Batumelebi

„სოკარის“ ინფორმაციით, ხვალ, 17 ივნისს, 12:00 საათიდან 19 საათამდე ბათუმში გაზმომარაგება შეუწყდება ბაგრატიონის, ჰაიდარ აბაშიძის, სელიმ ხიმშიაშვილის, კომახიძის ქუჩის აბონენტებს.

გაზი შეწყდება ასევე, 17 ივნისის 11 საათიდან 17 ივნისის 18 საათამდე, ლეონიძის, ტაბიძის, აღმაშენებლის, რურუას და ხახულის ქუჩებზე. 

გაზმომარაგების შეწყვეტის მიზეზი გაზსადენზე დაგეგმილი სარემონტო საექსპლუატაციო სამუშაოებია.

„სოკარის“ განცხადებით, აბონენტებს ბუნებრივ გაზს სამუშაოების დასრულებისთანავე ეტაპობრივად მიაწვდიან.

„სოკარ ჯორჯია გაზი” აბონენტებს მოუწოდებს, დაკეტილ მდგომარეობაში იქონიონ ბინებში არსებული გაზის ონკანები და უყურადღებოდ არ დატოვონ გაზის დანადგარები.

„ბავშვთა პორნოგრაფიის საქმეზე“ სამ პირს თბილისის საქალაქო სასამართლომ თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. სასამართლო განხილვები სხვა პირების მიმართ, მათ შორის, 10 მშობლის და სკოლის ერთი მასწავლების მიმართ, გრძელდება.

სასამართლომ ამჯერად საქართველოს ორ მოქალაქეს მიუსაჯა 19 – 19 წლით თავისუფლების აღკვეთა, ავსტრალიის მოქალაქეს კი – 20 წლით. ისინი ორგანიზებული ჯგუფის მიერ 5 არასრულწლოვნის ტრეფიკინგსა და არასრულწლოვანთა გამოსახულების შემცველი პორნოგრაფიული ნაწარმოების დამზადებისა და გასაღებისთვის გაასამართლეს.

საქართველოს პროკურატურის ინფორმაციით, თბილისის საქალაქო სასამართლოში  გრძელდება სასამართლო განხილვა საქართველოს 11 მოქალაქის მიმართ, რომელთაც ასევე ბრალი ედებათ არასრულწლოვანთა ტრეფიკინგში. კერძოდ, 10 მშობელს ბრალად ედება არასრულწლოვანთა გამოსახულების შემცველი პორნოგრაფიული შინაარსის ნაწარმის შექმნაში ჩაბმა, რისთვისაც იღებდნენ ანაზღაურებას, ხოლო სკოლის მასწავლებელს ბრალად ედება არასრულწლოვანთა ტრეფიკინგში დახმარება.

ბავშვთა პორნოგრაფიის დამზადებისთვის 11 პირი, მათ შორის, ბავშვების მშობლები 2019 წლის 19 სექტემბერს დააკავეს. შს სამინისტროს ცნობით, ბრალდებულებს დანაშაულებრივ საქმიანობაში, მშობლების თანხმობით, ჩაბმული ჰყავდათ 8-დან 14 წლამდე ასაკის 10-მდე არასრულწლოვანი გოგონა. დანაშაულებრივი ჯგუფის ორგანიზატორები მოზარდების მშობლებს ფოტოების გადაღების სანაცვლოდ 500-დან 3000-მდე ლარს უხდიდნენ. ანგარიშსწორება ხორციელდებოდა ხელზე ან საბანკო ტრანზაქციის გზით.

სექტემბრიდან ბათუმის ახალი სტადიონის პარკინგი კინოთეატრად გადაიქცევა. Drive In კინოთეატრის მეშვეობით მოქალაქეები სასურველი ფილმების ყურებას საკუთარი ავტომობილებიდან შეძლებენ. ინფორმაცია ამის შესახებ „ბათუმელებს“ შპს „სტადიონის“ დირექტორმა დაუდასტურა.

„საპარკინგე სივრცეების მოწყობას მალე ვასრულებთ.  კინოთეატრის ტექნიკურ დოკუმენტაციასთან და პროექტთან დაკავშირებით უკვე ვმუშაობთ და მალე მონახაზი გვექნება. ტენდერს გამოვაცხადებთ და ვფიქრობთ შემოდგომისთვის უკვე შესაძლებელი იქნება კინოთეატრმა მაყურებელს უმასპინძლოს,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ შპს „სტადიონის“ დირექტორმა ჯაბა სურმანიძემ.

