Batumelebi

არასამთავრობო ორგანიზაცია „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“ – PHR წერს, რომ პერსონალური დაცვის ინსპექტორმა სამართალდამრღვევად ცნო სკოლა, რომელმაც მოსწავლეს არ გადასცა მის მიმართ სექსუალური შევიწროების დისციპლინური წარმოების მასალები.

„ლიკა [სახელი შეცვლილია] ერთ-ერთი საჯარო სკოლის მოსწავლეა. იგი 2021-2023 წლებში მასწავლებლის მხრიდან იყო სექსუალური შევიწროების მსხვერპლი.

შევიწროება გამოიხატებოდა შემდეგ ქმედებებში:

• გაკვეთილების დროს მხრებზე უკეთებდა მასაჟებს;
• სკოლის საერთო სივრცეში თითქმის ყველა  შეხვედრის დროს ეხუტებოდა მჭიდროდ;
• თითქმის ყველა შეხვედრის დროს წელზე ხვევდა ხელს;
• თითქმის ყველა გაკვეთილზე ეფერებოდა თავზე;
• თითქმის ყველა გაკვეთილზე ეხებოდა მხრებზე ;
• ეხებოდა ზურგზე და წრიულად უსვამდა ხელს თითქმის ყველა გაკვეთილზე;
• თითქმის ყველა გაკვეთილზე  სხეულით უახლოვდებოდა ზედმეტად ახლო მანძილზე“.

როგორც PHR-ი წერს, პერსონალური დაცვის ინსპექტორის ცნობით, არასრულწლოვნის მშობელმა 2023 წლის აპრილში სკოლას შეატყობინა მასწავლებლის მხრიდან სექსუალური შევიწროების შესახებ.

თავდაპირველად სკოლის ადმინისტრაცია შეეცადა, მშობელი დაერწმუნებინა, რომ მასწავლებლის ქცევა მისი ხასიათიდან გამომდინარეობდა და მას არ უნდა ენერვიულა. ამასთან, დირექტორი ცდილობდა ზეგავლენა მოეხდინა მშობელზე და დაერწმუნებინა იგი, რომ არ დაეფიქსირებინა საჩივარი მასწავლებლის მიმართ. დირექტორმა მშობელს კითხვაც დაუსვა, რატომ გამორიცხავდა, რომ შევიწროების შესახებ ნაამბობი ბავშვის ფანტაზიის ნაყოფი იყო.

დირექტორის ზეწოლის მიუხედავად, დედამ წერილობით მიმართა სკოლას და მოითხოვა რეაგირება მასწავლებლის მხრიდან სექსუალური შევიწროების ფაქტზე.

სკოლის დისციპლინურმა კომიტეტმა, რომლის შემადგენლობაშიც შედიან მასწავლებლები, მშობლები და მოსწავლე, შესაბამისი კომპეტენციის გარეშე და საქართველოს კანონმდებლობის დარღვევით აწარმოა სექსუალური შევიწროების გამოკვლევის საქმე და დაუშვა არაერთი შეცდომა. შედეგად, სკოლის დისციპლინურმა კომიტეტმა დაადგინა მასწავლებლის მხრიდან მხოლოდ ეთიკის წესების დარღვევა და ის გააფრთხილა.

სკოლის არაეფექტური რეაგირების გამო 2023 წლის 17 აგვისტოს PHR-მა ბავშვის უფლებების დასაცავად სასამართლოს მიმართა.

სასამართლოში მტკიცებულებების წარდგენის მიზნით, ლიკას მშობელმა მოითხოვა დისციპლინური კომიტეტის სხდომის აუდიო ოქმები, თუმცა მოწმეების პერსონალურ მონაცემთა დაცვის მოტივით, სკოლამ მას აუდიო ოქმები არ გადასცა

PHR-მა ბავშვის პერსონალურ მონაცემთა დარღვევის ფაქტზე პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურს მიმართა.  ადვოკატები მიიჩნევდნენ, რომ სკოლამ ბავშვისთვის აუდიო ფაილების არგადაცემით დაარღვია მისი უფლება, გაეცნოს მის შესახებ ინფორმაციას. ამასთან დაარღვია მისი საპროცესო უფლებები, რაც ხელს უშლის სასამართლოსთვის მიმართვასა და საკუთარი უფლებების დაცვას.

პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურმა მიიჩნია, რომ სხვა პირების პერსონალურ მონაცემთა დაცვის მიზანი ვერ გაამართლებს განმცხადებლისთვის მისი პერსონალური მონაცემების შემცველი ინფორმაციის გადაცემაზე უარის თქმას.

პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურმა აღნიშნა, რომ მნიშვნელოვანია სამართლიანი ბალანსის დაცვა განმცხადებლისა და მესამე პირების ინტერესებს შორის.

შესაბამისად, პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახურმა  ამ წლის 15 აგვისტოს მიიჩნია, რომ სკოლამ დაარღვია „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ვალდებულებები და სკოლა მიიჩნია სამართალდამრღვევად.

„აღნიშნული გადაწყვეტილება მნიშვნელოვანია, რათა მოსწავლეებს სამომავლოდ არ შეეზღუდოთ წვდომა დისციპლინური წარმოების მასალებზე“ – წერს „პარტნიორობა ადამიანის უფლებებისთვის“.

„ჩემ დროს გვეუბნებოდნენ – დაფა გაწმინდოს გოგონამ“ ან „გაკვეთილების შემდეგ დარჩნენ გოგონები და დაალაგონ საკლასო ოთახი. თითქოს ძალიან ელემენტარულია ხომ, მაგრამ ასეთი რამ ჩვენს საკლასო ოთახში არ ხდება.

დაფას ისევე წმენდს ბიჭი, როგორც გოგო, ისევე ალაგებს ბიჭი საკლასო ოთახს, როგორც გოგო. დადგმულ აქტივობებს ყოველთვის სჯობს ბავშვებს თანასწორობა რეალურ ცხოვრებაში ვასწავლოთ“ – ამბობს ნინო ფსუტური, გორის მე-8 საჯარო სკოლის ბიოლოგიის მასწავლებელი, რომელიც 2023 წლის მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს მფლობელი გახდა.

ის „ბათუმელებთან“ საუბრობს სკოლაზე, კარგი გაკვეთილის მნიშვნელობასა და თანასწორობის საკითხებზე.

„ბავშვობიდან მინდოდა, რომ მასწავლებელი ვყოფილიყავი. ასე მგონია, მასწავლებლობა არ არის პროფესია. ეს სურვილი შენთან ერთად იბადება, რაღაც შინაგანი მდგომარეობაა ადამიანის და შემდეგ იქცევა პროფესიად.

ეს სურვილი ჩემმა მასწავლებლებმა კიდევ უფრო გამიმძაფრეს. განსაკუთრებით კარგი ბიოლოგიის მასწავლებლები მყავდა, ამიტომ გამოვედი მეც ბიოლოგი“- ამბობს ნინო ფსუტური.

მეოთხე კურსიდან სკოლაში ასწავლის და ამბობს, რომ გარკვეული სირთულეების, იმედგაცრუებების თუ დაბრკოლებების გვერდით იყო ბევრი სიხარული და წარმატებაც; განცდა იმის, თუ როგორ შეიძლება მოაგვარო პრობლემა და შექმნა შენი მოსწავლეებისთვის უკეთესი გარემო სკოლაში.

„ყველაზე რთული მაინც ის არის, რომ მასწავლებლობა მუდმივ ცვლილებებს მოითხოვს შენგან.

მაგალითად, ერთი წლის წინ რომ გაკვეთილს ვატარებდი, წელს ისეთ გაკვეთილს ვეღარ ჩავატარებ. მუდმივად უნდა უსმინო მოსწავლეებს, მაჯაზე უნდა გედოს ხელი, რომ მათი სურვილების, მოთხოვნების მიხედვით იცვლებოდეს სწავლის პროცესი“ – ამბობს ნინო ფსუტური.

მისი თქმით, გარკვეულწილად, მოსწავლე თავად გვკარნახობს რა ფორმით მიიღოს შენგან ინფორმაცია, „თუმცა ეს არ გამორიცხავს იმას, რომ შენ, როგორც მასწავლებელს, გაქვს ჩამოყალიბებული შენი ხედვა, შენი მეთოდები, მაგრამ აუცილებლად უნდა გაითვალისწინო მოსწავლეთა საჭიროებები და მათი ინტერესებიდან და შესაძლებლობიდან გამომდინარე მიაწოდო ცოდნა მისთვის საინტერესო ფორმით.

ამიტომ სჭირდება მასწავლებელს მუდმივი განვითარება, სჭირდება მაღალი მიმღებლობა, სიახლეების ძიების უნარი“ – ამბობს ნინო მასწავლებელი.

