხმობს. მას 4-დან 6 წლამდე პატიმრობა ემუქრება.

გელა ხასაიასადმი წარდგენილი ბრალდება ეფუძნება მხოლოდ მოწმეთა ჩვენებებს, საქმეში არ დევს ვიდეო-ჩანაწერები და ნეიტრალური მტკიცებულებები.

____________

ფოტოზე: ზურა გირჩი ჯაფარიძე და გელა ხასაია

გორელ აქტივისტებს, თეონა ფანქველაშვილს, თეო ბზიშვილსა და ლუკა ხიზაძეს, ანტიკორუფციულმა ბიურომ იმ ორგანიზაციის წევრობის გამო უჩივლა, რომელიც არ არსებობს. ანტიკორუფციულ ბიუროს თავად უწერია საჩივარში, რომ „ფარი“ და „ერთობა“ ფეისბუქში შექმნილი გვერდებია და საჯარო რეესტრში მათი რეგისტრაცია არ ფიქსირდება.

ანტიკორუფციულის ხელმძღვანელი, რაჟდენ კუპრაშვილი, სასამართლოს სთხოვდა, წვდომა მიეცა აქტივისტების საბანკო ანგარიშებზე, თუმცა მოსამართლე ნინო გერგაულმა მისი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა. რაჟდენ კუპრაშვილმა გადაწყვეტილება სააპელაციო სასამართლოში გაასაჩივრა.

ის, რომ რაჟდენ კუპრაშვილი არ არსებული ორგანიზაციის წევრობას აბრალებდა და მოითხოვდა მათ ანგარიშებზე წვდომას, აქტივისტებმა მხოლოდ მაშინ გაიგეს, როცა კუპრაშვილის საჩივარი სააპელაციოში შევიდა.

„მოსამართლის თანაშემწემ დამირეკა და მითხრა, რომ თქვენზე ანტიკორუფციულიდან იყო საჩივარი შესული გორის საქალაქო სასამართლოში და მოსამართლემ არ დააკმაყოფილა მოთხოვნაო.

რაჟდენ კუპრაშვილი გვიჩივის იმ მოტივით, რომ თითქოს ჩვენ გრანტები გვაქვს მიღებული ევროპიდან, დასავლეთიდან და რომ ვართ ორგანიზაცია „ფარის“ წევრები.

ასევე წერს, რომ ზაფხულში ვესწრებოდით ტრენინგებს კაპროვანში, რაც სიმართლეს არ შეესაბამება, იმიტომ, რომ კაპროვანში ცხოვრებაში არ ვართ არც ერთი ნამყოფი.

„ფარი“, რომლის წევრობასაც გვაბრალებს რაჟდენ კუპრაშვილი, საინიციატივო ჯგუფია და არა ორგანიზაცია და ამ ჯგუფის წევრებიც აპროტესტებენ იმ უსამართლობას, რაც დღეს ქვეყანაში ხდება.

ანუ „ფარი“ არის საინიციატივო ჯგუფი და „ერთობა“ არის უბრალოდ იდეა – ძალა ერთობაშია, რა.

საჩივარში წერია, რომ თქვენ მიიღეთ სარგებელიო, ანუ ოფისებით სარგებლობთო და კიდევ რაღაც საკვებზე იყო საუბარი, მსგავსი რაღაცები არასდროს არ გვქონია.

ერთადერთი, საინიციატივო ჯგუფი, რომლის წევრიც ვართ მე და ჩემი მეგობრები 2016 წლიდან, მარო მაყაშვილის ჯგუფია და ამ ჯგუფის მიზანი იყო გვესაუბრა მარო მაყაშვილზე, გვქონდა ინიციატივა, რომ გორში სტალინის ქუჩას შესცვლოდა სახელი და დარქმეოდა მარო მაყაშვილის ქუჩა, ასევე ვაწყობდით პერფორმანსებს და სხვადასხვა აქციას ევროპის დღეებთან დაკავშირებით, ვსაუბრობდით იმაზე, რომ ტოტალიტარიზმი კლავს და ასევე გვქონდა ინიციატივა, რომ სტალინის მუზეუმსაც შესცვლოდა სახელი და ამ მუზეუმში სტალინური რეპრესიების რეალური ისტორიები მოეყოლათ ტურისტებისთვის.