მისივე ინფორმაციით, სტადიონის საპარკინგე სივრცე 1200 ავტომობილზეა გათვლილი. პარკინგზე მოსახვედრად ბილეთი იქნება საჭირო. პროექტს შპს „სტადიონი“  ახალგაზრობის რეგიონულ ცენტრთან ერთად განახორციელებს. პროექტისთვის საჭირო თანხას შპს “სტადიონი” საკუთარი შემოსავლებიდან გაიღებს.

“თორნიკე რიჟვაძის მამა, დავით რიჟვაძე, პოლიციის განყოფილებაში შეგვხვდა და არჩევნებისთვის დახმარებას გვთხოვდა, ჩვენ სპორტსმენები ვართ… უარი ვუთხარით და სამაგიერო ასე გადაგვიხადეს,” – აღნიშნა დღეს, 15 ივნისს, აჭარის მთავრობის სახლთან ფირუზ წულუკიძემ. ის ხულიგნობის მუხლით დაკავებული რეზო წულუკიძის ძმაა. ამავე საქმეზე ასევე დაკავებულია ელდარ ანთაძე. მათი გათავისუფლების მოთხოვნით ბათუმში პერიოდულად იმართება საპროტესტო აქციები. აქციის მონაწილეები მიიჩნევენ, რომ ეს ადამიანები უკანონოდ დააკავეს და კონფლიქტის მეორე მხარეს ვინც იყო და ბრალდებულები დაჭრა კიდეც, არ დაუკავებიათ.

“საუბარია ზონდერობაზე? რას გთხოვდნენ?” – ჟურნალისტების კითხვას ფირუზ წულუკიძემ მოკლედ უპასუხა, რომ სიტყვა „ზონდერი“ შეხვედრაზე არ გაჟღერებულა, მაგრამ, ფაქტობრივად, დავით რიჟვაძე, რომელიც პოლიციაში წლების განმავლობაში მუშაობდა, წინასაარჩევნოდ ზონდერჯგუფს ქმნიდა.

ფირუზ წულუკიძის თქმით, კონსპირაციული შეხვედრა პოლიციის განყოფილებაში რეზო წულუკიძისა და ელდარ ანთაძის დაკავებამდე დაახლოებით ორი კვირით ადრე შედგა.

“ამ შეხვედრას ვესწრებოდი მეც და კოტე ანანიაშვილიც,” – დასძინა ფირუზ წულუკიძემ. კოტე ანანიაშვილი აჭარის პოლიციის უფროსია.

თუ ეს სიმართლეა, რატომ არ თქვა ამის შესახებ წინა აქციებზე, სადაც ადმინისტრაციული წესით, პოლიციელებთან წინააღმდეგობის გაწევისთვის 30-მდე პირი დააკავეს?

“მაშინ მოლოდინი გვქონდა, რომ პროკურატურა მოლაპარაკებაზე წამოვიდოდა… იყო საუბარი, რომ პირობითი მსჯავრი იქნებოდა. თუ არ გაათავისუფლებენ რეზოს და ელდარს, ჩვენ ფაქტებსაც წარმოვადგენთ ამ შეხვედრის შესახებ,” – გვიპასუხა ფირუზ წულუკიძემ.

ფირუზ წულუკიძის თქმით, ის და მისი მეგობრები ხულოს მაღალმთიან სოფლებში საკვებ პროდუქტებს არიგებდნენ და ამით მიიქციეს მთავრობის ყურადღება. იგი გამორიცხავს იმას, რასაც აქციის მონაწილეები და ამ ოჯახის ახლობლები ამბობდნენ წინა აქციებზე – ბიზნესმენებისგან ფულის მიღება იმის სანაცვლოდ, რომ მათ “შემწერისგან” გათავისუფლებაში ეხმარებოდნენ.

“ჩვენი ფულით და ჩვენი ინტერესით ვაკეთებდით ამას, არავითარი პოლიტიკა აქ არ იყო… ბინაც გავყიდე მანამდე და იმ ფულსაც ხალხს ვახმარდი”, – ირწმუნება ფირუზ წულუკიძე.

აქციის მონაწილეები ჯერ არ აზუსტებენ, რა ფორმით გაგრძელდება ამჯერად საპროტესტო აქცია.

___

ამავე თემაზე:

დღეს, 15 ივნისს, საქართველოს იმ მოქალაქეებმა, რომლებიც კორონავირუსის პანდემიამდე თურქეთში მუშაობდნენ, სარფში საპროტესტო აქცია გამართეს.

აქციის მონაწილეების განცხადებით, ხელისუფლებამ სარფის საბაჟო უნდა გახსნას, ან დაასაქმოს უმუშევრად დარჩენილი ადამიანები, ან თვითდასაქმებულებისთვის გათვალისწინებული ფულადი კომპენსაცია გადაუხადოს.