როგორია კარგი გაკვეთილი? – ვკითხეთ მას.

„გაკვეთილი, სადაც არსებობს გარკვეული წესები, რომელსაც ყველა იცავს. გაკვეთილი, რომელიც არა მხოლოდ ინფორმაციის დამახსოვრებაზე, გაზეპირებაზე, არამედ ამ ინფორმაციის გაანალიზებაზეა ორიენტირებული.

ზოგადად, მე ვცდილობ ბავშვებს ვასწავლო არა მხოლოდ ბიოლოგია, არამედ სხვადასხვა, მნიშვნელოვანი უნარიც შევძინო. მაგალითად, დღეს ყველაზე დიდი გამოწვევაა ინფორმაციის კრიტიკულად გაანალიზების და დახარისხების უნარი. ძალიან მნიშვნელოვანია მოსწავლეებმა გაარჩიონ მთავარი და მეორეხარისხოვანი ინფორმაცია.

არ აქვს მნიშვნელობა, ბიოლოგიას ასწავლი, ქართულს თუ მათემატიკას, მასწავლებელმა, აი, ეს უნარები უნდა განავითარო მოსწავლეებში“- ამბობს ნინო ფსუტური.

ცალკეული პედაგოგების მცდელობების მიუხედავად, სკოლების ერთ-ერთ მთავარ პრობლემად გაუმართავი ინფრასტრუქტურა და რესურსების სიმწირე რჩება. როგორც ნინო ამბობს, ეს ყველაფერი შესაძლოა სკოლაში კონფლიქტების მიზეზიც კი გახდეს.

„ავიღოთ, მაგალითად, ჯგუფური სამუშაო. ვთქვათ, ვამუშავებთ ტექსტს ან პოსტერს ვამზადებთ. თუ არ გვაქვს იმ რაოდენობის მარკერები, თაბახის ფურცელი ან სხვა საჭირო მასალები, ამან შეიძლება წარმოშვას პატარა უკმაყოფილება ჯგუფში და შესაძლოა უფრო სერიოზულ კონფლიქტშიც კი გადაიზარდოს.

მასწავლებელს სჭირდება მაღალი პროფესიონალიზმი, რომ ეს არ დაუშვას, მოაგვაროს, თუნდაც იმით, რომ რესურსებზე ხელმისაწვდომობა გაზარდოს და ადვილად ამოიცნოს ასეთი საშიშროებები. შეეცადოს, რომ ადგილზევე გაანეიტრალოს დაძაბულობა და ეს საკმაოდ რთულია“- ამბობს ნინო ფსუტური.

ჩვენ მას რეპეტიტორების საკითხზეც ვესაუბრეთ, რადგან იმის მიუხედავად, რომ სკოლაზე სახელმწიფო საკმაოდ დიდ რესურსებს ხარჯავს, მოსწავლის მშობელს მაინც უწევს მასწავლებლის დაქირავება, იმისთვის, რომ მოსწავლემ კარგი ნიშანი მიიღოს ან ეროვნული გამოცდები ჩააბაროს.

ნინო მიიჩნევს, რომ რეპეტიტორთან მომზადება ცუდ ტრადიციად იქცა, რასაც ხელი გარკვეულწილად მასწავლებლებმა და მშობლებმაც შეუწყვეს.

„არასწორი დამოკიდებულება გაუჩნდათ ბავშვებსაც, რომ შეიძლება რაღაც საგანი სკოლაში არ ისწავლონ და ისწავლონ კერძო მასწავლებელთან. თუმცა ისეთი შემთხვევებიც გვინახავს, ვინც კარგად სწავლობდა სკოლაში და მომზადების გარეშე ჩააბარა.

მასწავლებლის წილიც ძალიან მაღალია იმაში, რომ ბავშვი აღარ სწავლობს. ეს მან უნდა გაუჩინოს ბავშვს მოტივაცია და ისე დაანახოს საგანი, რომ გაუჩნდეს ბავშვს სწავლის მიმართ ინტერესი“ – გვეუბნება ნინო მასწავლებელი.

მასთან ვისაუბრეთ არაფორმალური განათლების მნიშვნელობაზეც, რადგან ნინო ფსუტური არაერთ საინტერესო პროექტს ახორციელებს ამ მიმართულებით, აქვს ეკოკლუბი და სტარტაპიც, სადაც ბავშვები მეწარმეობას სწავლობენ. მის მოსწავლეებს ნიკო კეცხოველის სასკოლო პრემიის ფარგლებში ასამდე გარემოსდაცვითი აქტივობა აქვთ განხორციელებული.

