“მერე რა ვქნათ ახლა, ხდება მასეც“ – ასე გასცა შეკითხვას პასუხი აჭარის სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილემ.
სტუდიიდან გამოსულებს ტელევიზიის მძღოლმა „დაგვიმატა“ ღიმილიანი სახით: „მაგი რაა, ჩემს მეზობელსაც აზოტი უნდოდა და უთხრეს, აგერ, ცული წაიღეო.“
„ნუ რა ვქნათ ახლა, ხდება მასეც“.
ისე, უმაღლესი საბჭოს კანონმდებლებმა როგორ ვერ გაიგეს, რომ მათ კანონპროექტს, აჭარის ტელევიზიის სტატუსის შესახებ, პარლამენტი აღარ განიხილავს, არ ვიცი. სხვადასხვა სესიაზე დეპუტატები მსჯელობენ, რა ვქნათ, გამოვითხოვოთ თუ დავტოვოთ პარლამენტში ჩვენი კანონპროექტიო. არადა უმაღლესი საბჭოს მიერ შეთავაზებულ კანონპროექტს, თურმე, პარლამენტი საერთოდ აღარ განიხილავს. შეჯერებული კანონპროექტი ისე შეიქმნა, ამის შესახებ აჭარის უმაღლეს საბჭოში არაფერი იცოდნენ.
სასაცილო ამ ისტორიაში კიდევ ის იყო, რომ საბჭოს დეპუტატების – თემურ კახიძისა და ალეკო ჩიტიშვილის საუბარი პირდაპირ ეთერში ტოვებდა შთაბეჭდილებას – „არ ვიმჩნევთ, ბატონო“. მედიაექსპერტმა ზვიად ქორიძემ არ გვაცალა, თორემ ხომ მოვისმენდით საბჭოს გადაწყვეტილებასაც: „კანონპროექტს არ გამოვითხოვთ, რეგიონული საზოგადოებრივი მაუწყებელი გვინდა და თუ გვიწუნებს რამეს პარლამენტი, წერილობით გვახვედროს პასუხიო“. ზვიად ქორიძე იმ დღეს ტელეფონით ჩავრთეთ გადაცემაში და გვითხრა, რაღა დროს უმაღლესი საბჭოს კანონპროქტიაო.
„მასეც ხდება“ – ამ პათოსით გარკვეული მოვლენების გამართლება გაგვიხშირდა.
პოლიციის შეფს მართვის მოწმობა არა აქვს? – „მასეც ხდება“,
პოლიციის შეფმა ფიზიკური შეურაცხყოფა მოგაყენათ? – „მასეც ხდება, პოლიციის მუნდირი ხომ უნდა დაიცვას?“
უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეს საწვავის ოდენობის გაზრდა სურს? -„მასეც ხდება“, აბა, წინა თავმჯდომარეს თუ ჰქონდა იმდენი, რომ დედამიწას წრეს დაარტყამდა, ავთანდილ ბერიძემ რა დააშავა?
ეს საწვავის ამბავი ისე, რაღა სასაცილო ამბავია: ერთ საღამოს სულ სხვა თემაზე ვსაუბრობდით და გაცოფებულმა ქალმა დაგვირეკა: ეს რა თქვა ავთანდილ ბერიძემ, რა ამბავია ამდენი საწვავი, გვეხუმრებითო.
ამ მაყურებელს ნამდვილად საბჭოს თავმჯდომარის კომენტარი ჰქონდა მოსმენილი, სახე-ღიმილიანი რომ ამბობდა: ეს რაა, მეტი საწვავი დაგვჭირდებაო, მაგრამ მოქალაქემ სახუმარო ამ ამბავში ვერაფერი დაინახა. ალბათ, აჯობებდა აქაც მიგვეღო პასუხი -„რა ვქნათ ახლა, ასეც ხდება“.
„რაც ცარიელი ქოხები იყო, ყველა დაშალეს, ჩვენც გვეუბნებიან, უნდა წახვიდეთო. ხულოდან ვარ, მაგრამ აქ ქირით ვცხოვრობდი. ხულოს გამგებელიც მოვიდა და კომისია შეიწავლის ვითარებასო. ჩვენ ვითხოვთ ადგილზე მოხდეს შესწავლა“ – ამბობს აქციის მონაწილე ხათუნა აბაშიძე.
„მეც ხულოდან ვარ. მეწყერსაშიშ ზონაში ვცხოვრობთ ექვსი სული. მოვითხოვთ რომ ხელისუფლებამ შეწყვიტოს ქოხების დანგრევა“- ამბობს გუგული შაინიძე.
აქციის მონაწილეები ამბობენ, რომ მათ ქოხების დასანგრევად მისულმა მერიის წარმომადგენლებმა შეურაცხყოფა რელიგიური ნიშნით მიაყენეს: „თურქების ქოხებს ვანგრევთო, ტელეფონზე უთხრეს ვიღაცას“.
ერთ-ერთმა გამომსვლელმა აქცენტი ამ ფაქტზეც გააკეთა: „ჩვენ არ გვრცხვენია რომ ვართ მუსულმანი მოსახლეობა, ამიტომ თქვენი დემოკრატია და სიტყვის თავისუფლება არის მოჩვენებითი, რადგან მობრძანდებიან და ამბობენ, თათრები ხართო. ვინ არიან თათრები? თათრები სწორედ ხელისუფლების ხელშეწყობით დასახლდნენ ბათუმში და ჩვენც რატომ უნდა შევნატროდეთ მათ.“
აქციაში მონაწილე მოსახლეობა ამბობს, რომ ქოხებში სადაც ამჟამად ცხოვრობენ გაუსაძლისი მდგომარეობა აქვთ: „არ გვაქვს შუქი, წყალი და ელემენტარული პირობები. არც ჩვენ გვიხარია იქ ცხოვრება, მაგრამ რა ვქნათ. ამიტომ დროულად გადაწყვიტოს ხელისუფლებამ ჩვენი საკითხი“.
თვითნებურად ჩასახლებული მოსახლეობის 350 ქოხი მერიის წარმომადგენლებმა უკვე დაანგრიეს და ტერიტორიის გაწმენდითი სამუშაოებისთვის ბიუჯეტიდან თანხაც გამოიყო.
აჭარის მთავრობის აპარატის სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის ანალიზის დეპარტამენტის უფროსმა კობა ჩხეიძემ გასულ კვირას “ბათუმელებთან” განაცხადა, რომ „მთავრობის გადაწყვეტილებით, ვისაც რეალურად აქვს საცხოვრებელი ადგილის პრობლემა, შეუძლიათ ჯერჯერობით ქოხებში დარჩნენ და იცხოვრონ: „რა გადაწყვეტილება იქნება მიღებული საბოლოოდ, ამაზე კომენტარს ჯერ არ ვაკეთებთ, რადგან არ გვინდა წინასწარი მოლოდინები გაჩნდეს.“
რესურსცენტრების ხელმძღვანელებმა თავდაპირველად ტესტირება გაიარეს საქართველოს პოლიციის აკადემიაში. ბათუმის რესურსცენტრის უფროსმა მერაბ სამნიძემ მაშინ, როგორც თვითონ ამბობს, 56 ქულა აიღო. აჭარის განათლების სამინისტროში ჩატარებულ გასაუბრებაზე კი იმდენი, რამდენიც არ აღმოჩნდა საკმარისი თანამდებობის შესანარჩუნებლად. მერაბ სამნიძე ამბობს, რომ თანამდებობაზე იმ შემთხვევაში დარჩება, თუ ამას განათლების მინისტრი მოინდომებს. მერაბ სამნიძე გასაუბრების ფორმითა და შედეგებით უკმაყოფილო არ არის.
აჭარის განათლების სამინისტროში ჩატარებული გასაუბრების შედეგად სამსახურს, სავარაუდოდ, კიდევ სამი – ხულოს, შუახევისა და ხელვაჩაურის რესურსცენტრის ხელმძღვანელები დაკარგავენ.
ლადო მგალობლიშვილის ფეისბუქგვერდზე მინისტრის მოადგილის შემდეგი კომენტარია გამოქვეყნებული: „ცენტრების ხელმძღვანელებს განცხადება თანამდებობიდან გათავისუფლების შესახებ ერთი თვის ვადაში გაეგზავნებათ. მათ შედეგების გასაჩივრება საპრეტენზიო კომისიაში შეუძლიათ. ერთი თვის შემდეგ ვაკანსიებზე კონკურსი გამოცხადდება. მანამდე კი ყველა რესურს-ცენტრის ხელმძღვანელი თანამდებობას შეინარჩუნებს“.
გასაუბრება ჩაატარა აჭარის განათლების სამინისტროსთან შექმნილმა საატესტაციო კომისიამ, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ განათლების მინისტრის ორი მოადგილე – სულიკო თებიძე და ლადო მგალობლიშვილი, ასევე სამინისტროდან ქეთევან მანელიშვილი, უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი გია მასალკინი, აჭარის მთავრობის აპარატიდან როლანდ შარაშიძე, მასწავლებელთა პროფკავშირების თავმჯდომარე ალექსანდრე ბერიძე, არასამთავრობო ორგანიზაცია დემოკრატიის ინსტიტუტის აღმასრულებელი დირექტორი არჩილ ხახუტაიშვილი.
რატომ მიანიჭეს უპირატესობა გასაუბრებას, როგორც ატესტაციის ფორმას? რა წინასწარ განსაზღვრული კრიტერიუმებით შეაფასეს კონკურსანტები? – ამ კითხვებზე პასუხის მიღება აჭარის განათლების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს თანამდებობის პირებისგან, ჯერჯერობით ვერ ხერხდება. მათ პოზიციას მოგვიანებით შემოგთავაზებთ.
ჯუმბერ კახიძე, რეგიონული განვითარების სამინისტროს გადაწყვეტილებას, აჭარაში არც ერთი პროექტი არ დაფინანსდეს, „ხელისუფლების უუნარობის კიდევ ერთ გამოვლინებას“ უწოდებს, რომელიც მისი თქმით, ბათუმის განვითარებას შეაჩერებს.
„საქმე ეხება ბათუმის დინამიური განვითარების არა მხოლოდ შენელებას, არამედ პრაქტიკულად მის შეწყვეტას. წინა გამოსვლებში მე დავასახელე რამდენიმე პროექტი, რომელიც არ დაფინანსდა, ამას დაემატა რამდენიმე პროექტი, რომელიც გაგვიცხადა საკრებულოს თავმჯდომარემ. მე მიკვირს, რატომ დუმს საკრებულოს თავმჯდომარე, როდესაც გამოქვეყნდა რეგიონული განვითარების სამინისტროს განცხადება, სხვადასხვა პროექტის დაფინანსებაზე და მასში აჭარიდან არც ერთი პროექტი არ მოჰყოლია, არც ერთი კაპიკი არ არის გამოყოფილი, აჭარის არც ერთ რაიონზე“, – აღნიშნა ჟუმბერ კახიძემ.
მისივე თქმით, ეს საკითხები, არამარტო რეგიონის განვითრებას, არამედ მისი მოსახლეობის ყოფაცხოვრებას უკავშირდება, რადგან პროექტების შეჩერებით 7000 სამუშაო ადგილი გაუქმდა.
„ჩვენ თურმე არამარტო სხვა დიდი პროექტების, არამედ იმ პროექტის დაფინანსების პრობლემაც გვქონია, რასაც ჟირინის არხი ეწოდება. მე ვთვლი, რომ ბათუმის განვითრებას დიდი პრობლემა ექმნება“,- განმარტა ჯუმბერ კახიძემ.
მისივე ინფორმაციით, ასევე შეჩერდა სტადიონის, ხიდების მშენებლობა თუ ნაპირგამაგრების სამუშაოები.
სამინისტრომ, 2013 წლის პირველი კვარტლის შემაჯამებელი დოკუმენტი გამოაქვეყნა, რომლის მიხედვით რეგიონებში განსახორციელებელი პროექტების ფონდიდან 643 პროექტი დაფინანსდება. ამ პროექტებში 200 მილიონ ლარამდე დაიხარჯება. აღნიშნული დოკუმენტის მიხედვით, აჭარაში არც ერთი პროექტი არ ფინანსდება.
დაგეგმილია სამუშაო შეხვედრა ბავარიის სურსათის, სოფლის მეურნეობის და ტყეების სამინისტროში და ბავარიის მიწის სახელმწიფო კანცელარიაში. შეხვედრაზე მიმოიხილავენ აჭარისა და ბავარიის რეგიონებს შორის ურთიერთთანამშრომლობის პერსპექტივებს სოფლის მეურნეობის სფეროში, კერძოდ აგრარული სექტორის განვითარების მხარდაჭერისა და ეკოტურიზმის განვითარებაში.
ასევე, გაიმართება სამუშაო შეხვედრები რეგიონის ოლქის თვითმმართველობის თავმჯდომარესთან, მიხეილ ადამთან და ადგილობრივი ხელისუფლების სხვა წარმომადგენლებთან.
ბავარიაში შეხვედრებს აჭარის მთავრობის თავმჯდომარესთან და ქართული დელეგაციის წევრებთან ერთად ბავარიის მიწის სურსათის, სოფლის მეურნეობისა და ტყეების მინისტრი ჰელმუტ ბრუნერი და ბავარიის სახელმწიფო კანცელარიის ევროკავშირთან საერთაშორისო ურთიერთთანამშრომლობის რეფერატის უფროსი მარტინ შუსლერი დაესწრებიან.
სამუშაო ვიზიტის ფარგლებში, აჭარის დელეგაცია აჭარის მაღალმთიანეთში ეკო-ტურიზმის სხვადასხვა სახეობის განვითარებასა და ეროვნულ პარკებს შორის ურთიერთთანამშრომლობის საკითხებს განიხილავს. გაიმართება მოლაპარაკება ტურიზმის სერვისის სფეროში პროფესიული განათლების გაცვლით პროგრამების ამოქმედებაზე. ასევე საუბარი შეეხება ზამთრის ტურიზმის, სათხილამურო კურორტის სფეროს განვითარებას.
აჭარის მთავრობის თავმჯდომარე, არჩილ ხაბაძე შეხვდება ფრაუენაუს გამგებელს, ბავარიის მიწის პარლამენტის წევრს, ეკონომიკის, ტრანსპორტის და ტექნოლოგიების კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილეს; ბაიერიშე აიზენშტაინის თემისა და გაიერშტალის თემის გამგებლებს, არბერის სათხილამურო კურორტის მენეჯერს.არჩილ ხაბაძე ასევე შეხვდება ქვემო ბავარიის ტურიზმის გაერთიანების მარკეტინგის ხელმძღვანელს. განისაზღვრება სამომავლო ურთიერთთანამშრომლობის სფეროები.
ვიზიტის ფარგლებში დელეგაცია ეროვნული პარკსა და ლოკალურ ტურისტულ საინფორმაციო ცენტრებს, იუნესკოს ისტორიულ ძეგლს – ქ. რეგენსბურგის ძველ ნაწილს ეწვევა. ასევე დაესწრება მინის ნაკეთობათა ტრადიციულ ბავარიულ დღესასწაულს, ადგილობრივ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობებს, გესთჰაუსსა და ნოიშონაუში.
ქვეყანას აქამდე დეკლარირებული ჰქონდა, რომ განათლება მისთვის იყო პრიორიტეტი. ფაქტია, რომ დღემდე ცოტა რამ გაკეთდა ამისათვის, მაგრამ მაინც. შედეგი სახეზეა – მოსწავლეების განათლების კუთხით, სამარცხვინო პოზიციებზე ვართ. თავის მხრივ ქვეყნის მასშტაბით ბოლო ადგილზე ჩვენი რეგიონია.
ამ ვითარებაში უნივერსიტეტად წოდებული შენობის მერიისთვის გადაცემა, იმას უნდა ნიშნავს, რომ განათლებას ამ ქვეყანაში, სავარაუდოდ, კიდევ უფრო ნაკლებ ყურადღებას მიაქცევენ.
აბა, სხვა რასთან გვაქვს საქმე, როცა არჩევანი კეთდება მერიასა და უნივერსიტეტს, მით უფრო ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტს შორის და უპირატესობას მერიას ვანიჭებთ.
მერიისთვის შენობის გადაცემის მომხრეებს, რომლებიც, ძირითადად, მერიასა და სხვა სახელმწიფო დაწესებულებებში მუშაობენ, შემდეგი არგუმენტები აქვთ. 1. ერთი ფანჯრის პრინციპით მოვემსახურებით მოსახლეობას, იუსტიციის სახლის მსგავსად. 2. ხალხის მსახურებმა კომფორტულ გარემოში უნდა იმუშაონ.
ერთი ფანჯრის პრინციპი ნამდვილად კარგია, სერვისის თვალსაზრისით. პირადად მე არაერთხელ მქონდა შემთხვევა, როცა დოკუმენტების შეგროვებისთვის ხან ლერმონტოვის ქუჩაზე (სადაც მერიის გარკვეული სამსახურებია განთავსებული) მიწევდა მისვლა და ხან ქალაქის ცენტრში. ეს საკმაოდ არაკომფორტულია, მაგრამ ამ სურათის შეცვლა უნივერსიტეტზე უარის თქმად, არ მიღირს.
ხალხის მსახურებს ნამდვილად სჭირდებათ კომფორტულ გარემოში მუშაობა. მათთვის ამ გარემოს შესაქმნელად ხალხმა უკვე დახარჯა არაერთი მილიონი. ამ ნომრის მესამე გვერდზე გამოქვეყნებულ სტატიაშიც სწორედ იმაზე წერია, რომ კომფორტის შექმნის ტენდენცია კვლავაც ძალაშია. ეს ჩემი აზრი არ არის, ამას მერიიდან მოწოდებული დოკუმენტები ადასტურებს.
სრულიად უადგილოა, მაგრამ თუ გავიხსენებ, რომ ცოტა ხნის წინ შიმშილით გამოწვეული სტრესით 1 წლის გოგიტა აბაშიძე გარდაიცვალა, მაშინ სიტყვა – „კომფორტის შექმნა მოხელისთვის“, უხერხული მგონია.
ეს კი ჩემი აზრია.
კიდევ ერთი გარემოებაც – ერთი ფანჯრის პრინციპით ვერ მუშაობს აჭარის მთავრობა, სამინისტროები სხვადასხვა ქუჩაზე, სხვადასხვა შენობაშია განთავსებული, ხოლო თავად ადმინისტრაცია სხვაგან. რა ვქნათ, დავხარჯოთ 40 მილიონი, რომ ეს სამსახურები ერთ შენობაში მოვათავსოთ? ან იქნებ რუსთაველის ქუჩაზე არსებული უნივერსიტეტის შემინული კორპუსი გავათავისუფლოთ სტუდენტებისგან – ყველა ადმინისტრაციულ დაწესებულებას დაიტევს, უმაღლეს საბჭოსაც კი, რომელიც ჩაქვშია. დეპუტატებს ხომ ურჩევნიათ ბათუმში გადმოსვლა…
სამი წლის წინ, როცა ბულვარში ხეებს ჩეხავდნენ და ამას ვაპროტესტებდით, მაშინ პროტესტში ის ადამიანებიც მონაწილეობდნენ, ვინც ახლა ხელისუფლებაშია. მაშინ მიხეილ სააკაშვილმა თქვა, რომ ბოღმიანი ადამიანები განვითარებას ხელს ვუშლით. მაშინ არავინ მოგვისმინა და აშენდა ქალაქში ყველაზე მაღალი და ულამაზო შენობა. ახლაც მგონია, რომ ამ შენობისთვის ბულვარის გაჩეხვით დანაშაული ჩაიდინეს.
ჩემი გადასახედიდან, ახლა უნივერსიტეტზე, მით უფრო ტექნოლოგიურზე, უარის თქმა, ბულვარში ხეების გაჩეხვის ტოლფასია. შეიძლება უარესიც.
და ერთიც – აუდიტორიები არსებულ უნივერსიტეტსაც არ ჰყოფნის. გვაწუხებს ეს პრობლემა? – მაშინ გადავწყვიტოთ.
ვიცი, ამ შენობის გადაცემა დიდად ვერ წაადგება ბათუმის უნივერსიტეტს პოზიციების გაუმჯობესებაში, მაგრამ განცდა იმის, რომ ამ ქვეყანაში განათლებაზე ვიღაც ზრუნავს, ან შეიძლება იზრუნოს მომავალში, ძალიან მნიშვნელოვანია.
დღეს, ბათუმის სასპორტო სკოლაში დაიწყო ტურნირი ჭადრაკში ბათუმის უბნებს შორის. ტურნირი მუნიციპალური პროგრამის „ბათუმის 13 ადმინისტრაციაში შემავალ უბნებს შორის სპორტული თამაშები” ფარგლებში იმართება. პროგრამაში მონაწილეობა ბათუმში მცხოვრებ სპორტის მოყვარულებს შეუძლიათ.
ტურნირი ჭადრაკში 27 აპრილს დასრულდება.
აღნიშნული პროგრამის ფარგლებში, დაგეგმილია ტურნირი ფრენბურთში – 29 აპრილი – 4 მაისი, კალათბურთში – 17-23 მაისი და მინი-ფეხბურთში – 10-16 მაისი.
კონფერენციის ფარგლებში იმართება ტურისტული გამოფენა, სადაც აჭარის რეგიონისთვის სპეციალური კუთხე არის გათვალისწინებული. გამოფენის მონაწილეებსა და დამთვალიერებლებს ქართული ღვინის დეგუსტაციისა და ტრადიციული კერძების დაგემოვნების საშუალება ექნებათ. ასევე, ბათუმის ტურისტული პოტენციალის გაცნობის მიზნით, მოეწყობა პრეზენტაცია.
ბათუმსა და დაუგავპილს შორის მეგობრობის მემორანდუმი 2012 წელს გაფორმდა, რაც ქალაქებს შორის სხვადასხვა მიმართულებებით თანამშრომლობას ითვალისწინებს.
მომზადებულია ბათუმის მერიის მიერ მოწოდებულ პრესრელიზზე დაყრდნობით.
ბათუმში, ამხანაგობის განვითარების ხელშემწყობი პროგრამის ფარგლებში, მრავალსართულიანი კორპუსების ლიფტების რეაბილიტაცია ერთდროულად 14 მისამართზე მიმდინარეობს.
ხიმშვიაშვილის, აღმაშენებლის, ჭავჭავაძის, ახმეტელის, ინასარიძისა და ბესიკის ქუჩებზე მიმდინარე სამუშაოებს ტენდერში გამარჯვებული კომპანიები „ტექ.სერვისი“ და „ელე“ ასრულებენ.
14 ლიფტის რეაბილიტაციისთვის დაახლოებით 84 ათასი ლარი დაიხარჯება. სამუშაოები რამდენიმე კვირაში დასრულდება.
მომზადებულია ბათუმის მერიის მიერ მოწოდებულ პრესრელიზზე დაყრდნობით.
ტენდერში გამარჯვებულმა ფირმამ შპს „საქართველოს სათბურების კომპანიამ” 3 მილიონი პომიდვრის, კიტრის, ბადრიჯნის და ბულგარული წიწაკის ჩითილი აწარმოა.
ფერმერთა სიების გადამოწმება უახლოეს პერიოდში დასრულდება, ჩითილების გაცემა კი ქობულეთის მუნიციპალიტეტიდან დაიწყება.
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკური ბიუჯეტიდან აღნიშნული პროგრამის დასაფინანსებლად 521 000 ათასი ლარი გამოიყო.
„იმ მილიარდიანი პროექტის პარალელურად, რომელსაც საქართველოს მაშტაბით სოფლის მეურნეობის სამინისტრო კურირებს, ჩვენ გვაქვს დამატებით სხვა პროექტები, რომელიც აჭარის რეგიონებში ხორციელდება. ერთ-ერთი მათგანია ფერმერებზე სამ მილიონამდე ჩითილის თანადაფინანსებით გადაცემა. ეს კი ითვალისწინებს სახელმწიფოს მიერ ჩითილის ღირებულების 70%-ის გადახდას, რის შემდეგაც 1 ძირი ბოსტნეულის ნერგი მხოლოდ 5,1 თეთრი ეღირება. სპეციალურად, ხარისხიანი და მაღალმოსავლიანი ჩითილების დარიგება მომავალ კვირას ქობულეთის მუნიციპალიტეტიდან დაიწყება და რამდენიმე დღეში დასრულდება. პროცესში აქტიურადაა ჩართული ყველა მუნიციპალიტეტის გამგეობები და საინფორმაციო სამსახურები.“ – განაცხადა აჭარის მთავრობის თავმჯდომარემ არჩილ ხაბაძემ.
ღონისძიებას ეროვნული კინოცენტრის დირექტორი ნანა ჯანელიძე ესწრებოდა, ასევე მიწვეული იყვნენ ქართველი პროდიუსერები და რეჟისორები.
აჭარაში კინოწარმოების ხელშეწყობის პროგრამას აჭარის განათლების სამინისტრო ახორცილებს, რომლის ფარგლებშიც უცხოელ და ადგილობრივ კინომწარმობლებს მხატვრული, ანიმაციური და დოკუმენტური ფილმების კინოპროექტების დაფინანსებას სთავაზობს.
გაზაფხულდა და შესაბამისად ექსკურსიების რიცხვმაც იმატა. საერთოდ, ძალიან არ მიყვარს ექსკურსიები. სიმართლე გითხრათ არ ვიცი რატომ, ალბათ ზედმეტად დამღლელია ჩემთვის, მაგრამ როცა ექსკურსია ისეთ ადგილებშია დაგეგმილი, რომლებიც მართლაც უმაგრესია თავისი ბუნებით და ისტორიით, ვიღებ „მსხვერპლს“ და სამაგიეროდ კარგ შთაბეჭდილებებს და ცოდნას ვიტოვებ.
ჰოდა, ერთ დღესაც როცა მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლის ლიტერატურულ სალონში მივედი და გავიგე რომ დაგეგმილი იყო მორიგი უფასო ექსკურსია ახლა უკვე ჩემთვის უსაყვარლესი პოეტის გალაკტიონ ტაბიძის სახლ-მუზეუმში, ჭყვიშში, მაშინვე გადავწყვიტე წასვლა და არც მინანია, ჩემი ფილტვებიც ვასიამოვნე ასე მონატრებული სუფთა ჰაერით, ყურებიც – ახალი ამბების მოსმენით და თვალებიც – შესანიშნავი ხედებით ტკბობით.
შეხვედრაზე კითხვები დაისვა აჭარის ტელევიზიის პროგრამულ დამოუკიდებლობასთან და ბორდის დაკომპლექტებასთან დაკავშირებითაც. კანონპროექტის მიხედვით აჭარის ტელევიზიას უნდა ჰყავდეს მრჩეველთა საბჭო და არა ბორდი, თუმცა ეს საკითხი, როგორც მურმან დუმბაძე ამბობს, კვლავ განსახილველია.
დეტალების დაზუსტებისა და სხვა კითხვებზე პასუხების მისაღებად, მურმან დუმბაძემ აჭარის ტელევიზიის სტატუსით დაინტერესებული პირები საქართველოს პარლამენტში დაპატიჟა:
„30 აპრილს იქნება ამ საკითხის განხილვა და შეგვიძლია კონკრეტულ დეტალებზე იქ ვისაუბროთ“.
მურმან დუმბაძემ ყურადღება გაამახვილა აჭარის ტელევიზიის მომავალ ბორდთან დაკავშირებით. მან რეგიონში მცხოვრებ ჟურნალისტებს აქტიურობისკენ მოუწოდა და ურჩია, რომ ბორდში მოსახვედრად იბრძოლონ: „აქედანვე უნდა დაიწყოთ ამაზე ფიქრი და კონკურენციაში უნდა შეხვიდეთ. მე ხშირად მსაყვედურობენ, როცა ვამბობ, რომ ნაცნობებს ვუწევ რეკომენდაციებს, მაგრამ ეს სირცხვილი არ არის, გამოიყენეთ ნაცნობობა. მე, პირადად, ადგილობრივ ჟურნალისტებს რეკომენდაციებს გავუწევ“.
„მე თვითონ გაკვირვებული დავრჩი, როცა ვნახე რამდენი რამე გაუკეთებია ამ ახალგაზრდას ჩემს სასარგებლოდ. ფიქრობს ჩემზე, საიტებს ქმნის, წერილებს წერს, მოკლედ დღე და ღამე ჩემზე ზრუნავს. ვურჩევ, მეტი იზრუნოს, მაგრამ უფრო ღირსეულად“- აცხადებს მურმან დუმბაძე.
მურმან დუმბაძე ამბობს, რომ სოციალურ ქსელებს იშვიათად იყენებს და მხოლოდ წერილების შესამოწმებლად შედის „ფეისბუკში“:
„ის პროფაილები რომელიც შექმნილია ჩემი სახელით, მე არ მეკუთვნის. მე პროფესიით მათემატიკოსი გახლავართ, პროგრამისტი, მაგრამ სოციალურ ქსელს იშვიათად ვიყენებ.
ქალბატონი თამარ თაბუკაშვილი რომელიც მიმოწერებშია ნახსენები, პირველი ოქტომბრის მერე არ მინახავს, ეს გოგო ძალიან აქტიური იყო არჩევნებამდე. დაუსაქმებელია ისიც და მერაბ ღოღობერიძეც და საქართველოს მოქალაქეები რომ დასაქმდნენ, ჩვენ ამისთვის ვზრუნავთ.“
საერთო ჯამში საქართველოს ნაკრებმა 11 ოქროს, 12 ვერცხლისა და 27 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ბათუმელთაგან ბრინჯაოს მედლის მფლობელები გახდნენ: გია დიასამიძე (14-15 წლიანები, -70 კგ), ლაშა ვარშანიძე (18-34 წლიანები, 70 კგ) და ნანა მჟავანაძე (16-17 წლიანები, 55 კგ). მათ საპრიზო ადგილები კუმიტეში (ორთაბრძოლა) მოიპოვეს. საერთო ჯამში საქართველოს ნაკრები გუნდურ პირველობაში მხოლოდ აზერბაიჯანს ჩამორჩა და მეორე ადგილი დაიკავა, მესამეზე თურქეთის ეროვნული გუნდი გავიდა.
გოჩა სურმანიძე: ტურნირით კმაყოფილი ვარ, ხუთი სპორტსმენიდან სამ მედალს რომ მოიპოვებ, თან მსოფლიო ჩემპიონატზე, ურიგო ნამდვილად არ უნდა იყოს. რაც შეეხება კიდევ ერთ სიახლეს, ზაფხულში სემინარების ჩასატარებლად ვაპირებთ გაბი მიხაელის მოწვევას. გაბი მიხაელი გახლავთ მსოფლიო უსაფრთხოების აკადემიის მთავარი ინსტრუქტორი, ისრაელის დაზვერვის ინსტრუქტორი და მსოფლიოს კრავ-მაგას (თავდაცვისა და თავდასხმის სისტემა, რომელსაც გამოიყენებენ სპეცსამსახურები) ერთ-ერთი დამფუძნებელი.
მერაბჭანტურია: 2010 წლამდე ბავშვთა ლიგაში გამოვდიოდით, სადაც 1990-1992 წლებში დაბადებული ჭაბუკები ასპარეზობდნენ. შემდეგ კი, როდესაც ბიჭები წამოიზარდნენ, საქართველოს ეროვნულმა ფედერაციამ უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობის ნება დაგვრთო. პირველივე წელს მესამე საპრიზო ადგილი ავიღეთ და ეს ბევრისთვის მოულოდნელი იყო. იმავე წელს, შანსი გვქონდა, როგორც საპრიზო ადგილზე გასულ გუნდს, ევროტურნირზემ იგვეღო მონაწილეობა, მაგრამ უსახსრობის გამო ვერ გავემგზავრეთ. ამან კი ერთ-ერთ ჩვენს სპორტსმენზე უარყოფითად იმოქმედა და გუნდი დატოვა, ასე ვთქვათ, პერსპექტივა ვერ დაინახა, თუმცა ჩვენ არ დაგვიყრია ფარ-ხმალი. მომდევნო, 2011 წელს საპრიზო ადგილი ვერ დავიკავეთ და მეოთხე ადგილზე გავედით. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ჩემპიონატი ასე ვთქვათ, ღიაა და მასში მონაწილეობის მიღება ნებისმიერი ქვეყნის მსურველ გუნდს შეუძლია. იმ წელს „ნეფთჩი“ დაგვემატა აზერბაიჯანიდან. ეს ერთადერთი წელი იყო, როდესაც სამეულში ვერ მოვხვდით. 2012 წელს მეორე ადგილზე გავედით და წლევანდელ პირველობასაც ისეთი პირი უჩანს, რომ ჩემპიონატს მეორე ადგილზე დავასრულებთ.
–რატომმეორედაარაპირველი?
– პირველ ადგილზე თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტის გუნდია, რომელიც სტუდენტთა შორის მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონები არიან. ძლიერი გუნდია. თან ნუ დაგვავიწყდება, რომ ჩემპიონატში საქართველოს ფაქტობრივად სამი ნაკრები ასპარეზობს. პირველი „გპი“, „იმედი“ და „მერანი“. და ასეთ კონკურენტებს შორის ვერცხლის მედლის მოგება ცუდი შედეგი არ უნდა იყოს.
–ვერცხლისმედლისადაევროსაგზურის…
– ევროსაგზურის რა მოგახსენო?! თუ ადრე მესამეადგილოსანსაც ჰქონდა შანსი ევროტურნირებზე გასულიყო, წელს ვითარება შეიცვალა, მხოლოდ ჩემპიონი გადის, ასე ვთქვათ ჩემპიონთა ლიგაზე.
– არა. საქართველოს ხელბურთის ფედერაციამ. ყველაფერი კი ფინანსებთან ასოცირდება. არადა სწორედ წელს გვყავს ისეთი გუნდი, რომელიც ღირსეულად წარსდგებოდა ევროტურნირებზე. მართალია, ნაკლებად მჯერა, მაგრამ შესაძლოა შეიცვალოს ვითარება და ევროპულ ტურნირებზე ასპარეზობის უფლება დაგვრთონ.
– ჩვენი ხელბურთელი, გიორგი ქავთარაძე საქართველოს ეროვნული ნაკრების კანდიდატია, მეორე, რეზო ჭანტურია, ჩემი შვილი, რომელიც ჩვენს გუნდში თამაშობს, ნაკრებში მიიწვიეს, მაგრამ, სწავლის გამო უარი თქვა. მისის ნებაა, ვერ დავუშლი. რაც შეეხება მომავალ წელს, ასაკობრივი სირთულეების წინაშე დავდგებით ალბათ. სწორედ ასაკის გამო ბევრი ხელბურთელი დატოვებს გუნდს. თუმცა, კარგი თაობა მოდის და იმედია, ამ დანაკლისს მალევე ავინაზღაურებთ.
– პირობებზემინდაგკითხოთ…
– პირველ რიგში მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ფედერაციის პრეზიდენტია გიორგი კირთაძე, მან საკმაოდ ბევრი რამ გააკეთა აჭარაში ხელბურთის განვითარებისთვის, რისთვისაც გუნდის სახელით მადლობას მოვახსენებ. დღესდღეობით ქალაქ ბათუმის მერიის დაფინანსებაზე ვართ. მარტივად რომ გითხრათ, ფორმებით, ინვენტარით, შეჯიბრებეზე გამგზავრებით, სასტუმროს ხარჯებით და კვებისთვის აუცილებელი თანხით სწორედ მერია გვაფინანსებს და ამ მხრივ არანაირი პრობლემა არ გვაქვს. კმაყოფილები ვართ. შეძლებისდაგვარად ბიჭებს პრემიალური თანხებიც ეძლევათ. ერთადერთი პრობლემა, რაც გვაქვს დიდი ხანია, დარბაზის უქონლობაა. ხან უნივერსიტეტის დარბაზში ვვარჯიშობთ, ხან ბულვარში ღია მოედანზე, ხანაც ბონის სპორტდარბაზში. მომთაბარე ცხოვრებას ვეწევით.
–გამოსავალიარჩანს?
– გადატანილი ყინულის სასახლის გვერდით აიგო მსგავსი ნაგებობა და ჩემი ინფორმაციით, სწორედ იქ განთავსდება დარბაზი სპორტული თამაშებისთვის და ჩვენც სავარაუდოდ, იქ დავიდებთ ბინას.
–რეალურიპერსპექტივა…
– პერსპექტივა ისააა, რომ ამ სახეობას მოვლა უნდა, თორემ ნიჭი და მონდომება არ გვაკლია. რატომ აქვს „გპი“-ს ასეთი კარგი შედეგები?! – იმიტომ რომ მათ ხელბურთელებს სოლიდურ ხელფასს უხდიან, საკუთარი დარბაზიც აქვთ…
– დიახ, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ აუცილებლად აშენდება. 2017 წელს ევროპის ჩემპიონატი ხელბურთში საქართველოში გაიმართება, ეს უკვე გადაწყვეტილია. სავარაუდოდ, სამი ჯგუფი იქნება, ერთი თბილისში ითამაშებს, ერთი ქუთაისში და ერთიც ბათუმში.
–ევროპისჩემპიონატისაქართველოში?
– დიახ, რატომ გიკვირთ?! 2015 წელს თბილისში ახალგაზრდული ოლიმპიადა ტარდება და რატომ არ შეიძლება ხელბურთში ევროპის ჩემპიონატსაც ვუმასპინძლოთ?!
„ამ დღეს არის საავტორო უფლებების მსოფლიო დღე და შექმნილი სიტუაციის გამო მაღაზიები გვიცხადებენ სოლიდარობას. ზუსტად ვერ გეტყვით რამდენი მაღაზია, მაგრამ მაღაზიების უმრავლესობა ამ დღეს დაკეტილი იქნება. გასულ წლებში ეს იყო ჩვენთვის სადღესასწაულო ღონისძიებების მთელი პაკეტი, მაგალითად, როცა გამომცემლობა „დიოგენეს“ ფინანსურად შედარებით უკეთესი მდგომარეობა ჰქონდა, ჩვენ ამ დღეს აღვნიშნავდით ვახუშტი კოტეტიშვილის პრემიის გაცემით ახალგაზრდა მთარგმნელებისთვის პოეზიაში. 2010 და 2011 წელს ჩვენ ეს მოვახერხეთ, შემდეგ უკვე ფინანსური სირთულეების პერიოდი დაიწყო. ასევე უამრავი სხვა ღონისძიება იყო ამ დღეს, ერთობლივი აქციები, ფასდაკლებები, გაყიდვა, მაქსიმალურად ვცდილობდით, რომ მხიარული და ხალისიანი დღე ყოფილიყო“ – ამბობს თამარ ლებანიძე, გამომცემლობა `დიოგენეს~ ხელმძღვანელი.
აქციას უერთდებიან სხვა გამომცემლებიც, მათ შორის „ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობაც“. „ჩვენი მაღაზია რა თქმა უნდა უერთდება ამ აქციას, რომელიც გამომცემლობების სოლიდარობის ნიშნად იმართება. გასულ წლებში აღვნიშნავდით ხოლმე, თავისუფლების მოედანზე ყველა მაღაზიას ჰქონდა თავისი კუთხე და ვაწყობდით ამ დღისადმი მიძღვნილ სპეციალურ ღონისძიებას, ფასდაკლებებით.“ – თქვა „ბათუმელებთან“ სატელეფონო საუბარში ბაკურ სულაკაურმა.
„ბათუმელები“ დაინტერესდა, რატომ არ შეუერთდება აქციას გამომცემლობა „პალიტრა L“-ის მაღაზიათა ქსელი „ბიბლუსი“.
„ამის მიზეზი არ არსებობს. უბრალოდ ასე გადავწყვიტეთ რომ ჩვენ დღეს ვიმუშავებთ,“ – აღნიშნა „ბათუმელებთან“ მარი წამალაშვილმა, „ბიბლუსის“ პიარმენეჯერმა.
გამომცემლობების პროტესტის გამო, ბათუმში 23 აპრილს აღარ გაიმართება წიგნების საგაზაფხულო გამოფენა-გაყიდვა, რომელიც საჯარო ბიბლიოთეკის სკვერში უნდა შემდგარიყო. წიგნების გამოფენა-გაყიდვის ახალი თარიღის შესახებ გაზეთი „ბათუმელები“ ვებგვერდის: www.batumelebi.ge საშუალებით მოგაწვდით ინფორმაციას.
წიგნის საერთაშორისო დღის აღნიშვნა თავდაპირველად „იუნესკომ“ დაიწყო. ამ დღეს წინ უძღოდა საინტერესო ესპანური ტრადიცია. კერძოდ, კატალონიაში 23 აპრილს, სერვანტესის გარდაცვალების დღეს, მამაკაცები ქალებს ვარდებს ჩუქნიდნენ და მათგან წიგნებს იღებდნენ საჩუქრად.
ბათუმის შემოერთებულ ტერიტორიებზე მცხოვრებ მოსახლეობას სასოფლო-სამეურნეო ვაუჩერები არ მიუღია – ამის შესახებ დღეს საგანგებოდ გამართულ ბრიფინგზე საკრებულოს „ნაციონალური მოძრაობის“ ფრაქციის წარმომამდგენლებმა განაცხადეს.
ამ პრობლემის დროულად გამოსწორების მოთხოვნით სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საგანგებო ბრიფინგით მიმართეს საკრებულოს ფრაქცია „მაჟორიტარისა“ და „ბათუმისათვის“ წევრებმაც: „ეს ხარვეზი დაუყონებლივ უნდა გამოსწორდეს, იმისათვის რომ შეიცვალოს შემოერთებულ ტერიტორიებზე მცხოვრები მოსახლეობის სამართლიანად ნეგატიური განწყობა. მათ აქვთ უფლება ისარგებლონ ყველა იმ პროგრამით რასაც სოფლის მეურნეობის სამინისრო განახორციელებს.“ – განაცხადა საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილემ ვაჟა ვერულიძემ ბრიფინგზე.
ბათუმის მე-17 სკოლაში 42 პედაგოგი მუშაობს. უკანასკნელი სამი წლის მანძილზე სკოლას რომელიმე საგანში ახალი მასწავლებელი არ მიუღია. პირიქით, რუსული ენის საათების შემცირების გამო საგნის მასწავლებელთა რაოდენობა შეამცირა.
„საათების რაოდენობა არ შეცვლილა, საპენსიოც არავინ მყავდა, შესაბამისად, ძველი კადრები მყავს. შარშან მყავდა მაძიებლები. კარგი სპეციალისტები იყვნენ, სერტიფიცირებაც გაიარეს, მაგრამ არ იყო საშუალება, რომ დამეტოვებინა“, – ამბობს მე-17 სკოლის დირექტორი ირინე ვადაჭკორია.
რუსული ენის პედაგოგი მედეა მირსულთანოვა ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი სკოლიდან საგნის საათების შემცირების გამო გაათავისუფლეს. მედეამ ორი სასერტიფიკატო გამოცდა იმ იმედით ჩააბარა, რომ სამუშაოს იპოვიდა.
„უმუშევარი როცა დავრჩი, სერტიფიცირება იმ იმედით გავიარე, რომ ადვილად შევძლებდი სამსახურის პოვნას, თუმცა ასე არ მოხდა. ახლა ვაპირებ უცხო ენისა და კომპიუტერის გამოცდაც ჩავაბარო, იქნებ უფრო ადვილად მოვძებნო სამსახური,“ – ამბობს მედეა.
მასწავლებლობის მსურველები ხშირად რესურსცენტრებს მიმართავენ, განცხადებებს ტოვებენ აჭარის განათლების სამინისტროში ან უშუალოდ სკოლებში.
ბათუმის მეორე საჯარო სკოლის დირექტორი მარიზა აბაშიძე ამბობს, რომ ის ხშირად ამოწმებს სამინისტროს ბაზას. ბაზაში ახლა 25-მდე მასწავლებლობის მსურველია. აღნიშნული საინფორმაციო ბაზა ყველა საჯარო სკოლას ეგზავნება, თუ სკოლას რომელიმე მასწავლებლობის მსურველის მონაცემები მოეწონა და თან საჭიროებაც აქვს საგნის სპეციალისტის, მაშინ ის მასწავლებელს გასაუბრებაზე იბარებს. თუმცა ეს იშვიათად ხდება. მარიზა აბაშიძე ამბობს, რომ როგორც წესი, სკოლებში ვაკანსია არ არის.
„ბოლო 3 წლის განმავლობაში 10 მასწავლებელი დავასაქმე. აქედან 4 ინგლისურის იყო, ხუთი ძირითად შტატზე მივიღე, ხუთი დროებით, დეკრეტულების ადგილზე. ამჟამად ვაკანსია არ მაქვს,“ – ამბობს მარიზა აბაშიძე „ბათუმელებთან“.
მისი თქმით, ახალი კადრის არჩევის კარგი საშუალებაა მაძიებლობის პროგრამა, მაგრამ ხშირად ისე ხდება, რომ კარგი კადრის სკოლაში დატოვება ვერ ხერხდება.
„ძალიან კარგი პროგრამაა მაძებლობის პროგრამა, გზას უხსნის ახალგაზრდას სკოლაში შესასვლელად. მაგრამ მოხდა ისე, რომ დამთავრდა ეს მაძიებლობის პროგრამა, არ იყო ვაკანსია სკოლაში, შესაბამისად, ეს ახალგაზრდები ჩვენგან წავიდნენ და ალბათ სხვაგან დასაქმდნენ. მე, მაგალითად, მაძიებლის დასაქმების ფაქტი არ მქონია,“ – ამბობს მარიზა აბაშიძე.
ბათუმის კიდევ ერთ, #8 საჯარო სკოლაში 92 მასწავლებელი მუშაობს. სკოლის დირექტორი გივი ხალვაში ამბობს, რომ ბოლო სამი წლის მანძილზე სკოლამ მხოლოდ ხუთი ახალი მასწავლებელი მიიღო.
„მათემატიკის მასწავლებელი მივიღე, სპორტის და კიდევ დაწყებითი კლასების სამი პედაგოგი,“ – ამბობს გივი ხალვაში.
განსხვავებული სიტუაციაა კერძო სკოლებში. ეს სასწავლო დაწესებულებები მასწავლებელთა დასაქმების ალტერნატიული საშუალებაა.
„განსხვავებით საჯარო სკოლებისაგან, კერძო სკოლებში მოსწავლეთა რაოდენობა ყოველწლიურად იზრდება, შესაბამისად, კლასები იზრდება და ჩვენც აუცილებლად პედაგოგთა რაოდენობა გვემატება. თუკი დასაწყისში გვყავდა ორი-სამი დაწყებითი მასწავლებელი, ამჟამად სამი პარალელური კლასი გვყავს და, შესაბამისად, მასწავლებელთა რაოდენობა გაიზარდა. მარტო შარშან შვიდი ახალი მასწავლებელი მივიღე. ყოველწლიურად სამ-ოთხ მასწავლებელს ვამატებ. ძირითადად დაწყებით კლასებში დავამატეთ, ასევე გეოგრაფიაში, ისტორიაში, მათემატიკასა და ხელოვნებაში,“ – ამბობს კერძო სკოლა „ნიკეს“ დირექტორი იზოლდა ტაკიძე.
„ბოლო ვაკანსია მქონდა ახლახან, სპორტის მასწავლებელს ვეძებდით. საერთოდ ახალგაზრდები ნაკლებად არიან მასწავლებლობის მსურველები. თუკი სურვილი აქვთ, ისეთები მოდიან, ზოგი ვერც უძლებს ჩვენს დატვირთვას და მოთხოვნებს. ძალიან ძნელია კადრის შერჩევა. არ უნდათ იმ ტვირთის აღება, რომელსაც მასწავლებლობა ჰქვია,“ – ამბობს კერძო სკოლა „ევრო 2000“-ის ხელმძღვანელი მარინე ცივაძე.
მასწავლებელთა ვაკანსიების შესახებ მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრის ვებგვერდზე _ პედაგოგი.გე-ზე ქვეყნდება. დღეისათვის ვებგვერდზე 13 ვაკანსიაა ქვეყნის მასშტაბით. მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრის მიერ მოწოდებული სტატისტიკის თანახმად, 2012 წელს ვებგვერდზე 605 განცხადება გამოქვეყნდა. მიმდინარე წლის სამ თვეში კი ვაკანსიების რაოდენობა 89-ს შეადგენს. სკოლები ყველაზე ხშირად ინგლისური ენის პედაგოგს ეძებენ.
ბოლო სამი წლის მანძილზე ბათუმის შოთა რუსთაველის უნივერსიტეტის ბაკალავრიატი ინგლისურის 288, ფრანგულის – 32-მა, რუსულის – 48, გერმანული ენის 64-მა, ქართული ენის – 50-მა და ისტორის 62-მა სპეციალისტმა დაამთავრა. „ბათუმელებს” უნივერსიტეტიდან იმის შესახებაც მოაწოდეს სტატისტიკა, თუ რამდენი სტუდენტია მათი მონაცემებით დასაქმებული, თუმცა უცნობია, რამდენი მათგანი მუშაობს სკოლაში.
ჟურნალისტმა სასამართლოს განუცხადა, რომ თანახმაა მორიგებაზე, ოღონდ იმ პირობით, თუ ავთანდილ ბერიძე სპეციალურ ბრიფინგზე უარყოფს, მის მიერ 11 თებერვალს გაკეთებულ განცხადებას, როდესაც მან ნინო ხოზრევანიძეს მატყუარა უწოდა.
უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე ავთანდილ ბერიძე სასამართლოში არ გამოცხადებულა. მისმა წარმომადგენელმა გელა ღოღობერიძემ მოსამართლეს უთხრა, რომ უარყოფასთან დაკავშირებით კონსულტაციები თავის მარწმუნებელთან არ გაუვლია, ამიტომ მხარეს სთხოვა ნათლად ჩამოაყალიბოს, რას გულისხმობს უარყოფაში. გელა ღოღობერიძე: „ჩემ სუბიექტურ აზრს მოგახსენებთ: მასალა იყო ტყუილი და არა პიროვნება – ნინო ხოზრევანიძე“.
ავთანდილ ბერიძე
გელა ღოღობერიძემ იქვე დასძინა, რომ ავთანდილ ბერიძეს საკუთარი აზრის გამოთქმას არც ერთი კანონი არ უკრძალავს. ჟურნალისტსაც უნდა ჰქონდეს თავისი ეთიკა“.
წელს 11 თებერვალს უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, ავთანდილ ბერიძემ ორშაბათის ტრადიციულ ბრიფიგზე ნინო ხოზრევანიძეს მატყუარა უწოდა.
„ეს არ იყო პირველი შემთხვევა და მე არ ვყოფილვარ გამონაკლისი, ვისაც ავთანდილ ბერიძემ ცრუ ინფორმაციის გავრცელებაში დასდო ბრალი,“ – სარჩელის შეტანის დროს ასეთი მოტივაცია ჰქონდა ნინო ხოზრევანიძეს.
ავთანდილ ბერიძეს სასამართლოში კიდევ ერთი ჟურნალისტი – ტარიელ ცეცხლაძე უჩივის.
ილო, როგორც ვიცი, მუსიკალური განათლება გაქვთ. რამდენად განაპირობა ამან თქვენი დღევანდელი ცხოვრება, რამდენად რეალიზებული ხართ ამ მხრივ?
სამწუხაროდ მუსიკოსობა პროფესიად არ მიიჩნეოდა მაშინ, ახლა თუ შემდგარი მუსიკოსი ხარ, არ არსებობს დასაქმებული არ იყო. მე, პირადად, მასწავლებლობა მიჭირს, ვიყავი წელიწადნახევარი სკოლაში, მაგრამ… დღეს რომ მოვინდომო, მასწავლებლად მინიმუმ სამ სკოლაში დავიწყებ მუშაობას. ასე რომ, ვფიქრობ, საკმაოდ კარგი არჩევანი გავაკეთე, როცა მუსიკას გავყევი, უფრო სწორად მუსიკამ გააკეთა ჩემზე არჩევანი.
ილო შავიშვილი
მუსიკაზე ვსაუბრობთ და აქვე გკითხავთ, რას ფიქრობთ თანამედროვე ქართულ მუსიკაზე?
არასდროს გამოვხატავ ჩემს დამოკიდებულებას ასე ღიად, იმიტომ, რომ ყველაფერს აქვს არსებობის უფლება. რასაც აკეთებ ის თუ ერთ ადამიანს მაინც მოსწონს, კარგია და მე არ მაქვს უფლება, ვიღაცას ვუთხრა – „შენ არ გაქვს გემოვნება“.
და ე.წ. მოდურ მუსიკაზე რა აზრის ხართ? აი, მოდაში რომ შემოდის და ყველა უსმენს…
თუ შენ შენს მუსიკას ქმნი და უპირატესობას ანიჭებ რომელიმე მიმდინარეობას, ეს შენზე გავლენას ახდენს, მის კალაპოტში ზიხარ. ეს არის ჩვეულებრივი ამბავი.
მუსიკალურ სამყაროში თუ არიან ისეთი ადამიანები, ვინც გავლენა იქონიეს თქვენზე?
კი, ასეთი ძალიან ბევრია. საერთოდ არ ვარგა, როცა კონკრეტულ სფეროში ხარ და სხვას არ აღიარებ. „როკ ენ როლის“ დაკვრა შეუძლია ყველას, ქუჩაში რომ გააჩერო, 10 წუთში დაუკრავს. მუსიკაში არის დრო, ასაკი, როცა უსმენ როკს და სხვა შენთვის მიუღებელია. დღეს მე ასე არ ვარ.
ჯგუფი „ექსტრიმი“ ძალიან მიყვარს, „მეტალიკა“, „ნირვანა“ იყო ერთი პერიოდი, მაგრამ ახლა იმ ასაკში არ ვარ, რომ „ნირვანას“ ვუსმინო. ამას წინათ ჩი კორეასა და რობი ჰენკოკს ვუსმენდი…
ადრე კლასიკას საერთოდ ვერ აღვიქვამდი, როცა იყო კონცერტი კონსერვატორიაში, ღია ცის ქვეშ, ძალით მივდიოდი, რომ დამენახა ის, რასაც ჩემ გვერდით მჯდომი ხედავდა და ამისგან ექსტაზში ვარდებოდა, რაღაც ნირვანაში მიდიოდა… სასწაულის მოხდენა შეუძლია მუსიკას… ჩემზე ასეთ გავლენას ახდენს როკი. პატარა ვიყავი, როცა „მეტალიკას“ კასეტა მაჩუქეს, მოსკოვიდან ჩამომიტანეს, მოუსმინე, მუსიკა გიყვარსო. მაშინ ბათუმში საერთოდ არავინ იცოდა რა იყო „მეტალიკა“.
ძალიან მიყვარს მომღერალი მადონა, იმიტომ, რომ გემოვნებიანად აკეთებს იმას, რასაც აკეთებს.
ბოლოს კონცერტზე რომ იყავით, რა შეგრძნება იყო?
თითოეულ ორგანიზებულ კონცერტს აქვს ისეთი შეგრძნება, რასაც სიტყვებით ვერ აღწერ, უბრალოდ, უნდა იდგე იქ და უნდა ემსახურებოდე იმ საქმეს, რაც სულით და გულით გინდა. მიხაროდა – შესაფერისი სიტყვა არ არის, არ ვიცი შესაფერისი სიტყვა, რომ აღწერო ის განცდა, რაც გეუფლება იმ დროს, როცა ამხელა დარბაზში, ამდენი ხალხის წინაშე უკრავ და შენი მუსიკა აღქმულია კარგად.
ჩვენთან სამწუხაროდ ისეც ხდება, რომ ადამიანს ეკითხები რას უსმენო – კლასიკურ მუსიკასო – გპასუხობს. და რომ ჰკითხო რომელიმე კლასიკოსი მითხარიო, ვერც ერთს ვერ გეტყვის, იმიტომ, რომ არ იცის. იმდენი ყოფითი პრობლემა აქვს ადამიანს, რომ მუსიკისთვის ბევრს არ სცალია.
სად წარმოგიდგენიათ თავი 10 წლის შემდეგ?
ტერიტორიულად თუ მეკითხებით, საქართველოში თუ ვიცხოვრებ, ერთადერთი ქალაქი არის ბათუმი. ერთადერთი და არა ერთ-ერთი, არ ვიცი, რა უნდა შემომთავაზონ, რომ სხვაგან გადავიდე. დედაქალაქი ძალიან მიყვარს… მაგრამ ის ჩემი არ არის…
რას ურჩევდით ახალბედებს, ვინც აპირებს მუსიკით დაკავდეს?
აკეთონ მუსიკა. ჩემს ასაკში ძნელია, რომ ადამიანს დაავალო, ენთუზიაზმზე იმუშაოს. თუმცა თაობას, რომელიც ახლა არის 14-16 წლის, აქვს იმის ფუფუნება, რომ იმუშაონ ენთუზიაზმზე. მთავარია აკეთო, ხელი არ უნდა ჩაიქნიო არც ერთ საქმეზე. პირველ რიგში, როცა რამე არ გამოგდის, დამნაშავე შენ თავში უნდა ეძებო და არა სხვაში.
ჩემი და ჩემი ჯგუფის ბრალია, რომ დღეს არ ვართ ძალიან პოპულარულები, მაგრამ ამას ვაღიარებთ და იმედია, მომავალში გამოვასწორებთ.
„დღეს ძაან მაგარ განწყობაზე ვართ, ყველა თამაშზე ასე რომ ვიყოთ, ძაან მაგარი იქნებოდა“, – ასეთი შეძახილებით იწყება დილა სახლიდან სკოლისაკენ. სპორტი, კერძოდ ფეხბურთი, ამ ბიჭების ცხოვრების წესად იქცა.
„ხვალ ბარსელონა-რეალი თამაშობს ხომ?“
„კი, კი, იმედია არ გავმაზავთ!“
დათო დოლიძე, გიორგი დოლიძე და მერაბ ვერულიძე კლასში ფეხბურთის დიდი სიყვარულით გამოირჩევიან, ისინი ორთაბათუმის საჯარო სკოლაში სწავლობენ, X კლასის მოსწავლეები არიან.
„ფეხბურთი ჩემი ცხოვრების ნაწილია, აი, „საქოც“ მოვიდა, დღეს წავალთ მოედანზე გველოდებიან!” – ამბობს გიორგი.
ზედმეტსახელები თითქმის ყველას აქვს. ფეხბურთის ვარჯიშის ან თამაშის დროს ისინი ერთმანეთს ასე მიმართავენ: დათო – საქო, გიორგი – ბასტი, მერაბი- ჩიკა.
„მე დათო მქვია, მაგრამ ბაბუას სახელიდან გამომდინარე საქოს მეძახიან. გიოს მულტფილმიდან – ბასტი, მერაბს ჩიკას ვეძახით ბავშვობიდან, რატომ არ ვიცი“, – გვიხსნის დათო.
შუადღის 3 საათზე ორი გუნდი უნდა შეხვდეს ერთმანეთს. ბიჭები თანაკლასელ გოგონებს თამაშზე დასწრებას და პლაკატების გაკეთებას სთხოვენ, სადაც მათი სახელები იქნება დაწერილი.
„ჩვენ ასეთ დროს გვჭირდება მათი მხარდაჭერა, ყურადღება ძალას გვმატებს, თან მაგარი მუღამი აქვს. ისინი რომ არ არიან, თითქოს გამარჯვების იმედს ვკარგავთ“, – ამბობს მერაბი.
3 საათია, თამაში იწყება, გოგონები მთელი გულით გულშემატკივრობენ. მოედანი საკმაოდ დიდია, ირგვლივ მთელი კლასია. გოგოები ენერგიას არ იშურებენ, ისმის შეძახილები.
„მიდი გიო, მიდი მიაწექი!”
„ჰე ჩიკა, მაგარი ხარ, გოლი გვჭირდება!”
მერაბი და დათო თავდამსხმელები არიან, გიო კარებში დგას, ყველანაირად ცდილობს გოლი მის კარში არ გავიდეს. გოგოებს ყვირილისაგან ხმა უწყდებათ, ხან ერთ მხარეს არიან, ხან – მეორეს, ადგილებს იცვლიან.
გოლიც გავიდა.
„აუუ, შენ გენაცვალე, აი საქომ კლასი გვაჩვენა. კარგი გოლი იყო! ისე ერთი გოლი კიდე კარგი იქნებოდა“.
ორთაბათუმის საჯარო სკოლამ 2:0 დაამარცხა მოწინააღმდეგე გუნდი და ახლა საქეიფოდ აპირებენ წასვლას.
„სკოლასთან ახლოსაა რესტორანი „ბულაჩაური“. კარგი ადგილია. ყოროლისთავის ანკარა მდინარე ჩაედინება, ფოტოებიც ლამაზი გამოდის, თან ყველას მოგვწონს აქ ყოფნა“ – ამბობს სოფო კონცელიძე.
„არა რა, ამ ბიჭებს დილიდან საღამომდე ფეხბურთზე რომ ელაპარაკო, არ მობეზრდებათ“, – ამბობს თინა მელიქაძე.
ბინდდება და ბავშვები ნელ-ნელა იშლებიან. სულ ოთხი-ხუთი ბიჭი დარჩა. გზაზე ერთმანეთს აცილებენ და ემშვიდობებიან. ისევ ფეხბურთზე საუბრობენ:
„ხვალ დიდი დღეა, დიდი! „რეალი“ მოიგებს“.
„კი, აბა არაა?! მაშინ ბარსელონა მკვდარი უნდა იყოს!“
გარდატეხის ასალი ყველა ადამიანში სხვადასხვანაირად იწყება, არ არსებობს შაბლონი, თუმცა გარკვეული ასაკის საზღვარში ჯდება, პირობითად 13-18 წლამდე. ბოლო დროს, ცხოვრების რიტმიდან გამომდინარე, აქსელერაცია – განვითარების დაჩქარება, მკვეთრად გამოხატული გახდა და გარდატეხის ასაკისთვის დამახასიათებელი ნიშნები 9-10 წლიდანაც კი შეიმჩნევა. გარდატეხის ასაკს სქესიც განაპირობებს, გოგონებში ის უფრო ადრე ვლინდება, ხოლო ვაჟებში – მოგვიანებით.
ძირითადად რა პრობლემები აწუხებთ თინეიჯერებს ამ ასაკში?
გაურკვევლობა, თვითდამკვიდრებისკენ ლტოლვა და უფროსებთან კონფლიქტი.
თქვენი აზრით, რა არის ამ ყველაფრის მიზეზი?
მიზეზი ბევრია, დავიწყოთ იმ ფიზიოლოგიური დისონანსით, რომელიც ორგანიზმში მიმდინარეობს. ზრდის პროცესი, სქესობრივი მომწიფება, საზოგადოებაში სტატუსის ცვლილება (ბავშვობიდან მოზარდობაში გადასვლა) და ხშირად, პრობლემების მიზეზი ხდება მშობლების ავტორიტარული დამოკიდებულება.
რას გვირჩევდით, როგორ ავიცილოთ თავიდან ეს პრობლემები?
პრობლემების თავიდან აცილებაში მოზარდებს მშობლები და უფროსები უნდა დაეხმარონ. თითოეული მათგანი უნდა მივიღოთ ისეთი, როგორიც არის. იმის ნაცვლად, რომ მივუთითოთ, გავუბრაზდეთ და დავუგეგმოთ ცხოვრება, ჩვენ უნდა შევძლოთ დავეხმაროთ, წავახალისოთ და უბრალოდ, ვესაუბროთ მათ.
რას ურჩევდით მშობლებს?
უპირველეს ყოვლისა, გამოვნახოთ დრო ჩვენი შვილებისათვის. მოვუსმინოთ მათ, მივცეთ მეტი დამოუკიდებლობა, შევეცადოთ ავამაღლოთ მათი თვითშეფასება, რადგან როცა თვითშეფასება დაბალია, მაშინ იწყება ყველა პრობლემა.
რას ეტყოდით ბავშვებს, რომლებიც ასეთ რთულ ასაკში არიან?
ამ ბავშვებს ბევრი რამის თქმა სჭირდებათ. უბრალოდ ვურჩევდი, რომ დაისახონ მიზანი, არ დაკარგონ არც ერთი წუთი უქმად, ხშირად ესაუბრონ საკუთარ თავს, დააფასონ თავისი, თუნდაც მცირე დადებითი თვისებები, არასოდეს არ დანებდნენ.
ამ ასაკში ბავშვები ფიქრობენ, რომ მშობლებმა მათ შესახებ არაფერი იციან და ხშირად მათ საპირისპირო ქმედებებს მიმართავენ. მშობლები თქვენ არ გებრძვიან, უბრალოდ, თქვენკენ მომავალი გზა რთულია და ხანდახან არასწორად გამოვხატავთ ჩვენს სათქმელს.
მიმოიხედეთ ირგვლივ, ყველაფერში იპოვეთ სიკეთისა და სიყვარულის თუნდაც პაწაწინა სხივი, პატარა დეტალები შეაგროვეთ ერთად და აღმოაჩენთ, რომ ცხოვრება მშვენიერია და თქვენ ბედნიერი მომავალი გელოდებათ.
ჯერ კიდევ საკუთარ ფიქრებში ვერ გავრკვეულვარ და სხვა მახვევს თავის აზრებს თავზე.
ეს ნამდვილი ხათაბალაა.
ბავშვობაში ექიმობა მინდოდა. არ ვიცი რატომ, ალბათ იმიტომ, რომ ხშირად ვჩხვლეტდი ხოლმე სათამაშოებს, ჩემი ხალათიც მქონდა. გავიზარდე – უკვე ბანკირი გავხდი. საინტერესოდ ვთვლიდი ფინანსურ ანგარიშებს, დედას შემხედვარე. მეხალისებოდა წერა, მუდამ რვეულებში ვიყავი, მუდამ, ათასი „საქმე“ და მოლაპარაკებები მქონდა. ჰაჰ, ბავშვური ფანტაზია.
მე-11 კლასში რომ გადავედი, ბავშვური ფანტაზიები და ფერადი სამყარო გვერდზე გადავდე. მართლაც რომ დიდი ხათაბალა და თავსატეხი აღმოჩნდა პროფესიის არჩევა. პაზლი – რომლის ყველა ნაწილი ხელთ მაქვს, მაგრამ მაინც ვერ ვაწყობ.
ყველა ჩემში დიდ მომავალს ხედავს. ზოგჯერ მეშინია კიდეც, ზედმეტად ბევრის ატანა არ მომიწიოს-მეთქი, მაგრამ მაინც მედგრად ვდგავარ. სახლი, ჰაჰ, ადგილი, სადაც ამ თემაზე ცხარე დისკუსიები იმართება. მამაჩემი ლიბერალია, მეუბნება ხოლმე – შვილო, სადაც გენებოს იქ ჩააბარე, მთავარია შენ გინდოდესო. დედა ზოდიაქოთი ტყუპებია, ამიტომ ყველაზე ცხარე კამათი მასთან მიწევს.
მე ჩემს პოზიციაზე ურყევად ვდგავარ, მინდა დიპლომატი გამოვიდე. ბევრი ფაქტორი მიწყობს ხელს: კომუნიკაბელურობა, ენების ცოდნა, განათლება, დედას კიდევ ის ადარდებს, რომ ძალიან რთულია ამ დარგში გზის გაკაფვა, მაგრამ ბოლოს მაინც ნებდება, როგორც გენებოსო.
უმეტესობა მეთანხმება. რაც არ უნდა იყოს, რთულია სწორი გზის არჩევა. ბევრი ფაქტორი მოქმედებს: ანაზღაურება, პრესტიჟი, სურვილი. გამოგიტყდებით, უფრო ანაზღაურება. ვწვრილმანდები, მაგრამ ბოლოს მაინც სურვილამდე მივდივარ. თუ საქმე არ მიყვარს, მაშ როგორღა ვაკეთო ის? ვერანაირად. წინ კიდევ ორი-სამი თვეა. ისევ ბურუსითაა მოცული ფიქრები, მაგრამ ჯობს, ისევ და ისევ საკუთარ ინტუიციას ვენდო და გულის კარნახს მივყვე.
ამ დროს არ ფიქრობდი, რამდენად „მომგებიანია“ შენი არჩეული პროფესია, ან რამდენად მოსწონთ ის შენს გარშემომყოფებს! მაშინ შეგეძლო გეოცნება ნამცხვრის დამტარებლობაზე და გაგეთამაშებინა როგორ დაიძახებდი: „აბა გემრიელი და ტკბილი ნამცხვარი იაფად!”
ახლა ყველაფერი ბევრად უფრო რთულია, როცა არჩევანის გაკეთების დრო კარზეა მომდგარი. ეს ალბათ იმიტომ, რომ დღეს ატესტატის აღება უფროა ჩვენთვის ნომერ პირველი მიზანი და სტიმულიც, ვიდრე რომელიმე პროფესიის დაუფლება. ახლა უკვე ეჭვი გვეპარება იმ გადაწყვეტილებაში, რომელიც რამდენიმე თვის თუ წლის წინ თითქოს გაკეთებული გვქონდა. ზოგიერთს სულ რამდენიმე კვირა დარჩა ამ არჩევანის გასაკეთებლად, ზოგიერთმაც კიდევ მეტი წინდახედულობა გამოიჩინა და ერთი წლით ადრე დაიჭირა თადარიგი, თუმცა ორივე შემთხვევაში, ყველა მივიჩნევთ, რომ ერთნაირად რთულ მდგომარეობაში ვართ.
ბათუმი თუ დედაქალაქი?! – ეს კითხვა პროფესიის არჩევამდე გვიტრიალებს თავში, შემდეგ უკვე „მომგებიანობის“ მიხედვით ვცდილობთ განვსაზღვროთ, თან ისიც უნდა გავითვალისწინოთ, ეროვნულ გამოცდებზე რა საგნების ჩაბარებას მოითხოვს ესა თუ ის პროფესია, რომ ჩვენი „აქილევსის ქუსლი“ არ აღმოჩნდეს ეს საგანი. ამ კრიტერიუმებს ცოტა ხანია რაც დაემატა „იშვიათობა“, ანუ რამდენად იშვიათია ამა თუ იმ პროფესიის წარმომადგენლები, რადგან, აი, მაგალითად, საქართველოში – ამ პატარა ქვეყანაში ორმოცდაათიათასმეერთე ეკონომისტი თუ იქნები, შენი პროფესიით მუშაობა შეიძლება ვერ შეძლო.
ახლა შედარებით ძველ კრიტერიუმებზე გადავიდეთ – პრესტიჟულობა! ეს დაახლოებით ისე ითარგმნება, როგორც „რას იტყვის ხალხი“. ხალხმა შეიძლება არ მოიწონოს ქართველი ბიჭი თუ კონდიტერობას ან გოგო სამხედრო მოსამსახურეობას გადაწყვეტს! კიდევ უფრო ძველია „ოჯახური ტრადიცია“, ანუ „დედა – ექიმი, მამა – ექიმი, ბაბუა – „დოხტორი“, დიდი ბაბუა – „ხირურგი“… და შენ ქვეყნის სამასხარაო მსახიობი და ჯამბაზი ხომ ვერ გახდები?!“
სულ ბოლოს კი – მე რა მინდა? ძნელია, ძალიან ძნელი ამ ორომტრიალში იმ ერთის პოვნა. აი, თივის ზვინში ნემსის ძებნას ჰგავს! თქვენი არ ვიცი და მე ძალიან დავიბენი, მიუხედავად იმისა, რომ თითქოს და „მეტად თადარიგიანების“ სიაში ვარ! გადავწყვიტე გეგმა შევადგინო, ეს კრიტერიუმები უკუვაგდე და ბოლოდან დავიწყე – რა მინდა მე?! ვინ რას აკეთებს, რომელი პროფესიის ადამიანს რა ევალება, რა შედის მის კომპეტენციაში და სად იხსნება და იხურება მისთვის კარები?!
მე ამ კითხვებით ვიწყებ, ამით ვცდილობ მივხვდე, მე რომელი შემეფერება და რომლისთვის მიღირს ბრძოლა, შემდეგ ნაბიჯად ავირჩიე უკვე ნაპოვნი პროფესიის შესახებ ინფორმაციის მოპოვება – რომელ სასწავლებელში რა პროგრამას მთავაზობენ ამ პროფესიის შესასწავლად, შემდეგ არჩეულ სასწავლებლებს სოციალური ნიშნით დავალაგებ და ვნახავ, რომელს გასწვდება ჩემი ოჯახის ფინანსების, ჩემი მონდომებისა და განათლების დონე და გადაწყვეტილებასაც მივიღებ!
თუმცა მანამდე კიდევ ერთხელ ვცდილობ დავძაბო ფანტაზია, მთელი წარმოსახვის უნარი და პატარა დეტექტივად გადავიქცე, მე ვეძებ პროფესიას!
ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თვითმმართველობის თავმჯდომარის ვინაობა უკვე ცნობილია. თვითმმართველობის 87 წევრიდან 49 -მა ხმა სტუდენტური გაერთიანება “აპოლიტიკას” ლიდერს, ზურა მესხიძეს მისცა, 38-მა კი “ალტერნატიული ინიციატივას” ლიდერს გოჩა სურგულაძეს.
კვირეული ფარგლებში აჭარის ძეგლთა დაცვისა და კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტომ ბათუმში რამდენიმე ფოტოგამოფენა მოაწყო. ფოტოგამოფენა დღეს ბათუმში ევროპის მოედანზე გაიმართა, გუშინ კი 30 ფოტო ილია ჭავაჭავაძის დრამატულ თეატრში იყო გამოფენილი.
როგორც „ბათუმელებს“ აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოს ხელმძღვანელმა ბიძინა აფხაზავამ განუცხადა, კვირეულის ფარგლებში აჭარის მაღალმთიანი რეგიონებიდან სოციალურად დაუცველ და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვებს უმასპინძლეს.
„აჭარის ყველა რაიონიდან 20-20 სოციალურად დაუცველი ბავშვი მოვიწვიეთ, ასევე გვყავდა მოწვეული შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვებიც მასწავლებლებთან ერთად. დავათვალიერებინეთ ბათუმში არსებული მუზეუმები უფასოდ, ასევე წავიყვანეთ კინოში, მათგან უმრავლესობას კინო ნანახი არც ჰქონდა“ – აღნიშნა ბიძინა აფხაზავამ.
მისივე თქმით, აჭარაში არსებული კულტურული მემკვიდრეობის ამსახველი ფოტოების გამოფენა თბილისშიც გაიმართება.
ღონისძიება აჭარის განათლების სამინისტროსა და საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს მხარდაჭერით გაიმართა.
როგორც აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრი დავით ბალაძე აცხადებს, ვ. ლ. ხელვაჩაურის მინიციპალიტეტის სოფელ ახალშენში ყოფილი კლუბის შენობაში ოჯახთან და მცირეწლოვან ბავშვებთან ერთად ცხოვრობს.
მინისტრი ამბობს, რომ ვ. ლ-ას ოჯახის გამოსახლებაზე სხვადასხვა უწყებების შუამდგომლობა მიიღო, მათ შორის აჭარის უმაღლესი საბჭოს: „ოჯახის გამოსახლებას მოითხოვს ადგილობრივი მოსახლეობაც, რადგან იმ შენობაში ამბულატორიის გახსნა იგეგმება“.
ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრი აცხადებს, რომ ოჯახს წასასვლელი სხვაგან არსად აქვს: „მაგრამ ჩვენ ვალდებული ვართ, ყველა უკანონო შეჭრის დროს კანონი დავიცვათ, რადგან ქონების განმკარგველი არის სამინისტრო“.
დავით ბალაძის განცხადებით, ოჯახის მდგომარეობა ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტმა უნდა შეისწავლოს და დაადგინოს თუ რომელი კატეგორიით არის სოციალურად დაუცველი. „აქედან გამომდინარე კი გაატაროს შესაბამისი ღონისძიებები“.
დღეს ამ ფაკულტეტის 328 პირველკურსელიდან არჩევნებში 257-მა სტუდენტმა მიიღო მონაწილეობა.
დღევანდელ არჩევნებში 16 კანდიდატიდან ხუთმა კანდიდატმა მოიპოვა მანდატი. სტუდენტურ გაერთიანება „აპოლიტიკიდან“ ორი კანდიდატი გავიდა: ლელა ფაღავა – 38 ხმით და რეშიტ ბაგიროვი 28 ხმით. “ალტრენატიულმა ინიციატივამ” კი სამი მანდატი მოიპოვა: მარიეტა ფუტკარაძე – 30 ხმით, მირიან თაფლაძე – 28 და დალინა თევზაძე – 28 ხმით გავიდნენ.
ხვალ, 19 აპრილს სტუდენტური თვითმმართველობის თავმჯდომარის არჩევნები ჩატარდება. ცესკოს თავმჯდომარე, ნინო გალოგრე ამბობს, რომ არჩევნები 12 საათზე დაიწყება და ექვს საათს გაგრძელდება. დღის 12 საათამდე კი გაირკვევა, ვინ იბრძოლებს თავმჯდომარეობისთვის.
არაოფიციალური ინფორმაციით კი სტუდენტური თვითმმართველობის თავმჯდომარეობისთვის ორი კანდიდატი იბრძოლებს: გოჩა სურგულაძე („ალტერნატიული ინიციატივა”) და ზურა მესხიძე (“აპოლიტიკა”).
ელინა 20 წლისაა, თეო 17–ის. ხუთი წელია განუყრელი მეგობრები არიან, მათი დამეგობრების მიზეზი სპორტი – ტაეკვანდო გახდა. ვარჯიშისას ბრძოლა ბიჭებთან ურჩევნიათ, ფიქრობენ, რომ ასე უფრო ძლიერდებიან. როგორც მოწინააღმდეგეები, ერთმანეთს ვარჯიშის დროსაც კი არ ებრძვიან, მათი აზრით ამ დროს ყველაზე სასაცილოები არიან. ტაეკვანდოს შესასწავლად მისულ ახალბედა გოგონებზე დასკვნა მათ დარბაზში შესვლისთანავე გამოაქვთ: „ეს ალბათ სამი თვე გაძლებს, – არა შეიძლება რამდენიმე დღეშიც წავიდეს.“ – ამბობენ, რომ მათი შეფასებები ხშირად მართლდება.
სპორტის ამ სახეობას ორივე სხვადასხვანაირად დაუკავშირდა, თეო ვაშაყმაძე დედის სურვილით შევიდა სპორტზე, თუმცა მალევე გამოვიდა: „რვა წლის ვიყავი, როცა დედამ ძალდატანებით შემიყვანა ტაეკვანდოზე. მე ბალეტზე მინდოდა შესვლა. ერთი თვის შემდეგ თავი დავანებე სპორტს, სიტუაცია არ მომეწონა, სამი წლის შემდეგ თავიდან შევედი ტაეკვანდოზე, ჩემი ნაცნობი დადიოდა და მეც მომინდა. საქართველოს ჩემპიონატი ტარდებოდა, ექვსი თვის დაწყებული მქონდა ვარჯიში, მაშინ პირველად მოვიგე, ისე გამიხარდა ეს მოგება, რომ გადავწყვიტე, გამეგრძელებინა ვარჯიში.“
თეო ვაშაყმაძე და ელინა ჯაიანი
თეოს თუ დედა აძალებდა ტაეკვანდოზე სიარულს, ელინა დედის სურვილის წინააღმდეგ ვარჯიშობდა: „მე ყოველთვის მომწონდა ტაეკვანდო, მაგრამ დედაჩემი წინააღმდეგი იყო. დავდიოდი მუსიკალურ სკოლაში, ცეკვაზე, ფრენბურთზე, მოკლედ, ყველგან, გარდა ტაეკვანდოსი. 15 წლის რომ გავხდი, ოცნება ავისრულე, ბოლოს და ბოლოს შევედი ტაეკვანდოზე, ჩემი მწვრთნელი აკაკი ცენტერაძეა, ძალიან გამიმართლა, რომ ის შემხვდა, მისი დამსახურებაა, რომ დღემდე ვარ მებრძოლი, დარბაზში ყველაზე “ბებერი” ვარ, თუმცა თავის დანებებას არ ვაპირებ, რაც შეიძლება, დიდხანს მინდა დავრჩე.“
გოგონები ყველაზე მეტად მარცხის დროს ბრაზობენ: „პირველად წაგების შემდეგ გავხდი ყველაზე მეტად მოტივირებული. სხვა ყველაფერს თავი დავანებე და ვარჯიშს შევუდექი, ვისაც ერთხელ მაინც ვყავარ ბრძოლაში დამარცხებული, სურვილი მაქვს, ის რაც შეიძლება მეტჯერ დავამარცხო, რომ დავუმტკიცო, ის არ არის ჩემზე ძლიერი.“ – ამბობს თეო ვაშაყმაძე.
თეოს ელინა ჯაიანიც ეთანხმება: „ყველა სპორტსმენი ბრაზდება წაგებისას, ყველაზე უფრო საკუთარ თავზე ბრაზდები. მე ყველაზე მეტად გავბრაზდი თურქეთში ასპარეზობისას, ისე ცუდად ვიბრძოლე, რომ მწვრთნელმა არც კი მაჩვენა ჩემი ბრძოლის ვიდეო. სრულიად ძალაგამოცლილი ვიყავი, სამ დღეში დამაკლებინეს 10 კილოგრამი, ფეხზე ძლივს ვიდექი. ბრძოლისას ყველაფერი წამებზეა დამოკიდებული, შეიძლება ბოლო წამებში წააგო ან მოიგო.“
იმის მიუხედავად, რომ გოგონები საქართველოს მრავალგზის ჩემპიონები არიან. შედეგით კმაყოფილები არ არიან, ფიქრობენ, რომ უფრო მეტი შეეძლოთ.
თეო შაჰინის “მეგობრობის ლიცეუმში” სწავლობს, მეთორმეტე კლასშია. წელს ეროვნული გამოცდებისთვის ემზადება, უნდა რომ არქიტექტორი გახდეს. ვერც ელინა იცლის სპორტისთვის ისე, როგორც მას სურს. „მარინას“ ფიტნეს კლუბში მუშაობს ტრენერად და ბათუმის ნავიგაციის უნივერსიტეტში „საბაჟო საქმეს“ სწავლობს, მესამე კურსზეა.
„დღეებს ვარჯიშებით ვითვლით, დღეში მინიმუმ ერთი ვარჯიში გვაქვს, თუ ორჯერ გვაქვს ვარჯიში, გვგონია, რომ ორი დღე გავიდა. ფიზიკური დატვირთვა დიდია, თუმცა ფსიქოლოგიური მომზადება უფრო მნიშვნელოვანია.“ – ამბობს თეო. ვარჯიშისას თავს არ ზოგავენ, იმის მიუხედავად, რომ მამაკაცებზე ნაკლები ძალა აქვთ, მაინც მათთან ერთად ვარჯიშობენ, თანაბარ პირობებში: „ისე არ ხდება, რომ მე გოგო ვარ და ამიტომ ნაკლებ აზიდვას გავაკეთებ, სიძნელეებს უნდა დავუპირისპირდეთ, რომ გამარჯვება შევძლოთ. იმედია, მოგვცემენ ლიცენზიას და ოლიმპიადაზე წავალთ.“ – გვითხრა ელინამ.