„ჩვენ არანაირი შემოსავალი აღარ გვაქვს, საზღვარი დაკეტილია და უმუშევარი დავრჩით. გვინდა გახსნან საზღვარი, ან მოგვცენ კომპენსაცია. რა ვქნათ, მშიერი დავრჩით“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ აქციის მონაწილე ასმათ ცენტერაძე.

„ვითხოვთ ხელისუფლებისგან დახმარებას, ან დაგვასაქმოს, ან გაგვიხსნას საზღვარი, რომ შევძლოთ მუშაობა. ვირუსიც გაგვეგება და საფრთხეებიც, მაგრამ თუ ტურისტისთვის შეიძლება შემოსვლა, მაშინ ჩვენთვისაც შეიძლება გასვლა. თუ არა და, რა კოვიდ 19-ს მოვუკლივარ და რა შიმშილს. ოჯახს თუ შიმშილის მოვკლავთ, არავითარი აზრი არ აქვს“, – ამბობს ციალა თებიძე. რომელიც ასევე დასძენს, რომ აჭარის მთავრობის თავმჯდომარეს, თორნიკე რიჟვაძეს, პირადად გადასცეს უმუშევრად დარჩენილმა ქალებმა განცხადებები, თუმცა აჭარის მთავრობის მხრიდან არანაირი გამოხმაურება არ მიუღიათ.

უმუშევრად დარჩენილი ციალა თებიძე ამბობს, რომ ხელისუფლებამ გამოსავალი უნდა იპოვოს.

„რომ არ მუშაობს ამდენი ადამიანი, ამათ დახმარება არ უნდათ? ყოველდღიურად რომ 5 ათასი კაცი გადადიოდა საზღვარზე და ახლა ვეღარ გადადის, რითი ირჩენს თავს, არ უნდა დაფიქრდეს? ჩვენი თურქეთში მუშაობით რამდენი ათასი კაცი იყო ქვეყანაში დაპურებული, ამას ხელისუფლება ვერ ხედავს? ამიტომ იყო რომ შიმშილით არ კვდებოდა საქართველო, ეს ხომ უნდა გაითვალისწინოს ხელისუფლებამ“.

„ბათუმელები“ აქციის კიდევ ერთ მონაწილეს მზია მჟავანაძეს ესაუბრა. მისი თქმით, აქციის მიზანია, საქართველომ გახსნას სარფის საზღვარი, რომ უმუშევრად დარჩენილმა მოსახლეობამ დასაქმება შეძლოს. „როგორც თურქეთმა გახსნა საზღვარი, გვინდა, რომ საქართველომაც გახსნას. ძალიან ცუდი მდგომარეობა მაქვს ოჯახში, ფული გამოგველია, მამა მყავს მოხუცი, ორი შვილი მყავს და საარსებო წყარო აღარ გვაქვს. გახსნან საზღვარი, რომ გადავიდეთ და ვიმუშაოთ“, – ამბობს მზია მჟავანაძე.

თურქეთ-საქართველოს საზღვრის ჩაკეტვის შედეგად, ათეულობით საქართველოს მოქალაქე დარჩა შემოსავლის გარეშე. კორონავირუსის ეპიდემიამდე, სარფის საზღვარს დღეში ათასობით ადამიანი კვეთდა. საქართველოს მოქალაქეები საზღვრისპირა მაღაზიებში, კაფე-ბარებსა და სხვადასხვა კომერციულ ობიექტებში იყვნენ დასაქმებული.

ეს არ არის პირველი შემთხვევა, როცა თურქეთში დასაქმებული ქალები აქციას მართავენ.

ამავე თემაზე:

„ტავ ჯორჯიამ“ ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტის გაფართოებისთვის მოსამზადებელი სამუშაოები დაიწყო.  კომპანიის მიერ გავრცელებული ინფორმაციით, ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტში უკვე შემოისაზღვრა ტერიტორია, სადაც ივლისიდან სამშენებლო სამუშაოები დაიწყება.

ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტის გაფართოებისთვის „ტავ ჯორჯია“ 14 მილიონ დოლარს დახარჯავს. სამშენებლო სამუშაოების დასრულების თარიღად 2021 წლის თებერვალია გათვალისწინებული. გაფართოების შემდგომ ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტი წელიწადში 1 200 000 მგზავრს მოემსახურება.

მთავარი ფოტო: ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტი/ტავ ჯორჯია

ამავე თემაზე:

მუნიციპალიტეტების მერები ქედისა და შუახევის სოფლებში სეტყვისგან მიყენებულ ზარალს ისევ ითვლიან, სეტყვამ სოფლებში ერთწლიანი ნარგავები შაბათს, 14 ივნისს, დააზიანა.