ნინო ფსუტურის თქმით, თითოეული პროექტი ბავშვებისგან მოითხოვდა რაღაც კონკრეტული საკითხის გააზრებას, პრობლემის გამოკვეთას და გადაჭრის გზების ძიებას:

„როცა მოსწავლე ამ ყველაფერს რამდენჯერმე გააკეთებს, ის სხვანაირად ფიქრს იწყებს, უვითარდება ანალიტიკური, ლოგიკური აზროვნება. ამიტომ ვამბობ ხოლმე, ბიოლოგიის სწავლებაზე მნიშვნელოვანი ამ უნარების განვითარება მგონია-მეთქი, რადგან შემდეგ სწავლის პროცესიც უადვილდება ბავშვს“.

არაფორმალური განათლება ასევე მოიცავს ისეთ თემებს, როგორიცაა: თანასწორობის საკითხები, ჩაგვრა, ბულინგი ან გამოხატვის თავისუფლება.

ნინო ფსუტური ამბობს, რომ ძალიან მნიშვნელოვანია ბავშვებს ვასწავლოთ საკუთარი უფლებების დაცვა ისე, რომ არ დაარღვიონ სხვისი უფლება:

„საკუთარი აზრი კი ისე გამოხატონ, არ შეურაცხყონ სხვა. მაგალითად, თუ შენს უბანში არ არის საკმარისი სიმწვანე ან სკვერი, რატომაც არა, უნდა გამოთქვა ამ ყველაფერზე შენი აზრი, ყველა ადამიანს უნდა გააჩნდეს საკუთარი პოზიცია იმ მნიშვნელოვან საკითხებზე, რაც მათ ეხებათ.

განსაკუთრებით კი მასწავლებლებს, რადგან შემდეგ ისინი მოდელები ხდებიან ბავშვებისთვის და ბავშვსაც ნორმად მიაჩნია, რომ გააჩნდეს საკუთარი აზრი და შეეძლოს მისი პოზიცია გამოხატოს ხმამაღლა.

თუკი მოსწავლეები დიალოგის გზით შეძლებენ მოაგვარონ ესა თუ ის პრობლემა, ისაუბრონ თვითმმართველობის წარმომადგენლებთან მათთვის მნიშვნელოვან საკითხებზე, ეს გაწვრთნით მათ და გაზრდის მათ მოქალაქეობრივ პასუხისმგებლობასაც“ – ამბობს ნინო ფსუტური.

იგი ამბობს, რომ მისთვის ასევე ძალიან მნიშვნელოვანი თემაა ადრეული ქორწინების და ორსულობის პრობლემა გოგონებში:

„მე, როგორც ბიოლოგი, ერთ-ერთ მნიშვნელოვან თემად მივიჩნევ ამ საკითხს და განსაკუთრებული სიმძაფრით ვშლი ხოლმე ამ საკითხებს ჩემს მოსწავლეებთან.

ბევრს ვმსჯელობთ, განვიხილავთ, თუ რა რისკები ახლავს ნაადრევ ქორწინებას, ორსულობას და რატომ ვამბობთ, რომ დაუშვებელია.

როდესაც ყველა საგნის მასწავლებელი თავის ჭრილში განიხილავს ამ საკითხს, როდესაც სკოლაში არსებული ყველა რგოლი სათანადო ყურადღებას მიაქცევს ამას, როდესაც მასწავლებელი, დამრიგებელი მიხვდება, როდის უნდა ჩართოს განგაშის ზარი, როდის ჩართოს სოციალური მუშაკი ამ პროცესებში და კი არ დამალოს პრობლემა, როგორც ეს ხდება ხოლმე, არამედ სააშკარაოზე გამოიტანოს, ეს იქნება ამ პრობლემების მოგვარების დასაწყისი.

განსაკუთრებით ისეთ რეგიონებში მოეთხოვებათ ეს მასწავლებლებს, სადაც მძაფრად დგას ხოლმე ადრეული ქორწინებების პრობლემა.

გონიერება ამაში გვმართებს სწორედ, რომ დროულად მოხდეს ყველა რგოლის ჩართვა“.