თუმცა ორგანიზაციად ჩვენ არ ვართ დარეგისტრირებული, რადგან ჩვენი აქტივიზმითაც ვაკეთებთ იმ საქმეს, რაც მნიშვნელოვნად მიგვაჩნია“, – ამბობს თეონა ფანქველაშვილი.

როგორც თეონა ამბობს, რაჟდენ კუპრაშვილის ბიუროს აქტივისტების წინააღმდეგ საჩივარი 24 სექტემბერს შეუტანია სასამართლოში.

„სააპელაციო სასამართლოში, როგორც გვითხრეს, ვერ დავესწრებით პროცესს, რადგან ზეპირი მოსმენის გარეშე მიიღებს გადაწყვეტილებას მოსამართლე.

უბრალოდ, ძალიან აქტიური მოქალაქე, სამოქალაქო აქტივისტი ვარ და ალბათ ვეჩხირები სისტემას თვალში“, – ამბობს თეონა ფანქველაშვილი.

„ბათუმელები“ ესაუბრა თეო ბზიშვილსაც.

„31 წლის ვარ და ამ დროის განმავლობაში არ ვყოფილვარ არც ერთი ორგანიზაციის წევრი და ჩემი ხელფასის გარდა სხვა რაიმე შემოსავალი მიღებული არ მაქვს.

თუმცა მე, როგორც ერთ რიგით მოქალაქეს გამიცია არაერთი მცირედი შემოწირულება – 20-30 ან 10 ლარი იმ აქტივისტების დასახმარებლად, ვისი შრომაც ნამდვილად მნიშვნელოვნად მიმაჩნია ამ ქვეყნისთვის ბრძოლაში.

ქალთა უფლებები ჩემთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, თუმცა ამ ტიპის ორგანიზაციების წევრიც კი არ ვარ და ჩემდა სამარცხვინოდ უნდა ვთქვა, რომ არასდროს არც ერთი გრანტი არ მაქვს მიღებული“, – ამბობს თეო ბზიშვილი.

მისი თქმით, მას არაფერი აქვს დასამალი არც პირად შემოსავლებთან და არც სახელფასო ჩარიცხვების გასაჯაროებასთან დაკავშირებით. თუმცა რაჟდენ კუპრაშვილის ბიუროს მხრიდან მის ანგარიშებზე წვდომის მიღების სამართლებრივ ფორმებს არ ეთანხმება.

„რომ ეთქვა, ამოვბეჭდავდი და ისე გავუგზავნიდი კუპრაშვილს ამონაწერს, რადგან არაფერი მაქვს დასამალი. ექვსი წელია საბანკო სექტორში ვმუშაობ და ხელფასის გარდა არანაირი სხვა ჩარიცხვა არ მიფიქსირდება ისედაც, მაგრამ სამართლებრივი თვალსაზრისით რომ შევხედოთ, რა თქმა უნდა, არ ვეთანხმები ჩვენს ანგარიშებზე ამ ფორმით წვდომას.

როცა ქვეყანაში ამ დონის კორუფციაა და 650 მილიონ დოლარს იპარავს ერთი ადამიანი, ასევე კორუფციის სხვა არაერთ შემთხვევასთან გვაქვს საქმე, ამ დროს რაჟდენ კუპრაშვილი იცლის თეო ბზიშვილის 1800-ლარიანი სახელფასო ანგარიშებისთვის.

და არა იმ კორუფციული ფაქტების შესასწავლად, რაც დღეს ქვეყანაში გვაქვს“, – ამბობს თეო ბზიშვილი.

ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოში მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესი 28 ოქტომბერს ჩაინიშნა.

მზია ამაღლობელის ადვოკატები ასაჩივრებენ ბათუმის საქალაქო სასამართლოში 6 აგვისტოს გამოტანილ განაჩენს, რითაც მზია ამაღლობელს 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა.