დაახლოებითი მონაცემებით, რაც ქედის მერმა ლევან გორგილაძემ მოგვაწოდა, სოფლებში – დანდალოში, ხარაულაში, ტაკიძეებსა და ჯალაბაშვილებში მოსავალი გაუნადგურდა 130-მდე ოჯახს:

„სხვაგან შედარებით ნაკლებია ზიანი. კომისია შექმნილია და დაზუსტებაზე მუშაობს. მას შემდეგ, რაც ოჯახების იდენტიფიცირება დასრულდება, კომისია დაასურათებს ვითარებას და დაიწყებს ზიანის  ინდივიდუალურ შესწავლას.“

ლევან გორგილაძის ინფორმაციით, დაზარალებულ მოსახლეობასთან შეხვედრას მთავრობის თავმჯდომარე თორნიკე რიჟვაძეც გეგმავს: „ამ წუთებში მთავრობის თავმჯდომარესთან ერთად მივდივართ ადგილზე ვითარების გასაცნობად“.

რას დაჰპირდება თორნიკე რიჟვაძე დაზარალებულების, ამის შესახებ სავარაუდოდ მისი პრესსამსახური შეხვედრის შემდეგ გაავრცელებს ინფორმაციას. „ამის შემდეგ გადაწყდება როგორ დავეხმარებით მათ“, – გვითხრა ლევან გორგილაძემ.

სეტყვამ მოსავალი დააზიანა ასევე შუახევის მუნიციპალიტეტის ორ სოფელში – ზედაყანასა და ტაკიძეები-ცივაძეებში. მერის ფრიდონ ფუტკარაძის ინფორმაციით, ამ სოფლებში დაზარალდა დაახლოებით 60 ოჯახი. დახმარების საკითხი ჯერ არც აქ გადაუწყვეტიათ.

წყარო: platzforma.md

ქალი საქართველოს სოფლიდან თანასწორობასა და რეალობას შორის

„ქალის როლი საქართველოში დიასახლისობა, მზარეულობა, ბავშვების მოვლა და სახლის საქმეების კეთებაა,“ – ასე მითხრა ყველა კაცმა და ქალმა, რომლებსაც სოფელ ზემო მაჩხაანში შევხვდი. სოფელი დედაქალაქ თბილისიდან 120 კილომეტრის დაშორებით, კახეთის რეგიონში, ქალაქ სიღნაღთან ახლოს, მთიან ზონაში მდებარეობს და მისი მოსახლეობა სამი ათასზე ოდნავ ნაკლებია.

მთებში ორი საათის მგზავრობის შემდეგ, სოფელ ზემო მაჩხაანში ჩავედით, სადაც რამდენიმე დღე ადგილობრივი მცხოვრებლის ოჯახში გავატარეთ. ავტობუსის კარის გახსნისთანავე მოგვესალმა დაახლოებით 45 წლის კაცი, სახელად ზაქარია, რომელიც მოკლე მისალმების შემდეგ ისე თბილად ჩაგვეხუტა, ისე, თითქოს ერთმანეთს მთელი ცხოვრება ვიცნობდით და ჩვენი ნივთების გადმოტვირთვა დაიწყო.

ზაქარიამ სახლში ტვირთის გადასაზიდი მიკროავტობუსით წაგვიყვანა. დაგვათვალიერებინა მიდამო, ვნახეთ V საუკუნეში აშენებული რამდენიმე ეკლესია, ასევე კულტურის სახლი და მაღაზიები, რომლებიც გზის პირას მდებარეობს. მიკროავტობუსმა რამდენიმე ასეულ მეტრში უასფალტო გზაზე შეუხვია და ერთ-ერთი სახლის წინ გაჩერდა, რომლის კარიც ღია იყო. აქ დაგვხვდა ნარგიზი, ზაქარიას ცოლი, გოგა, მათი შუათანა ვაჟი და დისშვილი მარიანა, რომელიც არდადეგებზე ბორჯომიდან ჩამოვიდა (დიახ, ეს სწორედ ის ადგილია, სადაც ცნობილი სამკურნალო წყალი მოდის).

ნარგიზი აღელვებული და ამავე დროს გულწრფელი ღიმილით ჩაგვეხუტა, ისე, როგორც დიდი ხნის მონატრებულ ძველ მეგობრებს და გატეხილი რუსულით გვკითხა:

– „Вы не устали? Вы голодные? Пойдёмте, я вам покажу ваши комнаты“ / არ დაიღალეთ? ხომ არ გშიათ? წამოდით, თქვენს ოთახებს გაჩვენებთ. – შეიძლება ბარგი ასე დავაწყოთ?