გენდერული თანასწორობის საკითხები, როგორც ნინო ფსუტური გვეუბნება, არ უნდა დარჩეს თეორიული სწავლების დონეზე და ის ყოველდღიური რუტინის ნაწილი უნდა იყოს.

„მაგალითად, ჩემ დროს გვეუბნებოდნენ – დაფა გაწმინდოს გოგონამ ან გაკვეთილების შემდეგ დარჩნენ გოგონები და დაალაგონ საკლასო ოთახი. თითქოს ელემენტარულია ხომ, მაგრამ სწორედ ასეთ ნიუანსებში ჩანს, როგორ ვუყურებთ თანასწორობის საკითხს.

ჩემს საკლასო ოთახში ასეთი რამ არ ხდება.

ერთნაირად წმენდს დაფას როგორც გოგო, ასევე ბიჭი. საკლასო ოთახს ალაგებს როგორც გოგო, ასევე ბიჭი. დადგმულ აქტივობებს ყოველთვის სჯობს ბავშვებს თანასწორობა რეალურ ცხოვრებაში ვასწავლოთ“ – მიიჩნევს ის.

რაც შეეხება ბულინგს, ნინო ფსუტური მიიჩნევს, რომ ყველა სკოლა ერთნაირი ხარისხით ვერ მუშაობს ამ პრობლემაზე და აქაც ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მასწავლებელმა ჯერ თავად გაიაზროს როგორ და რა ფორმით უნდა შეეხოს ამ საკითხს, თუნდაც პრევენციისთვის.

„ვფიქრობ, არ შეიძლება ხელაღებით ნებისმიერი ფილმის ჩვენება, მოუმზადებლად ამ ფილმის განხილვა, რაღაც ისეთი აქტივობების დაგეგმვა, რომელიც არ არის შეთანხმებული ვთქვათ, ფსიქოლოგთან.

აქაც მნიშვნელოვანია, ხელი კი არ დავაფაროთ პრობლემას იმ მიზნით, რომ სკოლის გარეთ არ გავიდეს ამბავი, უნდა მივიტანოთ ინფორმაცია იმ უწყებებამდე, ვისაც ევალება, რომ ამ პროცესებში ჩაერიოს და გვეყოს გონიერება, დროულად მოვახდინოთ რეაგირება“.

რადგან ნინო ფსუტური გორიდანაა და 2008 წელს რუსეთის აგრესია მის ოჯახსაც შეეხო, მას ვკითხეთ, თუ რას ფიქრობს როგორც მოქალაქე, როგორც მასწავლებელი ჩვენს ქვეყანაში არსებულ მდგომარეობაზე, იმ პოლიტიკაზე, რასაც რუსეთის ან მისი მოქალაქეების მიმართ აწარმოებს ხელისუფლება.

„როცა ვუყურებ რუსეთის ამდენ მოქალაქეს ჩვენი ქალაქების, განსაკუთრებით თბილისის ქუჩებში, ცოტა გამაღიზიანებელია და ეს ხდება იმ ფონზე, როცა ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიის 20%-ზე მეტი ოკუპირებულია მათ მიერ, უკრაინაში კი ომს აწარმოებენ, რომელსაც უდანაშაულო მოსახლეობა ეწირება.

არ მიმაჩნია სწორად, აქ რუსებმა წამოიწყონ საკუთარი ბიზნესი, გახსნან უამრავი კაფე, სადაც ქართულად ფაქტობრივად არავინ გესაუბრება. ძალიან ფრთხილად უნდა მოეკიდოს სახელმწიფო მათ ჩვენს ტერიტორიაზე შემოშვებას, რადგან არ ვიცით ეს ამბავი საბოლოოდ როგორ მოგვიბრუნდება უკან“ – ამბობს ნინო ფსუტური.

ნინო მასწავლებელი, საქართველოს მოსახლეობის დიდი ნაწილის მსგავსად, მიიჩნევს, რომ ქართული სახელმწიფოს ადგილი ევროპულ სივრცეშია და არა რუსეთთან:

„ჩემი, როგორც მოქალაქის, როგორც მასწავლებლის ოცნებაა, ძალიან მალე გავხდეთ ევროპის ნაწილი, რომლის ნაწილი ჩვენ ბუნებრივადაც ვართ, მაგრამ მალე ვიგრძნოთ ეს ყველაფერი საკუთარ თავზე. საქართველო იმსახურებს, რომ იყოს ძლიერი ევროპული ქვეყანა“.

