Batumelebi

რამდენიმე ქართველი მოსამართლე ჩადგა ანტიამერიკული და ანტიდასავლური კამპანიის რიგში – „ქართული ოცნების“ ორგანიზებული ანტიამერიკულ კამპანია საქართველოში 5 აპრილიდან გააქტიურდა, მას შემდეგ, რაც აშშ-მ 4 ქართველი მოსამართლე დაასანქცირა „მნიშვნელოვან კორუფციულ საქმიანობაში მათი ჩართულობის გამო“.

სანქცირებულების მხარდამჭერ და, შესაბამისად, ანტიამერიკულ საჯარო განცხადებებს, ჯერჯერობით, მხოლოდ „კლანის“ წევრი მოსამართლეები აკეთებენ [ამ დროისთვის ექვსი მათგანი]. თუმცა არც ის არის გამორიცხული, რომ მსგავსი შინაარსის განცხადებები სხვა მოსამართლეებმაც გაავრცელონ.

დასანქცირებულ მოსამართლეებს შორის ერთ-ერთმა, ირაკლი შენგელიამ, მაგალითად, „ალტ-ინფოს“ დეზინფორმაციული რიტორიკა შეარჩია. მან დაწერა:

„პირადად მე მაქვს ტრადიციული ოჯახი, მყავს შვილები, რომლებიც სამართლიანობისა და პატიოსნების პრინციპებზე აღიზარდნენ და ამ „ლინჩის წესით გასამართლების“ ფონზე და ასევე იმის გათვალისწინებით, რომ აშშ-ში ბოლო პერიოდის ერთ-ერთ მთავარ დემოკრატიულ მიღწევად მიჩნეულია და აპრობირებულია 6 წლის ასაკიდან ბავშვისათვის სქესის შეცვლა, არაფერი მესაქმება, ვინაიდან მსგავსი „ღირებულებები“ ჩემს ოჯახს ნამდვილად არ სჭირდება“, – წერს მოსამართლე ირაკლი შენგელია.

ამერიკის, ისე როგორც ევროკავშირის სანქციები ხშირად ვრცელდება სანქცირებულის ოჯახის წევრებზეც. ბოლო ერთი წლის განმავლობაში აშშ-მ და ევროკავშირმა არაერთი რუსი ჩინოვნიკი და მათ ოჯახის წევრები დაასანქცირეს უკრაინაში ომის მხარდაჭერისთვის. საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე ლევან თევზაძეს კი მიაჩნია, რომ „შვილების დასჯა“ არადემოკრატიულია.

„ვინმეს თუ ჰგონია მოცემული სანქციები რაიმე ფორმით შეგვაშინებს, ან მისაღებ გადაწყვეტილებაზე იმოქმედებს, მინდა ვუთხრა, რომ ძალიან მწარედ ცდება. ვერც კონკრეტული მტკიცებულების გარეშე იქნება მისაღები ჩემი კოლეგების ,,ლინჩის“’ წესით გასამართლება. არც მთლად სამართლიანად და თუნდაც დემოკრატიულად მიმაჩნია შვილების დასჯა მამათა ,,ქმედებების“ გამო. ამაზე მძიმე რეალობის წინაშე მდგარა სასამართლო კორპუსი, მაგრამ სადაც სიმართლე, პატიოსნება, წესიერება და ამ ქვეყნის სიყვარულია, იქ ყოველთვის გამარჯვებაა…“ – წერს ფეისბუქში ლევან თევზაძე.

ლევან თევზაძეს ეხმაურება უზენაესი სასამართლოს კიდევ ერთი მოსამართლე, ვლადიმერ კაკაბაძე.

„ლევან, არ შეიძლება არ დავეთანხმო შენს მოსაზრებებს, მაგრამ უნდა გავითვალისწინოთ, რომ ეს სამარცხვინო გადაწყვეტილება იმ პოლიტიკური ისტებლიშმენტის მიერაა მიღებული, რომლის მორალი კარგად იკითხება აშშ-ს ერთ ერთი პრეზიდენტის ცნობილ გამონათქვამში „ის ძაღლის შვილია, მაგრამ ჩვენი ძაღლის შვილი“ („Somoza may be a son of a bitch, but he’s our son of a bitch.“). ამიტომ ჩვენი სამშობლოს თუ სასამართლო სისტემის მშვიდობიანად, დამოუკიდებლად და სტაბილურად განვითარების მოწინააღმდეგე სუბიექტების მხარდაჭერა სიმართლე გითხრა აშშ-ს ზოგიერთი წარმომადგენლისგან აღარც მიკვირს.

ცივი ომის „საუკეთესო ტრადიციების“ სტილში მიღებული ეს გადაწყვეტილება კი მახსენებს სამწუხარო რეალობას, რომ ბევრ ქვეყანაში და მრავალი ადამიანის მიერ ამერიკის შეერთებული შტატები მსოფლიო ჟანდარმის სტატუსში აღიქმება, რომელიც ხშირ შემთხვევაში თანასწორი პარტნიორობის ნაცვლად საკუთარ მოკავშირეებს უხეში ფორმით კარნახობს მხოლოდ მისთვის სასურველ თამაშის წესებს. სამწუხაროდ ამგვარი დამოკიდებულება უკანასკნელ პერიოდში საქართველოს მიმართაც ვლინდება რაც გულდასაწყვეტი და დასაფიქრებელია.

პ.ს. დიდი ხანია გასული რაც ვიეტნამში ქალებს და ბავშვებს ქიმიური იარაღით აღარ წამლავთ ბატონო ბლინკენ!? იმედია მეც დამასანქცირებთ!!!,“ – წერს ფეისბუქში ვლადიმერ კაკაბაძე.

მოსამართლეების სანქცირების შესახებ ჯერჯერობით ორი ფეისბუქპოსტი დაპოსტა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე სერგო მეთოფიშვილმა:

„მე ვიცი, რა მტკიცებულებები აქვს, ეს არის თავისივე დაფინანსებული პოლიტიზირებული NGO-ების fake, ანუ ყალბი ანგარიშები, რაც ყველა საერთაშორისო ავტორიტეტული ორგანიზაციების მიერ ჩატარებულ კვლევებს და ანგარიშებს ეწინააღმდეგება!,“ – წერს მოსამართლე.

ამერიკის ელჩმა საქართველოში, კელი დეგნანმა არაერთგზის განმარტა, რომ ამერიკის სახელმწიფო დეპარტამენტს აქვს სანდო მტკიცებულებები სანქცირებული მოსამართლეების კორუმპირებულობაზე. მან ასევე აღნიშნა, რომ ამ ინფორმაციაზე რეაგირება საქართველოს სამართალდამცავი უწყებების კომპეტენციაა.

ამის მიუხედავად სერგო მეთოფიშვილი წერს:

„მსურს გამოვეხმაურო აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის გადაწყვეტილებას ჩემს კოლეგებზე (მათ შორის ერთი ყოფილი კოლეგაა) და მათი ოჯახის წევრებზე სანქციის დაწესების შესახებ.

პირველ რიგში, კოლეგებს მინდა სოლიდარობა გამოუცხადო, ვინაიდან არიან უაღრესად კეთილსინდისიერი, კვალიფიციური და პატიოსანი ადამიანები. თითოეულს ძალიან დიდი წვლილი აქვს შეტანილი იმ წარმატებაში, რომელიც დღევანდელ დამოუკიდებელ ჩვენ სასამართლო სისტემას გააჩნია.

მათ კორუმპირებულობაზე საუბარი არის აშკარა სიცრუე, რაც უახლოეს მომავალში აუცილებლად დადასტურდება და ამაში ჩვენი საზოგადოება ნათლად დარწმუნდება.

ამჟამად კი, ჩემს განცხადებაში მინდა სხვა რამეზე გავამახვილო ყურადღება – ეს არის აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის ამ გადაწყვეტილების რეპრესიული ფორმა და ხასიათი. ანუ, დააკვირდით, მეგობრებო, გადაწყვეტილება ეხება არა მარტო მათთვის მიუღებელ (არასასურველ) მოსამართლეებს, არამედ მათი ოჯახის წევრებსაც! წარმოიდგინეთ – მეუღლეებს, შვილებს, მშობლებს და ა.შ.

მე ეს მაგონებს სტალინი-ბერიას ეპოქას, რა დროსაც არსებობდა არასასამართლო ორგანოები, რომლებიც ადამიანთა ბედს უფრო „მოქნილი მექანიზმით“ ყოველგვარი მტკიცებულებების გარეშე დაჩქარებულად წყვეტდნენ. აღსანიშნავია, რომ მათი რეპრესიების მსხვერპლნი ხდებოდნენ არა მხოლოდ ბოლშევიკებისთვის პოლიტიკურად მიუღებელი პირები, არამედ ის ადამიანებიც, რომლებიც მათი ოჯახის წევრები იყვნენ.

გეთანხმებით, ძალიან ცუდი შედარებაა, თუმცა თქვენც დამეთანხმებით, რომ ფაქტი სახეზეა.

ვფიქრობ, მიუღებელი უნდა იყოს სამართლებრივი სახელმწიფოსათვის მისი სტრატეგიული პარტნიორი სახელმწიფოს მოსამართლეებს ყოველგვარი დასაბუთებისა და მტკიცებულების გარეშე ისეთი უმძიმესი იარლიყის მიწებება, როგორიც არის კორუმპირებულობა, თუმცა ათასჯერ უფრო მიუღებელი და შემაშფოთებელია ამ ვითარებაში მათი ოჯახის წევრების მიმართ რეპრესიების განხორციელება!

მინდა მჯეროდეს, რომ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი გადახედავს თავის გადაწყვეტილებას და დაუბრუნდება იმ ტრადიციულ ღირებულებებს, რაზეც იდგა, პირველ რიგში ეს არის სამართლიანობა, ადამიანის უფლებები, თანასწორობა, უდანაშაულობის პრეზუმფცია და ა.შ,“ – წერს მოსამართლე სერგო მეთოფიშვილი.

მოსამართლეების სანქცირების საკითხზე ტელეკომპანია „იმედისთვის“ კომენტარი მიუცია დავით მამისეიშვილს, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლეს.

„მათი ძირითადი მიზანი არის ჩვენი დისკრედიტაცია, რასაც უკვე მრავალი წელია ახორციელებენ. გამოდის, რომ ჩვენ, მოსამართლეებმა, გადაწყვეტილების მიღების დროს უნდა ვიფიქროთ იმაზე, მოეწონება თუ არა ეს გადაწყვეტილება უცხო ქვეყნის საელჩოს და თუ არ მოეწონება, მაშინ იგივე ფაქტის წინაშე აღმოვჩნდებით.  გაუგონარი ფაქტი იყო [სანქციები] – ყოველგვარი მტკიცებულებისა და დასაბუთების გარეშე. განცდა არის მხოლოდ ერთი – ეს არის ზეგავლენის მოპოვება და ჩვენი სასამართლოს დისკრედიტაცია“, – აცხადებს მამისეიშვილი.

აშშ-ის და დემოკრატიის წინააღმდეგ მდგომი მოსამართლეების რიგში ჩადგა ირაკლი ბონდარენკოც, ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე. სტუდია „მონიტორის“ ჟურნალისტური გამოძიების მიხედვით, ის ლევან მურუსიძის ახლო მეგობარია და, შესაბამისად, „კლანის“ წევრი.