და წაგვიყვანა სახლის დასათვალიერებლად, რის შემდეგაც სუფრა გაგვიშალეს.

სტუმარს ქართველების სახლში უფრო უკეთ ეპყრობიან, ვიდრე ოჯახის წევრს, მას სთავაზობენ ყველაფერ საუკეთესოს, ხოლო სუფრა სავსე უნდა იყოს ყველაფრით და ასევე მნიშვნელოვანია სუფრაზე ადამიანთა სიმრავლეც. მეზობლებს, მეგობრებს, ნათესავებს – ყველას ეპატიჟებიან, ყველასთვის იძებნება ადგილი და თითოეულ შევსებულ სასმისთან ერთად, ტრადიციის შესაბამისად, წარმოთქვამენ სადღეგრძელოებს.

პირველ სიტყვას სახლის მეპატრონე ამბობს, ანუ კაცი, რომელსაც „თამადას“ უწოდებენ. პირველი სადღეგრძელო და მომდევნოებიც, რა თქმა უნდა, ქალების იყო და ეს იმიტომ არ ხდებოდა, რომ ჩვენ, სტუმრები სოფელში მცხოვრები ქალების შესახებ მასალის გადასაღებად ჩამოვედით. განსაკუთრებული როლი, რომელიც საქართველოში ენიჭება ქალს, საწყისს ისტორიიდან იღებს, ეს მეფე თამარის დამსახურებაა, პირველი ქალისა, რომელიც საქართველოს მმართველი იყო. ამავდროულად ქალების პატივისცემას განსაზღვრავს დედის სიმბოლოც – ქართლის დედა, რომლის მონუმენტიც თბილისში დგას. ესაა ქალის ფიგურა, რომელსაც მარცხენა ხელში ღვინით სავსე ფიალა უჭირავს, რათა შეეგებოს მეგობრად მოსულ სტუმრებს, ხოლო მარჯვენაში ხმალი, მათთვის ვინც მტრად არის მოსული.

სადღეგრძელოებამდე ცოტა რამ უნდა გიამბოთ ზაქარიას და ნარგიზის ცხოვრების შესახებ. ისინი ამ სოფელში დაიბადნენ და ერთად სწავლობდნენ სოფლის სკოლაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ ზაქარია გაემგზავრა სამხედრო სამსახურში – ჯარში, რის შემდეგაც სწავლა განაგრძო საინჟინრო ფაკულტეტზე. ნარგიზიც თბილისში წავიდა, სადაც 6 წლის განმავლობაში პედაგოგიურ ფაკულტეტზე სწავლობდა, პროფესიით ის საბავშვო ბაღის მასწავლებელია. სოფელში დაბრუნების შემდეგ ზაქარიამ მას ცოლობა სთხოვა (თვითონ ამბობს, რომ პირიქით იყო, ნარგიზმა სთხოვა, ცოლად მოეყვანა), რადგან ნარგიზს ჯერ კიდევ სკოლიდან მოსწონდა ზაქარია, რომელიც კარგად მღეროდა, უკრავდა გიტარაზე, ძალიან კარგად ცეკვავდა და მოზარდობიდან დაიპყრო ნარგიზის გული. ზაქარია მისი პირველი სიყვარული იყო.

ძველი ტრადიციის მიხედვით, რომელსაც განსაკუთრებით იცავდნენ სოფლებში, ქალს არ ჰქონდა თავისუფლება თავად აერჩია ქმარი; ნარგიზის თქმით, ისინი ურთიერთსიყვარულით დაქორწინდნენ. ზოგიერთ მთიან სოფელში ჯერ კიდევ არსებობს შემთხვევები, როდესაც გოგოებს ადრეულ ასაკში ათხოვებენ მამები მათი თანხმობის წინააღმდეგ, რითაც ართმევენ არჩევნის და განათლების უფლებას. ნარგიზი ამბობს, რომ ბოლო დროს ასეთი შემთხვევები სულ უფრო ნაკლებად ხდება.

ნარგიზი განათლებით საბავშვო ბაღის მასწავლებელია, მაგრამ პროფესიით არასდროს უმუშავია, რადგან გათხოვების შემდეგ მალევე დაორსულდა, საჭირო გახდა ბავშვის აღზრდა. მალევე დაიბადა მეორე ბავშვიც, ტრადიციის მიხედვით და მისივე სურვილით მას წილად ხვდა დიასახლისობა და ბავშვების მოვლა. ნარგიზს არ აწუხებს ის ფაქტი, რომ ვერ მოახერხა სამსახურის დაწყება, ბედნიერია იმით, რომ შეუძლია იყოს შვილების გვერდით და დედობრივი სიყვარული არ მოაკლოს მათ.

მიუხედავად იმისა, რომ ნარგიზმა დედაქალაქში 6 წელი იცხოვრა, ამბობს, რომ მშობლიურ სოფელში კარგად ცხოვრობს და არ გრძნობს განსხვავებას ქალაქური ცხოვრებისგან. პირიქით, სოფელში მეტი სიმშვიდეა, დიასახლისის მოვალეობები მას არ ღლის, რადგან ქმარი უზრუნველყოფს ყველანაირი საოჯახო ტექნიკით, რომელსაც ქალაქის მაცხოვრებელი ქალები იყენებენ. ძალიან იღბლიანად და ბედნიერად გრძნობს ქმრის გვერდით და ამბობს, რომ თავის ვაჟებსაც უსურვებს ჰქონდეთ ცოლებთან ასეთივე სიყვარული, როგორც მას და ზაქარიას აქვთ.

– ვინ არის მთავარი ოჯახში?

– მე, – პასუხობს ზაქარია სიცილით.

– რატომ?

– რადგან მამაკაცი ვარ.

– ორივე ერთად არ იღებთ ხოლმე გადაწყვეტილებებს სახლში?

– რა თქმა უნდა, ორივე. ჩვენთან არსებობს თანასწორობა, მაგრამ საქართველოში ცოტა განსხვავებული სიტუაციაა, აქ მამაკაცია ოჯახის თავი. ქალის და მამაკაცის როლი განსაზღვრული უნდა იყოს. ჩვენ იმდენად პატივს ვცემთ ერთმანეთს, რომ არ ვკამათობთ იმის შესახებ, თუ ვინ არის მთავარი ოჯახში.

ზაქარია შეეცადა აეხსნა თავისებურებანი და განსხვავებები, რომელიც არსებობს საქართველოში წყვილების ურთიერთობებში.

ოჯახში ყველა მნიშვნელოვანი და თანასწორია: ქმარი, ცოლი და ბავშვები – განმარტავს ნარგიზი. ქალს განსაკუთრებული პატივისცემით ეპყრობიან მამაკაცები, რადგან ისინი დედები არიან, ხოლო დედებს დიდ პატივს სცემენ ქართულ საზოგადოებაში.

– ასე ვართ ჩვენ, ქართველები, ეს არის კავკასიური ქვეყნების სპეციფიკა და ჩვენ ეს მოგვწონს, – მხარს უჭერს ქმარს ნარგიზი.

ოჯახში როლებს ორივე მეუღლე ინაწილებს, განსაკუთრებით, როდესაც საუბარია შრომის განაწილებაზე. ზაქარია, სანამ ძალ-ღონე ექნება, არ მისცემს ცოლს მძიმე სამუშაოს შესრულების უფლებას და ის აკეთებს ყველა საქმეს, რომელიც ჩვეულებრივად მამაკაცის გასაკეთებელია. მაგალითად, მეორე დღეს ბალახი იყო გასათიბი სახლის უკან. ზაქარიამ გაამზადა ელექტროცელი და წავიდა სამუშაოდ, ცოლიც მალევე გაყვა ბაღში და მორწყა რამდენიმე ახალდარგული ხე.

– ამ შემთხვევაში ჩემი საქმე არის ხეების მორწყვა, ხოლო ბალახის თიბვა კაცის საქმეა, – განმარტავს ნარგიზი.

– მე ვერ მივცემ უფლებას ცოლს, რომ თიბოს ელექტროცელით, რადგან საშიშია. საქმე, რომელმაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას ქალს, მამაკაცმა უნდა გააკეთოს. ქალებს საქმე აქვთ შინ, სახლში, ხოლო მამაკაცებს გარეთ, ამაში გამოიხატება თანასწორობა. აბა, ქალი ხომ არ იმუშავებს სახლშიც და გარეთაც?! – ხუმრობს ზაქარია.

ოჯახში სქესის მიხედვით როლების ამგვარი განსაზღვრა მოცემულობად ითვლება, რომელიც ისტორიას, ტრადიციას და რელიგიას ეფუძნება. მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს აზრთა სხვადასხვაობა, თუ როგორ ესმით გენდერული თანასწორობა სოფელში, გეტყვით, რომ „ნამდვილი მამაკაცი“ არის ის, ვინც ზრუნავს თავის ცოლზე. ზაქარიას და ნარგიზის ოჯახში, ქმარი ყველაფერს აკეთებს იმისათვის, რათა ცოლს ჰქონდეს ყველანაირი საოჯახო ტექნიკა შრომის გასაადვილებლად, მაგალითად, სარეცხი მანქანა ან სამზარეულოს მოწყობილობები.