დღეს, 9 ოქტომბერს, გამართულ ბრიფინგზე განათლების მინისტრმა გიორგი ამილახვარმა სკოლის დირექტორების დანიშვნებზე კომენტარი გააკეთა.

ჟურნალისტების კითხვაზე, ინიშნებიან თუ არა დირექტორები პოლიტიკური ნიშნით, გიორგი ამილახვარმა განაცხადა, რომ საჯარო სკოლებში დირექტორების წარდგენა ღიად მიმდინარეობს და ამ პროცესში პოლიტიკური ზეწოლა უარყო.

„კომისიაში არიან როგორც სამინისტროს, ასევე საზოგადოების სხვა წარმომადგენლები და არავის, არც ერთ კონკურსანტს, არც ერთ ორგანიზაციას არ უთქვამს, რომ კონკურსი რაიმე ფორმით არის მიკერძოებული ან არასამართლიანი.

ისმის კითხვები იმის თაობაზე, თუ რატომ არის ერთი კანდიდატი წარდგენილი ბევრ სკოლაში, ეს არ არის სამინისტროს გადაწყვეტილება, იმ სკოლების 71 პროცენტში, სადაც ახლა კონკურსი ტარდება, მხოლოდ ერთ კანდიდატს ჰქონდა განაცხადი შემოტანილი და შესაბამისად, მივიღეთ ასეთი მოცემულობა.

ამიტომ, ვისაც სურვილი ჰქონდა, შეეძლო შემოეტანა განაცხადი.

დირექტორებს ირჩევენ სამეურვეო საბჭოები, ამიტომ გადაწყვეტილება მაინც სკოლების ხელშია“ – ამბობს განათლების მინისტრი.

დღეს, 9 ოქტომბერს, სერტიფიცირებული დირექტორების ნაწილმა წერილობითაც მიმართა გიორგი ამილახვარს, სადაც ისინი ითხოვდნენ განმარტებას, თუ რატომ არ წარადგინეს ის კანდიდატები სკოლებში, რომლებსაც აქვთ შესაბამისი კვალიფიკაცია.

რამდენიმე სკოლაში კი დღესაც იმართება მასწავლებლებისა და მოსწავლეების აქცია, ისინი მოქმედი დირექტორების შენარჩუნებას მოითხოვენ და უნდობლობას უცხადებენ სამინისტროს მიერ წარდგენილ კანდიდატს.

რაც შეეხება დირექტორთა სერტიფიცირებას, კონკურსის მეორე ეტაპის – გასაუბრების შედეგების გამო განათლების მინისტრს 30-მდე კონკურსანტი სასამართლოში უჩივის.

ამავე თემაზე: 

საქართველოს განათლების მინისტრის, გიორგი ამილახვრის განცხადებით, მომავალ, 2024 წელს, სკოლაში შესვლა შეეძლება ყველა ბავშვს, ვისაც 6 წელი შეუსრულდება პირველ დეკემბრამდე.

ხოლო 2025-2026 სასწავლო წლებში პირველ კლასში შევლენ ის ბავშვებიც, რომლებსაც 6 წელი 31 დეკემბრის ჩათვლით შეუსრულდებათ.

ამის შესახებ განათლების მინისტრმა დღეს, 9 ოქტომბერს, განაცხადა ბრიფინგზე.

„ეს გადაწყვეტილება არის ნებაყოფლობითი და თუ მშობელი ან მეურვე მიიჩნევს, რომ ამ ასაკში ბავშვი არ არის სასკოლოდ მზად, ბაღებში რჩება ვალდებულება და მშობელს შეუძლია საბავშვო ბაღში დატოვოს ბავშვი და მომდევნო წელს მიიყვანოს სკოლაში“ – თქვა განათლების მინისტრმა.

მან აღნიშნა, რომ ცვლილების შეტანის საჭიროება გამოიწვია იმ მშობლების მიმართვიანობამ, რომლებიც მიიჩნევდნენ, რომ მათ უნდა ჰქონოდათ არჩევანის შესაძლებლობა.

მინისტრის თქმით, ცვლილება შეეხება პირველ დეკემბრამდე დაბადებულ 5 ათასამდე ბავშვს.

საჯარო სკოლების ერთკანდიდატიან „არჩევნებს“ დირექტორების ნაწილი აპროტესტებს. რამდენიმე მათგანმა სერტიფიცირებული დირექტორების საინიციატივო ჯგუფის სახელით განათლების მინისტრს წერილობით მიმართა, სადაც ისინი დისკრიმინაციაზე საუბრობენ და ამბობენ, რომ ყველა სერტიფიცირებულ კანდიდატს არ ეძლევა არჩევნებში მონაწილეობის უფლება.