„გასაჩივრებული განაჩენი არის უკანონო და დაუსაბუთებელი, უკიდურესად შაბლონური, რომელიც სრულებით არ ასახავს არც სასამართლო სხდომებზე მტკიცებულებათა გამოკვლევის შედეგებს, ასევე არ პასუხობს დაცვის მხარის არათუ რომელიმე არგუმენტს, არამედ არ პასუხობს დაცვის მხარის არც ერთ არგუმენტს და არ აფასებს დაცვის მხარის არც ერთ მტკიცებულებას.

განაჩენი იმდენად დაუსაბუთებელია, როგორც ფაქტობრივი, ისე სამართლებრივი თვალსაზრისით, რომ იქმნება აღქმა, ის დაწერილია იმ პირის მიერ, ვინც არ ესწრებოდა სასამართლო სხდომებს 5 თვის განმავლობაში, ან ესწრებოდა, მაგრამ არ მოუსმენია. შესაბამისად, არ გაუანალიზებია და არც შეუფასებია რამე, რასაც დაცვის მხარე უთითებდა, ასაბუთებდა, ედავებოდა ბრალდებას, მათი დასკვნითი სიტყვის ჩათვლით.

გასაჩივრებულ განაჩენში სრულიად იგნორირებულია დაცვის მხარე, დაცვის უფლება და მისი მონაწილეობა დაცვის მტკიცებულებათა წარმოდგენის, გამოკვლევის, ბრალდების მტკიცებულებათა შედავების, მხარეთა შეჯიბრებითობისა და მხარეთა თანასწორობის უზრუნველყოფის თვალსაზრისით.

გასაჩივრებული განაჩენი დასტურია იმის, რომ მზია ამაღლობელს არ უსარგებლია სამართლიანი სასამართლოს კონსტიტუციური უფლებით,“ – ნათქვამია სააპელაციო საჩივარში, რომელსაც ხელს აწერენ  მზია ამაღლობელის ადვოკატები, იურიდიული კომპანია BLB-ის უფროსი პარტნიორი მაია მწარიაშვილი, ჯუმბერ ქათამაძე და რაჟდენ ხიმშიაშვილი.

ადვოკატთა განცხადებით, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ასევე დაარღვია განაჩენის მხარისთვის მიწოდების კანონით დადგენილი ვადა.

6 აგვისტოს ბათუმის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა მზია ამაღლობელს 2 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა ბათუმის პოლიციის უფროსის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნის გამო.

მოსამართლემ ბრალი გადააკვალიფიცირა.

კერძოდ, მზია ამაღლობელს პროკურატურა ედავებოდა სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე პრიმა მუხლით ჩადენილ დანაშაულს, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებდა. მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ბრალი გადააკვალიფიცირა სსკ-ის 353-ე მუხლის პირველ ნაწილზე.

„ქართული ოცნების“ პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ 3 ოქტომბერი უქმე დღედ გამოაცხადა.

დადგენილება არ ვრცელდება ცალკეულ სამსახურებზე. მაგალითად, ეროვნული ბანკის „ზედამხედველობას დაქვემდებარებული პირების წინაშე შესასრულებელ ფინანსურ ვალდებულებებზე“ და „სახელმწიფო შესყიდვების შესახებ კანონით“ გათვალისწინებულ შესყიდვებთან დაკავშირებულ და სახელმწიფო შესყიდვებთან დაკავშირებულ დავების განხილვის საბჭოს საქმიანობაზე“.

ასევე, ისეთ სამსახურებზე, რომელთა „ფუნქციების შესრულება სახელმწიფო ხელისუფლების განხორციელებისა და საზოგადოების ნორმალური ფუნქციონირებისათვის წარმოადგენს გადაუდებელ აუცილებლობას.“

4 ოქტომბერს, „ქართული ოცნება“ თვითმმართველობის არჩევნებს ატარებს ქვეყანაში. თუმცა, მოსახლეობის დიდი ნაწილი, რომელიც აპროტესტებს „ქართული ოცნების“ მიერ ხელისუფლების მიტაცებას და არ აღიარებს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას, ითხოვს ახალ საპარლამენტო არჩენებს და პოლიტპატიმრების გათავისუფლებას.

პროტესტში მყოფი მოსახლეობა ათ თვეზე მეტია აქციებს მართავს ქვეყნის მასშტაბით სხვადასხვა ქალაქში და ბოიკოტს უცხადებს თვითმმართველობის არჩევნებს.