ქალი საქართველოში ცხოვრების მნიშვნელოვან ნაწილს სამზარეულოში ატარებს, რადგან ყოველ დღე უწევს საჭმელის მომზადება ოჯახისთვის, ხოლო მაშინ, როდესაც მოდიან სტუმრები და მენიუ უფრო მრავალფეროვანია, სამზარეულოში დასახმარებლად მოდიან მეზობლები, ნათესავები და მეგობრები. სუფრის გამზადებასაც აქვს გარკვეული წესები გენდერის მიხედვით. ქალები ამზადებენ საჭმელს და შლიან სუფრას, ხოლო კაცები ზრუნავენ სასმელის მოტანაზე (როგორც წესი ღვინის) და საუბრით ართობენ სტუმრებს. თუ მენიუში გათვალისწინებულია მწვადი, მას მხოლოდ კაცები ამზადებენ.

– ქალებმა არ იციან ხორცის მომზადება, – ამბობს ზაქარია.

ევროპელებისთვის ცხადია, მსგავსი აფირმაცია [მტკიცება] აღიქმება დისკრიმინაციად გენდერის ნიშნით, მაგრამ ასე არ არის კავკასიის ქვეყნებში, სადაც ქალები თვითონ ამზადებენ საჭმელს სახლში და ძირითადად, არ სადილობენ რესტორანში. ზაქარიას და განმარტავს, რომ კაცები ყოველთვის უკეთესი მზარეულები არიან, ამიტომ იშვიათია, რომ რესტორნებსა და კაფეებში ქალები მუშაობდნენ მზარეულებად, განსაკუთრებით მაშინ, თუკი რესტორანში მწვადიც მზადდება. ამავდროულად, კაცებს შეუძლიათ დახმარება გაუწიონ ქალებს საჭმლის მომზადებისას, მაგალითად ზაქარია ოსტატურად ახვევს ხინკალს (ტრადიციული საჭმელი ცომში გახვეული გატარებული ხორცით) და ამაყობს იმით, რომ ეხერხება საჭმლის კეთება.

ქალთა თავისუფლებას ზოგან თაობიდან თაობაზე გადაცემული ტრადიციები აკნინებს. ნარგიზის მეზობელი 75 წელს გადაცილებული ქალი ამბობს, რომ ქალი უნდა იყოს დიასახლისი, უნდა იზრუნოს ქმარსა და შვილებზე. მაგალითად, განათლების მიღება და ოცნებების მიღწევა არ უნდა იყოს ქალის პრიორიტეტების სიაში, რადგან მისი დანიშნულება სხვაა; თუკი რომელიმე ოჯახში ქალი დაჟინებით ითხოვს, წავიდეს, იმუშაოს და განვითარდეს პროფესიული კუთხით, ამან ჩხუბი და შესაძლოა, განქორწინებაც გამოიწვიოს. თუმცა, ამასთან ერთად, ოჯახურ ურთიერთობებში არსებობს სიყვარული, ურთიერთგაგება და ურთიერთდახმარება.

მიუხედავად იმ ვალდებულებებისა, რომლებიც აქვთ სოფლად მცხოვრებ ქალებს, ისინი მაინც ახერხებენ მოძებნონ თავისუფალი დრო, რომელსაც, როგორც წესი, ბავშვებთან და მეზობელ ქალებთან ერთად ატარებენ. მას შემდეგ, რაც საუზმეს მოამზადებს, ნარგიზი თავისუფალ დროს ყავას სვამს მეზობელ ქალებთან ერთად, რომლებიც ასევე არიან მისი მეგობრებიც, ან ისევ მათთან ერთად მიდის სოფლის სპორტულ დარბაზში. ქალების თავისუფალ დრო და გართობა მრავალფეროვანი არ არის, მაგრამ მაინც ახერხებენ კარგი დროს გატარებას – უყურებენ ტელევიზორს, უსმენენ მუსიკას ან ქსოვენ. ვინაიდან საჭმლის კეთება საკმაოდ დიდ დროს იკავებს ქალების ცხოვრებაში, სოფელში მცხოვრები ქალები ცდილობენ დაიტოვონ თავისუფალი დროც და სამსახურიდან დაბრუნებული მეუღლისთვის საჭმლის მომზადებაც მოასწრონ.

ნარგიზის უფროსი ვაჟი, გოგა, უნივერსიტეტის სტუდენტია და ძალიან ოპტიმისტურად უყურებს საქართველოში გენდერულ თანასწორობას. ის თვლის, რომ ქვეყნის პროევროპულმა განვითარებამ და სქესის მიხედვით დისკრიმინაციის შემცირებამ უკვე გამოიღო თავისი ნაყოფი, რადგან უფრო და უფრო მეტი ქალი ითავსებს სახელმწიფოში მნიშვნელოვან ფუნქციებს, ეწყობათ ხელი, რომ მიიღონ უმაღლესი განათლება. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი კაცის აზრით, ქალის ადგილი სამზარეულოშია, ცვლილებებისა და რეფორმების წყალობით, ახალ თაობაში გენდერული თანასწორობის პრობლემა აღარ იქნება ასეთი მძაფრი, რადგან ახალგაზრდების ხედვა ბევრად განსხვავდება წინა თაობის ხედვისაგან, ხოლო ტრადიციების მიერ დადგენილი შეზღუდვის წესები ქრება. მის ოჯახში ერთმანეთის აზრს პატივს სცემენ და მხარს უჭერენ, სწორედ ამ ფაქტორმა განსაზღვრა ის, რომ გოგას და მის ძმებს თავისუფალი აზროვნება ჩამოუყალიბდათ.

ბოლოს, როგორ შეიძლება ვუპასუხოთ კითხვას, დაცულია თუ არა ქალის უფლებები საქართველოს სოფლებში? კითხვაზე, რომელიც სხვადასხვა ასაკის კაცებს და ქალებს დავუსვით, პასუხი ყოველთვის დადებითი იყო. ქალებს და კაცებს აქვთ თანასწორი უფლებები, მაგრამ არსებობს გარკვეული შეზღუდვებიც, რომლებიც ტრადიციებიდან გამომდინარე უნდა იყოს დაცული. ქალმა და კაცმა იციან საკუთარი როლი, განსაკუთრებით ქალებმა და ამას ღებულობენ.

– მე ძალიან კარგად ვცხოვრობ სოფელში. ვზრუნავ ჩემ ქმარსა და შვილებზე, ხოლო ის, თავის მხრივ, ზრუნავს ჩვენზე. ბედნიერები ვართ ერთად და ძალიან გვიყვარს ერთმანეთი.

ბოლოს ნარგიზს უნდოდა ხაზი გაესვა იმისათვის, რომ სიყვარული მთავარი იდეაა, რომელიც განსაზღვრავს მისი, როგორც სოფლის მაცხოვრებელი ქალის ცხოვრებას.

საქართველოში სოფლად დასაქმების მთავარი სფერო სოფლის მეურნეობაა. სოფლის მეურნეობაში დასაქმებული ქალების ანაზღაურება კი 35%-ით ნაკლებია კაცების ანაზღაურებაზე.

როგორც წესი, კაცები იკავებენ უფრო მნიშვნელოვან პოზიციებს, ვიდრე ქალები.

ქალები ძირითადად ითვლებიან დიასახლისებად და ბავშვების მომვლელებად, ეს არის მათი მოვალეობა ოჯახში და ეს არაანაზღაურებადი სამუშაოა;

გენდერის მიხედვით შრომის განაწილების გამო, ქალებს შეზღუდული წვდომა აქვთ ტრენინგებსა და გრანტებზე, რაც მათ მისცემდა პროფესიული თვითრეალიზების მეტ საშუალებას.

ტექსტი და სურათი: სერჯიუ ბეჟენარუ

რეჟისორი: ვიორიკა ტატარუ.

პროექტის მეორე ეპიზოდი: „ქალი მოლდოვის სოფლიდან თანასწორობასა და რეალობას შორის“ იხილეთ ქვემოთ

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ცნობით, ანტიკორუფციული სააგენტოს თანამშრომლებმა დიდი ოდენობით ქრთამის აღებისა და ქრთამის აღებაში დახმარების ფაქტზე, აჭარის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს მიწის მართვის სამსახურის უფროსი და ერთი პირი, ხოლო ყალბი დასკვნის გაცემის ფაქტზე – ექსპერტი დააკავეს.

სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ინფორმაციით, აჭარის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს მიწის მართვის სამსახურის უფროსმა, რომელიც ამავდროულად ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკუთრების უფლების აღიარების კომისიის წევრია, მოქალაქეს ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭარნალში, მიწის ნაკვეთისა და მასზე განთავსებული შენობების საკუთრების უფლებით აღიარების სანაცვლოდ, ერთი პირის დახმარებით ქრთამის სახით 4 000 აშშ დოლარი გამოართვა.