მათი თქმით, პრობლემაა ის, რომ სკოლებს არც არაფერი აქვთ ასარჩევი, რადგან ისედაც თითო კანდიდატია სკოლებში წარდგენილი და ამის ფონზე, სამინისტრო ცალკეულ კადრებს მაინც სკოლის გარეთ ტოვებს.

„ეს არ იქნება არჩევნები, ეს იქნება დანიშვნა“ – ამბობენ დირექტორები წერილში, რომელიც განათლების მინისტრს გაუგზავნეს.

განცხადებას ხელს აწერენ: დავით ფერაძე, ქეთი ცირეკიძე, მარი ქვრივიშვილი, თამილა ხარაბაძე, თამთა კვენეტაძე და ნათია იასაღაშვილი.

„ძალიან დიდია უსამართლობის განცდა, ძალიან მზარდია უკმაყოფილების ფონი.

მთელი სასკოლო საზოგადოება გაოგნებულია სამინისტროს მიერ მიღებული გადაწყვეტილებით, რომლითაც მხოლოდ ზოგიერთი საჯარო სკოლის სამეურვეო საბჭოებს წარედგინებათ ასარჩევად მხოლოდ ზოგიერთი დირექტორობის კანდიდატი.

თქვენ სამართალმცოდნე ბრძანდებით და მოდი, ვაღიაროთ: ეს არ იქნებ არჩევა, ეს იქნება დანიშვნა.

სამინისტრომ სკოლების უდიდეს უმრავლესობაში მხოლოდ თითო კანდიდატი უნდა წარადგინოს, რაც გამორიცხავს არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობას. არსებობს კონტრპასუხი: შეუძლიათ საერთოდ არ აირჩიონ თუნდაც ის ერთი. მაგრამ ხომ კარგად ვიცით, რომ ეს ასე არაა.

დღევანდელი შინაგანი თვითცენზურული კომპლექსის სიტუაციაში სამინისტროს მხრიდან თითო კანდიდატის წარდგენა მიანიშნებს სამეურვეოს საბჭოებისთვის ირიბ მითითებას, რომ აირჩიონ სწორედ ეს პირები, რადგან არ არჩევა აღიქმება სამინისტროს ნების წინააღმდეგ წასვლად.

ამომრჩეველი ფიქრობს, სამინისტროს რომ ეს კანდიდატი არ სურდეს, არც „გამოგვიგზავნიდა“. კიდევ ერთი მომენტია, რომც დაეშვას პრეცედენტი (და ზოგიერთ სკოლაში ალბათ, ასეც იქნება), რომ სამეურვეო საბჭოებმა შეძლონ შიშის დაძლევა და არ აირჩიონ სამინისტროს წარდგენილი კანდიდატები, მაშინ იყენებთ დისკრეციულ უფლებას და ვინც გნებავთ, მაინც დანიშნავთ“ – ნათქვამია დირექტორების განცხადებაში.

სკოლის დირექტორების აზრით, დისკრიმინაციულად დაირღვა დირექტორობის უფლების მქონე იმ პირთა უფლება, რომელთა ასარჩევად წარდგენის ვალდებულება ჰქონდა სამინისტროს, მაგრამ არსად არ წარადგინეს.

„კიდევ უფრო საგანგაშო სიტუაციაა იმ სკოლებთან მიმართებაში, სადაც დირექტორობის უფლების მქონე საერთოდ არც ერთი კანდიდატი არ წარდგენილა და თანამდებობა უვადოდ შეუნარჩუნდათ დირექტორობის მოვალეობის შემსრულებელ პირებს, მათ შორის ისეთებსაც, ვისაც ამის დოკუმენტური უფლება არ აქვს.

„დაბლოკილებიდან“, განსაკუთრებით მათ, ვინც წელს მიიღო დირექტორობის სერტიფიკატი, ერთი მხრივ, დირექტორობის უფლება მოგვანიჭა სახელმწიფომ და მეორე მხრივ, გადაგვიკეტა უფლების გამოყენება – ვიყოთ არჩეულნი. განა, ეს არ გააჩენდა უსამართლობის განცდას? განა, ლოგიკური არაა შეკითხვა, – „რა დავაშავეთ?“.