მართალია, გართობისთვის დრო თითქმის არ რჩებათ, მაგრამ გორგოლაჭებზე სრიალს მაინც ახერხებენ. `მე და თეოს ყველაზე მეტად გვიყვარს როლიკებზე ერთად სეირნობა, თუმცა ექსტრემალურ მანევრებს ვერ ვაკეთებთ, ტრავმის გვეშინია.“- გვიამბობს ელინა.
გოგონებს ხშირ შემთხვევაში საპირისპირო სქესის წარმომადგენლები „ძმაკაცებად“ აღიქვამენ. „არავის არ ვაშინებ, არავისთვის მითქვამს, ახლა დაგაგდებ ძირში-მეთქი, მაგრამ, ფაქტია, რომ ბიჭები მხოლოდ მეგობრობენ ჩემთან, თაყვანისმცემლების ნაკლებობას განვიცდი.“ – სიცილით გვიყვება თეო.
სპორტის გამო ხშირად ეკამათება თავის შეყვარებულს ელინაც, ის გათხოვებას რვა წლის შემდეგ აპირებს: „მინდა სპორტს გავყვე, გათხოვება არ მინდა, ამის გამო სულ ვჩხუბობ შეყვარებულთან. ჯერ ოცი წლის ვარ, გავთხოვდე და ბავშვი გავაჩინო? – ამას მერეც ხომ შევძლებ, ჯერ კარიერული წარმატების მოპოვებაზე ვიზრუნებ, რვა წლის მერე დავფიქრდები გათხოვებაზე.“
პოლიციის მე-6 განყოფილების ფოიეში ამბობენ, რომ დაკავებულმა პირებმა სიტყვიერად შეურაცხყვეს პოლიციელები. „ძაღლებო ახლა ჩვენი დროა, იძახდნენ და არ დაემორჩილნენ პოლიციას“, – ამბობს ერთ-ერთი პოლიციელი, რომელიც უარს ამბობს თავისი ვინაობის გამხელაზე.
დაკავებულებს ნარკოლოგიურ შემოწმებას დღესვე ჩაუტარებენ. თუ დაკავებულები არ არიან ნარკოტიკის ზემოქმედების ქვეშ, მათ ადმინისტრაციულ ჯარიმას დააკისრებდნენ. „სამი პირია დაკავებული. ორი, როგორც თვითონ თქვეს, ცოტა ხნის წინა გამოვიდა ციხიდან“, – უთხრა „ბათუმელებს“ ამ განყოფილების გამომძიებლის, ჯემალ ნინიძემ.
აქვს თუ არა ერთ-ერთ დაკავებულს თვალის არეში დაზიანება? – ამ კითხვის საპასუხოდ ჯემალ ნინიძემ ამბობს, რომ პრესცენტრს დავუკავშირდეთ.
• 8,0 – 10 ქულა – მოხელე შეესაბამება დაკავებულ თანამდებობას და ექვემდებარება დაწინაურებას – 6 საჯარო მოხელე;
მათ შორის: 3 – დეპარტამენტის უფროსი; 1-განყოფილების უფროსი; 2 – მთავარი სპეციალისტი;
• 6,0 – 7,9 ქულა – მოხელე შეესაბამება დაკავებულ თანამდებობას – 34 საჯარო მოხელე;
მათ შორის: 26 – მთავარი სპეციალისტი; 4 – განყოფილების უფროსი; 4 – დეპარტამენტის უფროსი;
• 4,0 – 5,9 – მოხელე ნაწილობრივ შეესაბამება დაკავებულ თანამდებობას (საჭიროებს კვალიფიკაციის ამაღლებას) – 4 საჯარო მოხელე; მათ შორის: 1 – განყოფილების უფროსი; 3 – მთავარი სპეციალისტი. იმ შემთხვევაში თუ საჯარო მოხელე არ ეთანხმება ატესტაციის პროცედურებსა და შედეგებს უფლება აქვს მიმართოს აჭარის ა/რ ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს საპრეტენზიო კომისიას ატესტაციის შედეგების გამოცხადებიდან/საატესტაციო ფურცლის გაცნობიდან არა უგვიანეს 2 დღისა.
ატესტაცია ჩატარდა აჭარის ა/რ ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2013 წლის 4 მარტის №2/ნ ბრძანებით დამტკიცებული აჭარის ა/რ ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს საჯარო მოხელეთა დამატებითი საკვალიფიკაციო მოთხოვნების ცოდნისა და საატესტაციო პერიოდში მოხელის შესრულებული სამუშაოს ანალიზის საფუძველზე.
კომისია ატესტაციას დაქვემდებარებული პირების შეფასებისას ხელმძღვანელობდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს საკონკურსო-საატესტაციო კომისიის 2013 წლის 22 მარტის №1 სხდომის ოქმით განსაზღვრული კოეფიციენტებისა და ქულის შესაბამისად.
საატესტაციო კომისიას ხელმძღვანელობდა აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრი ნუგზარ სურმანიძე. სხდომას ესწრებოდნენ საკონკურსო-საატესტაციო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე (აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილე) რომან ბოლქვაძე;
კომისიის წევრები: აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომისიის თავმჯდომარე ჯემალ ფუტკარაძე, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის საჯარო სამსახურის ბიუროს უფროსი როლანდ შარაშიძე, „სამოქალაქო საზოგადოების ინსტიტუტი“-ს ბათუმის ფილიალის წარმომადგენელი ნათია აფხაზავა, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოადგილეები ნონა გალოგრე და რამაზ ჯინჭარაძე.
აჭარის ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს პრესცენტრის პრესრელიზი
ბაგრატიონის ქუჩის რეკონსტრუქცია გრძელდება. პარალელურად მიმდინარეობს მთისძირის ქუჩაზე გამავალი ლიანდაგის აღების სამუშაოები, რაც ბაგრატიონის ქუჩის გაგრძელებისთვის გახდა აუცილებელი. სამუშაოებს საქართველოს რკინიგზის დეპარტამენტი ახორციელებს. ამ ეტაპზე სამუშაოები მელიქიშვილისა და მთისძირის ქუჩების გადაკვეთაზე მიმდინარეობს.
ბათუმის მერიამ ბაგრატიონის ქუჩის რეკონსტრუქცია რამდენიმე წლის წინ დაიწყო. პროექტი ეტაპობრივად ხორციელდება. მიმდინარე წელს სამუშაოები სულაბერიძის ქუჩიდან, შავშეთისა და ერისთავის ქუჩების გავლით, გოგოლის ქუჩამდე ჩატარდება. სამუშაოებს შპს ,,გზა“ ახორციელებს. ბაგრატიონის ქუჩა მნიშვნელოვნად განტვირთავს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილს და ხელს შეუწყობს ქუჩის მიმდებარე უბნების განვითარებას. ბაგრატიონის ქუჩით იმოძრავებს სატვირთო ავტომანქანებიც.
ბაგრატიონის ქუჩის რეკონსტრუქციისთვის ჯამში, დაახლოებით 13 მილიონ 500 ათასი ლარი დაიხარჯება.
ბათუმის მერი ჯემალ ანანიძე და ბათუმის საკრებულოს თავმჯდომარე ირაკლი ჩავლეიშვილი
ამის შემდეგ, საკრებულოს თავმჯდომარემ განაცხადა, რომ მერს მარტის ბოლოს დაგეგმილ სხდომაზე გადააყენებდა. ამ თარიღმაც ცვლილების გარეშე ჩაიარა. „ქართული ოცნები“ რჩეულ მერობის კანდიდატს ზურაბ პატარაიას, საკრებულოში და თვით „ოცნებაში“ მოწინააღმდეგეები გამოუჩნდნენ. არაოფიციალური საუბრის დროს მოქმედი ხელისუფლების წარმომადგენლები საუბრობენ იმაზე, რომ მერიაში დაგეგმილი ცვლილებები ბიძინა ივანიშვილის მითითებით შეჩერდა.
ამ ინფორმაციას არ ადასტურებს საკრებულოს თავმჯდომარე ირაკლი ჩავლეიშვილი: „ბიძინა ივანიშვილის მითითება არ ყოფილა, არც ზეპირი და არც წერილობითი. მე მაქვს სრული კარტ-ბლანში საკრებულოში და ძალიან ბედნიერად ვგრძნობ თავს“.
საკრებულოს თავმჯდომარე ამჯერად ქართულ ანდაზას იხსენებს და ამბობს, რომ ყველაფერი გეგმაზომიერად მიდის: „ხომ გაგიგიათ, მოჩქარეს მოუგვიანდესო. ასე, რომ სანამ ნაყოფი არ მომწიფდება, იქამდე მოვიცდით“. კითხვაზე, რა უშლის ხელს „ნაყოფის მომწიფებას“, საკრებულოს თავმჯდომარე პასუხობს: „მიზეზი უამრავია, იქედან გამომდინარე, რომ მძიმე მემკვიდრეობა დაგვიტოვა წინა ხელისუფლებამ, ჩვენ კი გამწვავება არ გვინდა. იქნება გეგმაზომიერი და ხავერდოვანი გადასვლა. აქეთკენ მივდივართ ნაბიჯ-ნაბიჯ“.
ირაკლი ჩავლეიშვილი აღიარებს, რომ ჯემალ ანანიძის გადაყენების საკითხში საკრებულოს მხარდაჭერის იმედი ამ ეტაპზე არ აქვს: „ვაპირებდით საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილის ჯუმბერ კახიძის გადაყენებასაც, მაგრამ საკითხი დღის წესრიგიდან მოიხსნა. საკრებულოს წევრები არ აღმოჩნდნენ მზად. ფარული კენჭისყრაც შევთავაზე, მაგრამ არც ამაზე აღმოჩდნენ მზად“.
ირაკლი ჩავლეიშვილი აღიარებს, რომ წინასწარ დაანონსებულმა მერის ცვლილებამ მერიის სამსახურებში გარკვეული დაბნეულობა გამოიწვია. „გამართულად ვეღარ მუშაობენ მერიის სამსახურები“.
თუ რატომ შეწყდა ჯემალ ანანიძის გადადგომაზე საუბარი, ამასთან დაკავშირებით საკრებულოს „ნაციონალური მოძრაობის“ წევრს მანანა ილურიძეს თავისი არგუმენტები აქვს: „უნდოდათ, მაგრამ მიზეზი ვერ უნახეს. თანაც ეშინიათ, ჯემალ ანანიძე საქმეში უფრო გარკვეულია, ახალი კი თავს ვერ გაართმევს სწრაფად. გარკვეულ სამსახურებში უკვე გაჩნდა პრობლემები, წინ წასვლის ნაცვლად უკან მიდიან“.
მანანა ილურიძე ამბობს, რომ ჯემალ ანანიძის გადადგომას არც ყოფილი „ნაციონალები“ დაუჭერენ მხარს, „მიუხედავად იმისა, რომ პარტია დატოვეს“. ერთ-ერთი ასეთი წევრი ალექსანდრე ჩხარტიშვილია, რომელიც ამბობს, რომ მოქმედ მერთან დაკავშირებით კითხვები არ აქვს.
ბათუმის მერის გადაყენების ფორმას არადემოკრატიულად მიიჩნევდნენ არასამთავრობო ორგანიზაციების წარმომადგენლები, გასულ თვეში ამ თემაზე „პრესკაფეში“ დისკუსიაც გაიმართა. არასამთავრობო ორგანიზაციები ქალაქის მერის კონკურსის წესით არჩევაზე მსჯელობდნენ, როცა მერობის არა ერთი, არამედ რამდენიმე კანდიდატი შეიძლება განხილულიყო.
მაშინ ირაკლი ჩავლეიშვილმა „ბათუმელებთან“ განაცხადა, რომ საკონკურსო კომისიის შექმნას ვერ დაელოდებოდა და საჭირო იყო სასწრაფო ცვლილებები, თუმცა თვენახევრის შემდეგაც „სასწრაფო ცვლილებები“ აგვიანებს.