„მრავალი წელია ამერიკის შეერთებული შტატებიდან გვესმის სასამართლოს გაძლიერებისა და მისი მხარდაჭერის სურვილი. ჩემი კოლეგების და მათი ოჯახის წევრების სანქცირების გადაწყვეტილებამ რადიკალურად სხვა რამ დაგვანახა. მთავარი ძლიერი ძალის ინტერესების გატარება ყოფილა. როდესაც სამართლიანობასა და კანონის უზენაესობაზე ვსაუბრობთ, გაუგონარი რამეა კორუფციაზე ასე ხელაღებით, მტკიცებულებისა და ფაქტების გარეშე საუბარი. შტატებში ვიზიტზე არ არის აქ საქმე, მნიშვნელოვანია რა გზავნილს უტოვებთ მოქალაქეებს, ხალხს. არ მგონია მოცემული გადაწყვეტილება სასამართლოს მიმართ ნდობის ამაღლების სურვილს ემსახურებოდეს. ძალიან სამწუხაროა!!!“, – წერს ირაკლი ბონდარენკო.

„რაიმე განსხვავებას სტატუსის თვალსაზრისით ჩემსა და მიხეილ ჩინჩალაძეს, ირაკლი შენგელიას და ლევან მურუსიძეს ვერ ვხედავ,“ – ეს დიმიტრი გვრიტიშვილია, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი და თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე.

„ლევან მურუსიძეს, მიხეილ ჩინჩალაძეს და ირაკლი შენგელიას ისეთი განსხვავებული არაფერი გაუკეთებიათ ჩემგან, რასაც მეც ვაკეთებ. ჩვენ ვართ მოსამართლეები, კანონის საფუძველზე ვახორციელებთ მართლმსაჯულებას, ასევე გარკვეულ ადმინისტრაციულ ფუნქციებს, იქნება ეს უშუალოდ სასამართლოში თუ იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში,“ – ამბობს დიმიტრი გვრიტიშვილი.

—————-

5 აპრილს აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტმა გამოაცხადა, რომ სანქციებს უწესებს ე.წ. კლანის წევრ მოსამართლეებს. სახდეპის თქმით, სანქცირება უკავშირდება მნიშვნელოვან კორუფციულ საქმიანობაში მათ ჩართულობას. მოსამართლეებს და მათი ოჯახის წევრებს აეკრძალათ აშშ-ში შესვლა.

• დეტალურად: აშშ-მა მურუსიძე, ჩინჩალაძე და სხვა მოსამართლეები დაასანქცირა

ოპოზიცია სანქციებს მიესალმება, მმართველის გუნდის ლიდერმა კი თქვა, რომ სახელმწიფო მდივნის, ენტონი ბლინკენის განცხადების უკან დგას კორუფციული პროცესები, რაც იმას ნიშნავს, რომ მას არასწორი ინფორმაცია მიაწოდეს საქართველოში მიმდინარე პროცესების შესახებ.

• დეტალურად: [ბლინკენის] განცხადების უკან დგას კორუფციული პროცესები — კობახიძე

აშშ-ის მიერ ოთხი მოსამართლისა და მათი ოჯახის წევრების სანქცირების საპასუხოდ, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი ლევან მურუსიძე აცხადებს, რომ აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის გადაწყვეტილება პირადად მისთვის „ძალიან ცუდი იქნება“, თუმცა „ცხოვრება გაგრძელდება“.

• დეტალურად: „უფ, არა უშავს, ცხოვრება გაგრძელდება“ — მურუსიძე აშშ-ის სანქციაზე

„იმისთვის, რომ არ წავიდე ჯარში, ვცდილობ შევინარჩუნო სტუდენტის სტატუსი და ამისთვის საგნებსაც კი ვიტოვებ“ – ამბობს მაგისტრატურის სტუდენტი სანდრო გიგაური, რომელიც უმაღლესი განათლების ადმინისტრირებას სწავლობს.

რატომ არიდებენ ახალგაზრდები თავს ჯარს და რას ფიქრობენ ~ცვლილებებზე, რაც ახალი კოდექსით იგეგმება? – „ბათუმელები“ სწორედ ამ თემაზე ესაუბრა სტუდენტს.

• სანდრო, როგორც ვიცით, თავდაცვის ახალი კოდექსის მიხედვით, 18-იდან 27 წლამდე საქართველოს მოქალაქემ სამხედრო სავალდებულო სამსახური უნდა გაიაროს. ახალი კოდექსით, ჯარის გადავადება პირს შეუძლია მხოლოდ ერთხელ და ისიც ათი ათასი ლარის გადახდის შემთხვევაში. რას ფიქრობთ ამ ყველაფერზე?

ჩემს შემთხვევაში პრობლემა გვარდება იმით, რომ 2015 წლის შემდეგ არ შემიწყვეტია სტუდენტის სტატუსი და ახლაც მაგისტრატურის მეორე კურსზე ვსწავლობ.

ბაკალავრიატის დასრულების შემდეგ საზღვარგარეთ გავიარე მაგისტრატურა და შემდეგ აქ რომ დავბრუნდი, ისევ მაგისტრატურაზე გავაგრძელე სწავლა.

ახლა ვფიქრობ იმაზეც, რომ არ ჩავაბარო კონკრეტული საგნები და გადავიტანო მომდევნო წლისთვის, რომ მინიმუმ ერთი წლით გავიხანგრძლივო სტუდენტის სტატუსი.

• შემდეგ რას იზამთ, რაღაც ლოგიკურ დასასრულამდე ხომ მივა ეს ყველაფერი?

საბოლოო ჯამში, რაღაც ეტაპზე ალბათ მაინც მომიწევს სწავლის დასრულება, რადგან სტუდენტის სტატუსის შემთხვევაშიც შეიძლება არ გქონდეს სრული გარანტია, რადგან ძალიან ძნელია სამსახურის და უნივერსიტეტის ერთმანეთთან შეთავსება.

ამას ემატება ისიც, რომ სტუდენტის სტატუსი არ უნდა იყოს ფორმალური. მნიშვნელოვანია, რომ აქტიურად დადიოდე უნივერსიტეტში, ესწრებოდე ლექციებს, რადგან თუ ერთი სემესტრი მაინც ვერ მოახერხე საჭირო კრედიტების დაგროვება, შემდეგ ვეღარ შეინარჩუნებ აქტიურ სტატუსს. ამიტომ, სტატუსის შენარჩუნებაც მოითხოვს საკმაოდ დიდ დროს.

თუმცა, ახლა მე ვარ 25 წლის და 27 წლამდე ერთი წელია შუალედი. სავარაუდოდ სწავლას დოქტორანტურაში გავაგრძელებ და ასე შევინარჩუნებ სტატუსს. მომიწევს ეს ზომები მივიღო.

• როცა სწავლის ვადები იწელება დროში, ამას ფინანსური რესურსიც სჭირდება, ხომ? თქვენ ამჯობინებთ გადაიხადოთ სწავლის საფასური ვიდრე წახვიდეთ ჯარში?

კი ბატონო. ახლა მე მაქვს სახელმწიფო გრანტი და ორი წლის განმავლობაში ფარავდა სწავლის საფასურს, მაგრამ რადგან მომიწია ერთი წლის დამატება, ჩემი სახსრებით უნდა გადავიხადო დამატებითი კრედიტების საფასური. ერთ წელიწადში, სავარაუდოდ, ეს იქნება ათასი ლარი, რისი გადახდაც მომიწევს და თავისთავად, სავალდებულო სამხედრო სამსახურის გავლაზე უკეთესია.

• რატომ არის სამხედრო სავალდებულო სამსახურის გავლა ასეთი მიუღებელი თქვენთვის, რა არის მთავარი პრობლემა?

სამხედრო სამსახურში ყოფნის პერიოდში, როგორც იცით, ვერ მიიღებთ ვერანაირი ტიპის შემოსავალს. არის ოჯახები, სადაც ერთი ადამიანია შემომტანი და მთელი ოჯახი მასზეა დამოკიდებული.

გარდა ამისა, ერთი წელი იქნება თუ წელიწადნახევარი, ეს პერიოდი ადამიანს სჭირდება როგორც მატერიალური რესურსის დასაგროვებლად, ასევე გამოცდილების მისაღებად იმ სფეროში, სადაც მუშაობს და თუ მე შევწყვეტ მუშაობას, ვერც შემოსავალს მივიღებ და პროფესიულადაც ნაკლებად კონკურენტუნარიანი ვხვდები, რადგან ვეღარ მოვახერხებ განვითარებას ჩემს სფეროში.

• ეს ერთი წელი იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ შრომის ბაზარზე კონკურენტუნარიანობა შეიძლება დაკარგოთ?

ალბათ გააჩნია სფეროსაც, სად არის ადამიანი დასაქმებული. ჩემს შემთხვევაში, ალბათ, ეს იქნება პრობლემა, რადგან ძალიან სწრაფად ხდება ცვლილებები და თავისთავად, ეს ნიშნავს პროცესებისგან გათიშვას.

• ვთქვათ ისე მოხდა, რომ რაღაც მომენტში აღარ შეგიწყდათ სტუდენტის სტატუსი და მოგიწიათ არჩევანის გაკეთება, გადაიხდით ათი ათას ლარს თუ წახვალთ ჯარში?

ათი ათასი ლარის გადახდა ნამდვილად უსამართლობაა, რადგან ჯერ ერთი, კოდექსში წერია, რომ მხოლოდ ერთხელ შემიძლია გადავავადო და თუ მეორე წელს მაინც უნდა გამიწვიონ, მაშინ ეს უბრალოდ ფინანსური ტვირთი იქნება.

თუმცა დღეს არსებული სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის პირობებში ამხელა თანხის გადახდა ალბათ ძალიან ცოტას თუ შეუძლია, რაც, თავისთავად, ადამიანების უთანასწორო პირობებში ჩაყენებაა.

თუ მე მექნებოდა იმის გარანტია, რომ ეს ათი ათასი ლარი გამათავისუფლებდა სრულად ან გრძელვადიანი პერიოდით, ამის დაშვება შეიძლებოდა, იმის მიუხედავად, რომ არ ვიცი, შევძლებდი თუ არა ამ თანხის გადახდას.

• იყო ასეთი კითხვებიც, რომ თუ არავინ არ წავა ჯარში, მაშინ ვინ უნდა დაიცვას ქვეყანა. თქვენ როგორ ფიქრობთ, როგორ უნდა დავიცვათ სახელმწიფო?

ამ შემთხვევაში სახელმწიფომ უნდა მოახერხოს, რომ უფრო მეტად მიმზიდველი გახადოს სამხედრო სამსახური იმ ადამიანებისთვის, რომლებსაც აქვთ ინტერესი, იმსახურონ ამ სფეროში.

მაღალანაზღაურებადი პროფესიული ჯარი უფრო გაამართლებდა, ეს ყველაზე კარგი გამოსავალი იქნება. შესთავაზებენ ადამიანებს ნორმალურ პირობებს, შესაბამისად, ეს პრობლემაც მოგვარდება.

იდეალურ შემთხვევაში, კარგი იქნებოდა ალტერნატიული სამსახურის შეთავაზებაც. რატომ არ შეიძლება სამხედრო სამსახურში ჩაგვეთვალოს რომელიმე ალტერნატიულ სამსახურში მუშაობა?!

უფრო დახვეწილი სისტემაა მოსაფიქრებელი, რომელიც მეტ თავისუფლებას მისცემს ადამიანს, რომ თვითონ შეძლოს დროის უფრო მოქნილად განსაზღვრა.

ან აკადემიურ ნაწილს დამატებოდა სამხედრო კომპონენტი და ესეც იქნებოდა კარგი გამოსავალი.

გასაგებია, რომ სახელმწიფოს აქვს თავისი ინტერესები, მაგრამ მოქალაქეების მოთხოვნებიც უნდა იყოს გათვალისწინებული.

• სამხედრო სამსახურს იგივე სტუდენტის სტატუსით თავს არიდებენ დეპუტატების, მინისტრის თუ სხვა მაღალჩინოსნების შვილებიც, რადგან მათი უმრავლესობა უცხოეთში სწავლობს ან ცხოვრობს. როგორ ფიქრობთ, ახალი კოდექსი მათაც ისევე შეზღუდავს როგორც სხვა, სოციალურად ნაკლებად დაცულ ადამიანებს?

თუ სამხედრო სამსახური საყოველთაოა, მაშინ თანამდებობის პირების შვილებიც უნდა გაიწვიონ და ყველა სოციალურ კლასზე უნდა გავრცელდეს კანონი. სხვა შემთხვევაში, თავისთავად უთანასწორობა იქნება.

ვისაც აქვს ამ ათი ათასი ლარის გადახდის საშუალება, მათთვის პრობლემა მოგვარდება და ასეთი ადამიანების რაოდენობა ძალიან მცირეა ჩვენს ქვეყანაში. ათი ათას ლარს ბევრი წლის განმავლობაშიც კი ვერ გამოიმუშავებს.

ამან შესაძლოა ისედაც გაზრდილ მიგრაციასაც შეუწყოს ხელი, რადგან ადამიანები ისედაც მიდიან სოციალური პირობების გამო უცხოეთში და ჯარისგან თავის არიდება დამატებითი მიზეზი გახდება.

• ახალგაზრდების ხმა ნაკლებად ისმის კოდექსის განხილვის პერიოდში. როგორ ფიქრობთ, რატომ ?

სავარაუდოდ იმიტომ, რომ აქამდე ახალგაზრდები მაინც პოულობდნენ რაღაც გზებს, რომ ამ ყველაფრისთვის თავი აერიდებინათ. თუმცა, როცა გრძელვადიან პერსპექტივაში ეს გზები აღარ იქნება ხელმისაწვდომი, სავარაუდოდ გახდება ხმის ამოღების საჭიროება, თუმცა შესაძლოა იყოს გვიან.

გარდა ამისა, საზოგადოებაც არ არის ბოლომდე შეთანხმებული ამ საკითხზე. ხშირ შემთხვევაში ჯარში წასვლა ასოცირდება პატრიოტიზმთან და ესეც არის ერთ-ერთი მიზეზი, რომ ვერ ხერხდება თემის წინ წამოწევა და მოსახლეობის კონსოლიდაცია ამის ირგვლივ.

მთლიანობაში, ეს კოდექსი არის პრობლემური და მნიშვნელოვანი ცვლილებებია საჭირო იმ მიმართულებით, რომ სავალდებულო სამხედრო სამსახურის ბევრი ალტერნატივა შეიქმნას, ისეთი, რაც არ მოითხოვს ჩვენგან ჩვენი ცხოვრების გვერდზე გადადებას, რომ საბოლოო ჯამში ადამიანებმა არ მიმართონ უკიდურეს ზომებს, თუნდაც ემიგრაციას ან მუდმივად სტუდენტის სტატუსის ქონას და ასე შემდეგ.

მას შემდეგ რაც გონიო-კვარიათის პლაჟები, წელს პირველად, უკანონო შენობებისგან თითქმის სრულად გაწმინდეს, ბათუმის მერია მათ გასასხვისებლად ორ ვარიანტს განიხილავს.

ერთი ვერსიით მერია კაფეებისა და სხვა მცირე მასშტაბის მქონე კომერციულ ობიექტებს ერთიანი კონცეფციით თავად მოაწყობს და შემდეგ გასცემს იჯარით ან აუქციონის პირობა ინფრასტრუქტურის წინასწარ შეთანხმებული ესკიზის შესაბამისად მოწყობა იქნება.

ბათუმის მერიის ქონების მართვის სამსახურის უფროსი დავით კოპინაძე არ გამორიცხავს გონიო-კვარიათის პლაჟების გარკვეული მონაკვეთების  გრძელვადიანი იჯარის წესით გაცემასაც.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, პლაჟის გრძელვადიანი იჯარით მიღება აქ რამდენიმე სასტუმროს და იმ კაფეების მეპატრონეებს სურთ, რომლებიც ბოლო წლების განმავლობაში მუშაობდნენ და ვრცელი ტერიტორიაც ჰქონდათ დაკავებული.

როგორი უნდა იყოს საპლაჟო ინფრასტრუქტურა, ეს ბათუმის ბულვარის განაშენიანების გეგმით არის შემუშავებული და დამტკიცებული.

პლაჟების ერთიანი კონცეფციით განვითარება ამ დრომდე ქალაქის ამ ნაწილში დიდწილად კონტროლს მიღმა იყო დარჩენილი. ქაოსური იყო როგორც საპლაჟო ინფრასტრუქტურის განთავსების, ასევე მუნიციპალური ქონების, პლაჟების სეზონურად გასხვისების პროცესი.

მერიაში ასევე აცხადებენ, რომ საჯარო ინტერესის დაცვა პლაჟზე ნაკვეთების გაცემისას, ერთ-ერთი აუცილებელი მოთხოვნა იქნება და „მერია ამას მომავალში გააკონტროლებს.“

მიუხედავად იმისა, რომ საკურორტო სეზონამდე სულ ცოტა დრო რჩება, მერიას კონკრეტული გადაწყვეტილებები ჯერ კიდევ არ აქვს მიღებული.  ქონების მართვის სამსახურის უფროსი აცხადებს, რომ ჯერ მუშაობენ და „ყველაფერი მოესწრება“.

„სოკარის“ ცნობით, დღეს, 7 აპრილს, შერიფ ხიმშიაშვილის #1 ქუჩის აბონენტებს გაზმომარაგება შეუწყდა 517 აბონენტს.

კომპანიის ინფორმაციით, გაზის შეწყვეტის მიზეზი გაზსადენზე დაგეგმილი სარემონტო-საექსპლუატაციო სამუშაოებია.

„სოკარის“ ინფორმაციით, გაზის მიწოდება ეტაპობრივად დაიწყება დღესვე 14:00 საათიდან და სრულად აღდგება 7 აპრილის დღის ბოლომდე.

„სოკარ ჯორჯია გაზი” აბონენტებს მოუწოდებს, დაკეტილ მდგომარეობაში იქონიონ ბინებში არსებული გაზის ონკანები და უყურადღებოდ არ დატოვონ გაზის დანადგარები.

ბათუმში, როგორც წესი, ავტომანქანები გაჩერებულია სკვერებში, გაზონებზე, ველობილიკებზე და ცხადია, ტროტუარებზე.

ბათუმში პარკირების წესების დარღვევაზე მძღოლებს ბათუმის მუნიციპალური ინსპექცია აჯარიმებს, ყოველდღიური სტატისტიკური მონაცემები კი, მერიის შპს „ბათუმის ავტოტრანსპორტის“ ოფიციალურ გვერდზე ქვეყნდებოდა.

შესაბამისი გრაფა ამ ვებგვერდზე რამდენიმე დღეა გათიშულია.

„ვებგვერდი ეკუთვნის „ავტოტრანსპორტს“ და დაჯარიმების სტატისტიკა შესაბამის გრაფაში პროგრამულად, ავტომატურად აისახებოდა. შესაბამისად, რამდენი მძღოლი დავაჯარიმეთ, მაგალითად, დღეს, ეს სტატისტიკა არ გვაქვს“, – გვითხრეს მუნიციპალურ ინსპექციაში.

„ბათუმის ავტოტრანსპორტში“ განაცხადეს, რომ სერვერზე შეიქმნა ტექნიკური ხარვეზი და მიმდინარეობს შესაბამისი სამუშაოები.

„პარკირების პროგრამულ სისტემაში შეფერხება დაკავშირებულია სერვერის დაზიანებასთან. ტექნიკური ხარვეზი იდენტიფიცირებულია, მიმდინარეობს მუშაობა მის აღმოსაფხვრელად.

ამ ეტაპზე სერვერზე არსებული ფაილები აღდგენილია. სისტემის სრული გამართვისთვის სამუშაოები დაახლოებით 3 კვირის განმავლობაში გაგრძელდება.“ – მოგვწერეს „ავტოტრანსპორტიდან“ დღეს, 7 აპრილს.

___

ამავე თემაზე:

საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში შეტანილი ცვლილებები, რომლებიც ტექდათვალიერების გარეშე ავტომობილის მართვის გამო დაჯარიმებას ეხება, 2023 წლის 4 ივნისიდან ამოქმედდება.

დღეს მოქმედი კოდექსის მიხედვით:

• იმ ავტოსატრანსპორტო საშუალებით გადაადგილება, რომელსაც არ გაუვლია პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირება, იწვევს მძღოლის დაჯარიმებას 50 ლარით;
• იმ ავტოსატრანსპორტო საშუალების სხვა პირისათვის სამართავად /საექსპლუატაციოდ გადაცემა, რომელსაც დადგენილი წესით არ გაუვლია პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირება, იწვევს ფიზიკური პირის დაჯარიმებას 50 ლარით; იურიდიული პირის ან/და ინდივიდუალური მეწარმის დაჯარიმებას კი – 200 ლარით.

თუმცა მოქმედი კოდექსი არ ითვალისწინებს სანქციას აღნიშნული სამართალდარღვევ[ებ]ის განმეორებით ჩადენის შემთხვევაში.

ახალი ცვლილებით, სწორედ ასეთი სანქცია განისაზღვრა. კერძოდ:

თუ ტექნიკური ინსპექტირების დადგენილი წესით გავლის ვალდებულების შეუსრულებლობის ან ტექნიკურ ინსპექტირებაგაუვლელი ავტოსატრანსპორტო საშუალების სხვა პირისთვის სამართავად ან საექსპლუატაციოდ გადაცემის გამო ერთხელ დაჯარიმებული პირი, ამ დაჯარიმებიდან 30 დღის შემდეგ განმეორებით ჩაიდენს იმავე ქმედებას:

• ფიზიკური პირი დაჯარიმდება 150 ლარით;
• იურიდიული პირი დაჯარიმდება 300 ლარით.

თუ პირი, განმეორებით დაჯარიმებიდან 30 დღის შემდეგ ისევ დაარღვევს წესს, ამ შემთხვევაში:

• ფიზიკური პირი დაჯარიმდება 300 ლარით;
• იურიდიული პირი – 500 ლარით.

თუ პირი 300 [ფიზიკური] ან 500 [იურიდიული] ლარით არის დაჯარიმებული და დაჯარიმებიდან 30 დღის გასვლის შემდეგ ისევ ჩაიდენს ანალოგიურ სამართალდარღვევას, ამ შემთხვევაში:

• ფიზიკური პირი დაჯარიმდება 500 ლარით;
• იურიდიული პირი კი – 700 ლარით.

ამავე ცვლილებით, პირს ზემოთ აღნიშნული ადმინისტრაციული სახდელი „შეიძლება დაედოს შესაბამისი ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ჩადენის დღიდან არაუგვიანეს 6 თვისა“.

აღნიშნული ცვლილებები პარლამენტმა 2023 წლის 22 მარტს დაამტკიცა. კანონში მითითებულია, რომ ის „ამოქმედდეს გამოქვეყნებიდან მე-60 დღეს“.

ახალი ცვლილებები 2023 წლის 5 აპრილს გამოქვეყნდა, შესაბამისად ძალაში, ამავე წლის 4 ივნისიდან შევა.

—

კანონპროექტი პარლამენტში 2022 წლის სექტემბერში წარადგინა პარლამენტის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომიტეტის თავმჯდომარემ, მაია ბითაძემ.

მისი თქმით, ცვლილებები მიზნად ისახავს, რომ გზებზე ტექნიკურად გაუმართავი ავტოსატრანსპორტო საშუალებების გადაადგილების მინიმუმამდე დაყვანით ატმოსფერული ჰაერის დაბინძურება შემცირდეს.

3 შვილის დედა, 50 წლის მზია გულაბერიძე, ხულოს სოფელ უჩხოში ცხოვრობს. მან წლების წინ  მკერდის კეთილთვისებიანი მესამე სტადიის სიმსივნე დაამარცხა, რომელსაც 6 წელი ებრძოდა.

მზია იხსენებს, რომ მარცხენა მკერდის ხელით გასინჯვისას მოულოდნელად აღმოაჩინა სიმაგრე და სწორედ მას შემდეგ მიმართა ექიმს, მიუხედავად იმისა, რომ მანამდე გრძნობდა უმადობას, ოფლიანობას და მოდუნებას. ქალის თქმით, მნიშვნელოვანია, რომ უყურადღებოდ არ დავტოვოთ  სიმპტომები.

„ექიმმა მითხრა, რომ მხოლოდ ცხიმგროვა მქონდა და ამოკვეთა სჭირდებოდა. როცა მკურნალობა დავიწყე, გაირკვა, რომ შესაძლოა სიმსივნური კვანძი მქონოდა, რაც ოპერაციისას დადასტურდა.

კვანძი გამისუფთავეს, მაგრამ შეზრდილი მეტასტაზებიც მქონდა, რის გამოც მარცხენა მკერდის ამპუტაცია დამჭირდა.

მსგავსს დიაგნოზს ალბათ არავინ ელის, მაგრამ ვიღაცებს სხვა გზა არ გვრჩება. დიაგნოზის გაგებისთანავე ბრძოლა გადავწყვიტე. გარშემომყოფებისა და ადამიანების ნუგეშით, რომლებსაც უკვე ჰქონდათ სიმსივნე დამარცხებული, დადებითი განწყობა მქონდა. გულით ვგრძნობდი, რომ აუცილებლად დავამარცხებდი ამ დაავადებას და მართლაც დავამარცხე.

სამივე შვილი ჩემს დიაგნოზამდე გავაჩინე. მაშინ უფროსი შვილები 13-15 წლის იყვნენ და ასაკის შესაბამისად მაქსიმალურად მიჭერდნენ  მხარს. მათთვის არ მითქვამს, სიმსივნეს რომ ვებრძოდი, მაგრამ თითქმის 1 წლის შემდეგ მიხვდნენ, რა დიაგნოზსაც ვებრძოდი. ჩემი შვილები მზრდიდნენ 3 წელი – როგორც ამბობენ ხოლმე, სულ ხელისგულზე მატარებდნენ. მათი დახმარებით გადავლახე სირთულეები. მეხმარებოდნენ, მანუგეშებდნენ. უმცროსი შვილი პატარა იყო, 6 წლის და მეუღლესთან ერთად ზრდიდნენ მას“, – გვიყვება მზია.

მზიამ გაიარა სხივური თერაპიები და სისტემატურად დადიოდა შემოწმებაზეც. იხსენებს, რომ ხანდახან ჰქონდა მომენტები, როცა მის მხნეობას უარყოფითი ფიქრებიც ეპარებოდა და მაქსიმალურად ცდილობდა მხნეობა შეენარჩუნებინა – „განწყობას ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. არ შეიძლება ნერვიულობა. თავდაჯერებული უნდა იყო, რომ დაავადებასთან ბრძოლაში აუცილებლად გაიმარჯვებ“.

ქალის თქმით, სიმსივნესთან ბრძოლის პერიოდში საკმაოდ ჩაკეტილი გახდა და ხშირი კონტაქტი არავისთან ჰქონია, მაგრამ ყოველთვის ურთიერთობდა და ამხნევებდა ადამიანებს, რომლებიც მის მსგავსად კიბოს სხვადასხვა სტადიას ებრძოდნენ, რომლებსაც კლინიკის რიგში ხვდებოდა.

„ჩემი [კვლევების] შედეგები ყოველთვის კარგი იყო. ბოლო 4 წელია, რაც აღარ მიმიმართავს ექიმისთვის.

მინდოდა, რომ შვილების გვერდით ვყოფილიყავი და ასეც მოხდა, გავიმარჯვე სიმსივნეზე.

მკურნალობის ბოლო წელს, კონსულტაციაზე რომ დავდიოდი, ყოველთვის კარგი შედეგები მქონდა და ნელ-ნელა ვრწმუნდებოდი, რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა. ბოლო ანალიზმა აჩვენა, რომ ყველაფერი დასრულდა და ამოვისუნთქე“, – გვითხრა მზიამ.

ის ყველა ქალს მოუწოდებს, რომ აუცილებლად ისარგებლონ უფასო სკრინინგებით, დაიზღვიონ თავი და დროულად გაიკეთონ ის.

„ვინც ახლა ებრძვის ამ თუ მსგავს დიაგნოზს, მთავარია ირწმუნონ, რომ შეძლებენ გამარჯვებას და აუცილებლად ასე იქნება.

ამ დროს ძალიან მნიშვნელოვანია, ვინც დაამარცხა ეს დიაგნოზი, მისგან გაიგო, როგორ მოახერხეს. მოტივაცია გეძლევა და იჯერებ, რომ აუცილებლად გამოგივა“, – გვითხრა საუბრის დასასრულს მზიამ.

სასამართლო კლანის 4 წევრს – თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე მიხეილ ჩინჩალაძეს, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლეს, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრ ლევან მურუსიძეს, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილე ირაკლი შენგელიას და ყოფილ მოსამართლე ვალერი ცერცვაძეს 5 აპრილს ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა სანქციები დაუწესა „მნიშვნელოვან კორუფციულ საქმიანობაში მათი ჩართულობის გამო“.

კერძოდ, მოსამართლეებსა და მათი ოჯახის წევრებს აეკრძალათ აშშ-ში შესვლა.

„აღნიშნულმა პირებმა ბოროტად გამოიყენეს მათი თანამდებობა, როგორც სასამართლოს თავმჯდომარეებმა და იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრებმა, რითაც ზიანი მიაყენეს სამართლის უზენაესობასა და საზოგადოების ნდობას საქართველოს სასამართლო სისტემის მიმართ“, – განაცხადა აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა ენტონი ბლინკენმა.

ვინ არიან და რა კარიერული კიბე გაიარეს სანქცირებულმა მოსამართლეებმა. „ბათუმელებმა“ მათ შესახებ ინფორმაცია შეაგროვა.

• ვალერიან ცერცვაძე

ვალერიან ცერცვაძის კარიერა საჯარო სამსახურში 1999 წელს დაიწყო. 2004 წელს გახდა უშიშროების სამინისტროს თანამშრომელი, 2004-2005 წლებში ასევე იყო საქართველოს გენერალური პროკურატურის სამართლებრივი უზრუნველყოფის სამსახურის და დეპარტამენტის უფროსი. 2007 -2017 წლებში კი იყო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე და სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის თავმჯდომარე.

2017 წლის 25 მაისს ვალერი ცერცვაძემ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობა საკუთარი სურვილით დატოვა, მას შემდეგ, რაც ის და მისი ოჯახი სკანდალში გაეხვნენ.

კერძოდ, საქმე ეხება სასამართლო დავას ორ კომპანიას – „აიფონ პლუსისა“ და „აიტექნიკს“ შორის. საქალაქო სასამართლომ „აიფონ პლუსის“ ქონება დააყადაღა. ბიზნესმენი მამუკა მაღრიშვილი თავისი კომპანიის, „აიფონ პლუსის“ მიზანმიმართულ გაკოტრებაში თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარეს, ვალერი ცერცვაძესა და მისი ოჯახის წევრებს ადანაშაულებდა.

„აიტექნიკსი“, რომლის სასარგებლოდაც სასამართლო დავა გადაწყდა, 2011 წელს ვალერი ცერცვაძის მამამ და ცოლისძმამ დაარსეს, ხოლო კომპანიის მენეჯერი დავის პერიოდში ვალერი ცერცვაძის ცოლი, გვანცა მიქუჭაძე იყო.

ვალერიან ცერცვაძე უარყოფდა, რომ მისმა ნათესაურმა კავშირმა რაიმე გავლენა იქონია სასამართლო გადაწყვეტილებაზე, თუმცა 2017 წელს მაინც მოუწია თანამდებობის დატოვება.

ვალერი ცერცვაძეს ორი შვილი ჰყავს, ერთი საქართველოს, ერთი კი აშშ-ის მოქალაქე.

2019 წლის იანვარში გავრცელდა ფოტო, რომელზეც ჩანდნენ „ქართული ოცნების“ დეპუტატი ვანო ზარდიაშვილი, სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე ლევან მურუსიძე, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე მიხეილ ჩინჩალაძე, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილე გიორგი მიქაუტაძე და სააპელაციო სასამართლოს ყოფილი თავმჯდომარე ვალერი ცერცვაძე.

ფოტო საინტერესო იყო იმ მხრივ, რომ მასზე აღბეჭდილი იყო ე.წ. სასამართლო კლანის მთავარი ფიგურანტები. მართლმსაჯულების სფეროში მომუშავე ანალიტიკოსები „სასამართლოს კლანად“ მოიხსენიებენ სასამართლო სისტემაში არსებულ ყველაზე გავლენიან ჯგუფს.

ვალერიან ცერცვაძეს ბოლო ქონებრივი დეკლარაცია 2018 წელს აქვს შევსებული. ყოფილი მოსამართლე 5 წელია საჯარო სამსახურში აღარაა. რამდენიმე მსხვილ ბიზნესს ფლობს ვალერიან ცერცვაძის მეუღლე გვანცა მიქუჭაძე.

რეესტრის თანახმად, გვანცა მიქუჭაძე 100 %-იან წილს ფლობს შპს „აიტექნიკსში“. ეს კომპანია iTechnics–Apple-ის ოფიციალური პარტნიორია საქართველოში, სტატუსით Apple Authorized Reseller-ი.
გვანცა მიქუჭაძე ასევე ფლობს 70 %-იანი წილს შპს „მისთორში“ – ეს კომპანია საქართველოში ცნობილი ჩინური ბრენდის, შიაომის ტექნიკის ავტორიზებული პარტნიორია.

მიქუჭაძეს ასევე 100%-იანი წილი აქვს შპს „სითი გარდენში“, ხოლო კიდევ ერთ კომპანიაში შპს „ჯეველბერი ჯორჯიაში“ 50 %-იან წილს ფლობს. ამ კომპანიაში მისი პარტნიორი და თანამეწილე რუსეთის მოქალაქე ვიტალი იაზვენკოა, რომელიც ამ კომპანიის 50%-იანი წილის მფლობელია.

• ირაკლი შენგელია

ირაკლი შენგელიამ საჯარო კარიერა 1994 წელს დაიწყო, სამტრედიის რაიონის სასამართლოს არქივარიუსად.

2003 წლამდე სასამართლო სისტემაში მუშაობდა. 2003-2004 წლებში საქართველოს სატრანსპორტო პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილში უფროსი გამომძიებლის თანამდებობა ეკავა, მოგვიანებით მუშაობდა გენინსპექციაში ინსპექტორად. 2005 წელს მუშაობა დაიწყო პროკურატურაში და სისტემაში 2007 წლამდე დარჩა.

2007 წელს გახდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე და ამავე სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის თავმჯდომარე.

2016 წელს გახდა თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლე და  ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის თავმჯდომარე. 2017-2021 წლებში იყო იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი. 2021 წლის ივლისიდან კი არის თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილე.

ირაკლი შენგელია სასამართლო კლანის გავლენიან წევრად მიიჩნევა.

ირაკლი შენგელიამ საზოგადოების ყურადღება 2019 წელს მიიპყრო. შენგელია, როგორც იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მოსამართლე წევრი, თავის ცოლისძმასთან, უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეობის კანდიდატ ლევან თევზაძესთან გასაუბრებაში მონაწილეობდა.

ირაკლი შენგელია მაშინ აცხადებდა, რომ ამით კანონს არ არღვევდა და არ მოუთხოვია აცილება.

• მიხეილ ჩინჩალაძე

საქართველოს სასამართლო კლანი ჩინჩალაძე-მურუსიძის სახელობისაა. მიხეილ ჩინჩალაძე თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარე და უვადოდ გამწესებული მოსამართლეა.

მიხეილ ჩინჩალაძემ საჯარო სამსახურში კარიერა 1999 წელს დაიწყო თბილისის საოლქო სასამართლოში. 2004-2007 წლებში კი მუშაობდა საქართველოს გენერალურ პროკურატურაში. 2007 წელს ის უზენაესი სასამართლოს წევრი გახდა და ამ თანამდებობაზე 2017 წლამდე იყო.  ასევე მიხეილ ჩინჩალაძე 2007-2015 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი.

2017-2020 წლებში იყო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლე. ასევე, 2017 წელს ის უვადო მოსამართლედ გაამწესეს.

2020 წლის აგვისტოდან არის თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიის თავმჯდომარე 5 წლის ვადით. ასევე 2022 წლის ივლისიდან დანიშნულია თბილისის სააპელაციო სასამართლოს თავმჯდომარის თანამდებობაზე 5 წლის ვადით.

მიხეილ ჩინჩალაძის სახელს ატარებს ე.წ. სასამართლო კლანი. სტუდია „მონიტორის“ გამოძიებაში „ჩინჩალაძის კლანი – სასამართლო რეფორმის კრახი“ ნაჩვენებია, რომ საქართველოს სასამართლოებში მომუშავე მოსამართლეთა ერთი ჯგუფი მიხეილ ჩინჩალაძესთან არის დაკავშირებული. ზოგიერთი მათგანი ჩინჩალაძესთან ერთად მუშაობდა, ზოგიერთს კი ნათესაური კავშირი აქვს მასთან.

მიხეილ ჩინჩალაძეს მჭიდრო კავშირი აქვს ლევან მურუსიძესთან. 2013 წელს ლევან მურუსიძე იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი გახდა. ლევან მურუსიძე ზუსტად იმ დროს მუშაობდა თბილისის საქალაქო სასამართლოში, გორის პროკურატურასა და უზენაეს სასამართლოში, რა დროსაც მიხეილ ჩინჩალაძე.

• ლევან მურუსიძე

ლევან მურუსიძის კარიერა 2000 წელს თბილისის საოლქო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიით დაიწყო, სადაც 2004 წლამდე მუშაობდა.

2004-2005 წლებში იყო გორის რაიონული პროკურორის თანაშემწე.  2005 წლის ბოლოს კი თბილისის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის მოსამართლედ დაინიშნა. 2006-2015 წლებში იყო საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მოსამართლე, ხოლო 2013-2017 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი. 2016 წლის იანვრიდან არის თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატის მოსამართლე.

ლევან მურუსიძე 2018 წლის დეკემბერში უვადო მოსამართლედ გაამწესეს. 2022 წელს ლევან მურუსიძე იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს წევრი გახდა.

ლევან მურუსიძის საქმიანობას ვრცელი საგამოძიებო ფილმი მიუძღვნა სტუდია „მონიტორმა“. გამოძიების შედეგად ირკვევა, რომ სასამართლო კლანის ლიდერს აქვს ათობით ათასი ლარის დაუსაბუთებელი ქონება, რომელიც მის დეკლარაციაში ასახული არაა.

ლევან მურუსიძე იყო ისეთი გახმაურებული საქმის მოსამართლე, როგორიცაა სანდრო გირგვლიანის საქმე. მას, როგორც საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის წევრს, 2007 წელს მონაწილეობა აქვს მიღებული გადაწყვეტილებაში, რომლის ძალითაც სანდრო გირგვლიანის მკვლელობაში ბრალდებულებს სასჯელი შეუმცირდათ. 2019 წელს კი ლევან მურუსიძემ გირგვლიანის საქმესთან დაკავშირებით მიღებულ გადაწყვეტილებაზე ეს განაცხადა: „საბოლოო ჯამში, მე მივიღე ის ერთადერთი სწორი გადაწყვეტილება, რაც უნდა მიმეღო კანონით“.

საქმე „ენუქიძე და გირგვლიანი საქართველოს წინააღმდეგ“ სტრასბურგის ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ განიხილა და საქართველოს სასამართლოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებები მკაცრად გააკრიტიკა.

სტრასბურგის სასამართლო აღნიშნავდა, რომ „გაოგნებულია იმ ფაქტის გამო, რომ არც პროკურატურა და არც ადგილობრივი სასამართლოები არ შეეცადნენ გაერკვიათ საქმის რამდენიმე ძირითადი გარემოება“. გარდა ამისა, გადაწყვეტილებაში აღნიშნულია, რომ „სასამართლო გაოგნებულია იმ შეთანხმებული ქმედებებით, რომლითაც ხელისუფლების სხვადასხვა შტოები მოქმედებდნენ… რათა ამ საშინელ მკვლელობის საქმეზე მართლმსაჯულება არ აღსრულებულიყო“.

„როდესაც მეგობარი, პარტნიორი ქვეყნის ხელისუფლება გეუბნება, რომ კონკრეტულ ადამიანებს უკრძალავს მის ქვეყანაში შესვლას და ამ დროს პარლამენტის ნებისმიერი წევრი მხარს არ დაუჭერს კომისიის შექმნას, ის იქნება პერსონალურად ამ ქვეყნის განვითარების შემაფერხებელი პერსონა,“ – მიიჩნევს თამარ კორძაია, პარლამენტის დამოუკიდებელი დეპუტატი, რომელსაც აშშ-ის მიერ 4 ქართველი მოსამართლის დასანქცირებაზე ვესაუბრეთ.

თამარ კორძაია მიიჩნევს, რომ ამ ეტაპზე პარლამენტის საგამოძიებო კომისიამ უნდა გამოარკვიოს, რა ხდება სასამართლო სისტემაში, შემდეგ კი, საგამოძიებო უწყებებმა მოახდინონ რეაგირება, ასევე მოსამართლეებმა კონფერენცია მოიწვიონ და იმსჯელონ. „გადაყვნენ ამ ოთხ მოსამართლეს, თუ უღირთ, წავიდნენ სასამართლოს რეალურ რეფორმაზე,“ – ამბობს თამარ კორძაია.

თამარ კორძაია გვიყვება, მისი აზრით, რატომ ვერ აუვლის გვერდს აშშ-ის სანქციებს „ქართული ოცნება“, – „ბათუმელებმა“ მასთან ინტერვიუ ჩაწერა.

• ქალბატონო თამარ, პირველ რიგში, გვითხარით, რას ნიშნავს ქვეყნისთვის, როცა აშშ, ჩვენი ქვეყნის სტრატეგიული პარტნიორი, რამდენიმე ქართველ მოსამართლეს ასანქცირებს? 

ნამდვილად არ არის კარგი, როდესაც ამერიკის შეერთებული შტატების, ჩვენი ყველაზე დიდი მეგობარი სახელმწიფოს ხელისუფლება იმის გამო, რომ სასამართლო ხელისუფლებაში არის კორუფცია, ასანქცირებს კონკრეტულ მოსამართლეებს. მაგრამ პერსპექტივის თვალსაზრისით, ეს არის კარგი გადაწყვეტილება. ეს გვაძლევს შანსს, რომ დაიშალოს მონოლითი, პარტიული მმართველობა და ჯგუფი, რომელიც მართავს სასამართლო სისტემას.

დასანქცირებამ გააჩინა განცდა, რომ ამერიკელები სწორად აფასებენ ვითარებას: ქვეყანაში იმდენად ძლიერია პარტიული მმართველობა „ქართული ოცნების“ და ბიძინა ივანიშვილის სახით, რომ უკვე შიდა ძალებს და სამოქალაქო მოძრაობას არ აქვთ რესურსი, ამას მოერიონ, ამიტომ გარედან მხარდაჭერა ძალიან მნიშვნელოვანია.

„ოცნება“ აუცილებლად იტყვის, რომ ეს არის ქვეყნის შიდა საქმეებში ჩარევა და ასე შემდეგ, მაგრამ ასე არ არის. როდესაც დამოუკიდებელი სახელმწიფოს მშენებლობის პროცესში ამერიკის შეერთებული შტატები გეხმარება, მათ შორის, სასამართლო რეფორმაში და ასე შემდეგ, იმიტომ, რომ შენ გქონდეს სახელმწიფო, ეს უკვე გლობალური საკითხია. კორუფცია არის გლობალური საკითხი. კორუფცია ანგრევს როგორც სახელმწიფოს, ასევე ქმნის საერთაშორისო პრობლემებს. ამიტომაც სწორია, რომ ზუსტად კორუფციის საფუძვლით დაასანქცირეს ეს ადამიანები.

ძალიან მნიშვნელოვანი იყო სწორედ ეს მესიჯი. რა თქმა უნდა, როდესაც დემოკრატიას ქვეყნის შიგნით ექმნება საფრთხე, ეს არ არის ქვეყნის შიდა საკითხი. შეიძლება, ვინმეს სასაცილოდ მოეჩვენოს ეს შედარება, მაგრამ როგორც ოჯახში ძალადობა არ არის მხოლოდ ოჯახის საქმე, ასევეა კორუფცია: კორუფცია და სახელმწიფოს ნგრევა არ არის სახელმწიფოს შიდა საქმე. ეს არის გლობალური, დემოკრატიული სახელმწიფოების საქმე. არაერთხელ იქნა ხაზგასმული, რომ დემოკრატიული სამყარო დგას საქართველოს, როგორც სახელმწიფოს და მისი მოქალაქეების გვერდით, რაც დაადასტურეს კიდეც ამ სანქცირებით.

თუ „ქართული ოცნება“ კონკრეტულ ნაბიჯებს არ გადადგამს ვითარების გამოსასწორებლად, რაზეც უთითებს, როგორც ევროკავშირი, ისე ამერიკის შეერთებული შტატები, ეჭვი მაქვს, რომ შესაძლოა, ეს სანქციები გაგრძელდეს.

• თქვენი დაკვირვებით, ამ მოცემულობაში რამდენად აქვს „ოცნების“ ხელისუფლებას იმის შანსი, რომ სანქციებს გვერდი აუაროს? 

არ აქვს ამის შანსი „ქართულ ოცნებას“. თუ გვერდის ავლას დაიწყებს, ჩვენმა მოქალაქეებმა მას აჩვენეს, რომ ევროპა მათი არჩევანია.

ახლა მნიშვნელოვანია, რომ ყველამ თავის ადგილზე იმუშაოს ისევე, როგორც ეს მოხდა რუსულ კანონთან დაკავშირებით. ყველამ საკუთარ თავთან უნდა გააცნობიეროს, რა არის მისი პასუხისმგებლობა. ამიტომაც, შემთხვევით არ დამიწერია მე მოსამართლეთა კონფერენციის შესახებ. იუსტიციის საბჭოს წევრები, რომლებიც დასანქცირდნენ, არიან მოსამართლეთა კონფერენციის მიერ არჩეულნი.

ამიტომაც, მოსამართლეთა კონფერენციის თითოეულმა წევრმა, თითოეულმა მოსამართლემ, უნდა იგრძნოს პასუხისმგებლობა, მოიწვიოს რიგგარეშე სხდომა და იმსჯელონ, როგორ გაიწვიონ ესენი უკან. მოსამართლეებმა ინდივიდუალურად უნდა იგრძნონ პასუხისმგებლობა, რადგან არავინ იცის, ვინ იქნება შემდეგი მოსამართლეებს შორის.

• თუ სასამართლოს კლანი მართავს, რამდენად რეალურია ეს მოლოდინი, რომ რიგითმა მოსამართლეებმა კონფერენციაზე სახლში გაუშვან, მაგალითად, ლევან მურუსიძე? 

მოსამართლეთა კონფერენციას ჰყავს თავისი ხელმძღვანელობა, მას თავისი მოწვევის წესი აქვს და უნდა მოიწვიონ რიგგარეშე სხდომა.

ახლა ეს არის სასიცოცხლო საკითხი, თუ უნდათ, რომ სასამართლო სისტემაში არსებული მოსამართლეები გადარჩნენ, მათ უნდა ჰქონდეთ ამაზე მყისიერი რეაგირება. ეს ჩემი მოსაზრებაა, თორემ მათი ხელმძღვანელი მე არ ვარ. ვფიქრობ, მათ უნდა იგრძნონ პასუხისმგებლობა იმ რისკების წინაშე, რომლის წინაშეც ჩვენი სახელმწიფო დგას ახლა, ისევე, როგორც რუსული კანონპროექტის შემთხვევაში ვიდექით. ჩვენ ვართ სახელმწიფო და გვაქვს ღირსება. როდესაც ჩვენი პარტნიორი სახელმწიფო გვეუბნება, რომ პრობლემები გვაქვს, ამაზე ჩვენ უნდა გვქონდეს რეაგირება.

• თქვენ ითხოვთ ასევე საგამოძიებო კომისიის შექმნას პარლამენტში. შეუძლია თუ არა მსგავსი კომისიის შექმნა ოპოზიციას და რა ძალა ექნება საგამოძიებო კომისიის დასკვნას?

ვფიქრობ, ეს მოთხოვნა უნდა დავაყენოთ რაც შეიძლება სწრაფად. საგამოძიებო კომისია სასამართლო სისტემაში არსებულ პრობლემებთან დაკავშირებით უკვე ინიცირებულია, ახლა მთავარია, რაც შეიძლება სწრაფად შეიქმნას ეს კომისია. რა თქმა უნდა, ამაზე პასუხისმგებელი არის „ქართული ოცნებაც“, მიუხედავად იმისა, რომ ოპოზიციას ჯამურად აქვს კომისიის შექმნისთვის საჭირო 50 ხმა. პარლამენტის ნებისმიერი წევრი, რომელიც ამ საგამოძიებო კომისიის შექმნას არ მისცემს ხმას, იქნება პასუხისმგებელი ქვეყნის წინაშე.

როდესაც მეგობარი, პარტნიორი ქვეყნის ხელისუფლება გეუბნება, რომ კონკრეტულ ადამიანებს უკრძალავს მის ქვეყანაში შესვლას და ამ დროს პარლამენტის ნებისმიერი წევრი მხარს არ დაუჭერს კომისიის შექმნას, ის იქნება პერსონალურად ამ ქვეყნის განვითარების შემაფერხებელი პერსონა.

პოლიტიკური გადაწყვეტილება მიღებულია, ახლა ამას სჭირდება სამართლებრივი გამყარება პარლამენტის მხრიდან. იგივე კონგრესმა აშშ-ში საგამოძიებო კომისია შექმნა და ამ კომისიის დასკვნის საფუძველზე წაუყენეს ტრამპს ბრალი. პარლამენტმა უნდა შექმნას საგამოძიებო კომისია და იმოქმედოს საკუთარი პასუხისმგებლობის ფარგლებში.

მირჩევნია, შეიქმნას ეს კომისია რიგგარეშე სხდომაზე, რადგან შემდეგ არის რელიგიური დღესასწაულები და ეს საკითხი გადაიწევს. თუ ეს არ გამოვა, პირველივე სხდომაზე შესაძლოა საკითხი დაისვას კენჭისყრაზე. შემდეგ უნდა შეიკრიბოს კომისია და დაიწყოს მუშაობა.

მე მურუსიძეს და ჩინჩალაძეს მოვუწოდებ, საკუთარი ნებით წავიდნენ სასამართლოდან, თუ ოდნავ მაინც შეუძლიათ დაუმტკიცონ ამ ქვეყანას, რომ არ შეაფერხებენ მის განვითარებას.

• ბაბუაჩემსაც არ უვლია ამერიკაში, მაგრამ უცხოვრია კაცს ადამიანურად და გადაუტანიაო, ეს თქვა ლევან მურუსიძემ. უშვებთ, რომ შესაძლოა, ეს მოსამართლეები თავისი სურვილით წავიდნენ სისტემიდან?   

ვფიქრობ, რომ ის ძალიან ღელავდა და ეტყობოდა ხმაზე. მას აქვს დაფიქრების დრო და გადაწყვეტილების მიღების შესაძლებლობა. მას შეუძლია თქვას, რომ არ შეაფერხებს ამ ქვეყნის განვითარებას და შეინარჩუნოს მოქალაქის სახელი, მიუხედავად ყველა მისი ცოდვისა, რაც აქვს გაკეთებული.

• საგამოძიებო კომისია თუ იმუშავებს, ეს რა შანსს აჩენს, რომ სახელმწიფომ სამართლებრივი რეაგირება მოახდინოს, როცა მოსამართლეებს საქართველოს სტრატეგიული პარტნიორი კორუფციაში ამხელს? 

საგამოძიებო კომისიის დასკვნა არის ყველაზე მაღალი ლეგიტიმაციის იურიდიული დოკუმენტი. კომისია დადებს დასკვნას არამხოლოდ ამ ოთხ პერსონაზე, არამედ იმაზე, რა პრობლემებია სასამართლო სისტემაში. აქამდე ამაზე საუბრობდნენ და იკვლევდნენ სამოქალაქო ორგანიზაციები, ამჯერად მთავარია, რომ პარლამენტის მიერ იქნას გამოძიებული და გაფორმებული ის, რაც ხდება სასამართლო სისტემაში.

პროკურატურამ გამოძიება ამ კომისიის გარეშეც უნდა დაიწყოს, მაგრამ აღვნიშნე, რომ ჩვენ, ყველამ, უნდა ვიმოქმედოთ საკუთარი პასუხისმგებლობის ფარგლებში. თუ ხელისუფლება ისევ შეეცდება, რომ თავისი გაიტანოს, მაშინ მოქალაქეებს მოვუწოდებთ ისევ პროტესტისკენ.

• რა ჩანს „ქართული ოცნების“ რეაქციით – აპირებენ ამ სანქციის გათვალისწინებას? 

მხოლოდ ამ დრომდე განცხადებებით ჯერ ვერ ვიმსჯელებთ, რადგან ეს არის შიდა მოხმარების, პოლიტიკური განცხადებები. რაც შეეხება დანარჩენს, ვნახავთ, რადგან ახალი ამბავია და ჯერ ზუსტი პასუხის გაცემა არ შემიძლია.

• თქვენი აზრით, სასამართლო სისტემის შიგნით რას შეცვლის ეს სანქცია? მაგალითად, ლევან მურუსიძე აქამდე ამბობდა, რომ ლიდერია, ხოლო დღეს უკვე აშშ ეუბნება, რომ კორუფციაშია ჩართული და ამერიკაში აღარ შეუშვებენ.

ეს ყველა შემთხვევაში შეიტანს არეულობას სასამართლო სისტემაში. ამიტომაც არის მნიშვნელოვანი მოსამართლეთა კონფერენციის მოწვევა, რომ იმსჯელონ: გადაყვნენ ამ ოთხ მოსამართლეს, თუ უღირთ, წავიდნენ სასამართლოს რეალურ რეფორმაზე.

დღეს, 6 აპრილს, უფლებადამცველი თამაზ ბაკურიძე სასამართლო დარბაზიდან გაათავისუფლეს. მოსამართლე ალექსანდრე გოგუაძეს მისი საქმე ჯერ არ განუხილავს, თუმცა გადაწყვეტილება მიიღო – „თამაზ ბაკურიძე გათავისუფლდეს სხდომათა დარბაზიდან“.

თამაზ ბაკურიძე დღეს, 6 აპრილს, აღსრულების პოლიციამ ადმინისტრაციული წესით დააკავა ბათუმში, ვაჟა-ფშაველას ქუჩაზე, ერთ-ერთი ოჯახის გამოსახლების დროს.

თამაზ ბაკურიძის თქმით, მას პოლიციელებმა სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენეს და ფიზიკურად იძალადეს.

მოსამართლემ ამ საქმის განხილვა 24 აპრილამდე გადადო იმ მოტივით, რომ მხარეებმა მტკიცებულებების წარმოდგენისთვის დრო ითხოვეს.

თამაზ ბაკურიძე უპრეცედენტოდ მცირე დროში, დაკავებისთანავე წარადგინეს სასამართლოში და სასამართლო პროცესიც მალევე დაიწყო – თამაზ ბაკურიძის დაკავების შემდეგ, „ოცნების ქალაქმა“ სასამართლოსთან აქცია დააანონსა.

მიუხედავად იმისა, რომ საქმის განხილვა სწრაფად დაიწყო, ბათუმის სასამართლომდე მისვლა „ოცნების ქალაქიდან“ რამდენიმე ათეულმა მოქალაქემ მაინც მოახერხა. დიდმა ნაწილმა პროცესზე დასწრება ვერ შეძლო – საქმის განხილვა მცირე დარბაზში გაიმართა.

დღეს, 6 აპრილს, აღსრულების პოლიციამ ბათუმში, ერთ-ერთი ოჯახის გამოსახლების დროს, უფლებადამცველი თამაზ ბაკურიძე დააკავა.

აღსრულების პოლიცია ოჯახს ბათუმში, ვაჟა-ფშაველას 147-ში მდებარე სახლიდან ასახლებდა. თამაზ ბაკურიძე გამოსახლების პროცესს ესწრებოდა და ვიდეოს იღებდა. „ვის აკავებთ თქვენ“, – ისმის ვიდეოში თამაზ ბაკურიძის სიტყვები, რა დროსაც მისი ტელეფონი ითიშება.

თამაზ ბაკურიძე არასამთავრობო ორგანიზაცია „ადამიანის უფლებებისთვის“ ხელმძღვანელია.

გამოსახლების პროცესი დროებით შეჩერდა მას შემდეგ, რაც ოჯახის ერთ-ერთი წევრი სახლის სახურავზე აძვრა და ბენზინი გადაისხა. ამან იქ შეკრებილი მოქალაქეები ააღელვა და შეამტვრიეს ეზოს ჭიშკარი, სადაც აღსრულების პოლიციელები იყვნენ. პოლიცია იძულებული გახდა აღსრულება დროებით შეეჩერებინა.

ვიდეოჩანაწერის მიხედვით, რომელსაც თამაზ ბაკურიძე საკუთარ ფეისბუქგვერდზე ავრცელებს, ჩანს, რომ თამაზ ბაკურიძე პოლიციელებს ძალადობის შეჩერებისკენ მოუწოდებს.

აღსრულების ბიუროს პრესსამსახურში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ საქმის შესახებ ინფორმაციას დააზუსტებენ და მოგვაწვდიან. აღსრულების ბიუროს პრესცენტრში ამ დრომდე ვერ გვითხრეს, რის გამო დააკავეს თამაზ ბაკურიძე.

აღსრულების ბიუროს პრესცენტრში განმარტეს, რომ თამაზ ბაკურიძე ადმინისტრაციული წესით დააკავეს და პოლიციის სამმართველოში გადაიყვანეს. რაც შეეხება გამოსახლებას, პროცესი გრძელდება. აქვე აღნიშნეს, რომ კრედიტორი 6 თვე არ გაასხვისებს სახლს, საიდანაც ახლა ოჯახს ასახლებენ. აღსრულების პროცესი ამ კონკრტულ საქმეზე 2017 წელს დაიწყო.

სახელმწიფო ზრუნვის სააგენტომ თავშესაფარში გადაიყვანა ხელვაჩაურში, სოფელ აგარაში მცხოვრები მარტოხელა დედა, რომელიც 6 წლის შვილთან ერთად მიტოვებულ შენობაში, უკიდურეს სიღარიბეში ცხოვრობდა.

ქალის შესახებ სიუჟეტი TV25-მა მოამზადა გასული კვირის ბოლოს.

სიუჟეტის თანახმად, 47 წლის მარინა დრუზიკი შვილთან, 6 წლის გიორგისთან ერთად, მძიმე პირობებში ცხოვრობდა. იგი რამდენიმე წლის წინ ჩამოვიდა საქართველოში, არ ჰქონდა საქართველოს მოქალაქეობა და ბინადრობის ნებართვა, შესაბამისად, ვერ იღებდა სახელმწიფო დახმარების ვერც ერთ სერვისს.

დედა-შვილის ისტორიას სოციალურ ქსელებში გამოხმაურება მოჰყვა. რამდენიმე მოქალაქე სიუჟეტის გამოქვეყნების შემდეგ ჩავიდა ადგილზე, რათა ქალისთვის პროდუქტები ჩაეტანათ, დაიგეგმა საქველმოქმედო აქციები სხვადასხვა ჯგუფის მიერ.

ამჟამად ქალი შვილთან ერთად თავშესაფარში იმყოფება – ინფორმაცია „ბათუმელებს“ ზრუნვის სააგენტოში დაუდასტურეს.

„სახელმწიფო ზრუნვის სააგენტო უფლებამოსილების ფარგლებში მუშაობს ამ ქალისა და ბავშვის შემთხვევაზე, ეწევა სათანადო მომსახურებას, მათ შორის დოკუმენტაციის მოწესრიგებისა და სოციალური მუშაობის მიმართულებითაც.

ამ ეტაპზე ბავშვის და დედის უსაფრთხოება დაცულია, იმყოფებიან თავშესაფარში“ – უთხრეს „ბათუმელებს“ სახელმწიფო ზრუნვის სააგენტოში.

___________________

ფოტოზე: მარინა დრუზიკი შვილთან ერთად და ქოხი, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ. ფოტო: თეონა ყურშუბაძე

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით, გატარებული ოპერატიულ-სამძებრო ღონისძიებებისა და საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, დიდი ოდენობით სხვისი სასაქონლო ნიშნის მართლსაწინააღმდეგო გამოყენების ფაქტზე, სამი პირი დააკავეს.

„გამოძიებით დადგინდა, რომ ბრალდებულებს, უკანონო მატერიალური სარგებლის მიღების მიზნით, ქვემო ქართლის რეგიონში, საცხოვრებელ სახლებში, მოწყობილი ჰქონდათ კუსტარული საამქროები, სადაც ახდენდნენ იაფფასიანი სარეცხი ფხვნილების დაფასოებას ბრენდირებული სარეცხი საშუალებების PERSIL-ს, ARIEL-ს, ABC-ს, TIDE-ს, BINGO-ს, OMO-ს, AMO-ს და SAVEX-ს სასაქონლო ნიშნის უკანონო გამოყენების გზით.

საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, ამოღებულ იქნა სარეალიზაციოდ გამზადებული, სხვადასხვა მოცულობის, საერთო ჯამში, 1 386 პაკეტი კონტრაფაქციული სარეცხი საშუალება, რომელთა საბაზრო ღირებულება 44 000 ლარს აღემატება“ – აცხადებს სამსახური.

გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 196-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, რაც სასჯელის სახით ითვალისწინებს თავისუფლების აღკვეთას 3-დან 5 წლამდე ვადით.

„მხოლოდ ავტობუსით მგზავრობაა ჩვენთვის უფასო,“ – ამბობს ომის ვეტერანი, რამაზ ბერიძე. ის 43 წლისაა და სამხედრო სამსახურის საშუალება მას შემდეგ აღარ აქვს, როცა ავღანეთში, 2013 წელს, ერთ-ერთი სამშვიდობო მისიის დროს ნაღმზე აფეთქდა.

რამაზ ბერიძე ერთ-ერთია ომის ვეტერანებს შორის, რომელსაც საჯარო სექტორში დასაქმების გამო 100-ლარიანი დახმარება მოუხსნეს – 2022 წლის იანვრიდან ომის ვეტერანების პენსია 22 ლარიდან 100 ლარამდე გაიზარდა, ამავე დროს, გაზრდილ პენსიას ვეღარ იღებენ ის ვეტერანები, რომლებიც საჯარო სექტორში მუშაობენ.

სამართლებრივ ნორმას, რომელიც ამ რეგულაციას აწესებს, სახალხო დამცველი საკონსტიტუციო სასამართლოში ასაჩივრებს. ის მიიჩნევს, რომ სადავო სამართლებრივი ნორმა არღვევს საქართველოს კონსტიტუციის მე-11 მუხლის დათქმას: ყველა ადამიანი სამართლის წინაშე თანასწორია.

ამ სარჩელით საკონსტიტუციო სასამართლოს სახალხო დამცველმა 6 მარტს მიმართა.

„100 ლარი არაფერია დღევანდელ ფასებთან შედარებით, ისე გაძვირდა ცხოვრება, მაგრამ კომუნალურ გადასახადებს მაინც გადავიხდიდი,“ – გვიყვება რამაზ ბერიძე და აღნიშნავს, რომ სახალხო დამცველის სარჩელის მოთხოვნას ისიც უერთდება.

რამაზ ბერიძეს ნაღმზე აფეთქების შემდეგ სმენის პრობლემა აქვს – ნაღმზე აფეთქების დროს მარჯვენა ყურში სმენა დაკარგა, ამ დრომდე კი, მისთვის თავდაცვის სამინისტრომ შესაბამისი აპარატის მიწოდებაც ვერ მოახერხა:

„შედარებით იაფიანს მთავაზობდნენ, გარედან ჩანს, ეს არ მინდოდა. სხვანაირი ძვირი ჯდებაო და ვნახოთ. ჯერ არ მოუწოდებიათ, ველოდები,“ – ამბობს ომის ვეტერანი.

„ჯარისკაცი თხილის პლანტაციაში ოჯახის სარჩენად ათწლიანი სამხედრო სამსახურის და 4 ომის შემდეგ“ – ამ სათაურით გამოქვეყნებულ სტატიაში 2016 წელს წერდა „ბათუმელები“ რამაზ ბერიძის შესახებ. სტატიის გამოქვეყნების შემდეგ რამაზ ბერიძე, როგორც სამოქალაქო პირი, დაასაქმეს ჯარების ლოჯისტიკური უზრუნველყოფის სარდლობის სამსახურში.

„ჩემი ხელფასი ახალი წლიდან უკვე 1200 ლარია, მაგრამ ისე გაძვირდა ცხოვრება, რა უნდა იკმარო?“ – კითხულობს 4 ომის მონაწილე, რომელიც 2013 წელს NATO-ს მაშინდელმა გენერალურმა მდივანმა, ანდერს ფოგ რასმუსენმა, საპატიო მედლით დააჯილდოვა  სამშვიდობო მისიაში შეტანილი ფასდაუდებელი წვლილისთვის.

„ოჯახში მარტო მე ვარ დასაქმებული,“ – გვიყვება ომის ვეტერანი. – „2 შვილი მყავს, მეხუთე და მეექვსეკლასელები არიან, სკოლის საგნებში მომზადებაც ხომ უნდათ? 60-60 ლარს ვიხდი ინგლისურში.

ცეკვაც უნდოდათ წელს ძალიან, მაგრამ უარი ვუთხარი, არ გვყოფნის შემოსავალი.

სპორტზე და საცურაო აუზზე ხომ ზედმეტია საუბარი, ეს ფუფუნებაა,“ – უთხრა რამაზ ბერიძემ „ბათუმელებს“.

ჯერ უცნობია, განიხილავს თუ არა არსებითად საკონსტიტუციო სასამართლო სარჩელს, რომელიც ომის ვეტერანების სახელით შეიტანა სახალხო დამცველმა.

„იმ პირთა წრის დიდი ნაწილისთვის, რომლებიც წარმოადგენენ სოციალური პაკეტის ბენეფიციარებს, ვეტერანის სტატუსი მოპოვება დამოკიდებულია საომარ მოქმედებებში მონაწილეობის გამოცდილებაზე,“ – ვკითხულობთ სახალხო დამცველის მიერ მომზადებულ სარჩელში. – „ამგვარ აქტივობებს კი ყოველთვის თან ახლავს ბუნებრივი ტკივილის გამოწვევისა და მძიმე ფსიქოლოგიური სტრესის განცდის ფაქტორები.

შესაბამისად, სახელმწიფოს მიზანს [მადლიერების ჟესტის გამოხატვის კონტექსტში] აგრეთვე წარმოადგენს ვეტერანთათვის, გარკვეული სოციალური დაცვის ღონისძიებების უზრუნველყოფის გზით, კმაყოფილების განცდის შექმნა, რომელიც, მართალია, სიმბოლურად, თუმცა მაინც, მიზნად ისახავს მათ მიერ განცდილი ნეგატიური ემოციური, ფსიქიკური თუ ფიზიკური განცდების დაბალანსებას…“

სახალხო დამცველი ყურადღებას ამახვილებს იმაზეც, რომ მსგავსი სოციალური პაკეტის მიზანი მატერიალური მდგომარეობის გაუმჯობესებაზე მეტად სახელმწიფოს განსაკუთრებული დამოკიდებულების ხაზგასმაა იმ ადამიანების მიმართ, რომლებიც იცავენ სახელმწიფოს სუვერენიტეტს.

„…ცხადია, რომ ამგვარი ღონისძიებები არ ისახავს მიზნად ვეტერანებისთვის ფინანსური ან სხვაგვარი დახმარების მინიჭებას და ისინი არ ახდენენ გავლენას პირის საჭიროებასა თუ მატერიალურ მდგომარეობაზე, არამედ მათი მიზანია, ერთი მხრივ, საზოგადოებისა და სახელმწიფოს განსაკუთრებული დამოკიდებულების ჩვენება იმ პირთა მიმართ, რომელთაც დაიცვეს სახელმწიფო სუვერენიტეტი და შეასრულეს კონსტიტუციის 70-ე მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული „საქართველოს დაცვის ვალდებულება“, ან მიუძღვით სხვაგვარი ისტორიული წვლილი თანამედროვე დასავლური ღირებულებების პირადად დაცვაში და მეორე მხრივ, მომავალი/მოქმედი სამხედრო მოსამსახურეებისთვის მოტივაციის ამაღლება მათი საქმიანობისთვის სპეციალური, გამოკვეთილი სტატუსის მინიჭების სახით,“ – ვკითხულობთ სარჩელში.

ომის ვეტერანებს 100-ლარიანი დახმარება არ უწყდებათ კერძო სექტორში დასაქმების შემთხვევაში. სახალხო დამცველი მიიჩნევს, რომ ეს მიდგომაც პრობლემაა, რადგან მიდგომა დისკრიმინაციულია.

19 წლის ილია აბულაძე ევროპისმცოდნეობას სწავლობს ბსუ-ში, ის მეორეკურსელია.

როგორც ილიამ გვითხრა, გასულ სემესტრებშიც და ახლაც, ლექცია-სემინარების ნაწილი იმ კორპუსში უტარდება, სადაც ბსუ-ს ტექნოლოგიური ფაკულტეტის სტუდენტები სწავლობენ და სადაც, ასევე, სტუდენტებს შუალედური და დასკვნითი გამოცდები უტარდებათ ელექტრონულად. ამ კორპუსს სტუდენტები მოიხსენიებენ როგორც „გეპეის“ [წლების განმავლობაში ამ შენობაში ტექნიკური უნივერსიტეტი მდებარეობდა, რომელსაც გეპეის უწოდებდნენ].

ილიამ ფეისბუქზე, უნივერსიტეტის ჯგუფში -„ბსუ 2023“-ში იმ დისკომფორტის შესახებ საჯაროდ დაწერა, რასაც „გეპეის“ კორპუსში სწავლისას აწყდება. მას „ბათუმელები“ სწორედ ამ თემაზე ესაუბრა.

• ილია, კვირაში რამდენჯერ სწავლობთ „გეპეიში“?

ახლა უცხო ენებს ვსწავლობ „გეპეიში“, კვირაში ორჯერ.

ადრე სულ მიწევდა სირბილი. ჯერ ბსუ-ში მქონდა ლექცია/სემინარები და შემდეგ „გეპეიში“. ხშირად ვაგვიანებდი, განსაკუთრებით წვიმაში, როცა აგვიანებდა ავტობუსი და ა.შ.

ახლა ისე დალაგდა, რომ იმდენად სირბილი აღარ მიწევს. ამ სემესტრში ინგლისურსა და გერმანულს გავდივარ „გეპეიში“. მთელი დღე ერთ სივრცეში ვსწავლობთ მხოლოდ და ასე უკეთესია.

• რა გიქმნით დისკომფორტს „გეპეიში“?

შესაძლოა, უხეში შედარება იყოს, მაგრამ „გეპეიში“ 2003 წელია და ბსუ-ს მთავარ კორპუსებში – 2023 წელი.

აქაური აუდიტორიები ხმის გამტარია, რაც არ მომწონს. რთულია მეცადინეობაც. პრაქტიკულად ვერსად ვნახე სამეცადინო ადგილი.

ახლახან ასეთი შემთხვევა მქონდა – ლექტორი კაბინეტიდან გამოვიდა, დერეფანში მიმოდიოდა და მობილურზე საუბრობდა. რა თქმა უნდა, ეს არ არის ჩემი საქმე, მე კი ძალიან კარგად მესმოდა, რაზეც საუბრობდა ხმის მაღალი ტემბრის გამო. მეც მიშლიდა ხელს მეცადინეობაში, უცხო ენაში სიტყვებს ვიმეორებდი და თან იქვე ლექცია მიმდინარეობდა, რომელსაც ასევე შეუშალა ხელი, ჩახუთულობის გამო ღია ჰქონდათ აუდიტორიის კარი.

ვთხოვე, რომ ხმადაბლა ესაუბრა ან სხვა სართულზე გადასულიყო. ავუხსენი, რომ ხელს მიშლიდა მეცადინეობაში და იქვე მიმდინარე ლექციასაც აფერხებდა. აუდიტორიის კარები დახურა, სადაც ლექცია მიმდინარეობდა და მითხრა – „შენ იცი მე ვინ ვარ?“ ვცდილობდი ამეხსნა, რომ ამ სივრცეში ყველანი თანაბრები ვართ. ლექციაზე შედიო, მითხრა. ვუხსნიდი, რომ ეს არ იყო ჩემი ლექცია და ვმეცადინეობდი, ის კი ჯიუტად მიმეორებდა -„ლექციაზე შედი“.

ამ ლექტორთან ურთიერთობისას, როცა მითხრა – „შენ იცი მე ვინ ვარ“, შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ძველ დროში დავბრუნდით, სადაც გლეხი და თავადი ეურთიერთობოდა ერთმანეთს. ეს, ბუნებრივია, არ მესიამოვნა.

• არის კიდევ რაიმე, რაც გაწუხებთ „გეპეიში“?

„გეპეის“ კორპუსი არ არის სრულად ადაპტირებული. შშმ პირებისთვის პანდუსი მხოლოდ პირველ სართულზეა. სხვაგან უკვე აღარ ვხვდებით პანდუსებს.

არავის მოსწონს უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსიდან აქ გადმოსვლა, ან პირდაპირ აქ მოსვლა ლექცია-სემინარებზე, რადგან შესვენება როცა გაქვს, იქ [ბსუ-ს მთავარ კორპუსში] დალევ ყავას, იქვეა ბუფეტი და შეგიძლია წახემსებაც, რომ შემდეგ ლექციასა თუ სემინარზე მოცოცხლებული იყო.

• თქვენი აზრით, სტუდენტები ყოველთვის აპროტესტებენ იმას, რაც არ მოსწონთ უნივერსიტეტში?

სტუდენტების მხრიდან გაპროტესტება ამა თუ იმ საკითხის, რომელიც აწუხებთ, იშვიათია.

საუნივერსიტეტო საზოგადოება არ არის დაინტერესებული ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებითაც, რაც ცუდია და ცალსახად უნივერსიტეტის ბრალიცაა.

ვფიქრობ, უნივერსიტეტმა ხელი უნდა შეუწყოს და შექმნას ისეთი ინფორმაციული წყარო, რაც ყოველდღიურ ამბებს გააგებინებს სტუდენტებს. მე მინდოდა ამის გაკეთება, მაგრამ, სამწუხაროდ, ვერ ვიცლი ამისთვის და თანაც, რთულია ისეთი მეწყვილე იპოვო, რომელიც დაგეხმარება რაიმე საკითხის დამუშავებაში.

• რისი შეცვლა გინდათ უნივერსიტეტში?

ვისურვებდი, რომ ბსუ-ში ყველა ლექტორს სათანადო დამოკიდებულება ჰქონდეს ნებისმიერი საკითხის მიმართ, ეს იქნება უნივერსიტეტში არჩევნები, მიმდინარე მოვლენები თუ პოლიტიკა.

ძალიან ცოტა ლექტორი უდგება სტუდენტს ისე, როგორც საჭიროა. ბევრი ლექტორი იკავებს თავს სიტუაციების შეფასებისგან ზოგადად და არ სურს, რომ „სახელი გაიფუჭოს“ ვიღაცასთან, მაგრამ არ ვიცი, ვისთან.

ვერ ვხედავ რექტორის განცხადებებსაც, მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, რაც ძალიან სამწუხაროა. ვფიქრობ, ყველა სტუდენტმა უნდა მოუწოდოს რექტორს, გამოხატოს საკუთარი და უნივერსიტეტის პოზიცია მიმდინარე მოვლენებთან დაკავშირებით, რაც გადამწყვეტია საგანმანათლებლო სივრცეში.

ვისურვებდი, ბსუ-ს სათანადო თვითმმართველობას, რომელმაც, ჩემი აზრით, საბოლოოდ გაიტეხა სახელი, „უცხოური გავლენის აგენტების“ შესახებ კანონპროექტზე დუმილისას.

გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტი წერს, რომ ბზობის დღესასწაულის მოახლოებასთან დაკავშირებით, ბზის უკანონო მოპოვებაზე კონტროლი მკაცრდება.

დეპარტამენტის ცნობით, ეკიპაჟები, ქვეყნის მასშტაბით, 24-საათიანი პატრულირების დროს განსაკუთრებით გააკონტროლებენ იმ ტერიტორიებს, სადაც ბოლო წლებში ბზის უკანონო მოპოვება-რეალიზაციის სტატისტიკა მაღალია.

„კოლხური ბზა წითელი ნუსხით დაცული სახეობაა. მისი მოჭრა, ამოძირკვა ან ტოტების დაზიანება კანონით ისჯება. აღნიშნული სამართალდარღვევა 500-დან 1 000 ლარამდე ჯარიმას ითვალისწინებს. იმ შემთხვევაში კი, თუ ბზის უკანონო მოპოვებით გარემოსთვის მიყენებული ზიანი 1 000 ლარს აჭარბებს, საქმეს სისხლის სამართლის კვალიფიკაცია ენიჭება.

ბზის მოპოვება შესაძლებელია მხოლოდ კერძო საკუთრებაში არსებული სანერგეებიდან და ხელოვნურად გაშენებული პლანტაციებიდან, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს მიერ გაცემული შესაბამისი ადგილწარმოშობის ცნობის საფუძველზე“ – იუწყება დეპარტამენტი.

გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტი სამართალდარღვევის დაფიქსირების შემთხვევაში მოქალაქეებს მოუწოდებს, დარეკონ ცხელ ხაზზე – 153 (ზარი უფასოა, ანონიმურობა – დაცული), რომ დეპარტამენტის თანამშრომლებმა თითოეულ ფაქტზე შესაბამისი რეაგირება მოახდინონ.

___________________

ფოტო არქივიდან