ამავდროულად, „უკანდიდატო“ სკოლებსაც წაერთვათ არჩევანის გაკეთების თავისუფლება და შესაძლებლობა“ – წერენ დირექტორები.

მათი თქმით, დირექტორობის უფლების მქონე პირთა ისედაც მცირე კონტინგენტის გამო, არც არსებობს იმის შესაძლებლობა, რომ ყველა სკოლას წარუდგინონ ახალი კანდიდატი. ამიტომ მათთვის ალოგიკურია, რატომ არ წარადგინა სამინისტრომ ის კანდიდატები სკოლებში, ვინც მოიპოვა სერტიფიკატი და აქვს უფლება, იყოს არჩეული დირექტორი.

„მაშინ, როცა ზოგიერთ სკოლაში თანამშრომლები მოქმედ დირექტორებს ამხელენ დარღვევებში და იქ მაინც მას მფარველობს ზოგიერთი „ზემდგომი“.

კიდევ ერთი დეტალი, საიდან იცოდა ზოგიერთმა წარდგენილმა კანდიდატმა ჯერ კიდევ თვეების წინ, რომ უეჭველად გახდებოდა დირექტორი და რომ მათ ადგილობრივი მმართველობების დონეზე ლობირებდნენ?

უფრო მეტიც, ისედაც გეცოდინებათ და რა აზრი აქვს დამალვას, სოციალურ ქსელებში საუბარი მიდის იმაზეც, რომ კანდიდატები შეირჩნენ პარტიული ნიშნით და რომ საკმარისი არ იყო ზეპარტიულობა ან არც ერთი პარტიის წევრობა და საჭირო იყო მმართველი პარტიის წევრობა. რომ წარდგენილი და დატოვებული დირექტორები იქნებიან „პარტიული საარჩევნო შტაბების უფროსები“ და ა.შ. არადა, ერთ-ერთ შეხვედრაზე გვითხარით, პარტიულ მიკუთვნებულობას ჩემთვის აზრი არ აქვსო.

ამ უკმაყოფილებისა და მზარდი დაძაბულობის პირობებში უდავოდ ყურადსაღებია ერთი გარემოება – „დაწუნებულთა კასტაში“ ანუ დირექტორებში არის ასეთი განცდა და ამ ეტაპზე ჩვენც ამ პოზიციაზე ვართ და გვაქვს დიდი იმედი, რომ რაც მოხდა, აქედან ბევრი რამ თქვენი გვერდის ავლით მოხდა, რადგან გაუგებარია, რატომ უნდა დაგჭირვებოდათ სამინისტროს იმიჯის შემლახავი ნაბიჯის გადადგმა“ – მიწერეს მინისტრს დირექტორებმა.

განცხადებაზე ხელმომწერი დირექტორები აცხადებენ, რომ მათ შექმნეს საინიციატივო ჯგუფი და დღეს, 9 ოქტომბერს, მინისტრთან შეხვედრას აპირებენ.

„ბათუმელებთან“ საუბარში წერილის ერთ-ერთმა ავტორმა, დავით ფერაძემ დასძინა, რომ თავადაც სერტიფიცირებულია, თუმცა სამინისტრომ იმ სკოლაში, რომელიც მას ჰქონდა მითითებული, არ წარადგინა.

„თბილისის 23-ე სკოლა მქონდა მითითებული, თუმცა არ წარმადგინეს. ვიღაც საჯარო მოხელის ცოლი წარადგინეს, როგორც მე ვიცი.

ზოგადად, რასაც ვაკვირდები, ვინც გარკვეული სამოქალაქო აქტივობებით გამოირჩეოდა, ის კანდიდატები დაბლოკეს. ამიტომ, როცა შევხვდებით დღეს განათლების მინისტრს, ალბათ იქ გაირკვევა, არის ჩვენი აქტივიზმი დაბლოკვის მიზეზი თუ არა“.

მისი თქმით, საინიციატივო ჯგუფს წარმოადგენენ როგორც მოქმედი დირექტორები, ასევე ის პირები, რომლებმაც ახლახან გაიარეს სერტიფიცირება, თუმცა სამინისტრომ ისინი არც ერთ სკოლაში არ წარადგინა.

_____________

მთავარი ფოტო: ოზურგეთის მეოთხე საჯარო სკოლაში მოითხოვენ მოქმედი დირექტორის დატოვებას/facebook

ამავე თემაზე: